OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gianfranco Calligarich

Gianfranco Calligarich (Asmara, 3 mei 1939 - Rome, 25 november 2024) was een Italiaanse journalist, schrijver, scenarioschrijver en dramaturg.

## Biografie

Calligarich werd geboren in Italiaans-Eritrea, in een gemengde familie. Zijn vader was geboren in Korfoe uit een Grieks-Joodse moeder en een vader van Zuid-Slavische komaf uit Trïest; zijn moeder kwam uit Piëmont. Calligarich groeide op in Milaan, maar bleef zich altijd verbonden voelen aan zijn voorvaderlijke stad Triëst. In Milaan begon bij een lokale krant zijn journalistieke loopbaan. In 1961 verhuisde hij naar Rome, waar hij zijn journalistieke carrière voortzette als correspondent voor dezelfde Milanese krant als waar hij begonnen was.
In de Italiaanse hoofdstad schreef Calligarich zijn debuutroman De laatste zomer in de stad (L'ultima estate in città). Het werk, waarin verschillende verwijzingen naar Proust zitten, werd aanvankelijk afgewezen door verscheidene uitgeverijen. Nadat Calligarich zich evenwel tot Natalia Ginzburg had gewend - en zij het manuscript in één nacht had uitgelezen - gaf Garzanti het na haar aanbeveling in 1973 uit. Hoewel het boek met 17.000 verkochte exemplaren in één zomer een klein verkoopsucces was, volgden er geen herdrukken. Calligarich wijdde zich vervolgens aan zijn werk als scenarioschrijver, voornamelijk voor de RAI.
Vanaf de jaren negentig, na de definitieve doorbraak van de commerciële televisie, vervolgde Calligarich zijn kunstenaarschap als toneelschrijver en - regisseur. In 1996 richtte hij in die hoedanigheid het Teatro XX Secolo op, een thematisch theater dat huisvestte in de Fontana dell'Acqua Paola en tot 2002 bestond. In datzelfde jaar keerde Calligarich als romanschrijver terug met het tot op heden niet naar het Nederlands vertaalde werk Posta prioritaria. Daarna volgden verschillende andere romans.
Zijn debuutwerk De laatste zomer in de stad werd in 2010 en in 2016 opnieuw uitgegeven. Vooral deze laatste uitgave bracht hernieuwde interesse voor het werk van Calligarich teweeg, zowel in het binnen- als buitenland. Dit leidde tot vertalingen van zijn werk in diverse talen en bracht hem op late leeftijd internationale roem.
Calligarich overleed op 85-jarige leeftijd te Rome.

## Naar het Nederlands vertaalde werken

* L'ultima estate in città (1973) ; De laatste zomer in de stad (2020)
* Privati abissi (2012) ; In de omhelzing van de rivier (2022)

## Literatuur

* André Aciman, 'Prima di alzare le vele', nawoord in: L'ultima estate in città (Bompiani 2021)
* Maurits Lesmeister, 'In Rome krijg je Proust niet uit. De verloren tijd van Calligarich' Rome', in: Roma Aeterna 9.I (2021) 66-69
# Augusta Maria (schip, 1910)

De Augusta Maria is een schip van het varend erfgoed, dat er bij de bouw uitzag als beurtmotor, met het stuurhutje helemaal achterop.

