OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gis-mineur

gis-mineur of gis klein (afkorting: G♯m) is een toonsoort met als grondtoon gis.

## Toonladders

De voortekening telt vijf kruisen: Fis, Cis, Gis, Dis en Aïs. Het is de parallelle toonaard van B-majeur. De enharmonisch gelijke toonaard van gis-mineur is as-mineur.
Er bestaan drie mogelijke varianten van gis-mineur:
* Natuurlijke mineurtoonladder: gis - aïs - b - cis - dis - e - fis - gis
* Harmonische mineurladder: gis - aïs - b - cis - dis - e - fisis - gis
* Melodische mineurladder: gis - aïs - b - cis - dis - eïs - fisis - gis

## Bekende werken in gis-mineur

* Das wohltemperierte Klavier (prelude en fuga nr. 18) - Johann Sebastian Bach
* Brothers in Arms (1985) - Dire Straits
* Snow ((Hey Oh)) (2006) - Red Hot Chili Peppers
* Poker Face (2008) - Lady Gaga
| Voortekening: | 7♭ | 6♭ | 5♭ | 4♭ | 3♭ | 2♭ | 1♭ | 0 | 1♯ | 2♯ | 3♯ | 4♯ | 5♯ | 6♯ | 7♯ |
| Majeur: | Ces | Ges | Des | As | Es | Bes | F | C | G | D | A | E | B | Fis | Cis |
| Mineur: | as | es | bes | f | c | g | d | a | e | b | fis | cis | gis | dis | aïs |
# Émilie Dequenne

Émilie Dequenne (Belœil, 29 augustus 1981 - Villejuif 16 maart 2025) was een Belgische actrice.
Tussen 1989 en 1996 bezocht Dequenne de Academie de Musique in Baudour en van 1994 tot 1996 was zij aangesloten bij het theatergezelschap Theatre de la Releve in Ladeuze. Dequenne brak door met haar debuutrol in de film Rosetta (1999), waarvoor ze een Gouden Palm voor Beste Actrice op het Filmfestival van Cannes ontving. In 2012 won ze op datzelfde festival de uitzonderlijke Un Certain Regard Award voor Beste Actrice voor haar rol in A perdre la raison.
Op 17 juli 2002 kreeg Dequenne een dochter, Milla.
Op 16 maart 2025 is Dequenne overleden aan een zeldzame vorm van kanker.

## Filmografie

* Close (2022)
* Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait (2020)
* Je ne rêve que de vous (2019)
* Au revoir là-haut (2017)
* Les Hommes du feu (2017)
* Chez nous (2017)
* Maman a tort (2016)
* Par accident (2015)
* The missing (2014)
* Pas son genre (2014)
* Divin Enfant (2014)
* Möbius (2013)
* La Traversée (2012)
* À perdre la raison (2012)
* La Meute (2010)
* La Fille du RER (2009)
* J'ai oublié de te dire (2009)
* Chacun son cinéma (2007)
* La vie d'artiste (2007)
* Écoute le temps (2006)
* Le Grand Meaulnes (2006)
* La Ravisseuse (2005)
* Les États-Unis d'Albert (2005)
* Avant qu'il ne soit trop tard (2005)
* The Bridge of San Luis Rey (2004)
* L'équipier (2004)
* L'Américain (2004)
* Mariées mais pas trop (2003)
* Une femme de ménage (2002)
* Oui, mais (2001)
* Le Pacte des loups (2001)
* Rosetta (1999)

## Externe link

* (en) Émilie Dequenne in de Internet Movie Database
* ↑ NWS, VRT, Belgische actrice Emilie Dequenne (43), bekend van 'Rosetta' en 'Close', overleden. vrtnws.be (16 maart 2025). Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* Bibsys: 7008537
* Biblioteca Nacional de España: XX1605274
* Bibliothèque nationale de France: cb140257844 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058516496306706
* Gemeinsame Normdatei: 1071827065
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1758 4186
* Library of Congress Control Number: no2002039596
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007437264805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 22424695X
* Système universitaire de documentation: 060272805
* Virtual International Authority File: 37115418
* WorldCat: E39PBJtxkgc8MPqbFmc3gQDg8C
# Bes-mineur

bes-mineur of bes klein (afkorting: B♭m) is een toonsoort met als grondtoon Bes.

