OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mesothisa ozola

Mesothisa ozola is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Isturgia devecta

Isturgia devecta is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Made (larf)
## Biologie

Maden zijn pootloos, meestal wit of geelwit en leven meestal in (semi-)vloeibare stoffen die hen tot voedsel dienen, zoals mest, organisch afval, rottend fruit of rottend vlees.
Een made is de larve van een vlieg of mug.
Hoewel sommige vliegen levende larven baren, komen maden meestal uit een ei dat door de vlieg op het voedselsubstraat wordt gelegd. Ze zwemmen in hun eten en groeien dus snel. Na een vijftal vervellingen verpopt de made in de laatste larvehuid. Deze laatste larvehuid verhardt en krijgt een donkere kleur. De made is veranderd in een bruine, cilindervormige pop. Hierin ontwikkelt de volwassen vlieg zich. De vlieg kan op zijn vroegst 7 dagen nadat het eitje is gelegd uitkomen. Om door de harde pophuid te breken heeft de vlieg een blaasje op de kop, dat heel hard opgeblazen kan worden, waardoor de pophuid openbarst en de vlieg eruit kan komen. Bij fruitvliegen (Drosophila melanogaster) duurt de gehele generatiecyclus slechts een dag of 14.
Maden zijn gemakkelijk te verwarren met larven van andere insecten. Van keverlarven zijn ze te onderscheiden doordat deze laatste een duidelijk kopschild bezitten, dat meestal oranjebruin van kleur is. Maden hebben ook een kopschild, maar dit is sterk gereduceerd en naar de binnenzijde verplaatst.

## Relatie met de mens

Sommige soorten maden kunnen leiden tot ziekten bij mensen, zoals bij madenziekte of myasis.
In de geneeskunde worden soms maden als therapie gebruikt om slecht genezende wonden schoon te maken. Dit kan nog niet als een algemeen geaccepteerde vorm van behandeling worden beschouwd. Een voorbeeld is het gebruik van maden om de necrose uit wonden weg te eten, bij onder meer diabetes.
In de forensische geneeskunde is het soms mogelijk te schatten hoelang een lichaam ergens heeft gelegen aan de hand van de soorten en het ontwikkelingsstadium van de op het lijk aanwezige maden. Daarbij moet ook de temperatuur bekend zijn die in de tijd voor ontdekking geheerst heeft, aangezien de ontwikkeling van maden bij hogere temperaturen beduidend sneller gaat.
Verscheidene madensoorten zijn schadelijk voor de landbouw. Voor akkerbouwgewassen schadelijke soorten zijn bijvoorbeeld de uienvlieg, wortelvlieg en de koolvlieg, waarvan de maden de stengels of wortels van planten aantasten.
Sommige landbouwhuisdieren kunnen last krijgen van myiasis; een horzel legt dan eitjes op het levende dier waarna de maden zich naar binnen vreten. Vooral schapen en konijnen hebben last van deze (vaak fatale) aandoening.
Maden worden ook als aas gebruikt door vissers.
Enkele soorten maden worden door mensen gegeten, zoals maden die zich hebben ontwikkeld in kaas, zoals Casu marzu.
* ↑ https://duurzaaminsecteneten.nl/insecten-eten-nieuws/levende-insecten-eten-op-sardinie/. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
# Lijst van premiers van de Nederlandse Antillen

Hieronder volgt een lijst van premiers van de Nederlandse Antillen:

## Interim-regeling (1949)

| Premier | Premier | Ambtstermijn | Partij |
| | Moises Frumencio da Costa Gomez (1907–1966) Voorzitter van de Regeringsraad, een functie vergelijkbaar met die van premier na inwerkingtreding van het Statuut. | 1951-1954 | PNP |

