OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# JET Symphonic Band

De JET Symphonic Band is een harmonieorkest uit Tielt dat opgericht werd in 1975 onder de naam Jeugdensemble Tielt (JET).

## Geschiedenis

De initiatiefnemer en oprichter in 1975 was E.H. Paul Sinnesael. Men begon met een twintigtal jonge muzikanten. In de loop der jaren groeide het orkest uit en telt nu (2008) rond 100 orkestleden. Sinnesael was niet uitsluitend onderwijzer van de muzikanten, maar ook dirigent van het orkest in het eerste decennium. Het harmonieorkest verzorgde naast optredens in Vlaanderen ook concerten in het buitenland, vooral in de Europese zustersteden van Tielt. De reizen zijn tegelijkertijd afsluiting van een werkjaar en motivatie van de muzikanten voor de toekomst.
Sinds juni 1995 werkt het harmonieorkest onder de auspiciën van de Vlaamse Gemeenschap. De stad Tielt verleende in 1999 aan de vereniging de titel van muzikaal ambassadeur van de Europastad Tielt.
Inmiddels heeft het orkest een vijftal cd's opgenomen. In 1992 werd er een samenspelgroep De Mini's opgericht en in 2001 werd de naam veranderd in JET Mini Band. Het harmonieorkest Jeugdensemble-Tielt kreeg in het jubileumjaar 2000 de nieuwe naam JET Symphonic Band. Zij spelen in de ere-afdeling van de Vlaamse Amateurmuziekorganisatie (Vlamo) en werden in 2007 met 94,7% van de punten, laureaat.

## Dirigenten

* 1975 - 1985 E. H. Paul Sinnesael
* 1985 - 2006 Johan Schotte
* 2006 - 2015 Nick Vandendriessche
* 2015 - 2016 Bart Swimberghe
* 2016 - 2024 Wim Belaen
* sinds juni 2024 Gilles Demeurisse

## Externe link

* Officiële internetpagina
# Charlotte Delbo

Charlotte Delbo (Vigneux-sur-Seine, 10 augustus 1913 - Parijs, 1 maart 1985) was een Franse schrijfster. Als verzetsstrijdster werd ze in januari 1943 gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau en vervolgens in januari 1944 naar Ravensbrück, waar ze in april 1945 bevrijd werd.

## Levensloop

Ze kwam uit een familie van Italiaanse immigranten en was lid van de Jonge Communisten. Voor de oorlog werkte ze als assistente van regisseur Louis Jouvet. In 1941 sloot ze zich aan bij het verzet, samen met haar man Georges Dudach. Hij werd samen met haar gearresteerd en in 1942 in Fort Mont-Valérien doodgeschoten. Zij werd gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau in het konvooi van 24 januari 1943, bekend als "het konvooi van 31.000", waarvan 230 vrouwen deel uitmaakten, de meesten van hen verzetsstrijders. Zij was een van de 49 overlevenden van dit konvooi.
Tijdens haar deportatie vatte ze het voornemen op om bij terugkomst hierover te gaan schrijven. Tussen 1946 en 1982 schreef ze zes boeken, die allemaal een ander perspectief en een andere vorm aannamen.
Na terugkomst engageerde ze zich in het publieke debat. Zo nam ze stelling tegen de Franse oorlog in Algerije. In 1974 was ze een van de eerste publieke personen die reageerde op de Holocaustonkenning van Robert Faurisson.
Begin jaren 1980 werd bij haar longkanker vastgesteld. Ze overleed in het Hôtel-Dieu in Parijs op 1 maart 1985.

## Werk

* Les belles lettres (1961)
* Le Convoi du 24 janvier (1965, vertaald als Niemand van ons zal terugkeren, Meulenhoff)
* La théorie et la pratique (1969)
* La Sentence (1972)
* Spectres, mes compagnons (1977)
* Kalavrita des mille Antigone (1979)
* De sectie opening of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Charlotte Delbo op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (11 augustus 1974). Démythifier ou falsifier. Le Monde
* ↑ (fr) (20 december 2013). Charlotte Delbo : l’écriture comme ultime moyen de résistance. L'Humanité
* ↑ (en) Activities of Charlotte Delbo (1913-1985). BnF Data. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
* Bibsys: 90114557
* Bibliothèque nationale de France: cb11899280r (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058612102806706
* CiNii: DA07993135
* Gemeinsame Normdatei: 12089033X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1038 4261
* Library of Congress Control Number: n50039044
* MusicBrainz: c8992c93-fe47-42de-8430-bf4107227889
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 032197721
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: uk2012707430
* Nationale bibliotheek van Australië: 63540698
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260326305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001187283
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000461008
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073925977
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003165994
* SNAC: w6558dc1
* Système universitaire de documentation: 026819910
* Virtual International Authority File: 12307168
* WorldCat: E39PBJc3GQt8jMJbWq8gHM4Qbd
# Brabantse Golf

Brabante Golf is een Belgische golfclub in Melsbroek, net buiten Brussel.

