OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Impfondo (stad)

Impfondo is een stad in het noordoosten van Congo-Brazzaville met ongeveer 20.000 inwoners. De stad is gelegen aan de Ubangi. Impfondo heeft een vliegveld, zij het zonder lijnverbindingen, en is via een veerboot verbonden met de hoofdstad Brazzaville en met de hoofdstad van de Centraal-Afrikaanse Republiek, Bangui. De stad vormt het administratief centrum van het gelijknamige district en de regio Likouala.
Sinds 2011 is Impfondo de zetel van een rooms-katholiek bisdom.
# Karen Miller

Karen Miller is een Australische schrijfster van fantasy en sciencefiction.

## Biografie

Miller werd geboren in Vancouver, Canada en verhuisde naar Australië toen ze pas twee jaar oud was. Na haar studies aan de Universiteit van Technologie in Sydney verhuisde ze voor drie jaar naar Engeland, waarna ze terugkeerde naar Oceanië.
Ze debuteerde in 2005 met het eerste deel in haar epische serie Koningsmaker, Koningsbreker, De Onschuldige Magiër. Het boek werd vooral goed onthaald in Australië en werd in 2005 beloond met een Aurealis Award. Miller schreef ook twee romans voor Fandemoniums serie Stargate SG-1.
Naast romans heeft Miller ook verschillende toneelstukken geschreven voor de lokale theatergroep. Miller schrijft ook onder het pseudoniem K.E. Mills.
# Cor van Gulik

Cornelius Theresia (Cor) van Gulik (Zevenbergen, 13 augustus 1938 - 3 March 2025) is een Nederlandse beeldhouwer, schilder, graficus en tekenaar.

## Leven en werk

Van Gulik studeerde bij Jan Sleper aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda en met een Ary Scheffer Prijs een jaar aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen.
Van Gulik ontving in 1994 de Jacob Hartogprijs. Vanaf 1995 geeft hij schilderles in het Open Atelier van de sectie Amateurkunst van de Culturele Raad Papendrecht.

## Werken (selectie)

* Ordening
* Schapenkoppen (1967), Laan der Verenigde Naties, Dordrecht
* De lus, Burgemeester Doumaweg, Zwijndrecht
* Touwspringen (1976), Maasstraat, Dordrecht
* Vogel (1983), Oranjelaan, Dordrecht
* Steltloper (1983), Maasstraat, Dordrecht
* Jurk (1985), Beeldenpark Zwijndrecht, Zwijndrecht
* Zonder titel, (1988), wandsculptuur Brouwersdijk, Dordrecht
* Vroeger was het water blauw (1991), OBS De Bever, Dordrecht (wacht thans op herplaatsing)
# Cor van Gulik

Cornelius Theresia (Cor) van Gulik (Zevenbergen, 13 augustus 1938 - 4 March 2025) is een Nederlandse beeldhouwer, schilder, graficus en tekenaar.

## Leven en werk

Van Gulik studeerde bij Jan Sleper aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda en met een Ary Scheffer Prijs een jaar aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen.
Van Gulik ontving in 1994 de Jacob Hartogprijs. Vanaf 1995 geeft hij schilderles in het Open Atelier van de sectie Amateurkunst van de Culturele Raad Papendrecht.

## Werken (selectie)

* Ordening
* Schapenkoppen (1967), Laan der Verenigde Naties, Dordrecht
* De lus, Burgemeester Doumaweg, Zwijndrecht
* Touwspringen (1976), Maasstraat, Dordrecht
* Vogel (1983), Oranjelaan, Dordrecht
* Steltloper (1983), Maasstraat, Dordrecht
* Jurk (1985), Beeldenpark Zwijndrecht, Zwijndrecht
* Zonder titel, (1988), wandsculptuur Brouwersdijk, Dordrecht
* Vroeger was het water blauw (1991), OBS De Bever, Dordrecht (wacht thans op herplaatsing)
# Noah Valentyn

