OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Terrence Howard

Terrence Dashon Howard (Chicago (Illinois), 11 maart 1969) is een Amerikaans acteur en zanger. Voor zijn hoofdrol in Hustle & Flow (2005) werd hij genomineerd voor zowel een Academy Award als een Golden Globe. Meer dan vijftien andere filmprijzen kreeg hij gedurende zijn carrière daadwerkelijk toegekend, waaronder een BET Award, meerdere Black Reel Awards en een Satellite Award. In 2019 kreeg hij een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Howard was van 1989 tot 2003 getrouwd met Lori McCommas, met wie hij drie kinderen kreeg: Aubrey, Hunter en Heavenly. Anderhalf jaar na hun scheiding hertrouwden de twee in februari 2005. Howard is een kleinzoon van Minnie Gentry, die tussen 1972 en 1992 als actrice te zien was in verschillende films en televisieseries. Zijn beide ouders zijn het kind van één blanke en één gekleurde ouder. Hij is een van hun elf kinderen.
Terrence Howard heeft ook een muziekalbum uitgebracht getiteld Shine Through It. Van 2015 tot 2020 was hij in de serie Empire te zien als de rapper/platenbaas Lucious Lyon.
In 2022 kondigde hij aan te stoppen met zijn acteercarrière.

## Filmografie

* The system (2022)
* St. Vincent (2014)
* Prisoners (2013)
* Dead Man Down (2013)
* The Company You Keep (2012)
* The Ledge (2011)
* Law & Order: Los Angeles (2010)
* Fighting (2009)
* For All Mankind (2009)
* The Princess and the Frog (2009, stem)
* Iron Man (2008)
* The Perfect Holiday (2007)
* Awake (2007)
* August Rush (2007)
* The Brave One (2007)
* The Hunting Party (2007)
* Pride (2007)
* Idlewild (2006)
* Get Rich or Die Tryin' (2005)
* Four Brothers (2005)
* Hustle & Flow (2005)
* The Salon (2005)
* Ray (2004)
* Crash (2004)
* Love Chronicles (2003)
* Biker Boyz (2003)
* Hart's War (2002)
* Glitter (2001)
* Angel Eyes (2001)
* Investigating Sex (2001)
* Big Momma's House (2000)
* The Best Man (1999)
* Best Laid Plans (1999)
* Valerie Flake (1999)
* The Players Club (1998)
* Spark (1998)
* Butter (1998)
* Johns (1996)
* Sunset Park (1996)
* Mr. Holland's Opus (1995)
* Dead Presidents (1995)
* Lotto Land (1995)
* Who's the Man? (1993)
* The Jacksons: An American Dream (1992)

## Discografie

* Shine Through It (2008)
* ↑ (en) Terrence Howard Plans to Retire, Says He's 'Given the Very Best' as an Actor (Exclusive) | Entertainment Tonight. www.etonline.com (8 december 2022). Geraadpleegd op 6 juni 2023.
* Biblioteca Nacional de España: XX1645183
* Bibliothèque nationale de France: cb14462389j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 140016112
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7824 4751
* Library of Congress Control Number: no2001040641
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000343005
* MusicBrainz: 24f7ec60-33f7-4a17-9b81-3602809651eb
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0085802
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007431823305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001722572
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 292143273
* SNAC: w6js9sck
* Système universitaire de documentation: 129507407
* Virtual International Authority File: 19904319
* WorldCat: E39PBJcRf9KB4jqBRHjwG6QTHC
# Pterodon

Pterodon is een geslacht van uitgestorven carnivore zoogdieren dat tot de Hyaenodonta behoort. Hij leefde in het Boven-Eoceen en het Onder-Oligoceen (ongeveer 40-33 miljoen jaar geleden) en zijn fossiele overblijfselen zijn gevonden in Europa en Afrika.

## Beschrijving

Dit dier had een lang, laag lichaam en relatief korte poten (in vergelijking met die van huidige carnivoren). De schedel was vrij groot in verhouding tot de rest van het lichaam en de structuur was behoorlijk robuust. De schedel was ongeveer vijfentwintig centimeter lang en de totale grootte van het dier moet vergelijkbaar zijn geweest met die van een grote hond. Het uiterlijk van de schedel was ook vaag vergelijkbaar met dat van een hond. De snuit was lang en de tanden hadden een zodanige conformatie dat ze dit dier in staat stelden zowel vlees als huid te snijden en botten behoorlijk te verpletteren.

