OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Schildwachtleeuwerik

De schildwachtleeuwerik (Corypha athi) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken). Eerder werd deze vogel beschouwd als een ondersoort van de roodnekleeuwerik (C. africana).

## Verspreiding

Deze soort komt voor in Kenia en Tanzania en telt twee ondersoorten:
* C. a. athi: van centraal Kenia tot noordoostelijk Tanzania.
* C. a. harterti: zuidelijk-centraal Kenia.

## Status

De schildwachtleeuwerik komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar (nog) een ondersoort van de roodnekleeuwerik (Corypha africana).
* 1 2 (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Grand Prix Formule 1 van Monaco 1978

De Grand Prix Formule 1 van Monaco 1978 werd gehouden op 7 mei 1978 in Monaco.

## Uitslag

| Positie | Nummer | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 4 | Patrick Depailler | Tyrrell-Ford | 75 | 1:55:14.66 | 5 | 9 |
| 2 | 1 | Niki Lauda | Brabham-Alfa Romeo | 75 | +22,45 s | 3 | 6 |
| 3 | 20 | Jody Scheckter | Wolf-Ford | 75 | +32,29 s | 9 | 4 |
| 4 | 2 | John Watson | Brabham-Alfa Romeo | 75 | +33,53 s | 2 | 3 |
| 5 | 3 | Didier Pironi | Tyrrell-Ford | 75 | +1:08.06 | 13 | 2 |
| 6 | 35 | Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 75 | +1:08.77 | 14 | 1 |
| 7 | 8 | Patrick Tambay | McLaren-Ford | 74 | +1 Ronde | 11 | |
| 8 | 11 | Carlos Reutemann | Ferrari | 74 | +1 Ronde | 1 | |
| 9 | 14 | Emerson Fittipaldi | Fittpaldi-Ford | 74 | +1 Ronde | 20 | |
| 10 | 15 | Jean-Pierre Jabouille | Renault | 71 | +4 Rondes | 12 | |
| 11 | 5 | Mario Andretti | Lotus-Ford | 69 | +6 Rondes | 4 | |
| NF | 12 | Gilles Villeneuve | Ferrari | 62 | Ongeluk | 8 | |
| NF | 6 | Ronnie Peterson | Lotus-Ford | 56 | Versnellingsbak | 7 | |
| NF | 7 | James Hunt | McLaren-Ford | 43 | Handling | 6 | |
| NF | 36 | Rolf Stommelen | Arrows-Ford | 38 | Rijder onwel | 19 | |
| NF | 27 | Alan Jones | Williams-Ford | 29 | Olielek | 10 | |
| NF | 22 | Jacky Ickx | Ensign-Ford | 27 | Remmen | 16 | |
| NF | 16 | Hans-Joachim Stuck | Shadow-Ford | 24 | Ongeluk | 17 | |
| NF | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Matra | 13 | Versnellingsbak | 15 | |
| NF | 18 | Rupert Keegan | Surtees-Ford | 8 | Transmissie | 18 | |
| NQ | 9 | Jochen Mass | ATS-Ford | | | | |
| NQ | 17 | Clay Regazzoni | Shadow-Ford | | | | |
| NQ | 10 | Jean-Pierre Jarier | ATS-Ford | | | | |
| NQ | 19 | Vittorio Brambilla | Surtees-Ford | | | | |
| PQ | 32 | Keke Rosberg | Theodore-Ford | | | | |
| PQ | 24 | Derek Daly | Hesketh-Ford | | | | |
| PQ | 31 | René Arnoux | Martini-Ford | | | | |
| PQ | 25 | Héctor Rebaque | Lotus-Ford | | | | |
| PQ | 30 | Brett Lunger | McLaren-Ford | | | | |
| PQ | 37 | Arturo Merzario | Merzario-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Carlos Reutemann | Ferrari | 1:28.34 |
| Snelste ronde | Niki Lauda | Brabham-Alfa Romeo | 1:28.65 |
1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1948 · 1950 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Station Le Molay-Littry

Station Le Molay-Littry is een spoorweghalte gelegen op het grondgebied van de Franse gemeente Le Molay-Littry, in het departement Calvados (Normandië) Het station ligt aan de lijn van Mantes-la-Jolie naar Cherbourg. Zij wordt bediend door treinen van het netwerk Nomad Train op de trajecten Caen - Cherbourg en Caen - Coutances.

