OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# WTA-toernooi van Londen 1968

Het Queen's Club Championships 1968 werd gespeeld van 17 tot 22 juni 1968. De wedstrijden werden gespeeld op de grasbanen van de Queen's Club in de Britse hoofdstad Londen. De finale van het enkelspel werd niet gespeeld vanwege regen. Het dubbelspel werd gestaakt na afloop van de kwartfinales.

## Enkelspel
### Toernooischema
#### Finales

| Halve finale | Halve finale | Halve finale | Halve finale | Halve finale | Finale | Finale |
| 1 | Nancy Richey | 6 | 6 | |
| | Winnie Shaw | 4 | 4 | |
| | Winnie Shaw | 4 | 4 | | 1 | Nancy Richey |
| | | | | | 2 | Ann Haydon-Jones |
| 3 | Margaret Smith-Court | 6 | 4 | 3 | 2 | Ann Haydon-Jones |
| 2 | Ann Haydon-Jones | 4 | 6 | 6 |

#### Deel 1
## Dubbelspel

Het dubbelspel werd na afloop van de kwartfinale gestaakt vanwege de regen.

### Bovenste helft

| Tweede ronde | Tweede ronde | Tweede ronde | Kwartfinale | Kwartfinale | Kwartfinale | Halve finale |
| Margaret Smith-Court Virginia Wade | 6 | 6 |
| Ingrid Löfdahl Monique Salfati | 4 | 2 |
| | | | Margaret Smith-Court Virginia Wade | 6 | 6 |
| | | | Winnie Shaw Joyce Williams | 1 | 4 |
| Faye Urban Jitka Volavková | 6 | 6 | | | |
| Annette Dyplooy Patricia Walkden | 4 | 4 | | | |
| | | | | | | Margaret Smith-Court Virginia Wade |
| | | | | | | Julie Heldman Fay Toyne |
| Rita Bentley Bernice Carr Vukovich | 6 | 6 | | | |
| Angela Mortimer-Barrett Pauline Roberts | 3 | 1 | | | |
| | | | Rita Bentley Bernice Carr Vukovich | 4 | 4 |
| | | | Julie Heldman Fay Toyne | 6 | 6 |
| Faye Urban Jitka Volavková | 3 | 3 | | | |
| Julie Heldman Fay Toyne | 6 | 6 |

### Onderste helft

| Tweede ronde | Tweede ronde | Tweede ronde | Kwartfinale | Kwartfinale | Kwartfinale | Kwartfinale | Halve finale |
| Françoise Dürr Ann Haydon-Jones | 6 | 6 |
| Galina Baksjejeva Olga Morozova | 3 | 0 |
| | | | Françoise Dürr Ann Haydon-Jones | 6 | 3 | 7 |
| | | | Karen Krantzcke Kerry Melville | 2 | 6 | 5 |
| Carol Sherriff Gail Sherriff | 6 | 4 | | | | |
| Karen Krantzcke Kerry Melville | 8 | 6 | | | | |
| | | | | | | | Françoise Dürr Ann Haydon-Jones |
| | | | | | | | Jane Bartkowicz Stephanie DeFina |
| Jane Bartkowicz Stephanie DeFina | 7 | 7 | | | | |
| Mary Ann Eisel Kathy Harter | 5 | 5 | | | | |
| | | | Jane Bartkowicz Stephanie DeFina | 6 | 1 | 6 |
| | | | Maria Bueno Nancy Richey | 2 | 6 | 4 |
| Doris Hart Betty Rosenquest Pratt | 2 | 6 | | | | |
| Maria Bueno Nancy Richey | 6 | 8 |
# Timotheus Samuel Aktaş

Mor Timotheus Samuel Aktaş (Beth Kustan, (Tur Abdin), * 1 januari 1945), is aartsbisschop van de Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië in Tur Abdin.

