OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Janneke van der Veer

Janneke van der Veer (Tolbert, 1953) is een Nederlands schrijfster. Zij is deskundige op het gebied van (jeugd)boeken en studeerde Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. Deze studie rondde zij in 2005 af met een doctoraalscriptie over de kinderpoëzie van Han G. Hoekstra (1906-1988). In 2018 promoveerde zij op een onderzoek naar het leven en werk van de schrijfster Diet Kramer, wat resulteerde in de biografie ‘Onrustig is ons hart’: Leven en schrijverschap van Diet Kramer (1907-1965) (Schalkhaar, 2018). Van haar hand verschenen verder onder meer Van Arendsoog en Joop ter Heul: Oude kinderboeken over bakvissen, Hollandsche jongens, cowboys, kabouters en detectives (2007) en (samen met Joke Linders) de biografie Han G. Hoekstra (1906-1988) (2011). Van 1993 tot 2013 was ze hoofdredacteur van Boekenpost. Als freelance publicist schrijft ze over bekende en minder bekende (jeugdboeken)auteurs, boekgeschiedenis, margedrukwerk en volkscultuur. Zij is voorzitter van de Stichting Geschiedenis Kinder- en Jeugdliteratuur en is jurylid van verschillende prijzen op het gebied van boeken. Van der Veer ontving in 2006 van de Stichting Geschiedenis Kinder- en Jeugdliteratuur de Hieronymus van Alphen Prijs.
Janneke van der Veer is gehuwd met de margedrukker van De Eierland Pers, Peter Duijff (1953).
# Écu

De écu (Nederlands: schild of Franse kroon) was een munteenheid in Frankrijk tijdens de middeleeuwen en de vroegmoderne tijd. De munt verscheen in 1263 en vertegenwoordigde de waarde van drie Franse ponden. Écu (van het Latijnse scutum) betekent "schild" en de munt werd zo genoemd omdat het ontwerp een schild met een wapen bevatte.
De naam écu stond in Frankrijk in eerste instantie voor gouden munten. De gouden écu (écu d'or) van Filips VI van Frankrijk, die in 1337 werd ingevoerd en ook in de Nederlanden in omloop kwam, werd aldaar ook "schild" genoemd. De écu à la couronne (1384-1640) werd in de Nederlanden "Franse kroon" genoemd. Vanaf 1475 kwam ook de écu au soleil in omloop.
Tijdens de regering van Lodewijk XIII werd de blanke écu (écu blanc) geïntroduceerd, een zilverstuk van 60 sols. Na de monetaire revolutie van 1795 werd de naam écu tot 1878 gebruikt voor een gouden muntstuk van vijf frank.
De escudo, onder andere de voormalige munteenheid van Portugal, heeft dezelfde betekenis.

## ECU

De voorloper van de Europese munteenheid euro werd ECU genoemd. Dit was de afkorting van European currency unit.
* ↑ Palgrave & Inglis, red. (1901): Dictionary of political economy, volume 1. Macmillan, Londen.
* ↑ 'Ecu' op dbnl.org.
* ↑ (en) Manuwald, Gesine, L. B. T. Houghton, Lucy R. Nicholas (2020). An Anthology of British Neo-Latin Literature. Bloomsbury Publishing Plc, London, p. 175. ISBN 1-350-09891-4.
* ↑ Zie de artikelen Écu á la couronne en Écu au soleil op Italiaanse Wikipedia.
# De zilveren appels

De zilveren appels is een stripverhaal uit de reeks van Suske en Wiske. Het werd in 1981 gemaakt in opdracht voor Argenta. Het is nooit uitgebracht in de Vierkleurenreeks en bevat als zodanig ook geen nummer. Het verhaal kwam vijf jaar later wel uit in de reeks Suske en Wiske Extra. In 2022 verscheen het als kortverhaal met een cover die getekend is door Luc Morjaeu.

