OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Neukölln (district)

Neukölln is een van de 12 districten (Verwaltungsbezirke) van Berlijn. Neukölln ligt in het zuiden van de stad en hoorde tot 1990 bij West-Berlijn. Het bestaat uit de stadsdelen Neukölln, Britz, Buckow, Rudow en Gropiusstadt.

## Geografie

Neukölln ligt in het zuiden van de Duitse hoofdstad ten oosten van Tempelhof-Schöneberg, ten westen van Treptow-Köpenick en ten zuiden van Friedrichshain-Kreuzberg. In het zuiden grenst het Bezirk aan de deelstaat Brandenburg. Het Bezirk Neukölln is onderverdeeld in vijf ortsteile en is deels gelegen in Teltow (streek).

### Ortsteile

| Ortsteil | Opp. (km²) | Inwoners | Inw. per km² |
| 0801 Neukölln | 11,71 | 167.111 | 14.271 |
| 0802 Britz | 12,40 | 41.355 | 3.335 |
| 0803 Buckow | 6,35 | 39.188 | 6.171 |
| 0804 Rudow | 11,81 | 41.521 | 3.516 |
| 0805 Gropiusstadt | 2,67 | 36.541 | 13.686 |

## Politiek

Samenstelling districtsraad
* ↑ Statistik Berlin Brandenburg
* ↑ Der Rat der Bürgermeister (RdB). Berlin.de. Geraadpleegd op 11 oktober 2023.
* ↑ https://www.wahlen-berlin.de/wahlen/BE2021/AFSPRAES/bvv/ergebnisse_bezirk_08.html
Britz | Buckow | Gropiusstadt | Neukölln | Rudow
Charlottenburg-Wilmersdorf · Friedrichshain-Kreuzberg · Lichtenberg · Marzahn-Hellersdorf · Mitte · Neukölln · Pankow · Reinickendorf · Spandau · Steglitz-Zehlendorf · Tempelhof-Schöneberg · Treptow-Köpenick
# Pankow (district)

Pankow is een van de 12 districten (Verwaltungsbezirke) van Berlijn. Pankow is gelegen in het oostelijk deel van de stad. Het huidige district ontstond in 2001 door samenvoeging van de toenmalige districten Pankow, Weißensee en Prenzlauer Berg. Het district is grotendeels gelegen in Barnim (streek).
Het nieuwe district bestaat uit de stadsdelen Blankenburg, Blankenfelde, Buch, Französisch Buchholz, Heinersdorf, Karow, Niederschönhausen, Rosenthal, Stadtrandsiedlung Malchow, Pankow, Prenzlauer Berg, Weißensee en Wilhelmsruh.
Tussen 1949 en 1960 was het Slot Schönhausen in Pankow de residentie van de president van de DDR. Aan de nabijgelegen Majakowskiring woonden bovendien vele hoogwaardigheidsbekleders. In het taalgebruik in de Bondsrepubliek werd Pankow gebruikt als metoniem voor het Oost-Duitse bewind.

## Sport en recreatie

* In de wijk Prenzlauer Berg bevindt zich het Velodrom waar jaarlijks de Zesdaagse van Berlijn plaatsvindt.

## District info

* In Heinersdorf bevindt zich de Khadija-moskee, de eerste moskee in het voormalige Oost-Duitsland.

## Politiek

Samenstelling districtsraad
* ↑ Statistik Berlin Brandenburg
* ↑ Der Rat der Bürgermeister (RdB). Berlin.de. Geraadpleegd op 11 oktober 2023.
* ↑ Sabrow, Martin (2009) Erinnerungsorte der DDR. München, C.H. Beck, p. 76
* ↑ https://www.wahlen-berlin.de/wahlen/BE2021/AFSPRAES/bvv/ergebnisse_bezirk_03.html
Charlottenburg-Wilmersdorf · Friedrichshain-Kreuzberg · Lichtenberg · Marzahn-Hellersdorf · Mitte · Neukölln · Pankow · Reinickendorf · Spandau · Steglitz-Zehlendorf · Tempelhof-Schöneberg · Treptow-Köpenick
# Charles Sulpice Flament