## Leven

Hij is geboren in 1945 in Beth Kustan, een dorp in Tur Abdin, Turkije. Na het afronden van zijn school in zijn dorp, werkte hij als leraar voor de Syrische taal en godsdienst. In 1961 sloot hij zich aan bij het klooster van Mor Gabriel en besloot te kiezen voor het leven als monnik. In 1962 werd hij gewijd tot diaken en in 1964 ging hij de monniksorde in. Na zijn legerdienst in 1967 nam hij de leiding van het seminarie in het klooster dat door de toenmalige abt Yeshu Çiçek werd gevestigd. In 1969 ging hij naar de VS om theologie en Engels te studeren. Bij zijn terugkeer in 1972 werd hij benoemd als abt van het Klooster Mor Gabriel.
In 1980 eerde patriarch Mor Ignatius Zakka I Iwas hem met het "Heilige Kruis" voor zijn grote inspanningen in het klooster. Na het overlijden van de toenmalige aartsbisschop van Tur Abdin, Philexinus Ilyas Cankaya in 1984 werd hij verkozen tot aartsbisschop voor het aartsbisdom van Tur Abdin en werd gewijd als Timotheus bij het patriarchaat in Damascus door de patriarch op 10 februari 1985. Sindsdien leidt hij het aartsbisdom van Tur Abdin en het klooster Mor Gabriel in Midyat.

## Bijzonderheden

Mor Timotheus heeft verscheidene prijzen als erkenning voor zijn dienst ontvangen. In 1993 gaf de kerk van Finland hem een prijs voor zijn onophoudelijke inspanningen tijdens de Golfcrisis in 1991 voor het helpen van de Iraakse vluchtelingen. Opnieuw in 1993 werden hem twee eretitels gegeven, door het Collegium Sancti Spiritus (doctor in de theologie) en door Diandra University (doctor in de theologie). Mor Timotheus is een van de prominente leiders van de gemeenschap die zich heeft verzet tegen de emigratie van de Syrisch-orthodoxe gelovigen naar Europa in de laatste paar decennia. Zijn inspanningen om de moeilijke situatie in het gebied te verlichten hebben de christelijke aanwezigheid in Tur Abdin gehandhaafd.
# Koen Everink

Koen Frederik Everink (Enschede, 22 februari 1974 – Bilthoven, 4 maart 2016) was een Nederlands ondernemer die het dodelijke slachtoffer werd van een misdrijf.

## Levensloop

Everink groeide op in Lonneker. Hij was de oprichter en directeur van reisorganisatie Eliza was here.
In februari 2012 verkocht hij zijn aandelen in het bedrijf aan de Sundio Group. Later dat jaar kreeg hij bekendheid nadat hij tijdens het dancefeest Sensation White in de Amsterdam ArenA in elkaar werd geslagen door kickbokser Badr Hari. Hij kreeg een kopstoot en meerdere klappen en liep daarbij blijvend letsel aan zijn voet op. Hari werd in oktober 2015 voor verschillende geweldsmisdrijven veroordeeld tot 24 maanden celstraf (waarvan tien maanden voorwaardelijk) en het betalen van een schadevergoeding aan Everink en andere slachtoffers.
Everink werd in de ochtend van 4 maart 2016 dood in zijn woning in Bilthoven aangetroffen. Hij bleek door messteken om het leven te zijn gebracht. Later werd Mark de Jong, de coach van tennisser Robin Haase, als verdachte aangehouden. De Rotterdammer zou gokschulden hebben bij onder meer Everink. Op 23 januari 2018 werd De Jong door de rechtbank veroordeeld tot 18 jaar cel wegens moord en diefstal van Everinks kostbare horloge. Bij het opleggen van de straf werd er uitdrukkelijk rekening mee gehouden dat de dader wist dat het zesjarige dochtertje van Everink in dezelfde woning op dat moment boven in haar bed lag. Zijn dochtertje heeft ook het lichaam van Everink de volgende morgen gevonden.

## Trivia

* In 2013 stond Everink in de Quote 500 Junior, met een geschat vermogen van 15 miljoen euro.
* ↑ Bedrijfsovername Eliza was here door Sundio, Brookz.nl, 20 februari 2012
* ↑ Badr Hari in hoger beroep veroordeeld tot twee jaar cel, NU.nl, 29 oktober 2015. Gearchiveerd op 31 augustus 2021.
* ↑ Koen everink dood aangetroffen in eigen woning. ad.nl. Gearchiveerd op 16 mei 2021. Geraadpleegd op 15 mei 2021.
* ↑ 'Verdachte Mark de Jong had schuld bij Koen Everink van €80.000', Quote, 28 maart 2016
* ↑ Oud-tenniscoach krijgt 18 jaar cel voor moord op Koen Everink, NOS, 23 januari 2018. Gearchiveerd op 9 november 2020.
* ↑ vonnis Rechtbank Utrecht 23 januari 2018
* ↑ Koen Everink bij Quote. Gearchiveerd op 2 februari 2023.
# Mussertpaal

