OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Ambt Montfort

De vlag van Ambt Montfort is omstreeks 1991 bij raadsbesluit vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de voormalige Limburgse gemeente Ambt Montfort (tot 1994 Posterholt genoemd), die was ontstaan door samenvoeging van Montfort, Posterholt en Sint Odiliënberg. Sinds 1 januari 2007 is de vlag niet langer als gemeentevlag in gebruik omdat de gemeente Posterholt toen opging in de gemeente Roerdalen. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Zes evenhoge banen van wit en blauw, met over het geheel drie gele gelijkbenige driehoeken met een lengte van 1/3 van de vlaglengte en een hoogte van 1/3 van de vlaghoogte, de basis op de scheiding van broeking en vlucht, de bovenste en onderste in de richting van de vlucht, de middelste in de richting van de broeking.
De kleuren en het ontwerp zijn ontleend aan het gemeentewapen en de vlag van Posterholt. Het ontwerp daarvan was van Kl. Sierksma. Omdat in de vlaggen van Montfort en Sint Odiliënberg een driehoek aanwezig was, zijn de drie voormalige gemeenten als driehoeken op de vlag weergegeven.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Ambt Montfort (1991)
* Wapen van Posterholt (1955)
* Vlag van Posterholt (1962-1991)
* Vlag van Montfort (1990-1991)
* Vlag van Sint Odiliënberg (1971-1991)
Ambt Montfort · Amby · Arcen en Velden · Baexem · Beegden · Belfeld · Bemelen · Berg en Terblijt · Bocholtz · Born · Broekhuizen · Cadier en Keer · Echt · Eijsden · Elsloo · Eygelshoven · Geleen · Grathem · Grubbenvorst · Haelen · Heel · Heel en Panheel · Heer · Helden · Herten · Heythuysen · Hoensbroek · Horn · Horst · Hulsberg · Hunsel · Kessel · Klimmen · Limbricht · Linne · Maasbracht · Maasbree · Margraten · Meerlo-Wanssum · Meijel · Melick en Herkenbosch · Montfort · Munstergeleen · Neer · Nieuwenhagen · Nieuwstadt · Nuth · Ohé en Laak · Onderbanken · Ottersum · Posterholt · Roggel · Roggel en Neer · Schaesberg · Schinnen · Sevenum · Sint Odiliënberg · Sittard · Stevensweert · Stramproy · Susteren · Swalmen · Tegelen · Thorn · Ubach over Worms · Ulestraten · Urmond · Valkenburg-Houthem · Vlodrop · Wessem · Wittem
* Ambt Montfort (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 4 augustus 2019.
* Posterholt (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 4 augustus 2019.
* Sierksma, Kl. (1962 (herdruk 2008)). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum, p.104-105. ISBN 9789031502882.
N.B. In het Nederlands Vlaggenboek staat de vlag onjuist vermeld, met vijf banen in plaats van zes.
# Vlag van Beesel

De vlag van Beesel is door de gemeenteraad van Beesel op 24 september 1973 vastgesteld als officiële vlag van deze Limburgse gemeente. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Twee banen geel en blauw met, rakende aan broek-, boven- en onderzijde van de vlag, een schijf van het een in het ander, gezoomd en 14 maal smal gekanteeld, in de bovenhelft van rood en in de onderhelft van groen, en daarop een gevleugelde draak van het een in het ander, getongd en genageld van rood, ter hoogte van 3/5 van de vlaghoogte.
Het thema van de draak is, net als bij het gemeentewapen, ontleend aan het folkloristische feest van Sint Joris en de draak dat elke zeven jaar in Beesel wordt gehouden. Sint Joris is de schutspatroon van de plaatselijke schutterij. De kleuren van de vlag zijn ontleend aan het gemeentewapen en het vaandel van de schutterij. Het waterrad waarin de draak is geplaatst refereert aan de voormalige watermolen in Reuver. Het ontwerp is van de Stichting voor Banistiek en Heraldiek.