Noah Valentyn (Amsterdam, 30 april 1986), is een Nederlandse acteur.
Valentyn groeide op in Amsterdam waar hij naar de Jeugd Theaterschool Rabarber ging, met medestudenten als Georgina Verbaan. Na de middelbare school studeerde hij aan de Amsterdamse Toneel en Kleinkunstacademie. Valentyn speelde de hoofdrol in theaterstukken en in films als Het Schnitzelparadijs en speelde in populaire tv-series als Goudkust, Gooische Vrouwen en Goede tijden, slechte tijden.
In 2008 verhuisde Valentyn naar New York om zich verder te ontwikkelen en te scholen als fotograaf. Hij liep onder andere stage bij de studio van James Bidgood, die de belangrijke inspirator was voor fotografen zoals Pierre & Gilles en David LaChapelle. Ook werkte hij bij Andy Warhol’s Interview Magazine. Valentyn werkte in New York verder als model en speelde in commercials en films.
Samen met Lyle Derek was hij de initiator en organisator van het wekelijkse ‘underground’ feest ‘Drop Out' in New York. Verschillende bekende en onbekende bands en artiesten traden op tijdens deze populaire feesten, waaronder Debbie Harry (Blondie).
In 2012 verhuisde hij naar Los Angeles waar hij werkte en studeerde aan de Stella Adler Academy. Hij speelde de hoofdrol in Priscilla, een korte film door Raphael Chatelain. Hij werkte ook voor Randal Kleiser (Grease, Blue Lagoon) als assistent bij verschillende projecten.
In 2014 Valentyn verhuisde hij terug naar New York en begon te werken aan zijn eigen korte film. Een project volledig geschoten op een iPhone, genaamd Waiting for Pino. In de tussentijd speelde Valentyn een rol in de Nederlandse film Hartenstraat, geregisseerd door Sanne Vogel.
In 2015 verhuisde hij terug naar Amsterdam om zijn eigen fotografie- en filmstudio op te zetten, genaamd DepartFrom. Een samenwerking met Alain-Celest de Buck. Vanuit de studio worden meerdere eigen projecten en opdrachten uitgewerkt.
Hij werkt voor projecten als "Who Cares", videoclips van Sjors van der Panne en Monique Klehman⁣, maar filmt ook documentaires (in samenwerking met onder anderen Sanne Vogel en Sipke Jan Bousema). In 2018 fotografeert hij de ambassadeurs van de Amsterdam Pride en gaat zijn regiedebuut Waiting for Pino in première in het oude filmmuseum, tegenwoordig Vondel CS. Begin 2020 presenteert hij zijn fotoserie Crying Boys (geïnspireerd op de bekende schilderijtjes van 'The Crying Boy') en krijgt hij ook als fotograaf landelijke bekendheid (artikelen: Het Parool, De Telegraaf, Noordhollands Dagblad, Preview. Tv-interview: Tijd voor Max en Koffietijd/5 uur Live).

## Filmografie

* Goudkust - Samir Amarani (2000)
* Tinnef (2000)
* Costa! - Rafael (2002)
* Loverboy - Trendy glasses (2003)
* Het schnitzelparadijs - Nordip Doenia (2005)
* Gooische Vrouwen - Amir (2005)
* Klaus (2013)
* Blind date (2013)
* Farm radio (2013)
* Hartenstraat - Rohit (2014)
* Waiting for Pino - Pino (2018)
* Het Leven is Vurrukkulluk - Rachid/Ramon (2018)
* Goede tijden, slechte tijden - Prins Nabil El Shaarani (2019)
* Oogappels - Mauro (2020-2021)
* De F*ckulteit - Bertil (2025)

