OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dun schaduwmos

Dun schaduwmos (Hyperphyscia adglutinata) is een korstmossoort uit de familie Physciaceae.

## Determinatie

Dun schaduwmos is een placodioid korstmos. Het thallus is ± 2 mm dun en variabel van kleur; doorgaans is het grijs (in droge toestand) tot grijsgroen (in vochtige toestand). Aan de rand heeft het smalle (0,5 mm brede) in elkaar overvloeiende lobben die eveneens zeer variabel van kleur kunnen zijn, vaak van geelgrijs tot bruingrijs. De diameter van het thallus is 15–20 cm en het ligt dicht op het substraat. Het oppervlak heeft soralen, die naarmate de tijd vordert in aantallen toenemen en uiteindelijk het hele oppervlak bedekken. Apotheciën zijn blauw/zwarte schijfjes van 0,5 tot 1 mm diameter met een duidelijke grijze rand. Ze zijn meestal afwezig. De ascosporen zijn bruin en tweecellig.

## Ecologie

Dun schaduwmos groeit zowel epifytisch als epilitisch op eutrofe substraten. Het komt veel voor op geëutrofieerde schors op stammen, takken en twijgen van zowel jonge als oude laanbomen, solitaire bomen en bomen aan bosranden. Meestal betreft het loofbomen, soms ook op de bast van naaldbomen. Epilitisch is dun schaduwmos vooral te vinden op geëutrofieerde steen van muren, grafzerken en graniet van dijken.

## Verspreiding

Dun schaduwmos kent een groot verspreidingsgebied dat zich uitstrekt over Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Europa en Oost-Afrika. In Nederland is dun schaduwomos zeer algemeen en neemt door klimaatverandering in aantal toe.

## Naam

De soortaanduiding adglutinata betekent 'aanliggend' of 'vastgeplakt'.
# Edmond Van Grootven

Edmond Joseph Marie Van Grootven (Dendermonde, 24 april 1807 - Gent, 2 mei 1863) was een Belgisch liberaal volksvertegenwoordiger.

## Biografie
### Familie

Edmond Van Grootven was een zoon van schepen van Dendermonde Jean-François Van Grootven en Marie-Agnès Schoutheet. Zijn grootvader, Jean-François Van Grootven, werd op 8 juni 1789 dor keizer Jozef II in de adel van de Zuidelijke Nederlanden opgenomen. In 1830 had zijn vader adelserkenning verkregen, maar had de open brieven niet gelicht. Edmond verkreeg dezelfde erfelijke adelserkenning in 1860. De familie is uitgedoofd in 1921 bij de dood van zijn kleinzoon, ambassadeur Edmond Van Grootven (1866-1921), die vrijgezel bleef.
Hij trouwde in 1832 met Eline Van de Vyvere (1811-1861). Ze kregen drie kinderen.

### Loopbaan

Hij promoveerde tot doctor in de rechten (1831) aan de universiteit van Gent en vestigde zich als advocaat.
In 1848 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Gent en vervulde dit mandaat tot in 1856.

## Literatuur

* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1989, Brussel, 1989.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.
# Dun schaduwmos

Dun schaduwmos (Hyperphyscia adglutinata) is een korstmossoort uit de familie Physciaceae.

## Determinatie

Dun schaduwmos is een placodioid korstmos. Het thallus is ± 2 mm dun en variabel van kleur; doorgaans is het grijs (in droge toestand) tot grijsgroen (in vochtige toestand). Aan de rand heeft het smalle (0,5 mm brede) in elkaar overvloeiende lobben die eveneens zeer variabel van kleur kunnen zijn, vaak van geelgrijs tot bruingrijs. De diameter van het thallus is 15–20 cm en het ligt dicht op het substraat. Het oppervlak heeft soralen, die naarmate de tijd vordert in aantallen toenemen en uiteindelijk het hele oppervlak bedekken. Apotheciën zijn zelden aanwezig; het zijn blauwe tot zwarte schijfjes van 0,5–1 mm diameter met een duidelijke grijze rand. Ze zijn meestal afwezig. De ascosporen zijn bruin en tweecellig.

