OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Olga Mikoetina

Olga Romanivna Mikoetina (Oekraïens: Ольга Романівна Мікутіна) (Charkiv, 6 oktober 2003) is een Oekraïens-Oostenrijks kunstschaatsster die Oostenrijk vertegenwoordigt. Ze is viervoudig nationaal kampioene.

## Biografie

In 2007 begon Mikoetina met kunstschaatsen. Op twaalfjarige leeftijd besloten haar ouders vanwege de betere trainingsomstandigheden te verhuizen naar Feldkirch, waar Mikoetina begon te trainen bij Elena Romanova. In oktober 2017 debuteerde ze op internationaal niveau bij de junioren en in oktober 2019 bij de senioren. In 2022 nam Mikoetina deel aan de Olympische Spelen in Peking, waar ze op de 13e plaats eindigde.

## Persoonlijke records

    Behaald tijdens ISU-wedstrijden.
| | punten | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 198.77 | 2021 Wereldkampioenschappen |
| Hoogste korte kür | 067.18 | 2021 Wereldkampioenschappen |
| Hoogste lange kür | 131.59 | 2021 Wereldkampioenschappen |

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 17/18 | 18/19 | 19/20 | 20/21 | 21/22 | 22/23 | 23/24 | 24/25 |
| Olympische Spelen | | | | | 13e | | | |
| Wereldkampioenschap | | | * | 8e | 14e | 19e | 14e | |
| Europees kampioenschap | | | 24e | | 14e | 12e | 8e | |
| Nationaal kampioenschap | | | 1 | 1 | 2 | | 1 | 1 |
| WK junioren | | 18e | | | | | | |
| NK junioren | 3 | 1 | 1 | | | | | |
| * Afgelast naar aanleiding van de coronapandemie. |||||||||
* Mikoetina's profiel op isuresults.com
* ↑ (en) Flade, Tatjana, Dark horse Mikutina thrives in Feldkirch. goldenskate.com (14 mei 2021). Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* ↑ (en) Competition Results: Olga Mikutina. International Skating Union. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
# SO Boys

De inhoud van deze pagina dient te voldoen aan de criteria voor directe verwijdering.
Indien de inhoud van deze pagina hieraan niet voldoet, gelieve deze dan op reguliere wijze te nomineren en op de beoordelingslijst te plaatsen. Zie deze pagina voor meer informatie.

## SO Boys
### Ontstaan

De SO Boys zijn ontstaan door 3 spelers van de voormalige U15 van VC Rijmenam in de periode 2023-2024. Dit gebeurde tijdens de competitie wedstrijd tegen KV Bonheiden. Sinds dan zijn de SO Boys uitgebreid naar een grote ultra groep. De grote doorbraak kwam toen er een actie gedaan werd door stickers op te hangen op verschillende plaatsen, zo werden verschillende scholen vol geplakt met de stickers waar onder: Smiks, Sui, Don Bosco.... De naam SO Boys staat voor de Sweet Originals, de beer in het logo staat voor de sterkte van de ultra's niet alleen hun sterkte in knok partijen maar ook in hun sterke band.
# Hiigo

Hiigo (uitspraak: 'hie-go') is een Nederlandstalige popband uit de stad Zwolle bestaande uit Hans van der Werf (zang), Peter Terluin (toetsen), Aart de Gier (basgitaar), Dion van der Geest (gitaar) en Koen Gardebroek (drums). De band kwam in 2021 voor het eerst naar buiten met de door henzelf geproduceerde single Laat me los.

