OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Steven Burke

Steven James Burke (Burnley, 4 maart 1988) is een Brits wielrenner, gespecialiseerd in de individuele en ploegenachtervolging. Burke nam voor het Verenigd Koninkrijk deel aan de Olympische Zomerspelen van 2008 in Peking. Hij behaalde daar een derde plaats op de achtervolging. In 2012 won Burke samen met Ed Clancy, Geraint Thomas en Peter Kennaugh de wereldtitel op de ploegenachtervolging.

## Belangrijkste resultaten
### Weg

2010
* 2e etappe Tour of Ulster (tijdrit)

### Piste

| Jaar | BK | EK | WK | Overige |
| 2007 | 1 Scratch | | | |
| 2008 | 1 (Ploegen)Achtervolging, 2 1KM, 3 Ploegkoers | | | WB Kopenhagen: Ploegenachtervolging, 3 OS achtervolging |
| 2009 | | | | WB Kopenhagen: Ploegenachtervolging |
| 2010 | | 1 Ploegenachtervolging | 2 Ploegenachtervolging | |
| 2011 | 2 1KM | 1 Ploegenachtervolging | 3 Ploegenachtervolging | WB Manchester: Ploegenachtervolging |
| 2012 | 1 1KM | | 1 Ploegenachtervolging | 1 OS Ploegenachtervolging |
| 2013 | 1 Achtervolging, 3 Scratch | 1 Ploegenachtervolging | 2 Ploegenachtervolging | WB Manchester: Ploegenachtervolging |
| 2014 | 2 Achtervolging | 1 Ploegenachtervolging | | WB Londen: Ploegenachtervolging |
| 2015 | | 1 Ploegenachtervolging | 2 Ploegenachtervolging | |
| 2016 | | 3 Ploegenachtervolging | 2 Ploegenachtervolging | Olympische Spelen: 1 ploegenachtervolging |
* (en) Profiel van Steven Burke op ProCyclingStats
* Profiel van Steven Burke op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Steven Burke op de website van de UCI
* (en) Profiel van Steven Burke op olympics.com
* (en) Profiel van Steven Burke op olympedia.org
* Profiel van Steven Burke op De wielersite
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
Burke · Craven · Gaywood · Griffiths · Hawkins · Hayles · Lampier · Last · Lloyd · Murray · Richardson · Sybrandy
# Vlag van Turkmenistan

De vlag van Turkmenistan werd aangenomen op 24 januari 2001 en wordt vaak omschreven als een van de gedetailleerdste vlaggen ter wereld.
De vlag bestaat uit een groen veld (dat de islam symboliseert) met een rode verticale baan nabij de hijszijde. Deze baan bevat onder meer vijf patronen die de rijke cultuur van het land moeten uitbeelden. In het groene veld staan nog een witte halve maan en vijf sterren naar het voorbeeld van de vlag van Turkije. De maan en sterren symboliseren zo de band tussen de Turkse volkeren, waartoe de Turkmenen behoren.

## Historische vlaggen

In de jaren dertig had Turkmenistan, als onderdeel van de Sovjet-Unie, een rode vlag met in de linkerbovenhoek een grote hamer en sikkel in gebruik, is identiek aan de vlag van de Sovjet-Unie. In 1937 werden deze symbolen vervangen door de afkorting van het land (TSSR) in gouden letters. In de jaren veertig werden deze letters vervangen door de Cyrillische tekens ТССР.
Op 1 augustus 1953 werd weer een nieuwe vlag in gebruik genomen. Ook deze bestond uit een rood veld, maar had twee horizontale blauwe banen en in de linkerbovenhoek een gouden hamer, sikkel en ster. De twee blauwe strepen tussen de rode staan voor de rivieren Amu Darja en Syr Darja, het rood staat voor de "revolutionaire strijd van de werkende massa's", de Hamer en sikkel staan voor de vakbond van boeren en arbeiders en de rode ster is het symbool van de heersende Communistische Partij.
Op 26 september 1973 wijzigde de regelgeving voor de vlag. De positie van de ster en de hamer en sikkel werden dichter bij de vlaggenmast geplaatst.
Toen Turkmenistan in 1992 een onafhankelijk land werd, voerde men een vlag in die sterk lijkt op de huidige. De patronen aan de linkerkant waren echter anders. In 1997 werden deze patronen gewijzigd en in 2001 gebeurde dat nogmaals, hetgeen de huidige vlag als resultaat had.
* 1925 - 1926
* 1926 - 1937 (Vlag van de Sovjet-Unie)
* 1937 - 1940
* 1940 - 1953
* 1953 - 1973
* 1973 - 1992
* 1992 - 1997
* 1997 - 2001
# Rondo (televisieprogramma)

