OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vestingwerken

Vestingwerken kan verwijzen naar:
Algemeen:
Specifiek:

## Nederland

* Vestingwerken van Amsterdam, een reeks van vestingwerken van Amsterdam
* Vestingwerken van Borculo
* Vestingwerken van Bredevoort, een reeks van versterkingen van Bredevoort
* Vestingwerken van Coevorden, een reeks van versterkingen van Coevorden
* Vestingwerken van Enschede, een reeks van versterkingen van Enschede
* Vestingwerken van Haarlem, een reeks van vestingwerken van Haarlem
* Vestingwerken van Hattem
* Vestingwerken van 's-Hertogenbosch, een reeks van versterkingen van 's-Hertogenbosch
* Vestingwerken van Huissen, het stelsel van stadsmuren, stadspoorten en kasteel rondom Huissen
* Vestingwerken van Klundert, een reeks van versterkingen van Klundert
* Vestingwerken van Lochem, een reeks van versterkingen van Lochem
* Vestingwerken van Maastricht, een reeks van versterkingen van Maastricht
* Vestingwerken van Ommen, omwalling van Ommen
* Vestingwerken van Ootmarsum, omwalling van Ootmarsum
* Vestingwerken van Rhenen, een reeks van vestingwerken van Rhenen
* Vestingwerken van Roermond, een reeks van vestingwerken van Roermond
* Vestingwerken van Rijssen
* Vestingwerken van Sittard, een reeks van versterkingen van Sittard
* Vestingwerken van Sneek, een reeks van versterkingen van Sneek
* Vestingwerken van Steenbergen, een reeks van versterkingen van Steenbergen
* Vestingwerken van Terborg
* Vestingwerken van Tiel
* Vestingwerken van Valkenburg, een reeks van versterkingen van Valkenburg
* Vestingwerken van Venlo, een reeks van versterkingen van Venlo
* Vestingwerken van Willemstad, een reeks van versterkingen van Willemstad

## België

* Vestingwerken van Ieper, een reeks van versterkingen van Ieperen

## Frankrijk

* Vestingwerken van Vauban, een reeks van versterkingen van Vauban
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vestingwerken en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dijkgranietkorst

Dijkgranietkorst (Lecidea lapicida) is een korstmossoort uit de familie Lecideaceae. Lecidea lapicida is een bekende gastheersoort voor de korstmosachtige schimmelsoorten Muellerella erratica, Muellerella pygmaea en Rhizocarpon furax. Hij leeft in symbiose met de alg Chlorosarcinopsis.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

De thallus is kortvormig, onduidelijk en vormt meestal afzonderlijke, onregelmatige areolen van 0,1–0,4 mm dik. Areolen worden gescheiden door zwarte openingen. Hun oppervlak is glad en gebarsten, wit of lichtgrijs, soms oker, roestig of roodachtig van kleur als gevolg van aankoeking van ijzeroxide. De schors van de thallus is 10–30 μm dik, er is een algenlaag van 60–90 μm dik. Epihymenium groenachtig tot zwartbruin van kleur, 10–15 μm dik, hyaliene.
De zwartgerande apotheciën met een diameter van 1,2 tot 3 mm zijn vrij talrijk op de thallus. Ze hebben zwarte en matte, platte of licht bolle schijven, glad. Zwartbruine rand, 30-80 (120) μm in diameter.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn kleurloos, ellipsvormig, ongesepteerd, 8,9–14,5 × 4,6–7,3 μm groot. De pycnidiën zijn ondergedompeld in de schimmel. Ze vormen cilindrische, enkelvoudige conidiosporen met afmetingen van (11,5–)12–16(–22) × 1–1,3 µm.