## Ecologie

Dun schaduwmos groeit zowel epifytisch als epilitisch op eutrofe substraten. Het komt veel voor op geëutrofieerde schors op stammen, takken en twijgen van zowel jonge als oude laanbomen, solitaire bomen en bomen aan bosranden. Meestal betreft het loofbomen, soms ook op de bast van naaldbomen. Epilitisch is dun schaduwmos vooral te vinden op geëutrofieerde steen van muren, grafzerken en graniet van dijken.

## Verspreiding

Dun schaduwmos kent een groot verspreidingsgebied dat zich uitstrekt over Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Europa en Oost-Afrika. In Nederland is dun schaduwomos zeer algemeen en neemt door klimaatverandering in aantal toe.

## Naam

De soortaanduiding adglutinata betekent 'aanliggend' of 'vastgeplakt'.
# Turbo (band)

Turbo is een Nederlandse hardrockband uit Arnhem, die in 1979 ontstond uit de sciencefictionrockband Metal Voices.
Leen (Lain) Barbier (ex Speedtwins) begon de groep samen met gitarist Jos Jaspers (ex Long Tall Ernie and The Shakers), bassist Charles Schutters en drummer Eugene Arts. Arts, Barbier en Jaspers kenden elkaar reeds sinds 1974 uit de Arnhemse groep Trade Mark.
Op 1 januari 1979 werd de maatschap Turbo opgericht. Gerepeteerd werd in de Novanex Studio in Wijchen onder auspiciën van wijlen Robert Laupman. De songs van de nieuwe band werden overwegend geschreven door zanger gitarist Lain Barbier.
Diskjockey Alfred Lagarde herkende de kwaliteiten van de band en produceerde, zonder vermelding als zodanig wegens belangengenverstrengeling, het debuutalbum Turbo in 1979 voor CBS Nederland.
Begin 1980 kwam een tweede album uit, getiteld You Girl. Dit keer werd Lagarde wel als producer vermeld. De single You Girl behaalde de tipparade en werd net geen hit. Schutters werd kort na de opnamen vervangen door Dick Kemper. Kemper is destijds dus niet op een Turbo-album te horen geweest.
Na de ontbinding van Turbo vervolgde Kemper zijn carrière in Vandenberg. Barbier werd zanger van onder andere Diesel en zijn eigen Arnhemse band Rotor.
In 1988 werd de samenwerking tussen Kemper en Barbier hernieuwd binnen de formatie No Exqze. Drummer werd Nico Groen en tweede gitarist was Geert Scheijgrond. Er werd een cd uitgebracht, geproduceerd door Tony Platt (producer van onder andere AC/DC).
No Exqze had aanzienlijk meer commercieel succes dan Turbo; de singles It's love en Home Again behaalden een positie in de Nederlandse Top 40. Ook werd er in Spanje in het voorprogramma van Status Quo gespeeld, wat zeer aansloeg bij de Spanjaarden.
In 1991 kwam Turbo weer bij elkaar voor een periode van een jaar; ditmaal met Geert Scheijgrond op gitaar. Gedurende dat jaar werd een aantal malen opgetreden.
In 2001 vond in Arnhem een reünie van Turbo plaats. Gedurende meerdere avonden werden in café De Kroeg, de Korenmarkt en Rocky's café te Arnhem (de locatie waar 25 jaar eerder ook de eerste optredens plaatsvonden) opnamen gemaakt voor een live CD, die werd uitgebracht onder de titel Turbolence. Eindelijk met Dick Kemper op bas.
Na een jarenlang verblijf op Sardinie keerde Lain Barbier in 2007 weer naar Arnhem terug. Hij zingt tegenwoordig in diverse lokale bands en is tevens solo-artiest. Opvallend was zijn deelname aan The Voice Senior.
Verder maakt hij deel uit van de Rotterdamse rockband Smalltown Nobodies en treedt hij op met zijn formatie Lain's Workout. De laatste jaren is de veelzijdige Arnhemmer ook nog eens actief met zijn nieuwste band; Sugariff.
Sinds 2013 is bovendien Turbo weer On The Road. Eugene Arts die in 2012 is overleden werd hierin opgevolgd door Willem van der Aa, de voormalige uitbater van horecazaak de Katoenclub in Arnhem. Verder doen Geert en Dick en uiteraard Lain Barbier weer mee met de locaal legendarische band.
# NAV