## Personages

* Suske, Wiske met Schanulleke, tante Sidonia, Lambik, Jerom, herder, agent, Argentos (tovenaar), vliegende zwam, Fatti (gebakkraam), Boeboel (drank), Karoo (goktent) en bankpersoneel (waaronder tekenaar Paul Geerts)

## Het verhaal

Tante Sidonia koopt op een rommelmarkt een huifkar en Jerom gaat als paard met de vrienden op een weg met deze wagen. Ze overnachten aan de rand van de verboden zone en horen van een herder dat een boze tovenaar de omgeving onveilig heeft gemaakt. Suske merkt dat Wiske door het hek is gegaan en komt ook in het verboden terrein. Hij ziet een sprekende boom en een vliegende appel, maar dan zien de kinderen Argentos de tovenaar. Hij zegt tegen hen dat ze de zilveren appels met vliegende appels moeten vullen en anders zullen ze gevangengenomen worden door de reuzenmieren. Alle bomen zullen de kinderen in de gaten houden en dan zien de kinderen een vliegende reuzenzwam. De zwam wil met Schanulleke spelen en brengt de kinderen naar een boom met vogelnestjes met appels. Met hulp van de vliegende zwam kunnen Suske en Wiske appels vangen. Door de blaadjes van de appels te trekken voorkomen ze dat ze opnieuw wegvliegen.
De zwam vertelt dat de zilveren appels in de buurt van het zwarte ven zijn en wil Suske en Wiske daar niet heen brengen. Suske en Wiske ontmoeten Fatti in een kraam met gebakjes, ze vertelt dat de kinderen met appels mogen betalen. Suske voorkomt dat Wiske appels aan de vrouw geeft en als ze zeggen dat ze dorst hebben verschijnt een dienblad met drinken. Boeboel vertelt dat ze eerst moeten betalen met appels voordat ze mogen drinken en Wiske betaalt haar. Suske wordt kwaad en vertrekt alleen en ziet een derde kraam met vogelkooien vol vliegende appels en een reuzen-pitjesbak. Karoo daagt Wiske uit te gokken en Suske probeert dit te verhinderen, maar hij wordt neergeslagen door Karoo. Wiske verliest al haar appels en komt met een lege mand aan bij de zilveren appels. Na meerdere tochten heeft Suske zijn appel gevuld, maar die van Wiske blijft leeg.
Argentos verschijnt en zegt Wiske dat ze alles heeft verspild, ze vliegt met de appel naar het ven en wordt daarin gegooid. Jerom redt Wiske van een reuzensnoek en Argentos vertelt dat hij dit alles al heeft voorzien. Hij wilde Wiske een les leren over sparen en laat de betoverde zone nu verdwijnen. Als de vrienden weer bij de huifkar komen is de zone veranderd in een mooie omgeving vol dieren. Na een tocht van enkele dagen komen ze weer bij het huis van tante Sidonia aan en Wiske gaat met haar spaarpot naar de bank. Suske voorkomt dat ze een snoepwinkel binnenkomt. Wiske krijgt van de bank een appeltje voor de dorst voor het openen van een spaarrekening.

## Externe link

* De zilveren appels (recensies)
# Vinalmont

Vinalmont is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Wanze. Vinalmont ligt in de provincie Luik en was tot 1 januari 1977 een zelfstandige gemeente.
De plaats is vooral bekend om zijn uitstekende kwaliteit Namense steen, ook wel bekend als Pierre of Calcaire de Vinalmont

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Pieterskerk (Église Saint-Pierre) werd van 1789-1825 gebouwd. De kerk bezit een doopvont van 1532. Ook is er kerkmeubilair vanaf de 16e eeuw.
* Het huidige Kasteel van Vinalmont is een in eclectische stijl opgetrokken bouwwerk van 1861, gebouwd op de plaats van een neoclassicistisch kasteel dat op zijn beurt een ouder kasteel verving

## Natuur en landschap

De hoogte aan de kerk bedraagt 197 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december
* Kerk en Vierkantshoeve de la Tour
* Kasteel van Vinalmont
* Ferme de la Tour met toren
* 'Source de la Reine' of ' de l'Areine' van ijzermijnen