Een Mussertpaal is de benaming voor een betonnen grenspaal zoals die langs sommige doorgaande wegen in de Nederlandse provincie Utrecht zijn geplaatst op initiatief van Anton Mussert.
Mussert werkte van 1920 tot 1934 als ingenieur bij de Provinciale Waterstaat Utrecht en werd speciaal belast met het provinciaal wegenplan, een nieuwe landelijke ontwikkeling. De palen markeren de grens tussen de provinciale grond en particulier eigendom. Op de achterkant van de palen staan daarom de letters PG: Provinciale Grond. Op de andere zijden van de paal staat het provinciewapen van Utrecht.

## Bewaard gebleven palen

Er zijn veel Mussertpalen bewaard gebleven. Een groot aantal is te vinden langs de Hamseweg in Hoogland.
Andere wegen waar nog Mussertpalen bij staan zijn:

### N226

Tussen Leersum en Maarsbergen, oostzijde

### N228

* Achthoven: drie palen aan de Slotlaan (oude traject van de provinciale weg).
* Montfoort: twee palen ter hoogte van de kruising met de Boslaan.

### N411

Tussen Utrecht en Bunnik: vier palen vlak bij de Rhijnauwenselaan ter hoogte van hectometer 3.3

### N416

Tussen Elst en Veenendaal, oostzijde
* Bij een perceel in Veenendaal staan er twee in de achtertuin, dat is niet de oorspronkelijke locatie.

### Houten

Bij De Poort (4), Granietsteen (2), Zonnehout (2), Prins Bernardweg (6), Provinciale weg (2) en De Trip (12)

## Externe link

* Mussertpalen op Google Maps
* Mussertpalen op Google Maps in Houten
# Kristoffer Karlsson

Kristoffer Karlsson (1984) is een Zweeds voetbalscheidsrechter. Hij werd vanaf 2018 opgenomen door FIFA en UEFA en fluit sindsdien internationale wedstrijden.
Op 5 juli 2018 maakte Karlsson zijn debuut in Europees verband tijdens een wedstrijd tussen KÍ Klaksvík en Birkirkara FC in de voorrondes van de UEFA Europa League. De wedstrijd eindigde op 2–1.
Zijn eerste interland floot hij op 4 september 2020 toen Wit-Rusland met 0–2 verloor tegen Albanië.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 4 september 2020 | Minsk, Wit-Rusland | Wit-Rusland – Albanië | 0 – 2 | Nations League 2020/21 | 2 | 0 | 0 |
Laatste aanpassing op 15 november 2020
# Come and Get It (film)

Come and Get It is een Amerikaanse dramafilm, geregisseerd door Howard Hawks, Richard Rosson en William Wyler. In de film, die in 1936 in première ging, spelen onder anderen Edward Arnold, Joel McCrea en Frances Farmer. De film was gebaseerd op de gelijknamige roman van Edna Ferber.

## Verhaal

Het verhaal begint in 1884 en focust zich op de rusteloze Barney Glasgow (Edward Arnold), zeer ambitieus en iemand die zich door niets laat tegenhouden om zijn doel te bereiken. Hij klimt op van houthakker tot hoofd van de houtverwerkende industrie. Om zo ver te komen beëindigt hij zijn relatie met Lotta Morgan (Frances Farmer), zijn ware liefde. In plaats daarvan trouwt hij met Emma Louise Hewitt (Mary Nash), de dochter van zijn baas Jed Hewett (Charles Halton). Uit het huwelijk wordt een zoon geboren, Richard (Joel McCrea). Zijn vriend Swan Bostrom (Walter Brennan), trouwt met Lotta en ze krijgen een dochter die ze ook Lotta noemen (ook gespeeld door Frances Farmer).
Na ruim twintig jaar ontmoet Barney zijn vriend Swan, inmiddels weduwnaar geworden. Zijn dochter Lotta lijkt echter sprekend op haar moeder en Barney hoopt dat hij het verleden kan doen herleven. Maar als zijn zoon Richard Lotta ontmoet, raakt die op zijn beurt sterk in haar geïnteresseerd. Een al broeiend conflict tussen vader en zoon over de manier waarop Barney omgaat met de natuur, krijgt een extra impuls.

