OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anshar

Anshar (Anšar) of Anshur was in de (Akkadische) Babylonische mythologie een afgeleide hemelgod. De betekenis van het woord is "hemelberg" of "as van de hemel". Zijn echtgenote was Kishar die de wereldas vertegenwoordigde ('ki'=aarde, 'an'=hemel). Het zijn goden van de tweede generatie. Hun zusterpaar zijn daar de slangen Lahmu en Lahamu en hun ouders Tiamat en Apsu.
In de Sumerische kosmologie was er eerst en vooral de oeroceaan, waaruit de kosmische berg of wereldberg ontstond, bestaande uit An, hemel, en Ki, aarde. Ze werden gescheiden door Enlil. Daarop nam Anu de hemel voor zich en Enlil de aarde. Anshar en Kisjar hadden er op hun beurt Anu, ook een hemelgod, als zoon en eveneens Ea, de god van vers water en wijsheid. Verder kwamen ook de Igigi van hen voort, wezens die de hemel bevolkten, en de Anunnaki, de goden die in de aardse sfeer leefden en in de onderwereld.
In de Babylonische mythologie was Anshar het mannelijk principe in het Babylonisch epos Enuma Elish. Hij en Kishar, het vrouwelijk principe, worden daar ook voorgesteld als het tweede paar goden, opvolgers van Lahmu en Lahamu, het eerste godenpaar. Beide paren stamden er van de versmelting van Apsu, het oerwater, met Tiamat, het zoute oerwater.
In de Assyrische mythologie werd vanaf de 9e eeuw v.Chr., onder de regering van Sargon II, Anshar met de god Assur (Aššur) geïdentificeerd om deze in hun versie van de Enuma Elish te laten voorkomen. In deze mythologie was Anshars vrouw Ninlil.
# Anshar

Anshar (Anšar) of Anshur was in de (Akkadische) Babylonische mythologie een afgeleide hemelgod. De betekenis van het woord is "hemelberg" of "as van de hemel". Zijn echtgenote was Kishar die de wereldas vertegenwoordigde ('ki'=aarde, 'an'=hemel). Het zijn goden van de tweede generatie. Hun zusterpaar zijn daar de slangen Lahmu en Lahamu en hun ouders Tiamat en Apsu.
In de Sumerische kosmologie was er eerst en vooral de oeroceaan, waaruit de kosmische berg of wereldberg ontstond, bestaande uit An, hemel, en Ki, aarde. Ze werden gescheiden door Enlil. Daarop nam Anu de hemel voor zich en Enlil de aarde. Anshar en Kisjar hadden er op hun beurt Anu, ook een hemelgod, als zoon en eveneens Ea, de god van vers water en wijsheid. Verder kwamen ook de Igigi van hen voort, wezens die de hemel bevolkten, en de Anunnaki, de goden die in de aardse sfeer leefden en in de onderwereld.
In de Babylonische mythologie was Anshar het mannelijk principe in het Babylonisch epos Enuma Elish. Hij en Kishar, het vrouwelijk principe, worden daar ook voorgesteld als het tweede paar goden, opvolgers van Lahmu en Lahamu, het eerste godenpaar. Beide paren stamden er van de versmelting van Apsu, het oerwater, met Tiamat, het zoute oerwater.
In de Assyrische mythologie werd vanaf de 9e eeuw v.Chr., onder de regering van Sargon II, Anshar met de god Assur (Aššur) geïdentificeerd om deze in hun versie van de Enuma Elish te laten voorkomen. In deze mythologie was Anshars vrouw Ninlil.
* ↑ J.Black & A.Green, Gods, demons and symbols of ancient Mesopotamia, 2004, p. 34
* ↑ G. Frame, Babylonia 689-627, p. 57
# Michał Skóraś

Michał Skóraś (Jastrzębie-Zdrój, 15 februari 2000) is een Pools voetballer die onder contract ligt bij Lech Poznań. In april 2023 ondertekende hij een vierjarig contract bij Club Brugge.

