OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Michele Malfatti

Michele Malfatti (31 december 1994, Trente) is een Italiaanse langebaanschaatser.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 38,07 | 5 maart 2016 | Berlijn |
| 1000 meter | 1.15,25 | 20 februari 2016 | Baselga |
| 1500 meter | 1.46,54 | 4 december 2021 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 3.40,45 | 16 oktoeber 2021 | Inzell |
| 5000 meter | 6.10,97 | 28 januari 2024 | Salt Lake City |
| 10.000 meter | 12.57,09 | 25 januari 2025 | Calgary |

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | WK Allround | WK Afstanden | Olympische Spelen | Wereldbeker | WK Junioren |
| 2013 | | | | | | 22e (30e, 20e, 30e, 20e) |
| 2014 | | | | | | 20e (30e, 21e, 23e, 14e) |
| 2016 | | NC21 (22e, 16e, 22e, -) | 4e achtervolging | | 0p 1500m 29e 5k/10k | |
| 2017 | | NC22 (23e, 22e, 23e, -) | 11e 5000m DQ 10.000m 6e achtervolging | | 0p 1500m 23e 5k/10k | |
| 2018 | | | | | 0p 1500m 39e 5k/10k | |
| 2019 | | NC23 (23e, 16e, 22e, -) | 17e 5000m 9e 10.000m 6e achtervolging | | 0p 1500m 14e 5k/10k | |
| 2020 | | | 6e achtervolging | | 26e 5k/10k 30e massastart | |
| 2021 | NC16 (20e, 10e, 16e, -) | | 11e 5000m 10e 10000m 5e achtervolging | | 16e 5k/10k 31e massastart | |
| 2022 | | NC14 (19e, 5e, 12e, -) | | 15e 5000m 9e 10000m HF 11e massastart 7e achtervolging | 56e 1500m 7e 5k/10k | |
| 2024 | | 8e (23e, 4e, 15e, 5e) | 6e 5000m 8e 10000m 1 achtervolging | | 53e 1500m 5e 5k/10k | |
* Michele Malfatti op SchaatsStatistieken.nl
# Station Tonypandy

Tonypandy is een spoorwegstation van National Rail in Rhondda Cynon Taf in Wales. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Transport for Wales.
# Vlag van Málaga (stad)

De vlag van de Spaanse gemeente Málaga bestaat uit twee even brede verticale banen in de kleuren violet en groen met in het midden het stadswapen. De vlag is op 2 februari 2009 aangenomen.
# Jolie

Jolie kan verwijzen naar: Jolie Bleeker

## Personen met als voornaam Jolie

* Jolie Holland, een Amerikaans muzikante.

## Personen met als achternaam Jolie

* Angelina Jolie, een Amerikaans actrice.
* Ruud Jolie, gitarist van de Nederlandse symfonische-metalband Within Temptation.
* Wouter Jolie, een Nederlands hockeyer.

## Plaatsnamen

* Mantes-la-Jolie, een gemeente in het Franse departement Yvelines.
* Arrondissement Mantes-la-Jolie, een arrondissement van het Franse departement Yvelines in de regio Île-de-France.
* Kanton Mantes-la-Jolie, een kanton van het departement Yvelines in Frankrijk.
# Pieter Alettinus Schenck

Pieter Alettinus Schenck (Amsterdam, 9 augustus 1928) is een Nederlands scheikundige en emeritus-hoogleraar algemene scheikunde aan de Technische Universiteit Delft, en rector magnificus van 1989 tot zijn emeritaat in 1993. Van 1977 tot 1991 was hij tevens buitengewoon hoogleraar organische geochemie aan de Universiteit van Utrecht.

