OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Roodstuitleeuwerik

De roodstuitleeuwerik (Pinarocorys erythropygia) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Afrika van Guinee tot Soedan en noordwestelijk Oeganda.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Roodstuitleeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Strickland, 1852. Alauda erythropygia (protoniem). Proc. Zool. Soc. London Part 18 (1850), no. 216, p. 219, pl. 24. BHL
# Neu-Kölln

Neu-Kölln is een historisch stadsdeel van Duitse stad Berlijn en bevindt zich in het stadsdeel Berlin-Mitte. De schrijfwijze is ook wel Neu-Cölln of Neu-Kölln am Wasser.

## Geschiedenis

In 1662 werden de middeleeuwste steden Berlijn en Kölln voor het eerst uitgebreid. Kölln kreeg in het zuiden voorbij de Spree een nieuwe buitenwijk die 19 hectare groot was en Neu-Kölln genoemd werd. Het gebied was niet zelfstandig. Er waren aanvankelijk twee straten die van noordoost naar zuidwest liepen: de straten Neukölln am Wasser (tegenwoordig: Märkisches Ufer) en Neukölln am Wall (tegenwoordig: Wallstraße).
In de 19de eeuw werden aan de Wallstraße grote commerciële gebouwen gebouwd. In 1873 werd aan de noordoostkant het Köllnische Park aangelegd. Toen in 1920 Groot-Berlijn opgericht werd, en Neu-Kölln nu een onderdeel werd van Mitte, geraakte de naam Neu-Kölln meer in onbruik.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebied minder zwaar beschadigd vergeleken met de omliggende stadsdelen. Eind jaren zestig ontstond aan de Märkischen Ufer een zogenaamd Traditionsinsel waar enkele gebouwen gereconstrueerd werden die elders gesloopt waren.
# Vlag van Heel

De vlag van Heel is op 9 juli 1991 bij raadsbesluit vastgesteld als gemeentelijke vlag van de voormalige gemeente Heel in de Nederlandse provincie Limburg. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   een blauwe vlag met een geel broektopvierkant, met zijden gelijk aan de halve vlaghoogte; over alles heen een wit kruis met het snijpunt van de armen op een derde van de vlaglengte en een armdikte, gelijk aan 1/6 vlaghoogte. Op het broektopvierkant een rode hoorn ter hoogte van 1/3 vlaghoogte.
De kleuren van de vlag zijn ontleend aan het gemeentewapen. Het blauw stond voor de Maas, de vier vlakken symboliseerden de vier dorpen Heel, Panheel, Beegden en Wessem. Het kruis verbeeldde het Luikse Sint-Lambertkapittel (Heel), en meer algemeen het Rooms-katholieke geloof. De hoorn stond voor het graafschap Horne waartoe Beegden behoorde, voor de Van Hornes als bezitters van de heerlijkheid Wessem en voor de Van Ghoors als eigenaars van de Rijksheerlijkheid Pol en Panheel. Het ontwerp was van de Limburgse Commissie voor Wapen- en Vlaggenkunde.
In 2007 ging Heel samen met Maasbracht en Thorn op in de fusiegemeente Maasgouw, waardoor de vlag als gemeentevlag kwam te vervallen.

## Verwante afbeelding

* Wapen van Heel
Ambt Montfort · Amby · Arcen en Velden · Baexem · Beegden · Belfeld · Bemelen · Berg en Terblijt · Bocholtz · Born · Broekhuizen · Cadier en Keer · Echt · Eijsden · Elsloo · Eygelshoven · Geleen · Grathem · Grubbenvorst · Haelen · Heel · Heel en Panheel · Heer · Helden · Herten · Heythuysen · Hoensbroek · Horn · Horst · Hulsberg · Hunsel · Kessel · Klimmen · Limbricht · Linne · Maasbracht · Maasbree · Margraten · Meerlo-Wanssum · Meijel · Melick en Herkenbosch · Montfort · Munstergeleen · Neer · Nieuwenhagen · Nieuwstadt · Nuth · Ohé en Laak · Onderbanken · Ottersum · Posterholt · Roggel · Roggel en Neer · Schaesberg · Schinnen · Sevenum · Sint Odiliënberg · Sittard · Stevensweert · Stramproy · Susteren · Swalmen · Tegelen · Thorn · Ubach over Worms · Ulestraten · Urmond · Valkenburg-Houthem · Vlodrop · Wessem · Wittem
* Heel (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 31 juli 2019.
* ↑ van Westerhoven, Marcel (15 april 2013). Zwaard en abdissenstaf langs de Maas - De vlag van de nieuwe gemeente Maasgouw. Vlag! 6 (12)
# Vlag van Heel en Panheel

