OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Charles à Court Repington

Charles à Court Repington (Heytesbury, 29 januari 1858 – Hove, Sussex, 25 mei 1925) was een officier in het Britse leger en latere oorlogsverslaggever. Hij is vooral bekend doordat hij de eerste was die de term Eerste Wereldoorlog gebruikte.
Repingtons vader was lid van de Conservative Party. Repington volgde eerst onderwijs aan het Eton College en vervolgens aan het Royal Miltary College in Sandhurst. In 1878 begon hij zijn militaire carrière bij de Britse Rifle Brigade. De daaropvolgende jaren was hij in dienst in Afghanistan, Myanmar en Soedan, waarna hij opnieuw ging studeren in Camberley. Na zijn afstuderen werkte hij enige tijd als militair attaché in Brussel en Den Haag en werd bevorderd tot Brits luitenant-kolonel. Tijdens de Tweede Boerenoorlog in Zuid-Afrika (1899-1901) was hij stafofficier. Voor zijn verdiensten tijdens deze oorlog kreeg hij de Orde van Sint-Michaël en Sint-George toegekend. Hij kreeg ook de Leopoldsorde en het Legioen van Eer. In januari 1902 legde hij zijn functie bij het leger neer.
Hij keerde terug naar Londen en werkte ruim vijftien jaar als oorlogscorrespondent, eerst voor The Morning Post (1902-1904) en later voor The Times (1904-1918). Het verslag dat hij deed van de Russisch-Japanse Oorlog verscheen later als boek, getiteld The War in the Far East
Tijdens de Eerste Wereldoorlog kwam Repington via zijn contacten met het War Office aan informatie over de krijgsgebeurtenissen voor zijn werk als correspondent. Ook was hij bevriend met veldmaarschalk van het British Expeditionary Force John French, die hem op de hoogte hield. In november bracht hij een bezoek aan het Westfront. Op 10 september 1918 gebruikte hij in zijn dagboek de term "First World War" voor de oorlog, waarin het – achteraf zeer waar gebleken – vermoeden in lag besloten dat een nieuwe wereldoorlog niet uitgesloten was. Voor zover bekend is dit de eerste keer ooit dat iemand WOI zo noemde. Eerder had men het simpelweg over "The War" of "The German War".
Aan het eind van de oorlog ging Repington in dienst bij The Daily Telegraph en publiceerdere meerdere boeken, waaronder de bestsellers The First World War (1920) en After the War (1922). Enkele van zijn voormalige vrienden namen het hem echter kwalijk dat hij in deze boeken gegevens uit hun privécorrespondentie vrijgaf.

## Decoraties

* Lid in de Orde van Sint-Michaël en Sint-George op 29 november 1900
* Commandeur in de Leopoldsorde
* Officier in het Legioen van Eer

## Bibliografie (selectie)

* 1905 - The War in the Far East, London, J. Murray.
* 1919 - Vestigia, Reminiscences of Peace and War, Boston & New York: Houghton Mifflin Co.
* 1920 - The First World War, 1914-1918, Vol. I & Vol. II, London : Constable & Co.
* 1922 - After the War; London–Paris–Rome–Athens–Prague–Vienna–Budapest–Bucharest–Berlin–Sofia–Coblenz–New York–Washington; a Diary, Boston & New York: Houghton Mifflin Co.
* ↑ (en) The London Gazette, uitgave 27359, pagina 6303 (27-09-1901). Geraadpleegd op 3 mei 2015.
* ↑ (en) The London Gazette, uitgave 27397, pagina 297 (14-01-1902). Geraadpleegd op 3 mei 2015.
* ↑ (en) The First World War. Geraadpleegd op 3 mei 2015.
# Greppelblaadje-associatie

De greppelblaadje-associatie (Cladonietum caespiticiae) is een associatie uit het pluisjesmos-verbond (Dicranellion heteromallae).

## Naamgeving en codering

* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r60Aa03
De wetenschappelijke naam Cladonietum caespiticiae is afgeleid van de botanische naam van greppelblaadje (Cladonia caespiticia), die als kensoort voor de associatie geldt.

## Fysiognomie

Fysiognomisch is de greppelblaadje-associatie zeer goed herkenbaar aan de dominantie van greppelblaadje, die het vegetatieaspect bepaalt. Doorgaans treedt de associatie als lintvormig vegetatietype op.