## Verspreiding

De soort is wijdverspreid, vooral in gebieden met een koud en gematigd klimaat. Hij wordt gevonden op alle continenten behalve Afrika en Antarctica (maar wordt gevonden in Antarctica in Zuid-Orkney en Zuid-Georgia). Hij wordt gevonden in heel Europa. Hij komt voor op de Svalbard-archipel en de noordkust van Groenland.
In Nederland is dijkgranietkorst zeer zeldzaam en staat op de Nederlandse Rode Lijst in de categorie Gevoelig.
* (en) Index Fungorum
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
# Dijkgranietkorst

Dijkgranietkorst (Lecidea lapicida) is een korstmossoort uit de familie Lecideaceae. De soort is een bekende gastheersoort voor de korstmosachtige schimmelsoorten Muellerella erratica, Muellerella pygmaea en Rhizocarpon furax. Hij leeft in symbiose met de alg Chlorosarcinopsis.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

De thallus is kortvormig, onduidelijk en vormt meestal afzonderlijke, onregelmatige areolen van 0,1–0,4 mm dik. Areolen worden gescheiden door zwarte openingen. Hun oppervlak is glad en gebarsten, wit of lichtgrijs, soms oker, roestig of roodachtig van kleur als gevolg van aankoeking van ijzeroxide. De schors van de thallus is 10–30 μm dik, er is een algenlaag van 60–90 μm dik. Epihymenium groenachtig tot zwartbruin van kleur, 10–15 μm dik, hyaliene.
De zwartgerande apotheciën met een diameter van 1,2 tot 3 mm zijn vrij talrijk op de thallus. Ze hebben zwarte en matte, platte of licht bolle schijven, glad. Zwartbruine rand, 30-80 (120) μm in diameter.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn kleurloos, ellipsvormig, ongesepteerd, 8,9–14,5 × 4,6–7,3 μm groot. De pycnidiën zijn ondergedompeld in de schimmel. Ze vormen cilindrische, enkelvoudige conidiosporen met afmetingen van (11,5–)12–16(–22) × 1–1,3 µm.

## Verspreiding

De soort is wijdverspreid, vooral in gebieden met een koud en gematigd klimaat. Hij wordt gevonden op alle continenten behalve Afrika en Antarctica (maar wordt gevonden in Antarctica in Zuid-Orkney en Zuid-Georgia). Hij wordt gevonden in heel Europa. Hij komt voor op de Svalbard-archipel en de noordkust van Groenland.
In Nederland is dijkgranietkorst zeer zeldzaam en staat op de Nederlandse Rode Lijst in de categorie 'Gevoelig'.
* (en) Index Fungorum
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
# Rotstekeningen van Qurta

De rotstekeningen van Qurta (ook geschreven als Qortah of Qurteh) zijn petrogliefen in Egypte, gelegen in Nubische zandsteenformaties aan de oostelijke oever van de Nijl in de Boven-Nijlvallei van het gouvernement Aswan.
Hoewel al eerder gesignaleerd door Canadese archeologen in de jaren 1960, raakten ze in de vergetelheid tot ze in 2005 door Belgische archeologen werden herontdekt. Omdat enige van de rotstekeningen nog door sedimenten waren bedekt, konden onderzoekers van de Universiteit Gent met behulp van optisch gestimuleerde luminescentiedatering (OSL) vaststellen dat de rotstekeningen minimaal 15.000 jaar oud waren, en mogelijk zelfs tussen de 17.000 en 19.000 jaar oud. Dit dateert de Qurta-petrogliefen uit het laatpaleolithicum, en maakt ze het eerste bekende en oudste voorbeeld van kunst uit het Pleistoceen in Noord-Afrika.
De rotstekeningen tonen oerossen, vogels, nijlpaarden, gazellen, hartebeesten, vissen, enkele onbepaalde wezens ("monsters" of hybriden) en gestileerde menselijke figuren. In totaal zijn 185 individuele figuren geïdentificeerd.
* ↑ (en) Huyge, Dirk, Late Palaeolithic and Epipalaeolithic Rock Art in Egypt: Qurta and El-Hosh. Archéo-Nil (2009-01). Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ (en) The Aurochs of Qurta - Madain Project (en). madainproject.com. Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ (en) Milligan, Mark, Nile rock art is at least 15,000 years old. HeritageDaily - Archaeology News (25 november 2011). Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ (en) Archaeology, Current World, Egypt: The Aurochs of Qurta. World Archaeology (28 mei 2012). Geraadpleegd op 14 maart 2025.
# Orthorombisch kristalstelsel