## Ligging

Het station bevindt zich op kilometerpunt (PK) 282,604 van de lijn van Mantes-la-Jolie naar Cherbourg, tussen de stations van Bayeux en Lison.

## Geschiedenis

Het station is vermoedelijk in 1858 geopend, tegelijkertijd met de rest van het tracédeel. Het had een reizigersgebouw dat leek op dat in Bayeux, maar dat is voor de 21ste eeuw gesloopt.
Sinds 1996 is het geen stop meer voor Intercités-treinen.

## Bediening

Le Molay-Littry wordt bediend door Nomad Train-treinen, die verbindingen onderhouden van Caen naar Cherbourg en van Caen naar Coutances.
* ↑ Gérard Blier, Nouvelle géographie ferroviaire de la France, Tome 2, Planche 29.
# Johannes de Doperkerk (Exmorra)

De Johannes de Doperkerk is een kerkgebouw in Exmorra in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De romaanse eenbeukige kerk uit de 13e eeuw was oorspronkelijk gewijd aan Johannes de Doper. In 1836 stortte de bouwvallige zadeldaktoren in. De westgevel werd herbouwd met een dakruiter met ingesnoerde spits. Het middenschip kreeg zijn romaanse kenmerken weer terug tijdens de restauratie van 1963-'66. De kerk is een rijksmonument.
Het interieur wordt gedekt door een houten tongewelf. Het orgel uit 1895 is gemaakt door de firma Van Dam.
* Interieur met orgel
* 2013
# Jeroen Leenders

Jeroen Leenders (Bonheiden, 1978) is een Vlaams stand-upcomedian.

## Biografie

Leenders ouders waren bankdirecteur en verpleegkundige. Hij groeide op in Westmalle en volgde lagere school op het Sint-Jan-Berchmanscollege van Westmalle.
Na zijn middelbare school volgde hij een opleiding tot helikopterpiloot. Na aan de slag geweest te zijn als magazijnier en heftruckchauffeur was hij van 1999 tot 2010 taxichauffeur in Antwerpen.
Leenders debuteerde als comedian op 5 juni 2007 in de comedyclub café The Joker in Antwerpen. In 2008 werd hij tweede bij de 123 Comedy Award en was hij de winnaar van de Gouden Kabouter op het Eindhoven Cabareteske. Het jaar daarop stond hij in de finale van de Comedy Casino Cup. In 2010 deed Leenders mee aan het Leids Cabaret Festival. Hij won de juryprijs. Hij is sinds 2011 het eerste Belgische lid van het Amsterdamse comedy-collectief Comedytrain en treedt ook vaak op in hun club Toomler. In het theaterseizoen 2010-2012 toerde hij met de show Sorry, ik ben Jeroen Leenders. In 2012-2014 toerde hij met Geen Idee, in 2014-2015 met Pagliacci en in 2015-2016 met Wildeman. Vervolgens bleef Jeroen enkele jaren weg uit het theater. In 2011 richtte hij, samen met 14 collega's, het comedy-collectief The Line-Up op, dat onder wisselende bezetting vijf jaar lang zou toeren langsheen voornamelijk Vlaamse theaters.
In 2014 startte Leenders in café The Joker met zijn project The Jeroen Leenders Experience. Hierin staat hij maandelijks een uur lang zonder voorbereide grappen op het podium. De productie breidde in 2020 uit naar drie andere vaste locaties in Amsterdam, Rotterdam en Utrecht. Later ook naar Geel, Gent, Mechelen en Hasselt.
In 2016 speelde Jeroen Leenders een rol in de Belgische film Everybody Happy, geregisseerd door Nic Balthazar.
Eind 2023 nam Leenders deel aan de Vlaamse televisiequiz De Slimste Mens ter Wereld. Hij bereikte de finaleweken.

### Persoonlijk

Jeroen Leenders woonde een tijd in Nederland. Momenteel woont hij in België. Hij had een relatie met Veerle Malschaert. Samen kregen zij een zoon in 2010 en een dochter in 2013.