## Levensloop

Na het doorlopen van het gymnasium bèta in Amsterdam, studeerde Schenck scheikunde aan de Universiteit van Amsterdam.
Na zijn afstuderen heeft Schenck enige jaren onderzoek verricht. Daarna is hij aangesteld als gewoon hoogleraar Algemene scheikunde aan de Technische Hogeschool te Delft. Van 1989 tot zijn emeritaat in 1993 was hij tevens rector magnificus. In 1993 nam hij afscheid met de rede, getiteld "Fossiel, recent, verleden, heden, toekomst."
Aan de Universiteit van Utrecht kreeg Schenck op 10 februari 1977 ook een aanstelling als buitengewoon hoogleraar Organische geochemie bij de faculteit van Wiskunde en natuurwetenschappen, Subfaculteit Geologie en geofysica. Deze aanstelling werd op 31 augustus 1991 beëindigd.
Schenck was in 1970 mede-oprichter en de eerste voorzitter van de European Association of Organic Geochemists (EAOG). Ter ere van hem hebben zij tussen 1993 en 2001 de P.A. Schenck Award uitgereikt. Het Technologisch Gezelschap heeft hem benoemd tot erelid en heeft hem onderscheiden als erepenningdrager. In 1992 is hij ook benoemd als Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

## Werk

Schenck was een gerenommeerd internationaal actief wetenschapper op het gebied van de organische scheikunde. Hoewel hij zelf nooit gepromoveerd was, was hij co-auteur in een hele serie invloedrijke specialistische artikelen op zijn vakgebied.
Scheck was eind jaren 1960 actief geworden in de Geochemical Society, een internationale vereniging voor chemie, geologie en kosmologie. In 1970 was hij mede-oprichter van de European Association of Organic Geochemists (EAOG), en diende de eerste vier jaar als voorzitter.

## Publicaties

* P. A. Schenck, Geochemical Society. Organic Geochemistry Group. European Branch. (red.) Advances in organic geochemistry, 1968: proceedings. Pergamon Press, 1969.
* P.A. Schenck. Fossiel, recent, verleden, heden, toekomst. Afscheidsrede Technische Universiteit Delft, 1993.

### Artikelen, een selectie

* Goossens, H., De Leeuw, J. W., Schenck, P. A., & Brassell, S. C. (1984). "Tocopherols as likely precursors of pristane in ancient sediments and crude oils." Nature, 312(5993), 440-442.
* Nip, M., Tegelaar, E. W., Brinkhuis, H., De Leeuw, J. W., Schenck, P. A., & Holloway, P. J. (1986). "Analysis of modern and fossil plant cuticles by Curie point Py-GC and Curie point Py-GC-MS: recognition of a new, highly aliphatic and resistant biopolymer." Organic Geochemistry, 10(4), 769-778.
# Pieter Alettinus Schenck

Pieter Alettinus Schenck (Amsterdam, 9 augustus 1928) is een Nederlands scheikundige en emeritus-hoogleraar algemene scheikunde aan de Technische Universiteit Delft, en rector magnificus van 1989 tot zijn emeritaat in 1993. Van 1977 tot 1991 was hij tevens buitengewoon hoogleraar organische geochemie aan de Universiteit van Utrecht.

## Levensloop

Na het doorlopen van het gymnasium bèta in Amsterdam, studeerde Schenck scheikunde aan de Universiteit van Amsterdam.
Na zijn afstuderen heeft Schenck enige jaren onderzoek verricht. Daarna is hij aangesteld als gewoon hoogleraar Algemene scheikunde aan de Technische Hogeschool te Delft. Van 1989 tot zijn emeritaat in 1993 was hij tevens rector magnificus. In 1993 nam hij afscheid met de rede, getiteld "Fossiel, recent, verleden, heden, toekomst."
Aan de Universiteit van Utrecht kreeg Schenck op 10 februari 1977 ook een aanstelling als buitengewoon hoogleraar Organische geochemie bij de faculteit van Wiskunde en natuurwetenschappen, Subfaculteit Geologie en geofysica. Deze aanstelling werd op 31 augustus 1991 beëindigd.
Schenck was in 1970 mede-oprichter en de eerste voorzitter van de European Association of Organic Geochemists (EAOG). Ter ere van hem hebben zij tussen 1993 en 2001 de P.A. Schenck Award uitgereikt. Het Technologisch Gezelschap heeft hem benoemd tot erelid en heeft hem onderscheiden als erepenningdrager. In 1992 is hij ook benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