## Galerij

* Wapen van Beesel
* Foto van een tekening van de vlag voor de gemeente Beesel, uit het document van het betreffende gemeentebesluit.
* ↑ Beesel (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 2 augustus 2020.
Beek · Beekdaelen · Beesel · Bergen · Brunssum · Echt-Susteren · Eijsden-Margraten · Gennep · Gulpen-Wittem · Heerlen · Horst aan de Maas · Kerkrade · Landgraaf · Leudal · Maasgouw · Maastricht · Meerssen · Mook en Middelaar · Nederweert · Peel en Maas · Roerdalen · Roermond · Simpelveld · Sittard-Geleen · Stein · Vaals · Valkenburg aan de Geul · Venlo · Venray · Voerendaal · Weert
# Aknīstes novads

Aknīstes novads was tussen 2009 en 2021 een gemeente in Selonië in het zuiden van Letland, aan de P73, de hoofdweg van Daugavpils naar Riga. Het bestuurscentrum was Aknīste.
De gemeente ontstond bij een herindeling in 2009, waarbij de stad Aknīste (met landelijk gebied) en de landelijke gemeenten Asare en Gārsene werden samengevoegd.
In juli 2021 ging Aknīstes novads, samen met de stad Jēkabpils, de gemeenten Krustpils novads, Salas novads en Viesītes novads en de bestaande gemeente Jēkabpils novads op in de nieuwe gemeente Jēkabpils novads.
Door het landelijk gebied stroomt het riviertje Dienvidsusēja. De zuidgrens van de gemeente werd gevormd door de staatsgrens met Litouwen. De bevolking bestond in 2018 uit 2688 personen; in 2009 waren dat er nog 3303. De bevolking bestond in 2018 voor 81% uit Letten, 10% Russen, 5% Litouwers, 1,5% Wit-Russen en 1% Polen.
* ↑ The Ministry of Regional Development and Local Government of the Republic of Latvia
* ↑ Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās Aantal inwoners zelfstandige gemeenten, 1 juli 2018; geraadpleegd 16 februari 2019
Steden van de Republiek (republikas pilsētas): Daugavpils · Jēkabpils · Jelgava · Jūrmala · Liepāja · Rēzekne · Riga · Valmiera · Ventspils Gemeenten (novadi): Aglona · Aizkraukle · Aizpute · Aknīste · Aloja · Alsunga · Alūksne · Amata · Ape · Auce · Ādaži · Babīte · Baldone · Baltinava · Balvi · Bauska · Beverīna · Brocēni · Burtnieki · Carnikava · Cēsis · Cesvaine · Cibla · Dagda · Daugavpils · Dobele · Dundaga · Durbe · Engure · Ērgļi · Garkalne · Grobiņa · Gulbene · Iecava · Ikšķile · Inčukalns · Ilūkste · Jaunjelgava · Jaunpiebalga · Jaunpils · Jēkabpils · Jelgava · Kandava · Kārsava · Kocēni · Koknese · Krāslava · Krimulda · Krustpils · Kuldīga · Ķegums · Ķekava · Lielvārde · Līgatne · Limbaži · Līvāni · Lubāna · Ludza · Madona · Mālpils · Mārupe · Mazsalaca · Mērsrags · Naukšēnu · Nereta · Nīca · Ogre · Olaine · Ozolnieki · Pārgauja · Pāvilosta · Pļaviņas · Preiļi · Priekule · Priekuļi · Rauna · Rēzekne · Riebiņi · Roja · Ropaži · Rucava · Rugāji · Rundāle · Rūjiena · Salacgrīva · Sala · Salaspils · Saldus · Saulkrasti · Sēja · Sigulda · Skrīveri · Skrunda · Smiltene · Stopiņi · Strenči · Talsi · Tērvete · Tukums · Vaiņode · Valka · Varakļāni · Vārkava · Vecpiebalga · Vecumnieki · Ventspils · Viesīte · Viļaka · Viļāni · Zilupe
# Luthulenchelys

Luthulenchelys is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slangalen (Ophichthidae).

