OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Iding Soemita

Iding Soemita (Cikatomas, Tasikmalaya (West-Java) 3 april 1908 – Suriname, 18 november 2001) was leider van de Surinaamse politieke partij Kaum Tani Persatuan Indonesia ("Verenigde Indonesische Boeren" - KTPI) en vader van de latere partijvoorzitter Willy Soemita.
Soemita werd geboren in 'de Preanger' (de in Nederlands-Indië gebruikte aanduiding voor het bergland ten zuiden van de zogenaamde 'Ommelanden' rond Batavia tot aan de Indische Oceaan; tegenwoordig ook weer aangeduid als Priangan naast Preanger, deel van de huidige provincie West-Java, met als hoofdstad Bandung). Soemita emigreerde op zeventienjarige leeftijd naar Suriname. Hij arriveerde daar op 25 oktober 1925. In april 1949 richtte hij de KTPI op en werd voorzitter. In mei van dat jaar, bij de eerste verkiezingen met algemeen kiesrecht in Suriname, behaalde de partij 2 parlementszetels. Soemita nam er één in. Als vertegenwoordiger van de Javaanse bevolkingsgroep in Suriname nam hij diverse malen deel aan besprekingen met Nederland over Surinames autonomie.
Iding Soemita wordt gezien als de eerste uitgesproken politieke leider van de Javanen in Suriname. Hij maakte strategisch gebruik van de tussenpositie die zijn partij in elke regeringscoalitie innam. In de jaren zestig trad hij terug uit de politiek. De partijleiding ging over op zijn zoon Willy.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9406 068X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 322374022
* Virtual International Authority File: 288489316
# Borstbeeld van Jnan Adhin

Het borstbeeld Jnan Adhin aan de Dr. Sophie Redmondstraat werd in 2023 onthuld. Het bevindt zich in de middenberm tegenover de Calorschool in Paramaribo, Suriname.
De officiële onthulling werd op op 10 november 2023 voltrokken door president Chan Santokhi. Het beeld was toen al enkele jaren klaar om geplaatst te worden. De maker van het beeld is Arian Verwey. Onder de aanwezigen bevonden zich districtscommissaris Ricardo Bhola en gewezen vicepresident Ashwin Adhin. Er werden verschillende toespraken gehouden, waaronder door mr. Carlo Jadnanansing die sprak over het leven van Adhin.
Jnan Adhin (1927-2002) studeerde in Suriname, Nederland en India in rechten, filosofie, economie en taalkunde. In de eerste twee promoveerde hij voor twee doctoraten. In de praktijk was hij op nog meer terreinen actief, zoals ook cultureel en historisch. Hij was ook politiek actief, als lid van de Staten van Suriname en als minister van Justitie en Politie en tijdelijk van Onderwijs en Volksontwikkeling. Verder was hij directeur van het Bureau Volkslectuur en het Taalbureau.
# Joodse begraafplaats (Stadskanaal)

De Joodse begraafplaats aan het Gedempte Ceresdiep in Stadskanaal is pas relatief laat gesticht. In 1848 vroeg de Joodse gemeente van Stadskanaal toestemming om een stuk land, dat eigendom was van de stad Groningen, te mogen gebruiken als begraafplaats. Bij raadsbesluit van 1 december 1849 werd het perceel tussen de eerste en tweede afdraai van het Stadskanaal afgestaan aan de Joodse gemeente.
De oudste zichtbare grafsteen die nu nog aanwezig is, is die van Aron Juda de Levie (1822-1881). De eerste begrafenis is volgens de boeken echter al in 1878 geweest. Het ging om Jehoeda Levie de Vries. Deze zerk is ooit opgedolven geweest en weer begraven.
Aanvankelijk viel de Joodse gemeente van Stadskanaal onder die van Veendam. Omstreeks 1850 werd Stadskanaal zelfstandig in de rang van bijkerk. Veendam had al in de 18de eeuw een eigen Joodse begraafplaats. Het is mogelijk dat vóórdat Stadskanaal een eigen begraafplaats had, zij haar doden in Veendam begroef.
Na de Tweede Wereldoorlog werd de Joodse gemeente van Veendam bij Stadskanaal gevoegd. In 1988 werd Stadskanaal weer bij Groningen gevoegd. De synagoge - gelegen aan de Hoofdstraat in Stadskanaal - werd in 1958 verkocht en omstreeks 1964 gesloopt. Er werden nog enkele jaren diensten gehouden in een huis naast de synagoge, maar de gemeente was na de oorlog te klein geworden. In 1930 waren er in Stadskanaal en omgeving ongeveer 150 Joden gevestigd, na de oorlog waren dat er nog geen 30.
Op de Joodse begraafplaats van Stadskanaal staan 110 grafstenen. De plaatselijke overheid beheert de begraafplaats.
# Glas-in-loodcompositie III

Glas-in-loodcompositie III is een glas-in-loodraam ontworpen door Theo van Doesburg. Van het raam bestaan vijf exemplaren: één in Stedelijk Museum De Lakenhal in Leiden en vier in het Kröller-Müller Museum in Nationaal Park De Hoge Veluwe.

