OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Secrétariat International Maçonnique des Puissances Adogmatiques

Het Secrétariat International Maçonnique des Puissances Adogmatiques (S.I.M.P.A.) is een internationale wereldwijde organisatie van irreguliere obediënties van vrijmetselaarsloges van en a-dogmatische strekking in Europa, Afrika, Azië en Amerika. Doel is de onderlinge samenwerking te coördineren en optimaliseren.
Het zag het levenslicht op 4 december 1998 in Brussel. S.I.M.P.A. is ontstaan in de nasleep van het verlaten van C.L.I.P.S.A.S. door de Grand Orient de France en het Grootoosten van België in 1996. Toen werd A.M.I.L. opgericht, een directe voorganger van S.I.M.P.A..
S.I.M.P.A. staat voor een absolute gewetensvrijheid. Ze heeft de bedoeling, broeders en zusters vrijmetselaars te verzamelen die de absolute gewetensvrijheid als hoogste goed hebben en behoort tot de uitgesproken vrijzinnigheid.
S.I.M.P.A. staat open voor obediënties die exclusief mannen of vrouwen opnemen, evenals obediënties die inclusief mannen en vrouwen opnemen.

## Aangesloten obediënties

Er zijn 27 obediënties lid:
* Europa:
** Grand Orient de France (GOdF) (**) Frankrijk
** Grootoosten van België (GOB) (*) België
** Großorient der Schweiz (GOS) (*) Zwitserland
** Grootoosten van Hongarije (GOH) Hongarije
** Grootoosten van Luxemburg (GOL) (*) Luxemburg
** Grootoosten van Polen (GOP) Polen
** Serene Grootoosten van Griekenland (*) Griekenland
** Gran Logia Simbolica Espanola (GLSE) (*) Spanje
** Gran Loggia d'Italia degli A.L.A.M. Obbedienza di Piazza del Gesù Palazzo Vitelleschi (GLI) (*) Italië
** Grootloge van België (GLB) (**) België
** Grande Loge Féminine de France (GLFF) Frankrijk (observator)
** Vrouwengrootloge van België (VGLB) (*) België
** Schweizerische Frauen-Grossloge (SFGL) Zwitserland
** Ordre Maçonnique Mixte International Le Droit Humain (DH):
*** Franse federatie (**) Frankrijk
*** Belgische federatie (**) België (observator)
** Grande Loge Mixte de France (GLMF) Frankrijk
** Grande Loge Mixte Universelle (GLMU) Frankrijk
** Grande Loge Française de Memphis-Misraïm (GLFMM) (*) Frankrijk
** Grande Loge Féminine de Memphis-Misraïm (GLFMM) (*) Frankrijk
* Afrika:
** Grand Orient et Loges Unis du Cameroun (GOLUC) (*) Kameroen (observator)
** Grand Rite Malgache (*) ... (observator)
** Grand Orient & Loges Associées du Congo (GOLAC) (*) Republiek Congo (observator)
** Grand Orient du Congo (GOC) (*) Democratische Republiek Congo (observator)
* Azië:
** Ózgür Masoniar Büyük Locasi (Liberale Grootloge van Turkije) (*) Turkije
* Amerika:
** George Washington Union (GWU) (*) Verenigde Staten
** Grande Loja Unida de São Paulo (GLUSP) Brazilië
** Grande Oriente de Santa Catarina (GOSC) Brazilië
Legende:
* (*) tevens lid van C.L.I.P.S.A.S.
* (**) voormalig lid van C.L.I.P.S.A.S.
# Zwitserland op het Eurovisiesongfestival 2025

Zwitserland neemt voor de 64ste keer deel aan het Eurovisiesongfestival. De kandidaat wordt zoals al enkele jaren wordt gedaan intern gekozen.

## Selectieprocedure
### Interne selectie

De SRG SSR opende tussen 8 en 22 augustus 2024 een open form voor geïnteresseerde songwriters en artiesten. Er waren 431 inzendingen. Deze worden bekeken door een expert panel dat zowel uit Zwitserse experten als internationale experten bestaat. Op 5 maart bracht de Zwitserse omroep SRF de artiest voor het Eurovisie Songfestival 2025 naar buiten. De 24-jarige Zoë Më zal Zwitserland vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival 2025. Het nummer dat Zoë Më op het Eurovisiepodium zal zingen werd op 10 maart uitgebracht, de Franse ballade getiteld Voyage.