## Biografie

Hiigo werd in januari 2021 opgericht door Hans van der Werf, Peter Terluin, Aart de Gier en Dion van der Geest. Later werd Koen Gardebroek aan de formatie toegevoegd. In november van 2021 nam de band hun eerste twee singles Dichterbij en Waar Het Valt Of Staat op in de Mailmen studio van Martijn Groeneveld. Deze twee singles werden kort na elkaar uitgebracht in 2022. In dit jaar werd de band ook geselecteerd voor het nationaal rondreizende festival Popronde en doken ze de studio in met producer Rob Peters om hun debuut-EP op te nemen.
In 2023 baarde de band opzien door als eerste artiest ooit een optreden te geven op het dak van de Grote Kerk in hun thuisstad Zwolle. Dat jaar speelde de band ook hun eerste eigen clubtour en voorprogramma's van o.a. de Edwin Evers Band en The Analogues. Later in 2023 kwam hun single Tankstation uit, die begin 2024 een bescheiden radiohit werd.
Hiigo bracht op 31 mei 2024 hun debuut-ep Thuis in eigen beheer uit. In het najaar van 2024 bracht de band hun eerste nieuwe singles uit voor het debuutalbum, dat Leven In De Leegte gaat heten. Ook tourde de band met Krezip, I.O.S. (Is Ook Schitterend) en Wies.
In 2025 kwam voorafgaand aan Hiigo's debuutalbum Leven In De Leegte de single Alles Wat Ik Zoek uit. Het nummer werd, net als het nummer Tankstation precies een jaar eerder, TopSong op Radio 2 en belandde in de playlists van diverse radiostations.

## Discografie
### Albums

* 2025: - Leven In De Leegte

### Ep's

* 2024: - Thuis

### Singles

* 2021: - Laat me los
* 2022: - Dichterbij
* 2022: - Waar het valt of staat
* 2022: - Waar het valt of staat - Versie ii
* 2023: - Evenwicht
* 2023: - Tankstation
* 2024: - Alles begint bij vandaag
* 2024: - Achterom
* 2024: - Bang alleen te blijven
* 2025: - Alles wat ik zoek (Edit)

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Hackmann, Ely, Volgende week debuutsingle van Hiigo (video). Nijkerk (13 mei 2021). Geraadpleegd op 15 februari 2024.
* ↑ Hiigo geeft singlerelease op dak van Academiehuis. www.deswollenaer.nl (14 september 2023). Geraadpleegd op 15 februari 2024.
* ↑ Instagram. www.instagram.com. Geraadpleegd op 17 januari 2025.
* ↑ Instagram. www.instagram.com. Geraadpleegd op 13 november 2024.
* ↑ Luister hier naar Hiigo’s debuutalbum Leven In De Leegte. NPO Radio 2. Geraadpleegd op 17 maart 2025.
* ↑ Hiigo vindt NPO Radio 2 TopSong met Alles Wat Ik Zoek. NPO Radio 2. Geraadpleegd op 17 maart 2025.
# Ellen Dufour

Ellen Dufour (Zutendaal, 9 november 1980 -17 maart 2025) was een Belgische zangeres en presentatrice. Haar artiestennaam is Ellen.

## Biografie

Ellen Dufour verwierf bekendheid met haar deelname aan het televisieprogramma Big Brother in 2001. Haar naamsbekendheid als eerste vrouwelijke winnaar van dit programma hielp haar om een carrière bij de televisie op te bouwen. Dufour presenteerde het televisieprogramma Kids Top 20 bij VTM en vtmKzoom sinds 2003. In april 2010 werd het programma van het scherm gehaald.
Naast presentatrice is Dufour ook zangeres. Ze bracht inmiddels acht singles uit, met wisselend succes. Het nummer "Gonna Getcha" werd een hit in Spanje, maar verder internationaal succes bleef uit.
Dufour poseerde voor het Belgische P-Magazine en de Showbizzkalender (2003). Ze is tevens ambassadrice van Mediclowns, een organisatie die zich inzet voor zieke kinderen.
Ze overleed in de ochtend van 17 maart 2025 aan een hartstilstand.

