OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saarein

Café Saarein is het oudste nog bestaande vrouwencafé van Amsterdam, sinds 1978 gevestigd aan de Elandsstraat 119 in de Jordaan.

## Geschiedenis

De oprichters en de vroege clientèle kwamen aanvankelijk bijeen in café 't Schaartje aan de Spuistraat, dat in 1976 het karakter kreeg van een vrouwencafé. Twee jaar later wilde de eigenaar daar vanaf. Vrouwen van het collectief Lesbian Nation vormden met anderen een initiatiefgroep, die met een nieuwe kroeg moest komen. Korte tijd later kon het bestaande café Saarein in de Jordaan door een collectief van tien vrouwen worden overgenomen. Met behulp van crowdfunding werden voorraad en inventaris aangeschaft en het café opende haar deuren op 19 augustus 1978.
Het idee van een café voor alleen vrouwen zorgde in de buurt en ook in de media voor opschudding. De opzet van café Saarein was om vrouwen de gelegenheid te geven uit te gaan zonder ongevraagde aandacht van mannen, wat in die tijd nog veel voorkwam. Het café werd gerund door vrijwilligsters, een collectief van aanvankelijk acht vrouwen die afwisselend achter de bar stonden. Het collectief hoorde ook bij de nieuwe organisatievormen van de jaren 1970: Saarein was opgezet als platte organisatie, niemand was de baas en beslissingen werden met algemene stemmen genomen. Het café stond op de naam "Stichting het Amsterdams Vrouwencafé". Het café werd in de loop der jaren door een steeds wisselende groep barvrouwen gerund. In totaal hebben 40 vrouwen deel uitgemaakt van het collectief.
Saarein was aanvankelijk alleen toegankelijk voor vrouwen, die meestal lesbisch waren, en zeker in de beginjaren was het groepje vrouwen dat in Saarein kwam heel hecht of zelfs een kliek. Na een aantal jaar werd het beheercollectief uitgebreid en daarmee trok Saarein ook een breder publiek.
In oktober 1999 werd het oude Saarein gesloten. Het café werd overgenomen door een nieuwe eigenaar, en werd uitgebreid verbouwd. Sindsdien is café Saarein voor iedereen geopend, maar de sfeer van "vrouwencafé" is altijd blijven bestaan.
Op 3 november 2018 werd het 40-jarig bestaan van Saarein gevierd, waarbij Dia Roozemond, sinds 1999 uitbater van het café, de Andreaspenning van de gemeente Amsterdam kreeg uitgereikt voor haar inzet voor de lhbti-emancipatie.
Na 25 jaar gaat Dia Roozemond met pensioen en wordt gezocht naar overnamekandidaten. Talisa Harjono, Sterre Marijn Krot en Sebastian Kersten besloten van café Saarein weer een Stichting te maken. Met een behulp van crowdfunding wordt het benodigde bedrag bijeengebracht om de overnamesom te financieren en wordt café Saarein in de zomer van 2024 aan de stichting overgedragen. De opbrengsten van café Saarein zal gebruikt worden om organisaties en initiatieven te ondersteunen die de positie van vrouwen en LHBTQIAP+ personen te bevorderen.

## Anderen

Na de sluiting van Vivelavie aan de Amstelstraat in juni 2017, was Saarein een tijd lang het enig overgebleven vrouwencafé van Amsterdam, tot in 2019 aan de Albert Cuypstraat het nieuwe lesbische café Bar Buka haar deuren opende. Het eerste Vrouwencafe ''Dikke Trui" in Groningen opent in mei 1979 (Oude Ebbingestraat 82) haar deuren en is er tot 1 januari 1982.
# Euskaltel-Euskadi/2025

Deze pagina geeft een overzicht van de Euskaltel-Euskadi-wielerploeg in 2025.

## Algemene gegevens

    Teammanager: Jorge Azanza
    Ploegleiders:Santiago Barranco, Iñaki Isasi, Ruben Perez, Pablo Urtasun
    Fietsmerk: Orbea
    Kleding: Etxeondo

