OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kosho

Keizer Kōshō (孝昭天皇, Kōshō-tennō) was de vijfde keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde.
Kosho was De vijfde legendarische keizer, waarvan historiografische bronnen vaak tegenstrijdige genealogische informatie en geen nadere specificaties omtrent zijn leven en verwezenlijkingen geven.
Tot zijn troonsbestijging was hij bekend onder de naam Mimatsuhikokaeshine no Mikoto (aldus Kojiki; in de Nihon shoki-spelling). Telg van keizer Itoku en keizerin Futomawakahime no Mikoto (Nihon shoki noemt haar Amatoyotsuhime no Mikoto, dochter van Okisomimi no Mikoto), werd hij kroonprins in het 22ste jaar van de regering van Itoku. De prins besteeg de troon, nu als keizer Kōshō (“schittering in piëteit”) toen zijn vader na 34 jaar keizerschap overleed en richtte zijn hof te Wakinokaminoikegokoro no Miya (Kojiki schrijft Kazurakinowakigami no Miya) in, gelegen volgens de kroniek Teiōhen nenki in het district Kazurakinokami in de provincie Yamato (Yamato no Kuni). Gebaseerd op Nihon shoki waarin beschreven staat hoe in het 21e jaar onder keizerin Suiko (613 n.Chr.) Wakinokaminoike in de omgeving van Ikenouchi 池之内 aangelegd werd, situeert Yamato shiryō de vermoedelijke ligging van zijn paleis halverwege het centrum van de huidige stad Gose (Prefectuur Nara) en de wijk Ikenouchi.
De keizer was volgens Kojiki gehuwd met Yosotahobime no Mikoto, een zuster van Okitsuyoso; Nihon shoki vermeldt als gemalin Yosotarashihime, een zuster van Okitsuyoso. Na een regering van 83 jaar, overleed keizer Kōshō in de leeftijd van 93 jaar; volgens Nihon shoki echter op 113-jarige leeftijd. Tot zijn nakomelingschap rekent de overlevering Yamatotarashihikokunioshihito no Mikoto, alias Ōyamatotarashihikokunioshihito no Mikoto, de latere keizer Kōan. Keizer Kōshō’s mausoleum wordt geïdentificeerd met Wakinokaminohakatanoyamanoe no Misasagi, een grafheuvel die zich bevindt in de wijk Ōazamimuro van bovengenoemde stad Gose.

## Externe link

* (ja) Officiële link naar keizer Kōshō's mausoleum
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323.
* Kasahara Hidehiko (笠原英彦). 2001. Successive emperors (歴代天皇総覧: 皇位はどう継承されたか, Rekidai tennō sōran: Kōi wa dō keishō sareta ka). Tokio: Chūō Kōron Shinsha. ISBN 9784121016171; OCLC 49255180.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof (Kunaicho), 孝昭天皇 (05)
* ↑ Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, p. 251; Varley, Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 90; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 4-5.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Suizei

Keizer Suizei (綏靖天皇, Suizei-tennō) was de tweede keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde.
Suizei was de opvolger van de legendarische Jimmu, de eerste keizer van Japan.
Er is tot op heden nog geen antwoord gevonden op de vraag of Suizei al dan niet bestaan zou hebben, omdat er nog geen wetenschappelijk bewijs gevonden is om een dergelijk antwoord te ondersteunen. Suizei betekent vrij vertaald: "De blij gelukkige vrede".
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323.
* Kasahara Hidehiko (笠原英彦). 2001. Successive emperors (歴代天皇総覧: 皇位はどう継承されたか, Rekidai tennō sōran: Kōi wa dō keishō sareta ka). Tokio: Chūō Kōron Shinsha. ISBN 9784121016171; OCLC 49255180.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof (Kunaicho), 綏靖天皇 (02)
* ↑ Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 250-251; Varley, Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, pp. 88-89; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 3-4.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Saint-Loup-du-Gast

Saint-Loup-du-Gast is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire) en telt 305 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mayenne.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Loup-du-Gast bedraagt 10,1 km², de bevolkingsdichtheid is 30,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Lagere Zeevaartschool Pollux

De Lagere Zeevaartschool Pollux werd in 1849 door de Koninklijke Nederlandsche Zeil- en Roeivereeniging te Amsterdam opgericht als het Matrozen-Instituut. Het was bedoeld voor "jongelingen van minderen stand, ten einde dezelve op te leiden tot bekwame matrozen". Deze konden niet terecht op de prestigieuze Kweekschool voor de Zeevaart aan de Prins Hendrikkade te Amsterdam. Via het Matrozen Instituut konden ze - met aanleg en geluk - uiteindelijk de rang van onderofficier of zelfs officier bereiken.