Rondo is een praatprogramma op de Nederlandse zender Ziggo Sport. In het programma worden de laatste ontwikkelingen, wedstrijden en resultaten in het (inter)nationale voetbal besproken. Het programma werd aanvankelijk op zondagavond uitgezonden, maar sinds 2022 op maandagavond om 20.30 uur.
Jack van Gelder was de eerste presentator van het programma, nadat hij eerder jarenlang NOS Studio Voetbal had gepresenteerd op NPO 1. In Rondo ontvangt de presentator vier gasten uit de voetbalwereld, waaronder de vaste analisten van Ziggo. Op 21 februari 2021 werd bekend dat Van Gelder zou vertrekken bij de zender en dat Wytse van der Goot hem zou opvolgen als presentator van Rondo. Eerder had Bas van Veenendaal al enkele afleveringen op zich genomen als invaller voor Van Gelder.

## Samenstelling
### Presentatoren

* Jack van Gelder (2015–2021)
* Wytse van der Goot (2021–heden)
* Bas van Veenendaal (invaller, 2015–2024)
* Hélène Hendriks (invaller, 2024–heden)

### Gasten

Iedere aflevering schuiven er vier wisselende gasten aan die het afgelopen voetbalweekend bespreken. Enkele van hen zijn in dienst van Ziggo Sport, andere zijn nog altijd werkzaam in de voetbalwereld of actief als freelancer.
Terugkerende analytici (waren) onder andere:
* Dick Advocaat
* Marco van Basten (2020–)
* Khalid Boulahrouz
* Henk ten Cate
* Ruud Gullit (2016–)
* Jan van Halst (2015–2023)
* Wim Kieft (2016–2019)
* Dirk Kuijt
* Aad de Mos
* Youri Mulder (2017–)
* Alex Pastoor (2024–)
* Wesley Sneijder (2024–)
* Henk Spaan
* Rafael van der Vaart
* Sierd de Vos
* Ronald Waterreus
* Mark van Bommel (2024–)

## Specials
### Ronda

Op zaterdag 8 maart 2025 werd er een eenmalige special van Rondo uitgezonden als Ronda. De aflevering stond in het teken van de ontwikkelingen en achtergronden in de vrouwensport. Het programma werd gepresenteerd door Kim Lammers met co-host Tessa Veldhuis, terwijl Esther Vergeer, Suzanne Huurman, Leonne Stentler en Fatima Moreira de Melo aanschoven als tafelgasten.

## Externe link

* Rondo
* ↑ Jack van Gelder draagt einde seizoen stokje over bij Ziggo Sport VodafoneZiggo (Persbericht), 21 februari 2021
* ↑ Youri Mulder maakt transfer van NOS naar Ziggo Sport Televizier, 20 januari 2017
* ↑ Ziggo Sport verandert naam Rondo eenmalig in het kader van internationale vrouwendag Voetbalzone, 6 maart 2025
* ↑ Ziggo voert dit weekend bijzondere wijziging door: Rondo wordt Ronda Voetbalprimeur, 6 maart 2025
* ↑ Ziggo Sport zet vrouwen in de spotlight op Internationale Vrouwendag Ziggo Sport (Persbericht), 6 maart 2025
# Davide Ghiotto

