OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dorien Dijkhuis

Dorien Maria Dijkhuis (Apeldoorn, 1978) is een Nederlands schrijver, dichter en journalist. Haar debuutbundel 'Waren We Dieren' verscheen half november 2019 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. In januari 2024 verscheen de roman 'Dezelfde maan' bij Uitgeverij van Oorschot.

## Leven en werk

Dijkhuis is geboren in Apeldoorn en verhuisde in 1990 naar Sneek. In Utrecht studeerde zij Taal- en Cultuurstudies aan de Universiteit Utrecht met een specialisatie in Latijns-Amerikaanse geschiedenis en cultuur. Na cum laude afronding van haar studie schrijft ze als freelance journalist over gezondheid, psychologie, gastronomie, kunst en literatuur voor verschillende tijdschriften, magazines en kranten.
In 2013 startte Dijkhuis met de Schrijversvakschool in Amsterdam, waar zij in 2019 afstudeerde. Tijdens die periode verschenen gedichten, korte verhalen en reisverhalen van haar hand in de literaire bladen Tirade, Bouillon!, digitaal tijdschrift De Optimist, tijdschrift Extaze en Het liegend konijn. Een aantal gedichten werd daarnaast opgenomen in bloemlezingen, waaronder de bundel 10 voor 10, tien Extaze-dichters van de jaren tien.
Na de publicatie van haar debuutbundel begon ze poëzie, proza en essay steeds vaker te combineren. 'Dezelfde maan' is een mozaïekroman waarin de genres door elkaar lopen. Ook buiten het papier verkent ze de grenzen van de literaire genres. Dijkhuis werkt graag samen met kunstenaars uit andere disciplines zoals musici, tekenaars en VR-bouwers. Zo maakte ze in 2022 de poëtische virtual reality-installatie VER en werkt ze met muzikanten aan verschillende poëtisch-muzikale voorstellingen.
Dijkhuis woonde en werkte lange tijd in Utrecht waar ze deel uitmaakte van het Utrechts Stadsdichtersgilde en mede-verantwoordelijk was voor de Eenzame Uitvaart in de stad. Momenteel woont zij in Amsterdam en maakt zij als dichter deel uit van de Poule des Doods, de dichtersgroep die in Amsterdam gedichten schrijft voor eenzaam overledenen namens Eenzame Uitvaart Amsterdam.
* ↑ Co Woudsma maakt een valse start, maar Dorien Dijkhuis begint goed, de Volkskrant, 3 januari 2020. Gearchiveerd op 25 januari 2020.
* ↑ Recensie: Dorien Dijkhuis – waren we dieren, Tzum, 22 november 2019. Gearchiveerd op 25 januari 2020.
# Israël en de Bijbel

Stichting Israël en de Bijbel is een Nederlandse christelijke organisatie, opgericht in 1969, met als doel het verspreiden van de Bijbel onder Joden wereldwijd en het geven van onderwijs aan christenen over de rol van het volk Israël in de heilsgeschiedenis.

## Activiteiten

De stichting ontwikkelt en verspreidt op maat gemaakte Bijbels, afgestemd op de taal en behoeften van Joodse gemeenschappen wereldwijd. Zo heeft de stichting speciale bijbeluitgaven voor onder andere backpackers en charedische Joden. Daarnaast biedt de organisatie training en partnerschappen aan om anderen te ondersteunen in het respectvol en betekenisvol delen van het Evangelie met Joden. Door deze initiatieven hoopt de stichting bij te dragen aan een beter begrip van de Bijbel en het bevorderen van de relatie tussen christenen en joden.

## Publicaties en evenementen

De stichting geeft het 'IB Magazine' uit, dat tien keer per jaar verschijnt en o.a. Bijbelstudies biedt, achtergronden, reisverslagen en getuigenissen. Daarnaast is er de nieuwsbrief 'IB Nieuws', die vier keer per jaar verschijnt. Ook is er een tweewekelijkse 'IB Podcast'. Jaarlijks organiseert de stichting een ontmoetingsdag voor belangstellenden.

## Samenwerking

Stichting Israël en de Bijbel werkt samen met diverse organisaties, waaronder Jews for Jesus, Chosen People Ministries, IMJP, SDHS en The Bible Society in Israel.

