OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van plaatsen in Kiribati

Dit is een lijst van plaatsen in Kiribati, een eilandenstaat in de Grote Oceaan.
* Abaokoro
* Antai
* Bairiki
* Betio
* Bikenibeu
* Buariki
* Butaritari
* Ijaki
* London
* Makin
* Rawannawi
* Riaria
* Roreti
* Rungata
* Tabiauea
* Tabukiniberu
* Taburao
* Temaraia
* Utiroa
* Washington
* Eindhoven
# Zevensacramentenboom

De Zevensacramentenboom is een merkwaardige geknotte boom aan de Gentse Steenweg in het Belgische Leeuwergem, deelgemeente van Zottegem. De boom is een een linde (Hollandse linde) van 250 tot 300 jaar oud. De naam verwijst mogelijk naar een vroeger gebruik om aan (en in) een (dans)linde te huwen en feest te houden. Volgens een andere zienswijze zou het een spijkerboom zijn. Bedevaarders zouden naar Leeuwergem op bedevaart zijn gekomen om genezing te vragen (bij Sint-Elooi) voor bepaalde (huid)ziektes ("nagelgaten"). De bedevaarders zouden een gesmede spijker hebben gekocht in de Sint-Amanduskerk om die spijker dan in de boom te slaan. De Leeuwergemse pastoor zou de boom ook gebruikt hebben om toelichting te geven bij de 7 sacramenten tijdens de godsdienstlessen in het ernaast gelegen schooltje. De boom is sinds 1977 een beschermd cultuurhistorisch landschap. In 2006 werd de kruin voor de veiligheid verankerd en in meerdere fasen gereduceerd om het gewicht ervan te verminderen en zo openscheuren te voorkomen. Enkele met afsterven bedreigde knotten worden gestut. In 2022 voerde het Agentschap Onroerend Erfgoed een dendrochronologisch onderzoek uit; daaruit blijkt dat men rond 1875 gestopt was met de Zevensacramentenboom te snoeien (ongeveer tegelijkertijd met het tijdelijk stopzetten van de paardenommegang Leeuwergem). In 2023 maakte kunstenaar Thijs Van der Linden ondersteuningen voor de boom in de vorm van een nagel (verwijzend naar de spijkerboom).

## Externe link

* Inventaris onroerend erfgoed: Zevensacramentenboom
* Agentschap onroerend erfgoed: Zevensacramentenboom
* ↑ Beheersplan Zevensacramentenboom
* ↑ Cleene, Marcel de (2000). Compendium van rituele planten in Europa, p.651.. Stichting Mens & Kultuur, Gent. ISBN 978-90-72931-80-1.
* ↑ De Potter, F., Broeckaert, J., Geschiedenis van de gemeenten der provincie Oost-Vlaanderen, 1892.
* ↑ Van der Linden, Renaat, Bedevaartsvaantjes in Oost-Vlaanderen. Legenden-ikonografie-volksgebruiken.
* ↑ Nuus
* ↑ Thijs Van der Linden
# Ozarba saldaitis

Ozarba saldaitis is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hermann Hacker in een publicatie uit 2016.
De soort komt voor in Jemen.
# Missing (Everything But The Girl)

Missing is oorspronkelijk een nummer van het Britse populaire muziekduo Everything But The Girl en de tweede single van hun achtste studioalbum Amplified Heart uit (1994). Het is geschreven door de twee bandleden, Tracey Thorn en Ben Watt, en is geproduceerd door Watt. Op 8 augustus 1994 werd de oorspronkelijke versie in het Verenigd Koninkrijk en Ierland op single uitgebracht. In juni 1995 werd de Todd Terry Club Mix wereldwijd op single uitgebracht.