## Classificatie

Pterodon is een typische vertegenwoordiger van de Creodonta en zijn kenmerken hebben ertoe geleid dat paleontologen het hebben opgenomen in de familie Hyaenodontidae. De laatste waren nogal gespecialiseerde creodonten, die in een paar miljoen jaar de belangrijkste roofdieren van het Eoceen en Oligoceen werden. De beste fossielen van Pterodon (wiens naam 'gevleugelde tand' betekent) behoren tot de soort Pterodon dasyuroides en zijn gevonden in het Franse Quercy-veld. Het specifieke epitheton verwijst naar het geslacht Dasyuroides, de Australische dasyuri (Dasyurus), vleesetende buideldieren met tanden die erg lijken op die van Pterodon. Andere soorten (P. africanus, P. syrtos) zijn gevonden in Noord-Afrika. De naaste familieleden van Pterodon worden verondersteld de gigantische creodonten van het geslacht Hyainailouros te zijn.

## Paleobiologie

De rangschikking van de kauwspieren, gehypothetiseerd door de inbrenggebieden in de schedel en kaak, geeft aan dat dit dier een geavanceerde aanpassing van het kauwapparaat had in de richting van een afschuiffunctie van de tanden van het wanggebied (kiezen en premolaren).
Literatuur
* C. W. Andrews. 1906. A Descriptive Catalogue of the Tertiary Vertebrata of Fayum, Egypt 1-324
* Polly PD (1996) The skeleton of Gazinocyon vulpeculus gen. et comb. nov. and the cladistic relationships of Hyaenodontidae (Eutheria, Mammalia). Journal of Vertebrate Paleontology 16: 303–319.
* P. A. Holroyd. 1999. New Pterodontinae (Creodonta: Hyaenodontidae) from the late Eocene-early Oligocene Jebel Qatrani Formation, Fayum province, Egypt. PaleoBios 19(2):1-18
Noten
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pterodon (zoologia) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Pterodon

Pterodon is een geslacht van uitgestorven carnivore zoogdieren dat tot de Hyaenodonta behoort. Hij leefde in het Boven-Eoceen en het Onder-Oligoceen (ongeveer 40-33 miljoen jaar geleden) en zijn fossiele overblijfselen zijn gevonden in Europa en Afrika.

## Beschrijving

Dit dier had een lang, laag lichaam en relatief korte poten (in vergelijking met die van huidige carnivoren). De schedel was vrij groot in verhouding tot de rest van het lichaam en de structuur was behoorlijk robuust. De schedel was ongeveer vijfentwintig centimeter lang en de totale grootte van het dier moet vergelijkbaar zijn geweest met die van een grote hond. Het uiterlijk van de schedel was ook vaag vergelijkbaar met dat van een hond. De snuit was lang en de tanden hadden een zodanige conformatie dat ze dit dier in staat stelden zowel vlees als huid te snijden en botten behoorlijk te verpletteren.

## Classificatie

Pterodon is een typische vertegenwoordiger van de Creodonta en zijn kenmerken hebben ertoe geleid dat paleontologen het hebben opgenomen in de familie Hyaenodontidae. De laatste waren nogal gespecialiseerde creodonten, die in een paar miljoen jaar de belangrijkste roofdieren van het Eoceen en Oligoceen werden. De beste fossielen van Pterodon (wiens naam 'gevleugelde tand' betekent) behoren tot de soort Pterodon dasyuroides en zijn gevonden in het Franse Quercy-veld. Het specifieke epitheton verwijst naar het geslacht Dasyuroides, de Australische dasyuri (Dasyurus), vleesetende buideldieren met tanden die erg lijken op die van Pterodon. Andere soorten (P. africanus, P. syrtos) zijn gevonden in Noord-Afrika. De naaste familieleden van Pterodon worden verondersteld de gigantische creodonten van het geslacht Hyainailouros te zijn.

## Paleobiologie

De rangschikking van de kauwspieren, afgeleid uit de inserties in de schedel en kaak, geeft aan dat dit dier een geavanceerde aanpassing van het kauwapparaat had in de richting van een afschuiffunctie van de tanden van het wanggebied (kiezen en premolaren).
Literatuur
* C. W. Andrews. 1906. A Descriptive Catalogue of the Tertiary Vertebrata of Fayum, Egypt 1-324
* Polly PD (1996) The skeleton of Gazinocyon vulpeculus gen. et comb. nov. and the cladistic relationships of Hyaenodontidae (Eutheria, Mammalia). Journal of Vertebrate Paleontology 16: 303–319.
* P. A. Holroyd. 1999. New Pterodontinae (Creodonta: Hyaenodontidae) from the late Eocene-early Oligocene Jebel Qatrani Formation, Fayum province, Egypt. PaleoBios 19(2):1-18
Noten
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pterodon (zoologia) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gervillella

Gervillella (Sowerby, 1814) is een geslacht van uitgestorven tweekleppige weekdieren van de familie Bakevelliidae. Het werd voor het eerst beschreven in het jaar 1814 door de Britse naturalist en illustrator James Sowerby.

