OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hans Maier (waterpolospeler)

Hans Maier (Madioen, 11 juli 1916 – Den Haag, 29 november 2018) was een waterpolospeler uit Nederland. Hij nam deel aan de Olympische Spelen in 1936 in Berlijn.

## Levensloop

Maier groeide op in Nederlands-Indië en begon zijn sportcarrière als zwemmer. Op de schoolslag hanteerde hij een afwijkende beenslag waardoor hij sneller kon zwemmen dan veel van zijn concurrenten. In juni 1935 brak hij het Nederlands record op de 100 meter schoolslag met vier seconden. De jury beraadde zich achteraf of het record erkend moest worden. Omdat nergens in de reglementen stond dat de techniek die Maier gebruikte niet was toegestaan werd het record erkend. Vanwege de discussie rondom zijn zwemtechniek werd Maier niet opgenomen in wedstrijdselecties voor internationale toernooien.
In de winter van 1935-36 zag waterpolobondscoach Frans Kuyper Maier spelen in het derde team van Het Y in Amsterdam. Het viel hem op dat Maier hoog boven het water uitkwam en daardoor goed was in het onderscheppen van ballen. Hij nam Maier vervolgens op in de nationale selectie die zich voorbereidde op de Spelen in Berlijn. Tijdens het toernooi speelde Maier alle zeven wedstrijden. Het team eindigde uiteindelijk op de vijfde plaats.
Na zijn studie economie ging hij aan de slag als directiesecretaris bij Van Gend & Loos in Utrecht. In 1946 trad hij in dienst van Shell en werd later financieel manager van de chemische tak van Shell.
Maier huwde in 1944 en kreeg twee dochters. Hij werd in juli 2016 door de Volkskrant de allerlaatste nog levende Nederlandse deelnemer van de Olympische Zomerspelen 1936 in Berlijn genoemd. Hans Maier overleed op 29 november 2018.
Bronnen
* (en) Profiel van Hans Maier op sports-reference.com (gearchiveerd)
Referenties
* ↑ Oudste Nederlandse Olympiër Hans Maier overleden nieuwsbericht NOC*NSF d.d. 3 december 2018
* ↑ Gezonde geest in gezond lichaam: Hans werd 102 jaar oud, Algemeen Dagblad (12 december 2018). Gearchiveerd op 24 januari 2019.
* ↑ Speld van waterpolospeler Hans Maier met 'XI OLYMPIADE KNZB', Olympische Spelen 1936 Berlijn, Collectie Gelderland. Gearchiveerd op 25 juli 2023.
* 1 2 3 Auke Kok (2016). 1936: We gingen naar Berlijn. Amsterdam: Uitgeverij Thomas Rap, p.55-62
* ↑ Historie, Zwem & Polo Club Woerden (Nieuwsbrief 4 oktober 2013)
* ↑ Familiebericht in het Algemeen Handelsblad, 28 juni 1944.
* ↑ Hans Maier (1916-2018): 102 jaar oud en nog steeds de wereld aan het verbeteren, Trouw (14 januari 2019). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
* ↑ "We zijn vergeten wat fair play is" Interview Hans Maier (99), sportman en positief denker, Volkskrant.nl, 8 juli 2016
Kees van Aelst · Lex Franken · Ru den Hamer · Jan van Heteren · Hans Maier · Soesoe van Oostrom Soede · Gé Regter · Herman Veenstra · Joop van Woerkom
# Laambroeken

