OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aisonville-et-Bernoville

Aisonville-et-Bernoville is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 300 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vervins.
Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1945, de eerste waarbij vrouwen kiesrecht hadden, werd Jeanne de Martinprey burgemeester als een van de eersten van Frankrijk.

## Geografie

De oppervlakte van Aisonville-et-Bernoville bedraagt 8,6 km², de bevolkingsdichtheid is 34,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Aisonville-et-Bernoville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations de référence 2022.
* ↑ (fr) Les premières femmes maires. Archives Aisne. Geraadpleegd op 17 maart 2025.
# Leo Michielsen (politicus)

Leo Michielsen (Kapellen, 23 juli 1911 - aldaar, 24 september 1997) was een Belgische hoogleraar, bestuurder en politicus voor de KPB.

## Levensloop

Michielsen liep school aan het Koninklijk Atheneum Antwerpen en studeerde vervolgens geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Gent, alwaar hij in 1936 promoveerde.
In 1940 werd hij lid van de Kommunistische Partij van België (KPB). Hij was tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van het verzet, en betrokken bij de verspreiding van communistische sluikpers. Michielsen werd wegens zijn verzetsactiviteiten tijdens de oorlog een jaar opgesloten in Buchenwald.
Michielsen was lid van het Centraal Comité van de KPB van 1954 tot 1958. Hij bleef lid van de KPB tot 1983, maar begon zijn geloof in de partij reeds te verliezen in de jaren '60.
Na de oorlog was Michielsen leraar geschiedenis aan het Atheneum van Antwerpen. Van 1969 tot 1978 hoogleraar was aan de Vrije Universiteit Brussel.
Michielsen was in 1971 met Jef Turf, Jan Debrouwere en Mark Braet een van de oprichters van het Masereelfonds, waarvan hij de eerste voorzitter werd.
# Al-Djoedie

De Al-Djoedie of Djôedy (Arabisch: الجودي, Turks: Cudi) is een berg gelegen in Turkije, nabij de Syrische en Iraakse grens. De berg is waar volgens de islamitische traditie de ark van Noach is gestrand op basis van soera Hud 44. Al Djoedie is 2089 meter hoog.
Soera Hud 44 stelt:
    En er werd gezegd: "O, aarde, slok op uw water en o, hemel, houd op (met regenen)." En het water werd tot zakken gebracht en het gebod was vervuld. En de Ark kwam op (de berg) Al-Djoedie te rusten. En er werd gezegd: "Vervloekt zij het onrechtvaardige volk.
Volgens islamitische Overleveringen stapelden de bergen op de dag van de overstroming in het gebied Al Jazirah (noordwest Mesopotamië) zich op elkaar om niet bedolven te worden door het water. Al Djoedie zou zich echter nederig hebben opgesteld tegenover God waardoor de berg gespaard bleef. Volgens sommigen zouden tot in de 7e eeuw restanten van de aangespoelde Ark op de berg te zien zijn geweest.
# Christian Dingert

Christian Dingert (Thallichtenberg, 14 juli 1980) is een Duits voetbalscheidsrechter. Hij is in dienst van FIFA en UEFA sinds 2013. Ook leidt hij wedstrijden in de Bundesliga.
Op 12 september 2010 leidde Dingert zijn eerste wedstrijd in de Duitse eerste divisie. De wedstrijd tussen 1. FC Köln en FC St. Pauli eindigde in een 1–0 overwinning voor Köln. Hij gaf in dit duel zes gele kaarten. Drie jaar later, op 18 juli 2013, floot de scheidsrechter zijn eerste wedstrijd in de UEFA Europa League. KR Reykjavík en Standard Luik troffen elkaar in de tweede ronde (1–3). In dit duel deelde de Duitse leidsman drie gele kaarten uit.
In 2021 werd Dingert door de UEFA opgenomen op de lijst van videoscheidsrechters voor het uitgestelde EK 2020. In april 2024 werd hij ook in deze rol gekozen voor het EK 2024 in Duitsland.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 5 maart 2014 | Netanja, Israël | Israël – Slowakije | 1 – 3 | Vriendschappelijk | 3 | 0 | 0 |
| 12 oktober 2015 | Barysaw, Wit-Rusland | Wit-Rusland – Macedonië | 0 – 0 | EK 2016 kwalificatie | 3 | 0 | 0 |
| 5 juni 2017 | Boedapest, Hongarije | Hongarije – Rusland | 0 – 3 | Vriendschappelijk | 4 | 0 | 0 |
| 20 november 2022 | Wenen, Oostenrijk | Oostenrijk – Italië | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 3 | 0 | 0 |
| 26 maart 2024 | Luxemburg, Luxemburg | Luxemburg – Kazachstan | 2 – 1 | Vriendschappelijk | 5 | 0 | 0 |
| 18 november 2024 | Warschau, Polen | Polen – Schotland | 1 – 2 | Nations League 2024/25 | 5 | 0 | 0 |
Laatste aanpassing op 19 november 2024.
# NGC 7607