## Discografie

| Jaar | Titel |
| 2002 | I am free |
| 2002 | I could love you |
| 2003 | Gonna Getcha |
| 2003 | The goodtimes of your life |
| 2004 | Holiday from love |
| 2004 | Helemaal voor you |
| 2005 | Lucky Lucky |
| 2006 | Bang Bang Bang |
# Metailurus

Metailurus is een geslacht van uitgestorven sabeltandkatten uit de familie Felidae en behorend tot de tribus Metailurini, dat leefde in Noord-Amerika, Eurazië en Afrika van het Mioceen tot het Midden-Pleistoceen. Dit geslacht werd formeel beschreven door Otto Zdansky in 1924. Metailurus minor is later verplaatst naar het katachtige geslacht Yoshi.

## Beschrijving

Metailurus wordt door sommigen vaak aangeduid als een 'valse sabeltand'-kat, omdat in plaats van echte sabeltanden, het een kruising heeft tussen lange, platte en mesachtige sabeltanden en de kortere kegelvormige tanden van moderne katachtigen. Deze bijnaam wordt echter ook in de volksmond gebruikt voor de leden van de Nimravidae en kan leiden tot verwarring met deze feliformen. De hoektanden zijn langer dan die van zelfs de betrokken luipaard, maar aanzienlijk korter dan echte sabeltanden en conischer dan de bladen. Een gedeeltelijk skelet dat op de Turolische vindplaats van Kerassia 1 wordt gevonden, bestaat uit het kaakbot, de voorste en achterste ledemaatbotelementen en enkele sternale botten en enkele wervels. Dit is de meest complete bekende van de soort. Het tandheelkundige materiaal is vergelijkbaar met die van Pikerm, Chomateri en China. De aanwezigheid van langwerpige achterste ledematen geeft aan dat het springvaardigheden had ontwikkeld.

## Geschiedenis en taxonomie

Het geslacht Metailurus werd beschreven door Zdansky in 1924 voor de twee soorten Metailurus major en Metailurus minor.
* Metailurus mongoliensis werd beschreven in 1939.
* Metailurus boodon werd beschreven in 1948.
* Metailurus hengduanshanensis werd beschreven in 1996.
* Metailurus ultimus werd beschreven in 2014.
* Metailurus minor werd in 2015 opnieuw toegewezen aan het katachtigengeslacht Yoshi.
* ↑ Metailurus major. prehistoric-fauna.com. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Metailurus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 6-11-2018. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Metailurus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Metailurus

Metailurus is een geslacht van uitgestorven sabeltandkatten uit de familie Felidae en behorend tot de tribus Metailurini, dat leefde in Noord-Amerika, Eurazië en Afrika van het Mioceen tot het Midden-Pleistoceen. Dit geslacht werd formeel beschreven door Otto Zdansky in 1924. Metailurus minor is later verplaatst naar het katachtige geslacht Yoshi.

## Beschrijving

Metailurus wordt door sommigen vaak aangeduid als een 'onechte sabeltand'-kat, omdat in plaats van echte sabeltanden, het een kruising heeft tussen lange, platte en mesachtige sabeltanden en de kortere kegelvormige tanden van moderne katachtigen. Deze bijnaam wordt echter ook in de volksmond gebruikt voor de leden van de Nimravidae en kan leiden tot verwarring met deze feliformen. De hoektanden zijn langer dan die van zelfs de betrokken luipaard, maar aanzienlijk korter dan echte sabeltanden en conischer dan de bladen. Een gedeeltelijk skelet dat op de Turolische vindplaats van Kerassia 1 wordt gevonden, bestaat uit het kaakbot, de voorste en achterste ledemaatbotelementen en enkele sternale botten en enkele wervels. Dit is de meest complete bekende van de soort. Het tandheelkundige materiaal is vergelijkbaar met die van Pikerm, Chomateri en China. De aanwezigheid van langwerpige achterste ledematen geeft aan dat het springvaardigheden had ontwikkeld.

