OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De ziel verbreekt de banden die haar aan de aarde binden

De ziel verbreekt de banden die haar aan de aarde binden (Frans: L'Âme brisant les liens qui l'attachent à la terre) is een schilderij van Pierre-Paul Prud'hon dat hij tussen 1821 en zijn dood in 1823 maakte. Sinds 2019 maakt het deel uit van de collectie van het Louvre in Parijs.

## Geschiedenis

In 1821 had Constance Mayer, Prud'hons assistente en geliefde, haar keel doorgesneden met een scheermes van de schilder. Prud'hon voelde zich hier schuldig over, omdat zijn weigering haar te trouwen, had bijgedragen aan het ontstaan van de depressie die tot de zelfmoord had geleid. De ziel verbreekt de banden die haar aan de aarde binden wordt vaak geïnterpreteerd als een originele en inventieve weerspiegeling van de gemoedstoestand van de schilder. Mogelijk is het idee voor het schilderij echter al voor Mayers dood ontstaan.
Na de dood van de schilder werd het werk verkocht aan zijn leerling Pierre-Félix Trézel. Later kwam het in bezit van de schilders Eugène Devéria en François-Martial Marcille, in wiens familie het ongeveer 150 jaar bleef. Het schilderij werd op 19 mei 2018 uitgeroepen tot nationaal erfgoed en in november 2019 door de Vereniging van Vrienden van het Louvre geschonken aan het museum.

## Voorstelling

Dit allegorische schilderij toont de ziel van een overledene die naar de hemel vliegt, terwijl een straal goddelijk licht haar verlicht. De ziel heeft de gedaante van een vrouwelijke engel met uitgestrekte armen, haar lichaam slechts gedeeltelijk bedekt door een wapperende witte sluier. Deze iconografie is afkomstig uit de Romeinse begrafeniskunst en was tot de renaissance populair, om daarna bijna geheel te verdwijnen.
Er zijn voorbereidende tekeningen en een olieverfschets waarin de benen van de engel bedekt zijn met een rode sluier. Op de uiteindelijke compositie schilderde Prud'hon deze rode doek rechtsonder. Dit staat symbool voor het fysieke lichaam dat op aarde achterblijft, gekweld door de lelijkheid en vergankelijkheid van het aardse leven, weergegeven als een rots waar de golven tegenaan beuken en een slang.
De hemelvaart van de jonge vrouw doet denken aan De ontvoering van Psyche, een mythologisch schilderij dat eerder door Prud'hon werd geschilderd. Op De ziel verbreekt de banden die haar aan de aarde binden heeft de christelijke symboliek de overhand. Prud'hon liet zich echter ook inspireren door werken met een triomferende figuur van de Overwinning, die door zeventiende-eeuwse Italiaanse meesters zoals Guido Reni gemaakt werden en navolging vonden in het neoclassicisme. De gracieuze figuren, koele huidtinten en heldere lichteffecten zijn ook in Prud'hons werk terug te vinden. Het werk is een hoogtepunt van Prud'hons beheersing van het vrouwelijke naakt. Het tracht de ziel tastbaar te maken, een paradoxale onderneming die de grenzen van het materiële overstijgt.

## Afbeeldingen

* Voorbereidende studie
* De ontvoering van Psyche
# Brandsma

Brandsma kan verwijzen naar:

## Personen

* Cornelis Brandsma (1904-1982), Nederlands politicus
* Halbe Brandsma (1923-2000), Nederlands militair
* Jacob Brandsma (1898-1976), Nederlands roeier
* Jo Brandsma (1900-1973), Nederlands roeier
* Margriet Brandsma (1957), Nederlands journalist
* Marjon Brandsma (1943-2024), Nederlands actrice
* Titus Brandsma (1881-1942), Nederlands theoloog
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Brandsma en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stifttand

Stifttanden zijn twee tanden die haasachtigen achter de snijtanden in de bovenkaak hebben. Deze stifttanden zijn aan de voorkant van het gebit niet zichtbaar, ze zijn korter dan de voorste snijtanden en vallen er helemaal achter weg. De stifttanden vormen een van de verschillen tussen haasachtigen en knaagdieren.
De stifttanden groeien gedurende het hele leven door, net als de overige tanden en kiezen. Bij een haasachtige met een gezond gebit sluiten de stifttanden naadloos aan op de snijtanden in de onderkaak. Bij het eten slijten de snijtanden hierdoor netjes op elkaar af. Dit is ook nodig, want de snijtanden groeien ongeveer 2 mm per week.
Bij tamme konijnen met een slecht gebit kan er worden overgegaan tot het trekken van de snijtanden door een dierenarts. Het is daarbij heel belangrijk dat óók de stifttanden geheel worden getrokken. Wanneer dit niet of onzorgvuldig gebeurt, zullen de stifttanden weer terug groeien. Er zijn dan geen tanden meer om af te slijten, waardoor de stifttanden onbeperkt kunnen doorgroeien. In dit geval zullen de tanden opnieuw getrokken moeten worden.
# Vlag van Helden

