OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Somalische sporenleeuwerik

De Somalische sporenleeuwerik (Heteromirafra archeri) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken). De vogel werd in 1920 door de Britse natuuronderzoeker Stephenson Robert Clarke geldig beschreven en vernoemd naar Geoffrey Francis Archer, die de vogel in september 1918 verzamelde in Brits-Somaliland.

## Kenmerken

De vogel is 14 cm lang. Het is een leeuwerik met een relatief korte staart en grote kop. Deze leeuwerik heeft een licht oker gekleurde wenkbrauwstreep, maar daarboven twee donkere kruinstrepen. Van boven lijkt de vogel "geschubd".

## Verspreiding en leefgebied

De vogel is endemisch in Somalië. Het leefgebied van de vogel bestaat uit zowel open grasland, als uit open rotsachtig landschap met bosjes en beperkte grasgroei.

## Status

De Somalische sporenleeuwerik heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2018 door BirdLife International geschat op 50 tot 250 individuen en de populatie-aantallen nemen af met 80% binnen drie generaties, door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door wildgroei met struiken, overbegrazing en menselijke bewoning. Om deze redenen staat deze soort als kritiek op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Somalische sporenleeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bulletin of the British Ornithologists' Club 40. .p. 64
# Sporenleeuwerik

De sporenleeuwerik (Heteromirafra ruddi) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken). Het is een bedreigde, endemische vogelsoort in Zuid-Afrika. De Afrikaanse naam is drakensberglewerik.

## Kenmerken

Deze leeuwerik is 14 cm lang. Het is een vogel met een relatief grote kop, een korte staart en donkere ogen en een kuifje op de kop. De vogel heeft een brede witte wenkbrauwstreep en nog een licht streepje op de kruin.

## Verspreiding en leefgebied

De leefgebieden liggen verspreid in Zuid-Afrika zoals onder andere in het zuidoosten van Mpumalanga (Transvaal) en noordwestelijk KwaZoeloe-Natal en noordoostelijk Vrijstaat, daarnaast zijn er populaties in de Oostkaap. Deze leefgebieden bestaan uit subtropische of tropische hooggelegen graslanden tussen de 1600 en 2200 meter boven zeeniveau.

## Status

De sporenleeuwerik heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2017 door BirdLife International geschat op 1700 tot 3300 individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast omdat natuurlijke graslanden met struikgewas worden omgezet in gebied voor agrarisch gebruik en menselijke bewoning. Om deze redenen stond de soort tussen 1994 en 2004 als ernstig bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN. Toen bleken er in de Oostkaap nog redelijk grote populaties te zijn, waardoor de vogel tussen 2004 en 2016 als kwetsbaar werd beschouwd. Volgens in 2016 gepubliceerd onderzoek gingen die populaties hard achteruit en daarom staat de vogel nu als bedreigd op de lijst.
* 1 2 3 (en) Sporenleeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) del Hoyo, J., et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona (retrieved from https://www.hbw.com/node/57616 on 19 October.
# Halisaurus

Halisaurus is een geslacht uit de Mosasauridae, een familie van uitgestorven in zee levende hagedissen. Dit dier leefde tijdens het Laat-Krijt.

## Kenmerken

Halisaurus was met een lengte van drie tot vier meter relatief klein voor een mosasauriër. Het was een minder efficiënte zwemmer dan de andere mosasauriërs en Halisaurus joeg daarom vermoedelijk vanuit een hinderlaag.

