OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saint-Denis Pleyel (metrostation)

Saint-Denis Pleyel is een station van de metro in Parijs langs lijn 14 in de gemeente Saint-Denis. Het in 2024 geopende station bevindt zich in het uiterste zuidwesten van de gemeente, op de hoek van de straten Pleyel en Francisque-Poulbot, op 300 meter van de Rue du Landy, die de grens met Saint-Ouen-sur-Seine markeert. Het is de bedoeling dat dit station in de toekomst in het kader van Grand Paris Express een belangrijk overstapstation gaat worden; ook lijn 15, lijn 16 en lijn 17 zullen dit station passeren. Het station biedt ook een overstapmogelijkheid mits enige verplaatsing met RER lijn D via het station Station Stade de France - Saint-Denis.
De sporen bevinden zich op een diepte van 27 meter. Het station is ook al voorzien voor de toekomstige metrolijnen. De zes sporen van de lijnen 14, 15, 16 en 17 bevinden zich op hetzelfde niveau, met perronverbindingen tussen de lijnen 14 en 15 en tussen de lijnen 15 en 16/17.
De verbinding met het metrostation Carrefour Pleyel, op lijn 13, kan bovengronds worden gemaakt via de Boulevard Ornano, terwijl de verbinding met de RER D (station Stade de France - Saint-Denis) via de brug van de Franchissement urbain Pleyel mogelijk wordt.
De transporthub biedt ook toegang tot het Stade de France en het Centre aquatique olympique.
Het station is ontworpen door de Japanse architect Kengo Kuma, en omvat een centrum voor culturele en sociale innovatie van 5.000 m². De architect ontwierp de structuur met verticale eiken balken om de gevel te bedekken, en horizontale lariksplanken om reizigers naar binnen te leiden, terwijl ze licht doorlaten, tot niveau -3 op een diepte van 27 meter.
De kunstenaar Prune Nourry ontplooide in het atrium van het station, als twee verticale bataljons, een leger van 108 Venusbeelden, universele figuren, geïnspireerd op de eerste voorstellingen van vrouwen in het Paleolithicum.
Het station heeft ook fresco's van Sergio García Sánchez op de perrons van lijn 14 en zal een fresco van Geneviève Gauckler integreren op die van lijn 16/17.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Saint-Denis Pleyel (Paris Metro) op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Saint-Denis Pleyel · Mairie de Saint-Ouen · Saint-Ouen · Porte de Clichy · Pont Cardinet · Saint-Lazare · Madeleine · Pyramides · Châtelet · Gare de Lyon · Bercy · Cour Saint-Émilion · Bibliothèque François Mitterrand · Olympiades · Maison Blanche · Hôpital Bicêtre · Villejuif - Gustave Roussy · L'Haÿ-les-Roses · Chevilly-Larue · Thiais - Orly · Aéroport d'Orly
# Groot touwtjesmos

Groot touwtjesmos (Anomodon viticulosus) is een mossoort uit het geslacht Anomodon. Het groeit onder meer in uiterwaardbossen op de voeten van wilg, es en populier.

## Determinatie

Groot touwtjesmos vormt sterke, tot vierkante meter grote, gele of frisgroene, niet-glanzende gazons. De opgaande secundaire stengels of takken ontstaan uit de kruipende primaire stengels, deze zijn weinig vertakt. De takbladeren zijn 2–3 mm lang, geleidelijk smaller wordend tot een stompe punt vanaf een brede basis. De vaak golvende bladranden zijn vlak tot gedeeltelijk omgeslagen. De sterke bladnerf eindigt voor de bladpunt.
De bladcellen in het bovenste deel van het blad zijn afgerond tot veelvlakkig, dunwandig, ondoorzichtig, hebben meerdere papillen per cel en zijn in het midden van het blad 8–13 µm groot. In het midden van de bladbasis zijn ze transparant, dikwandig, rechthoekig tot langwerpig en hebben geen papillen.
Bij deze soort worden vaak sporogonen gevormd. De seta is rood en 8–16 mm lang, het sporenkapsel rechtopstaand tot licht hellend, cilindrisch, recht tot licht gebogen, het operculum kort en krom gebogen.
De planten zijn tweehuizig.

## Ecologie

De soort komt voor in loofbossen op eutrofe substraten. Het groeit vooral op de boomvoeten en stoven van wilgen, essen en populieren. In het bijzonder is de soort te vinden in grienden en hakhoutbossen op rivierklei.

### Syntaxonomie

Groot touwtjesmos is een kensoort van de touwtjesmos-associatie (Sciurohypno-Anomodontetum), een zeldzame associatie uit de kringmos-klasse (Neckeretea).

## Verspreiding

Het mos komt voor op het noordelijk halfrond: Europa, grote delen van Azië, Noord-Afrika, Noord- en Midden-Amerika. In Europa is het vrij algemeen als bergmos van de lagere hoogten vanaf de heuveltrede, maar zeldzaam op de vlakten.
Groot touwtjesmos is in Nederland en Vlaanderen een zeldzame soort. In Nederland staat het op de rode lijst in de categorie 'Kwetsbaar'. In de 19de eeuw waren sporenkapsels tamelijk algemeen, maar sinds 1900 vindt men ze nog maar sporadisch.

## Fotogalerij

* Stengeldoorsnede
* Blad
* Bladcellen bladvoet
* Bladcellen bladmidden
* Bladcellen bladtop
* Bladcellen
* Sporenkapsels
* Groot touwtjesmos op steen
* ↑ BLWG Verspreidingsatlas Mossen. Gearchiveerd op 4 maart 2023.
# Museum Hillesluis

Museum Hillesluis is een voormalig kleinschalig museum voor hedendaagse kunst in Rotterdam-Zuid aan de Riederlaan in Hillesluis, heropend door wethouder J.W. van der Schalk op 18 juni 1993.
Het Museum Hillesluis is begin jaren 1990 gestart in de gelijknamige stadswijk in Rotterdam-Zuid in een oude locatie. In 1993 is het museum heropend aan de Riederlaan in Hillesluis. Sinds de opening organiseerde het museum jaarlijks zo'n acht tot tien wisselende exposities, tentoonstellingen en/of projecten van kunstenaars uit de regio. Bij gelegenheid van de expositie werd veelal ook een catalogus samengesteld en gepubliceerd.
Het Museum Hillesluis heeft in januari 2007 zijn deuren gesloten.

## Exposities, een selectie

* 1991 : Anti-Chambre 91.
* 1992 : Mode Accessoires.
* 1993 : Wederopbouw : na-oorlogse kunst uit Rotterdam-Zuid : jubileumtentoonstelling,
* 1993 : Rotterdams Design met onder andere werk van Erikjan Roodbol en Peter van Zoetendaal.
* 1995 : Countercultures: sociale documentaire fotografie: met werk van Lenny Oosterwijk en Karin Oppelland.
* 1996 : Rotterdam Dier in zicht: met werk van Christine Fokkelman, Marina Radius, Suzanne Rekers, en Monique van Wijk.
* 1998 : Floortje Stehouwer Schilderijen en zeefdrukken,
* 1999 : Kunststukjes, een memoryspel, met werk van Liesbeth van Ginneken.
* 1999 : Kidskunst, uit een serie workshops door beeldend kunstenaars in Rotterdamse achterstandswijken.
* 2000 : Leo Kokken : schilder 1919-1999
# Nevelwoud

Een nevelwoud is een specifiek soort regenwoud dat zich tegen een berghelling bevindt. Nevelwouden komen voor in onder andere Midden- en Zuid-Amerika, Oost- en West-Afrika, Indonesië, Maleisië, op de Filipijnen, Papoea-Nieuw-Guinea en de Caraïben.
Ook in de gematigde klimaatzone bevinden zich nevelwouden zoals op de Azoren, in Noord-Amerika en Nieuw-Zeeland.
Zoals de naam al aangeeft is een nevelwoud, dat zich over het algemeen tussen de 1500 en 3000 meter hoogte bevindt, met hoge regelmaat in nevelen gehuld. Deze ontstaan als warme lucht uit lager gelegen gebieden botst tegen de steile berghellingen en daardoor stijgt. Bij het stijgen condenseert het vocht in de lucht tot fijne druppeltjes: de nevel.
Nevelwouden kennen door hun hoge vochtigheidsgraad een heel specifieke flora. Boomtakken en stammen zijn meestal behangen met dikke pakketten van mossen, varens, bromelia's en orchideeën. Nevelwouden in Midden-Amerika vormen onder andere het leefgebied van de quetzal.

## Biomen

In de WWF-indeling van 14 biomen vallen de meeste nevelwouden in bioom 01, Tropisch of subtropisch regenwoud, maar enkele vallen ook in 03, Tropisch of subtropisch naaldwoud en zelfs een enkele in 13, Woestijnen en droge struwelen, zoals het hoogland van Zuidwest-Arabië.

## Lijst van bekende gebieden met nevelwoud

* Portugal - Azoren en Madeira
* Spanje - Canarische Eilanden (laurisilva)
* Argentinië - Catamarca and Tucumán
* Costa Rica - Reserva biológica Bosque Nuboso Monteverde
* Chili - Nationaal park Bosque de Fray Jorge
* Cuba - El Yunque de Baracoa
* Ecuador - Mindo Cloud Forest
* Volksrepubliek China - Yunnanhoogvlakte, berggebieden in zuidelijk en oost China
* Maleisië - Nationaal park Kinabalu (Sabah, Oost-Maleisië).
* Puerto Rico - El Yunque National Forest
* Taiwan- Natuurreservaten Chiantianshan en het Yuanyangmeer.
* Japan - Delen van het eiland Yakushima
* Australië - Nationaal park Lamington (Queensland)
* West-Papoea en Papoea-Nieuw-Guinea - o.a. het centrale bergland
* Nieuw-Zeeland - Delen van Fiordland, Mount Taranaki en Mount Cargill bij Dunedin.
* Verenigde Staten - Redwood National Park
# Intermediate frequency

Intermediate frequency (IF) verwijst naar een tussenstap in de signaalontvangst, waarbij een frequentie wordt verlaagd. De ontvangen signalen worden gemengd met een signaal van een vaste frequentie (lokale oscillator). Het resulterende signaal is het verschil in frequentie., ook wel 'beat frequency' genoemd. Het valt binnen het zichtbare en/of hoorbare golflengte-spectrum. Dit proces staat bekend als 'heterodyning'.
Intermediate frequencies worden toegepast in heterodyne en superheterodyne ontvangers, zoals bij:
* Radio (AM, FM en DAB)
* Televisie
* Vleermuisdetectors
* Metaaldetectors
* Radar
# Dag van het Land

De Dag van het Land ( يوم الأرض, Yom al-Ard ; יום האדמה, Yom Ha'adama ), 30 maart, is een herdenkingsdag waarop het Palestijnse volk terugblikt op de bloedige onderdrukking van een staking op die dag in 1976 tegen de inbeslagname van hun land door Israël. Er vielen toen zes doden .

## Gebeurtenissen

Op 19 février 1976 maakten de Israëlische autoriteiten bekend dat ze 25.000 dunam land (2.500 hectare) in Galilea zouden confisqueren. Als reactie op dit besluit kondigden Palestijnen met de Israëlische nationaliteit een algemene staking af. Daartoe was opgeroepen door het Comité voor de Verdediging van de Arabische Landen, een front dat in september 1975 werd gevormd onder auspiciën van de toenmalige Rakah (Israëlische Communistische Partij) . Deelnemende manifestanten waren dorpelingen, burgemeesters en gemeenteraadsleden uit Arabische dorpen in Galilea en de Driehoek, de regio met de tweede grootste Arabische bevolking binnen Israël, samen met de traditionele leiders van de Druzengemeenschap en stamhoofden van de Bedoeïenen van de Negev.
De staking vond plaats op 30 maart. Door de aanwezigheid van het Israëlische leger, dat voor de veiligheid moest zorgen, veranderde de staking in een demonstratie en vervolgens in een opstand. Tegelijkertijd gingen Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza in staking. Uiteindelijk vielen er zes doden, waren er een honderdtal gewonden en werden honderden mensen gearresteerd .

## Monument te Sakhnin

In de stad Sakhnin, die nu in Israël ligt maar waar voornamelijk Arabieren wonen, werd een monument opgericht ter nagedachtenis van de zes demonstranten die op 30 maart 1976 in de stad omkwamen.
Dit Monument voor de slachtoffers is een Israëlisch-Palestijns werk uit 1978 van de kunstenaars Abed Abedi en Gershon Knispel. Knispel schrijft hierover: "Samen met mijn vriend en collega Abed Abdi heb ik dit monument opgetrokken om de 'kwade geest' te verdrijven en sporen van onrecht, diefstal, moord en onteigening te laten voor de toekomstige generaties die moeilijk zullen kunnen geloven dat dit echt gebeurd is. (...) Drieëndertig jaar zijn voorbijgegaan en we zijn nog steeds geïsoleerd, maar we blijven trouw aan onszelf en dat is onvervangbaar!".
Dit monument is een belangrijk baken in de geschiedenis van het collectief bewustzijn onder Palestijnen in Israël. Het is namelijk de eerste keer dat de opoffering van Palestijnen in de publieke ruimte van de staat Israël worden herdacht. Het werk vertoont geen enkel Palestijns nationaal symbool of verwijst hoe dan ook niet naar het Palestijnse verleden. Het wordt ervaren als een middel om een algemeen verdriet te uiten. Dit bijzondere kenmerk maakt dat het monument aanvaardbaar wordt geacht in de context van de staat Israël .
* Herdenkingsmonument

## Noten en referenties

* ↑ (fr) Les Palestiniens plantent des oliviers pour la «Journée de la terre». www.20minutes.fr (30 maart 2013). Geraadpleegd op 8 oktober 2023.
* ↑ (fr) Ketfi, Myriam, Palestine : commémoration de la 45ème journée de la terre. L'Opinion (29 maart 2021). Geraadpleegd op 8 oktober 2023.
# Wereldfederatie van democratische jeugd

De Wereldfederatie van democratische jeugd (WFDY) is een socialistische jeugdfederatie, erkend door de Verenigde Naties als een internationale niet-gouvernementele jeugdorganisatie. De federatie beschrijft zichzelf als een "anti-imperialistische", "anti-fascistische" en linkse organisatie. Ze werd gesticht te Londen in 1945 als een brede internationale jeugdbeweging, georganiseerd in de context van de nadagen van de Tweede Wereldoorlog. Aan het begin van de Koude Oorlog trokken vrijwel alle westerse organisaties zich terug vanwege de associatie met de Sovjet-gerichte socialistische en communistische partijen. Het hoofdkwartier is gevestigd in Boedapest, Hongarije.
Toen de Sovjet-Unie en het oostblok ineenstortten, belandde de wereldfederatie in een crisis. Door het wegvallen van de grootste organisatie, de Sovjet-Russische Komsomol, ontstond er een conflict over de koers van de beweging. Sommigen wilden een meer apolitieke structuur, anderen ijverden voor een openlijk (extreem-)linkse federatie. De organisatie overleefde de crisis van 1989-1992, en is vandaag de dag nog altijd een actieve internationale jeugdorganisatie.
De grootste activiteit is het Wereldfestival voor jeugd en studenten (in Nederland vooral bekend onder de naam Wereldjeugdfestival). Het 16e festival werd in 2005 in Venezuela gehouden. Het 17e festival zou worden gehouden in Minsk, Wit-Rusland in 2009, maar nadat dit land zich terugtrok uit de organisatie, werd het festival uitgesteld naar 2010 en verplaatst naar Zuid-Afrika.
In Nederland was het ANJV officieel lid van de WFDY. Sinds het wegvallen van het ANJV in de jaren 90 is de in 2003 (her)opgerichte CJB lid geworden. In België is de COMAC lid van de WFDY.
# Jesper Hansen (voetballer)

Jesper Hansen (Slangerup, 31 maart 1985) is een Deens voetballer die speelt als doelman. In juli 2021 verruilde hij FC Midtjylland voor Aarhus GF.

## Clubcarrière

Hansen doorliep tot 2003 de jeugdopleiding van FC Nordsjælland, maar voordat hij zijn debuut maakte voor het eerste elftal werd hij eerst verhuurd aan Ølstykke FC. Voor die club speelde hij 37 wedstrijden. Terug bij Nordsjaelland werd hij een back-up voor Kim Christensen, tot die vertrok naar IFK Göteborg. Hansen werd de nieuwe eerste doelman. Die plek als eerste keus zou hij volhouden tot aan de zomer van 2013, toen hij verkocht werd aan Évian TG. Bij de Franse club ondertekende hij een driejarige verbintenis. In 2015 stapte hij over naar SC Bastia. Na één seizoen verkaste hij weer, toen hij voor drie jaar tekende bij Lyngby BK in zijn vaderland Denemarken. Een jaar later werd FC Midtjylland zijn nieuwe werkgever. Na vier seizoenen bij Midtjylland en daarin twee landskampioenschappen stapte Hansen transfervrij over naar Aarhus GF.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| FC Nordsjælland |
| Superligaen | 1 | 2011/12 |
| DBU Pokalen | 2 | 2009/10, 2010/11 |
| FC Midtjylland |
| Superligaen | 2 | 2017/18, 2019/20 |
| DBU Pokalen | 1 | 2018/19 |
# Oncorhynchus formosanus

Oncorhynchus formosanus is een ondersoort van de straalvinnige vissen uit de familie van de zalmen (Salmonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Jordan & Oshima.
* ↑ (en) Oncorhynchus formosanus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Oncorhynchus formosanus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Anemone Valcke

Anemone Valcke (Gent, 27 september 1990) is een Belgische actrice.

## Biografie

Valcke studeerde drama aan het conservatorium in Gent, waar ze in 2013 afstudeerde. Ze kreeg in 2008 haar eerste filmrol als Vera, de dochter van Matty in Aanrijding in Moscou van Jean-Claude Van Rijckeghem. Begin 2010 speelde ze de rol van Yasmien in Bo van Hans Herbots.
In het najaar van 2010 was ze naast onder anderen Marie Vinck en Wouter Hendrickx te zien in Adem van Hans Van Nuffel. In 2011 speelde ze een gastrol in het tweede seizoen van Code 37, in het najaar volgde een gastrol in Aspe. In het voorjaar van 2012 speelde ze een hoofdrol in Loslopend wild en gastrollen in Zone Stad en Witse, en in dat najaar kwam Offline van Peter Monsaert uit, waarin ze een hoofdrol vertolkte. Voor deze rol won ze op het Internationaal Filmfestival van Amiens de prijs van beste actrice. In 2013 speelde ze in het tweede seizoen van Loslopend wild en een gastrol in Vermist V. Daarnaast verscheen ze in de laatste vijf afleveringen van het muzikale kinderprogramma Zingaburia. In 2014 speelde ze een hoofdrol in fictiereeks Vriendinnen op Eén. In het najaar van 2015 vertolkte ze de rol van Elise in de serie Bevergem en was ze ook drie afleveringen te zien in de De Slimste Mens ter Wereld 2015 als kandidate.
Valcke had enkele jaren een relatie met Jan Paternoster (zanger van The Black Box Revelation). Sinds 2016 is het stel geen koppel meer.

## Televisie

* 2006: Aspe - Elise Fimmers
* 2010: Aspe - Marianne Verbeeck
* 2011: Code 37 - Ellen 'Lana' Devries
* 2012: Witse - Dorien De Munter
* 2012: Zone Stad - Celine Van Snick
* 2012: Loslopend wild - Diverse rollen
* 2013: Ontspoord - Ruth
* 2014: Zingaburia - Prinses Zingaburia
* 2014: Vermist - Milla Daelmans
* 2014: Vriendinnen - Eva Michiels
* 2015: Bevergem - Elise
* 2015: De Slimste Mens ter Wereld 2015 - Zichzelf
* 2016: The Missing - Marlene Loweich
* 2017: Generatie B - Ursula
* 2018: De Bende van Jan de Lichte - De Schoen
* 2021: Storm Lara - Suzy/Liv
* 2023: De twaalf - Esther
* 2024: Styx - Amanda Gabriëls
* 2025: Putain - Timothea

## Film

* 2008: Aanrijding in Moscou - Vera
* 2010: Adem - Eline
* 2010: Bo - Yasmien
* 2012: Offline - Vicky
* 2012: Brasserie Romantiek - Ingrid
* 2014: Alles komt terug - Renée
* 2015: Een vrije dag - Stefanie
* 2017: Hoe kamelen leeuwen worden - Robin
* 2019: Ghost Tropic - collega
* 2019: Lola vers la Mer - Kaatje
* 2021: Cool Abdoul - Sylvie
* 2023: Aller/Retour - Kiki

## Korte films

* 2017: Hotel Mama

## Externe link

* (en) Anemone Valcke in de Internet Movie Database
* ↑ https://www.demorgen.be/dm/nl/2908/film/article/detail/1539036/2012/11/23/Belgische-film-Offline-triomfeert-in-Amiens.dhtml. Gearchiveerd op 24 december 2013.
# A Woman's Way (1908)

A Woman's Way is een Amerikaanse korte stomme film uit 1908 onder regie van D.W. Griffith. De hoofdrollen worden vertolkt door George Gebhardt, Mabel Trunnelle en Harry Solter. De film werd geproduceerd en uitgebracht door de Biograph Company.

## Verhaal

Een pelsjager wordt verliefd op de mooie dochter van een Frans-Canadese boswachter. Hij stelt voor om haar te kopen zodat hij met haar kan trouwen. Daar is het meisje het helemaal niet mee eens, maar haar smeekbeden blijven onbeantwoord. Wanneer de pelsjager en haar vader de koop gaan bezegelen in zijn hut, sluit ze hen op en vlucht ze weg in het bos.
De pelsjager komt al snel achter haar aan, maar ze vindt bescherming bij een kampeergezelschap die de pelsjager onder schot wegjagen. De volgende dag keert hij echter terug en neemt haar mee in zijn kano. Haar kreten alarmeren de kampeerders en de mannen gaan haar redden. Hoewel ze gewapend zijn durven ze niet te schieten uit angst het meisje te raken.
Nadat ze geboeid en geschopt werd, bindt de pelsjager haar vast aan een boom en maakt haar duidelijk dat ze daar zal blijven totdat ze wil meewerken. De kampeerders sluipen ondertussen dichterbij en slagen erin om haar te bevrijden. De pelsjager geeft zich echter niet zomaar gewonnen, maar hij wordt overmeesterd en neergeslagen. Wanneer het meisje zijn benarde situatie ziet verandert ze van gedachten en richt ze zijn pistool op haar redders. De verbaasde mannen maken zich uit de voeten en het meisje gooit zich in de armen van de pelsjager.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Gebhardt, George George Gebhardt | Boswachter |
| Trunnelle, Mabel Mabel Trunnelle | Dochter van boswachter |
| Solter, Harry Harry Solter | Kampeerder |
| Arvidson, Linda Linda Arvidson | Vrouw van kampeerder |
| Johnson, Arthur V. Arthur V. Johnson | Man met geweer |
| Miles, Herbert Herbert Miles | |
| Bernard, Dorothy Dorothy Bernard | |
| Lawrence, Florence Florence Lawrence | |
* ↑ (en) Graham, Cooper C., Higgins, Steven; Mancini Elaine; Vieira, João Luiz (1985). D.W. Griffith and the Biograph Company. The Scarecrow Press, 29–30. ISBN 0-8108-1806-X.
* ↑ (en) (28 november 1908). Stories of the Films: Biograph Company - A Woman's Way. The Moving Picture World 3 (22): 430
# De geest in de fles

De geest in de fles is een sprookje dat werd verzameld door de gebroeders Grimm voor Kinder- und Hausmärchen en kreeg het volgnummer KHM99. De oorspronkelijke naam is Der Geist im Glas.

## Het verhaal

Een houthakker wil zijn zoon laten studeren, zodat hij hem later kan onderhouden en de jongen gaat naar een hogeschool. De leraren prijzen de jongen, maar het geld van de vader is op voordat de studie is afgerond. De jongen helpt zijn vader met het opstapelen van het hout. Ze hebben maar één bijl en de jongen leent de bijl van de buurman. Ze rusten uit en eten brood, maar de jongen gaat rondwandelen. Hij komt bij een grote eik van honderden jaren oud en hoort een stem roepen. In de wortels van de eik zit de stem en hij wil er uit. De jongen ziet een glazen fles in een holletje en er springt iets in. Hij haalt de kurk van de fles en er stijgt een geest op. Hij is zo groot als een halve boom en de geest zegt dat hij de nek van de jongen zal breken.
Het is de machtige Mercurius en hij is als straf opgesloten in de fles. De jongen zegt niet te geloven dat de geest in de fles heeft gezeten en de geest bewijst dit dan. De jongen doet snel de kurk weer op de fles en stopt hem in het hol terug. De geest roept opnieuw en belooft de jongen te dienen. De jongen haalt de kurk van de fles en krijgt een lapje dat eruitziet als een pleister. Als hij met één kant over een wond strijkt, zal hij genezen. Met de andere kant zal staal en ijzer in zilver veranderen. De jongen snijdt in de boom en strijkt met de ene kant van de pleister, waarna de snee dichtgroeit. De jongen gaat naar zijn vader en de jongen wil snel een boom omhakken, maar de bijl buigt om want hij is nu van zilver.
De vader weet niet hoe hij de buurman terug moet betalen, een scheve bijl is waardeloos. De jongen wil de bijl dan wel betalen en de jongen wil ophouden met het werk. De vader gaat met hem mee naar huis en wil dat de jongen de bijl verkoopt. De zoon brengt de bijl naar de goudsmid en krijgt vierhonderd daalders, maar dit heeft de goudsmid niet contant. De goudsmid geeft hem driehonderd daalders en de vader zegt dat de buurman één daalder en zes stuivers wil voor zijn bijl. De jongen geeft het dubbele en laat zijn rijkdom zien. De vader hoort het verhaal en de jongen gaat weer studeren aan de hogeschool en kan met zijn magische pleister alle wonden genezen. Hij wordt de beroemdste dokter van de hele wereld.

## Achtergronden

* Het sprookje komt uit Zwehrn in Nederhessen.
* De geest in de fles is ook te vinden in Duizend-en-één-nacht en in het verhaal waarin wordt verteld hoe Paracelsus aan zijn geneeskunst kwam (de geest Mercurius). Zie ook De toverfles.
* De geest komt van diep uit de aarde, zie De drie mannetjes in het bos (KHM13).
* Zie ook De dood als peet (KHM44).
* Grimm, Volledige uitgave van de 200 sprookjes verzameld door de gebroeders Grimm
# A Woman's Way

A Woman's Way kan verwijzen naar:
* A Woman's Way (1908), een Amerikaanse korte stomme film van D.W. Griffith
* A Woman's Way (1916), een Amerikaanse stomme film van Barry O'Neil
* A Woman's Way (1928), een Amerikaanse stomme film van Edmund Mortimer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A Woman's Way en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.