OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maasafvoerverdrag

Het Maasafvoerverdrag, voluit het verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaams Gewest inzake de afvoer van het water van de Maas, trad op 1 juli 1996 in werking. Het verdrag bepaalt hoe bij lage afvoer van de Maas, het water over Vlaanderen en Nederland verdeeld wordt. Daarnaast heeft het verdrag bepalingen over de doorvoer van Maaswater tussen de partijen, over besparing van water, over monitoring, over onderzoek over en beheer van de Grensmaas (Gemeenschappelijke Maas) en over hoogwatervoorspelling.
De maasafvoer is in het verdrag gedefinieerd als de afvoer bij Sint Pieter plus de afvoer bij Kanne in het Albertkanaal, als gemiddelde per etmaal.

## Inhoud

Het verdrag maakt onderscheid in water voor Vlaams gebruik, voor Nederlands gebruik en voor de Grensmaas.
* Vlaams gebruik: het water naar het Albertkanaal in het Vlaams gewest en naar de Kempische kanalen
* Nederlands gebruik: het water naar het Julianakanaal en het water dat via Lozen over de Zuid-Willemsvaart naar Nederland gaat.
Het uitgangspunt is een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de Gemeenschappelijke Maas en een gelijk gebruik van water voor economische doeleinden. Het verdrag geeft de volgende verdeling van het water aan:
* Bij een maasafvoer tussen 100 en 60 m³/s is het Vlaams en Nederlands gebruik maximaal 25 m³/s. De rest van het water gaat naar de Gemeenschappelijke Maas;
* Bij een maasafvoer tussen de 60 en 30 m³/s houden de partijen de voeding van de Gemeenschappelijke Maas op 10 m³/s. De rest van het water wordt gelijkelijk verdeeld.
* Bij een maasafvoer onder de 30 m³/s worden de drie onderdelen (Vlaams gebruik, Nederlands gebruik en Gemeenschappelijke Maas) gelijkelijk gekort.
De Partijen meten de afvoer ten minste ter hoogte van Kanne (Albertkanaal), Maastricht (Maas te St.-Pieter), Maastricht (Zuid-Willemsvaart aan de grens), Maastricht (Maas te Borgharen), Lommel (Kanaal Bocholt–Herentals), Lozen (Zuid-Willemsvaart aan de grens) en Bunde (Julianakanaal).
De waterverdeling ziet er ongeveer als volgt uit bij diverse maasafvoeren (getallen in m³/s):
| Maasafvoer Luik | St Pieter | Albert-kanaal | Juliana-kanaal | Grens-maas | Lozen | Lommel |
| 100 | 84 | 16 | 15 | 50 | 10 | 10 |
| 80 | 64 | 16 | 15 | 30 | 10 | 10 |
| 60 | 44 | 16 | 15 | 10 | 10 | 10 |
| 40 | 30,1 | 9,9 | 9,5 | 10 | 5,5 | 6,1 |
| 30 | 25,1 | 4,9 | 5 | 10 | 5 | 6,1 |
| 20 | 16,3 | 3,7 | 4 | 6,7 | 2,7 | 4 |
* ↑ Tekst Maasafvoerverdrag (1 juli 1996). Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ Maasafvoerverdrag Vlaanderen-Nederland: 15 jaar ervaring. H2O 2011. Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ Waterverdeling volgens het Maasafvoerverdrag. Waterpeilen juli 2019. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* ↑ Van het Albertkanaal gaat na Kanne een kleine hoeveelheid naar de Zuid-Willemsvaart via het Kanaal Briegden-Neerharen.
# Momozono

Keizer Momozono (桃園天皇, Momozono-tennō, 14 april 1741 – 31 augustus 1762) was de 116e keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde. Hij regeerde van 9 juni 1747 tot aan zijn dood in 1762.