## Geschiedenis

De opdrachtgever voor de bouw was Petrus Josephus Hofman (1859-1941), eigenaar van de kalkzandsteenfabriek ‘De Nieuwe Industrie’ in Woerden, die het Augusta Eliza noemde, naar zijn vrouw Antoinetta Maria Narcisse Stael (1870-1970) en dochter Augusta Eliza Joanna Maria (1903). De fabriek ging 29 november 1922 failliet.
In 1923 werd het schip gekocht door Jan Anthonie Egas uit Hardinxveld. Die heeft er een viercilinder Bolinder in laten bouwen en handelde met het schip in hout, riet en hoepels en voer daarvoor in deklast tenen uit de Biesbosch.
Na Egas werd in 1968 Pieter van der Plas eigenaar, riethandelaar in Hardinxveld-Giessendam. Ook hij ging er hout mee varen uit de Biesbosch, maar stopte daarmee toen in 1970 de getijdenbeweging wegviel. Hij ging het als woonschip met de naam Lelie of Leida gebruiken. (Die naam is niet zeker.)
Het schip lag inmiddels half gezonken toen het werd gekocht door Theo van Loon, die het schip weer tot varend woonschip heeft verbouwd en het Nieuwe Zorg heeft genoemd. Er werd ook weer hout mee vervoerd, maar nu van de Rhoonse Grienden, omdat daar nog wel getijbeweging was. Het werd gebruikt om er zinkstukken mee te maken. Hij plaatste een stuurhut met de roef er achter en woonde er een aantal jaren op en later zijn neef.
Hij verkocht het schip aan R. Buzio, een Zwitser die het schip Saudade noemde en het aan de moderne tijd aanpaste. Er kwam een nieuwe motor in het schip en hij gebruikte het schip vanuit Leer als vakantieschip. Omdat zijn gezondheid het varen moeilijker maakte verkocht hij het schip aan de huidige eigenaar, die het tegenwoordig als varend woonschip gebruikt vanuit de vaste ligplaats Gorinchem.

## Galerij

* Nog als SAUDADE
* Idem, in Musselkanaal

## Liggers Scheepmetingsdienst

| Meetnummer | District en volgnr. | Meetdatum | Meetplaats | Lengte | Breedte | Inzinking | Waterverplaatsing | Naam | Eigenaar | Domicilie |
| H1395N | 's-Gravenhage 1395 | 4 juni 1910 | ’s-Gravenhage | 23,00 m | 4,11 m | – | 73,458 ton | Augusta Eliza | V.J. Hofman | Woerden |
| | Dordrecht | 28 augustus 1923 | Dordrecht | 22,94 m | 4,12 m | – | 63,279 ton | De Twee Gebroeders | Jan Anthonie Egas | |
| R19913N | Rotterdam 19913 | 10 mei 1954 | Hardinxveld | 23,00 m | 4,11 m | 1,41 m | 64,521 ton | De Vier Gebroeders | - | - |
# Frans Bakker (predikant)

Frans Bakker (Wolphaartsdijk, 19 mei 1919 – Driebergen, 2 januari 1965) was een predikant binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken. Hij werd bekend binnen de gereformeerde gezindte door zijn boekje Gebedsgestalten.

## Biografie

Frans Bakker werd geboren op 19 maart 1919 in Wolphaartsdijk. Hij groeide op als wees en werd grootgebracht bij een oom en tante. Het gezin was lid van de Gereformeerde Kerk van Yerseke, maar ze kwamen ook wel onder het gehoor van ds. G.H. Kersten die toen in dezelfde plaats stond. Na het overlijden van zijn ouders sloot Frans Bakker zich kerkelijk sloot aan bij de Christelijke Gereformeerde Kerk van Biezelinge en werkte toen bij een schoenmaker. Hij studeerde acht jaar theologie aan de Theologische Hogeschool Apeldoorn en werd in 1956 predikant in Huizen. In 1959 vertrok hij naar Driebergen. In 1965 overleed hij na een periode van ernstige ziekte in Driebergen.
Van ds. Bakker zijn verschillende prekenbundels en meditatieboekjes verschenen, waarvan het grootste deel na zijn overlijden. Zijn boekje Gebedsgestalten werd een bestseller met meer dan 100.000 verkochte exemplaren. Met steun uit Nederland werd het boek inmiddels vertaald in het Duits, Engels, Frans, Russisch, Chinees, Spaans, Turks en Hebreeuws.
In 2010 een levensschets van ds. Bakker in het boek De minste der broederen.