## Clubcarrière

Skóraś genoot een deel van zijn jeugdopleiding bij Lech Poznań, waar hij in het seizoen 2017/18 zijn opwachting maakte voor het tweede elftal dat toen uitkwam in de III liga. In het daaropvolgende seizoen leende de club hem uit aan tweedeklasser Bruk-Bet Termalica Nieciecza, waar hij 28 officiële wedstrijden speelde in alle competities. In de eerste helft van het seizoen 2019/20 speelde hij op huurbasis bij Raków Częstochowa, dat in het seizoen daarvoor kampioen was geworden in de I liga en bijgevolg uitkwam in de Ekstraklasa.
Op 8 maart 2020 maakte hij zijn officiële debuut in het eerste elftal van Lech Poznań: in de competitiewedstrijd tegen Wisła Kraków (1-1-gelijkspel) mocht hij in de 76e minuut invallen voor Tymoteusz Puchacz. Skóraś mocht dat seizoen uiteindelijk vijf keer invallen in de Ekstraklasa. In de daaropvolgende seizoenen groeide hij uit tot een vaste waarde bij Lech Poznań, waarmee hij in 2022 landskampioen werd.
In april 2023 ondertekende hij een vierjarig contract bij Club Brugge.

## Interlandcarrière

Skóraś maakte op 22 september 2022 zijn interlanddebuut voor Polen: in de Nations League-wedstrijd tegen Nederland (0-2-verlies) liet bondscoach Czesław Michniewicz hem in de 79e minuut invallen. Twee maanden later werd Skóraś geselecteerd voor het WK 2022. Daar kwam hij eenmaal in actie: in de derde groepswedstrijd tegen de latere wereldkampioen Argentinië (0-2-verlies) viel hij tijdens de rust in.
Interlands van Michał Skóraś voor  Polen :
| No. | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort Wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij Lech Poznań |||||||
| 1. | 22 september 2022 | Polen – Nederland | 0 – 2 | UEFA Nations League 2022/23 | - |
| 2. | 30 november 2022 | Polen – Argentinië | 0 – 2 | WK 2022 | - |
| 3. | 24 maart 2023 | Tsjechië – Polen | 3 – 1 | Kwalificatie EK 2024 | - |
| 4. | 27 maart 2023 | Polen – Albanië | 1 – 0 | Kwalificatie EK 2024 | - |
| 5. | 16 juni 2023 | Polen – Duitsland | 1 – 0 | Vriendschappelijk | - |
| Als speler bij Club Brugge |||||||
| 6. | 7 september 2023 | Polen – Faeröer | 2 – 0 | Kwalificatie EK 2024 | - |
| 7. | 10 september 2023 | Albanië – Polen | 2 – 0 | Kwalificatie EK 2024 | - |
| 8. | 7 juni 2024 | Polen – Oekraïne | 3 – 1 | Vriendschappelijk | - |
| 9. | 25 juni 2024 | Frankrijk – Polen | 1 – 1 | EK 2024 | - |
Bijgewerkt tot 25 juni 2024

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Lech Poznań |
| Kampioen Ekstraklasa | 1x | 2021/22 |
| Club Brugge |
| Kampioen Eerste klasse A | 1x | 2023/24 |
# Oostelijke klapperleeuwerik

De oostelijke klapperleeuwerik (Corypha fasciolata) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in zuidelijk Afrika en telt vijf ondersoorten:
* C. f. reynoldsi: noordelijk Namibië, noordelijk Botswana en zuidwestelijk Zambia.
* C. f. jappi: westelijk Zambia.
* C. f. nata: noordoostelijk Botswana.
* C. f. damarensis: noordelijk en centraal Namibië, westelijk en centraal Botswana.
* C. f. fasciolata: het zuidelijk-centraal Botswana, noordelijk en centraal Zuid-Afrika.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als wijdverspreid en plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Oostelijke klapperleeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Sundevall, 1850. Alauda fasciolata (protoniem). Öfvers. Kongl. Vetenskaps-Akad. Förh., 26 ["1869"], 7 p. 99. BHL
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
# De Jantjes (1922)

