OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zevensacramentenboom

De Zevensacramentenboom is een merkwaardige geknotte boom aan de Gentse Steenweg in het Belgische Leeuwergem, deelgemeente van Zottegem. De boom is een een linde van minstens 120 jaar oud. De naam verwijst mogelijk naar een vroeger gebruik om aan (en in) een (dans)linde te huwen en feest te houden. Volgens andere theorieën zou de Zevensacramentenboom een spijkerboom zijn. Bedevaarders zouden naar Leeuwergem op bedevaart zijn gekomen om genezing te vragen (bij Sint-Elooi) voor bepaalde (huid)ziektes ("nagelgaten"). De bedevaarders zouden een gesmede spijker hebben gekocht in de Sint-Amanduskerk om die spijker dan in de boom te slaan. De Leeuwergemse pastoor zou de boom ook gebruikt hebben om toelichting te geven bij de 7 sacramenten tijdens de godsdienstlessen in het ernaast gelegen schooltje. De boom is sinds 1977 een beschermd cultuurhistorisch landschap. In 2006 werd de kruin voor de veiligheid verankerd en in meerdere fasen gereduceerd om het gewicht ervan te verminderen en zo openscheuren te voorkomen. Enkele met afsterven bedreigde knotten worden gestut. In 2022 voerde het Agentschap Onroerend Erfgoed een dendrochronologisch onderzoek uit; daaruit blijkt dat men rond 1875 gestopt was met de Zevensacramentenboom te snoeien (ongeveer tegelijkertijd met het tijdelijk stopzetten van de paardenommegang Leeuwergem).

## Externe link

* Inventaris onroerend erfgoed: Zevensacramentenboom
* ↑ De Potter, F., Broeckaert, J., Geschiedenis van de gemeenten der provincie Oost-Vlaanderen, 1892.
* ↑ Van der Linden, Renaat, Bedevaartsvaantjes in Oost-Vlaanderen. Legenden-ikonografie-volksgebruiken.
* ↑ Nuus
# Staf van Mozes

De Staf van Mozes wordt in de Bijbel en de Koran genoemd als een wandelstok die door Mozes werd gebruikt. Volgens de boeken werd de staf gebruikt om water uit een rots te produceren, werd het getransformeerd in een slang en nadien terug in een staf en werd hij gebruikt om de Rode Zee in tweeën te splitsen zodat Mozes en zijn volk de zee veilig konden oversteken.
# Piet Kantebeen

Pieter (Piet) Kantebeen (Rijpwetering, 28 augustus 1913 – Leiden, 17 augustus 2001) was voetballer bij Feijenoord en UVS waar hij ook trainer was.

## Loopbaan
### Voetballer

Kantebeen speelde voor het eerste elftal van Feyenoord als spits en later als middenvoor tussen 1935 en 1939. Kantebeen speelde 78 competitiewedstrijden voor Feyenoord en maakte hierin 49 goals. In deze korte periode werd Feyenoord drie keer afdelingskampioen
Hij was een van de 12 Feyenoordspelers die op 27 maart 1937 met een vriendschappelijke wedstrijd met het Belgische Beerschot het nieuwe stadion De Kuip inwijdde. Gadegeslagen door voor 37.825 toeschouwers werd het 5–2 voor Feyenoord in de stromende regen.
Kantebeen werd op 14-jarige leeftijd lid van UVS. Drie jaar later speelde hij al in het eerste elftal. Na zijn periode bij Feyenoord keerde hij terug op het oude nest.

### Trainer

In 1947 werd Piet Kantebeen trainer van de Leidse voetbalvereniging UVS. Die functie bekleedde hij uiteindelijk 23 jaar lang, tot en met 1971. In 1961 verliet hij UVS om aan de slag te gaan bij LV Roodenburg. Maar na een jaar was hij alweer terug bij 'zijn' UVS. Nadat hij was gestopt als trainer werd hij vicevoorzitter van de Technische Commissie van het district West II. Hij was onder meer scout.