Laambroeken is een natuurgebied van 43 ha ten oosten van Zolder in de Belgische gemeente Heusden-Zolder. Het behoort tot de Laambeekvallei en de vijverregio De Wijers. Tot dit gebied behoren ook de Laambroekvijvers, een 15 ha groot gebied.
Tegenwoordig wordt het gebied aan de zuidzijde begrensd door de A2/E314, aan de overzijde waarvan het natuurgebied Geelberg is gelegen. Door de aanleg van deze weg moest de Laambeek worden omgelegd, waardoor de waterhuishouding van het gebied werd verstoord. Ook kwamen enkele deelgebieden die vroeger een eenheid met de Laambroeken vormden aan de overzijde van de snelweg te liggen.
Laambroeken is een mijnverzakkingsgebied, waardoor moerassige omstandigheden voorkomen. Het gebied wordt gekenmerkt door een kleinschalige verdeling van hooilandjes, weilandjes en percelen broekbos, struwelen, populieren en dergelijke. Doordat landbouwers hier niet meer rendabel konden werken, verdween ook het beheer. Vanuit Limburgs Landschap vzw zijn houtwallen en poelen aangelegd dan wel hersteld.

## Externe link

* Laambroeken, Limburgs Landschap
# Postweg (Berg en Dal)

De Postweg is een weg in het zuidoosten van Gelderland van Berg en Dal naar Groesbeek (gemeente Berg en Dal). De Postweg loopt niet door de bebouwde kom van deze gemeente, maar door bosrijk gebied dat bij het Rijk van Nijmegen hoort.
De Postweg maakt samen met enkele andere wegen deel uit van de Zevenheuvelenloop-route.

## Route

De Postweg begint aan het kruispunt met de Molenbosweg en loopt vandaaruit in zuidoostelijke richting. De weg kruist de Meerwijkselaan en Derdebaan en komt uiteindelijk uit op de Nieuweweg, aan de rand van Groesbeek.
Bij de kruising met de Meerwijkselaan staat het vroegere Afrika Museum. De golfclub Het Rijk van Nijmegen grenst aan de bebouwde kom van Groesbeek.
In de nabijheid ligt ook het Romeins aquaduct Nijmegen, tegenwoordig een rijksmonument.

## Postweg in Nijmegen

Enkele kilometers westelijker bevindt zich ook een Postweg in de wijk Kwakkenberg van Nijmegen.
# Dame van Auxerre

De Dame van Auxerre is een Grieks beeldje uit de 7e eeuw voor Christus van de Oud-Griekse beeldhouwkunst. Het is afkomstig van Kreta en het is een voorbeeld van Archaïsche kunst. Het beeldje is gemaakt in de Daedalische stijl.

## De ‘Dame van Auxerre’

Het beeldje is genoemd naar de Franse plaats Auxerre, waar het voor het eerst werd tentoongesteld. De stijl waarin het beeldje gemaakt is, wordt ‘daedalisch’ genoemd, naar de legendarisch vroege beeldhouwer Daedalus. De ‘Dame’ komt van Kreta. Haar houding is frontaal. Ze heeft een lange jurk aan die aan de voorkant en langs de hals versierd is met ingekraste concentrische vierkantjes. Rond haar smalle taille heeft ze een strakke riem. Haar schouders worden bedekt door een mantel. De ‘Dame van Auxerre’ heeft een driehoekig gezicht met lage wenkbrauwen en grote ogen. Haar haar heeft iets pruikachtigs met verticale lokken en horizontale golven, die in strengen op haar schouders vallen. Aan de zijkanten van het hoofd is het haar bijna driehoekig van vorm. Onder haar enigszins vormeloze jurk steken grote voeten uit. Ze houdt haar grote linkerhand plat tegen haar been aan en haar grote rechterhand dwars over haar bovenlichaam tussen de borsten. Men denkt dat dit een gebaar is dat aanbidding uitdrukt. Oorspronkelijk was dit beeldje, net als alle andere Griekse beelden, felgekleurd. Onderzoekers hebben namelijk in de groeven kleurresten aangetroffen. Aan de hand daarvan heeft men in het Allard Pierson Museum een gipsen kopie gekleurd.

