OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oranjestein

Oranjestein is een particuliere buitenplaats van circa 28 ha in Parkgebied Oranjewoud nabij Heerenveen in de Nederlandse provincie Friesland.
Oranjestein is de voormalige rentmeesterswoning van het Paleis Oranjewoud van de Friese Nassaus.
In 1820 werd de woning gekocht door de koopman Pieter Cats, die het huis ingrijpend liet verbouwen. Spoedig daarna werd bij het huis een landschapspark aangelegd door de tuinarchitect Lucas Pieters Roodbaard (1782-1851). Roodbaard introduceerde in Nederland een nieuwe stijl van parkaanleg. Hij brak met de traditie van de aanleg van rechtlijnige, mathematische geconstrueerde tuinen.
De buitenplaats is de enige nog bestaande particuliere buitenplaats van aanzienlijke omvang, (circa 28 hectare) in het boscomplex bij Heerenveen. Het terrein waarop de huidige buitenplaats is gesitueerd bestond uit drie percelen hakhoutbos en een perceel weiland, die door rechte lanen van elkaar waren gescheiden en door dwarslanen met elkaar verbonden waren.
De tuinen en parken van Roodbaard worden gekenmerkt door het gebruik van slingerpaden en niervormige vijvers in een geaccidenteerd terrein.
De schoonzoon van Pieter Cats, Johannes Bieruma Oosting, diens zoon Jan en kleinzoon Johan breidden het park verder uit. Ook de woning werd enige keren ingrijpend verbouwd. Na het overlijden van Agatha Vicoria Bieruma Oosting in 1968 erfde jkvr. Agatha Victoria de Beaufort-van Sminia (1929-2019) de buitenplaats. In 2007 vond er een omvangrijke renovatie van de woning plaats.
In 2022 is het landgoed door de familie De Beaufort aan stichting Stinze-Stiens verkocht, die het huis en de tuin als erfgoed willen behouden. Het park is rond de zomer op zondagen te bezoeken.
De buitenplaats Oranjestein werd als complex (waaronder onder andere het huis, de oranjerie, dienstwoningen, ijskelder en parkaanleg) op 28 juli 2003 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister.
# Gewone perenbladvlo

De gewone perenbladvlo (Cacopsylla pyri) is een insect uit de familie der bladvlooien Psyllidae. Bladvlooien zijn geen vlooien, maar verwant aan bladluizen en wantsen, die allen een zuigsnuit hebben om sappen mee te kunnen drinken. Deze bladvlooien zuigen sap op uit perenbomen en worden daarom als pest beschouwd.

## Beschrijving en levenswijze

De gewone perenbladvlo heeft een prachtig gekleurde zomervorm en een saai bruinig gekleurde wintervorm, er zijn zo'n vier generaties per jaar. De wintervorm springt in de winter rond op de kale takken van de perenboom wanneer de zon maar even schijnt, zelfs bij matige tot strenge vorst, doordat ze een soort antivries produceert. Nimfen (jonkies) zijn op de bladeren aanwezig in lente en zomer. Net als bladluizen produceren ze honingdauw, maar in tegenstelling tot bladluizen dompelen bladvlonimfen zichzelf onder en gebruiken de honingdauw als barrière tegen roofvijanden.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt oorspronkelijk uit Eurazië, maar heeft zich ook weten te verspreiden naar Noord-Amerika. In Europa is de de soort algemeen en komt voor van Spanje tot in Noorwegen.
# HMC Den Bosch

HMC Den Bosch is een schaakvereniging uit Hintham.