## Persoonlijk

Kantebeen is een oom van tafeltennistrainer Frits Kantebeen. In de zomermaanden speelde Piet Kantebeen jaarlijks cricket eerst bij LCC en later bij Ajax (L) in Leiden. Hij is op 3 mei 1939 getrouwd met Margaretha Vermont. Hij is op 87-jarige leeftijd overleden. Hij verbleef in verpleeghuis Zuydtwyck in Leiden. De crematie vond plaats op 23 augustus 2001 in crematorium Rhijnhof in Leiden.
# Grand Rapids Gold

Grand Rapids Gold of tot 2021 Grand Rapids Drive is een Amerikaanse basketbalclub uit Grand Rapids die uitkomt in de NBA G League.

## Erelijst

* NBA G League Defensive Player of the Year Award: Landry Nnoko (2018)
* All-NBA G League First Team: Willie Reed (2015)
* All-NBA G League Second Team: Donta Hall (2020)
* All-NBA G League Third Team: Adonis Thomas (2015), Devin Ebanks (2016), Landry Nnoko (2018), Kalin Lucas (2019)

## Resultaten

| Seizoen | Wins | Verlies | Play-offs | Coach |
| 2014/15 | 23 | 27 | | Otis Smith |
| 2015/16 | 21 | 29 | | Otis Smith |
| 2016/17 | 26 | 24 | | Rex Walters |
| 2017/18 | 29 | 21 | eerste ronde | Robert Werdann Ryan Krueger |
| 2018/19 | 28 | 22 | eerste ronde | Ryan Krueger |
| 2019/20 | 25 | 18 | | Donnie Tyndall |
| 2020/21 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2021/22 | 17 | 15 | | Jason Terry |
| 2022/23 | 9 | 23 | | Andre Miller |
| 2023/24 | 11 | 23 | | Andre Miller |
| 2024/25 | | | | Andre Miller |
# Hilfikon

Hilfikon is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Aargau en maakt deel uit van het district Bremgarten. Hilfikon telt 236 inwoners.

## Geschiedenis

Op 1 januari 2010 werd Hilfikon opgenomen in de gemeente Villmergen.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
* Gemeinsame Normdatei: 7844610-7
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001669
* Virtual International Authority File: 244821197
* WorldCat: E39PBJhRBPY3HBtwCbP3rWTJXd
# Eser Gürbüz

Eser Gürbüz (Arnhem, 6 maart 2007) is een Turks-Nederlands voetballer die doorgaans als aanvaller speelt.

## Clubcarrière

Eser Gürbüz begon zijn jeugdcarrière bij amateurclubs in Arnhem tot hij in 2020 de overstap maakte naar de jeugdopleiding van Go Ahead Eagles. Mede door tussenkomst van Murat Yıldırım, kwam Eser bij de jeugdopleiding van sc Heerenveen. In het seizoen 2024/25 werd Eser voor het eerst opgenomen in de selectie. Zijn debuut mocht hij maken door in te vallen in de competitiewedstrijd tegen Fortuna Sittard, waarbij hij scoorde. In de competitiewedstrijd tegen FC Twente mocht hij zijn tweede voetbalwedstrijd invallen, waar hij opnieuw scoorde. Hij kwam daarmee in een speciaal rijtje terecht met onder meer Ronaldo en Johan Cruijff.
* ↑ Arnhemse voetballer in bijzonder Eredivisie-rijtje met Ronaldo, gld.nl, 10 februari 2025
2 Hall · 3 De Wijs · 4 Kersten · 5 Bochniewicz · 6 Condé · 7 Nunnely · 8 Brouwers · 10 Sebaoui · 11 Köhlert · 13 Van der Hart · 14 Smans · 15 Ali · 16 Linday · 17 Hopland · 18 Nicolaescu · 20 Trenskow · 21 Van Ee · 22 Klaverboer · 22 Van Keimpema · 23 Bekkema · 24 Luković · 26 Rallis · 27 Milovanović · 28 Petrov · 30 Jahanbakhsh · 32 Witteveen · 32 Bouw · 34 Woudstra · 35 Oostra · 39 Ahmed · 44 Noppert · 45 Braude · 50 Gürbüz · Coach: Brugge (a.i.) · Assistent-coach: Van den Berg (a.i.) · Assistent-coach: Boufarra (a.i.) · Keeperstrainer: Bekkema (a.i.)
# Kedumim