## Anatomische kenmerken

Ze hebben longitudinaal langwerpige ongelijke kleppen, de linker is groter dan de rechter. De schelpen zijn versierd met concentrische groeilijnen die beginnen in de umbonale zone en gaan naar het einde van de dorsale marge achter de umbo. In het scharnier kunnen twee voorste tanden en één achterste tand worden waargenomen.

## Leefwijze

Omdat het deel uitmaakt van een uitgestorven groep, is het niet mogelijk om een directe vergelijking te maken met huidige organismen. Echter, vanwege de morfologie van de folders, anatomische kenmerken en paleomilieuaspecten wordt afgeleid dat ze zich gedroegen als benthische, semi-infantiele organismen die in ondiepe wateren leefden, verbonden met een zacht substraat door een duplicaat. Zijn dieet was suspensivoor.

## Verspreiding

Het eerste exemplaar dat werd beschreven, werd toegewezen aan de Oxfordien van Engeland. In Europa zijn exemplaren te vinden van het Onder-Jura tot het Onder-Krijt. Van deze laatste strekten ze zich uit naar Azië, Afrika en Zuid-Amerika. In Argentinië zijn alleen exemplaren gevonden in het bekken van Neuquén, meer bepaald in de Agrio-formatie, waar ze variëren van het Boven-Sinemurien-Pliensbachien tot het Onder-Barremien.
* ↑ Fossilworks: Gervillella. fossilworks.org. Gearchiveerd op 25-10-2021. Geraadpleegd op 25-10-2021.
* ↑ Mindat.org. zh.mindat.org. Gearchiveerd op 25 oktober 2021. Geraadpleegd op 25-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gervillella aviculoides op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gervillella

Gervillella (Sowerby, 1814) is een geslacht van uitgestorven tweekleppige weekdieren van de familie Bakevelliidae. Het werd voor het eerst beschreven in het jaar 1814 door de Britse naturalist en illustrator James Sowerby.

## Anatomische kenmerken

Ze hebben longitudinaal langwerpige ongelijke kleppen, de linker is groter dan de rechter. De schelpen zijn versierd met concentrische groeilijnen die beginnen in de umbonale zone en gaan naar het einde van de dorsale marge achter de umbo. In het scharnier kunnen twee voorste tanden en één achterste tand worden waargenomen.

## Leefwijze

Omdat het deel uitmaakt van een uitgestorven groep, is het niet mogelijk om een directe vergelijking te maken met huidige organismen. Echter, vanwege de morfologie van de folders, anatomische kenmerken en paleomilieuaspecten wordt afgeleid dat ze zich gedroegen als benthische, semi-infantiele organismen die in ondiepe wateren leefden, verbonden met een zacht substraat door een byssus. Zijn dieet was suspensivoor.

## Verspreiding

Het eerste exemplaar dat werd beschreven, werd toegewezen aan de Oxfordien van Engeland. In Europa zijn exemplaren te vinden van het Onder-Jura tot het Onder-Krijt. Van deze laatste strekten ze zich uit naar Azië, Afrika en Zuid-Amerika. In Argentinië zijn alleen exemplaren gevonden in het bekken van Neuquén, meer bepaald in de Agrio-formatie, waar ze variëren van het Boven-Sinemurien-Pliensbachien tot het Onder-Barremien.
* ↑ Fossilworks: Gervillella. fossilworks.org. Gearchiveerd op 25-10-2021. Geraadpleegd op 25-10-2021.
* ↑ Mindat.org. zh.mindat.org. Gearchiveerd op 25 oktober 2021. Geraadpleegd op 25-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gervillella aviculoides op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Elektrische flux

De elektrische flux door een oppervlak $S$ is de oppervlakte-integraal van de elektrische veldsterkte door $S$. De elektrische flux kan worden gezien als een maat voor het aantal veldlijnen door $S$ en wordt uitgedrukt in Vm of Nm²/C. Als symbool voor de flux wordt doorgaans de Griekse hoofdletter $\Psi$, de Psi, gebruikt.
    $\Psi =\iint _{S}\mathbf {E} \cdot \mathbf {\mathrm {d} A}$
Daarin is:
* $\mathbf {E}$ de elektrische veldsterkte in V/m
* $S$ het gedefinieerde oppervlak
* $\mathbf {\mathrm {d} A}$ de oppervlakte-elementen van $S$ of gelijkwaardig daarmee, daar per oppervlakte-element de normaalvector op, in m².

