OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean Casier (1820-1892)

Jean Auguste Casier (Gent, 12 november 1820 - 11 maart 1892), ook genaamd Casier de Hemptinne, was een Belgisch industrieel, volksvertegenwoordiger en senator.

## Levensloop

Jonkheer Jean Casier was een telg uit het geslacht Casier en een zoon van suikerraffinadeur Jean-Louis Casier en van Sophie Van der Straeten. Hij trouwde met Louise de Hemptinne (1826-1901) en ze kregen een dochter en zeven zoons, van wie twee voor nageslacht zorgden. De liberale volksvertegenwoordiger Jules de Hemptinne was zijn schoonbroer.
Casier was mede-eigenaar en bestuurder van J. Casier Frères en van Linière Saint-Sauveur (in 1885 voorzitter). Hij was ook beheerder van de S.A. Ferdinand Lousbergs die aan de Hemptinnes behoorde.
In 1870 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Gent. Hij bleef dit slechts twee maanden en werd senator, een mandaat dat hij behield tot in 1882 en opnieuw van 1884 tot 1892.
Vanaf 1859 tot in 1872 was hij voorzitter van de raad van het Sint-Vincentius a Paulogenootschap voor Gent Stad, van 1873 tot 1878 was hij ondervoorzitter en van 1879 tot 1892 opnieuw voorzitter.
Hij was verder ook nog:
* lid van het Comité voor de afschaffing van de slavernij,
* voorzitter van de kerkfabriek van de Heilige Kerstkerk in Gent,
* medestichter en voorzitter van de conferenties van de Sint-Vincentiusvereniging.

## Adel

Voor zijn steun aan de Pauselijke Staat en aan de katholieke gedachte in België, kreeg Jean Casier in 1880 de titel van pauselijk baron. In België werd hij in 1886 opgenomen in de Belgische adel en werd hem in december 1891 de titel van baron toegekend. Hij overleed echter vooraleer hij de open brieven voor de titel kon lichten. Zijn weduwe kreeg in 1892 de persoonlijke titel barones.

## Literatuur

* Jean STENGERS, Jean-Luc DE PAEPE, M. GRUMAN e.a., Index des éligibles au Sénat (1831-1893), Brussel, 1975.
* U. VERMEULEN, Jean Casier, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel I, Brussel, 1964.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1986, Brussel, 1986
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le parlement belge 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.

## Links

Meer over Jean Casier op Gezelle | Jean Casier
# İskenderunspor

İskenderunspor Anonim Şirketi kortweg İskenderunspor AŞ is een Turkse voetbalclub uit İskenderun. De clubkleuren zijn oranje en blauw. De thuisbasis van de voetbalclub is het İskenderun 5 Temmuz Stadion.

## Geschiedenis
### Oprichting

De club werd opgericht als Erzin Belediyespor in 1978 te Erzin, een district van de provincie Hatay. In de loop der tijd veranderde de naam naar Erzinspor AŞ en İskenderun Futbol Kulübü. In 2021 kreeg het de huidige naam door de overdracht van de aandelen aan eigenaar Şaban Hakan Bolat. Deze club moet niet worden verward met İskenderunspor (1967).
De voormalig hoofd jeugdopleiding van Ajax en ex-trainer van Galatasaray Jan Olde Riekerink tekende in medio 2021 een driejarig contract met İskenderunspor.
In het seizoen 2024/25 bereikte de club voor het eerst in de geschiedenis de kwartfinales van de Turkse voetbalbeker.