De vlag van Helden is op 8 september 1969 vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de voormalige Limburgse gemeente Helden. Sinds 1 januari 2010 is de vlag niet langer als gemeentevlag in gebruik omdat Helden opging in de nieuw gevormde gemeente Peel en Maas. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   In de broeking zes banen van geel en blauw, in de vlucht zes banen van blauw en geel.
De kleuren zijn ontleend aan het gemeentewapen. De vlag is verdeeld in zes korte en zes lange banen. De lange banen staan voor de zes dorpen in de oorspronkelijke gemeente: Beringe, Egchel, Grashoek, Helden, Koningslust en Panningen. De zes korte banen staan voor de zes gehuchten en buurtschappen: Zelen, Onder, Dreese, Everlo, Hub en Loo. Ook de verticale scheiding van broeking en vlucht heeft een symbolische betekenis: door de gemeente loopt een grens tussen twee verschillende dialecten. Ten noorden van de lijn Weert-Venlo wordt een Brabants-Gelders dialect gesproken, terwijl ten zuiden ervan Limburgs wordt gesproken.

## Verwante afbeeldingen

* Het wapen van Helden
Ambt Montfort · Amby · Arcen en Velden · Baexem · Beegden · Belfeld · Bemelen · Berg en Terblijt · Bocholtz · Born · Broekhuizen · Cadier en Keer · Echt · Eijsden · Elsloo · Eygelshoven · Geleen · Grathem · Grubbenvorst · Haelen · Heel · Heel en Panheel · Heer · Helden · Herten · Heythuysen · Hoensbroek · Horn · Horst · Hulsberg · Hunsel · Kessel · Klimmen · Limbricht · Linne · Maasbracht · Maasbree · Margraten · Meerlo-Wanssum · Meijel · Melick en Herkenbosch · Montfort · Munstergeleen · Neer · Nieuwenhagen · Nieuwstadt · Nuth · Ohé en Laak · Onderbanken · Ottersum · Posterholt · Roggel · Roggel en Neer · Schaesberg · Schinnen · Sevenum · Sint Odiliënberg · Sittard · Stevensweert · Stramproy · Susteren · Swalmen · Tegelen · Thorn · Ubach over Worms · Ulestraten · Urmond · Valkenburg-Houthem · Vlodrop · Wessem · Wittem
* Helden (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 4 augustus 2019.
* Vroomen, René (15 oktober 2015). De vlag van de gemeente Peel en Maas - Ruitenkruis, Maas en turf. Vlag! 9 (16)
# Oude Tivoli

Het Oude Tivoli was een voetbalstadion in de Duitse stad Aken aan de Krefelderstraße en was thuisbasis van de voetbalclub Alemannia Aachen. Het stadion werd op 3 juni 1928 geopend. Er werd één interland gespeeld en wel op zondag 19 december 1982 de EK kwalificatie wedstrijd Malta - Nederland (0-6) voor 18.000 toeschouwers.
In de loop der jaren werd het stadion verschillende malen uitgebreid en vernieuwd. In het seizoen 2003-2004 werden de stadionlampen in de vier lichtmasten vervangen voor lampen met de dubbele licht opbrengst, alle kuipstoeltjes werden vervangen, een LED scorebord geplaatst en ten slotte veldverwarming aangelegd. In het laatste seizoen 2008-2009 had het stadion een capaciteit van 21.300 plaatsen. In juni 2009 werd het stadion vervangen door het nabijgelegen Neuer Tivoli. Op 1 juli 2011 werd met de sloop van het oude stadion begonnen om plaats te maken voor een nieuwbouwwijk. De sloopwerkzaamheden duurden tot oktober 2011.
# Niina Petrõkina

Niina Petrõkina (Tallinn, 14 augustus 2004) is een Estisch kunstschaatsster. Ze is drievoudig Estisch kampioene. In 2025 won ze als eerste Estische ooit goud op de Europese kampioenschappen.