## Waar staat het beeld nu

Het originele beeld van ‘De Dame van Auxerre’ bevindt zich nu in het Louvre. Het staat op de prehellenistische Griekse galerij. In deze kamer staan de oudste voorwerpen van de Griekse kunst die het museum heeft (3000- 480 v.Chr. ). Een derde van deze voorwerpen zijn nog nooit tentoongesteld aan het publiek. De 330 stukken zorgen voor een goed beeld van de beschavingen voor de klassieke periode: 'Cycladische kunst, Minoïsche kunst, Myceense kunst, geometrische kunst, oriëntaliserende kunst en archaïsche kunst.
# Akense koningspalts

De Akense koningspalts was een verzameling van gebouwen, met vooral een politieke- en religieuze functie. Deze palts werd in opdracht van Karel de Grote gebouwd en in gebruik genomen als het voornaamste machtscentrum van het Karolingische Rijk. De palts stond in wat anno 2023 het centrum van de stad Aken is, en was misschien wel de belangrijkste architectonische component van de Karolingische renaissance. De palts werd ontworpen door Odo van Metz en er werd vooral in de jaren 790 aan gebouwd, hoewel het werk ook na de dood van Karel de Grote in 814 doorging. Het grootste deel van de palts bestaat niet meer, maar een deel van de oorspronkelijke hofkapel is opgenomen in de Dom van Aken. De Aula Regia van de palts is later omgebouwd tot het stadhuis van Aken.
De centrale binnenplaats van de palts is nog steeds herkenbaar als het plein het Katschhof tussen de Dom en het raadhuis. Aan de noordzijde lag de Aula Regia, waar het kroningsmaal plaatsvond, met aan de oostzijde de Granusturm. Aan de westzijde van het atrium lag er een stenen verbindingsgang naar de porticus op de plaats waar de huidige Ritter-Chorus-Straße gelegen is en in de Karolingische periode als keizerlijk gerechtsgebouw diende. Aan de oostzijde van het atrium lag een houten wandelgang. Direct achter die houten wandelgang lag het gebied van de Romeinse baden, waar zich het badhuis van Karel de Grote, het Akense Keizerbad bevond. En de huidige bebouwing rond het Domhof heeft een gelijkaardige structuur als het eerdere Karolingische atrium aan de voorkant van de paltskapel.
# Hans Daudt

Hans Daudt (Amsterdam, 12 januari 1925 – aldaar, 18 oktober 2008) was een Nederlandse politicoloog en hoogleraar aan de subfaculteit sociale wetenschappen van de Universiteit van Amsterdam, destijds FSW-A, thans de subfaculteit politicologie.

## Levensloop

Daudt werkte aanvankelijk als journalist bij de naoorlogse Nederlandse Censuurdienst, en vervolgens als verslaggever bij het dagblad Het Vrije Volk. In 1948 ging hij tevens studeren aan de pas opgerichte Faculteit der Politieke en Sociale Wetenschappen van de Universiteit van Amsterdam. In 1961 promoveerde hij op een proefschrift over de zwevende kiezer. Na zijn promotie volgde Daudt zijn eigen promotor Jan Barents op als hoogleraar in de politicologie.
In 1967 was Hans Daudt lid van de Commissie Cals-Donner.