## Externe link

* Geen URL gevonden. Voeg een URL toe hier of op Wikidata.
* wittenond.be Interview Jeroen Leenders: Ik wil intelligente humor brengen
* ↑ Afl 87 Jeroen Leenders is te gast. Gearchiveerd op 19 januari 2022.
* ↑ Leids Cabaret Festival, Leids Cabaret Festival | Jeroen Leenders. Leids Cabaret Festival. Gearchiveerd op 19 januari 2022. Geraadpleegd op 18 januari 2022.
* ↑ Home. Comedytrain. Geraadpleegd op 18 januari 2022.
* ↑ The Line-Up. www.facebook.com. Gearchiveerd op 18 januari 2022. Geraadpleegd op 18 januari 2022.
* MusicBrainz: e524060e-dd7c-41b9-9b8d-7f4b6c68b70e
# Johanneskerk (Oosthem)

De Johanneskerk van Oosthem is een kerkgebouw in de gemeente Súdwest-Fryslân in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De kerk uit 1860 verving een middeleeuwse voorganger uit de 13e eeuw die gewijd was aan Johannes de Doper. De neoclassicistische zaalkerk met driezijdige koorsluiting en een ingebouwde, gepleisterde toren van drie geledingen met ingesnoerde naaldspits werd gebouwd naar ontwerp van Albert Breunissen Troost. De rondboogvensters worden gescheiden door lisenen. De consistoriekamer bevindt zich aan de oostzijde. In de toren een mechanisch torenuurwerk (1915) van de Gebr. Van Bergen. Het kerkgebouw is een rijksmonument.
Het gepleisterde interieur wordt gedekt door een tongewelf. Het orgel uit 1838 is gemaakt door Willem van Gruisen en werd in 1860 door Willem Hardorff in de nieuwe kerk geplaatst.
Het dak is bedekt met de vrij zeldzame Oegstgeester dakpan wat een mooi lijnenspel oplevert.
De Johanneskerk en de gereformeerde kerk van Oosthem vormen samen met de Laurentiuskerk van Folsgare en de Gertrudiskerk van Abbega een PKN gemeente.
* Interieur met preekstoel in 1959
* Interieur met orgel (2000)
# De Rijkswaterstaat I (schip, 1915)

Het directievaartuig De Rijkswaterstaat I is een vergaderlocatie van Rijkswaterstaat en komt ook bij maritieme evenementen. Omdat het schip tegenwoordig landelijk wordt ingezet kreeg het schip deze nieuwe naam op woensdag 29 mei 2013 in Lelystad-Haven. Het kan door elke ambtenaar van Rijkswaterstaat worden gereserveerd, mits met toestemming van het afdelingshoofd en alleen voor doelen van de organisatie.
Het schip werd als klipper gebouwd in opdracht van ingenieur Cornelis Lely voor de directie in het arrondissement Hoorn. Gebouwd als Rijkswaterstaat maar al snel onder de naam Noord-Holland. Het werd gebruikt om waterstaatswerken te schouwen en voor excursies. Het is altijd al bedoeld geweest voor de ontvangst van belangrijke relaties, zoals indertijd keizer Wilhelm II van Duitsland, die na de Eerste Wereldoorlog met dit schip naar Wieringen werd gebracht.
Oorspronkelijk had het schip geen stuurhut, maar een theehut, van waaruit de kombuis zo naar dek kon worden gegaan. De originele koekoek zit er nog wel op. Het werd in 1981 bij werf Jongert in Medemblik verbouwd en opnieuw in 1985, in verband met de stuurhut, hoger getuigd bij Scheepstimmerwerf 't Kolkje in Makkum. Tegenwoordig dient het tuig aan de wind als steuntuig en wordt voornamelijk op de motor gevaren.
In de Tweede Wereldoorlog was het schip verstopt in de Noordoostpolder, maar werd ontdekt en naar Duitsland afgevoerd. Het werd onttakeld teruggevonden in Travemünde: zonder inventaris, zeilen en rondhouten. Het werd weer in de originele staat gebracht op de marinewerf in Den Helder en werd daarna onder meer gebruikt bij de opsporing en berging van vliegtuigwrakken in het IJsselmeer.
Het is het oudste schip in de vaart bij Rijkswaterstaat; het is niet gecertificeerd voor gebruik op zee.
Het onderhoud wordt door de bemanning zelf gedaan.