NGC 7607 is een dubbelster in het sterrenbeeld Pegasus. Het hemelobject werd op 5 augustus 1880 ontdekt door de Duitse astronoom Ernst Wilhelm Leberecht Tempel.
# Nansenia

Nansenia is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van kleinbekken (Microstomatidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1896 door Jordan & Evermann.

## Soorten

* Nansenia ahlstromi Kawaguchi & Butler, 1984
* Nansenia antarctica Kawaguchi & Butler, 1984
* Nansenia ardesiaca Jordan & Thompson, 1914
* Nansenia atlantica Blache & Rossignol, 1962
* Nansenia boreacrassicauda Poulsen, 2015
* Nansenia candida Cohen, 1958
* Nansenia crassa Lavenberg, 1965
* Nansenia groenlandica (Reinhardt, 1840)
* Nansenia iberica Matallanas, 1985
* Nansenia indica Kobyliansky, 1992
* Nansenia longicauda Kawaguchi & Butler, 1984
* Nansenia macrolepis (Gilchrist, 1922)
* Nansenia megalopa Kawaguchi & Butler, 1984
* Nansenia oblita (Facciolà, 1887)
* Nansenia obscura Kobyliansky & Usachev, 1992
* Nansenia pelagica Kawaguchi & Butler, 1984
* Nansenia tenera Kawaguchi & Butler, 1984
* Nansenia tenuicauda Kawaguchi & Butler, 1984
* ↑ (en) Nansenia. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Vertigo Comics

DC Vertigo ook bekend als Vertigo Comics is een in 1993 opgerichte afdeling van de Amerikaanse comicbook-uitgeverij DC Comics die titels uitgeeft onder een eigen imprint. DC Vertigo is een stroming comics van de uitgever die zich vooral richt op oudere jongeren en volwassen lezers. Het staat de makers van hun titels vrij gedetailleerd geweld, drank- en drugsgebruik, suggestieve seksualiteit en andere meer voor volwassenen geschikte onderwerpen te gebruiken. Elke door DC Vertigo uitgegeven comic heeft een "Suggested for mature readers"-label op de cover.
Bekende namen die DC Vertigo onder andere al uitgaf (of nog steeds uitgeeft) zijn V for Vendetta, Hellblazer, Preacher, The Books of Magic, Sandman, 100 Bullets, Transmetropolitan en The Invisibles. Het merendeel van deze en andere DC Vertigo-titels zijn opgestart na de oprichting van de eigen tak van DC Comics. Animal Man, Doom Patrol, Hellblazer, Sandman, Shade, The Changing Man en Swamp Thing bestonden al als series van DC en zijn, inclusief nummering, meeverhuisd. De eerste comic die DC Vertigo als volledig eigen titel uitgaf was Death: The High Cost of Living nummer 1.
In 2019 werd aangekondigd dat DC Comics dit imprint in januari 2020 zou stopzetten. Dit maakte deel uit van een grotere reorganisatie waarbij alle reeksen in drie leeftijdscategorieën ingedeeld zouden worden. Daarmee verdween niet de inhoudelijke insteek achter de titels.
* ↑ (en) DC Officially Rebrands, Closes Vertigo, Renames Zoom and Ink, Bleedingcool.com
* ↑ DC Comics stopt met Vertigo-imprint, Stripgids.org
# Argentina australiae

Argentina australiae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zilversmelten (Argentinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Cohen.
# Argentina striata

