OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Auguste Viollier

Auguste Constantin Viollier (Genève, 27 juni 1854 – Cologny, 28 juni 1908) was een Zwitsers kunstschilder, aquarellist, illustrator en karikaturist. Zijn pseudoniem was Godefroy de Georgina of kortweg Godefroy. Hij leefde en werkte alternerend in Parijs en Genève.

## Levensloop

Viollier werd geboren in Petit-Saconnex, dat destijds een gemeente naast Genève was. Zijn ouders waren Joseph Hyacinthe Viollier, dominee, en Jeanne Caroline Adèle Vaucher.
Viollier volgde een artistieke opleiding aan de Académie de Genève in de jaren 1872-1875. Hij maakte deze opleiding niet af.
In 1877 bekwaamde hij zich in Parijs bij Jean-Léon Gérôme, een bekende schilder van het neoclassicisme en de romantiek. Hij maakte carrière niet alleen met olie- en waterverfschilderijen, maar met zijn karikaturen in tijdschriften werd hij bekend. Hij ontwierp ook affiches voor tentoonstellingen.
In Parijs tekende Viollier illustraties voor verschillende tijdschriften; het ging om Le Rire en L’Illustration. In Genève publiceerden de tijdschriften Passe-Partout en Le Carillon de Saint-Gervais zijn illustraties, veelal van satirische aard. Hij startte zelf met geïllustreerde tijdschriften uit te geven zoals Le Polichinelle in Parijs, en in Genève Le Papillon, dat zich toespitste op satire. In Genève werkte hij mee aan de Cercle des Arts et Lettres.
In 1890 huwde hij met Charlotte Philippine Hélène Annevelle.
In 1896 organiseerde Zwitserland in Genève een nationale tentoonstelling. Viollier richtte er het schimmentheatertje op met de naam Le Sapajou en was de oprichter van het tijdschrift met de naam Le Sapajou.
Later, in 1898, stichtte hij de Zwitserse vereniging van artistieke affiches, genaamd la Société suisse d’affiches artistiques. Hiermee wilde hij de affiches in Zwitserland moderniseren. Hij leidde de vereniging tot zijn dood in 1908.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Auguste Constantin Viollier op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) Auguste Constantin Viollier dit Godefroy, peintre-illustrateur, caricaturiste. Genève, 1854 - Genève, 1908. Collection. Musée d’art et d’histoire de la Ville de Genève (2025).
* ↑ (fr) Stelling-Michaud, Suzanne (1980). Le livre du Recteur de l'Académie de Genève (1559-1878). Notice biographique des étudiants. (Volume VI: T - Z). Librairie Droz, Genève, blz 174. ISBN 978-2-600-03197-4.
* ↑ In 1931 werd de gemeente Petit-Saconnex aangehecht bij de stad Genève.
* ↑ (fr) Cesa-Mugny, Laurence, AugusteViollier. Dictionnaire historique de la Suisse. Académie suisse des sciences humaines et sociales, Bern (2011).
* ↑ (fr) Godefroy de Georgina. Data. Bibliothèque nationale de France, Parijs (2024).
* ↑ (de) Le Rire. Graphik Portal. Deutsches Dokumentationszentrum für Kunstgeschichte – Bildarchiv Foto Marburg (2025).
* ↑ (fr) Auguste Constantin Viollier dit Godefroy (Genève, ville de culture). Iconographie, les personnes. Bibliothèque de Genève.
# Carl Fahringer

Carl Fahringer (Wiener Neustadt, 25 december 1874 - Wenen, 4 februari 1952) was een Oostenrijkse schilder, illustrator en academisch docent.

