OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Niki Volos

Niki Volos (Grieks: ΠΑΕ Νίκη Βόλου) is een Griekse voetbalclub uit Nea Ionia.
De oprichters waren afkomstig uit Smyrna en als logo wordt een afbeelding van Nikè van Samothrake gevoerd als verwijzing naar het oude logo van Panionios toen die club nog in Smyrna gevestigd was. In 2014 promoveerde de club naar de Super League. De Nederlandse trainer Wiljan Vloet werd in de zomer 2014 aangesteld maar na drie wedstrijden alweer ontslagen. De club kende in het seizoen 2014/15 financiële problemen en nadat het in december al puntenaftrek en een tijdelijk speelverbod opgelegd kreeg, nam de bond de club op 23 januari 2015 uit de competitie. De club maakte een doorstart in de Gamma Ethniki.

## Erelijst

* Beta Ethniki
    1961, 2014
* Gamma Ethniki
    1976, 1996
* Delta Ethniki
    1993, 2002

## Bekende (ex-)spelers

* Fangio Buyse
* Jonas Ivens
* Sokratis Papastathopoulos
Groep Nord: AEK Athene B · AE Larissa · Aiolikos FC · Almopos Aridea FC · Anagennisi Karditsa FC · Apollon Pontou · Iraklis FC · Kampaniakos FC · Kozani FC · Makedonikos · Niki Volos · PAOK Saloniki B · Tilikratis FC
Groep Zuid: Apollon Smyrnis · Chania FC · Diagoras Rodos · Egaleo FC · Ionikos · GS Ilioupolis · Kalamata FC · GS Kallithea · Levadiakos · OF Ierapetra FC · Olympiakos Piraeus B · Panachaiki GE · Panathinaikos B
# Argentina euchus

Argentina euchus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zilversmelten (Argentinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Cohen.
# Glossanodon elongatus

Glossanodon elongatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zilversmelten (Argentinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Kobyliansky.
# Glossanodon melanomanus

Glossanodon melanomanus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zilversmelten (Argentinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Kobyliansky.
# Nansenia macrolepis

Nansenia macrolepis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kleinbekken (Microstomatidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Gilchrist.
# Bathylagoides argyrogaster

Bathylagoides argyrogaster is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kleinbekken (Bathylagidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Norman.
* ↑ (en) Bathylagoides argyrogaster op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Bathylagoides argyrogaster. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Bathylagus

Bathylagus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van kleinbekken (Bathylagidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1878 door Guenther.

## Soorten

* Bathylagus andriashevi Kobyliansky, 1986
* Bathylagus antarcticus Günther, 1878
* Bathylagus euryops Goode & Bean, 1896
* Bathylagus gracilis Lönnberg, 1905
* Bathylagus niger Kobylyanskii 2006
* Bathylagus pacificus Gilbert, 1890
* Bathylagus tenuis Kobyliansky, 1986
* ↑ (en) Bathylagus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
* ↑ Kobylyanskii (2006). Bathylagus niger sp. nova (Bathylagidae) Salmoniformes, a new species from subpolar waters of the Southern Ocean.. Vopr Ikhtiol 46 (4): 438.
# Bathylagus tenuis

Bathylagus tenuis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kleinbekken (Bathylagidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Kobyliansky.
# Bathylagus antarcticus

Bathylagus antarcticus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kleinbekken (Bathylagidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Günther.
# Bathylagidae

De vissenfamilie kleinbekken (Bathylagidae) behoort tot de Spieringachtigen (Osmeriformes).
Het zijn zoutwatervissen in diepe wateren verspreid over de oceanen, tot een diepte van 1.500 meter. Het zijn kleine vissen, die tot 25 centimeter lang kunnen groeien. Ze voeden zich met plankton, voornamelijk krill.