## Soorten

* Luthulenchelys heemstraorum McCosker, 2007
* ↑ (en) Luthulenchelys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Callechelys

Callechelys is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slangalen (Ophichthidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1856 door Johann Jakob Kaup.

## Soorten

* Callechelys bilinearis Kanazawa, 1952
* Callechelys bitaeniata Peters, 1877
* Callechelys catostoma Schneider & Forster, 1801
* Callechelys cliffi Böhlke & Briggs, 1954
* Callechelys eristigma McCosker & Rosenblatt, 1972
* Callechelys galapagensis McCosker & Rosenblatt, 1972
* Callechelys guineensis Osório, 1893
* Callechelys leucoptera Cadenat, 1954
* Callechelys lutea Snyder, 1904
* Callechelys maculatus Chu, Wu & Jin, 1981
* Callechelys marmorata Bleeker, 1853
* Callechelys muraena Jordan & Evermann, 1887
* Callechelys papulosa McCosker, 1998
* Callechelys randalli McCosker, 1998
* Callechelys springeri Ginsburg, 1951
* ↑ (en) Callechelys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Phyllophichthus

Phyllophichthus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slangalen (Ophichthidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1951 door Gosline.

## Soorten

* Phyllophichthus xenodontus Gosline, 1951
* ↑ (en) Phyllophichthus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Bobby Planutis

Robert Planutis (Hazleton, 10 juli 1997) is een Amerikaans basketballer.

## Carrière

Planutis speelde collegebasketbal voor de Mount St. Mary's Mountaineers van 2017 tot 2018. Hij maakte in 2018 de overstap naar de St. Bonaventure Bonnies maar moest zijn eerste seizoen uitzitten. In 2020 ging hij spelen voor de Purdue Fort Wayne Mastodons waar hij speelde tot in 2023. In de NBA draft van 2023 werd hij niet gekozen. Hij tekende zijn eerste profcontract in de Finse eerste klasse bij Lahti Basketball, hij verliet de ploeg in december 2024. In januari 2025 tekende hij bij de Kroatische tweedeklasser KK Kvarner 2010. Hij tekende in februari 2024 bij de Roemeense eersteklasser CSM Galați voor de rest van het seizoen.
In oktober 2024 werd hij in de NBA G League Draft 2024 gekozen als 40e door de Texas Legends. Zijn contract werd begin november 2024 verbroken. In december tekende hij bij de South Bay Lakers maar ook daar werd zijn contract ontbonden. Hij tekende daarop in december 2024 nog bij het Engelse Cheshire Phoenix.
* ↑ (en) Bobby Planutis - 2017-18 - Men's Basketball. Mount St. Mary's University. Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* ↑ (en) Bobby Planutis - 2019-20 - Men's Basketball. St. Bonaventure. Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* ↑ (en) Bobby Planutis - 2022-23 - Men's Basketball. Purdue Fort Wayne Athletics. Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* ↑ Bobby Planutis leaves Lahti. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* ↑ Bobby Planutis (ex Lahti) is a second import added to the roster of Kvarner. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* ↑ (ro) Radu, Florin, Două transferuri pentru gălățeni - Viaţa Liberă Galaţi. www.viata-libera.ro (21 februari 2024). Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* ↑ (en) Gazette, Journal, Former PFW basketball player drafted by G League. Fort Wayne Journal Gazette (26 oktober 2024). Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* ↑ (en) Shorthanded South Bay Falls to Rip City. South Bay Lakers. Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* ↑ (en) Strengthened Cheshire Phoenix start year with Manchester match-up. The Leader (3 januari 2025). Geraadpleegd op 7 maart 2025.
* Profiel op RealGM
# Christ van der Smissen

