OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sherman DD

De Sherman Duplex Drive of DD („Dubbele Aandrijving”) was een door de Britten ontwikkelde drijvende tank, gebaseerd op de M4 Sherman, die is gebruikt tijdens de landing in Normandië in de Tweede Wereldoorlog door zowel het Britse als het Amerikaanse leger.

## Beschrijving

Een DD-tank werd drijvende gehouden door een opvouwbaar canvas scherm dat na de landing omlaag zakte zodat het kanon direct de vijand onder vuur kon nemen.
Achteraan had de tank twee driebladige schroeven voor de voortstuwing. De aandrijving van de schroeven geschiedde door middel van verlengde assen aan de spanwielen van het rupsonderstel, met een haakse tandwieloverbrenging naar de schroefassen. Schroeven en rupsen waren daardoor gekoppeld, wat bij het aan land komen erg belangrijk was. De schroeven konden naar links en rechts gedraaid worden, waarmee de tank in het water gestuurd werd.
Door het scherm kon de bestuurder natuurlijk niets zien. Om toch zicht te hebben kon een verlengde periscoop op zijn luik geplaatst worden zodat hij over het scherm kon kijken. Meestal werd de tank echter bestuurd door de commandant, die achteraan de geschutskoepel een platform had waar hij kon staan om over het scherm te kijken en de tank te sturen met behulp van een helmstok.
De bewapening bestond uit een 75 mm kanon, een 0,30 inch mitrailleurs (de boegmitrailleur die normale Shermans hadden, kon niet gebruikt worden vanwege het drijfscherm) en eventueel een 0,50 inch mitrailleur. De bemanning bestond uit vijf man. De snelheid bedroeg 4,3 knopen in het water en 40 km/u op het land. Het gewicht was 33 ton.

## Inzet

Het eerste gebruik van DD-tanks was bij de landing in Normandië. Later zijn ze ook ingezet bij Operatie Dragoon, de Geallieerde landing in Zuid-Frankrijk in augustus 1944; in Operatie Vitality in oktober 1944, waar een aantal DD-tanks de Westerschelde overstaken om te landen bij Baarland; en bij het oversteken van de Rijn, de Po, de Adige en de Elbe in 1945.
# Nic.

Nic. is een Nederlandse korfbalvereniging uit de stad Groningen. Nic. werd opgericht op 20 december 1920 door H.J. Jonker en A.J.G. Strengholt. De naam Nic. verwijst naar Nico Broekhuysen, die het korfbal heeft uitgevonden.

## Prestaties

Het eerste team van Nic. speelt op het vierde niveau in de Nederlandse competitie. De club heeft daarnaast verschillende malen spelers afgevaardigd naar regionale of nationale selecties. Zo speelde Jopie van der Geest mee in het demonstratieduel tegen België op de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam.
Na de Tweede Wereldoorlog speelde Nic. enige tijd op een lager niveau. In 1972 wist het (voor één jaar) weer de Hoofdklasse te bereiken.
In 1991 bereikte het zowel op het veld als in de zaal structureel de hoogste klassen. In 1994 werd het voor het eerst landskampioen, op het veld. Deze prestatie werd herhaald in 1998. Het team was verliezend finalist in 1997. In de zaal werd ook twee keer de finale in Ahoy gehaald. In 1999 verloor het van PKC, in 2000 van KV Die Haghe. In 2007 werd het derde. Een zaaltitel op het hoogste niveau behaalden de Groningers echter nooit. Sinds 1994 levert Nic. weer internationals voor het Nederlands team. Onder anderen Kees Vlietstra en Taco Poelstra (in een verkiezing uitgeroepen tot "Grootste Korfballer aller Tijden"). In 2009 werd Michiel Gerritsen uitgeroepen tot beste korfballer van de wereld.
In 2014 degradeerde Nic. uit de Korfbal League. In 2018 eindigde de club op de laatste plaats in de Hoofdklasse A (zaal). Anno 2025 speelt de club zowel in de veld- als in de zaalcompetitie in de overgangsklasse; het vierde niveau van Nederland.

## Erelijst

* Nederlands kampioen veldkorfbal, 2× (1994, 1998)

## Samenwerking

Nic. werkt nauw samen met andere Groninger korfbalclubs en heeft anno 2016 een aantal jeugdteams samen met stadgenoot Hoogkerk gevormd. Daarnaast was Nic. een van de Groninger clubs die deelnemen in het Energy Valley topsportprogramma, samen met onder meer Lycurgus, Donar en FC Groningen.