## Gespeelde divisies

* TFF 2. Lig: 1
2022-
* TFF 3. Lig: 8
2014-2022
* Bölgesel Amatör Lig: 4
2010-2014

## Bekende (oud-)spelers

* Emir Biberoğlu
* 1 2 (en) Club details
* 1 2 "Stadion details" soccerway.com
* ↑ (tr) 2. Lig ve 3. Lig'de toplam 5 kulübün ismi değişti yerelfutbol.com, geraadpleegd op 11 september 2022.
Witte Groep: 1461 Trabzon FK · 24 Erzincanspor · Adana 01 FK · Altay · Afyonspor · Altınordu · Ankaraspor · Batman Petrolspor · Beykoz Anadoluspor · Fethiyespor · İnegölspor· İskenderunspor · Isparta 32 Spor · Karaköprü Belediyespor · Kastamonuspor 1966 · Kepezspor · Kırklarelispor · Sarıyer
Rode Groep: 68 Aksarayspor · Ankara Demirspor· Arnavutköy Belediyespor · Belediye Derincespor· Beyoğlu Yeni Çarşı · Bucaspor 1928· Diyarbekirspor · Elazığspor · Erbaaspor · Giresunspor · Karacabey Belediyespor· Karaman FK · Menemen FK · Nazillispor · Serik Belediyespor · Somaspor · Vanspor FK · Yeni Mersin İdmanyurdu
# Zoë Vialet

Zoë Vialet (Rotterdam, 27 februari 1983), pseudoniem van Linde Branderhorst, is een Nederlands fotomodel en uitbater van een high class escortservice.
Zoë is model sinds haar vijftiende, en heeft onder meer naakt geposeerd voor de Nederlandse, Kroatische, Mexicaanse, Roemeense en Sloveense edities van het tijdschrift Playboy, en verder voor bladen als Maxim en FHM. Verder heeft ze in Parijs en Londen modeshows gelopen en meegespeeld in een aantal muziekvideoclips voor onder andere TMF. In november 2006 eindigde ze op de 52e plaats in de verkiezing van de 100 mooiste vrouwen ter wereld ("Hemelse Honderd") van het Belgische blad Ché. Zij was de enige Nederlandse in de lijst en liet onder andere Jennifer Lopez en Angelina Jolie achter zich.
Vialet studeerde sociologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Voor haar universitair scriptieonderzoek deed zij onderzoek naar de netwerken van chique prostituees, met de bedoeling om na haar studie zelf een "high class" escortservice op te zetten. Dit plan zorgde voor veel publiciteit in met name kranten als De Telegraaf, en het Algemeen Dagblad, diverse tijdschriften en op de radio. Het bureau is opgestart in maart 2006 door Vialet en een mede-zaakvoerder die Vialet begin 2009 uitkocht. Vialet zette hierna Vialet Escortservice op, dat actief is sinds maart 2009. Vialet zette bij deze firma de omstreden "Escort Try Out" op, waar potentiële prostituees het werk als escort eenmalig kunnen proberen.

## Externe link

http://www.vialetescortservice.nl
* Studente wil eigen escortbedrijf - Algemeen Dagblad, 17 januari 2006
* Aspirant sociologe én `hoerenmadam` - Eppo König, Algemeen Dagblad, 18 januari 2006
* "92-60-92", Ad Hofstede, Erasmus Magazine, 27 januari 2006
* Mannen willen jong, blond en cup D - Eppo König, Algemeen Dagblad, 29 juli 2006
* ↑ van Nierop, Jos (20 augustus 2009). Tot 2005: maatschappelijk werk en dienstverlening (mwd) Nu: eigenaar Vialet Escortservice. Profielen 2009 (71): 21
# Henri Giddelo

Henri Elise Lambert Giddelo (23 mei 1894 - 10 mei 1940) was kapitein-commandant van de 5e Compagnie Grenswielrijders, een onderdeel van de Grenswielrijders van het Belgische leger. Hij had als opdracht om de bunkers te verdedigen tussen Vucht en Vroenhoven. Henri Giddelo kwam om op 10 mei 1940 om 4u30, samen met vijf andere militairen toen vier Stuka's van de Luftwaffe zijn commandopost, de kazerne de Caritat de Peruzzis te Lanaken bombardeerden.
Henri Giddelo had zich onderscheiden tijdens de Eerste Wereldoorlog.