## Trivia

* Producer Samuel Goldwyn moest twee operaties ondergaan aan het begin van de opnames. Regisseur Howard Hawks maakte van de gelegenheid gebruik om scriptschrijver Jules Furthman opdracht te geven het verhaal te veranderen in een liefdesverhaal in plaats van maatschappelijk geëngageerd. Na de terugkomst van Goldwyn ontdekte deze de veranderingen, ontsloeg Hawks en gaf William Wyler opdracht de film af te maken. Deze stribbelde tegen, omdat hij vond dat er geen goede film meer van kon worden gemaakt. Hij kwam echter niet onder de druk van Goldwyn uit en na nog veertien opnamedagen voltooide hij de film.
* De Oscar voor Walter Brennan was de eerste die werd toegekend aan Best Actor in a Supporting Role. Het lijkt er echter wel op dat Brennan deze, en ook zijn twee latere Oscars, heeft kunnen winnen doordat de Screen Extras Guild in die tijd nog stemrecht hadden. Omdat Brennan lang als figurant had gespeeld en erg populair bij de figuranten was, kreeg hij veel van hun stemmen.
* De wereldpremière had plaats in het Liberty Theatre in Seattle, Washington. Frances Farmer heeft daar gewerkt als ouvreuse.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Edward Arnold | Barney Glasgow |
| Frances Farmer | Lotta Morgan/Lotta Bostrom |
| Walter Brennan | Swan Bostrom |
| Joel McCrea | Richard Glasgow |
| Mary Nash | Emma Louise Glasgow |
| Andrea Leeds | Ewie Glasgow |
# Louise Laridon (kunstschilder)

Louise Laridon (Luik, 15 februari 1868 - Antwerpen, 13 januari 1943) was een Belgische kunstschilderes gespecialiseerd in landschappen, figuren en stillevens.
Louise Laridon studeerde aan de Antwerpse kunstacademie, waar ze les volgde bij de landschapsschilder Pierre Van Havermaet. Later studeerde ze ook aan de Parijse Académie Julian.
Er was een nauw contact tussen Louise, haar eveneens schilderende zus Lucy en de schilder Emile Vloors. Dat bleef ook zo nadat Louise Laridon en Emile Vloors in 1914 huwden. Vloors' werk Het schaakspel beeldt beide zussen af in hun appartement boven de nieuwe Stadsfeestzaal aan de Meir.
Werk van Louise Laridon is onder meer te bezichtigen in KMKSA.
* ↑ Hostyn, Norbert, Rappard, Willem (1995). Dictionaire van Belgische en Hollandse bloemenschilders, geboren tussen 1750 en 1880. Berko. ISBN 10 90-74524-05-2.
* 1 2 Pas, Wim (2002). Arto: dictionnaire biographique arts plastiques en Belgique peintres, sculpteurs, graveurs 1800-2002. De Gulden Roos, Anvers. ISBN 978-90-76138-03-9.
* 1 2 Beele, Siska (2021). Koppels in de kunsten. Zaal Z 2021 (38): 24-31
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 48124
* Union List of Artist Names: 500152000
* Virtual International Authority File: 5404153596645151900006
# Station Aspley Guise

Aspley Guise is een station van National Rail in Aspley Guise, Central Bedfordshire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains.
# Station Blakedown

Blakedown is een spoorwegstation van National Rail in de plaats Blakedown, Wyre Forest in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains.
# Station Bloxwich North

Bloxwich North is een spoorwegstation van National Rail in Bloxwich, Walsall in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1990.
# Bartletts dolksteekduif

Bartletts dolksteekduif (Gallicolumba crinigera) is een soort uit de familie van de duiven van het geslacht Gallicolumba. Volgens in 2016 gepubliceerd onderzoek werd de wetenschappelijke naam van de soort als Peristera crinigera in 1851 gepubliceerd door Heinrich Gottlieb Ludwig Reichenbach en niet twee jaar later door Jacques Pucheran. Het is een door habitatverlies kwetsbaar geworden vogelsoort die alleen voorkomt in de Filipijnen. De Filipijnse naam voor de Bartletts dolksteekduif is Mukid. De Nederlandse naam is een eerbetoon aan de oplettende beheerder van de collectie levende dieren van de Zoological Society of London mr. E.B. Bartlett.

