OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Angreau

Het station van Angreau is een voormalige spoorweghalte nabij de Henegouwse plaats Angreau, deelgemeente van Honnelles. De halte was gelegen ten oosten van het dorp, op het grondgebied van Angre, tussen het station Angre en het station Roisin-Autreppe op de in 1960 gesloten spoorlijn 98A.
De halte aan de enkelsporige lijn bestond uit niet veel meer dan een laag perron. Volgens de zomerdienstregeling 1955 van de NMBS stopte er dagelijks in Angreau ook maar één trein per richting.
Op het traject van de spoorlijn is van Dour tot net voorbij Angreau een RAVeL aangelegd. Een klein stukje van het perron van Angreau werd gereconstrueerd en er werd een bord geplaatst met de aanduiding van de haltenaam. Op het perron staat een informatiebord waaruit blijkt dat de halte vooral op zon- en feestdagen gebruikt werd door klanten van de cafés en andere gelegenheden die zich bevonden aan het lager gelegen riviertje Grande Honnelle.
Tussen 1899 en 1914 was de gekende dichter Emile Verhaeren een frequente gebruiker van de halte Angreau. In deelgemeente Roisin bevindt zich het Musée Emile Verhaeren.
* Belgische Spoorlijnen, lijn 98A
* Lijn 98A, Dour - Roisin-Autreppe
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
* ↑ NMBS Officiële reisgids, zomer 1955, tabel 90a
* ↑ Museum Emile Verhaeren in Caillou-qui-Bique te Roisin
0,0: Dour · 2,1: Wiheries · 4,4: La Cambuse · 5,2: Audregnies · 6,8: Angre · 8,5: Angreau · 10,4: Roisin-Autreppe
# Meedhuizerpolder

De Meedhuizerpolder is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen.
Het schap lag ten westen en ten zuiden van Meedhuizen. De noordgrens lag bij het Afwateringskanaal van Duurswold (met uitzondering van de Grashuispolder), de oostgrens lag 750 m oostelijk van Meedhuizen en liep met een kromme lijn naar de gemeentegrens van Delfzijl-Slochteren, de westgrens volgde nagenoeg de gemeentegrens (Weereweg) tot het Afwateringskanaal van Duurswold. De molen stond ten oosten van Meedhuizen en sloeg uit op het Afwateringskanaal.
Meedhuizen vormde een oude afwateringseenheid die ten minste sinds 1542 deel uitmaakte van het Farmsumerzijlvest. Volgens een schouwregister uit 1560 behoorden hiertoe, behalve het dorp zelf, ook het Meedhuizerhamrik aan de noordkant alsmede de Overslootse en Hoflanden aan de zuidkant van het dorp. De belangrijkste watergangen waren het Ooster- en Westermaar en het Uwke, dat beide verbond.
Door de aanleg van het Afwateringskanaal ging het noordelijke deel van Meedhuizen over naar de polder Gommelburg. De Poleceylanden bleven aanvankelijk onbemalen, tot hier in 1873 de Proostpolder werd opgericht. De landerijen ten oosten van het dorp vielen onder de Geefsweersterpolder.
De Meedhuizerpolder waterde uit op het Farmsumermaar, maar voor 1500 vermoedelijk op het Meedhuizermeer. In 1795 werd ten oosten van het dorp een poldermolen gebouwd die via een korte watergang (200 m) uitsloeg op het Farmsumermaar, sinds 1871 op het Afwateringskanaal. De molen werd vanaf 1910 bijgestaan door een vast locomobiel en vervolgens in 1938 vervangen door een elektrisch gemaal.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.
* ↑ C.C. Geertsema (1910) De zeeweringen, waterschappen en polders in de provincie Groningen, Groningen: Erven B. van der Kamp, blz. 503, kaart: Blad 3
* ↑ Inventaris Waterschap De Meedhuizerpolder 1864-1969. Groninger Archiefnet.
* ↑ Meedhuizerpolder. MolenDatabase.
# Mexicaans

Mexicaans kan verwijzen naar:
* betrekking hebbend op Mexico (land)
* in het bijzonder: de Mexicaanse keuken
* Mexicaans als taal, dan is het Nahuatl
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mexicaans en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Koyasan