## Geschiedenis

De schaakvereniging is in 1966 ontstaan door een fusie van de verenigingen Hertogstad en Max Euwe. HMC is een afkorting van Hertogstad Max Euwe Combinatie. Als oprichtingsdatum wordt 25 november 1937 gehanteerd, de oprichtingsdatum van de oudste vereniging, Hertogstad. De vereniging speelt de externe wedstrijden onder de naam HMC Calder, naar de hoofdsponsor.
HMC Den Bosch heeft drie teams in de KNSB-competitie. Het eerste team van HMC Den Bosch speelt sinds 2004 in de Meesterklasse. Een jaar later werden ze derde, waardoor HMC Den Bosch zich kwalificeerde voor de Europa Cup voor schaakteams. Het tweede team speelt in de Eerste Klasse (KNSB), het derde team in de Derde Klasse (KNSB). De overige teams spelen in de NBSB-competitie.
In 2012, 2013 en 2015 werd HMC Den Bosch Nederlands Kampioen Schaakvoetbal.
Bekende leden van de vereniging zijn Benjamin Bok, Twan Burg en Jasper Broekmeulen.

## Externe link

* Homepage.
Atletiek: O.S.S.-VOLO · Badminton: Badminton Club Hercules · Basketbal: Heroes · The Black Eagles · Biljart: S-S&P De Dieze · Boogschieten: Handboogvereniging Prins Bernhard · Bowlen: Bowling Vereniging 's-Hertogenbosch · Dammen: Heijmans Excelsior · Darten: Bergen Darts Team · Café Lohengrin · Duivensport: De Zwaluw · Golf: GC BurgGolf Haverleij · Golf Club Bois le Duc · Golfclub Rosmalen · Hockey: Hockeyclub 's-Hertogenbosch · MHC Rosmalen · Honkbal: Gryphons · IJshockey: Red Eagles · Korfbal: RoDeBo · Petanque: Janboel 81 · Rugby: The Dukes · Schaken: HMC Den Bosch · De Kentering · Den Bosch Noord · Tafeltennis: TTV Never Despair · TTV De Kruiskamp'81 · Tennis: Bastion Baselaar · Tennisclub Maaspoort · Tennisclub Maliskamp · Tennisvereniging Rosmalen · Turnen: Flik-Flak · OJC Rosmalen · Voetbal: SV BLC · BVV · SV CHC · DBN '22 · FC Den Bosch · Emplina · FC Engelen · Maliskamp · OJC Rosmalen · RKJVV · RKKSV · RKVV Wilhelmina · Volleybal: Spirit · Waterpolo en zwemmen: De 's-Hertogenbossche Watervrienden · De Treffers Rosmalen
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Polen

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Canada en Polen. De landen speelden tot op heden zes keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting, een vriendschappelijke wedstrijd, werd gespeeld Toronto op 1 augustus 1973. Het laatste duel, eveneens een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats op 18 november 2009 in Bydgoszcz.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Toronto | 1 augustus 1973 | Vriendschappelijk | Canada – Polen | 1 – 3 |
| 2 | Warschau | 31 oktober 1974 | Vriendschappelijk | Polen – Canada | 2 – 0 |
| 3 | Montreal | 6 juli 1975 | Vriendschappelijk | Canada – Polen | 1 – 8 |
| 4 | Toronto | 9 juli 1975 | Vriendschappelijk | Canada – Polen | 1 – 4 |
| 5 | Toronto | 15 juli 1988 | Vriendschappelijk | Canada – Polen | 1 – 2 |
| 6 | Bydgoszcz | 18 november 2009 | Vriendschappelijk | Polen – Canada | 1 – 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Polen | Doelsaldo Canada – Polen |
| Vriendschappelijk | 6 | 0 | 0 | 6 | 4 − 20 |
| Totaal | 6 | 0 | 0 | 6 | 4 − 20 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.

## Details
### Zesde ontmoeting

| Vriendschappelijk (Bydgoszcz, Polen, 18 november 2009): |||
| Polen | 1 – 0 | Canada |
| Maciej Rybus 18' | goals | |
# Amstel Gold Race 1976

De Amstel Gold Race 1976 was 230 km lang en ging van Heerlen naar Meerssen. Op het parcours waren er 20 hellingen. Aan de start stonden 118 renners.

## Verloop

De Amstel Gold Race telt vanaf nu mee voor de Super Prestige. In de beginfase ontsnapt Wim de Waal, hij wordt op de 2e beklimming van de Keutenberg ingelopen door Jan Raas, Hennie Kuiper, Joop Zoetemelk en Freddy Maertens. Freddy Maertens zet de demarrage door en fietst solo naar de finish.