Charles Sulpice Flament (Grivesnes, 18 januari 1758 - Den Haag, 23 september 1835) was een Franse priester, van 1798 tot 1811 custos en van 1811 tot 1835 bibliothecaris van de Koninklijke Bibliotheek.
Flament was geestelijke en ontvluchtte in 1794 Frankrijk omdat hij de eed aan de constitutie niet af wilde leggen. Na een kort verblijf in Utrecht vestigde hij zich als vertaler in Den Haag. Toen in 1798 de Nationale Bibliotheek opgericht werd op basis van de collectie van de naar Engeland gevluchte stadhouder Willem V, werd Flament tot custos benoemd. Twee jaar later al publiceerde hij de eerste catalogus van de bibliotheek: de Catalogus van de boeken der Nationale Bibliotheek (1800), met latere supplementen.
Zijn betrekking tot de bibliotheek was nauw verweven met de politieke situatie. Onder koning Lodewijk Napoleon werd hij bibliothecaris van de Koning, en in 1807 zijn secretaris. Vanaf 1809 kon hij zich weer helemaal aan de bibliotheek wijden doordat hij van de koning een pensioen gekregen had. Nadat Lodewijk Napoleon in 1810 had moeten aftreden, werd de bibliotheek overgedragen aan de stad ’s Gravenhage. Flament werd daarmee tijdelijk stadsbibliothecaris (15 Mei 1812). Toen op 19 juni 1814 de bibliotheek aangeboden werd aan de in Nederland teruggekeerde Koning Willem I, werd de bibliotheek weer Koninklijke Bibliotheek en Flament bibliothecaris. Deze functie bleef hij vervullen tot zijn dood in 1835.
Daarnaast was Flament Inspecteur van de Leidsche Academie (vanaf 1811). In die functie werd hij in 1834 geschilderd door Jacobus Josephus Eeckhout.
* ↑ Brummel, Geschiedenis der Koninklijke Bibliotheek. Leiden 1939, p. 114. Sommige bronnen vermelden een foutief sterfjaar, zoals het NNBW.
* ↑ Charles Sulpice Flament in: Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek (NNBW)
* ↑ Over de Catalogus van de boeken der Nationale Bibliotheek. Gearchiveerd op 5 november 2013. Geraadpleegd op 11 juni 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb150851229 (data)
* Biografisch Portaal: 67494427
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: flam002
* Gemeinsame Normdatei: 1069205397
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0243 1243
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070036179
* Virtual International Authority File: 64298121
* WorldCat: E39PBJkXtc6mrgG4TYfb8KxkXd
# Spandau (district)

Spandau is een van de 12 districten van Berlijn. Spandau is gelegen in het uiterste westen van de stad. De naam van het stadsdeel is internationaal zeer bekend geworden door de Spandaugevangenis, waar een aantal nazikopstukken na de Tweede Wereldoorlog hun straffen moesten uitzitten. Verdere bekendheid kreeg het nadat de Britse groep Spandau Ballet zich vernoemde naar de wijk.
Het district bestaat uit de stadsdelen Spandau, Haselhorst, Siemensstadt, Staaken, Gatow, Kladow, Hakenfelde, Falkenhagener Feld en Wilhelmstadt.
Tussen 1952 en 1990 behoorde het westelijke deel van Staaken tot de DDR.