## Geschiedenis

Het originele kasteel van het domein "Cleyn Hoff" stond oorspronkelijk op het huidige middenplein maar werd aan het einde van de Tweede Wereldoorlog verwoest door de Duitsers. De koetshuizen en de andere overgebleven gebouwen werden na de oorlog door de eigenaar, baron Snoy, gerestaureerd. De bijgebouwen dienen nu als clubhuis en golfshop.

## De golfclub

Brabantse Golf heeft een 18 holesbaan, waarvan er laatste vijf in het park liggen. Verder is er een drivingrange, een putting green en een chipping green.
# Hoofdkwartier van de Verenigde Naties

Het gebouw van het hoofdkwartier van de Verenigde Naties bevindt zich in New York, op het oostelijke deel van Manhattan aan de East River. Hier vergaderen de Veiligheidsraad, de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en jaarlijks de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties.
Pas in 1949 werd het hoofdkantoor verplaatst van Londen naar New York. Alhoewel dit op Amerikaans grondgebied is, worden zowel het gebouw als omgeving beschouwd als internationaal gebied.
Het complex omvat drie grote gebouwen: het Secretariaat, het gebouw van Algemene Vergadering van de VN en de Dag Hammarskjöld-bibliotheek.
Andere gebouwen van de VN bevinden zich in Genève, Wenen en Nairobi.
Het gebouw, naar een ontwerp van architect Oscar Niemeyer, is 154 meter hoog en heeft 39 verdiepingen. De bouw startte in 1947 en het gebouw is op 9 januari 1951 officieel in gebruik genomen.
In en bij het gebouwencomplex is een kunstcollectie ontstaan, met name sculpturen, mozaïeken e.d.. Meestal betreft dit officiële schenkingen door beroemde kunstenaars (onder wie Marc Chagall) of door lidstaten van de VN. Zo schonk de Sovjet-Unie in 1959 een groot standbeeld in de stijl van het socialistisch realisme van de hand van Jevgeni Voetsjetitsj, met het o.a. aan de bijbel ontleende anti-oorlogsthema Zwaarden omsmeden tot ploegscharen. Net binnen de omheining van het complex staat een rij vlaggenmasten waar de vlaggen van alle 193 VN-lidstaten, 2 waarnemende staten en de VN-vlag in Engelse alfabetische volgorde wapperen.

## Galerij

* Plattegrond van het terrein
* Loungeruimte met onder meer de Utrechtse stoel van Gerrit Rietveld en de Barcelona-stoel van Ludwig Mies van der Rohe
* De vergaderzaal van de Veiligheidsraad
* Vergaderzaal van de Algemene Vergadering
* Het hoofdkwartier in 2015
* Jevgeni Voetsjetitsj (1959): Zwaarden omsmeden tot ploegscharen
* Vlaggen van de lidstaten, alfabetisch gerangschikt

## Externe link

* website bezoekerscentrum
# San Cristóbal (departement)

San Cristóbal is een departement in de Argentijnse provincie Santa Fé. Het departement (Spaans: departamento) heeft een oppervlakte van 14.850 km² en telt 64.935 inwoners.
De dichtstbevolkte stad met de meeste economische activiteit is Ceres, gevolgd door San Cristóbal, de hoofdstad van het departement. Ook de steden Suardi en San Guillermo, waarvan de laatste in het meest vruchtbare deel van het departement ligt, zijn belangrijk, evenals de gemeenten Villa Trinidad, Hersilia en Arrufó. Het departement werd in 1890 opgericht met gronden afkomstig uit het departement Las Colonias.
Het departement wordt in de provinciale wetgevende macht vertegenwoordigd door senator Felipe Michlig, lid van de UCR.

