# Lennart Lahuis

Lennart Lahuis Lennart Lahuis (geboren in Hengelo, 1986) is een Nederlandse kunstenaar wiens werk zich richt op concepten als materialiteit en efemeriteit. Om deze thema’s te verkennen maakt hij veelal gebruik van natuurlijke processen zoals erosie, verdamping, smelting en verbranding . Lahuis woont momenteel in Brussel.
Opleiding en Artist-in-Residence Lahuis behaalde in 2011 zijn Bachelor of Fine Arts aan de ArtEZ Academie voor beeldende kunsten in Zwolle. Tussen 2011 en 2013 was hij artist-in-residence bij De Ateliers in Amsterdam.[1] Daarnaast heeft hij residenties voltooid bij onder andere; het Banff Centre for Arts and Creativity in Canada; EKWC te Oisterwijk; Air Antwerpen; Verenigd Koninkrijk en het Morgan Conservatory in Cleveland, Ohio, VS.
Carrière Het werk van Lahuis is tentoongesteld in diverse solo- en groepsexposities, zowel nationaal als internationaal. In 2015 ontving hij de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst en de Piket Kunstprijs.[2] Zijn werk is onder meer geëxposeerd in het Fries Museum; Museum Jan Cunen, Z33 (Belgie), Musee d’Art Contemporains Le Grand-Hornu (Belgie), CODA Museum en het Stedelijk Museum Schiedam, Krefelder Kunstverein (Duitsland).
In 2024 vond de tentoonstelling Earth, Fire, Water, Air plaats in Museum Schloss Moyland te Bedburg-Hau (Duitsland). Deze expositie presenteerde het oeuvre van Lahuis in dialoog met dat van de Duitse kunstenaar Joseph Beuys, met bijzondere aandacht voor zijn werken die beide verband houden met de vier elementen.[3]
Lahuis’ werk is eveneens geëxposeerd, ter gelegenheid van groepstentoonstellingen, op bijzondere locaties als het Goffertpark en de paleistuin van Soestdijk.[4] Daarnaast heeft Lahuis meerdere solo-exposities gehad bij de galerie Dürst Britt & Mayhew in Den Haag, dat hem tevens representeert en zijn werk ook toonde op kunstbeurzen zoals Liste Art Fair Basel, Artissima Turijn, ARCO Lisboa, Art Rotterdam en Unseen Amsterdam.
Werk In zijn oeuvre legt Lahuis een sterke nadruk op de (im)materialiteit van zijn werken, waarbij hij onderwerpen als vergankelijkheid, tijd, desintegratie en geschiedenis onderzoekt. Enkele voorbeelden van zijn werk zijn:
Bijenwas “schilderijen”: Voor deze reeks bedekte Lahuis fotografische afbeeldingen met krantenpapier, om er vervolgens bijenwas op aan te brengen. Na verloop van tijd worden de vormen en contouren van de onderliggende afbeelding zichtbaar, wat een abstraherend effect geeft. Met deze reeks won Lahuis de Koninklijke Prijs Voor Vrije Schilderkunst in 2015.[5] Hydrology-werken: In deze serie bootst Lahuis op microschaal het proces van verdamping en condensatie na. Door middel van een ingenieuze installatie verschijnen er tijdelijk zinnen die vervolgens weer verdampen en opgaan in de omgeving. Met deze werken wil Lahuis de voortdurende ecologische processen benadrukken waarvan men zich niet altijd bewust is. [6] Gerestaureerde afbeeldingen: Het restaureren van verbrande afbeeldingen is een terugkerend aspect in het werk van Lahuis. Zo heeft hij op basis van een techniek ontwikkeld voor de restauratie van verbrandde boeken uit de Anna Amalia bibliotheek in Weimar, toegepast op hedendaagse afbeeldingen. Door de restauratie van deze opzettelijke verbrandde representaties, die zelf ook van doen hebben met thema’s van desintegratie op politiek en geologische vlak. Hiermee drukt het "materiële” van deze werken ook iets uit over de thema’s die de afbeeldingen weergeven.[7] Astronomische Klok: Astromelancholia is een kunstproject dat de vergankelijkheid van technologie en de relatie tussen tijd, astronomie en beeldvorming onderzoekt. Het project juxtaposeert moderne digitale astrofotografie met eeuwenoude astronomische klokken. Voor de klok zijn vier wijzerplaten gebruikt die gemaakt zijn met een extreem scherpe digitale beeldsensor die normaliter gebruikt wordt als telescoop. De afbeeldingen zijn opgedeeld in 4 concentrische schijven die ieder synchroon bewegen met de zonnetijd, sterrenbeelden, de stand van de maan en de komende zonsverduisteringen. Na 18,6 jaar, de tijd die men er gemiddeld over doet om biologisch volwassen te worden, staan de 4 schijven in hun originele positie waardoor de originele afbeelding weer zichtbaar is. Op deze manier fungeert Astromelancholia als een klok die “deep time” leesbaar maakt. [8] Klei werken: In de Landslides-werken heeft Lahuis een academisch artikel over het erosieproces dat het Engelse eiland scheidde van continentaal Europa afgedrukt in een reeks kleitabletten. De klei is afkomstig uit een Engelse groeve, overeenkomend met het soort klei dat ontstond bij het erosieproces dat het Kanaal tussen Frankrijk en Engeland vormde.[9] Bij presentaties van het werk wordt er water overheen gevloeid, wat ervoor zorgt dat er wederom een erosieproces ontstaat waardoor de uitgehouwen woorden langzaamaan onleesbaar worden. Hierdoor wordt er een conceptuele link gelegd tussen de “deep time” waarin erosie het Engelse eiland van Europa afsplitste en de destijds relevante actualiteit van de Brexit. Een aantal van deze werken zijn inmiddels “getransformeerd” tot kleinere fragmenten, tentoongesteld als de “MURMUR”-reeks. [7] Collecties Lennart Lahuis' werk is te vinden in verschillende privé- en openbare collecties, zowel nationaal als internationaal:
Stedelijk Museum Schiedam Fries Museum ING Art Collection Akzo Nobel Art Foundation Amsterdam Medical Centre Art Collection NORMEC Group Moraes Barbosa Collection Museum Schloss Moyland Externe Links
De website van Lennart Lahuis Pagina op de website van galerie Dürst Britt & Mayhew die Lennart Lahuis vertegenwoordigt Documentaire van Ditteke Mensink waarin deelnemers aan De Ateliers twee jaar gevolgd werden. Lahuis is één van hen. YouTube video gepubliceerd door het Fries Museum n.a.v. de tentoonstelling Constant Escapement die in 2018-2019 plaatsvond. Een artikel in het NRC n.a.v. de rubriek Mijn Favoriet waarin een koper van een bijenwasschilderij dit werk en de aankoop hiervan bespreekt: Artikel op Designboom geschreven naar aanleiding van het winnen van de FPT for Sustainable Art Award: Een blogpost uit Villa La Repubblica over Lahuis’ expositie With Sighs Too Deep For Words bij Dürst Britt & Mayhew in 2022 Een artikel verschenen in de publicatie De Witte Raaf geschreven door Daniël Rovers naar aanleiding van de tentoonstelling With Sighs Too Deep for Words bij Dürst Britt & Mayhew in 2022.