## Schepen

De ligplaats van de opleidingsschepen was vanaf het begin in 1849 het Oosterdok te Amsterdam. Het eerste schip was de 'Dordrecht'. Deze werd opgevolgd door de 'Venus', daarna kwamen de 'Ajax' en de 'Zeehond'. Die laatste werd in 1913 vervangen door de 'Pollux'. De Nederlandse regering gaf deze gerestaureerde ijzeren brik uit 1880 in bruikleen aan het instituut. De opleiding werd toen omgedoopt tot 'Lagere Zeevaartschool Pollux'. In 1941 werd de Pollux vervangen door de Pollux (II)

## Dagindeling

De jongens in opleiding sliepen in hangmatten op het tussendek van de Pollux. De dagindeling, zoals deze gold in 1913, was: om 05:30 uur, het zogenoemde 'overal', worden de hangmatten geborgen. Het dek wordt daarna voor de maaltijden en lessen gebruikt. Om 06:00, na wassen en aankleden, werd er ontbeten: gort met stroop. Stipt 06.30 vingen de werkzaamheden aan tot 12:00 uur, met een vast kwartiertje tussendoor om koffie te drinken. De scheepspot is een wisselende maaltijd per dag van de week: vier dagen gebaseerd op peulen: 1 dag bonen, 2 dagen cappucijners, en 1 dag snert, 2 dagen groenten en vlees, en 1 dag 'zakkoek met krenten'. Na de middagschaft waren de jongens een uur vrij. Hierna weer werkzaamheden tot 16:00. Dan werd brood en koffie verstrekt. Van 17.30 tot 19:00 was er les in zeemanswerk en drie uur per week werd er aan lager onderwijs besteed. Hierna was er thee met brood met kaas. Om 21:00 ging het licht uit. 's Nachts werd er wacht gelopen. Woensdagmiddag en zondag na de kerk zijn de jongens vrij. Dertig tot veertig jongens waren tegelijk in opleiding.

## Resultaat

De volledige opleiding kostte f 120.— per persoon inclusief uitrusting, voeding en kleding. Dit bedrag moest binnen twee jaar na voltooiing van de opleiding door de leerling worden voldaan. De uitrusting werd verstrekt zodra een jongen naar zee ging. In de eerste zestig jaar van het instituut voltooiden bijna 2000 jongens de opleiding, ze werden (bijna) allemaal door Amsterdamse rederijen in dienst genomen.
De crimineel Dries Riphagen doorliep in 1923 de Lagere Zeevaartschool Pollux en was enkele jaren lichtmatroos ter koopvaardij.
* ↑ Tom Posch, De Pollux is terug, Ons Amsterdam, 8 september 2005
* ↑ Huizen van, P. (1 juli 1913). [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMNMM03:279613014:00011 Koopvaardijvaart, XLV, de „Pollux”]. Het Nederlandsche Zeewezen 12
# Classics

Classics kan verwijzen naar:
* The Doors Classics, het vijfde verzamelalbum van The Doors uit 1985
* The Classics, een Nederlandse band
* Classics IV, een Amerikaanse band
* Classics (platenlabel), een Frans platenlabel, dat zich richt op het uitbrengen van licentievrije oude jazzopnamen
* Illustrated Classics, serie stripverhalen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Classics en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Albert de Grass

Albert de Grass († 18 november 1689), heer van Moorsele en Crombrugghe, was burgemeester van Brugge.