## Politiek

Samenstelling districtsraad
* ↑ Statistik Berlin Brandenburg
* ↑ Der Rat der Bürgermeister (RdB). Berlin.de. Geraadpleegd op 11 oktober 2023.
* ↑ https://www.wahlen-berlin.de/wahlen/BE2021/AFSPRAES/bvv/ergebnisse_bezirk_05.html
Falkenhagener Feld | Gatow | Hakenfelde | Haselhorst | Kladow | Siemensstadt | Spandau | Staaken | Wilhelmstadt
Charlottenburg-Wilmersdorf · Friedrichshain-Kreuzberg · Lichtenberg · Marzahn-Hellersdorf · Mitte · Neukölln · Pankow · Reinickendorf · Spandau · Steglitz-Zehlendorf · Tempelhof-Schöneberg · Treptow-Köpenick
# Carter

Carter kan verwijzen naar:
* Carter (motortechniek), een onderdeel van een zuigermotor
* Carter (televisieserie), een Canadese televisieserie uit 2018
* Carter (film), een Zuid-Koreaanse film uit 2022
* Carter (Montana), een plaats in de Verenigde Staten
* Carter (Oklahoma), een plaats in de Verenigde Staten
* Carter (Wyoming), een plaats in de Verenigde Staten
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Carter en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Go-Hanazono

Keizer Go-Hanazono (後花園天皇, Go-Hanazono-tennō, 10 juli 1419 – 18 januari 1471) was de 102e keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde. Hij regeerde van 7 september 1428 tot 21 augustus 1464.

## Genealogie

Go-Hanazono was vernoemd naar de voormalige keizer Hanazono. Het voorvoegsel go- (後), kan worden vertaald als “later” of “tweede”, waardoor zijn naam vrij vertaald “Hanazono de tweede” betekent. Zijn persoonlijke naam (imina) was Hikohito-shinnō (彦仁親王).
Go-Hanazono was de oudste zoon van prins Fushimi-no-miya Sadafusa (伏見宮貞成親王) (1372 - 1456). Zijn moeder was Sachiko (幸子) (1390 - 1448). Hij was de achterkleinzoon van de voormalige troonpretendent Suko.
Go-Hanazono was geadopteerd door keizer Shoko, die zelf geen kinderen had. Dit om er zeker van te zijn dat de troon in handen van de Jimyōin-tak van de keizerlijke familie zou blijven.

## Leven

Go-Hanazana volgde zijn adoptievader op 10-jarige leeftijd op. Een jaar later werd Ashikaga Yoshinori de nieuwe shogun. Hij had de ware macht in het land, met Go-Hanazana als zijn stroman. Deze machtsverdeling werd nog eens benadrukt toen in 1433 de keizer van China een brief naar Yoshinori stuurde waarin hij hem (de shogun) aanduidde als “koning van Japan”.
In 1443 drong een groep gewapende rebellen het keizerlijk paleis binnen. Een van hen had het voorzien op Go-Hanazono, maar de keizer kon ontkomen. De rebellen staken het paleis in brand en stalen de drie heilige schatten van de keizerlijke familie; de spiegel, het zwaard en het juweel. De spiegel en het zwaard werden vrij snel teruggevonden, maar het juweel bleef zoek tot de 8e maand van Bun'an gannen (1458).
In 1451 kwam er voor het eerst een delegatie van de Riukiu-eilanden naar Japan.
In 1464 trad Go-Hanazono af ten gunste van zijn zoon, Go-Tsuchimikado. Hij stierf op 52-jarige leeftijd.

## Perioden

Go-Hanazono’s regeerperiode omvat de volgende tijdsperioden uit de Japanse geschiedenis:
* Shōchō (1428-1429)
* Eikyō (1429-1441)
* Kakitsu (1441-1444)
* Bun'an (1444-1449)
* Hōtoku (1449-1452)
* Kyōtoku (1452-1455)
* Kōshō (1455-1457)
* Chōroku (1457-1460)
* Kanshō (1460-1466)
* Reed, Edward James. (1880). Japan: its history, traditions, and religions: With the narrative of a visit in 1879, Volume 1. London: J. Murray. OCLC 1309476
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* ↑ Japanse hof: 後花園天皇 (102)
* ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, p. 331-351.
* ↑ Reed, Edward James. (1880). Japan: its history, traditions, and religions, Vol. 1, p. 112 n*.
* ↑ Titsingh, p. 331.
* ↑ Titsingh, p. 335.
* ↑ Titsingh, p. 344-345.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Raymond de Kerchove d'Exaerde

Baron Raymond Charles de Kerchove d'Exaerde (Antwerpen, 2 juli 1847 - Gent, 27 februari 1932) was een Belgisch provinciegouverneur.

