OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Charlotte Delbo

Charlotte Delbo (Vigneux-sur-Seine, 10 augustus 1913 - Parijs, 1 maart 1985) was een Franse schrijfster. Als verzetsstrijdster werd ze op van januari 1943 gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau en vervolgens op januari 1944 naar Ravensbrück, waar ze in april 1945 bevrijd werd.

## Levensloop

Ze kwam uit een familie van Italiaanse immigranten en was lid van de Jonge Communisten. Voor de oorlog werkte ze als assistente van regisseur Louis Jouvet. In 1941 sloot ze zich aan bij het verzet, samen met haar man Georges Dudach. Hij werd samen met haar gearresteerd en in 1942 in Fort Mont-Valérien doodgeschoten. Zij werd gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau in het konvooi van 24 januari 1943, bekend als "het konvooi van 31.000", waarvan 230 vrouwen deel uitmaakten, de meesten van hen verzetsstrijders. Zij was een van de 49 overlevenden van dit konvooi.
Tijdens haar deportatie vatte ze het voornemen op om bij terugkomst hierover te gaan schrijven. Tussen 1946 en 1982 schreef ze zes boeken, die allemaal een ander perspectief en een andere vorm aannamen.
Na terugkomst engageerde ze zich in het publieke debat. Zo nam ze stelling tegen de Franse oorlog in Algerije. In 1974 was ze een van de eerste publieke personen die reageerde op de Holocaustonkenning van Robert Faurisson.
Begin jaren 1980 werd bij haar longkanker vastgesteld. Ze overleed in het Hôtel-Dieu in Parijs op 1 maart 1985.

## Werk

* Les belles lettres (1961)
* Le Convoi du 24 janvier (1965, vertaald als Niemand van ons zal terugkeren, Meulenhoff)
* La théorie et la pratique (1969)
* La Sentence (1972)
* Spectres, mes compagnons (1977)
* Kalavrita des mille Antigone (1979)
* De sectie opening of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Charlotte Delbo op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (11 augustus 1974). Démythifier ou falsifier. Le Monde
* ↑ (fr) (20 december 2013). Charlotte Delbo : l’écriture comme ultime moyen de résistance. L'Humanité
* ↑ (en) Activities of Charlotte Delbo (1913-1985). BnF Data. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* Bibsys: 90114557
* Bibliothèque nationale de France: cb11899280r (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058612102806706
* CiNii: DA07993135
* Gemeinsame Normdatei: 12089033X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1038 4261
* Library of Congress Control Number: n50039044
* MusicBrainz: c8992c93-fe47-42de-8430-bf4107227889
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 032197721
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: uk2012707430
* Nationale bibliotheek van Australië: 63540698
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260326305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001187283
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000461008
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073925977
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003165994
* SNAC: w6558dc1
* Système universitaire de documentation: 026819910
* Virtual International Authority File: 12307168
* WorldCat: E39PBJc3GQt8jMJbWq8gHM4Qbd
# Steffie van der Peet

Steffie van der Peet (Den Haag, 10 september 1999) is een Nederlands baanwielrenster.

## Carrière

In 2016 won Van der Peet samen met Hetty van de Wouw de teamsprint bij het Europese kampioenschap baanwielrennen voor junioren. Tijdens de Europese kampioenschappen baanwielrennen voor elite in 2019 behaalde ze een derde plaats op het zelfde onderdeel. In 2022 wist ze twee gouden medailles te winnen op het Nederlands kampioenschap baanwielrennen, op de onderdelen sprint en keirin.

