OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Latijns Amerikaanse Integratie Associatie

De Latijns Amerikaanse Integratie Associatie (ALADI) is een Amerikaanse gouvernementele organisatie. Ze werd op 12 augustus 1980 opgericht vanuit het Verdrag van Montevideo en verving hiermee de Latijns-Amerikaanse Vrijhandelsassociatie (ALALC).

## Doelstellingen

De LAIA heeft tot doel om het integratieproces in de regio te ontwikkelen en is gericht op het bevorderen van harmonieuze en evenwichtige sociaal-economische ontwikkeling. Het doel is geleidelijk aan de totstandkoming van een Latijns-Amerikaanse interne markt.

## Basistaken

* Bevordering en regulering van de wederzijdse handel
* Economische synergie
* Economische samenwerking die bijdraagt aan de uitbreiding van de markt

## Lidstaten

* Argentinië
* Bolivia
* Brazilië
* Chili
* Colombia
* Cuba
* Ecuador
* Mexico
* Paraguay
* Panama
* Peru
* Uruguay
* Venezuela
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Latin American Integration Associationb op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Isidoor Bauwens

Isidoor Jozef Bauwens (Aalst, 9 maart 1855 - aldaar, 9 oktober 1918) was een Belgisch medicus, auteur en politicus.

## Levensloop

Hij was de jongere broer van Evarist en van Gustaaf Bauwens en liep school aan het Sint-Jozefscollege in Aalst. Vervolgens studeerde hij aan de Katholieke Universiteit Leuven waar hij promoveerde tot doctor in de geneeskunde (1881). Tijdens zijn studententijd was hij secretaris van het Taal- en Letterlievend Studentengenootschap Met Tijd en Vlijt. Hij vestigde zich als arts in Aalst en kreeg op verschillende vlakken naambekendheid. Hij huwde met Maria De Cock. Op geneeskundig vlak werkte hij mee aan wetenschappelijke congressen en schreef ruim erkende studies.
Hij werd ook politiek actief en was gedurende een aantal jaren gemeenteraadslid en schepen van onderwijs in Aalst. Tevens was hij literator en schreef voornamelijk toneelstukken. Voorts was hij erevoorzitter van toneelgezelschap Het Land van Riem, luitenant-geneesheer van de brandweer van Aalst, lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde en voorzitter van de Oost-Vlaamse Katholiek Vlaamsch Oud-Hoogstudentenverbond.
In Aalst is het Isidoor Bauwensplein (voorheen Fabriekplaats en in de volksmond bekend als "den botanikken hof") in 1927 naar hem vernoemd.
# Agnes Joseph

Agnes Scarlet (Agnes) Joseph (Amsterdam, 15 april 1980) is een Nederlandse politica namens Nieuw Sociaal Contract (NSC). Sinds 6 december 2023 is zij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.

## Levensloop

Aan de UvA deelde ze korte tijd een kamer met Pieter Omtzigt. Agnes studeerde voor zowel Actuariaat als Econometrie cum laude af.
Ze vertrok als actuaris bij Achmea. Ook trad ze uit het bestuur van het Pensioenfonds van DNB. In 2018 en 2024 werd ze uitgeroepen tot actuaris van het jaar.

### Lid van de Tweede Kamer

In 2023 stond zij op plaats 8 van de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen. Op 6 december 2023 werd ze lid van de Tweede Kamer. Ze vroeg en kreeg die dag in haar eerste optreden een debat toegezegd over de stand van de Wet toekomst pensioenen met de verantwoordelijk minister. Dit naar aanleiding eerder die dag van uitspraken van de voorzitter van pensioenfonds ABP Harmen van Wijnen.
* ↑ In gesprek met Agnes Joseph 'Keep it Smart & Simple'
* ↑ bericht Achmea
* ↑ Blogs
* ↑ Actuaris van het jaar 2018
* ↑ pensioencarriere
* ↑ Drs. A.S. (Agnes) Joseph. www.parlement.com. Geraadpleegd op 29 november 2023.
* ↑ Soester Courant
* ↑ Biografie, onderwijs en loopbaan van Agnes Joseph
* ↑ na 42 minuten Agnes Joseph
* ↑ Baas ABP kraakt pensioenplannen Omtzigt en Wilders: 'Terug naar ijstijd'
* ↑ Nieuwe Tweede Kamer zet direct pensioenwet en zorg hoog op agenda
Diederik Boomsma · Faith Bruyning · Olger van Dijk · Annemarie Heite · Harm Holman · Folkert Idsinga · Daniëlle Jansen · Agnes Joseph · Isa Kahraman · Willem Koops · Ria de Korte · Pieter Omtzigt · Wytske Postma · Ilse Saris · Jesse Six Dijkstra · Aant Jelle Soepboer · Nicolien van Vroonhoven · Sander van Waveren · Merlien Welzijn · Natascha Wingelaar
* Parlement.com: vm6uf46ncvst
# George Young (politicus)