Koyasan (高野山,Kōya-san) is een berg in de prefectuur Wakayama ten zuiden van Osaka. De berg werd voor het eerst betrokken door de monnik Kukai, de stichter van het Shingon-boeddhisme, in 819. Koyasan is nu vooral bekend als hoofdkwartier van het Shingon-boeddhisme, een belangrijke school binnen het Japanse boeddhisme. Het oorspronkelijke klooster is gelegen in de vallei op 800 m hoogte, te midden van de acht pieken van de berg. Geleidelijk aan is het klooster versmolten met de gemeente Koya. Op de berg vindt men een religieuze universiteit en 120 tempels.
Belangrijke locaties zijn:
* De Okunoin-begraafplaats (奥の院), met het mausoleum van Kukai is dit de grootste begraafplaats van Japan;
* Danjogaran (壇上伽藍);
** Konpon Daitō (根本大塔), een pagode die volgens de Shingon-leer het centrale punt van een mandala is die niet enkel Koyasan, maar heel Japan bedekt;
* Kongobu-ji (金剛峰寺), het hoofdkwartier van het Shingon-boeddhisme.
In 2004 erkende UNESCO Koyasan, als onderdeel van de drie heilige plaatsen en pelgrimsroute in het Kii-gebergte, als Werelderfgoed.

## Externe link

* (en) Heilige plaatsen en pelgrimsroutes in de Kii Bergen (UNESCO).
* Gemeinsame Normdatei: 4230223-7
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00634467
* Virtual International Authority File: 246167871
# Zeven koninkrijken van Kongo dia Nlaza

De Zeven Koninkrijken van Kongo dia Nlaza waren een confederatie van staten in West-Centraal Afrika, dat minstens sinds de 13e eeuw bestonden. In de 16e eeuw werden ze opgenomen in het Koninkrijk Kongo, zoals blijkt uit de titels van koning Álvaro II in 1583. De confederatie grensde aan de Koninkrijken Vungu en Mpemba Kasi. Het kerngebied bevond zich rond de Kwalerivier en strekte zich uit naar het oosten tot de Kwangorivier, naar het noorden tot Pool Malebo, naar het westen tot de Inkisirivier en ten noorden van de Kwilurivier.
Geschiedenis
Hoewel de eerste schriftelijke vermelding van deze regio uit de late 16e eeuw stamt, bestond de confederatie vermoedelijk al veel langer. Rond die tijd werd ze geïntegreerd in het Koninkrijk Kongo via de oostelijke provincie Mbata. De exacte samenstelling van de zeven koninkrijken is onduidelijk, maar mogelijk behoorden Kundi en Okanga ertoe. Vermoedelijk ging het om een alliantie van kleinere staten, al geven historische bronnen hierover weinig details.
In de 17e eeuw verwees de Portugese jezuïet Mateus Cardoso naar de Zeven Koninkrijken als "Momboares" en beschreef hij de regio uitgebreid. Hij merkte op dat het gebied bekendstond om zijn grote textielproductie, waarvan een aanzienlijk deel werd geëxporteerd naar Luanda, een Portugese koloniale stad. Volgens verslagen uit het begin van de 17e eeuw werd er jaarlijks tot 100.000 meter textiel naar Luanda uitgevoerd. Dit suggereert dat de totale productie aanzienlijk hoger lag, vergelijkbaar met grote textielcentra in Europa en Indië.
Cardoso vermeldde ook dat de oorspronkelijke confederatie in het westen koninkrijken als Nsundi, Mpangu en Mbata omvatte, die in de 15e eeuw werden opgenomen in Kongo. Vooral Mbata speelde een cruciale rol in de stichting van het koninkrijk, doordat zijn alliantie met Kongo’s stichter leidde tot de oprichting van het Koninkrijk Kongo. Mbata droeg de titel Nkaka andi Mwene Kongo, wat "grootvader van de koning van Kongo" betekent, wat suggereert dat het oorspronkelijk de oudere of leidende partner was. Dit duidt erop dat de Zeven Koninkrijken ouder waren dan het Koninkrijk Kongo, mogelijk teruggaand tot de 13e eeuw. Taalkundig onderzoek van Jan Vansina wijst erop dat grotere politieke structuren zich rond deze tijd in de noordelijke regio's begonnen te ontwikkelen.
Toen het Koninkrijk Kongo Kongo dia Nlaza annexeerde, werd het grotendeels opgenomen in de provincie Mbata, wat Kongo’s expansie richting het oosten bevorderde.
# Zeven koninkrijken van Kongo dia Nlaza