## Achtergrond

Het werd de tweede single van het album en kwam in thuisland het Verenigd Koninkrijk en in Ierland als single uit op 8 augustus 1994 door Atlantic Records en Blanco Y Negro Records. In eerste instantie behaalde de single niet veel succes, maar nadat Todd Terry het remixte en in juni 1995 de single opnieuw werd uitgebracht als Todd Terry Remix, werd het een wereldwijde hit.
De single behaalde de nummer 1-positie in Duitsland, Denemarken, IJsland, Hongarije, Italië en Canada. In de Verenigde Staten werd de 2e positie bereikt in de Billboard Hot 100. Ook in o.a. Australië en Frankrijk werd de 2e positie behaald. In thuisland het Verenigd Koninkrijk werd de 3e positie bereikt in de UK Singles Chart, evenals in Ierland, Zweden en in de Eurochart Hot 100.
In Nederland was de single in week 24 van 1995 de 63e Dancesmash op Radio 538 en in week 26 van 1995 de 124e Megahit op toen Radio 3FM en werd een gigantische hit. De single bereikte de 5e positie in de publieke hitlijst; toentertijd de Mega Top 50 op Radio 3FM en de 3e positie in de Nederlandse Top 40 op destijds Radio 538.
In België bereikte de single de 10e positie in de Vlaamse Ultratop 50, een bescheiden 30e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30 en de 2e positie in de Waalse Ultratop 50.
In de sinds december 1999 jaarlijks uitgezonden NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2 stond de single tot nu toe uitsluitend in 2006 en 2007 in de lijst genoteerd, met als hoogste notering een 1822e positie in 2006.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '06 | '07 |
| Missing | 1822 | 1907 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2006 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).
# Vincent Visser

Vincent Visser (Haarlem, 9 februari 2001) is een Nederlands acteur en zanger. Visser kreeg voornamelijk naamsbekendheid door zijn rol als Jesse Maessen in de dagelijkse televisieserie Brugklas en de later volgende film Brugklas: de tijd van m'n leven. Van 2019 tot en met 2021 vertolkte hij de hoofdrol van Valentijn Sanders in de RTL 4-soap Goede tijden, slechte tijden.

## Levensloop

Visser maakte in oktober 2011, op tienjarige leeftijd, zijn acteerdebuut in de Nederlandse bioscoopfilm Patatje Oorlog, waarin hij de rol van Dennis vertolkte. Een jaar later, in september 2012, maakte Visser zijn debuut als televisieacteur met zijn rol van Bas van Deurne in de SBS6-serie Dokter Tinus. Datzelfde jaar was Visser te zien in de reclames van de Efteling.
Visser verkreeg zijn naamsbekendheid voornamelijk door zijn rol als Jesse Maessen die hij van september 2017 tot en met november 2021 vertolkte in de AVROTROS-serie Brugklas. In 2019 vertolkte hij deze rol tevens in de film Brugklas: de tijd van m'n leven.
Verder was Visser te zien in de films 100% Coco en Sinterklaas & het Gouden Hoefijzer, voordat hij van mei 2019 tot en met maart 2021 vertolkte Visser de rol van Valentijn Sanders in de RTL 4-soap Goede tijden, slechte tijden.
In de jaren die volgde speelde Visser mee in verschillende bioscoopfilms, waaronder Project Gio, De grote slijmfilm, De Kameleon aan de ketting en Game On.
In 2024 was Visser een van de deelnemers aan het 24e seizoen van het RTL 4-programma Expeditie Robinson, hij viel als twaalfde af en eindigde daarmee op de negende plaats. In 2025 deed Visser samen met Sanne Groenen mee aan het televisieprogramma Voor het blok.

## Filmografie
### Film

* 2011: Patatje Oorlog, als Dennis
* 2017: 100% Coco, als Ferry
* 2017: Sinterklaas & Het Gouden Hoefijzer, als Finn
* 2019: Brugklas: de tijd van m'n leven, als als Jesse Maessen
* 2019: Project Gio, als Peter
* 2020: De grote slijmfilm, als Daan
* 2020: Groeten van Gerri, als zoom-leerling
* 2020: Misfit 3: De Finale, als Viggo de Ligt
* 2021: De Kameleon aan de ketting, als Fonger
* 2021: De nog grotere slijmfilm, als Daan
* 2024: Game On, als Kingbling (Kai)

### Televisie

* 2012: Dokter Tinus, als Bas van Deursen
* 2017-2021: Brugklas, als Jesse Maessen
* 2019: Verborgen Verhalen, als Stan
* 2019: GTST Instagram Stories, als Valentijn Sanders
* 2019: Drunk History: Bezopen Verhalen, als René Secretan
* 2019-2021: Goede tijden, slechte tijden, als Valentijn Sanders
* 2021: Misfit, als Viggo de Ligt
* 2023: Broodje aap, als Joel

## Discografie
### Nummers met noteringen in een hitlijst

| Lied | Verschijnen | Album | Hitlijsten | Hitlijsten | Hitlijsten | Hitlijsten |
| Lied | Verschijnen | Album | NL (Top 40) | NL (Top 40) | NL (Top 100) | NL (Top 100) |
| Lied | Verschijnen | Album | Piek | Weken | Piek | Weken |
| Wat is er gebeurd (met Jairzinho) | 3 maart 2023 | - | tip16 | - | 21 | 4 |

