OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Telingstraat

De Telingstraat is een straat in het centrum van de Nederlandse stad Utrecht. Ze loopt met een lengte van zo'n 150 meter vanaf de Ganzenmarkt naar de Slachtstraat. Ze is aangelegd in 1580, na de Reformatie, over het voormalig kerkhof van het Minderbroederklooster. Anno 2013 bevinden zich vier monumenten in de straat.
Nummer 9 is een 17e-eeuws gemeentelijk monument, dat later voorzien is van een winkelpui in jugendstil.
Nummer 13, eveneens een 17e-eeuws gemeentelijk monument, is het geboortehuis van de kunstenaar Theo van Doesburg. Sinds 1984 is boekwinkel Savannah Bay gevestigd in het pand, een boekwinkel en ontmoetingspunt voor iedereen geïnteresseerd in literatuur en de thema's gender, diversiteit en LGBTIQIA+. Op 30 augustus 2019 werd hier een gedenksteen onthuld ter nagedachtenis aan Theo van Doesburg en zijn werk met daarop twee regels uit zijn gedicht "Nacht" uit 1906. Marischka Verbeek, beherend vennoot van Savannah Bay, was een van de initiatiefnemers.
* De Telingstraat in 1987
* Savannah Bay, Telingstraat 13, augustus 2020
* Van Doesburg-gedenksteen voor Telingstraat 13

## Externe link

* Diverse foto's en tekeningen van de Telingstraat - Het Utrechts Archief
# SBS9

SBS9 is een Nederlandse commerciële televisiezender die onderdeel is van Talpa TV.

## Geschiedenis

In het najaar van 2013 maakte SBS Broadcasting bekend een vierde zender, met een vrouwelijk profiel, te willen starten. De toenmalige directeur van SBS Broadcasting Remko van Westerloo maakte eind september 2014 bekend dat deze zender SBS9 ging heten en in januari 2015 zou beginnen met uitzenden.
SBS9 zond voornamelijk series, films en herhalingen uit van SBS6, Net5 en Veronica. Ook werden er sinds 2018 af en toe voetbalwedstrijden uitgezonden die door verschillende redenen niet op SBS6 of Veronica konden worden uitgezonden.
Op 13 augustus 2015 maakte SBS bekend dat de live-uitzendingen van Hart van Nederland en Shownieuws voortaan op deze zender te zien zouden zijn wanneer SBS6 Champions League-voetbal uitzond. In 2020 en 2021 was dit weer het geval. Hierdoor werden Hart van Nederland en Shownieuws vanaf 22:30 uur live uitgezonden op SBS9 en later herhaald op SBS6 na afloop van de nabeschouwingen rondom het voetbal.

### Viaplay TV

Op 2 april 2024 werd bekend dat Talpa Network een samenwerkingsovereenkomst had gesloten met Viaplay. Als onderdeel van deze overeenkomst werd SBS9 per 5 april 2024 hernoemd naar Viaplay TV. De zender stelt het aanbod van Viaplay centraal, waaronder de Formule 1-races, voetbalwedstrijden uit de Premier League en Bundesliga en dartstoernooien van de PDC.

### Terugkeer van SBS9

Op 17 februari 2025 kondigde Talpa aan dat SBS9 per 15 maart terugkeert op haar oude kanaal, en dat Viaplay TV naar nieuwe kanalen verhuist. De SBS9-programmering zal wederom bestaan uit films, herhalingen van SBS6-programma's en series.

## Beeldmerk

* 2015–2018
* 2018–heden
* ↑ SBS komt met nieuwe tv-zender. NOS, 27 september 2014
* ↑ SBS9 wordt dé zender voor films en series. Televizier, 28 november 2014
* ↑ SBS9 wordt Viaplay TV en gaat Formule 1 uitzenden. Broadcast Magazine (2 april 2024). Geraadpleegd op 3 april 2024.
* ↑ Talpa Network en Viaplay slaan handen ineen, SBS9 wordt Viaplay TV.. talpanetwork.com. Geraadpleegd op 3 april 2024.
* ↑ SBS9 keert terug en Viaplay lanceert 2 nieuwe lineaire sportzenders., Talpa Network, 17 februari 2025. Geraadpleegd op 20 februari 2025.
Lijst van televisiekanalen in Nederland
# 7,5 cm Pak 40

Het 7,5 cm Pak 40 (7,5 Panzerabwehrkanone 40) was een 75 mm antitankkanon dat door Duitsland werd gebruikt in de Tweede Wereldoorlog en werd ontworpen en geproduceerd door Rheinmetall. Het Pak 40 vormde de ruggengraat van de Duitse tankafweer tijdens de latere jaren van de Tweede Wereldoorlog.