## Externe link

* (en) Noah Valentyn in de Internet Movie Database
# BinnensteBuiten

BinnensteBuiten is een Nederlands televisieprogramma dat informeert over buitenleven, woninginrichting en eten. Het wordt iedere werkdag uitgezonden door de omroep KRO-NCRV.
Het programma bestaat uit enigszins educatieve rubrieken. Zo wordt er met bewoners een kijkje genomen in en om een opmerkelijk woonhuis.
Anno 2025 wordt er in BinnensteBuiten gekookt met bijzondere en/of biologische producten op locatie of in de keuken, door culinair expert Alain Caron, chef-koks Leon Mazairac, Sharon de Miranda, Ramon Brugman, Rosah van Schendelen (sinds 2022), Geneal Harreman (sinds 2023) en hobbykok Jetske van den Elsen (sinds 2024). Tevens zijn er items over onder meer het aanleggen of restylen van een (moes)tuin met Anne Wieggers en Manon Wijermans, krijgt de kijker een kijkje in de Hortus botanicus Leiden met plantenexpert Rogier van Vugt, helpt Theo-Bert Pot met het restylen van een deel van een huis, geeft Valentijn Carbo informatie over historische gebouwen en is er aandacht voor het natuurbeeld met boswachter Marieke Schatteleijn en kijken naar vogels met vogelaar Camilla Dreef. Sinds 2022 zijn duurzamelifestyle-expert Marieke Eyskoot en kunsthistoricus Geert Pruiksma aangesloten bij het programma. Sinds 2025 is ook kunstkenner Suzanne Swarts te zien als presentator.

## Specials

Het programma heeft een aantal specials uitgezonden. Sommige specials keren jaarlijks terug.
* Voor de serie BinnensteBuitenland gingen de experts naar het buitenland (drie afleveringen rond jaarwisseling 2016-2017).
* Op 2 januari 2020 werd de special Het Nieuwe Wonen uitgezonden.
* Op 14 februari 2020 ging Alain Caron ging koken met zes singles in de valentijnsspecial Menu d'Amour.
* De Pride Special wordt sinds 2020 jaarlijks uitgezonden om de lhbt-gemeenschap in het zonnetje te zetten. De special ontstond in 2020 vanwege het niet doorgaan van de Pride Amsterdam in dat jaar.
* Op 12 november 2020 werd een Paddenstoelen Special uitgezonden.
* Sinds 2020 is Ramon Brugman in december te zien met de special Jij verdient een oliebol!
* Op 27 februari 2021 werd een special uitgezonden over de meest favoriete afleveringen van de voorgaande 1000 afleveringen.
* Op 3 april, 22 mei, 2 oktober en 11 december 2024 werd de vierdelige vogeldocumentaire Nederland, Waterland, Vogelland uitgezonden. Hierin gaat natuurgids en vogelexpert Arjan Dwarshuis, in de vier seizoenen, op vogelsafari in Nederlandse natuurgebieden.
# Kristin De Smedt

Kristin De Smedt (Asse, 12 oktober 1959) is een Belgische hedendaagse componiste.

## Opleiding

Na haar muziekstudies aan de academie van Asse begon Kristin op het Koninklijk Conservatorium Brussel. Eerst koos ze voor viool in de instrumentale richting om daarna te focussen op de geschreven disciplines. Ze volgde harmonie bij Peter Cabus, contrapunt en fuga bij componist Raphaël D'Haene. Ze behaalt uiteindelijk de meestergraad muziekschriftuur en het compositiediploma bij Raphaël D'Haene.

## Carrière

In het werk van De Smedt zijn duidelijk invloeden van D'Haene te merken. In tegenstelling tot de snelle evoluties die de hedendaagse tijd kenmerken, blijft De Smedt de traditie respecteren en het contact met de muziekgeschiedenis behouden. Zo zijn er invloeden van onder andere Bach, Beethoven en Berg te onderscheiden. Ze combineert het harmonische in haar werken met een prominente rol voor atonaliteit, wat het klassieke schoonheidsideaal in een moderne context plaatst.
Ook kunst en literatuur vormen meermaals een inspiratie voor haar werken, met liederen gebaseerd op versen en teksten, en een orkestwerk geïnspireerd door een schilder (zie composities).
Ze gaf onder meer uit bij CeBeDeM.
De Smedt behoorde tot de weinige vrouwen die in die periode opdrachten kregen van de vaste waarden in de Vlaamse muzieksector. Ze wordt dan ook gezien als één van de toonaangevende vrouwen in de geschiedenis van de Vlaamse compositie.
Naast het componeren legde De Smedt zich ook toe op doceren. Zo was ze
* docente geschreven harmonie aan SAMW Sint-Niklaas
* docente schriftuur Lemmensinstituut Leuven
* sinds 1985, docente harmonie, contrapunt en fuga en bijkomend vakdidacticus schriftuur en opleidingsverantwoordeljike voor de afdeling schriftuur aan het Koninklijk Conservatorium Brussel.