## Renners

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2024 |
| Jon Aberasturi | 28-03-1989 | Spanje | |
| Jon Agirre | 10-09-1997 | Spanje | Equipo Kern Pharma |
| Nicolas Alustiza | 04-01-2003 | Spanje | |
| Xabier Berasategi | 04-08-2000 | Spanje | |
| Mikel Bizkarra | 21-08-1989 | Spanje | |
| Iker Bonillo | 09-07-2003 | Spanje | |
| Víctor de la Parte* | 22-06-1986 | Spanje | |
| David Dekker | 02-02-1998 | Nederland | Arkéa-B&B Hotels |
| Márton Dina | 11-04-1996 | Hongarije | ATT Investments |
| Ander Ganzabal | 25-01-2000 | Spanje | Laboral Kutxa - Fundación Ciclista Euskadi |
| Paul Hennequin | 09-12-2002 | Frankrijk | Nice Métropole Côte d'Azur |
| Xabier Isasa | 24-08-2001 | Spanje | |
| Txomin Juaristi | 20-07-1995 | Spanje | |
| Andoni López de Abetxuko | 03-08-1999 | Spanje | |
| Jordi López | 14-08-1998 | Spanje | Equipo Kern Pharma |
| Gotzon Martín | 15-02-1996 | Spanje | |
| Iker Mintegi | 15-11-2002 | Spanje | |
| Jokin Murguialday | 19-03-2000 | Spanje | Caja Rural-Seguros RGA |
| Louis Sutton | 27-05-2002 | Verenigd Koninkrijk | AVC Aix-en-Provence |
| Danny van der Tuuk | 05-11-1999 | Polen | Equipo Kern Pharma |
| Unai Zubeldia | 07-07-2003 | Spanje | |
    *tot 7 maart

### Vertrokken

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2025 |
| Enekoitz Azparren | 05-08-2002 | Spanje | Q36.5 Pro Cycling Team |
| Ibai Azurmendi | 11-06-1996 | Spanje | Gestopt |
| Joan Bou | 16-01-1997 | Spanje | Caja Rural-Seguros RGA |
| Xavier Cañellas | 16-03-1997 | Spanje | Sabgal / Anicolor |
| Unai Cuadrado | 26-09-1997 | Spanje | Gestopt |
| Asier Etxeberria | 19-07-1998 | Spanje | Wuzhishan SCOM MVMT Cycling Team |
| James Fouché | 28-03-1998 | Nieuw-Zeeland | MitoQ-NZ Cycling Project |
| Mikel Iturria | 16-03-1992 | Spanje | Gestopt |
| Luis Ángel Maté | 23-03-1984 | Spanje | Gestopt |

## Overwinningen

* Ronde van Valencia
* Bergklassement: Jon Agirre
Burgos-Burpellet-BH · Caja Rural-Seguros RGA · Equipo Kern Pharma · Euskaltel-Euskadi · Israel-Premier Tech · Lotto · Q36.5 Pro Cycling Team · Team Flanders-Baloise · Team Novo Nordisk · Team Polti VisitMalta · Toscana Factory Team Vini Fantini · TotalEnergies · Tudor Pro Cycling Team · Unibet Tietema Rockets · Uno-X Mobility · VF Group-Bardiani CSF-Faizanè · Wagner Bazin WB
2022 · 2023 · 2024 · 2025
* op procyclingstats.com
# Vlag van Hälsingland

De vlag van Hälsingland kan verwijzen naar twee verschillende vlaggen.

## Vlag van het landschap Hälsingland

De vlag van het landschap Hälsingland is een rechthoekige banier van het wapen van deze Zweedse landschap. De vlag bestaat uit een zwart veld met een gouden bok met rode tenen.
Ten tijde van Gustaaf Wasa's gelijkheidsregering in 1560 was het wapen een tamme geit die op handen en voeten stond, maar het werd al snel omgevormd tot de huidige steenbok die op zijn achterpoten staat. De Hälsingebocken is een symbool geworden voor heel Hälsingland.

## Onofficiële streekvlag van Hälsingland

De onofficiële streekvlag van Hälsingland is ontworpen door Bisse Thofelt en wordt sinds 1992 gebruikt. In tegenstelling tot de Zweedse vlag heeft het gele kruis nog een rode omlijning. Blauw symboliseert de lucht, de bergen, de meren en de poëzie. De rode kleur symboliseert het hart, bloed en rode bosbessen. Geel symboliseert de zon en kruipbraammen.
* Halsingland (Sweden). www.fotw.info. Geraadpleegd op 8 juni 2024.
* Halsingland, unofficial flags and flag proposals (Sweden). www.fotw.info. Geraadpleegd op 8 juni 2024.
# Baby Shark

Baby Shark (Nederlands: Babyhaai) is een kinder- en volksliedje uit de Verenigde Staten en Canada. Het nummer bestaat al sinds de 20e eeuw en is vele malen opnieuw geïnterpreteerd. Op internet is het liedje meermaals viral gegaan. De vertolking van Pinkfong werd de meest bekeken video op YouTube, met (begin 2022) meer dan tien miljard weergaven.