De Zeven Koninkrijken van Kongo dia Nlaza waren een confederatie van staten in West-Centraal Afrika, dat minstens sinds de 13e eeuw bestonden. In de 16e eeuw werden ze opgenomen in het Koninkrijk Kongo, zoals blijkt uit de titels van koning Álvaro II in 1583. De confederatie grensde aan de Koninkrijken Vungu en Mpemba Kasi. Het kerngebied bevond zich rond de Kwalerivier en strekte zich uit naar het oosten tot de Kwangorivier, naar het noorden tot Pool Malebo, naar het westen tot de Inkisirivier en ten noorden van de Kwilurivier.

## Geschiedenis

Hoewel de eerste schriftelijke vermelding van deze regio uit de late 16e eeuw stamt, bestond de confederatie vermoedelijk al veel langer. Rond die tijd werd ze geïntegreerd in het Koninkrijk Kongo via de oostelijke provincie Mbata. De exacte samenstelling van de zeven koninkrijken is onduidelijk, maar mogelijk behoorden Kundi en Okanga ertoe. Vermoedelijk ging het om een alliantie van kleinere staten, al geven historische bronnen hierover weinig details.
In de 17e eeuw verwees de Portugese jezuïet Mateus Cardoso naar de Zeven Koninkrijken als "Momboares" en beschreef hij de regio uitgebreid. Hij merkte op dat het gebied bekendstond om zijn grote textielproductie, waarvan een aanzienlijk deel werd geëxporteerd naar Luanda, een Portugese koloniale stad. Volgens verslagen uit het begin van de 17e eeuw werd er jaarlijks tot 100.000 meter textiel naar Luanda uitgevoerd. Dit suggereert dat de totale productie aanzienlijk hoger lag, vergelijkbaar met grote textielcentra in Europa en Indië.
Cardoso vermeldde ook dat de oorspronkelijke confederatie in het westen koninkrijken als Nsundi, Mpangu en Mbata omvatte, die in de 15e eeuw werden opgenomen in Kongo. Vooral Mbata speelde een cruciale rol in de stichting van het koninkrijk, doordat zijn alliantie met Kongo’s stichter leidde tot de oprichting van het Koninkrijk Kongo. Mbata droeg de titel Nkaka andi Mwene Kongo, wat "grootvader van de koning van Kongo" betekent, wat suggereert dat het oorspronkelijk de oudere of leidende partner was. Dit duidt erop dat de Zeven Koninkrijken ouder waren dan het Koninkrijk Kongo, mogelijk teruggaand tot de 13e eeuw. Taalkundig onderzoek van Jan Vansina wijst erop dat grotere politieke structuren zich rond deze tijd in de noordelijke regio's begonnen te ontwikkelen.
Toen het Koninkrijk Kongo Kongo dia Nlaza annexeerde, werd het grotendeels opgenomen in de provincie Mbata, wat Kongo’s expansie richting het oosten bevorderde.
# Zeven koninkrijken van Kongo dia Nlaza

De Zeven Koninkrijken van Kongo dia Nlaza waren een confederatie van staten in West-Centraal Afrika, die minstens sinds de 13e eeuw bestonden. In de 16e eeuw werden ze opgenomen in het Koninkrijk Kongo, zoals blijkt uit de titels van koning Álvaro II in 1583. De confederatie grensde aan de Koninkrijken Vungu en Mpemba Kasi. Het kerngebied bevond zich rond de Kwalerivier en strekte zich uit naar het oosten tot de Kwangorivier, naar het noorden tot Pool Malebo, naar het westen tot de Inkisirivier en ten noorden van de Kwilurivier.