Christ van der Smissen (St. Willebrord, 22 juni 1954) is een Nederlands carambolebiljarter. Hij leerde het biljarten onder andere van Tony Schrauwen.
Hij eindigde op het Europees kampioenschap kader 47/2 op de derde plaats in 1976 en 1977.
Hij eindigde op het Europees kampioenschap kader 47/1 in 1977 op de tweede plaats en in 1978 op de derde plaats.
Hij won het Europees kampioenschap kader 71/2 in 1982 in Dudelange en eindigde later dat jaar in Marseille op de derde plaats. Hij eindigde op het wereldkampioenschap kader 71/2 in 1979 op de tweede plaats.
Hij won het Europees kampioenschap bandstoten in 1975, 1982 en 1988, eindigde in 1984 op de tweede plaats en in 1981 en 1987 op de derde plaats. Hij eindigde op het wereldkampioenschap bandstoten viermaal op de tweede plaats, in 1974, 1976, 1977 en 1984.
Hij won het Nederlands kampioenschap driebanden in 1978, 1980, 1986 (met een toenmalig recordmoyenne van 1.388) en 1988. Hij eindigde op het Europees kampioenschap driebanden op de derde plaats in 1980 en 1988.
Van der Smissen is voormalig bondscoach van de jeugdselectie driebanden. Momenteel werkt hij in Nieuwegein op het bondsbureau van de KNBB waar hij de ledenadministratie verzorgt.

## Externe links en bronvermelding

* EK bandstoten op Sports123
* WK bandstoten op Sports123
* NK driebanden Hekerle Turnierarchiv
# Daniel Segers

Daniel Segers (1 februari 2001) is een Belgische atleet, die gespecialiseerd is in de sprint, het verspringen en de meerkamp.

## Loopbaan

Segers behaalde verschillende Belgische jeugdtitels in de sprintnummers, het verspringen en de meerkamp. Hij nam in 2017 deel aan het Europees Olympisch Jeugdfestival in Györ. Hij won het verspringen en was lid van het Belgische estafetteteam dat de 4 x 100 m won. In 2019 kon hij zich op de tienkamp plaatsen voor de Europese kampioenschappen U20. Hij gaf op na de 100 m.
In 2020 veroverde Segers met een Belgisch juniorenrecord in het verspringen een eerste Belgische titel.

### Clubs

Segers was aangesloten bij Eendracht Aalst. Hij stapte eind 2019 over naar Royal Excelsior Sports Club.

## Belgische kampioenschappen
### Outdoor

| Onderdeel | Jaar |
| verspringen | 2020 |

### Indoor

| Onderdeel | Jaar |
| 400 m | 2025 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Wind (m/s) | Datum | Plaats |
| 100 m | 10,81 s | +0.6 | 15 augustus 2017 | Brugge |
| 200 m | 21,56 s | -2.6 | 25 mei 2024 | Kessel-Lo |
| 400 m | 45,38 s | | 13 september 2024 | Brussel |
| 1500 m | 4.25,04 | | 2 juni 2019 | Bernhausen |
| 400 m horden | 52,65 s | | 10 september 2023 | Jambes |
| hoogspringen | 1,94 m | | 1 juni 2019 | Bernhausen |
| polsstokhoogspringen | 4,31 m | | 23 juni 2019 | Lokeren |
| verspringen | 7,89 m | +1,8 | 16 augustus 2020 | Brussel |
| speerwerpen | 38,40 m | | 2 juni 2019 | Bernhausen |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 60 m | 6,99 s | 13 januari 2018 | Gent |
| 400 m | 46,11 s | 7 maart 2025 | Apeldoorn |
| 1000 m | 2.37,36 | 4 februari 2018 | Gent |
| hoogspringen | 1,97 m | 4 februari 2018 | Gent |
| polsstokhoogspringen | 4,10 m | 3 februari 2018 | Gent |
| verspringen | 7,51 m | 3 februari 2018 | Gent |

## Palmares
### verspringen

* 2017: 1 EYOF - 7,41 m
* 2020: 1 BK AC - 7,89 m

### 400 m

* 2024: 3 BK indoor AC – 47,53 s
* 2025: 1 BK indoor AC – 46,67 s
* 2025: DNF ½ fin. EK indoor in Apeldoorn (46,11 s in serie)

### 4 x 100 m

* 2017: 1 EYOF - 41,75 s

### tienkamp

* 2019: DNF EK U20 in Boras
* Uitslagen EK U20 van 2019
* ↑ Daniel Segers wint goud in het verspringen op het EJOF, Team Belgium

#### Externe links

* (en) Profiel van Daniel Segers op de website van de EAA
* (en) World Athletics-profiel voor Daniel Segers
# Muraenesox

Muraenesox is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de snoekalen (Muraenesocidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1843 door M'Clelland.