## Eerste youtubeversie

Een Duitse dansversie van Baby Shark werd in 2007 de online populaire video Kleiner Hai (2007) en gepubliceerd door Alexandra Müller, ook bekend onder haar artiestennaam Alemuel. Deze versie vertelt het verhaal van een babyhaai die opgroeit en een zwemmer opeet. De video won snel aan populariteit en EMI bood Alemuel een platencontract aan en bracht het nummer op 30 mei uit, vergezeld van discobeats. De single was een beperkt succes op de Duitse en Oostenrijkse hitlijsten.

## Pinkfong-versie

Op 17 juni 2016 werd een nieuwe versie gepubliceerd op het YouTube-kanaal Pinkfong van het Zuid-Koreaanse mediabedrijf SmartStudy. De video won snel aan populariteit en werd in november 2020 de meest bekeken YouTube-video met 7 miljard views. De video heeft momenteel 9,13 miljard views (sinds 12 augustus 2021).
Deze versie van het nummer werd uitgevoerd door de toen tienjarige Koreaans-Amerikaanse zangeres Hope Segoine. Het nummer begint met maten uit Antonín Dvořák's Symfonie nr. 9, die vergelijkbaar is met de muziek uit de film Jaws. Het verhaalt over een familie haaien die jaagt op een school vissen die in veiligheid vlucht. Het ging in 2017 viraal in Indonesië en verspreidde zich in de loop van het jaar naar veel andere Aziatische landen, met name in Zuidoost-Azië.
# Joey King

Joey Lynn King (Las Vegas, 30 juli 1999) is een Amerikaanse actrice, die het bekendst is van haar rol als Elle Evans in The Kissing Booth. Ze heeft twee zussen, Hunter King en Kelli King, die eveneens acteren.

## Filmografie

* Biblioteca Nacional de España: XX5061059
* Bibliothèque nationale de France: cb16523980z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1024786293
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2299 6505
* Library of Congress Control Number: no2010177808
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0182601
* Virtual International Authority File: 160239959
* WorldCat: E39PBJfcK84TVx4k3BmxDmK68C
# Rutger Molenkamp

Rutger Molenkamp (Amsterdam, 1967) is een Nederlands sopraan- en tenorsaxofonist, componist, arrangeur, zanger en muziekleraar.

## Levensloop
### Jeugd en opleiding

Molenkamp begon klarinet te spelen toen hij tien jaar was. Zijn eerste muzikale ervaring deed hij op in verschillende musical-orkesten waaronder Star (musicalgroep) onder leiding van Jos Brink en Frank Sanders. Op z'n vijftiende schakelde hij over op tenorsaxofoon en begon jazz en popmuziek te spelen met eigen groepen.
Halverwege de jaren 1980 speelde hij als saxofonist in Extended Feet.
Na een jaar muziekwetenschappen gestudeerd te hebben aan de UvA (1986-1987) vervolgde hij zijn opleiding aan het Sweelinck Conservatorium vanaf 1987 te Amsterdam, alwaar hij saxofoonlessen genoot van onder andere Tim Armacost. Hij studeerde af in 1993. Tot 1998 was hij vervolgens docent saxofoon op hetzelfde Sweelinck Conservatorium.