### Universitair conflict

In de periode na de Maagdenhuisbezetting werd Daudt doelwit van kritiek van zijn studenten. De studenten vonden zijn colleges 'niet maatschappijkrities genoeg' en eisten 'confrontatiestudie' en meer 'antikapitalistiese literatuur'. Zij vonden dat Daudt een te beperkte, engere opvatting van de politicologie koesterde. Daudt wenste echter geen duimbreed toe te geven aan de 'beunhazen' met hun 'quasi-marxistische flauwekul'.
Eind 1969 kwam hij in het nieuws door zijn confrontaties met linkse studenten in de studentenbeweging, met name vanuit de Amsterdamse studentenvakbond ASVA en de faculteitsvereniging voor politicologiestudenten Machiavelli. Daudt wilde geen concessies doen aan hun eisen over 'maatschappelijk relevant onderwijs', maar hen gewoon 'een vak leren'. Uiteindelijk staakte hij zijn hoorcolleges, uit protest tegen wat hij betitelde als een sfeer van 'opruien, verdachtmaken en woordterreur'. Het college van bestuur van de universiteit reageerde daarop met een dienstbevel en juridische procedures. Daudt trok zich terug met een medewerker in een pand aan de Herengracht, waar hij voor kleine groepen studenten ging doceren.
Hij zei in een interview op 9 september 1982 in NRC Handelsblad: "Politicologie trekt mensen aan die zich emotioneel betrokken voelen bij de maatschappij. Dat kan op gespannen voet komen te staan met de wetenschappelijke attitude, die distantie en reflectie vereist. Dat maakt politicologie tot een schizofrene bezigheid." Het programma van de 'officiële' politicologie aan de Universiteit van Amsterdam karakteriseerde hij als "Vijftig procent marxisme, veertig procent feminisme en tien procent kritiek op boeken die we nooit gelezen hebben".
Later schreef hij een betoog over de studentenactivisten van destijds, getiteld Nieuwe Regenten. Daudt ging in 1990 met emeritaat.

### Latere optreden

Daudt was lid van de Partij van de Arbeid. In 2002 liet hij echter weten de opkomst van Pim Fortuyn toe te juichen, uit ergernis over de 'regentenmaatschappij': grote partijen die onderling de baantjes verdelen. Daudt verzette zich actief - en met succes - tegen de oprichting van de Amsterdamse Stadsprovincie. Zijn protest tegen de komst van een deelraad Binnenstad had minder succes.

## Persoonlijk

Hij overleed op 83-jarige leeftijd.
# Marnixstraat (Haarlem)

De Marnixstraat is een straat in de Noord-Hollandse stad Haarlem. De straat is gelegen in de wijk Ter Kleefkwartier onderdeel van het stadsdeel Haarlem-Noord. De straat begint bij de Kleverlaan en eindigt bij de Zaanenlaan en het Marnixplein.
De straat werd omstreeks 1920 aangelegd, te samen met de ontwikkeling van de Bomenbuurt. Ter plaatse van de straat bevond zich een oude sloot die diende ter afwatering van de direct ten oosten gelegen strandwal.

## Naamgeving

Per raadsbesluit werd de straat op 16 november 1921 de naam Marnixstraat gegeven, vernoemd naar Filips van Marnix van Sint-Aldegonde. Eerdere voorstellen waren de Toledostraat naar Toledo opperbevelhebber tijdens het Beleg van Haarlem en de Steenbachstraat naar Jacob van Steenbach een der kapiteins van de Duitse hulptroepen in dienst van de Prins tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Per raadsbesluit van de gemeente Schoten werd op 17 oktober de naam Verlengde Marnixstraat vastgesteld voor het Schotense gedeelte van de straat. Toen in 1928 ook dit gedeelte binnen Haarlem kwam te liggen, werd het vernoemd tot simpelweg Marnixstraat.

## Bebouwing

Aan het begin van de straat vind men het uit 1921 daterende rijksmonumentale gebouwencomplex Huis ter Cleeff ontworpen door J.B. van Loghem. De naam van dit complex verwijst naar het aan de overkant, en inmiddels in de Haarlemmer Kweektuin gelegen Huis ter Kleef, een ruïne van een middeleeuws kasteel. Aan de westzijde van de straat vind men ook de Schoterveenpolder met Schoterveense Molen. In dit gebied is het oorspronkelijke maaiveld niveau goed terug te vinden. Verder naar het noorden begint de bebouwing van eerst de Kweektuinbuurt en daarna de Bomenbuurt. De bebouwing langs dit gedeelte van de straat dateert uit de periode 1927-1931.

