OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nanchangosaurus

Nanchangosaurus is een geslacht van uitgestorven aquatische reptielen, dat leefde tijdens het Midden-Trias in de kustwateren van China. Het is vernoemd naar het gebied Nanchang, waar het werd gevonden. Het voedde zich waarschijnlijk met vis of gebruikte zijn lange kaken om te zoeken naar ongewervelde waterdieren. Het leek qua bouw op ichthyosauriërs en kan daarmee worden gerelateerd.
Het holotype is GMC 646, een fragmentarische skelet met schedel.

## Kenmerken

Nanchangosaurus leek op een kruising tussen een ichthyosauriër en een krokodil. Dit honderdvijftig tot tweehonderd centimeter lange reptiel woog veertig kilogram en had een fusiform lichaam, vergelijkbaar met een dolfijn of een ichthyosauriër, peddelachtige ledematen, met voorpoten groter dan achterpoten en een krokodilachtige staart om door het water te zwemmen. Het had benige schubben op zijn rug, net als een alligator, maar had een lange snuit bezet met tanden, zoals een ichthyosauriër of een rivierdolfijn.

## Fylogenie

Nanchangosaurus is een lid van de Hupehsuchia, een groep die de zeer gelijkende Hupehsuchus omvat. In feite kunnen de twee soortgenoten zijn. Een paar verschillen tussen de twee soorten worden gezien. Hupehsuchus had een zwaarder pantser en meer verdeelde rugstekels dan Nanchangosaurus. Behalve Hupehsuchus is er weinig verder bekend over de verwanten van Nanchangosaurus. Ze zijn soms aangeduid als voorouders van de ichthyosauriërs vanwege hun gestroomlijnde vorm, lange kaken en peddelachtige handen, evenals de ontdekking van polydactylie in de vinnen van Hupehsuchus, net als de ichthyosauriërs. Een venster in de schedelwand suggereert echter dat ze in plaats daarvan mogelijk verwant zijn aan archosauriërs. Sommige mensen plaatsen ze zelfs in de Eosuchia, een groep vroege, diapside reptielen.
Literatuur
* Helmut Werner. 1000 dinosauriërs, Naumann & Göbel, Keulen. ISBN 978-3-625-11519-9
Noten
* ↑ Nanchangosaurus. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Nanchangosaurus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Nanchangosaurus Fossil Ichthyosaur Relative. www.fossilmall.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Hupehsuchus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 28-3-2020. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Hupehsuchus. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nanchangosaurus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Nanchangosaurus

Nanchangosaurus is een geslacht van uitgestorven aquatische reptielen, dat leefde tijdens het Midden-Trias in de kustwateren van China. Het is vernoemd naar het gebied Nanchang, waar het werd gevonden. Het voedde zich waarschijnlijk met vis of gebruikte zijn lange kaken om te zoeken naar ongewervelde waterdieren. Het leek qua bouw op ichthyosauriërs en kan daarmee worden gerelateerd.
Het holotype is GMC 646, een fragmentarisch skelet met schedel.

## Kenmerken

Nanchangosaurus leek op een kruising tussen een ichthyosauriër en een krokodil. Dit honderdvijftig tot tweehonderd centimeter lange reptiel woog veertig kilogram en had een fusiform lichaam, vergelijkbaar met een dolfijn of een ichthyosauriër, peddelachtige ledematen, met voorpoten groter dan achterpoten en een krokodilachtige staart om door het water te zwemmen. Het had benige schubben op zijn rug, net als een alligator, maar had een lange snuit bezet met tanden, zoals een ichthyosauriër of een rivierdolfijn.

