OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gercüş (district)

Gercüş (Aramees: ܟܦܪ ܓܘ̈ܙܐ, Kfar Gawze) is een Turks district in de provincie Batman en telt 25.549 inwoners (2007). Het administratieve centrum van het district is de gelijknamige stad Gercüş. Het district heeft een oppervlakte van 826,0 km².
Tot het in 1990 bij de nieuw gevormde provincie Batman werd gevoegd, was Gercüş een district van de provincie Mardin.
De bevolkingsontwikkeling van het district is weergegeven in onderstaande tabel.
| 1997 | 2000 | 2007 |
| 29.938 | 31.994 | 25.549 |
# LOVER (tijdschrift)

LOVER is een Nederlands intersectioneel-feministisch online magazine, dat in 1974 als tijdschrift werd opgericht. Het magazine publiceert enkele keren per week artikelen en is aanwezig op sociale media.

## Geschiedenis

In 1974 werd LOVER voor het eerst uitgebracht als een bijlage van MVM-nieuws (de nieuwsbrief van Man Vrouw Maatschappij). De naam is een afkorting van 'LiteratuurOVERzicht' (en dient zodoende ook uitgesproken te worden als: lóó-ver). Het idee kwam van Annelies de Vries, lid van de MVM-werkgroep Lezen-Schrijven-Spreken, waarop haar echtgenoot en toenmalig rechtenstudent Jeroen de Wildt het overzicht oprichtte om structuur aan te brengen in het grote aantal feministische geschriften dat er in die tijd dreigde te ontstaan. Na enkele maanden werd de bijlage populair en groeide uit tot een compleet tijdschrift.
Na verloop van tijd werd LOVER minder een overzichtsmedium en steeds meer een discussieforum. In de jaren 1970 werd er al veel gepubliceerd over actuele zaken zoals abortuswetgeving en de rechten van de vrouw. Het blad was een belangrijke verspreider van het gedachtegoed van de tweede feministische golf met publicaties van bekende feministes zoals Anja Meulenbelt, Joke Smit, Selma Leydesdorff, Gloria Wekker en Maaike Meijer. Het is een van de weinige feministische bladen uit die tijd die nog bestaan. In 1981 werd de redactie bekroond met de Annie Romeinprijs omwille van de informatieve waarde, niet-dogmatische en niet-sektarische aanpak en heldere visie. In 2010 ontving LOVER de Domela Nieuwenhuis-penning voor haar inzet voor een menswaardigere samenleving.
Vanaf oktober 2011 was LOVER volledig online beschikbaar, na decennialang een gedrukt tijdschrift te zijn geweest.
In 2024 bestond LOVER 50 jaar. Dit jubilieum werd gevierd met een symposium. Tijdens het programma werd teruggeblikt op een halve eeuw feministisch gedachtengoed en emancipatiejournalistiek, nagedacht over de huidige koers van het inmiddels volledig digitale tijdschrift en vooruitgekeken naar de toekomst.

## Intersectioneel perspectief

LOVER richt zich op intersectioneel feminisme en op bijdragen aan bewustwording, representatie en positieve verandering. LOVER biedt een platform voor kennis en informatie over gender, etniciteit en emancipatie, kritische analyses en persoonlijke ervaringen.

## Redactie

In 1988 vervoegde Geertje Mak de redactie en bleef actief tot 1992. In oktober 1999 werd Akke Visser redacteur en bleef aan tot februari 2001.
Van 2016 tot 2020 was Eva M. Verbeek hoofdredactrice. Zij werd opgevolgd door Maaike van Leendert, vervolgens door Aimée Dabekaussen en Mirjam Brouwer, en sinds 1 januari 2025 is Laura van Stein hoofdredactrice.
* 1 2 Over LOVER. Tijdschrift LOVER. Gearchiveerd op 24 januari 2022. Geraadpleegd op 19 maart 2025.
* 1 2 Geschiedenis. Tijdschrift LOVER. Geraadpleegd op 19 maart 2025.
* ↑ Symposium: LOVER 50 jaar. Tijdschrift LOVER. Geraadpleegd op 19 maart 2025.
* ↑ Wie zijn wij?. Tijdschrift LOVER. Geraadpleegd op 19 maart 2025.
# Ömerli (stad)

Ömerli (Aramees: ܡܥܨܪܬܗ, Ma'sarte) is een stad met 6.698 inwoners gelegen in de provincie Mardin, in de Aramese regio Tur-'Abdin.