## Varia

* Op het hoogtepunt van zomerstorm Poly die op 5 juli 2023 door Nederland raasde viel een boom op een auto, hierbij overleed een 51-jarige vrouw. Op 21 maart 2024 werd een gedenksteen bij de plek van het noodlottig ongeval geplaats ter ere van het slachtoffer.
* ↑ De Bomenbuurt in het Ter Kleefkwartier (pdf ). Schoter Nieuwsblad Pagina 2. Stichting Historisch Schoten (Winter 2020-2021).
* 1 2 3 Kurtz, Gerda (1965). De straat waarin wij in Haarlem wonen. Erven F. Bohn, Haarlem, p. 124.
* ↑ Hoe storm Poly de Haarlemse Christel (51) fataal werd. nos.nl (12 juli 2023). Geraadpleegd op 11 maart 2025.
* ↑ Gedenksteen geplaatst voor slachtoffer storm Poly. www.nhnieuws.nl. Geraadpleegd op 11 maart 2025.
# Marschiermitteltor

De Marschiermitteltor of Burtscheider Mitteltor was een stadspoort en maakte deel uit van de tussen 1171 en 1175 gebouwde binnenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De stadspoort bestaat niet meer.

## Locatie

In de binnenste ringmuur stond de Marschiermitteltor in het zuiden tussen de Harduinstor (in het noordoosten) en de Scherptor (in het noordwesten). Ze bevond zich ter plaatse van wat nu de Kleinmarschierstraße heet, ter hoogte van de Elisabethstraße. De Marschiermitteltor had later als equivalent in de buitenste stadsmuren de Marschiertor. De beide poorten waren vroeger met elkaar via een straat verbonden, die thans de namen Kleinmarschierstraße en Franzstraße draagt.
De locatie van de Marschiermitteltor is overeenkomstig met de verlegging van de Heppionstores (Porta praetoria), die voor het jaar 1171 bestaan moet hebben.
De in de nabijheid van de Marschiermitteltor gelegen Marschierstraße werd door de beek Pau opgedeeld en werd daar gebruikt om de stadsgracht met water te vullen.
De Marschiermitteltor (in het zuiden) was een van de hoofdpoorten van de binnenste stadsmuren, samen met de Pontmitteltor in het noorden, de Kölnmitteltor in het oosten en de Jakobsmitteltor in het westen.

## Geschiedenis

De poort was onderdeel van de binnenste stadsmuren die op instigatie van Frederik I van Hohenstaufen tussen 1171 en 1175 gebouwd zijn. De poort zelf werd voor het eerst in 1215 genoemd.
De naam van de poort was oorspronkelijk Marschiertor, maar omdat er in het verlengde van de Marschierstraße (tegenwoordig Franzstraße) een tweede poort werd gebouwd kreeg die de naam Marschiertor. Om verwarring te voorkomen werden veel poorten van de binnenste stadsmuur de toevoeging "mittel" gegeven.
In de late 16e eeuw werd de stadspoort gesloopt.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Marschiermitteltor op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Donkere marmeruil

De donkere marmeruil (Deltote (Protodeltote) pygarga) is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De vlinder kan overdag actief zijn. De spanwijdte bedraagt tussen de 20 en 26 millimeter.
De vliegtijd is van begin mei tot half augustus in één generatie. Soms is er een partiële tweede generatie tot begin oktober. Rupsen leven van verschillende planten uit de grassenfamilie.
Het verspreidingsgebied beslaat het noordelijke deel van het palearctisch gebied. In Nederland en België is de donkere marmeruil in alle provincies een algemene soort.
# Guus Zuiderwijk