### Onderscheidingen

* De Prijs Gevaert voor fuga.
* De Prijs Horlait-Dapsens, een medische en artistieke stichting.
* De Prijs Marguerite Koenigsberg voor muziekgeschiedenis.
* In 1999 krijgt De Smedt de compositieprijs van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Wetenschappen en Kunsten van België voor haar Strijkkwartet.

### Composities

* Liederen op tekst van Guide Gezelle (1989)
* Dialogo voor Viool en Cello (1988)
* Liederen op tekst van Paul Van Ostaijen (1994)
* Landschap (1994), voor orkest
* Impulsion voor altviool en piano (1996)
* Canzone (1997)
* Strijkkwartet (1998), geïnspireerd op klassieke kwartettraditie maar met hedendaagse en eigen invloeden.
* Sinfonia per organo (1990), orkestraal klankstuk voor orgel.
* Tableaux Sonores (2001) voor orkest, naar de schilderijen van James Ensor.
* Stimmungen (2002), koorwerk gebaseerd op de teksten van Conrad Ferdinand Meyer.
* Diamanten wandern (2004)
* 1 2 Swartenbroek, Ines, De Smedt Kristin (1959). MATRIX [Centrum voor Nieuwe Muziek] (2005). Geraadpleegd op 10 maart 2025.
* 1 2 Kristin De Smedt. Databank | Kunstenpunt. Geraadpleegd op 10 maart 2025.
* ↑ Essay: toonaangevende vrouwen. Componistes in Vlaanderen. Kunstenpunt (4 augustus 2023). Geraadpleegd op 10 maart 2025.
# Slag om Socotra

De Slag bij Socotra was een gevecht in 1507 op het eiland Socotra. Het gevecht resulteerde in een kortstondig bestuur van het eiland door het Portugese Rijk.

## Achtergrond

Het eiland Socotra werd in 1506 ontdekt door de Portugese kapitein Fernandes Pereira, die meevoer in een vloot onder bevel van Lopo Soares de Albergaria.
In april 1506 vertrok een vloot van tien schepen onder leiding van Tristão da Cunha en vier schepen onder leiding van Afonso de Albuquerque uit Lissabon. De beide gezagvoerders kregen van koning Manuel onder andere de opdracht om Socotra in te nemen met als doel daar een vloot te stationeren die gebruikt kon worden om de Rode Zee te blokkeren. Dit was een reactie op de anti-Portugese Venetiaans-Egyptische alliantie die later verslagen werd in de Slag bij Diu in 1509.

## Gevecht

De Portugezen troffen in Suq een goed versterkt moslimfort, dat gebouwd was door het sultanaat Mahra uit de kustplaats Qishn op het Jemenitische vasteland. Dit fort werd gebruikt om belasting te innen van de eilandbewoners. Het had een barbacane en een donjon. Cunha stuurde de bevelhebber van het fort een ultimatum, waarin hij hem de kans bood zich vreedzaam over te geven, anders zou hij het fort aanvallen en niemand in leven laten. De commandant ging niet in op dit ultimatum. De Portugezen landden daarop verdeeld in twee eskaders: één onder leiding van Cunha en een onder leiding van Albuquerque. De bevelhebber van het fort deed een uitval en belandde in een man-tegen-man-gevecht met het eskader van Albuquerque. Zijn mannen werden echter op de vlucht gejaagd en hijzelf werd gedood. Na een hevige strijd werd ook het fort op de Mahra veroverd. Cunha voer vervolgens met zijn schepen naar India, terwijl Albuquerque op het eiland achterbleef met 400 man en 6 schepen. Daarmee was het ontstaan van Portugees-Socotra een feit.