## Hellingen

De 20 hellingen gerangschikt op voorkomen op het parcours.
| 1. Hussenberg 2. Raarberg 3. Cauberg 4. Sibbergrubbe 5. Keutenberg 6. Fromberg 7. Mingersberg 8. Gulperberg 9. Koning van Spanje 10. Heyenrath | 11. Kruisberg 12. Mingersberg (2e maal) 13. Gulperberg (2e maal) 14. Koning van Spanje (2e maal) 15. Heyenrath (2e maal) 16. Sibbergrubbe (2e maal) 17. Keutenberg (2e maal) 18. Fromberg (2e maal) 19. Sibbergrubbe (3e maal) 20. Cauberg (2e maal) |

## Uitslag

| rang | renner | land | tijd |
| 1 | Freddy Maertens | België | 5u 53' 08" |
| 2 | Jan Raas | Nederland | op 4' 29" |
| 3 | Luc Leman | België | op 5' 19" |
| 4 | Patrick Béon | Frankrijk | z.t. |
| 5 | Hennie Kuiper | Nederland | z.t. |
| 6 | Joop Zoetemelk | Nederland | op 5' 32" |
| 7 | Roger Swerts | België | op 6' 36" |
| 8 | Roy Schuiten | Nederland | op 6' 47" |
| 9 | Frans Verbeeck | België | z.t. |
| 10 | Kees Bal | Nederland | z.t. |
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Portugal

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Canada en Portugal. De landen speelden tot op heden twee keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting, een vriendschappelijke wedstrijd, werd gespeeld op 26 januari 1995 in Toronto. Het laatste duel, eveneens een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats in Barcelos op 26 maart 2005.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Toronto | 26 januari 1995 | Vriendschappelijk | Canada – Portugal | 1 – 1 |
| 2 | Barcelos | 26 maart 2005 | Vriendschappelijk | Portugal – Canada | 4 – 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Portugal | Doelsaldo Canada – Portugal |
| Vriendschappelijk | 2 | 0 | 1 | 1 | 2 − 5 |
| Totaal | 2 | 0 | 1 | 1 | 2 − 5 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.

## Details
### Eerste ontmoeting

| Vriendschappelijk (Toronto, Canada, 26 januari 1995): |||
| Canada | 1 – 1 | Portugal |
| Alex Bunbury 82' | goals | 10' António Folha |
| Bob Lenarduzzi | bondscoach | António Oliveira |
| Pat Onstad Rudy Doliscat 46' Randy Samuel Mark Watson Iain Fraser 88' Geoff Aunger Fernando Aguiar Nick Dasovic Carlo Corrazzin 67' Paul Peschosolido Alex Bunbury | opstellingen | Neno Rui Bento Carlos Secretário Jorge Costa Paulo Madeira Nelo 62' Antônio Caetano 62' Vado Pedro Barbosa 89' António Folha 89' Ricardo Sá Pinto |
| Ian McLean 46' Eddie Berdusco 67' Ian Carter 88' | wissels | 62' Paulo Alves 62' Calado 89' José Alberto Barroso 89' Tulipa |
| Paul Peschisolido 53' | gele kaarten | 26' Vado 74' Calado 79' Ricardo Sá Pinto |
| Debuut van Tulipa (SC Salgueiros), José Alberto Barroso (Sporting Clube de Braga) en Calado (CF Estrela da Amadora) voor Portugal. |||
# Arentshof

Het Arentshof in de Belgische stad Brugge is een tuin, palende aan het Arentshuis.

