OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lichtwachterswoning van Kraggenburg

De Lichtwachterswoning van Kraggenburg is een woning voorzien van een lichthuis dat dienstdeed als lichtbaken van het voormalige schiereiland Kraggenburg aan de monding van het Zwolse Diep in de Zuiderzee.
De stenen woning ligt centraal op een terp. De woning heeft 34 centimeter dikke muren op een vierkant grondvlak van 8,5 meter. Het dak van de woning is voorzien van zinkplaten. Op het dak bevindt zich een mistbel en een ronde ijzeren toren met lichtbaken. Binnen de woning bevindt zich een peilput.

## Geschiedenis

Op het eiland bevond zich in eerste instantie een houten woning met rieten dak. Na een storm in 1877 besloot de Nederlandse Staat de woning te vervangen voor een stenen bouwwerk ontworpen door waterbouwkundig ingenieur Rudolph Peter Johann Tutein Nolthenius. De terp waarop de woning kwam te staan werd uitgebreid, verstevigd en verhoogd.
In 1878 werd de woning in gebruik genomen. Bij oplevering had de woning een houten achthoekig lichthuis voorzien van een petroleumlamp. Om aan drinkwater te komen was de woning voorzien van een ondergrondse regenopvang. De woning had een peilkamer waarin zich de peilput bevond dat ondergronds via een 25 meter lange buis als communicerende vaten verbonden was met het water van de haven. In de peilkamer stond een mareograaf (een zelfregistrerende getijmeter) opgesteld waarmee van binnenuit de waterstand via een drijver geregistreerd werd op een trommel.
In 1894 werd een houten schuurtje vervangen voor een stenen gebouwtje dat een lichthuisje op het dak kreeg. In 1919 werd de toren vervangen voor een ijzeren lichthuis op een vierkante omloop. Als verlichting werd een op een uurwerk werkende gasgloeilicht geïnstalleerd op een zuil voorzien van een fresneloptiek van de Duitse firma Julius Pintsch. Door de tijdsklok was dagelijkse bediening niet meer noodzakelijk en in 1920 werd de lichtwachter met zijn gezin overgeplaatst en kwam de woning leeg te staan. Bij de omdijking van de Noordoostpolder in 1940 werd het licht gedoofd en de optiek en mistbel verwijderd om te worden hergebruikt in Urk.
Na de inpoldering werd de woning verhuurd maar had te maken met achterstallig onderhoud. De vereniging Vrienden van het Museum Schokland zijn zich in gaan zetten voor het behoud van de woning. In 1968 kwam het complex Kraggenburg hierdoor op de rijksmonumentenlijst. In 1971 werd de woning door Domeinen verkocht aan een particulier. Na zijn overlijden in 1998 werd de woning verkocht aan een andere particulier. Deze heeft de woning in 2001-2002 volledig gerestaureerd. Ook is de woning weer voorzien van de oorspronkelijke mistbel, die zich daarvoor bij het Zuiderzeemuseum en Museum Schokland bevond. In 2016 is het lichthuis opnieuw voorzien van een lamp door medewerkers van Rijkswaterstaat aangedragen. Het betreft een dubbellenslantaarn van messing op een pedestal.
# Macron (kleding)

Macron S.p.A. is een Italiaans sportkledingsmerk. Hun hoofdvestiging ligt in de municipio Crespellano van de gemeente Valsamoggia in de metropolitane stad Bologna in Italië.

## Macron Stadium

In 2014 tekende Macron een 4-jarige overeenkomst met de Engelse voetbalclub Bolton Wanderers over de rechten van de naam van het stadion van Bolton, dus tot 2018 noemde het officieel Macron Stadium. Macron verving Reebok als sponsor, waardoor sinds 2014 ook de tenues van de club door Macron gemaakt worden.

## Kledingleverancier

De volgende teams dragen anno 2025 Macron:

### Voetbal
##### Nationaal elftal

Tussen 2018 en 2021 had Macron met 12 nationale elftallen een sponsordeal, maar in 2021 werd de sponsoring van veel van deze landen overgenomen door Erreà.
* Albanië
* Armenië
* Slowakije
* Suriname