Kedumim oftewel Qedumim (Hebreeuws: קדומים; Arabisch: كدوميم) is een Israëlische nederzetting, gesticht in 1975 op een Israëlische legerpost op de bezette Westelijke Jordaanoever van Palestina in het gouvernement Nablus.
In de Zesdaagse Oorlog van 1967 veroverde en bezette Israël de Westelijke Jordaanoever. Vanaf 1973 werden er para-militaire buitenposten (outposts) gesticht. Hoewel het Israëlische kabinet, de Knesset met een kabinets-resolutie de nederzetting illegaal beoordeelde, kreeg een groepje leden van de nationalistische religieus- zionistische Gush Emunim-beweging in 1975 uiteindelijk toestemming van Shimon Peres (toen Minister van Defensie onder Yitzhak Rabin) om zich voorlopig te vestigen op de legerpost Kaddum van het Israëlisch defensieleger (IDF) ten zuid-westen van de stad Nabloes. De kolonisten hadden zich er intussen genesteld en bleven, terwijl de groep aangroeide. Er ontstonden bloedige rellen tussen de extremistische kolonisten en het leger, dat het aantal kolonisten moest beheersen. De nederzetting werd de oorzaak van veel onenigheid en wrijving. In 2012 telde deze nederzetting 4219 inwoners.
De Verenigde Naties bestempelen Israëlische nederzettingen als illegaal; Israël bestrijdt deze opvatting.
Op 30 mei 2006 vond een aanslag plaats in de stad. Een Palestijn vermomd als orthodoxe Israeliër blies zichzelf op bij een tankstation. Er vielen vier doden. Op 6 januari 2025 vond een schietpartij plaats toen gewapende Palestijnse militanten een aanslag op een bus uitvoerden waarbij ook acht mensen werden verwond.
* ↑ [https://archive.org/details/israelwestbankin0000gers/page/150/mode/1up Israel, the West Bank and international law; Gerson Allan, 1978, pag. 150-151
* ↑ Zie o.m. de VN-veiligheidsraadsresoluties 446, 452, 465 en 471
* ↑ Israeli Settlements and International Law, Israëlisch ministerie van buitenlandse zaken
* ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4863022.stm. Gearchiveerd op 24 mei 2022.
# NGC 1683

NGC 1683 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Orion. Het hemelobject werd in 1850 ontdekt door Johnstone Stoney, assistent van de Ierse astronoom William Parsons.

## Synoniemen

* PGC 16209
* NPM1G -03.0218
# Casey Dawson

Casey Dawson (Park City, 2 augustus 2000) is een Amerikaans langebaanschaatser. Zijn specialisatie ligt op de 1500 meter.
Dawson reed tijdens de wereldbekerwedstrijd op 5 december 2021 het wereldrecord in Salt Lake City op de ploegenachtervolging met een tijd van 3.34,47. Tijdens de Olympische Winterspelen 2022 in Peking vertegenwoordigde hij de Verenigde Staten op de 1500 meter. Hij eindigde 28e met een tijd van 1.49,45. Als gevolg van een besmetting met COVID-19 kon hij daaraan voorafgaand niet deelnemen aan de 5000 meter.
Op 25 januari 2025 verbeterde hij met 12.45,45 het nationale record van 12.55 van Chad Hedrick op de 10km, destijds gereden in 2005. Een week later verbeterde Dawson in Milwaukee het Amerikaans record van Hedrick op de 5km.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,03 | 5 maart 2022 | Hamar |
| 1000 meter | 1.09,75 | 17 oktober 2020 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 1.43,49 | 4 december 2021 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 3.38,07 | 27 februari 2021 | Salt Lake City |
| 5000 meter | 6.07,93 | 1 februari 2025 | Milwaukee |
| 10.000 meter | 12.45,43 | 25 januari 2025 | Calgary |
    (laatst bijgewerkt: 1 februari 2025)