## Externe Links

* Officiële website: www.israelendebijbel.nl
* Podcast
* ↑ Reenen, Jan van, Digibron.nl, Bijbel voor in backpack van rondreizende Joodse ex-militair. Digibron.nl (20230505). Geraadpleegd op 11 maart 2025.
* ↑ Stuijvenberg, Eunice Hoekman-van, Digibron.nl, Hebreeënbrief voor ‘vergeten’ ultraorthodoxe Joden. Digibron.nl (20190112). Geraadpleegd op 11 maart 2025.
# Johan Tollenaere

Johan Tollenaere (8 juli 1967) is de burgemeester van Maaseik tussen 2019 en 2025.
Tot november 2010 was Tollenaere schepen van Maaseik. Hij is lid van Open VLD.
Als burgemeester van Maaseik kwam Tollenaere op 20 juni 2021 in het nieuws nadat hij tijdens een mountainbiketocht een lijkgeur waarnam in het Dilserbos. De politie werd verwittigd, en later werd bevestigd dat het lichaam van de voortvluchtige militair Jürgen Conings gevonden was, waarmee een einde kwam aan de zoektocht naar Conings.

## Externe link

* Pagina van Johan Tollenare op de website van de stad Maaseik
* ↑ Profiel Johan Tollenaere, OpenVLD
* ↑ HLN in de buurt (5 januari 2019), Kersvers burgemeester Johan Tollenaere (Open Vld): "Ik kan écht wakker liggen van dossiers".
* ↑ De Standaard--Liberale schepen verliest bevoegdheden
* ↑ Federaal parket bevestigt: "Volgens eerste vaststellingen is gevonden lichaam dat van Jürgen Conings", VRT NWS, 20 juni 2021. Gearchiveerd op 15 mei 2023.
# Sergej Sjelpakov

Sergej Sjelpakov (Isilkul, 18 september 1956), was een wielrenner uit de Sovjet-Unie.
Sjelpakov won tijdens de Olympische Zomerspelen 1980 in eigen land samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de 100 kilometer ploegentijdrit.

## Resultaten op kampioenschappen

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1980 | | 1 ploegentijdrit |
* Profiel van Sergej Sjelpakov op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Sergej Sjelpakov op olympedia.org
* Profiel van Sergej Sjelpakov op De wielersite
* (en) Profiel van Sergej Sjelpakov op sports-reference.com (gearchiveerd)
1960: Trapè, Bailetti, Cogliati, Fornoni · 1964: Zoet, Dolman, Karstens, Pieterse · 1968: Zoetemelk, Den Hertog, Krekels, Pijnen · 1972: Jardi, Komnatov, Lichatsjov, Sjoekov · 1976: Tsjoekanov, Tsjaplygin, Kaminski, Pikkuus · 1980: Kasjirin, Logvin, Sjelpakov, Jarkin · 1984: Bartalini, Giovannetti, Poli, Vandelli · 1988: Ampler, Kummer, Landsmann, Schur · 1992: Dittert, Meyer, Peschel, Rich
# Marcel Gobillot

Marcel René Gasperd Gobillot (Parijs, 3 januari 1900 – Montreuil, 12 januari 1981) was een Frans wielrenner.

## Carrière

Gobillot won tijdens de Olympische Zomerspelen 1920 de gouden medaille in de wegwedstrijd voor ploegen, individueel werd hij veertiende.
In totaal nam hij twee keer deel aan de Ronde van Frankrijk, in de jaren 1924 en 1926. Bij beide deelnames stapte hij vroegtijdig af.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk |
| 1923 | |
| 1924 | opgave |
| 1925 | |
| 1926 | opgave |
| 1927 | |
| 1928 | |
| 1929 | |
| 1930 | |
| 1931 | |
| Jaar | Parijs-Roubaix |
| 1923 | 52e |
| 1924 | 7e |
| 1925 | 7e |
| 1926 | 11e |
| 1927 | 44e |
| 1928 | |
| 1929 | |
| 1930 | 6e |
| 1931 | 48e |
* (en) Profiel van Marcel Gobillot op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Marcel Gobillot op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Marcel Gobillot op olympedia.org
* Profiel van Marcel Gobillot op De wielersite
* (en) Profiel van Marcel Gobillot op sports-reference.com (gearchiveerd)
1912: Friborg, Malm, Persson, Lönn · 1920: Souchard, Canteloube, Detreille, Gobillot · 1924: Blanchonnet, Hamel, Wambst · 1928: Hansen, Nielsen, Jørgensen · 1932: Pavesi, Segato, Olmo · 1936: Charpentier, Lapébie, Dorgebray · 1948: Wouters, De Lathouwer, Van Roosbroeck · 1952: Noyelle, Grondelaers, Victor · 1956: Geyre, Moucheraud, Vermeulin
* Bibliothèque nationale de France: cb166446176 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5098 8301
* Virtual International Authority File: 316737937
# Armand Blanchonnet