## Ontwikkelingsgeschiedenis

De ontwikkeling van het Pak 40 begon in 1939 door het bedrijf Rheinmetall, nu nog steeds een wapenproducent. Aanvankelijk had het plan om een kanon met een kaliber van 7,5 cm te produceren geen prioriteit. Dit veranderde toen het Duitse leger tijdens de inval in de Sovjet-Unie veel verzet ondervond van onverwacht sterke tanks als de T-34 en de KV-1. Reeds beschikbare antitankkanonnen als het Pak 38 en het Pak 39 konden niet genoeg schade toebrengen aan de sterk gepantserde Sovjettanks.
De eerste prototypen van het Pak 40 werden geproduceerd in november 1941. De uiteindelijke modellen werden in begin 1942 in productie genomen en de fabricage liep verder tot aan het einde van de oorlog.

## Gebruik

Het Pak 40 werd voor het grootste deel gebruikt door de Wehrmacht. Het was met een doorslagvermogen van 97 mm pantserstaal op 1000 meter afstand een effectief wapen, maar door materieeltekorten waren er meestal maar negen van beschikbaar per infanteriedivisie, toegevoegd aan het antitankbataljon daarvan. Ook leverde Duitsland grote aantallen aan hun bondgenoten. Toch werden ook enkele achtergelaten kanonnen overgenomen door bijvoorbeeld het Rode Leger. Na het einde van de oorlog werd er nog Pak 40 geschut in gebruik genomen door Europese landen als Bulgarije, Finland, Hongarije en Noorwegen.
Er zijn in totaal ongeveer 23.500 Pak 40's geproduceerd als antitankkanon en meer dan 6.000 werden er gemaakt om tankjagers te bewapenen. Het produceren van één stuk 75 mm Pak 40 kostte ongeveer 12.000 rijksmark.

## Overgebleven exemplaren in Nederland en België

Er zijn enkele Pak 40's in Nederland en België overgebleven in musea of op openbare plaatsen.
| Land | Plaats | Locatie |
| Nederland | Overloon | Oorlogsmuseum Overloon |
| Nederland | Hoek van Holland | Atlantikwall-museum |
| Nederland | Zandoerle | Dorpscentrum |
| Nederland | Groesbeek | Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945 |
| Nederland | Valkenburg (Limburg) | Dorpscentrum |
| België | Raversijde (Oostende) | Openluchtmuseum Atlantikwall |
* 1 2 (en) Panzerworld 7,5 cm Pak 40, geraadpleegd op 25 augustus 2015. Gearchiveerd op 24 september 2015.
# Kalkzwelmos

Het kalkzwelmos (Scytinium schraderi) is een korstmos uit de familie Collemataceae. Het komt voor op steen en op de grond. Het korstmos leeft in symbiose met de alg Nostoc. Hij komt voor in de duinen of op oude muren.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het thallus is foliose heeft een diameter tot 5 cm. De lobben zijn afgerond en hebben een diameter van 2 tot 3 mm. Apothecia zijn meestal afwezig of schaars aanwezig. Ze bevinden zich aan de top van de takken. De platte roodbruine schijfjes zijn aan de basis ingesnoerd en hebben een diameter van 0,5 tot 1 mm.

### Microscopische kenmerken

De asci zijn 8-sporig. Het hymenium heeft een hoogte van 130 tot 150 µm. De ascosporen zijn hyaliene, elliptisch met puntige uiteinden of submuriform, drievoudig gesepteerd en meten 20-30 × 8-12 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt kalkzwelmos zeldzaam voor. Het is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* (en) Index Fungorum
* (en) Info op Consortium of North American Lichen Herbaria
* (en) Info op MARINE, MARITIME AND OCEANIC LICHENS
# Jean Cossa