### Wereldrecords

| Nr. | Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | Achtervolging | 3.34,47* | 5 december 2021 | Salt Lake City |
| 2. | Achtervolging | 3.33,66** | 27 januari 2024 | Salt Lake City |
* = huidig wereldrecord
    * samen met Emery Lehman en Joey Mantia
    ** samen met Ethan Cepuran en Emery Lehman

## Resultaten

| Jaar | Olympische Spelen | WK Afstanden | WK Allround | WK Junioren |
| 2018 | | | | 10e (42e, 19e, 28e, 14e) |
| 2019 | | | | 13e (51e, 13e, 38e, 14e) |
| 2020 | | | | 6e (40e, 9e, 24e, ) |
| 2022 | 28e 1500m 3 achtervolging | | NC11 (9e, 11e, 9e, -) | |
| 2023 | | 16e 1500m 14e 5000m 11e 10000m 7e achtervolging | | |
| 2024 | | 13e 5000m 10e 10000m 4e achtervolging | | |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op juniorentoernooi (500m, 1500m, 1000m, 5000m).
Referenties
* 1 2 Profiel van Dawson op Olympics.com
* ↑ Profiel van Dawson op Speedskatingsresults.com
# Scheutboorder

Scheutboorder kan verwijzen naar:
* bessenscheutboorder
* bremscheutboorder
* dalende rozenscheutboorder
* frambozenscheutboorder
* perzikscheutboorder
* rozenscheutboorder
* tweebandscheutboorder
* zwartkopscheutboorder
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Scheutboorder en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pascale Marthine Tayou

Pascale Marthine Tayou (Yaoundé, 1967) is een Kameroense beeldhouwer, installatie- en videokunstenaar.

## Leven en werk

Tayou studeerde rechten, maar ontwikkelde zich als autodidact tot kunstenaar. Na verblijf in Stockholm en Parijs kwam hij in België, waar hij zich in Gent vestigde. In 2002 nam hij deel aan documenta XI in Kassel en de Biënnale van São Paulo in de Braziliaanse stad São Paulo. Hij werd zowel in 2005 als in 2009 uitgenodigd voor de Biënnale van Venetië. In 2010 toonde hij zijn werk in Salon Urbain de Douala tijdens de Triennale d'art public in Douala en in de Malmö Konsthall in Malmö.
De kunstenaar woont en werkt in Douala en Gent. Het werk van Tayou bevindt zich in de collectie van onder andere de Nomas Foundation in Rome, in het museum voor hedendaagse kunst MARTa Herford in Herford en het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst (SMAK) in Gent.
In augustus 2018 wordt Pascale Marthine Tayou de vierde 'artistieke sponsor' van de Milanese voetbalclub A.S. Velasca, opgericht door de kunstenaar Wolfgang Natlacen.

## Enkele werken

* Plansone Duty Free (2006), Fundación NMAC in Vejer de la Frontera
* Tayouken Piss, les pisseurs d'Amsterdam (2009), Straat van sculpturen, Groesbeekdreef in Amsterdam
* Human Being (2007/09), Het Arsenaal, Biënnale van Venetië 2009 in Venetië
* Shangai Tree - Mikado Tree (2010), Expo Boulevard, Art for the World Expo Shanghai 2010 in Shanghai
# Marije Titia Elferink-Gemser