## Overige

* De wet van Gauss, de eerste wet van Maxwell, is een divergentiestelling, die het verband legt tussen de elektrische flux door een gesloten oppervlak $S$ en de elektrische lading die zich in het volume bevindt, dat door $S$ wordt omsloten.
* De magnetische flux door een oppervlak wordt voor een magnetisch veld op een overeenkomstige manier gedefinieerd.
# Hoofdklasse (zaalkorfbal) 2024/25

De Hoofdklasse (zaalkorfbal) 2024/25 is de 20e editie van de Hoofdklasse Zaalkorfbal.
De Hoofdklasse Zaalkorfbal is de op twee na hoogste zaalkorfbalcompetitie van het Nederlandse zaalkorfbal.
De kampioenen van beide poules zullen promoveren naar de Korfbal League 2. De nummers 7 en 8 zullen degraderen naar de overgangsklasse.

## Seizoen
### Hoofdklasse A (HKA)

| # | team | gs | pt | |
| 1 | Wageningen | 14 | 27 | Promotie naar de Korfbal League 2 |
| 2 | SCO/European Aerosols | 14 | 20 | |
| 3 | Avanti/Post Makelaardij | 14 | 19 | |
| 4 | CKV Spirit | 14 | 16 | |
| 5 | AVO | 14 | 14 | |
| 6 | De Meeuwen | 14 | 8 | |
| 7 | NKC '51 | 14 | 6 | Degradatie naar de Overgangsklasse |
| 8 | DOS (W) | 14 | 2 | Degradatie naar de Overgangsklasse |

### Hoofdklasse B (HKB)

| # | team | gs | pt | |
| 1 | KVS/Groeneveld Keukens | 14 | 22 | Promotie naar de Korfbal League 2 |
| 2 | Die Haghe | 14 | 21 | |
| 3 | Nieuwerkerk | 14 | 21 | |
| 4 | Valto | 14 | 20 | |
| 5 | GKV | 14 | 11 | |
| 6 | SKF | 14 | 9 | |
| 7 | Tempo | 14 | 6 | Degradatie naar de Overgangsklasse |
| 8 | De Meervogels | 14 | 2 | Degradatie naar de Overgangsklasse |
# Bovenste Bosch (helling)

Het Bovenste Bosch of Kasteelstraat is een heuvel nabij Teuven in de Voerstreek in de Belgische provincie Limburg. Onder aan de helling in het Gulpdal ligt de abdij van het gehucht Sinnich. De beklimming is ruim een kilometer lang en gaat via enkele haarspeldbochten door het Beusdalbos. Boven op de top staat een monument dat herinnert aan de Dodendraad tijdens de Eerste Wereldoorlog. De weg daalt hierna gelijk af richting het kasteel van Beusdael in het Geuldal.

## Wielrennen

De helling is meermaals opgenomen in de wielerklassiekers Amstel Gold Race en Volta Limburg Classic.
# Siim Kallas

Siim Kallas (Tallinn, Sovjetunie, 2 oktober 1948) is een Estisch politicus van de Eesti Reformierakond. Hij was onder meer premier van Estland (2002-2003) en de eerste Europees commissaris namens Estland (2004-2014).

## Loopbaan

Kallas was van 1991 tot 1995 president van de Centrale Bank van Estland (Eesti Pank). Hij was in deze periode verantwoordelijk voor de succesvolle introductie van de Estische kroon. Zijn loopbaan als politicus begon in 1995, toen hij de liberale Hervormingspartij (Reformierakond) oprichtte. Namens deze partij was hij van 1995 tot 1996 minister van Buitenlandse Zaken onder Tiit Vähi, van 1996 tot 1999 parlementslid en van 1999 tot 2002 minister van Financiën onder Mart Laar, die hij op 28 januari 2002 als minister-president opvolgde. Zijn regering was in functie tot na de verkiezingen van maart 2003.
Bij de toetreding van Estland tot de Europese Unie op 1 mei 2004 werd Kallas Europees commissaris zonder portefeuille. Op 1 november van dat jaar werd hij een van de vijf vicevoorzitters van de Europese commissie-Barroso I en commissaris voor administratieve zaken, audit en fraudebestrijding. In de commissie-Barroso II kreeg hij de portefeuille Transport.
Op 1 november 2014 werd hij als Estisch Eurocommissaris opgevolgd door Andrus Ansip. Zijn portefeuille werd overgenomen door Violeta Bulc.