De vlag van Heel en Panheel is op 7 maart 1983 bij raadsbesluit vastgesteld als gemeentelijke vlag van de voormalige Limburgse gemeente Heel en Panheel. De vlag was een ontwerp van J.F. van Heijningen en kan als volgt worden beschreven:
   geel met een paars kruis, waarvan de dikte der armen gelijk is aan 1/5 van de hoogte van de vlag en een paarse vierhoekige schans met bastions in contourlijnen, waarvan de dikte gelijk is aan 3/100 van de hoogte van de vlag, terwijl de schans zelf een hoogte heeft gelijk aan ¾ van de hoogte van de vlag.
Het kruis verwijst naar Sint-Helena, vindster van het Kruis van Christus en een mogelijke verklaring van de naam Heel (als verkorting van de naam Helena). Zij was op het gemeentewapen afgebeeld. Een vierkant rond het hart van een kruis is het symbool voor Sint-Lambert, schildhouder van het gemeentewapen. De schans sloeg op een andere, waarschijnlijk juiste, verklaring van de naam Heel: verdedigingsmuur. Paars stond voor heide en verwees naar een derde mogelijke verklaring van de naam Heel: Heidedal. Geel stond geel via zand voor Panheel ("zandvlakte of -holte bij Heel").
Op 1 januari 1991 ging de gemeente samen met Beegden en Wessem op in de nieuw gevormde gemeente Heel, waardoor de vlag als gemeentevlag kwam te vervallen. In 2007 ging Heel samen met Maasbracht en Thorn op in de fusiegemeente Maasgouw.

## Verwante afbeelding

* Wapen van Heel en Panheel
Ambt Montfort · Amby · Arcen en Velden · Baexem · Beegden · Belfeld · Bemelen · Berg en Terblijt · Bocholtz · Born · Broekhuizen · Cadier en Keer · Echt · Eijsden · Elsloo · Eygelshoven · Geleen · Grathem · Grubbenvorst · Haelen · Heel · Heel en Panheel · Heer · Helden · Herten · Heythuysen · Hoensbroek · Horn · Horst · Hulsberg · Hunsel · Kessel · Klimmen · Limbricht · Linne · Maasbracht · Maasbree · Margraten · Meerlo-Wanssum · Meijel · Melick en Herkenbosch · Montfort · Munstergeleen · Neer · Nieuwenhagen · Nieuwstadt · Nuth · Ohé en Laak · Onderbanken · Ottersum · Posterholt · Roggel · Roggel en Neer · Schaesberg · Schinnen · Sevenum · Sint Odiliënberg · Sittard · Stevensweert · Stramproy · Susteren · Swalmen · Tegelen · Thorn · Ubach over Worms · Ulestraten · Urmond · Valkenburg-Houthem · Vlodrop · Wessem · Wittem
* Heel en Panheel (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 1 augustus 2019.
* ↑ van Westerhoven, Marcel (15 april 2013). Zwaard en abdissenstaf langs de Maas - De vlag van de nieuwe gemeente Maasgouw. Vlag! 6 (12)
# Robert Budd Dwyer

