# Amstel Gold Race 1966

De 1ste editie van de Amstel Gold Race vond plaats op 30 april 1966. Het parcours, met start in Breda (bij het Mastbos) en finish in Meerssen (Tussen de Bruggen) na een plaatselijke ronde, had een geplande lengte van 249 kilometer. Door veel omleidingen dankzij festiviteiten op Koninginnedag, werd de koers verlengd tot (officieel) 302 kilometer. De Franse oud-wereldkampioen en Ronde van Spanje-winnaar Jean Stablinski won en werd tot eerste winnaar van de klassieker gehuldigd.

## Koersverloop

Tijdens de eerste Amstel Gold Race van Breda naar Meerssen meldde het KNMI vanaf het Zuid-Limburgse vliegveld op Koninginnedag maar net géén officiële warme dag met een maximum van 19,9 graden.
Aan de start stonden 120 renners, waaronder Jacques Anquetil, Raymond Poulidor, Rudi Altig, Rolf Wolfshohl, Henry Anglade, Jan Janssen en Peter Post. Anquetil legde het contractueel verplichte aantal kilometers af en stapte vijftig kilometer voor het einde woedend af. Ook Janssen en Anglade verlieten de koers. Poulidor kwam op een kwartier van de winnaar binnen, hij was getekend door de hitte. Slechts 40 coureurs bereikten uiteindelijk de finish. De enorme verlenging leidde ook tot wrevel bij veel ploegleiders, die zwoeren dat ze nooit meer naar Nederland terug zouden komen.
Na nog geen 25 kilometer ontsnapten in Goirle Jean Claude Lefebvre, Rolf Wolfshohl, Wim van Smirren en Ko Tolhoek. Ze kregen een voorsprong van 45 seconden en werden 35 kilometer later teruggegrepen. Hierna ontstond een nieuwe kopgroep met Piet van der Lans, Piet Braspenninckx, Nico Lute en Frans Balvert. Hiervan bleef alleen Van der Lans over. Na honderd kilometer, in Deurne, had hij anderhalve minuut voorsprong op het peloton. Een half uur later kwamen Leo Hermens en Joseph Groussard hem vergezellen. Een overwegwachter in Helmond liet de drie doorgaan, maar hield het peloton ruim drie minuten staande. In de buurt van Meijel sprong een groep van negen renners uit het peloton en kwam snel dichterbij.
De Nederlandse tijdrijder Jan Hugens, de trots van Limburg, demarreerde in Illikhoven op 125 kilometer voor het einde uit het peloton. Dit was het sein voor een reeks van schermutselingen die eindigde met een kopgroep van zijn ploeggenoten Stablinski en Bernard Van De Kerckhove van het Franse team Ford France-Hutchinson. Alleen Hugens wist nog bij de vluchters te komen. In aanloop naar de finish ging Hugens als enige de sprint vol aan. De zege lag voor het grijpen en toen liep zijn ketting af. Ontroostbaar kwam hij na Stablinski en Van De Kerckhove over de streep.
Jaren later in 2015, na het overlijden van Hugens in 2011, zou mede-oprichter van de klassieker Ton Vissers (in 1968 ploegleider van Hugens bij Willem II-Gazelle) in NRC, suggereren dat Hugens de overwinning expres aan ploeggenoot Stablinski liet. “ 'Hij zegt altijd dat het per ongeluk was, dat zijn ketting eraf liep. Een verhaal omgeven met een sluiertje', lacht Vissers. Liever een internationale topper als eerste winnaar dan een lokale held.”
In de Volkskrant in dezelfde periode liet Vissers optekenen dat curieus genoeg Stablinski door Hugens was gestrikt om te starten. 'Eigenlijk heeft Jan Hugens dat voor me gedaan. Hij reed ook bij Ford en zorgde ervoor dat Stablinski aan de start stond. Met hem als winnaar stonden we meteen op de kaart.'