## Henri Giddelo en de Tweede Wereldoorlog

Hij had in 1940 drie pelotons onder zijn bevel:
* peloton Boyen (1Pl) - in reserve gehouden in de kazerne te Lanaken
* peloton Romedenne (2Pl) - bewaakt de brug van Tournebride en de sluis van Neerharen
* peloton de Lichtervelde (3Pl)- bewaakt de sluis, de spoorbrug bij Gellik en de brug bij Briegden en de bewakingsdetachementen bij de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven.
Henri Giddelo had de autoriteit om de bruggen van Vroenhoven en Veldwezelt op te blazen. Hij delegeerde die beslissing niet naar een lager echelon omdat men dacht dat er tijd genoeg zou zijn zodra men de Duitse Wehrmacht doorheen Nederland zou zien oprukken. Aan een aanval met troepen in zweefvliegtuigen had niemand gedacht en ze waren nooit eerder ingezet bij een oorlogshandeling.
Bij het bombardement op 10 mei werden de telefooncentrale en de verbindingen naar de manschappen aan de bruggen en bunkers vernield. Hierdoor waren de grenswielrijders op zichzelf aangewezen en moesten de beslissing nemen om de bruggen over het Albertkanaal al dan niet te vernietigen. De bruggen bij Vucht, Mechelen-aan-de-Maas, Boorsem, Oud-Rekem, Neerharen, Tournebride en Lanaken werden opgeblazen. De bruggen bij Vroenhoven en Veldwezelt vielen intact in de handen van het leger van Nazi-Duitsland.
Het nabijgelegen fort Eben-Emael viel ook op 11 mei 1940 in Duitse handen.
In Lanaken is een straat naar hem genoemd, de Commandant Giddelostraat. Op het Molenweideplein staat zijn gedenkteken.

## Galerij

* Henri Giddelo met luitenanten Busseniers (links) en Manteleers op de brug bij Briegden
* Kazerne de Caritat de Peruzzis op 10 mei 1940
* Graf van Henri Giddelo
* Gedenksteen op de plaats waar de kazerne stond
* Henri Giddelo's standbeeld te Lanaken

## Externe link

* Foto van Henri Giddelo
* ↑ Lanaken (B) - Begraafplaats Lanaken (B) - - graf 603631. www.online-begraafplaatsen.nl. Gearchiveerd op 24 juli 2021. Geraadpleegd op 29 oktober 2020.
* ↑ Bataljon Grenswielrijders Limburg. De Achttiendaagse Veldtocht. Gearchiveerd op 4 december 2020. Geraadpleegd op 29 oktober 2020.
* ↑ Saunders, Tim (2008). Fort Eben Emael mei 1940. Uitgeverij de Krijger, p. 1-199. ISBN 9789058681553.
# Theo Engelen

Theodorus Leonardus Maria (Theo) Engelen (Geulle, 19 oktober 1950) is een Nederlands historicus, hoogleraar en kinderboekenschrijver. Van eind 2014 tot eind 2015 was hij rector magnificus van de Radboud Universiteit Nijmegen.

## Levensloop

Engelen doorliep het gymnasium in Maastricht en studeerde tussen 1970 en 1976 geschiedenis aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Hij bleef als promovendus bij de vakgroep geschiedenis en werd in 1982 universitair docent. In 1987 promoveerde hij op een proefschrift over vruchtbaarheidsdaling in Limburg. Later werd hij universitair hoofddocent economische- en sociale geschiedenis. Op 1 december 2005 werd hij hoogleraar. Tussen oktober 2014 en november 2015 was Engelen rector magnificus van de Radboud Universiteit. Hij trad om persoonlijke redenen terug en vervulde daarna weer de functie van hoogleraar Historische Demografie.
Engelen begon met het schrijven van fictie in 1992. Zijn vrouw vroeg hem destijds een verhaal te schrijven voor de achtste verjaardag van zijn zoon Thijs. Zijn zoon was er zo blij mee dat Theo Engelen besloot meer te gaan schrijven. Zijn eerste boek verscheen in 1993 onder de titel Schimmen uit het verleden en is gebaseerd op gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog. In 2018 verscheen zijn eerste roman voor volwassenen met de titel Marathon.
Engelen woont in Nijmegen. Hij heeft vier kinderen.
# Krkawatervallen