## Geschiedenis

De huidige naam Ömerli is geïntroduceerd in 1960 en is afgeleid van de naam van de Mhallami-stam Ömeryan. Ma'asarte wordt geïdentificeerd als de stad Madaranzu in de Aramese stadstaat Bit-Zamani, die werd veroverd door Ashurnasirpal II in 879 voor Christus. De stad werd waarschijnlijk veroverd door het leger van de Sassaniden in 573 ten tijde van de belegering van Dara-Anastasiupolis, tijdens de Romeins-Sassanische oorlog van 572-591, maar werd heroverd en het fort werd hersteld door de Romeinse bevelhebbers Theodore en Andrew in 587.
De stad kende door de geschiedenis een significante populatie van waaronder Syrisch-orthodoxen, Chaldeeuws-katholieken en Nestorianen; de laatste zouden zich in de 14e eeuw tot de islam hebben bekeerd. Ma'asarte maakte deel uit van het Syrisch-orthodoxe bisdom van het klooster van Sint-Abai (klassiek Syrisch: ܕܝܪܐ ܕܡܪܝ ܐܒܝ, geromaniseerd: Dayro d-Mor Abay) tot de dood van de laatste bisschop Isḥoq Ṣaliba in 1730, waarop het bisdom werd opgenomen in het bisdom van Mardin.
De Aramese christenen uit het dorp werden het slachtoffer van de Sayfo aan het begin van de 20e eeuw. Op 12 juni 1915 ontsnapten een paar mannen hieruit en vertelden het volgende verhaal:
   „ Huseyin Bakkero, de eigenaar van het dorp, ging naar Mardin en onderhandelde met de Koerdische stamhoofden Faris Chelebi, Mohammed Ali Chelebi, en de Dashit Ahakat, om deelname aan de liquidatie van de christenen te krijgen. Huseyin reed terug en riep de christelijke dorpelingen bijeen en beloofde plechtig dat ze geen kwaad zouden overkomen. Toen ze echter in zijn huis aankwamen, werden ze gevangengenomen door een groot aantal Koerden. Ze werden aan elkaar vastgebonden en vermoord, en hun lichamen werden in putten gegooid. Qarabash noemde de datum 2 juni 1915, Amerikaans missionaris Simon schreef dat 80 christenen werden vermoord. Twee mannen hebben zichzelf gered door zich in een grot te verstoppen, en één kwam aan bij het Za'faran-klooster. Sommige moslimvrouwen beschermden de christelijke vrouwen en kinderen en begeleidden hen, na een paar dagen onderduiken, naar de Syrisch-Orthodoxe Kerk van de Martelaren in Mardin.”
* ↑ https://www.citypopulation.de/en/turkey/mardin/%C3%B6merli/2120__%C3%B6merli/
* ↑ https://virtual-genocide-memorial.de/region/the-six-provinces/diyarbakir-vilayet/sancak-mardin/kaza-mardin/
# Almere Jungle

Almere Jungle is een dierenpark, zorginstelling, dierenopvang en botanische tuin in de gemeente Almere en werd opgericht in 1996. Volgens de site van Dier en Park, geraadpleegd op 22 augustus 2022, is Almere Jungle lid van deze vereniging.

## Geschiedenis

Rond 1976 tot begin jaren 90 was het terrein ingericht als een volkstuincomplex. De gemeente Almere en Staatsbosbeheer hebben het gebied ontwikkeld tot het huidige stadslandgoed de Kemphaan waar Almere Jungle een onderdeel van is.
Er is voornamelijk opvang voor zoogdieren, reptielen, vissen, vogels en insecten. Het is opgezet als een sociale werkplaats en telde in 2016 meer dan 70 cliënten. In 2022 zijn er meer dan 200 cliënten in de dagbesteding, die zowel jeugd- als volwassenenzorg behelst. Het verzorgen van de dieren wordt zoveel mogelijk gedaan door de cliënten die worden bijgestaan door professionele begeleiders. Naast de dierverzorging zijn cliënten actief in de horeca, de techniek, creationslab, winkel, groenverzorging en meer.
Almere Jungle is een stichting. Sinds 10 oktober 2016 heeft het dierenpark een dierentuinvergunning. Vanaf dat moment begon het groeien pas echt. Doordat er maar één hectare grond is, is uitbreiding niet mogelijk en wordt de bestaande indeling regelmatig vernieuwd en verbeterd. Er zijn plannen voor uitbreiding

## Diersoorten

    Dit overzicht is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden.
In Almere Jungle zijn verschillende diersoorten te vinden. Hieronder een overzicht van de diersoorten die er te vinden zijn.

