OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Václav Sejk

Václav Sejk (Děčín, 18 mei 2002) is een Tsjechisch voetballer die door FC Famalicão van Sparta Praag gehuurd wordt.

## Carrière

Václav Sejk speelde in de jeugd van TJ Spartak Boletice Nad Labem, FK Junior Děčín, FK Teplice en Sparta Praag. Bij Sparta Praag speelde hij van 2020 tot 2021 in het tweede elftal. Op 22 september 2021 debuteerde hij in het eerste elftal van Sparta Praag, in de met 0-3 gewonnen bekerwedstrijd tegen SK Líšeň 2019. In de tweede seizoenshelft werd hij verhuurd aan FK Teplice, waar hij zijn eerste wedstrijden op het hoogste niveau van Tsjechië speelde. In het seizoen erna werd hij verhuurd aan FK Jablonec. Na zijn terugkeer in 2023 maakte hij in de eerste seizoenshelft deel uit van de eerste selectie van Sparta Praag. Hij speelde zestien wedstrijden, waarin hij eenmaal scoorde. In de tweede seizoenshelft werd hij verhuurd aan Roda JC, waarmee hij promotie naar de Eredivisie misliep. In het seizoen 2024/25 werd hij verhuurd aan het Poolse Zagłębie Lubin en het Portugese FC Famalicão.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | Sparta Praag B | Tsjechië | ČFL | 1 | 0 | – | – | – | – | 1 | 0 |
| 2021/22 | Sparta Praag B | Tsjechië | FNL | 15 | 4 | – | – | – | – | 15 | 4 |
| 2021/22 | Sparta Praag | Tsjechië | 1. ČFL | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2021/22 | → FK Teplice | Tsjechië | 1. ČFL | 13 | 4 | 0 | 0 | 2 | 1 | 15 | 5 |
| 2022/23 | → FK Jablonec | Tsjechië | 1. ČFL | 30 | 7 | 2 | 0 | – | – | 32 | 7 |
| 2023/24 | Sparta Praag | Tsjechië | 1. ČFL | 12 | 0 | 2 | 1 | 2 | 0 | 16 | 1 |
| 2023/24 | → Roda JC Kerkrade | Nederland | Eerste divisie | 15 | 8 | 0 | 0 | 2 | 0 | 17 | 8 |
| 2024/25 | → Zagłębie Lubin | Polen | Ekstraklasa | 16 | 1 | 3 | 0 | – | – | 19 | 1 |
| 2024/25 | → FC Famalicão | Portugal | Primeira Liga | 9 | 2 | 0 | 0 | – | – | 9 | 2 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 111 | 26 | 8 | 1 | 6 | 1 | 125 | 28 |
| Bijgewerkt op 18 maart 2025 ||||||||||||
# Fijne geelkorst

Fijne geelkorst (Candelariella xanthostigma) is een korstmossoort uit de familie Candelariaceae. Hij leeft in symbiose een chlorococcoïde alg.

## Determinatie

Fijne geelkorst is een korstvormig korstmos. Het thallus is geel en bestaat uit een laag dikke, fijne, gele korrels die op een min of meer regelmatig afstand van elkaar liggen en elkaar niet of nauwelijks raken. De korrels hebben een diameter van 0,03–0,06 mm (uitzonderlijk tot 0,1 mm), wat neerkomt op ongeveer 30–10 stuks per 1 mm. De kleur is geel tot groengeel. Het thallus heeft de volgende kenmerkende kleurreacties: K−, Pd−.
De apotheciën komen zeldzaam voor en hebben een diameter van 0,2–0,4 mm. Het zijn platte of licht convexe schijven die qua kleur lijken op thallus, soms bruingeel. De rand is dun, licht gekerfd of korrelig, geel van kleur. Het hymenium is 65–75 m hoog en is geel in het hoogste deel. De ascus vormt 12–32 sporen. De ascosporen zijn eencellig, ellipsvormig, recht of gebogen, met beide uiteinden afgerond en een grootte van 4–5 µm. De pycnidiën zijn donkergeel van kleur en talrijk aanwezig.