### Carriere

Hij ontving als solist in 1991 en 1992 nominaties voor de Pall Mall Exportprijs, won de eerste prijs met "Big Band Bos" olv Ruud Bos (componist) op het TROS Big Band Festival 1992 en won de eerste prijs bij de Europ' Jazz Contest 1992 in België met het jazzquintet Meeting Point (met altsaxofonist Miguel Martinez, pianist Michiel Borstlap, bassist Thomas Winther Andersen en drummer Joost Kesselaar). Als leider van het Rutger Molenkamp Quartet (met pianist Bill Gerhardt, bassist Branko Teuwen en drummer Richard Lems) maakte hij twee CD's en toerde hij door Nederland, België en Duitsland. Daarnaast was hij solist bij zeer uiteenlopende projecten, variërend van modern klassiek tot blues en allerlei soorten wereldmuziek. Andere projecten waren z'n eigen nonet XXL en verschillende Frank Zappa-projecten met The Troupe van Egon Kracht. Van 1998 tot 2008 was hij actief als saxofonist, componist, arrangeur en zanger in de band Zijlstra (band) van zanger Jeroen Zijlstra. Samen met Zijlstra creëerde hij een eigen genre, 'maritieme kleinkunstjazz': zeemansliedjes gecombineerd met jazz, opgevoerd in theaters.
Vanaf de zomer van 2008 heeft hij de saxofoons neer moeten leggen door de gevolgen van de ziekte Multiple sclerose. Als componist, arrangeur en muziekleraar is hij nog wel actief in verschillende projecten. Van 2012 tot 2014 was hij actief als docent Muziektheorie en Solfège aan het Utrechts Conservatorium voor de afdeling Musician 3.0.
In de periode van 2022 tot 2024 heeft Molenkamp zich aan het ROCvA en MBO College Hilversum omgeschoold naar onderwijsassistent voor in het reguliere onderwijs. Vanaf 2024 is hij werkzaam op verschillende openbare basisscholen in Amsterdam.
# Alexander Cassatt

Alexander Johnston Cassatt (Pittsburgh, 8 december 1839 – Philadelphia, 28 december 1906) was een Amerikaanse zakenman. Hij was de voorzitter van de Pennsylvania Railroad (PRR) en tevens de oudere broer van kunstschilder Mary Cassatt.

## Levensloop

Hij was de oudste zoon van Robert Cassatt en Katherine Johnston. Hij groeide op in een welgesteld gezin in Pittsburgh.

### Spoorwegmagnaat

In 1861 trad hij in dienst van de Pennsylvania Railroad (PRR) als ingenieur. Hij maakte er snel carrière en hij werd in 1877 vicevoorzitter en in 1880 eerste vicevoorzitter. Maar in 1882 verliet hij teleurgesteld de firma omdat hij niet werd verkozen tot voorzitter. Hij richtte zelf een spoorwegmaatschappij op, de New York, Philadelphia, and Norfolk Railroad (NYP&N). De banden met de PRR waren echter niet definitief verbroken want hij opgenomen in de raad van bestuur. En in 1899 werd hij gekozen tot voorzitter van de PRR. Hij bleef op die post tot zijn dood in 1906. Tijdens die periode verdubbelde het vermogen van de PRR, van 276 miljoen tot 594 miljoen dollar. Hij investeerde sterk in de spoorinfrastructuur en liet op verschillende trajecten een dubbelspoor aanleggen. Door zijn carrièrebij de PRR, een van de grootste beursgenoteerde vennootschappen in de Verenigde Staten, werd hij een erg rijk en bekend man.

### Privéleven

A.J. Cassatt zoals hij gewoonlijk genoemd werd, of Aleck binnen de familie, huwde met Lois Buchanan (1847-1920). Zij was langs vaderskant een nicht van de Amerikaanse president James Buchanan en langs moederskant een nicht van componist Stephen Foster. Het echtpaar kreeg vier kinderen.
Cassatt hield zich bezig met het fokken van paarden en was ook een kunst- en literatuurliefhebber. Op aandringen van zijn zus Mary kocht hij impressionistische schilderijen van onder anderen Monet en Degas. Hij was de lievelingsbroer van Mary Cassatt en hij bezocht zijn zus regelmatig in Parijs. Tijdens die bezoeken poseerde hij tussen 1880 en 1888 voor vier uitgewerkte schilderijen of pastels. Ook zijn vrouw en zijn kinderen poseerden voor Mary Cassatt. Zoon Robert Cassatt (1873-1944) beheerde tot zijn dood de vele familieportretten die Mary Cassatt had geschilderd.

## Portretten door Mary Cassatt

* Alexander J. Cassatt (1880, Detroit Institute of Arts)
* Portrait of Alexander J. Cassatt and His Son, Robert Kelso Cassatt (1884, Philadelphia Museum of Art)
* Portrait of Alexander J. Cassatt (1888, Seattle Art Museum)
# Kleiner Pounellenturm

De Kleiner Pounellenturm was een weertoren en maakte deel uit van de tussen 1257 en 1357 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat niet meer.