Davide Ghiotto (3 december 1993, Altavilla Vicentina) is een Italiaanse langebaanschaatser.
Ghiotto is de zoon van de wielrenner Federico Ghiotto, actief in de jaren 80 en 90. Hij woont met zoon Filippo en partner Susy in Zovencedo, in het gehucht San Gottardo. Zijn opleiding filosofie volgde hij aan de Universiteit van Trento waar hij afstudeerde met een thesis getiteld Ethics and suicide.
Ghiotto's eerste grote overwinningen behaalde hij begin 2017 tijdens de Universiade in het Kazachse Medeo. Hij won daar de 5.000 en 10.000 meter en met Italië de ploegenachtervolging. Op de 10.000 meter reed Ghiotto zelfs een baanrecord en liet hij nummer twee Masahito Obayashi ruim een halve minuut achter zich. Zijn goede vorm wist hij een passend vervolg te geven bij het WK afstanden in Gangneung. Hij finishte daar als vijfde op de 10.000 m in een nieuw Italiaans record van 13.01,38. Dit record scherpte hij op 11 februari 2022 tijdens zijn Olympische race in Peking aan tot 12.45,98 wat hem brons opleverde. Op 5 maart 2023 reed hij tijdens het WK afstanden naar het eerste Italiaanse goud in wederom een nieuw nationaal record in 12.41,35. Op 26 oktober 2024 schaatste Ghiotto in Inzell in een kwartetstart met 12.26,30 een officieus wereldrecord op de 10km. Op 25 januari 2025 schaatste hij in Calgary een officieel wereldrecord met 12.25,69.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,52 | 9 maart 2024 | Inzell |
| 1000 meter | 1.15,36 | 22 februari 2015 | Inzell |
| 1500 meter | 1.45,93 | 10 maart 2024 | Inzell |
| 3000 meter | 3.39,07 | 16 oktober 2021 | Inzell |
| 5000 meter | 6.04,23 | 28 januari 2024 | Salt Lake City |
| 10.000 meter | 12.25,69 | 25 januari 2025 | Calgary |

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | WK Allround | WK Afstanden | Olympische Spelen | Wereldbeker |
| 2017 | NC17 (20e, 9e, 19e, -) | | 5e 10.000m | | 17e 5k/10k |
| 2018 | | NC23 (23e, 17e, 23e, -) | | 19e 5000 meter 12e 10.000 meter | 12e 5k/10k |
| 2019 | DNF (DNF, -, -, -) | | 11e 5000m 6e 10000m | | 13e 5k/10k |
| 2020 | | NS3 (24e, 14e, DNS, -) | 7e 5000m 6e 10000m | | 7e 5k/10k |
| 2021 | | | 7e 5000m 4e 10000m | | 4e 5k/10k |
| 2022 | | 7e (18e, , 15e, ) | | 8e 5000m 3 10000m 7e achtervolging | 2 5k/10k |
| 2023 | 4e (12e, , 6e, ) | | 2 5000m 1 10000m 4e achtervolging | | 4e 5k/10k |
| 2024 | | 5e (21e, , 11e, ) | 2 5000m 1 10000m 1 achtervolging | | 50e 1500m 1 5k/10k |
| 2025 | 4e (17e, 4e, 13e, ) | | 4e 5000m 1 10000m 2 achtervolging | | 49e 1500m 2 5k/10k |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op allroundtoernooi (500m, 5000m, 1500m, 10.000m).
    NC17 = niet gekwalificeerd voor de laatste afstand, maar wel als 17e geklasseerd in de eindrangschikking
* Davide Ghiotto op SchaatsStatistieken.nl
# Ambrosius Ayzo van Boelens

Ambrosius Ayzo van Boelens (Hardegarijp, 19 maart 1766 – Olterterp, 30 november 1834) uit het geslacht Van Boelens was onder andere lid van de Tweede Kamer, raadsheer van het Hof van Friesland en president van de rechtbank te Heerenveen.

## Biografie

Ambrosius Ayzo was de zoon van Boelardus Augustinus van Boelens en Anna Mellinga. Hij werd op 19 maart 1766 geboren in Hardegarijp. Hij studeerde Romeins en hedendaags recht (gepromoveerd op stellingen) aan de Hogeschool te Harderwijk, tot 3 februari 1790. Hij was in 1792 commies op het secretariaat van het provinciaal bestuur van Friesland, in 1800 lid van het departementsbestuur van de Eems, in 1801 raadsheer in het Hof van Friesland, in 1812 president van de rechtbank te Heerenveen. Voor het departement Friesland was hij op 29 en 30 maart 1814 aanwezig bij de Vergadering van Notabelen. In 1825 werd hij lid van de Tweede Kamer en in 1831 grietman van Opsterland. Hij trouwde met Suzanna Cornelia Trotz; zij kregen negen kinderen. Hij stierf op 30 november 1834 in Olterterp.