## Geschiedenis

Het classicistisch huis uit de 18e eeuw van de adellijke familie Arents ligt tussen het Groeningemuseum en Gruuthusemuseum. Tot in de 17e eeuw maakte het nog deel uit van het Gruuthusedomein.
Het was in de achttiende eeuw eigendom van Valentin de Stappens de Harnes (1713-1777), schout van Brugge. Het werd na hem de woonst van zijn zoon, Louis-Philippe de Stappens de Harnes, en van die zijn echtgenote Petronilla van Outryve. Toen de Stappens het goed vanwege schulden moest verkopen, werd het aangekocht door zijn schoonbroer Emmanuel-Louis van Outryve d'Ydewalle.
Tegen het einde van de negentiende eeuw waren huis en tuin eigendom van Aquilin Arents de Beerteghem. Het stadsbestuur oordeelde toen dat hij deze eigendom moest in bezit krijgen, om er een museale functie aan te geven en de tuin publiek te maken. Erg tegen de zin van de eigenaar werd het goed in 1908 onteigend.
De tuin werd heraangelegd en kreeg een dubbele aansluiting op de straat in winkelhaak, genaamd Groeninge. Bijkomend werd een nieuw brugje, dat de naam Sint-Bonifaciusbrug kreeg, in 1911 boven de Reie gebouwd, hetgeen aansluiting bezorgde met het andere deel van het Arentshof, met uitwegen naar het vroegere Onze-Lieve-Vrouwekerkhof-Noord, nu Guido Gezelleplein, en naar Onze-Lieve-Vrouwekerkhof-Zuid. In dit tweede deel werd een borstbeeld geplaatst van de Spaans-Brugse filosoof Juan Luis Vivès.
In het hoofdgedeelte van het Arentshof staan twee kolommen, afkomstig van de vroegere Waterhalle op de Markt. Daarachter staat een kunstwerk door Rik Poot: de Vier ruiters van de Apocalyps. Er staat ook een 'gloriette', wellicht het originele achttiende-eeuwse gebouwtje.

## Literatuur

* Luc DEVLIEGHER, De huizen van Brugge, Brugge, 1975.
* Andries VAN DEN ABEELE, In Brugge onder de Acacia, Brugge, 1987.
* W. ADRIANSSENS e.a, Groen Brugge, Brugge, 1987.
* Brigitte BEERNAERT & Jan D'HONDT, Het huis Arents, Dijver 16, in: Jaarboek van de Stedelijke Musea van Brugge, 1996.
* Brigitte BEERNAERT, Dijver 16, het Huis Arents, in: Monument en Staal, Open Monumentendag 2001.
* H. GEVAERT, Brugse bruggen, Brugge, 2001.

## Externe link

* Beschermd Arentshuis en Arentshof
# Donald Duck Voorleescast

De Donald Duck Voorleescast is een Nederlandstalige podcast waarin het Donald Duck weekblad voor wordt gelezen voor kinderen die nog niet kunnen lezen, of dyslexie hebben. De host van de podcast is Guus Ligtvoet.

## Geschiedenis

De eerste aflevering van de Donald Duck Voorleescast is gepubliceerd op 3 februari 2024. Hierin werd Donald Duck nummer 6 uit 2024 voorgelezen. Destijds was de podcast nog simpeler met slechtere audio-kwaliteit.
Gedurende 2024 steeg het aantal volgers van de Donald Duck Voorleescast flink. Guus kwam met zijn podcast in meerdere kranten en op meerdere radio zenders. Ook kwam Guus een paar keer op televisie, waaronder op het Jeugdjournaal.
In de Nederlandse hitlijsten steeg de podcast van Guus snel, op zijn top stond de podcast op plek 20. "Ik had nooit verwacht dat het zo groot zou worden", vertelde Guus aan het Algemeen Dagblad.
Op 8 februari vierde de Donald Duck Voorleescast zijn één jarig jubileum, waarbij Donald Duck nummer 6 uit 2025 voorgelezen werd.