## Nabijgelegen kernen

Wanzoule, Fumal, Villers-le-Bouillet, Antheit
* Waals erfgoed
Deelgemeenten: Antheit ·Bas-Oha · Huccorgne · Moha · Vinalmont · Wanze Belgische gemeenten · Arrondissement Hoei · provincie Luik · Wallonië
# Het Hannekesnest

Uitgeverij Het Hannekesnest is een kleine uitgeverij die in 2019 opgericht werd door Hanne Luyten. De uitgeverij is gevestigd in Lier en focust op kinderboeken, waaronder de Wilma Wonder-serie.
# Janus van Zeegen

Adrianus (Janus) van Zeegen Jr. (Amsterdam, 14 februari 1881- aldaar, 11 december 1966) was een Nederlands schilder. Hij was de zoon van Adrianus van Zeegen en de broer van Christine van Zeegen.

## Leven

Janus van Zeegen was actief als grafisch kunstenaar, tekenaar, wand- en plafondschilder, pastellist, schilder, en monumentaal kunstenaar. Van Zeegen signeerde zijn werken vaak als 'A. van Zeegen jr.'.
Als kunstenaar was hij autodidact en actief in Nieuwer-Amstel van 1910 tot 1910 en vervolgens in Amsterdam van 1911 tot 1966.
Hij was vaak te vinden in Artis, de dierentuin in Amsterdam, waar hij veel inspiratie opdeed, met name in het aquarium. Zijn frequente bezoeken aan ARTIS brachten hem in contact met Portielje, destijds directeur van de levende have van Artis, en resulteerden in een hechte vriendschap tussen hen.
Adrianus van Zeegen staat bekend om zijn onderwaterschilderijen. Zijn portretten werden altijd uitgevoerd in krijt of pastel. Zijn werk tot 1911 was voornamelijk figuratief en vanaf 1912 meer abstract. Vanaf 1916 ging hij op zijn schilderijen nieuwe materialen gebruiken, zoals zand, marmerslijpsel en een gasbrander, waardoor hij beschouwd kan worden als voorloper van de experimentele kunst. Zelf noemde hij het 'plastische beeldbewerking'.
Van Zeegen was een autodidact, maar ontving advies van gerenommeerde kunstenaars zoals Jan Sluijters en Jan Toorop tussen 1907 en 1915. Hij was lid van verschillende kunstenaarsverenigingen, waaronder de Hollandse Kunstenaarskring (Amsterdam), Arti et Amicitiae (Arti, Amsterdam), Vereeniging Sint Lucas (Amsterdam), Het Signaal en De Brug. Op zijn 60e kreeg Van Zeegen een jubileumexpositie in het Rijksmuseum.
Hij werkte ook samen met zijn zus Christine: Janus maakte lijntekeningen van motieven uit de flora en fauna die hierna door Christine werden omgezet in borduurwerk.
* ↑ Zeegen, Janus Van - Metzemakers Kunstmakelaardij. www.metzemaekers.com. Geraadpleegd op 22 februari 2024.
* ↑ Janus van Zeegen 80. NRC Handelsblad (11 februari 1961).
* ↑ Adrianus van Zeegen zestig jaar Schilder van mystiek romantische verbeeldingen krijgt binnenkort een jubileum-expositie in het Rijksmuseum te Amsterdam. NRC Handelsblad (20 januari 1041).
* ↑ B.V, Museumtijdschrift, Christine en Janus van Zeegen. Museumtijdschrift. Gearchiveerd op 22 februari 2024. Geraadpleegd op 22 februari 2024.
* Biografisch Portaal: 03452611
* Gemeinsame Normdatei: 1330155629
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9153 6662
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 270087982
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 86220
* Union List of Artist Names: 500763861
* Virtual International Authority File: 285340768
# Homburg (hoed)

Een homburg is een semi-formele deukhoed van wolvilt. Kenmerken zijn de enkele deuk door het midden van de kroon, de brede hoedband van zijden grosgrain (ripsband), de platte, licht tot sterk gekrulde hoedrand en de bies rondom de hoedrand. Traditionele kleuren zijn zwart en grijs. De naam komt van de Duitse plaats Bad Homburg, waar deze hoed is ontstaan als onderdeel van het jachtkostuum. De 21e-eeuwse versie is wat slanker dan de originele uit de 19e eeuw.