De Jantjes is een Nederlandse stomme film uit 1922, gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Herman Bouber. Het werd in 1934 opnieuw verfilmd, deze keer als geluidsfilm De Jantjes.
De film is grotendeels verloren gegaan. In het Filmmuseum is nog een fragment van acht minuten aanwezig.
* Promotiefoto's

## Verhaal

Dries, Toon en Schele Manus komen terug uit Oost-Indië, en vieren dit bij thuiskomst in de Jordaan. Al gauw komen de mannen erachter dat hun vriendinnen niet echt trouw waren in de tussentijd dat zij weg waren, en het werk niet voor het oprapen ligt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Louis Davids | Blauwe Toon |
| Maurits de Vries | Dolle Dries |
| Johan Elsensohn | Schele Manus |
| Beppie de Vries | Blonde Greet |
| Beppie Murray | Doortje |
| Adrienne Solser | Na Druppel |
| Andre van Dijk | Leendert |
* ↑ Filmbeschrijving Eye
# Ottawa-conventie

De Ottawa-conventie was een internationale bijeenkomst in 1997 in de Canadese hoofdstad Ottawa, waarop afgezanten van zo'n veertig landen besloten tot een verbod op het gebruik, productie en opslag van landmijnen zoals onder meer vlindermijnen. De Conventie kwam tot stand door nader overleg tussen landen die in 1980 de meer beperkte Conventie over bepaalde conventionele wapens wilden uitbreiden.
In 2005 hadden 154 landen het opgestelde verdrag ondertekend of geratificeerd, maar 's werelds grootste landmijnproducenten (China, Rusland en de Verenigde Staten) bevonden zich onder de 40 landen die nog niet ondertekend hadden. Na de veertigste ondertekening door Burkina Faso op 16 september 1998 werd het verdrag een bindende internationale wet.
In maart 2025 sprak premier Donald Tusk het Poolse parlement toe na de Europese top in Brussel waar de versterking van de Europese defensie centraal had gestaan. Polen is van plan uit het verdrag van Ottawa te stappen en overweegt zich terug te trekken uit het Verdrag inzake clustermunitie, dat het gebruik van clusterbommen verbiedt.
# Patrice Gumbs

Patrice Thierry Gumbs jr. (11 mei 1989) is een Sint Maartens politicus voor de PFP. Van 3 mei tot 26 november 2024 was hij gevolmachtigd minister van Sint Maarten. In juni 2024 werd hij teruggeroepen uit Den Haag om waarnemend Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening, Milieu en Infrastructuur (VROMI) te worden in het Kabinet-Mercelina I. Als gevolmachtigd minister van Sint Maarten nam sindsdien Gracita Arrindell, de plaatsvervangend gevolmachtigd minister, de functie waar. Op 26 november werd Arrindell zijn opvolger als gevolmachtigde minister van het Kabinet-Mercelina II waarin Gumbs minister van VROMI bleef.
* ↑ Meet Patrice, pfp.sx
* ↑ Patrice Thierry Gumbs, sdgs.un.org
* ↑ Patrice Gumbs, sxmelections.com
* ↑ Gumbs to become caretaker VROMI Minister, deputy PM, thedailyherald.sx, 24 juni 2024
# Sint-Corneliuskerk (Swartbroek)

De Sint-Corneliuskerk is de parochiekerk van Swartbroek, gelegen aan Ittervoorterweg 68.
Deze kerk werd in 1924 gebouwd onder architectuur van Jules Kayser. Ze is gebouwd in baksteen en toont een expressionistische stijl. Merkwaardig is de ingangspartij die gedomineerd wordt door een ruwe natuurstenen gevelomlijsting en dito timpaan en plint.
De kruiskerk wordt geflankeerd door een aangebouwde vierkante toren, gedekt door een tentdak.
Van belang zijn enkele glas-in-loodramen, evenals het hoofdaltaar vervaardigd door Joep Nicolas in 1925. Daarnaast bezit de kerk een 17e-eeuwse preekstoelkuip en twee 18e-eeuwse zijaltaren.
Naast de kerk ligt Begraafplaats Swartbroek, waar ook een aantal Britse oorlogsgraven te vinden zijn.
In december 2024 werd er de laatste reguliere mis gevierd.
# Usha Marhé