Armand Blanchonnet (Grippey, 23 december 1903 - Cernay-la-Ville, 17 september 1968) was een Frans wielrenner die prof was van 1927 tot 1934. Zijn grootste succes kende hij in 1924 toen hij in eigen land de Olympische wegrit in Parijs won en daarmee de eerste Franse olympisch kampioen wielrennen werd. Datzelfde jaar behaalde hij ook brons op het WK wielrennen voor amateurs in Parijs.

## Belangrijkste overwinningen

1924
* 1 Olympische wegrit, Parijs
1931
* Frans kampioen op de weg, Elite
1932
* Zesdaagse van Marseille

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Parijs-Roubaix | WK op de weg |
| 1927 | 39e | |
| 1928 | | |
| 1929 | | |
| 1930 | | |
| 1931 | | opgave |
* (en) Profiel van Armand Blanchonnet op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Armand Blanchonnet op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Armand Blanchonnet op olympics.com
* (en) Profiel van Armand Blanchonnet op olympedia.org
* Profiel van Armand Blanchonnet op De wielersite
1896: Aristidis Konstantinidis · 1912: Rudolph Lewis · 1920: Harry Stenqvist · 1924: Armand Blanchonnet · 1928: Henry Hansen · 1932: Attilio Pavesi · 1936: Robert Charpentier · 1948: José Beyaert · 1952: André Noyelle · 1956: Ercole Baldini · 1960: Viktor Kapitonov · 1964: Mario Zanin · 1968: Pierfranco Vianelli · 1972: Hennie Kuiper · 1976: Bernt Johansson · 1980: Sergej Soechoroetsjenkov · 1984: Alexi Grewal · 1988: Olaf Ludwig · 1992: Fabio Casartelli · 1996: Pascal Richard · 2000: Jan Ullrich · 2004: Paolo Bettini · 2008: Samuel Sánchez · 2012: Aleksandr Vinokoerov · 2016: Greg Van Avermaet · 2020: Richard Carapaz · 2024: Remco Evenepoel
1912: Friborg, Malm, Persson, Lönn · 1920: Souchard, Canteloube, Detreille, Gobillot · 1924: Blanchonnet, Hamel, Wambst · 1928: Hansen, Nielsen, Jørgensen · 1932: Pavesi, Segato, Olmo · 1936: Charpentier, Lapébie, Dorgebray · 1948: Wouters, De Lathouwer, Van Roosbroeck · 1952: Noyelle, Grondelaers, Victor · 1956: Geyre, Moucheraud, Vermeulin
# Henry Hansen (wielrenner)

Henry Hansen (Glostrup, 16 maart 1902 – Gentofte, 28 maart 1985) was een Deens wielrenner.

## Carrière

Na al een aantal keer nationaal kampioen te zijn geweest, behaalde Henry Hansen in 1928 zijn grootste succes. Hij mocht meedoen aan de Olympische Spelen in Amsterdam. Daar won hij de individuele tijdrit (over een afstand van 168 km) en behaalde hij met zijn landgenoten ook het goud in het ploegenklassement, dat toen nog berekend werd door de individuele prestaties op te tellen.
Hansen won een jaar later nog de Sexdagars en in 1931 was hij de beste op het WK in Kopenhagen. Hij won de wegwedstrijd bij de amateurs. In 1932 deed Henry Hansen opnieuw mee aan de Spelen, die dat jaar in Los Angeles werden gehouden. Hij behaalde er samen met zijn landgenoten Frode Sørensen en Leo Nielsen het zilver in de ploegentijdrit.
Hij overleed op 83-jarige leeftijd in Gentofte.