## Levensloop

De Grass, zoon van Roeland de Grass, trouwde met Marie-Anne Pardo († 1691). Zijn portret, samen met zijn gezin, door Jacob I van Oost, wordt bewaard in het Groeningemuseum. Hij bekleedde verschillende ambten in het Brugse stadsbestuur:
* 1667-1670: burgemeester van de raadsleden,
* 1672-1675: schepen,
* 1679-1682: burgemeester van de raadsleden,
* 1683-1686: raadslid,
* 1687-1689: eerste schepen,
* 1693-1695: schepen,
* 1699-1706: schepen.
Hij was ook gouverneur van de Bogaerdenschool.
Onder hun kinderen trouwde Ignatius Jan Xavier de Grass († 19 mei 1709), heer van Moorsele, met Agatha van Borsele van der Hooghe (†1733). In 1698 werd hij verkozen tot hoofdman van de Sint-Sebastiaansgilde, in opvolging van Juan Lopez († 1698) en bleef dit tot aan zijn dood.
Hun dochter Gertrudis († 1738) was de 27e abdis van de Hemelsdaleabdij.

## Literatuur

* Stadsarchief Brugge, Lijst van de Wetsvernieuwingen (onuitgegeven).
* L. VAN DYCKE, Recueil héraldique de familles nobles et patriciennes de la ville et du franconat de Bruges, Brugge, 1851.
* Armand DE BEHAULT DE DORNON, Généalogie de la famille de Grass, in: Bruges, séjour d'exil des rois d'Angleterre Edouard IV et Charles II, Brugge, Verbeke-Loys, 1931.
* Luc DUERLOO en Paul JANSSENS, Wapenboek van de Belgische adel, Brussel, 1992.
# Grasdrogerij

Een grasdrogerij (groenvoerdrogerij) is een faciliteit waar door middel van drogers gras wordt omgezet in brokken of hooibalen. Drogers werkten tot voor enige jaren op gas, tegenwoordig zijn vele weer, net als vroeger, kolengestookt. Naast gras worden er ook andere gewassen gedroogd zoals luzerne en klaver. De stijging van de gasprijzen door de oorlog in Oekraïne en het dicht draaien van de gaskraan door Rusland heeft in Europa de omslag naar steenkool bewerkstelligt. Voor boeren stegen bijgevolg ook de prijs om hun gras te laten drogen.
Door het drogen is dit voer beter houdbaar. Het wordt voornamelijk door runderen en paarden gegeten maar ook door schapen, geiten en kippen.
Een boer kan bij een grasdrogerij zijn eigen gras laten drogen en het laten verwerken tot het voor hem gewenste eindproduct. Ook kan hij ervoor kiezen slechts gras te leveren tegen een afgesproken prijs. Van dit gras worden dan diverse eindproducten gemaakt, die worden doorverkocht aan boeren of handelaren. Soms heeft de grasdrogerij ook eigen land in bezit om gewas op te verbouwen dat gedroogd in de handel wordt gebracht.
De oudste grasdrogerijen in Nederland zijn omstreeks 1940 opgericht.

## Getallen

In een grasdrogerij wordt het vochtgehalte van het gewas teruggebracht van ongeveer 80 gewichtsprocent naar 10 gewichtsprocent. Daarbij wordt 1000 kg ongedroogd gras omgezet in circa 220 kg gedroogd gras.