Usha Nalinie Marhé (Paramaribo, Suriname, 1964) is een schrijfster en journalist, die onder andere schreef voor De Groene Amsterdammer, Opzij en Trouw.
Marhé is opgegroeid in Paramaribo.
Ze werkte in Suriname als journalist voor het Surinaams Nieuws Agentschap. Ze kwam in juli 1990 naar Nederland, nadat haar was aangeraden Suriname te verlaten wegens haar contacten met het Junglecommando van Ronnie Brunswijk. Marhé vroeg een verblijfsvergunning op humanitaire gronden aan, maar die werd haar oorspronkelijk geweigerd omdat volgens het Ministerie van Buitenlandse Zaken Suriname geen perscensuur kende en de pers er na de coup van 1990 niet werd gehinderd. Nadat ze in april 1993 van de Vreemdelingenpolitie te horen kreeg dat ze zich op 12 mei van dat jaar moest melden, voorzien van een vliegticket Amsterdam-Paramaribo, voerden de Nederlandse Vereniging van Journalisten en de Tilburgse Academie voor de Journalistiek actie voor haar bij staatssecretaris van justitie Aad Kosto en minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Hedy d'Ancona, waarop Kostko op 3 mei liet weten dat Marhé voor onbeperkte tijd in Nederland kon blijven.
Het eerste boek van Marhé, Tapu Sjén/Bedek Je Schande - Surinamers en incest (1996), gaat over incest en ander seksueel geweld tegen kinderen binnen de Surinaamse gemeenschap. In het boek schreef ze over haar eigen ervaringen en die van acht andere vrouwen.
In 1996 was ze eindredacteur van Targuia, de nieuwsbrief van het Steunpunt Targuia voor zwarte, migrranten- en vluchtelingenvrouwen en in 1997 en 1998 was ze eind- en hoofdredacteur van het tijdschrift Bijlmertori, uitgegeven door het projectbureau Vernieuwing Bijlmermeer.
# Usha Marhé

Usha Nalinie Marhé (Paramaribo, Suriname, 1964) is een schrijfster en journalist, die onder andere schreef voor De Groene Amsterdammer, Opzij en Trouw.
Marhé is opgegroeid in Paramaribo.
Na de Surinaamse onafhankelijkheid in 1975, en de sergeantencoup (staatsgreep) in 1980 en de decembermoorden in 1982 waarbij ook journalisten en mediaeigenaren door het militair regime werden vermoord, startte Marhé in 1988 als journalist voor het Surinaams Nieuws Agentschap. Haar kritische journalistieke werk werd ook na de eerste verkiezingen na de staatsgreep in 1987 niet gewaardeerd door de militaire machthebbers, en voor haar eigen veiligheid kon ze niet langer in Suriname blijven. Ze kwam in juli 1990 naar Nederland. Marhé vroeg een verblijfsvergunning op humanitaire gronden aan, die pas in 1993 werd toegekend, na acties van de Nederlandse Vereniging van Journalisten en de Tilburgse Academie voor de Journalistiek. In eerste instantie was de vergunning geweigerd omdat volgens het Ministerie van Buitenlandse Zaken Suriname geen perscensuur kende, ook niet na de 'telefooncoup' van 1990.
Het eerste boek van Marhé, Tapu Sjén/Bedek Je Schande - Surinamers en incest (1996), gaat over incest en ander seksueel geweld tegen kinderen binnen de Surinaamse gemeenschap. In het boek schreef ze over haar eigen ervaringen en die van acht andere vrouwen.
In 1996 was ze eindredacteur van Targuia, de nieuwsbrief van het Steunpunt Targuia voor zwarte, migrranten- en vluchtelingenvrouwen en in 1997 en 1998 was ze eind- en hoofdredacteur van het tijdschrift Bijlmertori, uitgegeven door het projectbureau Vernieuwing Bijlmermeer.
# Stadhouderskade 1