## Overwinningen
### 1926

    Scandinavian Race Uppsala

### 1927

    Scandinavian Race Uppsala

### 1928

    Scandinavian Race Uppsala
    Ronde van Zweden

### 1929

    Scandinavian Race Uppsala
    Ronde van Zweden

### 1930

    Scandinavian Race Uppsala

### 1931

    Scandinavian Race Uppsala
* (en) Profiel van Henry Hansen op ProCyclingStats
* Profiel van Henry Hansen op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Henry Hansen op olympedia.org
* Profiel van Henry Hansen op De wielersite
1896: Aristidis Konstantinidis · 1912: Rudolph Lewis · 1920: Harry Stenqvist · 1924: Armand Blanchonnet · 1928: Henry Hansen · 1932: Attilio Pavesi · 1936: Robert Charpentier · 1948: José Beyaert · 1952: André Noyelle · 1956: Ercole Baldini · 1960: Viktor Kapitonov · 1964: Mario Zanin · 1968: Pierfranco Vianelli · 1972: Hennie Kuiper · 1976: Bernt Johansson · 1980: Sergej Soechoroetsjenkov · 1984: Alexi Grewal · 1988: Olaf Ludwig · 1992: Fabio Casartelli · 1996: Pascal Richard · 2000: Jan Ullrich · 2004: Paolo Bettini · 2008: Samuel Sánchez · 2012: Aleksandr Vinokoerov · 2016: Greg Van Avermaet · 2020: Richard Carapaz · 2024: Remco Evenepoel
1912: Friborg, Malm, Persson, Lönn · 1920: Souchard, Canteloube, Detreille, Gobillot · 1924: Blanchonnet, Hamel, Wambst · 1928: Hansen, Nielsen, Jørgensen · 1932: Pavesi, Segato, Olmo · 1936: Charpentier, Lapébie, Dorgebray · 1948: Wouters, De Lathouwer, Van Roosbroeck · 1952: Noyelle, Grondelaers, Victor · 1956: Geyre, Moucheraud, Vermeulin
# Lil' Love

Lil' Love is een Italiaans project van de producer Alex Gaudino en Jerma.

## Biografie

In 2005 hadden ze in Zuid-Europa een grote hit met Little love. De zang van dit nummer werd verzorgd door Sharon May. Inspiratie voor dit nummer kwam van People hold on van Coldcut en Lisa Stansfield.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Little love | | 3-9-2005 | 25 | 5 | Dancesmash op Radio 538 |
# Maurice Moucheraud

Maurice Moucheraud (Potangis, 28 juli 1933 - 13 januari 2020) was een Frans wielrenner.
Moucheraud won tijdens de Olympische Zomerspelen 1956 de gouden medaille met de ploeg en de zilveren medaille individueel. Moucheraud Was van 1957 tot en met 1962 beroepsrenner.

## Erelijst

* 1956 1 landenwedstrijd wegrit
* 1956 8e wegrit
* (en) Profiel van Maurice Moucheraud op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Maurice Moucheraud op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Maurice Moucheraud op olympics.com
* (en) Profiel van Maurice Moucheraud op olympedia.org
* Profiel van Maurice Moucheraud op De wielersite
* (en) Profiel van Maurice Moucheraud op sports-reference.com (gearchiveerd)
1912: Friborg, Malm, Persson, Lönn · 1920: Souchard, Canteloube, Detreille, Gobillot · 1924: Blanchonnet, Hamel, Wambst · 1928: Hansen, Nielsen, Jørgensen · 1932: Pavesi, Segato, Olmo · 1936: Charpentier, Lapébie, Dorgebray · 1948: Wouters, De Lathouwer, Van Roosbroeck · 1952: Noyelle, Grondelaers, Victor · 1956: Geyre, Moucheraud, Vermeulin
# Jozef Vercoullie

Jozef Vercoullie (Oostende, 20 april 1857 - Gent, 4 februari 1937) was een Belgisch hoogleraar, politicus voor de LP en voorzitter van het Willemsfonds.