## Zeilplan

* Gaffelgrootzeil 40 m²
* Gaffeltopzeil 20 m²
* Boomfok 15 m²
* Binnenkluiver 20 m²
* Buitenkluiver 45 m²
# Grand Prix Formule 1 van België 1978

De Grand Prix Formule 1 van België 1978 werd gehouden op 21 mei 1978 op Zolder.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 5 | Mario Andretti | Lotus-Ford | 70 | 1:39:52.02 | 1 | 9 |
| 2 | 6 | Ronnie Peterson | Lotus-Ford | 70 | +9,90 s | 7 | 6 |
| 3 | 11 | Carlos Reutemann | Ferrari | 70 | +24,34 s | 2 | 4 |
| 4 | 12 | Gilles Villeneuve | Ferrari | 70 | +47,04 s | 4 | 3 |
| 5 | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Matra | 69 | Ongeluk | 14 | 2 |
| 6 | 3 | Didier Pironi | Tyrrell-Ford | 69 | +1 Ronde | 23 | 1 |
| 7 | 30 | Brett Lunger | McLaren-Ford | 69 | +1 Ronde | 24 | |
| 8 | 33 | Bruno Giacomelli | McLaren-Ford | 69 | +1 Ronde | 21 | |
| 9 | 31 | René Arnoux | Martini-Ford | 68 | +2 Rondes | 19 | |
| 10 | 27 | Alan Jones | Williams-Ford | 68 | +2 Rondes | 11 | |
| 11 | 9 | Jochen Mass | ATS-Ford | 68 | +2 Rondes | 16 | |
| 12 | 22 | Jacky Ickx | Ensign-Ford | 64 | +6 Rondes | 22 | |
| 13 | 19 | Vittorio Brambilla | Surtees-Ford | 63 | Motor | 12 | |
| DNF | 16 | Hans-Joachim Stuck | Shadow-Ford | 56 | Spin | 10 | |
| NC | 15 | Jean-Pierre Jabouille | Renault | 56 | +14 Rondes | 20 | |
| DNF | 20 | Jody Scheckter | Wolf-Ford | 53 | Spin | 5 | |
| DNF | 4 | Patrick Depailler | Tyrrell-Ford | 51 | Versnellingsbak | 13 | |
| DNF | 17 | Clay Regazzoni | Shadow-Ford | 40 | Transmissie | 18 | |
| DNF | 35 | Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 31 | Ophanging | 8 | |
| DNF | 36 | Rolf Stommelen | Arrows-Ford | 26 | Spin | 17 | |
| DNF | 2 | John Watson | Brabham-Alfa Romeo | 18 | Ongeluk | 9 | |
| DNF | 1 | Niki Lauda | Brabham-Alfa Romeo | 0 | Ongeluk | 3 | |
| DNF | 7 | James Hunt | McLaren-Ford | 0 | Ongeluk | 6 | |
| DNF | 14 | Emerson Fittipaldi | Fittpaldi-Ford | 0 | Ongeluk | 15 | |
| DNQ | 18 | Rupert Keegan | Surtees-Ford | | | | |
| DNQ | 24 | Derek Daly | Hesketh-Ford | | | | |
| DNQ | 32 | Keke Rosberg | Theodore-Ford | | | | |
| DNQ | 10 | Alberto Colombo | ATS-Ford | | | | |
| DNPQ | 25 | Héctor Rebaque | Lotus-Ford | | | | |
| DNPQ | 37 | Arturo Merzario | Merzario-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Mario Andretti | Lotus-Ford | 1:20.90 |
| Snelste ronde | Ronnie Peterson | Lotus-Ford | 1:23.13 |
1925 · 1930 · 1931 · 1933 · 1934 · 1935 · 1937 · 1939 · 1947 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1958 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1970 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2004 · 2005 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2029 · 2031
# Paolo Magretti

Paolo Magretti (Milaan, 15 december 1854 – Paderno Dugnano, 30 augustus 1913) was een Italiaans entomoloog en wielrenner.
Als wielrenner won hij in in 1876 Milaan-Turijn, als entomoloog publiceerde hij tientallen artikelen, met name over vliesvleugeligen uit tropisch Afrika.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9003 0504
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 165415231
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CUBV096419
* Virtual International Authority File: 283597953
* WorldCat: E39PBJwmTB33P698FDTMrg9JjC
# Berg en Dalseweg

De Berg en Dalseweg is een straat in het oosten van Nijmegen, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is een doorgaande weg tussen het stadscentrum en de gemeentegrens met Berg en Dal waar de straat overgaat in de Oude Kleefsebaan.