George Samuel Knatchbull Young, Baronet Young, Baron Young van Cookham (Oxford, South East England, 16 juli 1941) is een Brits politicus van de Conservative Party. Hij is lid van het Hogerhuis sinds 2015.
Young was tussen 1979 en 2014 bewindspersoon in de kabinetten Margaret Thatcher (1979–1986), John Major (1990–1997) en Cameron I (2010–2014). Geboren in een adellijke familie, na het overlijden van zijn vader erfde hij de titel van Baronet Young in 1960 waarbij hij ook tot ridder werd geslagen met het ere-predicaat van Sir. In 2012 werd hij benoemd in de Orde van de Eregezellen. Op 12 oktober 2015 werd Young benoemd als baron Young van Cookham en werd lid van het Hogerhuis.
Chief Whip van het Lagerhuis (2012–2014): In 2012 werd George Young benoemd tot Chief Whip van het Lagerhuis. In deze functie was hij verantwoordelijk voor het handhaven van de partijdiscipline en het coördineren van stemmingen binnen de Conservative Party. Hij speelde een rol in het zorgen voor de steun van partijleden bij belangrijke wetgevingsvoorstellen en het toezien op de naleving van de partijlijnen tijdens parlementaire debatten.
* Biblioteca Nacional de España: XX1737885
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5941 0478
* Library of Congress Control Number: no96058023
* Virtual International Authority File: 9442225
* WorldCat: E39PBJkMJQxR6cwcdw4xqRMkjC
# Jamie Hughes

Jamie Hughes (West Bromwich, 27 februari 1986) is een Engelse darter die momenteel uitkomt voor de PDC.

## Carrière
#### BDO

Hughes brak in 2014 door vanwege het bereiken van de top 10 van de BDO en het bereiken van de finale van de prestigieuze Winmau World Masters. Hij versloeg Alan Norris met 3-2 in de kwartfinale en Martin Adams met 6-5 in de halve finale. Dit deed hij na maar liefst tien matchdarts te hebben overleefd. Hughes verloor uiteindelijk met 7-3 van Martin Phillips in de finale. Hij stond in deze finale eerder op een 2-0 voorsprong en kon gooien voor de achtereenvolgende derde set. In december van dat jaar won hughes de prestigieuze Zuiderduin Masters waar hij voor de eerste keer aan deelnam. Hij overleefde zes matchdarts in de halve finale tegen Tony O'Shea voordat hij Gary Robson in de finale met 5-0 versloeg. In de finale verloor Hughes slechts drie legs.
Hughes maakte zijn WK-debuut tijdens de BDO World Darts Championship van 2015 als de nummer 10 van de ranglijst. Hij versloeg de Nederlander Michel van der Horst in de eerste ronde. In de tweede ronde verloor hij echter van goede vriend Glen Durrant.

#### PDC

In januari 2018 liet Hughes weten dat hij de overstap zou maken naar de PDC. ”Ik wil graag iedereen laten weten dat ik aan de Q-School mee ga doen”, schreef hij op Facebook. Op Q-School behaalde de Engelsman in januari 2019 een PDC tourcard. In juni 2019 won hij zijn eerste toernooi bij de PDC, door in de finale van de Czech Darts Open Stephen Bunting te verslaan met 8-3.
Op 11 februari 2023 versloeg Hughes Joe Cullen, Connor Scutt, Chris Dobey, Michael Smith, Callan Rydz en Dylan Slevin voor een plek in de finale van Players Championship 01, waarin hij door Ryan Searle met een uitslag van 4-8 werd afgetroefd.