## Ecologie

De greppelblaadje-associatie ontwikkelt zich hoofdzakelijk op boswallen en greppel- en steilkanten langs holle wegen op zand en leemgrond. De standplaatsen zijn beschaduwd.
# Asematunnel

De Asematunnel is een grote tunnel en winkelcentrum onder de Rautatientori in de Finse hoofdstad Helsinki. De tunnel maakt het mogelijk om ondergronds van het centraal station naar het Forum-winkelcentrum en de Sokos- en Stockmann-warenhuizen te lopen. De winkels in de tunnel mogen langer openblijven dan andere winkels in Finland en hebben de mogelijkheid open te blijven op nationale feestdagen. Ook bevindt hier het Rautatientori metrostation.
# Gekromd vedermos

Gekromd vedermos (Fissidens incurvus) is een soort uit het geslacht vedermos (Fissidens).

## Ecologie

Gekromd vedermos groeit meestal in bleek tot frisgroene losse zoden op kalkrijke klei en leem in bossen, struwelen, grienden, uiterwaarden, weilanden, dijken en op steilkanten. Het groeit vaak samen met kleivedermos. Anders dan gezoomd vedermos wordt gekromd vedermos voornamelijk in de kleigebieden en in het rivierengebied gevonden.

## Verspreiding

In Nederland is gekromd vedermos vrij algemeen.
# Young Eagles

Young Eagles is een Amerikaanse dramafilm uit 1930 onder regie van William A. Wellman. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel Jonge adelaars.

## Verhaal

Op verlof in Parijs tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt luitenant Robert Banks verliefd op Mary Gordon. Terug aan het front neemt hij de Duitse gevechtspiloot Von Baden gevangen. Robert brengt hem naar het hoofdkwartier, maar daar wordt hij gedrogeerd door Mary. Als hij weer bij bewustzijn is, ontdekt hij dat Mary en Von Baden samen verdwenen zijn.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Rogers, Charles Charles Rogers | Luitenant Robert Banks |
| Arthur, Jean Jean Arthur | Mary Gordon |
| Lukas, Paul Paul Lukas | Von Baden |
| Erwin, Stuart Stuart Erwin | Pudge Higgins |
| Bruce, Virginia Virginia Bruce | Florence Welford |
| De Main, Gordon Gordon De Main | Majoor Lewis |
| Finlayson, James James Finlayson | Scotty |
| Ross, Frank Frank Ross | Luitenant Graham |
| Luden, Jack Jack Luden | Luitenant Barker |
| Wood, Freeman Freeman Wood | Luitenant Mason |
| Irving, George George Irving | Kolonel Wilder |
| Blystone, Stanley Stanley Blystone | Kapitein Deming |
# A Christmas Carol

A Christmas Carol kan verwijzen naar:
* A Christmas Carol (boek), het boek van Charles Dickens
* A Christmas Carol (televisieserie)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A Christmas Carol en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De Crans

De Crans was een Vlaamse muziekuitgeverij en concertfonds, opgericht in 1917 door Jef van Hoof, Prosper Verheyden, Edgar den Haene en Jos Leonard. Het werd in 1988 opgeheven en ging op in het Peter Benoit Fonds.
# Magda de Groodt

Magda Petrus De Groodt ('s-Gravenwezel, 31 juli 1913 – Antwerpen, 23 januari 2003) was een Belgische voordrachtskunstenares en een sleutelfiguur in de Vlaamse muziek- en cultuurbeweging. Ze was de oprichtster en drijvende kracht achter De Crans, een invloedrijke organisatie die zich inzette voor de promotie en uitgave van Vlaamse muziek en literatuur.

## Biografie

Magda de Groodt groeide op in een intellectueel en artistiek milieu in kasteel Cantecroy te Mortsel, waar haar ouders Arthur De Groodt en Juliette Adant een trefpunt vormden voor Vlaamse en internationale intellectuelen. Bekende gasten waren onder anderen Albert Einstein, Rabindranath Tagore en Camille Huysmans.
Als jongere was ze bevriend met de dichteres Alice Nahon, die haar aanmoedigde om zich toe te leggen op voordrachtskunst. Ze raakte ook nauw bevriend met componist Jef van Hoof, die ze haar leven lang zou ondersteunen. Samen richtten zij in 1959 de vzw De Crans op, een uitgeverij en organisatie die zich inzette voor Vlaamse muziek, poëzie en literatuur.