## Demografie

De volkstelling van 2022 liet een totaal van 72.801 inwoners in het departement San Cristóbal zien, wat een groei van 5,7% betekent ten opzichte van de volkstelling van 2010.
De bevolking is verdeeld in 36.933 vrouwen en 35.868 mannen, met een mannelijke index van 97,1 mannen per 100 vrouwen.
De mediane leeftijd van de bevolking is 32 jaar (33 jaar bij de vrouwen en 32 jaar bij de mannen). 12,3% van de bevolking is ouder dan 65 jaar (ten opzichte van 11,1% in 2010), en 2,9% van de bevolking is ouder dan 80 jaar (ten opzichte van 2,7% in 2010).
Van de mensen die in het departement wonen, zijn ongeveer 11.390 (15,6% van het totale aantal) geboren in een andere provincie, en ongeveer 285 (0,4% van het totale aantal) zijn geboren in het buitenland.

## Plaatsen in departement San Cristóbal

* Aguará Grande
* Ambrosetti
* Arrufó
* Capivara
* Ceres
* Colonia Ana
* Colonia Bossi
* Colonia Clara
* Colonia Dos Rosas y La Legua
* Colonia Rosa
* Constanza
* Curupaity
* Hersilia
* Huanqueros
* La Cabral
* La Lucila
* La Rubia
* Las Avispas
* Las Palmeras
* Moisés Ville
* Monigotes
* Monte Oscuridad
* Ñanducita
* Palacios
* Portugalete
* San Cristóbal
* San Guillermo
* Santurce
* Soledad
* Suardi
* Villa Saralegui
* Villa Trinidad
* ↑ Inicio - Felipe Michlig. web.archive.org (28 februari 2025). Geraadpleegd op 15 maart 2025.
* ↑ (es) "Santa Fe - Censo Nacional de Población, Hogares y Viviendas", Censo Nacional de Población, Hogares y Viviendas. Gearchiveerd op 14 februari 2025. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
* ↑ Wayback Machine. censo.gob.ar. Gearchiveerd op 11 februari 2025. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
* ↑ Wayback Machine. censo.gob.ar. Gearchiveerd op 11 februari 2025. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
* ↑ Wayback Machine. censo.gob.ar. Gearchiveerd op 13 februari 2025. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
* ↑ Wayback Machine. censo.gob.ar. Gearchiveerd op 5 februari 2024. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
* ↑ Wayback Machine. censo.gob.ar. Gearchiveerd op 9 februari 2025. Geraadpleegd op 15 maart 2025.
# Tygerberg (wijngebied)

Tygerberg is een wijndistrict in Zuid-Afrika. Het behoort tot de wijnregio Coastal Region in de West-Kaap. Als gevolg van zijn ligging dicht bij de Atlantische Oceaan wordt het voorzien van een koele bries vanuit de Valsbaai, waardoor het warme klimaat wat wordt getemperd.
Het gebied is vernoemd naar de plaats Tygerberg, nu deel van Kaapstad.

## Deelgebieden

Tygerberg kent twee deelgebieden met een eigen oorsprongsaanduiding (Wine of Origin):
* Durbanville
       Dit gebied ligt heel dicht bij Kaapstad en wordt daar ook steeds meer door opgeslokt. Durbanville omvat vier wijngaarden. Hier worden voornamelijk rode wijnen gemaakt van Merlot, maar ook de witte van Sauvignon Blanc zijn bekend. Sauvignon Blanc is de meest aangeplante druif, gevolgd door Cabernet Sauvignon, Merlot, Shiraz en Chardonnay.
* Philadelphia
       Dit gebied ligt ten noorden van Durbanville. Gemiddeld liggen de wijngaarden van Philadelphia wat hoger, waardoor er meer verschil is tussen de dag- en nachttemperatuur, wat de kwaliteit ten goede komt door een langzamere rijping. Hier worden vooral rode wijnen gemaakt in Bordeaux-stijl. De meest aangeplante druiven zijn Cabernet Sauvignon, Shiraz, Sauvignon Blanc, Merlot en Cabernet Franc.
* Winegrowing areas
* Wijnbouwgebieden
# LA$$A

Yves Lassally (Amsterdam), beter bekend onder zijn artiestennaam LA$$A (Lassa), is een Nederlands-Frans muziekproducent en dj.