## Soorten

* Muraenesox bagio (Hamilton, 1822)
* Muraenesox cinereus (Forsskål, 1775) – Batavia snoekaal
* Muraenesox yamaguchiensis Katayama & Takai, 1954
* ↑ (en) Muraenesox. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Lijst van straten in Haarlem

Dit artikel betreft een incomplete lijst met straten en pleinen in Haarlem.

## Haarlem-Oost

* Amsterdamsevaart
* Amsterdamstraat
* Gedempte Oostersingelgracht
* Harmenjansweg
* Herensingel
* Oudeweg
* Tweede Vooruitgangstraat
* Voormalige Oudeweg
* Zomervaart

## Haarlem-Noord

* Delftplein
* Jan Gijzenvaart
* Julianapark
* Generaal Cronjéstraat
* Kleverlaan
* Kloosterstraat
* Kloppersingel
* Marnixstraat
* Rijksstraatweg
* Schoterweg
* Soendaplein
* Spaansevaartstraat
* Spaarndamseweg

## Schalkwijk

* Aziëpark
* Schipholweg

## Haarlem Zuid-West

* Baan
* Brouwersvaart
* Dreef
* Florapark
* Frederikspark
* Gasthuissingel
* Houtplein
* Kampersingel
* Kinderhuissingel
* Kleine Houtweg
* Leidseplein
* Leidsevaart
* Olieslagerslaan
* Raamsingel
* Tempeliersstraat
* Wagenweg
* Westergracht
* Zijlsingel
* Zijlweg
# Bathycongrus

Bathycongrus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zeepalingen (Congridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1898 door Ogilby.

## Soorten

* Bathycongrus aequoreus (Gilbert & Cramer, 1897)
* Bathycongrus albimarginatus Huang, Smith, Chang & Chen, 2018
* Bathycongrus bertini (Poll, 1953)
* Bathycongrus bimaculatus Smith & Ho, 2018
* Bathycongrus bleekeri Fowler, 1934
* Bathycongrus brunneus Huang, Ho & Chen, 2018
* Bathycongrus bullisi (Smith & Kanazawa, 1977)
* Bathycongrus castlei Smith & Ho, 2018
* Bathycongrus dubius (Breder, 1927)
* Bathycongrus graciliceps Smith & Ho, 2018
* Bathycongrus guttulatus (Günther, 1887)
* Bathycongrus longicavis Karmovskaya, 2009
* Bathycongrus macrocercus (Alcock, 1894)
* Bathycongrus macrurus (Gilbert, 1891)
* Bathycongrus melanostomus Huang, Ho, Chen & Chan, 2022
* Bathycongrus nasicus (Alcock, 1894)
* Bathycongrus odontostomus (Fowler, 1934)
* Bathycongrus parapolyporus Karmovskaya, 2009
* Bathycongrus parviporus Karmovskaya, 2011
* Bathycongrus polyporus (Smith & Kanazawa, 1977)
* Bathycongrus retrotinctus (Jordan & Snyder, 1901)
* Bathycongrus thysanochilus (Reid, 1934)
* Bathycongrus trilineatus (Castle, 1964)
* Bathycongrus trimaculatus Karmovskaya & Smith, 2008
* Bathycongrus unimaculatus Karmovskaya, 2009
* Bathycongrus varidens (Garman, 1899)
* Bathycongrus vicinalis (Garman, 1899)
* Bathycongrus villosus Smith, Karmovskaya & da Silva, 2020
* Bathycongrus wallacei (Castle, 1968)
* ↑ (en) Bathycongrus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Heteroconger

Heteroconger is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zeepalingen (Congridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1868 door Bleeker.