Giovanni Cossa (in Frankrijk bekend als Jean (de) Cossa, Ischia, ca. 1400 - Tarascon, 1476) was een van oorsprong Napolitaans functionaris in het graafschap Provence en een vertrouweling van graaf René I van Anjou.
Cossa was een neef van Balthasar Cossa, die in 1410 werd gekozen als (tegen)paus Johannes XXIII. Dankzij de steun van zijn oom kwam Cossa in dienst van Lodewijk III van Anjou, koning van Napels en graaf van Provence. De Cossa's steunden de aanspraken van Lodewijk III van Anjou op de troon van Napels. Lodewijk werd opgevolgd door René en Cossa trad in zijn dienst. Hij streed in zijn leger tijdens zijn vergeefse campagne om de troon van Napels te veroveren. Hij volgde René in 1442 naar de Provence en werd zijn kamerheer. In 1464 werd hij door René aangesteld als luitenant-generaal van de Provence en in 1470 tot seneschalk van de Provence. In deze functie stond hij aan het hoofd van de grafelijke administratie, zetelde hij in de raad van de graaf en trad hij op als zijn plaatsvervanger. René gelastte zijn vertrouweling meermaals met diplomatieke en militaire missies in Italië.
Uit erkentelijkheid schonk René aan Cossa langoederen in Grimaud, Marignane en Gignac. Hij kende hem ook de Ordre du Croissant toe, een ridderorde die René zelf in het leven had geroepen.
Cossa overleed in 1476 en werd begraven in de Sainte-Marthekerk van Tarascon waar een grafmonument voor hem werd opgericht.
* 1 2 (fr) Monument funéraire de Jean Cossa. POP : la plateforme ouverte du patrimoine. Ministère de la Culture. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
* 1 2 (fr) Raymond-Bérenger V de Provence et Jean Cossa. Archives départementales Bouches-du-Rhône. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
* ↑ (en) Piperno, Roberto, Tarascon. Rome in the Footsteps of an XVIIIth Century Traveller. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
# Montigny

Montigny is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Montigny-le-Tilleul (Henegouwen, België)
* Montigny (Calvados)
* Montigny (Cher)
* Montigny (Loiret)
* Montigny (Meurthe-et-Moselle)
* Montigny (Sarthe)
* Montigny (Seine-Maritime)
in samenstellingen:
    Billy-Montigny, Pas-de-Calais
    Montigny-aux-Amognes, Nièvre
    Montigny-devant-Sassey, Meuse
    Montigny-en-Arrouaise, Aisne
    Montigny-en-Cambrésis, Nord Montignaciens
    Montigny-en-Gohelle, Pas-de-Calais
    Montigny-en-Morvan, Nièvre
    Montigny-en-Ostrevent, Nord Montignanais
    Montigny-l'Allier, Aisne
    Montigny-la-Resle, Yonne
    Montigny-le-Bretonneux, Yvelines Ignymontains
    Montigny-le-Chartif, Eure-et-Loir
    Montigny-le-Franc, Aisne
    Montigny-le-Gannelon, Eure-et-Loir Montrognons
    Montigny-le-Guesdier, Seine-et-Marne
    Montigny-Lencoup, Seine-et-Marne
    Montigny-Lengrain, Aisne
    Montigny-lès-Arsures, Jura
    Montigny-lès-Cherlieu, Haute-Saône
    Montigny-lès-Condé, Aisne
    Montigny-lès-Cormeilles, Val-d'Oise Ignymontais
    Montigny-les-Jongleurs, Somme
    Montigny-lès-Metz, Moselle
    Montigny-les-Monts, Aube
    Montigny-lès-Vaucouleurs, Meuse
    Montigny-lès-Vesoul, Haute-Saône
    Montigny-Montfort, Côte-d'Or
    Montigny-Mornay-Villeneuve-sur-Vingeanne, Côte-d'Or
    Montigny-Saint-Barthélemy, Côte-d'Or
    Montigny-sous-Marle, Aisne
    Montigny-sur-Armançon, Côte-d'Or Montignarmançonnais
    Montigny-sur-Aube, Côte-d'Or Montignois
    Montigny-sur-Avre, Eure-et-Loir
    Montigny-sur-Canne, Nièvre Monticannois
    Montigny-sur-Chiers, Meurthe-et-Moselle
    Montigny-sur-Crécy, Aisne
    Montigny-sur-l'Ain, Jura
    Montigny-sur-l'Hallue, Somme Montignyens
    Montigny-sur-Loing, Seine-et-Marne Montignons
    Montigny-sur-Meuse, Ardennes
    Montigny-sur-Vence, Ardennes
    Montigny-sur-Vesle, Marne
# Zevensacramentenboom