## In Bazel

Na de overwinning van Nemo mag de Zwitserse kandidaat meteen aantreden in de grote finale op 17 mei 2025 in Bazel.
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland
# Odo Croiset

Odo Louis Croiset (Amsterdam, 24 april 1915 – Hoogland, 18 november 2011) was een Nederlandse illegale drukker in de Tweede Wereldoorlog van onder meer de eerste gedrukte exemplaren van de illegale krant Het Parool. Gedurende de Duitse bezetting verbleef hij in een aantal gevangenissen en concentratiekampen.

## Loopbaan

Croiset werd in oktober 1941 samen met Wessel Eikelenboom gearresteerd bij een inval in Drukkerij Eikelenboom v/h Ridderinkhof Ruys en Co, gevestigd in het pand De RooVos van Wessels vader, Arie Eikelenboom die Jehova's getuige was en drukker van illegaal drukwerk. Bij de inval werd ook het verboden blad De Wachttoren aangetroffen hetgeen de directe aanleiding voor de arrestatie was.
Hoewel Odo noch Wessel Jehova's getuige waren, kregen zij in Kamp Amersfoort, waar zij eind april 1942 aankwamen, de paarse driehoek op hun kleding: het nazi-onderscheidingsteken voor Jehova's getuigen. Beiden werden een maand later naar concentratiekamp Sachsenhausen gevoerd. Odo Croiset koos er principieel voor om politiek gevangene te zijn, aangezien hij geen Jehova's getuige was, maar voor de vrijheid van drukpers. Jehova's getuigen werden wel beter behandeld.
Odo Croiset komt voor in de boeken van Loe de Jong en een speciale uitgave over de illegale pers, In stug verzet 1940-1945, Herinneringen van Grafici. Er is een dossier met authentieke papieren van en over hem in het Verzetsmuseum te Amsterdam.

## Privéleven

Odo Croiset was een zoon van acteur Hijman Croiset en een halfbroer van acteur Max Croiset en paragnost Gerard Croiset. Hij was getrouwd met Paula Kool en kreeg drie kinderen, waarvan Manja Croiset (1946–2022) de jongste was.
# Huchtpoort

De Huchtpoort was een stadspoort in de Nederlandse stad Tiel. De poort werd in 1599 gebouwd. In 1945 is de poort wegens oorlogsschade geheel afgebroken.
Op de locatie van de voormalige poort bevindt zich tegenwoordig de ingang van een ondergrondse parkeergarage.

## Geschiedenis

In de zuidelijke stadsmuur bevond zich sinds de middeleeuwen de Westluidense Poort. Tussen 1500 en 1520 liet commandant Hendrik Kollart van Lynden een tweede stadsgracht aanleggen, met tussen beide grachten in een wal die Collaertswal genoemd werd.

### Bouw van de poort

Nadat Tiel in 1579 de kant van de Opstand had gekozen, werd de Westluidense Poort voorzien van een voorwerk in de vorm van een bastion. Omdat hierdoor de toegangsweg tot de Westluidense Poort afgesloten raakte, werd in 1599 even ten westen van de poort, op de Collaertswal, de Huchtpoort gebouwd. Deze functioneerde in de praktijk dus als voorpoort van de Westluidense Poort.

### Particulier

Toen de verdedigingswerken van Tiel in de 17e eeuw hun militaire functie kwijtraakten, gaf de stad begin 18e eeuw de poort en de wal in pacht uit. In 1796 werd de brug over de buitenste gracht gesloopt. De Huchtpoort werd in de 19e eeuw verkocht aan een particulier.
De naam Hucht kwam overigens pas in de 19e eeuw in zwang: de Collaertswal werd voortaan Hucht genoemd vanwege een nabijgelegen tuin die De Hucht heette.

### Afbraak

In 1939 werd de Huchtpoort nog gerestaureerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de poort echter door beschietingen grotendeels verwoest, waarna de restanten in 1945 werden afgebroken.