## Palmares

| Jaar | NK | EK | WK | Overige |
| Als juniore |||||
| 2016 | 1 keirin 1 sprint 1 500m tijdrit | 1 teamsprint 3 keirin | | |
| 2017 | | 3 sprint | 2 keirin | |
| Als belofte |||||
| 2018 | | 2 keirin | | |
| 2019 | | 2 teamsprint 2 keirin | | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | 2 500m tijdrit | | |
| Als elite |||||
| 2016 | 2 teamsprint | | | |
| 2017 | 2 keirin 2 teamsprint | | | |
| 2018 | 3 sprint 3 keirin 3 teamsprint | | | |
| 2019 | 2 keirin 3 sprint 3 500m tijdrit | 3 teamsprint | | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | 1 500m tijdrit 2 sprint | 1 teamsprint | | |
| 2022 | 1 keirin 1 sprint | 2 teamsprint | 3 keirin | |
| 2023 | | 3 teamsprint | | |
| 2024 | | 3 teamsprint | 2 teamsprint | |
| 2025 | | 1 teamsprint 1 keirin | | NC Konya: 1 teamsprint |

## Documentaire

In 2024 verscheen de documentaire Road to Paris: De droom van Steffie, waarin Van der Peet ruim anderhalf jaar gevolgd werd op haar weg naar kwalificatie voor de Olympische Spelen in Parijs 2024.
* de wielersite
* sportuitslagen.org
# Muhsin Hendricks

Muhsin Hendricks (Kaapstad, juni 1967 – Bethelsdorp, 15 februari 2025) was een Zuid-Afrikaanse imam, islamitische geleerde en lgbt-activist. Hij was betrokken bij verschillende LGBT-belangenorganisaties en streed voor meer acceptatie van LGBT-personen binnen de islam. Hij wordt beschouwd als de eerste openlijk homoseksuele imam ter wereld, nadat hij in 1996 uit de kast kwam als homoseksueel. Hendricks werd in februari 2025 in Gqerbeha, Zuid-Afrika, het slachtoffer van een haatmisdrijf en overleed aan schotwonden bij een moordaanslag.
* ↑ (en) Meet the gay imam who started South Africa's first LGBTIQ friendly mosque. SBS Voices. Geraadpleegd op 20 februari 2025.
* ↑ A Gay Imam With Hindu Partner Runs An LGBT-Friendly Mosque In South A…. archive.ph (25 januari 2024). Gearchiveerd op 25 januari 2024. Geraadpleegd op 20 februari 2025.
* ↑ ‘I’m hoping there will be more queer imams’ | Global development | Th…. archive.ph (25 januari 2024). Gearchiveerd op 25 januari 2024. Geraadpleegd op 20 februari 2025.
* ↑ (en) ILGA World mourns Muhsin Hendricks, activist and first openly gay Imam. ILGA World (15 februari 2025). Geraadpleegd op 20 februari 2025.
# Mule Jenny

De Mule Jenny (of Spinning Mule) was een spintoestel, uitgevonden rond 1779 in Engeland. Het toestel werd uitgevonden door Samuel Crompton, ten tijde van de Industriële revolutie, die niet lang daarvoor begonnen was in het Verenigd Koninkrijk.

## Uitvinding

Voor de uitvinding van de Mule Jenny moest men zich behelpen met het Waterframe, uitgevonden door Richard Arkwright en de Spinning Jenny, uitgevonden door James Hargreaves. Het nadeel aan de Spinning Jenny, die al dateerde van 1764, was dat die enkel fijne breekbare draad kon spinnen, die enkel geschikt was voor de inslag. In 1769 volgde een verbetering met de uitvinding van de Waterframe, die werkte op waterkracht, maar die kon enkel grove, sterke draad spinnen, die geschikt was voor schering. In 1779 ten slotte, werd een combinatie van beide machines ontwikkeld, de Mule Jenny, die zowel sterkere als fijnere draden kon spinnen, nodig voor het weven van puur katoenproducten. Men was niet meer afhankelijk van een linnen ketting(schering). Alles in een ontwikkeling naar een grotere garenproductie om de veel grotere vraag naar weefsels bij te houden. Het duurde nog tot 1780 echter vooraleer spintoestellen aangedreven werden met stoomkracht.