Het gebouw Stadhouderskade 1 is een symmetrisch ontworpen kantoorgebouw dat staat tussen de Stadhouderskade en de Singelgracht te Amsterdam-West.
Het pand werd in de jaren 1922/1923 in opdracht van de Dienst der Publieke Werken (PW) gebouwd als hoofdkantoor van de Gemeentetram. Architect Pieter Lucas Marnette, werkzaam bij PW, ontwierp het in de Amsterdamse Schoolstijl, die in directe omgeving vaker is toegepast. Beeldhouwer Hildo Krop ontwierp voor het gebouw een aantal kunstwerken. In de beginjaren was er aan de westkant een speciaal opstelspoor voor de geldtram die de opbrengsten van de kaartverkoop van de conducteurs aan het hoofdkantoor op een veilige manier kon afleveren.
De Gemeentetram, na 1943 het Gemeentevervoerbedrijf Amsterdam (GVB), verliet in 1983 het gebouw wegens ruimtegebrek en verhuisde naar het Scheepvaarthuis. Vervolgens trok de Stadsreiniging erin. Dit gemeentelijk bedrijf bleef er tot de opsplitsing in 1990. Daarna werd het een particulier kantoorgebouw. Tegenwoordig is softwarebedrijf Miro de huurder, eerder was Tommy Hilfiger er gevestigd.
Het pand is van de bebouwing aan de Stadhouderskade het enige dat direct aan het water ligt, met de ingang op het zuidwesten. Alle andere gebouwen staan aan de andere kant van de straat met de ingang richting binnenstad. Ten zuidoosten van het gebouw ligt een deel van het Leidsebosje. Stadhouderskade 1 belemmert het zicht vanaf de Overtoom op de Singelgracht. Een vergelijking met het Station Amsterdam Centraal en het (geblokkeerde) uitzicht op Het IJ dringt zich op.
* ↑ Hoofdkantoor Gemeentetram op de Lijst van Rijksmonumenten
* ↑ er werd al aan de overzijde van de straat in gebouw Atlanta kantoorruimte bijgehuurd
* ↑ Miro announces expansion in Amsterdam, names city its co-headquarters and largest hub worldwide
* ↑ Tommy Hilfiger huurt op Stadhouderskade 1
* Stadhouderskade 1
* Beelden Krop
* Artikel in Ons Amsterdam over pand
Oost · 160 · 158 · 157 · 156 · 155 · 151-154 · 149-150 · 145-146 · 142-144 · 140-141 · 137-139 · 135-136 · 130-134 · 129 · 128 · 125-127 · 123-124 · 116-122 · 115 · 110-113 · 100-101 · 97 · 95-96 · 93-94 · 92 · 91 · 89-90 · 87-88 · 86 · 85 · 84 · 82-83 · 78-79 · 77 · Heineken Brouwerij · 74 · 72-73 · 69-70 · 68 · 67 · 65-66 · 64 · 62-63 · 60-60a · 58-59 · 56-57 · Willemshuis · Van Nispenhuis · Kapel van Sint Josephs Gezellen-Vereeniging · 54 · 52-53 · 47-49 · Carel Willinkplantsoen · Polderhuis · Ruysdaelkade 2-4 · Judith Leysterbrug · 42 (Rijksmuseum) · 40-41 · 31-35 · 30 · 29 · Park Centraal Amsterdam · Stedemaagd (Vondelpark) · Byzantium · Koepelkerk · 12 (Marriott) · Persilhuis · 7 · 5 · 3 · 1 · West
# DTM seizoen 2025

Het DTM seizoen 2025 is het 26e seizoen van de Deutsche Tourenwagen-Masters, na de hervatting van het kampioenschap in 2000. Het is het vijfde seizoen dat onder GT Plus-reglementen wordt verreden en het derde seizoen dat door de ADAC wordt georganiseerd.