## Externe link

* Officiële website
* Klaas Hofstra, Jan de Jong (1995) Niet Nic.s, 90 jaar korfbal in de stad Groningen
Blauw-Wit · DOS'46 · DVO · Fortuna · Koog Zaandijk · LDODK · PKC · KCC · HKC · Unitas
# Ozarba rufula

Ozarba rufula is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1910.
De soort komt voor in Soedan en Ethiopië.
# Herman Johannes van der Weele

Herman Johannes van der Weele (Middelburg, 13 januari 1852 – Den Haag, 2 december 1930) was een Nederlands kunstschilder. Hij wordt gerekend tot de navolgers van de Haagse School.

## Leven en werk

Herman van der Weele werd geboren in Middelburg. Al op jonge leeftijd volgde hij schilder- en tekenlessen, naast zijn baan als buitengewoon opzichter bij de zee- en havenwerken in Zeeland. In 1873 verhuisde hij naar Den Haag om zijn MO-akte tekenen te halen. Hij sloot zich aan bij de Pulchri Studio en raakte onder invloed van de schilders van de Haagse School, meer in het bijzonder van Anton Mauve. Net als Mauve zou Van der Weele ook veelvuldig kiezen voor het schilderen van schaapskuddes. Verder schilderde hij heidelandschappen, houtkarren, ploegende ossen en andere thema's uit het plattelandsleven.
Van der Weele wordt net als zijn oudere vriend François Pieter ter Meulen gerekend tot de navolgers van de Haagse School. In zijn jonge jaren stond hij in nauw contact met Vincent van Gogh en George Hendrik Breitner. Hij werkte veel op de Veluwe, in de omgeving van Nunspeet en Elspeet, te Laren, alsook in Drenthe en Limburg.
Van der Weele was onder andere de leermeester van Jan Toorop. Hij had veel succes met de verkoop van zijn werk in Canada en de Verenigde Staten. Hij overleed in 1930, 78 jaar oud. Zijn werk bevindt zich thans onder andere in het Gemeentemuseum Den Haag en het Rijksmuseum Amsterdam.

## Galerij

* Het laden van de hooiwagen
* Hout laden
* In het berkenbos
* Bloesem
* Herder met schaapskudde

## Literatuur

* P.A. Haaxman jr.: H.J. van der Weele. In Elseviers Maandblad, 1898, editie 7.
* Marcel A. van den Driest: 'Herman Johannes van der Weele. Zeeuwse schilder van de Haagse School', in: Tijdschrift Zeeland, jrg. 34 (Middelburg 2025) nr. 1, Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen (KZGW) · 12 mrt. 2025.
# Ozarba spectabilis

Ozarba spectabilis is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hermann Hacker in een publicatie uit 2016.
De soort komt voor in Kenia.
# Fred Haché

Fred Haché was een televisiepersonage, gespeeld door de Haagse moppentapper Harry Touw (1924-1994).

## Biografie

Haché was in de jaren zeventig een als een louche zakenman neergezet centraal personage in een omstreden televisieprogramma van de VPRO, De Fred Haché Show, waarin hij samen met een assistent, Barend Servet en onder meer de dames RiMiCo, Gerrit Dekzeil en later ook Sjef van Oekel, een absurde humor bracht die nog nooit eerder op televisie vertoond was en zelfs onderwerp werd van Kamervragen.
De programma's muntten uit door naakt, wc's, hondenpoep, vloeken e.d., kortom, alles wat ongepast was (¨niet mocht¨) en waaraan het meer behoudende grote publiek aanstoot nam, kwam errin voor. De programma's, waarin alle personages en teksten werden bedacht door schrijver-regisseur Wim T. Schippers, waren een duidelijk voorbeeld van de kentering die in Nederland in die jaren plaatsvond. Bekende uitspraken van de figuur Fred Haché (een gezette, keurig geklede maar snel aangebrande heer die in de showbusiness zijn geluk beproefde maar daarvoor niet erg in de wieg gelegd bleek) waren: "bal gehakt", "hel en verdoemenis", "prima de luxe" en "uilskuiken". Zijn assistent Barend Servet (IJf Blokker) verzorgde de actualiteitenrubriek Achter het net.
Naast een aantal vaste acteurs uit de stal van Wim T. Schippers verleende ook een aantal bekende namen hun medewerking aan de shows zoals Ko van Dijk, Piet Hendriks, Henk van Ulsen en Kees Schilperoort.
In het tweede seizoen werd Barend Servet de hoofdfiguur in een tweede serie programma's (Barend is weer bezig). Harry Touw kwam daarin voor als het bijpersonage Otto Kolkvet en was de baas van een wasserij, maar later kwam hij weer terug als Fred Haché, inmiddels baas van een patat- en mayonaisefabriek. Voorts kwamen er nog een tweetal "nep" Fred Haché's in het programma voor.
In Van Oekel's Discohoek keerde Harry Touw als bijpersonage nog even terug als Fred Haché.
* ↑ Fred Haché Volkskrant
# Sander Wijnants