## Werk

Schenck was een gerenommeerd internationaal actief wetenschapper op het gebied van de organische scheikunde. Hoewel hij zelf nooit gepromoveerd was, was hij co-auteur in een hele serie invloedrijke specialistische artikelen op zijn vakgebied.
Scheck was eind jaren 1960 actief geworden in de Geochemical Society, een internationale vereniging voor chemie, geologie en kosmologie. In 1970 was hij mede-oprichter van de European Association of Organic Geochemists (EAOG), en diende de eerste vier jaar als voorzitter.

## Publicaties

* P. A. Schenck, Geochemical Society. Organic Geochemistry Group. European Branch. (red.) Advances in organic geochemistry, 1968: proceedings. Pergamon Press, 1969.
* P.A. Schenck. Fossiel, recent, verleden, heden, toekomst. Afscheidsrede Technische Universiteit Delft, 1993.

### Artikelen, een selectie

* Goossens, H., De Leeuw, J. W., Schenck, P. A., & Brassell, S. C. (1984). "Tocopherols as likely precursors of pristane in ancient sediments and crude oils." Nature, 312(5993), 440-442.
* Nip, M., Tegelaar, E. W., Brinkhuis, H., De Leeuw, J. W., Schenck, P. A., & Holloway, P. J. (1986). "Analysis of modern and fossil plant cuticles by Curie point Py-GC and Curie point Py-GC-MS: recognition of a new, highly aliphatic and resistant biopolymer." Organic Geochemistry, 10(4), 769-778.
# Maxmo

Maxmo (Fins: Maksamaa) is een plaats en voormalige gemeente in de Finse provincie West-Finland en in de Finse regio Österbotten. Maxmo behoort nu tot de gemeente Vörå.

## Voormalige gemeente

De gemeente had een totale oppervlakte van 146 km² en telde 1039 inwoners in 2003.
Maxmo was een tweetalige gemeente met Zweeds als meerderheidstaal (± 90%) en Fins als minderheidstaal.
Isokyrö · Jakobstad · Kaskinen · Korsholm · Korsnäs · Kristinestad · Kronoby · Laihia · Larsmo · Malax · Närpes · Nykarleby · Pedersöre · Vaasa · Vörå
Voormalige gemeenten:
Bergö · Björköby · Esse · Jeppo · Kvevlax · Lappfjärd · Maxmo · Munsala · Nederfetil · Nykarleby landskommun · Oravais · Övermark · Petalax · Pörtom · Purmo · Replot · Sideby · Terjärv · Tjöck · Vähäkyro · Vörå · Vörå-Maxmo
# OeAZ

OeAZ (Russisch: УАЗ) is een Russische autofabrikant. De letters staan voor Oeljanovski avtomobilny zavod ("Automobielfabriek Oeljanovsk"). Op exportmarkten gebruikt de fabrikant tegenwoordig de afkorting UAZ als merknaam voor de verschillende modellen terrein- en bedrijfsauto's.

## Geschiedenis

De fabriek werd in 1941 opgericht ten behoeve van het Sovjet-leger naar aanleiding van de Duitse inval. Het eerste voertuig was de toen al bekende en eerder gebouwde ZIS-5, een drie ton zware vrachtwagen voor onder andere bevoorrading.
Meer bekendheid kreeg OeAZ met de OeAZ 69, gevolgd door de modellen OeAZ 469 en de later populaire OeAZ 452 die anno 2017 nog altijd worden geproduceerd. De OeAZ 469 is een terreinauto met de bijnaam "geit". Deze terreinwagen is ook veel als militair voertuig ingezet in het Oostblok en veel andere landen.
De OeAZ 452 – bijgenaamd "Boechanka" of "broodje" – is een bestelwagen of minibus en kent vele varianten, van ambulance tot schoolbus en politieauto. De maximale snelheid is ongeveer 115 km/u. Voorloper was de tweewielaangedreven OeAZ-450 die geproduceerd werd van 1958 tot 1966. De vierwielaangedreven 452 is vanaf dan stapsgewijs aan de tijd aangepast. Een enigszins vergelijkbare auto is de TV uit Roemenië.
Op 18 februari 1974 liep de miljoenste OeAZ van de productieband, een 452. Sinds de jaren 90 worden er ook andere, moderne modellen terreinauto's en SUV's gebouwd.