Het orthorombische kristalstelsel is een van de zeven kristalroosters, die in de kristallografie zijn gedefinieerd. Het bezit een grote mate van symmetrie, maar minder dan het kubische kristalstelsel. De zijvlakken van de eenheidscel van het kristalrooster, staan in het orthorombische kristalstelsel onderling ook loodrecht op elkaar, maar zijn een rechthoek. Deze rechthoeken zijn niet congruent. Dit wordt door de volgende vergelijkingen tussen de roosterconstanten weergegeven: $\alpha =\beta =\gamma =90^{\circ }$ en $a\neq b\neq c$. De stapeling van de eenheidscellen bepaalt in ieder geval op moleculair niveau de kristalvlakken- en assen van het kristalrooster. Het orthorombische kristalstelsel heeft drie puntgroepen: mm, 222 en mmm. Er zijn vier orthorombische bravaistralies:
* Primitief orthorombisch
* Orthorombisch grondvlakgecentreerd
* Orthorombisch ruimtelijk gecentreerd
* Orthorombisch vlakgecentreerd

## Mineralen met een orthorombisch kristalstelsel

* Alexandriet
* Anataas
* Andalusiet
* Anglesiet
* Anhydriet
* Anthofylliet
* Aragoniet
* Atacamiet
* Brookiet
* Carnalliet
* Celestiet
* Cerussiet
* Chrysoberil
* Cobaltiet
* Columbiet
* Cordieriet
* Descloïziet
* Diaspoor
* Enargiet
* Enstatiet
* Epsomiet
* Goethiet
* Hemimorfiet
* Humiet
* Hyperstheen
* Ilvaiet
* Libetheniet
* Marcasiet
* Natroliet
* Oliveniet
* Olivijn
* Perovskiet
* Prehniet
* Rutiel
* Samarskiet
* Sepioliet
* Sillimaniet
* Stauroliet
* Stibniet
* Strontianiet
* Thenardiet
* Thomsoniet
* Tobermoriet
* Topaas
* Tungstiet
* Varisciet
* Wavelliet
* Witheriet
* Zoisiet

## Mineralen

* Lijst van mineralen
triklien · monoklien · orthorombisch · tetragonaal · trigonaal · hexagonaal · kubisch
# Dijkgranietkorst

Dijkgranietkorst (Lecidea lapicida) is een korstmossoort uit de familie Lecideaceae. De soort is een bekende gastheersoort voor de korstmosachtige schimmelsoorten Muellerella erratica, Muellerella pygmaea en Rhizocarpon furax. Hij leeft in symbiose met de alg Chlorosarcinopsis.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

De thallus is kortvormig, onduidelijk en vormt meestal afzonderlijke, onregelmatige areolen van 0,1–0,4 mm dik. Areolen worden gescheiden door zwarte openingen. Hun oppervlak is glad en gebarsten, wit of lichtgrijs, soms oker, roestig of roodachtig van kleur als gevolg van aankoeking van ijzeroxide. De schors van de thallus is 10–30 μm dik, er is een algenlaag van 60–90 μm dik. Epihymenium groenachtig tot zwartbruin van kleur, 10–15 μm dik, hyaliene.
De zwartgerande apotheciën met een diameter van 1,2 tot 3 mm zijn vrij talrijk op de thallus. Ze hebben zwarte en matte, platte of licht bolle schijven, glad. Zwartbruine rand, 30-80 (120) μm in diameter.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn kleurloos, ellipsvormig, ongesepteerd, 8,9–14,5 × 4,6–7,3 μm groot. De pycnidiën zijn ondergedompeld in de schimmel. Ze vormen cilindrische, enkelvoudige conidiosporen met afmetingen van (11,5–)12–16(–22) × 1–1,3 µm.

## Verspreiding

Dijkgranietkorst is wijdverspreid, vooral in gebieden met een koud en gematigd klimaat. Hij wordt gevonden op alle continenten behalve Afrika en Antarctica (maar wordt gevonden in Antarctica in Zuid-Orkney en Zuid-Georgia). Hij wordt gevonden in heel Europa. Hij komt voor op de Svalbard-archipel en de noordkust van Groenland.
In Nederland is dijkgranietkorst zeer zeldzaam en staat op de Nederlandse Rode Lijst in de categorie 'Gevoelig'.
# Shimazu (familie)

Shimazu of Shimazu-clan (島津氏, Shimazu-shi) is de naam van een machtige Japanse familie, die eeuwenlang de daimyo waren van de han Satsuma. Om die reden wordt de familie soms ook de Satsuma-clan genoemd.