## World Championship resultaten
### BDO

* 2015: Laatste 16 (verloren van Glen Durrant met 1-4)
* 2016: Halve finale (verloren van Scott Waites met 1-6)
* 2017: Halve finale (verloren van Glen Durrant met 1-6)
* 2018: Laatste 32 (verloren van Michael Unterbuchner met 2–3)

### WDF

* 2015: Laatste 64 (verloren van Marko Kantele met 3-4)

### PDC

* 2020: Laatste 96 (verloren van Zoran Lerchbacher met 2-3)
* 2021: Laatste 64 (verloren van Adam Hunt met 0-3)
* 2022: Laatste 96 (verloren van Raymond Smith met 1-3)
* 2023: Laatste 96 (verloren van Jimmy Hendriks met 1-3)
* 2024: Laatste 64 (verloren van Krzysztof Ratajski met 1-3)

## Resultaten op de World Matchplay

* 2019: Laatste 32 (verloren van Michael Smith met 7-10)
* 2020: Laatste 32 (verloren van Mensur Suljović met 10-12)
* ↑ Jamie Hughes maakt overstap naar PDC Dartsnieuws.nl. Gearchiveerd op 13 augustus 2018.
* ↑ (en) Players Championship 01. DartConnect (11 februari 2023). Gearchiveerd op 11 februari 2023. Geraadpleegd op 12 februari 2023.
# Wild River

Wild River is een Amerikaanse film uit 1960 geregisseerd door Elia Kazan. De hoofdrollen worden vertolkt door Montgomery Clift, Lee Remick, Jo Van Fleet, Albert Salmi en Jay C. Flippen.
De film werd in 2002 opgenomen in het National Film Registry.

## Verhaal

Chuck Glover, een jonge idealistische medewerker van de Tennessee Valley Authority, reist in de jaren 30 van de 20e eeuw af naar een klein plaatsje om toe te zien op de ontruiming van een stuk land voor de bouw van een dam in de Tennessee. De oude Ella Garth weigert echter haar land te verkopen aan de overheid en te vertrekken. Voor Glover wordt het lastig haar te dwingen te vertrekken wanneer hij verliefd wordt op Garths kleindochter, Carol Garth Baldwin.
De film toont veel discussies over de voor- en nadelen van de pogingen van de mens om de stroming van de rivier te beïnvloeden, en het racisme dat tijdens de Grote Depressie weer sterk de kop op stak in het zuiden van de Verenigde Staten.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Montgomery Clift | Chuck Glover |
| Lee Remick | Carol Garth Baldwin |
| Jo Van Fleet | Ella Garth |
| Albert Salmi | Hank Bailey |
| Jay C. Flippen | Hamilton Garth |
| James Westerfield | Cal Garth |
| Barbara Loden | Betty Jackson |
| Frank Overton | Walter Clark |
| Malcolm Atterbury | Sy Moore |
| Bruce Dern | Jack Roper |

## Achtergrond

Het verhaal van de film is gebaseerd op twee romans: Dunbar's Cove van Bordon Deal en Mud on the Stars van William Bradford Huie.
Opnames van de film vonden plaats op locatie in de Tennesseevallei. De rivier in de film is eigenlijk de Hiwassee.

## Prijzen en nominaties

In 1960 werd Wild River genomineerd voor een Gouden Beer op het Internationaal filmfestival van Berlijn.
# In Which We Serve

In Which We Serve is een zwart-witte Britse oorlogs- en propagandafilm uit 1942. Het is een film over de Tweede Wereldoorlog die al tijdens die oorlog gefilmd werd, met de steun van de Britse marine.
De regie werd gevoerd door Noël Coward en David Lean, met Noël Coward zelf in de hoofdrol. De film was het regiedebuut van David Lean en ook het debuut van Richard Attenborough. De film geldt in het Verenigd Koninkrijk als een klassieker die regelmatig op tv herhaald wordt. Het is een van diverse oorlogsfilms waarin John Mills een (hoofd)rol speelt, een andere klassieke (in het Verenigd Koninkrijk) oorlogsfilm waarin hij speelde is Dunkirk, waarin ook Richard Attenborough weer meespeelde.
De film is geïnspireerd op het wedervaren van Lord Mountbatten die zijn torpedobootjager in de slag om Kreta verloor. De film heeft de vorm van flashbacks na het tot zinken brengen van de Britse torpedobootjager Torrin wanneer het restant van de bemanning in zee ronddobbert.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Noël Coward | E.V. Kinross |
| John Mills | Shorty Blake |
| Bernard Miles | Walter Hardy |
| Celia Johnson | Alix Kinross |
| Kay Walsh | Freda Lewis |
| Joyce Carey | Kath Hardy |
| Michael Wilding | Flags |
| Leslie Dwyer | Parkinson |
| James Donald | Doc |
| Kathleen Harrison | Mrs. Blake |
| Juliet Mills | Shorty Blake's baby |
# Korei