Alexander (Sander) Wijnants (Mechelen, 9 maart 1903 - Sint-Niklaas, 9 december 1953) was een Belgisch schilder en glazenier uit het Waasland.

## Werk

Hij was tijdens de Tweede Wereldoorlog van 1943 tot 1944 directeur van de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten. Na de oorlog werd hij geschorst en opgevolgd door architect Hilaire De Boom. Hij opende in Sint-Niklaas een atelier van glaskunst, samen met glazenier Staf Pyl.
Zijn opus bevindt zich in verschillende musea.
* Christus Koningkerk (Sint-Niklaas): Glasraam doopkapel: "Doop van Jezus in de Jordaan", ca. 1950.
* De marteldood van Sint-Evermarus.

## Persoonlijk

Alexander Wijnants was de zoon Polydoor Jozef Wynants, beeldhouwer in Mechelen en Victoria Cabuy. Hij huwde kunstenares Lea Steppe, die na zijn dood hertrouwde met beeldhouwer Karel Aubroeck. Hun graf bevindt zich op het kerkhof van Tereken. In 2024 ging zijn dodenmasker verloren bij een grote bronsroof.

## Vernoemd

* In Nieuwkerken-Waas is de Sander Wijnantslaan naar hem vernoemd.
* ↑ Sander WIjnants. Nationaal Biografisch Woordenboek. Geraadpleegd op 31 juli 2023.
* ↑ Emiel Van Haver en het cultureel leven in Sint-Niklaas tijdens de Tweede Wereldoorlog. (Ilse Marquenie). www.ethesis.net. Geraadpleegd op 31 juli 2023.
* ↑ Sander Wijnants in de ODIS
* ↑ Diana, godin van de jacht door Sander Wijnants | Musea Sint-Niklaas. www.museasintniklaas.be. Geraadpleegd op 31 juli 2023.
* ↑ BALaT KIK-IRPA - Doop van Jezus in de Jordaan. balat.kikirpa.be.
* ↑ BALaT KIK-IRPA - Marteldood van Sint-Evermarus. balat.kikirpa.be.
* ↑ Mechelen Geboorteregister 1903.- Akte N° 294
* ↑ DBNL, Karel Aubroeck Landhuis ‘De Uil’, Fonteinstraat 9, Temse, Ten huize van... 2, Joos Florquin. DBNL. Geraadpleegd op 31 juli 2023.
* ↑ https://www.hln.be/sint-niklaas/ook-dodenmasker-van-kunstenaar-sander-wijnants-gestolen-verlies-mag-niet-geminimaliseerd-worden~aa71c122
* Gemeinsame Normdatei: 174288859
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5669 4788
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 84372
* Virtual International Authority File: 188824420
* WorldCat: E39PBJkp7JyYdtKxd8djxKFYfq
# Bar

Bar, Bär of BAR kan verwijzen naar:
* Bar (druk), een natuurkundige eenheid van druk
* Café of kroeg
* Toog (café), de bar in een café
* bar, een veelgebruikte metasyntactische variabele
* Barvorm, een muziekvorm
* Balie (advocatuur), Engels bar, beroepsvereniging voor advocaten
* Philippe Bär (1928-2025), Nederlands bisschop van Rotterdam (1983-1993)

## Plaatsen

* Bar (Corrèze), een plaats in de Corrèze in Frankrijk
* Graafschap Bar, later hertogdom Bar, een voormalig hertogdom in de Franse regio Lotharingen
* Bar (Montenegro), een havenstad in Montenegro
* Bar (rivier), een zijrivier van de Maas
* Bar (Oekraïne), een plaats in het midden/westen van Oekraïne
* Bár, een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Baranya