## Biografie

In 2008 begon Petrõkina op vierjarige leeftijd met kunstschaatsen. In oktober 2017 debuteerde ze op internationaal niveau bij de junioren, en in november 2021 bij de senioren. Op de EK 2025 won Petrõkina de gouden medaille met een nieuw persoonlijk record van 208.18 punten. Al sinds haar kindertijd wordt ze gecoacht door Svetlana Varnavskaja.

## Persoonlijke records

| | punten | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 208.18 | 2025 Europese kampioenschappen |
| Hoogste korte kür | 068.94 | 2025 Europese kampioenschappen |
| Hoogste lange kür | 139.24 | 2025 Europese kampioenschappen |

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 19/20 | 21/22 | 22/23 | 23/24 | 24/25 |
| Wereldkampioenschap | | 16e | 9e | 16e | |
| Europees kampioenschap | | 7e | 6e | | 1 |
| WK junioren | 33e | 9e | 12e | | |
| Nationaal kampioenschap | 2 | 1 | 1 | | 1 |
* Petrõkina's profiel op isuresults.com
* ↑ Competition Results: Niina Petrokina. International Skating Union.
* ↑ (en) Niina Petrokina captures first European title on home ice. goldenskate.com. Geraadpleegd op 9 maart 2025.
* ↑ (en) Near-fatal illness strengthens Estonia's Niina Petrokina. goldenskate.com. Geraadpleegd op 9 maart 2025.
# Lijst van Filmmuziek Top 40 in 2019

Dit is een lijst van Filmmuziek Top 40 die werd uitgezonden op 22 februari 2019 op NPO Radio 4.
| Pos. | Componist | Filmtitel |
| 1 | Ennio Morricone | Once Upon a Time in the West |
| 2 | John Williams | Schindler's List |
| 3 | John Williams | Star Wars |
| 4 | Howard Shore | Lord of the Rings |
| 5 | John Williams | Harry Potter 1 t/m 3 |
| 6 | Rogier van Otterloo | Soldaat van Oranje |
| 7 | Yann Tiersen | Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain |
| 8 | Hans Zimmer & Klaus Badelt | Pirates of the Caribbean |
| 9 | Hans Zimmer | Gladiator |
| 10 | John Williams | Indiana Jones |
| 11 | Ennio Morricone | The Good, the Bad and the Ugly |
| 12 | Nino Rota | The Godfather |
| 13 | Ludovico Einaudi | Intouchables |
| 14 | John Williams | Jurassic Park |
| 15 | Wolfgang Amadeus Mozart | Amadeus (Requiem) |
| 16 | Leonard Bernstein | West Side Story |
| 17 | Hans Zimmer | Interstellar |
| 18 | Hans Zimmer | Inception |
| 19 | Vangelis | 1492: Conquest of Paradise |
| 20 | Hans Zimmer | The Lion King |
| 21 | Philip Glass | The Hours |
| 22 | Ennio Morricone | The Mission |
| 23 | Ramin Djawadi | Game of Thrones (serie) |
| 24 | Hans Zimmer | The Da Vinci Code |
| 25 | John Williams | E.T. the Extra-Terrestrial |
| 26 | John Barry | Dances with Wolves |
| 27 | Angelo Badalamenti | Twin Peaks (serie) |
| 28 | Richard Rodgers | The Sound of Music |
| 29 | Rogier van Otterloo | Turks fruit |
| 30 | Richard Wagner | Apocalypse Now (The Ride of the Valkyries) |
| 31 | Mike Oldfield | The Exorcist (Tubular Bells) |
| 32 | Henry Mancini | Pink Panther |
| 33 | John Barry | Out of Africa |
| 34 | James Horner | Titanic |
| 35 | Ludwig van Beethoven | The King's Speech (Symphony No. 7) |
| 36 | James Horner | Braveheart |
| 37 | Alan Silvestri | Back to the Future |
| 38 | Michael Kamen | Band of Brothers (serie) |
| 39 | Richard Strauss | 2001: A Space Odyssey (Also sprach Zarathustra) |
| 40 | John Williams | Jaws |

## Top 3 componisten

De componisten met de meeste noteringen:
| Componist | Aantal |
| John Williams | 7 |
| Hans Zimmer | 6 |
| Ennio Morricone | 3 |
* ↑ Filmmuziek Top 200 aflevering 2019 hitnoteringen.nl
* ↑ Once Upon A Time In The West op 1 in Filmmuziek Top 40 npo.nl
* ↑ NPO Radio 4 Filmmuziek Top 40 - 2019 hitsallertijden.nl
2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Jakobsmitteltor

De Jakobsmitteltor (Porta decumana) was een stadspoort en maakte deel uit van de tussen 1171 en 1175 gebouwde binnenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De stadspoort bestaat niet meer.

