OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Erhard Keller

Erhard Keller (Günzburg, 24 december 1944) is een voormalig Duits langebaanschaatser. Hij was gespecialiseerd op de sprintafstanden 500 en 1000 meter.

## Carrière

Keller nam viermaal deel aan een WK allround en tweemaal aan zowel een EK allround, WK sprint als de Olympische Winterspelen (1968 en 1972).
Als rassprinter won hij de olympische titel op de 500 meter op de edities van 1968 en 1972. Op de tweede WK sprint in 1971 veroverde hij de wereldtitel en volgde daarmee Valeri Moeratov op. Een jaar eerder had hij de zesde plaats in het eindklassement op het WK sprint behaald.
Op de allroundkampioenschappen was de achttiende plaats op het EK van 1970 zijn hoogste klassering.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 38,0 | 15 januari 1972 | Davos |
| 1000 meter | 1.18,5 | 4 maart 1972 | Inzell |
| 1500 meter | 2.05,5 | 5 maart 1967 | Inzell |
| 3000 meter | 4.42,0 | 1 januari 1966 | Inzell |
| 5000 meter | 8.08,0 | 13 januari 1967 | Madonna di Campiglio |
| 10.000 meter | 17.20,6 | 8 januari 1966 | Madonna di Campiglio |

### Wereldrecords

| Nr. | Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | 500 meter | 39,2 | 28 januari 1968 | Inzell |
| 2. | 500 meter | 38,42 | 14 maart 1971 | Inzell |
| 3. | 500 meter | 38,3 | 2 januari 1972 | Inzell |
| 4. | 1000 meter | 1.18,5 | 4 maart 1972 | Inzell |
| 5. | 500 meter | 38,0 | 4 maart 1972 | Inzell |
| 6. | Sprintvierkamp | 155,800 | 5 maart 1972 | Inzell |

#### Wereldrecords laaglandbaan (officieus)

| Nr. | Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | 500 meter | 40,3 | 6 februari 1968 | Grenoble |
| 2. | 500 meter | 39,5 | 17 december 1969 | Boedapest |
| 3. | 500 meter | 38,40 | 29 januari 1977 | Grefrath |

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | WK Allround | WK Sprint | Olympische Spelen |
| 1966 | | NC22 | | |
| 1967 | | NC24 | | |
| 1968 | | | | 1 500m |
| 1969 | NC32 | NC30 | | |
| 1970 | NC18 | NC25 | 6e | |
| 1971 | | | 1 | |
| 1972 | | | | 1 500m |
    NC# = niet gekwalificeerd voor de laatste afstand, maar wel als # geklasseerd in de eindrangschikking

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 |
| WK Sprint | 1 | 0 | 0 |
| Olympische Spelen | 2 | 0 | 0 |
* Erhard Keller op SchaatsStatistieken.nl
1924: Charles Jewtraw · 1928: Clas Thunberg/Bernt Evensen · 1932: Jack Shea · 1936: Ivar Ballangrud · 1948: Finn Helgesen · 1952: Ken Henry · 1956: Jevgeni Grisjin · 1960: Jevgeni Grisjin · 1964: Richard McDermott · 1968: Erhard Keller · 1972: Erhard Keller · 1976: Jevgeni Koelikov · 1980: Eric Heiden · 1984: Sergej Fokitsjev · 1988: Uwe-Jens Mey · 1992: Uwe-Jens Mey · 1994: Aleksandr Goloebev · 1998: Hiroyasu Shimizu · 2002: Casey FitzRandolph · 2006: Joey Cheek · 2010: Mo Tae-bum · 2014: Michel Mulder · 2018: Håvard Holmefjord Lorentzen · 2022: Gao Tingyu
* Gemeinsame Normdatei: 118721615
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1566 8466
* Library of Congress Control Number: n2005002976
* Système universitaire de documentation: 076901335
* Virtual International Authority File: 34973827
* WorldCat: E39PBJjMxCvMvRvmy7QMbXVcT3
# Eichstätt (stad)

Eichstätt is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren. Het is de Kreisstadt van de Landkreis Eichstätt. De stad telt 13.343 inwoners.
De stad is de zetel van de bisschop van het rooms-katholieke bisdom Eichstätt. Sinds 1980 bevindt zich hier de enige rooms-katholieke universiteit van Duitsland, de Katholieke Universiteit Eichstätt-Ingolstadt.