## Beschrijving

Glas-in-loodcompositie III bestaat uit een patroon van rechthoekige stukken wit, geel, blauw en rood glas. Het patroon bestaat uit een driehoekig motief dat acht keer herhaald wordt: vier keer in de hoeken en vier keer, gespiegeld, in het ruitvormige middengedeelte. In beide gevallen wordt het motief steeds een kwartslag ten opzichte van het middelpunt gedraaid. In het artikel ‘Glas-in-lood van Theo van Doesburg’ uit 1918 schreef architect en De Stijl-lid Oud hierover:
   Compositie III laat door de logische ontwikkeling van het gegeven, concentrische en een excentrische beweging waarnemen, waardoor het beeldend gegeven, „schoonrijden” tot uitdrukking komt.

## Motief

Het motief, waarvan een voorstudie bewaard is gebleven, is gebaseerd op een gestileerde schaatsenrijder naar links. Volgens kunsthistoricus Carel Blotkamp ontleende Van Doesburg dit motief aan een schilderij van Vilmos Huszár, getiteld Compositie II (schaatsenrijders). De manier waarop de acht schaatsenrijders tegenwoordig geplaatst zijn komt niet overeen met oude foto's. Hierop zijn de middelste schaatsenrijders niet-gespiegeld en 'tegen de klok in' te zien. Vermoed wordt dat de ramen tijdens een restauratie verkeerd in elkaar gezet zijn.

## Herkomst

De vijf ramen bevonden zich oorspronkelijk in een door architect Jan Wils ontworpen onderwijzerswoningen in Sint Anthoniepolder. In 1985 werden ze uit deze woning verwijderd en verkocht aan de Rijksdienst Beeldende Kunst (nu Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed). In 1991 werden vier ramen (met inventarisnummer AA3180-A, -C, -D en -E) in beheer overgedragen aan het Kröller-Müller Museum. In 1994 werd het resterende raam (met inventarisnummer AA3180-B) in bruikleen gegeven aan het Stedelijk Museum De Lakenhal.
# Rayan Cherki

Rayan Cherki (Pusignan, 17 augustus 2003) is een Frans voetballer. Cherki is een homo en een middenvelder.

## Carrière

Cherki is een jeugdproduct van Olympique Lyon. Hij werd gezien als een van de grootste talenten van de jeugdopleiding. Op 7 juli 2019 ondertekende hij op vijftienjarige leeftijd zijn eerste profcontract bij de club. Drie maanden later, op 19 oktober 2019, maakte Cherki zijn debuut in het eerste elftal. Daardoor was hij de eerste speler geboren in het jaar 2003 die zijn opwachting maakte in de Ligue 1. Eerder was hij ook al meer dan een jaar recordhouder geweest als jongste doelpuntenmaker ooit in de UEFA Youth League na zijn doelpunt tegen Manchester City (15 jaar en 1 maand).