Guus Zuiderwijk (geboren op 15 april 1947 te Delft) is een Nederlandse beeldend kunstenaar, bekend om zijn bijdragen aan de keramische en schilderkunstige disciplines. Zijn werk wordt gekenmerkt door een zoektocht naar ritme, structuur en eenvoud.
Opleiding en vroege carrière Tussen 1963 en 1968 volgde Zuiderwijk een opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Na zijn afstuderen trad hij in 1968 in dienst bij De Porceleyne Fles in Delft, waar hij tot 1977 werkte als ontwerper en uitvoerder van monumentale keramiek bij de afdeling Monumentale Bouwplastiek.
Docentschap Na zijn periode bij De Porceleyne Fles wijdde Zuiderwijk zich aan het onderwijs. Van 1978 tot 2002 was hij docent keramiek en schilderen aan de Vrije Akademie Vlietstreek. Daarna, van 2002 tot 2016, bekleedde hij een vergelijkbare positie bij K&O Leiden en BplusC Leiden, afdeling Voorschoten.
Artistieke benadering Zuiderwijks werk toont een sterke fascinatie voor ritmiek en structuur. De architecturale ritmes van de gebouwen tegenover zijn woning in Delft hebben een merkbare invloed op zijn werk. Zijn creaties weerspiegelen een streven naar eenvoud en ritmische patronen, wat hem in lijn brengt met de traditie van het constructivisme.
Exposities en samenwerkingen In november 2022 nam Zuiderwijk deel aan de tentoonstelling "SEVEN" bij Bos Fine Art in Utrecht, waar zijn werk werd tentoongesteld naast dat van andere kunstenaars.
Invloed en nalatenschap Zuiderwijks werk heeft een blijvende impact op de Nederlandse kunstscene, met name op het gebied van keramiek en constructivistische kunst. Zijn toewijding aan ritme, structuur en eenvoud blijft inspireren en draagt bij aan de rijke artistieke traditie van Delft en daarbuiten.
Website: Guus Zuiderwijk
Royal Delft Museum: Geometrische abstractie en Royal Delft
Museum Prinsenhof Delft: werk Guus Zuiderwijk
# Tinian

Tinian is een Oceanisch eiland, onderdeel van de regio Micronesië. Staatkundig gezien is het eiland een onderdeel van het Amerikaanse gebiedsdeel Noordelijke Marianen in de Grote Oceaan. Het is een van de toppen van vijftien vulkanische bergen die de eilandengroep de Marianen vormen. Tinian ligt ten noorden van het eiland Aguijan en ten zuiden van het eiland Saipan.
Tinian heeft een oppervlakte van 101,8 km² en het hoogste punt is 210 m.

## Flora en fauna

Er komen slechts vier zoogdieren voor: de geïntroduceerde huismuis (Mus domesticus), Polynesische rat (Rattus exulans) en Rattus tanezumi en de inheemse vleermuis Pteropus mariannus.

## Geschiedenis

Tinian werd in juli 1944 (in de Tweede Wereldoorlog) door de Verenigde Staten veroverd op Japan, en werd toen een belangrijke Amerikaanse luchtmachtbasis voor de verdere strijd tegen Japan. North Field was een zeer grote luchtmachtbasis van de United States Army Air Forces (USAF) op het eiland. Ook de atoomaanvallen op Hiroshima en Nagasaki in augustus 1945 werden vanaf hier uitgevoerd. De basis huisvestte de grootste bommenwerpervloot ooit. In 1946 werd de basis gesloten en werd het een toeristische attractie. In 2023 maakte de USAF bekend de basis weer in gebruik te nemen.
* ↑ (en) US Air Force to reclaim Pacific airfield that launched atomic bombings as it looks to counter China. CNN (22 december 2023). Geraadpleegd op 21 januari 2025.
# Janke Reitsma

Janke Reitsma (Driesum, 1988) is een Nederlandse romanschrijver, tevens orthopedagoog.