## Nasleep

De Portugese architect Tomás Fernandes bouwde na de inname een nieuw fort bij Suq, dat de naam São Miguel de Socotorá kreeg. In het fort bouwden de Portugezen een kerk; de Nossa Senhora da Vitória. De franciscaner monnik António do Loureiro droeg hier de mis op. De eerste bevelhebber van het fort was Dom Afonso de Noronha. Socotra herbergde een gemeenschap van Nestoriaanse christenen. Na een proclamatie door Cunha keerden velen terug naar Suq, waar ze hun dankbaarheid uitten aan de Portugezen voor de bevrijding van de islamitische heersers. Afonso de Albuquerque gaf vervolgens de moskee en de palmbossen die toebehoorden aan de daar wonende moslims aan de christenen.
Afonso de Albuquerque besefte al snel dat Socotra te ver verwijderd was van zinvolle handelsroutes en over weinig grondstoffen beschikte. Daarom gaf hij na zijn aantreden als gouverneur van India opdracht het fort te ontruimen. In 1511 verlieten de Portugezen Socotra en namen de Mahra-sultans de heerschappij weer over op het eiland.
Socotra bleef ook in de eeuwen erna een veelgebruikte aanloophaven voor Portugese kooplieden en oorlogsschepen. In de 19e eeuw beweerde een groot aantal bewoners van het heuvelland nog steeds dat ze afstamden van de Portugezen.
# Rennie Rijpma

Rennie Rijpma (Oentsjerk, 1971) is een Nederlandse journalist en hoofdredacteur van het Algemeen Dagblad (AD).

## Carrière

Rijpma begon haar journalistieke carrière als freelance rechtbankverslaggever van het Algemeen Nederlands Persbureau (ANP) in Friesland. In 2012 stapte ze over naar het AD, waar ze aan de slag ging als nieuwschef van de centrale redactie. Door de jaren heen bekleedde Rijpma verschillende functies binnen de organisatie, waaronder chef digitaal en adjunct-hoofdredacteur. Sinds 1 juli 2021 is ze hoofdredacteur van het AD. Rijpma is de eerste vrouwelijke hoofdredacteur van het dagblad.
* ↑ Inspireer de wereld | Interview Rennie Rijpma. omrin.nl (n.b.). Geraadpleegd op 14 februari 2025.
* 1 2 Jansen, Dennis, Nieuwe AD-hoofdredacteur Rennie Rijpma: ‘Meer vrouwen in de krant en op de site’. ad.nl (22 juni 2021). Gearchiveerd op 14 februari 2025. Geraadpleegd op 14 februari 2025.
* ↑ Nab, Linda, Rennie Rijpma (AD) wil een krant voor iedereen. Villamedia (4 november 2021). Gearchiveerd op 4 juni 2023. Geraadpleegd op 14 februari 2025.
* ↑ Jansen, Dennis, Rennie Rijpma eerste vrouwelijke hoofdredacteur AD. ad.nl (22 juni 2021). Gearchiveerd op 14 februari 2025. Geraadpleegd op 14 februari 2025.
# Regionale Eenheid Oost-Nederland