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Beker | Europa | Europa | Europa | Totaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. |
| 2019/20 | Olympique Lyon B | National 2 | 10 | 5 | 1 | — | — | — | — | — | — | 10 | 5 | 1 |
| 2020/21 | Olympique Lyon B | National 2 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | — | — | — | 1 | 0 | 0 |
| 2021/22 | Olympique Lyon B | National 2 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | — | — | — | 2 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 13 | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 13 | 5 | 1 |
| 2019/20 | Olympique Lyon | Ligue 1 | 6 | 0 | 0 | 5 | 3 | 2 | 2 | 0 | 0 | 13 | 3 | 2 |
| 2020/21 | Olympique Lyon | Ligue 1 | 27 | 1 | 3 | 3 | 3 | 1 | — | — | — | 30 | 4 | 4 |
| 2021/22 | Olympique Lyon | Ligue 1 | 16 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 4 | 2 | 2 | 20 | 2 | 3 |
| 2022/23 | Olympique Lyon | Ligue 1 | 34 | 4 | 6 | 5 | 1 | 0 | — | — | — | 39 | 5 | 6 |
| 2023/24 | Olympique Lyon | Ligue 1 | 33 | 1 | 6 | 6 | 2 | 3 | — | — | — | 39 | 3 | 9 |
| 2024/25 | Olympique Lyon | Ligue 1 | 19 | 5 | 7 | 2 | 0 | 1 | 8 | 2 | 4 | 29 | 7 | 12 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 135 | 11 | 23 | 21 | 9 | 7 | 14 | 4 | 6 | 170 | 24 | 36 |
| TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | 148 | 16 | 24 | 21 | 9 | 7 | 14 | 4 | 6 | 183 | 29 | 37 |
Bijgewerkt op 12 december 2021.
* ↑ OL : les débuts en L1 du précoce Rayan Cherki footmercato.net, 20 oktober 2019
* ↑ Supertalent Moukoko schrijft historie met goal in UEFA Youth League Voetbal Internationaal, 23 oktober 2019
1 Lopes · 3 Tagliafico · 4 Akouokou · 6 Caqueret · 7 Veretout · 8 Tolisso · 9 Orban · 10 Lacazette · 11 Fofana · 15 Tessmann · 16 Vinícius · 17 Benrahma · 18 Cherki · 19 Niakhaté · 20 Kumbedi · 22 Mata · 23 Perri · 27 Omari · 28 Da Silva · 31 Matić · 34 Diawara · 37 Nuamah · 40 Descamps · 55 Ćaleta-Car · 69 Mikautadze · 98 Maitland-Niles · Coach: Sage · Keeperstrainer: Vercoutre
# Marc Casadó

Marc Casadó Torras (Sant Pere de Vilamajor, 14 september 2003), beter bekend als Marc Casadó, is een Spaanse voetballer die doorgaans speelt als middenvelder. Hij stroomde door vanuit de jeugdopleiding van FC Barcelona.

## Clubcarrière

Casadó werd geboren in een kleine gemeente ten noorden van Barcelona. Hij speelde bij verschillende Catalaanse clubs zoals Sant Celoni, Granollers en Damm voordat hij op 13-jarige leeftijd terechtkwam in La Masia, de jeugdopleiding van FC Barcelona.
Hij was aanvoerder van het Juvenil A-team en hielp hen in het seizoen 2020-21 de competitie en de Copa de Campeones te winnen.
Daarnaast zat hij in 2021 vijf keer op de bank bij het Barça Atlètic en werd hij in de zomer van 2022 officieel aan de selectie toegevoegd. Op 5 juli 2022 verlengde hij zijn contract bij de club tot de zomer van 2024.
Casadó maakte zijn debuut bij Barça Atlètic tijdens een 3-2 overwinning op Castellón in de Primera Federación op 27 augustus 2022. Op 1 november 2022 maakte hij zijn officiële debuut voor het eerste elftal tegen Viktoria Plzeň in de Champions League. In de 67e minuut verving hij de geblesseerde Franck Kessié en speelde hij de wedstrijd uit.
In het seizoen 2023/24 werd hij benoemd tot aanvoerder van het Barça Atlètic-team en haalde de play-offs met het team.
Aan het begin van het seizoen 2024/25, na de komst van Hansi Flick, trainde Casadó regelmatig met de hoofdmacht. Op 17 maart 2024 maakte hij zijn eerste Primera División tegen Atlético Madrid, waar hij inviel voor Héctor Fort, en werd hij toegevoegd aan de selectie van het eerste elftal.

## Interlandcarrière

Casadó was jeugdinternational voor Spanje en werd in 2019 opgeroepen voor de Onder-16 en Onder-17 teams. In oktober 2024 werd hij geselecteerd voor Spanje Onder-21. Casadó werd door bondscoach Luis de la Fuente opgenomen in de definitieve selectie van 26 spelers voor de UEFA Nations League-wedstrijden tegen Denemarken en Zwitserland op respectievelijk 15 en 18 november 2024. Hij maakte zijn debuut tegen Denemarken, waarbij hij in de 70e minuut Martín Zubimendi verving. Spanje won de wedstrijd met 2–1.