## Lijst van geslachten

* Bathylagichthys Kobyliansky, 1986
* Bathylagoides Whitley, 1951
* Bathylagus Günther, 1878
* Dolicholagus Kobyliansky, 1986
* Leuroglossus C. H. Gilbert, 1890
* Lipolagus Kobyliansky, 1986
* Melanolagus Kobyliansky, 1986
* Pseudobathylagus Kobyliansky, 1986
# Artur Grottger

Artur Grottger (Ottyniowice, 11 november 1837 - Amélie-les-Bains-Palalda, 13 december 1867) was een Pools kunstschilder.

## Biografie

Grottger werd in 1837 geboren in Ottyniowice (Galicië), nu gelegen in Oekraïne. Hij was de zoon van Jan Józef Grottger, een Poolse officier die bevelen gaf aan ondergeschikten tijdens de mislukte Novemberopstand in 1831. Daarnaast was hij ook een amateurkunstenaar.
Artur Grottger werd op 11-jarige leeftijd naar het Oekraïense Lviv gestuurd om aldaar in de leer te gaan bij de schilders Jan Kanty Maszkowski (1848-1852) en (kortstondig) Juliusz Kossak. In 1852 verhuisde hij naar Krakau om daar lessen te gaan volgen aan de Jan Matejko Academie voor Schone Kunsten. Een paar jaar later, van 1855 tot 1858, studeerde hij in Wenen. Gedurende zijn verblijf in Oostenrijk reisde hij naar München, Venetië en Hongarije. Onderwijl ontmoette hij zijn steun en toeverlaat (en weldoener) hertog Aleksander Pappenheim. Na het einde van de Januariopstand in 1865 ging hij terug naar Polen.
In 1866 ontmoette hij zijn verloofde, Wanda Monné. Datzelfde jaar werd Grottger ook ernstig ziek: hij kreeg tuberculose. Hij verhuisde in 1867 naar Parijs met de hoop om meer geld te kunnen verdienen. Zijn gezondheidstoestand ging echter flink achteruit en hij overleed in december 1867 in een sanatorium in Amélie-les-Bains-Palalda. Grottgers lichaam werd door zijn verloofde teruggehaald naar Polen en op 4 juli 1868 werd hij begraven op de Lychakiv Begraafplaats.

## Galerij

* Onderdeel van een paneel
* Bibliothèque nationale de France: cb14975212g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118719017
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1614 3768
* Library of Congress Control Number: n84081061
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000720090
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007277936805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 162046073
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 34278
* Système universitaire de documentation: 028517091
* Union List of Artist Names: 500009738
* Virtual International Authority File: 29805680
* WorldCat: E39PBJhCFcqGvvHP9tDgmkwpyd
# Boek van de Zuidelijke Qi

Het Boek van de Zuidelijke Qi of Nanqishu is een van de boeken uit de Vierentwintig Geschiedenissen, de verzameling officiële geschiedenissen van Chinese keizerlijke dynastieën. Het boek is tot stand gekomen tussen 502 en 519 en beschrijft de geschiedenis van de Zuidelijke Qi-dynastie (479-502), een van de Zuidelijke Dynastieën.

## Ontstaan

De samensteller van de Nanqishu was Xiao Zixian (蕭子顯), 489-537). Hij was de kleinzoon van keizer Gaozu (r. 479-482), de stichter van de Zuidelijke Qi-dynastie. Xia Zixian was daarmee de enige samensteller van een officiële dynastieke geschiedenis die direct afstamde van de stichter van het heersershuis waarover hij schreef. Xia Zixian had de beschikking over een overzicht dat al tijdens de Zuidelijke Qi-dynastie door Tan Chao en Jiang Yen was samengesteld. Dat werk was gebaseerd op de officiële documenten uit het keizerlijke archief.
Oorspronkelijk heette het werk Qishu (齊書). Tijdens de Song-dynastie werd het woord nan (zuid) aan de naam toegevoegd om een onderscheid te kunnen maken met de Beiqishu (het Boek van de Noordelijke Qi), een van de Noordelijke Dynastieën.