### Beknopt carrièreoverzicht

* 1991 - 1995: president van de Bank van Estland
* 1995 - 1996: minister van Buitenlandse Zaken van Estland
* 1999 - 2002: minister van Financiën van Estland
* 2002 - 2003: premier van Estland
* 1 mei 2004 - 31 oktober 2004: Europees commissaris voor Economische en Monetaire Zaken
* 1 november 2004 - 2009: vicevoorzitter van de Europese Commissie
* 2010 - 2014: Europees commissaris voor Transport

## Persoonlijk leven

Siim Kallas is de vader van politica en partijgenote Kaja Kallas, die in 2021 premier van Estland werd. Hij besloot zich in 2014 niet herkiesbaar te stellen omdat zijn dochter aankondigde deel te nemen aan de Europese verkiezingen en hij haar wilde steunen.
# Berlin-Reinickendorf

Reinickendorf is een stadsdeel van de Duitse hoofdstad Berlijn en behoort tot het noordwestelijke district (Verwaltungsbezirk) Reinickendorf.

## Ligging

Het stadsdeel ligt in het zuidoosten van het district en grenst in het westen aan Tegel, in het noorden aan Borsigwalde en Wittenau. In het oosten grenst het aan Niederschönhausen en Wilhelmsruh van het district Pankow. In het zuiden grenst het aan Gesundbrunnen en Wedding van het district Mitte.

## Geschiedenis

Het dorp werd gesticht rond 1230. Lange tijd bleef het een landelijk gebied en begon pas exponentieel te groeien door de industrialisatie in de 19de eeuw. In 1890 werd de eerste paardentramlijn getrokken en later kwamen er nog meer lijnen bij. In 1910 bouwde Reinickendorf samen met de omliggende gemeenten Wittenau, Tegel en Rosenthal een ziekenhuis, het Krankenhaus ander Teichstraße, dat op grondgebied van Wittenau lag en tegenwoordig het Vivantes Humboldt-Klinikum heet. In 1911 werd het gemeentehuis in gebruik genomen.
In 1920 werd Reinickendorf, dat toen iets meer dan 41.000 inwoners telde, deel van Groot-Berlijn en werd er ook een district van. Tijdens de luchtaanvallen in de Tweede Wereldoorlog werd voornamelijk de omgeving bij de Franz-Neumann-Platz en de Kurt-Schumacher-Platz zwaar getroffen. Na de oorlog viel Reinickendorf tot aan de Duitse hereniging onder de Franse zone.

## Verkeer

Er lopen twee metrolijnen door het gebied. De lijn U8 met de stations Lindauer Allee, Paracelsus-Bad, Residenzstraße en Franz-Neumann-Platz en de lijn U6 met de stations Otisstraße, Scharnweberstraße und Kurt-Schumacher-Platz.
De treinstations Wilhelmsruh en Schönholz worden bediend door de S-Bahn-lijnen S1 en S26. De stations Eichborndamm, Karl-Bonhoeffer-Nervenklinik en Alt-Reinickendorf en Schönholz worden door de S25 bediend.

## Sport

Voetbalclub RFC Halley-Concordia 1910 speelde van 1929-1931 in de hoogste klasse en opnieuw in 1945/46 onder de naam SG Reinickendorf-Ost. In 1948 sloot de club zich aan bij de Reinickendorfer Füchse. Deze club speelde van eind jaren vijftig tot 1998 onafgebroken in de tweede of voornamelijk derde klasse. In 2005 zakte de club uit de nationale reeksen naar de Berlin-Liga. Van 2008 tot 2011 keerde de club terug naar de Oberliga. In 2012 werd de naam gewijzigd in Füsche Berlin Reinickendorf.
De handbalafdeling speelt als Füchse Berlin in de Bundesliga en won al drie Europese bekers. De club speelt wel niet langer in Reinickendorf, maar in Prenzlauer Berg.
BFC Alemannia 1890 speelde 40 seizoenen in de hoogste klasse, waarvan 1957/58 de laatste keer was. In 1994 fuseerde de club met SC Wacker 04 Berlin, dat ook in Reinickendorf speelde maar wel afkomstig was uit Tegel. Deze club speelde 41 seizoenen in de hoogste klasse, waarvan 1962/63 de laatste keer was. De fusieclub speelde tot 2013 als Alemannia-Wacker, maar nam daarna terug de naam Alemannia aan.
Op de Sportplatz am Schäfersee speelde ook nog BSC Reinickendorf 21
Borsigwalde | Frohnau | Heiligensee | Hermsdorf | Konradshöhe | Lübars | Märkisches Viertel | Reinickendorf | Tegel | Waidmannslust | Wittenau
# Marie-Thérèse Declerck