## Biografie
### Familie

Raymond de Kerchove was een zoon van de ontvanger van de registratie Constant de Kerchove (1812-1900) en Zoé Pieters (1817-1900). Zijn vader verkreeg op 12 april 1884 erkenning van erfelijke adel. Bij Koninklijk Besluit van 22 december 1888 verkreeg jonkheer Raymond, net als zijn vader, toelating 'd'Exaerde' aan zijn familienaam toe te voegen. In 1898 verkreeg hij de bij eerstgeboorte overdraagbare titel van baron.
Hij trouwde in 1872 in Bellem met zijn nicht Valentine de Kerchove (1850-1936), dochter van Frédéric de Kerchove, gemeenteraadslid van Bellem en senator. Ze kregen zeven kinderen.
* Georges de Kerchove (1873-1944), burgemeester van Bellem
* René de Kerchove (1883-1971), kapitein ter lange omvaart en bekend wetenschappelijk auteur van onder meer International Maritime Dictionary (1948)
* Henry de Kerchove (1889-1979), monnik in de abdij van Maredsous
Hun dochters huwden met telgen uit de families Geelhand de la Bistrate, d'Overschie de Neeryssche, Herry en Van Eyll. De familietak doofde uit in mannelijke lijn.
Hij was een schoonbroer van Alice de Kerchove en baron Albert d'Udekem d'Acoz, betovergrootouders van koningin Mathilde, Edgard de Kerchove d'Ousselghem, burgemeester van Bellem en Landegem, provincieraadslid van Oost-Vlaanderen en senator, en Robert de Kerchove, stichter en eerste abt van de Abdij van Keizersberg.

### Loopbaan

Van 1872 tot 1882 was De Kerchove gemeenteraadslid en burgemeester van Woubrechtegem. In 1878 werd hij verkozen tot provincieraadslid van Oost-Vlaanderen en bleef dit tot aan zijn benoeming tot gouverneur in 1885. Hij was gouverneur van 1885 tot 1919.
Hij was ook bestuurslid van de Koninklijke Roeivereniging Sport Nautique de Gand en behoorde tot de stichters van het Gentse strijdbaar katholiek tijdschrift Le Magasin littéraire et scientifique (1884-1898).

### Bellem

De Kerchove was de erfgenaam van het kasteel van Bellem, dat in erfdeel toekwam aan zijn echtgenote. Het kasteel was ook hier familiebezit langs moederszijde: Élise de Naeyer was (weerom langs moederszijde) kleindochter van Jacob Lieven van Caneghem die het kasteel in het begin van de 19e eeuw had gekocht.
Raymonds echtgenote was de zus van senator Eugène de Kerchove d'Exaerde, van Alice Marie de Kerchove (betovergrootmoeder van prinses Mathilde) en van Robert de Kerchove, de stichter en eerste abt van de abdij van de Keizersberg.
Het kasteel werd door latere erfgenamen in 1963 verkocht aan de vzw Federatie van de zustercongregaties van het bisdom Gent. Van 1965 tot 2017 was het een retraitehuis voor religieuzen en een bezinnings- en ontmoetingscentrum voor iedereen, onder de naam 'Mariahove'.

## Literatuur

* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1991 en 2008, Brussel, 1991 en 2008.
* Marc VAN CAMPENHOUDT, 'René de Kerchove d'Exaerde', in Nouvelle biographie nationale, vol. 8, 2005.