## Premiers van de Nederlandse Antillen (1949-2010)

| Premier | Ambtstermijn | Partij |
| Efraïn Jonckheer (1917–1987) | 1954-1968 | DP |
| Ciro Kroon (1916–2001) | 1968-1969 | DP |
| Gerald Sprockel (1919–1999) | 27 juni - 12 dec. 1969 | |
| Ernesto Petronia (1916–1993) | 1969-1971 | PPA |
| Ronchi Isa (1917–2005) | febr.-juni 1971 | DP |
| Otto Beaujon (1915–1984) | 1971-nov. 1972 | DP |
| Ronchi Isa (1917–2005) | nov. 1972-1973 | DP |
| Juancho Evertsz (1923–2008) | 1973-1977 | PNP |
| Lucina da Costa Gomez-Matheeuws (1929–2017) | okt. 1977 | PNP |
| Boy Rozendal (1928–2003) | 1977-1979 | DP |
| Miguel Pourier (1938–2013) | juli-dec. 1979 | UPB |
| Don Martina (1935–2024) | 1979-1984 | MAN |
| Maria Liberia-Peters (1941) | 1984-1986 | PNP |
| Don Martina (1935–2024) | 1986-1988 | MAN |
| Maria Liberia-Peters (1941) | 1988-1993 | PNP |
| Suzy Camelia-Römer (1959) | nov.-dec. 1993 | PNP |
| Alejandro Felippe Paula (1937–2018) | dec. 1993 - maart 1994 | PNP |
| Miguel Pourier (1938–2013) | 1994-1998 | PAR |
| Suzy Camelia-Römer (1959) | 1998-1999 | PNP |
| Miguel Pourier (1938–2013) | 1999-2002 | PAR |
| Etienne Ys (1962) | 2002-2003 | PAR |
| Ben Komproe (1942–2004) | juli-aug. 2003 | FOL |
| Mirna Louisa-Godett (1954) | 2003-2004 | FOL |
| Etienne Ys (1962) | 4 juni 2004 - 26 maart 2006 | PAR |
| Emily de Jongh-Elhage (1946) | 26 maart 2006 - 10 oktober 2010 | PAR |

## Afkortingen

* NVP / PNP: Nationale Volkspartij / Partido Nashonal di Pueblo (christendemocratisch)
* DP: Democratische Partij (sociaaldemocratisch)
* WIPM: Windward Islands People's Movement (Volksbeweging van de Bovenwindse Eilanden; Saba, regionalistisch)
* UPD: Union Patriotiko Boneiriano (Patriottische Unie van Bonaire; christendemocratisch)
* MAN: Movimentu Antias Nobo (Beweging Nieuwe Antillen; sociaaldemocratisch)
* PAR: Partido Antiá Restrukturá (Partij voor een Geherstructureerde Antillen; sociaal christelijk)
* PPA: Partido Patriotico Arubano (Arubaans Patriottische Partij; Aruba)
* FOL: Frente Obrero i Liberashon 30 di Mei (Arbeidersfront en Bevrijding 30 mei; sociaaldemocratisch)
* PLKP: Partido Laboral Krusada Popular (Arbeiderspartij van de Kruistocht van het Volk; sociaaldemocratisch)
# Odeur

Odeur (Nederlands: Elderen) is een dorp in de Belgische provincie Luik en een deelgemeente van de gemeente Crisnée. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1965 toegevoegd werd aan de gemeente Crisnée.
Odeur ligt aan de taalgrens in het noordoosten van de gemeente Crisnée. De dorpskom ligt ten noorden van de weg van Sint-Truiden naar Luik die over het grondgebied van de deelgemeente loopt, en ten oosten van de weg van Tongeren naar Amay. Odeur is een landbouwdorp in Droog-Haspengouw dat zich stilaan ontwikkelt tot een woondorp.
Het dorp heette oorspronkelijk Elder of Aldor. In het Frans werd dat Odeur; in het Nederlands Elderen, een naam die terug te vinden is in de nabijgelegen Limburgse dorpjes 's Herenelderen en Genoelselderen. Om dit Elderen (Odeur) te onderscheiden van deze twee andere, werd het ook wel Dietselderen of Odoir-le-Tiexhe genoemd.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Severinuskerk (Église Saint-Séverin) is een neogotisch kerkgebouw van 1865-1869.
* De toren van de vroegere kerk is gebouwd in silex en werd in 1719 verhoogd in baksteen. Hij werd in 1952 beschermd als monument.
* Het Kasteel van Odeur (Château d'Odeur) is een bouwwerk van 1719 en eind 18e eeuw met een 16e-eeuwse kern. De toren van de oude kerk is opgenomen in het kasteel.