## Locatie

In de binnenste ringmuur stond de Jakobsmitteltor in het westzuidwesten tussen de Scherptor (in het oostzuidoosten) en de Königsmitteltor (in het noorden). Ze bevond zich waar vroeger en tegenwoordig nog de Jakobstraße ligt, aan de centrumkant voor de Löhergraben en de Karlsgraben. Tussen de Scherptor en de Jakobsmitteltor bevonden zich twee weertorens en tussen de Jakobsmitteltor en de Königsmitteltor bevonden zich twee weertorens.
De Jakobsmitteltor had later als directe equivalent in de buitenste stadsmuren de Jakobstor. De beide poorten waren onderling rechtstreeks met elkaar verbonden via de Jakobstraße. Vanuit de Jakobsmitteltor kon men ook naar de Junkerstor die aan de straat lag die naar het westen aftakte vanaf de Jakobstraße en over Vaals naar Maastricht voerde.
De stadspoort was een van de belangrijkste stadspoorten van de stad, samen met de Pontmitteltor in het noorden, de Kölnmitteltor in het oosten en de Marschiermitteltor in het zuiden.
Tussen de Jakobsmitteltor en de Königsmitteltor hielden de Karlsschützen hun schijfschieten, waarvan de huidige Karlsgraben zijn naam ontleend heeft.

## Geschiedenis

De poort was onderdeel van de binnenste stadsmuren die op instigatie van Frederik I van Hohenstaufen tussen 1171 en 1175 gebouwd zijn.
De Jakobsmitteltor was onderdeel van de route voor de doorvoer van belastingplichtige goederen, die door Aken doorgevoerd werden.
De naam van de poort was oorspronkelijk Jakobstor, maar omdat er in het verlengde van de Jakobstor een tweede poort werd gebouwd kreeg die de naam Jakobstor. Om verwarring te voorkomen werden veel poorten van de binnenste stadsmuur de toevoeging "mittel" gegeven.
Aan het einde van de 16e eeuw werd de Jakobsmitteltor gesloopt.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jakobsmitteltor op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Königstor (Aken)

De Königstor was een stadspoort gebouwd tussen 1300 en 1350 en maakte deel uit van de buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. Het poortgebouw bestaat niet meer.

## Locatie

De Königstor had als equivalent in de binnenste stadsmuren de Königsmitteltor. De beide poorten waren onderling rechtstreeks met elkaar verbonden via de Königstraße.
Als onderdeel van de buitenste stadsmuren van Aken lag de Königstor tussen de Junkerstor in het zuiden en de Ponttor in het noorden, ongeveer aan de kruising van de Königstraße / Junkerstraße. Tussen de Königstor en de Junkerstor stond de Pfaffenturm. Tussen de Königstor en de Ponttor stonden er zes muurtorens: Langer Turm, Burtscheider Turm, Beguinenturm, Gregoriusturm, Bongartsturm en Krückenturm. Direct naast de Königstor in de richting van de Langer Turm stond een van de wachthuizen van de Akense stadsmuren. Tussen de Königstor en de Pfaffenturm bevond zich de enige met naam bekende erker van de Akense stadsmuren, de Wandlaus.

## Geschiedenis

De Königstor wordt voor het eerst genoemd in 1320. De belangrijkste weg voor Aken naar het economisch belangrijke Maastricht leidde aanvankelijk door deze poort. Doordat ook koningen uit Maastricht de stad via deze weg binnenkwamen, kregen de straten en stadspoort hun naam. Door deze poort verlieten ook gevangenentransporten de stad, aangezien de plek van executie, de Galgenberg, nabij lag. Bovendien voerde de weg naar de leprozerie op het later zo genoemde landgoed Melaten door deze poort.
Geleidelijk aan verloor de poort aan betekenis doordat de weg naar Maastricht via de Junkerstor kwam te liggen. De gemeenteraad besloot in 1686 dat de Königstor gesloten zou blijven. Alleen in de oogsttijd werd de poort voor verlichting van de boeren open gehouden.
Tijdens de Franse bezetting van Aken en de ten tijde van instructies van Napoleon om de militaire betekenis van Aken te minimaliseren, werd de Königstor in het eerste kwart van de 19e eeuw afgebroken.