## Geschiedenis

De Weg naar Cleef werd in de 17de eeuw aangelegd tussen Nijmegen en het Duitse Kleve. In 1882 werd de weg naar Berg en Dal vernoemd. Berg en Dal werd een bekend toeristenoord nadat het luxe 'Grand Hôtel Berg en Dal' er in 1869 was gevestigd.
De weg loopt parallel aan het Kops Plateau waar de Romeinen een legerplaats hadden. Tot 1947 was de naam Berg en Dalscheweg in gebruik.
De Berg en Dalseweg is circa 3 km lang en wordt na 250 meter onderbroken door het Mariaplein. Het deel tussen de Sint Canisiussingel en het Mariaplein heette tot omstreeks 1900 'Berg en Dalschestraat. Hier is via de Meester Franckenstraat een aansluiting op het Trajanusplein. De Berg en Dalseweg is de belangrijkste uitvalsweg voor Nijmegen-Oost. De weg wordt middels vals plat steeds steiler.

## Bebouwing

Tot omstreeks 1880 stond er nauwelijks bebouwing aan de Berg en Dalseweg, maar na slechting van de stadswallen in 1876 verrezen er, tussen 1880 en 1910, aan weerszijden imposante villa's, herenhuizen, scholen en kerken. Het gebied rond de oude stadskern van Nijmegen werd volgens het plan van L.A. Brouwer tot ontwikkeling gebracht en langs de singels en radiale uitvalswegen werd er door projectontwikkelaars en particulieren grond aangekocht ten behoeve van woningbouw voor welgestelden.
De Berg en Dalseweg kwam tijdens de Bevrijding van Nijmegen in september 1944 in de frontlinie te liggen. Een flink deel van de bebouwing ging in vlammen op, waaronder hotel Pays Bas op nummer 1.
Er zijn panden te vinden van de bekende architecten F.A. Ludewig (Berg en Dalseweg 148), Charles Estourgie (Berg en Dalseweg 178), Oscar Leeuw en Nicolaas Molenaar sr., de architect van het meest opvallende gebouw in de straat, het Canisius College (internaat). Er zijn veel gebouwen in de stijl van de art nouveau en art deco te vinden. Verder is er de Sint-Stephanuskerk te vinden en de Maria Geboortekerk. De jeugdinrichting 'De Hunnerberg' begon in 1905 met de bouw van een tuchthuis aan de Berg en Dalseweg, De oorspronkelijke gebouwen zijn de stijl van de art nouveau gebouwd. Ook het huidige Canisius College ligt aan de Berg en Dalseweg.
In het pand aan de Berg en Dalseweg 359 was vanaf 1910 Café Hengstdal gevestigd. Tegenwoordig is dit restaurant Tante Koosje. Ongeveer schuin hiertegenover ligt een tankstation van Tinq.
De Sint Maartenskliniek, die zelf op grondgebied van de gemeente Berg en Dal ligt, heeft haar entree aan de Berg en Dalseweg.
# Piet Dickentman

Pieter Casper Johan Dikkentman (beter bekend als Piet Dickentman) (Amsterdam, 4 januari 1879 - aldaar, 7 oktober 1950) was een Nederlands wielrenner.

## Carrière

Hij was de eerste Nederlander die bij de professionele stayers de wereldtop bereikte. Hij werd prof in 1900 en werd prompt Europees kampioen. In 1903 werd hij wereldkampioen. Omdat hij vooral in Duitsland reed kwam hij daarna zelden in actie bij het Nederlands kampioenschap, waardoor hij ook niet vaak werd afgevaardigd naar de wereldkampioenschappen baanwielrennen.
Dickentman was een van de eerste Nederlanders die van de sport konden leven. Hij beleefde twee uitzonderlijke jaren: in 1906 en 1910 won hij alle wedstrijden waar hij aan meedeed. Hij beëindigde zijn wielercarrière pas in 1928, in het gloednieuwe Olympisch Stadion van Amsterdam. Daarna werd hij gangmaker, maar dat werd geen succes. Ook had hij een rijwielzaak in Amsterdam.

## Belangrijkste overwinningen
### 1900

    Europees kampioen stayeren, Elite

### 1903

    Wereldkampioen stayeren, Elite
* (en) Profiel van Piet Dickentman op olympedia.org
* Profiel van Piet Dickentman op De wielersite
* Biografie Dickentman (met foto's) op Duitse wielersite
* Frans Oudejans, 'Dikkentman, Pieter Casper Johan (1879-1950)', in Biografisch Woordenboek van Nederland
* Biografisch Portaal: 45515400
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 322822378
* Virtual International Authority File: 284916825
# Berg en Dalseweg

De Berg en Dalseweg is een straat in het oosten van Nijmegen, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is een doorgaande weg tussen het stadscentrum en de gemeentegrens met Berg en Dal, waar de straat overgaat in de Oude Kleefsebaan.