Argentina striata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zilversmelten (Argentinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Goode & Bean.
* ↑ (en) Argentina striata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Argentina striata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 12 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Glossanodon struhsakeri

Glossanodon struhsakeri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zilversmelten (Argentinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Cohen.
# The Four Horsemen of the Apocalypse (1962)

The Four Horsemen of the Apocalypse is een Amerikaanse oorlogsfilm uit 1962 onder regie van Vincente Minnelli. Het scenario is gebaseerd op de roman De vier apocalyptische ruiters van de Spaanse auteur Vicente Blasco Ibáñez. De film werd destijds uitgebracht in Nederland onder de titel Nacht over Parijs.

## Verhaal

Vlak voor het begin van de oorlog keert Karl uit Duitsland terug naar zijn familie in Argentinië. Zijn familie is geschokt door Karls sympathieën voor het nazisme. Bij het uitbreken van de oorlog gaat Karl terug naar Duitsland om zich aan te sluiten bij het Duitse leger. Zijn neef Julio besluit ook naar Europa te gaan om tegen de nazi's te vechten.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ford, Glenn Glenn Ford | Julio Desnoyers |
| Thulin, Ingrid Ingrid Thulin | Marguerite Laurier |
| Boyer, Charles Charles Boyer | Marcelo Desnoyers |
| Cobb, Lee J. Lee J. Cobb | Julio Madariaga |
| Lukas, Paul Paul Lukas | Karl von Hartrott |
| Mimieux, Yvette Yvette Mimieux | Chi Chi Desnoyers |
| Böhm, Karlheinz Karlheinz Böhm | Heinrich von Hartrott |
| Henreid, Paul Paul Henreid | Etienne Laurier |
| MacGibbon, Harriet E. Harriet E. MacGibbon | Luisa Desnoyers |
| Givney, Kathryn Kathryn Givney | Elena von Hartrott |
| Hillaire, Marcel Marcel Hillaire | Armand Dibier |
| Dolenz, George George Dolenz | Generaal von Kleig |
| Bekassy, Stephen Stephen Bekassy | Kolonel Kleinsdorf |
| Paiva, Nestor Nestor Paiva | Miguel |
| Rémy, Albert Albert Rémy | François |
# Glossanodon semifasciatus

Glossanodon semifasciatus is een straalvinnige vis uit de familie van zilversmelten (Argentinidae) en behoort derhalve tot de orde van spieringen (Osmeriformes). De vis kan een lengte bereiken van 25 centimeter.

## Leefomgeving

Glossanodon semifasciatus is een zoutwatervis. De vis prefereert een gematigd klimaat en leeft hoofdzakelijk in de Grote Oceaan. De diepteverspreiding is 70 tot 430 meter onder het wateroppervlak.

## Relatie tot de mens

Glossanodon semifasciatus is voor de visserij van aanzienlijk commercieel belang. In de hengelsport wordt er weinig op de vis gejaagd.

## Externe link

* Foto's van Glossanodon semifasciatus op FishBase
* Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. www.fishbase.org, versie 06/2005.
# Goodbye Charlie

Goodbye Charlie is een Amerikaanse filmkomedie uit 1964 met Tony Curtis, Debbie Reynolds en Pat Boone in de hoofdrollen. Vincente Minnelli is de regisseur. Het scenario van Harry Kurnitz is gebaseerd op het toneelstuk Goodbye, Charlie van George Axelrod, dat een korte carrière had op Broadway in 1959/1960, met Lauren Bacall in de hoofdrol. De muziek in de film is van André Previn en Dory Langdon (=Dory Previn).