## In Nederland

In het najaar van 2017 werd bekendgemaakt dat het merk vanaf januari 2018 officieel in Nederland zou worden geïmporteerd. Het bedrijf UAZ Nederland in Zutphen leverde de klassieke terreinauto UAZ Hunter en minibus UAZ Bukhanka, evenals de moderne SUV UAZ Patriot en de daarvan afgeleide Pickup en Profi.
De nieuwe UAZ'en werden na levering in Nederland eerst omgebouwd om aan de Europese regelgeving te voldoen en kregen op basis van een individuele typegoedkeuring een kenteken.
De levering van UAZ'en in Nederland is per augustus 2023 gestaakt.
Andere exportmarkten voor UAZ in Europa zijn Tsjechië, België, Bulgarije, Italië en Zweden.
* OeAZ-69
* OeAZ-452
* UAZ Hunter
* UAZ Patriot
* ↑ UAZ Bukhanka nu nieuw te koop in Nederland TopGear, 16 oktober 2017
* ↑ Kraal, J. (2019) 'Reportage: UAZ Patriot versus Jeep Gladiator', Autovisie, jrg. 63, nr. 20, p. 34-41
* ↑ Geraadpleegd op 4 februari 2024
* (ru) (en) Officiële website UAZ Rusland
* (nl) Officiële website UAZ België
* (nl) Officiële website UAZ Nederland
* (en) Artikel op autosoviet
* (ru) Informatie op uazbuka.ru
* Library of Congress Control Number: n86132140
* Virtual International Authority File: 134954647
# Syndroom van Charles Bonnet

Het syndroom van Charles Bonnet (Engels: Charles Bonnet syndrome (CBS)) is een aandoening waarbij verstandelijk gezonde mensen last hebben van hallucinaties, het waarnemen van dingen die er in werkelijkheid niet zijn. Deze beelden kunnen zich vermengen met de door de ogen waargenomen visie, waardoor realiteit en 'hersenschimmen' door elkaar lopen.

## Het syndroom

Het syndroom is vernoemd naar de Zwitserse natuurwetenschapper Charles Bonnet (1720-1793), die de aandoening in 1769 voor het eerst beschreef bij zijn grootvader. Het komt onder meer voor bij mensen die op latere leeftijd (vaak 65+) slechtziend worden. Een groot verschil met een psychose is dat deze hallucinaties geen onderdeel zijn van een waansysteem en dat diegene die de hallucinaties ondergaat zich ervan bewust is dat de beelden niet echt zijn.
Geregeld zijn de beelden ook qua verhoudingen anders dan in de 'normaal' waargenomen werkelijkheid. Objecten, dieren of personen kunnen bijvoorbeeld (veel) te groot of klein zijn, of ongewoon van kleur of helderheid. Gewoonlijk verdwijnt een hallucinatie na verloop van seconden tot minuten.
In het geval van het syndroom van Charles Bonnet genereert het visuele systeem in de hersenen af en toe uit zich zelf visuele sensaties zonder dat het zintuig (het oog) een prikkel doorgeeft. Dit soort hallucinaties kennen vaak scherpe beelden, iets wat voor een slechtziende normaal gesproken niet meer mogelijk is.

