OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Naoki Matsuda

Naoki Matsuda (松田 直樹, Matsuda Naoki, Kiryu, 14 maart 1977 – Matsumoto, 4 augustus 2011) was een Japans betaald voetballer die doorgaans als verdediger speelde. Hij speelde van 1995 tot en met 2010 voor Yokohama F. Marinos, waar hij uit de jeugdopleiding doorstootte. Daarnaast kwam Matsuda van 2000 tot en met 2005 veertig keer uit voor het Japans voetbalelftal, waarvoor hij één keer scoorde. Op 29 januari 2005 maakte hij een doelpunt tijdens een door Japan met 4-0 gewonnen vriendschappelijke interland tegen Kazachstan.
Matsuda vertegenwoordigde zijn vaderland eveneens op de Olympische Spelen 1996 in Atlanta. Ondanks een overwinning op Brazilië (1-0) werd de Japanse olympische selectie onder leiding van bondscoach Akira Nishino al in de groepsronde uitgeschakeld.
Matsuda werd met de Yokohama F·Marinos in 1995, 2003 en 2004 Japans landskampioen en in 2001 winnaar van de J-League Cup. Met het nationale team won hij de Aziatisch kampioenschap voetbal in 2000 en 2004 en nam hij deel aan de FIFA Confederations Cup 2001 en het wereldkampioenschap voetbal 2002. Eerder behoorde hij tot de nationale selectie die meedeed aan de Olympische Zomerspelen 1996.
Matsuda kreeg op 2 augustus 2011 een hartstilstand na de warming-up voor een training bij zijn club Matsumoto Yamaga. Twee dagen later overleed hij.

## Statistieken
### Clubs

| Seizoen | Club | Competitie | Duels | Goals |
| 1995 | Yokohama F·Marinos | J-League | 33 | 2 |
| 1996 | Yokohama F·Marinos | J-League | 16 | 0 |
| 1997 | Yokohama F·Marinos | J-League | 31 | 2 |
| 1998 | Yokohama F·Marinos | J-League | 12 | 0 |
| 1999 | Yokohama F·Marinos | J-League | 27 | 0 |
| 2000 | Yokohama F·Marinos | J-League | 24 | 2 |
| 2001 | Yokohama F·Marinos | J-League | 29 | 0 |
| 2002 | Yokohama F·Marinos | J-League | 25 | 2 |
| 2003 | Yokohama F·Marinos | J-League | 20 | 0 |
| 2004 | Yokohama F·Marinos | J-League | 24 | 1 |
| 2005 | Yokohama F·Marinos | J-League | 27 | 1 |
| 2006 | Yokohama F·Marinos | J-League | 29 | 4 |
| 2007 | Yokohama F·Marinos | J-League | 8 | 1 |
| 2008 | Yokohama F·Marinos | J-League | 30 | 1 |
| 2009 | Yokohama F·Marinos | J-League | 31 | 1 |
| 2010 | Yokohama F·Marinos | J-League | 19 | 1 |
| 2011 | Matsumoto Yamaga | Japan Football League | 15 | 1 |

### Interlands

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2000 | 14 | 0 |
| 2001 | 10 | 0 |
| 2002 | 12 | 0 |
| 2003 | 0 | 0 |
| 2004 | 3 | 0 |
| 2005 | 1 | 1 |
| Totaal | 40 | 1 |

## Externe link

* Naoki Matsuda op National Football Teams
* ↑ Japan National Football Team Database
1 Kawaguchi · 2 Akita · 3 Matsuda · 4 Morioka · 5 Inamoto · 6 Hattori · 7 H. Nakata · 8 Morishima · 9 Nishizawa · 10 Nakayama · 11 Suzuki · 12 Narazaki · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 K. Nakata · 17 Miyamoto · 18 Ono · 19 Ogasawara · 20 Myojin · 21 Toda · 22 Ichikawa · 23 Sogahata · Coach: Troussier
# Norman Baert

Norman Baert (Ekeren, 26 januari 1968) is een Vlaams cameraman en acteur die verschillende rollen speelde in theater, televisieseries en films. Hij studeerde plastische kunsten in Gent, vooraleer een acteursopleiding te gaan volgen aan het Brusselse Conservatorium en het Rits. Hij is de zoon van voormalige cinema-uitbaters in Koksijde.

