OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Irene (orkaan, 2011)

Irene is een tropische cycloon die vanaf 14 augustus 2011 over de Caraïben trok en naar de oostkust van de Verenigde Staten doorstootte tot de orkaan op 29 augustus volledig was afgezwakt.
De avond van 20 augustus nam een groot gebied van lage luchtdruk een dusdanig vorm aan dat het werd erkend als tropische cycloon. Het trok over de Benedenwindse Eilanden op 21 augustus. Orkaan en stormwaarschuwingen zijn van kracht in Puerto Rico, Hispaniola, de Maagdeneilanden en andere Caribische eilanden in deze lijn. Op 22 augustus zwol Irene aan tot orkaankracht (Categorie 1) met windsnelheden tot 120 km/h en een luchtdruk van 987 mbar. Hiermee werd het de eerste orkaan van het seizoen. Op 24 augustus zwol Irene aan tot orkaan van categorie 3. Op Puerto Rico heeft Irene voor meer dan US$152 miljoen aan schade aangericht en de schattingen voor de totale schade loopt op tot US$500 miljoen. De burgemeester van New York Michael Bloomberg liet op vrijdag 26 augustus kwetsbare wijken ontruimen. Minstens 250.000 mensen verlieten hun huis, de eerste keer dat zo'n maatregel genomen wordt. Kwetsbare zones bevinden zich in Brooklyn, Queens, Staten Island en het zuiden van Manhattan.
Het dodental eindigde op 49 met bijkomend 12 indirect gerelateerde overlijdens en de schade in de Verenigde Staten liep op tot 16,6 miljard dollar.
* ↑ (es) Los daños ascenderían a $500 millones. El Nuevo Dia (25-08-2011). Gearchiveerd op 29-7-2012. Geraadpleegd op 25-08-2011.
* ↑ Dodental Irene opgelopen naar 46 (ad.nl)
# Yvonne Waegemans

Yvonne Waegemans (Lokeren, 29 maart 1909 – Wilrijk, 1 januari 1991) i-was een Belgische sprookjesschrijfster. Haar verhalen hebben vaak kabouter Patjoepelke in de hoofdrol.

## Biografie

Waegemans werd geboren in Lokeren in een eenvoudig gezin. Haar vader maakte paardengarelen, haar moeder stierf toen ze drie was. Ze groeide op in een tijd waarin meisjes vooral werden opgevoed om later huismoeder te worden. Haar opleiding bij de zusters van O.L.Vrouw Presentatie eindigde dan ook toen ze vijftien jaar oud was. Vervolgens ging ze aan de slag als boekhoudster in de vellenfabriek Hoedhaar.
Al op jonge leeftijd was schrijven een passie voor Waegemans. Tijdens het interbellum was het genre van jeugdboeken nog vrijwel onbestaand. Zij werd een pionier. Waegemans was een zeer productieve schrijfster en liet een indrukwekkend oeuvre na van verhalen en toneelwerken, die in Vlaanderen duizenden lezers en opvoeringen hadden. Ze hield van kinderen maar bleef zelf kinderloos.
Haar personnage Patjoepelke was een kabouter die, na een overstroming (van de Durme) bij de Krulbaardkabouters terechtkwam. Uiteindelijk keert hij terug naar de 'Molsbergen' (gebaseerd op het Molsbroek in Lokeren). Daar ontmoet Yvonne hem en vertelt hij haar zijn kabouterverhalen..
Waegemans was christelijk geïnspireerd maar behandelde later belangrijke thema's zoals abortus: haar verhaal Katelijne gaat over een jonge vrouw die zwanger wordt gemaakt door haar baas.
In 1964 leidde zij ook een kunsttentoonstelling in 'De Trapzaal' van Huize Geertrui te Lokeren in. Zo werden op 12 december Jeanne De Dijn en Chris Metdepettingen door haar met lovende woorden ingeleid tijdens deze expositie. Zij prees toen ook Anton Vlaskop, die Yvonne bij aanvang aankondigde, voor zijn dichtbundel 'Glimlach Lieve'.
In Mortsel, waar zij begin van de jaren zeventig woonde, stichtte zij de kunstkring 'Sirkel'.
In de jaren tachtig werd ze minder populair. Ze was een product van het katholieke Vlaanderen wat als ouderwets werd beschouwd en minder aantrekkelijk. Ze werkte tot haar pensioen als ambtenaar op het ministerie van Cultuur.
De stad Lokeren, met als burgemeester Hilaire Liebaut, organiseerde voor haar 75e jaar een viering met o.a. de tentoonstelling 'Yvonne Waegemans 75 jaar' in de stedelijke bibliotheek. Een gelegenheidsprogramma onder leiding van Eddy Picavet had plaats in de stadsfeestzaal van het Cultureel Centrum op het Kerkplein te Lokeren. Op haar 80e verjaardag werd Yvonne Waegemans gevierd in haar toenmalige woonplaats, Mortsel en kreeg ze 80 rozen van het gemeentebestuur.
Waegemans overleed op 1 januari 1991. Op 29 maart 2009 vierde Lokeren haar 100ste verjaardag met een verschillende activiteiten, waaronder een tentoonstelling in de stedelijke openbare bibliotheek, een literaire wandeling en een sprookjesboom. Patjoepelke kreeg een bronzen standbeeld in het Molsbroek. In het bezoekerscentrum van het Molsbroek te Lokeren ging in 2017 ook een tentoonstelling door over Yvonne Waegemans. Haar nazaten waren ook aanwezig bij de opening van deze expostie.
# Michael Schaap