## Inhoud

De huidige Nanqishu bevat 59 juan en volgt de indeling van de Shiji en de Hanshu:
| dynastieke geschiedenis | benji (annalen) | shijia (erfelijke geslachten | biao (tabellen) | shu (verhandelingen | liezhuan (biografieën) | Totaal aantal juan |
| Nanqishu | 8 | - | - | 11 | 40 | 59 |
Oorspronkelijk bestond de Nanqishu uit 60 'juan'. Mogelijk ging het bij het verdwenen hoofdstuk om inleidende tabellen. Ook bij de biografieën ontbreken stukken tekst.

## Chinese tekst

* 蕭子顯, 南齊書 (59卷), 北京 (中華書局), 1972 (Xiao Zixian, Nanqishu (59juan), Beijing (Zhonghua shu ju), 1972), 2 delen, 1038 pp.
    Herdrukt 1999, ISBN 9787101021288. De 'Zhonghua' uitgave van de Vierentwintig Geschiedenissen is de meest gebruikte uitgave. De teksten zijn voorzien van leestekens, ingedeeld in paragrafen en geschreven in traditionele karakters.
# Iddo van der Giessen

Iddo van der Giessen (1995) is een Nederlands organist.

## Levensloop
### Studie

Van der Giessen begon zijn orgelstudie in 2014 aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag waar hij les kreeg van Jos van der Kooy. Hij behaalde daarbij een negen voor zijn examenrecital. Tevens studeerde hij daar in 2020 evenens cum laude af. Hierna volgde hij een studie kerkmuziek aan de Codarts, Hogeschool voor de Kunsten in Rotterdam. Hij volgde lessen en masterclasses bij Ronald de Jong, Bert Mooiman, Geert Bierling, Hayo Boerema, Anton Pauw en Ludger Lohmann.

### Loopbaan

Van der Giessen was sinds 2011 actief als organist in verschillende kerken van de Protestantse Gemeente Zoetermeer. Vanaf 2012 was hij organist van de Hervormde kerk in Bergschenhoek. Hij is sinds 2017 tot op heden cantor-organist aan de Goede Herderkerk in Rotterdam Schiebroek.
Van der Giessen voerde de triosonates van Bach en de orgelsonates van Mendelssohn integraal uit in de Amsterdamse Westerkerk. Van hem verschenen er ook meerdere cd's die zijn opgenomen in de Oude Kerk in Rotterdam Charlois en de Grote of Sint-Bavokerk in Haarlem. Hij vormt samen met trombonist Joram van Ketel een muzikaal duo.
Van zijn hand verschenen meerdere publicaties op het gebied van (kerk)muziek, liturgiek en geschiedenis. In 2023 bracht hij De Reger Luistergids uit met toelichtingen bij de koraalfantasieën van Max Reger, liedvertalingen en interviews met Reger-vertolkers.

## Discografie

* Müller Orgel
* Wachet auf!
* Hess-orgel

## Externe link

* Eigen website
* ↑ Iddo van der Giessen nieuwe cantor-organist Goede Herderkerk Schiebroek.. Orgelnieuws.nl (25 oktober 2017). Geraadpleegd op 25 december 2023.
* ↑ Iddo van der Giessen: ‘Ik heb een muzikale honger’. EO (6 februari 2023). Geraadpleegd op 25 december 2023.
* ↑ De Reger Luistergids belicht de zeven koraalfantasieën van Max Reger. Orgelnieuws.nl (27 november 2023). Geraadpleegd op 15 januari 2024.
# Vlag van Schoonoord

De vlag van Schoonoord is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Schoonoord, in de Drentse gemeente Coevorden. Het ontwerp van de vlag is tot stand gekomen bij een ontwerpwedstrijd waarbij de bewoners van het dorp mochten stemmen.
De vlag bestaat uit drie banen van oranje, wit en groen. Op het midden van de vlag staan de figuren Ellert en Brammert, twee brute reuzen. Tussen de reuzen zijn er twee bomen links en rechts geplaatst en een gestileerde weergave van hunebed D49 afgebeeld.
Anloo · Annen · Annerveenschekanaal · Dalen · De Groeve · Een · Eext · Eexterveen · Eexterveenschekanaal · Elim · Gasselternijveen · Gasteren · Gieten · Gieterveen · Grolloo · Hollandscheveld · Nieuw-Weerdinge · Noordscheschut · Schoonoord · Tiendeveen · Uffelte · Wapse · Witteveen · Yde-De Punt · Zorgvlied
# The Be Good Tanyas