## Geschiedenis en taxonomie

Het geslacht Metailurus werd beschreven door Zdansky in 1924 voor de twee soorten Metailurus major en Metailurus minor.
* Metailurus mongoliensis werd beschreven in 1939.
* Metailurus boodon werd beschreven in 1948.
* Metailurus hengduanshanensis werd beschreven in 1996.
* Metailurus ultimus werd beschreven in 2014.
* Metailurus minor werd in 2015 opnieuw toegewezen aan het katachtigengeslacht Yoshi.
* ↑ Metailurus major. prehistoric-fauna.com. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Metailurus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 6-11-2018. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Metailurus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Pax Christi Vlaanderen

Pax Christi Vlaanderen (Latijn voor Vrede van Christus) is de Vlaamse afdeling van de internationale katholieke vredesbeweging Pax Christi. De vzw, opgericht in 1973, is politiek ongebonden. De organisatie interpelleert politici, voert actie in Vlaanderen en elders in de wereld en informeert burgers, organisaties en media. Ze wil vrede, veiligheid, verzoening en rechtvaardigheid bevorderen vanuit humane waarden, christelijke inspiratie en actieve geweldloosheid.

## Geschiedenis

In 1952 werd de Belgische Pax Christi-afdeling opgericht onder invloed van Les Equipes Populaires (de Waalse Katholieke Werklieden Bond (KWB). In 1972 besloot de Vlaamse werkgroep van Pax Christi België een zelfstandige organisatie te worden om beter aan te sluiten bij de Vlaamse bevolking. Etienne De Jonghe werd de eerste directeur die toen al een jaar actief was als vrijwilliger binnen die Vlaamse werkgroep. In 1978 volgde hij Carel ter Maat op als internationaal secretaris voor Pax Christi International. Na de verzelfstandiging van de Vlaamse werkgroep ontstond Pax Christi Wallonie-Bruxelles, nu BePax geheten.
Sinds 1999 benoemt Pax Christi Vlaanderen elk jaar een Ambassadeur voor de vrede.
Sinds 2020 is Pax Christi Vlaanderen actief op vier werkterreinen:
* Internationale veiligheid & ontwapening (o.a. kernwapenontwapening, stop Killer Robots, een ander defensie- en veiligheidsbeleid)
* Conflictregio's (o.a. Israël-Palestina en Oekraïne/Rusland vanuit het oogpunt van vredesopbouw en internationaal recht)
* Inclusieve samenleving (o.a. een menswaardige en duurzame oplossing voor mensen zonder wettig verblijf en een effectief en humaan strafsysteem met oog voor herstel)
* Vredesspiritualiteit (verdieping en verstilling geïnspireerd op christelijke en andere bronnen rond een geweldloze houding en maatschappelijk onrecht)

### Leiding

| Periode | Directeur |
| 1972-1978 | Etienne De Jonghe |
| 1978-1985 | Jo Hanssens |
| 1985-1989 | Anne Vansteelandt |
| 1989-1993 | Daniel Van Dael |
| 1993-2001 | Jef Van Hecken |
| 2001-2009 | Giovanni De Weerd |
| 2009-2011 | Peter Houlleberghs |
| 2012-2021 | Annemarie Gielen |
| 2021- 2024 | Stefan Nieuwinckel |
| 2024 -... | Orry Van De Wauwer |
| Periode | Voorzitter |
| 1994-1998 | Katlijn Malfliet |
| 1999-2004 | Karel Vanspringel |
| 2004-2013 | Jo Hanssens |
| 2013-2017 | Michel De Samblanx |
| 2017-2019 | Hildegarde Vansintjan |
| 2019- | Wim Vandewiele |
# Metailurus

Metailurus is een geslacht van uitgestorven sabeltandkatten uit de familie Felidae en behorend tot de tribus Metailurini, dat leefde in Noord-Amerika, Eurazië en Afrika van het Mioceen tot het Midden-Pleistoceen. Dit geslacht werd formeel beschreven door Otto Zdansky in 1924. Metailurus minor is later verplaatst naar het katachtige geslacht Yoshi.