Robert Budd Dwyer (St. Charles, Missouri, 21 november 1939 – Harrisburg, Pennsylvania, 22 januari 1987) was een Amerikaans politicus en vertegenwoordigde de Republikeinse Partij. In de periode 1971-1987 zetelde hij in de senaat van Pennsylvania. Tussen 20 januari 1981 en 22 januari 1987 was hij hoofd van de dienst Financiën van deze staat.
Dwyer kwam in 1986 in opspraak omdat hij smeergeld zou hebben aangenomen van een Californisch computerbedrijf betreffende een miljoenencontract. Dwyer trachtte tevergeefs de rechter ervan te overtuigen dat hij onschuldig was en erin was geluisd. Dwyer kreeg een gevangenisstraf van 55 jaar, die zou ingaan op 23 januari 1987.
Op 22 januari 1987 organiseerde hij een persconferentie waarbij de genodigden dachten dat Dwyer zijn ontslag zou aankondigen. Dwyer trachtte echter de pers nogmaals duidelijk te maken dat hij onschuldig was en het gerecht had gefaald. Hij bekritiseerde de aanklager van het proces (James West), voormalig gouverneur Thornburgh en rechter Malcolm Muir. Verder gaf hij openlijk toe dat hij in het verleden meermalen voorstander van de doodstraf was geweest maar nu twijfels had, omdat daardoor wellicht onschuldige mensen stierven. Daarop gaf hij drie bruine verzegelde enveloppen af aan enkele van zijn medewerkers. Uit een vierde enveloppe nam hij een .357-revolver en schoot zichzelf daarna neer door een kogel door zijn gehemelte af te vuren. In de andere enveloppen zaten een afscheidsbrief met instructies voor zijn begrafenis, zijn orgaandonatiekaart en een brief voor gouverneur Casey. In deze laatste brief schreef Dwyer dat hij met zijn zelfmoord geen ontslag had genomen, maar dat er nu wel een vacature was, waarvoor hij zijn eigen echtgenote als opvolgster aanraadde.
* Library of Congress Control Number: n88037119
* Virtual International Authority File: 35995529
* WorldCat: E39PBJqqqpqVxk6Q6y8GXxH6Kd
# FGF

FGF kan verwijzen naar:
* Fibroblastgroeifactor, een familie van celsignaleringseiwitten
* Provinciaal Belang Fryslân, een provinciale politieke partij, tot 2001 bekend onder de naam Federatie Gemeentebelangen Friesland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van FGF en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Burtscheider Turm

De Burtscheider Turm was een weertoren en maakte deel uit van de tussen 1300 en 1350 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat niet meer.

## Locatie

In de buitenste ringmuur stond de Burtscheider Turm in het westnoordwesten tussen de Königstor (in het zuidwesten) en de Ponttor (in het noordoosten) op ongeveer 50 meter ten noordoosten van de Langer Turm tussen de Turmstraße en de Junkerstraße. Tussen de Burtscheider Turm en de Königstor bevonden zich behalve de Langer Turm geen andere torens. Tussen de Burtscheider Turm en de Ponttor bevonden zich de Beguinenturm, de Gregoriusturm, de Bongartsturm en de Krückenturm.

## Geschiedenis

De bouwdatum van de Burtscheider Turms is niet bekend, maar zal net als de Langer Turm vroeg in de 14e eeuw gebouwd zijn, aangezien dit gedeelte van de stadsmuur in het noordwesten van de stad vanwege de voor een aanval op de stad gunstige omgeving als een van de eerste gedeelten van de tweede ringmuur gebouwd werd.
In tegenstelling tot de Burtscheider Tor (Marschiertor) waardoor de straat naar Burtscheid voerde, had de Burtscheider Turm geen geografische referentie aan deze plaats, dat tegenwoordig een stadsdeel van Aken is. De naam van de toren verwijst er veelmeer op dat de burgers van Burtscheid de financiering voor de bouw en het onderhoud van het gebouw op zich genomen hadden.
Tijdens de Franse bezetting van Aken werd op instructie van Napoleon om de militaire betekenis van Aken te minimaliseren, werd de Burtscheider Turm in het eerste kwart van de 19e eeuw afgebroken.

