# Hugo Byttebier

Hugo Theophiel Byttebier (Wulvergem, 4 april 1924 – Hurlingham, 25 maart 2004) was een Vlaams-Argentijns auteur, luchtvaarthistoricus en verzamelaar. Meer dan 30 jaar verzamelde hij zeldzame boeken uit de luchtvaartgeschiedenis, waarmee hij zijn waardevolle bibliotheek opbouwde.

## Levensloop

Byttebier werd geboren in het gezin van Ingenieur Michel Joseph Byttebier (Heestert, 24 mei 1897 – Antwerpen, 26 augustus 1983), en Laura Maria Clémence Mertens (Ledeberg, 6 september 1899 – Kortrijk, 20 april 1994). Byttebier was een kleinzoon van wegenbouwaannemer Theophile Byttebier (Firma Byttebier) en zijn tweede vrouw (23 mei 1894) Malvina Delbeke (1873-1961).
Na de Tweede Wereldoorlog werden zijn vader (Michel Joseph) en oom (Marcel Gerard) ter dood veroordeeld wegens hun betrokkenheid bij de bouw van de Atlantikwall (Wenduine - Nederland). De veroordeling in 1946-1949 werd vernietigd door het Hof van Cassatie in 1980 en 1984. Zij ontsnapten voor het vonnis naar Zuid-Amerika. Byttebier volgde zijn vader en oom. 14 oktober 1948 ging de 24-jarige Byttebier van boord van de Copacabana, afkomstig uit Antwerpen, met documenten ondertekend door het Argentijnse consulaat in die haven. Hij verklaarde zich katholiek en werd beschreven als iemand met een blanke huid, lichtbruin haar en een lengte van 1,78 meter. In Buenos Aires draagt zijn immigrantendossier het nummer 203647/48.
Byttebier verkreeg zijn domicilie in 1948 te Argentinië bij Avelino Quirno Lavalle, advocaat, professor en een van de oprichters van de Populaire Conservatieve Partij in Argentinië.

## Publicaties en verzameling

In 1972 publiceerde hij zijn boek The Curtiss D-12 Aero Engine, over de eerste motor gemaakt van aluminium, in de 'Annals of Flight'-serie van het Smithsonian Air and Space Museum. Hij droeg bij aan luchtvaarttijdschriften en steunde het 'Circle of Aeronautical Writers' in Argentinië.
Byttebier was voorzitter van de vereniging 'Vlaanderen in Argentinië' (V.i.A.) en redactiemedewerker van het tijdschrift 'De Schakel – El Lazo' (Encyclopedie van de Vlaamse Beweging).

## The Eichmann Papers

In 1991 droeg Byttebier documenten van Adolf Eichmann en Willem Sassen over aan historicus David Irving. Dit bestond uit 426 getypte pagina’s, met persoonlijke, handgeschreven aantekeningen van Eichmann, waarin Adolf Eichmann zijn rol in de Tweede Wereldoorlog beschrijft. Byttebier bezat alle ongepubliceerde manuscripten van de gesprekken tussen Eichmann en Sassen, evenals Eichmanns gedetailleerde herinneringen en notities. Fragmenten hiervan waren eerder verkocht door Willem Sassen aan Life, Stern en Yediot Hadashot, maar de volledige documenten waren ongepubliceerd.
In 1990 bezocht Dieter Eichmann, de zoon van Adolf Eichmann, Byttebier in Buenos Aires en verzocht hem de documenten te vernietigen of aan de Eichmann-familie over te dragen. Byttebier weigerde en stuurde in plaats daarvan fotokopieën naar Londen. In 1991 overhandigde Byttebier de manuscripten aan Irving, die ze in Duitsland verifieerde en uiteindelijk overdroeg aan het Bundesarchiv in Koblenz. Schrijfster Bettina Stangneth vermeldt Byttebier in haar boek Eichmann in Argentinië, waarin de historische overdracht van deze documenten door Byttebier aan Irving wordt beschreven. Historici hebben het materiaal gebruikt als bron over Eichmanns betrokkenheid bij de Tweede Wereldoorlog.