## Frequentie

De Donald Duck Voorleescast komt net zoals de Donald Duck zelf één keer per week uit, op de zaterdag hierop volgend leest Guus het nieuwste Donald Duck voor.
# Saint-Quentin-les-Anges

Saint-Quentin-les-Anges is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire) en telt 389 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Château-Gontier.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Quentin-les-Anges bedraagt 18,0 km², de bevolkingsdichtheid is 21,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Tramway du Mont Blanc

De Tramway du Mont-Blanc (afgekort TMB) is een metersporige tandradbaan in het departement Haute-Savoie in de Franse Alpen. De lijn start in Le Fayet in de gemeente Saint-Gervais-les-Bains op een hoogte van 580 meter en bereikt via enkele tussenstations onderweg het eindstation Nid d'Aigle op 2372 meter hoogte. Dat is daarmee het hoogste treinstation van Frankrijk.
In 1904 begonnen de werkzaamheden voor de Tramway du Mont-Blanc. In 1907 werd het eerste deel tot de Col de Voza (1653 m) in gebruik genomen. In 1911 reed de tram tot aan de Bellevue (1800 m) en een jaar later bereikte het Nid d'Aigle. Het oorspronkelijke plan was om de Aiguille du Goûter (3863 m) te bereiken. Echter, door de Eerste Wereldoorlog, financiële problemen en technische moeilijkheden kwam de lijn nooit verder dan Nid d'Aigle. Sinds 1923 wordt de lijn ook in de winter gebruikt, echter alleen tot de Bellevue. In 1956 werd de lijn geëlektrificeerd met een bovenleiding waarop 11 kV op 50 Hz AC staat.
In juli 2010 sloten de plaatselijke autoriteiten uit voorzorg tijdelijk het laatste deel van de lijn en werd het eindpunt van Nid d'Aigle naar Mont Lachat verplaatst, enkele honderden meters terug tot het einde van dat zomerseizoen. Deze voorzorgsmaatregel werd genomen vanwege een gletsjermeer dat een aantal wetenschappers tijdens een routinecontrole onder de dichtbij zijnde Tête Rousse-gletsjer hadden ontdekt, dat dreigde te exploderen door de opbouwende druk van het water.

## Trivia

Op 17 juli 2023 vond vanuit de locatie van het dalstation een uitzending van de Avondetappe 2023 plaats.

## Foto's

* Het dalstation van Le Fayet
* De tramway in de winter
# You Came

You Came is een nummer van de Britse zangeres Kim Wilde. Het is de tweede single van haar zesde studioalbum Close uit 1988. Op 4 juli dat jaar werd het nummer eetst in Europa op single uitgebracht. In september volgde Japan en op 23 oktober Australië, Nieuw-Zeeland, de VS en Canada.

## Achtergrond

"You Came" is een hommage aan Wilde's neef Marty, de zoon van haar broer Ricky. Ricky heeft het nummer ook samen met Kim geschreven. De plaat leverde Kim Wilde een enorme wereldhit op. Zo werd in thuisland het Verenigd Koninkrijk de 3e positie bereikt in de UK Singles Chart. In Ierland werd de 3e positie behaald, Australië de 34e, Canada de 94e, de VS de 41e, Frankrijk en Duitsland de 5e, Zweden de 7e, Oostenrijk de 8e, Zwitserland de 3e en in de Eurochart Hot 100 de 2e.
In Nederland werd de plaat in de zomer van 1988 veel gedraaid op Radio 3 en werd een radiohit in de destijds twee landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte 13e positie in de Nederlandse Top 40 en piekte op een 11e positie in de Nationale Hitparade Top 100.
In België bereikte de plaat de 10e positie in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Italië
* ↑ Portugal
* ↑ Ierland
* ↑ Verenigde Staten
* ↑ Duitsland
* ↑ Zwitserland
* ↑ Frankrijk
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Canada
* ↑ Australië
* ↑ Denemarken
* ↑ Zweden
* ↑ Noorwegen
* ↑ You Came by Kim Wilde - Songfacts
# Gesepteerd steenglimschoteltje

Gesepteerd steenglimschoteltje (Lecania nylanderiana) is een korstmossoort uit het geslacht glimschoteltje (Lecania). Het komt voor op bomen en leeft in symbiose met een chlorococcoïde alg.

## Determinatie

Gesepteerd steenglimschoteltje is een korstvormig korstmos. Het thallus is grijs tot wit van kleur. Het heeft bruinachtig tot zwarte schotelvormige apotheciën. De ascosporen zijn kleurloos, hebben 3 transversale septa en zijn 12–18 micrometer lang en 4–5 micrometer breed.