## Auditieve variant

Er bestaat een akoestische variant die ook wel releasehallucinaties of Oliver Sacks syndroom wordt genoemd.
Een groot deel van personen met een gehoorverlies ervaart ook oorsuizen, ook wel tinnitus. Dat kan de vorm aannemen van piepen, suizen, gebrom, of allerlei andere soorten geluid. Pas al dit geluid als betekenisvol waargenomen wordt, kan er gesproken worden van auditieve hallucinaties. Deze auditieve hallucinaties zijn te vergelijken met de visuele vorm van het syndroom van Charles Bonnet. Door de onderstimulatie van de hersenen, lijken deze te willen gaan compenseren en op zoek te gaan naar impulsen, vaak in het geheugengebied.
Het waarnemen van geluiden zonder dat er een externe bron aan te wijzen is, is op zich geen schadelijk symptoom, ondanks dat patiënten zich vaak ernstig zorgen kunnen maken over mogelijk onderliggende problematiek (die er vaak niet is). Het is belangrijk deze klachten zeer serieus te nemen, aangezien ze het maatschappelijk functioneren terdege in de weg kunnen staan. Een behandeling in een multidisciplinair team valt dan ook aan te raden. Soms helpt het het gehoor te herstellen; ook uitleg over de aandoening, in combinatie met lichte medicatie, kan verlichting bieden. Wel dient men alert te zijn op differentiaal diagnoses.
# Bruchköbel

Bruchköbel is een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in de Main-Kinzig-Kreis, 20 km oostelijk van Frankfurt. De stad telt 20.512 inwoners.

## Geografie

Bruchköbel heeft een oppervlakte van 29,68 km² en ligt in het centrum van Duitsland, iets ten westen van het geografisch middelpunt.
* 1 2 (de) Hessisches Statistisches Landesamt: Bevölkerung in Hessen am 31.12.2020 nach Gemeinden (Landkreise en kreisfreie Städte evenals gemeenten, inwonertallen op basis van de census 2011) (gearchiveerd)
Bad Orb · Bad Soden-Salmünster · Biebergemünd · Birstein · Brachttal · Bruchköbel · Erlensee · Flörsbachtal · Freigericht · Gelnhausen · Großkrotzenburg · Gründau · Hammersbach · Hanau · Hasselroth · Jossgrund · Langenselbold · Linsengericht · Maintal · Neuberg · Niederdorfelden · Nidderau · Rodenbach · Ronneburg · Schlüchtern · Schöneck · Sinntal · Steinau an der Straße · Wächtersbach
# Mitchel Wongsodikromo

Mitchel Wongsodikromo (26 augustus 1985) is een Surinaams badmintonner en coach. Hij won een groot aantal junioren- en seniorenmedailles op nationale, Caribische, Midden-Amerikaanse en Zuid-Amerikaanse toernooien.

## Carrière

Mitchel Wongsodikromo speelde badminton van de club TNF (Tan Na Fesi). Hij was als jongeling al talentvol. Hij won een groot aantal juniorentitels en werd al snel geselecteerd om zijn land in het buitenland te vertegenwoordigen.
Veel van zijn successen had hij in het herendubbel met zijn vaste partner Virgil Soeroredjo. In 1997 maakte hij deel uit van het Surinaamse U-19-team en won hij een zilveren medaille in Barbados. In 1997 werd hij kampioen van Zuid-Amerika in São Paulo, Brazilië, in zowel de categorie U-13 enkel en U-15 jongensdubbel, en won hij een zilveren medaille in gemengd dubbel U-17. In 1999 won hij goud in het gemengd dubbel U-19 en het Team Event U-19, en zilver in het enkel en jongensdubbel U-19 op de Carebaco Games in Paramaribo.
In 2000 nam Wongsodikromo deel aan het trainingskamp van de IBF World Academy in Kaapstad, Zuid-Afrika. Het werd een top jaar voor hem. Hij won medailles, waaronder goud, op de Zuid-Amerikaanse Juniorenspelen in Argentinië, de Pan-Amerikaanse Spelen in Cuba en de Carebaco in Barbados. Ook 2001 en 2002 sloot hij af met veel medailles op internationale jeugdtoernooien.
Hij won in het enkelspel de nationale kampioenschappen van 2003, 2005, 2009 en 2010 en in het herendubbel die van 2000, 2012, 2014, 2016 en 2019. Op het Suriname International won hij goud in het herendubbel van in 2008, 2009 en 2011, en in het gemengd dubbel van 2009 en 2012. Ook won hij in 2011 goud op het herendubbel van Carebaco in herendubbel en brons met het Surinaamse team op de Zuid-Amerikaanse Spelen van 2010 in Medellín. Samen Crystal Leefmans won hij een bronzen medaille in het gemengd dubbel. Daarnaast won hij nog diverse medailles tijdens andere nationale en internationale toernooien.
Op 17 maart 2025 werd Wongsodikromo door president Chan Santokhi geïnstalleerd als districtscommissaris van Saramacca.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mitchel Wongsodikromo op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Dagblad Suriname, Nieuwe districtscommissarissen voor Saramacca en Coronie, 18 maart 2025
# Ozarba regia