## Biografie

Carl Fahringer begon zijn opleiding in 1892 aan de Weense Academie voor Schone Kunsten en volgde lessen bij Sigmund l'Allemand, Christian Griepenkerl en August Eisenmenger. Hij verhuisde in 1898 naar München om daar zijn opleiding af te ronden bij Carl Marr.
Fahringer trouwde in 1904 met Rosina Strobl met wie hij een zoon kreeg. In de daarop volgende jaren reisde Carl Fahringer veel, onder meer naar Italië, de Balkan, Turkije en Egypte. Tijdens zijn reizen schilderde hij straatscènes, portretten en dieren.
Bij aanvang van de Eerste Wereldoorlog meldde Fahringer zich als vrijwilliger aan de Oostenrijks-Hongaarse zijde, en vocht hij aan het front in Italië en Galicië. In 1915 werd Fahringer ingezet als oorlogsschilder. Na de Eerste Wereldoorlog hernam hij het reizen, verbleef veelvuldig in Nederland en reisde vanuit Nederland een aantal keer naar Nederlands-Indië, waar hij op Java en Bali schilderde. In Nederland verbleef en schilderde Carl Fahringer onder andere in Hoorn en in Delft. Favoriete onderwerpen waren straat- en marktscènes. Zijn werk is in verschillende Nederlandse collecties te vinden.
Naast schilder was Fahringer ook illustrator. Hij illustreerde onder andere verhalen van Hedwig von Lepl-Gnitz, zoals het boek Märchenzauber.
In maart 1929 werd Fahringer professor aan de Weense Academie en gaf hij tot 1945 les in dieren- en landschapsschilderkunst. Dieren schilderde hij vaak in de dierentuin in Wenen, 'Tiergarten Schönbrunn'. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Fahringer ingezet als oorlogscorrespondent in Griekenland. Na de oorlog werd hij ontslagen aan de academie.
Carl Fahringer stierf in 1952 in Wenen op 78-jarige leeftijd.
* Poolse postzegel (1943), ontworpen door Fahringer
* Poolse postzegel (1943), ontworpen door Fahringer
* gouache door Carl Fahringer van de veemarkt op de Burgwal in Delft, 1920
* ↑ Carl Fahringer, RKD Artists&, id 27189.
* 1 2 3 Datenbank Gedächtnis des Landes
* ↑ Carl Fahringer is niet dood maar leeft, Delftsche Courant, 9 augustus 1935, Delpher.
* Bibliothèque nationale de France: cb12326477h (data)
* Biografisch Portaal: 60483715
* Gemeinsame Normdatei: 118925377
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7258 0172
* Library of Congress Control Number: no2006037632
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0107056
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 091358329
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 27189
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TSAV019074
* Système universitaire de documentation: 032185103
* Union List of Artist Names: 500066346
* Virtual International Authority File: 35255414
* WorldCat: E39PBJx4tQh9t7krmYfdwrQrMP
# Carl Fahringer

Carl Fahringer (Wiener Neustadt, 25 december 1874 - Wenen, 4 februari 1952) was een Oostenrijkse schilder, illustrator en academisch docent die regelmatig in Nederland verbleef en werkte.

## Biografie

Carl Fahringer begon zijn opleiding in 1892 aan de Weense Academie voor Schone Kunsten en volgde lessen bij Sigmund l'Allemand, Christian Griepenkerl en August Eisenmenger. Hij verhuisde in 1898 naar München om daar zijn opleiding af te ronden bij Carl Marr.
Fahringer trouwde in 1904 met Rosina Strobl met wie hij een zoon kreeg. In de daarop volgende jaren reisde Carl Fahringer veel, onder meer naar Italië, de Balkan, Turkije en Egypte. Tijdens zijn reizen schilderde hij straatscènes, portretten en dieren.
Bij aanvang van de Eerste Wereldoorlog meldde Fahringer zich als vrijwilliger aan de Oostenrijks-Hongaarse zijde, en vocht hij aan het front in Italië en Galicië. In 1915 werd Fahringer ingezet als oorlogsschilder. Na de Eerste Wereldoorlog hernam hij het reizen, verbleef veelvuldig in Nederland en reisde vanuit Nederland een aantal keer naar Nederlands-Indië, waar hij op Java en Bali schilderde. In Nederland verbleef en schilderde Carl Fahringer onder andere in Hoorn en in Delft. Favoriete onderwerpen waren straat- en marktscènes. Zijn werk is in verschillende Nederlandse collecties te vinden.
Naast schilder was Fahringer ook illustrator. Hij illustreerde onder andere verhalen van Hedwig von Lepl-Gnitz, zoals het boek Märchenzauber.
In maart 1929 werd Fahringer professor aan de Weense Academie en gaf hij tot 1945 les in dieren- en landschapsschilderkunst. Dieren schilderde hij vaak in de dierentuin in Wenen, 'Tiergarten Schönbrunn'. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Fahringer ingezet als oorlogscorrespondent in Griekenland. Na de oorlog werd hij ontslagen aan de academie.
Carl Fahringer stierf in 1952 in Wenen op 78-jarige leeftijd.
* Poolse postzegel (1943), ontworpen door Fahringer
* Poolse postzegel (1943), ontworpen door Fahringer
* gouache door Carl Fahringer van de veemarkt op de Burgwal in Delft, 1920
* ↑ Carl Fahringer, RKD Artists&, id 27189.
* 1 2 3 Datenbank Gedächtnis des Landes
* ↑ Carl Fahringer is niet dood maar leeft, Delftsche Courant, 9 augustus 1935, Delpher.
* Bibliothèque nationale de France: cb12326477h (data)
* Biografisch Portaal: 60483715
* Gemeinsame Normdatei: 118925377
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7258 0172
* Library of Congress Control Number: no2006037632
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0107056
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 091358329
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 27189
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TSAV019074
* Système universitaire de documentation: 032185103
* Union List of Artist Names: 500066346
* Virtual International Authority File: 35255414
* WorldCat: E39PBJx4tQh9t7krmYfdwrQrMP
# Ros