## Fossiele vondsten

Fossielen van Halisaurus zijn met name gevonden in afzettingen van de Western Interior Seaway in Noord-Amerika. Daarnaast zijn vondsten gedaan in Europa, Peru en op verschillende locaties in Afrika, zoals de Mocuio-formatie in Angola.
Bij Hornerstown, New Jersey, werden door John G. Meirs, wiens Cream Ridge Marl Company in Monmouth County verschillende mergelgroeven exploiteerde, wat botten gevonden van een mosasauride. Die werden oktober 1869 door Othniel Charles Marsh benoemd als de typesoort Halisaurus platyspondylus. De geslachtsnaam is afgeleid van het Grieks ἅλς, hals, "zee". De soortaanduiding is een combinatie van het Grieks platys, "plat", en spondylos, "spoel", een verwijzing naar de afgeplatte wervels. Marsh had augustus 1869 de soort tijdens een lezing benoemd als een Macrosaurus platyspondylus maar die naam was niet gepubliceerd. In 1870 werd het geslacht door Marsh hernoemd tot Baptosaurus omdat de naam homofoon (gelijkluidend) zou zijn aan die van de basale vis Halosaurus. Afgezien van de vraag of dat correct is, maakt homofonie een naam naar moderne normen niet ongeldig en Halisaurus is daarom de geldige naam van het geslacht.
Het holotype, YPM 444, is gevonden in een laag van de New Egypt Formation die dateert uit het Maastrichtien.
In 1869 benoemde Marsh tegelijkertijd een tweede soort, Halisaurus fraternus, de "broederlijke", gebaseerd op drie ruggewervels van dezelfde vindplaats als Halisaurus platyspondylus die wat langgerekter van bouw waren. Er is geen gepubliceerd inventarisnummer. Ook deze soort werd hernoemd tot Baptosaurus fraternus.
In 1894 benoemde John Campbell Merriam een Baptosaurus onchognathus, op basis van een in Logan County, Kansas, gevonden skelet dat verworven was door de Bayerische Staatssammlung für Palaeontologie. Merriam werkte toen nog in Duitsland. De soortaanduiding is afgeleid van het Grieks ὄγκος, onkos, "haak", en gnathos, "kaak", een verwijzing naar het haakvormige retroarticulair uitsteeksel aan de achterkant van de onderkaak. Het holotype, bestaande uit delen van de schedel en onderkaken alsmede acht wervels, werd in 1944 vernietigd door een Brits bombardement op München. In 1967 werd dit door Dale Alan Russell hernoemd tot een Halisaurus onchognathus. Het type stamt uit het Campanien.

## Literatuur

* Marsh, O.C. 1869. "Notice on some new mosasauroid reptiles from the Greensand of New Jersey". American Journal of Science. Series 2 48(144): 392–397
# 40UP Radio

440UP Radio is een Nederlandse muziekzender. De naam van de zender duidt op de doelgroep: mensen van 40 jaar en ouder.
Het accent ligt op muziek die niet 'mainstream' is, zoals albumtracks. Het is een mix van (alternatieve) pop, americana, blues en rock. De ‘fonotheek’ van het station bevat meer dan 8.000 nummers die in steeds wisselende volgorde worden gedraaid. Daardoor is het station ‘eclectisch’ binnen de gekozen muziekstromen.
40UP Radio werd in 2015 opgericht door Harry de Winter. Hij wilde een radiozender bouwen die muziek brengt die de mainstream-stations zijn inziens te weinig aandacht geven. Hij gaf ook volledige vrijheid aan de presentatoren om te draaien wat zij wilden.
Presentatoren zijn Mart Smeets, Bram van Splunteren, Hans Vandenburg, Jan Emous, Vic van de Reijt & Bart Ganzeman, Vincent Bijlo, Jan Zorg, Ad Vanderveen, Abel de Lange, Edwin Wendt, Henk Peeters, Maarten Stultjens, Leo Kattestaart, Mark van Dale en Leo van der Goot.
Eerdere presentatoren waren onder meer Harry de Winter (†2023), Jan Donkers, Beatrice van der Poel, Fay Lovsky, Hubert van Hoof (†2023), Vincent van Engelen (+2025) Robert ten Brink, Thomas Verbogt en Hans Hogendoorn.
Het 24-uurskanaal van 40UP Radio is via internet (tune-in) en via de website te beluisteren. Op zondag worden de gepresenteerde programma's uitgezonden tussen 9 uur en 24 uur. Op werkdagen worden ze vanaf 21 uur herhaald. Buiten die uren is de non-stop radio actief.
De zender beschikt niet over een studio. De presentatoren nemen hun programma's thuis, bij elkaar of in studio’s van lokale zenders op. De zender wordt geheel door vrijwilligers in de lucht gehouden.
# Halisaurus

Halisaurus is een geslacht uit de Mosasauridae, een familie van uitgestorven in zee levende hagedissen. Dit dier leefde tijdens het Laat-Krijt.

## Kenmerken

Halisaurus was met een lengte van drie tot vier meter relatief klein voor een mosasauriër. Het was een minder efficiënte zwemmer dan de andere mosasauriërs en Halisaurus joeg daarom vermoedelijk vanuit een hinderlaag.