## Trivia

* Vincent Visser is een achterneef van Ria Valk. Visser was in 2023 te zien als deelnemer in het televisieprogramma DNA Singers waarin Valk zijn bekende familielid was.
# Ozarba stenochra

Ozarba stenochra is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hermann Hacker in een publicatie uit 2016.
De soort komt voor in Burkina Faso, Nigeria en Kenia.
# Ozarba tricoloria

Ozarba tricoloria is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hermann Hacker en Aidas Saldaitis in een publicatie uit 2016.
De soort komt voor in Jemen.
# Ozarba subtusfimbriata

Ozarba subtusfimbriata is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Emilio Berio in een publicatie uit 1940.
De soort komt voor in Zuid-Afrika.
# La Mallieue

La Mallieule is een plaats in het zuiden van de gemeente Saint-Georges-sur-Meuse.
De plaats ligt aan de Maas tussen Flône en Engis en wordt gekenmerkt door industrie. Begin 20e eeuw werden hier de steengroeven en kalkovens van Dumont-Wautier geopend. Er werd kalksteen gewonnen en gebrand. Men profiteerde van de goede transportmogelijkheden over de rivier en per spoor. Het Luikse industriegebied lag nabij.
Al vanaf de 13e eeuw ontgonnen de monniken van de Abdij van Flône hier looderts, steenkool en ijzererts. In 1797 werd de abdij opgeheven en werden de mijnen onteigend. Ze werden overgenomen door Jean-Theodore Pacqô. In 1844 werd de SA de la Grande-Montagne opgericht. In 1846 bouwde men een zinksmelter en in 1852 werd het bedrijf gekocht door de Vieille Montagne. De zinksmelter werd in 1979 stilgelegd omdat men was overgegaan op elektrolytische zinkbereiding. De leegstaande gebouwen zijn deels nog aanwezig.
# Grijsgroene stofkorst

Grijsgroene stofkorst (Buellia griseovirens) is een korstmossoort uit de familie Caliciaceae. De soort heeft een voorkeur voor gladde schors van wat oudere bomen, zoals beuk en Amerikaanse eik.

## Determinatie

Grijsgroene stofkorst is een korstvormig korstmos. Het thallus is wit met donkergroene, soms donkerblauw verkleurde ronde tot samenvloeiende soralen die iets boven het thallus liggen. Bij wrijven verkleuren de soralen lichtgroen. Het vertoond de volgende kleurreacties: K+ (geel) en C+ (geel).

## Verspreiding

In Nederland is grijsgroene stofkorst vrij algemeen.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen. Gearchiveerd op 15 december 2022.
# Grijsgroene stofkorst

Grijsgroene stofkorst (Buellia griseovirens) is een korstmossoort uit de familie Caliciaceae.

## Determinatie

Grijsgroene stofkorst is een korstvormig korstmos. Het thallus is wit met donkergroene, soms donkerblauw verkleurde ronde tot samenvloeiende soralen die iets boven het thallus liggen. Bij wrijven verkleuren de soralen lichtgroen. Het vertoond de volgende kleurreacties: K+ (geel) en C+ (geel).

## Ecologie

Grijsgroene stofkorst heeft een voorkeur voor gladde schors van wat oudere bomen, zoals beuk en Amerikaanse eik.

## Verspreiding

In Nederland is grijsgroene stofkorst vrij algemeen.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen. Gearchiveerd op 15 december 2022.
# Ozarba variegata

Ozarba variegata is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Ferdinand Le Cerf in een publicatie uit 1911.
De soort komt voor in Kenia.
# NGC 2829

NGC 2829 is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Lynx. Het hemelobject werd op 13 maart 1850 ontdekt door Johnstone Stoney, assistent van de Ierse astronoom William Parsons.