## Geschiedenis

Tijdens de Dertigjarige Oorlog, in 1633, werd de stad verschillende keren ingenomen door de strijdende partijen. In april 1633 opende de stad haar poorten voor een Zweeds leger, maar het garnizoen in de burcht bood twee weken lang weerstand alvorens zich over te geven. In oktober 1633 heroverde een katholiek leger de stad met hulp van jezuïeten die van binnen de poorten openden. In december 1633 heroverden de Zweden de stad en staken haar bij hun aftocht in brand. In 1634 was de streek terug in handen van katholieke troepen.

## Bezienswaardigheden

* Figurenfeld Alois Wünsche-Mitterecker, een beeldenpark en gedenkteken met 78 sculpturen in het Hessental. Het Figurenfeld is tussen 1958 en 1975 gecreëerd door de beeldhouwer Alois Wünsche-Mitterecker (1903-1975).

## Geboren

* Anton Fils (1733–1760), componist
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
* ↑ Dick Harrison, De Dertigjarige Oorlog, p. 335-339
Adelschlag · Altmannstein · Beilngries · Böhmfeld · Buxheim · Denkendorf · Dollnstein · Egweil · Eichstätt · Eitensheim · Gaimersheim · Großmehring · Hepberg · Hitzhofen · Kinding · Kipfenberg · Kösching · Lenting · Mindelstetten · Mörnsheim · Nassenfels · Oberdolling · Pförring · Pollenfeld · Schernfeld · Stammham · Titting · Walting · Wellheim · Wettstetten
# Senaat (Congo-Brazzaville)

De Senaat (Frans: Sénat) is de benaming/benoeming van het hogerhuis van het parlement van Congo-Brazzaville. De Senaat telt 72 zetels (zes senatoren voor elk van de twaalf regio's van het land en republiek) en indirect gekozen door districts-, lokale- en regionale volksvertegenwoordigingen voor een periode van zes jaar.
De Senaat werd in 1992 opgericht. Tot die tijd kende de het land, toen de Volksrepubliek Congo geheten, een eenkamerparlement (Nationale Vergadering). Voorzitter van de Senaat is Pierre Ngolo (PCT). De grootse partij in de Senaat is de Congolese Partij van de Arbeid (PCT).
# Dijkenschriftmos

Dijkenschriftmos (Opegrapha confluens) is een korstmossoort uit het geslacht Opegrapha. Het groeit op steen. Het leeft in symbiose met de alg Trentepohlia.

## Verspreiding

In Nederland is dijkenschriftmos zeldzaam. Het is niet bedreigd en staat niet op de Nederlandse Rode Lijst.
# Gaiasia

Gaiasia is een geslacht van uitgestorven viervoeters (Tetrapodamorpha). Dit dier leefde tijdens het Vroeg-Perm in zuidelijk Afrika. De typesoort is Gaiasia jennyae.
Gaiasia was een uitzonderlijke stamvorm binnen de viervoeters gezien de combinatie van een relatief groot formaat, zijn zuidelijke voorkomen en late overleven.

## Fossiele vondst

Fossielen van Gaiasia zijn gevonden in de Gai-As-formatie in Namibië. De vondsten zijn gedaan in het oudste deel van de formatie, die dateert uit het Kungurien met een ouderdom van circa 280 miljoen jaar. Gaiasia werd in 2024 beschreven en de geslachtsnaam verwijst naar de vindplaats. Er zijn vier fossielen gevonden, waaronder een incompleet skelet met schedel en gedeeltelijke wervelkolom.

## Kenmerken

De schedel van Gaiasia is ongeveer 60 cm lang. De schedel is breed en plat met lange, gebogen keelbotten, een stevige nek en massieve in elkaar sluitende kaken. De snuit was waarschijnlijk kort en breed. Op het gehemelte en in de onderkaken bevonden zich grote tanden.
Het lichaam was lang en flexibel en vermoedelijk had Gaiasia een grote watersalamanderachtige staart. De totale lengte wordt geschat op 2,5 tot 4 meter. De poten zijn niet bewaard gebleven, maar mogelijk had Gaiasia wel kleine poten.