## Genealogie

Momozono’s persoonlijke naam was Toohito (遐仁). Zijn titel voor hij keizer werd was aanvankelijk Yaho-no-miya (八穂宮) en later Sachi-no-miya (茶地宮).
Momozono was de eerste zoon van keizer Sakuramachi. Zijn moeder was Sadako (定子). Momozono kreeg zelf twee kinderen samen met Ichijō Tomiko (一条富子):
* Prins Hidehito (英仁親) (de latere keizer Go-Momozono)
* Prins Fushimi-no-miya Sadamochi (伏見宮貞行親王)

## Leven

In 1747 werd Momozono tot kroonprins benoemd. Nog datzelfde jaar trad zijn vader af en volgde Momozono hem op als keizer.
In 1758 gingen vooral onder de jonge edelen van Japan stemmen op om de keizerlijke macht te herstellen, tot grote onvrede van het Tokugawa-shogunaat. Het shogunaat strafte deze edelen voor hun “verraad”. Dit staat tegenwoordig bekend als het Hōrekischandaal.
Momozono stierf op 21-jarige leeftijd.

## Perioden

Momozono’s regeerperiode omvat de volgende tijdsperioden van de Japanse geschiedenis:
* Enkyō (1744-1748)
* Kan'en (1748-1751)
* Hōreki (1751-1764)
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* ↑ Japanse hof: 桃園天皇 (116)
* ↑ Titsingh, Issac. (1834). Annales des empereurs du Japon, p. 418-419.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Maasafvoerverdrag

Het Maasafvoerverdrag, voluit het verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaams Gewest inzake de afvoer van het water van de Maas, trad op 1 juli 1996 in werking. Het verdrag bepaalt hoe bij lage afvoer van de Maas, het water over Vlaanderen en Nederland verdeeld wordt. Daarnaast heeft het verdrag bepalingen over de doorvoer van Maaswater tussen de partijen, over besparing van water, over monitoring, over onderzoek over en beheer van de Grensmaas (Gemeenschappelijke Maas) en over hoogwatervoorspelling.
De maasafvoer is in het verdrag gedefinieerd als de afvoer bij Sint Pieter plus de afvoer bij Kanne in het Albertkanaal, als gemiddelde per etmaal.

## Inhoud

Het verdrag maakt onderscheid in water voor Vlaams gebruik, voor Nederlands gebruik en voor de Grensmaas.
* Vlaams gebruik: het water naar het Albertkanaal in het Vlaams gewest en naar de Kempische kanalen
* Nederlands gebruik: het water naar het Julianakanaal en het water dat via Lozen over de Zuid-Willemsvaart naar Nederland gaat.
Het uitgangspunt is een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de Gemeenschappelijke Maas en een gelijk gebruik van water voor economische doeleinden. Het verdrag geeft de volgende verdeling van het water aan:
* Bij een maasafvoer tussen 100 en 60 m³/s is het Vlaams en Nederlands gebruik maximaal 25 m³/s. De rest van het water gaat naar de Gemeenschappelijke Maas;
* Bij een maasafvoer tussen de 60 en 30 m³/s houden de partijen de voeding van de Gemeenschappelijke Maas op 10 m³/s. De rest van het water wordt gelijkelijk verdeeld.
* Bij een maasafvoer onder de 30 m³/s worden de drie onderdelen (Vlaams gebruik, Nederlands gebruik en Gemeenschappelijke Maas) gelijkelijk gekort.
De Partijen meten de afvoer ten minste ter hoogte van Kanne (Albertkanaal), Maastricht (Maas te St. Pieter), Maastricht (Zuid-Willemsvaart aan de grens), Maastricht (Maas te Borgharen), Lommel (Kanaal Bocholt–Herentals), Lozen (Zuid-Willemsvaart aan de grens) en Bunde (Julianakanaal).
De waterverdeling ziet er ongeveer als volgt uit bij diverse maasafvoeren (getallen in m³/s):
| Maasafvoer Luik | St. Pieter | Albert-kanaal | Juliana-kanaal | Grens-maas | Lozen | Lommel |
| 100 | 84 | 16 | 15 | 50 | 10 | 10 |
| 80 | 64 | 16 | 15 | 30 | 10 | 10 |
| 60 | 44 | 16 | 15 | 10 | 10 | 10 |
| 40 | 30,1 | 9,9 | 9,5 | 10 | 5,5 | 6,1 |
| 30 | 25,1 | 4,9 | 5 | 10 | 5 | 6,1 |
| 20 | 16,3 | 3,7 | 4 | 6,7 | 2,7 | 4 |
* ↑ Tekst Maasafvoerverdrag (1 juli 1996). Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ Maasafvoerverdrag Vlaanderen-Nederland: 15 jaar ervaring. H2O 2011. Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ Waterverdeling volgens het Maasafvoerverdrag. Waterpeilen juli 2019. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* ↑ Van het Albertkanaal gaat na Kanne een kleine hoeveelheid naar de Zuid-Willemsvaart via het Kanaal Briegden-Neerharen.
# Mariasteen (bedrijf)