NAV kan verwijzen naar:
* Koninklijke Nederlandse Alpen Vereniging
* Nederlands Artsenverbond
* Nederlandse Akkerbouw Vakbond
* Nederlandse Anatomen Vereniging
* Nav (rapper)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van NAV en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# NAV

NAV of Nav kan verwijzen naar:
* Koninklijke Nederlandse Alpen Vereniging
* Nederlands Artsenverbond
* Nederlandse Akkerbouw Vakbond
* Nederlandse Anatomen Vereniging
* Nav (rapper)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van NAV en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lijst van afkortingen in de rechtspraak in Nederland

Dit artikel bevat een lijst van de meest gebruikte afkortingen in de rechtspraak in Nederland.
In de rechtspraak (zowel in alle vormen van recht alsook vordering) worden vele afkortingen gebruikt. Dit vindt men met name terug in overzichten en tussen juristen/advocatuur onderling. Hierdoor blijven bijvoorbeeld zittingsroosters en agenda's beknopt en past de gegeven informatie bijvoorbeeld beter in de beschikbare ruimte voor overzichten.

## Afkortingenlijst

Hieronder volgt een (niet-uitputtende) lijst van veelgebruikte afkortingen in de rechtspraak en hun betekenis.
| Afkorting | Betekenis |
| adv. | advocaat |
| AG | advocaat-generaal |
| AIRS | Afdeling Internationale Rechtshulp in Strafzaken (Ministerie van Justitie en Veiligheid) |
| art. | artikel |
| AVAS | Afwezigheid van alle schuld |
| Awb | Algemene wet bestuursrecht |
| BP | bodemprocedure of benadeelde partij |
| BW | Burgerlijk Wetboek |
| CBb | College van Beroep voor het bedrijfsleven |
| CJIB | Centraal Justitieel Incassobureau |
| CL | cliënt |
| CRvB | Centrale Raad van Beroep |
| CvA | Conclusie van antwoord |
| CVOM | Centrale Verwerking Openbaar Ministerie |
| (wk)dfstl | (winkel)diefstal |
| donar | drugs of narcotica |
| DVOM | Dienstverleningsorganisatie Openbaar Ministerie |
| geb. | geboren (op geboortedatum, te geboorteplaats) |
| HOvJ | Hoofdofficier van justitie |
| hOvJ | Hulpofficier van justitie |
| idzv | in de zin van |
| IRC | Internationaal Rechtshulp Centrum |
| jo. / j° | juncto |
| KB | Koninklijk besluit |
| KG | Kort geding |
| KiR | Kinderrechter |
| KR | Kantonrechter |
| Lurisnr. | Landlijk Uniform Registratiesysteem voor Internationale rechtshulp in Strafzaken |
| oiag | onder invloed van alcohol gereden |
| OM | Openbaar Ministerie |
| OVAR | Ontslag van alle rechtsvervolging |
| OvJ | officier van justitie |
| PG | Procureur-generaal |
| pog | poging |
| RB | Rechtbank |
| RC | Rechter-commissaris |
| Rbv- | Rechtsbijstandverlener |
| Rv | Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering |
| RvR | Raad voor Rechtsbijstand |
| RvS | Raad van State |
| slo | slachtoffer |
| Sr | Wetboek van Strafrecht |
| Strabis | Strafrecht Boete Incasso Systeem |
| subs. | subsidiair |
| Sv | Wetboek van Strafvordering |
| tll | tenlastelegging |
| TUL | tenuitvoerlegging (van een straf) |
| UEA | Uwe edelachtbare (rechter) |
| u.o.s. | uitdrukkelijk onderbouwde standpunten |
| u.v.v. | uitdrukkelijk vermeld verweer |
| vedomi | Verdovende middelen |
| vord | vordering |
| VoVo | voorlopige voorziening |
| vz | voortzetting |
| WvRv | Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering |
| WvSr | Wetboek van Strafrecht |
| WvSv | Wetboek van Strafvordering |
| zvwovhtl | zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande |
| zvwovb | zonder vaste woon- of verblijfplaats |