## Locatie

In de buitenste ringmuur stond de Kleiner Pounellenturm in het zuiden tussen de Marschiertor (in het oosten) en de Rostor (in het westen). Ze bevond zich nabij wat nu de Boxgraben is tussen de Franzstraße en de Karmeliterstraße in. Tussen de Kleiner Pounellenturm en de Marschiertor bevond zich alleen een erker van de Akense stadsmuren. Tussen de Kleiner Pounellenturm en de Rostor bevonden zich de Großer Pounellenturm, de Karlsturm en een van de wachthuizen van de Akense stadsmuren.
Op oude stadsgezichten werd de Kleiner Pounellenturm vaak foutief dicht bij de Großen Pounellenturm gesitueerd.
De naam van de toren was net als van de Großer Pounellenturm afkomstig van de toen bovengronds lopende beek Paunell, die onder de Großer Pounellenturm doorstroomde.

## Geschiedenis

De bouwdatum van de Kleiner Pounellenturm werd niet overgeleverd, maar werd vermoedelijk opgetrokken in de 13e of 14e eeuw aangezien in de periode van 1257 tot 1357 de buitenste stadsmuur gebouwd werd.
De toren wordt voor het eerst genoemd in een oorkonde uit 1696.
Aan het einde van de 18e eeuw werd de toren gesloopt.

## Beschrijving

Het grondvlak van de Kleiner Pounellenturm had de vorm van een halve cirkel met verlengde uiteinden. Hij had een breedte van 10,6 meter en een diepte van 7,2 meter. Het gebouw had slechts een verdieping met een half koepelgewelf die in de verlenging overging in een tongewelf. De muur had drie schietgaten, waarvan er twee zijdelings gericht waren op de gracht en de derde in het midden richting van de Marschiertor.
Het dak bestond uit een half kegeldak en ging over in een zadeldak. De spits van het kegeldak werd gesierd door een kogel.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kleiner Pounellenturm op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vorstendom Boisbelle

Het vorstendom Boisbelle (Frans: principauté de Boisbelle) was tijdens het ancien régime een klein vorstendom omgeven door de Franse provincie Berry.

## Geschiedenis

De plaats Boisbelle werd al vermeld voor het jaar 1000, maar pas in de 13e eeuw werd er melding gemaakt van Boisbelle als eigengoed (franc-alleu). Jan van Berry erkende in de 14e eeuw de vrijheden van Boisbelle. De inwoners van Boisbelle waren vrijgesteld van iedere militaire verplichting en van elke belasting, ook van de zoutaccijns (gabelle). Dit laatste zorgde voor een levendige smokkel. De inwoners dienden enkel een kerkelijke tiende te betalen.
De heersers van Boisbelle hadden de volledige rechtsmacht en mochten zelf munt slaan. Pas in de 16e eeuw was er sprake van Boisbelle als vorstendom, toen het goed in handen was van de prinselijke familie d'Albret. Tijdens zijn bestaan was Boisbelle in het bezit van vijf adellijke families: Seuly, d'Albret, de Clèves, Gonzague en Béthune-Sully. Die laatste familie kwam in het bezit van Boisbelle in 1605 toen Maximilien de Béthune, hertog van Sully, het vorstendom kocht van Carlo I Gonzaga. Sully plande de bouw van een nieuwe hoofdstad en liet vanaf 1609 de nieuwe stad Henrichemont bouwen. De plannen werden slechts deels uitgevoerd en de bouw viel stil in 1612. Voortaan werd het vorstendom soms ook vorstendom Henrichemont genoemd.
Vanaf 1766 onderhandelde een erfgenaam van Sully met afgevaardigden van de koning omtrent de overdracht van Boisbelle aan het koninkrijk Frankrijk. In 1779 werd het officieel tot Frans grondgebied verklaard, al werd aan de inwoners nog gedurende twintig jaar belastingvrijstelling verleend. In 1789 werden alle verleende privileges opgeheven.

## Omvang

Het vorstendom Boisbelle omvatte het gebied van de huidige gemeenten Henrichemont, Achères en delen van de gemeenten Menetou-Salon en Quantilly, maar niet deze dorpen zelf.
* ↑ (fr) Histoire d’Henrichemont. Gemeente Henrichemont. Geraadpleegd op 20 augustus 2024.
* 1 2 Informatiebord "Ancienne principauté souveraine de Boisbelle", Société historique SHBP
# Lütticher Schanze

De Lütticher Schanze was een dwingel en maakte deel uit van de tussen 1300 en 1350 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De toren bestaat niet meer.