## Geschiedenis

Hoewel de eerste schriftelijke vermelding van deze regio uit de late 16e eeuw stamt, bestond de confederatie vermoedelijk al veel langer. Rond die tijd werd ze geïntegreerd in het Koninkrijk Kongo via de oostelijke provincie Mbata. De exacte samenstelling van de zeven koninkrijken is onduidelijk, maar mogelijk behoorden Kundi en Okanga ertoe. Vermoedelijk ging het om een alliantie van kleinere staten, al geven historische bronnen hierover weinig details.
In de 17e eeuw verwees de Portugese jezuïet Mateus Cardoso naar de Zeven Koninkrijken als "Momboares" en beschreef hij de regio uitgebreid. Hij merkte op dat het gebied bekendstond om zijn grote textielproductie, waarvan een aanzienlijk deel werd geëxporteerd naar Luanda, een Portugese koloniale stad. Volgens verslagen uit het begin van de 17e eeuw werd er jaarlijks tot 100.000 meter textiel naar Luanda uitgevoerd. Dit suggereert dat de totale productie aanzienlijk hoger lag, vergelijkbaar met grote textielcentra in Europa en Indië.
Cardoso vermeldde ook dat de oorspronkelijke confederatie in het westen koninkrijken als Nsundi, Mpangu en Mbata omvatte, die in de 15e eeuw werden opgenomen in Kongo. Vooral Mbata speelde een cruciale rol in de stichting van het koninkrijk, doordat zijn alliantie met Kongo’s stichter leidde tot de oprichting van het Koninkrijk Kongo. Mbata droeg de titel Nkaka andi Mwene Kongo, wat "grootvader van de koning van Kongo" betekent, wat suggereert dat het oorspronkelijk de oudere of leidende partner was. Dit duidt erop dat de Zeven Koninkrijken ouder waren dan het Koninkrijk Kongo, mogelijk teruggaand tot de 13e eeuw. Taalkundig onderzoek van Jan Vansina wijst erop dat grotere politieke structuren zich rond deze tijd in de noordelijke regio's begonnen te ontwikkelen.
Toen het Koninkrijk Kongo Kongo dia Nlaza annexeerde, werd het grotendeels opgenomen in de provincie Mbata, wat Kongo’s expansie richting het oosten bevorderde.
# Divaio Bobson

Divaio Bobson (Barcelona, 6 februari 2004) is een Nederlands-Surinaams voetballer die als aanvaller speelt.

## Carrière

Bobson begon zijn carrière bij het Amsterdamse AVV Zeeburgia. Op 5- jarige leeftijd maakte hij de overstap naar jeugdopleiding van Ajax. In 2022 ging hij naar het Duitse Eintracht Frankfurt. Hier speelde hij zijn wedstrijden in het tweede elftal en in de Onder 18, waar hij onder andere speelde in de Uefa Youth League. Na een seizoen in Duitsland keerde hij terug naar Nederland om te gaan spelen voor promovendus PEC Zwolle. Hij ondertekende een contract tot juni 2025 met een optie voor nog een seizoen. In de eerste wedstrijd van het seizoen tegen Sparta Rotterdam maakte hij zijn debuut door in de 46e minuut in te vallen voor Lennart Czyborra. In de zomer van 2024 werd zijn doorlopende contract ontbonden. Hij speelde drie wedstrijden voor de Zwollenaren. Op 24 september 2024 tekende hij een contract voor één jaar met een optie voor nog een jaar bij Feyenoord. Hij sluit aan bij het U21 elftal.

### Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2022/23 | Eintracht Frankfurt II | Duitsland | Hessenliga | 29 | 10 | – | – | – | – | 29 | 10 |
| 2023/24 | PEC Zwolle | Nederland | Eredivisie | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 32 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | 32 | 10 |
| Bijgewerkt tot 21 mei 2024 ||||||||||||
# Chinezen in Thailand

De Chinezen in Thailand vormen met 9,5 miljoen, veertien procent van de Thaise bevolking. Na de anti-Chinese bewegingen in Thailand zijn een aantal Chinese Thai naar Nederland en Frankrijk geëmigreerd/gevlucht. Een aanzienlijk deel van deze Chinezen heeft een Chinees-Thais restaurant of werkt daarin.
Phuket en Bangkok Chinatown hebben vele Chinese Thai als inwoners.
In het zuiden van Thailand, waar veel Maleisiërs wonen, zijn kleine gemeenschappen van Peranakan-Chinezen te vinden.

## Omgangstalen

Chaozhouhua en Standaardkantonees verstaan bijna alle Chinese Thai. Het is een soort lingua franca voor de verschillende Chinese subgroepen geworden. Al stijgt de populariteit van het Standaardmandarijn steeds meer doordat het op Chinese scholen wordt onderwezen.
Een overzicht van de belangrijkste Chinese omgangstalen en dialecten die van huis uit wordt meekregen in Chinese families ziet er als volgt uit:
* Chaozhouhua 56%
* Hakka dialecten 16%
* Hainanhua 11%
* Standaardkantonees of Minnanyu 7%
* andere Chinese talen en dialecten 3%

## Jiaxiang

Meer dan de helft van de Chinese Thai claimt dat Chaozhou hun jiaxiang is. Een minderheid zegt dat ze van Hakka afkomst zijn of dat ze oorspronkelijk uit het Chinese eiland Hainan komen. Chinese Thai hebben door hun verscheidene jiaxiang en dialecten vroeger verschillende geboortestreekverenigingen opgericht.