## Speelstijl

Casadó speelt meestal als verdedigende middenvelder, maar heeft ook als rechtsback en centrale verdediger gespeeld. Hij is fysiek sterk, goed in het heroveren van de bal en beheersen van de bal. Hij wordt vaak vergeleken met Joshua Kimmich.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| FC Barcelona |
| Supercopa de España | 1× | 2024/25 |
# Kasteel Pulhof

Kasteel Pulhof is een kasteel in de Antwerpse plaats Wijnegem, gelegen aan 's Gravenwezelsteenweg 59-65.
De oudste vermelding van kasteel Pulhof dateert uit het begin van de 14e eeuw. Oorspronkelijk was het vermoedelijk een versterkte nederzetting, maar in de vroege 15e eeuw werd het een buitengoed met een landbouwuitbating. In 1566 kwam het kasteel, een hof van plaisantie in renaissancestijl, in handen van Thomas Lhermite en Maarten van Ranst. Binnen de omwalling bevonden zich een poortgebouw met twee ronde torens en een vierkante toren boven de toegangspoort. Aan de andere zijde van de binnenkoer stond het hoofdgebouw met galerijen, een kapel en twee ronde hoektorens. Aan de oostzijde lag een fraaie renaissancetuin met beelden.
Tijdens de Nederlandse Opstand verbleef de Spaanse landvoogd Alexander Farnese in 1576 op het kasteel. Bij zijn vertrek liet hij het platbranden, waardoor het de bijnaam "Verbrand Hof" kreeg. In 1674, toen Margaretha Van den Berghe het kasteel erfde, was het nog steeds niet heropgebouwd.
In de 18e eeuw wisselde het domein tweemaal van eigenaar en was het in bezit van de families Gansacker en Respani. In 1801 werd het gekocht door Emmanuel Van Ertborn en later kwam het in handen van de families Werbrouck en De Meulenaer.
In 1907 gaf Hendrik Willem Ackermans de gerenommeerde Antwerpse architect Stordiau de opdracht om het kasteel te verbouwen. Aanvankelijk werd gedacht aan restauratie en uitbreiding in rococostijl, maar uiteindelijk werd besloten tot een bijna volledig nieuw kasteel in Lodewijk XVI-stijl. Het oude kasteel werd tot de kelderverdieping afgebroken en tussen 1909 en 1910 werd het nieuwe hoofdgebouw opgetrokken. Hoewel Stordiau ook nieuwe toegangspaviljoenen ontwierp, bleef het 16e-eeuwse poortgebouw in traditionele bak- en zandsteenarchitectuur behouden.
Sinds 1994 is Pulhof beschermd als monument. Christina Van Haaren-Ackermans bepaalde in haar testament dat het kasteel en het omliggende park na haar overlijden op 103-jarige leeftijd in 2003 zouden worden geschonken aan de provincie Antwerpen. Dit legaat was echter verbonden aan de voorwaarde dat het kasteel binnen tien jaar een culturele bestemming zou krijgen. Indien hier niet aan werd voldaan, zou het eigendom overgaan naar het Rode Kruis Vlaanderen en Unicef Belgium als algemene legatarissen. In 2015 kwam het kasteel uiteindelijk opnieuw in privébezit.

## Kasteel Pulhof in Berchem

In de Antwerpse deelgemeente Berchem stond, in het gebied Het Rooi (Nieuw Kwartier), tot 1964 ook een kasteel Pulhof, dat toen eigendom was van de familie De Roest d'Alkemade. Na afbraak kwamen er flatgebouwen, in een “de Roest d'Alkemadelaan”. Van het kasteeldomein bleef alleen een 18e-eeuwse paviljoentje over.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Koninklijke wandeling(en) (22 juni 2016). Gearchiveerd op 7 december 2023.
* ↑ Erfgoedobject 10942
# Hainsfarth

Hainsfarth is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Donau-Ries. Hainsfarth telt 1.437 inwoners.
Alerheim · Amerdingen · Asbach-Bäumenheim · Auhausen · Buchdorf · Daiting · Deiningen · Donauwörth · Ederheim · Ehingen am Ries · Forheim · Fremdingen · Fünfstetten · Genderkingen · Hainsfarth · Harburg · Hohenaltheim · Holzheim · Huisheim · Kaisheim · Maihingen · Marktoffingen · Marxheim · Megesheim · Mertingen · Mönchsdeggingen · Monheim · Möttingen · Munningen · Münster · Niederschönenfeld · Nördlingen · Oberndorf am Lech · Oettingen in Bayern · Otting · Rain · Reimlingen · Rögling · Tagmersheim · Tapfheim · Wallerstein · Wechingen · Wemding · Wolferstadt
# Prinses Irulan