Mariasteen is een Belgisch toeleveringsbedrijf in metaal, montage en hout. Het bedrijf telt ongeveer 900 medewerkers waarvan ongeveer 650 mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Anders dan bij dagbesteding, worden mensen in dienst vergoed voor het geleverde werk. Hierdoor valt Mariasteen onder de categorie sociale onderneming. Mariasteen is een onderdeel van de vzw Groep Gidts. Deze vzw is geassocieerd met de zorginstelling Dominiek Savio.

## Afdelingen

* Metaal en montage
* Hout
* Externe diensten: groendienst, poetslijn en schilder en klus
* Enclave: een enclave houdt in dat een groep werknemers met een begeleider voor langere tijd werkzaamheden gaan uitoefenen bij een ander bedrijf.

## Evolutie

- Oktober 1963: Start van de tewerkstelling. Mariasteen werd de eerste beschutte werkplaats in Vlaanderen.
- In 1967 werd de vestiging aan de Koolskampstraat te Gits in gebruik genomen.
- In 1975 werd er voor de eerste maal gebouwd in Rumbeke. Vanaf dan stelde de afdeling Gits voornamelijk mannen tewerk, de afdeling Rumbeke voornamelijk vrouwen.
- In 1984 opende de houtafdeling in Roeselare.
- In 2008 opende het strijkatelier z'n deuren en werd het Bezoekerscentrum GID(t)S opgericht.
- In 2011 opende de productie-eenheid M&M (metaal en montage).
- In 2018 opening vestiging Tielt.
- Vestigingen op heden:
* Gits: metaal en montage afdeling
* Roeselare: houtafdeling
* Tielt: licht industriële activiteiten
# Galliumnitride

Galliumnitride (GaN) is een halfgeleider met een vrij grote band gap (3,4 eV) die rond de millenniumwisseling zeer in de belangstelling is gekomen. Het materiaal is geschikt voor het maken van vastestoflasers met golflengten in het ultraviolette gebied van het elektromagnetisch spectrum. Galliumnitride kan daarom van groot belang worden voor het maken van displays (bijvoorbeeld computerschermen) en in de ruimtevaart omdat, wegens de grote band gap, galliumnitride bestand is tegen de ruimtestraling. Een X-band-zender gebaseerd op GaN werd in mei 2013 gelanceerd aan boord van de PROBA-V-satelliet.
Galliumnitride is ook gebruikt in de Erieye radar van het GlobalEye AWACS vliegtuig.
Externe link
Verwijzingen in de tekst
* 1 2 Haynes, William M., ed. (2011). CRC Handbook of Chemistry and Physics (92nd ed.). Boca Raton, FL: CRC Press. p. 4.64. ISBN 1-4398-5511-0
* ↑ Harafuji, Kenji, Tsuchiya, Taku, Kawamura, Katsuyuki (2004). Molecular dynamics simulation for evaluating melting point of wurtzite-type GaN crystal. Journal of Applied Physics 96 (5). DOI: 10.1063/1.1772878.
* ↑ Foster, Corey M., Collazo, Ramon, Sitar, Zlatko, Ivanisevic, Albena (2013). abstract NCSU study: Aqueous Stability of Ga- and N-Polar Gallium Nitride. Langmuir 29 (1): 216–220. PMID 23227805. DOI: 10.1021/la304039n.
# Hendrik Manfried Haus

Hendrik Manfried Haus (Bergen op Zoom, 5 juni 1803 – Utrecht, 13 mei 1843) was een Nederlands kunstschilder.