## Verspreiding

De Britse regering beschermde de technologische voorsprong van haar industrie door een verbod op het uitvoer van de machines en op de emigratie van het gekwalificeerde personeel dat ze kon bedienen. Het lukte de Zuid-Nederlandse ondernemer Lieven Bauwens in 1798 de onderdelen van een Mule Jenny het land uit te smokkelen onder de dekmantel van een handel in koloniale waren, wat hem op een terdoodveroordeling in Groot-Brittannië kwam te staan. Bauwens slaagde er vervolgens in de constructie en werking van de machine te doorgronden en ze te reproduceren. Hij richtte ateliers in voor de constructie van de spinmachines, waarna de machines in gebruik werden genomen in fabrieken in Passy (Parijs) en Gent. Hiermee stond hij aan de basis van de industriële revolutie in België, en meer bepaald van de textielindustrie in het Gentse.

## Mule Jenny in het museum

De Mule Jenny kan men bezichtigen in het Industriemuseum dat gevestigd is in een voormalige Gentse katoenspinnerij.
Ook in Langogne in Frankrijk is zo'n machine (die nog functioneert) te bezichtigen.
Een goed geconserveerde fabriek, de Quarry Bank Mill, is als industrieel erfgoed bewaard gebleven in Styal, Cheshire, in Engeland. Dit is een voorstadje van Manchester, ca. 20 km ten zuidwesten van het centrum.
# Möja

Möja is een Zweeds eiland en maakt deel uit van de archipel van Stockholm. Het behoort tot de gemeente Värmdö sinds 1974.

## Externe link

* (sv) http://www.moja.nu/
* (sv) https://web.archive.org/web/20191023110235/http://www.mojakalender.se/
# Mary McElroy

Mary Arthur McElroy (1841-1917) was de zuster van Amerikaans president Chester A. Arthur en de first lady van het land tussen 1881 en 1885. Ze vervulde deze rol omdat de echtgenote van Arthur, Ellen Lewis Herndon Arthur, anderhalf jaar eerder overleden was.
Mary Arthur werd in Greenwich, New York, geboren en was de dochter van Willaim en Malvina Arthur. Ze was de jongste van negen kinderen.
In 1880 werd Mary’s broer Chester gekozen tot vicepresident. Nadat president James Garfield neergeschoten was en enkele maanden later aan zijn verwondingen was overleden, werd Chester president. Zijn vrouw was anderhalf jaar eerder overleden en Chester wilde dat Mary voor zijn dochtertje zorgde en gastvrouw werd van het Witte Huis. Mary was getrouwd met John McElroy en woonde in Albany, New York. Daarom woonde ze enkel tijdens het drukke winterseizoen met allerhande feestjes in Washington. Tijdens de zes maanden durende rouwperiode voor Garfield werd het Witte Huis gerenoveerd. Na de renovatiewerken kwam Mary met Chesters dochter Ellen en twee van haar eigen kinderen naar het Witte Huis. Er werd gezegd dat ze de braafste kinderen waren die ooit in het Witte Huis woonden.
Mary was een populaire gastvrouw en gaf vele feesten. Ze eerde ook de voormalige first lady’s Julia Tyler en Harriet Lane door hun te vragen gasten te ontvangen op het Witte Huis.
Nadat Arthur weigerde zich opnieuw kandidaat te stellen als president, ging Mary terug naar Albany. Ze kreeg uiteindelijk vier kinderen. Ze stierf op 75-jarige leeftijd.

## Externe link

* Mary McElroy
Martha Washington · Abigail Adams · Martha Jefferson Randolph · Dolley Madison · Elizabeth Kortright Monroe · Louisa Adams · Emily Donelson · Sarah Yorke Jackson · Angelica Van Buren · Anna Harrison · Letitia Tyler · Priscilla Tyler · Julia Tyler · Sarah Polk · Margaret Taylor · Abigail Fillmore · Jane Pierce · Harriet Lane · Mary Lincoln · Eliza Johnson · Julia Grant · Lucy Hayes · Lucretia Garfield · Mary McElroy · Rose Cleveland · Frances Cleveland · Caroline Harrison · Mary Harrison McKee · Ida McKinley · Edith Roosevelt · Helen Taft · Ellen Wilson · Edith Wilson · Florence Harding · Grace Coolidge · Lou Hoover · Eleanor Roosevelt · Bess Truman · Mamie Eisenhower · Jacqueline Kennedy · Lady Bird Johnson · Pat Nixon · Betty Ford · Rosalynn Carter · Nancy Reagan · Barbara Bush · Hillary Clinton · Laura Bush · Michelle Obama · Melania Trump · Jill Biden · Melania Trump
# Molen van de Plankkouter

De Molen van de Plankkouter is een windmolenrestant in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Geraardsbergen behorende plaats Overboelare, gelegen aan de Groteweg 420 a.
Deze ronde stenen molen van het type beltmolen fungeerde als korenmolen.