Ros kan verwijzen naar:
* HET HAAR VAN BRIEK PETERS (boefke is da bomb)
* Ander woord voor paard
* Reizen op Saldo (RoS)
* Ros (rivier)
* de kleur van rood haar
* Ros an Mhíl, een plaats in het Ierse graafschap County Galway
* Ros Dumhach, een plaats in het Ierse graafschap Mayo
* Ros Muc, (Engels: Rosmuck) een plaats in het Ierse graafschap County Galway
* Kebun Ros, een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu van de provincie Bengkulu, Indonesië
* ROS-Kabelkrant, een lokale commerciële omroep in Rosmalen
* Sigur Rós, een IJslandse postrockband
* Tilva Roš, een Servische dramafilm uit 2010
* Halonympha ros, een geslacht van in water levende weekdieren (Mollusca)
* ROS, de Engelse afkorting voor Reactive Oxygen Species, oftewel Reactieve zuurstofcomponenten
Mensen met de achternaam Ros:
* Frans Ros (1883-1968), Belgische kunstenaar, portretschilder
* Jacob Alexander Ros (1896-1984), Nederlands pianist en koordirigent
* Edmundo Ros (1910-2011), muzikant en bandleider uit Trinidad & Tobago
* Jan Ros (1914-1992), Nederlands componist, dirigent en trompettist
* Tonny Ros (1920-1993), Nederlands schilder
* Annie Ros (1926-2013), Nederlands turnster
* Martin Ros (1937-2020), Nederlands uitgever
* Rachel Ros (1942), Franse zangeres
* Julius Ros (1952), Nederlands illustrator en auteur
* Salvador Cardús i Ros (1954), een Spaanse hoogleraar sociologie en politieke wetenschappen
* Margôt Ros (1965), Nederlands actrice, comedyschrijfster en regisseuse
* Dagny Ros Asmundsdottir (1972), Belgisch-IJslandse kok
* Thijs Ros (1979), Nederlands atleet
* Ramón Ros (1981), Spaans voetballer
* Michael Ros (1981), Nederlands voetballer
* Gianni Da Ros (1985), Italiaans wielrenner
* Javi Ros (1990), Spaans voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ros en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Alfred del Castilho

Alfred del Castilho, pseudoniem The American photographer (1875-1913), was een Surinaams fotograaf.

## Biografie

Alfred del Castilho was een zoon van de fotograaf Selomoh del Castilho (1826-1914). Hij had een eigen fotostudio in de Heerenstraat in Paramaribo en adverteerde onder de naam The American Photographer. Deze naam verwijst ernaar dat hij net als Amerikaanse fotografen ook op locatie fotografeerde en niet alleen in zijn atelier.
Hij maakte een groot aantal foto's van contractarbeiders bij aankomst in Suriname. Ook drukte hij foto's af op glazen en kopjes. Hij maakte een foto van George Henry Barnet Lyon die naar Engeland gestuurd werd en daar voor een Italiaans beeldhouwer als ontwerp diende voor het borstbeeld van Barnet Lyon. Het beeld heeft van 1908 tot 2017 op de hoek van de Grote Combéweg en het Onafhankelijkheidsplein gestaan. Sindsdien staat het in het depot van het Surinaams Museum aan de Commewijnestraat.
Naast zijn werk als fotograaf, verkocht hij in 1900 onder de naam Afredo del Castho een zelfgemaakte vloeistof om poreuze banden op te knappen.
Na zijn dood werd zijn atelier overgenomen door George Rustwijk, die een jaar erna overleed.