## Toonladders

De voortekening telt vijf mollen: Bes, Es, As, Des en Ges. Het is de parallelle toonaard van Des-majeur. De enharmonisch gelijke toonaard van bes-mineur is aïs-mineur.
Er bestaan drie mogelijke varianten van bes-mineur:
* Natuurlijke mineurtoonladder: bes - c - des - es - f - ges - as - bes
* Harmonische mineurladder: bes - c - des - es - f - ges - a - bes
* Melodische mineurladder: bes - c - des - es - f - g - a - bes

## Bekende werken in bes-mineur

* Das wohltemperierte Klavier (prelude en fuga nr. 22) - Johann Sebastian Bach
* Pianosonate nr. 2 (1839) - Frédéric Chopin
* Pianoconcert nr. 1 (1874-1875) - Pjotr Iljitsj Tsjaikovski
* Pianosonate nr. 2 (1913) - Sergej Rachmaninov
* Adagio for Strings (1936) - Samuel Barber
* Symfonie nr. 13 (1961-1962) - Dmitri Sjostakovitsj
| Voortekening: | 7♭ | 6♭ | 5♭ | 4♭ | 3♭ | 2♭ | 1♭ | 0 | 1♯ | 2♯ | 3♯ | 4♯ | 5♯ | 6♯ | 7♯ |
| Majeur: | Ces | Ges | Des | As | Es | Bes | F | C | G | D | A | E | B | Fis | Cis |
| Mineur: | as | es | bes | f | c | g | d | a | e | b | fis | cis | gis | dis | aïs |
# D-mineur

{{Infobox toonaard | naam = d-mineur | afbeelding = F-major d-minor.svg | parallel = F-Majeur | gelijknamig = D-Majeur | dominant = a-mineur | subdominant = g-mineur | enharmoniek = | tonen = d - e - f - g - a - bes - c - d
d-mineur of d klein (afkorting: Dm) is een toonsoort met als grondtoon D.

## Toonladders

De voortekening telt één mol: Bes. Het is de parallelle toonaard van F-majeur en de gelijknamige toonaard van D-majeur.
Er bestaan drie mogelijke varianten van d-mineur:
* Natuurlijke mineurtoonladder: d - e - f - g - a - bes - c - d
* Harmonische mineurladder: d - e - f - g - a - bes - cis - d
* Melodische mineurladder: d - e - f - g - a - b - cis - d

## Bekende werken in d-mineur

* Das wohltemperierte Klavier (prelude en fuga nr. 6) - Johann Sebastian Bach
* Toccata en Fuga in d-moll (BWV 565) - Johann Sebastian Bach
* Partita nr. 2 uit Sonates en partita's voor onbegeleide viool (1720) - Johann Sebastian Bach
* Symfonie nr. 26 (1768 of 1769) - Joseph Haydn
* Pianoconcert nr. 20 (1785) - Wolfgang Amadeus Mozart
* Missa in angustiis (1798) - Joseph Haydn
* Pianosonate nr. 17 (1801-1802) - Ludwig van Beethoven
* Symfonie nr. 9 (1823) - Ludwig van Beethoven
* Pianotrio nr. 1 (1839) - Felix Mendelssohn Bartholdy
* Pianoconcert nr. 1 (1858) - Johannes Brahms
* Symfonie nr. 0 (1863), nr. 3 (1872-1873) en nr. 9 (1887-1894) - Anton Bruckner
* Vioolconcert nr. 2 (1877) - Max Bruch
* Symfonie nr. 3 (1893-1896) - Gustav Mahler
* Symfonie nr. 1 (1895) - Sergej Rachmaninov
* Vioolconcert in d (opus 47) (1903) - Jean Sibelius
* Pianoconcert nr. 3 (1909) - Sergej Rachmaninov
* Requiem (opus 48) - Gabriel Fauré
| Voortekening: | 7♭ | 6♭ | 5♭ | 4♭ | 3♭ | 2♭ | 1♭ | 0 | 1♯ | 2♯ | 3♯ | 4♯ | 5♯ | 6♯ | 7♯ |
| Majeur: | Ces | Ges | Des | As | Es | Bes | F | C | G | D | A | E | B | Fis | Cis |
| Mineur: | as | es | bes | f | c | g | d | a | e | b | fis | cis | gis | dis | aïs |
# D-mineur