De Regionale Eenheid Oost-Nederland is een van de tien regionale eenheden van de Nationale politie. De Regionale Eenheid Oost-Nederland is in 2012 ontstaan uit een samenvoeging van de voormalige regiokorpsen IJsselland, Twente en de drie Gelderse korpsen.
De regionale eenheid Oost-Nederland bestaat uit de vijf districten IJsselland (A), Twente (B), Noord en Oost Gelderland (C), Gelderland Midden (D) en Gelderland Zuid (E). De regionale eenheid kent in totaal 28 basisteams. Zowel de hoofdlocatie als de meldkamer van de Regionale Eenheid Oost-Nederland zijn gevestigd in Apeldoorn.
District IJsselland kent vier basisteams:
* A1 IJsselland Noord
* A2 Zwolle
* A3 Vechtdal
* A4 IJsselland Zuid
District Twente kent vijf basisteams:
* B1 Twente West
* B2 Twente Noord
* B3 Twente Midden
* B4 Noordoost Twente
* B5 Enschede
District Noord en Oost Gelderland kent zes basisteams:
* C1 Achterhoek Oost
* C2 Achterhoek West
* C3 IJsselstreek
* C4 Apeldoorn
* C5 Veluwe Noord
* C6 Veluwe West
District Gelderland Midden kent acht basisteams:
* D1 Veluwe Vallei Noord
* D2 Ede
* D3 Veluwe Vallei Zuid
* D4 Arnhem Noord
* D5 Arnhem Zuid
* D6 Rivierenland West
* D7 IJsselwaarden
* D8 Rivierenland Oost
District Gelderland Zuid kent vijf basisteams:
* E1 Nijmegen Noord
* E2 Nijmegen Zuid
* E3 Tweestromenland
* E4 De Waarden
Bestaande regionale politieeenheden: Noord-Nederland · Oost-Nederland · Midden-Nederland · Noord-Holland · Amsterdam · Den Haag · Rotterdam · Zeeland - West-Brabant · Oost-Brabant · Limburg · Eenheid Landelijke Expertise en Operaties · Eenheid Landelijke Opsporing en Interventies
Voormalige eenheden: Landelijke Eenheid
Voormalige regiokorpsen: Politie Groningen · Politie Fryslân · Politie Drenthe · Politie IJsselland · Politie Twente · Politie Noord- en Oost-Gelderland · Politie Gelderland-Midden · Politie Gelderland-Zuid · Politie Utrecht · Politie Noord-Holland-Noord · Politie Zaanstreek-Waterland · Politie Kennemerland · Politie Amsterdam-Amstelland · Politie Gooi en Vechtstreek · Politie Haaglanden · Politie Hollands Midden · Politie Rotterdam-Rijnmond · Politie Zuid-Holland-Zuid · Politie Zeeland · Politie Midden- en West-Brabant · Politie Brabant-Noord · Politie Brabant-Zuidoost · Politie Limburg-Noord · Politie Limburg-Zuid · Politie Flevoland ·
# Weteringbrug

Weteringbrug kan verwijzen naar:
* Weteringbrug (Haarlemmermeer), buurtschap in de Nederlandse gemeente Haarlemmermeer.
* De Zwarte Kat (buurtschap), vroeger Weteringbrug, buurtschap bij de Nederlandse stad Amstelveen.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Weteringbrug en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Palmaire aponeurose

De palmaire aponeurose (aponeurosis palmaris) is een structuur in de handpalm die de spieren van de handpalm omsluit en bestaat uit een centraal, lateraal en mediaal deel.

## Structuur
### Centraal

Het centrale gedeelte beslaat het midden van de handpalm, is driehoekig van vorm en van grote sterkte. De top ervan loopt door in de onderste rand van het transversale carpale ligament en is de plaats waar de uitgebreide pees van de musculus palmaris longus aanhecht.
De basis is aan de onderkant verdeeld in vier stroken, één voor elke vinger. Bij elke strook komen vezels vrij die naar de huid van de handpalm en de vinger gaan. De vezels naar de handpalm komen in contact met de huid bij de groef die overeenkomt met de metacarpofalangeale gewrichten. De vezels naar de vingers gaan in de huid bij de dwarsplooi aan de basis van de vingers.
Het diepere deel van elke pees is onderverdeeld in twee uitlopers, die in de vezelachtige omhulsels van de buigpezen zijn aangehecht. Aan de zijkanten zitten vast aan het transversale metacarpaal ligament.
Door deze opstelling worden aan de voorzijde van de koppen van de middenhandsbeentjes korte kanalen gevormd, waar de buigpezen doorheen lopen. De ruimtes tussen de vier stroken bieden ruimte aan de (slag)aders, zenuwen en pezen van de hand, en de pezen van de musculi lumbricales manus.
Op de splitsingspunten in de genoemde uitlopers zijn talrijke sterke, dwars verlopende bundels aanwezig die de afzonderlijke uitlopers met elkaar verbinden.
Het centrale deel van de palmaire aponeurose is nauw verbonden met de handpalmhuid door dicht fibroareolair weefsel dat het peesblad van de handpalm vormt, en ontspringt via de mediale rand aan de musculus palmaris brevis.
Het bedekt de oppervlakkige volaire boog, de pezen van de buigspieren en de takken van de nervus medianus en nervus ulnaris. Aan beide kanten bevindt zich een tussenschot (septum intermusculare), dat doorloopt in de interossale aponeurose en de tussenliggende spiergroepen scheidt van de collaterale spiergroepen.