## Fylogenie

Nanchangosaurus is een lid van de Hupehsuchia, een groep die de zeer gelijkende Hupehsuchus omvat. In feite kunnen de twee soortgenoten zijn. Een paar verschillen tussen de twee soorten worden gezien. Hupehsuchus had een zwaarder pantser en meer verdeelde rugstekels dan Nanchangosaurus. Behalve Hupehsuchus is er weinig verder bekend over de verwanten van Nanchangosaurus. Ze zijn soms aangeduid als voorouders van de ichthyosauriërs vanwege hun gestroomlijnde vorm, lange kaken en peddelachtige handen, evenals de ontdekking van polydactylie in de vinnen van Hupehsuchus, net als de ichthyosauriërs. Een venster in de schedelwand suggereert echter dat ze in plaats daarvan mogelijk verwant zijn aan archosauriërs. Sommige mensen plaatsen ze zelfs in de Eosuchia, een groep vroege, diapside reptielen.
Literatuur
* Helmut Werner. 1000 dinosauriërs, Naumann & Göbel, Keulen. ISBN 978-3-625-11519-9
Noten
* ↑ Nanchangosaurus. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Nanchangosaurus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Nanchangosaurus Fossil Ichthyosaur Relative. www.fossilmall.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Hupehsuchus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 28-3-2020. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Hupehsuchus. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nanchangosaurus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Station Mill Hill Broadway

Mill Hill Broadway is een spoorwegstation van National Rail in Barnet in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Govia Thameslink Railway.
# Maisons du Monde

Maisons du Monde is een Frans meubel- en woningdecoratiebedrijf dat in 1996 in Brest werd opgericht door Xavier Marie. Eind 2015 had het bedrijf bijna 250 winkels in Frankrijk, Italië, Spanje, Luxemburg, België, Duitsland en Zwitserland, waarvan meer dan 180 in Frankrijk. In 2010 genereerde het bedrijf een omzet van bijna € 323 miljoen. In 2015 waren er ruim 5.500 mensen werkzaam.

## Geschiedenis

In 2006 lanceerde Maisons du Monde haar online winkel en bood haar volledige catalogus met meubels en een groot deel van haar decoratievoorwerpen aan. Begin dat jaar publiceerde Maisons du Monde een catalogus waarin de nieuwe collectie werd gepresenteerd.
Het Amerikaanse bedrijf Bain Capital kocht in 2013 een 80-procentsbelang in de groep Maisons du Monde voor € 680 miljoen.
In 2015 behaalde het bedrijf een omzet van € 699 miljoen, waarvan € 460 miljoen in Frankrijk.
In februari 2016 kregen twee Amerikaanse banken – Goldman Sachs en Citigroup – de opdracht om een beursgang voor te bereiden.
In 2018 opende Maisons du Monde haar eerste winkel in de Verenigde Staten, gevestigd in Wynwood, Florida. In 2019 opende Maisons du Monde een nieuwe winkel in Aventura Mall, het op twee na grootste winkelcentrum in de Verenigde Staten.
In 2020 werd Maisons du Monde getroffen door de Covid-19-crisis, maar wist zich boven verwachting staande te houden. Van januari tot juni daalde de omzet met 13,3% tot € 489 miljoen. Niettemin zal begin 2021 een tweede magazijn worden geopend nabij de haven van Le Havre om goederen uit Azië te ontvangen.

## Aantal winkels

De keten heeft 265 winkels in Europa, waarvan:
* Frankrijk: 193 winkels
* Italië: 30 winkels
* Luxemburg en België: 16 winkels
* Spanje: 12 winkels
* Duitsland: 8 winkels
* Verenigd Koninkrijk: 4 winkels (in Birmingham, Londen, Manchester en Leicester) (tot 25 mei 2023 toen Maisons du Monde haar activiteiten in het Verenigd Koninkrijk gestaakt.)
* Zwitserland: 3 winkels.
In de Verenigde Staten heeft de keten 2 winkels.
Het merk wordt online verkocht in de Verenigde Staten, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Portugal, Nederland en Oostenrijk.
# Cossulus herzi

Cossulus herzi is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Hypopta herzi door Sergei Nikolaevitsj Alphéraky in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Noord-Iran, Kazachstan, Tadzjikistan, Oezbekistan, Kirgizië en Afghanistan.
* Markku Savela. Cossulus herzi (Alphéraky, 1894) nic.funet.fi. Geraadpleegd op 3-3-2023.
* R. V. Yakovlev (2006). A brief revue of carpenter moths (Lepidoptera: Cossidae) of the genus Cossulus Staudinger, 1887 Eversmannia 7–8: 3-26, pag. 10.
# Nanchangosaurus

Nanchangosaurus is een geslacht van uitgestorven aquatische reptielen, dat leefde tijdens het Midden-Trias in de kustwateren van China. Het is vernoemd naar de prefectuur Nanzhang in Hubei, waar het werd gevonden. Het voedde zich waarschijnlijk met vis of gebruikte zijn lange kaken om te zoeken naar ongewervelde waterdieren. Het leek qua bouw op ichthyosauriërs en kan daarmee worden gerelateerd.
Het holotype is GMC 646, een fragmentarisch skelet met schedel.