## Beschrijving

De Huchtpoort was een vierkant, bakstenen bouwwerk van twee bouwlagen. Voor de poort lag een brug over de buitenste stadsgracht.
De doorgang in de poort is in de 19e eeuw aan beide zijden dichtgemetseld om zo een bruikbare binnenruimte te creëren. Boven de (voormalige) ingang was een wapensteen aangebracht van de stad Tiel.
* Detail uit een kaart van 1698, met rechtsboven de Westluidense Poort, in het midden de Huchtpoort en linksboven de Sint-Maartenskerk
* Afbeelding uit de 18e eeuw met rechts de Huchtpoort
* Wapensteen van Tiel boven de dichtgemetselde doorgang van de Huchtpoort (1938)
* Ontwerp voor de verbouwing van de Huchtpoort (1939)
* Smit, Emile, Peter Schipper, Wim Veerman (2021). Met pen en penseel door Tiel. Vereniging Oudheidkamer voor Tiel en Omstreken, Tiel, pp. 36-37.
* Vermeulen, F.A.J. (1932-1946). De Bommeler- en de Tielerwaard, p. 380.
* Bijl, A. (2019). Atlas van historische verdedigingswerken in Nederland - Overijssel en Gelderland. Matrijs, pp. 235-236.
Burcht van Tiel · Burense Poort · Dampoort · Hof van Arkel · Huchtpoort · Strotoren · Tolhuis · Waterpoort · Westluidense Poort · Zandwijckse Poort
# Nina Drummen

Nina Drummen, artiestennaam van Alphonsa Elisabeth Maria Eyck-Drummen (Heerlen, 1926) is een Nederlandse schilder en tekenaar.

## Leven en werk

Drummen werd op 26 oktober 1926 geboren in Heerlen. Van 1943 tot 1944 studeerde ze aan de Kunstnijverheidsschool in Maastricht. Op 20 november 1946 huwde ze met journalist Jan C.C. Drummen. In de daaropvolgende jaren maakte ze geen nieuw werk tot 1952, tot ze opnieuw begon te tekenen. In 1956 schilderde ze op doek, maar later vernietigde ze deze werken. In 1964 zou ze weer beginnen te schilderen. Ze ging verder met lakverf en gouache op papier, waarmee ze respectievelijk in 1958 en 1960 begon te werken. In de jaren daarna had Drummen drie tentoonstellingen in Parijs: haar eerste in het Institut Néerlandais (1963), en daarna in galeries Tivey-Foucon (gouaches) (1964), Romanet-Rive Gauche (1965) en Galerie La Palette Bleue (1965). Vervolgens had ze tentoonstellingen in Nederland: in galeries Kunsthandel de Jong-Bergers in Maastricht (1966) en Santée-Landweer in Amsterdam (1968) en bij Stichting Nijmeegs Museum voor Beeldende Kunsten in Nijmegen (1970). Vermoedelijk is ze in de loop der jaren naar Parijs verhuisd, want in de tentoonstellingsbrochure van Nijmegen wordt haar adres daar gesitueerd.
Drummen heeft haar leven lang kunst gemaakt in verschillende disciplines, zoals schilderkunst, aquarel, tekenkunst, pastel en gouache. Als onderwerpen neemt ze vooral mensen, dieren en planten. Haar stijl is gerelateerd aan nieuwe figuratie. Drummen stelde voornamelijk tentoon in galeries. Er weinig over haar geschreven, behalve korte biografische aantekeningen in overzichtswerken en tentoonstellingsbrochures.
* 1 2 3 4 Scheen, Pieter A. (1969). Nederlandse Beelende Kunstenaars: 1750-1950. Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V., deel A-H.
* 1 2 3 4 5 6 7 Tentoonstellingsbrochure 'Nina Drummen', 15-01-1970 t.e.m. 03-02-1970. Stichting Nijmeegs Museum (Waag, Grote Markt, Nijmegen).
* ↑ Flyer vernissage en prijslijst 'Nina Drummen', 16 t/m 30 november 1965. Galeria La Palette Bleue (Rue de Seine 30, Parijs).
# Japan Cup 2014

De 23e editie van de wielerwedstrijd Japan Cup werd gehouden op 19 oktober 2014. De wedstrijd startte en eindigde in Utsunomiya. De wedstrijd maakte deel uit van de UCI Asia Tour 2014, in de categorie 1.HC. In 2013 won de Australiër Michael Rogers, maar hij werd later gediskwalificeerd wegen een te grote hoeveelheid clenbuterol in zijn bloed. Deze editie werd gewonnen door zijn landgenoot Nathan Haas, die de koers in 2011 ook won.