## Geschiedenis en gebruik

De homburg werd aan het eind van de 19e eeuw populair gemaakt door de latere Britse koning Edward VII, die hem meebracht nadat hij Bad Homburg had bezocht. Hij droeg deze hoed als een minder formeel alternatief voor de gangbare hoge hoed, vergelijkbaar met het dragen van een bolhoed of canotier. De hoed was populair tot de jaren zestig van de twintigste eeuw, toen er een eind kwam aan het gebruik dat mannen standaard een hoed droegen.
Alhoewel de homburg traditioneel wordt geassocieerd met semi-formele kleding, werd hij ook bij formele gelegenheden gebruikt. Zo brak president Dwight D. Eisenhower bij zijn inauguratie in 1953 met de traditie door geen hoge hoed te dragen maar een zwarte homburg. In het nummer Homburg van Procol Harum komt deze hoed voor als een soort refrein.
Vanwege zijn traditionele uiterlijk wordt de homburg in de 21e eeuw niet veel meer gedragen.

## Vernoeming naar dragers

De Britse premiers Winston Churchill en Anthony Eden waren bekende dragers van de homburg en Al Pacino draagt hem in de film The Godfather II, in zijn rol als maffiabaas Michael Corleone. De hoed wordt daarom ook wel Churchillhoed, Anthony Edenhoed of Godfatherhoed genoemd.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Homburg hat op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jimmy Doolittle

James Harold (Jimmy) Doolittle (Alameda, 14 december 1896 - Pebble Beach, 27 september 1993) was een Amerikaans luchtvaartpionier en generaal. In 1922 maakte hij de eerste non-stopvlucht tussen de twee kusten van de VS. Hij vloog met een De Havilland-toestel van Florida naar San Diego (Californië).
Doolittle diende als brigadegeneraal, generaal-majoor en luitenant-generaal in de United States Army Air Forces (de Amerikaanse luchtmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog). Hij verdiende een Medal of Honor voor zijn moed en leiderschap als aanvoerder van de Doolittle Raid toen hij luitenant-kolonel was.
De rol van Doolittle in de film Pearl Harbor werd vertolkt door Alec Baldwin en in de film Midway door Aaron Eckhart

## Militaire loopbaan

* Private First Class: 10 november 1917
* Second Lieutenant: 11 maart 1918
* First Lieutenant: 1 juli 1920
* Resigned: 15 februari 1930
* Captain:
* Major (Air Reserve Corps): maart 1930
* Actieve dienst: 1 juli 1940
* Lieutenant Colonel: 12 januari 1942
* Colonel:
* Brigadier General: 18 april 1942
* Major General: november 1942
* Lieutenant General: 13 maart 1944
* Reverted to inactieve status: 10 mei 1946
* Uitdienstgetreden: 28 februari 1959
* General: 4 april 1985 (gepensioneerd)

## Decoraties

* Command Pilot Badge
* Medal of Honor op 6 september 1942
* Presidential Medal of Freedom
* Army Distinguished Service Medal (2)
* Distinguished Flying Cross (3)
* Silver Star
* Bronze Star
* Air Medal (4)
* World War I Victory Medal
* Amerikaanse Defensie Service Medaille
* Europa-Afrika-Midden Oosten Campagne Medaille
* World War II Victory Medal
* Azië-Pacifische Oceaan Campagne Medaille
* Order of the Condor of the Andes
* Sylvanus Thayer Award
* Horatio Alger Award
* ↑ https://www.arlingtoncemetery.net/jdoolitt.htm
* ↑ (en) CONGRESSIONAL MEDAL OF HONOR SOCIETY, DOOLITTLE, JAMES H.. Gezien op 12 maart 2017.
* 1 2 3 4 5 6 https://www.af.mil/AboutUs/Biographies/Display/tabid/225/Article/107225/general-james-harold-doolittle.aspx
# Jarne Heylen