## Kenmerken

Nanchangosaurus leek op een kruising tussen een ichthyosauriër en een krokodil. Dit honderdvijftig tot tweehonderd centimeter lange reptiel woog veertig kilogram en had een fusiform lichaam, vergelijkbaar met een dolfijn of een ichthyosauriër, peddelachtige ledematen, met voorpoten groter dan achterpoten en een krokodilachtige staart om door het water te zwemmen. Het had benige schubben op zijn rug, net als een alligator, maar had een lange snuit bezet met tanden, zoals een ichthyosauriër of een rivierdolfijn.

## Fylogenie

Nanchangosaurus is een lid van de Hupehsuchia, een groep die de zeer gelijkende Hupehsuchus omvat. In feite kunnen de twee soortgenoten zijn. Een paar verschillen tussen de twee soorten worden gezien. Hupehsuchus had een zwaarder pantser en meer verdeelde rugstekels dan Nanchangosaurus. Behalve Hupehsuchus is er weinig verder bekend over de verwanten van Nanchangosaurus. Ze zijn soms aangeduid als voorouders van de ichthyosauriërs vanwege hun gestroomlijnde vorm, lange kaken en peddelachtige handen, evenals de ontdekking van polydactylie in de vinnen van Hupehsuchus, net als de ichthyosauriërs. Een venster in de schedelwand suggereert echter dat ze in plaats daarvan mogelijk verwant zijn aan archosauriërs. Sommige mensen plaatsen ze zelfs in de Eosuchia, een groep vroege, diapside reptielen.
Literatuur
* Helmut Werner. 1000 dinosauriërs, Naumann & Göbel, Keulen. ISBN 978-3-625-11519-9
Noten
* ↑ Nanchangosaurus. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Nanchangosaurus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Nanchangosaurus Fossil Ichthyosaur Relative. www.fossilmall.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Fossilworks: Hupehsuchus. fossilworks.org. Gearchiveerd op 28-3-2020. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* ↑ Hupehsuchus. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nanchangosaurus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Dag-nachtgrens

De dag-nachtgrens, ook wel bekend als de terminator of schemerzone, is een fictieve verschuivende lijn die de nacht en de dag op een planeet of maan van elkaar scheidt. Op Aarde is deze grens een ruwweg cirkelvormige lijn met een diameter gelijk aan die van de Aarde. Met uitzondering van de poolgebieden passeert de grens elk gebied op Aarde tweemaal binnen 24 uur: bij zonsopkomst en bij zonsondergang.
De dag-nachtgrens wordt gedefinieerd als de meetkundige plaats op een planeet of maan waar de lijn door de zon of ster tangent is. De lijn scheidt de delen van de Aarde waar de zon schijnt van de delen waar de zon niet schijnt. De locatie van de grens verandert door de rotatie van de Aarde zelf, en de rotatie van de Aarde om de zon. De grens varieert ook per jaargetijde vanwege de hoek van de aarde ten opzichte van de zon.
Op de evenaar verschuift de dag-nachtgrens bij een plat oppervlak (zonder obstakels zoals bergen) met een snelheid van 1600 kilometer per uur. De snelheid kan nabij obstakels groter lijken dankzij de schaduw die dit obstakel werpt op het landschap erachter. Naar de polen toe verschuift de grens steeds langzamer, tot bijna nul kilometer per uur (resulterend in 24 uur zonlicht of 24 uur duisternis)
De Concorde en de Tupolev Tu-144 zijn de enige passagiersvliegtuigen die de maximumsnelheid van de dag-nachtgrens kunnen overtreffen. Tragere voertuigen kunnen de grens echter ook voorblijven bij een hogere breedtegraad. Vlak bij de polen is de grens lopend bij te houden.
Bestudering van de dag-nachtgrens kan informatie opleveren over het oppervlak van een planeet. De aanwezigheid van een atmosfeer kan bijvoorbeeld een verstrooide grens opleveren.
Radioamateurs maken vaak gebruik van de omstandigheden op de dag-nachtgrens om berichten over lange afstanden uit te zenden. Onder goede omstandigheden kunnen radiogolven langs de dag-nachtgrens naar antipodale punten reizen. Dit komt vooral omdat de D-laag, die normaal hoogfrequente signalen absorbeert, snel verdwijnt aan de donkere kant van de grens.
# Dyspessa karatavica