## Soorten

* Heteroconger balteatus Castle & Randall, 1999
* Heteroconger camelopardalis (Lubbock, 1980)
* Heteroconger canabus (Cowan & Rosenblatt, 1974)
* Heteroconger chapmani (Herre, 1923)
* Heteroconger cobra Böhlke & Randall, 1981
* Heteroconger congroides (D'Ancona, 1928)
* Heteroconger digueti (Pellegrin, 1923)
* Heteroconger enigmaticus Castle & Randall, 1999
* Heteroconger fugax Koeda, Fujii & Motomura, 2018
* Heteroconger guttatus Allen, Erdmann & Mongdong, 2020
* Heteroconger hassi (Klausewitz & Eibl-Eibesfeldt, 1959) – Gevlekte buisaal
* Heteroconger klausewitzi (Eibl-Eibesfeldt & Köster, 1983)
* Heteroconger lentiginosus Böhlke & Randall, 1981
* Heteroconger longissimus Günther, 1870
* Heteroconger luteolus Smith, 1989
* Heteroconger mercyae Allen & Erdmann, 2009
* Heteroconger obscurus (Klausewitz & Eibl-Eibesfeldt, 1959)
* Heteroconger pellegrini Castle, 1999
* Heteroconger perissodon Böhlke & Randall, 1981
* Heteroconger polyzona Bleeker, 1868
* Heteroconger taylori Castle & Randall, 1995
* Heteroconger tomberua Castle & Randall, 1999
* Heteroconger tricia Castle & Randall, 1999
* ↑ (en) Heteroconger. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Imidazoline

Imidazoline of 2-imidazoline is een niet-aromatische organische verbinding met als brutoformule C$_3$H$_6$N$_2$. Structureel gezien bestaat het uit een vijfring waarin twee niet-aanliggende koolstofatomen zijn vervangen door stikstofatomen. Een van de stikstofatomen is dubbel gebonden met een koolstofatoom (iminebinding). Imidazoline is structureel erg verwant met de guanidines en de amines.

## Toepassingen

Imidazoline speelt, zoals imidazool, een belangrijke rol als carbeenligand bij talrijke transitiemetalen. Het wordt onder meer teruggevonden als ligand in de tweede generatie Grubbs' katalysatoren.
# Thibault de Montalembert

Thibault de Montalembert (Laval, 10 februari 1962) is een Franse acteur.

## Biografie

Thibault de Montalembert komt uit een adellijke familie waarvan de oorsprong teruggaat tot de Eerste Kruistocht. Hij groeide op in Parijs en in het familiekasteel van Hauterive. Hij heeft zes oudere broers en zussen.

## Filmografie

| Jaar | Oorspronkelijke titel | Rol | Regisseur | Nederlandse titel |
| 1991 | La Vie des Morts | Christian Mac Gillis | Arnaud Desplechin | La Vie des Morts |
| 1992 | Indochine | Charles-Henri | Régis Wargnier | Indochine |
| 2006 | Je vais bien, ne t'en fais pas | de psychiater | Philippe Lioret | Je vais bien |
| 2013– | Tunnel | Olivier Pujul, Elises chef | | The Tunnel |
| 2015–2020 | Dix pour cent | Mathias Barneville | | Dix pour cent |
| 2016 | Chocolat | Jules Moy | Roschdy Zem | Chocolat |
| 2019 | The King | Karel VI | David Michôd | The King |
| 2022 | Im Westen nichts Neues | General Ferdinand Foch | Edward Berger | Van het westelijk front geen nieuw |
| 2022 | King | Paul Sauvage | David Moreau | King |
* Biblioteca Nacional de España: XX5761255
* Bibliothèque nationale de France: cb14208083h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1062270401
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9859 3117
* Library of Congress Control Number: nr98041947
* MusicBrainz: 118b08b3-e456-4df5-88ee-f8cae5b63212
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007353173805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 330147552
* Système universitaire de documentation: 081261357
* Virtual International Authority File: 219393104
* WorldCat: E39PBJwmQHjX664Q88GhjMXGHC
# Jelmer Jepsen