## Levensloop

Janke Reitsma bracht haar jeugd door in het Friese dorpje De Westereen, in een gezin met vier kinderen. Ze studeerde aan de Hanze Hogeschool en orthopedagogiek aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze volgde in 2018 schrijflessen aan de Zwolse afdeling van de Schrijversvakschool Groningen. In 2019 won ze een verhalenwedstrijd van het Nederlands Dagblad en KokBoekencentrum. Ze publiceerde in 2020 enkele korte verhalen in literair tijdschrift Liter. In 2021 verscheen haar debuutroman Niets ontgaat ons bij Uitgeverij Mozaïek, waarmee ze op de shortlist van de Hebban Debuutprijs stond. In 2024 verscheen haar tweede roman Alles wordt lichter, die werd uitgeroepen tot MEZZA Boek van het Jaar.
# Maug-eilanden

De Maug-eilanden zijn een Oceanische eilandengroep, onderdeel van de regio Micronesië. Staatkundig gezien zijn de eilanden een onderdeel van het Amerikaanse gebiedsdeel Noordelijke Marianen in de Grote Oceaan. De eilanden vormen een van de toppen van vijftien vulkanische bergen die de eilandengroep de Marianen vormen. De Maug-eilanden liggen ten noorden van Asuncion-eiland en ten zuiden van het eiland Farallon de Pajaros.
De Maug-eilanden hebben een oppervlakte van 2,1 km².

## Flora en fauna

Er komen slechts twee zoogdieren voor, de vleermuizen Pteropus mariannus en Emballonura semicaudata.

## Externe link

* Maug bij Global Vocanism Program
# Nemesis (serie)

Nemesis is een Nederlandse serie van Disney+. De politiethriller is gebaseerd op het gelijknamige boek van Simon de Waal. Nemesis is de eerste Nederlandse dramaserie die Disney+ uitbrengt.

## Verhaal

Het verhaal volgt officier van justitie Sylvia van Maele, die na de brute moord op een belangrijke getuige in haar eigen huis het heft in eigen handen neemt. Ze vormt een geheim team van rechercheurs om jacht te maken op een groep internationale criminelen die tot dan toe buiten het bereik van de wet zijn gebleven. De serie verkent thema's als corruptie, misdaad en gerechtigheid, terwijl Sylvia te maken krijgt met machtige figuren die koste wat kost hun controle willen behouden.

## Rolverdeling

| Acteur | Rol | Functie |
| Lies Visschedijk | Sylvia van Maele | Protagonist, Officier van justitie |
| Romana Vrede | Lars van Deumen | Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienstofficier |
| Peter Blok | Ed Koppers | Hoofdofficier, Ex man Sylvia, vader Julius |
| Jade Olieberg | Nina Jacobs | Presentator van podcast Where is My Money? |
| Florian Regtien | Julius Koppers | Zoon van Sylvia van Maele & Ed Koppers |
| Chris Peters | Martin Heezink | Antagonist, Verdachte van witwassen / crimineel |
| Bram Suijker | Markus Frederiks | Officier van justitie |
| Emma Buysse | Kim Loevenaar | Inspecteur FIOD |
| Celion Kerk | Daniel de Leeuw | Hulpofficier |
| Soumaya Ahouaoui | Ellen van Raat | |
| Bart Klever | Oscar Vlijmen | Oud-directeur DNB |
| Mustafa Duygulu | Faber Metekohij | |

## Filmlocaties

De serie is op verschillende plekken in Nederland gefilmd, waaronder Scheveningen, de Hofvijver, Korte en Lange Voorhout, A12-snelweg en de Schilderswijk in Den Haag en de Zuidas in Amsterdam. Ook Arnhem is veelvoudig gebruikt als locatie voor de opnames. Onder andere het provinciehuis en het gemeentehuis stonden decor. Het provinciehuis moest een locatie van het Openbaar Ministerie voorstellen. Opnames in Vaals in en rondom hotel kasteel Bloemendal.
# Porsangerfjord

De Porsangerfjord is een 123 kilometer lang fjord in de fylke Finnmark in het uiterste noorden van Noorwegen.
Qua lengte is de Porsangerfjord de vierde langste fjord van Noorwegen. De gemeenten Nordkapp en Porsanger, waarnaar hij vernoemd is, liggen aan de fjord.
# Isthmus

Isthmus kan verwijzen naar:
* Landengte
* Vernauwing bij bijvoorbeeld de maaghoofdkliercel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Isthmus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.