## Vestigingen

De meeste grasdrogerijen zijn te vinden in het noorden van Nederland, zoals:
* Ruinerwold (werkt op steenkool)
* Oostwold (grasdrogerij Oldambt)
* Harich
* Meppel (Sethehaven)
* Opeinde (bestaat niet meer sinds 2023)
* Koppershorn (Lambertschaag/Abbekerk) (grasdrogerij Hartog)
* Nieuwerkerk aan den IJssel
* Kortgene (grasdrogerij Timmerman)
* Biddinghuizen
Grasdrogerij Hartog (gevestigd op de grens van Lambertschaag en Abbekerk) verplaatste zijn grasdrogerij naar Frankrijk en Oost-Europa maar gaat eind 2025 volledig stoppen met grasdrogen. Door de klimaatverandering en bijhorende drogere zomers droogt gemaaid gras vanzelf sneller op het land. De drogerij in Opeinde, die nog op steenkool draaide, sloot eind 2023 de deuren.
Een typisch productiecijfer voor een middelgrote grasdrogerij is 25 000 ton product per jaar.
In 1970 werd er in Nederland ongeveer 136 kton gedroogd groenvoer geproduceerd, de helft bestaande uit gedroogd gras en de andere helft uit gedroogde luzerne en klaver. De productie van grasdrogerijen gaat wel in daalende lijn.
* ↑ grasdrogerijen: kolenstook of aardgas.
* ↑ Mons, Gineke, Grasdrogerij Hartog verplaatst drogerij-activiteiten naar het buitenland. Geraadpleegd op 24 november 2024.
* ↑ Grasdrogerijen in Noord-Nederland staan voor groot dilemma: de bedrijven willen van kolen af maar er is geen alternatief.
* ↑ Grasdrogen 40 procent duurder dan vorig jaar.
* ↑ Doek gevallen voor grasdrogerij Opeinde.
* ↑ Grasdrogerij Hartog verplaatst drogerij-activiteiten naar het buitenland.
* ↑ Hartog stopt in 2026 met grasdrogen.
* ↑ Productie grasdrogerijen lager dan vorig jaar.
# Pseudozarba bella

Pseudozarba bella is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Lionel Walter Rothschild in een publicatie uit 1921.
De soort komt voor in Niger.
# Baureihe 428

De Baureihe 428 is een vierdelig treinstel van het type Stadler FLIRT. Deze serie wordt alleen administratief gebruikt, in de exploitatie wordt een verschil gemaakt tussen de exploitanten die treinen hebben rijden in de serie 428:
* Cantus
* Eurobahn (ET5)
* Eurobahn (ET6)
* Vias
# Eurobahn ET7

De ET 7 is een vijfdelig elektrisch treinstel van het type Stadler FLIRT voor het regionaal personenvervoer van de Duitse spoorwegonderneming eurobahn.

## Geschiedenis

Het treinstel werd in 2008 besteld voor het regionaal personenvervoer op de oost-west as van het Ruhrgebied.
De eurobahn huurde wegens een ontbrekende toelating voor de nieuwe treinen voor het traject tussen Venlo en Mönchengladbach een tweetal duw-en trektreinen van de Deutsche Bahn (DB). Hierbij moest voor de richting Düsseldorf in Mönchengladbach worden overgestapt. Sinds 22 juli 2010 werden voor het eerst door ProRail toegelaten treinen van het type ET 6 ingezet. Ook hierbij moet voor de richting Düsseldorf in Mönchengladbach worden overgestapt. ProRail heeft toestemming verstrekt voor gebruik per 12 december 2010 van dit type treinen tussen Venlo en Hamm. Hierdoor hoeft in Mönchengladbach niet overgestapt te worden.

## Constructie en techniek

Het treinstel is opgebouwd uit een aluminium frame en is uitgerust met luchtvering. Er kunnen tot vier eenheden gekoppeld worden.

### Nummers

De treinen zijn door eurobahn als volgt genummerd:
Lijst van de ET 7 :
| Nummer | Eigenaar | UIC nummer | Opmerkingen |
| ET 7.01 ET 7.14 | Eurobahn | 94 80 04 29 006-0 D-ERB 94 80 04 29 019-3 D-ERB | |

## Treindiensten

De treinen van de eurobahn worden vanaf 13 december 2009 tot december 2025 ingezet op de volgende trajecten:
* RE 03: Rhein-Emscher-Express, Düsseldorf - Duisburg - Gelsenkirchen - Dortmund - Hamm
* RE 13: Maas-Wupper-Express, (Venlo - Mönchengladbach (K) -) Düsseldorf - Hagen - Hamm

## Literatuur

* Spoorwegen, diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.
# Fredrik Dversnes

Fredrik Dversnes (Egersund, 20 maart 1997) is een Noors wielrenner die anno 2025 uitkomt voor Uno-X Mobility.
Dversnes reed van 2020-2021 voor de Noorse wielerploeg Team Coop. In 2022 kwam hij onder contract bij het eveneens Noorse Uno-X Pro Cycling Team dat in 2025 verderging als Uno-X Mobility. In 2021 won hij de meerdaagse koers Ronde van Rhodos en in 2023 werd hij Noors kampioen op de weg.