## Beschrijving

De Burtscheider Turm had als grondvlak een halve cirkel met Grundriss eines Halbkreises mit gerade verlängerten Schenkeln. De toren had slechts één verdieping die slechts weinig boven de muurkroon uitstak. Het gebouw had een breedte van 10,4 meter en een diepte van 8 meter. Van de drie schietgaten voor boogschutters en kruisboogschutters waren er twee zijwaarts gericht op de gracht en het derde was schuin gericht met een neiging in de richting van de Langer Turm.
De begane grond was met een half koepelgewelf overwelft dat over de verlengde ribben in een tongewelf overging. Het dak bestond uit een half kegeldak en ging dan in een zadeldak over.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Burtscheider Turm op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Karlsturm

De Karlsturm (ook Krakauturm genoemd) was een weertoren en maakte deel uit van de tussen 1257 en 1357 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat niet meer.

## Locatie

In de buitenste ringmuur stond de Karlsturm in het zuidzuidwesten tussen de Marschiertor (in het zuidoosten) en de Rostor (in het oosten). Ze bevond zich aan het uiteinde van de Krakaustraße nabij de Boxgraben. Tussen de Karlsturm en de Marschiertor bevonden zich een erker van de Akense stadsmuren en de weertorens Kleiner Pounellenturm en Großer Pounellenturm. Tussen de Karlsturm en de Rostor bevond zich alleen een van de wachthuizen van de Akense stadsmuren.

## Geschiedenis

De bouwdatum van de Karlsturm werd niet overgeleverd, maar hij werd vermoedelijk opgetrokken in de 13e of 14e eeuw aangezien in de periode van 1257 tot 1357 de buitenste stadsmuur gebouwd werd.
In de 16e eeuw werd de toren ook Mareelenturm genoemd, omdat de familie Mareel zich daar gevestigd had.
In januari 1823 gaf de Akense burgemeester opdracht tot de afbraak van de toren.

## Beschrijving

De Karlsturm was een halfronde schelptoren met verlengde benen. De toren had een breedte van 11,4 en een diepte van 8 meter.
De toren had twee verdiepingen. Beide verdiepingen waren met een half koepelgewelf overwelfd, dat boven het verlengde gedeelte overging in een tongewelf. De begane grond had schietgaten voor boogschutters en kruisboogschutters. De bovenverdieping had brede schietluiken, die door houten deurtjes gesloten konden worden, waarachter geschut geplaatst was zoals de ballista.
Het dak bestond uit een half kegeldak en ging over in een zadeldak. Onder de dakrand van het halve kegeldak bevonden zich een rij kleine vensteropeningen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Karlsturm op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gabrielle Terpstra

Gabrielle Terpstra (Dokkum, 1 maart 1990) is een Nederlandse dichter, schrijver en podcastmaker. Ze schrijft voornamelijk in het Fries en is medeoprichter van het dichterscollectief Pauperpoëzie.

## Leven en werk

Terpstra groeide op in een moeilijke thuissituatie. Haar ouders waren verslaafd aan drugs en haar moeder overleed toen ze vier jaar oud was. Ze werd opgevoed door familie van moederskant. Op haar zestiende raakte ze zelf verslaafd aan drank en drugs, maar na acht jaar besloot ze af te kicken. Haar ervaringen met trauma verslaving zijn een belangrijk thema in haar werk. Terpstra volgde de opleiding Creatief Ondernemerschap aan de Academie voor Popcultuur in Leeuwarden, waar ze haar liefde voor de Friese taal ontdekte. Terpstra haalt inspiratie uit het menselijk leven en beschouwt schrijven als een vorm van emotionele zuivering. Hoewel ze opgroeide in een Friese omgeving en haar grootvader de Friese schrijver Piter Terpstra was, had ze aanvankelijk weerstand tegen de Friese taal. Door haar betrokkenheid bij Friese schrijvers en literatuur veranderde dit.
In 2021 startte Terpstra met de literaire podcast Gabrielle en Arjan bedoele it net ferkeard, in samenwerking met dichter Arjan Hut. De podcast, waarin ze spreken over persoonlijke zaken, literatuur en literaire evenementen, werd uitgezonden als onderdeel van het radioprogramma Noardewyn op Omrop Fryslân. Terpstra heeft in 2024 haar debuutbundel uitgebracht 'Tsjintwurdich is alles better' die positief ontvangen is door o.a. Albertina Soepboer.