## Externe link

* Lijst van afkortingen op juridisch-woordenboek.nl
* ↑ Lijst met afkortingen www.rechtspraak.nl, geraadpleegd op 23 augustus 2017.
* ↑ Zie Bijzonderstrafrecht.nl, Nadere bewijsmotivering, uitdrukkelijk onderbouwde standpunten, art. 259 lid 2 Sv, Dakdekkerverweer. Gearchiveerd op 27 april 2019.
# Zoutkeetsplein 1-7

Zoutkeetsplein 1-7, Barentzstraat 317-335, Zoutkeetsgracht 346-370 is een gebouwencomplex in Amsterdam-West.
Het is een samengesteld gebouw met het front aan het Zoutkeetsplein. Het plein ontstond al in de 17e eeuw, maar kreeg pas in 1913 haar naam. Het plein werd vernoemd naar de aanliggende Zoutkeetsgracht, vernoemd naar de pakhuizen voor de opslag van zout. Het plein maakte dat gezien haar late vernoeming echter niet (meer) mee. Nadat resten van het Bolwerk de Bogt en Molen De Vervanger als mede tuincomplex Weltevreden waren opgeruimd begonnen hier in de jaren tachtig van de 19e eeuw de woningbouw. Op de scherpe hoek van de Barentszstraat en Zoutkeetsgracht werd een aantal woningen en winkels gebouwd, waarbij nu eens niet werd gekozen voor een taartpunt (gevel eindigt in een scherpe hoek), maar voor een stomp einde met zicht op het toen nog anonieme plein.
Alhoewel relatief recent gebouwd, is alleen van de noordelijke helft de ontwerper bekend: A.W. Kramer verder onbekend gebleven. In de gevelwand aan het plein is duidelijk de tweedeling gezien. Het zuidelijk deel is veel luxer uitgevoerd dan het noordelijk deel, terug te vinden in de hoeveelheid pleisterwerk. Toch werd het gehele complex tot één gemeentelijk monument (223012) verklaard; de bouwstijl is neorenaissance, tweede helft 19e eeuw..Het complex kreeg in 2009 nog een flinke opknapbeurt.
* Monumenten Inventarisatie Project/Amsterdam op de kaart (geraadpleegd 19 maart 2025)
* Monument op de BAG-kaart
* ↑ Vermoedelijk Albertus Willem (Starreveld) Kramer, 1856-1916, hij was makelaar, timmerman, opzichter en architect ineen De makelaar kocht terrein, liet er als aannemer naar eigen ontwerp gebouwen opzetten en verkocht het dan weer als makelaar door.
* ↑ Stadsarchief Amsterdam Beeldbank: Ontwerptekening noordelijk deel
# Imbabura (provincie)

Imbabura is een provincie in het noorden van Ecuador. De hoofdstad van de provincie is Ibarra.
De provincie heeft een oppervlakte van 4.615 km². Naar schatting zijn er 463.957 inwoners in 2018. De provincie bevat een gelijknamige vulkaan Imbabura met een hoogte van 4.609 meter. Imbabura wordt ook wel "merenprovincie" of "de blauwe provincie" genoemd, vanwege haar talrijke natuurlijke meren.