## Geschiedenis

Er is weinig bekend over zijn leven. Volgens de doopakte uit 1803 werden Hendrik en zijn tweelingzus Maria geboren uit Frans Joseph Haus en Barbara Fehr. Hij huwde Elisabeth Catharina van der Grijp in 1837 in Den Haag. Ze kregen achtereenvolgens twee dochters; de eerste overleed kort na de geboorte en de tweede toen ze drie jaar oud was. Er bestaat een brief uit 1840 van zijn hand in het archief van het Rijksmuseum waarin hij meldt dat zijn vrouw en hij al enige tijd onder geneeskundige behandeling staan, hij biedt een schilderij aan in de hoop dat de geadresseerde het zal kopen. De Nederlandse kunsthandelaar en schrijver Pieter A. Scheen schreef over hem:
   Hij ontving zijn opleiding in Den Haag, waar hij in de bevolkingsregisters van 1823 en 1830 voorkomt, en verhuisde rond 1835 naar Utrecht. Hij werkte voornamelijk in kleine formaten met olie op paneel, doek en koper en schilderde winter- en zomerlandschappen in de trant van Andreas Schelfhout. Zijn werken werden tentoongesteld in Den Haag in 1837, Amsterdam in 1841, en Rotterdam in 1840 en 1848.
Haus is op 39-jarige leeftijd in Utrecht overleden. Hoewel hij relatief onbekend is, zijn er sinds 1989 meer dan twintig van zijn werken op veilingen aangeboden. De meeste van deze werken werden buiten Nederland geveild, met name in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Frankrijk en de Verenigde Staten. De hoogste prijs die voor zijn werk werd geboden was voor een werk met de afmetingen 32,5 × 43,5 cm getiteld Ruiters in een dorp bij Dorotheum in Wenen, Oostenrijk (2005). Het Centraal Museum in Utrecht heeft verschillende van zijn werken in de collectie.
* ↑ Hendrik Manfried Haus - Voorouders. westbrabantsarchief.nl. Gearchiveerd op 3 mei 2024. Geraadpleegd op 3 mei 2024.
* ↑ https://www.wiewaswie.nl/nl/zoeken/?q=Elisabeth%20Catharina%20van%20der%20Grijp
* ↑ https://www.rijksmuseum.nl/en/collection/RP-D-2017-242
* ↑ Centraal Museum (Utrecht, Netherlands), Getty Research Institute (1933). Catalogus der schilderijen : Centraal Museum, Utrecht. Utrecht.
* ↑ Scheen, P. A. (1946). Honderd jaren Nederlandsche schilder- en teekenkunst. Uitgevers-Bureau "Boek en Periodiek". Gearchiveerd op 3 mei 2024. Geraadpleegd op 3 mei 2024.
* ↑ https://www.artprice.com/artist/105724/hendrik-manfried-haus?cl=en
* ↑ https://www.artprice.com/artist/105724/hendrik-manfried-haus?cl=en
* ↑ https://www.centraalmuseum.nl/nl/search?SearchableText=hendrik%20manfried%20haus&Language=nl
* Biografisch Portaal: 87041896
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9117 4470
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070076669
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 36492
* Union List of Artist Names: 500088666
* Virtual International Authority File: 284937777
* WorldCat: E39PBJvd4hhPTfrcD9cdtGppT3
# Kristianstad (stad)

Kristianstad is de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente Kristianstad in de Zweedse provincie Skåne län.
De stad had 40.145 inwoners in 2016. De gehele gemeente Kristianstad telde eind 2010 83.662 inwoners.
Kristianstad is gesticht in 1614 als Cristiansstad door koning Christian IV van Denemarken na het afbranden van de stad Vä. De stad is gesticht om de oostelijke helft van Skåne, dat toen nog bij Denemarken hoorde, te beschermen tegen de Zweden. De stad werd aangelegd door de Nederlandse ingenieurs Poulus Buysser, Jacop Borbeck en Christian van der Sluys
Het laagste punt van Zweden ligt in Kristianstad. Het ligt 2,41 meter onder de zeespiegel.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats lopen de E22, Riksväg 19, Riksväg 21 en Länsväg 118.
De stad ligt met het station aan de spoorlijnen Östra Skånes Järnvägar, Kristianstad - Helsingborg en Kristianstad - Karlskrona.

