OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean VIII van Harcourt

Jan VIII van Harcourt (overleden in 1473) was van 1458 tot aan zijn dood graaf van Aumale en baron van Elbeuf. Hij behoorde tot het huis Lotharingen.

## Levensloop

Jan VIII was een jongere zoon van graaf Anton van Vaudémont en Maria van Harcourt, dochter en erfgename van graaf Jan VII van Harcourt.
In 1448 kreeg hij het beheer van het graafschap Harcourt toegewezen. Toen in 1449 de wapenstilstand tussen Frankrijk en Engeland verbroken werd, werd Jan door koning Karel VII van Frankrijk als ambassadeur naar hertog Filips de Goede van Bourgondië gestuurd.
Na de dood van zijn grootvader in 1452 probeerden Jan en zijn moeder Maria diens hele erfenis in te nemen. Ze konden enkel het graafschap Aumale en de baronie Elbeuf bemachtigen en moesten aanvaarden dat Harcourt naar Maria's jongere zus Johanna ging. Zijn ouders Maria en Anton regeerden samen over beide gebieden tot aan de dood van zijn vader in 1458. Vervolgens nam Jan VIII het beheer van Aumale en Elbeuf over.
In 1469 werd hij benoemd tot kapitein van Angers en later werd hij ook seneschalk en gouverneur van Anjou. Jan VIII overleed in 1473, ongehuwd en kinderloos. Zijn gebieden werden geërfd door zijn neef, hertog René II van Lotharingen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean VIII d'Harcourt-Lorraine op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jean VIII van Harcourt

Jean VIII van Harcourt (overleden in 1473) was van 1458 tot aan zijn dood graaf van Aumale en baron van Elbeuf. Hij behoorde tot het huis Lotharingen.

## Levensloop

Jean VIII was een jongere zoon van graaf Anton van Vaudémont en Maria van Harcourt, dochter en erfgename van graaf Jan VII van Harcourt.
In 1448 kreeg hij het beheer van het graafschap Harcourt toegewezen. Toen in 1449 de wapenstilstand tussen Frankrijk en Engeland verbroken werd, werd Jan door koning Karel VII van Frankrijk als ambassadeur naar hertog Filips de Goede van Bourgondië gestuurd.
Na de dood van zijn grootvader in 1452 probeerden Jean en zijn moeder Maria diens hele erfenis in te nemen. Ze konden enkel het graafschap Aumale en de baronie Elbeuf bemachtigen en moesten aanvaarden dat Harcourt naar Maria's jongere zus Johanna ging. Zijn ouders Maria en Anton regeerden samen over beide gebieden tot aan de dood van zijn vader in 1458. Vervolgens nam Jan VIII het beheer van Aumale en Elbeuf over.
In 1469 werd hij benoemd tot kapitein van Angers en later werd hij ook seneschalk en gouverneur van Anjou. Jan VIII overleed in 1473, ongehuwd en kinderloos. Zijn gebieden werden geërfd door zijn neef, hertog René II van Lotharingen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean VIII d'Harcourt-Lorraine op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Complementaire filiatie

Complementaire filiatie betreft de relatie bij unilineaire afstamming met verwanten die niet tot de eigen verwantschapsgroep behoren. Bij patrilineaire afstamming betreft dit de verwanten van de moederszijde, bij matrilineaire afstamming de verwanten van vaderszijde. Hoewel er aan die zijde formeel geen rechten en plichten zijn verbonden, wordt wel erkend dat men een kind is van die ouder, men is gefilieerd. Informeel worden op deze wijze dan ook wel rechten en plichten overgedragen.
# Meester van de gebedenboeken omstreeks 1500