## Fossiele vondsten

Fossielen van Halisaurus zijn met name gevonden in afzettingen van de Western Interior Seaway in Noord-Amerika. Daarnaast zijn vondsten gedaan in Europa, Peru en op verschillende locaties in Afrika, zoals de Mocuio-formatie in Angola.
Bij Hornerstown, New Jersey, werden door John G. Meirs, wiens Cream Ridge Marl Company in Monmouth County verschillende mergelgroeven exploiteerde, wat botten gevonden van een mosasauride. Die werden oktober 1869 door Othniel Charles Marsh benoemd als de typesoort Halisaurus platyspondylus. De geslachtsnaam is afgeleid van het Grieks ἅλς, hals, "zee". De soortaanduiding is een combinatie van het Grieks platys, "plat", en spondylos, "spoel", een verwijzing naar de afgeplatte wervels. Marsh had augustus 1869 de soort tijdens een lezing benoemd als een Macrosaurus platyspondylus maar die naam was niet gepubliceerd. In 1870 werd het geslacht door Marsh hernoemd tot Baptosaurus omdat de naam homofoon (gelijkluidend) zou zijn aan die van de basale vis Halosaurus. Afgezien van de vraag of dat correct is, maakt homofonie een naam naar moderne normen niet ongeldig en Halisaurus is daarom de geldige naam van het geslacht.
Het holotype, YPM 444, is gevonden in een laag van de New Egypt Formation die dateert uit het Maastrichtien.
In 1869 benoemde Marsh tegelijkertijd een tweede soort, Halisaurus fraternus, de "broederlijke", gebaseerd op drie ruggewervels van dezelfde vindplaats als Halisaurus platyspondylus die wat langgerekter van bouw waren. Er is geen gepubliceerd inventarisnummer. Ook deze soort werd hernoemd tot Baptosaurus fraternus. Volgens Russell behoort deze soort tot Plioplatecarpus en is wellicht identiek aan Edward Drinker Copes Mosasaurus depressus. Hij stelde dat een van de ruggewervels in feite een halswervel was.
In 1894 benoemde John Campbell Merriam een Baptosaurus onchognathus, op basis van een in Logan County, Kansas, gevonden skelet dat verworven was door de Bayerische Staatssammlung für Palaeontologie. Merriam werkte toen nog in Duitsland. De soortaanduiding is afgeleid van het Grieks ὄγκος, onkos, "haak", en gnathos, "kaak", een verwijzing naar het haakvormige retroarticulair uitsteeksel aan de achterkant van de onderkaak. Het holotype, bestaande uit delen van de schedel en onderkaken alsmede acht wervels, werd in 1944 vernietigd door een Brits bombardement op München. In 1967 werd dit door Dale Alan Russell hernoemd tot een Halisaurus onchognathus. Het type stamt uit het Campanien.

## Literatuur

* Marsh, O.C. 1869. "Notice on some new mosasauroid reptiles from the Greensand of New Jersey". American Journal of Science. Series 2 48(144): 392–397
# 40UP Radio

40UP Radio is een Nederlandse muziekzender. De naam van de zender duidt op de doelgroep: mensen van 40 jaar en ouder.
Het accent ligt op muziek die niet 'mainstream' is, zoals albumtracks. Het is een mix van (alternatieve) pop, americana, blues en rock. De ‘fonotheek’ van het station bevat meer dan 8.000 nummers die in steeds wisselende volgorde worden gedraaid. Daardoor is het station ‘eclectisch’ binnen de gekozen muziekstromen.
40UP Radio werd in 2015 opgericht door Harry de Winter. Hij wilde een radiozender bouwen die muziek brengt die de mainstream-stations zijn inziens te weinig aandacht geven. Hij gaf ook volledige vrijheid aan de presentatoren om te draaien wat zij wilden.
Presentatoren zijn Mart Smeets, Bram van Splunteren, Hans Vandenburg, Jan Emous, Vic van de Reijt & Bart Ganzeman, Vincent Bijlo, Jan Zorg, Ad Vanderveen, Abel de Lange, Edwin Wendt, Henk Peeters, Maarten Stultjens, Leo Kattestaart, Mark van Dale en Leo van der Goot.
Eerdere presentatoren waren onder meer Harry de Winter (†2023), Jan Donkers, Beatrice van der Poel, Fay Lovsky, Hubert van Hoof (†2023), Vincent van Engelen (†2025) Robert ten Brink, Thomas Verbogt en Hans Hogendoorn.
Het 24-uurskanaal van 40UP Radio is via internet (tune-in) en via de website te beluisteren. Op zondag worden de gepresenteerde programma's uitgezonden tussen 9 uur en 24 uur. Op werkdagen worden ze vanaf 21 uur herhaald. Buiten die uren is de non-stop radio actief.
De zender beschikt niet over een studio. De presentatoren nemen hun programma's thuis, bij elkaar of in studio’s van lokale zenders op. De zender wordt geheel door vrijwilligers in de lucht gehouden.
# 40UP Radio

