OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Martin van Waning

Gijsbertus Martinus Wilhelmus Franciscus (Martin) van Waning (Den Haag, 4 september 1889 – Dokkum, 7 juli 1972) was een Nederlandse beeldhouwer en schilder.

## Leven en werk

Van Waning was een zoon van Gijsbertus Martin van Waning en Maria Cornelia Johanna Trijssenaar. Zijn vader was referendaris bij de Raad van State en was amateur-aquarelschilder, ook zijn oom Kees van Waning schilderde. Van Waning studeerde werktuigkunde in Delft, maar wijdde zich na afronding van zijn studie volledig aan het schilderen. Hij volgde lessen bij kunstenaars als Charles Dankmeijer, Jan van Rhijnnen en Willem de Zwart en trok later naar het kunstcentrum in Wiesbaden. In Duitsland ontmoette hij de Russische grootvorst Orlov en werd diens particuliere secretaris. Samen met Orlov reisde hij onder andere door Frankrijk, Italië, Spanje en Noord-Afrika. In 1917 vestigde Van Waning zich weer in Nederland en woonde eerst in Den Haag en vanaf 1925 op de Veluwe.
In 1937 verhuisde hij naar het waddeneiland Schiermonnikoog, waar hij zijn atelier vestigde in de voormalige zeevaartschool. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het atelier gebombardeerd en een groot deel van zijn werk vernietigd.
In het schilderwerk van Van Waning is de invloed van de Haagse School merkbaar. Hij schilderde onder meer watergezichten en landschappen. Naast schilderen was Van Waning actief als beeldhouwer, graficus en medailleur. Van Waning is driemaal getrouwd (en gescheiden) geweest. Hij liet drie zoons en een dochter na.

## Werken in de openbare ruimte

* Smekende handen (1955), oorlogsmonument in Kampen
* De Schiere Monnik (1961), Schiermonnikoog
* Smekende handen
* "De Schiere Monnik"
* 1 2 Geboren 4 september 1889 en erkend bij huwelijk in 1890, (zie geboorteakte)
* ↑ Volgens zijn grafsteen zou hij op Schiermonnikoog zijn overleden. In een artikel in het Nieuwsblad van het Noorden d.d. 12 juli 1972 ('Schilder Van Waning van Schiermonnikoog in Dokkum overleden') werd vermeld dat hij weliswaar sinds 1932 op Schiermonnikoog woonde, maar dat hij overleed in een ziekenhuis in Dokkum.
* ↑ "Martin van Waning 60 jaar", Nieuwsblad van het Noorden, 31 augustus 1949
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Nederland's Patriciaat 86 (2005)
* Biografisch Portaal: 89665869
* Gemeinsame Normdatei: 1037421159
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2462 2040
* Library of Congress Control Number: n80151760
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071996613
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 82817
* Système universitaire de documentation: 144488647
* Virtual International Authority File: 28384760
* WorldCat: E39PBJjMx7x3FFVXv73GjyXfMP
# Jozef Rombaux

Jozef ("Jos") Rombaux (Brugge, 29 december 1939) is een voormalig Belgisch atleet die vooral uitkwam op de middellange en lange afstanden en de marathon. Hij was lid van de atletiekvereniging Olympic Brugge waar hij als trainer Daniël Decloedt had.
Rombaux kwam sinds het begin van de jaren zestig uit bij Belgische kampioenschappen in diverse disciplines. Ook kwam hij uit op internationale kampioenschappen. In 1968 was hij kandidaat voor deelname aan de Olympische spelen in Mexico op de marathon, maar zou nooit deelnemen.
Op 8 augustus 1968 nam hij deel aan de Belgische kampioenschappen marathon te Tessenderlo waarbij vijf deelnemers op doping werden gecontroleerd. Rombaux was de winnaar met een tijd van 2:28:38 maar werd als enige positief bevonden op het gebruik van stimulerende middelen. Rombaux kon na de wedstrijd niet urineren en moest een dag later zich bij de arts melden voor de urinetest waar hij een briefje van zijn huisarts presenteerde waarin stond dat hij een slaaptablet van zijn vrouw had ingenomen waarin zich een "verboden produkt" bevond. De uitslag was echter geen slaapmiddel maar een amfetamine. Hierna werd hij gediskwalificeerd en raakte de titel kwijt aan de nummer 2 uit de uitslag, Willy Vergisson.
Hij werd door de Belgische atletiekbond vervolgens op 9 september 1968 voor zijn leven geschorst en was de eerste altleet in de gehele wereld en de eerste sporter in België die dit overkwam. Rombaux bleef ontkennen amfetamine geslikt te hebben, trok de resultaten van de urinetest in twijfel en begon een gerechtelijke procedure tegen de atletiekbond. Drie jaar later kwam hij tot een schikking en trok zijn rechtzaak terug. Hij erkende de resultaten maar gaf aan het niet bewust tot zich te hebben genomen en kon daarna weer deelnemen aan competities. Na de opheffing van de schorsing zou hij nog deelnemen aan wedstrijden als de marathon in Brussel, maar won niet meer. Zijn persoonlijke toptijd op deze afstand was 2.22.08.
Rombaux is getrouwd en kreeg vier kinderen.
* ↑ Weekblad 't Pallieterke, Redactie - Dura Lex - levenslang voor Rombaux, 19 september 1968 pagina Sport
* ↑ Leidsch dagblad, 1 september 1968 pagina 1
* ↑ National Marathon Champions for Belgium op website sportarchief ARRS
* ↑ Redactie - Belgische atleet voor het leven geschorst, Provinciale Zeeuwse Courant, 12 september 1968, pagina 13
* ↑ Redactie - Jos Rombaux trok alles terug, weekblad 't Pallieterke, 3 juni 1971 pagina Sport
# Karakalpakken