## Natuur en landschap

Odeur ligt ten oosten van een Romeinse steenweg. De hoogte aan de kerk bedraagt 136 meter.
* De Sint-Severinuskerk
* Toren van de oude kerk
* Kasteel van Odeur

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1961=volkstellingen

## Nabijgelegen kernen

Herstappe, Crisnée, Kemexhe, Villers-l'Évêque
* Waals erfgoed
# KFC Hoger Op Kalken

KFC Hoger Op Kalken is een Belgische voetbalclub uit Kalken. De club is bij de KBVB aangesloten met stamnummer 4139 en heeft rood en wit als clubkleuren.

## Geschiedenis

In 1944 sloot FC Hoger Op Kalken zich aan bij de KBVB en kreeg hierbij het stamnummer 4139. De club speelde zijn gehele bestaan in de provinciale reeksen. In 1994 ontving de club de koninklijke titel waarbij de naam aangepast werd naar KFC Hoger Op Kalken. Pas in 2017 bereikte de club voor de eerste keer Eerste provinciale. Het eerste seizoen kon men meteen deelnemen aan de eindronde voor promotie naar de nationale reeksen, maar kon dit uiteindelijk niet winnend afsluiten. Vier seizoenen later (in 2022) werd de club kampioen waardoor het voor het eerst zou uitkomen in de Derde afdeling.

## Bekende (oud-)spelers

* Laurens De Bock
* Issa Traoré
* Joffry De Brabander
* Dave Van Waes (Trainer)

## Resultaten

| Seizoen | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Reeks | Punten | Opmerkingen |
| | I | I | II | III | IV | P.I | P.II | P.III | P.IV | | | |
| 2006/07 | | | | | | | 2 | | | Tweede prov. O-Vl. | 65 | |
| 2007/08 | | | | | | | 6 | | | Tweede prov. O-Vl. | 43 | |
| 2008/09 | | | | | | | 2 | | | Tweede prov. O-Vl. | 58 | |
| 2009/10 | | | | | | | 5 | | | Tweede prov. O-Vl. | 50 | |
| 2010/11 | | | | | | | 7 | | | Tweede prov. O-Vl. | 43 | |
| 2011/12 | | | | | | | 4 | | | Tweede prov. O-Vl. | 54 | |
| 2012/13 | | | | | | | 8 | | | Tweede prov. O-Vl. | 37 | |
| 2013/14 | | | | | | | 4 | | | Tweede prov. O-Vl. | 52 | |
| 2014/15 | | | | | | | 2 | | | Tweede prov. O-Vl. | 54 | |
| 2015/16 | | | | | | | 2 | | | Tweede prov. O-Vl. | 60 | |
| | 1A | 1B | 1Nat | 2Afd | 3Afd | P.I | P.II | P.III | P.IV | Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus | Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus | Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus |
| 2016/17 | | | | | | | 1 | | | Tweede prov. O-Vl. | 69 | |
| 2017/18 | | | | | | 3 | | | | Eerste prov. O-Vl. | 52 | |
| 2018/19 | | | | | | 10 | | | | Eerste prov. O-Vl. | 39 | |
| 2019/20 | | | | | | 5 | | | | Eerste prov. O-Vl. | 42 | Competitie stopgezet na speeldag 25 door COVID-19. |
| 2020/21 | | | | | | - | | | | Eerste prov. O-Vl. | - | Geen competitie door COVID-19. |
| 2021/22 | | | | | | 1 | | | | Eerste prov. O-Vl. | 67 | |
| 2022/23 | | | | | 4 | | | | | Derde Afdeling VV A | 47 | |
| 2023/24 | | | | | 6 | | | | | Derde Afdeling VV A | 46 | |
| 2024/25 | | | | | | | | | | Derde afdeling VV A | | |
# Henk Pruiksma