## Bijdragen aan Vlaamse muziek

De Groodt speelde een cruciale rol in de publicatie en verspreiding van Vlaamse composities, met name die van Jef van Hoof, Peter Benoit en Lodewijk de Vocht. Via De Crans werden talrijke muziekpartituren en fonoplaten uitgegeven, waardoor Vlaamse componisten en muzikanten nationaal en internationaal erkenning kregen.
Daarnaast maakte zij van haar woning in de Blauwmoezelstraat te Antwerpen een ontmoetingsplaats voor muzikanten en kunstenaars, die er concerten en literaire avonden hielden. Haar huis, bekend als Den Bellaert, werd een centrum voor de Vlaamse beiaardcultuur en klassieke muziek.

## Culturele en historische betekenis

Magda de Groodt was actief binnen de Vlaamse Beweging, niet alleen door haar werk binnen De Crans, maar ook door haar betrokkenheid bij diverse culturele initiatieven en haar samenwerking met prominente kunstenaars en intellectuelen.
Haar bijdrage werd postuum erkend met een groots opgezette uitvaart in de Sint-Jacobskerk (Antwerpen), waarbij Vlaamse kunstliederen en het volkslied De Vlaamse Leeuw werden gespeeld. Haar nalatenschap leeft voort in de archieven van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, het Letterenhuis en het Museum Plantin-Moretus.
# Gerben Wagenaar

Gerben Wagenaar (Amsterdam, 27 september 1912 - aldaar, 31 augustus 1993) was een Nederlands politicus. Wagenaar was een communistisch verzetsman en fractievoorzitter van de CPN in de Tweede Kamer.
Gerben Wagenaar werkte bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog als meteropnemer bij het Gemeentelijk Energiebedrijf in Amsterdam. Hij ging in het verzet als "blonde Freek" en was van mei 1941 tot mei 1943 de leider van het Militair Contact, een communistische verzetsorganisatie. Van 1943 tot de bevrijding in mei 1945 was hij lid van de Raad van Verzet, waarvan de laatste maanden als voorzitter en vertegenwoordiger in de Binnenlandse Strijdkrachten.
Na de oorlog was Wagenaar lid van de gemeenteraad van Amsterdam (tot 1947) en de Tweede Kamer (tot 1959), waarvan de periode 1946-1952 als fractievoorzitter. In 1958 spleet de fractie van de CPN over de vernieuwingspoging van Wagenaar c.s. Het partijapparaat, onder leiding van CPN-voorzitter Paul de Groot en de hoofdredacteur van De Waarheid, Marcus Bakker, sloeg hard terug. De opstandige leden werden begin 1958 door de CPN geroyeerd. Wagenaar besloot daarop, samen met Bertus Brandsen, Henk Gortzak en Rie Lips-Odinot door te gaan als de Brug-groep. Die groep slaagde er in 1959 niet in zelfstandig gekozen te worden.
Van 1959 tot 1965 was Wagenaar lid van de Socialistische Werkers Partij en zat voor die partij tot 1962 in de Provinciale Staten van Noord-Holland.
In 1982 besloot de CPN tot eerherstel van de verstotenen van 1958. Het "rode boekje" De CPN in de oorlog, waarin verdachtmakingen jegens hen waren geuit en Wagernaar ervan beschuldigd werd eigenlijk een Britse agent te zijn geweest, werd op een partijcongres ingetrokken als partijdocument. Hij toonde echter geen interesse in de mogelijkheid weer lid te worden: "Ze doen maar".
Wagenaar is 60 jaar lid geweest van voetbalclub De Volewijckers. In Amsterdam-Noord is een brug naar hem vernoemd.

## Externe link

* Biografie Gerben Wagenaar in het Biografisch Woordenboek van Nederland
# Internationale Mannendag

Internationale mannendag (IMD) is een jaarlijkse feestdag die plaatsvindt op 19 november. Het oorspronkelijke initiatief, dat stamt uit 1992, is uitgegroeid tot een evenement dat jaarlijks plaatsvindt in ongeveer 79 landen. Het project werd op 7 februari 1992 in Sydney ingewijd door Thomas Oaster.
Jerome Teelucksingh, die het evenement nieuw leven inblies, koos ervoor om het feest elk jaar op 19 november te vieren. Dit was om de verjaardag van zijn vader te eren en ook te vieren hoe op die datum in 1989 het voetbalteam van Trinidad en Tobago het land had verenigd met hun inspanningen om zich te kwalificeren voor het WK voetbal. Teelucksingh heeft Internationale mannendag gepromoot als niet alleen een gendered dag, maar een dag waarop alle problemen met mannen en jongens kunnen worden aangepakt. Hij zei over IMD en zijn basisactivisten: "Ze streven naar gendergelijkheid en proberen geduldig de negatieve beelden en het stigma te verwijderen dat met mannen in onze samenleving is verbonden".
# Kees Spermon

Cornelius (Kees) Spermon (Rotterdam, 27 maart 1941 – Saint-Sauveur-de-Montagut, 23 oktober 1992) was een Nederlands beeldend kunstenaar, actief als graficus, schilder, illustrator, tekenaar, pentekenaar en etser, en docent grafische technieken aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam. Hij maakte zowel figuratief als abstract werk.