##### Europese clubs anno 2025

Verder is bijzonder dat alle teams in de Canadian Premier League kleding van Macron dragen.
* HŠK Zrinjski Mostar
* CSKA Sofia
* Omonia Nicosia
* Aalborg BK
* Hannover 96
* Karlsruher SC
* Arminia Bielefeld
* Crystal Palace
* Oxford United FC
* Sheffield Wednesday FC
* Stoke City
* Bolton Wanderers
* Blackburn Rovers FC
* West Bromwich Albion FC
* AJ Auxerre
* FC Nantes
* PAOK Saloniki
* Ferencvárosi TC
* Shamrock Rovers FC
* Udinese
* UC Sampdoria
* Bologna
* FC Drita
* Hajduk Split
* FC Eindhoven
* Sc Heerenveen
* Austria Wien
* Lech Poznań
* Sporting Lissabon
* Vitória SC
* Motherwell FC
* St. Johnstone FC
* Rode Ster Belgrado
* Cádiz CF
* Levante UD
* Real Sociedad
* CA Osasuna
* FC Viktoria Pilsen
* Wrexham AFC
* FC Basel

### Basketbal
##### Clubteams

* Donar

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ Macron Tenue geschiedenis. Football Kit Archive. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
# Colombiaans korfbalteam

Het Colombiaans korfbalteam is een team van korfballers dat Colombia vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. Het achttal won tot nu zilver op de Pan-Amerikaanse Kampioenschap Korfbal in 2014, verder was het Colombiaans elftal niet actief op Wereldkampioenschappen.

## Resultaten op de wereldkampioenschappen

Wereldkampioenschap korfbal :
| Jaar | Kampioenschap | Gastheer | Klassering |
| 1978 | 1e WK | Amsterdam | Geen deelname |
| 1984 | 2e WK | Antwerpen | Geen deelname |
| 1987 | 3e WK | Makkum | Geen deelname |
| 1991 | 4e WK | Antwerpen | Geen deelname |
| 1995 | 5e WK | New Delhi | Geen deelname |
| 1999 | 6e WK | Adelaide | Geen deelname |
| 2003 | 7e WK | Rotterdam | Geen deelname |
| 2007 | 8e WK | Brno | Geen deelname |
| 2011 | 9e WK | Shaoxing | Geen deelname |
| 2015 | 10e WK | België | Geen deelname |
| 2019 | 11e WK | Zuid-Afrika | Geen deelname |
| 2023 | 12e WK | Taiwan | Geen deelname |

## Resultaten op de Wereldspelen

Wereldspelen :
| Jaar | Kampioenschap | Gastland | Klassering |
| 1985 | 2e Wereldspelen | Londen (Engeland) | Geen deelname |
| 1989 | 3e Wereldspelen | Karlsruhe (Duitsland) | Geen deelname |
| 1993 | 4e Wereldspelen | Den Haag (Nederland) | Geen deelname |
| 1997 | 5e Wereldspelen | Lahti (Finland) | Geen deelname |
| 2001 | 6e Wereldspelen | Akita (Japan) | Geen deelname |
| 2005 | 7e Wereldspelen | Duisburg (Duitsland) | Geen deelname |
| 2009 | 8e Wereldspelen | Kaohsiung (Taiwan) | Geen deelname |
| 2013 | 9e Wereldspelen | Cali (Colombia) | Geen deelname |
| 2017 | 10e Wereldspelen | Wroclaw (Polen) | Geen deelname |
| 2022 | 11e Wereldspelen | Birmingham (USA) | Geen deelname |

## Resultaten op de Pan-Amerikaans kampioenschap korfbal

Pan-Amerikaans kampioenschap korfbal :
| Jaar | Kampioenschap | Gastland | Klassering |
| 2014 | 1e Pan. America | Americana (Brazilië) | 2 |
| 2018 | 2e Pan. America | Cali (Colombia) | 4e |
# Eupithecia amphiplex

Eupithecia amphiplex is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Prout L.B..
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# (367943) Duende