d-mineur of d klein (afkorting: Dm) is een toonsoort met als grondtoon D.

## Toonladders

De voortekening telt één mol: Bes. Het is de parallelle toonaard van F-majeur en de gelijknamige toonaard van D-majeur.
Er bestaan drie mogelijke varianten van d-mineur:
* Natuurlijke mineurtoonladder: d - e - f - g - a - bes - c - d
* Harmonische mineurladder: d - e - f - g - a - bes - cis - d
* Melodische mineurladder: d - e - f - g - a - b - cis - d

## Bekende werken in d-mineur

* Das wohltemperierte Klavier (prelude en fuga nr. 6) - Johann Sebastian Bach
* Toccata en Fuga in d-moll (BWV 565) - Johann Sebastian Bach
* Partita nr. 2 uit Sonates en partita's voor onbegeleide viool (1720) - Johann Sebastian Bach
* Symfonie nr. 26 (1768 of 1769) - Joseph Haydn
* Pianoconcert nr. 20 (1785) - Wolfgang Amadeus Mozart
* Missa in angustiis (1798) - Joseph Haydn
* Pianosonate nr. 17 (1801-1802) - Ludwig van Beethoven
* Symfonie nr. 9 (1823) - Ludwig van Beethoven
* Pianotrio nr. 1 (1839) - Felix Mendelssohn Bartholdy
* Pianoconcert nr. 1 (1858) - Johannes Brahms
* Symfonie nr. 0 (1863), nr. 3 (1872-1873) en nr. 9 (1887-1894) - Anton Bruckner
* Vioolconcert nr. 2 (1877) - Max Bruch
* Symfonie nr. 3 (1893-1896) - Gustav Mahler
* Symfonie nr. 1 (1895) - Sergej Rachmaninov
* Vioolconcert in d (opus 47) (1903) - Jean Sibelius
* Pianoconcert nr. 3 (1909) - Sergej Rachmaninov
* Requiem (opus 48) - Gabriel Fauré
| Voortekening: | 7♭ | 6♭ | 5♭ | 4♭ | 3♭ | 2♭ | 1♭ | 0 | 1♯ | 2♯ | 3♯ | 4♯ | 5♯ | 6♯ | 7♯ |
| Majeur: | Ces | Ges | Des | As | Es | Bes | F | C | G | D | A | E | B | Fis | Cis |
| Mineur: | as | es | bes | f | c | g | d | a | e | b | fis | cis | gis | dis | aïs |
# Chandra Shekhar