De Krka-watervallen zijn de watervallen in het Nationaal park Krka bij Šibenik in Kroatië. Dit park dankt zijn naam aan de rivier de Krka, die met een lengte van 72,5 km de 22ste rivier van Kroatië is. De watervallen zelf hebben een verval van 242 meter in zeven stappen.
De rivier en rivieroever Krka bevinden zich in het graafschap Šibensko Kninska. De bron van de rivier is te vinden op de berg Dinara vlak bij Knin. De Krka baant zich een weg door het park, daarbij vele hoogteverschillen in het karstgesteente overbruggend. De Skradinski buk, met 17 trappen over een lengte van 400 meter, brengt het water 46 meter lager. Enkele van de watervallen zijn meer dan 100 meter breed. Via het Proklanskomeer bereikt de rivier het ruim 10 kilometer verderop gelegen Šibenik en eindigt zijn tocht in de Adriatische Zee. Vooral in de winter en in het voorjaar, als de rivier veel water aanvoert, kan de Krka zeer snel stromen. In het park lijkt de rivier soms verdwenen. Over een grote oppervlakte, schijnbaar drassig terrein vervolgt deze niettemin zijn weg en wordt plotseling weer rivier.

## Geologie

De Krka-watervallen liggen aan de voet van de Dinarische Alpen, een kalkstenen gebied dat tijdens het Mesozoïcum ontstond. Gedurende tientallen miljoenen jaren de sedimentatie in een marien milieu zorgen voor een dik pakket van kalksteen.
Tijdens de Alpiene orogenese kwam dit dik kalkrijk pakket met onder andere kalksteen, dolomiet, oölietenkalksteen en af en toe ook kleisteen geplooid en gebroken aan de oppervlakte. Bepaalde gesteentelagen zijn in deze periode soms kilometers over de andere geschoven. De Dinarische Alpen zijn gekenmerkt doordat het een kalksteengebergte is. Dit moeilijk te eroderen gebergte kent tal van breuken en steile wanden. Rivieren, zoals de Krka, zorgden voor de chemische erosie.
Na de laatste ijstijd ontwikkelde zich travertijn dat een natuurlijke barrière werd voor de rivier. Hierdoor ontstonden tal van watervallen langs de Krka.
# Heinrich Hoffmann

Heinrich Hoffmann (Fürth, 12 oktober 1885 – München, 11 december 1957) was een bekende Zuid-Duitse fotograaf en later hoffotograaf van Adolf Hitler.
Hoffmann werd lid van de NSDAP in 1920 en hoorde tot de persoonlijke vriendenkring van de 'Aanvoerder'. In 1930 stelde Hoffmann Eva Braun, assistente van zijn fotostudio te München, voor aan Hitler, die haar tot zijn levensgezellin maakte. In 1932 huwde Hoffmann zijn dochter Henriëtte uit aan Baldur von Schirach, de leider van de Hitlerjugend en latere gouwleider van Wenen.
Hoffmann bouwde zijn fotostudio uit tot een zeer winstgevend bedrijf. Van zijn foto's zijn onder andere postzegels, ansichtkaarten, posters en fotoboeken gedrukt. In de periode van het Derde Rijk vervaardigde Hoffmann bovendien meerdere boeken over Hitler, waaronder Hitler, wie ihn keiner kennt (1933) en Jugend um Hitler (1934). Het laatste boek dat hij schreef verscheen vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, namelijk Das Antlitz des Führers.
Ook in de kunstpolitiek van het Derde Rijk, de strijd tegen 'ontaarde' kunst en de verkoop daarvan naar het buitenland speelde Hoffmann een belangrijke en lucratieve rol, zodat hij ten slotte over een zeer aanzienlijk vermogen beschikte.
Na de Tweede Wereldoorlog werd deze volgens velen geboren opportunist aanvankelijk tot tien, later tot vier jaar gevangenisstraf veroordeeld. In 1950 werd hij vrijgelaten en begon hij te procederen om zich weer in het bezit van zijn geld en schilderijen te stellen. In 1957 overleed hij in München.