Hendrik Sijmen (Henk) Pruiksma (Makkum, 27 december 1947) is een Nederlands rechter en voormalig politicus. Na het voltooien van de HBS-a in Sneek studeerde hij, na de dienstplicht als reserve-officier bij de Koninklijke Landmacht, fiscaal recht in Groningen (1968 - 1973) en deed hij in 1982 een aanvullend doctoraal examen Nederlands Recht te Leiden.
In 1973 werd Pruiksma inspecteur van 's Rijksbelastingen, tot hij in 1981 gerechtsauditeur werd bij het Gerechtshof Leeuwarden. In 1978 werd Pruiksma lid van de ARP en gemeenteraadslid in Leeuwarden, en in 1980 bij de fusie van ARP, KVP en CHU tot het CDA van die partij.
In 1985 werd hij rechter bij de rechtbank Leeuwarden en in 1988 raadsheer bij het gerechtshof. In 1999 promoveerde hij tot vicepresident en in 2000 werd hij coördinerend vicepresident.
Van 1991 tot en met 2003 was hij lid van de Provinciale Staten van Friesland, en in 2005 volgde hij voor twee jaar Alis Koekkoek op in de Eerste Kamer, die was overleden. Hij hield zich in de Eerste Kamer bezig met justitie, onderwijs en binnenlands bestuur en was voorzitter van de vaste commissie voor Onderwijs.
Hiernaast is hij ook sinds 1998 lid (sinds 2005 plaatsvervangend voorzitter) van het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg (Medisch tuchtcollege), was hij van 1989 tot 2003 lid van de Rijkscommissie Friese Taal en van 1990 tot 2004 voorzitter van Stichting REPRO.
Pruiksma is lid in de Orde van Oranje-Nassau.
# Tarsomys

Tarsomys is een geslacht van knaagdieren uit de onderfamilie muizen en ratten van de Oude Wereld (Murinae) dat voorkomt in de bergen van Mindanao in het zuiden van de Filipijnen. De naam is afgeleid van de Griekse woorden ταρσος "plat deel van de voet tussen de tenen en de hiel" en μυς "muis". Die naam kreeg het omdat het aantal "knobbels" op de voet de ontdekker, Edgar Mearns, opviel. Tarsomys is het nauwste verwant aan Limnomys, en verder aan geslachten als Bullimus, Tryphomys, Abditomys en misschien ook Rattus everetti.

## Kenmerken

De soorten van Tarsomys zijn niet erg groot. Ze hebben een korte staart, lange achtervoeten, lange klauwen (het langste aan de voorvoeten) en een korte, stekelige of lange, zachte vacht. De rug is bruingrijs of kastanjekleurig, de buik grijsachtig wit of donkerbruin, de ledematen zijn geelbruin, ongepigmenteerd of donkerbruin, de staart is eenkleurig. Het aantal mammae bedraagt 1+2=6.
De beide soorten, Tarsomys apoensis en Tarsomys echinatus, komen allebei alleen voor op enkele bergen op Mindanao. Ze lijken niet erg op elkaar. Er zijn nog geen dertig exemplaren bekend.