## Externe link

* Stichting Surinaams Museum, Fotografen - Alfred del Castilho (op Flickr)
* ↑ Nico Eigenhuis, Selomoh del Castilho
* 1 2 3 4 5 6 Nico Eigenhuis, Del Castilho Fotograaf
* ↑ De Surinamer, Attentie, 12 februari 1903
* ↑ Eric Kastelein, Oog in Oog met Paramaribo, ISBN 9789460225031, 2020, pag. 35, 98-100
# Bluff (Nieuw-Zeeland)

Bluff is een havenplaats in de regio Southland in Nieuw-Zeeland. Er wordt naar Bluff gerefereerd als de meest zuidelijk gelegen bewoonde plaats van het land; dat is waar voor zover het het vasteland van het Zuidereiland betreft, maar Oban op Stewarteiland ligt nòg zuidelijker. Deze plaats is met een veerboot vanuit Bluff te bereiken.
Een wandelroute in Nieuw-Zeeland heet de Te Araroa Trail en loopt van Cape Reinga in het uiterste noorden naar Bluff in het uiterste zuiden.

## Geografie

Bluff ligt op 30 km rijden van Invercargill en is tevens het eindpunt van de Bluff Branch spoorlijn, het verlengstuk van de Main South Line. Deze spoorlijn, een van de eerste van Nieuw-Zeeland, werd geopend op 5 februari 1867.
In de buurt ligt Bluff Hill, een uitgedoofde vulkaan.
# Ozarba persinua

Ozarba persinua is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Emilio Berio in een publicatie uit 1940.
De soort komt voor in Namibië en Zuid-Afrika.
# Alfred del Castilho

Alfred del Castilho, pseudoniem The American photographer (1875-1913), was een Surinaams fotograaf.

## Biografie

Alfred del Castilho was een zoon van de fotograaf Selomoh del Castilho (1826-1914). Hij had een eigen fotostudio in de Heerenstraat in Paramaribo en adverteerde onder de naam The American Photographer. Deze naam verwijst ernaar dat hij net als Amerikaanse fotografen ook op locatie fotografeerde en niet alleen in zijn atelier.
Hij maakte een groot aantal foto's van contractarbeiders bij aankomst in Suriname. Ook drukte hij foto's af op glazen en kopjes. Hij maakte een foto van George Henry Barnet Lyon die naar Engeland gestuurd werd en daar voor een Italiaans beeldhouwer als ontwerp diende voor het borstbeeld van Barnet Lyon. Het beeld heeft van 1908 tot 2017 op de hoek van de Grote Combéweg en het Onafhankelijkheidsplein gestaan. Sindsdien staat het in het depot van het Surinaams Museum aan de Commewijnestraat.
Naast zijn werk als fotograaf, verkocht hij in 1900 onder de naam Afredo del Castho een zelfgemaakte vloeistof om poreuze banden op te knappen.
Na zijn dood werd zijn atelier overgenomen door George Rustwijk, die een jaar erna overleed.