## Carrière

Lassally groeide op in Amsterdam-Zuid en begon zich na de middelbare school volledig te richten op een carrière in de muziek. Daarbij was Lassally eerst actief onder zijn eigen naam Yves Lassally. Yves Lassally zat in 2016 in een duo onder de naam Pyramids. Vanaf 2016 brachten zij nummers uit als Rwina en Me Gusta uit, maar produceerden zij ook nummers voor onder meer Jairzinho, F1rstman en Lamix. Pyramids behaalden hiermee verschillende gouden platen. In 2018 ging het duo uit elkaar en vervolgde Lassally zijn carrière onder de naam LA$$A. Daarnaast startte hij een eigen label genaamd MCM Records.
In 2019 brak Lassally als LA$$A door met het nummer Hans betaalt de schade, dat hij maakte met Delivio Reavon, Mr.Ontspannen, Chivv en Henkie T. Met het nummer behaalden zij een gouden plaat. In 2020 tekende Lassally bij het label Top Notch en ging hij deel uitmaken van het collectief New Wave. Hij begon samen te werken met de top van Nederland en produceerde liedjes voor onder andere Tino Martin, Tabitha, Bizzey, Bilal wahib, Dries Roelvink, Emma Heesters etc. Ook samenwerkingen met Rolf Sanchez leverde hem in die periode successen op. Zo stond Más Más Más op nummer één in de Nederlandse Top 40.
In december 2022 tourde Lassally samen met Turfy Gang door Nederland. Zij maakten samen later onder meer het nummer Padellen. In 2024 produceerde Lassally het nummer Ushuaia samen met Turfy Gang en Russo. Ushuaia kwam op nummer één binnen in de Spotify Top50. In december 2024 maakte Lassally samen met Marco Schuitmaker, Donnie en Russo het nummer Losse pols, dit werd een opkomstnummer voor darter Gian van Veen. Van Veen zou het nummer gebruiken tijdens het PDC World Darts Championship 2025, gehouden in december 2024 en januari 2025.
* ↑ La$$a. Partyflock. Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ LA$$A. Errday. Geraadpleegd op 14 december 2024.
* 1 2 3 La$$a. Parra (17 augustus 2020). Geraadpleegd op 15 december 2024.
* ↑ Is 'Me Gusta' van Pyramids en Jhorrmountain de zomerhit van 2018?. Partyscene (23 april 2018). Geraadpleegd op 15 december 2024.
* ↑ Videoland presenteert opvallende 'Hans Betaalt de Schade' realityserie. Puna (24 november 2020). Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ LA$$A boeken voor de beste prijs bij Artist Bookings. Artist Bookings. Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ Rolf Sanchez scoort nummer één-hit met Más, Más, Más. Omroep Gelderland (4 september 2020). Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ Turfy Gang samen met LA$$A op tour door Nederland. Podiuminfo (23 september 2022). Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ La$$a. Top40. Geraadpleegd op 15 december 2024.
* ↑ "Weet nog niet of dit nu mijn vaste opkomstnummer wordt" - Muzikanten maken speciaal dartslied voor Gian van Veen. Dartsnieuws (12 december 2024). Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ Gian van Veen klaar voor WK Darts met speciaal opkomstlied. Dartfreakz (14 december 2024). Geraadpleegd op 14 december 2024.
# Louisella