## Levensloop

Spermon was geboren en getogen in Rotterdam en studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam. Na zijn afstuderen vestigde hij zich als beeldend kunstenaar in Rotterdam, en was later jarenlang docent terug aan de Rotterdamse kunstacademie.
Spermon was lid van Teekengenootschap Pictura in Dordrecht, van de Vereeniging tot Bevordering der Grafische Kunsten 'De Grafische, en van de Federatie van Verenigingen van Beroeps Beeldende Kunstenaars in Amsterdam.
Spermon ontving in 1969 en 1970 een Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst. Zijn werk is opgenomen in de collecties van onder andere het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, het Kunstmuseum Den Haag en het Museum Arnhem.

## Exposities, een selectie

* 1980. Galerie Brinkman, Amsterdam.
* 1984. Grafiek nu, Singer Museum in Laren.
* 1986. François Konings, Hannes Postma, Hedy Gubbels, Jos van der Meulen, Kees Spermon, Klaas Gubbels, Lady Jacobs en Michel Snoep. Galerie De Lachende Koe, Delfshaven
* 1992. Printshop, Prinsengracht 845, Amsterdam.

## Externe link

* Kees Spermon op kunstuitleenvoorschoten.nl.
* 1 2 Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* 1 2 Marianne Vermeijden, "Kees Spermon 1941 - 1992; Integer graficus," NRC Handelsblad. 26 oktober 1992. Gearchiveerd op 15 augustus 2023.
* ↑ Redactie. "Spermon bant 'verhaal' uit," Het Parool, Amsterdam, 16-05-1980. Geraadpleegd op Delpher op 17-06-2019.
* ↑ Bas Roodnat, "Prent van de maand: Kees Spermon," NRC Handelsblad, Rotterdam, 06-06-1980. Geraadpleegd op Delpher op 17-06-2019.
* ↑ Thea Figee, "Prachtig verhaal over grafiek". "De waarheid". Amsterdam, 05-11-1984. Geraadpleegd op Delpher op 17-06-2019.
* ↑ Kunstredactie. "Kontrast' neemt het op voor de grafiek," Het vrĳe volk : democratisch-socialistisch dagblad. Rotterdam, 26-03-1986. Geraadpleegd op Delpher op 15-05-2018.
* ↑ Hennie Maliangkay, "De Lachende Koe: het 'Beest' onder de galeries," Het vrĳe volk : democratisch-socialistisch dagblad, Rotterdam, 18-07-1988. Geraadpleegd op Delpher op 22-05-2019.
* ↑ Merk Peeters, "GALERIE: Kees Spermon". "NRC Handelsblad". Rotterdam, 08-11-1991. Geraadpleegd op Delpher op 17-06-2019.
* Biografisch Portaal: 51919336
* Gemeinsame Normdatei: 174274688
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8272 1938
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071849084
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 74256
* Union List of Artist Names: 500098386
* Virtual International Authority File: 265691253
* WorldCat: E39PBJjt9Bg6FvQ8gxJXFybw4q
# RhB Gem 4/4

De Gem 4/4 is de aanduiding voor een serie van twee locomotieven met elektrische of met dieselelektrische aandrijving van de Rhätische Bahn (RhB).

## Geschiedenis

Deze locomotieven werden in 1968 aangeschaft, onder meer om de prestaties van de motorwagens van het type ABe 4/4 $^{II}$ te ondersteunen. Bij gebruik van de sneeuwfrezen van de serie 9918-9919 leveren deze locomotieven naast de voortbeweging ook de energie voor deze elektrische sneeuwfrezen.
Tussen 1973 en 1981 werden deze locomotieven gebruikt als hybride tractie voor de Bernina-Express. Ze namen vanaf Samedan de wagons van de sneltrein uit Sankt Moritz over en reden dieselektrisch naar Surovas of Bernina Diavolezza. Hier werd dan overgeschakeld op de bovenleiding voor het traject tot Tirano. Tegenwoordig wordt dit hybride tractie genoemd.
Aan dit gebruik kwam een eind toen het perronspoor 3 in Pontresina geschikt werd gemaakt voor het wisselen van de spanning op de bovenleiding. De treinen uit Chur werden nu tot Pontresina getrokken door een elektrische locomotief onder 11kV wisselstroom. Te Pontresina werd de spanning op de bovenleiding omgeschakeld naar 1000 volt gelijkstroom voor de motorrijtuigen van de Berninabahn.
De locomotieven werden ook op het hele net van de Rhätische Bahn (RhB) voor werktreinen ingezet.