De Karakalpakken, Kara Kalpak of Qara-Qalpaq; Karakalpaks: Qaraqalpaqtar; enkelvoud: Qaraqalpaq) zijn een aan de Kazachen verwante Turkse etnische groep waarvan het merendeel de Turkse taal Karakalpaks spreekt. Ze wonen vooral ten zuiden van het Aralmeer, rond de delta van de rivier de Amu Darja en ten oosten van de Kyzylkum-woestijn. Er zijn ongeveer 400.000 Karakalpakken.

## Geschiedenis

De benaming is afgeleid van de zwarte hoeden die ze droegen (Kara = zwart en Kalpak = hoed).
Het is niet duidelijk waar ze van oorsprong vandaan kwamen. Ze zouden afgesplitst kunnen zijn van de zuidelijke Kazachse Gouden Horde in de 16e eeuw of afstammelingen kunnen zijn van de Nogai. Hun taal valt in dezelfde taalfamilie als het Koemaans.
Het is ook onduidelijk of ze verwant zijn met een groep van Turkse stammen die in de Middeleeuwen de zuidelijke grenzen van verschillende Russische vorstendommen bewaakten, en die ook Karakalpakken (Russisch: Tsjernye Kloboeki) werden genoemd.
Na de Russische verovering van Turkestan en de Russische Revolutie kreeg dit volk een eigen gebied toegewezen: de Karakalpakse autonome oblast, die van de Kazachse SSR werd afgesplitst en uiteindelijk bij de Oezbeekse SSR werd gevoegd als de Karakalpakse ASSR, hoewel ze meer verwant zijn met de Kazachen.
Bij het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kregen ze binnen Oezbekistan een autonome republiek Karakalpakstan, al is deze autonomie in de praktijk beperkt. Kazachstan ziet zich nog steeds als de 'beschermheer' van dit volk. Een gedeelte van de Karakalpakken heeft al sinds lange tijd de wens om zich aan te sluiten bij Kazachstan.

## Cultuur

De karakalpakken zijn van oorsprong landbouwers en vissers. De visserij heeft ernstig geleden onder het droogvallen van grote gedeelten van het Aralmeer. De landbouw bestaat vooral uit het verbouwen van katoen. De Karakalpakken zijn weinig geürbaniseerd, maar door de slechte economische en levensomstandigheden (zoals de giftige zandstormen die steeds frequenter optreden vanuit de Aral Kum), trekken steeds meer van hen naar steden als Nukus.
Als hun religie wordt vaak het Soennisme (Hanafi) genoemd, maar Soefisme is ook populair onder de bevolking. Met name de belangrijkste stromingen (tariqas) daarvan: de Naqshbandiyya, Yassawiyya en Kubrawiyya.
# Kip piripiri

Kip Piripiri of Kip Piri-piri is een recept op basis van kip. Het geldt tegenwoordig als een Portugees recept, maar komt vermoedelijk oorspronkelijk uit Angola of Mozambique.
Het recept ontleent zijn naam aan de piripiri, de peper die het zijn pittige smaak geeft. De kip wordt eerst gemarineerd met een saus van piripiri pepers en daarna gegrild.
# Vetschau (Aken)

Vetschau is een gehucht in de Duitse gemeente Aken, deelstaat Noordrijn-Westfalen. Het maakt deel uit van het stadsdeel Laurensberg en telt ongeveer 100 huizen. Het ligt niet ver van de Nederlandse grens bij de grensovergang Vetschau aan de Duitse A4, respectievelijk de Nederlandse A76.