## Grafheuvel

Hij liet een grafheuvel opwerpen net buiten Olterterp. Hier liggen hij en enkele van zijn nakomelingen begraven.
De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek (NNBW): historici.nl. Gearchiveerd op 9 januari 2014.
* ↑ Artikel in Leewarder Courant 7 september 1990
* ↑ Artikel in Leewarder Courant 28 november 2002
* Biografisch Portaal: 59308812
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: boel013
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8773 4252
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071059539
* Parlement.com: vg09llqur1uh
* Virtual International Authority File: 280731093
* WorldCat: E39PBJfRFgm8bchjFYdwBHvWDq
* Bronnen op Wikisource
# Democratische Partij (Italië)

De Democratische Partij (Partito Democratico, PD) is een centrumlinkse Italiaanse politieke partij.

## Geschiedenis

De Partito Democratico werd officieel opgericht op 14 oktober 2007, nadat een aantal vooruitstrevende en linkse partijen in april 2007 hadden besloten tot een fusie. Ze maakten alle deel uit van de Olijfcoalitie van premier Romano Prodi. Het ging om de Linkse Democraten en La Margherita.
Deze en andere partijen die zich bij de Democratische Partij aangesloten hebben zijn:
* Linkse Democraten (Democratici di Sinistra, DS) (sociaaldemocratisch)
* De Margriet (Democrazia è Libertà - La Margherita, DL) (centristisch)
* Zuidelijke Democratische Partij (Partito Democratico Meridionale, PDM) (centristisch)
* Sardinië Project (Progetto Sardegna, PS) (centristisch)
* Beweging van Europese Republikeinen (Movimento Repubblicani Europei, MRE) (sociaal-liberaal)
* Democratische Republikeinen (Repubblicani Democratici, RD) (sociaal-liberaal)
* Midden-Italië (Italia di Mezzo, IdM) (christendemocratisch)
* Hervormingsalliantie (Alleanza Riformista) (sociaaldemocratisch)
Veel van de hierboven genoemde partijen maakten deel uit van de politieke coalitie l'Unione bij de parlementsverkiezingen van 2006.
De eerste partijleider was oud-burgemeester van Rome Walter Veltroni. Na de val van Prodi's tweede regering op 24 januari 2008 maakte Veltroni bekend, dat de Democratische Partij alleen op weg zou gaan naar de landelijke verkiezingen op 13 en 14 april. Toch was er voor een bepaalde coalitie met de kleine partij Italia dei Valori gekozen. De partijleider was Antonio Di Pietro, een van de onderzoeksrechters van het grootschalig onderzoek naar corruptie in de politiek, Mani Pulite, begin jaren 90.
Ook was er een samenwerking met de Italiaanse Radicalen, die 9 van hun kandidaten op de kieslijst van de Linkse Democraten mochten zetten.
De parlementsverkiezingen van 2008 werden gewonnen door de centrumrechtse coalitie van Berlusconi, maar de Democratische Partij deed het beter dan verwacht, zo won de partij ruim 33% van de stemmen, en werd hierdoor de tweede partij van het land. Prodi maakte op 17 april bekend dat hij zijn voorzitterschap opgaf.
De eerste partijleider was Walter Veltroni, die na de verloren regionale verkiezingen op 17 februari 2009 aftrad. Op 25 oktober 2009 vond de verkiezing van zijn opvolger plaats. Elke Italiaan van zestien jaar en ouder kon daarvoor stemmen in een van de 10.000 stembureaus tegen betaling van 2 euro voor de kosten van de verkiezingen. De nieuwe leider werd de ex-communist Pier Luigi Bersani.
Nadat Bersani in 2012 nog was herkozen, verloor hij zijn gezag tijdens de presidentsverkiezingen van 2013. Door muiterij onder de kiesmannen van de PD eindigden deze in een impasse, waarna de zittende hoogbejaarde president Napolitano moest instemmen met een verlenging van zijn mandaat. Bersani trad af en de burgemeester van Florence, Matteo Renzi, werd tot zijn opvolger gekozen.
* ↑ https://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/245766/2008/04/17/Prodi-geeft-voorzitterschap-Partito-Democratico-op.dhtml Prodi geeft voorzitterschap Partito Democratico op
# Oögenese

Oögenese is het proces waarbij een eicel wordt gevormd uit oögonia.