## Constructie en techniek

De locomotief heeft een stalen frame. De tractie-installatie bestaat uit een diesel motor gekoppeld aan een gelijkstroom dynamo. Door deze voorziening kan de locomotief de rijspanning zowel zelf opwekken met de ingebouwde dieselmotor maar ook met stroomafnemer is het rijden op spanning uit de bovenleiding als pure elektrische locomotief mogelijk. Deze locomotief kan in treinschakeling rijden met een soortgenoot, met een motorrijtuig van het type ABe 4/4 $^{II}$ of met een motorrijtuig van het type ABe 4/4 $^{III}$.

### Namen

De Rhätische Bahn (RhB) heeft de volgende namen op de locomotieven geplaatst:
Lijst van de Gem 4/4 :
| Nummer | Naam | Opmerkingen |
| 801 | Steinbock (Steenbok) | |
| 802 | Murmeltier (Marmot) | |

## Treindiensten

* In het winterseizoen wordt op een deel van het traject waar voldoende sneeuw aanwezig is voor een kleine groepen toeristen een demonstratie met de sneeuwfrees uitgevoerd.

## Literatuur

* Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.
* Theo Stolz: Triebfahrzeuge der Schweiz. Minirex AG, Luzern, 2007, ISBN 3-907014-31-6.
* Eric Kröpfli: 'Die Modernisierung der Zweikraftlokomotiven Gem 4/4 801-802 der Rhätischen Bahn', in: Schweizer Eisenbahn-Revue, 6/2001
# Ongeluksgetal

Een ongeluksgetal is een getal waarvan iemand aanneemt dat het ongeluk brengt, dit in tegenstelling tot een geluksgetal.

## 4

Het Japanse woord voor 4 klinkt hetzelfde als het woord voor 'dood' (Shi).
Ook in China geldt dat 4 (四, sì) bijna hetzelfde klinkt als 'dood' (死, sǐ), en daarom beschouwd wordt als een brenger van ongeluk.

## 9

Het Japanse woord voor 9 klinkt hetzelfde als het Japanse woord voor 'pijn'.

## 13

In Europa, Amerika en sommige landen in Azië (zoals India) wordt 13 als ongeluksgetal beschouwd. Dit zou ermee te maken hebben dat het 1 + 12 is. Twaalf wordt beschouwd als het getal van 'perfectie', bijvoorbeeld in het Nieuwe Testament is er sprake van 12 apostelen. Meer dan perfect moet dus, doorredenerend, ongeluk brengen. Bij het Laatste Avondmaal was Judas de dertiende die aanwezig was en die hem later ook verraadde. Wiskundig gezien is 12 overigens geen perfect getal, terwijl 6 dat wel is (6 = 1 + 2 + 3, en ook 1 × 2 × 3) (12 is een overvloedig getal).
In verband met het bijgeloof rond het getal 13 hebben in de Verenigde Staten sommige hotels geen kamer 13 en sommige gebouwen geen 13e verdieping (boven de 12e verdieping is dan de 14e). In Parijs ligt een straat waarbij huisnummer 13 is overgeslagen. In vrijwel ieder vliegtuig is er geen rij 13; op rij 12 volgt rij 14. In de autosport wordt traditioneel geen startnummer 13 toegekend.
Gerard van het Reve, die op 13 december is geboren, werd ingeschreven op de 14e.
Vrijdag de dertiende wordt als een ongelukkige dag beschouwd. In Spanje en Latijns-Amerikaanse landen is dinsdag de dertiende de ongeluksdag.
Er is ook een theorie die teruggrijpt op de oude Egyptische kalender. Die telde 12 maanden van 30 dagen en had dus 5 extra dagen nodig. Die vielen in een extra 13e maand van 5 dagen, met op elke dag de verjaardag van een belangrijke god. In die dertiende maand moest men zich zeer beheerst gedragen en niets bijzonders ondernemen om niet de toorn van de betreffende god op te wekken.
De fobie voor het getal 13 wordt triskaidekafobie genoemd. Een extreme angst voor vrijdag de dertiende heet paraskevidekatriafobie.