## Ecologie

Het groeit op kalkachtige, basische rotsen.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van gesepteerd glimschoteltje strekt zich uit over Eurazië, Noord-Amerika (inclusief Mexico) en het Arctische gebied. In Nederland is de soort zeer zeldzaam.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* 1 2 3 (en) Consortorium of Lichen Herbaria
# Stef van der Linden

Stefanus Antonius Johannes Maria (Stef) van der Linden (Nijmegen, 13 juli 1952 – Blaricum, 27 december 2006) was een Nederlandse poppenspeler, zanger en decorontwerper.
Van der Linden studeerde aan de Academie voor Expressie in Utrecht. Daarna kwam hij via zijn broer Dorus terecht bij Sesamstraat, waar hij poppenspeler werd van Tommie. In 1977 stopte Van der Linden met het bespelen van Tommie nadat zijn vriendin Marijke Boon, bespeelster van het personage Troel, uit het programma stapte.
Hierna ging Van der Linden zijn broer Dorus assisteren bij het ontwerpen van decors voor de komische filmpjes van het duo Ham en Hoppa en voor de toneelvoorstelling Van de brug af gezien van het Ro Theater. Vervolgens werd hij freelanceontwerper bij de NOS als opvolger van zijn broer. Zo was hij onder andere vaste ontwerper voor het programma Het Klokhuis.
Samen met Marijke Boon vormde Van der Linden het zangduo "De Boli's" (1980–1984).
Na een ziekte overleed Van der Linden in 2006 op 54-jarige leeftijd.
* ↑ Stef van der Linden in Beeld & Geluid
* ↑ Decors van Dorus: Sesamstraat
# École nationale des chartes

De École nationale des chartes (ENC) is een Franse instelling voor hoger onderwijs op het gebied van de archiefwetenschap en historische hulpwetenschappen, opgericht in 1821 en onderdeel van de Universiteit PSL. De ENC behoort tot de zogeheten grandes écoles, de hoogste vorm van het Franse wetenschappelijke onderwijs.
De École des chartes, zoals de ENC lange tijd heette, leidde eerst vooral archivarissen op en historici die zich specialiseerden in de mediëvistiek, het geheel van disciplines die de middeleeuwen bestuderen. De term chartes in de naam van de school verwijst naar het onderzoek naar oorkonden waarin de studenten onderricht kregen en krijgen. Naast oorkondeleer, de wetenschappelijke discipline voor de bestudering van middeleeuwse en latere oorkonden, krijgt men onderricht in vakken als paleografie (het lezen van oud schrift), zegelkunde en chronologie, historische tijdrekenkunde, en verder onder andere middeleeuws Latijn, filologie en rechtsgeschiedenis. Men kan het diploma archiviste-paléographe behalen, en sinds 2006 ook een master.
Oud-leerlingen van de ENC als Bernard Lazare en Arthur Giry raakten eind 19e eeuw in opspraak toen zij tijdens de Dreyfusaffaire documenten als vervalsingen ontmaskerden. In de 20e eeuw leken vernieuwingen in de geschiedschrijving lange tijd aan de ENC voorbij te gaan. De historiografie van de Annales-school werd er gewantrouwd. Een anekdote wil dat de deur tussen de ENC en de aangrenzende École des hautes études en sciences sociales letterlijk nooit open ging. Bekende Franse historici studeerden aan de ENC, zoals Gabriel Hanotaux, Régine Pernoud, Michel Pastoureau en Jean Favier, maar ook de schrijvers Roger Martin du Gard, winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur in 1937, François Mauriac, die deze prijs in 1952 kreeg, Georges Bataille, André Chamson en de filosoof René Girard. Sinds 1839 geeft men een eigen tijdschrift uit, Bibliothèque de l'Ecole des Chartes, een van Frankrijks oudste wetenschappelijke tijdschriften.
# Klaas Siekman

Klaas Siekman (Hoogkerk, 18 juli 1878 - Zuidhorn, 14 december 1958), ook wel K. Siekman Azn. genoemd, was een Nederlandse architect. Zijn werk is vooral te vinden in het westelijke deel van de provincie Groningen.