## Teams en rijders

* Alle teams rijden met Pirelli-banden.
| Fabrikant | Auto | Team | Nr. | Coureur |
| Aston Martin | Aston Martin Vantage AMR GT3 Evo | Comtoyou Racing | 007 | Gilles Magnus |
| Aston Martin | Aston Martin Vantage AMR GT3 Evo | Comtoyou Racing | 008 | Nicolas Baert |
| Lamborghini | Lamborghini Huracán GT3 Evo 2 | Abt Sportsline | 1 | Mirko Bortolotti |
| Lamborghini | Lamborghini Huracán GT3 Evo 2 | Abt Sportsline | 2 | Nicki Thiim |
| Lamborghini | Lamborghini Huracán GT3 Evo 2 | TGI Lamborghini Team by GRT | 19 | Luca Engstler |
| Lamborghini | Lamborghini Huracán GT3 Evo 2 | TGI Lamborghini Team by GRT | 63 | Jordan Pepper |
| Mercedes-Benz | Mercedes-AMG GT3 Evo | Mercedes-AMG Team Winward | 4 | Jules Gounon |
| Mercedes-Benz | Mercedes-AMG GT3 Evo | Mercedes-AMG Team Winward | 48 | Maro Engel |
| Mercedes-Benz | Mercedes-AMG GT3 Evo | Mercedes-AMG Team Landgraf | 22 | Lucas Auer |
| Mercedes-Benz | Mercedes-AMG GT3 Evo | Mercedes-AMG Team Landgraf | n.n.b. | Tom Kalender |
| Ferrari | Ferrari 296 GT3 | Emil Frey Racing | 10 | Ben Green |
| Ferrari | Ferrari 296 GT3 | Emil Frey Racing | 14 | Jack Aitken |
| Ferrari | Ferrari 296 GT3 | Emil Frey Racing | 69 | Thierry Vermeulen |
| BMW | BMW M4 GT3 Evo | Schubert Motorsport | 11 | Marco Wittmann |
| BMW | BMW M4 GT3 Evo | Schubert Motorsport | 33 | René Rast |
| McLaren | McLaren 720S GT3 Evo | Dörr Motorsport | 16 | Timo Glock |
| McLaren | McLaren 720S GT3 Evo | Dörr Motorsport | 25 | Ben Dörr |
| Porsche | Porsche 911 GT3 R (992) | Manthey EMA | 90 | Ayhancan Güven |
| Porsche | Porsche 911 GT3 R (992) | Manthey EMA | 91 | Thomas Preining |
| Porsche | Porsche 911 GT3 R (992) | Manthey Junior Team | n.n.b. | Morris Schuring |
| Ford | Ford Mustang GT3 | HRT Ford Performance | n.n.b. | n.n.b. |
| Ford | Ford Mustang GT3 | HRT Ford Performance | n.n.b. | n.n.b. |

## Kalender en resultaten

Op 2 oktober 2024 werd een voorlopige DTM-kalender van 2025 aangekondigd.
| No. | No. | Circuit | Datum |
| 1 | R1 | Motorsport Arena Oschersleben | 26 april |
| 1 | R2 | Motorsport Arena Oschersleben | 27 april |
| 2 | R1 | Lausitzring | 24 mei |
| 2 | R2 | Lausitzring | 25 mei |
| 3 | R1 | Circuit Zandvoort | 7 juni |
| 3 | R2 | Circuit Zandvoort | 8 juni |
| 4 | R1 | Norisring | 5 juli |
| 4 | R2 | Norisring | 6 juli |
| 5 | R1 | Nürburgring | 9 augustus |
| 5 | R2 | Nürburgring | 10 augustus |
| 6 | R1 | Sachsenring | 23 augustus |
| 6 | R2 | Sachsenring | 24 augustus |
| 7 | R1 | Red Bull Ring | 13 september |
| 7 | R2 | Red Bull Ring | 14 september |
| 8 | R1 | Hockenheimring Baden-Württemberg | 4 oktober |
| 8 | R2 | Hockenheimring Baden-Württemberg | 5 oktober |
2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Lijst van coureurs
# Ottawa-conventie