En tegenover NOS zei Vissers ook in 2015 erover: “En Stablinski als oud-wereldkampioen stond gelijk op de lijst. We waren gelijk gearriveerd natuurlijk hè. Een klassieker, ja die was in wording. Maar we begonnen met een wereldkampioen. En dat was natuurlijk het prachtigste van die Amstel.”
Stablinski won tot ontsteltenis van nummer 6 van de einduitslag, Cor Schuuring, die in de zelfde kopgroep vooraan reed als de Fransman, maar uiteindelijk op ruim 6 minuten 6e werd. Tot in 2015 hield Schuuring vast dat als hij geen pech had gekend, hij Stablinski in de sprint had geklopt.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | tijd |
| | Jean Stablinski | Ford France-Hutchinson | 7u48'50" |
| 2 | Bernard Van De Kerckhove | Ford France-Hutchinson | z.t. |
| 3 | Jan Hugens | Ford France-Hutchinson | op 05" |
| 4 | Marcel Geeraerts | Mann-Grundig | op 2' 05" |
| 5 | Peter Post | Flandria-Romeo | op 2' 08" |
| 6 | Cor Schuuring | Caballero | op 6' 40" |
| 7 | Cees van Espen | Televisier-Batavus | z.t. |
| 8 | Constant Jongen | Mann-Grundig | z.t. |
| 9 | Rik Pauwels | Mann-Grundig | z.t. |
| 10 | Mies Stolker | Fyffes | z.t. |
| 11 | Bart Zoet | Televisier-Batavus | z.t. |
| 12 | Georges Delvael | Solo - Supéria | z.t. |
| 13 | Rik Luyten | Mann-Grundig | op 9' 17" |
| 14 | Dies Kosten | Caballero | z.t. |
| 15 | Jan Schröder | VRP-Locomotief | z.t. |
| 16 | Nico Lute | Willem II - Gazelle | z.t. |
| 17 | Wim Schepers | Caballero | z.t. |
| 18 | Cees Snepvangers | Willem II - Gazelle | z.t. |
| 19 | Louis Proost | Mann-Grundig | z.t. |
| 20 | Jan Boog | Caballero | z.t. |
* ↑ Historisch weer tijdens de Amstel Gold Race , meteolimburg.nl
* 1 2 Kleine Stablinski na 302 km de grote man. Algemeen Dagblad (2 mei 1966) – via Delpher.nl. Amstel Goldrace bleek veel te lang.... Vechter Hugens pech in sprint.
* ↑ Stablinski wint afmattende koers Breda-Meerssen. De Waarheid (2 mei 1966) – via Delpher.nl. Eerste Nederlandse semi-klassieker was te lang. Dramatisch slot voor Jan Hugens.
* ↑ Terug naar 1966: het jaar van de allereerste Amstel Gold race, radio1.nl
* ↑ Hugens heeft pech in Breda-Meerssen, Stablinsky wint sprint. Het Vrije Volk (2 mei 1966) – via Delpher.nl.
* ↑ Liet Jan Huygens Stablinski in 1966 winnen?. NRC (15 april 2015).
* ↑ Hoog tijd dat Nederlandse renner Amstel Gold Race weer eens wint. de Volkskrant (14 april 2015).
* ↑ In vijf minuten werd de Amstel Gold Race geboren. NOS (15 april 2015).
* ↑ Van Vliet: zondag geen opvolger Dekker, nos.nl
* ↑ (fr) Profiel Marcel Geeraerts. Musée du Cyclisme. Geraadpleegd op 8 mei 2024.
* ↑ (fr) Profiel Constant Jongen. Musée du Cyclisme. Geraadpleegd op 8 mei 2024.
* ↑ Neel Vermeiren, Voor het eerst in de geschiedenis staan er twee Wuustwezelnaren in de Tour: “En ze doen het allebei uitstekend”. Het Nieuwsblad (22 juli 2023). Gearchiveerd op 21 juli 2023.
* ↑ (fr) Profiel Georges Delvael. Musée du Cyclisme. Geraadpleegd op 8 mei 2024.
* ↑ (fr) Profiel Dies Kosten. Musée du Cyclisme. Geraadpleegd op 8 mei 2024.
* ↑ (fr) Profiel Nico Lute. Musée du Cyclisme. Geraadpleegd op 8 mei 2024.
* ↑ (fr) Profiel Cees Snepvangers. Musée du Cyclisme. Geraadpleegd op 8 mei 2024.
* ↑ (fr) Profiel Jan Boog. Musée du Cyclisme. Geraadpleegd op 8 mei 2024.
1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Lijst van beklimmingen