## Achtergrond

De Shimazu waren afstammelingen van de Seiwa Genji-tak van de Minamoto. De stamvader van de Shimazu, Shimazu Tadahisa (overleden in 1227), was een zoon van Shogun Minamoto no Yoritomo (1147-1199). Tadahisa's vrouw was een dochter van Koremune Hironobu, een afstammeling van de Hata.
In 1186 kreeg Tadahisa het domein Shioda in de gelijknamige provincie. In 1196 veroverde hij Hyūga en Ōsumi provinces, en bouwde een kasteel in het domein Shimazu. Deze naam nam hij aan als familienaam.
De Shimazu waren een van de weinige families uit de Edoperiode die hun han voortdurend wisten te behouden sinds de Kamakuraperiode. Tevens werden ze de rijkste en machtigste tozamafamilie van Japan, met een inkomen van 700.000 koku.
Het 19e hoofd van de familie, Yoshihiro (1535–1619), was de daimyo ten tijde van de slag bij Sekigahara, de oprichting van het Tokugawa-shogunaat, en het beleg van Osaka. Zijn neef en opvolger, Shimazu Tadatsune, wist een grote machtspositie te behouden tijdens de eerste 20 jaar van de 17e eeuw. Hij regelde onder andere de inval in het Koninkrijk Riukiu in 1609.
De Shimazu stonden bekend om de loyaliteit van hun officieren tijdens de Sengoku-periode, en het feit dat zij als een van de eersten in Japan vuurwapens gebruikten in de strijd.
Hisamitsu (1817–1887) was regent van Tadayoshi, de daimyo van Satsuma tijdens de Boshin-oorlog en de Meiji-restauratie.

## Familiehoofden

* Shimazu Tadahisa
* Shimazu Tadatoki
* Shimazu Hisatsune
* Shimazu Tadamune
* Shimazu Sadahisa
* Shimazu Morohisa
* Shimazu Ujihisa
* Shimazu Yuihisa
* Shimazu Motohisa
* Shimazu Hisatoyo
* Shimazu Tadakuni
* Shimazu Tachihisa
* Shimazu Tadamasa
* Shimazu Tadaosa
* Shimazu Tadataka
* Shimazu Katsuhisa
* Shimazu Takahisa
* Shimazu Yoshihisa
* Shimazu Yoshihiro
* Shimazu Tadatsune
* Shimazu Mitsuhisa
* Shimazu Tsunataka
* Shimazu Yoshitaka
* Shimazu Tsugutoyo
* Shimazu Munenobu
* Shimazu Shigetoshi
* Shimazu Shigehide
* Shimazu Narinobu
* Shimazu Narioki
* Shimazu Nariakira
* Shimazu Tadayoshi
* Shimazu Tadashige
* Shimazu Toyohisa

## Andere leden

* Shimazu Myron
* Shimazu Shigehide
# Isjme-Dagan I

Isjme-Dagan I (ook Išme-Dagan I, Engels: Ishme-Dagan) was de zoon van de Assyische koning Šamši-Adad I, die door zijn vader op de troon van Ekallatum gezet werd na een geslaagde milaire actie. Hij heerste over het gebied aan de bovenloop van de Tigris, daarbij ingesloten de stad Aššur Na de dood van Sjamsji-Adad (in het 17e jaar van Hammurabi van Babylon), slaagde Isjme-Dagan I erin Assyrië te beheersen en was de 40e koning op de Assyrische koningslijst totdat hij zelf door Hammoerabi van Babylon van de troon gestoten werd. Een veel latere koningslijst kent 40 regeringsjaren aan hem toe maar een lijst met eponiemen in 2003 gevonden in Kaniš (laag Ib) laat zien dat hij slechts 11 jaar koning was.
Zijn broer, Yasmah-Adad, heerste rond dezelfde tijd over de stad Mari. Correspondentie tussen vader en zijn twee zoons is daar door archeologen gevonden. De documenten uit Mari laten ook voor het eerst zien dat Isjme-Dagan belegeringswerktuigen zoals stormrammen, belegeringstorens en approches gebruikte. Hij vertelt dat hij twee steden Qirhadat en Nilimmar zo in handen wist te krijgen.
* ↑ Gegeven is de middenchronologie. De overeenkomstige datering is 1711- 1697? v.Chr. in de korte chronologie.
* ↑ blz 13 Ancient and Medieval Siege Weapons. Konstantiv S. Nosov. ISBM 1-59228-710-7 2005
* Jean-Marie Durand, Documents Epistolaires du Palais de Mari, Collection « Littérature Ancienne du Proche-Orient » N° 16. (1997); (2002) ISBN 2-204-05685-5
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ishme-Dagan I op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Noordkasteel

