# Pieter Paul Pothoven

Pieter Paul Pothoven (1981) is een Nederlandse multimedia kunstenaar. In zijn werk toont hij veelal aan hoe objecten en personen onlosmakelijk verbonden zijn met ideologieën, kapitalisme en imperialisme. Pothoven gaat zeer onderzoeksmatig te werk en benadrukt vaak het historiografische karakter van de geschiedenis. Hij wordt vertegenwoordigd door de galerie Dürst Britt & Mayhew in Den Haag. Pothoven opereert vanuit Amsterdam.

## Opleiding en Artist-in-Residence

Pothoven behaalde zijn Bachelor of Fine Arts (BFA) aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en zijn Master of Fine Arts (MFA) aan Parsons The New School of Design in New York. Hij was te gast bij verschillende prestigieuze artist-in-residence programma's, waaronder het Instituto Sacatar in Itaparica (Brazilië), het Fine Arts Work Center in Provincetown (VS) en de Jan van Eyck Academie in Maastricht (Nederland).

## Tentoonstellingen

Pothoven heeft verscheidene solo- en duo-tentoonstellingen gehad binnen en buiten Nederland. In 2023 presenteerde hij werk in het Museum Het Nieuwe Domijn in Sittard, waar hij ook in 2026 een solo-expositie zal houden (Nederland). In 2023 was hij te zien met Refresh Amsterdam #2: War & Conflict in het Amsterdam Museum en ARCH04547 in het International Institute of Social History (IISH) (Amsterdam). In 2021 werd TK 15223 gepresenteerd in de galerieruimte van Dürst Britt & Mayhew in Den Haag , waar tevens in 2018 zijn tentoonstelling Facade Suspended te zien was. In 2015 was zijn werk te zien in de expositie Lapis Lazuli from Serr-i-Sang bij Punt-WG in Amsterdam en De Familie Kool in Kunsthuis SYB in Beetsterzwaag. In 2014 exposeerde Pothoven 11:59 bij Hudson D. Walker Gallery in Provincetown , en in 2010 was hij te zien met Chromakey in De Service Garage in Amsterdam .
Pothoven nam deel aan verschillende kunstbeurzen: Art Rotterdam (2022), Artissima (2023), de Amsterdam Art Fair (2015) en Independent Brussels (2016).
Pothoven heeft deelgenomen aan verschillende groepstentoonstellingen in zowel binnen- als buitenlandse musea. In Nederland heeft hij onder andere geëxposeerd in het Stedelijk Museum, het Fries Museum en Kunstmuseum Den Haag. Ook was hij te zien in de Kunsthal 45 in Den Helder en het Museum Kranenburgh in Bergen. Buiten Nederland zijn zijn werken tentoongesteld in musea zoals Kunstmuseum Thun (Zwitserland), en de kunstgalerie Blank Projects in Kaapstad.

## Werk in Kunstcollecties

Het werk van Pieter Paul Pothoven maakt deel uit van verschillende publieke en privécollecties, waaronder:
* Fries Museum, Leeuwarden, Nederland
* Museum Het Nieuwe Domijn, Sittard, Nederland
* Akzo Nobel Art Foundation, Amsterdam, Nederland
* Van Lanschot Art Collection, Den Haag, Nederland

## Selectie Oeuvre

Pothovens oeuvre wordt gekenmerkt door het benadrukken van de materiële omstandigheden en de historische context waarin zijn werken tot stand komen, vooral met het oog op structureel ongelijke verhoudingen ontstaan door kapitalisme en imperialisme.

### Limen: A New Sun (2013)

Voor het werk Limen: A New Sun heeft Pothoven een eeuwenoude Egyptische bronzen spiegel (Daterend uit de Nieuwe Rijk-periode, 1570-1070 v.Chr.) die voorheen als museumstuk diende, ontdaan van corrosie. Hierdoor is het object in plaats van een passief museumstuk weer veranderd in het gebruiksvoorwerp dat het oorspronkelijk was.

### Silent Dinner (2015)

Deze installatie bestaat uit een set van vijf zilveren lepels. Dit zijn kopieën van een houten lepel die Pothoven’s grootvader, actief in het verzet, in gebruik had tijdens zijn hechtenis in een Nederlands gevangenenkamp. Het voorwerp is een stille getuige van een periode waarover lange tijd gezwegen werd. Het voorwerp vertegenwoordigd dus een stilte die generationeel is doorgegeven; aanwezig maar gelijktijdig genegeerd. Naar aanleiding van deze installatie heeft Pothoven ook het korte verhaal “De Lepel” (2014) geschreven, dat gepubliceerd is in De Internet Gids.

