OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Garçonne

Garçonne: Junggesellin (lett. Garçonne: De alleenstaande vrouw), of kortweg Garçonne, is een Duits tijdschrift dat tussen oktober 1930 en 1932 elke twee weken verscheen. Het tijdschrift was deels een voortzetting van Frauenliebe.

## Naam

De naam van het blad is een opvallende, de term 'garçonne' is namelijk van oudsher een Franstalige term en verwijst in die taal naar een jongensachtig meisje. De term is in de Franse taal vergelijkbaar met het woord flapper in de Engelse en past daardoor geheel binnen de tijdsperiode. Hoogstwaarschijnlijk verwijst het woord hier echter ook naar schrijver Victor Margueritte die in zijn boek La garçonne een hoofdpersoon beschreef die biseksueel gedrag vertoonde, een logische keuze voor een lesbisch tijdschrift.

## Productieteam

De Garçonne werd gepubliceerd door de zelfde uitgever als de Frauenliebe, Karl Bergmann. Ook de hoofdredactrice, Karen, bleef aan, net als de rest van het team. Bekende schrijfsters Ruth Röllig en Annette Eick bleven voor het tijdschrift werken.
De concurrentie die zich tussen Die Freundin en Frauenliebe voordeed, zette zich eveneens gewoon door onder de nieuwe naam. De concurrerende Deutschen Freundschaftsverband (in de persoon van Bergmann) en Bund für Menschenrechte (in de persoon van Friedrich Radszuweit, uitgever van Die Freundin) waren namelijk nog altijd op de achtergrond betrokken bij de bladen. Er was dan ook een duidelijk verschil tussen de lezeressen van Die Freundin enerzijds en de Frauenliebe en Garçonne anderzijds. De laatste groep was elitairder en had sterker een indeling tussen mannelijke en vrouwelijke vrouwen (vergelijkbaar met het huidige verschil tussen butch en femme). Ze namen geen mannen op in hun groep en hielden zich minder bezig met de politiek dan de vrouwen van Die Freundin, voor wie politiek engagement een must was.

## Bereik

Hoewel de Garçonne in Berlijn gepubliceerd werd, had het een aanzienlijk bereik binnen geheel Duitsland. Een vrouw uit Karlsruhe schreef: "Ik kan niet langer zonder dit tijdschrift Garçonne". Een andere vrouw uit Görlitz meende dat het blad voor "eenzame vrouwen hun beste vriend [...] een vreugde [en] een groet uit de wereld is waartoe ook zij behoren".
Ook in het buitenland werd het blad gevolgd. In 1931 werd er een artikel geschreven dat inging op het gebrek aan lesbische organisaties in Zwitserland. Al snel werd Amicitia opgericht, dat die leemte wilde vullen.
* 1 2 3 Garconne. META. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* 1 2 3 Schader, Heike, Die Zeitschrift Frauenliebe. Digitales Deutsches Frauenarchiv (13 september 2018).
* ↑ Smits, Karina (2012). Rethinking Cultural Transfer and Transmission: Reflections and New Perspectives, p. 132.
* ↑ Panhuis in het, Erwin, Schwules Leben vor 100 Jahren: Die Kneipenszene. queer.de (11 februari 2024).
* ↑ Micheler, Stefan (1 augustus 2008). Zeitschriften, verbände und lokale geleichgeslechtlichen begehrender Menschen in der Weimarrepublik.
* ↑ Rupp, Leila (2009). Sapphistries : a global history of love between women, p. 196.
* 1 2 Rupp, Leila (2009). Sapphistries : a global history of love between women, p. 195.
# Ozarba mesozonata

Ozarba mesozonata is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1916.
De soort komt voor in Ethiopië, Somalië, Saudi-Arabië, Oman en Jemen.
# Ozarba nairobiensis

Ozarba nairobiensis is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Emilio Berio in een publicatie uit 1977.
De soort komt voor in Kenia.
# Molen van de Plankkouter

De Molen van de Plankkouter is een windmolenrestant in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Geraardsbergen behorende plaats Overboelare, gelegen aan de Groteweg 420 a
Deze ronde stenen molen van het type beltmolen fungeerde als korenmolen.