## Bibliografie (selectie)

* Gebedsgestalten (Utrecht: De Banier, 1963; 19e druk: 1985; Frans: Je veux prier, Chalon-sur-Saône: Europresse, 1993; Spaans: Orad sin cesar, Moral de Calatrava: Peregrino, 2001; Duits: Wie wir beten dürfen, Rödingen: Gruch/Hamburg: Reformatorischer Verlag, 2004)
* Het eeuwige woord (Utrecht: De Banier, 1965; 3 delen; 9e druk: 1984)
* Hoort naar Israël (Utrecht: De Banier, 1968; 3e druk: 1981)
* Wat onder u gesproken is (Utrecht: De Banier, 1969; 3e druk: 1981)
* Bij U alleen (Apeldoorn: De Banier, 2011; 2e druk: 2012)
* Verlaat mij niet, (Gedachten bij de levensavond)
* Het verloren schaap
* Blijft in Mij, (Bijbels dagboek)
* Volg gij Mij
* Vasthoudende liefde, 9 preken van ds. F. Bakker (en ds. F.P.L.C. van Lingen en ds. M. Baan) ISBN 978-90-8718-2229

## Literatuur

* Ham, H. van der De minste der broederen (2010) ISBN 978-90-8865-149-6
* Biblioteca Nacional de España: XX1597563
* Bibliothèque nationale de France: cb12316318h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 129013153
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1467 1006
* Library of Congress Control Number: n91121574
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069076383
* Système universitaire de documentation: 032061056
* Virtual International Authority File: 7458456
* WorldCat: E39PBJxhrwFCv7YbvJhcWXmcfq
# Het universum

Het universum (Origineel: The Universe in a Nutshell) is een populairwetenschappelijk boek van Stephen Hawking dat handelt over de theoretische natuurkunde. Met het boek probeert Hawking aan een breder publiek uit te leggen hoe bepaalde theorieën als de onvolledigheidsstellingen van Gödel en p-branen in elkaar zitten. Daarnaast bevat het boek informatie over de geschiedenis en principes van de moderne natuurkunde. Het boek wordt over het algemeen gezien als het vervolg van Hawkings bestseller Het heelal.

## Inhoud

* Een korte geschiedenis van de relativiteit
* De vorm van de tijd
* Het heelal in een notendop
* Toekomst voorspellen
* Het verleden beschermen
* Onze toekomst, Star Trek of niet?
* Heerlijke nieuwe branenwereld
# Codefever

Codefever is een vzw die werd opgericht in 2015 en een buitenschools programma heeft om kinderen te leren coderen in Vlaanderen en Brussel. Ze zijn aanwezig in de provincies Antwerpen, Brussel Hoofdstedelijk Gewest, Limburg, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant en West-Vlaanderen. Oud-leerlingen van Codefever hebben de populaire extensie Smartschool++ gemaakt.

## Lessen

In de lessen wordt gewerkt aan het aanleren van computationeel denken bij kinderen, dat wil zeggen verband houdend met het denken van de computer. De vereniging heeft 350 leerkrachten.
Er zijn meerdere niveaus bij codefever: ByteBusters: 3e, 4e, 5e leerjaar, CodeKraks: 6e leerjaar, 1e middelbaar, DigiHeroes: (1e middelbaar), 2e, 3e middelbaar, Minecrafters: gevorderden, e-Riders: gevorderden, Pythons: experten en DigiQuest: experten.
* ↑ Vlaamse kinderen leren programmeren. Techpulse (26 juni 2015).
* ↑ Leerlingen pimpen zelf Smartschool. VRT.be (12 februari 2025).
* ↑ Kinderen gaan weer aan het programmeren met CodeFever. HLN.be (22 september 2022).
# Station Merode

Station Merode is een ondergrondse spoorweg- en metrohalte in de Brusselse gemeente Etterbeek (België). Het naar het Huis Merode genaamde station ligt in de Jubelparktunnel, onder de Tervurenlaan en het Merodeplein, direct ten oosten van het Jubelpark. Het station ligt langs spoorlijn 26 (Schaarbeek - Halle) en langs de Brusselse metrolijnen 1 en 5.