Chandra Shekhar (Hindi: चंद्र शेखर) (Ibrahimpatti (Uttar Pradesh), 1 juli 1927 - New Delhi, 8 juli 2007) was een Indiase socialistische politicus. Als zodanig was hij van 1990 tot 1991 minister-president van India.
Shekhar voltooide zijn studie aan de Universiteit van Allahabad.
Van 1962 tot 1967 was hij lid van de Rajya Sabha, het Indiase hogerhuis. Van 1977 tot aan zijn overlijden was hij bijna onafgebroken lid van de Lok Sabha, het Indiase lagerhuis (hij verloor alleen de verkiezingen van 1984).
Van 10 november 1990 tot 21 juni 1991 was hij premier. Toen de Congrespartij haar steun voor hem introk, moest hij het premierschap opgeven.
Op 5 november 1990 richtte hij en Chaudhari Devi Lal een factie op binnen de toen regerende partij Janata Dal, bekend als de Samajwadi Janatapartij. Uit deze factie kwam de linkse partij Samajwadi Janatapartij (Rashtriya) voort, die hij tot aan zijn dood in 2007 leidde.
Jawaharlal Nehru · Gulzari Lal Nanda · Lal Bahadur Shastri · Indira Gandhi · Morarji Desai · Chaudhary Charan Singh · Rajiv Gandhi · Vishwanath Pratap Singh · Chandra Shekhar · Narasimha Rao · Atal Bihari Vajpayee · Haradanahalli Dodde Deve Gowda · Inder Kumar Gujral · Manmohan Singh · Narendra Modi
* Bibliothèque nationale de France: cb14594544d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 125845448
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8410 3154
* Library of Congress Control Number: n82148933
* Système universitaire de documentation: 092686370
* Virtual International Authority File: 113008127
* WorldCat: E39PBJbGQKHQMwVFG6g8qw9CcP
# Haradanahalli Dodde Deve Gowda

Haradanahalli Doddegowda Deve Gowda (Haradanahalli (Brits-Indië), 18 mei 1933) is een Indiaas politicus. Hij was van juni 1996 tot april 1997 premier van India.

## Levensloop

Deve Gowda groeide op in een boerenfamilie en volgde een opleiding tot ingenieur. In 1954 werd hij lid van de Congrespartij. In 1962 nam hij zitting in de wetgevende vergadering van de deelstaat Karnataka als een onafhankelijke kandidaat. Hij was oppositieleider van een fractie van de Congrespartij, toen de partij in 1972 verdeeld raakte. Onder de noodtoestand die premier Indira Gandhi uitriep zat hij gevangen.
Later maakte Deve Gowda de overstap naar Janata Dal en was van 1983 tot 1988 minister in de regering van de deelstaat. In 1991 kwam hij voor de Janata Dal terecht in de Lok Sabha, het Indiase parlement. Zijn zetel vond hij op de achterste rij. Ruim drie jaar later keerde hij terug naar Karnataka, waar zijn partij bij verkiezingen een absolute meerderheid in het deelstaatparlement had behaald. Als premier trok hij meerdere buitenlandse investeerders aan.
Bij de landelijke verkiezingen van 1996 verloor de Congrespartij fors, maar geen andere partij haalde genoeg zetels om zelfstandig een regering te vormen. De Janata-partij was intussen opgegaan in de Bharatiya Janata-partij en deze maakte op haar beurt weer deel uit van het Verenigd Front. Het Verenigd Front besloot een coalitie te vormen met de Congrespartij en Deve Gowda werd in juni 1996 onverwacht naar voren geschoven als premier. Na het afhaken van een andere kandidaat was hij de minst controversiële kandidaat.
Zijn regering bleef korter dan een jaar in het zadel, toen de Congrespartij in maart 1997 zijn steun introk. Na een consensus onder de ondertussen zestien leden tellende coalitie, verving partijgenoot Inder Kumar Gujral hem als premier. In 1998 werd Deve Gowda herkozen in het parlement en is daar anno 2015 nog steeds lid van.
Jawaharlal Nehru · Gulzari Lal Nanda · Lal Bahadur Shastri · Indira Gandhi · Morarji Desai · Chaudhary Charan Singh · Rajiv Gandhi · Vishwanath Pratap Singh · Chandra Shekhar · Narasimha Rao · Atal Bihari Vajpayee · Haradanahalli Dodde Deve Gowda · Inder Kumar Gujral · Manmohan Singh · Narendra Modi
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel H. D. Deve Gowda op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* H. D. DEVE GOWDA, Trouw, 8 juni 1996
* Bibliothèque nationale de France: cb15819931c (data)
* Gemeinsame Normdatei: 120618133
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1457 5858
* Library of Congress Control Number: n89199393
* Virtual International Authority File: 161548045
* WorldCat: E39PBJcRdmVB94tVfDP8gPq84q
# Émilie Dequenne

Émilie Dequenne (Belœil, 29 augustus 1981 - Villejuif 16 maart 2025) was een Belgische actrice.