### Gelijkende taxa

Fijne geelkorst lijkt op grove geelkorst (Candelariella vitellina), waarvan het thallus bestaat uit grovere korrels die samenvloeien tot een dikke gele korst.

## Ecologie

Fijne geelkorst is een epifyt die voorkomt op goed belichte stammen van oudere bomen, onder meer eik, populier, es, iep en linde.

## Verspreiding

In Nederland is fijne geelkorst een vrij algemene soort. Hij is niet bedreigd en staat niet op de Nederlandse Rode Lijst.
# Jehay

Jehay is een dorp in de Belgische provincie Luik en een deelgemeente van Amay. Jehay ligt een paar kilometer ten noorden van het centrum van Amay.

## Geschiedenis

Op het eind van het ancien régime werd Jehay een gemeente, maar deze werd in 1822 opgeheven en met de opgeheven gemeente Bodegnée verenigd in de nieuwe gemeente Jehay-Bodegnée. Bij de gemeentelijke fusies van 1977 werd Jehay-Bodegnée weer opgesplitst. Jehay werd een deelgemeente van Amay en het noordelijker Bodegnée werd bij de gemeente Verlaine gevoegd.

## Bezienswaardigheden

* Het Kasteel van Jehay werd gesticht in de 11e eeuw, maar het gebouw dateert grotendeels van de 16e eeuw en heeft een renaissance-uitstraling.
* De Abdij van Paix-Dieu is een voormalige cisterciënzerabdij met gebouwen uit de 17e en 18e eeuw.
* De Sint-Lambertuskerk (Église Saint-Lambert) is slotkapel en parochiekerk, gelegen op een eilandje. Van oorsprong romaans en in de 15e eeuw in gotische zin gewijzigd. Onder de kerk is de grafkelder van de heren van Jehay.

## Natuur en landschap

De hoogte aan de kerk bedraagt 172 meter.
* Het Kasteel van Jehay
* Park Château de Jehay 2016
* Abdij van Paix-Dieu

## Nabijgelegen kernen

Bodegnée, Flône, Verlaine, Warfusée, Amay
Amay · Ampsin · Flône · Jehay · Ombret Belgische gemeenten · arrondissement Hoei · provincie Luik · Wallonië
# Mindel Glaciaal

Correlatieschema :
| Alpien | | Scandinavisch | M.I.S. |
| Würm | = | Weichselien | 2-5d |
| Riss-Würm | = | Eemien | 5e |
| Riss | = | Saalien | 6 |
| Mindel-Riss | | ? | |
| Mindel | = | Cromerien-A | 16? |
| Günz-Mindel | | ? | |
| Günz | | Tiglien | 92? |
| Donau-Günz | | ? | |
| Donau | | ? | |
| Biber-Donau | | ? | |
| Biber | | Pretiglien? | |
| tabel 1 ||||
De etage Mindel Glaciaal (ook wel kortweg 'Mindel') is een glaciaal, een periode van vergletsjering in de Alpen uit het Midden Pleistoceen gebaseerd op afzettingen in een terras van de rivier de Mindel. De Mindel is een ongeveer 75 kilometer lange zijrivier aan de rechteroever van de Donau in het gebied van het Iller-Lechplateau in het zuiden van Duitsland.
Het Mindel Glaciaal maakt deel uit van de Alpiene onderverdeling van het Pleistoceen. Voor Noord-Europa bestaat een andere indeling die gebaseerd is op de vergletsjeringen vanuit Scandinavië. Het is niet volledig bekend welke glacialen uit beide indelingen met elkaar in tijd overeenkomen (correleren) (Zie tabel 1).
Het Mindel Glaciaal werd vaak met het Elsterien gecorreleerd, maar later onderzoek heeft uitgewezen dat gesteenten uit het terraslichaam dat oorspronkelijk door Penck & Brückner als Mindel is beschouwd een ouderdom van 0,68 Ma hebben. Dat betekent dat het Mindel Glaciaal niet met het Elsterien maar waarschijnlijk met Glaciaal-A (of Cromerien-A) uit het Cromerien overeenkomt, mogelijk correlerend met de mariene isotopen etage (M.I.S.) 16. Dit betekent ook dat het Mindel waarschijnlijk overeenkomt met de grote vergletsjering in Rusland die bekendstaat als het Donglaciaal.
Duidelijk is dat de Alpiene perioden elkaar niet simpel opvolgen: er zijn grote hiaten in het schema. Aangezien het Riss-Saalien koppel gecorreleerd wordt met mariene isotopen etage M.I.S. 6 en het Mindel glaciaal M.I.S. 16 blijkt te zijn, moeten er dus zeker 4 glacialen (de even etages) in het Alpiene schema tussen Riss en Mindel ontbreken. Dit geldt in nog sterkere mate voor het hiaat tussen Mindel en Günz.
# Flône