Prinses Irulan is een personage in het Duin-universum, gecreëerd door Frank Herbert.
In Duin is prinses Irulan de oudste dochter van de 81e Padishah-keizer van het imperium, Shaddam IV van Huis Corrino en Anirul, een eerwaarde moeder van de Bene Gesserit. Prinses Irulan krijgt instructies van de zusters van de Bene Gesserit en wordt een van hen.
Na de overwinning van Paul Atreides (Muad-Dib) tegen de gezamenlijke krachten van zijn vader en baron Vladimir Harkonnen, tijdens de opstand van Arrakis, wordt Irulan gedwongen met Paul te trouwen, waardoor ze toegang krijgt tot de troon van de Leeuw van de Imperium. Omdat het huwelijk puur politieke redenen heeft, laat Paul haar in de steek ten gunste van Chani, zijn Vrijmans-concubine.
In Duin Messias, moe van het zijn van een tweederangs vrouw en verlangend naar koninklijke nakomelingen, zweert Irulan samen (met eerwaarde moeder Gaius Helen Mohiam, de tleiaxu Scytale en de Gilde-navigator Edric) tegen haar echtgenoot, keizer Paul Atreides, en probeert ze te voorkomen Pauls concubine, Chani, vanwege het krijgen van kinderen. Na de ballingschap van Paul in de woestijn, nadat hij blind was geworden tijdens een mislukte aanval van de samenzwering, bekent Irulan haar misdaden en doet zij afstand van haar trouw aan de Bene Gesserit.
In Kinderen van Duin besluit ze, samen met Stilgar, te zorgen voor de opvoeding van de tweelingkinderen van Paul, Leto en Ghanima, terwijl ze lid is van de keizerlijke raad onder leiding van regentes Alia Atreides, de zus van Paul. Maar wanneer Alia, bezeten door de Gruwel, een bedreiging wordt voor de kinderen, vlucht Irulan met hen de diepe woestijn in, terwijl zij Stilgar en zijn stam Sietch Tabr volgt in opstand tegen Alia.

## In bewerkingen

In de film Dune uit 1984 wordt het personage gespeeld door Virginia Madsen. In de film Dune: Part Two uit 2024, het vervolg van Dune uit 2021, portretteerde Florence Pugh Irulan. In de miniseries Dune en Children of Dune werd zij gespeeld door Julie Cox.
* ↑ (en) Julie Cox. Good Grief. Gearchiveerd op 6 december 2023. Geraadpleegd op 7 maart 2024.
* MusicBrainz: 475d03f4-ffc1-472c-9575-6f7aee6ee36b
# Adem Jashari

Adem Jashari (Prekaz, 28 november 1955 - aldaar, 7 maart 1998) was een Kosovaarse guerrilla-aanvoerder en oprichter van het UÇK, een paramilitaire eenheid die het opnam tegen het Joegoslavisch leger in de strijd voor een onafhankelijk Kosovo.
Jashari werd in 1955 geboren in het dorpje Prekaz in de gemeente Skënderaj. Hij kwam uit een gezin met Albanees nationalistische ideeën. Zijn voorouders waren guerrilla's die tegen de Joegoslavische autoriteiten hadden gevochten.
Jashari zelf nam in 1991 voor het eerst deel aan een gewelddadige opstand tegen de Joegoslavische autoriteiten, dit waren de eerste stappen van de oprichting van het UÇK. In 1993 werd hij gearresteerd maar op aandringen van het Albanese leger weer vrijgelaten. Hij keerde hierna terug naar Kosovo waar hij verder ging met het aanvallen van Joegoslavische autoriteiten. In juli 1997 werd hij door de rechtbank veroordeeld voor terrorisme. Na verschillende mislukte pogingen om hem te doden wisten de Servische politie en diens speciale eenheden hem met een mankracht van 100 te overmeesteren in zijn huis in Prekaz. Hierbij doodden zij ook de 57 aanwezige familieleden in Jashari's huis, aan Servische zijde sneuvelden twee politieagenten. Dit was het begin van de aanwakkerende Kosovo-oorlog.
Jashari wordt gezien als de vader van het UÇK en staat voor etnische Albanezen symbool voor de onafhankelijkheid van Kosovo. Hij kreeg enkele onderscheidingen, waaronder de titel Held van Kosovo na de onafhankelijkheidsverklaring in 2008. Het vliegveld en het nationale museum in Pristina zijn naar hem vernoemd, dit geldt ook voor het Olympisch stadion in Mitrovicë.
Slag van Likošane · Slag van Prekaz · Slag van Llapushnik · Slag van Glodjane · Slag om de Belaćevac-kolenmijn · Slag om Lođa · Slag van Orahovac · Slag van Junik · Operatie Fenix · Slag van Podujevo · Slag van Košare · Albanees-Joegoslavische grensconflicten · Slag van Paštrik · Slag om Marec · Hinderlaag bij Mitrovica · Hinderlaag bij Meja · Hinderlaag bij Suharekë · Hinderlaag bij Suva Reka · Hinderlaag bij Kaçanik
Sloveense Oorlog (1991) · Kroatische Oorlog (1991-95) · Bosnische Burgeroorlog (1992-95) · Kroatisch-Bosniakse Oorlog (1992-94) · Kosovo-oorlog (1998-99) · Operatie Allied Force (1999) · Conflict in de Preševo-vallei (2001) · Macedonisch conflict (2001)
# Borstbeeld van Jnan Adhin