## Beschrijving

Van de Königstor bestaat er geen beschrijving en op oude stadsansichten wordt de poort hetzelfde voorgesteld als de Ponttor met rechthoekige toren met een schilddak. Twee weervanen kronen de nok van het dak. Ook de voorpoort had een rechthoekig plattegrond.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Königstor (Aachen) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Toren zonder naam (Aken)

De toren zonder naam was een weertoren en maakte deel uit van de tussen 1300 en 1350 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat niet meer.

## Naam

Terwijl van de binnenste stadsmuren van Aken er alleen van de Templerturm een eigennaam bekend is, zijn er van alle torens in de buitenste stadsmuren eigennamen overgeleverd behalve van deze toren. Daar in de meeste literatuur meestal de tweede, buitenste ringmuur behandeld wordt, was de naamsaanduiding "Turm ohne Namen" voor deze weertoren gangbaar geworden.

## Locatie

De toren zonder naam bevond zich in het zuidwesten van de buitenste ringmuur tussen de Jakobstor en de Junkerstor in het bereik van de dwingel van de Lütticher Schanze. Terwijl de toren zonder naam aan het afdalende deel van de ringmuur werd gebouwd, stond deze tegenover de op de hoek van de dwingelmuur van de Lütticher Schanze geplaatste Eyerkeilturm.

## Beschrijving

De toren zonder naam was een rechthoekige toren met een breedte van 8,5 meter. Hij moest de dwingelruimte van de ringmuur verdedigen, terwijl voor de verdediging van de dwingelmuur de Eyerkeilturm diende.
Bouw- en afbreekdatum van de toren zijn er niet overgeleverd. De toren zal echter vroeg zijn afgebroken.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Turm ohne Namen (Aachen) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Martin Kamminga (muzikant)

Martin Kamminga (Muiden, 23 december 1933 – Weesp, 28 oktober 2013) was een Nederlands organist, dirigent en muziekpedagoog.
Hij was zoon van timmerman Evert Kamminga en Neeltje Kramer. Hij was getrouwd met onderwijzeres Sibbeltje Renske van der Hauw (1934–mei 2013). Het echtpaar ligt begraven op de Carspelhof in Weesp.
Kamminga was voorbestemd voor het bankwezen, maar wendde zich tot de muziek. Hij kreeg daarbij zijn opleiding van Piet Kee (orgel), Frans Moonen (koordirectie) en Anton Kersjes (orkestdirectie). Hij werd dirigent van de Koninklijke Christelijke Oratorium Vereniging Amsterdam, waarmee hij jaren achtereen twee concerten per jaar gaf in het Concertgebouw. Tevens werd hij docent koordirectie aan de Hilversums Conservatorium/Muziekschool. Vanaf 1979 tot 1998 was hij daar directeur tot aan de fusie met het Sweelinck Conservatorium, waaruit het Conservatorium van Amsterdam ontstond. Jaren achtereen gaf hij orgelconcerten vanuit de Sint-Laurentius te Weesp. Mede daardoor ontving hij in 2003 de Weesper Cultuurprijs. Zijn afscheid in 2006 ging vergezeld met een uitvoering van de Hohe Messe van Johann Sebastian Bach, wederom in het Concertgebouw. Hij werd toen ook benoemd tot eredirigent van het KCOV en ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Kamminga was leraar van koordirigente Miriam Westgeest.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 5, pagina 131
* Orgelnieuws (15 maart 2020) en Weespernieuws
* Koninklijke Christelijke Oratorium vereniging (KCOV)
* Rouwadvertentie Weesper Nieuws
* Begraafplaatsen online (15 maart 2020)
# Masayuki Okano

Masayuki Okano (岡野 雅行, Okano Masayuki, Yokohama, 25 juli 1972) is een Japans voormalig voetballer die als middenvelder speelde.

## Carrière

Okano speelde tussen 1994 en 2009 voor Urawa Red Diamonds, Vissel Kobe en TSW Pegasus. Hij tekende in 2009 bij Gainare Tottori.