(367943) Duende (voorlopige aanduiding 2012 DA$_{14}$) is een kleine planetoïde die op 15 februari 2013 de Aarde passeerde op een afstand van 0,000185 astronomische eenheid (27.700 km), slechts 1/13 van de afstand tot de Maan. Dat maakt de planetoïde een aardscheerder die binnen de banen van de geostationaire satellieten passeerde. De snelheid bedroeg 7,8 km/s.
De planetoïde, die een baan om de zon beschrijft met een periode van 366 dagen, werd in februari 2012 ontdekt door het La Sagra-observatorium in het zuiden van Spanje toen zij zich ongeveer 7 keer verder weg dan de Maan bevond. De diameter van de planetoïde bedraagt ongeveer 50 meter.
De dichtste nadering heeft in 2013 op 15 februari rond 19:26 UTC plaatsgevonden. De planetoïde had toen een helderheid van magnitude 7,2 en was zichtbaar met een gewone verrekijker. Rond dat moment was ze zichtbaar vanuit Europa, Azië en Afrika. Ze bewoog noordwaarts langs de hemel met een snelheid van één maandiameter per minuut.
De omlooptijd van 2012 DA$_{14}$ nam ten gevolge van het passeren van de Aarde af van 368 tot 317 dagen.
Er is geen gevaar voor een inslag in de nabije toekomst. Het zal nog zeker dertig jaar duren voordat 2012 DA$_{14}$ de Aarde opnieuw zo dicht nadert en de planetoïde zal daarbij in de toekomst een andere baan volgen. Objecten van deze omvang komen gemiddeld eens in de veertig jaar zo dichtbij, maar een werkelijke botsing vindt waarschijnlijk slechts eens in de 1200 jaar plaats.

## Meteoor

Op 15 februari 2013 om 3:20 UTC, zestien uur voordat 2012 DA$_{14}$ haar kleinste afstand tot de Aarde bereikte, ontplofte boven het Russische Oeralgebied een vuurbal, waarbij honderden mensen door gebroken ruiten gewond raakten. Dit object had een doorsnede van naar schatting ongeveer 15 meter. Het had een baan die beduidend afweek van die van 2012 DA$_{14}$. Er was geen verband tussen de twee verschijnselen.
# La femme de chambre du Titanic

La femme de chambre du Titanic is een internationaal geproduceerde film uit 1997, geregisseerd door Bigas Luna. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van de Franse schrijver Didier Decoin.

## Verhaal

De Fransman Horty wint een reis naar Southampton om daar getuige te zijn van het vertrek van de Titanic. Hij ontmoet daar de mooie en jonge Marie, die de volgende dag als kamermeisje op de Titanic zal vertrekken. Omdat ze geen hotelkamer kan vinden, vraagt ze Horty of ze bij hem mag slapen.
Nadat de Titanic is vertrokken, gaat Horty terug naar Frankrijk. Hij heeft een foto van Marie bij zich. Als hij thuiskomt, komt hij erachter dat zijn vrouw is vreemdgegaan. Wanneer Horty's vrienden de foto van Marie vinden, begint Horty te vertellen wat er is gebeurd tussen Marie en hem.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Olivier Martinez | Horty |
| Romane Bohringer | Zoe |
| Aitana Sánchez-Gijón | Marie |
| Didier Bezace | Simeon |
| Aldo Maccione | Zeppe, Actor |
| Jean-Marie Juan | Pascal |
| Arno Chevrier | Al |
| Marianne Groves | Mathilde |
| Didier Bénureau | Simeon's Secretary |
| Alberto Cassadie | Giovanni |
| Giorgio Gobbi | Manu |
| Yves Verhoeven | Gaspard |

## Ontvangst
### Recensies

Op Rotten Tomatoes geeft 81% van de 16 recensenten de film een positieve recensie, met een gemiddelde score van 6,53/10.

### Prijzen en nominaties

De film won 7 prijzen en werd voor 4 andere genomineerd. Een selectie:
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
| 1997 | Caïro (21ste editie) | Gouden Piramide | La femme de chambre du Titanic | Gewonnen |
| 1997 | Caïro (21ste editie) | Beste regisseur | Bigas Luna | Gewonnen |
| 1997 | Caïro (21ste editie) | Speciale prijs voor beste scenario | Jean-Louis Benoît | Gewonnen |
| 1998 | Premios Goya (12de editie) | Beste bewerkt scenario | Bigas Luna, Cuca Canals | Gewonnen |
| 1998 | Premios Goya (12de editie) | Beste camerawerk | Patrick Blossier | Genomineerd |
| 1998 | Premios Goya (12de editie) | Beste productiemanager | Roberto Manni | Genomineerd |
| 1998 | Premios Goya (12de editie) | Beste speciale effecten | Roberto Ricci | Genomineerd |
| 1998 | Premios Goya (12de editie) | Beste kostuums | Franca Squarciapino | Gewonnen |
# Constitutiebrief