## Foto's van Hoffmann

* Foto na het proces tegen de deelnemers aan de Bierkellerputsch (1924)
* 4 uitsnedes van portretten van Adolf Hitler tijdens een fotosessie waarbij Hitler een redevoering imiteert (1925).
* Göring, en Hitler op de Obersalzberg (1933)
* Hitler in zijn werkkamer in de Berghof (1936)
* Speer en Hitler op de Obersalzberg (1938)
* Chamberlain en Mussolini in München (1938)
* Hitler met zijn staf bij de Wolfsschanze (Hoffmann zelf uiterst rechts, 1940)
* Hitler ontmoet de Franse maarschalk Philippe Pétain (1940)
* Bibsys: 90792798
* Biblioteca Nacional de España: XX1311691
* Bibliothèque nationale de France: cb12484003s (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058519773006706
* CiNii: DA04508084
* Gemeinsame Normdatei: 118845446
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1023 8061
* Library of Congress Control Number: n80138051
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0005572
* Nationale bibliotheek van Australië: 35200597
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007593241605171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003195532
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069320845
* PIC: 4851
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000080859
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 449807
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: PUVV387832
* LIBRIS: 278003
* SNAC: w6fz1kg6
* Système universitaire de documentation: 034043896
* Trove: 862138
* Union List of Artist Names: 500025149
* Virtual International Authority File: 32099473
* WorldCat: E39PBJj4phWJhFBT3kM4vFCbBP
# Walvis

Walvissen zijn een groep van volledig in het water levende placentale zeezoogdieren. Ze vormen een informele groepering binnen de infraorde walvisachtigen (Cetacea), meestal zonder de dolfijnen en bruinvissen.

## Etymologie

Het woord "walvis" komt van Proto-Germaans *hwalaz, van Proto-Indo-Europees *(s)kwal-o-, wat "grote zeevis" betekent.

## Taxonomie

Men heeft walvisachtigen in twee subgroepen onderverdeeld: de tandwalvissen (Odontoceti) en de baleinwalvissen (Mysticeti). Tandwalvissen zijn roofdieren met een groot gebit; voorbeelden zijn de dolfijnen, bruinvissen en potvissen. Baleinwalvissen, zoals de blauwe vinvis en de noordkapers, hebben in plaats van een gebit een hoornachtige zeefstructuur waarmee ze hun voedsel uit het water filteren.
Walvissen hebben een torpedovormig lichaam met een niet-flexibele hals, ledematen in de vorm van zwemvliezen, geen externe oorschelp, een grote staartvin en een platte kop (met uitzondering van de grondeldolfijnen en de spitssnuitdolfijnen).