Louisella is een geslacht van uitgestorven wormen, bekend van de Burgess Shale uit het Midden-Cambrium. Het werd oorspronkelijk beschreven door Charles Walcott in 1911 als een holothurische echinoderm en vertegenwoordigt een jonger synoniem van Miskoia, dat oorspronkelijk werd beschreven als een annelide. Achtenveertig exemplaren van Louisella zijn bekend uit de Greater Phyllopod-bedding, waar ze minder dan een promille van de gemeenschap uitmaken. Er is geclaimd dat het paleoscolecide-achtige sclerieten heeft, hoewel dit in feite niet het geval is. Het is ook geïnterpreteerd als een annelide en een sipunculida (noch op bijzonder dwingende gronden) en een priapulida, maar het wordt conservatiever beschouwd als een ecdysozoa-worm. Diepe ecdysozoïsche relaties zijn nog niet goed opgelost, waardoor een preciezere plaatsing een uitdaging is.
Literatuur
* Caron, J.-B. e D. A. Jackson. 2008. Paleoecology of the Greater Phyllopod Bed community, Burgess Shale. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 258: 222-256.
* Conway Morris, S. 1977. Fossil priapulid worms. Special Papers in Palaeontology, 20: 1-95.
* Conway Morris, S. 1997. The cuticular structure of the 495-Myr-old type species of the fossil worm Palaeoscolex, P. Piscatorum (?Priapulida). Zoological Journal of the Linnean Society 119: 69. doi:10.1111/j.1096-3642.1997.tb00136.x.
* Conway Morris, S. e J. S. Peel. 2009. New Palaeoscolecidan Worms from the Lower Cambrian: Sirius Passet, Latham Shale and Kinzers Shale. Acta Palaeontologica Polonica, 55(1): 141-156.
* Harvey, T. H. P., X. Dong e P. C. J. Donoghue. 2010. Are palaeoscolecids ancestral ecdysozoans? Evolution & Development, 12(2): 177-200.
* Maas, A., D. Huang, J. Chen, D. Waloszek e A. Braun. 2007. Maotianshan-Shale nemathelminths - Morphology, biology, and the phylogeny of Nemathelminthes. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 254(1-2): 288-306.
* Walcott, C. 1911a. Cambrian Geology and Paleontology II. Middle Cambrian holothurians and medusae. Smithsonian Miscellaneous Collections, 57(3): 41-68.
* Walcott, C. 1911b. Cambrian Geology and Paleontology II. Middle Cambrian annelids. Smithsonian Miscellaneous Collections, 57(5): 109-145.
Noten
* ↑ Fossilworks: Louisella. fossilworks.org. Gearchiveerd op 26-10-2021. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 26-10-2021.
# Matrifibrocyt

Matrifibrocyten zijn gespecialiseerde cellen die mogelijk een rol spelen bij het onderhoud van littekens in het hart.
Tijdens de proliferatieve fase van hartinfarctgenezing prolifereren residente hartfibroblasten en ondergaan myofibroblastconversie, waarbij α-gladde spieractine (ACTA2) wordt opgenomen in cytoskeletale stressvezels.
Bij verwonding differentiëren de residente fibroblasten, geïdentificeerd door de Tcf21, in reactie op fibroblastgroeifactoren die gewoonlijk in de matrix worden opgeslagen. Deze geactiveerde fibroblasten zijn fenotypisch verschillend, vertonen verhoogde adhesiemoleculen en overexpressie van verschillende extracellulaire eiwitten, zoals collageen en periostine (POSN), en matrixmetalloproteasen. Deze cellen kunnen verder differentiëren tot myofibroblasten bij continue stressstimuli, zoals transforming growth factor β (TGF-β), angiotensine II (Ang II), cytokinen en verhoogde substraatstijfheid (mechanische stimulus). Myofibroblasten vertonen een gezwollen endoplasmatisch reticulum om de secretie van extracellulaire matrixproteïnen te bevorderen voor het vormen van het myocardlitteken. Verandering gedurende langere tijd leidt tot vezeluitlijning en littekenrijping, op dit punt worden matrifibrocyten waargenomen, geïdentificeerd door proteïne Comp, om het volwassen litteken te stabiliseren en te behouden.
Matrifibrocyten brengen bot- en kraakbeengerelateerde extracellulaire matrix-genen zoals Chad, Cilp2 en Comp tot expressie, die veelvoorkomende genkenmerken zijn van chondrocyten en osteoblasten, waardoor hartfibroblasten meer gespecialiseerd zijn om volwassen littekens te ondersteunen. Belangrijk is dat deletie van deze cellen in het litteken de hartfunctie aantastte, wat suggereert dat matrifibrocyten een onmisbare rol spelen in de homeostase van littekens in het hart.
| Fenotypische overgangen van cardiale fibroblasten bij een hartinfarct. | Vorming van matrifibrocyten |
* ↑ Cakir, S.N.; Whitehead, K.M.; Hendricks, H.K.L.; de Castro Brás, L.E. Novel Techniques Targeting Fibroblasts after Ischemic Heart Injury. Cells 2022, 11, 402. https://doi.org/10.3390/cells11030402
* ↑ Chen W, Bian W, Zhou Y and Zhang J (2021) Cardiac Fibroblasts and Myocardial Regeneration. Front. Bioeng. Biotechnol. 9:599928. doi: 10.3389/fbioe.2021.599928
# Yannis M'Bemba

Yannis M'Bemba (Amiens, 1 juli 2001) is een Gabonees-Frans voetballer die doorgaans speelt als verdediger. Hij komt uit voor FC Dordrecht en het Gabonees voetbalelftal.