Jarne Heylen (Retie, 15 november 2006) is een Vlaams (jeugd)acteur. Hij is vooral gekend voor zijn hoofdrol als Brian in Zomervacht (Summer Brother) van Joren Molter naar het gelijknamige boek van Jaap Robben.

## Biografie

Jarne kreeg zijn eerste ervaring op een filmset als zesjarige jongen in Ay Ramon! van Stijn Coninx. Daarna speelde hij mee in een aantal Vlaamse series zoals Vermist, Chaussée d'Amour en Gent-West. In Spitsbroers speelde hij Rupert Suply, een jongen die via Make a wish mag meetrainen. Hij deed ook gastoptredens in Allemaal Chris, Wat Als? en Glad IJs en speelde in een aantal kortfilms. In 2018 speelde hij de hoofdrol van Noah in de gelijknamige kortfilm Noah over een jongen met een kinderdepressie.
Heylen speelde de hoofdrol van Brian in de speelfilm Zomervacht (2023). De opnames hadden plaats in de zomer van 2022 en de film ging in september 2023 in première tijdens het Nederlandse Film Festival in Utrecht. Hij kreeg voor zijn vertolking een speciale vermelding van de jury op het Transilvania International Film Festival.

## Prijzen

* 2024: Transilvania International Film Festival: Special Jury Mention, Zomervacht (Summer Brother)

## Externe link

* Website Jarne Heylen
* ↑ Een jongen van 13 en zijn gehandicapte broer zijn aan elkaar overgeleverd in de subtiele film ‘Zomervacht’. De Volkskrant.
* ↑ Vermist, seizoen 7, Aflevering Joeri.
* ↑ Cast Chaussée d'Amour. FilmVandaag.
* ↑ ‘Spitsbroers’ brengt maandagavond eerbetoon aan alle mensen die vechten tegen kanker. Flair.
* ↑ Antonis, Suzanne, Acteren aan de zijde van de grootste sterren. Onderox. Onderox (1 mei 2019).
* ↑ Studente draait opnames kortfilm over kind met depressie. Het belang van Limburg (21 augustus 2018). Geraadpleegd op 17 januari 2025.
* ↑ "Jarne (16) speelt hoofdrol in topfilm ‘Zomervacht’: “Of ik later steracteur wil worden? Ik sleutel liever aan brommers”", Gazet van Antwerpen, 24 oktober 2023.
* ↑ Opnames boekverfilming ZOMERVACHT van start. Biosagenda.nl.
* ↑ Zomervacht van Jaap Robben wordt verfilmd. Hollands Filmnieuws.
* ↑ Zomervacht is de slotfilm van NFF 2023 (31 mei 2023).
* ↑ Winners of the 23rd Edition of the Transilvania International Film Festival. Transilvania.
* ↑ Zomervacht (2023). Cine Magazine.
* ↑ Limburgse kinderen spelen mee in film over depressie. Radio2.
# Kerk & Leven

Kerk & Leven, lange tijd vooral bekend als het parochieblad, is een katholiek weekblad. Dit weekblad van de Vlaamse Kerkgemeenschap wordt uitgegeven door Halewijn. De vier eerste bladzijden van elk nummer worden verzorgd door meer dan vierhonderd vrijwillige redacties in de parochies, de rest door een professionele redactie.
Met een oplage van meer dan een half miljoen exemplaren (511.565 in 2002) was Kerk & Leven lange tijd het blad dat het grootste aantal geregistreerde lezers bereikte in Vlaanderen, meer dan 1,1 miljoen rond 2002-2003. Een sterke daling tot 295.614 exemplaren kwam er in de periode 2012-2013, een trend bij vrijwel alle Vlaamse weekbladen. De dalende trend zette zich door na corona, in 2023 was de oplage tot 118.000 gezakt.