## Geboren in Kristianstad

* Anders Jahan Retzius (1742-1821), chemicus, botanicus en entomoloog
* Axel Anderberg (1860), architect
* Fredrik Böök (1883), literatuurcriticus en schrijver
* Carl Richter (1885), operazanger
* Lena Lervik (1940), beeldhouwster
* Anders Linderoth (1950), voetbalcoach en voetballer
* Malin Andersson (1973), voetbalster
* Lisa Nordén (1984), triatlete
* Kosovare Asllani (1989), voetbalster
* Josefine Rybrink (1998), voetbalster
* Sebastian Nanasi (2002), voetballer

## Afbeeldingen

* Kristianstad, Stora kronohuset (2007)
* Kristianstad, Stadshotel (2007)
* Kristianstad, (2007)
* Kristianstad, (2007)
* Kristianstad, (2007)
# Mijn Job Is Top

Mijn Job Is Top! is een Vlaams televisieprogramma geproduceerd door deMENSEN, uitgezonden op Ketnet. In Mijn Job is Top! gaat presentator Nico Sturm met twee kandidaten op stoomcursus in de job van hun dromen. Een professional uit dat beroep leert hen de knepen van zijn vak. De kinderen maken kennis met drie basisbeginselen van de job en ze krijgen handige tips waarmee ze meteen aan de slag kunnen. Alles wat ze geleerd hebben moeten ze toepassen in een beslissende test. Die bepaalt wie van hen een topper is in zijn job.

## De beroepen

In dit spelprogramma komt een mix van 30 beroepen aan bod. Enerzijds zijn er de typische topberoepen die heel wat jongens en meisjes aanspreken: stewardess, stuntman, musicalactrice, politieagent… Maar er zijn ook beroepen die kinderen minder goed kennen: hoefsmid, cocktail-artiest, boomverzorger, cake designer… En ook knelpuntberoepen: verpleger, metselaar, kinderverzorgster, kapper…

## De professionals

De professionals bij wie de kandidaten op stoomcursus gaan, zijn vakmensen. Sommigen onder hen zijn bekende mensen zoals chocolatier Dominique Persoone, musicalactrice Deborah De Ridder, acteur Bruno Vanden Broecke en kapper Peter Platel.

## De kandidaten

De kinderen die deelnemen zijn tussen 10 en 12 jaar oud. Bij hun inschrijving mochten ze uit een lange lijst de job van hun dromen kiezen. De populairste beroepen waren acteur, dierenverzorger en kinderverzorgster. Maar er lopen in Vlaanderen ook jongens en meisjes rond die er van dromen om bloemist, graffitikunstenaar of nieuwslezer te worden.

## Afleveringen

| Aflev. | Professional | Beroep | Kandidaten |
| 1 | Dries Botty | cocktailartiest | Vincent Leroi en Lore Penne |
| 2 | Peter Platel | kapper | Ellen Robaert en Céline Vanden Meerschaut |
| 3 | Koen Deweerdt | graffitikunstenaar | Jerom Geerts en Keaton Upton |
| 4 | Maya Van Linthout | taartenbakker | Julie Grauls en Elias De Greef |
| 5 | Dominique Persoone | chocolatier | Lotte Simon en Justine Vermeire |
| 6 | Sjaak Kaandorp | dierenarts | Liesbeth Goossens en Nikolas Van Den Boer |
| 7 | Merho | striptekenaar | Jordan Thijs en Serge van der Meijs |
| 8 | Stefanie Meulmeester | bloembindster | An-Sofie Heytens en Joni Dehert |
| 9 | Stijn Van den Steen | stuntman | Yuri Wolfs en Thomas Aelbers |
| 10 | Jeroen De Pauw | kok | Ella Deben en Manon Tytgat |
| 11 | Kris Van den Stee | metselaar | Dante Vromans en Jan Van Nevel |
| 12 | Barbara Broucke | make-up artieste | Brenthe Tilburghs uit Merchtem en Lien Willaert |
| 13 | Leo Beterams | brandweerman | Sander Huysmans en Tim Kempenaers |
| 14 | Deborah De Ridder | musicalster | Habi Sow en Mirco Gijsens |
| 15 | Brecht Follet | verpleegkundige | Siele Jochems en Lisa Van Hove |
| 16 | Wim Beterams | boomverzorger | Tycho Caems en Martijn Janssen |
| 17 | Lara Somerlinck | politieagente | Ellen Dudal en Miguel Schmid |
| 18 | Nadine Willekens | stewardess | June Roelofs en Emma Dries |
| 19 | Freek Braeckman | nieuwslezer | Lupé Van Rijmenant en Oskar |