Keizer Korei (孝霊天皇, Kōrei-tennō) was zevende keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde.
De Japanners erkennen hem echter als een historische figuur maar studies hebben aangetoond dat hij nooit heeft bestaan. Er kunnen geen concrete datums over zijn leven worden gegeven en hij wordt eerder gezien als een legende door historici. In Kojiki en Nihonshoki werden alleen zijn naam en stamboom vermeld.
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof (Kunaicho), 孝霊天皇 (07)
* ↑ Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, p. 252; Varley, Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, pp. 90-92; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 5-6.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Hof van Savoye

Het Hof Van Savoye, ook wel Paleis van Margaretha van Oostenrijk genoemd, is een 16de-eeuws gebouw in de Belgische stad Mechelen, en een van de eerste renaissancegebouwen in de Nederlanden. Margaretha van Oostenrijk was landvoogdes van de Nederlanden van 1507 tot 1530.

## Geschiedenis

Het gebouw was eerst een stadspaleis van ridder Hieronymus Lauweryn, de raadsheer en hofmeester van Margaretha van Oostenrijk uit een bekende humanistische familie uit Brugge. Na problemen met zijn gezondheid kreeg Margaretha het huis toegewezen gelegen in de Korte Maagdenstraat, maar het werd te klein. In 1507 begon de verbouwing.
Een tweede bouwcampagne gebeurde van 1517 tot 1530 onder leiding van Rombout II Keldermans met de verandering aan de Keizerstraat. Tot aan haar dood in 1530 verbleef Margaretha in dit paleis. Raadsleden kwamen er op bezoek, zoals Willem van Croÿ en Hendrik III van Nassau-Breda. In haar bibliotheek bewaarde ze de Azteekse schatten opgestuurd door Hernán Cortés.
In 1546 werd dit gebouw beschadigd tijdens de ontploffing van de Zandpoort. Tot 1561 bleef het stadseigendom, in dat jaar kreeg het een nieuwe bestemming als residentie van Antoine Perrenot de Granvelle, de eerste aartsbisschop van Mechelen en rechterhand van koning Filips II. Hij verbleef er tot 1565.
In 1609 werd het gebouw opnieuw aangekocht door de stad, om er de Grote Raad van Mechelen, het hoogste rechtscollege van de (Zuidelijke) Nederlanden, in onder te brengen, die zich er in 1616 installeerde. De Raad bleef er zetelen tot hij in 1795 werd opgeheven.
Het complex werd in 1876-1885 onder leiding van provinciaal architect Leonard Blomme in neorenaissance stijl 'verbeterd'.
Vanaf het begin van de 19de eeuw tot vandaag doet het gebouw dienst als gerechtsgebouw. Het huisvest de politierechtbank Antwerpen afdeling Mechelen en de rechtbank van eerste aanleg Antwerpen afdeling Mechelen. Het vredegerecht van het kanton Mechelen, de arbeidsrechtbank Antwerpen en de ondernemingsrechtbank Antwerpen zijn in een nabijgelegen gebouw gevestigd.
Het Margareta van Oostenrijkplein aan de overkant (bij het Stedelijk Onze-Lieve-Vrouweziekenhuis) werd in 2017 naar de landvoogdes genoemd.

## Literatuur

* Eichberger, Dagmar, "A Noble Residence for a Female Regent: Margaret of Austria and the 'Court of Savoy' in Mechelen" in: Hills, Helen (ed.), Architecture and the Politics of Gender in Early Modern Europe, 2003, p. 25-46. DOI:10.11588/artdok.00000882
* Hof van Savoye in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
* ↑ Toorians, Lauran, "Het 'Azteeks Museum' van Margaretha van Oostenrijk", in Ons Erfdeel 35, 1992, nr. 5, p. 727-734. Gearchiveerd op 12 november 2020.
* ↑ Regionale beeldbank, ongedateerd, geconsulteerd op 21 december 2024
* ↑ Mechelen krijgt officieel Margareta van Oostenrijkplein, Gazet van Antwerpen, 10 augustus 2017. Gearchiveerd op 16 juni 2022.
# Noirmoutier-en-l'Île