## Geschiedenis

De Weg naar Cleef werd in de 17de eeuw aangelegd tussen Nijmegen en het Duitse Kleve. In 1882 werd de weg naar Berg en Dal vernoemd. Berg en Dal werd een bekend toeristenoord nadat het luxe 'Grand Hôtel Berg en Dal' er in 1869 was gevestigd.
Tot 1947 was de naam Berg en Dalscheweg in gebruik.

## Traject

De Berg en Dalseweg is circa 3 km lang en wordt na 250 meter onderbroken door het Mariaplein. Het deel tussen de Sint Canisiussingel en het Mariaplein heette tot omstreeks 1900 'Berg en Dalschestraat. Hier is via de Meester Franckenstraat ook een aansluiting op het Trajanusplein.
De Berg en Dalseweg is de belangrijkste uitvalsweg voor Nijmegen-Oost. De weg wordt middels vals plat steeds steiler.
De weg loopt parallel aan het Kops Plateau, waar de Romeinen een legerplaats hadden.
Nabij de Berg en Dalseweg begint de Natuurwandelroute N70.

## Bebouwing

Tot omstreeks 1880 stond er nauwelijks bebouwing aan de Berg en Dalseweg, maar na slechting van de stadswallen in 1876 verrezen er, tussen 1880 en 1910, aan weerszijden imposante villa's, herenhuizen, scholen en kerken. Het gebied rond de oude stadskern van Nijmegen werd volgens het plan van L.A. Brouwer tot ontwikkeling gebracht. Langs de singels en radiale uitvalswegen werd er door projectontwikkelaars en particulieren grond aangekocht ten behoeve van woningbouw voor welgestelden.
De Berg en Dalseweg kwam tijdens de Bevrijding van Nijmegen in september 1944 in de frontlinie te liggen. Een flink deel van de bebouwing ging in vlammen op, waaronder hotel Pays Bas op nummer 1.
Er zijn panden te vinden van de bekende architecten F.A. Ludewig (Berg en Dalseweg 148), Charles Estourgie (Berg en Dalseweg 178), Oscar Leeuw en Nicolaas Molenaar sr., de architect van het meest opvallende gebouw in de straat, het Canisius College (internaat). Er zijn veel gebouwen in de stijl van de art nouveau en art deco te vinden. Verder is er de Sint-Stephanuskerk te vinden en de Maria Geboortekerk. De jeugdinrichting 'De Hunnerberg' begon in 1905 met de bouw van een tuchthuis aan de Berg en Dalseweg, De oorspronkelijke gebouwen zijn de stijl van de art nouveau gebouwd. Ook het huidige Canisius College ligt aan de Berg en Dalseweg.
In het pand aan de Berg en Dalseweg 359 was vanaf 1910 Café Hengstdal gevestigd. Tegenwoordig is dit restaurant Tante Koosje. Ongeveer schuin hiertegenover ligt een tankstation van Tinq.
De Sint Maartenskliniek, die zelf op grondgebied van de gemeente Berg en Dal ligt, heeft haar entree aan de Berg en Dalseweg.
# Bodyrox

Bodyrox is de projectnaam van de Engelse dj's Jon Pearn en Nick Bridges.
Pearn en Bridges waren bij de vorming van het project Bodyrox al lang bekende namen in de dancewereld, en maakten eerder al platen met elkaar onder de naam Pearn & Bridges. Pearn was eerder ook al succesvol met Michael Gray als Full Intention. In 2006 vormde het duo Bodyrox en maakten ze een hit in meerdere landen met Yeah yeah, gezongen door de Britse zangeres Luciana. Het nummer werd gevolgd door nog enkele minder succesrijke singles. In 2010 maakten ze de single We Dance On met de rapgroep N-Dubz. Die werd een hit in eigen land.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Yeah yeah | 2006 | 04-11-2006 | 17 | 6 | met Luciana / Dancesmash op Radio 538 |
| What planet are you on | 2008 | 02-02-2008 | tip4 | - | met Luciana |
| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Yeah yeah | 2006 | 23-12-2006 | 30 | 12 | met Luciana |