40UP Radio is een Nederlandse muziekzender. De naam van de zender duidt op de doelgroep: mensen van 40 jaar en ouder.
Het accent ligt op muziek die niet 'mainstream' is, zoals albumtracks. Het is een mix van (alternatieve) pop, americana, blues en rock. De ‘fonotheek’ van het station bevat meer dan 8.000 nummers die in steeds wisselende volgorde worden gedraaid. Daardoor is het station ‘eclectisch’ binnen de gekozen muziekstromen.
40UP Radio werd in 2015 opgericht door Harry de Winter. Hij wilde een radiozender bouwen die muziek brengt die de mainstream-stations zijn inziens te weinig aandacht geven. Hij gaf ook volledige vrijheid aan de presentatoren om te draaien wat zij wilden.
Presentatoren zijn Mart Smeets, Bram van Splunteren, Hans Vandenburg, Jan Emous, Vic van de Reijt & Bart Ganzeman, Vincent Bijlo, Jan Zorg, Ad Vanderveen, Abel de Lange, Edwin Wendt, Henk Peeters, Maarten Stultjens, Leo Kattestaart, Mark van Dale en Leo van der Goot.
Eerdere presentatoren waren onder meer Harry de Winter (†2023), Jan Donkers, Beatrice van der Poel, Fay Lovsky, Hubert van Hoof (†2023), Vincent van Engelen (†2025), Robert ten Brink, Thomas Verbogt en Hans Hogendoorn.
Het 24-uurskanaal van 40UP Radio is via internet (tune-in) en via de website te beluisteren. Op zondag worden de gepresenteerde programma's uitgezonden tussen 9 uur en 24 uur. Op werkdagen worden ze vanaf 21 uur herhaald. Buiten die uren is de non-stop radio actief.
De zender beschikt niet over een studio. De presentatoren nemen hun programma's thuis, bij elkaar of in studio’s van lokale zenders op. De zender wordt geheel door vrijwilligers in de lucht gehouden.
# Skierbieszów (gemeente)

De gemeente Skierbieszów is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Lublin, in powiat Zamojski.
De zetel van de gemeente is in Skierbieszów.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 5681 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Skierbieszów 139,17 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 80%
* bossen: 14%
De gemeente beslaat 7,43% van de totale oppervlakte van de powiat.
De gemeente omvat Skierbieszowski Park Krajobrazowy, in którym występują unikalne gatunki polskiej fauny.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 5681 | 100 | 2842 | 50 | 2839 | 50 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 40,8 | 40,8 | 20,4 | 20,4 | 20,4 | 20,4 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1281,17 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Dębowiec, Dębowiec-Kolonia, Drewniki, Hajowniki, Huszczka Duża, Huszczka Mała, Iłowiec, Kalinówka, Łaziska, Majdan Skierbieszowski, Marcinówka, Nowa Lipina, Osiczyna, Podhuszczka, Podwysokie, Sady, Skierbieszów, Skierbieszów-Kolonia, Sławęcin, Stara Lipina, Suchodębie, Sulmice, Szorcówka, Wiszenki, Wiszenki-Kolonia, Wysokie Drugie, Wysokie Pierwsze, Zabytów, Zawoda, Zrąb-Kolonia.

## Aangrenzende gemeenten

Grabowiec, Izbica, Kraśniczyn, Sitno, Stary Zamość, Zamość
# Josef Marschang

Josef Marschang (Mokrin (tegenwoordig in de Servische provincie Vojvodina), 24 mei 1931 – 21 juli 2015) was een Duits componist en dirigent.