Het Noordkasteel was een citadel die werd gebouwd in 1862 op het grondgebied van het verdwenen polderdorp Oosterweel. De voornaamste opdracht ervan was de verdediging van de bocht van Oosterweel aan de Schelde te Antwerpen.
Het Noordkasteel verving het kleinere Fort Ferdinand dat in 1812 was opgericht door Napoleon Bonaparte.
Het Noordkasteel was het meest noordelijke fort en het sluitstuk van de vesting rond Antwerpen. Deze vesting werd afgebroken in de 20e eeuw om plaats te maken voor de Ring rond Antwerpen, de R1.
Reeds in 1881, negentien jaar na de bouw, werd het grootste deel van het Noordkasteel afgebroken om plaats te maken voor het Amerikadok en het Afrikadok wegens uitbreiding van de haven van Antwerpen. Hier was jarenlange discussie aan voorafgegaan. De plannen voor beide dokken dateerden al van 1872, maar de bouw van de dokken kon pas aanvatten in 1882. In 1910 werd het Noordkasteel officieel afgeschreven als militair gebied.

## Recreatiedomein

Onder impuls van burgemeester Camille Huysmans werd het 61 hectare groot Noordkasteel-domein in 1934 omgevormd tot recreatieoord met een zeer populair en openbaar openluchtzwembad. In 1957 moet een groot deel van het recreatiedomein wijken voor de westelijke uitbreiding van het Amerikadok. In 1969 werd het recreatieoord Noordkasteel gesloten voor de bouw van de nooit gerealiseerde Boerinnensluis. De enige overgebleven halve caponnière 1 werd een stadsmagazijn aan de huidige Oosterweelsteenweg. In de ondergrondse gangen werden er tot 1995 springstoffen in opgeslagen. Zwemmen in de vijver is verboden.
Vandaag blijft van het kasteel enkel nog een groengebied met een stukje omwalling (van de fronten 1-2 en 2-3) aan de roeivijver (de voormalige hoofdgracht) vlak bij de Hogere Zeevaartschool (sinds 2022 Antwerp Maritime Academy) over.
In 2005 voorziet het masterplan Antwerpen de bouw van het Oosterweel-knooppunt, als onderdeel van de Oosterweelverbinding op een deel van de overgebleven gronden van het Noordkasteel. In oktober 2021 zijn de werken in de buurt van het Noordkasteel gestart, waardoor het gebied gedeeltelijk afgesloten is. Verwacht wordt dat de werken in 2033 voltooid zullen zijn. Het nieuwe Oosterweelknooppunt zal verzonken liggen en gedeeltelijk overkapt worden. Bovenop komt het Ringpark Noordkasteel. De vijver zal intact blijven en de groenzone wordt uitgebreid tot aan de Kerk van Oosterweel.

## Windmolen

In de koepelopening werd de van Olen afkomstige Buulmolen geplaatst. De windmolen stond er van 1936 tot 1974, het jaar waarin hij ongeveer 400 meter werd verplaatst. In 1986 werd hij gedemonteerd om in 1991 definitief aan Olen te worden teruggeschonken.

## Externe link

* Antwerpse fortengordels
* ↑ Werken aan Oosterweelknoop bij Noordkasteel begonnen..
* ↑ Wat gebeurt er met de vijver en het bos van het Noordkasteel?.
* ↑ ArcheoNet Vlaanderen, Buulmolen, Olen
# Miuccia Prada

Miuccia Prada (Milaan, 10 mei 1949) is een Italiaans modeontwerpster.