Michael Schaap (Amsterdam, 10 september 1968) is een Nederlands documentairemaker, programmamaker en regisseur. In 1991 studeerde hij af in politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en in 1996 aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, (Nederlandse Filmacademie). Daarna werkte hij meerdere jaren bij de VARA en de VPRO als programmamaker.
Bekend werd hij in 2009 met zijn documentaire De Viagraman. In 2013, 2014 en 2016 maakte hij drie series van De Hokjesman, waarin hij op antropologische zoektocht ging naar de subculturen die er in Nederland zijn.
Michael Schaap is van Joodse afkomst en spreekt zich uit tegen het verwijderen van de voorhuid bij jongetjes. In 2005 maakte hij de documentaireaflevering Mama, waarom ben ik besneden? voor de serie Het Geluk van Nederland.
In 2016 was De Hokjesman genomineerd voor de Zilveren Nipkowschijf, maar in juni werd Zondag met Lubach de uiteindelijk uitgekozen winnaar. Op Twitter noemde de programmamaker de jury "de enige echte verliezer". Op 21 en 22 september 2017 was Schaap dagvoorzitter van het 38e symposium van de Leidse Veerstichting.

## Werkzaamheden

Hij werkte onder andere als programmamaker voor:
* Het Geluk van Nederland, VPRO
* Levi & Sadeghi, VPRO
* Lopende Zaken, VPRO
* Waskracht!, VPRO
* Veldpost, VPRO
* Circus Pavlov, VARA
* De Wereld Draait Door, VARA
* De Hokjesman, VPRO, 2013–2016
* ↑ Michael Schaap – Studium Generale Universiteit Utrecht. www.sg.uu.nl (22 december 2015). Gearchiveerd op 1 februari 2023. Geraadpleegd op 1 februari 2023.
* ↑ Mama, waarom ben ik besneden?. VPRO. Gearchiveerd op 21 januari 2018. Geraadpleegd op 21 januari 2018.
* ↑ Hokjesman Michael Schaap vindt jury Nipkowschijf 'enige echte verliezer'. Nu.nl. Gearchiveerd op 4 december 2020.
* ↑ Veerstichting >> Michael Schaap (dagvoorzitter). veerstichting.nl. Gearchiveerd op 22 januari 2018.
* Gemeinsame Normdatei: 106715521X
* Virtual International Authority File: 314860081
* WorldCat: E39PBJrKYmbHP4V4yv7CtpVDMP
# Michael Schaap