## Externe link

* Officiële website
# Imbabura (provincie)

Imbabura is een provincie in het noorden van Ecuador. De hoofdstad van de provincie is Ibarra.
De provincie heeft een oppervlakte van 4.615 km². Naar schatting zijn er 463.957 inwoners in 2018. De provincie bevat een gelijknamige vulkaan Imbabura met een hoogte van 4.609 meter. Imbabura wordt ook wel "merenprovincie" of "de blauwe provincie" genoemd, vanwege haar talrijke natuurlijke meren.

## Kantons

De provincie Imbabura is in zes kantons verdeeld. Achter elk kanton wordt de hoofdplaats genoemd.
| Nr. | Kanton | Inwoners | Oppervlakte | Hoofdplaats | Inwoners |
| 1 | Antonio Ante | 53.771 | 81 km² | Atuntaqui | 25.115 |
| 2 | Cotacachi | 53.001 | 1726 1.726 km² | Cotacachi | 10.526 |
| 3 | Bestand:Flag of Ibarra, Ecuador.svg Ibarra | 217.469 | 1093 1.093 km² | Ibarra | 157.941 |
| 4 | Otavalo | 114.303 | 500 km² | Otavalo | 41.718 |
| 5 | Pimampiro | 13.366 | 437 km² | Pimampiro | 5.848 |
| 6 | San Miguel de Urcuquí | 17.969 | 779 km² | Urcuquí | 4.480 |
* Detailkaart
* Kantons

## Externe link

* (es) Website van de provincie Imbabura
* ↑ Instituto Nacional de Estadística y Censos (INEC); Proyección provincias.
Azuay · Bolívar · Cañar · Carchi · Chimborazo · Cotopaxi · El Oro · Esmeraldas · Galápagos · Guayas · Imbabura · Loja · Los Ríos · Manabí · Morona-Santiago · Napo · Orellana · Pastaza · Pichincha · Santa Elena · Santo Domingo de los Tsáchilas · Sucumbíos · Tungurahua · Zamora-Chinchipe
# Västerås (stad)

Västerås (spreek uit: vester-oos) is een stad in het landschap Västmanland in Midden-Zweden. Het is de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente Västerås en de hoofdstad van de provincie Västmanlands län. De stad heeft 107.005 inwoners (2005) en een oppervlakte van 5173 hectare. Ze ligt aan het Mälarmeer, net als Stockholm, dat zo'n 100 kilometer ten oosten van Västerås gelegen is.
Västerås heeft een kathedraal uit de 13e eeuw.
Västerås is een stad zoals Eindhoven in Nederland, groot geworden door twee internationale industrieën, ASEA (tegenwoordig ABB), dat Zweden als specialist op het gebied van zware elektrotechniek op de wereldkaart heeft gezet, en een groot metaalbedrijf.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats lopen de E18, Riksväg 56 en Riksväg 66.
In het zuidoosten, net buiten de stadsgrens, ligt het internationale vliegveld Stockholm-Västerås.
De plaats heeft een station aan de spoorlijnen Stockholm - Örebro en Oxelösund - Sala.

## Trivia

* Västerås wordt ook wel "de komkommerstad" (gurkstaden) genoemd.
* In Västerås begint Bruksleden, een 250 km lange wandelroute tussen Västerås en Avesta.