Marije Titia (Marije) Elferink-Gemser (Sneek, 7 augustus 1973) is een Nederlands wetenschapper (bewegingswetenschappen en sportwetenschappen) en voormalig schaatsster en wielrenster.
Als schaatser haalde zij haar top in de periode 1996 - 2000, toen zij zich voegde bij de nationale subtop in het langebaanschaatsen. Aangezien zij als sprinter tekortschoot, koos zij later voor het marathonschaatsen. Zij reed daarbij onder meer voor de ploeg van Enkhuizer Almanak Als wielrenster (1998-2000) reed zij voor de Farm Frites-Hartol-ploeg van Leontien van Moorsel. Ook hier behoorde zij tot de nationale subtop. Hartklachten maakten een einde aan haar sportcarrière.
Na het gymnasium in Sneek doorlopen te hebben ging zij studeren aan de Rijksuniversiteit Groningen. Daar behaalde zij aan de Faculteit Sociale Wetenschappen haar doctoraal. Haar doctoraalscriptie ging daarbij over sportonderzoek. Zij promoveerde aan de Rijksuniversiteit Groningen in 2005 op de dissertatie "Today’s talented youth field hockey players, the stars of tomorrow? A study on talent development in field hockey."
Vanaf 2009 tot in elk geval 2024 is zij werkzaam als universitair hoofddocent 'Sport & Talent' bij de Afdeling Bewegingswetenschappen, Universitair Medisch Centrum Groningen, Rijksuniversiteit Groningen. Haar belangrijkste onderzoeksinteresse ligt op het gebied van prestatieontwikkeling bij kinderen. Haar studies kenmerken zich door hun longitudinale ontwerp, waarbij de focus ligt op onderliggende multidimensionale prestatiekenmerken van zowel jeugdatleten als hun omgeving, en kunnen allemaal worden geplaatst in het Groningen Sport Talent Model (GSTM). bij de Faculteit Medische Wetenschappen, afdeling Bewegingswetenschappen. Zij heeft een groot aantal publicaties en presentaties op haar naam.

## Wetenschappelijke onderscheidingen

* 2004 Young Researcher Award voor de beste mondelinge presentatie op het Young Researcher Seminar "Young elite athletes and education", Universiteit van Innsbruck, Oostenrijk
* 2005 European Young Investigators Award voor de beste mondelinge presentatie op de 10e "Annual Congress of the EuropeanCollege of Sport Sciences (ECSS)", Belgrado, Servië.
* 2005 Eervolle vermelding als decorandus in jaarverslag van de Rijksuniversiteit Groningen
* 2006 NKS Boymans Prijs voor de beste dissertatie op het gebied van toegepast sport onderzoek.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 45,38 | 26 oktober 1997 | Groningen |
| 1000 meter | 1.29,20 | 20 oktober 1996 | Heerenveen |
| 1500 meter | 2.14,21 | 2 december 1996 | Heerenveen |
| 3000 meter | 4.35,06 | 5 maart 1999 | Heerenveen |
| 5000 meter | 8.01,39 | 18 januari 1998 | Groningen |
* Curriculum Vitae
* ↑ Historie Enkhuizer Almanak ploeg. Laatst bezocht 13-8-2009. Gearchiveerd op 3-6-2007. Geraadpleegd op 12-8-2009.
* ↑ Trouw.nl Laatst bezocht op 13-8-2009
* ↑ Overzicht van publicaties en presentaties
* ↑ SpeedskatingBase. Gearchiveerd op 28 november 2020. Geraadpleegd op 17 januari 2020.
# Picos de Europa

De Picos de Europa (letterlijk: "Pieken van Europa") is een bergketen in het noorden van Spanje, onderdeel van het Cantabrisch Gebergte, waarvan het het hoogste deel vormt. De bergketen ligt zo'n 20 km ten zuiden van de Spaanse noordkust op de grens van de autonome regio's Asturië, Cantabrië en Castilië en León.

## Geografie

De bergketen bestaat uit drie bergmassieven:
* Andara; het oostelijke massief, met als hoogste top de Torre Santa de Castilla (2596 meter)
* Urrieles; het centrale massief, met als hoogste top de Torre de Cerredo (2648 meter)
* Cornión; het westelijke massief, met als hoogste top de Morra de Lechugales (2444 meter)
De centrale en westelijke bergmassieven worden van elkaar gescheiden door de anderhalve kilometer diepe kloof van de rivier de Cares.
De rotsen zijn bijna allemaal van kalksteen en glaciale krachten hebben bijgedragen aan een opmerkelijk gebied van alpine karstverschijnselen. Vele bergtoppen komen boven de 2400 meter uit. De hoogste bergtop is, met een hoogte van 2648 meter de Torre de Cerredo. Het gebied is populair bij bergbeklimmers en -wandelaars. Er is een netwerk van goed onderhouden bergschuilplaatsen. De bekendste plek om te klimmen is de Naranjo de Bulnes.
Daarnaast is er een aantal bergmeren, waaronder de Meren van Covadonga.