### Geleedpotigen

* Argentijnse kakkerlak
* Aziatische bosschorpioen
* Braziliaanse zalmroze vogelspin
* Chileense vogelspin
* Flappentak
* Rozenkever
* Keizerschorpioen
* Peruaanse wandelende tak

### Ongewervelden

* Afrikaanse reuzenslak

### Reptielen

* Baardagaam
* Blauwtongskink
* Brilkaaiman
* Griekse landschildpad
* Groene leguaan
* Kolenbranderschildpad
* Luipaardgekko
* Moerasschildpad
* Roodwangschildpad
* Rattenslang
* Sporenschildpad
* Tijgerpython
* Tokeh gekko

### Vissen

* Arowana
* Maanvis
* Reuzengoerami
* Pauwoogzoetwaterrog
* Roodbuikpiranha
* Spiegelkarper
* Zwarte pacu

### Vogels

* Bengaalse oehoe
* Brahma kip
* Diamantduif
* Grasparkiet
* Grijze roodstaartpapegaai
* Kalkoen
* Kerkuil
* Kingduif
* Nandoe
* Pauwstaartduif
* Pekingeend
* Roodschoudertaling
* Rosé kaketoe
* Valkparkiet
* Zilverfazant
* Zwartnekarassari

### Zoogdieren

* Alpaca
* Hudsoneekhoorn
* Cavia
* Fret
* Klauwaapjes
* Konijn
* Stekelvarken
* Stokstaartje
* Tamme rat
* Wasberen
* Witoorpenseelaapje
# Station Fairlie

Fairlie is een spoorwegstation van National Rail in North Ayrshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Georges Claes (Boutersem)

Georges Claes (Boutersem, 7 januari 1920 – Leuven, 14 maart 1994) was een Belgisch wielrenner. Claes was prof van 1939 tot 1953. Zijn grootste successen kende hij in de kasseiklassieker Parijs-Roubaix die hij tweemaal won, in 1946 en 1947. In totaal won hij een vijftigtal profkoersen.
Claes had na zijn loopbaan een café in Kerkom, dat Parijs-Roubaix heette. Ook zijn zoon Georges werd profwielrenner.
Op 26 januari 2023 kende de gemeenteraad van Boutersem hem als eerste de titel "ereburger" toe.

## Erelijst
### 1941

    Zottegem - Dr. Tistaertprijs
    3e etappe Ronde van België
    Eindklassement Ronde van België

### 1942

    Grote-1 Mei Prijs

### 1946

    Parijs-Roubaix

### 1947

    Parijs-Roubaix
    Ronde van Limburg

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Luik-Bast.‑Luik | Waalse Pijl | Omloop Het Volk | Waalse Pijl |
| 1939 | | 14e | | | | | | |
| 1942 | | | 2 ↑ | | | | | |
| 1943 | | | | | 21e | 2 | | 2 |
| 1944 | | | 10e | 5e | | | | |
| 1946 | | | 8e | 1 ↑ | | | | |
| 1947 | | | 8e | 1 ↑ | | | | |
| 1948 | | | 11e | 3 ↑ | | | 6e | |
| 1949 | 24e | | | 12e | | | | |
| 1950 | | | | 9e | | | 12e | |
* ↑ De bronnen zijn niet eensluidend over zijn geboorteplaats: volgens memoire du cyclisme is het Boutersem, volgens site du cyclisme is het Lovenjoel. Gearchiveerd op 7 april 2022.
* ↑ Georges Claes Ereburger 2022. Boutersem. Geraadpleegd op 13 maart 2025.
# Nina Pinzarrone

Nina Pinzarrone (Brussel, 24 november 2006) is een Belgisch kunstschaatsster. Ze werd op de Europese kampioenschappen van 2024 en 2025 tweemaal derde.