Een constitutiebrief is een document dat door een obediëntie aan een vrijmetselaarsloge verstrekt wordt en waarmee de loge kan aantonen dat zij bij de obediëntie aangesloten is. Wordt een loge verplaatst of komt de loge onder een andere obediëntie te vallen, dan dient de constitutiebrief geratificeerd te worden.
Bij een inwijding kan de constitutiebrief aan de kandidaat getoond worden, waarmee aangetoond kan worden dat de loge regulier werkt. Vaak wordt de datum waarop de constitutiebrief is afgegeven beschouwd als de oprichtingsdatum van de Loge, maar dit is onjuist. De oprichting betreft de vereniging naar Nederlands recht. De constitutiebrief wordt pas later afgegeven bij de installatie van een loge naar Maçonniek recht door de Grootloge.
# Emo van Bloemhof

Emo van Bloemhof, O.Praem., ook wel genoemd Emo van Huizinge of Emo van Friesland (vermoedelijk Fivelingo, circa 1175 – Wittewierum, 1237) was een premonstratenzer geestelijke en abt van het norbertijnenklooster Bloemhof in het toenmalige Friesland, de huidige provincie Groningen.

## Leven en werk

Hij studeerde aan drie beroemde universiteiten, die van Parijs, Orléans en Oxford. Hij geldt voor Oxford, waar hij bekend staat als Emo van Friesland, als de eerste buitenlandse student. Hij zou er in 1190 aan zijn studie begonnen zijn. Na terugkeer uit Oxford rond 1200 werd hij enige tijd schoolmeester in Westeremden, waarna hij tot pastoor van Huizinge werd gekozen. In 1208 trad hij in in het Nijenklooster nabij Krewerd. Dit klooster, van zijn neef Emo van Romerswerf, sloot zich in 1209 aan bij de Premonstratenzer orde.
Door een schenking van de kerk van Wierum (Wittewierum) ten noordoosten van de stad Groningen stichtte hij daar klooster Bloemhof. De schenking van de kerk werd teruggedraaid door de bisschop van het bisdom Münster, waarvan de Groninger Ommelanden deel uitmaakten. Om de beslissing van de bisschop bij paus Innocentius III ter discussie te stellen, reisde Emo in 1211-1212 naar Rome.
Het belang van Emo ligt vooral in de kroniek die hij is begonnen over het klooster Bloemhof te Wittewierum ten noordoosten van de stad Groningen. De tekst, voluit Kroniek van het klooster Bloemhof te Wittewierum, is in meerdere handschriften bewaard gebleven en geeft een beeld van de dertiende eeuw door de ogen van tijdgenoten.
Het werk aan de kroniek is na Emo's dood voortgezet door Menko van Bloemhof en een anonieme auteur, vermoedelijk een latere abt van het klooster. Menko schrijft enkele wonderen aan hem toe en noemt zijn begraafplaats als plek waar devotie plaatsvond. Hoewel Menko in de kroniek erg lovend is over Emo, hebben latere monniken nooit pogingen gedaan om hem heilig te laten verklaren.
De kroniek is meermalen uitgegeven. In 1991 verscheen een editie bezorgd door H.P.H. Jansen en A. Janse.

## Externe link

* De kroniek van Emo in de digitale Monumenta Germaniae Historica
* ↑ Geschiedenis van de Universiteit van Oxford. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ H.P.H. Jansen en A. Janse (ed. en vert.): Kroniek van het klooster Bloemhof te Wittewierum. Middeleeuwse Studies en Bronnen 20. Hilversum, Verloren, 1991.
* Conrad Busken Huet: Emo, abt van Bloemhof, in Het land van Rembrandt, 1882.
* H.P.H. Jansen: Emo tussen angst en ambitie. Utrecht, 1984.
* Rolf H. Bremmer Jr.: "Hir is eskriven". Lezen en schrijven in de Friese landen rond 1300. Hilversum, Verloren, 2004.
* Bernd Rieken: Emo van Wittewierum, lemma in 'Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon, band XXIX (2008), kolom 575-578.
* Dick de Boer: Emo's reis, 2011. ISBN 978 90 330 07 880
# Charlotte Wessels

Johanna Charlotte Wessels (Zwolle, 13 mei 1987) is een Nederlands zangeres en genoot bekendheid als leadzangeres van de symfonische metalband Delain.

## Biografie
### Jonge jaren

Als zangeres heeft Charlotte Wessels deel uitgemaakt van de band To Elysium en de rockopera Infernorama, van Manny van Oosten. Haar eigenaardige zangtalent wordt als volgt omschreven: "Haar karakteristieke stem geeft een sterke eigen identiteit. En haar rustige, popachtige geluid onderscheidt zich goed van de vaak hoge opera-achtige gothic-vocals uit het genre," zoals er over haar wordt gezegd.
Op 14-jarige leeftijd verzorgde ze de zang op het lied Embrace the Night van haar nicht DaY-már, een bekende Nederlandse hardcore-dj.