## Film en theater

Hij is vooral bekend door zijn rol van Koen de Geyter in de film Ex Drummer van Koen Mortier, naar het gelijknamige boek van Herman Brusselmans. Rollen speelde hij ook in de televisieseries Spoed (Maurits Wuytack), Thuis (inspecteur Eric), Jes (Remco), Los zand (Johannes Vercauteren), Aspe (René Volders), De Smaak van De Keyser (sergeant in Eben-Emael), Flikken (Servranckx), Wittekerke (drugsdealer), Sara (taxichauffeur), Verschoten & Zoon (Crauwels), Windkracht 10 (Berger), F.C. De Kampioenen (2010, Vuil Jeanke), 22 mei, Familie (2021, meneer Bodo), Lisa (2022, Vaddertje) en Chantal (2022, Dirty Didier).
Baert is tevens - via het Vlaams Theater Instituut en verschillende productiehuizen - actief in het theater, sinds 1998.

## Externe link

* Norman Baert
* Bibliothèque nationale de France: cb165680888 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7813 2645
* Library of Congress Control Number: no2010066154
* Système universitaire de documentation: 162321112
* Virtual International Authority File: 120577869
* WorldCat: E39PBJhMqBxGfm87TFPp7cm8G3
# Akinori Nishizawa

Akinori Nishizawa (西澤 明訓, Nishizawa Akinori, Shizuoka, 18 juni 1976) is een Japans voormalig voetballer die als aanvaller speelde.

## Carrière

Akinori Nishizawa speelde tussen 1995 en 2009 voor Cerezo Osaka, Volendam, Espanyol, Bolton Wanderers en Shimizu S-Pulse.

## Japans voetbalelftal

Akinori Nishizawa debuteerde in 1997 in het Japans nationaal elftal en speelde 29 interlands, waarin hij 10 keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1997 | 5 | 2 |
| 1998 | 0 | 0 |
| 1999 | 0 | 0 |
| 2000 | 11 | 6 |
| 2001 | 8 | 1 |
| 2002 | 5 | 1 |
| Totaal | 29 | 10 |

## Externe link

* Akinori Nishizawa op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 24 juni 2021.
1 Kawaguchi · 2 Akita · 3 Matsuda · 4 Morioka · 5 Inamoto · 6 Hattori · 7 H. Nakata · 8 Morishima · 9 Nishizawa · 10 Nakayama · 11 Suzuki · 12 Narazaki · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 K. Nakata · 17 Miyamoto · 18 Ono · 19 Ogasawara · 20 Myojin · 21 Toda · 22 Ichikawa · 23 Sogahata · Coach: Troussier
# Koji Nakata

Koji Nakata (中田 浩二, Nakata Koji, Otsu, 9 juli 1979) is een Japans voormalig voetballer die als verdediger speelde.

## Clubcarrière

Nakata speelde tussen 1998 en 2008 voor Kashima Antlers, Olympique Marseille en Basel. Hij tekende in 2008 bij Kashima Antlers.

## Interlandcarrière

Nakata debuteerde in 2000 in het Japans nationaal elftal en speelde 57 interlands, waarin hij twee keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2000 | 7 | 0 |
| 2001 | 13 | 0 |
| 2002 | 13 | 0 |
| 2003 | 7 | 0 |
| 2004 | 6 | 2 |
| 2005 | 8 | 0 |
| 2006 | 2 | 0 |
| 2007 | 1 | 0 |
| Totaal | 57 | 2 |

## Erelijst
### FC Basel

* Axpo Super League
    2008
* Schweizer Cup
    2008

## Externe link

* Koji Nakata op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database
* Virtual International Authority File: 581145858154023022501
1 Kawaguchi · 2 Akita · 3 Matsuda · 4 Morioka · 5 Inamoto · 6 Hattori · 7 H. Nakata · 8 Morishima · 9 Nishizawa · 10 Nakayama · 11 Suzuki · 12 Narazaki · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 K. Nakata · 17 Miyamoto · 18 Ono · 19 Ogasawara · 20 Myojin · 21 Toda · 22 Ichikawa · 23 Sogahata · Coach: Troussier
1 Narazaki · 2 Moniwa · 3 Komano · 4 Endo · 5 Miyamoto · 6 K. Nakata · 7 H. Nakata · 8 Ogasawara · 9 Takahara · 10 Nakamura · 11 Maki · 12 Doi · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 Oguro · 17 Inamoto · 18 Ono · 19 Tsuboi · 20 Tamada · 21 Kaji · 22 Nakazawa · 23 Kawaguchi · Coach: Zico
# Hitoshi Sogahata

Hitoshi Sogahata (曽ヶ端 準, Sogahata Hitoshi, Kashima, 2 augustus 1979) is een Japans voetballer die als doelman speelt bij Kashima Antlers.

