OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jonah Hauer-King

Jonah Andre Hauer-King (Londen, 30 mei 1995) is een Brits acteur. Hij is vooral bekend door zijn rol als Prins Eric in de liveaction-bewerking van Disney's muzikale fantasiefilm The Little Mermaid (2023).

## Carrière

Hauer-King begon met acteren tijdens zijn studie aan Eton College, waar hij zijn eerste acteerervaring opdeed in het Farrer Theatre en in 2012 de titelrol speelde in Macbeth. Daarna studeerde hij theologie aan het St John's College, Cambridge, waar hij op het podium verscheen van het ADC Theatre, waaronder Rent als Roger en Equus als Alan Strang. In 2016 maakte hij zijn debuut in het Garrick Theatre in het Londense West End met The Entertainer van John Osborne naast Kenneth Branagh als Archie en Hauer-King als zijn zoon Frank Rice.

## Filmografie
### Film

Uitgezonderd korte films.
| Jaar | Titel | Rol |
| 2017 | The Last Photograph | Luke Hammond |
| 2018 | Postcards from London | David |
| 2018 | Old Boys | Winchester |
| 2018 | Ashes in the Snow | Andrius Aras |
| 2019 | A Dog's Way Home | Lucas |
| 2019 | The Song of Names | Dovidl, leeftijd 17–23 |
| 2021 | This Is the Night | Christian Dedea |
| 2022 | Safe Word | Boy |
| 2023 | The Little Mermaid | Prins Eric |
| 2024 | Een schitterend gebrek | Giacomo Casanova |

### Televisie

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
| Jaar | Titel | Rol | Opmerkingen |
| 2017 | Howards End | Paul Wilcox | 2 afleveringen |
| 2017 | Little Women | Theodore "Laurie" Laurence | 3 afleveringen |
| 2019 | Agatha and the Curse of Ishtar | Max Mallowan | Televisiefilm |
| 2019-2023 | World on Fire | Harry Chase | 13 afleveringen |
| 2022 | The Flatshare | Mo | 6 afleveringen |
| 2024 | The Tattooist of Auschwitz | jonge Lale Sokolov | 6 afleveringen |
# Noordelijke Oost-Soedanese talen

De Noordelijke Oost-Soedanese talen, Oost-K-Soedanese, K-Soedanese, NNT- of Astaboraanse talen vormen een mogelijke primaire tak van de voorgestelde Oost-Soedanese talen. Ze worden gekenmerkt door de aanwezigheid van een /k/ in de eerste persoon enkelvoud "ik/mij", in tegenstelling tot de Zuidelijke Oost-Soedanese talen, die een /n/ hebben. Er is nog geen definitief verband vastgesteld tussen Nyima en de andere talen. Het lijkt erop dat Nyima eerder nauw verwant is aan het K-Soedanees dan ertoe te behoren.
De bekendste taal van deze groep is het Oud-Nubisch. Volgens Claude Rilly lijkt de oude Meroïtische taal, op basis van beperkt bewijs, nauw verwant te zijn aan de talen van deze groep.
Een reconstructie van het Proto-Noordelijk Oost-Soedanees is voorgesteld door Rilly (2010).

## Interne classificatie

Rilly (2009) biedt de volgende interne structuur voor de Noordelijke Oost-Soedanese talen:
* Noordelijk Oost-Soedanees
** Nyima: Nyimang, Afitti
** Taman: Tama, Mararit
** Nara-Nubisch
*** Nara
*** Meroïtisch-Nubisch
**** Meroïtisch
**** Nubische talen
***** Westelijk Nubisch
****** Birgid
****** Midob, Berg-Nubisch
***** Nijl-Nubisch
****** Oud-Dongolawi, Kenuzi, Dongolawi
****** Oud-Nubisch, Nobiin

## Externe relaties

Op basis van morfologisch bewijs zoals drieledige nummermarkering op nominalen, suggereert Roger Blench (2021) dat de Maban-talen nauw verwant kunnen zijn.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Northern Eastern Sudanic languages op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Joktan