## Grotten

De Picos de Europa herbergt vele van de diepste grotten in Spanje, waaronder de Torca del Cerro del Cuevon (−1589 m), Sistema del Trave (−1441 m) en de Pozo Madejuno (−1255 m). Er worden nog steeds nieuwe grotten ontdekt en de grotten worden nog steeds onderzocht.
In augustus 2007 is door Belgische speleologen van Spekul vzw. ontdekt dat de grot Sima de la Cornisa tot een diepte van 1507 meter reikt, wat de grot op de tiende plaats in de lijst van diepste grotten ter wereld brengt.

## Cultuur

In de gemeente Cangas de Onís, in het Asturische deel van de Picos de Europa, ligt het nationale heiligdom Covadonga, waar volgens de overlevering de Spaanse Reconquista begon. Hier bevindt zich ook de basiliek van Santa María la Real de Covadonga.
De Picos herbergt een, in aantal achteruit gaande, groep herders, die in de zomer vanuit de valleien de bergen in trekken met hun schapen, geiten en soms ook varkens. Het gebied is ook bekend om zijn pikante kazen, zoals de Queso de Cabrales, die traditioneel worden gerijpt in de grotten.

## Natuur

Het kenmerkendste dier van de Picos de Europa is de Cantabrische gems (Rupicapra parva), in het Spaans: rebeco, die zo nu en dan te zien valt. In de afgelegen gebieden vindt men bruine beren (Ursus arctos) en wolven (Canis lupus). De alpenkraai (Pyrrhocorax pyrrhocorax), de buizerd (Buteo buteo) en de vale gier (Gyps fulvus) zijn vrij algemeen. Er zijn vele beschermde dieren, zoals de lammergier (Gypaetus barbatus), het auerhoen (Tetrao urogallus) en de eerdergenoemde bruine beer.
Er kunnen meerdere soorten bomen in het gebied gevonden worden, waaronder beuken (Fagus sylvatica) en steeneiken (Quercus ilex).
Het grootste deel van de Picos de Europa maakt deel uit van het Nationaal park Picos de Europa.
* ↑ Belgische speleologen ontdekken zeer diepe grot - Algemeen Dagblad, 21 augustus 2007
# Marit Crajé

Marit Crajé (Apeldoorn, 12 januari 2001) is een Nederlandse handbalster die uitkomt voor Vlug en Lenig en ook actief is in het beachhandbal.

## Biografie
### Handbal

Crajé begon op vijfjarige leeftijd met handballen bij HV Angeren. Ze ging daarnaast naar de handbalschool van Gelre en kwam vanaf 2014 uit voor het B-jeugdteam van Swift Arnhem. Op vijftienjarige leeftijd debuteerde Crajé voor de hoofdmacht van Swift Arnhem. In 2017 maakte Crajé de overstap naar VOC Amsterdam alvorens ze in 2019 naar eersteklasser Vlug en Lenig ging. Hier handbalde ze in eerste instantie voor het A-jeugdteam en het tweede elftal. Later werd ze ook ingezet bij de hoofdmacht waarna ze uitgroeide tot volwaardige eerste selectie lid.
In 2020 nam Crajé door de coronapandemie deel aan de Corona Solo Run, een marathon ter ondersteuning van Nederlandse topsporters. Ze liep de halve marathon in een kleine twee uur.
Crajé studeerde sinds 2019 facility managent aan Zuyd Hogeschool.