## Geschiedenis

De voorlopers van Kerk & Leven werden opgericht in de jaren 1940 door de Vlaamse dominicanen en verschenen onder verschillende titels zoals Ons Parochieblad en De Stem van het Vaderhuis. In 1959 kwamen die in handen van de Vlaamse bisdommen, waarna het de naam van Kerkelijk Leven kreeg.
In 1963 werd priester-leraar-schrijver Felix Dalle hoofdredacteur. Hij opende de kolommen van het blad voor buitenlandse reportages, onder andere dossiers over ontwikkelingshulp. Deze op de wereld gerichte aanpak werd ook weerspiegeld in de nieuwe naam van het blad, Kerk en Leven. In 1987 werd hij opgevolgd door Mark Van de Voorde, de eerste leek als hoofdredacteur. Deze voormalige perschef van het bisdom Brugge met publicaties in diverse binnen- en buitenlandse dag- en weekbladen versterkte de maatschappelijke lijn van het kerkblad met debat, commentaar discussie en een meer gepersonaliseerde journalistieke aanpak. In 2004, kort nadat hij het blad helemaal had gerestyled, werd Van de Voorde adviseur werd bij de Vlaamse minister-president Yves Leterme. Hij werd opgevolgd door Toon Osaer, de toenmalige woordvoerder van aartsbisschop Godfried Danneels.
Begin 2009 onderging het weekblad een nieuwe grondige aanpassing met een nieuwe indeling, nieuwe rubrieken en een nieuwe lay-out. Nadat Osaer halverwege 2009 directeur werd van de uitgeverij van het weekblad (Halewijn) nam Bert Claerhout de fakkel eind november 2009 over. Het blad stapte in september 2013 over op een digitaal drukprocedé. Na Claerhouts pensionering midden 2015 werd Luk Vanmaercke hoofdredacteur.
Eind 2022 smolten de redacties van Kerk & Leven en de website Kerknet samen, onder leiding van overkoepelend hoofdredacteur Koen Vlaeminck. Voortaan gaan ze samen door het leven als Otheo. Alle inhoud wordt gebundeld op Otheo.be.

## Redactie

| Periode | Hoofdredacteur |
| 1963 - 1987 | E.H. Felix Dalle |
| 1987 - 2004 | Mark Van de Voorde |
| 2004 - 2009 | Toon Osaer |
| 2009 - 2015 | Bert Claerhout |
| 2015 - 2022 | Luk Vanmaercke |
| 2022 - heden | Koen Vlaeminck |
# Valmeer

Een valmeer is de benaming voor een waterbekken waarvan de waterspiegel onder die van de van de omgeving kan liggen. De lagere waterspiegel maakt het mogelijk om energie te winnen door water vanuit de omgeving door een turbine in het bekken te laten lopen. Een energieoverschot in het elektriciteitsnet kan worden gebruikt om de waterspiegel omlaag te brengen door de de turbine als pomp in te zetten.
# Chloe Chong

Chloe Chong (27 maart 2007) is een Brits-Canadees autocoureur.

## Carrière
### Karting

Chong begon haar autosportcarrière in het karting in 2013. Zij nam voornamelijk deel aan races in het Verenigd Koninkrijk. Zo werd zij in 2020 zevende in de Rotax Mini Max-klasse van de Kartmasters British Grand Prix. In 2021 nam zij deel aan de Junior-klasse van de Rotax Max Euro Trophy en reed zij ook in de IAME Ladies Cup. In 2022 stapte zij over naar de X30 Junior-categorie en nam hier deel aan de LGM Series en het nationaal kartkampioenschap voor het team van Formule 1-coureur Lando Norris. Dat jaar werd zij ook uitgenodigd om deel te nemen aan de competitie FIA Girls on Track - Rising Stars.