## Clubcarrière

M'Bemba doorliep de jeugd van FC Nantes. Op 9 oktober 2020 maakte hij zijn debuut voor de reserves, FC Nantes B. Hij speelde de hele wedstrijd tegen AS Béziers. Op 7 augustus maakte hij zijn eerste doelpunt, tegen Bourges Foot 18. M'Bemba speelde bijna nooit voor het het eerste elftal, maar mocht twee keer invallen. Hij maakte zijn debuut op 14 januari 2022 tegen OGC Nice. Hij kwam in de 87e minuut in de ploeg voor Sébastien Corchia.

### Le Puy Foot

In het seizoen 2022/23 werd hij verhuurd aan Le Puy Foot, dat uitkwam in de Championnat National. Hij maakte zijn debuut tegen FC Borgo op 12 augustus 2022. Op 7 januari 2023 schakelde Le Puy OGC Nice uit in de Coupe de France.

### FC Dordrecht

Medio 2024 maakte M'Bemba de overstap van FC Nantes naar FC Dordrecht. Hij maakte zijn debuut op 9 augustus tegen FC Emmen. Hij speelde meteen de hele wedstrijd. In het seizoen 2024/25 ontwikkelde hij zich tot een basisspeler voor de ploeg in de Keuken Kampioen Divisie.

## Interlandcarrière

Op 25 maart 2024 maakte M'Bemba zijn debuut voor het Gabonees voetbalelftal, in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Congo-Brazzaville (1-1). Hij kwam in de 76e minuut in de ploeg voor Alex Moucketou-Moussounda. M'Bemba werd niet geselecteerd voor de Africa Cup.
Interlands van Yannis M'Bemba voor  Gabon :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals |
| 1 | 25 maart 2024 | Gabon – Congo-Brazzaville | 1 – 1 | Vriendschappelijk | 0 |

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Dlp. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2021/22 | FC Nantes | Ligue 1 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 2022/23 | → Le Puy Foot | Championnat National | 24 | 0 | 6 | 0 | 0 | 0 | 30 | 0 |
| 2024/25 | FC Dordrecht | Eredivisie | 26 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 27 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 52 | 0 | 7 | 0 | 0 | 0 | 59 | 0 |
Bijgewerkt op 3 maart 2025.
# Sidneyia

Sidneyia is een geslacht van uitgestorven geleedpotigen, behorende tot de Vicissicaudata, bekend van fossielen gevonden in de Onder-Cambrische Maotianshan Shales tot de Midden-Cambrische Burgess Shale-formatie van Brits Columbia. Honderdvierenveertig exemplaren van Sidneyia zijn bekend uit de Greater Phyllopod-bedding, waar ze 0,27 procent van de gemeenschap uitmaken.

## Beschrijving

Sidneyia had een lengte tussen 51 en 127 millimeter lang en is een van de grootste geleedpotigen die op de vindplaats zijn gevonden. Er wordt gedacht dat het een benthische carnivoor was die langs de zeebodem liep op zoek naar prooi met een harde schaal. De inhoud van de darm heeft aangetoond dat Sidneyia zich voedde met weekdieren en andere kleine schaaldieren en trilobieten. De prachtig bewaarde gnathobasen lijken op die van Limulus en werden waarschijnlijk gebruikt om prooien te pletten. Sidneyia werd ontdekt in 1910 tijdens de eerste dag van Charles Walcotts verkenning van de Burgess Shale. Hij noemde het naar zijn oudste zoon, Sidney, die had geholpen de locatie te vinden en het exemplaar te verzamelen. De soortnaam Sidneyia inexpectans is afgeleid van de betekenis van 'Sidney's verrassing'. Sidneyia sinica werd in 2002 genoemd naar een exemplaar uit de Maotianshan Shales. Ongeveer tweehonderd exemplaren zijn gedocumenteerd.
Literatuur
* C. L. Bruton (1981). The arthropod Sidneyia inexpectans, Middle Cambrian, Burgess Shale, British Columbia. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences 295 (1079): 619–653. DOI: 10.1098/rstb.1981.0164.
Noten
* ↑ (en) Sidneyia. Dinopedia. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* ↑ Sidneyia. www.prehistoric-wildlife.com. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* ↑ Sidneyia Cambrian Fossil. www.fossilmall.com. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Sidneyia. fossilworks.org. Gearchiveerd op 26-10-2021. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sidneyia op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.