De Zevensacramentenboom is een merkwaardige geknotte boom aan de Gentse Steenweg in het Belgische Leeuwergem, deelgemeente van Zottegem. De boom is een een linde van minstens 120 jaar oud. De naam verwijst mogelijk naar een vroeger gebruik om aan (en in) een (dans)linde te huwen en feest te houden. Volgens andere theorieën zou de Zevensacramentenboom een spijkerboom zijn. Bedevaarders zouden naar Leeuwergem op bedevaart zijn gekomen om genezing te vragen (bij Sint-Elooi) voor bepaalde (huid)ziektes ("nagelgaten"). De bedevaarders zouden een gesmede spijker hebben gekocht in de Sint-Amanduskerk om die spijker dan in de boom te slaan. De Leeuwergemse pastoor zou de boom ook gebruikt hebben om toelichting te geven bij de 7 sacramenten tijdens de godsdienstlessen in het ernaast gelegen schooltje. De boom is sinds 1977 een beschermd cultuurhistorisch landschap. In 2006 werd de kruin voor de veiligheid verankerd en in meerdere fasen gereduceerd om het gewicht ervan te verminderen en zo openscheuren te voorkomen. Enkele met afsterven bedreigde knotten worden gestut.

## Externe link

* Inventaris onroerend erfgoed: Zevensacramentenboom
* ↑ De Potter, F., Broeckaert, J., Geschiedenis van de gemeenten der provincie Oost-Vlaanderen, 1892.
* ↑ Van der Linden, Renaat, Bedevaartsvaantjes in Oost-Vlaanderen. Legenden-ikonografie-volksgebruiken.
* ↑ Nuus
# Next of Kin

Next of Kin kan verwijzen naar:
* Next of Kin (1982), een film uit 1982
* Next of Kin (1984), een film uit 1984
* Next of Kin (1989), een film uit 1989
* Next of Kin (2008), een film uit 2008
* Next of Kin (televisieserie), een Britse televisieserie die liep van 1995 tot en met 1997
* Next of Kin (Finse televisieserie), een Finse televisieserie uit 2022
* Next of Kin (ER), een aflevering van ER
* Next of Kin (band), een Britse poprockband
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Next of Kin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Left Lane Cruiser

Left Lane Cruiser is een Amerikaanse bluesrockband, opgericht in 2004. De band bestaat uit Fredrick "Joe" Evans IV en Pete Dio. De band haalt veel inspiratie uit de muziek van diverse countryblues muzikanten afkomstig uit Noord Mississippi. De muziek uit deze streek wordt ook wel North Mississippi Hill country blues of North Mississippi blues genoemd. Deze stijl wordt gekenmerkt door een sterke nadruk op ritme en percussie, stevige gitaarriffs, weinig akkoordwisselingen en onconventionele songstructuren.

## Bezetting
### Huidige leden

* Joe Evans IV - slidegitaar & zang (2004 - heden)
* Pete Dio - drums & achtergrondzang (2014 - heden)

### Voormalige leden

* Brenn Beck - drums, percussie & achtergrondzang (2004 - 2014)
* Jessie Garet - basgitaar (2004)
* Joe Bent - basgitaar, skateboard slidegitaar & zang (2013 - 2015)

## Discografie
### Albums

Tussen haakjes totaal aantal weken in de lijst
| Titel | Jaar | Charts | Charts | Charts | Opmerkingen |
| Titel | Jaar | NL Album Top 100 | VL Ultratop 200 | VS Billboard 200 | Opmerkingen |
| Gettin' Down On It | 2006 | - | - | - | - |
| Bring Yo' Ass to the Table | 2008 | - | - | - | - |
| All You Can Eat | 2009 | - | - | - | - |
| Junkyard Speed Ball | 2011 | - | - | - | - |
| Painkillers | 2012 | - | - | - | met Reverend James Leg |
| Rock Them Back to Hell | 2013 | - | - | - | - |
| Slingshot | 2014 | - | - | - | - |
| Dirty Spliff Blues | 2015 | - | - | - | - |
| Beck in Black | 2016 | - | - | - | Verzamelalbum |
| Death Blues vs. The Dirty Spliff | 2017 | - | - | - | met 20 Watt Tombstone |
| Claw Machine Wizard | 2017 | - | - | - | - |
| Shake and Bake | 2019 | - | - | - | - |
| Bayport BBQ Blues | 2024 | - | - | - | - |
# Lijst van Filmmuziek Top 40 in 2016