## Externe link

* Bezinningshuis Mariahove
# Pippi Langkous (film uit 1984)

Pippi Langkous (Russisch: Пеппи Длинныйчулок, Peppi Dlinnyjtsjoelok) is een Sovjet-Russische televisiefilm uit 1984. De film is gebaseerd op de Pippi Langkous-boeken. En op de gelijknamige Sovjet-Russische musical

## Verhaal

Een meisje genaamd Pippi Langkous komt te wonen in een klein dorpje., in Villa Kakelbont. Alleen met slechts een paard en een koffer waarin ze een aquarium met een vis heeft verstopt. Pippi’s moeder stierf toen Pippi nog een baby was, en haar vader, kapitein Efraim Langkous, verdween (zoals Pippi zelf zegt: "Hij werd door een golf overboord gespoeld en werd koning").
Pippi is een vrolijk, sterk en energiek meisje, altijd enthousiast om spelletjes te spelen en kattenkwaad uit te halen. Ze raakt bevriend met de broer en zus Tommy en Annika, die graag meedoen aan Pippi’s avonturen. Maar Pippi’s leven is niet zonder problemen: strenge en keurige dames onder leiding van juffrouw Rosenblom willen haar naar een weeshuis sturen, en schurken zijn op zoek naar haar koffer waarvan ze denken dat die vol met goud zit.
Omdat de dames er niet in slagen om Pippi naar het weeshuis te sturen, verkopen ze haar aan een circusdirecteur als een talentvolle gymnast en clown. Het meisje wordt echter gered door haar vader Efraim, die is teruggekeerd van zijn reis. Hij ontmaskert de circusdirecteur als een bekende oplichter en neemt Pippi mee op een lange reis. Maar wanneer Pippi ziet hoe verdrietig Tommy en Annika zijn omdat ze haar moeten missen, besluit ze om te blijven en springt ze van het schip dat al uit de haven is vertrokken.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Svetlana Poljakova | Pippi Langkous |
| Fjodor Stoekov | Tommy Settergren |
| Svetlana Sjtsjelova | Annika Settergren |
| Michail Bojarski | Kapitein Efraïm Langkous |
| Tatjana Vasiljeva | mevrouw Rosenblum |
| Ljoedmila Sjagalova | mevrouw Settergren |
| Jelizaveta Nikisjtsjichina | mevrouw Laura |
| Lev Doerov | circusdirecteur/Meneer Stefensen |
| Leonid Jarmolnik | de boef Blon |
| Leonid Kanevski | de boef Karl |

## Externe link

* (en) Peppi Dlinnyychulok in de Internet Movie Database
# You and Me (Spargo)

You and Me is de eerste single van de Nederlandse groep Spargo, de band rond zanger Ellert Driessen en zangeres Lilian Day Jackson. Het verscheen begin 1980, haalde de eerste plaats in de hitlijsten en werd de bestverkochte single van dat jaar. Naar aanleiding van een documentaire over de ontstaansgeschiedenis van disco werd You and Me in 2013 door VARA TV Magazine uitgeroepen tot beste Nederdiscoklassieker.

## Latere versies

* In 1997 kwam Spargo na dertien jaar weer bij elkaar in de (min of meer) klassieke bezetting om een verzamelalbum te promoten; You and Me werd opnieuw uitgebracht in een remix.
* In 2018 verscheen de remix van DJ Jazzy Bobbi, de Engelse dochter van Ellert Driessen. Deze werd gebruikt in een reclamespot voor telefoonprovider Vodafone; op YouTube is de volledige versie te zien.

## Hitnoteringen

You and Me kwam in Nederland en België op nummer 1 van de hitlijsten. In Duitsland stond de single 26 weken genoteerd met nummer 14 als hoogste positie en in Zweden drie weken met 16 als hoogste.