## Geschiedenis

Het station werd geopend op 20 september 1976, als onderdeel van de eerste Brusselse metrolijn. Station Merode fungeert als splitsingsstation van de lijnen 1 en 5. De perrons liggen niet naast, maar boven elkaar, waardoor de zich splitsende lijnen elkaar ongelijkvloers kunnen kruisen. Metrostellen in westelijke richting (Weststation / Erasmus) maken gebruik van het onderste niveau, aan het bovenste perron stoppen rijtuigen in oostelijke richting (Stokkel / Herrmann-Debroux). De naam van het station zou aanvankelijk Tervuursepoort/Porte de Tervueren luiden. De lokettenhal van het metrostation is opgeluisterd met de wandschildering Ensor: Vive la Sociale van de Vlaamse kunstenaar Roger Raveel, waarin hij verwijst naar werk van James Ensor en Jan van Eyck.
In 2020 werden de perrons vernieuwd en verhoogd. Hierbij werd er werk gemaakt van integrale toegankelijkheid waardoor personen met een beperking zelfstandig de trein kunnen nemen.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| S 4 | GEN (NMBS) | Aalst – Brussel-Schuman – Merode – Mechelen | Rijdt alleen op werkdagen. |
| S 7 | GEN (NMBS) | Halle – Merode – Vilvoorde | Rijdt alleen op werkdagen. |

## Reizigerstellingen

De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Merode :
| | Weekdag | Zaterdag | Zondag |
| 1977 | 191 | - | - |
| 1978 | 210 | - | - |
| 1979 | 162 | - | - |
| 1980 | 158 | - | - |
| 1981 | 296 | - | - |
| 1982 | 181 | - | - |
| 1983 | 140 | - | - |
| 1984 | 109 | - | - |
| 1985 | 111 | - | - |
| 1986 | 128 | - | - |
| 1987 | 111 | - | - |
| 1988 | 138 | - | - |
| 1989 | 141 | - | - |
| 1990 | 161 | - | - |
| 1991 | 166 | - | - |
| 1992 | 191 | - | - |
| 1993 | 245 | - | - |
| 1994 | 562 | - | - |
| 1995 | 696 | - | - |
| 1996 | 683 | - | - |
| 1997 | 859 | - | - |
| 1998 | 855 | - | - |
| 1999 | 802 | - | - |
| 2000 | 886 | - | - |
| 2001 | 1 077 | - | - |
| 2002 | 935 | - | - |
| 2003 | 968 | - | - |
| 2004 | 1 147 | - | - |
| 2005 | 1 196 | - | - |
| 2006 | 1 295 | - | - |
| 2007 | 1 317 | - | - |
| 2008 | - | - | - |
| 2009 | 1 489 | - | - |
| 2010 | - | - | - |
| 2011 | - | - | - |
| 2012 | 1 100 | - | - |
| 2013 | 1 209 | - | - |
| 2014 | 934 | - | - |
| 2015 | 900 | - | - |
| 2016 | 514 | - | - |
| 2017 | 536 | - | - |
| 2018 | 504 | - | - |
| 2019 | 550 | - | - |
| 2020 | 270 | - | - |
| 2021 | - | - | - |
| 2022 | 349 | - | - |
| 2023 | 307 | - | - |
| 2024 | 285 | - | - |
# Station Cressing

Cressing is een spoorwegstation van National Rail in Cressing, Braintree in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door National Express East Anglia.
# Hof van Justitie (Nederland)

Het Hof van Justitie was in ieder geval tot 1909 de benaming voor de gerechtelijke beroepsinstantie in de Nederlandse koloniën Suriname en Curaçao (de toenmalige benaming voor de Nederlandse Antillen).
De werking hiervan was vergelijkbaar met het huidige gerechtshof. Vanaf 1909 was hoger beroep mogelijk bij de Hoge Raad der Nederlanden.
# Joep Vermolen

Joep Vermolen (Eindhoven) is een Nederlands acteur en componist.
Vermolen was voor zijn acteercarrière een componist. Hij is in 2013 afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht op de afdeling Music Composition and Production, waarna hij muziek maakte voor films, documentaires en theater. Hij werd door toeval gecast voor de hoofdrol in de comedyserie Toon. In 2019 speelde hij de rol van Bram in de dramaserie Het geheime dagboek van Hendrik Groen. In 2021 verscheen hij in de reclamespot "Philip en z'n hart" van de Hartstichting. In 2022 verscheen hij samen met Sarah Bannier als Matthijs en Roos in de reclamespotjes van OHRA.
Vermolen ontving in 2016 bij de 48 Hour Film Project in Amsterdam een nominatie voor zijn bijdrage in de film Ongeneeslijk Verliefd.