## Ecologie

Mensen doen al sinds de prehistorie aan walvisvaart vanwege de producten die er van walvissen te maken zijn. Vanaf de 17e eeuw werd de walvisjacht echter geïndustrialiseerd en raakten walvissen met uitsterven bedreigd. In de 20e eeuw zijn walvissen beschermd door het internationaal recht. De walvisvaart is nu zeer omstreden en grotendeels verboden sinds het moratorium op commerciële walvisvaart van de Internationale Walvisvaartcommissie (IWC) in 1982.
Anno 2020 absorbeerden walvissen ongeveer een procent van alle koolstofdioxide (CO$_2$) wereldwijd. Dat komt doordat hun uitwerpselen een snellere groei veroorzaken van het fytoplankton, drijvend plantaardig materiaal dat zuurstof genereert en koolstof absorbeert. Ten tweede slaan walvissen enorme hoeveelheden CO$_2$ op in hun lichaam, dat op de bodem van de oceaan komt te liggen als ze sterven. Iedere grote walvis neemt gemiddeld 33 ton CO$_2$ op, terwijl een boom maar maximaal 22 kilogram CO$_2$ per jaar kan opnemen. In december 2019 bleek uit een studie van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) dat, als walvissen van hun toenmalige populatie van 1,3 miljoen zich verder zouden herstellen naar hun omvang van voor de industriële walvisvaart (in de 16e eeuw, toen er ongeveer 4 tot 5 miljoen walvissen waren), zij jaarlijks 1,7 miljard ton CO$_2$ zouden opvangen, hetgeen een belangrijke oplossing zou zijn voor het broeikaseffect.
* ↑ (en) whale | Origin and meaning of whale by Online Etymology Dictionary. www.etymonline.com. Geraadpleegd op 18 March 2018.
* ↑ hwæl. Bosworth-Toller Anglo-Saxon Dictionary. Geraadpleegd op 6 June 2019.
* ↑ Eva Gabeler, "Superheld van de oceaan: de bultrug is terug en strijdt tegen klimaatverandering", NOS, 17 oktober 2020. Geraadpleegd op 17 oktober 2020.
* ↑ (en) Ralph Chami, Thomas Cosimano, Connel Fullenkamp, and Sena Oztosun, "Nature’s Solution to Climate Change", Internationaal Monetair Fonds, december 2019. Geraadpleegd op 17 oktober 2020.
* O'Connell, M., Berrow, S. (2015). Records from the Irish Whales and Dolphin Group for 2013. Irish Naturalists' Journal 34 (2): 154–161.
# Hatebreed

Hatebreed is een metalcore-band uit de Verenigde Staten. Hatebreed werd in 1994 in New Haven, Connecticut opgericht en bestaat uit Jamey Jasta (zang), Lou 'Boulder' Richards (gitaar), Matt MacIntosh (gitaar), Matt Byrne (drum) en Chris Beattie (basgitaar).

## Geschiedenis

Beïnvloed door oldschool hardcore-bands als Madball, Biohazard en Cro-Mags, was Hatebreed anno 2007 een belangrijke vertegenwoordiger van het genre. Ze debuteerden in 1996 met hun eerste volledige album Under the Knife onder het label Smorgasbord uit. In 1997 volgde Satisfaction is the Death of Desire (Victory Records), in 2002 gevolgd door Perseverance (Universal Records). Volgens het muziektijdschrift Aardschok zou de cd uit 2003, The Rise of Brutality (Roadrunner Records), in tien jaar de cultstatus hebben bereikt. In 2006 bracht de band Supremacy (RoadRunner Records) uit.
Op 5 mei 2009 verscheen For the Lions. Dit album bevat covers van onder andere Slayer, Metallica, Obituary, Cro-Mags en Sepultura. Het album zou eerst in de winter van 2008 verschijnen, maar dit gebeurde niet doordat de band nog een paar extra nummers wilde opnemen.
Op hun dvd Live Dominance uit 2008 (Koch Records) werd een volledig optreden op beeld vastgelegd. Eerder waren er al enkele nummers op een verzamel-dvd verschenen (The Eastpak Resistance Tour 2002). Deze werd opgenomen in de Ancienne Belgique te België.
De albums The Rise of Brutality en Supremacy zijn tevens op vinyl verschenen. Het album Satisfaction is the Death of Desire is in meerdere colorvinyls en op tape te vinden.

## Bandleden

* Jamey Jasta (zanger), 1994-
* Wayne Lozinak (gitaar), 1994-1996, 2009-
* Chris Beattie (bas), 1994-
* Matt Byrne (drum), 2001-
* Frank Novinec (gitaar), 2006-

## Ex-bandleden

* Lou 'Boulder' Richards (gitaar), 1996-2002 (Overleden 2006)
* Matt McIntosh (gitaar), 1996-1999
* Larry Dwyer, Jr. (gitaar), 1994-1996
* Sean Martin (gitaar), 1999-2009
* Dave Russo (drum), 1994-1996
* Nick Pappantonio "Nickel P" (drum), 1996-1997
* Jamie Muckinhaupt "Pushbutton" (drum), 1997-1999
* Rigg Ross (drum), 1999-2001