## Levensloop

Vercoullie groeide op in West-Vlaanderen als zoon van een kleermaker. Na studies aan de normaalschool in Luik werd hij in 1883 docent aan het Gentse atheneum en de Gentse normaalschool. In 1892 werd hij hoogleraar aan de Gentse universiteit, waar hij 35 jaar lang neerlandistiek en vergelijkende grammatica doceerde. Hij zette zich in voor de verspreiding van het Algemeen Beschaafd Nederlands.
Vercoullie was als Vlaamsgezinde liberaal een medestander van Paul Fredericq. Hij zetelde in de Gentse gemeenteraad van 1911 tot 1921, en in de Oost-Vlaamse provincieraad van 1902 tot 1912. Na de Eerste Wereldoorlog werd hij in 1919 nationaal voorzitter van het Willemsfonds, en bleef dit tot zijn overlijden in 1937. Hieraan voorafgaand was hij van 1891 tot 1919 secretaris van deze organisatie.
De Jozef Vercoulliestraat in Gentbrugge en in Oostende brengen zijn naam in herinnering.

## Publicaties

* Spraakleer van het West-Vlaemsch dialect, 1883.
* Beknopt etymologisch woordenboek der Nederlandse taal, 1890.
* Nederlandse spraakkunst, 1894.
* De Taal der Vlamingen, 1923.
* De Diersage en Reinaert de Vos, 1925.
* Algemeen Nederlands-Frans en Frans-Nederlands Woordenboek, 1927.

## Literatuur

* Album opgedragen aan Prof. dr. J. Vercoullie, 1927 (met volledige bibliografie).
* K. TER LAAN, Letterkundig woordenboek voor Noord en Zuid, 1952.
* Maurits SABBE, In Memoriam Prof. Dr. Jozef Vercoullie, in: De Vlaamsche Gids, 1936-1937.
* R. FONCKE, Wijlen prof. J. Vercoullie en de folklore, in: Verslagen en mededelingen van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde, 1952.
* Willem PÉE, Professor Jozef Vercoullie (1857-1937), in: Taal en Tongval, 1957.
* K. KOOIMAN, In memoriam Prof. Dr. J. Vercoullie, in: Taal en Tongval, 1957.
* Paul DE KEYSER, Prof. Jozef Vercoullie en de folklore, in: Taal en Tongval, 1957.
* Maurits GYSSELING, Vercoullie en de oude Belgen, in: Taal en Tongval, 1957.
* A. VAN LOEY, Vercoullie (Jozef-Frederik), in Biographie Nationale de Belgique, T. XXX, 1958.
* Rijksuniversiteit Gent, Liber memorialis 1913-1960, 1960.
* Jan SCHEPENS, Jozef Vercoullie, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel I, Torhout, 1984.
* Marcel BOTS, Het Willemsfonds van 1851-1914, Bijdragen Museum van de Vlaamse Sociale Strijd, 1990.
* A. VAN ELSLANDER, Jozef Vercoullie, lid van de Vlaamse Academie (1919-1937), in: Huldeboek Prof. Dr. Marcel Bots, 1995.
* René HAESEWYN, Jozef Vercoullie, in: Nieuwe encyclopedievan de Vlaamse Beweging, Tielt, 1997.
* Bart D'HONDT, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat. Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent, Gent, Liberaal Archief / Snoeck, 2014.
# Station Colomiers

Station Colomiers is een spoorwegstation in de Franse gemeente Colomiers.
# Station Mérenvielle

Station Mérenvielle is een spoorwegstation in de Franse gemeente Mérenvielle.
# Station Gimont-Cahuzac

Station Gimont-Cahuzac is een spoorwegstation in de Franse gemeente Gimont.
# Grand Prix Formule 1 van Monaco 1975

De Grand Prix Formule 1 van Monaco 1975 werd gehouden op 11 mei 1975 in Monaco.