## Geschiedenis

De molen werd in 1788 gebouwd. In 1926 werd het wiekenkruis verwijderd en in 1945 werd de molen getroffen door brand, waardoor het binnenwerk verloren ging. Wat overbleef was een kale molenromp.
* Molenecho's
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# De moordenaar (roman)

The Murderer is een roman uit 1978 van de Guyanese schrijver Roy A. K. Heath. De tweede roman van de auteur, het werd voor het eerst gepubliceerd in Londen door Allison en Busby, met Margaret Busby als redacteur, en was de winnaar van de Guardian Fiction Prize.[1][2]

## Receptie

The Murderer werd bij de eerste publicatie en bij de latere heruitgaven goed ontvangen. The Observer beschreef het als ‘mysterieus authentiek en uniek als kunstwerk’ en Publishers Weekly als ‘een indrukwekkende studie van de afdaling van een man in paranoia en waanzin.’
Wilson Harris schreef in een recensie van de roman in World Literature Written in English : "Wat indrukwekkend is aan The Murderer is de uitvoering van een stijl die emoties afkapt...."
In 2008 beoordeelde David Katz de schrijverscarrière van Roy Heath in Caribbean Beat, en merkte op: "Zijn boek The Murderer uit 1978, dat de Guardian Fiction-prijs won, was een aangrijpend verslag van de afdaling van de paranoïde hoofdpersoon in waanzin en de onvermijdelijke uitkomst die het boek zijn titel geeft; dit, en de meeslepende Armstrong Family-trilogie die erop volgde ( From the Heat of the Day (1979), One Generation (1980) en Genetha (1981)), hielpen zijn reputatie te vestigen, en riep vergelijkingen op met Joseph Conrad, Tolstoj en Dostojevski ."
The Murderer werd in 1999 opgenomen in The Modern Library: 200 Best Novels in English since 1950 van Carmen Callil en Colm Tóibín .
Bij de heruitgave van de roman in 2022 beschreef Colin Grant het in The New York Review of Books als "een literaire thriller die licht werpt op de maatschappelijke verdeeldheid en de onderstroom van politiek geweld die Guyana in de jaren vijftig teisterde en voortduurde na de onafhankelijkheid in 1966. ... The Murderer is een vreemd, helder en betoverend werk van een schrijver met een mysterieuze en boeiende Caribische stem."
Heaths zoon Rohan herinnert zich dat zijn vader The Murderer in zes weken schreef.

## Edities

* 1978: Londen: Allison en Busby
* 1984: Fontana-paperbacks
* 1986: New York: Persea Boeken
* 2022: Penguin Books (Penguin moderne klassiekers),
* ISBN 9780241552728 . VS: McNally Editions,
* ISBN 9781946022295 (gedistribueerd door Simon & Schuster ).
# Ellen Dufour

Ellen Dufour (Zutendaal, 9 november 1980 -17 maart 1980) was een Belgische zangeres en presentatrice. Haar artiestennaam is Ellen.

## Biografie

Ellen Dufour verwierf bekendheid met haar deelname aan het televisieprogramma Big Brother in 2001. Haar naamsbekendheid als eerste vrouwelijke winnaar van dit programma hielp haar om een carrière bij de televisie op te bouwen. Dufour presenteerde het televisieprogramma Kids Top 20 bij VTM en vtmKzoom sinds 2003. In april 2010 werd het programma van het scherm gehaald.
Naast presentatrice is Dufour ook zangeres. Ze bracht inmiddels acht singles uit, met wisselend succes. Het nummer "Gonna Getcha" werd een hit in Spanje, maar verder internationaal succes bleef uit.
Dufour poseerde voor het Belgische P-Magazine en de Showbizzkalender (2003). Ze is tevens ambassadrice van Mediclowns, een organisatie die zich inzet voor zieke kinderen.
Ze overleed in de ochtend van 17 maart 2025 aan een hartstilstand.