Dyspessa karatavica is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Roman Viktorovitsj Jakovlev in een publicatie uit 2007.
De soort komt voor in Zuidwest-Kazachstan.
* Markku Savela. Dyspessa karatavica Yakovlev, 2007 nic.funet.fi. Geraadpleegd op 3-3-2023.
* Roman V. Yakovlev, (2011). Catalogue of the Family Cossidae of the Old World. Neue Entomologische Nachrichten 66: 1-129, pag. 46.
# Saab SF-340

De Saab SF-340 is een klein laagdekker turboprop passagiersvliegtuig voor de korte en middellange afstand. Het toestel werd in samenwerking met Fairchild ontwikkeld. Doordat Fairchild samenwerkte met de NASA, werd er een moderne vleugel ontwikkeld voor dit vliegtuig. Hierdoor heeft de SF-340 een relatief hoge snelheid en groot vliegbereik.

## Historie

Nadat het vliegtuig in 1983 haar eerste vlucht had gemaakt, werd al na zes maanden begonnen met de serieproductie. Toen Fairchild zich in 1985, nadat er 40 toestellen geproduceerd waren, terugtrok uit de vliegtuigbouw, nam Saab zelf de productie van de tot dan door Fairchild geproduceerde vleugels en staartvlakken ter hand. Tijdens de bouw werd weinig veranderd totdat Saab in 1988 de SF-340B introduceerde. Dit vliegtuig had sterkere en zuinigere motoren die het vliegtuig betere prestaties gaven. Uit de SF-340 werd de grotere SF-2000 ontwikkeld. De laatste SF-340 werd in 1998 geproduceerd en de laatste SF-2000 in 1999, waarna Saab zich terugtrok uit de civiele vliegtuigbouw. Saab produceert sinds 2000 alleen nog militaire toestellen.

## KLM Cityhopper

KLM Cityhopper heeft van 1991 tot 1998 dertien Saab 340-toestellen in gebruik gehad. Op 4 april 1994 crashte een KLM Cityhopper Saab 340 vlak naast de Kaagbaan tijdens een mislukte doorstart. Het toestel keerde na opstijgen van luchthaven Schiphol terug naar de luchthaven vanwege een vermeend defect aan één motor. De instrumentatie gaf aan dat de rechtermotor te lage oliedruk had, maar de motor was in werkelijkheid nog in orde. De bemanning reageerde onjuist op de ontstane situatie, hetgeen leidde tot het noodlottige ongeval. Onder de 24 mensen aan boord waren drie doden te betreuren, waaronder gezagvoerder Gerrit Lievaart.
* ↑ (en) Saab 340 history". Airliners.net. Archived from the original on November 24, 2009. Retrieved November 20, 2009.
* Gemeinsame Normdatei: 4463841-3
# Jean Giraud

Jean Henri Gaston Giraud (Nogent-sur-Marne, 8 mei 1938 – Parijs, 10 maart 2012) was een Franse striptekenaar. Hij tekende onder andere Blueberry, Silver Surfer, De Incal, De wereld van Edena en Arzak. Giraud tekende ook onder het pseudoniem Moebius.
Giraud beschikte over een uitzonderlijk tekentalent. Hij kon zonder enige moeite twee totaal van elkaar verschillende tekenstijlen hanteren. Als ‘Giraud’ maakte hij een realistische westernstrip getiteld 'Blueberry’. Als 'Moebius' liet hij een andere, spirituele en fantasiekant van zichzelf zien.