## Synoniemen

* NPM1G +33.0151
* PGC 2036350
# Marianne van der Sloot

Marianne van der Sloot (Boxtel, 27 maart 1982) is een Nederlandse bestuurster en CDA-politicus. Sinds 31 mei 2022 is zij wethouder van 's‑Hertogenbosch.
Van der Sloot was gemeenteraadslid in Nijmegen en 's-Hertogenbosch. In Den Bosch was ze ook fractievoorzitter. In 2015 werd ze lid van de Provinciale Staten van Noord-Brabant waar ze tevens fractievoorzitter was en vice-voorzitter van de Provinciale Staten. Per 15 mei 2019 werd Van der Sloot gedeputeerde van de provincie Noord-Brabant met als portefeuille Samenleving, Cultuur, Erfgoed en Sport. Ze trad op 9 november van dat jaar, samen met Renze Bergsma, af vanwege de stikstofcrisis. Van der Sloot was lijsttrekker in Den Bosch bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2022. Ze werd daar vervolgens wethouder met als portefeuille werk en inkomen, sociale structuur, sport en erfgoed.
Ze studeerde rechten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Van der Sloot was werkzaam bij het innovatiebedrijf van zorgverzekeraar VGZ en was voorzitter van de ledenvereniging van de KRO. Ze was bestuurssecretaris van Rabobank Nederland en voorzitter van het Verband Katholieke Maatschappelijke Organisaties (VKMO). In 2019 werd ze gedecoreerd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau.
Van der Sloot is gehuwd met Ivo van den Boom en ze hebben een dochter en een zoon.
* ↑ Stikstofcrisis: CDA-gedeputeerden Marianne van der Sloot en Renze Bergsma stappen op, omroepbrabant.nl, 9 november 2019. Gearchiveerd op 22 september 2022.
* ↑ Marianne van der Sloot maakt comeback in raad Den Bosch als lijsttrekker CDA, bd.nl, 5 juli 2021. Gearchiveerd op 22 september 2022.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 20-9-2022. Geraadpleegd op 17-9-2022.
* ↑ Koninklijke onderscheiding Marianne van der Sloot (CDA) bij vertrek uit Bossche raad, bd.nl, 2 juli 2019. Gearchiveerd op 22 september 2022.
# Marianne van der Sloot

Marianne van der Sloot (Boxtel, 27 maart 1982) is een Nederlandse bestuurster en CDA-politicus. Sinds 31 mei 2022 is zij wethouder van 's‑Hertogenbosch.
Van der Sloot was gemeenteraadslid in Nijmegen en 's-Hertogenbosch. In Den Bosch was ze ook fractievoorzitter. In 2015 werd ze lid van de Provinciale Staten van Noord-Brabant waar ze tevens fractievoorzitter was en vice-voorzitter van de Provinciale Staten. Per 15 mei 2019 werd Van der Sloot gedeputeerde van de provincie Noord-Brabant met als portefeuille Samenleving, Cultuur, Erfgoed en Sport. Ze trad op 9 november van dat jaar, samen met Renze Bergsma, af vanwege de stikstofcrisis. Van der Sloot was lijsttrekker in Den Bosch bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2022. Ze werd daar vervolgens wethouder met als portefeuille werk en inkomen, sociale structuur, sport en erfgoed.
Ze studeerde rechten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Van der Sloot was werkzaam bij het innovatiebedrijf van zorgverzekeraar VGZ en was voorzitter van de ledenvereniging van de KRO. Ze was bestuurssecretaris van Rabobank Nederland en voorzitter van het Verband Katholieke Maatschappelijke Organisaties (VKMO). In 2019 werd ze gedecoreerd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau.
Van der Sloot is gehuwd met Ivo van den Boom, ze hebben een dochter en een zoon.
* ↑ Stikstofcrisis: CDA-gedeputeerden Marianne van der Sloot en Renze Bergsma stappen op, omroepbrabant.nl, 9 november 2019. Gearchiveerd op 22 september 2022.
* ↑ Marianne van der Sloot maakt comeback in raad Den Bosch als lijsttrekker CDA, bd.nl, 5 juli 2021. Gearchiveerd op 22 september 2022.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 20-9-2022. Geraadpleegd op 17-9-2022.
* ↑ Koninklijke onderscheiding Marianne van der Sloot (CDA) bij vertrek uit Bossche raad, bd.nl, 2 juli 2019. Gearchiveerd op 22 september 2022.
# Spoorbrug Venlo

De Spoorbrug Venlo, ook Oude Maasbrug, in Venlo, overspant de rivier de Maas en maakt deel uit van de spoorlijn Venlo - Eindhoven en spoorlijn Nijmegen - Venlo. Aan de noordzijde van de brug is een 3,20 m breed fietspad.