## Discografie

| Jaar | Titel |
| 2002 | I am free |
| 2002 | I could love you |
| 2003 | Gonna Getcha |
| 2003 | The goodtimes of your life |
| 2004 | Holiday from love |
| 2004 | Helemaal voor you |
| 2005 | Lucky Lucky |
| 2006 | Bang Bang Bang |
# IL-2

Interleukine-2 (IL-2), ook bekend als lymfokine en T-cel-groeifactor (TCGF), is een cytokine die belangrijk is bij de proliferatie van T- en B-lymfocyten.

## Synthese

IL-2 is een 15-22 kDa eiwitproduct van het IL2-gen, gelegen op de chromosomale locus 4q27, en is in hoge gemate geconserveerd in mensen, chimpansees, honden, koeien, muizen en ratten.

## Functie

Activatie van T-lymfocyten met bijvoorbeeld de T-cel mitogeen fytohemagglutinine leidt tot proliferatie die beperkt blijft tot één celdeling. Voor elke verdere proliferatie is IL-2 vereist. In reactie op activatie van de T-lymfocyt na binding van een antigeen aan de T-cel-receptor (TCR), gaan de geactiveerde lymfocyten IL-2 secreteren en brengen zij de IL-2-receptor tot expressie aan de plasmamembraan. Hierdoor vindt (onder niet-pathologische omstandigheden) alleen clonale expansie plaats van T-lymfocyten die reageren met een antigeen. IL-2 is ook noodzakelijk voor de aanleg van CD8+ T-geheugencellen die een goede immuunrespons geven bij een volgend contact met hetzelfde antigeen (immuniteit). Daarnaast is IL-2 belangrijk voor de vorming van regulatoire T-cellen.
Naast T-lymfocyten, secerneren naturalkillercellen (NK-cellen) ook IL-2 en hebben bovendien IL-2-receptoren. Stimulatie met IL-2 van NK-cellen zet aan tot productie van perforine, verhoogde natuurlijke cytotoxische receptor (NCR) expressie en expressie van Killercel Ig-achtige receptors (KIRs). Ook zorgt IL-2-therapie voor mobilisatie van NK-cellen uit lymfeklieren naar het bloed.

## IL-2 deficiëntie

Omdat IL-2 een cruciale rol speelt bij de ontwikkeling en functie van lymfocyten, kan afwezigheid van IL-2-productie of een afwijkende vorm van het IL-2-eiwit leiden tot de ernstige immuunafwijking Severe Combined Immune Deficiency syndrome (SCID).
# IL-2

Interleukine-2 (IL-2), ook bekend als lymfokine en T-cel-groeifactor (TCGF), is een cytokine die belangrijk is bij de proliferatie van T- en B-lymfocyten.

## Synthese

IL-2 is een 15-22 kDa eiwitproduct van het IL2-gen, gelegen op de chromosomale locus 4q27, en is in hoge gemate geconserveerd in mensen, chimpansees, honden, koeien, muizen en ratten.

## Functie

Activatie van T-lymfocyten met bijvoorbeeld de T-cel mitogeen fytohemagglutinine leidt tot proliferatie die beperkt blijft tot één celdeling. Voor elke verdere proliferatie is IL-2 vereist. In reactie op activatie van de T-lymfocyt na binding van een antigeen aan de T-cel-receptor (TCR), gaan de geactiveerde lymfocyten IL-2 secerneren en brengen zij de IL-2-receptor tot expressie aan de plasmamembraan. Hierdoor vindt (onder niet-pathologische omstandigheden) alleen clonale expansie plaats van T-lymfocyten die reageren met een antigeen. IL-2 is ook noodzakelijk voor de aanleg van CD8+ T-geheugencellen die een goede immuunrespons geven bij een volgend contact met hetzelfde antigeen (immuniteit). Daarnaast is IL-2 belangrijk voor de vorming van regulatoire T-cellen.
Naast T-lymfocyten, secerneren naturalkillercellen (NK-cellen) ook IL-2 en hebben bovendien IL-2-receptoren. Stimulatie met IL-2 van NK-cellen zet aan tot productie van perforine, verhoogde natuurlijke cytotoxische receptor (NCR) expressie en expressie van Killercel Ig-achtige receptors (KIRs). Ook zorgt IL-2-therapie voor mobilisatie van NK-cellen uit lymfeklieren naar het bloed.