## Geografie

Vetschau is een typisch lintdorp met veel oude boerderijen die ontstaan zijn langs een middeleeuwse verbindingsweg tussen Aken en Heerlen, daar waar deze de weg naar Bocholtz kruiste. Het ligt in het landelijke, westelijke deel van Aken, in het laagland aan de voet van de Vetschauer Berg. Het ligt ongeveer een kilometer ten noordwesten van Laurensberg en hoewel het formeel tot dit stadsdeel wordt gerekend, grenst het in het oosten direct aan Richterich (buurtschap Huf). In de nabijheid van Vetschau ontspringt de Amstelbach.

## Bezienswaardigheden

Bijzondere bouwwerken die hier te vinden zijn, zijn de Niersteiner Höfe: drie van elkaar onafhankelijke landhuizen aan weerszijden van de Laurensberger Straße waarvan de geschiedenis teruggaat tot de veertiende eeuw. Aan de Bocholtzer Straße liggen tegenover elkaar de Kleine Hof en de Große Hof, twee eveneens monumentale witgeschilderde hoeves.
De Vetschauer Berg ligt ten zuiden van het gehucht. Deze heuvel markeert het begin van het voorland van de Eifel. Op de top bevindt zich het landgoed Gut Paulinenhof, waar naast twee boerderijen de romp van een oude windmolen staat. Rond de heuvel zijn ook diverse restanten te vinden van de Westwall, zoals bunkers en zogenaamde drakentanden (betonnen antitankhindernissen).
Vlak ten zuiden van Vetschau liep vroeger de spoorlijn Aken - Maastricht via Simpelveld. Een deel van deze spoorlijn is in gebruik als toeristische attractie door de Zuid-Limburgse Stoomtrein Maatschappij met Duitse railbussen. In Vetschau is de eindhalte, Station Vetschau. Na deze halte loopt de spoorbedding enkele kilometers door richting Richterich. De laatste kilometers zijn onbruikbaar geworden doordat spoorstaven deels verdwenen zijn in het asfalt en vanwege de massale overwoekering door onkruid en bomen. De aansluiting op het hoofdspoor naar Aken is opgebroken en weggehaald.

## Fotogalerij

* Niersteiner Höfe
* Vetschauer Mühle
* Drakentanden
* ZLSM Station Vetschau

## Nabijgelegen kernen

Horbach, Bocholtz (Nederland), Richterich, Laurensberg
# Joakim Haeggman

Karl Sven Joakim Haeggman (Kalmar, 28 augustus 1969) is een professioneel golfer uit Zweden.
Haegman woont in Dubai. In 2007 werd hij vader.

## Amateur

Haeggman zat in de nationale selectie van 1986 tot en met 1988 en bereikte een scratch-handicap.

## Professional

Haeggman werd in 1989 professional. Dat jaar mocht hij het PLM Open en de Scandinavian Enterprise Open spelen, ging hij naar de Tourschool en behaalde zijn spelerskaart voor de Europese Tour . Daar heeft hij twintig jaar lang gespeeld, een periode die slechts onderbroken werd door een ongeval in 1994 tijdens een vriendschappelijk partijtje ijshockey, waarbij zijn schouder uit de kom ging en hij enkele ribben brak, een gebroken enkel in 2003 en een jaar op de Challenge Tour in 2008.
Zijn eerste overwinning op de Challenge Tour was de Wermland Open in 1990. In 1993 was hij de beste op de Open de España, zijn eerste overwinning op de Europese PGA Tour.
In 1993, 1997 en 2004 stond hij in de top 20 van de Order of Merit van de Europese PGA Tour.