## Leefwijze

Gaiasia was een aquatisch roofdier die zich ophield op de bodem van ondiepe draslanden en vermoedelijk vanuit een hinderlaag joeg om schaaldieren, vissen en kleine viervoeters. Het dier had een stevige beet en prooien werden daarnaast naar binnen gezogen.

## Verwantschap

Gaiasia is een stamvorm van de Tetrapoda. Het dier is nauw verwant aan de Colosteidae, aquatische dieren met een lang lichaam en korte poten uit Euramerika.
De splitsing tussen de ontwikkelingslijnen van Gaiasia en de Colosteidae vond circa 330 miljoen jaar geleden plaats, dat uitwisseling van fauna suggereert tussen Euramerika en zuidelijk Gondwana voor het einde van de Dwyka-ijstijd. Dit wijst er op dat er gebieden met een milder klimaat moeten zijn geweest en weerspreekt de gedachte dat zuidelijk Gondwana onbewoonbaar was in deze periode door uitgebreide gletsjers.
De meeste stamvormen van de Tetrapoda inclusief de Colosteidae stierven uit tijdens de zogenoemde Carboon-regenwoudcollaps, een uitstervingsgolf die ongeveer 305 miljoen jaar geleden plaatsvond door de fragmentatie van de uitgestrekte steenkoolbossen van Euramerika als gevolg van klimaatsverandering. Gaiasia was één van de weinige overlevende stamvormen in het Perm naast de kroongroep, die de amfibieën en Amniota omvat. Andere overlevende stamvormen waren kleiner dan Gaiasia en leefden in de tropen van Euramerika.
* Giant stem tetrapod was apex predator in Gondwanan late Palaeozoic ice age. CA Marsicano et al. Nature (2024).
* Tetrapod size, location and habitat surprises. CA Sidor. Nature (2024).
# Lijst van nummer 1-hits in de Vlaamse Ultratop 50 in 2025

De volgende hits stonden in 2025 op nummer 1 in de Vlaamse Ultratop 50.
| Nummer | Datum | Artiest | Titel |
| 364 | 4 januari | Gracie Abrams | That's So True |
| | 11 januari | Gracie Abrams | That's So True |
| | 18 januari | Gracie Abrams | That's So True |
| | 25 januari | Gracie Abrams | That's So True |
| 365 | 1 februari | Rosé / Bruno Mars | Apt. |
| | 8 februari | Rosé / Bruno Mars | Apt. |
| 366 | 15 februari | Lola Young | Messy |
| | 22 februari | Lola Young | Messy |
| | 1 maart | Lola Young | Messy |
| | 8 maart | Lola Young | Messy |
| | 15 maart | | |
| | 22 maart | | |
| | 29 maart | | |
| | 5 april | | |
| | 12 april | | |
| | 19 april | | |
| | 26 april | | |
| | 3 mei | | |
| | 10 mei | | |
| | 17 mei | | |
| | 24 mei | | |
| | 31 mei | | |
| | 7 juni | | |
| | 14 juni | | |
| | 21 juni | | |
| | 28 juni | | |
| | 5 juli | | |
| | 12 juli | | |
| | 19 juli | | |
| | 26 juli | | |
| | 2 augustus | | |
| | 9 augustus | | |
| | 16 augustus | | |
| | 23 augustus | | |
| | 30 augustus | | |
| | 6 september | | |
| | 13 september | | |
| | 20 september | | |
| | 27 september | | |
| | 4 oktober | | |
| | 11 oktober | | |
| | 18 oktober | | |
| | 25 oktober | | |
| | 1 november | | |
| | 8 november | | |
| | 15 november | | |
| | 22 november | | |
| | 29 november | | |
| | 6 december | | |
| | 13 december | | |
| | 20 december | | |
| | 27 december | | |
Lijsten van nummer 1-hits in de Radio 2 Top 30 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Lijsten van nummer 1-hits in de Ultratop 50
1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Lijsten van nummer 1-hits in de Vlaamse top 50 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
* Nederland (Top 40)
* Nederland (Single Top 100)
* Nederland (538 Top 50)
* Vlaanderen (Radio 2 Top 30)
* Vlaanderen (Ultratop 50)
* Vlaanderen (Top 30 van Ultratop)
# Erophylla

Erophylla is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1906 gepubliceerd door Gerrit Smith Miller jr.