Noirmoutier-en-l'Île is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 4847 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Sables-d'Olonne. Het is een van de vier gemeenten op het Île de Noirmoutier.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Philbertuskerk.
* Het kasteel.
* Het hôtel Jacobsen, een burgerwoning uit 1761, gebouwd door een rijke familie van reders en handelaars, dat het Centre des patrimoines maritimes huisvest.
* Réserve naturelle de Müllembourg.
* De Place de l'Hôtel de Ville en het stadhuis
* Het kasteel
* De jachthaven
* De jachthaven bij laag tij
* De Jacobsenpier (Jetée Jacobsen)
* De Sebastopolpolder (Polder de Sébastopol)
* De Sint-Philbertuskerk
* Interieur van de kerk
* Hôtel Jacobsen

## Geografie

De oppervlakte van Noirmoutier-en-l'Île bedraagt 19,6 km², de bevolkingsdichtheid is 247,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Noirmoutier-en-l'Île met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Sport

Noirmoutier-en-l'Île was twee keer etappeplaats in de wielerkoers Ronde van Frankrijk. In 2005 won de Amerikaan David Zabriskie er een etappe. Op 7 juli 2018 begon de Ronde van Frankrijk hier. De openingsetappe naar Fontenay-le-Comte werd gewonnen door de Colombiaan Fernando Gaviria.

## Geboren

* Mathieu Burgaudeau (1998), wielrenner
* ↑ Populations de référence 2022.
* ↑ Vincent Noyoux, Noirmoutier, Détours en France, juli-augustus 2020, p. 32-39
# The Long, Long Trailer

The Long, Long Trailer is een Amerikaanse filmkomedie uit 1954 onder regie van Vincente Minnelli. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht als Huwelijksreis op wielen.

## Verhaal

Nicky en Tacy vertrekken op reis met een wel erg lange kampeerauto. Wanneer de tortelduifjes eenmaal onderweg zijn, blijkt de vrije natuur stukken minder romantisch dan ze zich hadden voorgesteld.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ball, Lucille Lucille Ball | Tracy Bolton |
| Arnaz, Desi Desi Arnaz | Nicky Collini |
| Main, Marjorie Marjorie Main | Mevrouw Hittaway |
| Wynn, Keenan Keenan Wynn | Politieagent |
| Hurlbut, Gladys Gladys Hurlbut | Mevrouw Bolton |
| Olsen, Moroni Moroni Olsen | Mijnheer Tewitt |
| Freed, Bert Bert Freed | Voorman |
| Blake, Madge Madge Blake | Tante Anastacia |
| Baldwin, Walter Walter Baldwin | Oom Edgar |
| Blake, Oliver Oliver Blake | Mijnheer Ludlow |
| Sheehan, Perry Perry Sheehan | Bruidsmeisje |
# The Sandpiper

The Sandpiper is een Amerikaanse dramafilm uit 1965 onder regie van Vincente Minnelli.

## Verhaal

De predikant Edward Hewitt wordt verliefd op de vrijgevochten schilderes Laura Reynolds. Ze beginnen een relatie, maar Edward heeft al gauw schuldgevoelens vanwege zijn vrouw en zijn geloof.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Taylor, Elizabeth Elizabeth Taylor | Laura Reynolds |
| Burton, Richard Richard Burton | Dr. Edward Hewitt |
| Saint, Eva Marie Eva Marie Saint | Claire Hewitt |
| Bronson, Charles Charles Bronson | Cos Erickson |
| Webber, Robert Robert Webber | Ward Hendricks |
| Edwards, James James Edwards | Larry Brant |
| Thatcher, Torin Torin Thatcher | Rechter Thompson |
| Drake, Tom Tom Drake | Walter Robinson |
| Henderson, Douglas Douglas Henderson | Phil Sutcliff |
| Mason, Morgan Morgan Mason | Danny Reynolds |

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 1965 | Oscars | Beste originele nummer | Johnny Mandel Paul Francis Webster | Gewonnen |
# Georg Christoph Biller

Georg Christoph Biller (Nebra, 20 september 1955 - Leipzig, 27 januari 2022) was een Duitse koor- en orkestdirigent, Thomascantor en componist in Leipzig.