## Levensloop

Op vierjarige leeftijd begon Pinzarrone met kunstschaatsen op schaatsbaan Poseidon in Sint-Lambrechts-Woluwe. Later verplaatste ze haar activiteiten naar IJsbaan Leuven en vervolgens (in het spoor van haar coach Ansje Bocklandt) naar Antarctica in Wilrijk.

### Seizoen 2018/2019

Op het Belgisch Nationaal Kampioenschap voor Dames Nieuwelingen werd ze op 16 november 2018 tweede.

### Seizoen 2021/2022

Dit seizoen nam ze deel aan vier evenementen:
* Wereldkampioenschap Junioren voor Individueel Dames (17/04/2022): 11de plaats
* Challenge Cup voor Dames Junioren (27/02/2022): 7de plaats
* ISU Grand Prix Junioren in Ljubljana (Individueel Dames) (25/09/2021): 5de plaats
* ISU Grand Prix Junioren in Courchevel II (Individueel Dames) (27/08/2021): 6de plaats

### Seizoen 2022/2023

In augustus 2022 had Pinzarrone last van een dubbele stressfractuur aan de rechterheup. Ze mocht tijdens haar revalidatie twee maanden niet meer schaatsen of wandelen, en was zelfs tijdelijk tot de rolstoel veroordeeld. In januari 2023 haalde Pinzarrone op 16-jarige leeftijd de vijfde plaats op de Europese kampioenschappen in Finland met een totaal van 185.92 punten. De kunstschaatsster kreeg in de korte kür 61.35 punten en in de vrije kür 124.57 punten. In maart 2023 in Japan eindigde Pinzarrone op haar eerste wereldkampioenschap op de elfde plaats met 191,78 punten.

### Seizoen 2023/2024

Op 4 november 2023 haalde ze met een totaalscore van 198,90 punten een zilveren medaille bij haar debuut in het Grand Prix-circuit kunstschaatsen. In het Franse Angers haalde ze op de korte kür 65,74 punten en op de vrije kür 133,06 punten, beide resultaten een nieuw persoonlijk record.
Op de Europese kampioenschappen kunstschaatsen van 2024 in het Litouwse Kaunas won Pinzarrone de bronzen medaille. Haar punten op de korte kür 69.70 punten en op de vrije kür 132.79 punten.

### Seizoen 2024/2025

Op de Europese kampioenschappen kunstschaatsen van 2025 in het Estse Tallinn won Pinzarrone opnieuw de bronzen medaille. Ze kreeg op de korte kür 66.80 punten en op de vrije kür 124.64 punten.
Pinzarrone krijgt financiële ondersteuning van Be Gold en Sport Vlaanderen. Haar doel op de lange termijn is deelnemen aan de Olympische Winterspelen van 2026 en 2030.

## Persoonlijke records

    Behaald tijdens ISU wedstrijden.
| | punten | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 202.29 | 2024 Europese kampioenschappen |
| Hoogste korte kür | 069.70 | 2024 Europese kampioenschappen |
| Hoogste lange kür | 133.06 | 2023 Grand Prix de France |

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 19/20 | 21/22 | 22/23 | 23/24 | 24/25 |
| Wereldkampioenschap | | | 11e | 15e | |
| Europees kampioenschap | | | 5e | 3 | 3 |
| Grand Prix-finale | | | | 4e | |
| Nationaal kampioenschap | | | | 1 | 1 |
| WK junioren | | 11e | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
| NK junioren | 1 | 1 | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
# Alicia Dujovne Ortiz

Alicia Dujovne Ortiz (Buenos Aires, 4 januari 1940) is een Argentijnse journalist en schrijver. Ze woont in Toulouse.
Ze studeerde aan de Universiteit van Buenos Aires en ze heeft biografieën geschreven van verschillende beroemdheden.