## Locatie

De Lütticher Schanze bevond zich in het zuidwesten van de buitenste ringmuur in het gedeelte tussen de Jakobstor en de Junkerstor. Op de ringmuur stond binnen diens bereik de toren zonder naam en op de hoek van de voormuur van de dwingel stond de Eyerkeilturm. Omdat deze dwingel aan de straat naar Luik (Duits: Lüttich) lag, waar ook tegenwoordig nog de Lütticher Straße ligt, werd deze de Lütticher Schanze genoemd. Tegenwoordig draagt de straat die naar de Lütticher Straße voert de naam An der Schanz.

## Beschrijving

Van de Jakobstor naar de Junkerstor daalt het land met 12 meter over een afstand van 170 meter. Dit zou het de vijand die afging op de Jakobstor over de heuvelrug mogelijk hebben gemaakt om over de stadsmuur heen te kijken en de stad te beschieten. Om dat te voorkomen werd het bereik door een dwingelmuur beveiligd die voor de stadsmuur in de vorm van een driehoeksschans opgericht werd. Ter verdediging van de dwingelmuur werd er op de hoek van die muur de Eyerkeilturm opgericht.
De dwingelmuur begon bij de voorpoort van de Jakobstor en liep van daaruit rechtstreeks naar de Eyerkeilturm. Daar maakte de muur een knik en liep naar de Junkerstor, waar de muur tegen het poortgebouw eindigde. De ringmuur daarentegen liep vanaf de hoofdpoort van de Jakobstor uit via de toren zonder naam naar de Junkerstor, waarop de ringmuur niet aansloot, maar een opening liet tussen de dwingel en de stadsmuur als toegang tot de dwingel. Of de ringmuur die op oude stadsgezichten in een boog verliep of door von Rhoen aangenomen parallel met de dwingelmuur eveneens een knik maakte, is niet duidelijk.
Het gebied van de dwingel tussen de ringmuur en de dwingelmuur kon vanuit de Jakobstor, de toren zonder naam, de Eyerkeilturm en de Junkerstor gecontroleerd worden en in geval van indringers beschoten worden. Dit terrein werd ook voor oefeningen van de stadssoldaten van Aken gebruikt.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lütticher Schanze op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Station Wattenscheid

Station Wattenscheid (Duits: Bahnhof Wattenscheid) is een spoorwegstation in het stadsdeel Wattenscheid van de Duitse stad Bochum. Het station ligt aan de spoorlijn Essen - Bochum.

## Treinverbindingen

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RE 1 (RRX) | Regional-Express (National Express) | Aachen Hbf – Stolberg (Rheinl) Hbf – Eschweiler Hbf – Düren – Köln Hbf – Düsseldorf Hbf – Duisburg Hbf – Essen Hbf – Wattenscheid – Dortmund Hbf – Hamm (Westf) | NRW-Express |
| RE 6 (RRX) | Regional-Express (National Express) | Köln/Bonn Luchthaven – Köln Hbf – Neuss Hbf – Düsseldorf Hbf – Duisburg Hbf – Essen Hbf – Wattenscheid – Bochum Hbf – Dortmund Hbf – Hamm Hbf – Gütersloh Hbf – Bielefeld Hbf – Minden (Westf) | Rhein-Weser-Express |
| RE 11 (RRX) | Regional-Express (National Express) | Düsseldorf Hbf – Duisburg Hbf – Essen Hbf – Wattenscheid – Bochum Hbf – Dortmund Hbf – Hamm (Westf) Hbf – Paderborn Hbf – Warburg (Westf) – Kassel-Wilhelmshöhe | Rhein-Hellweg-Express Rijdt elke twee uur tussen Paderborn en Kassel-Wilhelmshöhe. |
| RE 16 | Regional-Express (Abellio Rail NRW) | Essen Hbf – Wattenscheid – Bochum Hbf – Witten Hbf – Hagen Hbf – Hohenlimburg – Letmathe – [ Iserlohn ] / Werdohl – Kreuztal – Siegen | Ruhr-Sieg-Express |
| RB 40 | Regionalbahn (Abellio Rail NRW) | Essen Hbf – Essen-Kray Süd – Wattenscheid – Bochum Hbf – Witten Hbf – Wetter (Ruhr) – Hagen-Vorhalle – Hagen Hbf | Ruhr-Lenne-Bahn |
* Actueel vertrekplan in Wattenscheid. Deutsche Bahn. Geraadpleegd op 9 februari 2012.
* (de) Sporenplan Station Wattenscheid. Deutsche Bahn. Geraadpleegd op 9 februari 2012.
* ↑ (de) Station Wattenscheid. NRW Rail Archive. André Joost. Geraadpleegd op 9 februari 2012.