## Soorten

Er worden drie soorten in dit geslacht geplaatst:
* Tarsomys apoensis Mearns, 1905
* Tarsomys echinatus Musser & Heaney, 1992
* Tarsomys orientalis Rickart et al., 2024
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 25-02-2025.
Abditomys · Abeomelomys · Aethomys · Anisomys · Anonymomys · Apodemus · Apomys · Archboldomys · Arvicanthis · Baiyankamys · Bandicota · Batomys · Berylmys · Bullimus · Bunomys · Canariomys · Carpomys · Chiromyscus · Chiropodomys · Chiruromys · Chrotomys · Coccymys · Colomys · Conilurus · Coryphomys · Crateromys · Cremnomys · Crossomys · Crunomys · Dacnomys · Dasymys · Dephomys · Desmomys · Diomys · Diplothrix · Echiothrix · Eropeplus · Golunda · Grammomys · Hadromys · Haeromys · Hapalomys · Heimyscus · Hybomys · Hydromys · Hylomyscus · Hyomys · Kadarsanomys · Komodomys · Lamottemys · Leggadina · Lemniscomys · Lenomys · Lenothrix · Leopoldamys · Leporillus · Leptomys · Limnomys · Lorentzimys · Macruromys · Madromys · Malacomys · Mallomys · Malpaisomys · Mammelomys · Margaretamys · Mastacomys · Mastomys · Maxomys · Melasmothrix · Melomys · Mesembriomys · Micaelamys · Microhydromys · Micromys · Millardia · Muriculus · Mus · Mylomys · Myomyscus · Nesokia · Nesoromys · Nilopegamys · Niviventer · Notomys · Oenomys · Palawanomys · Papagomys · Parahydromys · Paraleptomys · Paramelomys · Paruromys · Paulamys · Pelomys · Phloeomys · Pithecheir · Pithecheirops · Pogonomelomys · Pogonomys · Praomys · Protochromys · Pseudohydromys · Pseudomys · Rattus · Rhabdomys · Rhynchomys · Saxatilomys · Solomys · Sommeromys · Spelaeomys · Srilankamys · Stenocephalemys · Stochomys · Sundamys · Taeromys · Tarsomys · Tateomys · Thallomys · Thamnomys · Tokudaia · Tonkinomys · Tryphomys · Uromys · Vandeleuria · Vernaya · Xenuromys · Xeromys · Zelotomys · Zyzomys
# Atlashert

Het atlashert (Cervus elaphus barbarus) is een ondersoort van het edelhert die voorkomt in Noord-Afrika. Het is het enige hert dat van nature voorkomt in Afrika, naast Megaceroides algericus, die ongeveer 6.000 jaar geleden is uitgestorven.

## Beschrijving

Het atlashert is kleiner dan het typische edelhert. Het lichaam is donkerbruin met een aantal witte vlekken op de flanken en rug. In het gewei ontbreekt de tweede tak.

## Verspreidingsgebied en leefgebied

Het atlashert is het enige hert dat inheems is in Afrika. Het hert leeft in dichtbegroeide, vochtige bossen in Algerije, Tunesië en Marokko. Het was tot uitsterven bejaagd in Marokko, maar in de jaren 1990 werden individuen van de Tunesische populatie geherintroduceerd. Een van de populaties kan worden gevonden in het Nationaal park Tazekka in de Midden-Atlas. Andere bekende kuddes leven in de gebieden van Akfadou, Bouzeguène en Zéralda in Algerije en de Tazaprovincie in Marokko.

## Naamgeving en taxonomie

Recente genetische studies tonen aan dat de Noord-Afrikaanse edelhertenpopulatie praktisch niet te onderscheiden is van de Sardijnse en Corsicaanse populaties, die worden beschouwd als het Corsicaans edelhert. Dit wijst sterk op een oude introductie van edelherten uit Noord-Afrika op deze eilanden in de Middellandse Zee door de mens. Verdere analyse suggereert dat het Atlashert, inclusief het Corsicaans edelhert, tot een aparte soort behoort en moet worden gegroepeerd onder de naam Cervus corsicanus.

## Roofdieren

Dieren die jagen of jaagden op atlasherten zijn, onder andere, berberleeuw, atlasbeer, berberluipaard en Afrikaanse wolf. Deze diersoorten zijn echter bedreigd of uitgestorven in de regio waar het atlashert leeft.