De Ottawa-conventie was een internationale bijeenkomst in 1997 in de Canadese hoofdstad Ottawa, waarop afgezanten van zo'n veertig landen besloten tot een verbod op het gebruik, productie en opslag van landmijnen zoals onder meer vlindermijnen. De Conventie kwam tot stand door nader overleg tussen landen die in 1980 de meer beperkte Conventie over bepaalde conventionele wapens wilden uitbreiden.
In 2005 hadden 154 landen het opgestelde verdrag ondertekend of geratificeerd, maar 's werelds grootste landmijnproducenten (China, Rusland en de Verenigde Staten) bevonden zich onder de 40 landen die nog niet ondertekend hadden. Na de veertigste ondertekening door Burkina Faso op 16 september 1998 werd het verdrag een bindende internationale wet.
Op 18 maart 2025 kondigden de ministers van Defensie van Polen, Litouwen, Letland en Estland aan voornemens te zijn hun landen terug te trekken uit het Verdrag van Ottawa, vanwege de militaire dreiging vanuit Rusland.
# De boom valt op mij

De boom valt op mij (ook wel Er is een hoek in de kamer) is een gedenkteken in Amsterdam-Centrum.

## Inleiding

Dichteres Ilse Starkenburg werd tijdens een storm in 2015 op het Zoutkeetsplein getroffen door een ontwortelde boom. Ze raakte dermate gewond dat ze per ambulance afgevoerd moest worden. In 2017 schreef ze een gedicht over dit voorval met een tekst die zowel letterlijk als figuurlijk gelezen kan worden:
   De boom valt op mij ik trek hem aan omdat ik groen draag.
Ze overleefde dit ongeluk wel, maar was geestelijk gehavend door het ongeval. Ze overleed plotseling op 11 november 2019.

## Beschrijving

Vriendin Els Prinse en Illustrator Timon Hagen die wel met haar samenwerkte (bundel In plaats van alleen, 2003) liet daarop een gedenkteken oprichten op genoemd plein. Rondom een boom werd een vierkanten betonnen rand gemaakt met een tekst van haar, afgesloten met een reliëfje van Hagen:
   Er is een hoek in een kamer waar je nooit komt er zijn dingen die je nooit zegt.
De tekst verwijst aldus Hagen naar een stukje vloerbedekking in een ieders huiskamer, waar nooit iemand komt en dat nog nieuw is terwijl andere delen al versleten raken. Voor het lettertype liet Timon Hagen zich inspireren door het lettertype van het Van Randwijk Monument van de vrijwel onbekend gebleven kunstenares Gerda van der Laan. Het beeld op het plein werd op 19 april 2024 onthuld.
* Buitenkunst in Amsterdam (geraadpleegd 18 maart 2025)
* Lorianne van Gelder, Blikvangers: Een doorleefde ode aan twee vrouwen, opdat we niet vergeten.. Het Parool/parool.nl (19 augustus 2024). Geraadpleegd op 18 maart 2025.
* Homepage Ilse Starkenburg (geraadpleegd 18 maart 2025)
* ↑ Rozalie Hirs (2024, geraadpleegd 18 maart 2025)
# Scania LPGRS-serie

* L - lage cabine
* P - cabine met lage instap
* G - medium cabine
* R - hoge cabine
* S - hoogste cabine - met vlakke cabinevloer
* T - cabine met neus ("torpedo")
De vrachtwagen wordt in Zweden, Nederland, maar ook in andere landen geproduceerd en geassembleerd.

## Eerste generatie

In 2004 werd de eerste generatie gepresenteerd. Het eerste model was de R-serie. Iets later verschenen ook de P- en T-serie. De T-serie werd een jaar later gestopt, omdat de vraag er naar gedaald was. In 2006 verscheen de P-serie, met lage instap en als concurrent voor de Mercedes-Benz Econic bedoeld. In 2007 verscheen de G-serie. De serie werd ook geïntroduceerd in Brazilië, waar aanvankelijk de oude cabine verder werd geproduceerd.

## facelift

In september 2009 werd een sterk bijgewerkte R-serie gepresenteerd, met nieuw exterieur - o.a. met grotere grille-openingen. De G-serie werd al snel daarop ook bijgewerkt, gevolgd door de P-serie.

## Tweede generatie

De tweede generatie verscheen in 2016, nadat men al sinds 2014 testritten had gemaakt. Het ging om een vrachtwagen met volledig nieuwe cabine. Een versie voor de bouw verscheen in 2017 met de XT.