## Clubcarrière

Sogahata tekende in 1998 bij Kashima Antlers.

## Japans voetbalelftal

Sogahata debuteerde in 2001 in het Japans nationaal elftal en speelde 4 interlands. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Spelen 2004 in Athene, waar de selectie onder leiding van bondscoach Masakuni Yamamoto in de groepsronde werd uitgeschakeld. Hij was een van de twee dispensatiespelers in de Japanse ploeg.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2001 | 1 | 0 |
| 2002 | 1 | 0 |
| 2003 | 2 | 0 |
| Totaal | 4 | 0 |

## Externe link

* Hitoshi Sogahata op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 28 september 2021.
1 Kawaguchi · 2 Akita · 3 Matsuda · 4 Morioka · 5 Inamoto · 6 Hattori · 7 H. Nakata · 8 Morishima · 9 Nishizawa · 10 Nakayama · 11 Suzuki · 12 Narazaki · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 K. Nakata · 17 Miyamoto · 18 Ono · 19 Ogasawara · 20 Myojin · 21 Toda · 22 Ichikawa · 23 Sogahata · Coach: Troussier
# Yuji Nakazawa

Yuji Nakazawa (中澤 佑二, Nakazawa Yuji, Yoshikawa, 25 februari 1978) is een Japans voormalig voetballer die als verdediger speelde. Hij is een van de vier Japanse voetballers die meer dan honderd interlands op zijn naam heeft staan.

## Clubcarrière

In zijn jeugd speelde Nakazawa bij Yoshikawa Higashi Junior High School en Misato Technology High School. Om zijn kwaliteiten te verbeteren, vertrok hij in 1996 naar de Braziliaanse club América FC. Na één seizoen keerde hij terug naar Japan om voor Verdy Kawasaki te gaan spelen. In zijn tweede seizoen bij die club tekende hij zijn eerste professionele contract.
Zijn eerste wedstrijd in de J1 League was op 13 maart 1999 in een wedstrijd tegen Cerezo Osaka. Een maand later scoorde Nakazawa tegen Nagoya Grampus zijn eerste doelpunt. In 2002 tekende hij een contract bij Yokohama F. Marinos. Met deze club werd hij in 2003 en 2004 kampioen van Japan.

## Interlandcarrière

Nakazawa debuteerde op 28 september 1999 in het Japans voetbalelftal in een wedstrijd tegen Iran. Na het wereldkampioenschap voetbal van 2006, waar hij alle drie de Japanse wedstrijden speelde, liet Nakazawa weten niet meer voor het nationale elftal te willen uitkomen. Echter zes maanden later keerde hij alweer terug in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Peru. Op 14 februari 2010 speelde hij op het Oost-Aziatisch voetbalkampioenschap in een wedstrijd tegen Zuid-Korea zijn honderdste interland.
Met het Japans elftal won Nakazawa in 2000 en 2004 de Azië Cup. Hij maakte deel uit van de Japanse selectie voor de Olympische Zomerspelen in 2000 in Sydney.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1999 | 1 | 0 |
| 2000 | 6 | 2 |
| 2001 | 2 | 0 |
| 2002 | 1 | 0 |
| 2003 | 4 | 0 |
| 2004 | 15 | 5 |
| 2005 | 12 | 1 |
| 2006 | 12 | 1 |
| 2007 | 13 | 2 |
| 2008 | 16 | 4 |
| 2009 | 14 | 2 |
| 2010 | 14 | 0 |
| Totaal | | 0 |

## Erelijst

Japan
* Azië Cup: 2000, 2004
Yokohama F. Marinos
* Kampioen van Japan: 2003, 2004