## Deelnemende ploegen

| WorldTour | ProContinentaal | Continentaal | Nationaal |
| Cannondale | Drapac | Aisan | Japan |
| Europcar | Novo Nordisk | Bridgestone Anchor | |
| Garmin Sharp | | Shimano | |
| Lampre-Merida | | UKYO | |
| Sky ProCycling | | Utsunomiya Blitzen | |
| Tinkoff-Saxo | | Vini-Fantini-Nippo | |
| Trek Factory Racing | | | |

## Uitslag

Japan Cup 2014 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Nathan Haas | Garmin Sharp | 4u06'48" |
| 2 | Edvald Boasson Hagen | Sky ProCycling | z.t. |
| 3 | Grega Bole | Vini-Fantini-Nippo | z.t. |
| 4 | Michael Valgren | Tinkoff-Saxo | z.t. |
| 5 | Julián Arredondo | Trek Factory Racing | z.t. |
| 6 | Valerio Conti | Lampre-Merida | z.t. |
| 7 | Davide Formolo | Cannondale | z.t. |
| 8 | Moreno Moser | Cannondale | z.t. |
| 9 | Jan Polanc | Lampre-Merida | + 5" |
| 10 | Christopher Juul-Jensen | Tinkoff-Saxo | + 18" |
| 11 | Manuele Boaro | Tinkoff-Saxo | + 25" |
| 12 | Daniel Martin | Garmin Sharp | + 38" |
| 13 | Thomas Lebas | Bridgestone Anchor | + 48" |
| 14 | Fumiyuki Beppu | Trek Factory Racing | z.t. |
| 15 | Nariyuki Masuda | Utsunomiya Blitzen | z.t. |
| 16 | Steele Von Hoff | Garmin Sharp | + 56" |
| 17 | Chris Sutton | Sky ProCycling | z.t. |
| 18 | Ricardo García | UKYO | z.t. |
| 19 | Bernard Sulzberger | Drapac | z.t. |
| 20 | Paolo Longo Borghini | Cannondale | z.t. |
| 42 | Karsten Kroon | Tinkoff-Saxo | + 5'48" |

## UCI Asia Tour

In deze Japan Cup waren punten te verdienen voor de ranking in de UCI Asia Tour 2014. Enkel renners die uitkwamen voor een (pro-)continentale ploeg, maakten aanspraak om punten te verdienen.
| Positie | 1e | 2e | 3e | 4e | 5e | 6e | 7e | 8e | 9e | 10e | 11e | 12e | 13e | 14e | 15e |
| Punten | 100 | 70 | 40 | 30 | 25 | 20 | 15 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 |
* (ja) (en) Officiële website
* (en) 2014 » 23rd Japan Cup Cycle Road Race (1.HC), ProCyclingStats
1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Japan Cup · Ronde van Hainan · Ronde van het Taihu-meer · Ronde van Dubai · Ronde van Qatar · Ronde van Oman · Ronde van Langkawi · Ronde van Taiwan · Ronde van Japan · Ronde van Korea · Ronde van Iran · Ronde van het Qinghaimeer · Ronde van China I · Ronde van China II · Ronde van Almaty · Japan Cup · Ronde van Hainan · Ronde van het Taihu-meer
# Henri Denis (militair en politicus)

Henri Jean Charles Eugène Denis (Marbais, 10 september 1877 - Brussel, 19 januari 1957) was een Belgische militair en politicus.