## BAR

* BAR-Honda (British American Racing), het voormalig Formule 1-team
* Browning Automatic Rifle, een Amerikaans machinegeweer
* Bruto aanvangsrendement, een in de vastgoedwereld veel gebruikt kengetal om waarde en risico van een (koop)object uit te drukken
* Berliner Außenring, de ringspoorlijn rond voormalig West-Berlijn
* BAR-gemeenten, samenwerking tussen de Nederlandse gemeenten Barendrecht, Albrandswaard en Ridderkerk
* BAR 297 (schip, 1970) - kraanponton en pijpenlegger
* BAR 347 (schip, 1976) - kraanponton en pijpenlegger
# Uiterburen (Schildwolde)

Uiterburen is een voormalige buurtschap in de Nederlandse provincie Groningen, gelegen te Schildwolde. Het streekje wordt vermeld in de eerste helft van de vijftiende eeuw als Utebert of Utherberth; later heet het Uiterbuiren, of Butebuurt. Het betreft de bewoning direct ten oosten van de kerk. Hiertoe behoorde ook een deel van de buurtschap De Zanden.
Het buurtje vormde een zijleed binnen het Woldzijlvest en gaf later zijn naam aan het waterschap Uiterburen oftewel de Uiterbuursterpolder.
De Uiterbuurster klauw was tevens de naam van een zijleed in de schepperij Siddeburen. Hiermee werden de landerijen in de buurtschap Akkereinden ten westen van de Woldweg aangeduid.
# Radelfingen

Radelfingen is een gemeente en plaats in het district Seeland van het Zwitserse kanton Bern. Radelfingen telt 1.224 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente

De volgende dorpen maken deel uit van de gemeente: Detligen, Jucher, Landerswil, Matzwil, Obermatt, Ostermanigen, Oltigen en Oberruntigen.
Aarberg · Arch · Bargen · Brüttelen · Büetigen · Bühl · Büren an der Aare · Diessbach bei Büren · Dotzigen · Epsach · Erlach · Finsterhennen · Gals · Gampelen · Grossaffoltern · Hagneck · Hermrigen · Ins · Jens · Kallnach · Kappelen · Leuzigen · Lüscherz · Lyss · Meienried · Merzligen · Müntschemier · Oberwil bei Büren · Radelfingen · Rapperswil · Rüti bei Büren · Schüpfen · Seedorf · Siselen · Studen · Täuffelen · Treiten · Tschugg · Vinelz · Walperswil · Wengi bei Büren · Worben
* Gemeinsame Normdatei: 4571358-3
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 000180
* Virtual International Authority File: 233880002
* WorldCat: E39PCjyvCx3jWB6CRh7RKkJMj3
# Louis-Antoine Beaunier

Louis-Antoine Beaunier (Melun, 15 januari 1779 - Parijs, 20 augustus 1835) was een Frans ingenieur die een belangrijke rol speelde in de industriële revolutie in zijn land.

## Biografie

Beaunier was de zoon van een ambtenaar. Samen met zijn broer Firmin Hippolyte volgde hij eerst een teken- en schildersopleiding. In 1795 werd hij toegelaten tot de École des Mines in Parijs. Hij studeerde af in 1798 maar bleef verbonden aan de mijnschool. In 1800 en 1801 reisde hij op eigen initiatief het land door om de geologie en de mijnen te bestuderen.
Vanaf 1802 was hij als ingenieur verantwoordelijk voor het noordoostelijk 'mineralogisch arrondissement' van Frankrijk. Het land was in 1799 opgedeeld in zulke arrondissementen om de overheid toe te laten de mijnbouw in de verschillende delen van het land te controleren en te stimuleren. In 1810 werd hij overgeplaatst naar een arrondissement in Zuid-Frankrijk. Naast deze administratieve functie voerde Beaunier ook cartografische missies uit om de gebieden die gunstig waren voor de steenkoolontginning in kaart te brengen: in Alès (1807), in Saarbrücken (1809) en in Saint-Étienne (1812-1813). Van die laatste missie is de Atlas Beaunier het resultaat.
In 1813 werd hij aangesteld als directeur van de École pratique des mines in Geislautern in het Saarland (toen een deel van Frankrijk). Hij deed daar onderzoek naar de kwaliteitsverbetering van staal. In 1814 moest hij vluchten voor de opmars van het Pruisische leger. In 1815 toen het Saarland verloren ging voor Frankrijk, verloor hij deze positie. Het volgend jaar werd hij verantwoordelijk voor het mineralogisch arrondissement rond Saint-Étienne. Hij stond onder andere in voor het verlenen van mijnconcessies. Ook was hij een van de oprichters van de École des Mines de Saint-Étienne. Hij werd ook de eerste directeur van deze mijnschool. Hij bleef directeur, ook na zijn definitieve verhuis naar Parijs in 1830.
Naast zijn ambtelijke functies was Beaunier ook ondernemer. In 1817 was hij betrokken bij de oprichting van de Aciérie de la Bérardière in Saint-Étienne. Deze firma produceerde hoogwaardig staal voor het Franse leger. En in 1823 was hij betrokken bij het ontwerp en de bouw van de spoorlijn Saint-Étienne - Andrézieux, die toeliet om steenkool per spoor te vervoeren naar de Loire.
In 1824 werd hij bevorderd tot inspecteur; hij combineerde deze functie met deze van directeur van de École des Mines. En in 1830 werd hij aangesteld als rekwestmeester bij de Raad van State.