## Galerij

* Een vrouwtje in Tierpark Berlin
* Een mannetje in Tierpark Berlin
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Barbary stag op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# William Sanderson

William Sanderson (Memphis (Tennessee), 10 januari 1944) is een Amerikaans acteur.

## Biografie

Sanderson studeerde af met een Bachelor of Arts aan de Southern Methodist University in University Park (Texas), en met een Bachelor of Business Administration aan de university of Memphis in Memphis (Tennessee).
Sanderson is in 1993 getrouwd en heeft een zoon.

## Filmografie
### Films

Selectie:
* 2019 - Deadwood: The Movie – als E.B. Farnum
* 1996 - Last Man Standing – als Joe Monday
* 1994 - The Client – als Wally Boxx
* 1991 - The Rocketeer – als Skeets
* 1991 - Sometimes They Come Back – als oude Carl Mueller (tv-film)
* 1985 - Fletch – als Jim Swarthout
* 1983 - Nightmares – als de tankstationbediende
* 1983 - Lone Wolf McQuade – als Snow
* 1982 - Blade Runner – als J.F. Sebastian
* 1981 - Raggedy Man – als Calvin
* 1981 - Death Hunt – als Ned Warren

### Televisieseries

Selectie:
* 2008-2012 - True Blood – als sheriff Bud Dearborne – 39 afl.
* 2011 - Bar Karma – als James – 12 afl.
* 2004-2006 - Deadwood – als E.B. Farnum – 36 afl.
* 1996-1998 - Jumanji – als professor J.S. Ibsen (stem) – 5 afl.
* 1998 - Maximum Bob – als Dicky Crowe – 5 afl.
* 1992-1994 - Batman: The Animated Series – als dr. Karl Rossum (stem) – 4 afl.
* 1993 - Return to Lonesome Dove – als Lippy Jones – 3 afl.
* 1982-1990 - Newhart – als Larry – 91 afl.
* 1989 - Lonesome Dove – als Lippy Jones – 4 afl.
* 1988 - The Twilight Zone - als Morgan Blaine - aflevering The Call
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel William Sanderson op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) William Sanderson in de Internet Movie Database
* Library of Congress Control Number: no2008008808
* Virtual International Authority File: 24398612
* WorldCat: E39PBJrRg9hR9xYqBW96qJmfMP
# Savage Sam (roman)

Savage Sam is een kinderboek uit 1962, geschreven door Fred Gipson. Het is zijn tweede boek over de familie Coates in het Texas van de late jaren 1860 en is een vervolg op zijn roman Old Yeller uit 1956. In 1963 bracht Walt Disney een verfilming uit met in de hoofdrollen Tommy Kirk, Kevin Corcoran en Marta Kristen.

## Verhaal

Savage Sam is de zoon van Travis' vorige hond Old Yeller. Hij is net zo moedig en loyaal als zijn vader en bovendien een ongelooflijk enthousiaste spoorzoeker. Sam houdt er vooral van om rode lynxen te achtervolgen, soms met Arliss.
Travis en Arliss Coates en Lisbeth Searcy worden gevangen genomen door Apache- en Comanche-indianen. Jim Coates, de vader van de jongens, verzamelt wat mannen uit de buurt om op zoek te gaan naar hen, waaronder Lisbeths enigszins dominante grootvader, Bud Searcy. Travis weet te ontsnappen en wordt gevonden door het gezelschap, deels dankzij Sams scherpe reukvermogen. Enkele dagen later worden ook Arliss en Lisbeth gered.