## Geschiedenis

De brug werd van 1862 tot 1865 gebouwd, aanvankelijk als spoorbrug op het traject Breda - Maastricht. Het ontwerp was van de civiel ingenieur Johan Arthur Kool, in samenwerking met Nicolaas Hendrik Nierstrasz. Rond 1890 werd de constructie verdubbeld en kwam er een apart deel voor auto's, voetgangers en een tram.
In mei 1940 bliezen Nederlandse militaire de oude Maasbrug deels op, in de hoop daarmee de Duitse opmars te vertragen. De Duitsers bouwden een houten noodbrug, Pommernbrücke genoemd, en herstelden de spoorbrug provisorisch.
Nadat ook deze brug vlak voor de bevrijding in maart 1945 werd opgeblazen (deze keer door de Duitsers), kwam er in 1946 een noodspoorbrug en in 1947 een Baileybrug voor het autoverkeer, voetgangers en fietsers. In 1957 kwam er een nieuwe, vaste autobrug en in 1964 een nieuwe spoorbrug.
* Bouw van de 1e brug, 1865
* Idem, 1865
* Spoorbrug Venlo, ca. 1900
* Pommernbrücke (links) en spoorbrug, aug. 1940
* Vernielde brug, 1945
* Bouw Baileybrug, 1947
* Sloop Baileybrug, 1957
* Nieuwe spoorbrug, 1964
* Bruggenstichting database
# Pyrausta leechi

Pyrausta leechi is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Richard South in een gezamenlijke publicatie van John Henry Leech en Richard South uit 1901. De soort is vernoemd naar de Engelse entomoloog John Henry Leech. De spanwijdte van deze vlinder bedraagt 28 millimeter.
De soort komt voor in West-China.
# Elfstedenfietsroute

De Elfstedenfietsroute is een lusvormige bewegwijzerde recreatieve fietstocht van 265 km door de Nederlandse provincie Friesland. De route is vernoemd naar de Elfstedentocht en voert door de Friese elf steden.
De route is gebaseerd op de fietsknooppunten, maar heeft wel een eigen bewegwijzering van kleine bebording die onder de knooppuntenbebording hangt.
De route is zowel met de klok mee (groene bebording) als tegen de klok in (blauwe bebording) te fietsen. De route kan op elk willekeurig punt gestart worden, als suggestie wordt meestal de start in Leeuwarden gegeven.
De route gaat deels langs het IJsselmeer en deels langs de Waddenzee.

## Aansluitingen op andere fietsroutes

* Op elke willekeurige plaats kan gebruik worden gemaakt van het fietsroutenetwerk ter plaatse.
* In Workum kan de LF Zuiderzeeroute opgepakt worden. De route komt deze nog een paar keer tegen.
* In Stavoren, Hindeloopen en Bolsward kan de Hanzeroute worden opgepakt.
* In Sint Jacobiparochie kan de LF Kustroute (onderdeel van de EuroVelo EV12 Noordzeeroute) opgepakt worden. De route komt deze nog een paar keer tegen.
* In Sint Jacobiparochie kan het Jabikspaad opgepakt worden.
* Elfstedenroute (265 km), Friesland
# Daalseweg (Nijmegen)

De Daalseweg is een straat in het oosten van de Nederlandse stad Nijmegen. De straat loopt in zuidelijke richting door de wijken Altrade en vervolgens Hengstdal. Ongeveer halverwege de Daalseweg ligt een rotonde, de straat kruist hier de Koolemans Beynenstraat en Van Langeveldstraat. Ten zuiden daarvan splitst de Tooropstraat zich af van de Daalseweg.
Het is zowel een woon- als winkelstraat. Sinds 1963 is er een filiaal van Albert Heijn. Ook zijn er een doe-het-zelfzaak en vestigingen van Kruidvat, Odin en Bruna.

## Naam

De naam Daalsche Weg (eerder: Veldweg) was al bekend in de 19e eeuw, maar had niet op precies dezelfde weg betrekking als tegenwoordig. Het meest noordelijke stuk is later hernoemd tot Prins Hendrikstraat. De huidige Jacob Canisstraat, een andere straat waar de Daalseweg in het noorden op uitkomt, was vanaf 1882 zelf een stuk van de Daalscheweg, en heette vanaf 1891 Daalschestraat. Het meest zuidelijke stuk werd in 1899 eerst hernoemd tot Fortweg, sinds 1923 is dit de Tooropstraat.

## Markante punten

De Daalseweg is vooral bekend vanwege de begraafplaats Daalseweg, die in 1885 werd ingewijd als eerste rooms-katholieke begraafplaats van de stad. Hier liggen meerdere bekende personen begraven.
Er staat ook een kunstwerk uit 1993 van Jan Samsom, genaamd Balance.
# Émile Bouhours

Emile Bouhours (Monnai, 3 juni 1870 - La Courneuve, 7 oktober 1953) was een Frans wielrenner.