Michael Schaap (Amsterdam, 10 september 1968) is een Nederlands documentairemaker, programmamaker en regisseur. In 1991 studeerde hij af in politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en in 1996 aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (Nederlandse Filmacademie). Daarna werkte hij meerdere jaren bij de VARA en de VPRO als programmamaker.
Bekend werd hij in 2009 met zijn documentaire De Viagraman. In 2013, 2014 en 2016 maakte hij drie series van De Hokjesman, waarin hij op antropologische zoektocht ging naar de subculturen die er in Nederland zijn.
Michael Schaap is van Joodse afkomst en spreekt zich uit tegen het verwijderen van de voorhuid bij jongetjes. In 2005 maakte hij de documentaireaflevering Mama, waarom ben ik besneden? voor de serie Het Geluk van Nederland.
In 2016 was De Hokjesman genomineerd voor de Zilveren Nipkowschijf, maar in juni werd Zondag met Lubach de uiteindelijk uitgekozen winnaar. Op Twitter noemde de programmamaker de jury "de enige echte verliezer". Op 21 en 22 september 2017 was Schaap dagvoorzitter van het 38e symposium van de Leidse Veerstichting.

## Werkzaamheden

Hij werkte onder andere als programmamaker voor:
* Het Geluk van Nederland, VPRO
* Levi & Sadeghi, VPRO
* Lopende Zaken, VPRO
* Waskracht!, VPRO
* Veldpost, VPRO
* Circus Pavlov, VARA
* De Wereld Draait Door, VARA
* De Hokjesman, VPRO, 2013–2016
* ↑ Michael Schaap – Studium Generale Universiteit Utrecht. www.sg.uu.nl (22 december 2015). Gearchiveerd op 1 februari 2023. Geraadpleegd op 1 februari 2023.
* ↑ Mama, waarom ben ik besneden?. VPRO. Gearchiveerd op 21 januari 2018. Geraadpleegd op 21 januari 2018.
* ↑ Hokjesman Michael Schaap vindt jury Nipkowschijf 'enige echte verliezer'. Nu.nl. Gearchiveerd op 4 december 2020.
* ↑ Veerstichting >> Michael Schaap (dagvoorzitter). veerstichting.nl. Gearchiveerd op 22 januari 2018.
* Gemeinsame Normdatei: 106715521X
* Virtual International Authority File: 314860081
* WorldCat: E39PBJrKYmbHP4V4yv7CtpVDMP
# Yvonne Waegemans

Yvonne Waegemans (Lokeren, 29 maart 1909 – Wilrijk, 1 januari 1991) i-was een Belgische sprookjesschrijfster. Haar verhalen hebben vaak kabouter Patjoepelke in de hoofdrol.