### Overwinningen

| Jaar | Toernooi | Tour |
| 1990 | Wermland Open | Challenge Tour |
| 1992 | SI Compaq Open | Challenge Tour |
| 1993 | Peugeot Spanish Open | Europese PGA Tour |
| 1994 | Benson and Hedges Malaysian Open | Asia Golf Circuit |
| 1997 | Volvo Scandinavian Masters | Europese PGA Tour |
| 1998 | Central Open (Argentinië) | - |
| 2001 | King Hassan II Trophy | - |
| 2004 | Qatar Masters | Europese PGA Tour |
| 2008 | AGF-Allianz Open Côtes d'Armor Bretagne | Challenge tour |

### Teamdeelnames

In 1993 was hij de eerste Zweedse speler die in het Ryder Cup team werd opgenomen, Captain was toen Bernard Gallacher.
* Ryder Cup: 1993
* Alfred Dunhill Cup: 1993, 1997
* World Cup: 1993, 1994, 1997, 2004

### Resultaten op de Majors

| Major | 1993 | 1994 | 1996 | 1998 | 2004 | 2005 |
| Masters Tournament | | | | | | CUT |
| U.S. Open | | CUT | | | T57 | |
| The Open Championship | CUT | T77 | CUT | T38 | T16 | CUT |
| PGA Championship | | CUT | | | CUT | |
CUT = miste de cut halverwege

### Resultaten op de World Golf Championships

| Toernooi | 2004 | 2005 |
| WGC Kampioenschap | T48 | |
| WGC Matchplay | | R64 |
| WGC Invitational | opgave | |
| WGC - HSBC Champions | | |
# Manipura

Manipura kan verwijzen naar:
* Manipura (chakra), een van de zeven hoofdchakra's
* Manipura (Mahabharata), koninkrijk uit het epos Mahabharata.
* Manipura (marma), een marmapunt
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Manipura en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mosteiro Pou Tai Un

Mosteiro Pou Tai Un is een boeddhistische tempel in het dorp Povoação de Mong-Há in Macau. De tempel bestaat onder andere uit de Maitreyahal, Mahavirahal en de Puminghal. Het werd in gebouwd in de Yuan-dynastie en is een van de oudste boeddhistische tempels in Macau. De Mahavirahal heeft een groot bronzen Boeddhabeeld van Shakyamuni Boeddha in kleermakerszit. Het is het grootste Boeddhabeeld van Macau en heeft een hoogte van 5,4 meter.
De tempel is in Chinese stijl gebouwd en heeft behalve religieuze hallen, ook een eetzaal en een groentetuin. Bezoekers kunnen vegetarisch eten in de eetzaal.
# VR

VR kan verwijzen naar:
* Verkeersrecht (tijdschrift)
* Virtual reality, een door een computer gesimuleerde omgeving
** VR Troopers, een Amerikaanse televisieserie
* VR-motor, een type verbrandingsmotor
* Holden VR, een auto van het Australische merk Holden
* Videorecorder
* Veiligheidsraad van de Verenigde Naties
* VR-Yhtymä, de nationale spoorwegmaatschappij van Finland
Vr kan verwijzen naar:
vr kan verwijzen naar:
* vr, een afkorting voor vrijdag
* vr, een afkorting voor vrouw
* vr, een afkorting voor vrouwelijk
* vr, een afkorting voor voor
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van VR en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aniel Manurat

Anielkumar (Aniel) Manurat (circa 1975/1976) is een Surinaams ondernemer, bestuurder en kunstenaar. Hij is voorzitter van de Culturele Unie Suriname (CUS), stichting Shri Narmada Mata en Sonal TV. In 2023 werd het door hem gemaakte monument Met een anker zijn we verankerd aan de Zeelandiaweg onthuld.