## Externe link

* Stichting Surinaams Museum, Fotografen - Alfred del Castilho (foto's)
* ↑ Nico Eigenhuis, Selomoh del Castilho
* 1 2 3 4 5 6 Nico Eigenhuis, Del Castilho Fotograaf
* ↑ De Surinamer, Attentie, 12 februari 1903
* ↑ Eric Kastelein, Oog in Oog met Paramaribo, ISBN 9789460225031, 2020, pag. 35, 98-100
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Noorwegen (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Canada en Noorwegen. De landen hebben tot nu toe dertien keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Winnipeg | 23 juli 1990 | Vriendschappelijk | Canada − Noorwegen | 0 − 2 |
| 2 | Gävle | 10 juni 1995 | WK 1995 | Noorwegen − Canada | 7 − 0 |
| 3 | Washington D.C. | 23 juni 1999 | WK 1999 | Noorwegen − Canada | 7 − 1 |
| 4 | Albufeira | 14 maart 2000 | Algarve Cup 2000 | Noorwegen − Canada | 2 − 1 |
| 5 | Hønefoss | 19 juni 2001 | Vriendschappelijk | Noorwegen − Canada | 9 − 1 |
| 6 | Toronto | 17 juli 2002 | Vriendschappelijk | Canada − Noorwegen | 2 − 2 |
| 7 | Vila Real de Santo António | 18 maart 2003 | Algarve Cup 2003 | Noorwegen − Canada | 1 − 0 |
| 8 | Sarpsborg | 31 mei 2005 | Vriendschappelijk | Noorwegen − Canada | 3 − 0 |
| 9 | Hangzhou | 12 september 2007 | WK 2007 | Noorwegen − Canada | 2 − 1 |
| 10 | Hamar | 3 juni 2010 | Vriendschappelijk | Noorwegen − Canada | 1 − 1 |
| 11 | Chongqing | 16 januari 2013 | Four Nations Tournament 2013 | Canada − Noorwegen | 0 − 0 |
| 12 | Marbella | 28 november 2017 | Vriendschappelijk | Canada − Noorwegen | 3 − 2 |
| 13 | La Manga del Mar Menor | 22 januari 2019 | Vriendschappelijk | Canada − Noorwegen | 1 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Noorwegen | Doelsaldo Canada – Noorwegen |
| WK-eindronde | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 − 16 |
| Algarve Cup | 2 | 0 | 0 | 2 | 1 − 3 |
| Four Nations Tournament | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 − 0 |
| Vriendschappelijk | 7 | 2 | 2 | 3 | 8 − 19 |
| Totaal | 13 | 2 | 3 | 8 | 11 − 38 |
CSA · A-internationals · Canadees mannenelftal
1986 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 – 2029
Argentinië · Australië · België · Brazilië · Chili · China · Colombia · Costa Rica · Cuba · Denemarken · Duitsland · Ecuador · El Salvador · Engeland · Finland · Frankrijk · Ghana · Griekenland · Guatemala · Guyana · Haïti · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · Italië · Ivoorkust · Jamaica · Japan · Kameroen · Marokko · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noord-Korea · Noorwegen · Panama · Paraguay · Polen · Portugal · Puerto Rico · Rusland · Saint Kitts en Nevis · Schotland · Singapore · Sovjet-Unie · Spanje · Taiwan · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Uruguay · Verenigde Staten · Wales · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
* ↑ bijgewerkt op 17 maart 2025
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Paraguay

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Canada en Paraguay. De landen speelden tot op heden een keer tegen elkaar: een vriendschappelijke wedstrijd die werd gespeeld op 29 januari 1986 in Vancouver.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Vancouver | 29 januari 1986 | Vriendschappelijk | Canada – Paraguay | 0 – 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Paraguay | Doelsaldo Canada – Paraguay |
| Vriendschappelijk | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 − 0 |
| Totaal | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 − 0 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.

## Details
### Eerste ontmoeting

| Vriendschappelijk (Vancouver, Canada, 29 januari 1986): |||
| Canada | 0 – 0 | Paraguay |
| | goals | |
# Beaumont-de-Lomagne

Beaumont-de-Lomagne is een gemeente in het Franse departement Tarn-et-Garonne (regio Occitanie) en telt 3658 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Castelsarrasin.

## Geografie

De oppervlakte van Beaumont-de-Lomagne bedraagt 45,9 km², de bevolkingsdichtheid is 79,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Beaumont-de-Lomagne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations de référence 2022.
# Doctor Pafke

Doctor Pafke (2015) is een verfilming van verschillende korte verhalen van Jean-Marie Berckmans. Regisseur-scenarist is Kris Verdonck. Dries De Win speelt de hoofdrol en de locatie was Antwerpen.
De soundtrack voor de film werd verzorgd door Stijn Meuris.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| De Win, Dries Dries De Win | Pafke |
| Cnudde, Magda Magda Cnudde | moeder |
| Cornelis, Lander Lander Cornelis | faceless man |
| Paepe, Ignace Ignace Paepe | faceless man |