### RARA (2018)

Voor een reeks werken heeft Pothoven onderzoek gedaan naar de anti-apartheids terreurgroep RARA, dat eind jaren 80 een reeks aanslagen pleegde in Nederland. Voor dit project heeft Pothoven de winkelpui van Overtoom 274 nagemaakt, waar vermoedelijk Rara de aanslag op een Makro-filiaal in Duivendrecht heeft voorbereid. Het hout van deze reconstructie is afkomstig van oude VOC kisten. Door de verwerking van dit materiaal in de pui benadrukt Pothoven de samenhang tussen kapitalistisch gedreven imperialisme en institutioneel racisme. Naast de levensgrote reconstructie heeft het Pothoven ook een gesproken monoloog geschreven dat een gedramatiseerd verslag is van de eerste aanslag van Rara op de locatie in Duivendrecht. De monoloog, genaamd observatie contra observatie ingesproken door Khadija El Kharraz Alami, werd uitgezonden op een radiostation dat gebouwd is door een Rara-lid. De monoloog is ook afgedrukt met een bijgevoegde afbeelding van de kachel die gebruikt werd om bewijslast van hun acties te verbranden.

### Lapis Lazuli (2010-)

Tussen 2010 en 2022 heeft Pothoven verscheidene werken gemaakt die draaiden om het diepblauwe gesteente lapis lazuli. De steensoort,die louter gewonnen kan worden uit een aantal Afghaanse mijnen. Een voorbeeld hiervan is Laguard: een serie foto’s waarop verscheidene soorten van de lapis lazuli steen getoond worden. Hoewel wetenschappelijk mineralogie slechts 1 soort lapis lazuli erkent, onderscheiden lokale mijnwerkers 13 variaties op het blauwe gesteente. De fotoreeks Laguard toont 5 van deze gesteentes. Op deze manier neemt Pothoven deel aan het proces van kennis creeren en toont hij de verschillen aan tussen deze twee verschillende epistemologieën. Het opzettelijk “achterhouden” van 8 andere gesteentes door de kunstenaar verwijst ook hiernaar, aangezien dit proces ook draait om wat “wel” of “niet” gecategoriseerd en benoemd wordt.
Voor de reeks Consignor Consignee zijn lapis lazuli gesteentes die van Kabul verscheept zijn door Nederlandse ambassade naar Tarin Kowt, Uruzgan en vanuit daar naar de marinebasis in Amsterdam. Daar zijn de stenen vermalen en vermaakt tot verschillende blauw pigmenten: van het beroemde ultramarijn, gebruikt door de oude meester, tot een grijs-blauw pigment dat achterblijft in de mijnen wanneer het gesteente gewonnen wordt. Het houten kratje waarin de lapis lazuli vervoerd is, is door pothoven vermaakt tot omlijstingen waarin deze verscheidene pigmentsoorten vertoond worden. Met dit werk probeert Pothoven de onderliggende (historische) processen bloot te leggen die te pas kwamen bij het winnen van de legendarische diepblauwe pigment. Het werk draait dus niet meer om wat het blauw representeert op een louter symbolisch niveau (bijvoorbeeld de zee of vrede), maar wat de materiële werkelijkheid is die ligt achter de winning van de lapis lazuli. Zo wordt eerder genoemde grijs-blauwe stof ingeademd door de mijnwerkers, wat schadelijk is voor de gezondheid. De weg die de stenen hebben afgelegd, verwijst naar de handelsroutes van de VOC en het westers imperialisme dat het mogelijk heeft gemaakt om het gesteente beschikbaar te maken in Nederland.

## Externe Links

* Website Pieter Paul Pothoven
* Pagina op website Dürst Britt & Mayhew
* Artikel NRC over RaRa-project
* Gesprek tussen Pothoven en Yvette Mutumba gepubliceerd in Metropolis M
* Podcastaflevering van Kunst is Lang met Pothoven uit 2020
* ↑ De Internet Gids Archief | De lepel. www.de-internet-gids.nl. Geraadpleegd op 18 maart 2025.
* ↑ ARCH04547, Bewijs of documentatie? – De Revolutionaire Anti-Racistische Actie en het archief. Mister Motley (4 november 2024). Geraadpleegd op 18 maart 2025.
* ↑ Stigter, Bianca, "De kleur van oneindigheid", NRC, 30 juni 2022. Geraadpleegd op 18 maart 2025.
* ↑ Kabul - Amsterdam; lapis lazuli uit Afghanistan – DIG. www.de-internet-gids.nl. Geraadpleegd op 18 maart 2025.