## Biografie

Aniel Manurat groeide op als een uit zeven kinderen. Zijn vader overleed in 1988. Hij ging naar de Wim Bos Verschuur School. Hij maakte de havo echter niet af en ging naar Nederland. Hij zette daar een bedrijfje op maar kreeg de papieren niet in orde en keerde daarom na tien jaar terug naar Suriname. Zijn moeder is daar wel blijven wonen.
Bij terugkeer hield hij zich een tijd met importen uit India, had hij een pujawinkel en later een kledingwinkel. In 2017 schreef hij zich in bij de University of Applied Sciences and Technology (UNASAT) voor de studie bedrijfskunde, waarvoor hij in 2023 hoopte zijn studie af te ronden.
Daarnaast is hij voorzitter in verschillende besturen. Op 2 februari 2014 werd hij gekozen tot voorzitter van de Culturele Unie Suriname (CUS) die culturele activiteiten organiseert en de eenheidsgedachte uitdraagt. Daarnaast is hij voorzitter van de stichting Shri Narmada Mata waarmee hij in 2012 een manifestatie op het Onafhankelijkheidsplein organiseerde tijdens het hindoeïstische feest Divali. Er waren ruim duizend bezoekers die 1008 dia's (olielampjes) ontstoken. Ze stonden symbool voor de 1008 namen van de godin Lakshmi, die welzijn en welvaart voor de mensheid brengt. Dit herhaalde hij ook meerdere jaren daarna. Als voorzitter van de CUS nam hij jaarlijks tijdens Divali ook het aansteken van de grote Suriname Dia over.
Als voorzitter van de CUS was hij onder meer de initiatiefnemer van de plaatsing van het standbeeld van Janey Tetary in 2017 op de hoek Henck Arronstraat/Grote Combéweg. Als beleidsadviseur en lid van het Kabinet van de Vicepresident maakte hij in 2018 deel uit van de Herdenkingsommissie voor de jubilea van de Hindoestaanse immigratie (145 jaar), Ketikoti (155 jaar) en Chinese immigratie (165 jaar). Tijdens de herdenking van 150 jaar Hindoestaanse immigratie in 2023 werd hij door alle betrokken organisaties naar voren geschoven als voorzitter van de Nationale Commissie om activiteiten de coördineren en organiseren. Verder is hij voorzitter van Sonal TV.
Als kunstenaar maakte hij het kunstwerk Met een anker zijn we verankerd dat in 2023 werd onthuld langs de Zeelandiaweg. Het monument bestaat uit een anker met ernaast zeven kolommen die een groeiende hechting van de Hindoestanen in Suriname symboliseren. De onthulling gebeurde op dezelfde dag als het monument van Mathoora, Ramjanee en Rajgaroo dat ernaast staat en gemaakt werd door Ajay Permaul. Beide monumenten zijn een een initiatief van de CUS.<ref>Parbode, Symbolen van verzet en strijd tegen uitbuiting: Mathoora, Ramjanee en Raygaroo,
# Harrie Lemmens

Harrie Lemmens (Weert, 1953) is een Nederlandse literair vertaler en schrijver.

## Korte biografie

Harrie Lemmens heeft sinds 1989 meer dan 100 boeken van het Portugees naar het Nederlands vertaald. Hij studeerde tussen 1971 en 1979 Wijsbegeerte en Nederlands in Nijmegen. Van 1981 tot 1983 was hij in Berlijn (DDR) werkzaam als vertaler en docent Nederlands aan de Humboldt Universität.
Lemmens heeft de meeste vertalingen van het Portugees naar het Nederlands op zijn naam staan. Twintig procent van de gehele productie van vertalingen uit het Portugees in de periode 1895-2013 staan op zijn naam. In 2006 ontving hij de vertaalprijs van het Fonds voor de Letteren. Van hem is de uitspraak: "Vertalen is verzinnen wat er staat".

## Vertalingen

Lemmens begon in 1985-1986 met het vertalen van vijf boeken van het Duits naar het Nederlands. In 1985 vertaalde hij ook een boek van het Nederlands naar het Duits: Louis Couperus, Von alten Menschen, den Dingen, die vorübergehen (Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan). Verder heeft hij in 1987 een boek uit het Spaans naar het Nederlands vertaald en respectievelijk in 1985, 1988 en 1996 drie boeken van het Engels naar het Nederlands.
Sinds 1989 heeft hij ruim honderd boeken (proza en gedichten) van het Portugees naar het Nederlands vertaald. Zijn eerste vertaling was: J. Rentes de Carvalho, Portugal een gids voor vrienden (Portugal um guia para amigos) 1989. Van de volgende auteurs heeft hij meer dan tien boeken vertaald:
* António Lobo Antunes
* José Saramago
Van de volgende auteurs heeft hij meer dan vijf boeken vertaald:
* José Rentes de Carvalho
* João Ubaldo Ribeiro
* Fernando Pessoa
* José Eduardo Agualusa
Van de volgende auteurs heeft hij drie of meer boeken vertaald:
* Mia Couto
* Dulce Maria Cardoso
* Eça de Queiroz
# Vlag van Ottawa