De Meester van de Gebedenboeken omstreeks 1500 was de noodnaam voor een anoniem miniaturist die op het einde van de 15e eeuw werkzaam was in Brugge of Gent. Toen de naam in 1915 werd toegekend werd het vrij beperkte gekende oeuvre als vrij middelmatig beschouwd, maar met hetgeen sedertdien aan het corpus is toegevoegd blijkt dat de meester ook bijdragen leverde voor rijk geïllustreerde handschriften en werkte voor belangrijke opdrachtgevers zoals onder meer Isabella van Castilië, Hendrik VII en Engelbrecht II van Nassau. Hij werkte trouwens samen met belangrijke miniaturisten zoals Gerard David, Gerard Horenbout, Simon Bening en de Meester van het gebedenboek van Dresden. Hij was actief tussen 1485 en 1520.
De gebedenboekmeester is ondertussen bekend voor zijn bijdragen aan profane handschriften met zeer narratieve miniaturen over de dagelijkse activiteiten, zowel aan het hof als bij het gewone volk. Een prachtig voorbeeld hiervan zijn de 92 miniaturen in een exemplaar van de Roman de la Rose van Guillaume de Lorris and Jean de Meung uit omstreeks 1500, bewaard in de British Library als Harley 4425, dat hij maakte voor Engelbrecht II van Nassau. Een ander voorbeeld is de Holkham Vergilius, die besteld werd door Jan Crabbe de bibliofiele abt van de Ter duinen abdij in Koksijde in 1473 maar 20 jaar later in opdracht van de familie De Baenst werd verlucht met twee volblad miniaturen door de gebedenboekmeester.
De meester werkte ook mee aan de Spinola getijden en verzorgde een aantal miniaturen (ff. 89, 137, 188, 210) in de Poems; Art d'amour; Les demandes d'amour; Le livre dit grace entiere sur le fait du gouvernement d'un prince van Charles, duc d’Orléans en de Pseudo-Heloise, bewaard in de British Library als Royal 16 F II, dat gemaakt werd voor Edward IV. Hij werkte ook mee aan het bekende La Flora-getijdenboek, bewaard in Napels, samen met Marmion, de Dresdener meester en de Maximiliaan-Meester.
# Jiaozhou

Jiaozhou is een stad in de provincie Shandong van China. Jiaozhou heeft 614.000 inwoners (2020). Jiaozhou is een voorstad van Qingdao.
De stad werd in 1898 bij het Verdrag van Peking als concessie voor 99 jaar afgestaan aan Duitsland. Hieraan kwam in 1914 een einde door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Keizerrijk Japan, bondgenoot van Frankrijk en Engeland, bezette de concessie tot aan het einde van de oorlog. Op de Conferentie van Versailles werd de stad formeel toegewezen aan Japan, waarna de Chinese minister Lou Tseng-Tsiang als enige weigerde het vredesverdrag te ondertekenen.
# Merem

Merem is een gehucht ten zuidwesten van Bilzen dat aan de bebouwde kom van deze stad is vastgebouwd.
Merem wordt in het westen begrensd door de A13-E313 en in het oosten door de N730.
Naast enkele karakteristieke vierkantshoeves telt Merem meer en meer nieuwbouwwoningen dankzij zijn ligging tussen de afrit aan de E313 en het centrum van Bilzen. In 2008 had Merem zo'n 477 inwoners.
Aan de Pater Damiaanstraat 23 bevindt zich de Heilig-Hartkerk. Het is een moderne, bakstenen zaalkerk in doosvorm met een bescheiden open klokkentoren, gebouwd in 1966. Architect was I. Lavigne.
# Tenor (zangstem)

Een tenor (uit het Latijn, van tenere 'vasthouden', hij die de melodie voert) is een hoge mannelijke zangstem in de muziek, en eveneens de derde stem in de vierstemmige muzikale harmonieleer. Tevens is 'tenor' de aanduiding van een zanger met een tenorstem.

## Vocaal

De typische betekenis van vasthouden is afkomstig uit de middeleeuwse Ars Nova, waar alle overige stemmen in de polyfonie dienden te consoneren met de tenor, terwijl zij onderling vrijelijk mochten dissoneren. De tenor zong de cantus firmus en hield deze melodie "vast", terwijl de andere stemmen contrapuntisch die melodie omspeelden (melodie en tegenmelodie).
De deelbereiken van de tenor, naar typische dramaturgische benutting in de opera, zijn onder andere:
* Tenor buffo voor een komische rol (ook wel trial genoemd, naar de 18e-eeuwse Franse operazanger Antoine Trial)
* Tenore di forza (letterlijk: 'kracht-tenor') of heldentenor, bijvoorbeeld de rol van Siegfried in Der Ring des Nibelungen van Richard Wagner
* Tenore lirico, lyrische tenor, bijvoorbeeld Belmonte in Die Entführung aus dem Serail van Wolfgang Amadeus Mozart
* Tenore spinto, bijvoorbeeld Cavaradossi in Tosca van Giacomo Puccini
Bekende tenoren zijn of waren: Enrico Caruso, Jussi Björling, Giuseppe di Stefano, Franco Corelli, Carlo Bergonzi, Mario del Monaco. Verder Luciano Pavarotti, José Carreras en Plácido Domingo (samen lang bekend als de drie tenoren), Andrea Bocelli, Mario Lanza, Elvis Presley, Beniamino Gigli, Wolfgang Windgassen, Lauritz Melchior, Jonas Kaufmann, Don Shelton, David Miller, Pavol Breslik.

