OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# LG Optimus L5 II

De LG Optimus L5 II is een smartphone van het Zuid-Koreaanse bedrijf LG. Het toestel is het mid-rangetoestel van de tweede generatie 'L-serie', een lijn van smartphones die voor gebruikers met weinig geld een goed design en de recentste software wil bieden. Het toestel is geïntroduceerd tijdens het MWC 2012 in Barcelona, samen met de Optimus L3 II, L7 II en de nieuwe Optimus F-serie. Het toestel komt alleen uit in het zwart.

## Software

In tegenstelling tot zijn voorganger, de LG Optimus L5, draait het standaard niet op Android 4.0, maar op versie 4.1.2. Boven op het besturingssysteem heeft LG zijn eigen interface gelegd, vergelijkbaar met Sony's Timescape UI en Samsungs TouchWiz. De interface legt veel nadruk op de kleur wit. Ook heeft LG het vergrendelingsscherm aangepast. Door van een bepaalde applicatie toe te slepen, gaat men onmiddellijk naar die applicatie toe.

## Hardware

De smartphone heeft een tft-scherm van 4 inch groot met een resolutie van 800 bij 480 pixels. Onder het scherm bevinden zich 3 knoppen, een capacitieve terugknop, de fysieke thuisknop en een capacitieve menuknop. In het toestel zelf bevindt zich een batterij van 1700 mAh en een singlecoreprocessor van 1 GHz. Op de L5 II zitten een camera van 5 megapixel en een led-flitser aan de achterkant, hoewel een camera aan de voorkant ontbreekt.
* ↑ (nl) L-serie verkrijgbaar Androidworld.com (Geraadpleegd op 9 maart 2013)
* ↑ (en) Specificaties LG Optimus L5 II GSMArena.com (Geraadpleegd op 9 maart 2013)
# LG Optimus L5

De LG Optimus L5 is een smartphone van het Zuid-Koreaanse bedrijf LG. Het toestel is het mid-rangetoestel van de eerste generatie van de 'L-serie', een lijn van smartphones die voor gebruikers met weinig geld een goed design en de recentste software wil bieden. Het toestel is geïntroduceerd tijdens het Mobile World Congress 2012 in Barcelona en komt uit in het zwart en in het wit.

## Software
### Interface

De Optimus L5 draait op Googles Android, versie 4.0, maar het toestel kan inmiddels worden geüpgraded naar versie 4.1.2 Jelly Bean. Boven op het besturingssysteem heeft LG zijn eigen interface gelegd, vergelijkbaar met HTC's Sense en Samsungs TouchWiz. De grafische schil is meer tot de "standaard interface" van Google gebleven en legt veel nadruk op de kleur wit. Ook heeft LG het vergrendelingsscherm aangepast. Door naar een bepaalde applicatie toe te slepen, gaat men gelijk naar die applicatie toe.

### NFC

Ook beschikt de telefoon over NFC, die net zoals de Sony Xperia S over een 'smarttag' bezit. Hiermee kan men, door de smarttag dicht bij de telefoon te houden, het toestel een bepaalde functie laten uitvoeren (zoals de telefoon uitschakelen), die de gebruiker zelf kan instellen.

## Hardware

De smartphone heeft een lcd-scherm van 4 inch groot met een resolutie van 480 bij 320 pixels. Onder het scherm bevinden zich 3 knoppen, een capacitieve "terugknop", de fysieke "thuisknop" en een capacitieve "menuknop". In het toestel zelf bevindt zich een batterij van 1540 mAh en een singlecore-processor van 800 MHz. Op de Optimus L5 zit er een camera van 5 megapixel op de achterkant.
# LKF Cup

De LKF Cup was de hoogste basketbal beker competitie van Litouwen. Het eerste bekertoernooi werd in 2007 gehouden. Van 2007 tot 2014 werd het finale weekend een Final Four format. In 2015 was er een Final Eight format. In 2016 werd het toernooi vervangen door de Karaliaus Mindaugo taurė.