## Verhaal

Playboy Charlie Sorrel (gespeeld door Harry Madden) wordt op een schip doodgeschoten door de jaloerse Sir Leopold Sartori (Walter Matthau) wanneer die hem betrapt met zijn vrouw. Charlies lichaam valt in de zee.
Later vindt miljonair Bruce Minton the 3rd (Pat Boone) een blonde vrouw (Debbie Reynolds) op het strand. Op haar aanwijzingen brengt hij haar naar het huis van Charlie, waar George Tracy, Charlies beste vriend (Tony Curtis) diens testament afhandelt. Daar beseft de vrouw dat zij de reïncarnatie is van Charlie. Hoewel George beseft dat Charlie een man is in een vrouwenlichaam, valt hij toch voor haar. Charlie is weliswaar van geslacht veranderd, maar heeft nog steeds dezelfde streken. Zij begint te flirten met Bruce Minton en wil, met de schoorvoetende medewerking van George, wraak nemen op haar moordenaar en op een aantal rijke vrouwen waarmee de mannelijke Charlie een affaire had. Ook Sir Leopold valt voor Charlies charmes en wanneer zijn vrouw ze samen betrapt schiet zij Charlie neer, die opnieuw in zee valt. Charlie wordt wederom gereïncarneerd, ditmaal als een hond.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Reynolds, Debbie Debbie Reynolds | Charlie Sorrel (vrouw) |
| Curtis, Tony Tony Curtis | George Tracy |
| Boone, Pat Pat Boone | Bruce Minton |
| Matthau, Walter Walter Matthau | Sir Leopold Sartori |
| Madden, Harry Harry Madden | Charlie Sorrel (man) |
| Devon, Laura Laura Devon | Rusty Sartori |
# Nansenia antarctica

Nansenia antarctica is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kleinbekken (Microstomatidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Kawaguchi & Butler.
# The Boxtrolls

The Boxtrolls (Nederlands: De Boxtrollen) is een Amerikaanse animatiefilm uit 2014 geregisseerd door Graham Annable en Anthony Stacchi. De film ging in première op 31 augustus op het Filmfestival van Venetië. De film is gebaseerd op het boek Here Be Monsters! van Alan Snow.

## Verhaal

Dit modern sprookje speelt zich af in het Victoriaanse tijdperk in Kaasbrugge (Cheesebridge), een dorp waar men geobsedeerd is door kaas. Onder de grond wonen de boxtrollen, trollen die zich kleden met een kartonnen doos. Ze zijn vredelievend en leven 's nachts in de straten waar ze de vuilnisbakken onderzoeken. Al hetgeen ze vinden gebruiken ze voor hun uitvindingen. Een weesjongetje, Eitjes genoemd, werd door de boxtrollen geadopteerd en opgevoed. Valse geruchten verspreiden zich en zeggen dat ze kinderen ontvoeren en vermoorden. Archibald Snatcher maakt een akkoord met Lord Portley-Rind om de trollen te vangen en zo toegelaten te worden tot de exclusieve kring van kaasetende aristocraten. Winnie, de dochter van Lord Portley-Rind gaat op zoek naar de trollen en komt tot de ontdekking dat de verhalen allemaal gelogen zijn. Ze kan Eitjes overtuigen dat hij een mens is en geen boxtrol en neemt hem mee naar boven, de stad in.

## Stemverdeling

| Personage (Engels) | Personage (Nederlands) | Personage (Vlaams) | Engelse stem | Nederlandse stem | Vlaamse stem |
| Eggs | Eitjes | Eikes | Isaac Hempstead-Wright | Roman Derwig | Jasper Publie |
| Winnie | Winnie | Winnie | Elle Fanning | Hanna Obbeek | Laura Tesoro |
| Archibald Snatcher | Archibald Petronella Hebbesma | Grisser | Ben Kingsley | Frank Lammers | Ivan Pecnik |
| Lady Portley-Rind | Barones Schaeven-Haghe | Baron Lang-Gerijpt | Toni Collette | Kim van Kooten | Karel Deruwe |
| Lord Portley-Rind | Baron Schaeven-Haghe | Barones Lang-Gerijpt | Jared Harris | Derek de Lint | |
| Mr. Trout | Meneer Troela | Meneer Paling | Nick Frost | Ruben van der Meer | Frank Hoelen |
| Mr. Pickles | Meneer Penarie | Meneer Pickles | Richard Ayoade | Horace Cohen | Jan Van Hecke |
| Mr. Gristle | Meneer Reuzel | Meneer Grizzel | Tracy Morgan | Roué Verveer | Jenne Decleir |
| Herbert Trubshaw | Sijbrand Troepzooi | Herbert Trubshaw | Simon Pegg | Jacob Derwig | Walter Baele |
| Fish, Wheels & Bucket | | | Dee Bradley Baker | | |
| Shoe & Sparky | | | Steven Blum | | |