## Beschrijving

Metailurus wordt door sommigen vaak aangeduid als een 'onechte sabeltand'-kat, omdat in plaats van echte sabeltanden, het een kruising heeft tussen lange, platte en mesachtige sabeltanden en de kortere kegelvormige tanden van moderne katachtigen. Deze bijnaam wordt echter ook in de volksmond gebruikt voor de leden van de Nimravidae en kan leiden tot verwarring met deze feliformen. De hoektanden zijn langer dan die van zelfs de sneeuwluipaard, maar aanzienlijk korter dan echte sabeltanden en conischer dan de bladen. Een gedeeltelijk skelet dat op de Turolische vindplaats van Kerassia 1 wordt gevonden, bestaat uit het kaakbot, de voorste en achterste ledemaatbotelementen en enkele sternale botten en enkele wervels. Dit is de meest complete bekende van de soort. Het tandheelkundige materiaal is vergelijkbaar met die van Pikerm, Chomateri en China. De aanwezigheid van langwerpige achterste ledematen geeft aan dat het springvaardigheden had ontwikkeld.

## Geschiedenis en taxonomie

Het geslacht Metailurus werd beschreven door Zdansky in 1924 voor de twee soorten Metailurus major en Metailurus minor.
* Metailurus mongoliensis werd beschreven in 1939.
* Metailurus boodon werd beschreven in 1948.
* Metailurus hengduanshanensis werd beschreven in 1996.
* Metailurus ultimus werd beschreven in 2014.
* Metailurus minor werd in 2015 opnieuw toegewezen aan het katachtigengeslacht Yoshi.
* ↑ Metailurus major. prehistoric-fauna.com. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Metailurus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 6-11-2018. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Metailurus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Metailurus

Metailurus is een geslacht van uitgestorven sabeltandkatten uit de familie Felidae en behorend tot de tribus Metailurini, dat leefde in Noord-Amerika, Eurazië en Afrika van het Mioceen tot het Midden-Pleistoceen. Dit geslacht werd formeel beschreven door Otto Zdansky in 1924. Metailurus minor is later verplaatst naar het katachtige geslacht Yoshi.

## Beschrijving

Metailurus wordt door sommigen vaak aangeduid als een 'onechte sabeltand'-kat, omdat in plaats van echte sabeltanden, het een kruising heeft tussen lange, platte en mesachtige sabeltanden en de kortere kegelvormige tanden van moderne katachtigen. Deze bijnaam wordt echter ook in de volksmond gebruikt voor de leden van de Nimravidae en kan leiden tot verwarring met deze feliformen. De hoektanden zijn langer dan die van zelfs de sneeuwluipaard, maar aanzienlijk korter dan echte sabeltanden en conischer dan de bladen. Een gedeeltelijk skelet dat op de Turolische vindplaats van Kerassia 1 wordt gevonden, bestaat uit het kaakbot, de voorste en achterste ledemaatbotelementen en enkele sternale botten en enkele wervels. Dit is het meest complete dat van de soort bekend is. Het gebitsmateriaal is vergelijkbaar met die van Pikerm, Chomateri en China. De aanwezigheid van langwerpige achterste ledematen geeft aan dat het springvaardigheden had ontwikkeld.

## Geschiedenis en taxonomie

Het geslacht Metailurus werd beschreven door Zdansky in 1924 voor de twee soorten Metailurus major en Metailurus minor.
* Metailurus mongoliensis werd beschreven in 1939.
* Metailurus boodon werd beschreven in 1948.
* Metailurus hengduanshanensis werd beschreven in 1996.
* Metailurus ultimus werd beschreven in 2014.
* Metailurus minor werd in 2015 opnieuw toegewezen aan het katachtigengeslacht Yoshi.
* ↑ Metailurus major. prehistoric-fauna.com. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Metailurus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 6-11-2018. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Metailurus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Muntgalwesp

De muntgalwesp (Neuroterus numismalis) is een vliesvleugelig insect uit de familie van de echte galwespen (Cynipidae). De wetenschappelijke naam van de soort is gepubliceerd in 1785 door Fourcroy.