## Soorten

Er worden twee soorten in dit geslacht geplaatst:
* Erophylla bombifrons (G. S. Miller, 1899)
* Erophylla sezekorni (J. Gundlach, 1861)
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 396-397. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 31-01-2025.
# Boembeke (helling)

De Boembeke is een helling in Rozebeke. In sommige wielerwedstrijden wordt de helling aangeduid als Boembeek.

## Wielrennen

De helling wordt in 2016 opgenomen in de Omloop Het Nieuwsblad, als vervanger voor de Molenberg waar op dat moment wegenwerken bezig zijn. In 2022, 2023, 2024 en 2025 is de helling opgenomen in Kuurne-Brussel-Kuurne.
# Kiki Amsberg

Pia Maria (Kiki) Amsberg (Amsterdam, 1939) is een Nederlands auteur en voormalig televisieregisseur, journalist en programmamaker bij de VPRO.

## Jeugd

Kiki Amsberg is de derde dochter van Julius Fritz Amsberg, een Joodse Duitse bankier, en Alice Vorreiter, een rooms-katholieke Belgische actrice uit Hannover, die in 1934 voor het nationaalsocialisme naar Amsterdam waren gevlucht.
Net als haar oudere zus Ariane wilde zij graag toneelspelen, maar omdat dat op tegenstand van haar moeder stuitte, ging zij Frans studeren in Amsterdam. Zij werd lid van vrouwendispuut Arktos, onderdeel van het corps; in 1974 zou ze een radioverslag maken over de opheffing van Arktos. Na anderhalf jaar studie werkte zij een paar jaar voor Jan Brusse. Ze kreeg een vakantiebaan voor drie maanden bij de Franse radio in Parijs, maar bleef daar veel langer.

## Radio

Van 1968 tot 1999 werkte Amsberg bij de VPRO. Zij was redacteur van de radioprogramma's VPRO-Vrijdag, Permanent Wave, het vrouwenradioprogramma D.Colleté, Express-VPRO en OVT, en eindredacteur van Kwesties. Vanaf 1984 maakte ze programma's voor Het Spoor en Het Spoor Terug, waarvoor ze ook live presentaties deed en documentaires maakte. Het spoor terug werd voor de serie Ras breekt het uur der vrijheid aan (1990) onderscheiden met de Zilveren Reissmicrofoon. Voor OVT maakte zij onder meer documentaires over de rol van de VOC in de Nederlandse en overzeese geschiedenis (OVT en de VOC, 1994) en de Nederlandse handel op de Oostzeelanden tijdens de Gouden Eeuw (De moedernegotie, 1994).

## Televisie

Ook voor televisie maakte Amsberg vele documentaires, zoals een portret van Sicco Mansholt (1992), een documentaire over Sanatorium Zonnestraal (Zonnestraal, drempels tussen lucht en aarde, 1994), en portretten van Charley Toorop (Charley Toorop, de wil is alles, 1995) en Stien Eelsingh (Stiene - Schilderes op Staphorst, 2004). In 2003 maakte ze voor NIK-Media de film De verdwenen Mediene, over het Joodse leven in de provincie voor de Tweede Wereldoorlog.

## Publicaties

Amsberg publiceerde in De Groene Amsterdammer en Opzij. Voor Denken over liefde en macht (dat een half jaar lang het best verkochte non-fictie boek in Nederland was) interviewde zij Nancy Friday, Kate Millett, Nancy Chodorow, Lillian Rubin, Luce Irigaray, Andreas Burnier, Doris Lessing, Elizabeth Wilson en andere toonaangevende leden van de vrouwenbeweging. In 2015 gaf zij een boek uit over het werkelijke en verzonnen leven van haar Duitse grootvader Ansbert Vorreiter. In 2025 kwam haar boek 'Hoe de liefde vergleed' uit, dat verhaalt over de moeizame relatie van haar ouders en hun seksualiteit.