The Be Good Tanyas is een Canadese traditionele muziekgroep met invloeden als folk, country en bluegrass. De band is opgericht in Brits-Columbia.
Hun eerste optreden was in Vancouver aan het eind van de jaren 1990. In 2000 gingen ze op tour door Noord-Amerika, tot in New Orleans, waarna ze hun eerste album opnamen, Blue Horse, naar verluidt in een schuurtje. De plaat, met daarop zowel standards als Oh! Susanna en "The Lakes of Pontchartrain" als zelfgeschreven liedjes als "The Littlest Birds (sing the prettiest songs)," werd warm ontvangen in de folkwereld en hoog geprezen om de kwaliteit van de harmonievocalen en de mix van nieuw en traditioneel in de instrumentatie. Geholpen door de populariteit van Americana in die tijd behaalde het zelfs enig succes als crossover in de Amerikaanse college radio. Hun tweede album, Chinatown, volgde in 2003 en hun derde album, Hello Love in 2006.

## Leden

* Frazey Ford: gitaar, zang
* Samantha Parton: gitaar, mandoline, banjo, zang
* Trish Klein: gitaar, banjo, zang

### Voormalige leden

* Jolie Holland

## Discografie

* 2000: Blue Horse
* 2003: Chinatown
* 2006: Hello Love
* 2012: A Collection

## Externe link

* website van The Be Good Tanyas
# Revolut

Revolut is een in Litouwen gevestigde internationale bank, die zich richt op inwoners van de eurozone. De bank biedt via een betaalapp bankdiensten aan met een fysieke of virtuele betaalkaart.

## Historie

Revolut is in juli 2015 gelanceerd met als doel de transactiekosten op betalingen in een vreemde valuta te verlagen door interbancaire valutakoersen aan te bieden.
Sinds december 2017 is het mogelijk om in de app cryptogeld (Bitcoin, Ethereum en Litecoin) te kopen, verkopen, versturen en ontvangen.
In december 2018 kondigde de Bank van Litouwen aan dat Revolut een Europese banklicentie had verkregen, met het doel om binnenkort spaar- en kredietdiensten te kunnen aanbieden.
Op 3 september werd het mogelijk om met Revolut via Apple Pay op een geschikte iPhone of Apple Watch te betalen in Nederland.
Sinds januari 2022 is Revolut een bank in 10 extra SEPA-landen: Nederland, België, Denemarken, Finland, Duitsland, IJsland, Liechtenstein, Luxemburg, Spanje en Zweden. Daarmee komt het totaal aan Europese landen van Revolut als bank op 28.
Sinds juli 2023 heeft Revolut 30 miljoen klanten in 37 landen.
Sinds augustus 2023 is Revolut begonnen met het migreren van Litouwse rekeningnummers voor Nederlandse klanten, naar Nederlandse IBAN's. Nieuwe klanten krijgen al een Nederlandse IBAN.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ About Revolut, Revolut, geraadpleegd 18 september 2016
* ↑ Online bank Revolut agressief in cryptohandel, Het Financieele Dagblad, 14 december 2017
* ↑ Revolut granted specialised bank and electronic money institution licences, Bank of Lithuania, 13 december 2018
* ↑ (en) Redactie, Customers in 28 European Countries Can Now Upgrade to Revolut Bank. Geraadpleegd op 21-01-2022.
* ↑ (en) Revolut turns on its app in New Zealand, targets big four customers. Australian Financial Review (3 juli 2023). Geraadpleegd op 7 september 2023.
* ↑ Revolut voor gratis betaalrekening start uitrol Nederlandse IBAN (4 augustus 2023). Geraadpleegd op 20 september 2023.
* ↑ Nederlandse vestiging Revolut officieel van start na goedkeuring DNB. www.banken.nl (8 november 2023). Geraadpleegd op 10 november 2023.
# Beni Ansar