## Kantons

De provincie Imbabura is in zes kantons verdeeld. Achter elk kanton wordt de hoofdplaats genoemd.
| Nr. | Kanton | Inwoners | Oppervlakte | Hoofdplaats | Inwoners |
| 1 | Antonio Ante | 53.771 | 81 km² | Atuntaqui | 25.115 |
| 2 | Cotacachi | 53.001 | 1726 1.726 km² | Cotacachi | 10.526 |
| 3 | Ibarra | 217.469 | 1093 1.093 km² | Ibarra | 157.941 |
| 4 | Otavalo | 114.303 | 500 km² | Otavalo | 41.718 |
| 5 | Pimampiro | 13.366 | 437 km² | Pimampiro | 5.848 |
| 6 | San Miguel de Urcuquí | 17.969 | 779 km² | Urcuquí | 4.480 |
* Detailkaart
* Kantons

## Externe link

* (es) Website van de provincie Imbabura
* ↑ Instituto Nacional de Estadística y Censos (INEC); Proyección provincias.
Azuay · Bolívar · Cañar · Carchi · Chimborazo · Cotopaxi · El Oro · Esmeraldas · Galápagos · Guayas · Imbabura · Loja · Los Ríos · Manabí · Morona-Santiago · Napo · Orellana · Pastaza · Pichincha · Santa Elena · Santo Domingo de los Tsáchilas · Sucumbíos · Tungurahua · Zamora-Chinchipe
# Belcea Quartet

Het Belcea Quartet is een strijkkwartet, opgericht in 1994, onder leiding van violiste Corina Belcea .
De belangrijkste mentoren van het kwartet waren de leden van het Alban Berg Quartett en het Amadeus Quartet. Het repertoire van het Belcea Quartet is zeer veelzijdig. Regelmatig speelt Belcea wereldcreaties - zoals Mark-Anthony Turnage's kwartetten ‘Twisted Blues with Twisted Ballad’ in 2010, ‘Contusion’ in 2014, en Thomas Larchers ‘Lucid dreams’ in 2015, Krzysztof Penderecki’s Vierde Strijkkwartet en het Derde Kwartet van Joseph Phibbs in 2016, naast het grote klassieke en romantische repertoire. Regelmatige partners waarmee het Belcea Quartet speelt zijn Pjotr Anderszewski, Till Fellner en Antoine Tamestit. Sinds het seizoen 2017-2018 is het Belcea Quartet artist-in-residence in de Pierre Boulez Saal in Berlijn. De discografie van het kwartet is uitgebreid. Op het label EMI Classics verschenen de integrale kwartetten van Britten en Bartók en werken van oa. Schubert, Brahms, Mozart, Debussy, Ravel en Dutilleux. In 2012 en 2013 nam Belcea de integrale kwartetten van Beethoven op, live in de Benjamin Britten Studio in Snape, voor het label ZigZag Territories, wat werd bekroond met onder meer een Gramophone Award. Vervolgens werden nog opnamen uitgebracht met werken van Webern, Berg en Schoenberg en de integrale kwartetten en het Pianokwintet van Brahms, wat werd bekroond met de Diapason d’or 2016. In 2018 verscheen een cd met het Derde Strijkkwartet en het Pianokwintet.

## Huidige leden

* Corina Belcea-Fisher, viool
* Axel Schacher, viool, sinds 2010
* Krzysztof Chorzelski, altviool
* Antoine Lederlin, cello, sinds 2006

## Voormalige leden

* Alasdair Tait, cello
* Laura Samuel, viool
* Matthew Talty, cello

## Geselecteerde discografie

* Debussy, Dutilleux, Ravel - String Quartets, 2001
* Schubert - String Quartets, 2002
* Brahms - String Quartets, 2004
* Britten - String Quartets, 2005
* Schubert - Forelkwintet (met pianist Thomas Adès), 2005
* Mozart - String Quartets, 2006 (originele line-up)
* Béla Bartók - Complete strijkkwartetten, 2008
* Franz Schubert - Strijkkwintet (met Valentin Erben), Quartet in G, Quartet in D minor, 2009
* Beethoven - Complete strijkkwartetten, 2014
# Manou Kersting