## Privé

Kiki Amsberg is de zus van wijlen feministe, schrijfster en activiste Ariane Amsberg. Zij is getrouwd met communicatiewetenschapper en opiniemaker Joost Smiers.
# Lestko

Lestko (ook Lestek, Leszek) was de tweede legendarische hertog van Polen, zoon van Siemowit, geboren rond de jaren 870 of 880. Bewijzen van zijn werkelijke bestaan zijn onduidelijk. Als hij al bestaan heeft, moet hij een invloedrijke persoon geweest zijn omdat de stammen, die leefden in wat nu Polen is, bekendstonden als "Lestkowici".
Siemowit · Lestko · Siemomysł · Mieszko I · Bolesław I · Mieszko II Lambert · Bezprym · Mieszko II Lambert · Casimir I · Bolesław II · Wladislaus I Herman · Zbigniew · Bolesław III · Wladislaus II · Bolesław IV · Mieszko III · Casimir II · Leszek I · Wladislaus III · Mieszko IV · Koenraad · Hendrik I · Hendrik II · Koenraad · Bolesław V · Leszek II · Hendrik IV · Przemysł II · Wenceslaus II · Wenceslaus III · Wladislaus I · Casimir III · Lodewijk · Hedwig · Wladislaus II Jagiello · Wladislaus III · Casimir IV · Jan I Albrecht · Alexander · Sigismund I · Sigismund II August I · Hendrik · Anna · Stefanus Báthory · Sigismund III · Wladislaus IV · Jan II Casimir · Michaël Korybut Wiśniowiecki · Jan III Sobieski · August II · Stanislaus I Leszczyński · August II · Stanislaus I Leszczyński · August III · Stanislaus II August Poniatowski
# Dierentuin van Buenos Aires

Dit artikel bevat verouderde informatie en zou bijgewerkt moeten worden. U wordt uitgenodigd om dit artikel bij te werken.
Uitleg: De dierentuin is in 2016 gesloten en veranderd in een ecologisch park. De meeste dieren die in het artikel genoemd worden zijn sindsdien niet meer te zien
De dierentuin van Buenos Aires (Spaans: Zoológico de Buenos Aires, afgekort tot Zoo de Buenos Aires of Zoo Buenos Aires) is een dierentuin in Palermo, een wijk van de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires. De collectie omvat ongeveer 2500 dieren, waarvan 89 zoogdiersoorten, 49 reptielsoorten en 175 vogelsoorten.

## Geschiedenis

Op verzoek van president Domingo Sarmiento werd het Parque Tres de Febrero aangelegd op grondgebied dat voorheen eigendom was van Juan Manuel de Rosas. Het project startte in 1874 en de zoon opende op 11 november 1875. Een klein onderdeel van het park was vrijgehouden voor dieren. Dit gebied behoorde toe tot de federale overheid tot 1888 waarna het overgedragen werd aan de stad Buenos Aires. In dat jaar splitste burgemeester Antonio Crespo de dierentuin af van de rest van het park.
In 1991 werd de dierentuin geprivatiseerd en drastisch veranderd. De dieren kwamen van achter de tralies en werden gezet in een gebied dat meer op hun natuurlijke habitat moet lijken.

## Dieren en verblijven

De grassige gebieden van het park zitten vol inheemse vogels en knaagdieren, die naar de zoo komen voor het voedsel dat door de bezoekers naar de dieren gegooid wordt. Beverratten, konijnen en pauwen lopen vrij in het park rond. Verscheidene apen en kleine zoogdieren bewonen de zoo. Sommigen in kooien, anderen op eilanden in de vele vijvers van de zoo.
Op de kinderboerderij van de zoo kunnen bezoekers pony’s, ezels, schapen en geiten voederen. Hier zitten ook kalkoenen, kippen, hanen, varkens, konijnen, koeien en paarden.
In het aquarium kunnen bezoekers pinguïns, piranha’s, brasems, tandbaarzen, zwarte zeebaarzen, zeemeervallen en vele tropische vissen bewonderen. Het aquarium heeft ook een zeehondenshow.
Er is ook een reptielenhuis en een gebouw met een tropisch regenwoud waar weinig dieren in zitten maar wel vele tropische planten staan en er is een binnenwaterval.
Grote katten in de zoo zijn witte Bengaalse tijgers, poema’s, jachtluipaarden, jaguars en leeuwen.
Andere dieren in de zoo zijn onder andere rode panda’s, kamelen, lama’s, giraffen, bizons, nijlpaarden en olifanten. IJsberen zijn ook onder water te bewonderen. Kamelen zitten in een verblijf met een Marokkaanse architectuur, de flamingo’s verblijven in een vijver dicht bij de ingang van de Byzantijnse ruïnes. kangoeroe’s zijn omgeven door schilderijen van Aboriginals. Het olifantenhuis lijkt op de ruïnes van een Indische tempel.
# Zonnestroom

Dit artikel bevat verouderde informatie en zou bijgewerkt moeten worden. U wordt uitgenodigd om dit artikel bij te werken.
Zonnestroom is elektrische stroom die door middel van zonnepanelen met fotovoltaïsche cellen (ook wel PV-cellen genoemd) uit de elektromagnetische stralingsenergie van de zon wordt opgewekt.