## Kenmerken

Deze dolksteekduif is 30 cm lang en is gemakkelijk te herkennen aan de rode of oranje vlek op hun borst. Deze soort scharrelt voornamelijk op de bodem van het regenwoud en vliegt niet erg hoog. Wanneer een mannetje een vrouwtje wil imponeren, zet hij deze vlek op en begint daarnaast hard te koeren. De Barletts dolksteekduif is wat bonter gekleurd dan bijvoorbeeld de (gewone) dolksteekduif (G. luzonica). De kop is grijs met groen, de borst wit met de genoemde rode vlek, de onderkant lichtbruin en de veren van de vleugels, grijs en roodbruin.

## Verspreiding en leefgebied en voortplantingsgedrag

De drie ondersoorten van de Bartletts dolksteekduif komen voor
* G. c. leytensis: Samar, Leyte en Bohol.
* G. c. crinigera: Dinagat en Mindanao
* G. c. bartletti: Basilan.
De leefgebieden liggen in ongerept en oude secundair bos in laagland of heuvelland onder de 750 meter boven zeeniveau. De soort vindt voedsel op de bodem van regenwouden en bossen. Dit voedsel bestaat voornamelijk uit zaden, vruchten en insecten.
Bartletts dolksteekduif maakt haar vrij simpele nest van enkele takjes en bladeren in een boom niet hoger dan 2 meter en legt daarin (voor zover bekend) 1 enkel ei. De broedtijd is ongeveer 15-17 dagen.

## Status

Bartletts dolksteekduif heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 1000 tot 2500 volwassen individuen. De populatie-aantallen nemen af vooral door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing, mijnbouwactiviteiten waarbij natuurlijk bos plaats maakt voor intensief agrarisch gebruikt land. Daarnaast worden de vogels gevangen voor de kooivogelhandel of om te consumeren. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Barletts dolksteekduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Reichenbach, H.G.L. (1851) geciteerd in: (en) Bruce, M. et al, 2016. Bull. B.O.C. 136(2) Pampusanna vs. Pampusana: a nomenclatural conundrum resolved, along with associated errors and oversight pdf
* 1 2 3 (en) Kennedy, R.S. et al, 2000. A Guide to the Birds of the Philippines. Oxford University Press, ISBN 978-0198546689
# Zeana

Zena Muratovic (Växjö, 5 november 1992), beter bekend onder haar artiestennaam Zeana, is een Zweeds-Montenegrijns zangeres. In 2019 nam ze deel aan Melodifestivalen 2019.

## Biografie

Muratovic deed in 2016 mee aan de Zweedse versie van Idols. Ze eindigde op de twaalfde plaats. Een jaar later schreef ze haar debuutsingle "Inge lek med mig" voor het schoenenmerk Din sko. Ook werkte Muratovic samen met YouTuber Felicia Aveklew.
Samen met Anis Don Demina nam Muratovic deel aan Melodifestivalen 2019 met het nummer "Mina bränder". Op 2 februari 2019 trad het gelegenheidsduo aan in Göteborg, waar het op de vijfde plaats eindigde en daarmee de finale misliep. Op Spotify had het nummer meer succes door de twaalfde plaats in de hitlijsten te halen.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Zeana Muratovic op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Zeana först att lämna Idol 2016. Gearchiveerd op 3 september 2019. Geraadpleegd op 18 februari 2025.
* ↑ Zeana har krigat sig från betongen till. gp.se. Gearchiveerd op 7 februari 2019. Geraadpleegd op 18 februari 2025.
* ↑ Spotify Charts. www.spotifycharts.com. Gearchiveerd op 18 december 2019.
# Pseudotolna eximia

Pseudotolna eximia is een vlinder van de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Methorasa eximia door William Jacob Holland in een publicatie uit 1894.
De soort komt voor in Sierra Leone, Ivoorkust, Ghana, Kameroen, Congo-Kinshasa, Tanzania en Zimbabwe.
# Adolfo Natalini

Adolfo Natalini (Pistoia, 10 mei 1941 – Florence, 22 januari 2020) was een Italiaanse architect. Hij realiseerde een groot aantal projecten in Nederland.
Natalini studeerde architectuur in Florence en richtte in 1966 samen met andere architecten de radicale experimentele architectuurgroep Superstudio op. De projecten van Superstudio kregen ruime aandacht in gespecialiseerde tijdschriften. Eind jaren zestig was hij onder meer samen met Roberto Barni, lid van de Pistoia School.
In 2006 ontving Natalini de Leone di Pietra-prijs op de 10e Internationale Architectuurtentoonstelling in Venetië in de sectie "Stad van Steen". Natalini zette zijn onafhankelijke activiteit voort en ontwikkelde een reeks projecten in Italië, Duitsland en Nederland.