Manou Kersting (Antwerpen, 24 mei 1962) is een Belgisch-Nederlands acteur die vooral in Vlaanderen actief is.
Hij werd in Antwerpen geboren, en groeide daar ook op, als zoon van een Belgische moeder (uit Antwerpen) en een Nederlandse vader (uit Rotterdam).
Hij speelt en regisseert in het theater en heeft een aantal rollen in televisieseries en langspeelfilms. In het winterseizoen 2008–2009 vertolkte hij de rol van Theo Vynckier in de telenovelle LouisLouise. Ook verzorgde hij de voice-over voor Het Huis Anubis en de Vijf van het Magische Zwaard.
In het theater behoorde hij tot de artistieke kern van het gezelschap W.A.C.K.O., en had hij de artistieke leiding van de gezelschappen De Factorie en Podium Modern. Voor De Factorie regisseerde hij onder andere Things to be done in gevallen van heirkracht en De Uitspreker. Met Podium Modern speelde hij twee seizoenen in Trio solo en in het seizoen 2003–2004 ook in Off the record.
In 2004 speelde hij in een theatervoorstelling Dolf Brouwers, Ben Ik Dat?, geschreven door Rob van Dalen, de hoofdrol als Dolf Brouwers, met verder Marieke van Leeuwen als Dolfs vrouw Greet, Clous van Mechelen als zichzelf, en Johnny Kraaijkamp jr. als Wim T. Schippers. De regie was van Guusje Eijbers.
Manou spreekt zowel met een Nederlandse tongval (bv. in LouisLouise) als in het Antwerps dialect (bv. in Pippa).

## Externe link

* (en) Manou Kersting in de Internet Movie Database
* VTi - Personen - Manou Kersting volgens het Vlaams Theater Instituut
* Gemeinsame Normdatei: 106156486X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 3366 2383
* MusicBrainz: c7e7b2d9-9a58-4758-a00e-7fdc52485f24
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 271336633
* Virtual International Authority File: 311634792
# Usha Marhé

Usha Nalinie Marhé (Paramaribo, Suriname, 1964) is een schrijfster en journalist, die onder andere schreef voor De Groene Amsterdammer, Opzij en Trouw.

## Biografie

Marhé is opgegroeid in Paramaribo.
Na de Surinaamse onafhankelijkheid in 1975, en de sergeantencoup (staatsgreep) in 1980 en de decembermoorden in 1982 waarbij ook journalisten en mediaeigenaren door het militair regime werden vermoord, startte Marhé in 1988 als journalist voor het Surinaams Nieuws Agentschap. Haar kritische journalistieke werk werd ook na de eerste verkiezingen na de staatsgreep in 1987 niet gewaardeerd door de militaire machthebbers, en voor haar eigen veiligheid kon ze niet langer in Suriname blijven. Ze kwam in juli 1990 naar Nederland. Marhé vroeg een verblijfsvergunning op humanitaire gronden aan, die pas in 1993 werd toegekend, na acties van de Nederlandse Vereniging van Journalisten en de Tilburgse Academie voor de Journalistiek. In eerste instantie was de vergunning geweigerd omdat volgens het Ministerie van Buitenlandse Zaken Suriname geen perscensuur kende, ook niet na de 'telefooncoup' van 1990.
Het eerste boek van Marhé, Tapu Sjén/Bedek Je Schande - Surinamers en incest (1996), gaat over incest en ander seksueel geweld tegen kinderen binnen de Surinaamse gemeenschap. In het boek schreef ze over haar eigen ervaringen en die van acht andere vrouwen. In het boek plaatst Marhé het (seksuele) geweld ook in de context van de koloniale geschiedenis. Met het boek "doorbrak ze een taboe door als eerste Surinaams-Hindoestaanse vrouw over (haar eigen) incest-ervaringen te schrijven" en was het "voor het eerst dat een Surinaamse vrouw dit zwijgen doorbrak".
In 1996 was ze eindredacteur van Targuia, de nieuwsbrief van het Steunpunt Targuia voor zwarte, migrranten- en vluchtelingenvrouwen en in 1997 en 1998 was ze eind- en hoofdredacteur van het tijdschrift Bijlmertori, uitgegeven door het projectbureau Vernieuwing Bijlmermeer.
Sonja Barend interviewde Marhé in 2002 in het praatprogramma B&W.
Marhé werd in 2007 uitgeroepen tot 'Hindostaan van het jaar'.
Er is in 2018 een '#metoo Geheelde Helden Award' toegekend aan Marhé, een publieksprijs, uitgereikt tijdens het 'Hel(d)en van seksueel misbruik Awards Gala' in Duiven, georganiseerd door Ivonne Meeuwsen en Agnes van der Graaf van het platform 'Helen na seksueel misbruik'. Ze was genomineerd door Tieneke Sumter.
Marhé organiseerde in juni 2000 als programmamaker het vijfdaagse publieksprogramma Baap re Baap – Hindostanen over traditie en vernieuwing, in samenwerking met het Koninklijk Instituut voor de Tropen. Gasten waren onder anderen Shabana Azmi (Indiase actrice) en Anil Ramdas (journalist en auteur).
Sinds 2025 is Marhé hoofdredacteur bij 'Hindostaans & queer', een platform met interviews, blogartikelen en activiteiten door, met en over de Surinaams-Hindostaanse queer gemeenschap.
# Mountain at My Gates