## Discografie
### Albums

| Album | Jaar | Piek Album Top 100 | Aantal Weken | - Hoogste positie Album 200 | Aantal Weken | Opmerking |
| Under The Knife | 13/11/1996 | | | | | EP |
| Satisfaction Is The Death Of Desire | 11/11/1997 | | | | | |
| Perseverance | 26/03/2002 | | | | | |
| Rise of Brutality | 28/10/2003 | | | | | |
| Supremacy | 29/08/2006 | | | 89 | 3 | |
| Live Dominance | 2008 | | | | | Live Album/DVD |
| For The Lions | 5/05/2009 | | | 88 | 1 | Cover album |
| Hatebreed | 29/09/2009 | 73 | 1 | 50 | 6 | |
| The Divinity Of Purpose | 29/01/2013 | 86 | 1 | 38 | 12 | |
| The Concrete Confessional | 13/05/2016 | 92 | 1 | 22 | 8 | |
| Weight Of The False Self | 27/11/2020 | | | 49 | 1 | |
# Mauricio Funes

Carlos Mauricio Funes Cartagena (San Salvador, 18 oktober 1959 – Managua, 21 januari 2025) was een Salvadoraans politicus en journalist. Funes was president van El Salvador tussen 2009 en 2014. Hij was de eerste linkse president die El Salvador ooit heeft gehad.
Vooraleer hij politicus werd, was Funes een journalist met een eigen interviewshow op tv. Hij verscheen op Channel 12 en op de Spaanstalige CNN, en presenteerde ook lokale nieuwsprogramma's die zich kritisch opstelden tegenover de vorige regeringen.
Op 28 september 2007 werd hij gekozen als kandidaat voor het Front Farabundo Martí voor Nationale Bevrijding (FMLN) en hij kwam op tegen Rodrigo Avila, de kandidaat van de Nationalistische Republikeinse Alliantie (ARENA). Funes won de verkiezingen van 2009 met een absolute meerderheid van 51,23%. Op 1 juni 2009 werd hij ingehuldigd als president. Hij droeg het presidentschap op 1 juni 2014 over aan Salvador Sánchez Cerén.
In 2016 vluchtte Funes naar Nicaragua waar hij asiel kreeg. Hij kreeg later ook de Nicaraguaanse nationaliteit. Hij werd in eigen land beschuldigd van corruptie en van geheime afspraken met drugsbendes tijdens zijn presidentschap. In 2023 en 2024 werd hij bij verstek veroordeeld tot jarenlange gevangenisstraffen. Door de Verenigde Staten werd hij op een zwarte lijst geplaatst.
Funes overleed op 21 januari 2025 op 65-jarige leeftijd na een slepende ziekte.
* ↑ (en) Ex-Salvadoran Leader Mauricio Funes Dies In Nicaragua. Barrons (22 januari 2025).
* ↑ (es) Muere el expresidente de El Salvador Mauricio Funes bajo la protección de Daniel Ortega en Nicaragua. El País (22 januari 2025).
# Dietzhausen

Dietzhausen is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen. Dietzhausen werd op 1 april 1994 Stadtteil van de gemeente Suhl.
Albrechts · Dietzhausen · Gehlberg · Goldlauter-Heidersbach · Mäbendorf · Schmiedefeld am Rennsteig · Vesser · Wichtshausen
# Marianne Hendriksen-Ansing

Marianne Hendriksen-Ansing (Amsterdam, 9 juli 1944) is een Nederlands politicus van de PvdA.
Ze was PvdA-fractievoorzitter in de Provinciale Staten van Gelderland voor ze in november 1987 burgemeester van Hoevelaken werd. Op 1 januari 2000 fuseerde die gemeente met Nijkerk tot de nieuwe gemeente Nijkerk om samen sterker te staan tegenover de oprukkende gemeente Amersfoort. Daarmee kwam een einde aan haar burgemeesterschap waarna ze zich toelegde op tekenen, schilderen en boetseren.

## Externe link

* Van bestuurder tot beeldenmaker M. Hendriksen deelnemer aan Kunstroute