## Leven en werk

Klaas Siekman, een zoon van de timmerman Arend Siekman (1841-1932), werkte vanuit Zuidhorn, waar hij gelijktijdig zelfstandig architect, gemeente-architect en ambtenaar Bouw- en Woningtoezicht was. Bovendien was hij als waterbouwkundige in dienst bij het waterschap Westerkwartier. Ook bekleedde Siekman vanaf de oprichting in 1908 tot 1943 het directeurschap van de Openbare Vakteekenschool in Zuidhorn, die huisde in een door hemzelf ontworpen pand.
Siekmans werk had vooral een eclectisch karakter. Zijn vroege ontwerpen laten een voorliefde voor de art nouveau zien, maar later maakte hij ook gebruik van elementen uit de stijl van de Amsterdamse School. Tot zijn bekendere werken behoren de gemeentehuizen van Grijpskerk (1913) en Zuidhorn (1916), waarvan het laatste overigens een vrijwel letterlijke kopie is van de in 1956 afgebroken laat-middeleeuwse Hoofdwacht op de Grote Markt in Groningen. Verder ontwierp hij - niet zelden voor renteniers - een groot aantal woonhuizen, zowel in Zuidhorn als in onder andere Grijpskerk, Noordhorn en Oldehove. Verder tekende hij arbeiderswoningen in Bedum (1915) en Hoogkerk (1919-'20). Verschillende ontwerpen van Siekmans hand zijn aangewezen als rijksmonument. Dat geldt ook voor de villa Linea Recta in Zuidhorn (1925), die werd ontworpen door L.C. van der Vlugt (1894-1936) en waarvan Siekman uitvoerend architect was. Het pand geldt als het oudste voorbeeld van het nieuwe bouwen in de provincie Groningen.
Klaas Siekman is in december 1958 op 80-jarige leeftijd te Zuidhorn overleden.

## Werken (selectie)

* 1908: Openbare Vakteekenschool, Zuidhorn
* 1909: Directeurswoning zuivelfabriek, Grijpskerk
* 1910-'11: Rentenierswoning met aangebouwd koetshuis, Zuidhorn
* 1911: Woonhuis, Noordhorn
* 1912: Hervormde pastorie, Oldehove
* 1913: Gemeentehuis, Grijpskerk
* 1914: Woonhuis, Zuidhorn
* 1915: Arbeiderswoningen met schuurtjes, Bedum
* 1915: Rentenierswoning Zonnehof, Grijpskerk
* 1916: Gemeentehuis, Zuidhorn
* 1919: Belastingkantoor met twee dienstwoningen, Zuidhorn
* 1919-'20: Arbeiderswoningen in de Suikerbuurt, Hoogkerk
* 1922: Woonhuis met aangebouwd koetshuis, Zuidhorn
* 1925: Villa Linea Recta (uitvoering van een ontwerp van L.C. van der Vlugt), Zuidhorn
* 1934: Hervormde pastorie, Sebaldeburen
* 1937-'38: Uitbreiding gemeentehuis, Zuidhorn
# Gesepteerd steenglimschoteltje

Gesepteerd steenglimschoteltje (Lecania nylanderiana) is een korstmossoort uit het geslacht glimschoteltje (Lecania). Het komt voor op bomen en leeft in symbiose met een chlorococcoïde alg.

## Determinatie

Gesepteerd steenglimschoteltje is een korstvormig korstmos. Het thallus is grijs tot wit van kleur. Het heeft bruinachtig tot zwarte schotelvormige apotheciën. De ascosporen zijn kleurloos, hebben 3 transversale septa en zijn 12–18 micrometer lang en 4–5 micrometer breed.

## Ecologie

De soort groeit epilitisch op kalkhoudende, basische rotsen.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van gesepteerd glimschoteltje strekt zich uit over Eurazië, Noord-Amerika (inclusief Mexico) en het Arctische gebied. In Nederland is de soort zeer zeldzaam.