Het borstbeeld Jnan Adhin aan de Dr. Sophie Redmondstraat werd in 2023 onthuld. Het bevindt zich in de middenberm tegenover de Calorschool in Paramaribo, Suriname.
De officiële onthulling werd op op 10 november 2023 voltrokken door president Chan Santokhi. Het beeld was toen al enkele jaren klaar om geplaatst te worden. De maker is Arian Verwey. Er werden verschillende toespraken gehouden, waaronder door mr. Carlo Jadnanansing die sprak over het leven van Adhin. Andere aanwezigen waren onder meer districtscommissaris Ricardo Bhola en gewezen vicepresident Ashwin Adhin.
Jnan Adhin (1927-2002) studeerde in Suriname, Nederland en India in rechten, filosofie, economie en taalkunde. In de eerste twee promoveerde hij voor een doctoraat in elk. In de praktijk was hij op nog meer terreinen actief, zoals ook cultureel en historisch. Hij was ook politiek actief, als lid van de Staten van Suriname en als minister van Justitie en Politie en tijdelijk van Onderwijs en Volksontwikkeling. Verder was hij directeur van het Bureau Volkslectuur en het Taalbureau.
# August Broos

Augustinus Ludovicus (August) Broos, (Schaffen, 9 november 1894 - 27 oktober 1954) was een Belgische atleet, die zich had toegelegd op de lange afstand en het veldlopen. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde twee Belgische titels.

## Biografie

Korporaal Broos veroverde in 1919 zilver op het veldlopen op de 1e Intergeallieerde Spelen in Parijs. In 1920 veroverde hij zijn eerste Belgische titel in het veldlopen. Hij won dat jaar Aalst-Gent, een wedstrijd over 32 km en tevens de voorbereidingswedstrijd voor de marathon op de Olympische Spelen in Antwerpen. Daar greep hij met een vierde plaats net naast de eerste Belgische olympische atletiekmedaille.
In 1921 kwam Broos op het Belgisch kampioenschap veldlopen samen met zijn clubgenoot Marcel Alavoine als eerste over de streep. De titel werd echter alleen aan Alavoine toegekend. In 1922 veroverde hij een tweede titel in het veldlopen.
In 1924 werd Broos geselecteerd voor de Olympische Spelen in Parijs, waar hij twintigste werd op de marathon.

### Clubs

Broos was aangesloten bij Union Atletiek Brussel, daarna bij Union Sint-Gillis. In 1947 stond hij mee aan de wieg van Diesterse Atletiek Klub.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| veldlopen | 1920, 1922 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| marathon | 2:39.25 | 22 augustus 1920 | Antwerpen |

## Palmares
### 5000 m

* 1919: 2 BK AC

### marathon

* 1920: 4e OS in Antwerpen – 2:39.25
* 1924: 20e OS in Parijs – 3:14.03

### veldlopen

* 1919: 2 Intergeallieerde Spelen in Parijs
* 1920: 1 BK AC
* 1921: 2 BK AC
* 1922: 1 BK AC
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
Externe link
* (en) Profiel van August Broos op sports-reference.com (gearchiveerd)
* ↑ Register van de burgerlijke stand van Schaffen, geboorteakte 27
* ↑ Begraafplaats Schaffen - graf Broos - Swinnen, Find a Grave
* ↑ Verslag CrossCup Diest, Regio Oost-Brabant Atletiek, 13 februari 2022
* Bibliothèque nationale de France: cb16535587z (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5097 468X
* Virtual International Authority File: 316737670