## Instrumentaal

Tenor duidt ook vaak een variant van een muziekinstrument aan met een vergelijkbaar tonaal bereik, bijvoorbeeld: tenorsaxofoon en tenorblokfluit.
# Kedumim

Kedumim oftewel Qedumim (Hebreeuws: קדומים; Arabisch: كدوميم) is een Israëlische nederzetting, gesticht in 1975 op een Israëlische legerpost op de bezette Westelijke Jordaanoever van Palestina in het gouvernement Nablus.
In de Zesdaagse Oorlog van 1967 veroverde en bezette Israël de Westelijke Jordaanoever. Vanaf 1973 werden er para-militaire buitenposten (outposts) gesticht. Hoewel het Israëlische kabinet, de Knesset met een kabinets-resolutie de nederzetting illegaal beoordeelde, kreeg een groepje leden van de nationalistische religieus- zionistische Gush Emunim-beweging in 1975 uiteindelijk toestemming van Shimon Peres (toen Minister van Defensie onder Yitzhak Rabin) om zich voorlopig te vestigen op de legerpost Kaddum van het Israëlisch defensieleger (IDF) ten zuid-westen van de stad Nabloes. De kolonisten hadden zich er intussen genesteld en bleven, terwijl de groep aangroeide. Er ontstonden bloedige rellen tussen de extremistische kolonisten en het leger, dat het aantal kolonisten moest beheersen. De nederzetting werd de oorzaak van veel onenigheid en wrijving. In 2012 telde deze nederzetting 4219 inwoners.
De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties bestempelt Israëlische nederzettingen als illegaal; Israël is het oneens met deze besluiten.
In 1976 waarschuwde de toenmalige Israëlische minister-president Yitzhak Rabin dat voortzetting van het stichten van nederzettingen tot apartheid zou kunnen leiden. Hij zei: "Gush Emunim is geen nederzettingenbeweging, maar het is vergelijkbaar met een kanker in het weefsel van Israëls democratische samenleving. Het is een verschijning van een organisatie die het recht in eigen handen neemt.".
Op 30 mei 2006 vond een aanslag plaats in de stad. Een Palestijn vermomd als orthodoxe Israeliër blies zichzelf op bij een tankstation. Er vielen vier doden. Op 6 januari 2025 vond een schietpartij plaats toen gewapende Palestijnse militanten een aanslag op een bus uitvoerden waarbij ook acht mensen werden verwond.
* ↑ [https://archive.org/details/israelwestbankin0000gers/page/150/mode/1up Israel, the West Bank and international law; Gerson Allan, 1978, pag. 150-151
* ↑ Zie o.m. de VN-veiligheidsraadsresoluties 446, 452, 465 en 471
* ↑ Israeli Settlements and International Law, Israëlisch ministerie van buitenlandse zaken
* ↑ In 1976 interview, Rabin likens settler ideologues to 'cancer' warns of 'apartheid'. timesofisrael.com, 25 september 2015
* ↑ Rabin compares Israeli settlements to cancer in 1976 interview. i24news.tv, 26 september 2015
* ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4863022.stm. Gearchiveerd op 24 mei 2022.
# Kedumim