## Romans

* El agujero en la tierra, 1980.
* Anita cubierta de arena, 2003.
* El árbol de la gitana, 1997.
* El buzón de la esquina. Novela, 1977.
* La muñeca rusa. Novela, 2009.
* Las perlas rojas. Novela, 2005.
* Un corazón tan recio, 2011.
* La Madama, 2014.
* La más agraciada, 2015.
* ↑ Guggenheim Fellows database; geraadpleegd op: 22 december 2020; Guggenheim-identificatiecode voor fellowship: alicia-dujovne-ortiz.
* ↑ https://web.archive.org/web/20090717103119/http://www.literatura.org/Dujovne/index.html
* Biblioteca Nacional de España: XX908381
* Bibliothèque nationale de France: cb11901041p (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981061162544706706
* CiNii: DA11532420
* Gemeinsame Normdatei: 142271756
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2021 0089
* Library of Congress Control Number: n84185866
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00512978
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260778105171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000364956
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074781030
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000053529
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV120164
* LIBRIS: 50068
* Système universitaire de documentation: 026842467
* Virtual International Authority File: 12307697
* WorldCat: E39PBJkttDCMvJc3MMPgRBGWDq
# Eric Weiner

Eric Weiner is een Amerikaanse correspondent voor National Public Radio. Hij werkt vooral in New Delhi, Jeruzalem en Tokio.
Weiner is ook de auteur van het boek The Geography of Bliss: One Grump's Search for the Happiest Places in the World. In dit boek reist Weiner naar plaatsen rond de wereld, inclusief IJsland, Bhutan, Moldavië en Qatar om uit te zoeken hoe deze verschillende mensen leven.
# Elin Grindemyr

Elin Grindemyr (Norrköping, 7 februari 1983) is een Zweeds model.
Ze werd ontdekt in 2003, ze stond in de september-uitgave van het Zweedse mannenblad Slitz. De reden hiervoor was dat het blad een verkiezing hield met als thema "de meest sexy vriendin". Ze won de verkiezing niet, maar twee jaar later werd ze door hetzelfde blad uitgeroepen tot de meest sexy vrouw van Zweden.
# Barthel Thomas

Barthel Thomas (Keulen, 14 september 1929 – Bad Bodendorf, 23 oktober 2005) was een Duits voetballer en voetbalcoach. In Nederland was hij tussen 1962 en 1963 de hoofdtrainer van Roda JC. Hij was een jaar eerder al in beeld om hoofdtrainer te worden bij Roda Sport.

## Erelijst
### 1. FC Nürnberg

| Competitie | Winnaar | Winnaar |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Regionalliga Süd | 1x | 1970/71 |
* ↑ Roda JC startklaar voor strijd, Limburgsch Dagblad (via Delpher.nl), 19 juli 1962
* ↑ Stuivertje wisselen bij Rapid en MVV, Nieuwe Haarlemsche Courant (via Delpher.nl), 10 juli 1961
# Polyptiek

Polyptiek kan verwijzen naar:
* Polyptiek (document), een manuscript uit de middeleeuwen
* Polyptiek (schilderij), een schilderij met meerdere luiken
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Polyptiek en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# SpaceX Crew-10

SpaceX Crew-10 is de tiende reguliere vlucht onder NASA’s Commercial Crew-programma waarmee SpaceX vier ruimtevaarders naar het ISS vervoert. Het is tevens de zeventiende bemande Crew Dragon-vlucht.
De missie zal vier bemanningsleden - NASA-astronauten Anne McClain en Nichole Ayers, JAXA-astronaut Takuya Onishi en Roskosmos-kosmonaut Kirill Peskov - naar het internationale ruimtestation (ISS) vervoeren. De missie werd gelanceerd op 14 maart 2025 om 23:03:48 UTC vanaf lanceercomplex 39A in het Kennedy Space Center.

## Bemanning

| Positie | Ruimtevaarder |
| Gezagvoerder | Anne McClain, NASA, 2e ruimtevlucht |
| Piloot | Nichole Ayers, NASA 1e ruimtevlucht |
| Missiespecialist | Takuya Onishi, JAXA 2e ruimtevlucht |
| Missiespecialist | Kirili Peskov, Roskosmos 1e ruimtevlucht |
# Gabriel Misehouy

Gabriel Misehouy (Amsterdam, 18 juli 2005) is een Nederlands voetballer van Ghanese afkomst die als doorgaans als middenvelder speelt. Hij verruilde in 2024 Ajax voor Girona.

## Clubcarrière
### Ajax

Gabriel Misehouy speelde in de jeugd van OSV Oostzaan voordat hij in 2012 in de jeugd van AFC Ajax ging spelen. Hij debuteerde op 16-jarige leeftijd in het betaald voetbal voor Jong Ajax in de Eerste divisie op 21 februari 2022, in de met 1-3 verloren thuiswedstrijd tegen Almere City FC, in de laatste 10 minuten van die wedstrijd viel hij in voor Kristian Hlynsson.
Op 31 januari 2024 werd bekend dat Misehouy zijn contract niet meer verlengd zou worden. Omdat Ajax voorkeur geeft aan talenten met een lopend contract, komt Misehouy de rest van het seizoen niet meer in actie.