## Eerbewijs

In 1833 werd Beaunier benoemd tot officier in het Legioen van Eer.
# Hanne Luyten

Hanne Luyten is een Vlaamse auteur, uitgeefster en oprichtster van uitgeverij Het Hannekesnest. Ze werd geboren in Lier, waar ze in 2019 de cultuurprijs won.
Luyten debuteerde in 2019 met #Nietaankindengezinverklappen en schreef daarna #OnsMoeder (2021) en haar eerste kinderboek: Het huis met de gele deur (2020).
In 2019 richtte ze Het Hannekesnest op, haar uitgeverij waarmee ze sindsdien verschillende kinderboeken uitgaf.
# Station Diesdelle

Station Diesdelle (Frans: Gare du Vivier d'Oie) is een spoorweghalte langs spoorlijn 26 (Halle - Vilvoorde) in Diesdelle in de Brusselse gemeente Ukkel.
Deze stopplaats werd geopend op 10 december 2007 in het kader van de geleidelijke uitvoering van het spoorwegproject Gewestelijk Expresnet (GEN) in en rond Brussel. Hiermee is Diesdelle een van de eerste nieuwe stopplaatsen die voor het GEN geopend werden. De stopplaats is gelegen aan de kruising met de Waterloosesteenweg, een belangrijke invalsweg naar Brussel vanuit het zuiden.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| S 5 | GEN (NMBS) | [ Geraardsbergen – ] Edingen – Halle – Diesdelle – Brussel-Schuman – Vilvoorde – Mechelen | Rijdt in de spits van/naar Geraardsbergen. Rijdt in het weekend tussen Halle en Mechelen. Rijdt tijdens de vakantieperiode 1x/u enkel tussen Halle en Mechelen. |
| S 7 | GEN (NMBS) | Halle – Diesdelle – Merode – Vilvoorde | Rijdt alleen op werkdagen. |
| S 9 | GEN (NMBS) | Landen – Leuven – Brussel-Schuman – Diesdelle – Nijvel | Rijdt alleen op werkdagen. |
| S 19 | GEN (NMBS) | [ Leuven – ] Brussels Airport-Zaventem – Brussel-Luxemburg – Diesdelle – Eigenbrakel – Nijvel – Charleroi-Centraal | Rijdt in het weekend tussen Leuven en Nijvel. |

## Reizigerstellingen

De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Diesdelle :
| | Weekdag | Zaterdag | Zondag |
| 2008 | - | - | - |
| 2009 | 386 | - | - |
| 2010 | - | - | - |
| 2011 | - | - | - |
| 2012 | 366 | - | - |
| 2013 | 390 | - | - |
| 2014 | 367 | - | - |
| 2015 | 451 | - | - |
| 2016 | 510 | - | - |
| 2017 | 740 | - | - |
| 2018 | 778 | 140 | 88 |
| 2019 | 788 | 81 | 80 |
| 2020 | 559 | 114 | 91 |
| 2021 | - | - | - |
| 2022 | 875 | 221 | 141 |
| 2023 | 454 | 82 | 89 |
| 2024 | 646 | 122 | 93 |
# Vlag van Astrachan (stad)