Beni Ansar of Ait Nsar (Berbers: ⴱⵏⵉ ⵏⵙⴰⵔ of ⴰⵢⵜ ⵏⵙⴰⵔ, Arabisch: بْني نصار of أيث نصار) is een Riffijnse havenstad in het noordoosten van Marokko. De haven van Beni Ansar wordt ook wel de Haven van Nador genoemd. De stad grenst aan de Spaanse enclave Melilla en heeft belangrijke veerdiensten naar de Spaanse steden Motril, Almería en Málaga en naar Sète in Frankrijk. Met name de veerdiensten vanuit Zuid-Spanje worden veel gebruikt door Riffijnse Marokkanen uit West-Europa, om hun vakantie door te brengen of om hun familie te bezoeken in Marokko. De stad valt in het stamgebied van de Iqer'iyen.
# Haimhausen

Haimhausen is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Dachau. Haimhausen telt 5.671 inwoners.
Altomünster · Bergkirchen · Dachau · Erdweg · Haimhausen · Hebertshausen · Hilgertshausen-Tandern · Karlsfeld · Markt Indersdorf · Odelzhausen · Petershausen · Pfaffenhofen an der Glonn · Röhrmoos · Schwabhausen · Sulzemoos · Vierkirchen · Weichs
# Bedevaartenroute

De Bedevaartenroute is een fietsroute door Nederland, België en Luxemburg, langs bedevaartsplaatsen in deze drie landen.
De route van 727 km begint in Egmond, waar Sint Willibrord in 690 aan wal kwam om de inwoners te kerstenen. Daarna gaat de route richting het zuidoosten naar Limburg, om vervolgens richting het zuiden te eindigen in Echternach (Luxemburg), waar Willibrord begraven ligt. In totaal worden 79 bedevaartsplaatsen aangedaan. Op sommige van deze plaatsen staat slechts een kapelletje, maar op andere plaatsen staan weer bekende monumentale kerken. De route volgt geen rechte lijn naar elk bedevaartsoord, er is rekening gehouden met interessante landschappen die men niet mag missen.
De route is niet bewegwijzerd, maar te vinden in een gelijknamig boekje. Naast de 727 kilometer zijn er ook nog een aantal aanvullende routes beschreven die aansluiten op de hoofdroute. Inclusief die aanvullende routes komt de totale afstand boven de 1000 kilometer.
# Halsbach

Halsbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Altötting. Halsbach telt 1.046 inwoners.
Altötting · Burghausen · Burgkirchen an der Alz · Emmerting · Erlbach · Feichten an der Alz · Garching an der Alz · Haiming · Halsbach · Kastl · Kirchweidach · Marktl · Mehring · Neuötting · Perach · Pleiskirchen · Reischach · Stammham · Teising · Töging am Inn · Tüßling · Tyrlaching · Unterneukirchen · Winhöring
# Novomoskovskaja (Sokolnitsjeskaja-lijn)

Novomoskovskaja (Russisch: Новомосковская) is een station van de Sokolnitsjeskaja-lijn van de Moskouse metro. Het station is aanbesteed onder de naam Stolbovo naar het dorp in de buurt. In oktober 2018 is de naam veranderd in Kommoenarka naar de stadsuitbreiding die bij Stolbovo is opgetrokken.

## Geschiedenis

Op 15 februari 2016 werd tijdens de opening van het 200$^e$ station, Salarjevo, bekend gemaakt dat de Sokolnitsjeskaja-lijn verder naar het zuiden zou worden verlengd. In juli 2017 werd het ontwerp voor de 9 kilometer lange verlenging naar Stolbovo met in totaal 4 stations goedgekeurd. Op 16 maart 2018 begon de aanbesteding van de stations en op 16 april 2018 begonnen de werkzaamheden. De oplevering van de lijn vond plaats op 14 januari 2019 en de proefritten werden begin juni begonnen. Het reizigersverkeer ging op 20 juni 2019 van start. Op 3 juli 2024 werd het station, per december 2024 het overstappunt tussen de Sokolnitsjeskaja-lijn en de Troitskaja-lijn, genoemd naar de okroeg waar het ligt.