## Achternamen

Een kenmerkend verschijnsel voor Chinese Thai is dat zij in vergelijking met de autochtone Thai veel langere achternamen hebben. Door de assimilatiepolitiek van Thailand werden Chinezen in Thailand gedwongen een Thaise achternaam te nemen. De Chinese achternamen werden letterlijk vertaald naar het Thais of Chinezen namen een achternaam aan die de klank van hun oorspronkelijke achternaam had.
Voorbeelden:
* Chinese achternaam Ma werd vertaald naar Archa, wat letterlijk ook paard betekent
* Chinese achternaam Lim werd vertaald naar Limthongkul

## Bekende Chinese Thai

* Phahol Pholphayuhasena
* Utt Panichkul
* Thaksin Shinawatra
* Abhisit Vejjajiva
* Yingluck Shinawatra
* Nichkhun Horvejkul
* Plaek Pibulsonggram
* Chamlong Srimuang
* Thawal Thamrong Navaswadhi
* Bundit Ungrangsee
* Sondhi Limthongkul
* Banharn Silpa-archa
* Koning Taksin
* Chang en Eng Bunker, een Siamese tweeling van wie ook de term afgeleid is.
# Cry Freedom

Cry Freedom is een film geregisseerd door Richard Attenborough, geproduceerd in 1987, die zich afspeelt in de jaren zeventig, tijdens de apartheid in Zuid-Afrika. De film is opgenomen in Zimbabwe. Hoewel de film niet in Zuid-Afrika verboden was, werd er wel gedreigd met bomaanslagen door extreemrechtse blanken, waaronder die van Vlakplaas.
Het scenario van John Briley is gebaseerd op de boeken Biko en Asking for Trouble van Donald Woods. Briley bracht na het uitkomen van de film het boek Cry Freedom, gebaseerd op het filmscenario, uit.

## Verhaal

Cry Freedom is een gedramatiseerde versie van het verhaal van Steve Biko, de Zuid-Afrikaanse leider van de Zwarte bewustzijnsbeweging. Hij werd vermoord terwijl hij in gevangenschap zat. Donald Woods, een blanke redacteur van de krant de Daily Dispatch, die bevriend was met Biko, schreef een boek met onthullende delen over de dood van Biko. Hij ontvluchtte Zuid-Afrika om het boek gepubliceerd te krijgen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Denzel Washington | Steve Biko |
| Kevin Kline | Donald Woods |
| Penelope Wilton | Wendy Woods |
| John Thaw | Jimmy Kruger |
| Josette Simon | Mamphela Ramphele |
| Zakes Mokae | Vader Kani |
| Ian Richardson | De officier van justitie |
# Station Sart-lez-Spa

Station Sart-lez-Spa is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 44 in het dorpje Sart. Het station werd op 2 augustus 1959 gesloten voor reizigersverkeer maar had daarna nog tot 30 juni 1969 goederenverkeer.
* Lijn 44
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#44
0,0: Pepinster · 0,7: Pepinster-Cité · 1,6: Pepinster-Chinheid · 3,2: Juslenville · 3,8: Theux-Marie-Louise · 4,2: Theux · 5,0: Theux-Centre · 5,6: Franchimont · 7,4: La Reid · 9,6: Marteau · 11,2: Spa · 12,5: Spa-Géronstère · 15,2: Nivezé · 19,8: Sart-lez-Spa · 23,7: Hockai · 27,3: Francorchamps · 36,8: Stavelot
# Joan the Woman

Joan the Woman is een Amerikaanse stomme film noir uit 1916.
De film werd geregisseerd door Cecil B. DeMille en was de eerste waarin gebruik werd gemaakt van het Handschiegl Color Process (geafficheerd als het "Wyckoff-DeMille Process"). Het verhaal is slechts een beeldenreeks die handelt over een Brits officier die tijdens de Eerste Wereldoorlog (Bosworth) een droom heeft over het leven van Jeanne d'Arc (Farrar).