## Nederland

Zijn eerste project in Nederland was de restyling van de Waagstraat in Groningen (1991). Later was hij de architect van bouwsels als Boscotondo in Helmond en de Natalinitoren in Roermond.
Natalini stond in zijn latere leven bekend als een 'hedendaags traditionalist'. 'Zijn gebouwen zien er niet uit alsof ze er altijd al hebben gestaan, maar alsof ze er altijd al hadden kunnen staan', schreef architectuurcriticus Hans Ibelings. Hij tekende pleintjes, torentjes, zuiltjes, trapgevels en dakpannen. Tijdgenoten zeiden: 'Het ziet er klassiek uit en toch is het nieuw.' Zelf zei Natalini dat hij zich alleen maar aanpaste aan de omgeving. 'Ik houd ervan me te verbergen achter mijn architectuur. De mensen moeten zich er totaal vrij voelen, niet overdonderd.' Een andere keer zei hij: 'Ik zorg slechts voor een onopvallend decor voor de behoeften, verlangens en dromen van de mensen.'
# Brassband Breukelen

Brassband Breukelen is een brassband in het Nederlandse Breukelen. De muziekvereniging heeft 24 leden en is staat sinds mei 2022 onder leiding van dirigent Erik Kluin. De brassband komt uit in de eerste divisie van de Koninklijke Nederlandse Muziek Organisatie (KNMO).
Op het laatst bezochte concours in Zutphen in 2024 behaalde de vereniging 92 punten en 1e prijs met lof van de jury. Op de Nederlandse Brassband Kampioenschappen (NBK) in TivoliVredenburg te Utrecht werd in 2024 de zevende plaats behaald.

## Geschiedenis

Op 21 september 1920 ontstond in Breukelen een fanfare onder de naam Muziekvereniging Breukelen. Het korps telde 25 leden. In 1922 haalt de fanfare haar eerste prijzen binnen op een muziekconcours in het naastgelegen dorp Maarssen.
Tijdens de tweede wereldoorlog stond Muziekvereniging Breukelen niet ingeschreven bij de Nederlandsche Kultuurkamer, waardoor repetities in geheim moesten worden gehouden.
In 1955 kreeg de vereniging haar eerste uniform, in de kleur lichtblauw.
Vanwege een gebrek aan saxofonisten wordt de fanfare in 1965 omgezet in een brassband. De naam wordt veranderd in Brassband Breukelen. Ook als brassband wint de vereniging diverse prijzen.
In 2002 krijgt de Brassband een nieuw repetitiegebouw met een concertzaal. Het gebouw wordt ook gebruikt door een middelbare school, de bibliotheek, een kinderdagverblijf en de muziekschool.

## Externe link

Officiële website
* ↑ Hoogste score voor Brassband Breukelen in Zutphen, Klankwijzer KNMO 9 maart 2024
* ↑ NBK 2024: 1e divisie, Brassband Breukelen
* ↑ Brassband Breukelen, Geschiedenis. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
# Branko Cikatić

Branko Cikatić (Split, 4 oktober 1955 – Solin, 22 maart 2020) was een Kroatisch kickbokser. Hij was de eerste Kroatische vechtsporter die wereldwijd succes en roem kende. Zijn bijnaam was 'de Kroatische tijger'. Hij was de eerste K-1 World Grand Prixkampioen, een toernooi dat werd gehouden op 30 april 1993 in Japan.
Cikatić verraste de martialartswereld door de wijze waarop hij het 1993 K-1 Grand Prix-toernooi won, door alle drie zijn tegenstanders in één avond te verslaan, met inbegrip van Ernesto Hoost in de laatste wedstrijd. Cikatić was de oudste winnaar van de K-1 Grand Prix met 38 jaar en 208 dagen.
Naar het einde van zijn loopbaan toe speelde hij een schurk in de film Skyscraper van 1996, met Anna Nicole Smith.

## Titels

* 5 maal Europees kickbokskampioen
* 4 maal wereldkampioen
* 1993 K-1 World Grand Prixkampioen