#### Nederland en België
### Nederlandse Top 40

"You and Me" in de Nederlandse Top 40 van 15-03-1980 t/m 14-06-1980 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | |
| Positie | 28 | 21 | 10 | 6 | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 5 | 8 | 16 | 22 | 38 | uit |

### Nationale Hitparade

"You and Me" in de Nederlandse Nationale Hitparade van 15-03-1980 t/m 28-06-1980 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | |
| Positie | 44 | 11 | 4 | 3 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 5 | 5 | 18 | 18 | 41 | 45 | uit |

### TROS Top 50

Hitnotering: 28-02-1980 t/m 19-06-1980. Hoogste notering: #1 (2 weken).

### TROS Europarade

Hitnotering: 13-04-1980 t/m 08-06-1980. Hoogste notering: #3 (1 week).

### Vlaamse Ultratop 50

"You and Me" in de Vlaamse Ultratop 50 van 29-03-1980 t/m 14-06-1980 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Positie | 30 | 10 | 4 | 2 | 1 | 1 | 2 | 3 | 3 | 6 | 10 | 17 | uit |

### Vlaamse Radio 2 Top 30

"You and Me" in de Vlaamse Radio 2 Top 30 binnen: 05-04-1980 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| Positie: | 8 | 2 | 2 | 1 | 1 | 2 | 4 | 5 | 6 | 24 | 28 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09-'17 | '18 |
| You and Me | 974 | 1411 | 1153 | 1616 | 1137 | 1617 | 1639 | 1490 | 1858 | 1552 | - | 1461 |
* ↑ Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).
* Dutchcharts: (Nederlandse Top 40, Nationale Hitparade, TROS Top 50, TROS Europarade, Vlaamse Ultratop 50, Vlaamse Radio 2 Top 30, UK Singles Chart)
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=m4IvNMB50Zc
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=z6x6gKkLiwg
# Gustave Herry

Gustave Philippe Marie Ghislain Herry (Gent, 18 januari 1801 - 5 januari 1873) was een Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en burgemeester.

## Biografie

Gustave Herry was een telg uit de familie Herry. Hij was een zoon van jonkheer Alexander Herry en Marie-Jacqueline de Vos. Hij behoorde zelf niet tot de adel. Hij trouwde met Henriette Vispoel (1803-1854). Hij was de grootvader van volksvertegenwoordiger en senator Georges Herry.
Beroepshalve handelaar, werd hij in 1825 burgemeester van Mariakerke, een ambt dat hij tot kort voor zijn overlijden bekleedde. Hij was ook provincieraadslid van Oost-Vlaanderen (1836-1851 en 1858-1866).
In 1847 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Gent en vervulde dit mandaat tot in juni 1848. In 1851 werd hij senator voor ditzelfde arrondissement en bleef dit tot in 1855.

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Bruxelles, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
# Gustave Herry

Gustave Philippe Marie Ghislain Herry (Gent, 18 januari 1801 - 5 januari 1873) was een Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en burgemeester.

## Biografie

Gustave Herry was een telg uit de familie Herry. Hij was een zoon van jonkheer Alexander Herry en Marie-Jacqueline de Vos. Hij behoorde zelf niet tot de adel. Hij trouwde met Henriette Vispoel (1803-1854). Hij was de grootvader van volksvertegenwoordiger en senator Georges Herry.
Beroepshalve handelaar, werd hij in 1825 burgemeester van Mariakerke, een ambt dat hij tot kort voor zijn overlijden bekleedde. Hij was ook provincieraadslid van Oost-Vlaanderen (1836-1851 en 1858-1866) en handelsrechter in Gent (1844-1845).
In 1847 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Gent en vervulde dit mandaat tot in juni 1848. In 1851 werd hij senator voor ditzelfde arrondissement en bleef dit tot in 1855.

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Bruxelles, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
# Piet Esser

Vincent Pieter Semeyn (Piet) Esser (Baarn, 9 maart 1914 – Leeuwarden, 19 november 2004) was een Nederlandse beeldhouwer.