### Chronologie

* Juni 2017 : Voorbereidende werkzaamheden gaan van start
* Oktober 2018 : De afwerking van het perron gaat van start
* November 2018 : De bekleding van de kolommen begint.
* 14 januari 2019: Oplevering van de lijn tussen Salarjevo en Kommoenarka
* 14 maart 2019: Het station is klaar voor gebruik.
* 20 juni 2019: Opening als 232$^e$ metrostation van Moskou.
* 5 september 2024: Verlenging van de lijn naar het oosten.

## Depot

Het nieuwe depot van de Sokolnitsjeskaja-lijn was tot de winter van 2018 in aanbouw bij Salarjevo. De bouw is daar stilgelegd wegens technische problemen en het was de bedoeling om in 2022 een gezamenlijk depot voor de beide lijnen te openen bij Stolbovo in plaats van het depot bij Salarjevo.

## Ligging en ontwerp

De verlenging van de Sokolnitsjeskaja-lijn met vier stations kent twee stations op maaiveld niveau en twee ondergrondse waaronder Kommoenarka. Het ontwerp voor de inrichting van het station werd in december 2017 door de stedelijke architectuur commissie van Moskou goedgekeurd. De kleuren van het station zijn wit, grijs en beige. De wanden en kolommen zijn bekleed met marmer en de vloer bestaat uit graniet. Het station ligt in de Okroeg Novomoskovski naast de snelweg tussen Solntsevo en Boetovo ter hoogte van het dorp Stolbovo en vlak bij het wooncomplex Moskvitsjka in Kommoenarka. Het station krijgt twee verdeelhallen en de bijbehorende toegangsgebouwen worden bekleed met grijs en bruin graniet en voorzien van glazen wanden. Rond het station komt het bestuurs- en zakencentrum voor het gebied.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Коммунарка (станция метро, Сокольническая линия) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Сокольническую линию метро до Коммунарки откроют в июне – июле (Sokolnitsjeskaja metrolijn naar Kommoenarka opent in juni – juli). Gearchiveerd op 24 mei 2019. Geraadpleegd op 26 mei 2019.
# Bahrain World Trade Center

Het Bahrain World Trade Center bestaat uit twee torens en is een van de grootste gebouwen van Bahrein. Het gebouw staat in de hoofdstad Manamah. De torens zijn elk 240 meter hoog en hebben elk 50 verdiepingen. Het is ook 's werelds eerste wolkenkrabber waarin windturbines zijn geïntegreerd. Mede hierdoor heeft het project verschillende onderscheidingen gekregen voor duurzaamheid.
Doordat dit gebouw windturbines heeft worden de twee torens verbonden door drie bruggen. Elk van deze bruggen bevat 1 windturbine met een diameter van 29 meter. Deze turbines zijn gericht naar het noorden, de richting waar normaal gesproken de wind van de Perzische Golf vandaan komt. De torens zijn in de vorm van een zeil gebouwd waardoor de wind tussen de twee gebouwen door wordt "geperst" zodat de wind maximaal benut wordt. Dit wordt bevestigd door windtunneltests, die aantonen dat het gebouw een 'S'-vormige stroom creëert en dit garandeert dat elke wind onder een hoek van 45° aan elke kant van de centrale as waardoor de wind loodrecht op de turbines komt. Dit is een significante verbetering waardoor het opwekken van elektriciteit beter is gegarandeerd. Er wordt verwacht dat deze turbines tussen de 11 en 15% van het totale stroomverbruik van de toren voor hun rekening nemen, of ongeveer 1,1 tot 1,3 GWh. Dit staat gelijk aan het verbruik van 300 huishoudens. De turbines zijn voor het eerst gelijktijdig ingeschakeld op 8 april 2008. Verwacht wordt dat ze 50% van de tijd operationeel zijn.