Kedumim oftewel Qedumim (Hebreeuws: קדומים; Arabisch: كدوميم) is een Israëlische nederzetting, gesticht in 1975 op een Israëlische legerpost op de bezette Westelijke Jordaanoever van Palestina in het gouvernement Nablus.
In de Zesdaagse Oorlog van 1967 veroverde en bezette Israël de Westelijke Jordaanoever. Vanaf 1973 werden er para-militaire buitenposten (outposts) gesticht. Hoewel het Israëlische kabinet, de Knesset met een kabinets-resolutie de nederzetting illegaal beoordeelde, kreeg een groepje leden van de nationalistische religieus- zionistische Gush Emunim-beweging in 1975 uiteindelijk toestemming van Shimon Peres (toen Minister van Defensie onder Yitzhak Rabin) om zich voorlopig te vestigen op de legerpost Kaddum van het Israëlisch defensieleger (IDF) ten zuid-westen van de stad Nabloes De kolonisten hadden zich er intussen genesteld en bleven, terwijl de groep aangroeide. Er ontstonden bloedige rellen tussen de extremistische kolonisten en het leger, dat het aantal kolonisten moest beheersen. De nederzetting werd de oorzaak van veel onenigheid en wrijving. In 2012 woonden er 4219 kolonisten.
De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties bestempelt Israëlische nederzettingen als illegaal; Israël is het oneens met deze besluiten.
In 1976 waarschuwde de toenmalige Israëlische minister-president Yitzhak Rabin dat voortzetting van het stichten van nederzettingen tot apartheid zou kunnen leiden. Hij zei: "Gush Emunim is geen nederzettingenbeweging, maar het is vergelijkbaar met een kanker in het weefsel van Israëls democratische samenleving. Het is een verschijning van een organisatie die het recht in eigen handen neemt.".
Op 30 mei 2006 vond een aanslag plaats in de stad. Een Palestijn vermomd als orthodoxe Israeliër blies zichzelf op bij een tankstation. Er vielen vier doden. Op 6 januari 2025 vond een schietpartij plaats toen gewapende Palestijnse militanten een aanslag op een bus uitvoerden waarbij ook acht mensen werden verwond.
* ↑ Archives Reveal What Israeli Left-wing Leaders Truly Thought About Early Settlement Efforts haaretz.com, 5 januari 2022
* ↑ Israel, the West Bank and international law; Gerson Allan, 1978, pag. 150-151
* ↑ Zie o.m. de VN-veiligheidsraadsresoluties 446, 452, 465 en 471
* ↑ Israeli Settlements and International Law, Israëlisch ministerie van buitenlandse zaken
* ↑ In 1976 interview, Rabin likens settler ideologues to 'cancer' warns of 'apartheid'. timesofisrael.com, 25 september 2015
* ↑ Rabin compares Israeli settlements to cancer in 1976 interview. i24news.tv, 26 september 2015
* ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4863022.stm. Gearchiveerd op 24 mei 2022.
# Kedumim

Kedumim oftewel Qedumim (Hebreeuws: קדומים; Arabisch: كدوميم) is een Israëlische nederzetting, gesticht in 1975 op een Israëlische legerpost op de bezette Westelijke Jordaanoever van Palestina in het gouvernement Nablus.
In de Zesdaagse Oorlog van 1967 veroverde en bezette Israël de Westelijke Jordaanoever. Vanaf 1973 werden er para-militaire buitenposten (outposts) gesticht. Hoewel het Israëlische kabinet, de Knesset met een kabinets-resolutie de nederzetting illegaal beoordeelde, kreeg een groepje leden van de nationalistische religieus- zionistische Gush Emunim-beweging in 1975 uiteindelijk toestemming van Shimon Peres (toen Minister van Defensie onder Yitzhak Rabin) om zich voorlopig te vestigen op de legerpost Kaddum van het Israëlisch defensieleger (IDF) ten zuid-westen van de stad Nabloes De kolonisten hadden zich er intussen genesteld en bleven, terwijl de groep aangroeide. Er ontstonden bloedige rellen tussen de extremistische kolonisten en het leger, dat het aantal kolonisten moest beheersen. De nederzetting werd de oorzaak van veel onenigheid en wrijving. In 2012 woonden er 4219 kolonisten.
De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties bestempelt Israëlische nederzettingen als illegaal; Israël is het oneens met deze besluiten.
In 1976 waarschuwde de toenmalige Israëlische minister-president Yitzhak Rabin dat voortzetting van het stichten van nederzettingen tot apartheid zou kunnen leiden. Hij zei: "Gush Emunim is geen nederzettingenbeweging, maar het is vergelijkbaar met een kanker in het weefsel van Israëls democratische samenleving. Het is een verschijning van een organisatie die het recht in eigen handen neemt.".
Op 30 mei 2006 vond een aanslag plaats in de stad. Een Palestijn vermomd als orthodoxe Israeliër blies zichzelf op bij een tankstation. Er vielen vier doden. Op 6 januari 2025 vond een schietpartij plaats toen gewapende Palestijnse militanten een aanslag op een bus uitvoerden waarbij ook acht mensen werden verwond.