## Externe link

* Yuji Nakazawa op National Football Teams
* ↑ Japan National Football Team Database
* CiNii: DA17288832
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 01209202
* Virtual International Authority File: 255997615
1 Narazaki · 2 Moniwa · 3 Komano · 4 Endo · 5 Miyamoto · 6 K. Nakata · 7 H. Nakata · 8 Ogasawara · 9 Takahara · 10 Nakamura · 11 Maki · 12 Doi · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 Oguro · 17 Inamoto · 18 Ono · 19 Tsuboi · 20 Tamada · 21 Kaji · 22 Nakazawa · 23 Kawaguchi · Coach: Zico
1 Narazaki · 2 Abe · 3 Komano · 4 Tulio · 5 Nagatomo · 6 Uchida · 7 Endo · 8 Matsui · 9 Okazaki · 10 S. Nakamura · 11 Tamada · 12 Yano · 13 Iwamasa · 14 K. Nakamura · 15 Konno · 16 Okubo · 17 Hasebe · 18 Honda · 19 Morimoto · 20 Inamoto · 21 Kawashima · 22 Nakazawa · 23 Kawaguchi · Coach: Okada
# Shusaku Nishikawa

Shusaku Nishikawa (西川 周作, Nishikawa Shusaku, Oita, 18 juni 1986) is een Japans voetballer die als doelman speelt bij Urawa Red Diamonds.

## Clubcarrière

Shusaku Nishikawa speelde tussen 2005 en 2009 voor Oita Trinita. Hij tekende in 2010 bij Sanfrecce Hiroshima.

## Interlandcarrière

Shusaku Nishikawa maakte op op 8 oktober 2009 zijn debuut in het Japans voetbalelftal tijdens een kwalificatiewedstrijd voor de Azië Cup 2011 tegen Hongkong. Bondscoach Takeshi Okada liet hem de volledige wedstrijd spelen. In 2008 nam hij deel aan de Olympische Zomerspelen en in 2011 werd hij opgenomen in de Japanse selectie voor de Azië Cup 2011.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2009 | 1 | 0 |
| 2010 | 2 | 0 |
| 2011 | 4 | 0 |
| 2012 | 1 | 0 |
| 2013 | 4 | 0 |
| 2014 | 3 | 0 |
| 2015 | 8 | 0 |
| 2016 | 8 | 0 |
| Totaal | 31 | 0 |

## Externe link

* Shusaku Nishikawa op National Football Teams
* ↑ SR/Olympic Sports, Shusaku Nishikawa
1 Kawashima · 2 Uchida · 3 G. Sakai · 4 Honda · 5 Nagatomo · 6 Morishige · 7 Endo · 8 Kiyotake · 9 Okazaki · 10 Kagawa · 11 Kakitani · 12 Nishikawa · 13 Okubo · 14 Aoyama · 15 Konno · 16 Yamaguchi · 17 Hasebe · 18 Osako · 19 Inoha · 20 Saito · 21 H. Sakai · 22 Yoshida · 23 Gonda · Coach: Zaccheroni
# SilverDome Zoetermeer

SilverDome is een sport- en recreatiecentrum in Zoetermeer, dat is gelegen aan de Van der Hagenstraat 20 in Zoetermeer. De SilverDome is een multifunctionele kunstijsbaan en evenementenlocatie. Daarnaast is er een breed scala aan activiteiten voor leuke uitjes voor vrienden, familie en collega's.
Er zijn 2 ijsbanen aanwezig:
* de IJshockeybaan, een baan van 30x60 m, die wordt gebruikt voor kunstschaatsen, ijshockey en shorttrack, schoonrijden, publieksschaatsen en ijsdansen. Trainingen en wedstrijden;
* de enige officiële baan in Nederland voor curling.
Op de wedstrijdbaan worden schaatslessen gegeven, onder meer door de Schaatsschool Zoetermeer en de IJsvereniging Zoetermeer (YVZ). Recreatief schaatsen is mogelijk op ijshockeybaan in de periode oktober tot en met maart. Publiek schaatsen kan op woensdagmiddag tussen 13.15 en 15.15 uur
Op de ijshockeybaan trainen en spelen de Zoetermeer Panters.
Van 16 t/m 18 januari 2004 werd het Europees Kampioenschap Shorttrack verreden in de SilverDome.
In 2004 werd de International Darts League in de SilverDome gehouden vanwege een brand in de Uithof in Den Haag.
In de maanden april tot en met medio september worden er diverse evenementen georganiseerd in de SilverDome met een capaciteit van ruim 8.000 bezoekers. Van concerten, dance, bedrijven beurzen tot trouwen.

