OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lil Yachty

Lil Yachty, echte naam Miles Parks McCollum (geboren op 23 augustus 1997), is een Amerikaanse rapper, zanger en songwriter. Zijn stijl combineert elementen van mumble rap, melodieuze hiphop en alternatieve invloeden.

## Achtergrond en carrière

Lil Yachty groeide op in Atlanta, Georgia, en werd al op jonge leeftijd beïnvloed door verschillende muziekgenres, van hiphop tot pop. Hij ging naar Pebblebrook High School en studeerde korte tijd aan Alabama State University, maar hij stopte met zijn studie om zich volledig op zijn muziekcarrière te richten. In 2015 verhuisde hij naar New York, waar hij zijn muziek begon te promoten via sociale media en SoundCloud. Zijn kleurrijke imago, inclusief zijn felrode vlechten en speelse stijl, hielp hem opvallen in de opkomende "SoundCloud-rap"-beweging.
Zijn doorbraak kwam begin 2016 toen zijn nummer "One Night" viraal ging door een meme-video. Dit leidde tot een platendeal bij Quality Control Music, hetzelfde label als Migos en Lil Baby. Vervolgens verschenen "Minnesota", gevolgd door zijn project Lil Boat.

## Muzikale stijl en invloed

Lil Yachty’s muziek wordt gekenmerkt door:
* Veelvuldig gebruik van Auto-Tune
* Een mix van trap, pop en experimentele geluiden
* Kenmerkende, speelse teksten
# AnNa R.

AnNa R., eigenlijk Andrea Neuenhofen-Rosenbaum (Berlin-Friedrichshain, 25 december 1969) - maart 2025 was een Duitse zangeres en songwriter. Ze werd bekend als lid van het duo Rosenstolz.

## Biografie

AnNa R. groeide op in Oost-Berlijn. Ten tijde van de DDR probeerde ze om voet te vatten in het muziekleven, maar kwam door haar kritische teksten steeds weer in de problemen. Bij het toelatingsexamen aan de Musikschule Friedrichshain, waar ze optrad met een song van Whitney Houston, zakte ze. Vervolgens maakte ze een opleiding als chemisch laborante en probeerde ze het naast haar beroep ook als ongeschoolde muziekhandelaar. Ze nam echter wel nog muziekonderricht.
Na de Duitse hereniging formeerde ze met Peter Plate de groep Rosenstolz, waarvan ze tot 2012 zangeres was. Naast haar werk voor Rosenstolz was ze ook actief voor andere cultuurprojecten. In 1998 schreef ze mee aan de officiële Rosenstolz-biografie Lieb mich, wenn du kannst, nimm mich, nimm mich ganz. Ze las o.a. in de Münchner Langen Nacht der Bücher in 2002 teksten van Oscar Wilde. In 2005 was ze gastzangeres bij de Duitse band Silly. In september 2012 maakte Rosenstolz bekend om gescheiden wegen te bewandelen. In het voorjaar van 2013 meldde AnNa R. zich als zangeres bij haar nieuwe band Gleis 8.

## Privéleven

In 2002 trouwde ze met haar meerjarige partner, de MTV-senior producent en regisseur Nilo Neuenhofen, die ook in veel video's van Rosenstolz de regie had (b.v. in Ich will mich verlieben). Zij werd 55 jaar oud.

## Diskografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
### Studioalbums

* 2023: König:in

### Singles

* 2022: Ich tanz allein (met Peter Plate en Ulf Leo Sommer)
* 2022: Hinterm Mond
* 2023: Die Astronautin
* 2023: Chaos & Symmetrie
* 2023: Augen zu (mit Henning Wehland)

## Onderscheidingen

2011: Verdienstorden der Bundesrepublik Deutschland voor haar inspanningen in het gevecht tegen Aids.

## Luisterboeken

* 2001: Die Nachtigall und die Rose
* 2002: Was denkst Du
* ↑ (en) AnNa R.. Discogs. Geraadpleegd op 06-12-2021.
* ↑ [https://www.brisant.de/stars/gestorben/anna-r-tot-104.html AnNa R. ist tot
* ↑ (en) Silly. Discogs. Geraadpleegd op 06-12-2021.
* ↑ (en) Gleis 8. Discogs. Geraadpleegd op 06-12-2021.
* ↑ (en) Nilo Neuenhofen. Discogs. Geraadpleegd op 06-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel AnNa R. op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1018217800
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 3340 9783
* MusicBrainz: 83aee851-4b64-49bc-a9ef-5bc3f3049e72
* Virtual International Authority File: 32914860
* WorldCat: E39PBJmDkwb6kVkjXBDPQYk7HC
# Het gevaarlijke venster