Mountain at My Gates is een nummer van de Britse indierockband Foals uit 2015. Het is de tweede single van hun vierde studioalbum What Went Down.
De muziek voor "Mountain at My Gates" is spontaan ontstaan toen frontman Yannis Philippakis gitaarriffs improviseerde in de studio, en deze opnam in zijn telefoon. Philippakis miste toen nog een tekst. "Ik had de beginriff al een hele tijd geleden op mijn telefoon opgenomen. De beginzin - 'I see a mountain at my gates' - kreeg ik omdat ik steeds meer geïnteresseerd raakte in wat er met de tekst van een nummer zou gebeuren als je niet een vooraf gevormd idee had. Normaal gesproken schrijf ik namelijk heel veel in dagboeken en gebruik veel daarvan dan voor een album. Dit nummer daarentegen kwam spontaan tot me", aldus Philippakis tegen het Britse muziektijdschrift NME. Het nummer had met een 87e positie niet veel succes in de Britse hitlijsten. In Nederland werd de Top 40 of Tipparade ook niet gehaald, wel werd de plaat 3FM Megahit en bereikte het de 45e positie in de Mega Top 50 van dat station. Ook in Vlaanderen deed het nummer niet veel in de hitparades, daar bereikte het de 35e positie in de Tipparade.
Het nummer werd ook gebruikt in het voetbalspel FIFA 16.

## Tracklijst

Muziekdownload
* "Mountain at My Gates" - 4:02
* ↑ Nederlandse Mega Top 50
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Frankrijk
* ↑ Finland
* ↑ 'Mountain at My Gates' van Foals is 3FM Megahit | NPO 3FM
# Daalseweg (Nijmegen)

De Daalseweg is een straat in het oosten van de Nederlandse stad Nijmegen. De straat loopt in zuidelijke richting dwars door de wijk Altrade tot aan het begin van de aangrenzende wijk Hengstdal.
De naam Daalsche Weg (eerder: Veldweg) was al bekend in de 19e eeuw, maar had niet op precies dezelfde weg betrekking als tegenwoordig. Het meest noordelijke stuk is later hernoemd tot Prins Hendrikstraat. De huidige Jacob Canisstraat, een andere straat waar de Daalseweg in het noorden op uitkomt, was vanaf 1882 zelf een stuk van de Daalscheweg, en heette vanaf 1891 Daalschestraat. Het meest zuidelijke stuk werd in 1899 eerst hernoemd tot Fortweg, sinds 1923 is dit de Tooropstraat.

## Markante punten

De straat is vooral bekend vanwege de begraafplaats Daalseweg, die in 1882 werd geopend als eerste rooms-katholieke begraafplaats van de stad. Hier liggen meerdere bekende personen begraven.
De Daalseweg is zowel een woon- als winkelstraat. Sinds 1963 is er een filiaal van Albert Heijn. Ook zijn er een doe-het-zelfzaak en vestigingen van Kruidvat, Odin en Bruna.