## Overwinningen
### 2021

    Eindklassement Ronde van Rhodos
    Bergklassement Arctic Race of Norway

### 2023

    Route Adélie de Vitré
    4e etappe Région Pays de la Loire Tour
    Noors kampioenschap wielrennen op de weg

### 2024

    1e etappe Ronde van Poitou-Charentes in Nouvelle-Aquitaine

### 2025

    5e etappe Tirreno-Adriatico

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Waalse Pijl | Clásica San Sebastián |
| 2022 | | | 108e | 117e | |
| 2023 | | 56e | 64e | 133e | |
| 2024 | 47e | | | | opgave |

## Ploegen

* 2020 – Team Coop
* 2021 – Team Coop
* 2022 – Uno-X Pro Cycling Team
* 2023 – Uno-X Pro Cycling Team
* 2024 – Uno-X Pro Cycling Team
* 2025 – Uno-X Mobility
Abrahamsen · Andersen · Blikra · Charmig · Dversnes · Eg · Gregaard · Gudmestad · Halvorsen · Hansen · Hindsgaul · Holter · Hulgaard · A. Johannessen · T. Johannessen · K. Kulset · S. Kulset · Larsen · Levy · Resell · Saugstad · A. Skaarseth · I. Skaarseth · Sleen · Tiller · Træen · Urianstad · Wærenskjold · Wærsted
Abrahamsen · Andersen · Bendixen · Blikra · Blume Levy · Charmig · Dversnes · Eg · Fredheim · Gregaard · Gudmestad · Halvorsen · Hindsgaul · Holter · A. Johannessen · T. Johannessen · Kristoff · M. Kulset · S. Kulset · Larsen · Norman Leth · Resell · Sander Hansen · Skaarseth · Tiller · Træen · Urianstad · Wærenskjold
Abrahamsen · Andersen · Bendixen · Bévort · Blikra · Blume Levy · Cort · Dversnes · Eiking (vanaf 8/2) · Fredheim · Gudmestad · Hoelgaard · Holter · Hvideberg · A. Johannessen · T. Johannessen · Kristoff · J. Kulset · M. Kulset · S. Kulset · Larsen · Leknessund · Løland · Resell · Sander Hansen · Skaarseth · Tiller · Urianstad · Wallin · Wærenskjold
* (en) Profiel van Fredrik Dversnes op ProCyclingStats
* Profiel van Fredrik Dversnes op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Fredrik Dversnes op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Fredrik Dversnes op de website van de UCI
* Profiel van Fredrik Dversnes op De wielersite
# Somnofilie

Somnofilie is een seksueel fetisjisme dat gericht is op slapende of bewusteloze personen.
Somnofiel gedrag kan voor problemen zorgen als de persoon die dit fetisjisme heeft, deze uitoefent zonder dat daar vooraf afspraken over zijn gemaakt met zijn of haar partner. Dan kan er sprake zijn van verkrachting.

## Onderzoek

De term somnofilie wordt voor het eerst gebruikt door de seksuoloog John Money, in 1986. Hij noemde het een vorm van seksueel fetisjisme. Uit een onderzoek uit 2021 door Michael Seto e.a. bleek dat 9% van de 1036 online respondenten interesse had in "seks met iemand die bewusteloos is of slaapt" en dat 7,7% dergelijk gedrag wel eens had uitgevoerd. Een derde onderzoek meldde dat 82% van de steekproef interesse had in seksuele activiteiten met wederzijds consent met een slapende partner, en 47% meldde enige interesse in somnofiele activiteiten zonder wederzijds consent. Deze onderzoeken suggereren dat somnofiele fantasieën vaker voorkomen dan eerder werd gedacht, hoewel in sommige onderzoeken sprake kan zijn van steekproefvertekening.