## Grote wedstrijden

* 1998 - NK shorttrack
* 2004 - EK shorttrack
* 2005 - NK shorttrack
* 2009 - NK shorttrack
* 2014 - EK curling
# Noordertoren (Schiermonnikoog)

De Noordertoren, of Buitentoren, op het Nederlandse Waddeneiland Schiermonnikoog is een vuurtoren. Hij werd tussen 1853 en 1854 samen met een andere toren, de Zuidertoren, gebouwd.
Omdat men vroeger niet beschikte over lichtkarakters, plaatste men soms twee torens of vuren, zodat de zeeman wist waar hij was. Bovendien konden twee vuren of torens een lijn vormen, zodat schepen langs gevaarlijke ondiepten geleid konden worden.
Oorspronkelijk had de toren een vast licht. In 1910 kreeg de toren een draailicht. Vanaf toen kon men de kust ook herkennen met één licht en was het licht van de Zuidertoren overbodig geworden.
Tegelijkertijd met de ontsteking van het draailicht werd naast de toren in het daarvoor opgericht opengewerkte torentje een zogenaamd verklikkerlicht in gebruik genomen. In 1951 werd dit "Eemslicht" achter een raam in de toren geïntegreerd.
In 1951 werd een uitkijklokaal voor de kustwacht in de toren gebouwd. Deze bestaat uit twaalf ijzeren lamellen met elk een raam die rondom onder de balustrade van de toren zijn aangebracht.
In 1979 kreeg de toren een nieuw lichthuis om een radarantenne te kunnen dragen.
De toren wordt 24 uur per dag bemand om het scheepvaartverkeer in de gaten gehouden en weerberichten te verstrekken voor de kustwateren. In 1998 is de toren rood geschilderd.
# Usha Marhé

Usha Nalinie Marhé (Paramaribo, Suriname, 1964) is een schrijfster en journalist, die onder andere schreef voor De Groene Amsterdammer, Opzij en Trouw.

## Biografie

Marhé is opgegroeid in Paramaribo.
Na de Surinaamse onafhankelijkheid in 1975, en de sergeantencoup (staatsgreep) in 1980 en de decembermoorden in 1982 waarbij ook journalisten en mediaeigenaren door het militair regime werden vermoord, startte Marhé in 1988 als journalist voor het Surinaams Nieuws Agentschap. Haar kritische journalistieke werk werd ook na de eerste verkiezingen na de staatsgreep in 1987 niet gewaardeerd door de militaire machthebbers, en voor haar eigen veiligheid kon ze niet langer in Suriname blijven. Ze kwam in juli 1990 naar Nederland. Marhé vroeg een verblijfsvergunning op humanitaire gronden aan, die pas in 1993 werd toegekend, na acties van de Nederlandse Vereniging van Journalisten en de Tilburgse Academie voor de Journalistiek. In eerste instantie was de vergunning geweigerd omdat volgens het Ministerie van Buitenlandse Zaken Suriname geen perscensuur kende, ook niet na de 'telefooncoup' van 1990.
Het eerste boek van Marhé, Tapu Sjén/Bedek Je Schande - Surinamers en incest (1996), gaat over incest en ander seksueel geweld tegen kinderen binnen de Surinaamse gemeenschap. In het boek schreef ze over haar eigen ervaringen en die van acht andere vrouwen.
In 1996 was ze eindredacteur van Targuia, de nieuwsbrief van het Steunpunt Targuia voor zwarte, migrranten- en vluchtelingenvrouwen en in 1997 en 1998 was ze eind- en hoofdredacteur van het tijdschrift Bijlmertori, uitgegeven door het projectbureau Vernieuwing Bijlmermeer.
Er is in 2018 een '#metoo Geheelde Helden Award' toegekend aan Marhé, een publieksprijs, uitgereikt tijdens het 'Hel(d)en van seksueel misbruik Awards Gala' in Duiven, georganiseerd door Ivonne Meeuwsen en Agnes van der Graaf van het platform 'Helen na seksueel misbruik'. Ze was genomineerd door Tieneke Sumter.
Marhé organiseerde in juni 2000 als programmamaker het vijfdaagse publieksprogramma Baap re Baap – Hindostanen over traditie en vernieuwing, in samenwerking met het Koninklijk Instituut voor de Tropen. Gasten waren onder anderen Shabana Azmi (Indiase actrice) en Anil Ramdas (journalist en auteur).
Sinds 2025 is Marhé hoofdredacteur bij 'Hindostaans & queer', een platform met interviews, blogartikelen en activiteiten door, met en over de Surinaams-Hindostaanse queer gemeenschap.
# Vuurtoren van Urk