## Biografie

Waegemans werd geboren in Lokeren in een eenvoudig gezin. Haar vader maakte paardengarelen, haar moeder stierf toen ze drie was. Ze groeide op in een tijd waarin meisjes vooral werden opgevoed om later huismoeder te worden. Haar opleiding bij de zusters van O.L.Vrouw Presentatie eindigde dan ook toen ze vijftien jaar oud was. Vervolgens ging ze aan de slag als boekhoudster in de vellenfabriek Hoedhaar.
Al op jonge leeftijd was schrijven een passie voor Waegemans. Tijdens het interbellum was het genre van jeugdboeken nog vrijwel onbestaand. Zij werd een pionier. Waegemans was een zeer productieve schrijfster en liet een indrukwekkend oeuvre na van verhalen en toneelwerken, die in Vlaanderen duizenden lezers en opvoeringen hadden. Ze hield van kinderen maar bleef zelf kinderloos.
Haar personnage Patjoepelke was een kabouter die, na een overstroming (van de Durme) bij de Krulbaardkabouters terechtkwam. Uiteindelijk keert hij terug naar de 'Molsbergen' (gebaseerd op het Molsbroek in Lokeren). Daar ontmoet Yvonne hem en vertelt hij haar zijn kabouterverhalen..
Waegemans was christelijk geïnspireerd maar behandelde later belangrijke thema's zoals abortus: haar verhaal Katelijne gaat over een jonge vrouw die zwanger wordt gemaakt door haar baas.
In 1964 leidde zij ook een kunsttentoonstelling in 'De Trapzaal' van Huize Geertrui te Lokeren in. Zo werden op 12 december Jeanne De Dijn en Chris Metdepettingen door haar met lovende woorden ingeleid tijdens deze expositie. Zij prees toen ook Anton Vlaskop, die Yvonne bij aanvang aankondigde, voor zijn dichtbundel 'Glimlach Lieve'.
In Mortsel, waar zij begin van de jaren zeventig woonde, stichtte zij de kunstkring 'Sirkel'.
In de jaren tachtig werd ze minder populair. Ze was een product van het katholieke Vlaanderen wat als ouderwets werd beschouwd en minder aantrekkelijk. Ze werkte tot haar pensioen als ambtenaar op het ministerie van Cultuur.
De stad Lokeren, met als burgemeester Hilaire Liebaut, organiseerde in de bibliotheek voor haar 75e verjaardag een viering met o.a. de tentoonstelling 'Yvonne Waegemans 75 jaar'. Een gelegenheidsprogramma onder leiding van Eddy Picavet had plaats in de stadsfeestzaal van het Cultureel Centrum op het Kerkplein te Lokeren. Op haar 80e verjaardag werd Yvonne Waegemans gevierd in haar toenmalige woonplaats, Mortsel en kreeg ze 80 rozen van het gemeentebestuur.
Waegemans overleed op 1 januari 1991. Op 29 maart 2009 vierde Lokeren haar 100ste verjaardag met een verschillende activiteiten, waaronder een tentoonstelling in de stedelijke openbare bibliotheek, een literaire wandeling en een sprookjesboom. Patjoepelke kreeg een bronzen standbeeld in het Molsbroek. In het bezoekerscentrum van het Molsbroek te Lokeren ging in 2017 ook een tentoonstelling door over Yvonne Waegemans. Haar nazaten waren ook aanwezig bij de opening van deze expostie.
# Sint-Willibrorduskerk (Middelkerke)

De Sint-Willibrorduskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de West-Vlaamse plaats Middelkerke, gelegen aan de Westendelaan.

## Geschiedenis

Middelkerke werd in 1293 een zelfstandige parochie. De toenmalige kerk heeft in 1334 te kampen gehad met overstromingen. In 1576 werd hij tijdens de godsdienstoorlogen verwoest. Mogelijk betrof het een driebeukige hallenkerk met vieringtoren. De zuidbeuk werd in 1635 hersteld en de toren, die nu als westtoren dienst deed, in 1681. De twee resterende beuken werden niet hersteld.
Tot 1732 was de kerk gewijd aan Sint-Jan. Vanaf 1569 was er sprake van de verering van een miraculeus kruis, en ook tegenwoordig is de kerk een bedevaartplaats, vooral voor de vissers uit Nieuwpoort.
Van 1848-1850 werd de kerk gesloopt, maar de toren bleef behouden. Een nieuwe kerk werd gebouwd, in neogotische stijl, naar ontwerp van Louis Van Overstraeten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden kerk en toren door de geallieerden beschoten en in 1915 door de Duitse bezetter opgeblazen.
Van 1919-1921 werd de kerk heropgebouwd naar ontwerp van Gustaaf Vandamme, waarbij de verwoeste kerk zoveel mogelijk werd gereconstrueerd. Van 1932-1935 werd de kerk sterk uitgebreid, waarbij de bestaande kerk met koor nog als verlenging van het schip fungeerde, nu dwars op de nieuwe kerk, die in neoromaanse stijl werd uitgevoerd in zuid-noordoriëntatie. Het ontwerp was eveneens van Gustaaf Vandamme en de glasramen van Frédéric Roderburg.