## Vermeerdering oögonia

Oögonia vermeerderen door mitotische delingen tijdens de ontwikkeling van de ovaria van de foetus. Als de zwangerschap verder vordert stoppen de cellen met mitotisch delen en nemen de cellen in grootte toe, dan worden ze primaire oöcyten genoemd. De oögonia stoppen ongeveer in de zevende maand met delen. Op dit moment zijn er miljoenen primaire oöcyten in elke ovarium. Later zullen veel van deze cellen degenereren waardoor er tijdens de geboorte van het meisje in elk ovarium een miljoen oöcyten aanwezig zijn; als de puberteit begint dan zijn er als gevolg van degeneratie nog maar 250.000 oöcyten in elk ovarium aanwezig. De gevormde cellen zitten geblokkeerd in de profase 1 van de meiotische deling.

## Vorming primordiale follikels

Primaire oöcyten komen in de profase van de 1e meiotische deling. In deze fase verblijven ze lange tijd. Ze zijn op dit moment omgeven door een laag platte cellen, follikelcellen of granulosacellen genoemd. De structuur die zij samen vormen heet een primordiaal follikel.

## Vorming primaire follikels

Een deel van de primordiale follikels kan tijdens de puberteit uitrijpen tot primaire follikels. In de puberteit stimuleert namelijk follikelstimulerend hormoon (FSH) tot de uitrijping. Dit gebeurt in een aantal stappen
* De eerste stap zorgt ervoor dat een unilaminaire primaire follikel gevormd wordt uit de oöcyt. De oöcyt is gegroeid, met name doordat de omliggende granulosacellen een toename in grootte laten zien.
* FSH zorgt er daarna voor dat de granulosacellen gaan delen waardoor een meerlagig omhulsel ontstaat. Tevens ontstaat de zona pellucida. De cel wordt nu een multilaminaire primaire follikel genoemd.
* Er ontstaat een kapsel van thecacellen rondom het follikel.

## Vorming secundaire follikels

Bij de verdere rijping worden secundaire follikels gevormd. Hierbij neemt de laag van de granulosacellen toe en gaan een deel van de thecacellen differentiëren tot 2 lagen.

## Vorming tertiaire follikels

In de granulosacellen ontstaat een ruimte die met vloeistof gevuld is. Deze ruimte neemt sterk in grootte toe. De ruimte die ontstaan is is gescheiden van de oöcyt door middel van de granulosacellen. Nu kan worden gesproken van een tertiaire of graafse follikel. Deze follikel is rijp voor de ovulatie. Rondom de ovulatie wordt de 1e meiotische deling afgerond (de cel was al deze tijd in de profase). Na deze afronding ontstaat een secundaire oöcyt (in meiose metafase II) en een klein poollichaampje. Het ovum ontstaat door meiose II af te ronden waarna een haploïde eicel ontstaat en een tweede poollichaampje.
# Mitsuo Ogasawara

Mitsuo Ogasawara (小笠原 満男, Ogasawara Mitsuo, Morioka, 5 april 1979) is een Japans voormalig voetballer die als middenvelder speelde.

## Carrière

Mitsuo Ogasawara tekende in 1998 bij Kashima Antlers.