### F1 Academy

In 2023 maakte Chong de overstap naar het formuleracing en debuteerde zij in de F1 Academy, een nieuwe klasse voor vrouwen die door de Formule 1 wordt georganiseerd. Zij reed in dit kampioenschap voor het team Prema Racing. Drie zesde plaatsen op de Red Bull Ring, het Circuit Ricardo Tormo Valencia en het Circuit of the Americas waren haar beste resultaten. Met 25 punten werd zij veertiende in de eindstand.
In 2025 keert Chong terug in de F1 Academy, maar reed zij nu voor Rodin Motorsport.

### Formule 4

In 2024 stapte Chong over naar het Brits Formule 4-kampioenschap, waarin zij voor JHR Developments uitkwam. Een zevende plaats op Donington Park was haar beste race-uitslag. Met 16 punten eindigde zij op plaats 24 in het klassement.
# Snoekalen

De snoekalen (Muraenesocidae) zijn een familie in de orde van de Palingachtigen (Anguilliformes).

## Lijst van geslachten

Volgens FishBase zijn er 6 geslachten.
* Congresox Gill, 1890
* Cynoponticus Costa, 1845
* Gavialiceps Alcock, 1889
* Muraenesox McClelland, 1844
* Oxyconger Bleeker, 1864
* Sauromuraenesox Alcock, 1889
* ↑ (en) Muraenesocidae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Ariosoma kapala

Ariosoma kapala is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zeepalingen (Congridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Castle.
* ↑ (en) Ariosoma kapala op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ariosoma kapala. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Annine van der Meer

Annine van der Meer (1953) is een Nederlands historicus, theoloog en symbooldeskundige.

## Leven en werk

Annine van der Meer deed in 1972 eindexamen aan het gymnasium in Hilversum. Vervolgens studeerde ze middeleeuwse kerk- en contemporaine geschiedenis aan de Universiteit Utrecht. In 1975 studeerde ze bij Gilles Quispel (een van de vertalers van de Nag Hammadigeschriften) theologie en geschiedenis van het vroege christendom. In 1989 promoveerde ze op de oorsprong en ontwikkeling van de enkratische ascese. Van 1975 tot 2001 werkte zij als docent geschiedenis, maatschappijleer en godsdienst. In 2009 richtte ze de stichting Academie PanSophia op.
Van der Meer is gespecialiseerd in het gnostische oerchristendom en de verborgen geschiedenis van het vrouwelijk goddelijke en van vrouwen en hun vergeten bijdragen aan de evolutie en beschaving. In de joods-christelijke en gnostische tradities in het oude christendom is het sacraal vrouwelijke en de verborgen vrouw van God nog erkend, als Sophia of Wijsheid, Maria en de Zwarte Madonna. Van der Meer heeft teksten, kunst en symbolen over de hele wereld onderzocht en de vrouwelijke God, de vrouwelijke waarden en de bijdragen van vrouwen in oude en hedendaagse culturen (her)ontdekt. Dit om bij te dragen aan het samengaan van vrouwelijke en mannelijke waarden in een nieuw en geïntegreerd mensbeeld; de Her-Story naast de His-Story zetten en zo Our-Story schrijven. In 2010 werd zij daarvoor onderscheiden als een van de 33 wereldvrouwen in het Manifest Female Energy.
Van der Meer geeft lezingen en is publicist van (wetenschappelijke) artikelen en boeken (onder andere Van Venus tot Madonna, Van Sophia tot Maria, Venus is geen Vampen Language of MA the primal mother.

## Bron

* Stichting Pansofia
* ↑ Annine van der Meer. Van Sophia tot Maria. A3boeken, pp. 496. ISBN 978 90 77408 55 1. Gearchiveerd op 27 februari 2021.
* ↑ Annine van der Meer. Venus is geen Vamp. A3boeken, pp. 456. ISBN 978 90 77408 67 4. Gearchiveerd op 10 april 2021.