Flône is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Amay, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Flône ligt langs de Maas in de provincie Luik.

## Geschiedenis

Vanaf de 13e eeuw waren er loodmijnen in bedrijf, vanaf de 14e eeuw werd er ook steenkool gewonnen. In 1330 werd de Vrede van Flône gesloten die tot een korte pauze in de Awans- en Warouxoorlog leidde. In de 17e eeuw werd ook aluin gewonnen. In de 19e eeuw volgden steengroeven waar kalksteen werd gewonnen en bijbehorende kalkovens. In 1853 volgde een fabriek van de Vieille Montagne voor de verwerking van zink. De vroege mijnbouw werd gerealiseerd door de Abdij van Flône.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december
De Abdij van Flône is nu een school.
Amay · Ampsin · Flône · Jehay · Ombret Belgische gemeenten · arrondissement Hoei · provincie Luik · Wallonië
# Tudorstijl

De tudorstijl is een stijl die gangbaar was in de Engelse architectuur ten tijde van de heerschappij van het Huis Tudor, dat regeerde van 1485 tot 1603. De stijl is verwant aan het maniërisme en kan gezien worden als een overgangsstijl tussen de gotiek en de renaissance. De stijl is te herkennen aan bepaalde versieringen die in metselwerk of gebeeldhouwde hardsteen zijn uitgevoerd, zoals pinakels, trapgevels, arkeltorentjes (vaak achthoekig) en het kenmerk bij uitstek, de gedrukte of accoladebogen (tudorbogen). Ook de interieurs waren in de turdortijd rijkelijk versierd.
De neotudorstijl is een romantische interpretatie van de tudorstijl die we in Engeland en daarbuiten tegenkomen voornamelijk in de 19e eeuw. Ook hier is uitbundig gebruikgemaakt van ornamenten. Soms wordt ook deze stijl kortweg maar incorrect als 'tudorstijl' aangeduid.
# Berkeley Art Museum and Pacific Film Archive

Het Berkeley Art Museum and Pacific Film Archive (BAMPFA of voorheen BAM/PFA) is een Amerikaans museum gelieerd aan de Universiteit van Californië, Berkeley, aan de Bancroft Way in Berkeley.

## Museum

Het museum, dat werd gebouwd naar een ontwerp van de architect Mario Campi, werd gesticht in 1963 na een donatie aan de universiteit van $ 250.000 en 45 schilderijen van kunstenaar en docent, de abstract expressionist Hans Hofmann. Het museum werd in 1970 voor het publiek geopend en beschikt over meer dan 16.000 kunstwerken (variërend van Oude meesters via Negentiende-eeuwse Amerikaanse en Europese kunst en Aziatische kunst tot Moderne en hedendaagse kunst).