## Geschiedenis

Al in de 19e eeuw werd gedacht aan zonnestroom, voor de tijd dat de winbare voorraden steenkool zouden zijn uitgeput. Zo demonstreerden Mouchot en Pifre op de Wereldtentoonstelling van 1878 een "zonnemachine", waarmee ze een koelinstallatie voedden en zo zonnewarmte omzetten in ijsblokjes. Door de vondst van aardolie verdween echter de belangstelling voor hun vinding.
Zonnestroom werd opnieuw in satellieten gebruikt, omdat die niet voldoende brandstof konden meenemen voor hun verre reis. De eerste satelliet die zonnecellen voor de opwekking van elektriciteit gebruikte, de Vanguard 1, werd in 1958 gelanceerd. Nu wordt het toegepast op daken van individuen en organisaties, en ook voor industriële opwekking van energie in zonneparken.

## In Nederland

Alhoewel zonnestroom vooralsnog een bescheiden rol speelt in de Nederlandse elektriciteitsproductie, is dat aandeel groeiende. Volgens het CBS was het totale opgestelde vermogen eind 2012 344 miljoen Wattpiek (MWp). Volgens de cijfers van SolarPower Europe bedroeg het totale opgestelde vermogen in Nederland in 2012 244 MWp. Uitgaande van de cijfers van het CBS schat de Stichting Monitoring Zonnestroom in dat hiermee werd voorzien in 0,23% procent van het totale Nederlandse elektriciteitsverbruik. In 2013 verdubbelde het opgestelde vermogen tot 722 MWp. In 2024 is dit gestegen tot 24,4 GWp.

## In België

Er is een grote oppervlakte beschikbaar op gunstig gerichte daken en gevels van gebouwen om zonnepanelen op te installeren, waardoor zonnestroom voor een aanzienlijk deel van het totale elektriciteitsverbruik kan instaan. Als alle gunstige oppervlakken op gebouwen gebruikt worden, kan in theorie tot 30% van het Belgische jaarverbruik met zonnepanelen geproduceerd worden.
In Vlaanderen werd in 2011 in totaal voor bijna 1 miljard kWh elektriciteit uit zonlicht geproduceerd met fotovoltaïsche zonnepanelen; er werden 985961 groenstroomcertificaten voor PV toegekend door de Vlaamse energieregulator VREG. Dit is een verdubbeling tegenover de situatie het jaar voordien (488 563 GSC in 2010) en het dertigvoudige van de situatie in 2008 (33 621 certificaten).

## Geïnstalleerd vermogen in enkele landen en de EU

| Cumulatief Geïnstalleerd vermogen in 2012 | België | Nederland | Duitsland | EU 27 |
| Totaal geïnstalleerd vermogen in MWp | 2650 | 266 | 32411 | 69100 |
| Totaal geïnstalleerd vermogen in Wp per inwoner | 241 | 16 | 398 | 138 |
Uit deze statistiek blijkt dat het aandeel zonnestroom in de totale elektriciteitsproductie in België en Nederland nog een behoorlijk groeipotentieel heeft, zeker in vergelijking met de naburige koploper Duitsland.
# Werpmolen

Een werpmolen wordt gebruikt bij het sportvissen met een werphengel. De werpmolen bestaat uit een frame die aan de hengel wordt vastgezet. Op het frame zit een spoel waar het visdraad (nylon of gevlochten) op zit. Aan de zijkant van de molen zit een arm waaraan kan worden gedraaid. Hiermee kan nadat de lijn is uitgegooid, het visdraad weer in draaien. In dit systeem zitten meestal kogellagers verwerkt. Dit zorgt voor een soepele beweging. Soms zit er ook nog een slip op de werpmolen, wat erg handig is. Deze zorg ervoor dat wanneer er een vis aan de haak zit, hij er niet snel vandoor kan zwemmen. De vis wordt hierdoor langzaam moe en zo kan deze vervolgens worden ingedraaid.