## Leven en werk

Esser volgde van 1934 tot 1939 lessen bij Jan Bronner aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. In 1938 won hij een zilveren medaille van de Prix de Rome. Hij was als opvolger van Bronner van 1947 tot 1979 hoogleraar aan de Rijksakademie in Amsterdam. Bekende leerlingen van Esser waren Jan Wolkers, René van Seumeren en Jon Gardella.
Esser kan worden beschouwd als een van de belangrijkste Nederlandse portretbeeldhouwers van de twintigste eeuw en is tevens van grote betekenis geweest voor de Nederlandse penningkunst. Hij leidde daarin tientallen kunstenaars op.
In 1956 werd Esser gelauwerd met de Prijs van de Stichting Kunstenaarsverzet 1942-1945. Hij wordt gerekend tot de Groep van de figuratieve abstractie.
Zijn portret van Charlotte van Pallandt wordt als een van de beste uit zijn oeuvre gezien. Zelf vond hij zijn portretten van Jan Buijs en Else Mauhs het meest geslaagd.
Esser was gehuwd met de aquarelliste Dora Esser-Wellensiek.

## Werken (selectie)

* Beeld op het Mausoleum op de Paasberg, Ede (1947)
* Portret in gips van schilder Ro Mogendorff (1949)
* Verzetsmonument van Hilversum (1949), Hilversum
* Troelstra-monument (1953), Westbroekpark, Den Haag
* Watersnood 1953 in het beeldenpark van Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam (1957)
* Schaatsrijder aan het Camminghaplantsoen, Utrecht (1961)
* Bredero-monument aan de Nieuwmarkt, Amsterdam (scène uit Spaanschen Brabander) (1968)
* Icarus (1974), Beeldenpark Kunstmuseum Den Haag, Den Haag
* De barmhartige Samaritaan (1976) Zwaardemakerlaan, Utrecht
* Beeld Cornelis Lely op de Zuil van Lely, Lelystad (1984, geplaatst 2002): het beeld is in 2003 op verzoek van de kunstenaar weer verwijderd en staat nu bij het Nieuw Land Erfgoedcentrum aan de Lelybaan, Lelystad.

## Fotogalerij

* Detail Troelstramonument (1953), Den Haag
* Watersnood (1957), Rotterdam
* De schaatsenrijder (1961), Utrecht
* Bredero-monument (1968), Amsterdam
* Icarus (1974), Den Haag
* Barmhartige Samaritaan (1976), Utrecht
* Ir. Cornelis Lely (1984), Lelystad
# Late at night

Late at night is een nummer van het Nederlandse duo Maywood dat werd gezongen door de zusjes Alice May en Caren Wood. Het nummer werd op 7 juni 1980 op vinylsingle uitgebracht.

## Achtergrond

De plaat werd een hit in het Nederlandse taalgebied, Duitsland, Zweden, Zuid-Afrika en Australië. In Zweden werd de 7e positie bereikt, in Zuid-Afrika de 11e en in Duitsland waar Maywood veel op televisie optrad bij de ARD en ZDF, werd de 18e positie in de hitlijst bereikt. In Australië werd de plaat een radiohit en bereikte de 72e positie.
In Nederland was de plaat op vrijdag 6 juni 1980 Veronica Alarmschijf op Hilversum 3 en werd een gigantische hit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de nummer 1-positie in zowel de Nederlandse Top 40, Nationale Hitparade als de TROS Top 50. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 6e positie bereikt.
In België bereikte de plaat de 2e positie in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
De tekst en muziek was in handen van Alie de Vries en de productie was van Pim Koopman.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 14-06-1980 t/m 13-09-1980 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | |
| Nummer | 27 | 13 | 7 | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 3 | 8 | 10 | 20 | 29 | 39 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 21-06-1980 t/m 13-09-1980 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| Nummer | 37 | 12 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 6 | 12 | 16 | 26 | 33 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 |
| Late at night | 1755 | 1616 | 1804 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).