## Japans voetbalelftal

Okano debuteerde in 1995 in het Japans nationaal elftal en speelde 25 interlands, waarin hij 2 keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1995 | 3 | 0 |
| 1996 | 11 | 1 |
| 1997 | 5 | 1 |
| 1998 | 5 | 0 |
| 1999 | 1 | 0 |
| Totaal | 25 | 2 |

## Externe link

* Masayuki Okano op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 14 mei 2021.
1 Kojima · 2 Narahashi · 3 Soma · 4 Ihara · 5 Omura · 6 Yamaguchi · 7 Ito · 8 Nakata · 9 Nakayama · 10 Nanami · 11 Ono · 12 Lopes · 13 Hattori · 14 Okano · 15 Morishima · 16 Saito · 17 Akita · 18 Jo · 19 Nakanishi · 20 Kawaguchi · 21 Narazaki · 22 Hirano · Coach: Okada
# Hiroaki Morishima

Hiroaki Morishima (森島 寛晃, Morishima Hiroaki, Hiroshima, 30 april 1972) is een Japans voormalig voetballer die als middenvelder speelde.

## Carrière

Hiroaki Morishima speelde tussen 1991 en 2008 voor Cerezo Osaka.

## Japans voetbalelftal

Hiroaki Morishima debuteerde in 1995 in het Japans nationaal elftal en speelde 64 interlands, waarin hij 12 keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1995 | 9 | 0 |
| 1996 | 11 | 2 |
| 1997 | 14 | 5 |
| 1998 | 3 | 0 |
| 1999 | 0 | 0 |
| 2000 | 10 | 3 |
| 2001 | 9 | 1 |
| 2002 | 8 | 1 |
| Totaal | 64 | 12 |

## Externe link

* Hiroaki Morishima op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 21 juli 2021.
1 Kojima · 2 Narahashi · 3 Soma · 4 Ihara · 5 Omura · 6 Yamaguchi · 7 Ito · 8 Nakata · 9 Nakayama · 10 Nanami · 11 Ono · 12 Lopes · 13 Hattori · 14 Okano · 15 Morishima · 16 Saito · 17 Akita · 18 Jo · 19 Nakanishi · 20 Kawaguchi · 21 Narazaki · 22 Hirano · Coach: Okada
1 Kawaguchi · 2 Akita · 3 Matsuda · 4 Morioka · 5 Inamoto · 6 Hattori · 7 H. Nakata · 8 Morishima · 9 Nishizawa · 10 Nakayama · 11 Suzuki · 12 Narazaki · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 K. Nakata · 17 Miyamoto · 18 Ono · 19 Ogasawara · 20 Myojin · 21 Toda · 22 Ichikawa · 23 Sogahata · Coach: Troussier
# Atsushi Yanagisawa

Atsushi Yanagisawa (柳沢 敦, Yanagisawa Atsushi, Toyama, 27 mei 1977) is een Japans voormalig voetballer die als aanvaller speelde.

## Carrière

Atsushi Yanagisawa speelde tussen 1996 en 2010 voor Kashima Antlers, Sampdoria, Messina Peloro en Kyoto Sanga FC. Hij tekende in 2011 bij Vegalta Sendai.

## Japans voetbalelftal

Atsushi Yanagisawa debuteerde in 1998 in het Japans nationaal elftal en speelde 58 interlands, waarin hij 17 keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1998 | 2 | 0 |
| 1999 | 4 | 0 |
| 2000 | 10 | 4 |
| 2001 | 6 | 5 |
| 2002 | 9 | 0 |
| 2003 | 5 | 2 |
| 2004 | 8 | 2 |
| 2005 | 10 | 4 |
| 2006 | 4 | 0 |
| Totaal | 58 | 17 |

## Externe link

* Atsushi Yanagisawa op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 24 juni 2021.
* CiNii: DA10808322
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00554778
* Virtual International Authority File: 252976935
1 Kawaguchi · 2 Akita · 3 Matsuda · 4 Morioka · 5 Inamoto · 6 Hattori · 7 H. Nakata · 8 Morishima · 9 Nishizawa · 10 Nakayama · 11 Suzuki · 12 Narazaki · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 K. Nakata · 17 Miyamoto · 18 Ono · 19 Ogasawara · 20 Myojin · 21 Toda · 22 Ichikawa · 23 Sogahata · Coach: Troussier
1 Narazaki · 2 Moniwa · 3 Komano · 4 Endo · 5 Miyamoto · 6 K. Nakata · 7 H. Nakata · 8 Ogasawara · 9 Takahara · 10 Nakamura · 11 Maki · 12 Doi · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 Oguro · 17 Inamoto · 18 Ono · 19 Tsuboi · 20 Tamada · 21 Kaji · 22 Nakazawa · 23 Kawaguchi · Coach: Zico