Het gevaarlijke venster is een sprookjesachtig jeugdboek geschreven door Tonke Dragt. Het boek wordt uitgegeven door Uitgeverij Leopold. Het speelt in het land van Unauwen, een door Dragt verzonnen land, bekend uit de boeken over Tiuri (De brief voor de koning en Geheimen van het Wilde Woud).
In het boek staan twee sagen over ridder Marwen, heer van het slot Iduna: Het gevaarlijke venster, een sage in het Rijk van Koning Unauwen en Het koude huis, een spookachtig reisavontuur. (Deze verhalen werden eerder gepubliceerd in de bundel Het gevaarlijke venster en andere verhalen.)
# Pliohyrax

Pliohyrax is een geslacht van hyracoïden dat sinds het Plioceen is uitgestorven, is een van de grotere hyracoïden (de cavia-achtige groep dieren die het meest verwant is aan olifanten en zeekoeien). Het groeide uit tot maten die veel groter waren dan die van enige levende klipdas, hoewel het geenszins het grootste lid van deze groep was.

## Fossielen

Fossielen van deze Miocene, scansoriale herbivoor zijn gevonden in Afghanistan, Frankrijk en Turkije. In Spanje was Pliohyrax graecus een van de grote zoogdiersoorten die werden aangetroffen in de Almenara-vindplaats, gedeponeerd tijdens de Messiniaanse crisis, samen met Macaca sp., Bovidae indet., Cf. Nyctereutes sp. en Felidae indet.
* ↑ Fossilworks: Pliohyrax. fossilworks.org. Gearchiveerd op 27-10-2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ (en) Pliohyrax. Dinopedia. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pliohyrax op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Pliohyrax

Pliohyrax ("meer op de klipdas gelijkend") is een geslacht van hyracoïden dat sinds het Plioceen is uitgestorven, is een van de grotere hyracoïden (de cavia-achtige groep dieren die het meest verwant is aan olifanten en zeekoeien). Het groeide uit tot maten die veel groter waren dan die van enige levende klipdas, hoewel het geenszins het grootste lid van deze groep was.

## Fossielen

Fossielen van deze Miocene, scansoriale herbivoor zijn gevonden in Afghanistan, Frankrijk en Turkije. In Spanje was Pliohyrax graecus een van de grote zoogdiersoorten die werden aangetroffen in de Almenara-vindplaats, gedeponeerd tijdens de Messiniaanse crisis, samen met Macaca sp., Bovidae indet., Cf. Nyctereutes sp. en Felidae indet.
* ↑ Fossilworks: Pliohyrax. fossilworks.org. Gearchiveerd op 27-10-2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ (en) Pliohyrax. Dinopedia. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pliohyrax op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Christian Rasmussen

Christian Theodor Kjelder Rasmussen (Kongens Lyngby, 19 januari 2003) is een Deens voetballer die als aanvaller voor Jong Ajax speelt.

## Clubcarrière
### Ajax

Christian Rasmussen speelde in de jeugd van FC Nordsjælland. In 2019 maakte hij de overstap naar de jeugdopleiding van Ajax. Hij debuteerde in het betaald voetbal voor Jong Ajax op 30 augustus 2020 in de met 0–4 verloren thuiswedstrijd tegen Roda JC. Bij Jong Ajax speelde hij als spits of rechtsbuiten, en later ook als nummer tien op het middenveld. In seizoen 2022/23 mocht hij twee keer kort invallen in een Eredivisie-wedstrijd voor het eerste team. In seizoen 2023/24 werd hij door Ajax verhuurd aan zijn oude club FC Nordsjælland. In seizoen 2024/25 keerde hij terug bij Ajax, en kreeg hij voor het eerst wat meer speeltijd in het eerste team.