## Leven

Giraud groeide vanaf zijn derde op bij zijn grootouders in Fontenay-sous-Bois na de scheiding van zijn ouders. Op 12- à 13-jarige leeftijd begon hij cowboys en indianen te tekenen en op zijn 15e verkocht hij een strip aan Marijac. In 1956 publiceerde hij voor het eerst en van 1963 tot 1964 was hij medewerker van Hari Kiri, een maandelijks satirisch tijdschrift, onder zijn pseudoniem Mœbius. Hij was in 1974 een van de oprichters van uitgeverij Les Humanoïdes Associés.
Onder de naam Giraud publiceerde hij niet-experimenteel werk, terwijl hij onder de naam Moebius de grenzen van het medium onderzocht. Als Moebius werkte hij veel samen met scenarist Alejandro Jodorowsky (Jodo). Veel van zijn Moebius-strips zijn psychedelisch, sciencefiction of maatschappijkritisch. Grafisch vallen deze strips op vanwege de exorbitante afbeeldingen en decors. Met name vanwege dat laatste grafische aspect werd hij na de Incal-reeks als veelgevraagd beeldend kunstenaar actief in de filmwereld voor filmdecors. Hij verleende zijn diensten aan films als Alien, Tron, Willow, The Abyss en The Fifth Element.
Giraud overleed op 73-jarige leeftijd, na geruime tijd ziek te zijn geweest.
# Endoxyla nebulosus

Endoxyla nebulosus is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Cossus nebulosus door Edward Donovan in een publicatie uit 1805.
De soort komt voor in Australië.
# Höchstadt an der Aisch

Höchstadt an der Aisch is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, gelegen in het Landkreis Erlangen-Höchstadt. De stad telt 13.579 inwoners.

## Geografie

Höchstadt an der Aisch heeft een oppervlakte van 70,90 km² en ligt in het zuiden van Duitsland.
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Adelsdorf · Aurachtal · Baiersdorf · Bubenreuth · Buckenhof · Eckental · Gremsdorf · Großenseebach · Hemhofen · Heroldsberg · Herzogenaurach · Heßdorf · Höchstadt a.d.Aisch · Kalchreuth · Lonnerstadt · Marloffstein · Möhrendorf · Mühlhausen · Oberreichenbach · Röttenbach · Spardorf · Uttenreuth · Vestenbergsgreuth · Wachenroth · Weisendorf
# Sarah Moeremans

Sarah Moeremans (Bonheiden, 31 maart 1979) is een Belgische regisseuse, actrice en vormgeefster.
Moeremans is een dochter van de acteurs Walter Moeremans en Gilda De Bal. Ze volgde de acteursopleiding bij studio Herman Teirlinck en de regieopleiding aan de Theaterschool in Amsterdam. Ze werkte sinds haar afstuderen met diverse theatergezelschappen. In 2012 stichtte ze het plug&play collectief Moeremans&Sons dat in 2017 weer opgeheven werd. Haar werk is filosofisch reflectief met een vleugje satire, taal is de belangrijkste bouwsteen. Sinds 2013 werkt ze met schrijver Joachim Robbrecht aan de Crashtest Ibsen-serie: een serie van radicale bewerkingen van de samenlevingsdrama's (samtidsdramaer) van Henrik Ibsen. Tijdens Kunstenplan 2013-2016 was ze huisregisseur bij het Noord Nederlands Toneel. In 2017 treedt ze toe tot de artistieke staf van Toneelgroep Oostpool. Daar maakt ze vanuit de vraag; 'what's in a fairytale?' wederom met Joachim Robbrecht een serie voorstellingen: Robin Hood, Bambi en De Rattenvanger. Sinds 2020 is zij huisregisseur bij Het Zuidelijk Toneel. Hier maakte meerdere voorstellingen voor de kleine en de grote zaal en voor festivals. Vanaf 2024 is zij artistiek directeur bij dit Tilburgse theatergezelschap van Brabant. Moeremans is gehuwd met acteur Joep van der Geest en heeft twee kinderen.