## Het begin

Miuccia Prada nam in 1978, na een studie politieke wetenschappen de taak over van haar moeder als hoofdontwerpster voor modehuis Prada, gesticht door haar grootvader Mario Prada in 1913. Prada stond bekend om zijn luxueuze lederwaren.
Miuccia had vijf jaar aan het Milanese Teatro Piccolo achter de rug, waar ze pantomime studeerde. Ze was lid van de communistische partij en voorstander van de vrouwenemancipatie. Hierdoor leken haar kansen om een succesvol leider van Prada te worden in de ogen van velen klein, maar niets bleek minder waar.
In 1985 kwam ze met een tassenlijn op de markt gemaakt van zwarte nylon zonder duidelijke merknaam erop, wat direct een hit werd. In 1989 bracht ze de eerste prêt-à-porter-lijn voor het merk Prada, gevolgd door een jongere en goedkopere lijn in 1992 "Miu Miu", genoemd naar Miuccia's bijnaam. In 1993 won ze de Designers of America International Award en een jaar later opende ze haar eerste "Prada concept store" in Londen.
Ze is getrouwd met Patrizio Bertelli en in 2014 door Forbes Magazine uitgeroepen tot een van de grootste zakenvrouwen van deze tijd. Zij beheert samen met haar echtgenoot vanaf 1993 de Fondazione Prada, een stichting die hedendaagse kunst verzamelt en sinds 2015 ontsluit in een nieuwe vestiging in Milaan.
# Tullio Lanese

Tullio Lanese (Messina, 10 januari 1947 – aldaar, 1 maart 2025) was een Italiaans voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en UEFA tussen 1985 en 1992. Ook leidde hij tussen 1982 en 1992 wedstrijden in de Serie A.

## Carrière

Op 26 februari 1978 leidde Lanese zijn eerste wedstrijd in de Italiaanse nationale competitie. Tijdens het duel tussen Hellas Verona en Genoa (2–0) hield de leidsman zijn kaarten op zak. In Europees verband debuteerde hij op 21 oktober 1987 tijdens een wedstrijd tussen Rapid Wien en PSV in de voorronde van de Europacup I; het eindigde in 1–2 en Lanese gaf Ivan Nielsen en Erik Gerets gele kaarten. Zijn eerste interland floot hij op 18 februari 1987, toen Israël met 1–1 gelijkspeelde tegen Noord-Ierland. De Italiaan deelde hier geen kaarten uit.
In 1990 was Lanese een van de achtentwintig scheidsrechters op het WK in Italië. Hier leidde hij drie duels. Een jaar later was de Italiaan scheidsrechter toen Rode Ster Belgrado op strafschoppen van Olympique Marseille won in de finale van de Europacup I. In 1992 leidde hij de halve finale van het EK in Zweden tussen gastland Zweden en Duitsland (2–3 voor de Duitsers).

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 18 februari 1987 | Ramat Gan, Israël | Israël – Noord-Ierland | 1 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 2 november 1988 | Wenen, Oostenrijk | Oostenrijk – Turkije | 3 – 2 | WK 1990 kwalificatie | 3 | 0 | 0 |
| 25 januari 1989 | Amarousio, Griekenland | Griekenland – Portugal | 1 – 2 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 29 april 1989 | Parijs, Frankrijk | Frankrijk – Joegoslavië | 0 – 0 | WK 1990 kwalificatie | 3 | 0 | 0 |
| 15 november 1989 | Boekarest, Roemenië | Roemenië – Denemarken | 3 – 1 | WK 1990 kwalificatie | 2 | 0 | 1 |
| 10 juni 1990 | Turijn, Italië | Brazilië – Zweden | 2 – 1 | WK 1990 | 4 | 0 | 0 |
| 21 juni 1990 | Udine, Italië | Zuid-Korea – Uruguay | 0 – 1 | WK 1990 | 4 | 0 | 1 |
| 23 juni 1990 | Napels, Italië | Kameroen – Colombia | 2 – 1 | WK 1990 | 6 | 0 | 0 |
| 17 oktober 1990 | Londen, Engeland | Engeland – Polen | 2 – 0 | EK 1992 kwalificatie | 0 | 0 | 0 |
| 20 februari 1991 | Parijs, Frankrijk | Frankrijk – Spanje | 3 – 1 | EK 1992 kwalificatie | 3 | 0 | 0 |
| 11 september 1991 | Bern, Zwitserland | Zwitserland – Schotland | 2 – 2 | EK 1992 kwalificatie | 4 | 0 | 0 |
| 20 november 1991 | Anderlecht, België | België – Duitsland | 0 – 1 | EK 1992 kwalificatie | 0 | 0 | 0 |
| 21 juni 1992 | Solna, Zweden | Zweden – Duitsland | 2 – 3 | EK 1992 | 6 | 0 | 0 |