## Winnaars van de Beker van Litouwen

| Jaar | Plaats | Winnaar | Uitslag | Tegenstander | 3e | Uitslag | 4e |
| 1989-90 | - | Žalgiris Kaunas | 3 - 1 81-80; 89-77; 73-86; 84-76 | Statyba Vilnius | | | |
| 1997-98 | - | Statyba Vilnius | | BC Šiauliai | BC Šilutė | | |
| 2007 | Klaipėda | Žalgiris Kaunas | 84 - 65 | Lietuvos rytas Vilnius | BC Nevėžis | 80 - 78 | BC Šiauliai |
| 2008 | Šiauliai | Žalgiris Kaunas | 83 - 72 | Lietuvos rytas Vilnius | BC Šiauliai | 111 - 92 | BC Neptūnas |
| 2009 | Panevėžys | Lietuvos rytas Vilnius | 84 - 82 | Žalgiris Kaunas | BC Šiauliai | 97 - 89 | BC Aisčiai |
| 2010 | Vilnius | Lietuvos rytas Vilnius | 77 - 65 | Žalgiris Kaunas | BC Šiauliai | 79 - 76 | BC Nevėžis |
| 2010-11 | Alytus | Žalgiris Kaunas | 81 - 69 | Lietuvos rytas Vilnius | BC Prienai | 98 - 74 | BC Neptūnas |
| 2011-12 | Kaunas | Žalgiris Kaunas | 99 - 62 | Pieno žvaigždės | Kėdainiai Triobet | 69 - 65 | Rudūpis Prienai |
| 2012-13 | - | BC Prienai | 77 - 75 / 81 - 60 | Pieno žvaigždės | BC Nevėžis | niet gehouden | BC Šiauliai |
| 2013-14 | Panevėžys | BC Prienai | 92 - 91 | Lietuvos rytas Vilnius | Žalgiris Kaunas | 91 - 61 | BC Neptūnas |
| 2015 | Kaunas | Žalgiris Kaunas | 82 - 76 | Lietuvos rytas Vilnius | BC Šiauliai | 77 - 62 | Juventus Utena |

## Winnaars aller tijden

| Club | Winnaars | Jaar |
| Žalgiris Kaunas | 5 | 2007, 2008, 2011, 2012, 2015 |
| Lietuvos rytas Vilnius | 3 | 2009, 2010, 2016 |
| BC Prienai | 2 | 2013, 2014 |
# Esohe Weyden

Esohe Weyden (Antwerpen, 1999) is een Vlaams dichter en schrijver.

## Biografie

Esohe Weyden is een schrijver, dichter, presentator en jurist. Ze werkt als mandaatassistent en doctoraatsonderzoeker in het familiaal vermogensrecht aan de Universiteit Antwerpen, waar ze van 2021 tot 2023 campusdichter was.
In 2022 debuteerde Esohe Weyden met de dichtbundel Tussentaal, waarvoor ze genomineerd werd voor de C.Buddingh'-prijs. In 2024 schreef ze het prentenboek En morgen nog een keer. In 2025 verscheen haar tweede dichtbundel Richtingloos navigeren.
Ze werkte als cultuurreporter bij ATV (2020-2022) en ze was huisdichter van de VRT Taalavond (2021). In 2021 was ze ambassadeur van de Jeugdboekenmaand en in 2023 van de Week van het Nederlands (2023).
Sinds 2022 is ze lid van de kernredactie van het literaire-culturele tijdschrift DW B.
Van 2025 tot 2027 is ze de stadsdichter van Antwerpen.
# Grand Prix Formule 1 van Duitsland 1962

De Grand Prix Formule 1 van Duitsland 1962 werd gehouden op 5 augustus op de Nordschleife van de Nürburgring in Nürburg. Het was de vijfde race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 11 | Graham Hill | BRM | 15 | 2:38:45.3 | 2 | 9 |
| 2 | 14 | John Surtees | Lola-Climax | 15 | + 2.5 | 4 | 6 |
| 3 | 7 | Dan Gurney | Porsche | 15 | + 4.4 | 1 | 4 |
| 4 | 5 | Jim Clark | Lotus-Climax | 15 | + 42.1 | 3 | 3 |
| 5 | 9 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 15 | + 1:19.6 | 5 | 2 |
| 6 | 3 | Ricardo Rodríguez | Ferrari | 15 | + 1:23.8 | 10 | 1 |
| 7 | 8 | Jo Bonnier | Porsche | 15 | + 4:37.3 | 6 | |
| 8 | 12 | Richie Ginther | BRM | 15 | + 5:00.1 | 7 | |
| 9 | 10 | Tony Maggs | Cooper-Climax | 15 | + 5:07.0 | 23 | |
| 10 | 2 | Giancarlo Baghetti | Ferrari | 15 | + 8:14.7 | 13 | |
| 11 | 25 | Ian Burgess | Cooper-Climax | 15 | + 8:15.3 | 16 | |
| 12 | 19 | Jo Siffert | Lotus-Climax | 15 | + 8:15.5 | 17 | |
| 13 | 18 | Carel Godin de Beaufort | Porsche | 15 | + 9:11.8 | 8 | |
| 14 | 32 | Heini Walter | Porsche | 14 | + 1 Ronde | 14 | |
| 15 | 26 | Nino Vaccarella | Porsche | 14 | + 1 Ronde | 15 | |
| 16 | 21 | Lucien Bianchi | Ecurie Nationale Belge-Maserati | 14 | + 1 Ronde | 25 | |
| DNF | 20 | Jackie Lewis | Cooper-Climax | 10 | Ophanging | 21 | |
| DNF | 1 | Phil Hill | Ferrari | 9 | Ophanging | 12 | |
| DNF | 16 | Jack Brabham | Brabham-Climax | 9 | Gaspedaal | 24 | |
| DNF | 27 | Keith Greene | Gilby-BRM | 7 | Ophanging | 19 | |
| DNF | 15 | Roy Salvadori | Lola-Climax | 4 | Versnellingsbak | 9 | |
| DNF | 17 | Maurice Trintignant | Lotus-Climax | 4 | Versnellingsbak | 11 | |
| DNF | 4 | Lorenzo Bandini | Ferrari | 4 | Ongeluk | 18 | |
| DNF | 28 | Heinz Schiller | Lotus-BRM | 4 | Oliedruk | 20 | |
| DNF | 31 | Bernard Collomb | Cooper-Climax | 2 | Versnellingsbak | 22 | |
| DNF | 6 | Trevor Taylor | Lotus-Climax | 0 | Ongeluk | 26 | |
| DNQ | 29 | Tony Shelly | Lotus-Climax | | | | |
| DNQ | 34 | Wolfgang Seidel | Lotus-BRM | | | | |
| DNQ | 30 | Jay Chamberlain | Lotus-Climax | | | | |
| DNQ | 34 | Gunther Seiffert | Lotus-BRM | | | | |
| WD | 33 | Tony Marsh | BRM | | Wagen niet klaar | | |