## Levensloop

Denis trad toe tot het Belgische leger als artillerieofficier. Hij eindigde de Eerste Wereldoorlog met de graad van majoor. In 1927 werd hij kolonel, in 1931 generaal-majoor en in 1934 luitenant-generaal, net als zijn vader Leon Denis. In 1917 werd hij benoemd tot militair commissaris van de landbouwspoorwegen en oefende dit mandaat uit tot in 1927.
Van 1936 tot 1940 was hij als liberale extraparlementair minister van Landsverdediging in de regeringen Paul-Emile Janson, Paul-Henri Spaak en Hubert Pierlot. In december 1936 legde hij een ontwerp van een nieuwe taalregeling in het leger neer. Omdat deze taalregelingen voor de Vlaamsgezinden onvoldoende waren, werden er enkele amendementen toegevoegd. Lange tijd verzette Denis zich tegen deze aanpassingen, maar in juni 1938 gaf hij zich gewonnen en werd de taalwet voor het leger doorgevoerd.
Bij de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog in 1940 was hij mee aanwezig op de ultieme confrontatie tussen de koning en de regeringstop in het kasteel van Wijnendale. Hij nam ontslag als minister wegens zijn loyaliteit tegenover koning Leopold III en verbleef tot aan de bevrijding in Zuid-Frankrijk, waar hij teruggetrokken leefde. Hij werd in 1944 door de in Brussel teruggekeerde regering als militair op pensioen gesteld.

## Literatuur

* Boijen, Richard, 'Denis, Henri', in (Nieuwe) Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.
* Van Molle, Paul, Het Belgisch Parlement 1894-1972, Antwerpen, Standaard Uitgeverij, 1972, 102-103.
# Hofstelsel

Het hofstelsel, domaniaal systeem, mansus-systeem of domeinstelsel is een in de vroege middeleeuwen ontstane wijze van exploitatie van landgoederen (hoven, domeinen) op basis van het tweeledig domein. Onder de Duitse term Grundherrschaft worden zowel de organisatie van grotere heerlijkheden als het hofstelsel voor organisatie van de lagere heerlijkheden verstaan. Cijnshoven of laathoven zijn een overblijfsel van het hofstelsel.
Het hofstelsel gaat verder terug dan het leenstelsel en dateert uit de Romeinse tijd die het op hun beurt weer aan de Grieken hadden ontleend. Het principe was simpel: grond dat in eigendom was van een landeigenaar (een heer, overheid of de kerk) werd tegen een jaarlijkse betaling (cijns) in gebruik gegeven aan een landbewerker.
Het hofstelsel voor een landgoed of domein van een middeleeuwse heer bestond uit vier onderdelen:
* een centraal hof, een curtis of vroenhof van waaruit de exploitatie werd georganiseerd;
* land dat bewerkt werd in naam van de heer;
* land (met de boerderijen of mansi) dat aan horige boeren of (laten) in bruikleen werd gegeven;
* een rechtbank.
De domeinheer liet het bouwland bij het centrale hof bewerken door de onvrije horigen op het hof; dit bouwland werd de terra indominicata genoemd. Het tweeledig domein bestond uit het 'saalland' (terra salica of terra dominicalis) dat voor de eigen exploitatie van de heer was, en het terra mansionaria, het hoevenland dat uitgegeven was aan de horige boeren.
De exploitatie werd georganiseerd vanuit centraal gebouw, waarbij een hoeveelheid land behoorde. Dit vroenhof werd geëxploiteerd door een villicus of meier.
De horigen kregen een mansus, een stuk 'eigen' grond, ook hoeve genoemd als een standaardoppervlakte van tien à vijftien hectare). Deze diende voor zijn levensonderhoud en dat van zijn familie. In ruil diende de horige aan de heer een cijns in geld of in natura betalen zoals het leveren van bepaalde goederen uit de productie van het eigen land. En de heer beschikte over allerhande rechten zoals de horige boeren als herendienst het aan de centrale hof toebehorende land bewerken, het uitvoeren van reparaties aan wegen, gebouwen en hekwerken, het leveren van geweven stoffen, enzovoort. En de heer had recht op de keurmede, het beste stuk uit de erfenis van de horige. Op deze wijze kon de grootgrondbezitter bij het ontbreken van handel toch in al zijn behoeften voorzien (autarkie).
De horigen (laten) vielen onder de jurisdictie van een eigen rechtbank van de curtis: het laatgerecht of hofgericht.