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Farrar, Geraldine Geraldine Farrar | Jeanne d'Arc |
| Hatton, Raymond Raymond Hatton | Karel VII |
| Reid, Wallace Wallace Reid | Eric Trent 1431 / Eric Trent 1917 |
| Carpenter, Horace B. Horace B. Carpenter | Jacques d'Arc |
| Marshall, Tully Tully Marshall | L'Oiseleur |
| Bosworth, Hobart Hobart Bosworth | Gen. La Hire |
| Neill, James James Neill | Laxart |
| Roberts, Theodore Theodore Roberts | Cauchon |
| Peyton, Lawrence Lawrence Peyton | Gaspard |
* Geraldine Farrar als Jeanne d'Arc.
* Joan the Woman
# The Little American

The Little American is een stomme film uit 1917 onder regie van Cecil B. DeMille en Joseph Levering. De film is verkrijgbaar als onderdeel van de dvd The Cecil B. DeMille Classics Collection, die tot op het heden nog enkel op regio 1-versie is uitgebracht.

## Verhaal

Het is 1914. Als de Amerikaanse Angela Moore haar Duitse liefje Karl kwijtraakt omdat hij na de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog naar Europa gaat, is ze verdrietig. Ook de andere man in haar leven, een Franse hertog genaamd Jules, gaat het leger in.
Angela ziet zelf geen reden om nog langer in Amerika te blijven en gaat ook naar Europa. De boot waarmee ze reist, zinkt na een aanval, maar Angela weet Europa te bereiken. Hier ontdekt ze dat haar tante is overleden en dat een groot gedeelte van haar familie in het ziekenhuis ligt. Als Karl de opdracht krijgt Angela te doden, weigert hij haar neer te schieten. Ook hij zal nu berecht moeten worden. Ze worden echter gered door de Fransen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Mary Pickford | Angela Moore |
| Jack Holt | Karl Von Austreim |
| Raymond Hatton | Hertog Jules De Destin |
| Ben Alexander | Bobby Moore |
| Edythe Chapman | Mrs. Von Austreim |
| Lillian Leighton | Angela's tante |
| Wallace Beery | |
| Norman Kerry | |
| Colleen Moore | |
| Sam Wood | |
| Walter Long | |
| Ramon Novarro | |
# The Road to Yesterday

The Road to Yesterday is een Amerikaanse dramafilm uit 1925 onder regie van Cecil B. DeMille. De film werd destijds uitgebracht onder de titel Londen in gevaar.

## Verhaal

Malena Paulton is frigide. Ze leert dat ze in een vorig leven een zigeunerin was, die werd verbrand op bevel van koningin Elizabeth.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Joseph Schildkraut | Kenneth Paulton |
| Jetta Goudal | Malena Paulton |
| William Boyd | Jack Moreland |
| Vera Reynolds | Beth Tyrell |
| Trixie Friganza | Harriet Tyrell |
| Casson Ferguson | Adrian Thompkyns |
| Julia Faye | Dolly Foules |
| Clarence Burton | Hugh Armstrong |
| Charles West | Watt Earnshaw |
| Josephine Norman | Anne Vener |
# The Buccaneer (1938)

The Buccaneer is een Amerikaanse avonturenfilm uit 1938 onder regie van Cecil B. DeMille. De film werd destijds uitgebracht onder de titel De boekanier.

## Verhaal

Tijdens de oorlog van 1812 pogen de Britten de stad New Orleans te veroveren. Dat is buiten de zeerover Jean Lafitte gerekend. Hij strijdt aan de zijde van de koloniën en maakt intussen zowel de adellijke Anette de Remy als de bevallige Gretchen het hof.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Fredric March | Jean Lafitte |
| Franciska Gaal | Gretchen |
| Akim Tamiroff | Dominique You |
| Margot Grahame | Annette de Remy |
| Walter Brennan | Ezra Peavey |
| Ian Keith | Senator Crawford |
| Anthony Quinn | Beluche |
| Douglass Dumbrille | Gouverneur Claiborne |
| Beulah Bondi | Tante Charlotte |
| Robert Barrat | Kapitein Brown |
| Fred Kohler | Gramby |
| Hugh Sothern | Generaal Jackson |
| John Rogers | Mouse |
| Hans Steinke | Tarsus |
| Stanley Andrews | Tolbeambte |
| Terry | hond |