## Overlijden

Lanese overleed na een lang ziekbed op 78-jarige leeftijd.
# Nessler (warenhuis)

Nessler is een warenhuisketen in Noord-Duitsland met vijf filialen (stand 2021).
In 1930 opende Heinrich Nessler een kousen- en ondergoedwinkel op 16 m² in Ahrensburg aan de Hamburger Strasse 6, die in 1935 met een extra verdieping werd uitgebreid. Het stamhuis in Ahrensburg heeft een oppervlakte van 12.500 m². Delen van de warenhuizen worden ingenomen door onderhuurders als Douglas, Budnikowsky en Thalia.
In de negentiger jaren van de vorige eeuw begon de expansie en in 2008 telde de keten zeven filialen.
In 1991 werd een filiaal geopend In Wittenberge. In 1993 werd het Karstadt-filiaal in Ludwigslust overgenomen. In 1994 werden filialen geopend in Templin, Malchin en Neustrelitz. In juni 1999 werd het 5.000 m² grootte filiaal van Hackmack in Geesthacht overgenomenen in september 1999 opende Nessler een filiaal in Hagenow
De filialen in Malchin en Neustrelitz werden al snel gesloten en in 2012 werd het warenhuis in Wittenberge gesloten. Het filiaal in Hagenow sloot in 2019 zijn deuren.
Het bedrijf is nog altijd in handen van de familie. Tot zijn dood in 1964 werd het bedrijf geleid door Heinrich Nessler. Hij werd opgevolgd door zijn schoonzoon Horst Timm, die het stokje overgaf aan Matthias Timm.
* 1 2 3 (de) manager magazin, Die stillen Stars in den Regionen. www.manager-magazin.de. Geraadpleegd op 7 augustus 2021.
* ↑ (de) Happy Birthday! – 90 Jahre Kaufhaus Nessler in Ahrensburg. Ahrensburg Blog (27 november 2020). Geraadpleegd op 7 augustus 2021.
* 1 2 (de) 85 Jahre Nessler: Ein Stück Kaufhausgeschichte mitten in Templin | Nordkurier.de. www.nordkurier.de (27 oktober 2015). Geraadpleegd op 7 augustus 2021.
* ↑ Nessler Kaufhäuser aus Ahrensburg in der Firmendatenbank wer-zu-wem.de. www.wer-zu-wem.de. Geraadpleegd op 7 augustus 2021.
* ↑ Katarina Sass, Nessler-Chef: Die Stadt hat falsche Prioritäten gesetzt | svz.de. svz. Geraadpleegd op 7 augustus 2021.
* ↑ (de) Textilwirtschaft (18 februari 1999). Nessler übernimmt Hackmack. TextilWirtschaft Nr. 07 1999
* ↑ (de) Dirk Schulz, Kaufhaus Nessler bekennt sich zum Standort Geesthacht. www.abendblatt.de (17 januari 2021). Geraadpleegd op 27 december 2021.
* ↑ (de) Schulz, Dirk, Kaufhaus-Kette investiert Millionen-Betrag in Sanierung. www.abendblatt.de (10 september 2022). Geraadpleegd op 13 november 2023.
* ↑ (de) Stadt Hagenow, Die Stadt- und Witrtschaftsentwicklung im letzten Jahrzehnt. Geraadpleegd op 5 augustus 2021.
* ↑ (de) Henwi schließt das City-Kaufhaus. MAZ - Märkische Allgemeine. Gearchiveerd op 7 augustus 2021. Geraadpleegd op 7 augustus 2021.
* ↑ mayk, „Nessler“ gibt Filiale in Hagenow auf | svz.de. svz. Gearchiveerd op 7 augustus 2021. Geraadpleegd op 7 augustus 2021.