## Carrière

De Normandiër was prof van 1897 tot 1913 en werd meervoudig Frans kampioen op de baan. Zijn belangrijkste wapenfeit was echter winst in de vijfde editie van Paris-Roubaix in 1900 met een gemiddelde snelheid van 37,4 kilometer per uur. Datzelfde jaar nam hij voor het eerst deel aan de WK op de baan waar hij een bronzen medaille won bij het stayeren.

## Belangrijkste overwinningen
### 1897

    Frans kampioen stayeren

### 1898

    Frans kampioen stayeren

### 1899

    2 Frans kampioenschap stayeren

### 1900

    Frans kampioen stayeren
    Paris-Roubaix

### 1902

    Frans kampioen stayeren

### 1906

    3 Frans kampioenschap stayeren

### 1911

    2 Frans kampioenschap stayeren

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Parijs-Roubaix |
| 1900 | 1 ↑ |
* (en) Profiel van Émile Bouhours op ProCyclingStats
* Profiel van Émile Bouhours op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Émile Bouhours op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Émile Bouhours op olympedia.org
* Profiel van Émile Bouhours op De wielersite
* Bibliothèque nationale de France: cb14876951c (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5095 147X
* Virtual International Authority File: 316736994
# Vereniging voor Wetenschapsjournalistiek en -communicatie Nederland

Vereniging voor Wetenschapsjournalistiek en -communicatie Nederland (VWN) is een in 1985 opgerichte beroepsvereniging van mensen werkzaam in diverse vormen van voorlichting en journalistiek over de wetenschap.

## Geschiedenis

De VWN is ontstaan als de Sectie Wetenschapsjournalistiek van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) en in 1985 verzelfstandigd. De oorspronkelijke naam was “Vereniging voor Wetenschapsjournalistiek Nederland”. Ontwikkelingen binnen het vakgebied, zoals de groei van het aantal freelancers en het feit dat journalisten vaak ook actief zijn met andere vormen van communicatie, leidden ertoe dat in 2013 de doelstellingen werden verruimd. De naam veranderde in “Vereniging voor wetenschapsjournalistiek en -communicatie Nederland”. Het ledenaantal van de VWN ligt tussen de 350 en 400.
Voorzitters van de vereniging waren onder andere Sanne Deurlo, Joost van Kasteren en Margriet van der Heijden. In 2024 is Anne van Kessel voorzitter.

## Beroepsvereniging

Als beroepsvereniging stelt de VWN zich onder andere het bevorderen van de kwaliteit ten doel. Daartoe organiseert ze excursies en workshops (bijv. over factchecking), onderhoudt ze contacten met onderzoeksorganisaties (zoals de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO)), beheert ze een interne discussielijst en werkt ze samen met internationale beroepsverenigingen (zoals de European Federation for Science Journalism EFSJ). De VWN is dus geen vakbond.
De VWN beheert twee fondsen op het gebied van wetenschapscommunicatie:
* het naar voormalig minister Boy Trip vernoemde VWN Tripfonds ondersteunt het bezoek aan internationale symposia en evenementen.
* het naar de oud-VWN-voorzitter Sanne Deurloo vernoemde beurzen helpen jonge mensen om cursussen te doen.

## Activiteiten

De VWN was met NWO organisator van het jaarlijkse evenement “Bessensap”, waar wetenschappers en communicatieprofessionals elkaar ontmoetten. Ook wordt gewerkt aan een grote prijs voor non-fictie-boeken, waarbij het DJA-advies vooral het wetenschappelijk proces te tonen zal dienen als selectiecriterium. Door de corona-crisis is dit plan vertraagd.
Tijdens de algemene ledenvergadering reikt de VWN een publicatieprijs uit voor een productie die op inspirerende wijze wetenschap aan het publiek overbracht. In het verleden is de prijs, een gouden beitel, gewonnen door:
* Jop de Vrieze (2014)
* Aliëtte Jonkers (2015)
* Hester van Santen (2016)
* Martin Enserink (2017)
* Ronald Veldhuizen (2018)
* Stan van Pelt (2019)
* Saar Slegers (2020)
* Maartje Bakker (2021)
* Niki Korteweg (2022).
* Maartje Bakkker (2023).
* Bella Felix (2024).