Joktan (Hebreeuws: יָקְטָן Yoqtan|Yoqṭān ; Arabisch: قحطان, Qahtan; "klein") was een zoon van Heber en dus een nakomeling van Sem. Zijn broer was Peleg.
Volgens de meeste orthodoxe Bijbelverklaringen waren zijn zonen de voorouders van de Arabieren. Anderen menen dat zijn naam al in de oudheid verwisseld werd met Jokshan, een latere nakomeling van Abraham: de nakomelingen van beiden hebben overeenkomstige namen. Joktans zonen in Gen. 10:26-29, waren: Almodad, Sheleph, Hazarmaveth, Jerah, Hadoram, Uzal, Diklah, Obal, Abimael, Sheba, Ophir, Havilah en Jobab.
In Philo's verhaal (ca. 70) was Joktan de prins van de nakomelingen van Shem, net zoals Nimrod en Fenech prinsen waren van de nakomelingen van Cham en Jafet.
Vroege uitleggers van de Bijbelse Volkenlijst, onder anderen Josephus en Hippolytus, identificeren Joktans nakomelingen echter met volkeren in de buurt van de Indus. Van hieruit zouden ze zich verspreid hebben over het Indische subcontinent en verder naar Centraal- en Zuidoost-Azië en Oost-Azië. Volgens sommigen zijn bijvoorbeeld de Dravidiërs, Chinezen, Japanners en de andere volken van Azië deels (vermengd met Jafetieten en Chamieten) hun nakomelingen. Zelfs de indianen van Amerika zouden afstammen van Joktans nakomelingen die via de Beringstraat in Alaska terechtkwamen.
* ↑ Sacred Texts, vooral Chapter V over "Jectan" (Eng. voor Joktan) in: The Biblical Antiquities of Philo, een joods auteur (betrouwbaarheid omstreden).
* ↑ Forgotten History of the East
* ↑ Eifiles. Gearchiveerd op 22 april 2009. Geraadpleegd op 2 januari 2009.
# Johanneskerk (Diepenheim)

De Johanneskerk is een monumentaal gebouw aan de Grotestraat 1 in de Overijsselse plaats Diepenheim.

## Beschrijving

Oorspronkelijk werd er bij de burcht van Diepenheim een slotkapel gebouwd. Deze kapel zou reeds in de 12e eeuw zijn gebouwd. Nadat Diepenheim in de 13e eeuw een zelfstandige parochie werd kreeg de kerk de status van parochiekerk en werd gewijd aan Johannes, de evangelist. Rond 1500 werd er een gotische kerk op deze plaats gebouwd. Na de reformatie kwam de kerk in protestantse handen. In 1677 stortte de kerk, mogelijk ten gevolge van oorlogshandelingen, in. De herbouw vond twee jaar later plaats. Delen van de oorspronkelijke kerk zijn waarschijnlijk, volgens Stenvert, nog terug te vinden in de westelijke sluitmuur en in de toren.
In het interieur bevinden zich de herenbanken voor de eigenaren van de in de buurt van Diepenheim gelegen havezaten, te weten huis Diepenheim, Nijenhuis, Westerflier (samen met Weldam) en Peckedam. De vijfde bank in de kerk is de zogenaamde regeringsbank voor de stadsbestuurders van Diepenheim. De zesde bank is de ouderlingenbank bestemd voor deze kerkelijke functinarissen. Deze banken dateren uit de 17e en de 18e eeuw. De kansel dateert uit 1690. In de kerk bevinden zich nog enkele voorwerpen uit de oorspronkelijke rooms-katholieke kerk, zoals een kruis. De offerkist dateert uit de 15e eeuw. In de toren bevinden zich klokken uit respectievelijk 1366, 1679 en 1760. De laatstgenoemde klok is gegoten door Christ Vogt.
De gemeente Hof van Twente is eigenaar van de kerktoren. De kerk zelf is in het bezit van de Protestantse Gemeente Diepenheim.
* Stenvert [et al.] Diepenheim in: "Monumenten in Nederland - Overijssel", Zeist/Zwolle, 1998
* Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Grotestraat 1 Diepenheim
* Protestantse Gemeente Diepenheim: Geschiedenis van de Johanneskerk te Diepenheim
* Informatie van de gemeente Hof van Twente op een paneel bij de kerk
Noot
* ↑ In 1967 werd de toenmalige gemeente Diepenheim eigenaar van de toren. In 2001 ging het bezit over naar de nieuw gevormde gemeente Hof van Twente.
# Vlag van Montréal