## Productie

Voor de Nederlandse versie van de film werd door de Belgische zanger Milow speciaal het nummer Tomorrow The Sun May Go opgenomen. Het nummer is te horen tijdens de aftiteling en beschrijft het verhaal van Eitjes: Er is altijd iemand die voor altijd van je zal houden, waar je ook vandaan komt, wie je ook bent en door wie je wordt opgevoed.
# Nansenia longicauda

Nansenia longicauda is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kleinbekken (Microstomatidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Kawaguchi & Butler.
* ↑ (en) Nansenia longicauda op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Nansenia longicauda. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Scarificeren (plantkunde)

Scarificeren is in de plantkunde de naam voor een aantal processen waarbij de zaadhuid van zaadplanten doordringbaar wordt voor lucht en water, waardoor kieming kan plaatsvinden. De naam komt van het Engelse woord scar dat 'litteken' betekent. Veel planten hebben een harde zaadhuid die in het begin niet doordringbaar is voor lucht of water.
Pyrofyten zijn planten die van nature vuur nodig hebben waardoor de zaadhuid doordringbaar kan worden. Een voorbeeld is het Chaparral-bioom in Californië.
Kunstmatig scarificeren betekent dat natuurlijke processen versneld worden, waardoor het zaad sneller tot kieming komt. Nadat het zaad gescarificeerd is moet het snel gezaaid worden, omdat het niet lang houdbaar meer is. Er zijn verschillende vormen van scarificeren:
* Mechanisch scarificeren: door de zaadhuid te bewerken met een vijl, met schuurpapier, door het in te kerven met een mes of open te breken met een hamer
* Chemisch scarificeren: bijvoorbeeld door het zaad in geconcentreerd zwavelzuur te dompelen
* Thermisch scarificeren: door het zaad in heet water te dompelen of bloot te stellen aan vuur of rook
# Go-Saga

Keizer Go-Saga (後嵯峨天皇, Go-Saga-tennō, 1 april 1220 - 17 maart 1272) was de 88e keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde. Hij regeerde van 21 februari 1242 tot 16 februari 1246.

## Genealogie

Go-Saga was vernoemd naar de voormalige keizer Saga. Het voorvoegsel go- (後), kan worden vertaald als “later” of “tweede”, waardoor zijn naam vrij vertaald “Saga de tweede” betekent. Zijn persoonlijke naam (imina) was Kunihito-shinnō (邦仁親王)..
Go-Saga was de tweede zoon van de voormalige keizer Tsuchimikado. Zelf kreeg Go-Saga in zijn leven 11 kinderen, waaronder de latere keizers Go-Fukakusa en Kameyama.

## Leven

Go-Saga werd opgevoed door de moederskant van de keizerlijke familie. Aanvankelijk kwam hij niet in aanmerking voor het keizerschap. Toen keizer Shijo echter onverwacht stierf op jonge leeftijd en zonder erfgenamen, ontstond onenigheid over wie hem moest opvolgen tussen de edelen aan het hof en het Kamakura-shogunaat. De edelen steunden prins Tadanari, een zoon van keizer Juntoku, maar het shogunaat was hier fel tegen vanwege Juntoku's rol bij de Jokyu–oorlog. Uiteindelijk werd gekozen voor Go-Saga daar zijn tak van de keizerlijke familie grotendeels neutraal was gebleven in het conflict.
Go-Saga regeerde tot 1246, waarna hij aftrad ten gunste van zijn zoon, Go-Fukakusa. Hij bleef wel doorregeren als Insei-keizer. In 1259 dwong hij Go-Fukakusa tot afdwingen ten gunste van zijn tweede zoon, Kameyama. De nakomelingen van beide keizers vochten nog lang door over het bezit van de troon.
Go-Saga stierf in 1272 op 51-jarige leeftijd.
* Reed, Edward James. (1880). Japan: its history, traditions, and religions: With the narrative of a visit in 1879, Volume 1. London: J. Murray. OCLC 1309476.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof: 後嵯峨天皇 (88)
* ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, p. 245-247; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 228-231.
* ↑ Reed, Edward James. (1880). Japan: its history, traditions, and religions, Vol. 1, p. 112 n*.
* ↑ Titsingh, p. 245; Varley, p.228.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Nicolas de Longrée