## Biografie

Tussen 1989 en 1996 bezocht Dequenne de Academie de Musique in Baudour en van 1994 tot 1996 was zij aangesloten bij het theatergezelschap Theatre de la Releve in Ladeuze. Dequenne brak door met haar debuutrol in de film Rosetta (1999), waarvoor ze een Gouden Palm voor beste actrice op het Filmfestival van Cannes ontving. In 2012 won ze op datzelfde festival de uitzonderlijke Un Certain Regard Award voor beste actrice voor haar rol in A perdre la raison. In 2021 won ze de César voor beste vrouwelijke bijrol voor haar rol in Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait.
Op 17 juli 2002 kreeg Dequenne een dochter, Milla.
Op 16 maart 2025 is Dequenne overleden aan een zeldzame vorm van kanker.

## Filmografie

* Close (2022)
* Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait (2020)
* Je ne rêve que de vous (2019)
* Au revoir là-haut (2017)
* Les Hommes du feu (2017)
* Chez nous (2017)
* Maman a tort (2016)
* Par accident (2015)
* The missing (2014)
* Pas son genre (2014)
* Divin Enfant (2014)
* Möbius (2013)
* La Traversée (2012)
* À perdre la raison (2012)
* La Meute (2010)
* La Fille du RER (2009)
* J'ai oublié de te dire (2009)
* Chacun son cinéma (2007)
* La vie d'artiste (2007)
* Écoute le temps (2006)
* Le Grand Meaulnes (2006)
* La Ravisseuse (2005)
* Les États-Unis d'Albert (2005)
* Avant qu'il ne soit trop tard (2005)
* The Bridge of San Luis Rey (2004)
* L'équipier (2004)
* L'Américain (2004)
* Mariées mais pas trop (2003)
* Une femme de ménage (2002)
* Oui, mais (2001)
* Le Pacte des loups (2001)
* Rosetta (1999)

## Externe link

* (en) Émilie Dequenne in de Internet Movie Database
* ↑ NWS, VRT, Belgische actrice Emilie Dequenne (43), bekend van 'Rosetta' en 'Close', overleden. vrtnws.be (16 maart 2025). Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* Bibsys: 7008537
* Biblioteca Nacional de España: XX1605274
* Bibliothèque nationale de France: cb140257844 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058516496306706
* Gemeinsame Normdatei: 1071827065
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1758 4186
* Library of Congress Control Number: no2002039596
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007437264805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 22424695X
* Système universitaire de documentation: 060272805
* Virtual International Authority File: 37115418
* WorldCat: E39PBJtxkgc8MPqbFmc3gQDg8C
# Émilie Dequenne

Émilie Dequenne (Belœil, 29 augustus 1981 - Villejuif 16 maart 2025) was een Belgische actrice.

## Biografie

Tussen 1989 en 1996 bezocht Dequenne de Academie de Musique in Baudour en van 1994 tot 1996 was zij aangesloten bij het theatergezelschap Theatre de la Releve in Ladeuze. Dequenne brak door met haar debuutrol in de film Rosetta (1999), waarvoor ze een Gouden Palm voor beste actrice op het Filmfestival van Cannes ontving. In 2012 won ze op datzelfde festival de uitzonderlijke Un Certain Regard Award voor beste actrice voor haar rol in A perdre la raison. In 2021 won ze de César voor beste vrouwelijke bijrol voor haar rol in Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait.
Op 17 juli 2002 kreeg Dequenne een dochter, Milla.
Op 16 maart 2025 is Dequenne overleden aan een zeldzame vorm van kanker.