## Sport

In 2002 was Västerås een van de speelsteden tijdens het EK handbal (mannen).

## Partnersteden

* Kassel, Duitsland (sinds 1972)

## Geboren in Västerås

* Olaus Rudbeck (1630-1702), anatoom, natuurkundige en schrijver
* Set Svanholm (1904-1964), tenor
* Folke Eriksson (1925-2008), waterpolospeler
* Mai Zetterling (1925-1994), actrice en filmregisseur
* Ulf Andersson (1951), schaker
* Torbjörn Nilsson (1954), voetballer
* Ann Petrén (1954), actrice
* Stefan Pettersson (1963), voetballer
* Henrik Nyström (1969), golfer
* Jonny Rödlund (1971), voetballer
* Niklas Axelsson (1972), wielrenner
* Magnus A. Carlsson (1980), golfer
* Frida Hansdotter (1985), alpineskiester
* Niklas Backman (1988), voetballer
* Jonas Ahlstrand (1990), wielrenner
* Victor Nilsson Lindelöf (1994), voetballer
* Jonna Adlerteg (1995), gymnaste
* Gustav Lindh (1995), acteur
* Samuel Dahl (2003), voetballer

### Afkomstig uit Västerås

* Looptroop Rockers (sinds 1991), hiphopgroep
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Diangi Matusiwa

Diangi Reagan Kisisavo Matusiwa (Luanda, 21 december 1985) is een Angolees voetballer die sinds maart 2010 tevens de Nederlandse nationaliteit heeft. Ook zijn jongere broer Azor Matusiwa is voetballer.

## Carrière

In de jeugd speelde hij voor SP Zweeloo, SV Actif, SC 't Gooi, FC Utrecht en USV Elinkwijk. Matusiwa kwam bij RKC Waalwijk. Hij kreeg daar echter geen contract, omdat hij geen werkvergunning kreeg. Daarna ging hij voor zondaghoofdklasser Argon voetballen. De aanvaller wist in het seizoen 2006/07 de landstitel bij de amateurs te behalen met Argon. Dat jaar won hij tevens de gouden schoen voor beste amateurvoetballer. Reden genoeg voor FC Omniworld om hem de kans te geven in het profvoetbal.
Op 23 november 2007 scoorde Matusiwa tegen Haarlem zijn eerste goal voor FC Omniworld in de Jupiler League. In totaal kwam de Angolees bij FC Omniworld in 29 duels tot elf treffers. Die prestaties bleven ook in zijn vaderland niet onopgemerkt, hetgeen hem op een uitnodiging kwam te staan voor het nationale elftal van Angola waarvoor hij in 2007 debuteerde.
Na het seizoen 2007/2008 kon Matusiwa met FC Omniworld niet tot overeenstemming komen over een nieuw contract. Hij is daarop transfervrij vertrokken naar FC Den Bosch, waar hij een contract heeft getekend tot 2010.
APOP Kinyras Peyias uit Cyprus legde op 30 juni 2010 Matusiwa vast. Door het niet nakomen van de financiële verplichtingen werd in maart 2011 zijn contract ontbonden. Hij tekende een contract bij de Belgische tweedeklasser KVK Tienen. In 2012 ging hij in Slovenië voor ND Mura 05 spelen. Na de winterstop van het seizoen 2012-2013 speelde hij weer in de Eerste divisie bij Telstar. In 2015 ging Matusiwa in zijn geboorteland voor GD Interclube spelen en in 2016 kwam hij uit voor Académica Petróleos do Lobito. Begin 2017 kwam hij, op vakantie bij een oom in Frankrijk, terecht bij amateurclub UF Mâconnais. Vanaf augustus 2017 kwam hij uit voor de Zweedse vierdeklasser Gällivare-Malmbergets. Begin 2018 ging hij een half jaar voor DHSC spelen. Medio 2019 ging hij in België voor FC Wezel Sport spelen. In 2021 stopte hij met voetballen

## Interlandcarrière

Op 17 november 2007 speelde Matusiwa één interland voor Angola, een vriendschappelijke wedstrijd tegen Ivoorkust.