## Pauperpoëzie

In 2021 richtte Terpstra samen met een vriendin het dichterscollectief Pauperpoëzie op. Tot de aangesloten dichters behoren Erik de Boer, Alwin van der Toorn, Emily Wieland, Lubbert-Jan de Vries en Terpstra zelf. Het collectief staat bekend om poëzie met een 'randje'.
* ↑ Biografie Terpstra in Archief, museum en bibliotheek Fryslân
* ↑ Recensie dichtbundel op Brekt, 6 november 2024
# Pfaffenturm (Aken)

De Pfaffenturm (ook Suylisturm genoemd) was een weertoren gebouwd in de 15e eeuw en maakte deel uit van de tussen 1300 en 1350 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat nog steeds.

## Locatie

De Pfaffenturm staat tegenwoordig nabij de kruising van de Lochnerstraße met de Junkerstraße. In de buitenring stond hij in het westzuidwesten als de enige toren tussen de Junkerstor in het zuiden en de Königstor in het noorden.
Onmiddellijk ten zuiden van de Pfaffenturm stroomde de Johannisbach, ook wel Suylisbach genoemd, onder de stadsmuur door de stad in, en vulde bergafwaarts in de richting van de Jakobstor de stadsgracht met water. Van deze beek is de benaming Suylisturm afgeleid. De doorvloeiopening van de beek was met sterke ijzeren staven beveiligd en boven de doorstroomdoorgang van de beek bevond zich een weererker, door de bodemluiken (mezekouwen) konden steenbrokken geworpen worden om de doorstroom tegen indringers te verdedigen. Tussen de Pfaffenturm en de Königstor bevond zich ook de enige bekende erker van de Akense stadsmuren met een eigennaam: de Wandlaus.

## Geschiedenis

De Pfaffenturm werd relatief laat gebouwd tussen 1442 en 1456. De benaming Pfaffenturm kreeg hij, omdat de geestelijke van het Münsterstift voor de bezoldiging en de verzorging van de weermanschappen van deze weertoren betaald hadden.
Tegenwoordig wordt de toren door de studentenvereniging K.D.St.V. Ripuaria Aachen gebruikt.

## Beschrijving

De Pfaffenturm was de enige volledig ronde toren (zonder afvlakking) van de buitenste stadsmuren. Ongeveer drie kwart van de omvang lag buiten de stadsmuur in de stadsgracht, ongeveer een kwart lag binnen de stadsmuur. De huidige twee verdiepingen tellende toren heeft een doorsnede van 9 meter en een hoogte van 8,65 meter. Oorspronkelijk had de toren drie verdiepingen en een kegeldak.
De twee onderste verdiepingen hadden schietgaten voor boogschutters en kruisboogschutters. De bovenste verdieping daarentegen had bredere schietluiken, die door houten deurtjes gesloten konden worden, waarachter geschut geplaatst was zoals de ballista. Tegenwoordig zijn de schietgaten en -luiken door vensters vervangen.
Door het cirkelronde grondvlak en het voorhanden zijn van schietgaten en -luiken, ook in de richting van de stad, was het mogelijk om de toren naar alle kanten te verdedigen. Dat laat concluderen dat de weertoren ook als vluchtburcht gebruikt werd als de indringers reeds in de stad waren.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pfaffenturm (Aachen) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Pulvertürmchen

De Pulvertürmchen was een weertoren en maakte deel uit van de tussen 1300 en 1350 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat niet meer.