## Geschiedenis

De molen werd in 1788 gebouwd. In 1926 werd het wiekenkruis verwijderd en in 1945 werd de molen getroffen door brand waardoor het binnenwerk verloren ging. Wat bleef was een kale molenromp.
* Molenecho's
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Zeeroofdieren

Zeeroofdieren (ook wel vinpotigen genoemd) zijn een clade van zeezoogdieren binnen de onderorde Caniformia.

## Leefwijze

Vinpotigen zijn vleesetende roofdieren die volledig zijn aangepast aan het jagen in het water. Hun ledematen zijn geëvolueerd tot vinpoten; voor- en achterpoten kunnen zowel gebruikt worden om te zwemmen als om op te lopen. Hierdoor zijn vinpotigen in staat om zich zowel in het water als op het land voort te bewegen. Ze bewegen zich op land doorgaans traag en onhandig voort, terwijl ze in het water, mede dankzij hun gestroomlijnde lichaam, uitermate snelle en wendbare zwemmers zijn. Ze worden beschermd tegen het omringende koude water door een dikke vetlaag. Ze zijn aan land gebonden door de voortplanting: jongen worden op het land geboren. De jongen zijn kwetsbaar en groeien relatief snel op.

## Verspreiding en leefgebied

Zeeroofdieren komen voor langs de kusten van de meeste zeeën en oceanen. Ook leven enkele populaties in zoetwatermeren, zoals de Baikalrobben van het Baikalmeer.

## Taxonomie

Tot de vinpotigen behoren de volgende families:
* Zeehonden (Phocidae) (waartoe de zeeolifanten behoren)
* Superfamilie Otarioidea
** Oorrobben (Otariidae) (waartoe de zeeleeuwen en de zeeberen behoren)
** Walrussen (Odobenidae)
Vroeger werden ze wel tot een aparte onderorde of zelfs orde gerekend, Pinnipedia genaamd, maar tegenwoordig worden ze ingedeeld als een groep binnen de onderorde Caniformia. Of de groep monofyletisch is of niet was lang een onderwerp van controverse vanwege de contrasterende zwemstijlen en morfologische verschillen tussen de zeehonden en de Otarioidea (oorrobben en walrussen). De Otarioidea hebben bijvoorbeeld het vermogen om hun achterpoten op het land om te draaien, waardoor ze een soort van viervoetige voortbeweging kunnen uitvoeren, in tegenstelling tot de zeehonden, die dat niet kunnen. Vanwege deze verschillen werd gedacht dat de groep mogelijk het resultaat van parallelle ontwikkelingen zou zijn. Een theorie was dat de zeehonden een otterachtige voorouder hebben, terwijl de walrussen en oorrobben een beerachtige voorouder hebben. Echter hebben moleculaire en morfologische onderzoeken aangetoond dat de groep wel monofyletisch is. Vandaag de dag is het daarom algemeen aanvaard dat de vinpotigen een clade vormen.
# Duinbekermos

Duinbekermos (Cladonia pocillum, synoniem: Cladonia pyxidata) is een korstmossoort uit de familie Cladoniaceae. Het komt alleen voor op plekken met kalkrijk zand. Deze soort groeit vaak in de buurt van vals rendiermos (Cladonia rangiformis). Kenmerkend voor deze soort zijn de platliggende, samengesmolten grondschubben, de schotelvormige, beschorste korrels aan de binnenzijde van de beker en het ontbreken van sorediën.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