## Collectie

Tot de collectie van het museum behoren werken van gerenommeerde kunstenaars, zoals:
* Paul Gauguin
* Juan Gris
* Joan Miró
* Mark Rothko
* Jackson Pollock
* Willem de Kooning
* Jonathan Borofsky
* Alexander Calder
* David Smith
* Jean Tinguely
Naast de permanente collectie biedt het museum regelmatig wisseltentoonstellingen van recente avant-gardistischekunst, het zogenaamde MATRIX Program for Contemporary Art.
Het Pacific Film Archive (1966) is gespecialiseerd in internationale films en beschikt over een uitgebreide bibliotheek.

## Externe link

* Website BAMPFA
# Maasafvoerverdrag

Het Maasafvoerverdrag, voluit het verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaams Gewest inzake de afvoer van het water van de Maas, trad op 1 juli 1996 in werking. Het verdrag bepaalt hoe bij lage maasafvoer het water over Vlaanderen en Nederland verdeeld wordt. Daarnaast heeft het verdrag bepalingen over de doorvoer van Maaswater tussen de partijen, over besparing van water, over monitoring, over onderzoek over en beheer van de Gemeenschappelijke Maas (Grensmaas) en over hoogwatervoorspelling.
De maasafvoer is in het verdrag gedefinieerd als de afvoer bij Sint Pieter plus de afvoer bij Kanne in het Albertkanaal, als gemiddelde per etmaal. Dit is samen de maasafvoer bij Luik.

## Inhoud

Het verdrag maakt onderscheid in water voor Vlaams gebruik, voor Nederlands gebruik en voor de Gemeenschappelijke Maas.
* Vlaams gebruik: het water naar het Albertkanaal in het Vlaams gewest en naar de Kempische kanalen
* Nederlands gebruik: het water naar het Julianakanaal en het water dat via Lozen over de Zuid-Willemsvaart naar Nederland gaat.
Het uitgangspunt is een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de Gemeenschappelijke Maas en een gelijk gebruik van water voor economische doeleinden. Het verdrag geeft de volgende verdeling van het water aan:
* Bij een maasafvoer tussen 100 en 60 m³/s is het Vlaams en Nederlands gebruik maximaal 25 m³/s. De rest van het water gaat naar de Gemeenschappelijke Maas;
* Bij een maasafvoer tussen de 60 en 30 m³/s houden de partijen de voeding van de Gemeenschappelijke Maas op 10 m³/s. De rest van het water wordt gelijkelijk verdeeld.
* Bij een maasafvoer onder de 30 m³/s worden de drie onderdelen (Vlaams gebruik, Nederlands gebruik en Gemeenschappelijke Maas) gelijkelijk gekort.
De Partijen meten de afvoer ten minste ter hoogte van Kanne (Albertkanaal), Maastricht (Maas te St.-Pieter), Maastricht (Zuid-Willemsvaart aan de grens), Maastricht (Maas te Borgharen), Lommel (Kanaal Bocholt–Herentals), Lozen (Zuid-Willemsvaart aan de grens) en Bunde (Julianakanaal).
De waterverdeling ziet er ongeveer als volgt uit bij diverse maasafvoeren (getallen in m$^3$/s):
| Maasafvoer Luik | St Pieter | Albert-kanaal* | Juliana-kanaal | Grens-maas | Lozen | Lommel |
| 100 | 84 | 16 | 15 | 50 | 10 | 10 |
| 80 | 64 | 16 | 15 | 30 | 10 | 10 |
| 60 | 44 | 16 | 15 | 10 | 10 | 10 |
| 40 | 30,1 | 9,9 | 9,5 | 10 | 5,5 | 6,1 |
| 30 | 25,1 | 4,9 | 5 | 10 | 5 | 6,1 |
| 20 | 16,3 | 3,7 | 4 | 6,7 | 2,7 | 4 |
* ↑ Tekst Maasafvoerverdrag (1 juli 1996). Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ Maasafvoerverdrag Vlaanderen-Nederland: 15 jaar ervaring. H2O 2011. Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* ↑ Waterverdeling volgens het Maasafvoerverdrag. Waterpeilen juli 2019. Geraadpleegd op 16 maart 2025.
# Translatief

De translatief is een naamval die een toestand of eigenschap van iets als het resultaat van een proces of verandering beschrijft. In het Nederlands wordt dit over het algemeen met behulp van een voorzetsel zoals "tot" beschreven.
De translatief komt voor in vrijwel alle Fins-Oegrische talen, niet alleen in het Fins, Estisch en Hongaars maar ook het Mordwiens.