## Japans voetbalelftal

Mitsuo Ogasawara debuteerde in 2002 in het Japans nationaal elftal en speelde 53 interlands, waarin hij 7 keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2002 | 8 | 0 |
| 2003 | 8 | 0 |
| 2004 | 12 | 2 |
| 2005 | 15 | 4 |
| 2006 | 10 | 1 |
| 2007 | 0 | 0 |
| 2008 | 0 | 0 |
| 2009 | 0 | 0 |
| 2010 | 2 | 0 |
| Totaal | 55 | 7 |

## Externe link

* Mitsuo Ogasawara op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database
1 Kawaguchi · 2 Akita · 3 Matsuda · 4 Morioka · 5 Inamoto · 6 Hattori · 7 H. Nakata · 8 Morishima · 9 Nishizawa · 10 Nakayama · 11 Suzuki · 12 Narazaki · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 K. Nakata · 17 Miyamoto · 18 Ono · 19 Ogasawara · 20 Myojin · 21 Toda · 22 Ichikawa · 23 Sogahata · Coach: Troussier
1 Narazaki · 2 Moniwa · 3 Komano · 4 Endo · 5 Miyamoto · 6 K. Nakata · 7 H. Nakata · 8 Ogasawara · 9 Takahara · 10 Nakamura · 11 Maki · 12 Doi · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 Oguro · 17 Inamoto · 18 Ono · 19 Tsuboi · 20 Tamada · 21 Kaji · 22 Nakazawa · 23 Kawaguchi · Coach: Zico
# Yoichi Doi

Yoichi Doi (土肥 洋一, Doi Yoichi, Kumamoto, 25 juli 1973) is een Japans voormalig voetballer die als doelman speelde.

## Clubcarrière

Doi speelde tussen 1992 en 2007 voor Kashiwa Reysol en FC Tokyo. Hij tekende in 2008 bij Tokyo Verdy. Begin 2013 beëindigde hij zijn carrière.

## Japans voetbalelftal

Doi debuteerde in 2004 in het Japans nationaal elftal en speelde 4 interlands.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2004 | 2 | 0 |
| 2005 | 2 | 0 |
| Totaal | 4 | 0 |
# Rainer Hammers

Rainer Hammers (Kohlscheid, 28 juni 1916) was een Duitse voetbaltrainer en voormalig voetballer.

## Loopbaan

Hammers speelde als rechtshalf voor SV Rhenania Würselen dat uitkwam in de Oberliga West, destijds samen met de andere Oberliga's de hoogste voetbalklasse Duitsland. Na afloop van zijn spelersloopbaan was hij werkzaam als voetbaltrainer. Hij had in Nederland onder andere MVV (van 1956 tot 1958) en Roda Sport (van 1958 tot 1959) onder zijn hoede. In oktober 1959 keerde hij terug bij MVV, nadat Victor Havlicek op non-actief was gesteld.
# $not (rapper)

$NOT (gestileerd als "$NOT"), echte naam Edy Edouard, is een Amerikaanse rapper, zanger en songwriter. Hij verwierf bekendheid met zijn virale hit Gosha uit 2018, die grote populariteit kreeg op streamingplatforms en sociale media. Zijn muziek combineert elementen van lo-fi hiphop, trap en melodieuze rap, vaak gekenmerkt door introspectieve teksten en een relaxte flow.

## Achtergrond en Vroege Carrière

$NOT werd geboren op 16 december 1997 in New York, Verenigde Staten, en groeide op in West Palm Beach, Florida. Hij begon in zijn tienerjaren met het maken van muziek en uploadde zijn eerste nummers op SoundCloud, een platform dat veel opkomende artiesten uit de underground rapscene een podium biedt. Zijn muziekstijl werd beïnvloed door artiesten zoals Yung Lean & Tyler the Creator.

## Muzikale Carrière

Na het succes van Gosha bracht $NOT meerdere singles uit die goed werden ontvangen binnen de underground rapscene. In 2020 verscheen zijn debuutalbum "- TRAGEDY +", gevolgd door "Beautiful Havoc" in hetzelfde jaar. Beide projecten toonden zijn veelzijdigheid en vermenging van duistere, melancholische thema’s met melodieuze producties.
Zijn muziek werd steeds breder opgepakt en hij werkte samen met verschillende bekende artiesten, waaronder Denzel Curry, Lil Skies en Cochise. In 2022 bracht hij zijn derde studioalbum "Ethereal" uit, waarop samenwerkingen stonden met artiesten als A$AP Rocky en Juicy J.