### Delain

Martijn Westerholt, de oprichter van Delain, ontmoette Charlotte (net 18 jaar oud) bij toeval. Ze woonde bij zijn ouders in de straat. Ze schreef eerst alleen teksten en zanglijnen voor hem en zong die voor zodat Westerholt wist waar de zang in de muziek zou passen. Hij was daar zo van onder de indruk dat hij Wessels heeft gevraagd of zij zich bij de band wilde aansluiten als hoofdvocaliste. Eerst had Westerholt de hoop al wat opgegeven een geschikt persoon daarvoor te vinden.
In 2010 was Wessels te horen op het album Death & Legacy van de Oostenrijkse metalband Serenity. Hierop zingt ze een duet (Serenade of Flames) met Georg Neuhauser, de zanger van Serenity.
Wessels heeft in 2011 medewerking verleend aan het album Nine Paths van Knight Area. Ze zingt op het album een duet (Please Come Home) met Mark Smit, de zanger van Knight Area. In datzelfde jaar verleende ze medewerking aan het album The Quiet Resistance van Nemesea, waarop ze een duet (High Enough) doet met Manda Ophuis, de zangeres van Nemesea.

### Solo

In februari 2021 kondigde Wessels aan uit Delain te stappen wegens verschil van inzicht met oprichter Westerholt. Ook de andere leden stapten op. Westerholt kondigde aan alleen verder te gaan met Delain. Wessels heeft vervolgens meerdere solo studioalbums gemaakt: in 2021 en 2022 verschenen Tales From Six Feet Under, Vol. I en Vol. II. Beide albums kenmerken zich in een zeer uiteenlopend palet aan stijlen. In 2024 verscheen haar derde album The Obsession.

## Discografie
### Studioalbums

* Tales From Six Feet Under, Vol. I (2021)
* Tales From Six Feet Under, Vol. II (2022)
* The Obsession (2024)

### Singles & EP's
#### 2021

* Soft Revolution
* Victor
* Superhuman
* Masterpiece
* New Mythology
* Source of the Flame
* Cry Little Sister
* F.S.U.

#### 2022

* Afkicken
* Against All Odds (featuring Timo Somers)
* Human to Ruin
* Toxic
* Venus Rising
* Lizzie (featuring Alissa White-Gluz)
* Alles wat ik wil (featuring Aafke Romeijn)
* Mary on a Cross (Ghost cover — featuring Zora Cock)

### Samenwerkingen
#### 2023

* The Reawakening (Qlimax 2021 Anthem) (met Ran-D)

## Trivia

* Wessels' neef, Jord Otto, de broer van DaY-már, is gitarist bij de Nederlandse rockband My Propane.
# 8½

8½ is een Italiaans-Franse dramafilm uit 1963 onder regie van Federico Fellini.
   Deze film over het gebrek aan inspiratie werd paradoxaal genoeg Fellini's beste en rijkste, vol meeslepende en indringende scènes en beelden. De fantasieën en groteske personages zouden later tot vervelens toe terugkeren, maar hebben hier niets van hun eerste verrassende werking verloren, want zijn functioneel in de schildering van een creatief gedachtenproces en geen doel op zich.

## Verhaal

De gevierde regisseur Guido Anselmi werkt aan een nieuw, groots filmproject, maar hij heeft een gebrek aan inspiratie. Om zijn schrijversblok te overwinnen trekt hij naar een kuuroord. Daar wordt hij echter voortdurend gestoord door zijn vrouw, zijn maîtresse en een schare ongeduldige acteurs. Aldus verzinkt hij in rêverieën over zijn kinderjaren en alle vrouwen in zijn leven. Dikwijls zijn Guido's fantasieën vervlochten met zijn werkelijke leven.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Mastroianni, Marcello Marcello Mastroianni | Guido Anselmi |
| Cardinale, Claudia Claudia Cardinale | Claudia |
| Aimée, Anouk Anouk Aimée | Luisa Anselmi |
| Milo, Sandra Sandra Milo | Carla |
| Falk, Rossella Rossella Falk | Rossella |
| Steele, Barbara Barbara Steele | Gloria Morin |
| Lebeau, Madeleine Madeleine Lebeau | Madeleine |
| Boratto, Caterina Caterina Boratto | Geheimzinnige vrouw |
| Gale, Eddra Eddra Gale | La Saraghina |
| Alberti, Guido Guido Alberti | Pace |
| Conocchia, Mario Mario Conocchia | Conocchia |
| Agostini, Bruno Bruno Agostini | Bruno |
| Miceli Picardi, Cesarino Cesarino Miceli Picardi | Cesarino |
| Rougeul, Jean Jean Rougeul | Carini |
| Pisu, Mario Mario Pisu | Mario Mezzabotta |