## Fins

In het Fins is de uitgang van de translatief -ksi:
| (1) | Hän | tuli | isä-ksi. |
| | Hij | werd | vader-TRANSLATIEF |
| | "Hij werd (lett.: tot een) vader.“ | "Hij werd (lett.: tot een) vader.“ | "Hij werd (lett.: tot een) vader.“ |
| (2) | Joulu-ksi | lähdimme | kotiin. |
| | "Met Kerstmis reden wij naar huis." | "Met Kerstmis reden wij naar huis." | "Met Kerstmis reden wij naar huis." |

## Hongaars

In het Hongaars is de uitgang -vá/-vé na een klinker, met assimilatie na en medeklinker:
| (3) | Ezt a csikót azzá nevelem, | ami apja volt: | híres versenyló-vá. |
| | "Dit veulen voed ik op tot | wat zijn vader was: | (tot) een beroemd renpaard." |
| (4) | Idővel az ellenségem | baráttá vált. |
| | "In de loop van de tijd is mijn vijand | een vriend geworden." |
# Agoeti's

De agoeti's (Dasyprocta), ook wel goudhazen genoemd, zijn een geslacht van Latijns-Amerikaanse knaagdieren.

## Kenmerken

Agoeti's zijn grote, slanke knaagdieren met lange ledematen en een ruwe, roestbruine vacht. Ze hebben een grote kop met hoekige snuit en korte stevige poten. Aan de achterpoten zitten drie tenen. De dieren hebben een zeer kleine staart. De lichaamslengte bedraagt ongeveer 40 cm.

## Leefwijze

Agoeti's gaan overdag op zoek naar noten, vruchten en de groenere delen van planten, maar ook eieren, insecten, wormen en jonge vogels staan op het menu. Tijdens het eten van kleinere voedseldelen zitten ze, waarbij ze het voedsel tussen hun voorpoten vasthouden. Dit is vergelijkbaar met het gedrag van een eekhoorn. Grotere noten en vruchten als paranoten zijn te groot om vastgehouden te worden. In tijden van overvloed leggen ze voedselvoorraden aan, voor mindere tijden, die soms vergeten worden. Op deze manier leveren agoeti's een belangrijke bijdrage aan de verspreiding van zaden.

## Voortplanting

Agoeti's leven in groepen van een volwassen paartje en hun jongen. Ze krijgen één of twee jongen per worp, die al vrij snel na de geboorte kunnen lopen.

## Verspreiding

Ze leven op de bosbodem en op savannes, voornamelijk in de buurt van water. Ook komen ze voor in landbouwgebieden. Agoeti's komen voor van Mexico en de Kleine Antillen tot Paraguay en Noordoost-Argentinië. Ze zijn ingevoerd op de Maagdeneilanden, Cuba en de Kaaimaneilanden.

## Soorten

Er worden 13 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Dasyprocta azarae – Azara's agoeti
* Dasyprocta coibae – Coiba-agoeti
* Dasyprocta croconota
* Dasyprocta fuliginosa – Mooragoeti
* Dasyprocta guamara – Orinoco-agoeti
* Dasyprocta iacki
* Dasyprocta kalinowskii – Kalinowski's agoeti
* Dasyprocta leporina – Goudhaas
* Dasyprocta mexicana – Mexicaanse agoeti
* Dasyprocta prymnolopha – Zwartbuikagoeti
* Dasyprocta punctata – Midden-Amerikaanse agoeti
* Dasyprocta ruatanica – Roatan-agoeti
* Dasyprocta variegata
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.12.1) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 27-03-2024.
# Moerdijkspoorbrug

De Moerdijkspoorbrug bij Moerdijk overspant het Hollandsch Diep en maakt deel uit van de Spoorlijn Breda - Rotterdam. Het is een van de drie Moerdijkbruggen.

## Historie

De eerste Moerdijkspoorbrug werd geopend op 1 januari 1872. Het ontwerp van de brug was van hoofdingenieur van Staatsspoorwegen Johannes Gregorius van den Bergh; de fundering van de brugpijlers was het werk van Johan Arthur Kool en de metalen bovenbouw werd ontworpen door Theodor Stang. De enkelsporige vakwerkbrug bestond uit veertien boogvormige overspanningen van elk ruim honderd meter, die aan de oever waren gebouwd en vervolgens naar hun plaats werden gevaren. De brugdelen werden geconstrueerd door de Koninklijke Van Vlissingen & Dudok van Heel (Werkspoor NV). Bij de opening was de Moerdijkbrug de langste spoorbrug van Europa. Ten behoeve van de scheepvaart kon de brug aan de Brabantse zijde geopend worden door middel van een draaibrug.
De brug werd gebruikt door de treinen, die tot de dag van opening hun eindpunt hadden bij de haven van het even verderop gelegen Moerdijk aan de zuidzijde respectievelijk in Willemsdorp aan de noordzijde.
In 1944 werd de brug door de Duitsers vernield om de geallieerden te beletten West-Nederland in te trekken. Hierbij werd een aantal brugpijlers onherstelbaar beschadigd, wat het herstel van de brug enorm vertraagde. Bovendien werd de prioriteit gegeven aan het snelle provisorische herstel van de verkeersbrug, waarvoor een aantal overspanningen van de spoorbrug werden geleend. Pas in 1946 werd de herstelde spoorbrug weer in gebruik genomen. In verband met materiaaltekorten kreeg de nieuwe brug geen veertien, maar slechts tien overspanningen. De zanddam aan het noordelijke uiteinde van de brug werd 400 meter verlengd om het gat op te vullen. Tegelijkertijd werd de halte Willemsdorp opgeheven en de krappe spoorboog die naar de brugoprit leidde verruimd en verlegd.

## Huidige brug

Begin jaren 1950 werden onder leiding van de jonge ingenieur C.L. Wisse de enkelsporige stalen boogbruggen vervangen door de huidige dubbelsporige vakwerkbrug. Veertien verschillende staalbedrijven uit het hele land waren betrokken bij de productie van de enorme hoeveelheden staal die benodigd waren voor de tien nieuwe overspanningen. Omdat het treinverkeer zo min mogelijk hinder mocht ondervinden werden gedurende twee jaar de overspanningen een voor een in hun geheel vervangen. In 1955 was de nieuwe spoorbrug in zijn geheel klaar.

## Foto's

* Gravure van de spoorbrug bij de opening, in L'Illustration Européenne
* Bovenbouw van de draaibrug, Moerdijkbrug 1865-1870
* De spoorbrug in de periode 1920-1940
* De Moerdijkbruggen na het opblazen door de Duitsers
* Bruggenstichting database
# Translatief

De translatief is een naamval die een toestand of eigenschap van iets als het resultaat van een proces of verandering beschrijft. In het Nederlands wordt dit over het algemeen met behulp van een voorzetsel zoals "tot" beschreven.
De translatief komt voor in vrijwel alle Fins-Oegrische talen, niet alleen in het Fins, Estisch en Hongaars maar ook het Mordwiens.

## Fins

In het Fins is de uitgang van de translatief -ksi:
| (1) | Hän | tuli | isä-ksi. |
| | Hij | werd | vader |
| | "Hij werd (lett.: tot een) vader" | "Hij werd (lett.: tot een) vader" | "Hij werd (lett.: tot een) vader" |
| (2) | Joulu-ksi | lähdimme | kotiin. |
| | "Met Kerstmis | reden wij | naar huis." |

## Hongaars

In het Hongaars is de uitgang -vá/-vé na een klinker, met assimilatie na en medeklinker:
| (3) | Ezt a csikót azzá nevelem, | ami apja volt: | híres versenyló-vá. |
| | "Dit veulen voed ik op tot | wat zijn vader was: | (tot) een beroemd renpaard." |
| (4) | Az ellenségem | barát-tá vált. |
| | "Mijn vijand | is een vriend geworden." |
| | "Mijn vijand werd (lett.: tot een) vriend" | "Mijn vijand werd (lett.: tot een) vriend" |
# Franz Xaver von Zach

Baron Franz Xaver von Zach (Pest, 4 juni 1754 - Parijs, 2 september 1832) was een Hongaars astronoom.

## Biografie

Hij diende enige tijd in het Oostenrijkse leger voor hij naar Londen verhuisde om er als leermeester aan het huis van de ambassadeur Hans Moritz von Brühl te dienen. In 1786 werd hij door Ernst II van Saksen-Coburg en Gotha benoemd tot directeur van het nieuwe observatorium van Gotha. Aan het einde van de 18e eeuw had Zach een groep van 24 astronomen om zich heen (de Himmelspolizey) voor een systematische zoektocht naar de ontbrekende planeet die voorspeld werd ergens tussen Mars en Jupiter, door de wet van Titius-Bode. Op deze manier werd de dwergplaneet Ceres per toeval ontdekt. Vanaf 1806 vergezelde hij de weduwe van de hertog bij haar reis door Zuid-Europa.

## Werk

* Publicatie de "tabel van de zon" (Gotha, 1792, tweede editie, 1804)
* Meerdere artikels over geografische posities van steden met zijn sextant.
De 3 meeste belangrijke werken zijn
* Allgemeine Geographische Ephemeriden (4 vols., Gotha, 1798-1799),
* Monatliche Correspondenz zur Beförderung der Erd- und Himmels-Kunde (28 vols., Gotha, 1800-1813, from 1807 edited by Bernhard von Lindenau),
* (fr) Correspondance astronomique, geographique, hydrographique, et statistique (Genoa, 1818-1826, 14 vols.)
* (fr) L'attraction des montagnes, 1814

## Eerbetoon

* Hij werd verkozen tot lid van de Kungliga Vetenskapsakademien (Koninklijke academie van wetenschappen) in 1794.
* De planetoïde 999 Zachia en de maankrater Zach zijn naar hem genoemd.
* De planetoïde 64 Angelina is genoemd naar het observatorium dat hij stichtte nabij Marseille .
# Station Stocksmoor

Stocksmoor is een spoorwegstation van National Rail in Stocksmoor, Kirklees in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail. Het station is geopend in 1850.
# La Lanterna

La Lanterna is de benaming voor de vuurtoren van de Italiaanse stad Genua.

## Beschrijving

La Lanterna (De Lantaarn) dateert in de huidige vorm uit 1543 en is 77 meter hoog. De toren bestaat uit twee blokvormige delen van 36 en 34 meter met daarop een lichtkoepel van 7 meter. De vuurtoren staat zelf weer op een heuvel van 40 meter, waardoor de top van La Lanterna zich op 117 meter boven zeeniveau bevindt. Het licht van de vuurtoren is onder goede condities op een afstand van 33 zeemijl (ruim 60 km) te zien. La Lanterna is een toeristische attractie en is in Genua een markant oriëntatiepunt. Het is ter wereld de oudste nog werkende vuurtoren, een van de vijf hoogste en de grootste die is opgetrokken uit baksteen.
* (de) Website gemeente Genua - "Lanterna": der Leuchtturm, Wahrzeichen der Stadt
# Station Tackley

Tackley is een spoorwegstation van National Rail in Tackley, West Oxfordshire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway. Het station is geopend in 1931.
* Waarschuwingsbord bij overweg
* Indicatie verbindingen bij overweg