De vlag van Montréal werd voor het eerst getoond in mei 1935 en is gebaseerd op het wapen van de stad. De vlag werd herzien in mei 1939 en opnieuw in september 2017. De verhoudingen van de vlag zijn 1:2 in een symmetrisch kruis.

## Symboliek

De vlag bestaat uit een rood symmetrisch kruis met een rode schijf in het midden, en vijf emblemen die de voorouderlijke aanwezigheid van inheemse volken en de vier belangrijkste Europese etnische groepen vertegenwoordigen die zich in de 19e eeuw in de stad vestigden en die ook vertegenwoordigd zijn op de Canadese Rode Vaandel.
* Beschrijving
* Een rood heraldisch kruis, dat de christelijke motieven en principes vertegenwoordigt die de stichters van de stad hebben geleid. (Het oorspronkelijke wapen waarop de vlag is gebaseerd had tot 1938 een rode andreaskruis in plaats van een symmetrisch kruis.)
* Een weymouthden, die de voortdurende aanwezigheid van inheemse volken vertegenwoordigt, specifiek met behulp van een centraal Haudenosaunee (Iroquois)-symbool.
* Een blauwe fleur de lis, van het koninklijk huis Bourbon, die de Fransen voorstelt. (Het oorspronkelijke wapen waarop de vlag is gebaseerd had tot 1936 een bever in plaats van de fleur de lis.)
* Een rode roos van Lancaster, die de Engelsen voorstelt.
* Een klavertje, dat de Ieren voorstelt.
* Een distel, die de Schotten voorstelt.

## Geschiedenis

De vlag van Montréal is gebaseerd op zijn wapenschild. Het oorspronkelijke wapen werd in 1833 ontworpen door de eerste burgemeester van Montréal, Jacques Viger. Het was vergelijkbaar met de huidige versie met het verschil dat het rode kruis een andreaskruis was, een bever stond op de plaats van wat nu een fleur de lis is, en er was geen witte den. Het wapen werd herzien op 21 maart 1938.
Vier jaar voor het eerste hijsen van de herziene vlag vierde koning George V, de vorst van Canada, zijn Zilveren Jubileum (25e jaar op de troon) op maandag 6 mei 1935. Een artikel in de Montréal Gazette van 3 mei 1935 meldde dat het jubileumcomité van de stad een regel had ontdekt waardoor officiële wapenschilden van Britse bedrijven konden worden geïnterpreteerd in vlaggen. Volgens het artikel bereidde Montréal zich voor om op de jubileumdag van de koning voor de allereerste keer zijn eigen aparte vlag te hijsen, gebaseerd op het originele wapen van Jacques Viger.
In mei 1939 werd de vlag herzien met een symmetrisch kruis in plaats van een andreaskruis en een blauwe fleur de lis in plaats van een bever.
Op 12 februari 2017 kondigde burgemeester Denis Coderre van Montréal een wijziging aan van de vlag van Montréal om er een First Nations-symbool in op te nemen. De beslissing werd in 2017 genomen tijdens de 375e verjaardag van de stichting van de stad. Het symbool werd gekozen door de First Nations-gemeenschappen van Montréal, namelijk Haudenosaunee en Algonquin, hoewel er ook grote Inuit-, Métis- en Anishinaabeg-populaties zijn. De nieuwe vlag werd onthuld op 13 september 2017.
| Vlag van Montréal van 1935 tot 1939 | Vlag van Montréal van 1939 tot 2017 |
# Alec Van Hoorenbeeck

Alec Van Hoorenbeeck (Mortsel, 30 december 1998) is een Belgisch professioneel voetballer die bij voorkeur als centrale verdediger speelt. Hij staat onder contract bij de Belgische eersteklasser KV Mechelen, dat hem in het seizoen 2023/24 verhuurd heeft aan FC Twente. Eerder was hij al eens verhuurd aan KSK Heist en Helmond Sport.

## Carrière

Van Hoorenbeeck stroomde na zijn overstap van Beerschot AC in het seizoen 2019/20 door vanuit de jeugd naar het eerste elftal van KV Mechelen. Hij maakte zijn officiële debuut in de eerste ploeg op 24 augustus 2019 in de met 2-1 verloren uitwedstrijd tegen KV Oostende. Hij mocht in de basis starten om de geblesseerde Jules Van Cleemput te vervangen. Met het oog op meer speelkansen werd Van Hoorenbeeck na de winterstop uitgeleend aan KSK Heist, dat uitkomt in de Eerste klasse Amateurs. Hij speelde hier mee in 7 wedstrijden. Gedurende het seizoen 2020-2021 werd Van Hoorenbeeck uitgeleend aan de Nederlandse tweedeklasser Helmond Sport. Hij werd hier meteen een vaste basisspeler en miste dat seizoen geen enkele minuut in de competitie. Na afloop van zijn uitleenperiode keerde Van Hoorenbeeck terug naar Mechelen waar hij opnieuw aansloot bij het eerste elftal.
In het seizoen 2023-2024 werd Van Hoorenbeeck opnieuw uitgeleend, ditmaal aan de Nederlandse club FC Twente. Het gaat hier om een eenjarige huur, waar FC Twente tevens een optie tot koop heeft bedongen. Hij speelde voornamelijk als invaller en bij afwezigheid van centrale verdedigers Mees Hilgers of Robin Pröpper. De optie werd gelicht; eind maart 2024 tekende Van Hoorenbeeck een contract dat hem per 1 juli 2024 voor twee jaar aan FC Twente verbond, met een optie voor nog een jaar.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019/20 | KV Mechelen | Eerste klasse A | 1 | 0 | — | — | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| 2019/20 | → KSK Heist | Eerste klasse amateurs | 7 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 7 | 0 |
| 2020/21 | → Helmond Sport | Eerste divisie | 38 | 3 | 1 | 0 | — | — | — | — | 39 | 3 |
| 2021/22 | KV Mechelen | Eerste klasse A | 17 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 19 | 0 |
| 2022/23 | KV Mechelen | Eerste klasse A | 26 | 0 | 5 | 0 | — | — | — | — | 31 | 0 |
| 2023/24 | KV Mechelen | Eerste klasse A | 3 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| 2023/24 | → FC Twente | Eredivisie | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 17 | 0 |
| 2024/25 | FC Twente | Eredivisie | 12 | 1 | 2 | 1 | 0 | 0 | 5 | 1 | 19 | 3 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 120 | 4 | 10 | 1 | 1 | 0 | 6 | 1 | 137 | 6 |
# Stefanus van Keulen

Stefanus was van 690 tot 692/694 bisschop van Keulen. Zijn sterfdag zou 12 februari zijn geweest.
# Wiliame Katonivere

Wiliame Katonivere (Suva, 20 april 1964) is een Fijisch politicus namens de populistische partij FijiFirst. Sinds 12 november 2021 is hij de zesde president van Fiji. Ook is hij sinds 2013 de gouverneur van Macuata.

## Biografie

Katonivere is op 20 april 1964 geboren in Suva, de hoofdstad van Fiji. Hij is het zevende en laatste kind van Ratu Soso Katonivere en Samanunu Boteiviwa - beiden afkomstig uit Vanua Levu. Op 19-jarige leeftijd ging Katonivere het leger in, waarvoor hij onder andere naar Libanon werd uitgezonden ten tijde van de UNIFIL-missie.
Na een carrière van bijna dertig jaar in het leger werd Katonivere in 2013 politiek actief. Hij werd in 2013 verkozen tot gouverneur van Macuata - waarbij hij de opvolger van zijn oudere broer Aisea Katonivere werd, die eerder dat jaar was overleden.
Wiliame Katonivere werd in 2021 genomineerd als kandidaat van de populistische partij FijiFirst door premier Frank Bainimarama, terwijl Teimumu Kepa werd genomineerd door oppositie Whip Lynda Tabuya. Katonivere was in staat om de steun van een meerderheid van de parlementsleden te krijgen in de eerste stemronde en versloeg Kepa met 28 tegen 23 stemmen. Op 12 november 2021 legde hij zijn eed af en werd hij uitgeroepen tot zesde president van Fiji. Met zijn 57-jarige leeftijd was hij de jongste president van Fiji en bovendien een van de twee presidenten uit de Northern-divisie van Fiji.
* ↑ (en) Rabuka lauds appointment of Fiji’s new head of State. The Fiji Times. Geraadpleegd op 8 november 2022.
* ↑ (en) Ratu Wiliame Katonivere is Fiji’s next President. Fiji Village. Geraadpleegd op 8 november 2022.
* ↑ (en) Tui Macuata Is President Elect. Fiji Sun. Geraadpleegd op 8 november 2022.
Penaia Ganilau · Kamisese Mara · Josefa Iloilo · Epeli Nailatikau · George Konrote · Wiliame Katonivere
# Jan Willem Pieneman

Jan Willem Pieneman (Abcoude, 4 november 1779 – Amsterdam, 8 april 1853) was een Nederlandse kunstenaar die beschouwd moet worden als de grondlegger van de 19e-eeuwse schilderkunst. Hij brak met de gewoonte 17e-eeuwse schilders te kopiëren.

## Biografie

Pieneman werd aanvankelijk als koopman opgeleid maar deed ook een opleiding aan de Amsterdamse Stadstekenacademie. In 1805 werd hij aangesteld als tekenleraar aan de artillerie- en ingenieurs-opleiding in Amersfoort. In 1816 werd hij benoemd tot onderdirecteur van het na de slag bij Waterloo heropende Koninklijk Kabinet van Schilderijen in Den Haag. Van 1820 tot aan zijn overlijden in 1853 was hij directeur van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Amsterdam.
Van 1844 tot 1847 was hij daarnaast directeur van het toen in het Trippenhuis gevestigde Rijksmuseum. Hij wordt gezien als organisator en leraar van een groep jonge kunstenaars, waaronder Jozef Israëls. Hij is begraven in Amsterdam op begraafplaats De Nieuwe Ooster.
Pienemans zoon Nicolaas Pieneman (1809-1860) werd ook een bekende kunstenaar.

## Werken

Pieneman werd bekend met schilderijen waarop afbeeldingen uit de geschiedenis van Nederland zijn weergegeven. Zijn roem heeft hij te danken aan een schilderij dat hij tussen 1817 en 1818 voor de grote zaal van paleis Soestdijk maakte: De heldenmoed van de prins van Oranje bij Quatre-bras op 15 juni 1815. Hierop volgde in 1824 De slag bij Waterloo. Om de hertog van Wellington te schilderen reisde hij herhaaldelijk naar Engeland. Uit deze tijd dateren veel portretten.
* De prins van Oranje bij Quatre Bras (schets). Ca. 1817. Olieverf op doek, 54 x 77 cm. Amsterdam, Rijksmuseum.
* De slag bij Waterloo. 1824. Olieverf op doek, 576 x 836 cm. Amsterdam, Rijksmuseum.
* De aanvaarding van het Hoog Bewind. Ca. 1828. Olieverf op doek, 70 x 86,5 cm. Amsterdam, Rijksmuseum.
* Apollonius Jan Cornelis Lampsins van Swieten 1814 Olieverf op doek 127 X 102 Zeeuws maritiem muZEEum
* Portet van een biddende vrouw - Olieverf op doek op paneel. Particuliere collectie Nederland.
* Afbeelding uit boek Woerden in Slagtmaand MDCCCXIII (over de Ramp van Woerden) van Jan Meulman (1814) p. 113, etser W. van Senus
* Schilderij van graaf Uxbridge bij de Slag van Waterloo.
* Jonkheer Jan Willem Janssens (1762-1838). Gouverneur-generaal (1811-12), Ca 1815 - 1900.
* Pieter A. Scheen, samensteller en uitgever; Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950, Den Haag, 1969, ISBN 5 86028 015 7
# Carl Wilkinson

Carl Wilkinson (Bradford, 9 mei 1984) is een Britse dartsspeler die uitkomt voor de WDF. Hij haalde zijn tourkaart bij de PDC voor 2019/2020 door op de UK Q-School van 2019 als tweede te eindigen op de Order of Merit.
In 2023 versloeg Wilkinson bij de WDF British Classic onder meer Jelle Klaasen en Paul Mitchell onderweg naar de finale, waarin hij met 0-5 verloor van Luke Littler.
In 2024 won Wilkinson bij de WDF de Isle of Man Masters. Hij versloeg onder meer Paul Hogan en Antony Allen voordat Wilkinson in de final de nummer 1 geplaatst Neil Duff met 5-4 versloeg. In datzelfde jaar won hij ook de British Open. Wilkinson won van onder andere Nick Fullwell en Henry Coates om vervolgens in de finale met 5-2 te winnen van Jim McEwan.

## Resultaten op wereldkampioenschappen
### WDF
#### World Championship

* 2024: Laatste 16 (verloren van Thomas Junghans met 2–3)

## Externe link

* Player Profile Darts Database
# Little Caprice

Markéta Štroblová-Schlögl (Brno, 26 oktober 1988), beter bekend onder haar artiestennaam Little Caprice, is een Tsjechisch model, actrice en pornoactrice.
Štroblová debuteerde in 2009 als Lola in Sporty Teens en won diverse prijzen, waaronder twee AVN Awards in 2016.
In 2015 is ze getrouwd met de Oostenrijkse pornoacteur Markus Schlögl alias Marcello Bravo.
* ↑ (en) Little Caprice - About Me. Little Caprice. Gearchiveerd op 26 maart 2022. Geraadpleegd op 26 maart 2022.
* ↑ (cs) Markéta Kuča, Rozkošná brněnská herečka z filmů pro dospělé slaví úspěch: Little Caprice získala pornooscara. eXtra.cz (2 februari 2020). Gearchiveerd op 26 maart 2022. Geraadpleegd op 26 maart 2022.
* ↑ (de) Katharina Domiter, Wenn aus Porno Liebe wird.... Woman (26 maart 2017). Gearchiveerd op 26 maart 2022. Geraadpleegd op 26 maart 2022.
# Michelle Trachtenberg

Michelle Christine Trachtenberg (New York, 11 oktober 1985 – aldaar, 26 februari 2025) was een Amerikaans actrice. Ze was bekend voor haar rollen in onder meer de film Eurotrip en de televisieseries Buffy the Vampire Slayer en Gossip Girl.

## Loopbaan

Trachtenberg groeide in een Joods gezin op in Sheepshead Bay (Brooklyn) in New York City. Op driejarige leeftijd was ze al te zien in een reclamespot. Het jonge talent zou er meer dan honderd doen. Toen Trachtenberg vijf jaar oud was kreeg ze haar eerste rol, ze speelde Dinah Driscoll in een aflevering van Law and Order, aflevering God Bless the Child. Twee jaar later, in 1993 speelde ze in een aflevering van Clarissa Explains It All samen met Melissa Joan Hart.
Trachtenberg kreeg toen een rolletje in All My Children als Lily Benton Montgomery en in The Adventures of Pete and Pete, waar ze van 1994 tot 1996 verscheen als Nona Mecklenberg. In 1996 speelde ze in de film Harriet the Spy met Gregory Smith en Rosie O'Donnell, ze speelde daar de hoofdrol, Harriet M. Walsh. In 1999 kreeg Trachtenberg de rol aangeboden van Penny in Inspector Gadget. Op de set van All My Children kreeg ze van Sarah Michelle Gellar de rol aangeboden voor Dawn Summers, het zusje van Buffy in Buffy the Vampire Slayer. Ze speelde deze rol van 2001 tot 2003 en ze mocht in de serie de allerlaatste zin zeggen. Later speelde ze in de films Eurotrip (Jenny), Mysterious Skin (Wendy) en in Ice Princess (Casey Carlyle). In 2006 kreeg ze ook een gastrol in haar lievelingsserie House. Tussen 2008 en 2011 speelde ze in enkele afleveringen de rol van Georgina in de Amerikaanse tv serie Gossip Girl.
Op 26 februari 2025 overleed Trachtenberg op 39-jarige leeftijd. Haar moeder vond haar die dag in haar apartement, buiten bewustzijn. In de maanden voor haar dood had ze een levertransplantatie ondergaan.

## Discografie

* Buffy the Vampire Slayer Cast - Once More, with Feeling (2002) (gastzang)
# Open Source Vulnerability Database

De Open Source Vulnerability Database (OSVDB) is een database met informatie over kwetsbaarheden in computersystemen en netwerken. Deze database is gemaakt door de gemeenschap, en wordt ook door haar onderhouden. Het doel hiervan is, betrouwbare, gedetailleerde, up-to-date en onbevooroordeelde technische informatie te bieden over dit soort kwetsbaarheden in informatiebeveiliging. Het project achter de OSVDB bevordert een verbeterde en open samenwerking tussen bedrijven en individuen, waardoor overbodig werk voorkomen wordt en kosten bespaard kunnen worden omdat bedrijven zelf niet dergelijke databases hoeven bij te houden.
Het hart van OSVDB bestaat uit een relationele database, waarin diverse soorten informatie ten aanzien van kwetsbaarheden in de informatiebeveiliging in een algemene open toegankelijke bron beschikbaar zijn. Hierbij wordt gebruikgemaakt van een MySQL database backend en verschillende applicaties die hiervan gebruikmaken.
Omdat bedrijven de informatie van OSVDB voor hun commerciële diensten bleven gebruiken, is de dienst in 2016 stopgezet.
Een enigszins vergelijkbaar project is dat van de Common Vulnerabilities and Exposures (CVE).

## Geschiedenis

Het project werd in augustus 2002 opgestart tijdens de Blackhat en DEF CON conferenties door diverse bekenden uit de beveiligingsbranche, waaronder H. D. Moore en rain.forest.puppy. Op 31 maart 2004 werd de database officieel beschikbaar gesteld aan het algemene publiek, onder leiding van vooral andere mensen.
De Open Security Foundation (OSF) werd opgericht om de ondersteuning van dit project te waarborgen. Brian Martin (ook bekend onder de schuilnaam Jericho), Chris Sullo (van Nikto) en Jake Kouns zijn projectleiders van het OSVDB project.
Het project is in april 2016 gestopt en de database is niet langer te benaderen.

## Proces van verwerking van nieuwe informatie

Rapporten over kwetsbaarheden, adviezen hierover en exploits die op diverse maillijsten rondgestuurd worden krijgen een nieuwe pagina en toevoeging aan de database. Deze toevoeging bestaat enkel uit een titel en links naar informatie op andere maillijsten die over informatiebeveiliging gaan. In dit stadium bevat de pagina nog geen gedetailleerde beschrijving van de kwetsbaarheid. Nadat de toevoeging zeer uitgebreid onderzocht, geanalyseerd en verfijnd is, worden een beschrijving ervan, en van de oplossingen en verdere notities toegevoegd aan de pagina. Vervolgens wordt de informatie door andere medewerkers van OSVDB langsgelopen en eventueel gecorrigeerd en aangevuld, en wordt de titel ook gecontroleerd. Zodra de versie van de pagina stabiel wordt geacht, wordt deze ook gepubliceerd. OP dat moment is de pagina zichtbaar voor het publiek.