## Voorstellingen

* Reigen re-Erected ( Het Zuidelijk Toneel 2025)
* Crashtest Ibsen - the bingewatch 2023 (Het Zuidelijk Toneel 2023-24)
* Mission Molière (Het Zuidelijk Toneel 2023)
* What Ever Happend to Mr. Pete? (Het Zuidelijk Toneel 2022)
* Shut up and play with me (Het Zuidelijk Toneel 2022)
* De Rattenvanger (Toneelgroep Oostpool 2020)
* Rijgen (NTGent 2019)
* Bambi (Toneelgroep Oostpool 2019)
* Wijksafari AZC & Adelheid Roosen 2018)
* Robin Hood (Toneelgroep Oostpool 2018)
* Crashtest Ibsen: Pijler van de Samenleving (Moeremans&Sons, Toneelgroep Oostpool 2017)
* Crashtest Ibsen: Ik Zie Spoken (Moeremans&Sons, Noord Nederlands Toneel 2016)
* Vanden Winter ende vanden Somer (Toneelgroep Oostpool, Theater Sonnevanck 2015)
* De Witte Vloed (Theater Bellevue 2014)
* Shoot The Messenger (Moeremans&Sons 2014)
* Een Pure Formaliteit (Orkater 2014)
* Crashtest Ibsen: Volksvijand (Noord Nederland Toneel 2014)
* Here And Now (Amen, Tanzquartier Wien 2013)
* My Own Private Disaster (Moeremans&Sons 2013)
* Kill Your Character (Moeremans&Sons 2013)
* Crashtest Ibsen: Nora (Noord Nederlands Toneel 2013)
* My First Suicide (Moeremans&Sons, Productiehuis Rotterdam)
* Roos, of liefde is niet genoeg (Ro Theater 2011)
* There are people dying (Productiehuis Rotterdam 2011)
* The Golden Boy (Theater Antigone 2010)
* Honger (Ro Theater 2009)
* Darling You're Free (Generale Oost 2009)
* Alleen in je wereld (Productiehuis Rotterdam 2008)
* Spelen met Vuur (Generale Oost 2008)
* Op naar Scandinavië (Stad Gent 2005)
* Roostattoo (De Brakke Grond 2005)
* Jachtkamp (Toneelhuis 2005)

## Prijzen

* Erik Vos prijs 2014
* geselecteerd BNG Nieuwe Theatermakers prijs voor 'Alleen in je wereld' 2010
* Ton Lutz prijs 2005
* Kunst in de buurt 2005 (Stad Gent)
* Louis van der Waal is genomineerd voor de arlecchino voor zijn rol in 'Rijgen'
# Oskar Lukasiak

Oskar Lukasiak (Uppsala, 27 oktober 1991) is een Zweeds darter die uitkomt voor de PDC.

## Carrière

Lukasiak gooide een negendarter tijdens een jongenswedstrijd op de Denmark Open in 2004 op 12-jarige leeftijd, waarmee hij de jongste speler werd die deze prestatie in een officiële competitie volbracht.
Lukasiak won de World Masters Boys-titel in 2004 door Jonny Nijs met 4-1 te verslaan in de finale.
In 2009 vertegenwoordigde Lukasiak Zweden op de WDF Europe Youth Cup in 2009, waar hij het jongens enkeltoernooi won door Jamie Lewis in de finale te verslaan. Hij won ook het jongens paartoernooi samen met Edwin Torbjörnsson en de gouden medaille voor de jongens met het Zweedse team, samen met een finale in het jongens team-evenement.
In 2012 won Lukasiak de Zweedse kwalificatie voor het PDC World Youth Championship. Tijdens het toernooi versloeg hij James Hajdar met 5-1 in de eerste ronde, maar verloor hij met 5-3 van Jamie Landon in de volgende ronde.
Lukasiak kwalificeerde zich voor zijn eerste PDC European Tour-evenement in 2023 toen hij de PDC Nordic & Baltic-kwalificatie won voor de German Darts Grand Prix 2023. Hij verloor in de eerste ronde van Gabriel Clemens. Lukasiak vertegenwoordigde Zweden op de World Cup of Darts 2023 naast Dennis Nilsson. Ze kwalificeerden zich vanaf de groepsfase en versloegen Canada met 8-5 in de laatste 16, waardoor Zweden voor de eerste keer in de geschiedenis van het evenement in de kwartfinales raakte. Het Zweedse duo verloor met 8-5 van de uiteindelijke kampioenen Gerwyn Price en Jonny Clayton uit Wales.
In 2024 won Lukasiak zijn eerste PDC Challenge Tour-titel nadat hij Danny Jansen met 5-3 versloeg in de finale van evenement drie. Hij speelde samen met Jeffrey de Graaf op de PDC World Cup of Darts 2024, waar ze de kwartfinales bereikten voordat ze in een beslissende leg met 8-7 verloren van het Schotse team van Peter Wright en Gary Anderson.
In januari 2025 greep Lukasiak op de Q-School een tourkaart en daarmee voor twee jaar toegang tot het professionele circuit.