## Bronnen

* Van der Eycken, Johan. Ridders aan de Maas, Adel in het graafschap Loon (1300-1520). Algemeen Rijksarchief, Brussel [2020], p. 220-221.
* Jansen, H.P.H. (1981): Geschiedenis van de Middeleeuwen, derde druk, Uitgeverij Het Spectrum, Utrecht - Antwerpen, ISBN 9027453772, p. 158-165
# Liptena albicans

Liptena albicans is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Cator.
# Kasteel van Seraing-le-Château

Het Kasteel van Seraing-le-Château is een kasteel in de Waalse plaats Seraing-le-Château, in de provincie Luik. Het werd gebouwd in de dertiende eeuw.
Bij een grote brand in 1869 werd het grotendeels verwoest. Omstreeks 1870 werd het herbouwd. Een tweede brand in 2003 verwoestte bijna alle houten vloeren.
Na 8 jaar restaureren is de burcht in 2023 geopend. Er zijn gastenkamers en een evenementenzaal.
De bedrijfsnaam verwijst naar Le Sanglier des Ardennes (het zwijn der Ardennen), de bijnaam die Willem van der Marck kreeg in de 15e eeuw. Na hem bleef de burcht ruim drie eeuwen in handen van de familie Van der Mark.
# Ties

Ties kan verwijzen naar:
* Ties (personage), personage in film Volle Maan (2002), gespeeld door Daan Schuurmans
* Ties Kruize, Nederlandse hockeyer
* Family Ties, Amerikaanse comedyserie
* Ties Mellema, Nederlands saxofonist
* Ties (voornaam)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ties en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Strikstraat (Nijmegen)

De Strikstraat was tot halverwege de 20e eeuw een straat in de Nijmeegse Benedenstad. De straat lag in de buurt van de Waalkade.
De straat liep aanvankelijk vanaf de oorspronkelijke Vleeshouwerstraat in zuidelijke richting door tot aan een kruising met de Lindenberg en Bezembindersgas, nabij het Valkhof. De Strikstraat kruiste daarbij ook de Duivengas. In 1859 werd de Strikstraat vanwege een grootschalig bouwproject (zie onder) korter gemaakt. Na de Tweede Wereldoorlog is de straat bij de herinrichting van het stadscentrum uiteindelijk helemaal verdwenen.

## Geschiedenis

De oudst bekende vermelding van de Strikstraat is uit 1372. Vermoedelijk verwijst de naam van de straat naar Albert Strick, destijds de schepen van de stad.
In de zomer van 1858 reserveerde de magnaat Franciscus Johannes Hallo (ook bekend van het "Hallogas") het middelste gedeelte van de Strikstraat voor zichzelf, om hier zijn bouwplannen voor het wooncomplex Bat-Ouwe-Zate te kunnen verwezenlijken. Dit complex kwam er een jaar later. Het overgebleven noordelijke deel van de Strikstraat kwam nu hierop uit.
Na de Tweede Wereldoorlog wilde men in de Benedenstad het Groene Balkonplan realiseren. Daarbij zijn veel van de vroegere straten verlegd of helemaal verdwenen, inclusief de Strikstaat. De naam Strikstraat kwam in 1955 middels een raadsbesluit te vervallen.
Het hoofdgebouw van het cultureel centrum De Lindenberg staat nu ongeveer daar waar de Strikstraat liep.
* ↑ Stratenlijst gemeente Nijmegen 2024, S
# Seraing-le-Château

Seraing-le-Château (Waals: Serè-l'-Tchestea) is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Verlaine. Seraing-le-Château ligt in de provincie Luik en was tot 1 januari 1977 een zelfstandige gemeente.

## Bezienswaardigheden

* Het Kasteel van Seraing-le-Château
* De Tumulus van Verlaine tussen Seraing-le-Château en Verlaine
* De Sint-Martinuskerk (Église Saint-Martin) is een filiaalkerk van Haneffe. Hij heeft een koor van omstreeks 1600, terwijl de toren en het schip uit de 2e helft van de 18e eeuw stammen.

## Natuur en landschap

De hoogte aan de kerk bedraagt 165 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Nabijgelegen kernen

Viemme, Chapon-Seraing, Verline, Haneffe
* Waals erfgoed
Bodegnée · Chapon-Seraing · Seraing-le-Château · Verlaine Belgische gemeenten · arrondissement Hoei · provincie Luik · Wallonië