## Discografie

Componist voor film:
* 2010: Still
* 2011: Brommer op zee
* 2011: Half
* 2013: Wildcards - Dagboek van een vampiermeisje
* 2014: De kleine wereld van Machteld Cossee

## Externe link

* (en) Joep Vermolen in de Internet Movie Database
* ↑ Joep Vermolen Heesterveld creative community. Gearchiveerd op 24 januari 2021.
* ↑ Joep Vermolen denkt nog niet na over hoe Netflix-serie leven kan veranderen Nu.nl, 18 oktober 2019. Gearchiveerd op 4 december 2022.
* ↑ Hartstichting Komt Met Campagne Jij & Je Hart Marketing Report, 7 april 2021
* ↑ ReclameReview: OHRA introduceert Matthijs en Roos marketingfacts.nl, 16 maart 2022. Gearchiveerd op 23 maart 2023.
* ↑ Joep Vermolen Nederlands Film Festival
# Foetus

Een foetus of ongeboren vrucht is een onvoldragen menselijk of dierlijk wezen in het stadium waarin gelijkenis met het volwassen stadium gaat optreden. Deze fase volgt op die van het embryo.

## Etymologie

Foetus is een eeuwenoude hypercorrectie van het Latijnse fetus (worp, het voortbrengen van jongen).

## Menselijke foetus

Bij mensen is er sprake van een foetus vanaf een conceptionele leeftijd van 6 à 8 weken, en daarmee een postmenstruele leeftijd van 8 tot 10 weken, tot de geboorte. Deze is dan ongeveer 2,5 cm groot en weegt een paar gram. In de dertiende week is de foetus 7,4 centimeter en weegt 23 gram.
De laatste drie maanden van de zwangerschap wordt de foetus dikker en groter en bij de geboorte na 40 weken zwangerschap is het gewicht tussen 2,5 en 4 kg.
De foetale fase begint acht weken na de bevruchting. Alle belangrijke lichaamsstructuren, zoals handen, voeten, het hoofd, de organen en de hersenen, zijn al aanwezig maar ze groeien verder en worden steeds functioneler. Een foetus is niet zo kwetsbaar door omgevingsfactoren als een embryo. Toch kan een toxische blootstelling fysiologische of congenitale afwijkingen veroorzaken. Het risico op een miskraam daalt heel sterk in het begin van de foetale fase.
De onderste grens van levensvatbaarheid van een foetus daalt door de vooruitgang die geboekt wordt in de neonatologie. De twee jongste kinderen die als prematuren geboren werden zijn waarschijnlijk James Elgin Gill (geboren op 20 mei 1987 in Ottawa, Canada, na 21 weken en 5 dagen zwangerschap) en Amillia Taylor (geboren op 24 oktober 2006 in Miami, Florida, na 21 weken en 6 dagen zwangerschap). Beiden groeiden uit tot gezonde kinderen. In Nederland wordt een foetus vanaf 24 weken gezien als levensvatbaar. Dit betekent dat artsen vanaf 24 weken er alles aan zullen doen om het kindje in leven te houden. Dit wil niet zeggen dat alle kindjes het redden. Van de kindjes die met 24 weken geboren worden overleeft ongeveer 40% het, met 25 weken stijgt dit percentage al naar ongeveer 60%.

### Afbeeldingen

* Menselijke foetus, 8 weken na de bevruchting (10 weken zwangerschap)
* Menselijke foetus, 18 weken na de bevruchting (20 weken zwangerschap)
* Menselijke foetus, 38 weken na de bevruchting (40 weken zwangerschap)

## Foetushouding

De foetushouding is de houding waarin de foetus zich bevindt in de moederbuik. De foetushouding wordt ook wel eihouding genoemd en wordt ook overdrachtelijk gebruikt in de psychologie, kunst, de studentenwereld en dergelijke.
# Station Dunston

Dunston is een spoorwegstation van National Rail in Dunston, Gateshead in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail. Het station is geopend in 1982.
# Dorpenomloop Rucphen 2025