### Statistieken
## Clubstatistieken
### Beloften

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | Jong Ajax | Eerste divisie | 16 | 0 | 0 | 0 | — | — | 16 | 0 |
| 2021/22 | Jong Ajax | Eerste divisie | 36 | 7 | 0 | 0 | — | — | 36 | 7 |
| 2022/23 | Jong Ajax | Eerste divisie | 29 | 9 | 0 | 0 | — | — | 29 | 9 |
| 2023/24 | Jong Ajax | Eerste divisie | 2 | 1 | 0 | 0 | — | — | 2 | 1 |
| 2024/25 | Jong Ajax | Eerste divisie | 2 | 1 | 0 | 0 | — | — | 2 | 1 |
| 2022/23 | AFC Ajax | Eredivisie | 2 | 0 | 1 | 0 | — | — | 3 | 0 |
| 2023/24 | AFC Ajax | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | | | 0 | 0 |
| 2024/25 | AFC Ajax | Eredivisie | 9 | 1 | 1 | 0 | 11 | 1 | 14 | 0 |
| Club totaal | Club totaal | Club totaal | 96 | 19 | 1 | 0 | 11 | 1 | 108 | 18 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 96 | 19 | 1 | 0 | 11 | 1 | 108 | 18 |
Bijgewerkt op 22 december 2024.
# Xerothermofiel

Met een xerothermiel wordt een organisme bedoeld dat zowel xerofiel als thermofiel is. In andere woorden: organismen die hun ecologisch optimum hebben op droge en relatief warme (snel opwarmende) milieus. De term wordt vooral gebruikt bij planten en korstmossen.
Ook levensgemeenschappen kunnen xerothermofiel zijn (xerothermofiele gemeenschappen). Hiervan spreekt men als de gemeenschap voor het merendeel bestaat uit xerothermofielen.

## Fotogalerij

* Bloeiende exemplaren van Aloe chabaudii, een succulente xerothermofiel.
* De associatie van vetkruid en tijm, een xerothermofiel stroomdalgraslandtype.
* Parende blauwvleugelsprinkhanen
* De slangenkruid-associatie, een xerothermofiel ruderaal vegetatietype.
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Polen (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Canada en Polen. De landen hebben tot nu toe één keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Larnaca | 20 februari 2010 | Vriendschappelijk | Canada − Polen | 3 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Polen | Doelsaldo Canada – Polen |
| Vriendschappelijk | 1 | 1 | 0 | 0 | 3 − 0 |
| Totaal | 1 | 1 | 0 | 0 | 3 − 0 |
# Xerothermofiel

Met een xerothermiel wordt een organisme bedoeld dat zowel xerofiel als thermofiel is; in andere woorden: organismen die hun ecologisch optimum vinden op droge en relatief warme (snel opwarmende) milieus. De term wordt vooral gebruikt bij planten en korstmossen, in mindere mate bij dieren en bacteriën.
Ook levensgemeenschappen kunnen xerothermofiel zijn (xerothermofiele gemeenschappen). Hiervan spreekt men als de gemeenschap voor het merendeel bestaat uit xerothermofielen.

## Fotogalerij

* Bloeiende exemplaren van Aloe chabaudii, een succulente xerothermofiel.
* De associatie van vetkruid en tijm, een xerothermofiel stroomdalgraslandtype.
* Blauwvleugelsprinkhanen (parend).
* De slangenkruid-associatie, een xerothermofiel ruderaal vegetatietype.
# Xerothermofiel

Met een xerotherofiel wordt een organisme bedoeld dat zowel xerofiel als thermofiel is; in andere woorden: organismen die hun ecologisch optimum vinden op droge en relatief warme (snel opwarmende) milieus. De term wordt vooral gebruikt bij planten en korstmossen, in mindere mate bij dieren en bacteriën.
Ook levensgemeenschappen kunnen xerothermofiel zijn (xerothermofiele gemeenschappen). Hiervan spreekt men als de gemeenschap voor het merendeel bestaat uit xerothermofielen.

## Fotogalerij

* Bloeiende exemplaren van Aloe chabaudii, een succulente xerothermofiel.
* De associatie van vetkruid en tijm, een xerothermofiel stroomdalgraslandtype.
* Blauwvleugelsprinkhanen (parend).
* De slangenkruid-associatie, een xerothermofiel ruderaal vegetatietype.
# Xerothermofiel

Met een xerothermofiel wordt een organisme bedoeld dat zowel xerofiel als thermofiel is; in andere woorden: organismen die hun ecologisch optimum vinden op droge en relatief warme (snel opwarmende) milieus. De term wordt vooral gebruikt bij planten en korstmossen, in mindere mate bij dieren en bacteriën.
Ook levensgemeenschappen kunnen xerothermofiel zijn (xerothermofiele gemeenschappen). Hiervan spreekt men als de gemeenschap voor het merendeel bestaat uit xerothermofielen.

## Fotogalerij

* Bloeiende exemplaren van Aloe chabaudii, een succulente xerothermofiel.
* De associatie van vetkruid en tijm, een xerothermofiel stroomdalgraslandtype.
* Blauwvleugelsprinkhanen (parend).
* De slangenkruid-associatie, een xerothermofiel ruderaal vegetatietype.
# Crystania

Crystania (Japans: クリスタニア, Kurisutania) is een Japanse light novelreeks die zich afspeelt op het fictieve eiland Crystania, onderdeel van de Forcelia-setting waar ook series als Record of Lodoss War, Sword World en Louie the Rune Soldier zich op afspelen. De serie is gestart door Ryo Mizuno in 1993, die in totaal vier Crystania-boeken schreef en meewerkte aan twee verhalenbundels. Na Mizuno's vertrek werd het merendeel aan boeken geschreven door Hide Shirai. Het laatste deel, Crystania: Legend of the Mercenaries III, verscheen in 2001. De boeken werden uitgegeven door MediaWorks.

## Verhaal

Het verhaal volgt meerdere hoofdpersonen. De eerste is Rails, een jongeman uit het koninkrijk van Da’nan, een schiereiland van Crystania dat gescheiden is van de rest van het eiland door een kolossale klif, genaamd The Gods’ Wall. Achter deze klif ligt het mystieke Crystania, “het land van de goden”, waar de laatst overgebleven goden zich schuil houden in de gedaantes van dieren, en worden daarom de “dierengoden” genoemd. Wanneer Rails via een scheur in de klif zich een weg naar Crystania weet te vinden, ontdekt hij dat het land van de goden niet de wonderlijke wereld is die hij had verwacht, maar een land in oorlog. Een andere hoofdpersoon is Redon, die met name in de prequel series veelvuldig voorkomt. Redon komt ook uit Da’nan en wanneer hij in Crystania aankomt gaat hij de strijd aan met de dierengod Barbas, die zich de Gods’ King noemt en met de andere dierengoden in een strijd is verwikkeld voor alleenheerschappij van het eiland. Barbas bezit als enige god het lichaam van een mens, de zwarte ridder Ashram, wat hem een voordeel geeft in de strijd.

## Films

In 1995 kwam er een film uit genaamd Legend of Crystania: The Motion Picture. Deze film is gebaseerd op de in 1995 verschenen prequel The First Adventurers: Legend of Crystania. Er volgde een driedelige direct-naar-video-serie genaamd Legend of Crystania: The Chaos Ring, gebaseerd op de prequel Legend of the Gods’ King-boeken.

## Boekenoverzicht

* Crystania: Legend of the Drifters 1 (漂流伝説クリスタニア1, Hyōryū Densetsu Kurisutania 1) (10 juni 1993)
* Crystania: Legend of the Drifters 2 (漂流伝説クリスタニア2, Hyōryū Densetsu Kurisutania 2) (10 december 1993)
* Crystania: Legend of the Drifters 3 (漂流伝説クリスタニア3, Hyōryū Densetsu Kurisutania 3) (10 december 1994)
* Crystania: Legend of the Drifters 4 (漂流伝説クリスタニア4, Hyōryū Densetsu Kurisutania 4) (februari 1996)
* The First Adventurers: Legend of Crystania (はじまりの冒険者たちレジェンド・オブ・クリスタニア, Hajimari no Bōkenshatachi Rejendo Obu Kurisutania) (10 juli 1995)
* Crystania: Legend of the Gods’ King 1 (神王伝説クリスタニア(上), Shin’ō Densetsu Kurisutania (ue)) (27 december 1995)
* Crystania: Legend of the Gods’ King 2 (神王伝説クリスタニア(下), Shin’ō densetsu kurisutania (shita)) (juni 1996)
* Crystania: Legend of the Sealed (封印伝説クリスタニア, Fūin Densetsu Kurisutania) (augustus 2000)
* Crystania: Legend of the Dark (暗黒伝説クリスタニア, Ankoku Densetsu Kurisutania) (december 2000)
* ↑ (ja) Profile. Mizuno, Ryo 水野良 Official Website. Gearchiveerd op 12 november 2022. Geraadpleegd op 12 november 2022.
* ↑ (ja) 漂流伝説クリスタニア（１）. KADOKAWA. Gearchiveerd op 12 november 2022. Geraadpleegd op 12 november 2022.
# Frederik Derbystraat

De Frederik Derbystraat, tot 2006 de Rust en Vredestraat, is een straat in Paramaribo. De straat is genoemd naar de vakbondsleider Fred Derby, de enige overlevende van de Decembermoorden in 1982. De straat loopt van de Henck Arronstraat naar de Willem Campagnestraat.

## Route

De straat begint bij de Henck Arronstraat, een afslag eerder vanuit het centrum dan de Johan Adolf Pengelstraat. Onderweg zijn er kruisingen met de Dr. J.F. Nassylaan, Keizerstraat, Mr. Eduard J. Brumastraat, Burenstraat, Dr. Sophie Redmondstraat, Hooge Straat, Nieuwe Domineestraat / Prinsenstraat, Drambrandersgracht, Anton de Komstraat, Gemenelandsweg, Limesgracht, Molenpad, Kopsstraat, Van Dijkstraat en Roepelstraat. De straat eindigt aan de Willem Campagnestraat.

## Bouwwerken

Het is een lange straat met meer dan 250 huisnummers. Er bevindt zich het Nationaal Orgaan voor Accreditatie (NOVA), het instituut dat de kwaliteit van hogeronderwijsinstellingen in Suriname beoordeelt, en op de hoek met de Keizerstraat staat de Universele Kerk van Gods Rijk uit de pinksterbeweging. Verder zijn er vestigingen van het opleidingsinstituut voor Midden- en Klein Bedrijf (IMKB), Kennis- en Expertisecentrum Suriname (KES), Venezolaans Instituut voor Cultuur en Samenwerking (vh. Centro Andrés Bello), Hotel Casino Elegance, Waaldijkcollege, Surinaams Standaarden Bureau (SBB), eetcafé Tori Oso, Staatsziekenfonds, de Rust en Vredekerk en het Leo Victor Sportcomplex.
De volgende foto's werden eind jaren 1990 in de straat gemaakt:

## Gedenktekens

Hieronder volgt een overzicht van de gedenktekens in de straat:
| Onderwerp | Type | Kunstenaar | Onthulling | Locatie | Omschrijving |
| Standbeeld van Fred Derby | standbeeld | Erwin de Vries | 2012 | kruising Dr. Sophie Redmondstraat | Fred Derby, vakbondsleider en grondlegger SPA (1987) |
| Standbeeld van Jozef Weidmann | standbeeld | Jozef Klas | 1975 | kruising Dr. Sophie Redmondstraat | Jozef Weidmann, voorvechter Kiesrecht in Suriname |
| Borstbeeld van Hendrik Sylvester | borstbeeld | Jules Brand-Flu | 2014 | kruising Dr. Sophie Redmondstraat | vakbondsleider Hendrik Sylvester |
| Borstbeeld van José de San Martín | borstbeeld | Miguel Ángel Villalba | 2017 | kruising Dr. Sophie Redmondstraat | José de San Martín, stichter Argentinië |
| Borstbeeld van Andrés Bello | borstbeeld | onbekend | onbekend | kruising Mr. Eduard J. Brumastraat | Andrés Bello, Venezolaans dichter, geleerde en revolutionair |
| Borstbeeld van Hugo Chávez | borstbeeld | Nelson Bermúdez | 2016 | kruising Mr. Eduard J. Brumastraat | Hugo Chávez, Venezolaans president |
# Alfred del Castilho

Alfred del Castilho, pseudoniem The American photographer (1875-1913), was een Surinaams fotograaf.

## Biografie

Alfred del Castilho was een zoon van de fotograaf Selomoh del Castilho (1826-1914). Hij had een eigen fotostudio in de Heerenstraat in Paramaribo en adverteerde onder de naam The American photographer. Deze naam verwijst ernaar dat hij net als Amerikaanse fotografen ook op locatie fotografeerde en niet alleen in zijn atelier.
Hij maakte een groot aantal foto's van contractarbeiders bij aankomst in Suriname. Hij maakte een foto van George Henry Barnet Lyon die naar Italië werd gestuurd en daar als ontwerp diende van het borstbeeld van Barnet Lyon. Het beeld heeft van 1908 tot 2017 op de hoek van de Grote Combéweg en het Onafhankelijkheidsplein gestaan. Sindsdien staat het in het depot van het Surinaams Museum aan de Commewijnestraat. Verder drukte hij foto's af op glazen en kopjes.
Naast zijn werk als fotograaf, verkocht hij in 1900 onder de naam Afredo del Castho een zelfgemaakte vloeistof om poreuze banden te repareren.
Na zijn dood werd zijn atelier overgenomen door George Rustwijk, die een jaar na del Castilho overleed.
# Alfred del Castilho

Alfred del Castilho, pseudoniem The American photographer (1875-1913), was een Surinaams fotograaf.