Jelmer Jepsen (Wageningen, 1976) is een Nederlandse schrijver. Hij is opgegroeid in Wageningen en Leersum en studeerde Communicatiewetenschappen. Jepsen debuteerde in 2013 bij uitgeverij Prometheus met de semi-autobiografische roman Vallen als het heet is. Na nog twee romans, schreef hij in 2019 een kinderboek, getiteld Stuntvlogger Sam en de Wolf van Weverseind. Dit boek is de eerste in een geplande reeks rond de 11-jarige vlogger Sam.
In 2017 was Jepsen radiogast in het VPRO-programma Nooit meer slapen. Daar vertelde hij uitgebreid over zijn leven en de urgentie om te schrijven.
# Adetomyrma

Adetomyrma is een recent ontdekt geslacht van mieren die endemisch zijn op Madagaskar. De mieren werden in 1994 voor het eerst beschreven maar bleven grotendeels onopgemerkt tot de ontdekking van de eerste kolonie in 2001.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Adetomyrma aureocuprea
* Adetomyrma bressleri
* Adetomyrma caputleae
* Adetomyrma cassis
* Adetomyrma caudapinnigera
* Adetomyrma cilium
* Adetomyrma clarivida
* Adetomyrma goblin
* Adetomyrma venatrix met uitsterven bedreigd.

## Draculamier

De mierensoorten in de onderfamilie Amblyoponinae worden draculamieren genoemd. Deze naam danken ze aan hun unieke manier van voeden. De Draculamier doet namelijk aan niet-destructief kannibalisme.
Bij gewone mieren zien we dat vast voedsel door de werksters overgedragen wordt aan de larven, die het voedsel verteren en een deel ervan uitbraken. Dit braaksel dient dan als voeding voor de volwassen mieren van de kolonie, die zelf niet in staat zijn vast voedsel te verteren.
Volwassen draculamieren kunnen eveneens geen vast voedsel verteren, en zijn dus ook aangewezen op hun larven voor vertering. Deze braken het voedsel echter niet uit. De werksters schrapen de huid van de larven tot die beginnen te bloeden. Dat bloed wordt dan door de werksters opgezogen. Zij braken een deel weer uit voor de koningin, zodat ook zij zich ermee kan voeden.
De larven gaan niet dood; ze herstellen zich en volgroeien uiteindelijk, vandaar de term niet-destructief kannibalisme.

## Missing link tussen mier en wesp?

Het geslacht Adetomyrma is van groot wetenschappelijk belang omdat het de stelling kracht bijzet dat mieren en wespen sterk verwant aan elkaar zijn. Wespen zouden voorouders zijn van de mieren, een groep die zich 70 à 80 miljoen jaar geleden afsplitste. De draculamier zou een tussenvorm kunnen zijn, die buiten Madagaskar uitgestorven is.
Vermoedens hierover worden gevoed door de bouw van de draculamier: bij de gewone mier is de thorax met het abdomen verbonden via 2 à 3 dunne gewrichtjes. Bij de draculamier is dit met slechts één gewricht, net als bij wespen. Dit maakt de draculamier minder wendbaar dan de gewone mier, een mogelijke reden voor zijn verdwijning buiten Madagaskar.
# Jeppe Curth

Jeppe Lund Curth (Farum, 21 maart 1984) is een Deens voormalig voetballer die als aanvaller speelde.

## Carrière

Curth kwam in 2001 in de jeugdopleiding van Feyenoord en scoorde vijf keer voor Jong Feyenoord in het toernooi om de KNVB beker aan het begin van het het seizoen 2004/05. Hij maakte zijn competitiedebuut op huurbasis bij Excelsior. Hij keerde in 2005 terug naar Denemarken en speelde daarna voor Aalborg BK waarmee hij tweemaal kampioen werd. In 2013 werd hij verhuurd aan FC Midtjylland en in 2014 stapte hij over naar Viborg FF. Curth was in 2008 topscorer van de Superligaen en was Deens jeugdinternational. In 2017 beëindigde hij zijn loopbaan.
# Anthia ferox

Anthia ferox is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door James Livingston Thomson.