## 14

Wanneer 14 als twee afzonderlijke cijfers wordt uitgeproken in het Chinees (yao-sì, oftewel een-vier), dan klinkt dat als 'wil dood' (yào-sǐ, 要死), oftewel, 'ik wil dood'.

## 17

Omdat met de letters van het Romeinse cijfer voor 17 (XVII) het woord vixi is te spellen, beschouwen veel Italianen 17 als een ongeluksgetal. 'Vixi' betekent 'ik heb geleefd', oftewel: 'ik ben dood'.

## 666

Volgens Openbaring 13:18 is 666 het Getal van het Beest. Extreme angst voor dit getal heet hexakosioihexekontahexafobie.
# Station Vorst-Zuid

Station Vorst-Zuid (Frans: Forest-Midi) is een spoorweghalte langs spoorlijn 96 (Brussel - Bergen - Quévy) in de Brusselse gemeente Vorst (België). Het station ligt in een industriegebied tussen de Humaniteitslaan en de Britse Tweedelegerlaan.

## Stationsgebouw

Vorst-Zuid beschikt over een oud stationsgebouw uit 1862 in neoclassicistische stijl uitgetekend door de bekende architect Auguste Payen dat echter reeds enkele jaren leegstaat maar wel een goed voorbeeld is van de eerste generatie stationsgebouwen in België. Infrabel vroeg echter in 2013 een sloopvergunning aan. Erfgoedvereniging Pétitions-Patrimoine roept op om het stationsgebouw te beschermen. In november 2014 besliste de Brusselse regering de procedure tot klassering van het gebouw op te starten, die leidde tot de bescherming op 23 september 2015. De manier waarop het gebouw ingekapseld werd door de fabrieksgebouwen van Audi en door de talloze viaducten, bruggen en tunnels levert hallucinante, haast surrealistische beelden op.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| S 2 | GEN (NMBS) | 's-Gravenbrakel – Vorst-Zuid – Brussel-Zuid – Leuven | Rijdt 1×/u. op zondag. |

## Reizigerstellingen

De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Vorst-Zuid :
| | Weekdag | Zaterdag | Zondag |
| 1977 | 985 | 119 | 48 |
| 1978 | 911 | 108 | 74 |
| 1979 | 951 | 93 | 29 |
| 1980 | 780 | 63 | 37 |
| 1981 | 787 | 79 | 56 |
| 1982 | 672 | 61 | 32 |
| 1983 | 1 003 | 76 | 38 |
| 1984 | 834 | 37 | 18 |
| 1985 | 459 | 36 | 24 |
| 1986 | 465 | 36 | 38 |
| 1987 | 483 | 39 | 40 |
| 1988 | 427 | 31 | 29 |
| 1989 | 405 | 53 | 47 |
| 1990 | 302 | 34 | 29 |
| 1991 | 343 | 17 | 13 |
| 1992 | 288 | 33 | 21 |
| 1993 | 274 | 32 | 20 |
| 1994 | 199 | 34 | - |
| 1995 | 212 | 15 | 3 |
| 1996 | 181 | 13 | 13 |
| 1997 | 199 | 57 | 15 |
| 1998 | 196 | 16 | 10 |
| 1999 | 164 | 26 | 13 |
| 2000 | 193 | 26 | 16 |
| 2001 | 202 | 18 | 8 |
| 2002 | 173 | 36 | 14 |
| 2003 | 216 | 15 | 14 |
| 2004 | 195 | 10 | 11 |
| 2005 | 187 | 13 | 7 |
| 2006 | 167 | 14 | 50 |
| 2007 | 221 | 29 | 18 |
| 2008 | - | - | - |
| 2009 | 212 | 19 | 17 |
| 2010 | - | - | - |
| 2011 | - | - | - |
| 2012 | 270 | 26 | 8 |
| 2013 | 202 | 29 | 28 |
| 2014 | 345 | 25 | 11 |
| 2015 | 244 | 53 | 19 |
| 2016 | 203 | 29 | 11 |
| 2017 | 293 | 17 | 15 |
| 2018 | 215 | 29 | 28 |
| 2019 | 368 | 56 | 33 |
| 2020 | 197 | 42 | 18 |
| 2021 | - | - | - |
| 2022 | 376 | 235 | 147 |
| 2023 | 568 | 366 | 168 |
| 2024 | 464 | 247 | 116 |