## Externe link

* Gush Emunim encyclopedia.com
* ↑ Archives Reveal What Israeli Left-wing Leaders Truly Thought About Early Settlement Efforts haaretz.com, 5 januari 2022
* ↑ Israel, the West Bank and international law; Gerson Allan, 1978, pag. 150-151
* ↑ Zie o.m. de VN-veiligheidsraadsresoluties 446, 452, 465 en 471
* ↑ Israeli Settlements and International Law, Israëlisch ministerie van buitenlandse zaken
* ↑ In 1976 interview, Rabin likens settler ideologues to 'cancer' warns of 'apartheid'. timesofisrael.com, 25 september 2015
* ↑ Rabin compares Israeli settlements to cancer in 1976 interview. i24news.tv, 26 september 2015
* ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4863022.stm. Gearchiveerd op 24 mei 2022.
# Erquennes

Erquennes is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse gemeente Honnelles.
Erquennes ligt in het oosten van de gemeente, langs de Franse grens. Het dorpscentrum van Athis ligt amper een kilometer ten noordwesten, het dorpscentrum van Fayt-le-Franc een kilometer ten westen. De drie dorpscentra zijn tegenwoordig door lintbebouwing met elkaar verbonden.
Tussen het dorpscentrum en de Franse grens ligt het gehucht Grosse Croix. In het oosten van de deelgemeente liggen de gehuchtjes Rinchon, Ferlibray, en helemaal in het oosten ligt Ruinsette, tegen de grens met het gehucht Coron in Blaugies.

## Geschiedenis

Erquennes was een zelfstandige gemeente tot de gemeentelijke fusies van 1977, toen het met negen andere gemeenten een deelgemeente werd van de nieuwe fusiegemeente Honnelles.

## Bezienswaardigheden

* De Église Saint-Ghislain

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december
# Dag Solstad

Dag Solstad (Sandefjord, 16 juli 1941 – 14 maart 2025) was een Noors schrijver en dramaturg. Hij heeft meer dan dertig boeken op zijn naam staan en een groot deel daarvan werd vertaald in verschillende talen. Zijn vroege werk was enigermate omstreden vanwege de maoïstische tendensen ervan. Nadien werd hij een van de meest vooraanstaande Noorse auteurs.
Naast romans schreef Solstad ook toneelstukken. Zijn werk werd verschillende malen bekroond. Hij schreef ook een aantal journalistieke verslagen over verschillende wereldkampioenschappen voetbal.
Solstad overleed op 14 maart 2025 op 83-jarige leeftijd.

## Romans

* Irr! Grønt! - (1969)
* Arild Asnes, 1970 - (1971)
* 25. septemberplassen - (1974)
* Svik. Førkrigsår - (1977)
* Krig. 1940 - (1978)
* Brød og våpen - (1980)
* Gymnaslærer Pedersens beretning om den store politiske vekkelse som har hjemsøkt vårt land (Vertaald als Leraar Pedersens verslag van de invloedrijke politieke beweging die een bezoeking voor ons land is geweest) - (1982)
* Forsøk på å beskrive det ugjennomtrengelige - (1984)
* Roman 1987 - (1987)
* Medaljens forside - (1990)
* Ellevte roman, bok atten - (vertaald als Roman 11, boek 18) (1992).
* Genanse og verdighet - (Vertaald als Gêne en waardigheid) (1994)
* Professor Andersens natt - (Vertaald als Professor Andersens nacht)(1996).
* T. Singer (Vertaald als T. Singer) - (1999)
* 16/07/41 - (2002)