Marie-Thérèse Declerck (Nieuwkapelle, 11 mei 1848 – Kaaskerke, 1 april 1922) was gekend als Mietje Deboeuf of kortweg Mietje Boeuf. Vanwege haar heldhaftig optreden in de Eerste Wereldoorlog ontving ze al in 1915 het burgerkruis Eerste klas.

## Levensloop

Marie-Thérèse Declerck werd geboren in een gezin van 4 kinderen: Philippe (1832), Melanie (1837), Carolus (1841) en Engelbertus (1844). Samen met haar ouders, August en Godelieve Declerck-Carrein, groeide zij op in Nieuwkapelle. Haar vader August was afkomstig uit Woumen (de Rhille) en huwde op 10 oktober 1832 met Godelieve Carrein (1808-1899).
Haar vader stierf reeds in 1862, dan is Marie-Thérèse 14 jaar oud. In 1873 trouwt zij met August Deboeuf, afkomstig uit Kachtem. Een jaar eerder had zij al een stukje grond aangekocht in Oudekapelle, waar ze hun woonst opbouwden. Het echtpaar kreeg 11 kinderen: Alois, Désiré, Emiel, Hermina, Emma, Zenobie, Irma, Zenobie, Karel, Pelagie en Sylvie. Slechts vijf van hun kinderen bereikten de volwassen leeftijd.

## Eerste Wereldoorlog

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog woonde ze aan de IJzer in Diksmuide, dichtbij de frontlinie. Tegen het begin van de Eerste Wereldoorlog was Marie-Thérèse reeds weduwe. Ze was toen 64 jaar.
Hoewel de Duitse troepen steeds sneller Diksmuide naderden in het najaar van 1914, weigerde Marie-Thérèse te vluchten. Acht maanden bleef ze in haar huisje wonen, vooraleer ze uiteindelijk geëvacueerd werd. Ze naaide en kookte er voor de Belgische en Franse soldaten. Ze trakteerde er soldaten op koffie en geitenmelk en was een troost voor de soldaten aan het front. Wanneer het gevaarlijk werd, schuilde ze samen met de Belgische soldaten in de loopgraven. Door een onderluitenant van het 17de linieregiment werd Marie-Thérèse la Joconde genoemd, wat verwijst naar de Mona Lisa. Op 11 april 1915 verschijnt zij zelfs op de frontpagina van het Franse tijdschrift Le Miroir. Uiteindelijk moest zij vanaf 1915 toch vluchten, waarschijnlijk naar Wulpen.

## Na WOI

Na de oorlog was Marie-Thérèse gehuisvest in Veurne, in een barak in de Noordburgweg. Haar laatste levensjaren bracht ze door bij haar zoon Karel Deboeuf aan de Hoge Brug in Kaaskerke. Daar zal Marie-Thérèse ook sterven op 74-jarige leeftijd. Haar graf blijft nog steeds onvindbaar.

## Onderscheidingen

Van Koning Albert I ontvangt Marie-Thérèse het burgerkruis Eerste klas op 5 augustus 1915.

## Straatnaam

In 2020 werd in Diksmuide een straatnaam, de 'Marie Declerckstraat', naar haar vernoemd.
* 1 2 3 Oudekapelle: oorlogsmoeder Marie Declerck alias Mietje Boeuf. Westhoek Verbeeldt. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* 1 2 3 Vandewalle, Chris, Marie-Thérèse Declerck alias Mietje Deboeuf. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* 1 2 3 4 De zijkant van de oorlog: bezoekersgids. Stefaan Gheysen - Westtoer.
* ↑ (fr) "Une femme héroïque: la "Joconde" de l'Yser", Le Miroir, 11 april 1915.