## Andere boeken in de serie

Het hondje Savage Sam is de zoon van het hoofdpersonage uit het vorige boek Old Yeller (1956) en de verfilming uit 1957. Een derde boek Little Arliss werd ontdekt in het archief van Fred Gipson na zijn dood en werd postuum uitgegeven in 1978. Dit derde boek heeft Travis' jongere broer als hoofdpersonage.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Savage Sam (novel) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Gipson, Fred (1962). Savage Sam. Harper & Row.
* ↑ (en) Jacobson, Ethel, "Son of Old Yeller Worthy of His Sire", Chicago Daily Tribune, 18 februari 1962. – via Newspapers.com.
* ↑ (en) Borland, Hal, "Ugly, Ornery And a Hero", The New York Times, 25 februari 1962.
* ↑ (en) Harris, John, "Dog Tale Nothing to Yelp About", Los Angeles Times, 15 april 1962. – via Newspapers.com.
* ↑ (en) Gipson, Fred (1956). Old Yeller. Harper & Brothers.
* ↑ (en) Little Arliss. Kirkus Reviews (1 april 1978).
# Jutatip Maneephan

Jutatip Maneephan (Roi Et, 8 juli 1988) is een Thais wielrenster. Ze werd meermaals nationaal kampioen en won goud op de Aziatische en op de Zuidoost-Aziatische Spelen.

## Carrière

Maneephan kwam uit voor Thailand bij de wegwedstrijd op de Olympische Spelen van 2012 in London en van 2016 in Rio de Janeiro. Ze bereikte beide keren de finish niet. In Thailand won ze al meer dan tien etappes in de Ronde van Thailand en daarmee ook diverse keren het puntenklassement en in 2019 en 2020 ook het eindklassement.
Ze reed in 2020 voor de ploeg Alé BTC Ljubljana en in 2017 voor het eveneens Italiaanse S.C. Michela Fanini Rox.

## Overwinningen
### 2009

    1 Zuidoost-Aziatische Spelen, wegrit

### 2012

    1e etappe Ronde van Thailand

### 2014

    1e etappe Ronde van Thailand
    Puntenklassement Ronde van Thailand
    1 Aziatische Spelen, wegrit

### 2015

    1 Zuidoost-Aziatische Spelen, criterium
    Thais kampioene op de weg
    Thais kampioene tijdrijden

### 2016

    1e en 2e etappe Ronde van Udon
    Eindklassement en puntenklassement Ronde van Udon
    Udon Thani's 123rd Anniversary International Cycling
    Puntenklassement Ronde van Thailand

### 2018

    1e etappe b en 3e etappe Ronde van Thailand
    Puntenklassement Ronde van Thailand

### 2019

    1e en 3e etappe Ronde van Thailand
    Eindklassement en puntenklassement Ronde van Thailand
    1e etappe The 60th Anniversary "Thai Cycling Association"
    Puntenklassement The 60th Anniversary "Thai Cycling Association"
    The 60th Anniversary 'Thai Cycling Association'-The Golden Era Celebration

### 2020

    Thais kampioene op de weg
    1e en 2e etappe Ronde van Thailand
    Eindklassement Ronde van Thailand

### 2021

    3e etappe Ronde van Thailand

### 2022

    1e en 3e etappe Ronde van Thailand
    Puntenklassement Ronde van Thailand
    Thais kampioene op de weg

### 2023

    1e etappe Ronde van Thailand
    2 Zuidoost-Aziatische Spelen, wegwedstrijd
    3 Aziatisch kampioenschap wielrennen, wegwedstrijd
    3 Aziatische Spelen, wegwedstrijd

### 2024

    3e etappe Ronde van Thailand
    Eind- en puntenklassement Ronde van Thailand

### 2025

    1 Aziatisch kampioene op de weg, elite
    1e etappe Ronde van Vietnam
Bastianelli · Boogaard · Bravec · Bujak · Chursina · García · Guderzo · Maneephan · Pintar · Trevisi · Yonamine · Žigart
* ↑ Princess Maha Chakri Sirindhorn’s Cup Women’s Tour of Thailand 2012, bicyclethailand.com, 8 april 2012. Gearchiveerd op 15 juni 2023.
* (en) Profiel van Jutatip Maneephan op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Jutatip Maneephan op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Jutatip Maneephan op de website van de UCI
* (en) Profiel van Jutatip Maneephan op olympedia.org
* Profiel van Jutatip Maneephan op De wielersite