## Filmografie

* Close (2022)
* Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait (2020)
* Je ne rêve que de vous (2019)
* Au revoir là-haut (2017)
* Les Hommes du feu (2017)
* Chez nous (2017)
* Maman a tort (2016)
* Par accident (2015)
* The missing (2014)
* Pas son genre (2014)
* Divin Enfant (2014)
* Möbius (2013)
* La Traversée (2012)
* À perdre la raison (2012)
* La Meute (2010)
* La Fille du RER (2009)
* J'ai oublié de te dire (2009)
* Chacun son cinéma (2007)
* La vie d'artiste (2007)
* Écoute le temps (2006)
* Le Grand Meaulnes (2006)
* La Ravisseuse (2005)
* Les États-Unis d'Albert (2005)
* Avant qu'il ne soit trop tard (2005)
* The Bridge of San Luis Rey (2004)
* L'équipier (2004)
* L'Américain (2004)
* Mariées mais pas trop (2003)
* Une femme de ménage (2002)
* Oui, mais (2001)
* Le Pacte des loups (2001)
* Rosetta (1999)
# Octaaf van Nispen tot Sevenaer

Jhr. Octave François Augustin Marie (Octaaf) van Nispen tot Sevenaer (Arnhem, 2 oktober 1867 – Wassenaar, 30 oktober 1956) was een Nederlands politicus en diplomaat.

## Loopbaan

Van Nispen van Sevenaer was een telg uit een katholiek Gelders adellijk geslacht. Hij was advocaat in Nijmegen en werd in 1901 voor het gelijknamige district tot Kamerlid gekozen. Hij was deskundig op het gebied van onder andere verkeer en Buitenlandse Zaken. Hij volgde in 1912 de CHU'er Van Bylandt op als Tweede Kamervoorzitter, vanwege kritiek op diens leiding.
In 1915 werd hij benoemd tot gezant bij de paus. Dit gezantschap was in 1870 opgeheven toen de paus zijn wereldlijk gezag over Rome verloor, maar werd in verband met de Wereldoorlog tijdelijk hersteld. Het Vaticaan was in die jaren een luisterpost waar het neutrale Nederland waardevolle informatie kon verzamelen en contacten kon leggen.
In augustus 1918 werd Van Nispen tot Sevenaer naar Den Haag ontboden in verband met de kabinetsformatie. De rooms-katholieken waren bij de Kamerverkiezingen van 3 juli veruit de grootste fractie geworden, en hun leider Willem Hubert Nolens was kabinetsformateur. Maar als priester kwam hij niet in aanmerking om minister-president te worden, en de door hem naar voren geschoven Ruys de Beerenbrouck viel niet goed bij de protestanten. De hele formatie lag twee weken stil terwijl Van Nispen zich door het oorlogvoerende Europa naar Den Haag begaf. Eenmaal aangekomen in de werkkamer van koningin Wilhelmina maakte hij aan alle verwachtingen snel een eind: hij verzocht wegens een hartaandoening de functie niet te hoeven aanvaarden. Hij zou overigens met zijn hartkwaal zeer oud worden.
Hij keerde terug naar Rome, waar het gezantschap ook na de wereldoorlog stilzwijgend werd gehandhaafd. In 1926 na de Nacht van Kersten met het SGP-amendement tot schrapping van de gelden voor het gezantschap kwam een einde aan zijn Romeinse jaren. Hij bleef daarna actief als diplomaat. Hij was gevolmachtigd minister laatstelijk in Brussel.
Hij was getrouwd met jkvr. Mathilde Marie Eulalia Serraris (1870-1964), lid van de familie Serraris. Het huwelijk bleef kinderloos.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Cees Fasseur, Wilhelmina, de jonge koningin. 5e herziene druk, 2001.
* Biografisch Portaal: 25924018
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: nisp035
* Parlement.com: vg09ll3nswy4
# Émilie Dequenne

Émilie Dequenne (Belœil, 29 augustus 1981 - Villejuif 16 maart 2025) was een Belgische actrice.