## Levensloop

Als dirigent en componist was Marschang autodidact. Na de Tweede Wereldoorlog kwam hij met zijn familie naar Duitsland en werd woonachtig in Baden-Württemberg. Hij werkte als dirigent en dirigeerde verschillende blaasorkesten. Verder was hij als freelance componist bezig en schreef vooral werken voor harmonieorkest.
Josef Marschang overleed in 2015 op 84-jarige leeftijd.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1971 Rosenberger Jubiläumsmarsch
* An der Wiesent, wals
* Apatiner Marsch
* Aus Alter Zeit, polka
* Dalmatiner Marsch
* Donauschwaben grüßen Neckarschwaben
* Donauschwaben Marsch
* Durch den Frankenwald, mars
* Empfang der Astronauten, mars
* Erfüllte Lebensträume
* Es ist so schön bei uns zu Haus, mars
* Franken voran, mars
* Gruß an Aldingen, mars
* Grüss dich Siebenbürgen, mars - tekst: Robert Rohr
* Heimat so schön, wals
* Im Wein liegt die Kraft, mars
* Jung durch Lebensfreude, mars
* Kernei-Polka
* Memory of Benny
* Neudenauer Marsch, mars
* Noris Marsch, mars
* Rendevous im All, mars
* Ruf der Heimat, mars
* Schwarze Husaren, mars
* Stilles Sehnen, wals
* Treue Kameraden, mars

### Vocale muziek
#### Liederen

* Wunderschönes Heimatland, voor zangstem en ensemble

### Kamermuziek

* Der Sulmtal-Ländler, voor gitaartrio
* Die Marienkapelle von Hintergern, voor hakkebord-ensemble
# Monument Burgemeester Tellegen

Het Monument Burgemeester Tellegen is een monument in Amsterdam-Zuid.
Jan Willem Cornelis Tellegen was vanaf 1901 directeur van "Bouw- en Woningtoezicht" in Amsterdam en vanaf 1915 tot aan zijn dood burgemeester. Hij hielp samen met bijvoorbeeld Arie Keppler het onderhoud van woningen sterk verbeteren (bijnaam was Vader van de bouwverordening) en nam ook initiatief tot de bouw van nieuwe woningen. Voor die nieuwe woningen werd bij gelegenheid architect Piet Kramer ingeschakeld en hij kreeg dan ook de opdracht tot het ontwerp van dit overigens relatief grote monument (het pleintje ervoor staat wel bekend als het Burgemeester Tellegenplein). Kramer werkte voor dit monument samen met Chris van der Hoef (tekstblokken, borstbeeld en duiven en sterren) en Driekus Jansen van Galen (menshoofden). Het monument is gezet in de bebouwing van de Burgemeester Tellegenstraat; in de achtergevel van woningen aan het Coöperatiehof.
Het initiatief voor het monument kwam van de Federatie van Amsterdamsche Woningbouwverenigingen, het ontwerp en bouw namen meerdere jaren in beslag (1921-1929). Het monument werd op 4 juni 1929 onthuld door weduwe Alida Johanna Jacoba Fock in bijzijn van wethouder volkshuisvesting Walrave Boissevain. Het monument en de onthulling daarvan was landelijk nieuws. Kramer kwam met een monument in de bouwstijl Amsterdamse School; anderen zagen ook invloeden van de art deco.
Vanuit een grasperkje rijst het monument op met zinnebeeldige voorstellingen, het geboorte- en sterftejaar (respectievelijk 1859 en 1921) als ook een portret van de voormalige burgemeester. De volgende tekst in Amsterdamse-Schooltypografie is (moeilijk) leesbaar:
   Gesticht in het jaar 1924 door Amsterdamsche Woningbouwvereenigingen uit dankbaarheid voor den arbeid, verricht in het belang der volkshuisvesting.
Een ander eerbetoon aan deze burgemeester, het Burgemeester Tellegenhuis had een aanmerkelijk kortere levensduur. Het werd opgeleverd in 1971 en gesloopt in 1994. het stond jarenlang bekend als één van de lelijkste gebouwen van Amsterdam; dat terwijl de woningen aan de Burgemeester Tellegenstraat (Woonblok Coöperatiehof) rijksmonument zijn (Woonblokken Coöperatiehof). De Tellegenbank in Arnhem is rijksmonument.
* Buitenkunst Amsterdam (geraadpleegd 12 maart 2025)
* Redactie., Onthulling Burgemeester Tellegen-Monument. De Maasbode (5 juni 1929). Geraadpleegd op 12 maart 2025 – via delpher.nl.
* Redactie., Onthulling Burgemeester Tellegen-Monument. Algemeen Handelsblad (5 juni 1929). Geraadpleegd op 12 maart 2025 – via delpher.nl.
* Het Schip eert burgemeester en monument (geraadpleegd 12 maart 2025)
# Station Seascale

Seascale is een spoorwegstation van National Rail in Copeland in Engeland. Het station langs de Cumbrian Coast Line is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Rhinesomus triqueter

Rhinesomus triqueter is een straalvinnige vis uit de familie van de koffervissen (Ostraciidae). De wetenschappelijke naam van de soort is, als Ostracion triqueter, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus.