## Leven

Biller was zoon van een predikant. Van 1965 tot 1974 kreeg hij als lid van het Thomanerchor muziekles van Erhard Mauersberger en Hans-Joachim Rotzsch. In 1974 verliet hij de Thomasschule. Van 1976 tot 1981 studeerde hij orkestdirectie bij Rolf Reuter en Kurt Masur en zang aan het conservatorium van Leipzig. In 1976 stichtte hij het Leipziger Vocalensemble.
Van 1980 tot 1991 leidde hij het koor van het Gewandhaus in Leipzig. Tegelijkertijd doceerde hij koordirectie aan de lutherse hogeschool voor kerkmuziek te Halle. In 1982 werd het mannensextet Arion-Collegium opgericht. In dat jaar studeerde hij af als orkestdirigent aan de zomeracademie van het Mozarteum te Salzburg (stad). Vanaf 1983 was hij lid van de Akademie der Künste te Berlijn. In 1991/92 doceerde hij koordirectie aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Frankfurt am Main en Hochschule für Musik Detmold.
Van 1992 tot 2015 was hij in Leipzig de zestiende Thomascantor sinds Johann Sebastian Bach. Hij voerde sinds 1992 de Kerkcantates van Bach periodiek in chronologische volgorde uit met het Thomanerchor en het Gewandhausorchester. Sinds 1994 doceerde hij daarnaast koordirectie aan het conservatorium van Leipzig.
Biller leed aan een ernstige neurologische ziekte die zijn bewegingsbereik steeds verder beperkte. Wegens de ziekte moest hij in 2015 zijn functie neerleggen. Hij stierf vredig op 66-jarige leeftijd.

## Composities

* Juister Psalmen
* Naunhofer Choralbuch
* Responsorien
* Gesänge nach Worten von Clemens Brentano
* 7 Lieder aus Stille
* Psalmen David
* Eine kleine Thomasmusik, 2000
* Der Nebraer Himmelspsalm
* Res severa verum gaudium (canon)
* Herr, tue meine Lippen auf
* Verleih uns Friede
* In einem Glauben, 2009
* Der apostolische Segen / Benedicamus, 2011
* Skt. Thomas-Motette
* Skt. Thomas-Ostermusik, 2012.
* Vater unser im Himmelreich, 2013
* Hiobs Botschaft, 2014
* Das Neue Thomasgraduale, 2014
* Irritationen, 2019

## Publicaties

* Das Biller-Werk-Verzeichnis – Eine Auswahl aus seinen Kompositionen und Bearbeitungen. Met biografie van de componist. Verlagshaus Gotthardt, Berlin, 2015.
* Met Thomas Bickelhaupt: Die Jungs vom hohen C. Erinnerungen eines Thomaskantors. Mitteldeutscher Verlag, Halle (Saale), 2018. ISBN 978-3-95462-951-0
# The Late George Apley

The Late George Apley is een Amerikaanse filmkomedie uit 1947 onder regie van Joseph L. Mankiewicz. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1937 van de Amerikaanse auteur John P. Marquand. De film werd destijds uitgebracht onder de titel De volmaakte aristocraat.

## Verhaal

George en Catherine Apley behoren tot de hogere kringen van Boston. Als hun dochter Eleanor verliefd wordt op Howard uit New York en hun zoon John op Myrtle uit Worcester, staat de wereld van het echtpaar Apley op zijn kop.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Colman, Ronald Ronald Colman | George Apley |
| Brown, Vanessa Vanessa Brown | Agnes Willing |
| Haydn, Richard Richard Haydn | Horatio Willing |
| Russell, Charles Charles Russell | Howard Boulder |
| Ney, Richard Richard Ney | John Apley |
| Waram, Percy Percy Waram | Roger Newcombe |
| Natwick, Mildred Mildred Natwick | Amelia Newcombe |
| Best, Edna Edna Best | Catherine Apley |
| Westman, Nydia Nydia Westman | Jane Willing |
| Cummins, Peggy Peggy Cummins | Eleanor Apley |
# People Will Talk

People Will Talk is een film uit 1951 onder regie van Joseph L. Mankiewicz. De film is gebaseerd op het toneelstuk Dr. Med. Hiob Praetorious, geschreven door Curt Goetz.
De film gaat over dokter Noah Praetorius, die onorthodoxe methodes gebruikt voor het herstel van zijn patiënten. Zijn laatste patiënt is Deborag Higgins, een ongetrouwde zwangere vrouw die zelfmoordneigingen heeft. De twee worden verliefd...

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Cary Grant | Dr. Noah Praetorius |
| Jeanne Crain | Deborah Higgins |
| Finlay Currie | Shunderson |
| Hume Cronyn | Prof. Rodney Elwell |
| Walter Slezak | Prof. Barker |
| Sidney Blackmer | Arthur Higgins |
| Basil Ruysdael | Lyman Brockwell |
| Katherine Locke | Miss James |