Duinbekermos is een zeer variabel korstmos dat grijsgroen tot grijsbruin kan zijn en gewoonlijk vrij brede, bekervormige podetiën vormt op een korte steel. De podetiën zijn meestal grijs, maar op zonnige plaatsen kunnen deze ook bruinachtig gekleurd zijn. De steel is tot 0,5 tot 1,5 cm hoog en verandert langzaam in een beker van 3 tot 6 mm breed. De rand van de beker is bezet met kleine, donkerbruine pycnidiën.
Er zijn ook basale, dichte, kleine blaadjesachtige structuren die meestal een beetje opgerold zijn en ook grijsgroen van kleur zijn. Deze bebladering bevindt zich aan de binnen- en buitenkant en heeft een diameter van 2 tot 5 mm lang en 1 tot 3 mm breed. De vorming van apotheciën is relatief zeldzaam. Deze zijn meestal gesteeld en bruinachtig en hebben een diameter van 0,5 tot 5 mm.
Kenmerkend voor duinbekermos zijn de platliggende samengesmolten grondschubben.
Het heeft de volgende kenmerkende kleurreacties: K- of K+ (geel), C-, KC-, P+ (rood), UV-.

### Microscopische kenmerken

In één ascus zitten acht kleurloze eencellige sporen met afmetingen van 9-15 × 3,5-4 μm.

## Verspreiding

Duinbekermos kent een kosmopolitische verspreiding; het komt voor op alle continenten van de wereld, inclusief Antarctica, het Noordpoolgebied en vele eilanden. Het is het meest talrijk in gebieden met een koud en gematigd klimaat. In Nederland is de soort zeldzaam. Het staat op de Nederlandse Rode Lijst met de status 'kwetsbaar'. Bekende vindplaatsen zijn de kalkrijke duinen en opgespoten schelpzand en mergel (Limburg).
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* (en) Index Fungorum
* (en) Consortium of North American Lichen Herbaria
# Duinbekermos

Duinbekermos (Cladonia pocillum, synoniem: Cladonia pyxidata) is een korstmossoort uit de familie Cladoniaceae. Het komt alleen voor op plekken met kalkrijk zand. Deze soort groeit vaak in de buurt van vals rendiermos (Cladonia rangiformis). Kenmerkend voor deze soort zijn de platliggende, samengesmolten grondschubben, de schotelvormige, beschorste korrels aan de binnenzijde van de beker en het ontbreken van sorediën.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

Duinbekermos is een zeer variabel korstmos dat grijsgroen tot grijsbruin kan zijn en gewoonlijk vrij brede, bekervormige podetiën vormt op een korte steel. De podetiën zijn meestal grijs, maar op zonnige plaatsen kunnen deze ook bruinachtig gekleurd zijn. De steel is tot 0,5 tot 1,5 cm hoog en verandert langzaam in een beker van 3 tot 6 mm breed. De rand van de beker is bezet met kleine, donkerbruine pycnidiën.
Er zijn ook basale, dichte, kleine blaadjesachtige structuren die meestal een beetje opgerold zijn en ook grijsgroen van kleur zijn. Deze bebladering bevindt zich aan de binnen- en buitenkant en heeft een diameter van 2 tot 5 mm lang en 1 tot 3 mm breed. De vorming van apotheciën is relatief zeldzaam. Deze zijn meestal gesteeld en bruinachtig en hebben een diameter van 0,5 tot 5 mm.
Kenmerkend voor duinbekermos zijn de platliggende samengesmolten grondschubben.
Het heeft de volgende kenmerkende kleurreacties: K- of K+ (geel), C-, KC-, P+ (rood), UV-.

### Microscopische kenmerken

In één ascus zitten acht kleurloze eencellige sporen met afmetingen van 9-15 × 3,5-4 μm.

## Verspreiding

Duinbekermos kent een kosmopolitische verspreiding; het komt voor op alle continenten van de wereld, inclusief Antarctica, het Noordpoolgebied en vele eilanden. Het is het meest talrijk in gebieden met een koud en gematigd klimaat. In Nederland is de soort zeldzaam. Het staat op de Nederlandse Rode Lijst met de status 'kwetsbaar'. Bekende vindplaatsen zijn de kalkrijke duinen en opgespoten schelpzand en mergel (Limburg).
# Lamare Bogarde

Lamare Trenton Chansey Bogarde (Rotterdam, 5 januari 2004) is een Nederlands voetballer die bij voorkeur als defensieve middenvelder speelt. Hij tekende in 2020 voor Aston Villa.

## Clubcarrière

Bogarde verruilde in september 2020 Feyenoord voor Aston Villa. Op 8 januari 2021 debuteerde hij in de FA Cup tegen Liverpool. Hij begon in de basiself en werd na 75 minuten vervangen. In februari 2023 werd hij verhuurd aan Bristol Rovers FC.

## Interlandcarrière

Op 14 maart 2025 werd Bogarde door bondscoach Michael Reiziger voor het eerst opgeroepen voor Nederland onder 21.

## Trivia

Hij is de broer van Melayro Bogarde en de neef van Winston Bogarde.
# Túpac Amaru

Túpac Amaru (Thupaq Amaru in Quechua) (± 1537 – 1572) was de laatste inheemse leider van de Incastaat in Peru. Hij werd de opvolger van zijn broer Titu Cusi. Hij regeerde van 1571 tot zijn dood in 1572.
Na de Spaanse veroveringen op de Incastaat in de jaren dertig van de 16e eeuw stichtten een paar leden van de koninklijke familie een onafhankelijke Neo-Incastaat in Vilcabamba. De regeerder toentertijd was de vader van Túpac Amaru, Manco Inca Yupanqui. Na een Spaanse aanval in 1544 stierf Manco Inca Yupanqui en hij werd opgevolgd door zijn zoon Sayri Túpac. Sayri Túpac stierf in 1561 en werd opgevolgd door Titu Cusi die weer in 1571 overleed. Túpac Amaru volgde zijn twee broers en zijn vader in Vilcabamba op.
In 1572 werd Túpac Amaru gevangen genomen door de Spanjaarden en in Cuzco onthoofd.
In 1780 was er de grote opstand van zijn naamgenoot Túpac Amaru II.
Hurin-dynastie: Manco Cápac · Sinchi Roca · Lloque Yupanqui · Mayta Cápac · Cápac Yupanqui Hanan-dynastie: Inca Roca · Yáhuar Huácac · Viracocha Inca · Pachacuti · Túpac Inca Yupanqui · Huayna Capac · Huáscar · Atahualpa · Túpac Huallpa Heersers in Vilcabamba: Manco Inca Yupanqui · Sayri Túpac · Titu Cusi Yupanqui · Túpac Amaru
* Gemeinsame Normdatei: 118802941
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5031 0577
* Library of Congress Control Number: no00075051
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007338251805171
* Système universitaire de documentation: 170695212
* Virtual International Authority File: 2016193
* WorldCat: E39PBJrgK3vGHmGdbYr8FgTWDq
# The Bony King Of Nowhere

The Bony King Of Nowhere is de artiestennaam van de Gentse singer-songwriter Bram Vanparys.

## Biografie

Hij debuteerde in 2009 met Alas my love en bracht sindsdien nog vier albums uit. Voor zijn plaat Wild Flowers, opgenomen in Los Angeles, kortte hij zijn artiestennaam in tot Bony King, maar voor het daarop volgende Silent Days (2018) keerde hij terug naar zijn originele artiestennaam. In 2024 bracht hij Everybody Knows (2024) uit, zijn zesde album. Zowel Silent Days (2018) als Everybody Knows (2024) haalden in binnen- en buitenland vele 4- en 5-sterren recensies.
Hij heeft tweemaal op Pukkelpop opgetreden en eenmaal op Dranouter (2009). Hij schreef de titeltrack voor de film 22 mei van Koen Mortier en de filmmuziek voor Les Géants van Bouli Lanners. De lead-gitarist van Bony King is Gertjan van Hellemont, ook de frontman van Douglas Firs. Daarnaast bestaat zijn band uit drummer Simon Segers (De Beren Gieren, Sylvie Kreusch, ...), pianist en gitarist Thijs Troch (Nordmann), en bassist Jasper Hautekiet.
In 2015 won Bram Vanparys een Magritte du Cinéma voor beste filmmuziek. Hij won in 2019 de MIA (Music Industry Awards) voor beste auteur-componist. In 2024 werd hij opnieuw genomineerd voor de MIA beste auteur-componist.

## Discografie
### Albums

| Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Alas My Love | 23-02-2009 | 28-02-2009 | 9 | 18 | |
| Eleonore | 11-02-2011 | 19-02-2011 | 10 | 14 | |
| The Bony King Of Nowhere | 22-10-2012 | 27-10-2012 | 19 | 19 | |
| Wild Flowers | 16-03-2015 | 28-03-2015 | 28 | 24 | als Bony King |
| Silent Days | 21-09-2018 | 29-09-2018 | 11 | 27 | |
| Everybody Knows | 10-02-2024 | 16-03-2024 | 8 | 5 | |

### Singles

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Taxidream | 2009 | 13-06-2009 | tip23 | - | als The Bony King of Nowhere |
| Eleonore | 31-01-2011 | 05-03-2011 | tip22 | - | als The Bony King of Nowhere |
| Girl from the play | 30-01-2012 | 18-02-2012 | tip60 | - | als The Bony King of Nowhere |
| Travelling man | 2012 | 27-10-2012 | tip64 | - | als The Bony King of Nowhere |
# 2021 XD7

2021 XD$_7$ is een transneptunisch object dat op 3 december 2021 ontdekt werd.
Het object is ontdekt door Richard Boyle S.J. van de Vaticaanse Sterrenwacht met de Vatican Advanced Technology Telescope (VATT) op Mount Graham in Arizona. De gegevens werden geanalyseerd door Kazimieras Černi en Peter Veres van de Internationale Astronomische Unie berekende de baan van 2021 XD$_7$ rond de zon. Het object is kleiner dan Pluto.
Het punt waarop 2021 XD$_7$ het dichtst bij de zon komt, het perihelium, is 34,5 AE. Het object heeft een elliptische baan en heeft bijna 342 aardse jaren nodig voor zijn baan om de zon.

## Externe link

* (en) 2021 XD7 in de JPL Small-Body Database
* ↑ (en) Margaret Davis, Mysterious New Trans-Neptunian Object Could Help Search for Planet Nine, Astronomers Say (The Science Times, 17 februari 2022) Geraadpleegd op 8 april 2022. Gearchiveerd op 17 februari 2022.
* ↑ CB, Evangeliseren in het dwergstellenstelsel, twee jezuïeten van de Vaticaanse sterrenwacht waren betrokken bij recente astronomische ontdekkingen, Kerk & Leven, 23 maart 2022
# Acontiola sancta

Ozarba sancta is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Staudinger.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Acontiola sancta

Acontiola sancta is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Otto Staudinger in een publicatie uit 1900.
De soort komt voor in het Afrotropisch gebied waaronder Tsjaad, Soedan, Somalië, Kenia, Tanzania, Namibië, Saudi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Oman en Jemen.
# Camel

Camel is het Engelse woord voor Kameel. Het kan verwijzen naar:
* Camel (band), een Britse progressieve-rockband, met een carrière van 1971 tot in de 21ste eeuw
* Camel (sigarettenmerk), een merk van sigaretten
* Kamelenhaar, een soort wol
# Trojan horse (single)

Trojan horse is een liedje van de Nederlandse meidengroep Luv'.
Het nummer werd geschreven door Piet Souer en Hans van Hemert onder het pseudeniem Janschen en Janschens. Van Hemert verzorgde ook de productie van het nummer. Het nummer stond 11 weken in de Nederlandse Top 40 met de eerste plaats als piekpositie. In de Nationale Hitparade stond de single 13 weken genoteerd, waarvan 2 weken op de eerste plaats. Het lied is gebaseerd op Schotse doedelzakmuziek. In de loop der jaren werd het nummer door meerdere artiesten gecoverd.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 18-11-1978 t/m 03-02-1979 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| Nummer | 21 | 11 | 3 | 2 | 1 | 2 | 4 | 6 | 11 | 17 | 37 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 25-11-1978 t/m 17-02-1979 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| Nummer | 18 | 2 | 1 | 1 | 3 | 3 | 4 | 4 | 4 | 8 | 17 | 22 | 29 | uit |
* ↑ Luv' - Trojan Horse. Top 40. Geraadpleegd op 22 maart 2023.
* ↑ Luv' - Trojan Horse - dutchcharts.nl. Dutchcharts. Geraadpleegd op 22 maart 2023.
# Klein landkaartmos

Klein landkaartmos (Rhizocarpon lecanorinum) is een korstmossoort uit de familie Rhizocarpaceae. Het komt voor op steen. Het leeft in symbiose een chlorococcoïde alg.

## Determinatie

Klein landkaartmos is een korstvormig korstmos. Het thallus heeft een diameter van 0,5–4 cm. Soms vloeien meerdere exemplaren samen en bedekken zo een groter gebied. De kleur is heldergeel tot groengeel. Sorediën en isidiën zijn afwezig. De apotheciën hebben een diameter tot 1 mm, zijn zwart van kleur en niet berijpt. Het hymenium is kleurloos tot zwak blauwgroen.
De soort heeft de volgende kleurreacties: K+ (geel) en Pd+ (oranje).
De asci zijn 4–8-sporig. De ascosporen zijn ellipsoïdaal tot eivormig-ellipsoïdaal, muurvormig, 15–38 cellen in optische doorsnede, donkerbruin als ze volgroeid zijn, zonder epispore, gelatineuze omhulling of aanhangsels en meten 34–57 × 15–24 μm.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van klein landkaartmos strekt zich uit over Europa, Noord-Amerika en sporadisch ook hierbuiten. In Nederland is de soort zeer zeldzaam en staat op de Nederlandse Rode Lijst in de categorie 'Ernstig Bedreigd'.
# Friesland op het Regio Songfestival

Friesland, op het festival in het Fries vermeld als Fryslân, is een Nederlandse provincie en kan hierdoor deelnemen aan het Regio Songfestival.
De provincie neemt al deel aan het festival sinds de start ervan in 2023 en heeft sindsdien aan alle edities deelgenomen. De Friese inzending wordt ieder jaar geselecteerd door middel van een preselectie, namelijk Liet.

## Geschiedenis

In 2023 werd het eerste Regio Songfestival georganiseerd in Utrecht. De eerste deelnemer voor Friesland werd Melissa Pander, met het liedje Foarby. Voor het eerst mocht de winnaar van liedjeswedstrijd Liet naar het Regio Songfestival gaan. In Utrecht trad Pander als eerste op en ging zodoende ook de boeken in als eerste optreden in de geschiedenis van het festival. Dat ze de avond mocht openen legde geen windeieren, want na alle jurypunten stond Friesland op een vijfde plaats. Dankzij een tweede plaats bij de televoters schoof de provincie zelfs nog een plaats op.
In 2024 werd het Regio Songfestival in Limburg georganiseerd. Wedstrijd Liet werd opnieuw gebruikt om te bepalen welke artiest naar Maastricht zou trekken. Ditmaal viel de keuze op de groep Fegebart en het lied Bingojûn. Op het eigenlijke festival kwam Friesland als negende aan de beurt. Bij de puntentelling kwamen er vanuit vier provincies twaalf punten naar Friesland, geen enkele andere inzending kreeg er meer tijdens deze editie. De televoters waren dit keer minder fan van de Friese inzending waardoor Fegebart een plaats moest afgeven en eindigde op een zesde plaats.
Omrop Fryslân maakte al snel bekend ook in 2025 gebruik te gaan maken van Liet om de inzending te bepalen.

## Friese deelnames

| Jaar | Artiest | Lied | Plaats | Punten | Taal |
| 2023 | Melissa Pander | Foarby | 5 | 159 | Westerlauwers Fries |
| 2024 | Fegebart | Bingojûn | 6 | 134 | Westerlauwers Fries |
| 2025 | | | | | Westerlauwers Fries |
* Betekenis
* Eerste plaats
* Tweede plaats
* Derde plaats
* Laatste plaats
* Gastland

## Twaalf punten

(Een vetgedrukte editie betekent dat die regio die editie won.)
| Aantal | Land | Edities |
| 1 | Drenthe | 2024 |
| 1 | Groningen | 2023 |
| Aantal | Land | Edities |
| 1 | Groningen | 2024 |
| 1 | Overijssel | 2024 |
| 1 | Rijnmond | 2024 |
| 1 | West | 2024 |
Drenthe · Flevoland · Friesland · Gelderland · Groningen · Limburg · Noord-Brabant · Noord-Holland · Overijssel · Rijnmond · Utrecht · West · Zeeland
# Camel

Camel is het Engelse woord voor kameel. Het kan verwijzen naar:
* Camel (band), een Britse progressieve-rockband, met een carrière van 1971 tot in de 21ste eeuw
* Camel (sigarettenmerk), een Amerikaans merk sigaretten
* Kamelenhaar, een soort wol
# Griffin Kinney

Griffin Kinney (Delaware, 19 januari 1995) is een Amerikaans voormalig basketballer.

## Carrière

Kinney speelde collegebasketbal van 2014 tot 2018 voor de Appalachian State Mountaineers. In de NBA draft van 2018 werd hij niet gekozen. Hij tekende daarop bij de Nederlandse eersteklasser Aris Leeuwarden. Na een seizoen tekenede hij bij de Belgische eersteklasser Kangoeroes Mechelen waar hij eind september 2019 alweer mocht vertrekken. In januari 2020 tekende hij BBC Etzella Ettelbruck waar hij speelde tot de competitie werd stopgezet door de coronacrisis. Hij speelde een laatste seizoen voor de Zwitserse eersteklasser Union Neuchâtel Basket.
* Profiel op RealGM
# Griffin Kinney

Griffin Patrick Kinney (Delaware, 19 januari 1995) is een Amerikaans voormalig basketballer.

## Carrière

Kinney speelde collegebasketbal van 2014 tot 2018 voor de Appalachian State Mountaineers. In de NBA draft van 2018 werd hij niet gekozen. Hij tekende daarop bij de Nederlandse eersteklasser Aris Leeuwarden. Na een seizoen tekenede hij bij de Belgische eersteklasser Kangoeroes Mechelen waar hij eind september 2019 alweer mocht vertrekken. In januari 2020 tekende hij BBC Etzella Ettelbruck waar hij speelde tot de competitie werd stopgezet door de coronacrisis. Hij speelde een laatste seizoen voor de Zwitserse eersteklasser Union Neuchâtel Basket.
* ↑ (en) Griffin Kinney - Men's Basketball. App State Athletics. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* ↑ (en) Griffin Kinney Signs Professional Contract with Aris Leeuwarden. App State Athletics (19 juli 2018). Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* ↑ (fr) "Etzella adds Griffin Kinney (highlight-video) - Fédération Luxembourgeoise de Basket Ball FLBB", Fédération Luxembourgeoise de Basket Ball FLBB. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* ↑ (fr) "KINNEY Griffin Patrick - Fédération Luxembourgeoise de Basket Ball FLBB", Fédération Luxembourgeoise de Basket Ball FLBB. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* ↑ (en) Neuchâtel, Union, Griffin Kinney, troisième renfort étranger. Union Neuchâtel Basket (23 juli 2020). Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* ↑ (fr) "Un 3ème joueur étranger sous contrat pour Union Neuchâtel Basket". Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* Profiel op RealGM