## IL-2 deficiëntie

Omdat IL-2 een cruciale rol speelt bij de ontwikkeling en functie van lymfocyten, kan afwezigheid van IL-2-productie of een afwijkende vorm van het IL-2-eiwit leiden tot de ernstige immuunafwijking Severe Combined Immune Deficiency syndrome (SCID).
# Luuk Koelman

Luuk Koelman (Heerlen, 31 augustus 1964) is een Nederlands columnist en blogger.

## Loopbaan

Koelmans carrière als publicist en schrijver begon met het winnen van de debutantenprijs 1995. Dit gemeenschappelijk initiatief van Rank Xerox en Free Media geeft de winnaar de mogelijkheid om een eerste boek uit te geven. Voor Koelman betekende dit dat zijn romandebuut Heb mij lief werd uitgegeven in een oplage van 2000 stuks.
Tevens publiceerde Koelman een aantal door hem als brandbrief gedoopte brieven aan bedrijven en organisaties waar hij onder valse voorwendselen en onder opgaaf van een valse naam reacties probeerde te ontlokken op door hem gesignaleerd onrecht of vermeend rare situaties. Deze brieven kenmerkten zich door absurdistische stellingnamen van de schrijver, maar er werd door het bedrijf of de organisatie desondanks meestal serieus op gereageerd. Bij afdoende reactie werd de correspondentie uiteindelijk gepubliceerd op zijn weblog. Later verschenen enkele van deze brieven ook in boekvorm.
Vanaf 1999 is Koelman columnist bij de gratis krant Metro. In november 2003 schreef hij een omstreden column over een vermeende seksuele relatie tussen Yasser Arafat en Gretta Duisenberg. Hierop deed laatstgenoemde aangifte van belediging tegen Koelman. De zaak die volgde, werd in hoger beroep gewonnen door de columnist.
In 2006 schreef Koelman een half jaar columns voor het weblog GeenStijl. In oktober 2006 dreigde 3FM-dj Ruud de Wild met juridische stappen tegen Geenstijl na een column over hem van de hand van Luuk Koelman. Via advocaat Bram Moszkowicz ontvingen Geenstijl en Koelman een tweetal sommaties tot verwijdering van de artikelen en rectificatie, die vervolgens integraal op de websites van Geenstijl en Koelman werden gezet. Uiteindelijk maakte De Wild zijn dreigementen niet waar.
Tijdens het WK van 2010 had de online versie van het Algemeen Dagblad Nederlanders gezocht die in die landen woonden waar het Nederlands Elftal in de eerste ronde tegen zou spelen. Koelman had onder een valse naam opgegeven dat hij in Japan woonde en een heel scenario neergezet waarbij de Japanse coach door de coach van Nederland, Bert van Marwijk, zou zijn vernederd en op revanche uit was.
Op 8 november 2012 kwam Koelman in het nieuws nadat hij onder de naam Mariska Orbán-de Haas (hoofdredacteur van het Katholiek Nieuwsblad) onder de titel Lieve moeder van Tim Ribberink een column schreef over een 20-jarige jongen die enige dagen daarvoor zelfmoord had gepleegd. Volgens Koelman was dit een satirische weergave van het denken van Orbán-de Haas. De column wekte veel afschuw op en leidde zelfs tot doodsbedreigingen aan het adres van Mariska Orbán-de Haas, die daardoor naar eigen zeggen met haar echtgenoot en kinderen moest onderduiken. De column werd op verzoek van de familie Ribberink door Metro van de website verwijderd.
Behalve voor de Metro schrijft Koelman ook voor Nieuwe Revu, Panorama, Triv' en Webwereld.