Nicolas Joseph de Longrée (Luik, 30 juli 1784 - Leuven, 13 januari 1875) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Biografie

Ridder Nicolas de Longrée was een telg uit het geslacht De Longrée. Zijn vader, advocaat Charles de Longrée, verkreeg in 1817, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, adelserkenning met de titel van ridder, voor hemzelf en voor al zijn mannelijke nazaten, meer bepaald voor zijn drie zoons: Antoine, Nicolas en Jacques.
Hij trouwde in 1817 met Marie-Sophie Thönissen (1796-1873). Ze kregen negen kinderen, onder wie twee zoons die voor nazaten zorgden. De oudste werd in Poperinge geboren en de acht volgende in Roermond.
Na officier te zijn geweest onder het Franse keizerrijk, werd ridder Nicolas de Longrée controleur van de inkomende en uitgaande rechten in Antwerpen. Hij werd vervolgens onder Belgisch bewind arrondissementscommissaris van Roermond (1832-1839) en van Maaseik (1839-1841).
Ondertussen werd hij in 1833 verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Roermond en hij behield dit mandaat tot op de datum van 16 juli 1839, toen het Verdrag der XXIV Artikelen in werking trad en het arrondissement dat hij vertegenwoordigde van België werd afgescheiden en voortaan opnieuw bij Nederland behoorde. Hij had in de Kamer tegen deze overdracht gestemd, na een redevoering te hebben gehouden waarin hij in de donkerste termen de toekomst van de betroffen bevolking had beschreven.
Na 1839 woonde het echtpaar in Leuven, waar ze allebei overleden. De kinderen volgden hen naar België en doorliepen er uiteenlopende carrières.

## Literatuur

* Anne-Marie PARIDAENS, 'Le rôle politique des gouverneurs de province et des commissaires d'arrondissement sous les libéraux et les catholiques, 1847-1878', in Belgisch Tijdschrift voor Nieuwste Geschiedenis, 1979.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1993, Brussel, 1993.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
# Charles de Longrée

Charles Henri Joseph de Longrée (Fallais, 11 januari 1737 - Bois-et-Borsu, 29 juni 1818) behoorde tot een adellijke Zuid-Nederlandse familie.

## Biografie

Charles de Longrée was een telg uit het geslacht De Longrée en zoon van Gilles Longrée en Marie-Barbe Thiry. Hij promoveerde tot licentiaat in de rechten, werd advocaat, schepen van de soevereine rechtbank in Luik en raadsheer van de prins-bisschop.
In 1783 werd hem door keizer Jozef II erfelijke adel verleend met de titel ridder. In 1817, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werd hij, zes maanden voor zijn dood, erkend in de erfelijke adel, met de titel ridder overdraagbaar op alle mannelijke afstammelingen.
Hij trouwde in 1774 in Luik met Marie-Hélène de Macar (1748-1775) en trad in tweede huwelijk in 1776 in Luik met Marie-Jeanne de Bourguignon (1754-1790). Uit het eerste bed sproot een zoon, uit het tweede vier zoons en vier dochters, onder wie:
* Joséphine de Longrée (1781-1855), trouwde in 1803 in Seny met Arsène Fabri (1777-1851), burgemeester van Seny, arrondissementsraadslid van Hoei, lid van de Provinciale Staten van Luik en lid van de Tweede Kamer, met afstammelingen tot heden.
* Antoine de Longrée (1782-1871), procureur-generaal in het groothertogdom Luxemburg, trouwde in 1831 in Luik met Joséphine de Theux de Meylandt (1787-1848) en vervolgens in 1849 in Luik met Caroline de Lamberts-Cortenbach (1822-1906), dochter van Werner de Lamberts-Cortenbach, met afstammelingen tot heden.
* Nicolas de Longrée (1784-1875), volksvertegenwoordiger, met afstammelingen tot heden.
* Jacques de Longrée (1790-1859), advocaat en stafhouder in Luik en voorzitter van de provincieraad van Namen, trouwde in 1819 in Luik met Léopoldine Verdbois (1797-1868). Hun twee kinderen stierven heel jong.

## Literatuur

* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1993, Brussel, 1993.