## Uitslag

| Positie | Nummer | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 12 | Niki Lauda | Ferrari | 75 | 2:01:21.31 | 1 | 9 |
| 2 | 1 | Emerson Fittipaldi | McLaren-Ford | 75 | + 2.78 | 9 | 6 |
| 3 | 8 | Carlos Pace | Brabham-Ford | 75 | + 17.81 | 8 | 4 |
| 4 | 5 | Ronnie Peterson | Lotus-Ford | 75 | + 38.45 | 4 | 3 |
| 5 | 4 | Patrick Depailler | Tyrrell-Ford | 75 | + 40.86 | 12 | 2 |
| 6 | 2 | Jochen Mass | McLaren-Ford | 75 | + 42.07 | 15 | 1 |
| 7 | 3 | Jody Scheckter | Tyrrell-Ford | 74 | + 1 Ronde | 7 | |
| 8 | 6 | Jacky Ickx | Lotus-Ford | 74 | + 1 Ronde | 14 | |
| 9 | 7 | Carlos Reutemann | Brabham-Ford | 73 | + 2 Ronden | 10 | |
| NF | 28 | Mark Donohue | Penske-Ford | 66 | Ongeluk | 16 | |
| NF | 24 | James Hunt | Hesketh-Ford | 63 | Ongeluk | 11 | |
| NF | 26 | Alan Jones | Hesketh-Ford | 61 | Wiel | 18 | |
| NF | 9 | Vittorio Brambilla | March-Ford | 48 | Ongeluk | 5 | |
| NF | 16 | Tom Pryce | Shadow-Ford | 39 | Ongeluk | 2 | |
| NF | 11 | Clay Regazzoni | Ferrari | 36 | Ongeluk | 17 | |
| NF | 18 | John Watson | Surtees-Ford | 36 | Spin | 6 | |
| NF | 27 | Mario Andretti | Parnelli-Ford | 9 | Olielek | 13 | |
| NF | 17 | Jean-Pierre Jarier | Shadow-Ford | 0 | Ongeluk | 3 | |
| NQ | 21 | Jacques Laffite | Williams-Ford | | | | |
| NQ | 20 | Arturo Merzario | Williams-Ford | | | | |
| NQ | 23 | Graham Hill | Hill-Ford | | | | |
| NQ | 14 | Bob Evans | BRM | | | | |
| NQ | 31 | Roelof Wunderink | Ensign-Ford | | | | |
| NQ | 25 | Torsten Palm | Hesketh-Ford | | | | |
| NQ | 10 | Lella Lombardi | March-Ford | | | | |
| NQ | 30 | Wilson Fittipaldi Jr. | Fittipaldi-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Niki Lauda | Ferrari | 1:26.40 |
| Snelste ronde | Patrick Depailler | Tyrrell-Ford | 1:28.67 |
1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1948 · 1950 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Station Aubiet

Station Aubiet is een spoorwegstation in de Franse gemeente Aubiet.
# Grand Prix Formule 1 van België 1975

De Grand Prix Formule 1 van België 1975 werd gehouden op 25 mei 1975 op Zolder.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 12 | Niki Lauda | Ferrari | 70 | 1:43:53.98 | 1 | 9 |
| 2 | 3 | Jody Scheckter | Tyrrell-Ford | 70 | + 19.22 | 9 | 6 |
| 3 | 7 | Carlos Reutemann | Brabham-Ford | 70 | + 41.82 | 6 | 4 |
| 4 | 4 | Patrick Depailler | Tyrrell-Ford | 70 | + 1:00.08 | 12 | 3 |
| 5 | 11 | Clay Regazzoni | Ferrari | 70 | + 1:03.84 | 4 | 2 |
| 6 | 16 | Tom Pryce | Shadow-Ford | 70 | + 1:28.45 | 5 | 1 |
| 7 | 1 | Emerson Fittipaldi | McLaren-Ford | 69 | + 1 Ronde | 8 | |
| 8 | 8 | Carlos Pace | Brabham-Ford | 69 | + 1 Ronde | 2 | |
| 9 | 14 | Bob Evans | BRM | 68 | + 2 Ronden | 20 | |
| 10 | 18 | John Watson | Surtees-Ford | 68 | + 2 Ronden | 18 | |
| 11 | 28 | Mark Donohue | Penske-Ford | 67 | + 3 Ronden | 21 | |
| 12 | 30 | Wilson Fittipaldi Jr. | Fittipaldi-Ford | 67 | + 3 Ronden | 24 | |
| DNF | 22 | François Migault | Hill-Ford | 57 | Ophanging | 22 | |
| DNF | 9 | Vittorio Brambilla | March-Ford | 54 | Remmen | 3 | |
| DNF | 6 | Jacky Ickx | Lotus-Ford | 52 | Remmen | 16 | |
| DNF | 5 | Ronnie Peterson | Lotus-Ford | 36 | Remmen | 14 | |
| DNF | 21 | Jacques Laffite | Williams-Ford | 18 | Versnellingsbak | 23 | |
| DNF | 10 | Lella Lombardi | March-Ford | 18 | Motor | 17 | |
| DNF | 23 | Tony Brise | Hill-Ford | 17 | Motor | 7 | |
| DNF | 24 | James Hunt | Hesketh-Ford | 15 | Transmissie | 11 | |
| DNF | 17 | Jean-Pierre Jarier | Shadow-Ford | 13 | Spin | 10 | |
| DNF | 20 | Arturo Merzario | Williams-Ford | 2 | Koppeling | 19 | |
| DNF | 26 | Alan Jones | Hesketh-Ford | 1 | Ongeluk | 13 | |
| DNF | 2 | Jochen Mass | McLaren-Ford | 0 | Ongeluk | 15 | |