Ozarba regia is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door William Warren in een publicatie uit 1914.
De soort komt voor in Zuid-Afrika.
# Aachen-Köpfchen

Aachen-Köpfchen is een vroegere grensovergang tussen Duitsland en België aan de zuidelijke rand van het Aachener Wald. De grensovergang is gelegen aan de Eupener weg tussen Aken en Raeren, de Duitse B57 en de Belgische N68. De grensovergang werd gesloten na de inwerkingtreding van het Verdrag van Schengen in 1995. Het is gelegen aan de Grensroute 5. In 2000 werd de Vereniging Kunst en Cultuur in Köpfchen(KuKuK) opgericht, waarbij het voormalige Belgische douanegebouw werd bewaard.
Bij de grensovergang zijn overblijfselen van de Westwall zichtbaar, een Duitse verdedigingslinie die vlak voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gebouwd. De linie bestond onder andere uit bunkers en betonnen tankversperringen, bij de grensovergang zijn van deze tankversperringen te zien.
Iets oostelijk van Köpfchen bevindt zich de bijzondere geologische formatie van de Zyklopensteine (cyclopenstenen): grote steenblokken van zandsteen en kwartsiet die hier aan de oppervlakte liggen in het bosgebied Landwehring, dat een uitloper is van het Aachener Wald.
Eveneens aan de oostzijde van Köpfchen, in de richting van Lichtenbusch, bevinden zich enkele bronnen van de Geul.
Ten westen van Köpfchen liggen bronnen van de Rotsiefbach, de tweede zijbeek van de Geul.
* ↑ http://www.grenzrouten.eu/pdf/5_-_Aachener_Wald.pdf. Gearchiveerd op 30 december 2020.
* ↑ https://web.archive.org/web/20140119052057/http://www.westwall.mynetcologne.de/aachen-koepfchen/aachen-koepfchen.html
# 13 (Amerikaanse film)

13 is een Amerikaanse thriller, die uitgekomen is in de eerste maanden van 2010. Het is een herfilming van de Franse rolprent 13 Tzameti. De film werd gemaakt en geschreven door Géla Babluani.