### Girona

Misehouy verruilde medio 2024 Ajax voor Girona, dat uitkomt in de Primera División. Op 15 augustus 2024 maakte hij zijn debuut voor de club tegen Real Betis, toen hij in de 71e minuut in de ploeg kwam voor Yangel Herrera. Hij scoorde meteen een minuut de gelijkmaker, op aangeven van Iker Almena. Het bleef 1-1.

## Statistieken
### Beloften

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2021/22 | Jong Ajax | Eerste divisie | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| 2022/23 | Jong Ajax | Eerste divisie | 27 | 4 | 0 | 0 | — | — | 27 | 4 |
| 2023/24 | Jong Ajax | Eerste divisie | 13 | 7 | 0 | 0 | — | — | 13 | 7 |
| 2024/25 | Girona | Primera División | 8 | 2 | 2 | 0 | — | — | 10 | 2 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 44 | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 54 | 13 |
Bijgewerkt op 16 februari 2025.
# Wyvern

De wyvern is een fictief gevleugeld reptiel dat voorkomt in middeleeuwse folkloristische verhalen.

## Etymologie

De naam wordt op zijn Engels uitgesproken als "wai-vern". De naam is een verbastering van Middenengels wyvere, wyver (13e eeuw), een ontlening aan Oudfrans wivre (Frans: guivre en vouivre). Dit is weer afgeleid van het Latijnse woord vipera, dat adder of slang betekent. Het woord is in het oudste Frans verbasterd tot wipera onder Germaanse invloed (Oudhoogduits: wipera).

## Kenmerken

De wyvern wordt meestal staand afgebeeld en lijkt op de normale Europese draak, maar er zijn verschillen. De wyvern heeft maar twee poten, wat het meer op een vogel doet lijken. Die poten worden dan ook vaak als vogelpoten afgebeeld. Het beest kan vuur spuwen en heeft een gevorkte staart of een slangenstaart. De wyvern maakt een fluitend geluid.

## Varianten

Een van de varianten van de wyvern is de zee-wyvern. De wyvern zouden de meest katachtigen van alle draken zijn, met hun katachtige intelligentie en humeur. In de middeleeuwen zouden ze de nuttigste drakensoort zijn voor tovenaars en heksen, omdat ze de unieke kracht hadden om met spreuken om te kunnen gaan.
De wyvern is vergelijkbaar met de slangdraak, die weer vergelijkbaar is met de basilisk, en de lintworm. In de heraldiek is de wyvern vrijwel identiek met de gevleugelde lintwormen op Scandinavische wapens. Er zijn ook uiterlijke gelijkenissen met de griffioen.

## Verhalen

In de middeleeuwse legende De Wyvern van Mordiford is het dier onverwacht ontroerend en roept het gevoelens van liefde en vriendschap op.

## Symboliek en voorkomen

De wyvern staat symbool voor jaloezie, oorlog en de duivel. Het is ook de gepersonifieerde pest. De wyvern komt veel voor in de heraldiek. Zo staat er een goudkleurige wyvern op de vlag van koning Harold II van Engeland afgebeeld op het tapijt van Bayeux en hebben er verschillende Engelse legerregimenten een wyvern als onderdeel van hun embleem.
In de jaren vijftig was er een automodel van fabrikant Vauxhall met de naam Wyvern en recenter verschijnt de wyvern ook in sommige computerspellen als onder meer het oproepbare dier Skeletal Wyvern in de bekende MMORPG's RuneScape, World of Warcraft en Final Fantasy XIV.
* Wyvern in het Great Malvern Priory
* Wyvern van Wessex
* Wyvern op het wapen van Edinburgh
* Wyvern op het wapen van een Amerikaans infanterieregiment

## Literatuurverwijzingen

* ↑ Betekenis van wyvern bij Lexico.
* ↑ Shuker, K. (2006). Draken. Een geïllustreerde geschiedenis. Kerkdriel: Librero. ISBN 9057647044.