## Prijzen

* 1969 - Mads Wiel Nygaards legat
* 1969 - Kritikerprisen voor Irr! Grønt!
* 1982 - Språklig samlings litteraturpris
* 1989 - Literatuurprijs van de Noordse Raad voor Roman 1987
* 1992 - Kritikerprisen voor Ellevte roman, bok atten
* 1996 - Doblougprijs
* 1996 - Gyldendalprisen
* 1998 - Brageprijs
* 1999 - Kritikerprisen voor T. Singer
* 2001 - Vestfolds Litteraturpris
* 2004 - Aschehougprijs
* 2006 - Brageprijs voor Armand V. Fotnoter til en uutgravd roman
* ↑ Den norske, prisvindende forfatter Dag Solstad er død i en alder af 83 år
* Bibsys: 90064504
* Biblioteca Nacional de España: XX4441067
* Bibliothèque nationale de France: cb12033114r (data)
* CiNii: DA18351901
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: sols005
* Gemeinsame Normdatei: 123008603
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7829 8055
* Library of Congress Control Number: n79094693
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000007712
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001201535
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0040327
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007586348805171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000028678
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068117582
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A011072778
* LIBRIS: 225627
* SNAC: w6wt6ftk
* Système universitaire de documentation: 02850917X
* Virtual International Authority File: 7406235
* WorldCat: E39PBJwhCdWg7gxPFYfJT4qxXd
# Abakan (rivier)

Abakan, Grote Abakan of Bolsjoj Abakan (Russisch: Абакан, Большой Абакан; van het Chakassisch voor "Berenbloed") is een Russische rivier die ontspringt in Zuid-Siberië aan de voet van het Altaigebergte en in de stad Abakan in de Jenisej uitmondt. De lengte van de rivier bedraagt 514 km. De bron ligt op een hoogte van circa 2000 meter bij de zuidgrens van Chakassië. Na bijna 190 km mondt de Kleine Akaban erin uit. Tot de omgeving van het dorp Bolsjoj Monok is het een bergrivier, daarna stroomt hij door de Minoesinskdepressie. De monding ligt op een hoogte van 243 meter; het stroomgebied heeft een oppervlak van 32.000 km² en de waterafvoer is gemiddeld 380 m³/sec. Wegens bevriezing is de waterafvoer van november t/m maart vrij gering. Belangrijke functies van de Abakan en haar zijrivieren zijn het transport van boomstammen en irrigatie van de landbouwgebieden van Minoesinsk.
* Gemeinsame Normdatei: 4690479-7
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge929377
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007541989105171
* Virtual International Authority File: 315132516
# Messor smithi

Messor smithi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Cole.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 4 oktober 2013. Geraadpleegd op 26 september 2024.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Messor stoddardi

Messor stoddardi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 4 oktober 2013. Geraadpleegd op 26 september 2024.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# The Circle's End

The Circle's End is een Amerikaanse korte stomme film uit 1914 onder regie van Romaine Fielding. De hoofdrollen worden vertolkt door Romaine Fielding en Mary Ryan.

## Verhaal

Mary, de dochter van de sheriff, is telegrafiste in Loneville. Ze heeft ruzie met haar geliefde Tom Gaynor omdat hij niet wil vertellen waar hij geweest is. Wat ze niet weet is dat hij een verlovingsring is gaan kopen.
Op een dag ontvangt Mary een telegram met een aanhoudingsbevel voor Tom omdat hij verdacht wordt van een treinoverval, maar ze verstopt het telegram voor haar vader. Wanneer ze per toeval de echte daders de buit ziet verdelen, haast ze zich naar huis om haar vader te halen. Die is er echter niet en daarom gaat ze gewapend met een revolver zelf op pad om de bandieten te arresteren. Ze slaagt er aanvankelijk in om de bandieten in de boeien te slaan, maar ze wordt overmeesterd en bewusteloos achtergelaten. Later vindt de sheriff haar en brengt haar naar huis. Daar ontdekt hij het aanhoudingsbevel.
De bandieten, die nog steeds aan elkaar geketend zijn, vluchten de woestijn in maar verdwalen en sterven. Ze worden gevonden door Tom, die de buit meeneemt. Terug in de stad wordt hij prompt gearresteerd door de sheriff. Tom wordt niet geloofd wanneer hij vertelt dat hij alles in de woestijn gevonden heeft. Wanneer Mary weer bij bewustzijn komt wordt alles opgehelderd en gaat Tom vrijuit.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Fielding, Romaine Romaine Fielding | Big Buck | |
| Cobb, Edmund Edmund Cobb | Big Buck's handlanger | |
| Ryan, Mary Mary Ryan | Mary Butts | |
| Robinson, Jesse Jesse Robinson | Tom Gaynor | als Jess Robinson |
| Jacoby, Al Al Jacoby | Sheriff Butts | |
* ↑ (en) (1914). The Circle's End. The Lubin Bulletin