De vlag van Astrachan is in gebruik sinds 2 december 1997 en toont een wit veld, met een tweezijdige afbeelding in het midden van het vlagelement van het wapen van de stad Astrachan - een gouden, koninklijke, kroon met vijf bogen en groene voering; daaronder een Oosters zilveren zwaard met een gouden handvat, het scherpe uiteinde naar rechts. De totale breedte van de afbeelding van het belangrijkste element van het wapen op de vlag van de stad Astrachan (de kroon) zijn 1/5 van de lengte van het vlaggendoek bedragen. Aan de onderkant van de vlag worden twee golven van azuurblauwe kleur geplaatst; de totale breedte van de golven zijn 3/10e van de breedte van de vlag zijn".
# Iraanse rouwmees

De Iraanse rouwmees (Poecile hyrcanus; synoniem: Parus hyrcanus) is een zangvogel uit de familie Paridae (mezen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de bergen van zuidoostelijk Azerbeidzjan en noordelijk Iran.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Iraanse rouwmees op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Zarudny, NA; Loudon, HGG 1905. Poecile lugubris hyrcanus (protoniem). Orn. Monatsber., 13, p. 76. BHL
# Luxemburg op het Eurovisiesongfestival 2025

Luxemburg neemt in 2025 deel aan het Eurovisiesongfestival, met het lied La poupée monte le son. Het is de 39ste deelname van het land aan het Eurovisiesongfestival.

## Selectieprocedure

Op 25 januari vond de finale van Luxembourg Song Contest 2025 opnieuw plaats in de Rockhal van Esch-sur-Alzette. Zeven deelnemers maakten kans op het Luxemburgse ticket voor het Eurovisiesongfestival. Zowel het publiek als een jury mochten beslissen wie dat ticket zou krijgen. De Luxemburgse inzending van vorig jaar, Tali Golergant, trad op als intervalact met haar nieuwe single Dear Parents. In tegenstelling tot vorig jaar was er geen superfinale met de drie top kandidaten. Laura Thorn haalde het met een grote voorsprong vóór de tweede.
Finale 25 januari 2025 :
| # | Artist | Lied | Jury | Televoting | Totaal | Plaats |
| 1 | Rafa Ela | "No Thank You" | 36 | 17 | 53 | 7 |
| 2 | Rhythmic Soulwave | "Stronger" | 52 | 29 | 81 | 4 |
| 3 | Luzac | "Je danse" | 62 | 31 | 93 | 3 |
| 4 | One Last Time | "Gambler's Song" | 40 | 39 | 79 | 5 |
| 5 | Mäna | "Human Eyes" | 36 | 20 | 56 | 6 |
| 6 | Laura Thorn | "La poupée monte le son" | 94 | 90 | 184 | 1 |
| 7 | Zero Point Five | "Ride" | 16 | 110 | 126 | 2 |

## In Bazel

Luxemburg zal aantreden in de tweede halve finale op 15 mei 2025.
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994-2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland
# Loch Lomond (doorverwijspagina)

Loch Lomond is een groot en diep meer (loch) in Schotland en het grootste meer van Groot-Brittannië.
Loch Lomond kan daarnaast ook verwijzen naar:

## Canada

* Loch Lomond (meer in Nova Scotia), een meer in de provincie Nova Scotia
** Loch Lomond (plaats in Nova Scotia), een plaats aan de oevers van dat meer
* Loch Lomond (meer in New Brunswick), een meer in de provincie New Brunswick
** Loch Lomond (plaats in New Brunswick), een plaats aan de oevers van dat meer
* Loch Lomond (meer in Newfoundland en Labrador), een meer in de provincie Newfoundland en Labrador
** Loch Lomond (plaats in Newfoundland en Labrador), een plaats aan de oevers van dat meer
* Loch Lomond (Algoma), een meer in het Algoma District van de provincie Ontario
* Loch Lomond (Thunder Bay), een meer in het Thunder Bay District van de provincie Ontario

## Elders

* Loch Lomond (Australië), een plaats in de Australische staat Queensland
* Loch Lomond (Californië), een plaats in de Amerikaanse staat Californië
* Loch Lomond (Florida), een plaats in de Amerikaanse staat Florida
* Loch Lomond (Virginia), een plaats in de Amerikaanse staat Virginia
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Loch Lomond en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.