## Locatie

In de buitenste ringmuur stond de Pulvertürmchen in het oostzuidoosten tussen de Adalbertstor (in het noordnoordoosten) en de Wirichsbongardstor (in het westzuidwesten). Ze bevond zich nabij wat nu de Beeckstraße is, ten zuiden van de Wespienstraße. Tussen de Pulvertürmchen en de Adalbertstor bevond zich de Rotkugelturm. Tussen de Pulvertürmchen en de Wirichsbongardstor bevond zich de Schildturm.

## Geschiedenis

De bouwdatum van de Pulvertürmchen werd niet overgeleverd, maar werd vermoedelijk opgetrokken in de 13e of 14e eeuw aangezien in de periode van 1257 tot 1357 de buitenste stadsmuur gebouwd werd.
De Pulvertürmchen werd gebruikt als opslagruimte voor poeder, net als de Langer Turm, die daarom ook Pulverturm genoemd werd. De naam wijst ook op het doel van de toren, maar was niet de oorspronkelijke naam van de toren. De oorspronkelijke naam is niet overgeleverd.
In 1860 werd de toren gedeeltelijk afgebroken. Tot aan de volledige afbraak in 1871 diende het gebouw nog als bedrijfsgebouw van een ververij.

## Beschrijving

De toren werd gebouwd in een halve cirkel met een breedte van 8,3 meter en een diepte van 6,3 meter. Opmerkelijk is de wanddikte van 1,8 meter. Via de drie schietgaten op de eerste verdieping, was het mogelijk om aanvallers onder schot te nemen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pulvertürmchen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sandkaultor

De Sandkaultor of Sandtor was een stadspoort gebouwd in de 13e en 14e eeuw en maakte deel uit van de buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. Het poortgebouw bestaat niet meer.

## Locatie

De Sandkaultor had geen equivalent in de binnenste stadsmuren van de stad, maar de Sandkaulstraße kwam uit bij de Kölnmitteltor.
Als onderdeel van de buitenste stadsmuren van Aken lag de Sandkaultor tussen de Bergtor en de Kölntor, aan het uiteinde van de Sandkaulstraße. Ze was een van de drie noordelijke stadspoorten (Ponttor, Bergtor en Sandkaultor) van de zogenaamde Gotische Mauer en was de meest westelijke van deze drie. Tussen de Bergtor en de Sandkaultor lag de Bergerschanzturm. Tussen de Sandkaultor en de Kölntor lagen een van de wachthuizen van de Akense stadsmuren (Wachthaus Schaafjanshäuschen) en de twee weertorens Heinzenturm en Schänzchen.

## Geschiedenis

De stadspoort werd gebouwd in de 13e eeuw en 14e eeuw.
Tijdens de Franse bezetting van Aken gaf Napoleon in 1804 de instructies om de militaire betekenis van Aken te minimaliseren. De stadsmuur, de stadspoorten en waltorens van de stad werden afgebroken. In 1811 begon de afbraak van de Sandkaultor. Op dezelfde plek werd er een nieuwe stadspoort gebouwd die ter ere van de naam van de moeder van Napoleon de naam Porte Madame droeg. In 1875 werd deze stadspoort door de Pruisen afgebroken.

## Opbouw

De poort had de hoogste poorttoren van alle Akense stadspoorten. Het buitengewone ontwerp was het gevolg van militaire noodzaak. Vanuit haar torenspits had het wachtpersoneel een uitstekende blik op zowel het dal van Soers als ook over de Salvatorberg. Daarmee kon een van de waarschijnlijkste aanvalsrichtingen van een potentiële vijand gecontroleerd worden.
De Sandkaultor bezat een voorpoort met twee kleine vierkante torens en werd met meerdere verdiepingen gebouwd. Ter hoogte van de vierde verdieping die direct onder de torenspits gelegen was bevond zich een rondgang. De grote vierkante toren was aan de buitenzijde ingeklemd door twee kleine ronde torens. Sommige bronnen vermelden slechts een ronde toren. De met schietgaten voorziene muren beveiligden de doorgang.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sandkaultor op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.