## Galwespen

De vrouwelijke galwesp van de seksuele generatie is bruin en 1,8 tot 2,4 mm lang. Ze heeft doorzichtige vleugels en behaarde poten. Het mannetje is iets kleiner dan het vrouwtje. Het parthenogenetisch ontstane (agame) vrouwtje is 2,5 mm lang. Ze heeft een puntige, zwarte kop met lichtbruine ogen en lange, doorzichtige vleugels met donkerbruine aders en haren.

## Levenscyclus

In het vroege voorjaar komen uit de op de grond liggende satijnen knoopjesgallen de parthenogenetisch ontstane (agame) vrouwtjes, die hun onbevruchte eieren leggen in de uitlopende bladknoppen van eiken. De nu gevormde puistgallen zijn groen of grijsachtig, 3 mm groot en hebben in het midden een knobbeltje. Deze gallen hebben aan de bovenzijde en soms ook aan de onderzijde van het blad groeven, die vanuit een centraal punt aan alle kanten naar beneden lopen. Uit deze gallen komen midden in de zomer zowel vrouwtjes als mannetjes wespen. De vrouwtjes leggen in de late zomer de bevruchte eitjes op het eikenblad, waarna de satijnen knoopjesgallen op de onderzijde van de bladeren gevormd worden. Het zijn cirkelvormige, goudbruine, schijfvormige gallen met in het midden een holte. De gallen zijn met goudkleurige haartjes bedekt en worden ook als de bladeren afgevallen zijn nog groter door vergroting van de cellen en niet door celdeling. De gallen overwinteren op de afgevallen bladeren. Deze generatie galwespen had, voordat de volledige cyclus van de generatiewisseling bekend was, de naam Neuroterus vesicator.

## Externe link

* Foto's
* ↑ Taxonomische informatie over Neuroterus numismalis bij Fauna Europaea.
# B-mineur

B-mineur of b klein (afkorting: Bm) is een toonsoort met als grondtoon de b.

## Toonladders

De voortekening telt twee kruisen: Fis en Cis. Het is de parallelle toonaard van D-majeur. De enharmonisch gelijke toonaard van b-mineur is ces-mineur.
Er bestaan drie mogelijke varianten van b-mineur:
* Natuurlijke mineurtoonladder: B - C♯ - D - E - F♯ - G - A - B
* Harmonische mineurladder: B - C♯ - D - E - F♯ - G - A♯ - B
* Melodische mineurladder: B - C♯ - D - E - F♯ - G♯ - A♯ - B
Naast de volledige toonsoort is b-mineur of b-klein ook de benaming voor een akkoord: B D F#

## Bekende werken in b-mineur

* Das wohltemperierte Klavier (prelude en fuga nr. 24) - Johann Sebastian Bach
* Hohe Messe (BWV 232) (1749) - Johann Sebastian Bach
* Symfonie nr. 8 (Die Unvollendete) (1822-1823) - Franz Schubert
* Pianosonate nr. 3 (1844) - Frédéric Chopin
* Pianosonate in b-mineur (1852-1853) - Franz Liszt
* Vioolconcert nr. 3 (1880) - Camille Saint-Saëns
* Symfonie nr. 6 (1893) - Pjotr Iljitsj Tsjaikovski
* Celloconcert (1894-1895) - Antonín Dvořák
* Hotel California (1977) - The Eagles
* Celestial Voices - Richard Wright, Pink Floyd
| Voortekening: | 7♭ | 6♭ | 5♭ | 4♭ | 3♭ | 2♭ | 1♭ | 0 | 1♯ | 2♯ | 3♯ | 4♯ | 5♯ | 6♯ | 7♯ |
| Majeur: | Ces | Ges | Des | As | Es | Bes | F | C | G | D | A | E | B | Fis | Cis |
| Mineur: | as | es | bes | f | c | g | d | a | e | b | fis | cis | gis | dis | aïs |
# B-mineur

B-mineur of b klein (afkorting: Bm) is een toonsoort met als grondtoon de b.