## Gebouw

Het nieuwe noordportaal werd nu geflankeerd door een tweede, vierkante, toren. Ook werd het nieuwe schip afgedekt door een tentdak. Het nieuwe koor kreeg een halfronde apsis. Het noordportaal, dat tegen de oude kerk is aangebouwd, is drieledig. De zijportalen hebben een lessenaardak en het middenportaal een timpaan, voorstellende Christus, Maria Middelares en Sint-Willibrord.
De oude westtoren heeft een vierkante basis en bezit steunberen. Hierboven is een achthoekige geleding.

## Inventaris

Er zijn in de oude kerk vier schilderijen uit de 17e en 18e eeuw van de Vlaamse School. Een Willibrordusbeeld uit de 2e helft van de 19e eeuw heeft een schaalmodel in handen van de kerk zoals deze in 1848 was. De nieuwe kerk heeft een neobyzantijns meubilair.

## Galerij

* Schip neoromaanse kerk
* Koor van de neoromaanse kerk
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Oespenski-kathedraal (Helsinki)

De Oespenski-kathedraal (Fins: Jumalansynnyttäjän kuolonuneen nukkumisen katedraali; Zweeds: Uspenskijkatedralen; Russisch: Успенский собор, Oespenskij sobor) is een Russisch-orthodoxe kathedraal in Helsinki, Finland. Het is de grootste Russisch-Orthodoxe kathedraal van heel West- en Noord-Europa en het centrum van de Fins-orthodoxe gemeenschap in Finland. De kerk is een belangrijke toeristische bestemming: de kathedraal trekt jaarlijks ongeveer een half miljoen bezoekers.
De naam 'Oespensikij' is ontleend aan het Slavische woord uspenie, dat 'inslapen, sterven' betekent en duidt op het heengaan van de Moeder Gods. Oespenie is een van de twaalf hoogfeesten van de oosters-orthodoxe kerk. De kathedraal bevindt zich in het centrum van Helsinki, in de wijk Katajanokka. Heden is de kathedraal, de zetel van het bisdom Helsinki van de Fins-Orthodoxe Kerk.
De Rus Aleksej Gornostajev is de architect. De kathedraal werd gebouwd tussen 1862 en 1868, toen het Grootvorstendom Finland deel uitmaakte van het Russische Rijk. De financiering berustte op giften en voor de bouw werd deels gebruik gemaakt van stenen die afkomstig waren van het in 1854 opgeblazen Russische fort Bomarsund op Åland. Qua bouwstijl leunt het zwaar op Russische bakstenen kerken uit de 15e eeuw. In de jaren 60 van de twintigste eeuw werden delen van het interieur verbouwd; aan de buitenkant werden de koepels verguld. Tussen 2004 en juni 2007 werden de koepels opnieuw verguld. De kerk telt twaalf kleine koepels en een grote, analoog aan Jezus en de twaalf apostelen.
De binnenkant ademt, anders dan de buitenkant, een 19e-eeuwse Russisch-orthodoxe sfeer uit. Binnen is er een grote open vloer en zijn er, zoals gebruikelijk in orthodoxe kerken, geen zitbanken. Ook de iconostase ontbreekt niet.

## Externe link

* (meertalig) Website van de kathedraal
* ↑ (fi) Robins, Graham (2004). Bomarsund, Imperiumin etuvartio (pdf), Mariehamn, "Jälkimainingit", p. 30. Gearchiveerd op 1 augustus 2017. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
# Lestelle-Bétharram

Lestelle-Bétharram is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 786 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pau.

## Geografie

De oppervlakte van Lestelle-Bétharram bedraagt 8,7 km², de bevolkingsdichtheid is 90,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lestelle-Bétharram met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

De spoorweghalte Montaut - Bétharram ligt in de aanpalende gemeente Montaut.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Go West (band)

Go West is een Brits popduo, gevormd in 1982 door Peter Cox (Kingston upon Thames, 17 november 1955) en Richard Drummie (Londen, 20 maart 1957).
In Nederland scoorden ze in het voorjaar van 1985 hun grootste hit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender [Hilversum 3]] (de Nederlandse Top 40, Nationale Hitparade en de TROS Top 50) met We Close Our Eyes . De bijbehorende videoclip is geregisseerd door Godley & Creme. Nummers als Don't Look Down en King Of Wishful Thinking zorgden in de Verenigde Staten en Canada voor het grote succes.
In 1990 deed Go West de groepsnaam eer aan door naar Los Angeles te verhuizen. Richard Drummie keerde in 1994 terug naar Engeland en werd songschrijver/producer. Peter Cox bleef nog ruim tien jaar in Los Angeles wonen omdat deze stad hem de gewenste sound kon bieden voor zijn solocarrière.
In 1997 bracht Peter Cox zijn eerste solo-album uit. In 2003 deed hij mee aan Reborn in the USA (ook wel Second Chance Idols genoemd); hij werd tweede bij deze afvalrace voor toppers uit de jaren '80 en ging vervolgens op tournee met winnaar Tony Hadley (Spandau Ballet). Ook werd Cox met Drummie herenigd.
In 2007 verscheen Go West in een speciale uitzending van Jim'll Fix It om een kinderwens uit 1986 (meezingen met het duo) opnieuw in vervulling te laten gaan.
Sinds 2009 zingt Peter Cox ook bij Manfred Mann's Earth Band.
Tussen 2010 en 2013 verschenen de drie ep's die samen het album 3D vormen.

## Discografie
### Albums

* 1985: Go West - Chrysalis Records
* 1985: Bangs and Crashes - Chrysalis Records
* 1987: Dancing on the Couch - Chrysalis Records
* 1992: Indian Summer - Chrysalis Records
* 2008: Futurenow - Blueprint Records
* 2010-2013: 3D - Townsend Records

### Singles

1985
* We Close Our Eyes
* Call Me
* Goodbye Girl
* Eye to Eye
* Don't Look Down
1986
* True Colours
1987
* I Want to Hear It from You
* Don't Look Down - The Sequel
* From Baltimore To Paris
* The King Is Dead
1990
* King of Wishful Thinking
1992
* Faithful
1993
* What You Won't Do for Love
* Still in Love
* Tracks of My Tears
* We Close Our Eyes (remix)
* ↑ Vandaag: Nederlandse mijlpaal in VK | Top40Hitdossier.nl-nieuws. top40hitdossier.nl (18 november 2022). Gearchiveerd op 18 november 2022. Geraadpleegd op 18 november 2022.
# Go West (band)

Go West is een Brits popduo, gevormd in 1982 door Peter Cox (Kingston upon Thames, 17 november 1955) en Richard Drummie (Londen, 20 maart 1957).
In Nederland scoorden ze in het voorjaar van 1985 hun grootste hit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender Hilversum 3 (de Nederlandse Top 40, Nationale Hitparade en de TROS Top 50) met We Close Our Eyes . De bijbehorende videoclip is geregisseerd door Godley & Creme. Nummers als Don't Look Down en King Of Wishful Thinking zorgden in de Verenigde Staten en Canada voor het grote succes.
In 1990 deed Go West de groepsnaam eer aan door naar Los Angeles te verhuizen. Richard Drummie keerde in 1994 terug naar Engeland en werd songschrijver/producer. Peter Cox bleef nog ruim tien jaar in Los Angeles wonen omdat deze stad hem de gewenste sound kon bieden voor zijn solocarrière.
In 1997 bracht Peter Cox zijn eerste solo-album uit. In 2003 deed hij mee aan Reborn in the USA (ook wel Second Chance Idols genoemd); hij werd tweede bij deze afvalrace voor toppers uit de jaren '80 en ging vervolgens op tournee met winnaar Tony Hadley (Spandau Ballet). Ook werd Cox met Drummie herenigd.
In 2007 verscheen Go West in een speciale uitzending van Jim'll Fix It om een kinderwens uit 1986 (meezingen met het duo) opnieuw in vervulling te laten gaan.
Sinds 2009 zingt Peter Cox ook bij Manfred Mann's Earth Band.
Tussen 2010 en 2013 verschenen de drie ep's die samen het album 3D vormen.

## Discografie
### Albums

* 1985: Go West - Chrysalis Records
* 1985: Bangs and Crashes - Chrysalis Records
* 1987: Dancing on the Couch - Chrysalis Records
* 1992: Indian Summer - Chrysalis Records
* 2008: Futurenow - Blueprint Records
* 2010-2013: 3D - Townsend Records

### Singles

1985
* We Close Our Eyes
* Call Me
* Goodbye Girl
* Eye to Eye
* Don't Look Down
1986
* True Colours
1987
* I Want to Hear It from You
* Don't Look Down - The Sequel
* From Baltimore To Paris
* The King Is Dead
1990
* King of Wishful Thinking
1992
* Faithful
1993
* What You Won't Do for Love
* Still in Love
* Tracks of My Tears
* We Close Our Eyes (remix)
* ↑ Vandaag: Nederlandse mijlpaal in VK | Top40Hitdossier.nl-nieuws. top40hitdossier.nl (18 november 2022). Gearchiveerd op 18 november 2022. Geraadpleegd op 18 november 2022.
# Ozarba rex

Eulocastra rex is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Wiltshire.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Ozarba rex

Ozarba rex is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Thalerastria rex door Edward Parr Wiltshire in een publicatie uit 1948.
De soort komt voor in Saudi-Arabië, Oman en Jemen.
# 2035

Het jaar 2035 is een jaartal in de 21e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen

* Maansverduistering in de bijschaduw op 22 februari zichtbaar in België en Nederland.
* Gedeeltelijke maansverduistering zichtbaar in België en Nederland op 19 augustus.
* In de staat Californië zal er vanaf dit jaar geen benzine-, diesel- of hybride auto meer verkocht worden.
* Volgens voorspellingen van de Verenigde Naties wordt India dit jaar het land met de meeste inwoners ter wereld.

## Media

* Het boek Metro 2035, van de Russische schrijver Dmitri Gloechovski, speelt zich af in dit jaar.
* Het boek Mars en de verfilming The Martian spelen zich in dit jaar af.
* De film 12 Monkeys uit 1995 speelt zich gedeeltelijk in dit jaar af.
* De onafhankelijke film Moon uit 2009 speelt zich gedeeltelijk af in dit jaar.
* De Amerikaanse film Pacific Rim Uprising speelt zich af in dit jaar.
* ↑ Maansverduistering in de bijschaduw op 22 februari 2035 - hemel.waarnemen.com. hemel.waarnemen.com. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 16 december 2023.
* ↑ Gedeeltelijke maansverduistering op 19 augustus 2035 - hemel.waarnemen.com. hemel.waarnemen.com. Gearchiveerd op 20 oktober 2021. Geraadpleegd op 16 december 2023.
* ↑ NWS, VRT, In 2035 geen benzineauto’s meer in Amerikaanse staat Californië. vrtnws.be (24 september 2020). Gearchiveerd op 28 oktober 2021. Geraadpleegd op 16 december 2023.
* ↑ (en) Population by religious communities | Ministry of Statistics and Program Implementation | Government Of India. mospi.nic.in. Gearchiveerd op 25 juni 2021. Geraadpleegd op 25 juni 2021.