## Statistieken

| Pole-position | Niki Lauda | Ferrari | 1:25.43 |
| Snelste ronde | Clay Regazzoni | Ferrari | 1:26.76 |
1925 · 1930 · 1931 · 1933 · 1934 · 1935 · 1937 · 1939 · 1947 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1958 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1970 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2004 · 2005 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2029 · 2031
# Kabinet-Kaja Kallas III

Het kabinet-Kaja Kallas III was van 17 april 2023 tot 23 juli 2024 de regering van de Republiek Estland. Het kabinet werd gevormd door de politieke partijen ER, E200 en SDE na de parlementsverkiezingen van 2023 met partijleider Kaja Kallas van de ER voor een derde termijn als premier.
Premier Kallas trad in juli 2024 af in verband met haar benoeming tot Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid. Minister van Milieu en Klimaat Kristen Michal werd benoemd tot haar opvolger en maakte een doorstart met dezelfde partijen en grotendeels dezelfde ministers.

## Samenstelling

| Ambtsbekleder | Functie(s) | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij(en) |
| Kaja Kallas (1977) | Premier | 26 januari 2021 | 23 juli 2024 | ER |
| Lauri Läänemets (1983) | Minister van Binnenlandse Zaken | 14 juli 2022 | heden | SDE |
| Margus Tsahkna (1977) | Minister van Buitenlandse Zaken | 17 april 2023 | heden | E200 |
| Mart Võrklaev (1984) | Minister van Financiën | 17 april 2023 | 23 juli 2024 | ER |
| Kalle Laanet (1965) | Minister van Justitie | 17 april 2023 | 1 april 2024 | ER |
| Madis Timpson (1974) | Minister van Justitie | 1 april 2024 | 23 juli 2024 | ER |
| Tiit Riisalo (1967) | Minister van Economische Zaken en Infrastructuur | 17 april 2023 | 23 juli 2024 | E200 |
| Hanno Pevkur (1977) | Minister van Defensie | 14 juli 2022 | heden | ER |
| Riina Sikkut (1983) | Minister van Volksgezondheid en Arbeid | 17 april 2023 | heden | SDE |
| Signe Riisalo (1968) | Minister van Sociale Zaken | 26 januari 2021 | heden | ER |
| Kristina Kallas (1976) | Minister van Onderwijs en Wetenschap | 17 april 2023 | heden | E200 |
| Madis Kallas (1975) | Minister van Landbouw | 17 april 2023 | 16 april 2024 | SDE |
| Piret Hartman (1981) | Minister van Landbouw | 29 april 2024 | heden | SDE |
| Kristen Michal (1975) | Minister van Milieu en Klimaat | 17 april 2023 | 23 juli 2024 | ER |
| Heidy Purga (1975) | Minister van Cultuur | 17 april 2023 | heden | ER |
* ↑ Premier Kallas, pleitbezorger van Oekraïense zaak, wint verkiezingen Estland. nos.nl (6 maart 2023). Gearchiveerd op 22 juni 2023. Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* 1 2 3 4 Functie gecontinueerd van het vorige kabinet-Kaja Kallas II
* ↑ Afgetreden
* 1 2 3 4 5 6 7 8 Functie gecontinueerd in het opvolgende kabinet-Michal.