## Verhaal

Terwijl de jonge elektricien Vincent "Vince" Ferro een klus opknapt in het huis van een junkie, komt hij te weten dat deze laatste in het bezit is van een enveloppe die enorm veel geld waard is. Wanneer de junkie daarop sterft, ten gevolge van een overdosis, steelt Vince de enveloppe omdat hij dit aanziet als een oplossing om de torenhoge ziekenhuiskosten van zijn vader te betalen. Na het volgen van alle instructies komt hij terecht in een soort Russische roulette waar hij niet meer aan onderuit kan. Om anonimiteit te waarborgen, krijgen de deelnemers elk een nummer. Vince krijgt nummer 13. Bedoeling is dat de deelnemers in een kring staan, een geweer laden met een aantal kogels dat overeenkomt met de speelronde, de cilinder laten tollen, het geweer op het achterhoofd van de voorstaander zetten en de trekker overhalen zodra een lamp aanschakelt. Naast de deelnemers zijn er ook gokkers. Vince wint, als enige overlevende deelnemer, het spel en krijgt meer dan 1 miljoen dollar aan prijzengeld. De politie heeft weet van het illegale spel en is Vince op het spoor gekomen. Daarom stuurt Vince het geld per aangetekende zending naar zijn moeder en steekt in zijn eigen tas wat voedingsmiddelen en een pluchen schaap dat hij zijn zus cadeau wil geven. Zelf neemt hij de trein en neemt plaats in een leeg compartiment. In het station werd hij herkend door Jasper Bagges. Jasper was een van de gokkers en daarnaast een broer van iemand die Vince had neergeschoten. Daarom besluit Jasper om Vince te volgen. Vince herkent Jasper eveneens en besluit daarom de trein te verlaten in de eerstvolgende grootstad. Echter wordt hij bij het rechtstaan neergeschoten door Jasper. Jasper neemt Vince zijn tas, denkende dat deze het geld nog bevat, en vlucht weg. Of Vince de aanslag overleeft, wordt niet kenbaar gemaakt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Statham, Jason Jason Statham | Jasper |
| Rourke, Mickey Mickey Rourke | Jefferson |
| Chriqui, Emmanuelle Emmanuelle Chriqui | Aileen |
| Winstone, Ray Ray Winstone | Ronald Lynn |
| Cent, 50 50 Cent | Jimmy |
| Riley, Sam Sam Riley | Vince |
# El abrazo de la serpiente

El abrazo de la serpiente (Engels: Embrace of the Serpent) is een Colombiaans- Venezolaans- Argentijnse film uit 2015, geregisseerd door Ciro Guerra en losjes gebaseerd op de dagboeken van Theodor Koch-Grunberg en Richard Evans Schultes. De film ging in première op mei op het Filmfestival van Cannes in de sectie Quinzaine des réalisateurs.

## Verhaal

De film vertelt twee verhalen over gebeurtenissen die plaatsvonden tussen 1909 en 1940. In beide verhalen speelt Karamakate, een sjamaan en de laatste overlevende van zijn stam in het Amazonewoud. Hij reisde samen met twee wetenschappers, de Duitser Theodor Koch-Grunberg en de Amerikaan Richard Evans Schultes, op zoek naar de zeldzame yakruna, een heilige plant. De film is losjes geïnspireerd op de dagboeken die beide wetenschappers bijhielden over hun veldwerk in het Amazonewoud.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Jan Bijvoet | Theodor Koch-Grunberg |
| Brionne Davis | Richard Evans Schultes |
| Luigi Sciamanna | Gaspar |
| Nilbio Torres | Jonge Karamakate |
| Antonio Bolivar | Oude Karamakate |
| Yauenkü Migue | Manduca |
| Nicolás Cancino | Anizetto |

## Prijzen en nominaties

De film won 15 prijzen en werd voor 36 andere genomineerd. Een selectie:
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
| 2015 | Cannes (68ste editie) | Art Cinema Award | Ciro Guerra | Gewonnen |
| 2015 | Mar del Plata (30ste editie) | Gouden Ástor voor beste film | El abrazo de la serpiente | Gewonnen |
| 2016 | Academy Award (88ste editie) | Beste niet-Engelstalige film | El abrazo de la serpiente | Genomineerd |
| 2016 | Independent Spirit Award (31ste editie) | Beste internationale film | El abrazo de la serpiente | Genomineerd |
| 2017 | Cóndor de Plata (65ste editie) | Beste Ibero-Amerikaanse film | El abrazo de la serpiente | Gewonnen |

## Productie

De film werd genomineerd als Colombiaanse inzending voor de beste niet-Engelstalige film voor de 88ste Oscaruitreiking.
# Joey Grochal

Joey Grochal (geboren in 1986) is een Nederlandse schaker. Hij heeft een FIDE-rating van 2312 en speelt voor Goes S.V. in de derde klasse van de Koninklijke Nederlandse Schaakbond. Grochal is een FIDE meester (FM).

## Individuele resultaten

* Van 2015 tot en met 2018 werd hij Zeeuws kampioen schaken.