## Porno

Ook in pornofilms komt dit verschijnsel voor: soms is sprake van een scenario waar vooraf toestemming wordt gegeven, maar ook geacteerde verkrachtingsscenario's komen voor.
* ↑ Luuk, Fetisj Friday #19 Somnofilie. Mellowed (6 september 2019). Geraadpleegd op 11 februari 2025.
* ↑ (en) Sex with a Sleeping Person: The Psychology of Somnophilia | Psychology Today. www.psychologytoday.com. Geraadpleegd op 11 februari 2025.
* ↑ (en) Seto M. C., Curry S., Dawson S. J., Bradford J. M. W., Chivers M. L., Concordance of paraphilic interests and behaviours. 424–437. The Journal of Sex Research (28 oktober 2020). Geraadpleegd op 11 februari 2025.
* ↑ (en) Deehan E. T., Bartels R. M., Somnophilia: Examining its various forms and associated constructs.. Sexual Abuse (15 november 2019). Geraadpleegd op 11 februari 2025.
* ↑ (en) Deehan, Elizabeth T., Bartels, Ross M. (4 mei 2022). A Qualitative Exploration of Sleep-Related Sexual Interests: Somnophilia and Dormaphilia. Gearchiveerd op 2 februari 2025. Sexual Abuse 35 (3): 288–312. ISSN:1079-0632. DOI:10.1177/10790632221098359.
# Edmund Cobb

Edmund Cobb (Albuquerque, 23 juni 1892 – Woodland Hills, 15 augustus 1974) was een Amerikaanse acteur die van 1912 tot 1966 in meer dan 620 films speelde.

## Biografie

Cobb werd geboren als Edmund Fessenden Cobb op 23 juni 1892 in Albuquerque (New Mexico) als zoon van William Henry Cobb and Eddie (Edmundie) Ross. Zijn grootvader aan moederskant, Edmund G. Ross, was krantenredacteur, gouverneur van het territorium New Mexico, senator van Kansas en een leider van de abolitionistische beweging in de Verenigde Staten.
Zijn eerste acteerervaring deed hij op in een lokaal geproduceerd toneelstuk. Op zijn achttiende werkte hij voor de St. Louis Motion Picture Company toen die een film draaiden in Albuquerque. Daarna speelde hij nog diverse rollen bij andere filmstudio's, voornamelijk in westerns. Een van zijn eerste rollen was een bijrol in A Pueblo Legend uit 1912 van Essanay Studios.
Een groot deel van zijn filmrollen dateren van na 1925, toen hij aan de slag ging bij Universal. Na de introductie van de geluidsfilm bleef hij acteren, maar in minder prominente rollen. Hij speelde in 64 serial films, meer dan welke andere acteur ook.
Van 1914 tot 1925 was Cobb getrouwd met Helen Hayes. Het paar kreeg een dochter, Eddie Marie Cobb. In 1934 trouwde hij voor een tweede keer met Vivian Marie Winter, ze bleven samen tot haar dood in juli 1974. Cobb stierf amper een maand later, op 15 augustus 1974, in Woodland Hills (Los Angeles) aan een hartaanval.

## Filmografie (selectie)

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Edmund Cobb op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 (en) Villains and Character Players: Edmund Cobb. The Old Corral.
* ↑ (en) Ruddy, Richard A. (2013). Edmund G. Ross: Soldier, Senator, Abolitionist. UNM Press, p. 293. ISBN 978-08-263-5375-7.
* ↑ (en) Katchmer, George A. (2009). A Biographical Dictionary of Silent Film Western Actors and Actresses. McFarland, 65–66. ISBN 978-14-766-0905-8.
* 1 2 (en) Mayer, Geoff (2017). Encyclopedia of American Film Serials. McFarland, 75–76. ISBN 978-07-864-7762-3.
* ↑ (en) Ellenberger, Allan R. (2001). Celebrities in Los Angeles Cemeteries: A Directory. McFarland, p. 202. ISBN 978-07-864-0983-9.
# Ozarba alfierii

Thalerastria alfierii is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Wiltshire.
# Ozarba alfierii

Ozarba alfierii is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Thalerastria alfierii door Edward Parr Wiltshire in een publicatie uit 1948.
De soort komt voor in de Verenigde Arabische Emiraten, Oman en Jemen.