De 48e editie van de wielerwedstrijd Dorpenomloop Rucphen vond plaats op 9 maart 2025. De wedstrijd startte en finishte in Rucphen en was 180,5 kilometer lang. De wedstrijd maakte deel uit van de UCI Europe Tour, met de categorie 1.2. Milan De Ceuster won de wedstrijd door Jonas Goeman en Luke Verburg voor te blijven.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Milan De Ceuster | Lotto Development Team | 3u45'15" |
| 2 | Jonas Goeman | Tarteletto-Isorex | z.t. |
| 3 | Luke Verburg | Parkhotel Valkenburg | z.t. |
| 4 | Silas Köch | Team Lotto Kern-Haus PSD Bank | z.t. |
| 5 | Julian Vergouw | Metec-SOLARWATT p/b Mantel | z.t. |
| 6 | Harry Tanfield | Hubo-Scott CT | z.t. |
| 7 | Ryan Gal | Dev. Team Picnic PostNL | z.t. |
| 8 | Tim Marsman | VolkerWessels Cycling Team | z.t. |
| 9 | Jan Kino | Atom 6 Bikes-Decca Continental Team | z.t. |
| 10 | Jost van de Streek | GRC Jan van Arckel | z.t. |
* (en) Uitslag via ProCyclingStats
* ↑ Lotto-talent Milan De Ceuster wint Dorpenomloop Rucphen vanuit kopgroep vol Nederlanders. WielerFlits. Gearchiveerd op 11 maart 2025. Geraadpleegd op 11 maart 2025.
# Marja Visscher

Marja Visscher, (Rotterdam, 1951) is een Nederlands journaliste en schrijfster van voornamelijk historische romans.

## Leven en werk

Visscher werd geboren in Rotterdam als Marja Coenradie. Als kind schreef zij al verhalen voor een wijkblad. Zij won ook diverse prijzen bij verhalenwedstrijden.
Tijdens haar huwelijk begon zij een studie Cultuur- en Literatuurwetenschappen. Als journaliste schreef zij voor diverse uitgaven van het toenmalige krantenconcern Wegener, zoals Het Zuiden en De Havenloods.

## Bibliografie (selectie)

* De weduwe van de kolonie
* Een huis vol familie
* Tussen rang en stand
* Maannachten (ook als luisterboek).
* De Wolkenkijker
* Het meisje uit de Mandenmakerssteeg
* De dame van het Voorhout
* Hotel Piek
* Het torentje van Adelheid
* Het huis met de rode luiken
* Benjamin Franklin
* Het stadspaleis aan het Spaarne
* Koningin Beatrix in Oud Beijerland
* Ds. C.E. Van Koetsveld Levensbeschrijving
* Ons dorp Klaaswaal
* Waar de spraak ophoudt, begint de muziek (Klaaswaal)
* Rockanje in vroeger tyden
* Het verdwenen kind
* De brieven van het hof
* De Badhoeve trilogie:, waarin over de levens van Jacob Paulus Amersfoordt en zijn vrouw Hermina Maria Dijk wordt geschreven.
    Lied van wind en water #1
    Sporen in het polderland #2
    Een schone getuigenis #3
* Trilogie Tussen stad en streek:
    Verloren tijd #1
    Tot de maan en weer terug #2
    Elke dag is anders #3

### Kinderboeken

* Rara dat ben ik
* Als je van de trap afvalt...
* Voor de kat z'n viool
* Een oma met een helm

## Privé

Visscher is getrouwd en woont in Klaaswaal.
* ↑ Zomer & Keuning; Sam Northerlake; Davey Jones Publishing; bij Omniboek (onder de naam Marja Coenradie)
* Marja Visscher op rijnbrink.hostedwise.nl
* Marja Visscher op Hebban.nl
* Officiële website
* Gemeinsame Normdatei: 1243539887
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3032 1121
* Library of Congress Control Number: n96054937
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071271082
* Virtual International Authority File: 11572354
# Larissa Pauluis

Larissa Pauluis (Etterbeek, 22 februari 1980) is een Belgisch ruiter.