De vuurtoren van Urk is een 18,5 m hoge vuurtoren op Urk. De huidige vuurtoren werd van 1844 tot 1845 gebouwd en werd in 1901 met ruim vijf meter verhoogd. De verhoging was nodig omdat de in 1885 vergrote Bethelkerk het licht naar het oosten blokkeerde.
De vuurtoren is de enige langs het IJsselmeer en het Markermeer die de beschikking heeft over een draailicht (hierbij staat de lamp stil en draait de lens).
In 2009 is er bij onderhoudswerkzaamheden een nieuw koperen dak aangebracht.
De toren is regelmatig voor het publiek geopend.

## Geschiedenis

Al vanaf 1617 brandde er op Urk een vuur. Dit kolenvuur was bestemd voor de vissers van Urk en de schepen die vanaf Amsterdam naar de Noordzee voeren. Zij werden door dit vuur de weg gewezen. De eerste vuurboet werd gebouwd door de Amsterdamse burgemeester Gerrit Jacob Witsen namens de Staten van Holland en West-Friesland, die de heerlijke rechten op Urk bezaten.
In 1837 werd een vierkante baak gebouwd. Deze werd in 1844 weer afgebroken en in plaats daarvan werd de vuurtoren in de huidige vorm gebouwd.
Het draailicht werd in 1876 vervangen door Barbier, Benard & Turenne. Lichten van deze Franse firma draaien altijd linksom en worden in Canada French lights genoemd. De vuurtoren van Urk draait zodoende als enige vuurtoren van Nederland tegen de wijzers van de klok in.
# Usha Marhé

Usha Nalinie Marhé (Paramaribo, Suriname, 1964) is een schrijfster en journalist, die onder andere schreef voor De Groene Amsterdammer, Opzij en Trouw.

## Biografie

Marhé is opgegroeid in Paramaribo.
Na de Surinaamse onafhankelijkheid in 1975, en de sergeantencoup (staatsgreep) in 1980 en de decembermoorden in 1982 waarbij ook journalisten en mediaeigenaren door het militair regime werden vermoord, startte Marhé in 1988 als journalist voor het Surinaams Nieuws Agentschap. Haar kritische journalistieke werk werd ook na de eerste verkiezingen na de staatsgreep in 1987 niet gewaardeerd door de militaire machthebbers, en voor haar eigen veiligheid kon ze niet langer in Suriname blijven. Ze kwam in juli 1990 naar Nederland. Marhé vroeg een verblijfsvergunning op humanitaire gronden aan, die pas in 1993 werd toegekend, na acties van de Nederlandse Vereniging van Journalisten en de Tilburgse Academie voor de Journalistiek. In eerste instantie was de vergunning geweigerd omdat volgens het Ministerie van Buitenlandse Zaken Suriname geen perscensuur kende, ook niet na de 'telefooncoup' van 1990.
Het eerste boek van Marhé, Tapu Sjén/Bedek Je Schande - Surinamers en incest (1996), gaat over incest en ander seksueel geweld tegen kinderen binnen de Surinaamse gemeenschap. In het boek schreef ze over haar eigen ervaringen en die van acht andere vrouwen.
In 1996 was ze eindredacteur van Targuia, de nieuwsbrief van het Steunpunt Targuia voor zwarte, migrranten- en vluchtelingenvrouwen en in 1997 en 1998 was ze eind- en hoofdredacteur van het tijdschrift Bijlmertori, uitgegeven door het projectbureau Vernieuwing Bijlmermeer.
Sonja Barend interviewde Marhé in 2002 in het praatprogramma B&W.
Er is in 2018 een '#metoo Geheelde Helden Award' toegekend aan Marhé, een publieksprijs, uitgereikt tijdens het 'Hel(d)en van seksueel misbruik Awards Gala' in Duiven, georganiseerd door Ivonne Meeuwsen en Agnes van der Graaf van het platform 'Helen na seksueel misbruik'. Ze was genomineerd door Tieneke Sumter.
Marhé organiseerde in juni 2000 als programmamaker het vijfdaagse publieksprogramma Baap re Baap – Hindostanen over traditie en vernieuwing, in samenwerking met het Koninklijk Instituut voor de Tropen. Gasten waren onder anderen Shabana Azmi (Indiase actrice) en Anil Ramdas (journalist en auteur).
Sinds 2025 is Marhé hoofdredacteur bij 'Hindostaans & queer', een platform met interviews, blogartikelen en activiteiten door, met en over de Surinaams-Hindostaanse queer gemeenschap.
# Homeomorfisme