Dit is een lijst van Filmmuziek Top 40 die werd uitgezonden op 5 februari 2016 op NPO Radio 4.
| Pos. | Componist | Filmtitel |
| 1 | John Williams | Schindler's List |
| 2 | Ennio Morricone | Once Upon a Time in the West |
| 3 | Leonard Bernstein | West Side Story |
| 4 | Howard Shore | Lord of the Rings |
| 5 | Miles Davis | Ascenseur pour l'échafaud |
| 6 | Gustav Mahler | Death in Venice (Main Title: Adagietto from Symphony No.5) |
| 7 | Philip Glass | The Hours |
| 8 | Ludovico Einaudi | Intouchables |
| 9 | Nino Rota | The Godfather |
| 10 | Yann Tiersen | Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain |
| 11 | John Barry | Out of Africa |
| 12 | Rogier van Otterloo | Soldaat van Oranje |
| 13 | Michael Nyman | The Piano |
| 14 | Maurice Jarre | Doctor Zhivago |
| 15 | Philip Glass | Koyaanisqatsi |
| 16 | John Barry | Dances with Wolves |
| 17 | Ennio Morricone | The Good, the Bad and the Ugly |
| 18 | John Williams | Star Wars |
| 19 | Rogier van Otterloo | Turks fruit |
| 20 | Irwin Kostal | The Sound of Music (filmmuziek) |
| 21 | Hans Zimmer & Klaus Badelt | Pirates of the Caribbean |
| 22 | Hans Zimmer | Gladiator |
| 23 | John Williams | Harry Potter 1 t/m 3 |
| 24 | Michel Legrand | Les Parapluies de Cherbourg |
| 25 | Henry Mancini | Pink Panther |
| 26 | John Barry | James Bond |
| 27 | Mikis Theodorakis | Zorba the Greek |
| 28 | Nicola Piovani | La vita è bella |
| 29 | Alexandre Desplat | The King's Speech |
| 30 | Angelo Badalamenti | Twin Peaks (serie) |
| 31 | Gabriel Yared | The English Patient |
| 32 | Stanley Myers | The Deer Hunter |
| 33 | Nino Rota | La strada |
| 34 | Thomas Newman | American Beauty |
| 35 | Hans Zimmer | The Lion King |
| 36 | Nino Rota | Amarcord |
| 37 | Dmitri Sjostakovitsj | The Gadfly |
| 38 | Michael Nyman | The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover |
| 39 | Tan Dun | Crouching Tiger, Hidden Dragon |
| 40 | Alexandre Desplat | The Grand Budapest Hotel |

## Top 3 componisten

De componisten met de meeste noteringen:
| Componist | Aantal |
| John Barry | 3 |
| John Williams | 3 |
| Hans Zimmer | 3 |
* ↑ Filmmuziek Top 200 aflevering 2016 hitnoteringen.nl
* ↑ NPO Radio 4 start Filmmuziek Top 40 spreekbuis.nl
2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Nicole Saeys

Nicole Saeys,ook Nicole Oosterlynck-Saeys of Nicole Oosterlynck (Etterbeek, 31 augustus 1924 - 4 september 2021) was een Belgische atlete, die gespecialiseerd was in het kogelstoten en het speerwerpen. Zij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde tien Belgische titels.

## Biografie

Saeys veroverde tussen 1947 en 1950 vier opeenvolgende Belgische titels in het speerwerpen. Ze nam in 1948 op dit nummer deel aan de Olympische Spelen in Londen. Ze werd dertiende.
In het kogelstoten veroverde ze tussen 1947 en 1952 zes opeenvolgende titels. In 1949 en 1950 verbeterde ze daarbij het Belgische record tot 10,10 m en tot 10,38 m. Ze nam op dat nummer deel aan de Europese kampioenschappen in Brussel, waar ze twaalfde werd. Het jaar nadien heroverde ze het Belgische record van Brunhilde Vancant en bracht het op 11,55 m. Ze nam ook deel aan de Europese kampioenschappen van 1954 en behaalde daar een zestiende plaats.