### Beachhandbal

Crajé maakte voor de eerste keer deel uit van het Nederlandse jeugdbeachhandbalteam op de Europese kampioenschappen beachhandbal 2018 in Ulcinj, Montenegro. Ze was de laatste speelster die zich bij de selectie voegde die verder bestond uit Lisanne Bakker, Amber van der Meij, Lynn Klesser, Lieke van der Linden, Anna Buter, Marit van Ede, Zoë van Giersbergen en Crajé's VOC-ploeggenote Nyah Metz. In de groepsfase boekten Crajé en haar ploeggenoten louter overwinningen. Ze stoomden door naar de halve finales, waarin Duitsland werd verslagen. In de finale kwamen ze Hongarije tegen, waar tegen Crajé en haar ploeggenoten een nederlaag leden. Crajé speelde het toernooi als spelmaker, kwam in alle zes wedstrijden in actie en scoorde gemiddeld een á twee doelpunten per wedstrijd.
Op de Olympische Jeugdzomerspelen 2018 in Buenos Aires, Argentinië maakte Crajé opnieuw deel uit van de selectie. In de eerste partij werd Paraguay verslagen. In de tweede wedstrijd tegen Hong Kong had Crajé een belangrijke rol door met vijf assists een belangrijke bijdrage te leveren aan de overwinning. Na overwinningen op Turkije en Venezuela volgde de hoofdronde waarin Crajé vooral werd gebruikt in de opbouw. Na overwinningen op de Chinese Taipei en Kroatië volgde een nieuwe nederlaag tegen Hongarije. Ondanks het verlies bereikte Crajé met haar ploeg de halve finales. Hierin was Kroatië een maatje te groot waarna de strijd om de bronzen medaille volgde. Ook deze partij tegen opnieuw Hongarije ging verloren, waardoor Nederland naast een podiumplaats greep. Crajé was met veertien doelpunten de minst succesvolle veldspeelster van Nederland.
Crajé werd met haar beachhandbalteam De Zandhappers Nederlands kampioen in 2019.

## Onderscheidingen

* 2 - EK beachhandball -17 (2018)
# Willem Anne Schimmelpenninck van der Oye (1800-1872)

Willem Anne baron Schimmelpenninck van der Oye (Doesburg, 6 januari 1800 – Voorst, 12 december 1872) was Tweede Kamerlid en minister onder koning Willem II, die voorstander was van enige hervorming van het staatsbestel. Van 1847 tot 1853 was hij gouverneur van Gelderland. Hij was bevriend met Thorbecke en het was Schimmelpennick van der Oye die het financieel mogelijk had gemaakt dat Thorbecke in Duitsland had kunnen studeren. De twee groeiden echter uit elkaar en Thorbecke vond hem ongeschikt om commissaris des Konings te blijven. In 1852 bezocht Thorbecke Gelderland, zonder dit bij Schimmelpenninck van der Oye aan te kondigen, die hem vervolgens weigerde te ontvangen. In oktober 1852 droeg Thorbecke hem bij koning Willem III voor ontslag voor. In eerste instantie weigerde Willem III, maar hij gaf uiteindelijk toe nadat Thorbecke uit protest zelf zijn ontslag indiende. Hij kreeg daarna hoge hoffuncties (opperceremoniemeester en opperhofmaarschalk) en keerde terug in de Tweede Kamer, waarvan hij zelfs kort voorzitter was. Nadien was hij nog, als vertrouweling van de koning (en minister van staat), Eerste Kamerlid.
Als majoor van de schutterij was Schimmelpenninck van der Oye op 7 februari 1844 tot ridder in de Militaire Willems-Orde benoemd. In 1846 verwierf hij het grootkruis in de Orde van de Nederlandse Leeuw. De koning van Württemberg verleende hem het grootkruis van de Friedrichsorden.
* Biografisch Portaal: 02178642
* Gemeinsame Normdatei: 1199959367
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9392 7755
* Library of Congress Control Number: nb2019004694
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 128896353
* Parlement.com: vg09ll7kqrzg
* Virtual International Authority File: 288311250
* WorldCat: E39PBJpVb6mKqgKqmpV7FvcHG3
# Birenbach

Birenbach is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Landkreis Göppingen. Birenbach telt 1.942 inwoners.
Adelberg · Aichelberg · Albershausen · Bad Boll · Bad Ditzenbach · Bad Überkingen · Birenbach · Böhmenkirch · Börtlingen · Deggingen · Donzdorf · Drackenstein · Dürnau · Ebersbach an der Fils · Eislingen/Fils · Eschenbach · Gammelshausen · Geislingen an der Steige · Gingen an der Fils · Göppingen · Gruibingen · Hattenhofen · Heiningen · Hohenstadt · Kuchen · Lauterstein · Mühlhausen im Täle · Ottenbach · Rechberghausen · Salach · Schlat · Schlierbach · Süßen · Uhingen · Wangen · Wäschenbeuren · Wiesensteig · Zell unter Aichelberg