## Taxonomische geschiedenis

Linnaeus noemde de soort in 1758 Ostracion triqueter, en verwees naar zijn eigen eerdere publicatie Museum Adolphi-Friderici (1754) en naar Peter Artedi's Genera piscium (1738) en Synonymia nominum piscium (1738). In Museum Adolphi-Friderici gaf Linnaeus de soort de naam Ostracion polyodon inermis triqueter maar gebruikte het binomen Ostracion trigonus, een naam die hij in 1758 aan een andere soort gaf. In de beide werken van Artedi wordt de soort genoemd als Ostracion triangulatus, tuberculis exiguis innumeris, aculeis carens. Beide keren verwijst Artedi naar Lister op p. 20 in de appendix van De Historia Piscium van Willughby (1686), waar de soort genoemd wordt als Piscis triangularis ex toto cornibus carens.
De soort werd in 1839 door William Swainson in het ondergeslacht Rhinesomus Swainson, 1839, van het geslacht Tetrosomus geplaatst. David Starr Jordan en Barton Warren Evermann plaatsten dit ondergeslacht in 1898 in het geslacht Lactophrys, met Lactophrys triqueter als enige soort in dat ondergeslacht. Alec Fraser-Brunner verhief in 1935 de status van het ondergeslacht tot die van geslacht.

### Andere combinaties

* Ostracion triqueter Linnaeus, 1758
* Lactophrys triqueter (Linnaeus, 1758) Jordan & Evermann, 1898

## Verspreiding

De soort komt voor in het westen van de Atlantische Oceaan, van Canada en Massachusetts tot aan Brazilië. De Golf van Mexico, Bermuda en het Caraïbisch gebied maken deel uit van het verspreidingsgebied.
* Eschmeyer, W. Catalog of fishes
* ↑ (en) Rhinesomus triqueter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rhinesomus triqueter. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 330.
* ↑ Linnaeus, C. (1754). Museum Adolphi-Friderici deel 1: 60.
* ↑ Artedi, P. (1738). Genera piscium: 57 en Artedi, P. (1738). Synonymia nominum piscium: 85.
* ↑ Willughby, F. (1686). De historia piscium: app. 20.
* ↑ Swainson, W. (1839). On the natural history of fishes, amphibians, & reptiles, or monocardian animals vol. 2: 194, 324.
* ↑ Jordan, D.S. & Evermann, B.W. (1898). The Fishes of North and Middle America: a descriptive catalogue of the species of fish-like vertebrates found in the waters of North America north of the Isthmus of Panama. Part II; Bulletin of the U.S. National Museum 47(2): 1722.
* ↑ Fraser-Brunner, A. (1935). Notes on the plectognath fishes II. Annals and Magazine of Natural History ser. 10, 16: 313-320.
# 100% Pure Love

100% Pure Love is een nummer van de Amerikaanse zangeres Crystal Waters uit 1994. Het is de eerste single van haar tweede studioalbum Storyteller.

## Achtergrondinformatie

Volgens Waters is de stijl van het nummer een reactie op de populariteit van Gangsta rap halverwege de jaren 90 in de Verenigde Staten. Oorspronkelijk zou het nummer "The Beat Goes Boom" heten, met een tekst waarin geklaagd werd hoe rapnummers vrouwen vaak degradeerden. Waters' productieteam The Basement Boys haatten haar refrein, dus herschreef Waters de tekst en koos ze voor een positievere toon en een ander onderwerp, namelijk haar relatie destijds. De uiteindelijke titel werd "100% Pure Love".
Het nummer werd in veel landen een (bescheiden) hit en bereikte de 11e positie in zowel de Amerikaanse Billboard Hot 100 als de Nederlandse Top 40.

## Tracklijst

* CD maxi
* "100% Pure Love" (radio mix) – 3:06
* "100% Pure Love" (club mix) – 8:15
* "100% Pure Love" (Gumbo mix) – 5:22
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Verenigde Staten
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Duitsland
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Zwitserland
* ↑ Italië
* ↑ Canada
* ↑ Ierland
* ↑ Australië
* ↑ Nieuw-Zeeland
* ↑ Finland
* ↑ IJsland
* ↑ 100% Pure Love by Crystal Waters - Songfacts
# Station Upwey

Upwey is een spoorwegstation van National Rail in Weymouth and Portland in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door South Western Railway.
# Station Wainfleet

Wainfleet is een spoorwegstation van National Rail in Wainfleet, East Lindsey in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door East Midlands Railway.