## Toonladders

De voortekening telt twee kruisen: Fis en Cis. Het is de parallelle toonaard van D-majeur. De enharmonisch gelijke toonaard van b-mineur is ces-mineur.
Er bestaan drie mogelijke varianten van b-mineur:
* Natuurlijke mineurtoonladder: b - cis - d - e - fis - g - a - b
* Harmonische mineurladder: b - cis - d - e - fis - g - aïs - b
* Melodische mineurladder: b - cis - d - e - fis - gis - aïs - b
Naast de volledige toonsoort is b-mineur of b-klein ook de benaming voor een akkoord: B D F#

## Bekende werken in b-mineur

* Das wohltemperierte Klavier (prelude en fuga nr. 24) - Johann Sebastian Bach
* Hohe Messe (BWV 232) (1749) - Johann Sebastian Bach
* Symfonie nr. 8 (Die Unvollendete) (1822-1823) - Franz Schubert
* Pianosonate nr. 3 (1844) - Frédéric Chopin
* Pianosonate in b-mineur (1852-1853) - Franz Liszt
* Vioolconcert nr. 3 (1880) - Camille Saint-Saëns
* Symfonie nr. 6 (1893) - Pjotr Iljitsj Tsjaikovski
* Celloconcert (1894-1895) - Antonín Dvořák
* Hotel California (1977) - The Eagles
* Celestial Voices - Richard Wright, Pink Floyd
| Voortekening: | 7♭ | 6♭ | 5♭ | 4♭ | 3♭ | 2♭ | 1♭ | 0 | 1♯ | 2♯ | 3♯ | 4♯ | 5♯ | 6♯ | 7♯ |
| Majeur: | Ces | Ges | Des | As | Es | Bes | F | C | G | D | A | E | B | Fis | Cis |
| Mineur: | as | es | bes | f | c | g | d | a | e | b | fis | cis | gis | dis | aïs |
# Fis-mineur

fis-mineur of fis klein (afkorting: F♯m) is een toonsoort met als grondtoon de fis.

## Toonladders

De voortekening telt drie kruisen: fis, cis en gis. Het is de parallelle toonaard van A-majeur (die heeft eveneens drie kruisen) en heeft een tragisch karakter.
Er bestaan drie mogelijke varianten van fis-mineur:
* Natuurlijke mineurtoonladder: fis - gis - a - b - cis - d - e - fis
* Harmonische mineurladder: fis - gis - a - b - cis - d - eïs - fis
* Melodische mineurladder: fis - gis - a - b - cis - dis - eïs - fis

## Bekende werken in fis-mineur

* Das wohltemperierte Klavier (prelude en fuga nr. 14) – Johann Sebastian Bach
* Symfonie nr. 45 (Abschieds-Sinfonie) (1772) – Joseph Haydn
* Hongaarse dans nr. 5 – Johannes Brahms
* Time (1973) – Pink Floyd
* Billie Jean (1983) – Michael Jackson
| Voortekening: | 7♭ | 6♭ | 5♭ | 4♭ | 3♭ | 2♭ | 1♭ | 0 | 1♯ | 2♯ | 3♯ | 4♯ | 5♯ | 6♯ | 7♯ |
| Majeur: | Ces | Ges | Des | As | Es | Bes | F | C | G | D | A | E | B | Fis | Cis |
| Mineur: | as | es | bes | f | c | g | d | a | e | b | fis | cis | gis | dis | aïs |