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 1964 | Oscars | Beste niet-Engelstalige film | 8½ | Gewonnen |
| 1964 | Oscars | Beste kostuumontwerp - zwart-wit | Piero Gherardi | Gewonnen |
| 1964 | Oscars | Beste regie | Federico Fellini | Genomineerd |
| 1964 | Oscars | Beste originele scenario | Federico Fellini Ennio Flaiano Tullio Pinelli Brunello Rondi | Genomineerd |
| 1964 | Oscars | Beste artdirection - zwart-wit | Piero Gherardi | Genomineerd |
| 1964 | BAFTA's | Beste buitenlandse film | Federico Fellini Angelo Rizzoli | Genomineerd |

## Achtergrond

De film bevat een aantal autobiografische elementen, waarbij het hoofdpersonage fungeert als alter ego van Fellini. De titel verwijst naar het aantal films dat Fellini voorafgaand aan 8½ had geregisseerd; zes speelfilms, twee korte films en één film in samenwerking met andere regisseurs. Deze film is dus film nummer 8½ van Fellini.

## Externe link

* (en) 8½ in de Internet Movie Database
Luci del varietà (1950) · Lo sceicco bianco (1952) · I vitelloni (1953) · La strada (1954) · Il bidone (1955) · Le notti di Cabiria (1957) · La dolce vita (1960) · Otto e mezzo (1963) · Giulietta degli spiriti (1965) · Satyricon (1969) · I clowns (1970) · Roma (1972) · Amarcord (1973) · Casanova (1976) · Prova d'orchestra (1978) · La città delle donne (1980) · E la nave va (1983) · Ginger e Fred (1986) · Intervista (1987) · La voce della luna (1990)
# Zamarada ascaphes

Zamarada ascaphes is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Denemarken op het Eurovisiesongfestival 2024

Denemarken nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2024 in Malmö, Zweden. Het was de 52ste deelname van het land aan het Eurovisiesongfestival. DR was verantwoordelijk voor de Deense bijdrage voor de editie van 2024.

## Selectieprocedure

Naar jaarlijkse gewoonte maakte de Deense omroep gebruik van de muziekcompetitie Dansk Melodi Grandprix om de Deense inzending aan te duiden. Er waren geen wijzigen in het selectieformat ten opzichte van eerdere jaren. Op 25 januari 2024 werden de kandidaten bekend gemaakt die gingen deelnemen aan de finale op zaterdag 17 februari. Onder de kandidaten waren o.a. Basim, die in 2014 in zijn eigen land negende werd op het Eurovisiesongfestival 2014 met Cliche Love Song. Een andere bekende naam is Aura Dione, die zo’n 15 jaar geleden een aantal grote hits scoorde in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk.
Uiteindelijk wist Saba de Deense nationale finale te winnen met het nummer met ‘Sand’. In de superfinale kreeg de zangeres de voorkeur boven de liedjes van Basim en Janus Wiberg.

## Dansk Melodi Grand Prix 2024

| Volgorde | Artiest | Lied |
| 1 | Saba | Sand |
| 2 | Stella | Sign here |
| 3 | Chu Chu | V |
| 4 | Basim | Johnny |
| 5 | RoseeLu | Real Love |
| 6 | Ublu | Planetary Hearts |
| 7 | Janus Wiberg | I need your love |
| 8 | Aura Dione | Mirrorball of Hope |
Superfinale
| Plaats | Artiest | Lied | Stemmen |
| 1 | Saba | Sand | 37% |
| 2 | Basim | Johnny | 34% |
| 3 | Janus Wiberg | I need your love | 29% |

## In Malmö

Denemarken zal aantreden op donderdag 9 mei in de tweede halve finale van het Eurovisiesongfestival. De zangeres zong als zevende act, na Oostenrijk en voor Armenië. Saba wist zich niet te kwalificeren voor de grote finale. Na afloop van de finale bleek de zangeres 12de te zijn geëindigd met 36 punten.
1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967-1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Moldavië · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland