OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# QNodesOS

QNodesOS is het eerste besturingssysteem voor het koppelen van kwantumcomputers. Het is gebaseerd op de combinatie van een netwerk verwerkingseenheid (CNPU) met een kwantumnetwerk verwerkingseenheid (QNPU).

## Algemeen

De ontwikkeling van QNodesOS is een initiatief van de Quantum Internet Alliance met als leden de Technische Universiteit Delft, QuTech, de Universiteit van Innsbruck, INRIA en CNRS. Eén van de directieleden is professor Stephanie Wehner die in 2019 de Ammodo Science Award won.
De ontwikkelaars van Quantum Internet Alliance streven ernaar om kwantumcomputers tegen 2030 te integreren in een wereldwijd schaalbaar kwantuminternet. Ze verwachten hierdoor verbeteringen te kunnen realiseren in de gebieden van veilige communicatie tot medisch onderzoek en de ontwikkeling van gepersonaliseerde geneesmiddelen.

## Functionaliteit

De doelstelling van QNodesOS is om kwantuminternettechnologie en het programmeren van toepassingen op meerdere kwantumprocessoren te vereenvoudigen. Dit gebeurt door de applicatieontwikkeling te ontkoppelen van kwantumgeheugenbeheer en verstrengelingsverzoeken. Het besturingssysteem ondersteunt onder meer berichtenverkeer en coördinatie van kwantumverstrengeling tussen knooppunten.

## Gebruik

De application software development kit is open-source en beschikbaar op GitHub. De QNodeOS broncode is geen open source.

## Bronverwijzing
### Bronnen

* Onderzoekers van QIA ontwikkelen eerste besturingssysteem voor quantumnetwerken. Technische Universiteit Delft (12 maart 2025).
* (en) C. Delle Donne, M. Iuliano, B. van der Vecht, G. M. Ferreira, H. Jirovská, T. J. W. van der Steenhoven, A. Dahlberg, M. Skrzypczyk, D. Fioretto, M. Teller, P. Filippov, A. R.-P. Montblanch, J. Fischer, H. B. van Ommen, N. Demetriou, D. Leichtle, L. Music, H. Ollivier, I. te Raa, W. Kozlowski, T. H. Taminiau, P. Pawełczak, T. E. Northup, R. Hanson en S. Wehner, An operating system for executing applications on quantum network nodes. Nature (12 maart 2025).

### Referenties

* ↑ Stephanie Wehner wint Ammodo Science Award. Technische Universiteit Delft. Gearchiveerd op 19 juli 2019. Geraadpleegd op 19 juli 2019.
* ↑ (en) An operating system for executing applications on quantum network nodes - Code availability. Nature (12 maart 2025).
# Imstenraderbos

Het Imstenraderbos is een hellingbos dat zich bevindt tussen de buurtschappen Benzenrade en Imstenrade in Nederlands Zuid-Limburg in de gemeente Heerlen.
In het Imstenraderbos zijn drie wandelroutes uitgezet.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk besloeg dit bos 29 hectare en was eigendom van de gemeente Heerlen.
Tot ongeveer 1800 behoorde het bos bij een landgoed. De grensstenen die het bezit markeren herinneren hier nog aan.
In 1908 bouwde een rijke reder aan de rand van het plateau een kasteelachtige villa, in de volksmond Kasteel Imstenrade genoemd, die omgeven wordt door een tuin uit 1928. Het pand was later in handen van de missiezusters die er een kapel en een klooster bijbouwden. Het gebied wordt omringd door oud landbouwgebied.
In 2010 werd het gebied, nu in totaal 65 hectare bedragend, overgedragen aan de Vereniging Natuurmonumenten. Op 16 hectare braakliggende grond werd nieuw bos aangeplant.

## Geografie

Dwars door het bos, van zuidoost naar noordwest, loopt de Benzenraderbreuk die ook bovengronds is waar te nemen. In het noordwesten van het gebied, bij de Benzenraderhof, ontspringt de Geleenbeek. Het bos bevindt zich op de steile helling van de grub waarin deze beek tevoorschijn komt. In de hellingen waren vroeger kleinschalige groeven voor kalk, zand en grind in bedrijf.
Ten westen van het bos ligt in een graft de Benzenradergroeve.
In het bos bevindt zich het hoogste punt van de gemeente Heerlen: 197 meter boven NAP.

## Flora en Fauna

Het betreft een eeuwenoud loofbos met eik en beuk. Tot de flora behoort Slanke sleutelbloem, Bosereprijs en Eenbes, welke groeien op kalkrijke lössbodem.

## Bouwwerken

* Aan de rand van het bos staat de Kruiskapel.
* In het noordelijke deel van het bos staat de Mariakapel nabij De Euren.

## Galerij

* Imstenraderbos. Op de hellingen zijn trappen aangelegd.
* Omgevallen boom in het Imstenraderbos.

## Externe link

* Natuurmonumenten: Imstenraderbos
# Heilig-Hartkapel (Benzenrade)

De Heilig-Hartkapel is een kapel in Benzenrade in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Heerlen. De kapel staat midden in de plaats aan de kruising van straten van Benzenrade. De kapel staat op de noordelijke rand van het Plateau van Ubachsberg en ten zuidwesten snijdt het Droogdal de Dael in op dit plateau.
De kapel is gewijd aan het Heilig Hart van Jezus. Eens in de drie jaar doet de sacramentsprocessie vanuit Welten de kapel aan als rustaltaar. De Buurtvereniging Benzenrade beheert de kapel.

## Geschiedenis

Vanaf 1921 was Welten een zelfstandige parochie en zou men ook met de sacramentsprocessie langs Benzenrade komen. Door de pastoor werd een groot kruisbeeld voorgesteld, maar uit eindelijk besloot men om een kapel te bouwen.
In het voorjaar van 1924 begon men met de bouw van de kapel op de plaats van de Kikkerpoel. In de kapel werden brokken kalksteen gebruikt die afkomstig waren van de kalkbranderij Klinkers (later Kurvers) uit Droogdal de Dael. Op 15 augustus 1925 werd op Maria Hemelvaart de kapel door de pastoor ingewijd.
In 2019 kreeg de kapel nieuwe glas-in-loodramen die op 25 augustus 2019 werden ingezegend met een heilige mis ter plaatse.

## Bouwwerk

De in Kunradersteen opgetrokken kapel staat op een rechthoekig plattegrond en wordt gedekt door een zadeldak met zwarte dakpannen met voor de ingang een afdak op twee zuilen. Het zadeldak heeft een hol gebogen dakvoet en midden op de nok van de kapel staat een dakruiter die bekroond wordt door een kruis. Hoog in de achtergevel is een rond venster aangebracht en de zijgevels hebben elk een rondboogvenster met kleurrijk glas-in-lood. De frontgevel bevat de rechthoekige toegang tot de kapel die wordt afgesloten met een dubbele rechthoekige toegangsdeur.
Van binnen is de kapel wit gepleisterd en heeft het een tongewelf van schrootjes. Tegen de achterwand is op een verhoging van drie treden het grote houten altaar geplaatst dat afkomstig is uit de kerk van Welten. Op het altaar staat een polychroom Heilig Hartbeeld dat een Christusfiguur afbeeldt die zijn rechterhand zegenend opgeheven houdt en met zijn linkerhand naar voren wijst. In zijn handen zijn de stigmata te zien en op zijn borst het Heilig Hart. Links en rechts van het altaar zijn beelden geplaatst, waarbij het linkerbeeld Maria met kindje Jezus toont en het rechter beeld een Heilig hartbeeld betreft. Boven het altaar is ter hoogte van het gewelf een muurschildering aangebracht.
# Rufus Sewell

Rufus Frederik Sewell (Twickenham, Londen, 29 oktober 1967) is een Engels acteur, vooral bekend van zijn hoofdrol in de film Dark City.

## Korte biografie

Rufus Sewell werd geboren in Twickenham, een buitenwijk in het zuidwesten van Londen. Zijn ouders gingen uit elkaar toen hij vijf jaar was, waarna Rufus en zijn broer Caspar door hun moeder werden grootgebracht. Hij ging naar de Orleans Park School en daarna naar de Central School of Speech and Drama.
In 1993 speelde hij in de BBC-televisieserie Middlemarch en op het toneel bij het Royal National Theatre. Tot de dag van vandaag wisselt hij film- en theaterwerk met elkaar af.
Toen Sewell optrad in een productie op Broadway in New York, werd hij door Jerry Bruckheimer benaderd om de rol van Jacob Hood in Eleventh Hour te gaan spelen; dat stond Sewell wel aan, want hij was het (zoals hij beweerde) beu om steeds maar een slechterik te vertolken. Hij speelde zodoende van 2008 tot en met 2009 Jacob Hood in deze serie. In de KRO detective-maand 2011 was hij ook te zien in een hoofdrol, in de driedelige tv-productie Inspector Aurelio Zen.

## Beknopte filmografie

* Biblioteca Nacional de España: XX1393348
* Bibliothèque nationale de France: cb140669106 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058520481206706
* Gemeinsame Normdatei: 135732395
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1474 8544
* Library of Congress Control Number: no00017365
* MusicBrainz: 6312d339-e28d-4c09-95cd-1c47db25521d
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0029668
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007446841105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001631263
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 173307167
* SNAC: w6rj5f7k
* Système universitaire de documentation: 070844607
* Virtual International Authority File: 72618211
* WorldCat: E39PBJtCGmQvQptryC7GcGbGHC
# Gülgöze (Midyat)

Gülgöze (Aramees: ܝܘܪܕܐ, Iwardo) is een dorp ten oosten van de stad Midyat gelegen in de regio Tur Abdin. Het dorp speelde een significante rol tijdens de Aramese Genocide waarbij het als één van de enige dorpen succesvol heeft kunnen verzetten tegen de aanvallen van Ottomaanse en Koerdische soldaten.

## Geschiedenis

De oorspronkelijke benaming van het dorp is Iwardo wat 'bron van de roos' betekent in het Aramees.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog bestond het dorp uit 200 Aramese families behorend tot de Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië. Ten tijde van de Aramese genocide van 1915 was Iwardo een safe haven voor Aramese christenen. Veel mensen uit andere Aramese dorpen zoals Habasnos, Midyat, Bote, Keferze, en Kafro vluchtten naar het dorp. Toen Turkse en Koerdische soldaten naar het dorp dreigden te komen werd er een militie opgericht onder leiding van Masud Mirza en Gallo Shabo.
Het dorp heeft drie kerken die in gebruik zijn: Mart Shimuni, Mor Hadshabo en Yoldath Aloho.

## Bevolking

Er woonden in 2016 nog zo'n 12 Aramese families in het dorp, de rest is gevlucht naar landen als: Nederland, Australië, België, Amerika, Zweden, Duitsland, Libanon en Frankrijk

## Economie

Er wordt in het dorp graan, fruit en wijn geproduceerd en ook wordt er veel in vee gehandeld.
* ↑ https://www.nufusune.com/158109-mardin-midyat-gulgoze-mahallesi-nufusu
# Yvette (boot)

De Yvette is een grijsgeschilderde houten vlet waarmee tijdens de Tweede Wereldoorlog vijf mensen naar Engeland zijn gevaren. De Yvette is, naast de incomplete kano van de gebroeders Peteri, de enige door Engelandvaarders gebruikte boot die bewaard is gebleven. Het vaartuig wordt sinds 1964 geëxposeerd in Oorlogsmuseum Overloon.
De Yvette is 5,50 meter lang en heeft een platte bodem, zwaarden en een mast met een gaffeltuig. Zij werd zeewaardig gemaakt door Pieter Barends (1900-1947). In de lente van 1941 moesten de inwoners van Den Helder vertrekken om ruimte te maken voor de Kriegsmarine. Eerst verhuisde Barends met vrouw en zoontje naar een huisje bij de duinen en niet veel later naar Krommenie. Daar 'knutselde' hij aan bootjes, niet alleen aan de Yvette maar ook aan een jol voor Bob Gazan en Jan Robert Kievits uit het Gooi. Door zijn vroegere werk had hij goede contacten om aan zeildoek en ander materiaal te komen.

## 1943

Op 29 april 1943 werd de Yvette door schipper Kees Koole en zijn schip, de Nooit Volmaakt, via de Schie en over de Brielse Maas naar een kreek bij Brielle gebracht. Aan boord had hij Engelandvaarders Hein Kaars Sijpesteijn, Jan Bartlema en zijn vrouw Yvette Bartlema-Sanders, Hein Louwerse en Henning Meyer, met hulp van Kees Koole, verstopt onder aardappelzakken. Zij stapten in de Yvette, roeiden naar zee, deden de motor, zeilden een stuk en bereikten op 2 mei de Engelse kust. Daar werden ze opgemerkt door een konvooi. Ze streken hun zeil en hesen de Nederlandse vlag. Het konvooi bleek uit Engelse schepen te bestaan. Ze werden aan boord genomen en werden bij Sheerness aan wal gezet.

## 1953

De Yvette heeft weer dienstgedaan tijdens de watersnood van 1953.

## 1964

In 1964 werd de Yvette gerestaureerd en sindsdien wordt het vaartuig tentoongesteld in het Nederlands Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum Overloon in Overloon.

## Yvette II

Ton Koole, de zoon van Kees Koole, financierde het maken van een kopie van de Yvette en hielp met het restaureren van de Nooit Volmaakt. Het was de bedoeling dat drie kleinkinderen van de oorspronkelijke passagiers met twee redacteuren van de Telegraaf en de voorzitter van het V fonds, Robert Croll, in april 2014 met de Yvette II naar Engeland zouden oversteken, als eerbetoon aan de voormalige Engelandvaarders. Het bootje werd in Wormerveer gebouwd door Bart Jan Bats. De Zr. Ms. Urania, een zeilend opleidingsschip van de Koninklijke Marine, ging als begeleiding mee.
De Yvette II werd bij Navilex in Loosdrecht te water gelaten; de eerste proefvaart vond eind maart plaats. De Yvette is getuigd met een 12m$^2$ zel van de sharpie 129 van Cor van Wijk en kreeg voor de overtocht een oude 6 pk Archimedesmotor.
Na nog enkele proefvaarten werd de Yvette II naar Hellevoetsluis gebracht waar zij op 17 april mogelijk zou vertrekken. Ook de gerestaureerde Nooit Volmaakt lag aan de kade. Er stond echter windkracht 5 en er werd op een beter moment gewacht. Op maandag 21 april, tweede paasdag, vertrok de Yvette II en woensdag 23 april kwam zij behouden in Ramsgate aan.
* telegraaf.nl dd 4 januari en 22 maart 2014: over de Yvette II
# Roscello Vlijter

Roscello Vlijter (Paramaribo, 1 januari 2000) is een Surinaams voetballer die als aanvaller voor Riteriai speelt.

## Carrière

Roscello Vlijter speelde in de jeugd van het Surinaamse SV Robinhood, waarna hij in 2016 naar Nederland vertrok om bij Feyenoord in de jeugdopleiding te spelen. In 2019 vertrok hij transfervrij naar Telstar, waar hij een contract voor een jaar tekende.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019/20 | Telstar | Nederland | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Bijgewerkt op 8 september 2019 ||||||||||

### Interlandcarrière

Roscello Vlijter speelde voor verschillende Surinaamse vertegenwoordigende jeugdelftallen. Zo was hij met Suriname onder 17 in 2017 actief op het CONCACAF-kampioenschap onder 17 in Panama, en in 2018 met Suriname onder 20 op het CONCACAF-kampioenschap onder 20 in de Verenigde Staten. In 2019 werd hij voor het eerst geselecteerd voor het nationale elftal van Suriname. Hij debuteerde op 5 september 2019, in de met 1-2 gewonnen uitwedstrijd tegen Dominica in de CONCACAF Nations League 2019/20 Divisie B.
Interlands van Roscello Vlijter voor Suriname :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij Telstar ||||||
| 1. | 5 september 2019 | Dominica − Suriname | 1 – 2 | CONCACAF Nations League 2019/20 | 0 |
* ↑ Profiel Transfermarkt. Geraadpleegd op 8 september 2019.
* ↑ Profiel Soccerway. Geraadpleegd op 8 september 2019.
* ↑ Lambers, Milo, Telstar verwelkomt vier nieuwe spelers; jeugdspelers van Feyenoord, AZ, FC Utrecht en Cambuur. Noordhollands Dagblad (28 juni 2019). Geraadpleegd op 8 september 2019.
# Gelekoortsmug

De gelekoortsmug of denguemug (Aedes aegypti, synoniem: Stegomyia aegypti) is een tweevleugelig insect uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De soort komt voor in de tropen en subtropen en is een overbrenger van onder andere gele koorts, dengue, Riftdalkoorts, het Chikungunya-virus en het zikavirus.

## Kenmerken

De gelekoortsmug is 3 tot 4 millimeter groot en donkerkleurig met witte strepen op de poten en een witte tekening op het halsschild (scutum). De zuigsnuit is zwart. Alleen het vrouwtje steekt na de bevruchting en zuigt bloed van zoogdieren en vogels. Het bloed is nodig als eiwitvoorziening voor de eiontwikkeling. Het vrouwtje kan gedurende de hele dag steken, maar heeft een voorkeur voor steken tijdens de avondschemering.

## Levenswijze

De eitjes worden afgezet in stilstaand water. Het vrouwtje wordt aangetrokken door signaalstoffen afkomstig van in het water levende microben, zoals nonaanzuur, myristinezuur, 2-nonanol met de methylesters. De larve ontwikkelt zich in het water, waarin ze viermaal vervelt en zich ten slotte verpopt. De pop is beweeglijk, zit in het water en komt na ongeveer twee dagen uit.

## Verspreiding

De gelekoortsmug komt oorspronkelijk uit Afrika, maar komt ook voor in andere tropische gebieden. Ze is onder andere in Australië door mensen ingevoerd. Vroeger kwam de mug met zeilschepen ook in Europa terecht. De soort kan hier niet overleven omdat de eitjes niet bestand zijn tegen winters in een gematigd klimaat. Alleen in Portugal, Georgie, Turkije, Italië en in de Balkanlanden hebben ze zich wel kunnen vestigen.

## Ziekteverspreider

De gelekoortsmug staat bekend om het verspreiden van gele koorts, dengue, het zikavirus en het Chikungunya-virus.
# Thomas Graftdijk

Thomas Graftdijk (Amsterdam, 14 juni 1949 – Preggio (Italië), 10 februari 1992) was een Nederlandse dichter, prozaschrijver en literair vertaler.

## Biografie

Thomas Graftdijk was, met Dirk Ayelt Kooiman, oprichter van de tijdschriften Soma (in 1968) en De Revisor (in 1974). Hij vertaalde werk van Elias Canetti, Hermann Hesse, Rainer Maria Rilke en Franz Kafka. Postuum verschenen van hem vertalingen van het werk van Friedrich Nietzsche, Sigmund Freud, en Thomas Mann.

## Jurylidmaatschappen

* 1971 – Prozaprijs van de gemeente Amsterdam (uitgereikt aan H.C. ten Berge voor Een geval van verbeelding)
* 1973 – Herman Gorterprijs (uitgereikt aan Habakuk II de Balker voor De gloeilampen, De varkens)
# Gjivai Zechiël

Gjivai Zechiël (Rotterdam, 1 juni 2004) is een Nederlands voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt. Hij staat tot medio 2028 onder contract bij Feyenoord.

## Clubcarrière
### Beginjaren

Zechiël groeide op in Rotterdam, alwaar hij actief was in de jeugd van Swift Boys en Xerxes DZB, waarna hij door Sparta Rotterdam werd opgepikt. Hier speelde hij tot 2018 in de jeugdopleiding. In 2018 maakte hij de overstap naar de Feyenoord Academy. Hier doorliep hij de laatste jaren van de jeugdopleiding.
In aanloop naar het Eredivisieseizoen 2023/24 draaide hij mee in de voorbereiding van het elftal van Arne Slot. Op 27 augustus 2023 maakte Zechiël zijn officiële debuut voor Feyenoord, in de thuiswedstrijd tegen Almere City. Deze wedstrijd werd met 6-1 gewonnen. Gedurende de rest van het seizoen moest Zechiël het voornamelijk hebben van minuten in Feyenoord Onder-21 en in de UEFA Youth League met Onder-19. Na een zware blessure aan het eind van het seizoen 2023/24 mocht Zechiël zich in de voorbereiding op het nieuwe seizoen bewijzen voor de nieuwe trainer Brian Priske. Zo speelde hij mee in de oefenwedstrijden tegen Dordrecht, Genk en Benfica.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2023/24 | Feyenoord | Eredivisie | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| Clubtotaal | Clubtotaal | Clubtotaal | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
Bijgewerkt op 29 juli 2024

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Feyenoord |
| KNVB Beker | 1x | 2023/24 |
| Johan Cruijff Schaal | 1x | 2024 |
# Mixomyrophis

Mixomyrophis is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slangalen (Ophichthidae).

## Soort

* Mixomyrophis longidorsalis Hibino, Kimura & Golani, 2014
* Mixomyrophis pusillipinna McCosker, 1985
* ↑ (en) Mixomyrophis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Wielersport op de British Empire Games 1938

Wielersport is een van de sporten die beoefend werden tijdens de British Empire Games 1938 in Sydney, Australië. Er waren enkel wedstrijden georganiseerd voor mannelijke deelnemers; drie op de baan en een wegwedstrijd van 100 kilometer.

## Uitslagen

| Discipline | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| Baan ||||
| Scratch | William Maxfield | Ray Hicks | Syd Rose |
| Sprint | Dunc Gray | Bob Porter | George Giles |
| Tijdrit | Bob Porter | Tasman Johnson | Ernest Mills |
| Weg ||||
| Wegwedstrijd | Hennie Binneman | John Brown | Ray Jones |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Australië | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 2 | Engeland | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 3 | Zuid-Afrika | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 4 | Nieuw-Zeeland | 0 | 1 | 1 | 2 |
| Totaal | Totaal | 4 | 4 | 4 | 12 |
* Uitslagen via gbrathletics.com
1934 · 1938 · 1950 · 1954 · 1958 · 1962 · 1966 · 1970 · 1974 · 1978 · 1982 · 1986 · 1990 · 1994 · 1998 · 2002 · 2006 (baan - weg) · 2010 · 2014 · 2018 · 2022 · 2026
Atletiek · Boksen · Bowls · Roeien · Schoonspringen · Wielersport · Worstelen · Zwemmen
# Walter Macfarren

Walter Cecil Macfarren (Londen, 28 augustus 1826 – Londen, 2 september 1905) was een Engels componist, pianist en muziekpedagoog.

## Levensloop

Macfarren was de zoon van toneelschrijver en librettist George Macfarren Sr. en de jongere broer van een van de belangrijkste Victoriaanse componisten, Sir George Macfarren.
In 1836 werd hij lid van het koor van de Westminster Abbey. Vanaf 1842 studeerde hij muziek aan de Royal Academy of Music waar hij leerling was van zijn broer en van Cipriani Potter. Hij werkte van 1846 tot en met 1903 als pianodocent aan de Royal Academy of Music. Zijn bekendste studenten waren Tobias Matthay, Stewart Macpherson, Hermann Löhr en Henry Wood.
Zijn enorme hoeveelheid pianostukken zijn melodieus, beminnelijk en niet ambitieus. Zoals veel Engelse muzikanten van zijn generatie was Mendelssohn zijn grote voorbeeld. Als student componeerde hij een pianoconcert in B-mineur, uitgevoerd in 1845 maar nu verloren. Zijn enige bestaande werk voor piano en orkest is het Concertstück. Hij droeg het op aan een van zijn leerlingen, Nanette Kuhe, dochter van Wilhelm Kuhe, een prominente Duitse immigrant die het Brighton Musical Festival (1871-1882) oprichtte en leidde. Naar alle waarschijnlijkheid heeft Nanette het werk in Brighton voor het eerst uitgevoerd in 1881.
Verder schreef Macfarren een symfonie in Bes, 8 concertouvertures, twee sonates voor viool en piano, kerkmuziek, andere religieuze muziek, madrigalen, meerstemmige liederen en solo-liederen. Hij gaf ook veel muziek uit van Beethoven en Mozart.

## Bronvermelding

* Temperley, Nicholas. (2009) Booklet Benedict and MacFarren. Hyperion Records
* Temperley, N.M.; Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 6
# Ethadophis

Ethadophis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slangalen (Ophichthidae).

## Soorten

* Ethadophis akkistikos McCosker & Böhlke, 1984
* Ethadophis byrnei Rosenblatt & McCosker, 1970
* Ethadophis merenda Rosenblatt & McCosker, 1970
* ↑ (en) Ethadophis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Herpetoichthys

Herpetoichthys is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slangalen (Ophichthidae).

## Soort

* Herpetoichthys fossatus (Myers & Wade, 1941)
* Herpetoichthys regius (Richardson, 1848)
* ↑ (en) Herpetoichthys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Herpetoichthys regius

Herpetoichthys regius is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slangalen (Ophichthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Richardson.
* ↑ (en) Herpetoichthys regius op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Herpetoichthys regius. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.