## Levensloop

Met haar paard Flambeau nam ze deel aan de Olympische Zomerspelen van 2020 in het onderdeel 'dressuur', zowel individueel als in teamverband. Naast Pauluis bestond het Belgisch team uit Domien Michiels, Laurence Roos en Alexa Fairchild (reserve). In het individueel onderdeel behaalde ze een score van 67,251, goed voor een 8e plaats (op 10 deelnemers) in haar reeks. Ze kon zich hierdoor niet plaatsen voor de finale. Met het team werd een score van 6702,5 behaald, wat resulteerde in de 9e plaats. Net onvoldoende om zich te plaatsen voor de finale.
In 2021, 2022 en 2023 werd ze Belgisch kampioene 'dressuur'. Eveneens in 2023 won ze de 'Grand Prix kür' in Le Mans en wist ze zich te plaatsen voor de finale van de 'Kür op muziek' op het Europees kammpioenschap van 2023 in het Duitse Riesenbeck. Hierdoor wist ze zich met de Belgische ploeg te plaatsen voor de Olympische Spelen van 2024 te Parijs.

## Externe link

* Persoonlijke website
* (en) Fiche Larissa Pauluis, Olympics
* (en) Fiche Larissa Pauluis, FEI
* ↑ (en) Fiche Larissa Pauluis, Olympedia
* ↑ Michiels, Pauluis en Roos voor België naar Tokio, Horses.nl, 5 juli 2021
* ↑ (en) ROOME Pippa, Tales from Tokyo: ‘It’s a message for my husband – I miss him so much’, Horse & Hound,25 juli 2021
* ↑ Pauluis kan zich niet plaatsen voor finale, andere Belgen morgen in actie, Sporza, 24 juli 2021
* ↑ Vanhoof Maarten, Belgische dressuurruiters grijpen met tiende plaats naast Grand Prix Special, Gazet van Antwerpen, 25 juli 2021
* ↑ VAN LOO Kris, BK Dressuur: Hattrick voor Larissa Pauluis, Galop.be, 28 mei 2023
* ↑ Drie titels op rij voor Larissa Pauluis in Zware Tour, Horseman, 29 mei 2023
* ↑ DE PAUW Jeroen, Dressuuramazone Larissa Pauluis wint Grand Prix kür in Le Mans, Het Nieuwsblad, 12 februari 2023
* ↑ Larissa Pauluis plaatst zich voor finale Kür op het EK dressuur, Pickx, 9 september 2023
* ↑ (fr) BRAUN Sébastien, Larissa Pauluis sera présente aux JO de Paris, L'Avenir, 13 juli 2023
# Glanerbeek

De Glanerbeek, of Mulderinkbeek, is een zijstroom van de Dinkel. De beek ontspringt in het Duitse gedeelte van het Aamsveen, net over de Nederlandse grens in het district Borken in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.
De beek stroomt aan de Nederlandse zijde van de grens door de gemeente Enschede. In de Enschedese nieuwbouwwijk De Eschmarke maakt de beek deel uit van een daar aangelegde ecozone. Vervolgens vormt de Glanerbeek bij het naar deze beek genoemde dorp Glanerbrug over een lengte van circa twee kilometer een natuurlijke grens met Duitsland. De beek mondt bij de buurtschap Glane in de Dinkel.
Het waterschap Regge en Dinkel heeft een groot gedeelte van de beek gerenatureerd. Hiertoe heeft het waterschap twee oude meanders aangekocht en op het watersysteem aangesloten en op enkele plaatsen een nieuw kronkelend bed gegraven. Verder is er een vistrap aangelegd (deze ligt bij Oikos, een wijk in Glanerbrug) en op enkele plaatsen langs de oevers muurtjes gemetseld met nestmogelijkheden voor de ijsvogel en voor de gele kwikstaart of grote gele kwikstaart.
Langs de Glanerbeekweg heeft Natuurmonumenten een nieuwe, bredere beek aangelegd dan de hiervoor genoemde beek. Ook zijn in dit nieuw aangelegde gedeelte een aantal zijkanten met keien dicht gelegd ter voorkoming van bodemerosie. Over de nieuwe beek zijn twee bruggen aangelegd, waarover Duitsland lopend of fietsend kan worden bereikt. Dit geheel is in 2006 aangelegd voor amfibieën als kikkers en kleine watersalamanders, in de hoop dat er meerdere soorten planten gaan groeien die er voorheen niet of nauwelijks groeiden, zoals de gele lis, het waterdrieblad en de veenwortel.