De vlag van Ottawa wordt benadrukt door een gestileerde O. Deze gestileerde O moet zowel een esdoornblad (als symbool voor Canada) als de Peace Tower en het Centre Block van de parlementsgebouwen (als symbool voor Ottawa) voorstellen. Het is bedoeld om eenvoudig te zijn, maar er feestelijk uit te zien en om een gevoel van levendige beweging te creëren wanneer het wappert.
Het ontwerp maakt gebruik van de kleuren blauw en groen die zijn gekozen om de nieuwe stad Ottawa te vertegenwoordigen. Het blauw staat symbool voor de rivieren en vaarwegen die deel uitmaken van de regio Ottawa, zoals de rivier Ottawa. De grote groene vlakken verwijzen naar de grote groene ruimte en de kwaliteit van leven in het gebied, evenals de bossen, bomen en parken in de stad. Het werd aangenomen op 1 januari 2000 na de oprichting van de Ottawa "megastad".
Voorheen was de vlag van Ottawa een paarse, rode en blauwe driekleur. Deze vlag werd in 1901 door de stad aangenomen en toen hij werd vervangen was het de oudste gemeentelijke vlag van Canada. De drie kleuren moesten paars voor de monarchie voorstellen, rood voor de Liberalen en blauw voor de Conservatieven. De vlag was echter niet populair, weinigen vonden het uiterlijk mooi. Het schond ook de regels van de heraldiek door kleur naast kleur te plaatsen. In 1987 werd in een poging om de vlag op te fleuren het stadswapen aan het midden toegevoegd. Er was weinig controverse toen de overgangsraad besloot dat de nieuwe stad een nieuwe vlag moest krijgen.
| De oude vlag, gebruikt van 1902 tot 1987 | De oude vlag, gebruikt van 1987 tot 2000 |
# Sint-Nicolaasbasiliek

Sint-Nicolaasbasiliek kan verwijzen naar:
* Co-kathedrale basiliek van de Heilige Nicolaas;
* Sint-Nicolaasbasiliek (Bari);
* Sint-Nicolaasbasiliek (IJsselstein).
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Nicolaasbasiliek en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Josh Heath

Joshua Stanley Heath (Bowling Green, 28 december 1994) is een Amerikaans basketballer.

## Carrière

Heath speelde collegebasketbal voor de South Florida Bulls van 2013 tot 2014. Hij stapte nadien over naar de Georgia Tech Yellow Jackets tot in 2017. Heath werd niet gekozen in de NBA draft van dat jaar en tekende in 2018 bij het Sloveense KD Ilirija. In februari 2019 verliet hij de club en tekende bij de Turkse tweedeklasser Ankara DSİ SK. Aan het einde van het seizoen verliet hij de club en tekende bij het Belgische Leuven Bears. Bij de Bears groeide hij uit tot starter en maakte hij ook mee de overstap naar de BNXT-League. In 2021 tekende hij nogmaals bij voor een seizoen.
Na het seizoen 2021/22 kreeg Heath een uitnodiging voor een trainingskamp bij de Orlando Magic voor de opleidingsploeg Lakeland Magic. Na het kamp kreeg hij geen contract aangeboden en keerde terug naar de Leuven Bears. In de zomer van 2023 tekende hij een contract bij reeksgenoot Spirou Charleroi. Hij tekende in september 2024 opnieuw voor een Belgische club ditmaal voor Kangoeroes Basket Mechelen.

## Privéleven

Zijn broer Jordan Heath was ook een profbasketballer.
* ↑ (en) Josh Heath - Men's Basketball. USF Athletics. Gearchiveerd op 18 maart 2023. Geraadpleegd op 18 maart 2023.
* ↑ (en) Josh Heath. Georgia Tech Yellow Jackets (18 juni 2018). Geraadpleegd op 18 maart 2023.
* ↑ Basket360, Ook Joshua Heath blijft bij Leuven Bears. Basket360 (31 maart 2021). Gearchiveerd op 18 maart 2023. Geraadpleegd op 18 maart 2023.
* ↑ Zan Kosic vervangt Joshua Heath bij Leuven Bears. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 18 maart 2023. Geraadpleegd op 18 maart 2023.
* 1 2 Joshua Heath keert terug naar Leuven Bears. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 18 maart 2023. Geraadpleegd op 18 maart 2023.
* ↑ Sterkhouder Joshua Heath (Leuven Bears) kiest voor concurrent Charleroi. ROB-tv - Regionale Omroep Brabant. Geraadpleegd op 26 juli 2023.
* ↑ "Amerikaanse guard Joshua Heath tekent contract bij Kangoeroes Mechelen", Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 21 september 2024.
* Profiel op Proballers