## Biografie

Alfred del Castilho was een zoon van de fotograaf Selomoh del Castilho (1826-1914). Hij had een eigen fotostudio in de Heerenstraat in Paramaribo en adverteerde onder de naam The American photographer. Deze naam verwijst ernaar dat hij net als Amerikaanse fotografen ook op locatie fotografeerde en niet alleen in zijn atelier.
Hij maakte een groot aantal foto's van contractarbeiders bij aankomst in Suriname. Hij maakte een foto van George Henry Barnet Lyon die naar Italië werd gestuurd en daar als ontwerp diende van het borstbeeld van Barnet Lyon. Het beeld heeft van 1908 tot 2017 op de hoek van de Grote Combéweg en het Onafhankelijkheidsplein gestaan. Sindsdien staat het in het depot van het Surinaams Museum aan de Commewijnestraat. Verder drukte hij foto's af op glazen en kopjes.
Naast zijn werk als fotograaf, verkocht hij in 1900 onder de naam Afredo del Castho een zelfgemaakte vloeistof om poreuze banden te repareren.
Na zijn dood werd zijn atelier overgenomen door George Rustwijk, die een jaar na del Castilho overleed.

## Externe link

* Stichting Surinaams Museum, Fotografen - Alfred del Castilho
* ↑ Nico Eigenhuis, Selomoh del Castilho
* 1 2 3 4 5 6 Nico Eigenhuis, Del Castilho Fotograaf
* ↑ De Surinamer, Attentie, 12 februari 1903
* ↑ Eric Kastelein, Oog in Oog met Paramaribo, ISBN 9789460225031, 2020, pag. 35, 98-100
# Inbound marketing

Inbound marketing is een marketingfilosofie, gebaseerd op het principe: word gevonden door potentiële klanten vanuit de doelgroep, zonder deze te storen met traditionele marketinginstrumenten. Denk bij traditionele instrumenten aan advertenties, direct mailing, cold calling en cold canvassing.
De term "inbound marketing" is bedacht door de oprichters van de Amerikaanse softwareontwikkelaar HubSpot. Een inbound marketingstrategie kan bestaan uit de volgende stappen:
* Creëren van relevante content voor de beoogde groep.
* Optimaliseren van de vindbaarheid van deze content.
* Online promoten van deze content, bijvoorbeeld met socialemediamarketing, bloggen en pay-per-clickcampagnes.
* Converteren van websitebezoekers naar klant met behulp van geautomatiseerde e-mailcampagnes.
* Doorlopend meten en analyseren van het gehele proces.
# Alfred del Castilho

Alfred del Castilho, pseudoniem The American photographer (1875-1913), was een Surinaams fotograaf.

## Biografie

Alfred del Castilho was een zoon van de fotograaf Selomoh del Castilho (1826-1914). Hij had een eigen fotostudio in de Heerenstraat in Paramaribo en adverteerde onder de naam The American Photographer. Deze naam verwijst ernaar dat hij net als Amerikaanse fotografen ook op locatie fotografeerde en niet alleen in zijn atelier.
Hij maakte een groot aantal foto's van contractarbeiders bij aankomst in Suriname. Ook drukte hij foto's af op glazen en kopjes. Hij maakte een foto van George Henry Barnet Lyon die naar Italië gestuurd werd en daar als ontwerp diende van het borstbeeld van Barnet Lyon. Het beeld heeft van 1908 tot 2017 op de hoek van de Grote Combéweg en het Onafhankelijkheidsplein gestaan. Sindsdien staat het in het depot van het Surinaams Museum aan de Commewijnestraat.
Naast zijn werk als fotograaf, verkocht hij in 1900 onder de naam Afredo del Castho een zelfgemaakte vloeistof om poreuze banden te repareren.
Na zijn dood werd zijn atelier overgenomen door George Rustwijk, die een jaar daarna overleed.

## Externe link

* Stichting Surinaams Museum, Fotografen - Alfred del Castilho
* ↑ Nico Eigenhuis, Selomoh del Castilho
* 1 2 3 4 5 6 Nico Eigenhuis, Del Castilho Fotograaf
* ↑ De Surinamer, Attentie, 12 februari 1903
* ↑ Eric Kastelein, Oog in Oog met Paramaribo, ISBN 9789460225031, 2020, pag. 35, 98-100