### Lateraal en mediaal

De laterale en mediale delen van de palmaire aponeurose zijn dunne, vezelachtige lagen die aan de radiale zijde de spieren van de bal van de duim bedekken en aan de ulnaire zijde de spieren van de pink; ze lopen door in het centrale deel en in de fascia op de rug van de hand.
# Killian Verschuren

Killian Verschuren (Aurillac, 20 oktober 2002) is een professioneel Frans wielrenner die rijdt voor het Franse team Unibet Tietema Rockets.

## Carrière

In 2019 werd Verschuren vijfde in het door Kévin Vauquelin gewonnen nationale kampioenschap voor junioren. In 2021 maakte hij de overstap naar Team U Nantes Atlantique, een ploeg op het hoogste amateurniveau in Frankrijk. Vroeg in het seizoen raakte hij betrokken bij een zwaar scooterongeluk en brak hij beide knieschijven, waarna hij pas in juli zijn rentree kon maken.
In 2023 behaalde Verschuren meerdere ereplaatsen in het Franse amateurcicruit en werd hij nationaal amateurkampioen. Vanwege die prestaties mocht hij aan het einde van dat jaar stage lopen bij AG2R Citroën. Het jaar erna maakte hij de overstap naar de opleidingsploeg van dat team. In mei 2024 won hij de tweede rit in de Alpes Isère Tour. De leiderstrui die hij daaraan overhield raakte hij pas in de slotrit kwijt aan Jarno Widar. Verschuren werd vierde in het eindklassement. Later die maand werd hij, namens de hoofdmacht van de ploeg, twintigste in de Mercan'Tour Classic Alpes-Maritimes. In de Ronde van Italië voor beloften eindigde hij op de elfde plek, op ruimn driënhalve minuut van winnaar Widar. Een maand later was hij de beste jongeren in de Ronde van de Ain, waar hij wederom met de hoofdmacht aan deelnam. Eind september werd bekend dat Verschuren vanaf 2025 prof zou worden bij het Franse Unibet Tietema Rockets. In dit team zal hij tot eind 2026 vertroeven.

## Overwinningen
### 2024

    2e etappe Alpes Isère Tour
    Jongerenklassement Ronde van de Ain

## Ploegen

* 2023 – AG2R Citroën Team (stagiair vanaf 1 augustus)
* 2024 – Decathlon AG2R La Mondiale Development Team
* 2025 – Unibet Tietema Rockets
Baudin · Berthet · Bonnamour · Bouchard · Cherel · Cosnefroy · Dewulf · Gall · Gautherat · Godon · Hänninen · Labrosse (Vanaf 1/8) · Lapeira · L. Naesen · O. Naesen · O'Connor · A. Paret-Peintre · V. Paret-Peintre · Peters · Prodhomme · Raugel · Retailleau · Sarreau · Schär · Touzé · Tronchon · Van Avermaet · Vendrame · Venturini · Warbasse · Chaussinand (stagiair) · Veistroffer (stagiair) · Verschuren (stagiair)
Bloem · Bomboi · Budding · Carboni · Christophersen · de Vries · Eiking · Geleijn · Huens · Huyet · Inkelaar · Johannink · Kopecký · Kubiš · Kyffin · Loockx · Maire · Meris · Mouris · Nielsen · Paige · Stockman · Stokbro · Ťoupalík · Verschuren
* ↑ (fr) Le Morbihannais Killian Verschuren (Loudéac) revient de loin. Ouest France (18 maart 2022). Geraadpleegd op 30 september 2024.
* ↑ (fr) De Smedt, Arthur, Alpes Isère Tour - Killian Verschuren a fait coup double sur la 2e étape. Cyclism'Actu (23 mei 2024). Geraadpleegd op 30 september 2024.
* (en) Profiel van Killian Verschuren op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Killian Verschuren op de website van de UCI