## Prijzen/nominaties

* (2018) finalist - Grand IndieWise Convention in Miami
* (2016) Beste experimentele film - Third Culture Film Festival in Hong Kong;
** nominatie: Best Director - (Kris Verdonck)
** nominatie: Best Editor - (Kris Verdonck)
** nominatie: Best Actor - (Dries De Win)
** nominatie: Best Soundtrack - (Stijn Meuris & Pascal Deweze)
* (2016) selectie - Golden Sun Festival in Canada
* (2015) selectie - Internationaal Kortfilmfestival Leuven
* (2015) laureaat - Prijs voor Aanstormend Talent in Antwerpen (stad)
* (2015) selectie - Caminhos Film Festival Portugal
* ↑ Wandel met het beest – trailer van ‘Doctor Pafke’ – Deus Ex Machina. Geraadpleegd op 18 juni 2022.
# Beaumont-de-Lomagne

Beaumont-de-Lomagne is een gemeente in het Franse departement Tarn-et-Garonne (regio Occitanie) en telt 3658 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Castelsarrasin en is de centrumstad van het gemeentelijk samenwerkingsverband Communauté de Communes Lomagne.

## Geschiedenis en erfgoed

Beaumont werd gesticht in 1276 als een bastide door de abdij van Granselve en Eustache de Beaumarchais, seneschalk van koning Filips III van Frankrijk. De bastide kreeg een regelmatig grondplan. Rond de tijd van de stichting werd ook de Notre-Dame de l’Assomptionkerk gebouwd. Deze kerk werd in 1843 beschermd als monument historique. In de veertiende eeuw werd de houten markthal gebouwd, waar nog steeds de zaterdagmarkt wordt gehouden. Beaumont en de Lomagne zijn bekend voor hun knoflook.
Wiskundige Pierre de Fermat (1605-1665) werd in Beaumont geboren. In zijn geboortehuis, gebouwd in de vijftiende eeuw, is een museum ingericht, het Musée Fermat.
In Beaumont-de-Lomagne is er een hippodroom, waar drafkoersen worden gehouden.

## Geografie

De oppervlakte van Beaumont-de-Lomagne bedraagt 45,9 km², de bevolkingsdichtheid is 79,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Beaumont-de-Lomagne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations de référence 2022.
* ↑ (fr) Beaumont de Lomagne. Communauté de Communes Lomagne. Geraadpleegd op 17 maart 2025.
# Ozarba oxycampta

Ozarba oxycampta is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hermann Hacker in een publicatie uit 2016.
De soort komt voor op Madagaskar.
# Beaumont-de-Lomagne

Beaumont-de-Lomagne is een gemeente in het Franse departement Tarn-et-Garonne (regio Occitanie) en telt 3658 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Castelsarrasin en is de centrumstad van het gemeentelijk samenwerkingsverband Communauté de Communes Lomagne.

## Geschiedenis en erfgoed

Beaumont werd gesticht in 1276 als een bastide door de abdij van Granselve en Eustache de Beaumarchais, seneschalk van koning Filips III van Frankrijk. De bastide kreeg een regelmatig grondplan. Rond de tijd van de stichting werd ook de Notre-Dame de l'Assomptionkerk gebouwd. Deze kerk werd in 1843 beschermd als monument historique. In de veertiende eeuw werd de houten markthal gebouwd, waar nog steeds de zaterdagmarkt wordt gehouden. Beaumont en de Lomagne zijn bekend voor hun knoflook.
Wiskundige Pierre de Fermat (1605-1665) werd in Beaumont geboren. In zijn geboortehuis, gebouwd in de vijftiende eeuw, is een museum ingericht, het Musée Fermat.
In Beaumont-de-Lomagne is er een hippodroom, waar drafkoersen worden gehouden.

## Geografie

De oppervlakte van Beaumont-de-Lomagne bedraagt 45,9 km², de bevolkingsdichtheid is 79,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Beaumont-de-Lomagne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations de référence 2022.
* 1 2 3 (fr) Beaumont de Lomagne. Communauté de Communes Lomagne. Geraadpleegd op 17 maart 2025.
* ↑ (fr) Un lieu unique, une expérience. Musée Fermat. Geraadpleegd op 17 maart 2025.