## Biografie

Tussen 1989 en 1996 bezocht Dequenne de Academie de Musique in Baudour en van 1994 tot 1996 was zij aangesloten bij het theatergezelschap Théâtre de la Relève in Ladeuze. Dequenne brak door met haar debuutrol in de film Rosetta (1999), waarvoor ze een Gouden Palm voor beste actrice op het Filmfestival van Cannes ontving. In 2012 won ze op datzelfde festival de uitzonderlijke Un Certain Regard Award voor beste actrice voor haar rol in A perdre la raison. In 2021 won ze de César voor beste vrouwelijke bijrol voor haar rol in Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait.
Op 17 juli 2002 kreeg Dequenne een dochter, Milla.
Op 16 maart 2025 is Dequenne overleden aan een zeldzame vorm van kanker.

## Filmografie

* Close (2022)
* Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait (2020)
* Je ne rêve que de vous (2019)
* Au revoir là-haut (2017)
* Les Hommes du feu (2017)
* Chez nous (2017)
* Maman a tort (2016)
* Par accident (2015)
* The missing (2014)
* Pas son genre (2014)
* Divin Enfant (2014)
* Möbius (2013)
* La Traversée (2012)
* À perdre la raison (2012)
* La Meute (2010)
* La Fille du RER (2009)
* J'ai oublié de te dire (2009)
* Chacun son cinéma (2007)
* La vie d'artiste (2007)
* Écoute le temps (2006)
* Le Grand Meaulnes (2006)
* La Ravisseuse (2005)
* Les États-Unis d'Albert (2005)
* Avant qu'il ne soit trop tard (2005)
* The Bridge of San Luis Rey (2004)
* L'équipier (2004)
* L'Américain (2004)
* Mariées mais pas trop (2003)
* Une femme de ménage (2002)
* Oui, mais (2001)
* Le Pacte des loups (2001)
* Rosetta (1999)
# Émilie Dequenne

Émilie Dequenne (Belœil, 29 augustus 1981 - Villejuif, 16 maart 2025) was een Belgische actrice.

## Biografie

Tussen 1989 en 1996 bezocht Dequenne de Academie de Musique in Baudour en van 1994 tot 1996 was zij aangesloten bij het theatergezelschap Théâtre de la Relève in Ladeuze. Dequenne brak door met haar debuutrol in de film Rosetta (1999), waarvoor ze een Gouden Palm voor beste actrice op het Filmfestival van Cannes ontving. In 2012 won ze op datzelfde festival de uitzonderlijke Un Certain Regard Award voor beste actrice voor haar rol in A perdre la raison. In 2021 won ze de César voor beste vrouwelijke bijrol voor haar rol in Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait.
Op 17 juli 2002 kreeg Dequenne een dochter, Milla.
Op 16 maart 2025 is Dequenne overleden aan een zeldzame vorm van kanker.

## Filmografie

* Close (2022)
* Les Choses qu'on dit, les choses qu'on fait (2020)
* Je ne rêve que de vous (2019)
* Au revoir là-haut (2017)
* Les Hommes du feu (2017)
* Chez nous (2017)
* Maman a tort (2016)
* Par accident (2015)
* The missing (2014)
* Pas son genre (2014)
* Divin Enfant (2014)
* Möbius (2013)
* La Traversée (2012)
* À perdre la raison (2012)
* La Meute (2010)
* La Fille du RER (2009)
* J'ai oublié de te dire (2009)
* Chacun son cinéma (2007)
* La vie d'artiste (2007)
* Écoute le temps (2006)
* Le Grand Meaulnes (2006)
* La Ravisseuse (2005)
* Les États-Unis d'Albert (2005)
* Avant qu'il ne soit trop tard (2005)
* The Bridge of San Luis Rey (2004)
* L'équipier (2004)
* L'Américain (2004)
* Mariées mais pas trop (2003)
* Une femme de ménage (2002)
* Oui, mais (2001)
* Le Pacte des loups (2001)
* Rosetta (1999)