### Clubs

Saeys was aangesloten bij ASUB.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| kogelstoten | 1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952 |
| speerwerpen | 1947, 1948, 1949, 1950 |

## Palmares
### kogelstoten

* 1945: 3 BK AC – 7,70 m
* 1946: 2 BK AC – 8,40 m
* 1947: 1 BK AC – 8,42 m
* 1948: 1 BK AC – 9,35 m
* 1949: 1 BK AC – 10,10 m (NR)
* 1950: 1 BK AC – 10,38 m (NR)
* 1950: 12e EK in Brussel – 9,93 m
* 1951: 1 BK AC – 10,03 m
* 1952: 1 BK AC – 10,93 m (NR)
* 1954: 16e EK in Bern – 11,04 m

### speerwerpen

* 1947: 1 BK AC – 33,07 m
* 1948: 1 BK AC – 34,62 m
* 1948: 13e OS in Londen – 33,14 m
* 1949: 1 BK AC – 31,19 m
* 1950: 1 BK AC – 31,24 m
* 1951: 3 BK AC – 27,46 m
* 1952: 2 BK AC – 29,35 m

## Onderscheidingen

* 1959: Grote Feminaprijs van de KBAB
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* ↑ Overlijdensbericht

### Externe links

* (en) Profiel van Nicole Saeys op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel van Nicole Saeys op olympedia.org
* Belgische deelnemers Olympische Spelen op website VAL
# Nieuwe Drentse Volksalmanak

De Nieuwe Drentse Volksalmanak is een almanak die sinds 1883 verschijnt en zich richt op de geschiedenis en archeologie van de Nederlandse provincie Drenthe.

## Voorlopers

Voor 1837 waren er in Drenthe een aantal almanakken, zoals de Drentsche Schrijf-Almanach en de Nieuwe Drentsche Schrijf-Calender en Comptoir-Almanak. Over deze almanakken, die vaak maar kort bestonden, is in de literatuur nog weinig bekend.

### Drentsche Volksalmanak (1837-1851)

Uitgever D.H. van der Scheer, uit Coevorden, bracht in 1836 de Drentsche Volksalmanak uit. Bijdragen werden geleverd door onder anderen predikant Alexander Lodewijk Lesturgeon, Sibrand Gratama, Lucas Oldenhuis Gratama, rector Hendrik Jan Nassau en archivaris Jean Samuel Magnin. Onderwerpen op het gebied van geschiedenis, taal en folklore namen een grote plaats in in de almanak. Illustraties werden verzorgd door onder anderen Jan van Ravenswaay. In 1851 hield de Drentsche Volksalmanak op te bestaan.

### Andere almanakken

Er werd een aantal initiatieven genomen om te komen met een opvolger voor de Drentsche Volksalmanak, die allen niet lang bleven bestaan. Lesturgeon en J.A. Willinge Gratama kwamen in 1853 met Drenthina, Volks-almanak voor de provincie Drenthe, dat slechts eenmaal verscheen. De Groningse uitgever Oomkens gaf in de jaren 1853-1855 de Drenthsche geschied-, landhuishoudkundige en nijverheidsalmanak uit. Harm Boom kwam met De Heidebloem. Jaarboekje voor 1860 en later met de Drentsche Volksalmanak voor het schrikkeljaar 1868.

## Nieuwe Drents(ch)e Volksalmanak (1883-heden)

De bestuurscommissie van het Provinciaal Museum van Oudheden richtte in 1882 de Nieuwe Drentsche Volksalmanak (NDVA) op. Medeoprichter mr. dr. Hermanus Hartogh Heijs van Zouteveen was de eerste eindredacteur. Volgende redacteuren, tot aan de Tweede Wereldoorlog, waren mr. W.L. van den Biesheuvel Schiffer (1891-1896), J.A.R. Kymmell (1896-1920), H.A. Poelman (1920-1933) en J. Linthorst Homan (1933-1937). De NDVA wordt sinds de eerste editie gedrukt door Van Gorcum in Assen.
De aard van de almanak is veranderd in de loop der jaren. Sinds de jaren zeventig richt deze zich vooral op het publiceren van historisch en archeologisch onderzoek. De verantwoordelijkheid voor de uitgave is tegenwoordig ondergebracht bij de Stichting Nieuwe Drentse Volksalmanak, die dat doet in samenwerking met de Drentse Historische Vereniging, de Drents Prehistorische Vereniging, het Drents Archief, het Drents Plateau en de Stichting Vrienden van het Drents Museum.
In 2004 verscheen een cd-rom met de complete jaargangen van de Drentsche Volksalmanak en de Nieuwe Drentsche Volksalmanak (tot 2001).
* ↑ Nijkeuter, H. (2001) De pen gewijd aan Drenthe's dierbren grond. Literaire bedrijvigheid in de Olde Lantschap, 1816-1956, samenvatting proefschrift
* ↑ 165 jaar Drentse Volksalmanak op cd-rom. Gearchiveerd op 12 juli 2016. Geraadpleegd op 30 januari 2017.