In de wiskunde, meer in het bijzonder in de topologie, is een homeomorfisme (Oudgrieks: ὅμοιος (homoios), gelijk, en μορφή (morphē), vorm) een bijectie tussen twee topologische ruimten die in beide richtingen continu is.
Als tussen twee topologische ruimten een homeomorfisme bestaat, worden ze als topologisch gelijkwaardig beschouwd. Topologisch invariante eigenschappen zijn eigenschappen van topologische ruimten die behouden blijven onder homeomorfismen. Voorbeelden zijn: samenhang, compactheid en de fundamentaalgroep. De algebraïsche topologie is de tak van de wiskunde die tracht topologische ruimten te karakteriseren aan de hand van hun topologische invarianten.
Ruwweg gesproken is een topologische ruimte een meetkundig object en is een homeomorfisme het continue strekken, buigen, rekken en plooien van dit object in een nieuwe vorm. Zo zijn een vierkant en een cirkel homeomorf ten opzichte van elkaar omdat deze twee vormen in elkaar kunnen overgaan. Hun randen zijn dat ook. Een open vierkant en een open cirkel zijn homeomorf met de $\mathbb {R} ^{2}$. Voor een bol en een torus geldt dit niet. Deze vormen zijn niet homeomorf ten opzichte van elkaar, omdat in een torus in tegenstelling tot een bol een gat zit. Een vaak herhaalde grap is dat topologen het koffiekopje waaruit zij drinken niet zouden kunnen onderscheiden van de donut die zij bij de koffie eten, omdat beide vormen topologisch in elkaar over kunnen gaan.
Bij een object in de driedimensionale ruimte moet onderscheid worden gemaakt tussen een oppervlak en een plaat met dikte. Een cilinderoppervlak is bijvoorbeeld niet homeomorf met een stuk buis met een wand die een dikte groter dan nul heeft.

## Definitie

Een functie $f$ tussen twee topologische ruimten $X$ en $Y$ wordt homeomorf genoemd als de functie de onderstaande eigenschappen heeft:
* $f$ is een bijectie, dus een injectie en een surjectie,
* $f$ is continu en
* de inverse functie $f^{-1}$ is continu, $f$ is een open afbeelding.
Een functie met deze drie eigenschappen wordt soms 'bicontinu' genoemd. Als zo'n functie bestaat zeggen we dat $X$ en $Y$ homeomorf zijn. Een 'zelf-homeomorfisme' is een homeomorfisme van een topologische ruimte op zichzelf. De homeomorfismen vormen een equivalentierelatie op de verzameling van alle topologische ruimtes. De resulterende equivalentieklassen zijn homeomorf.

## Voorbeelden

* Een klaverbladknoop is homeomorf met een cirkel. Hoewel dit misschien onlogisch lijkt kunnen ze in vier dimensies continu worden vervormd. De klaverbladknoop is in de afbeelding voor de duidelijkheid verdikt.
* $\mathbb {R} ^{n}$ en $\mathbb {R} ^{m}$ zijn niet homeomorf voor $n\neq m$
* Ieder uniform isomorfisme en ieder isometrisch isomorfisme is een homeomorfisme.
* Een voorbeeld van een continue bijectie, die geen homeomorfisme is, is de afbeelding die het half-open interval $[0,1)$ neemt en deze rond de cirkel wikkelt. In dit geval is de inverse, hoewel deze wel bestaat, niet continu. In verband hiermee kan een interval open zijn in de relatieve topologie van het half-open interval, terwijl de corresponderende verzameling op de cirkel een half-open interval is.