## Statistieken

| Pole-position | Dan Gurney | Porsche | 8:47.2 |
| Snelste ronde | Graham Hill | BRM | 10:12.2 |
1931 · 1932 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2016 · 2018 · 2019
# Suicide Silence

Suicide Silence is een Amerikaanse deathcoreband uit Riverside, Californië. De band werd opgericht in 2000.

## Bezetting
### Huidige bandleden

* Chris Garza - gitarist
* Mark Heylmun - gitarist
* Dan Kenny - bassist
* Alex Lopez - drummer
* Eddie Hermida- leadzanger

### Voormalige bandleden

* Tanner Womack - zanger
* Not Lavco - zanger
* Mitch Lucker - zanger
* Josh Tufano - gitarist
* Rick Ash - gitarist
* Warren Walczak - gitarist
* Michael Olheiser - bassist
* Jamie Olivier - bassist
* Matt Deamer - bassist
* James Clark - bassist
* Kris Serapin - bassist

### Tijdlijn
## Biografie

Suicide Silence werd in 2000 opgericht en bracht in 2007 het debuutalbum The Cleansing uit op Century Media Records. Het album werd opgenomen met producer John Travis (Static-X) en werd gemixt door Tue Madsen.
Hiervoor bracht de band al een EP uit, de Suicide Silence EP.

## Overlijden Mitchell Lucker

Op 1 november 2012 liet de band via Facebook weten dat leadzanger Mitch Lucker die dag overleden was na een motorongeval in Huntington Beach (Californië). Hij reed boos weg na een discussie met zijn vrouw. Zij was boos op hem omdat hij dronk in het bijzijn van zijn dochter. Niet veel verder vond zijn vrouw hem naast zijn motor en belde onmiddellijk de hulpdiensten. Na een lange operatie stierf hij uiteindelijk op 1 november.

## Discografie
### Albums

* The Cleansing - 2007
* No Time to Bleed - 2009
* The Black Crown - 2011
* Ending Is the Beginning: The Mitch Lucker Memorial Show (Live) - 2014
* You Can't Stop Me - 2014
* Suicide Silence - 2017
* Rare Ass Shit - 2019
* Live & Mental - 2019
* Become the Hunter - 2020
* The Cleansing (Ultimate Edition) - 2022
* Remember... You Must Die - 2023

### Ep's

* Suicide Silence - 2006
* Sacred Words - 2015
# Willem Geets

Willem Geets (Mechelen, 20 januari 1838 – aldaar, 19 januari 1919) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Als kind had Willem Geets reeds een duidelijk tekentalent. Hij begon zijn artistieke studies aan de Academie in Mechelen, later aan de Academie van Antwerpen. Hij kreeg in Antwerpen les van onder anderen Nicaise De Keyser, een van de belangrijkste schilders van de Vlaamse romantiek. Verder kreeg hij ook les van Léon Cogniet in Parijs (1861-1863).
In 1869 werd hij benoemd tot directeur van de Academie te Mechelen. Deze instelling speelde een grote rol in de opleiding van beeldhouwers voor de Mechelse siermeubelindustrie. Hij bleef in functie tot 1891. Zijn onbegrip voor artistieke nieuwlichterij aan zijn Academie was legendarisch.
In 1886 stichtte hij de Sint-Lucasgilde, een vereniging voor beeldende kunstenaars in Mechelen.

## Werken

Willem Geets is vooral bekend omwille van zijn historische schilderijen. Zo maakte hij onder meer schilderijen over het leven van keizer Karel V, de Spaanse Nederlanden, de (eerdere) Bourgondische tijd, en zelfs over de Romeinse tijd. Het genre dat hij beoefende was eigenlijk al over zijn hoogtepunt heen toen Geets zich er aan waagde. Hij is dan ook een late uitloper van de romantiek.
Hij schilderde ook portretten en genretaferelen.
Geets ontwierp verschillende wandtapijten, onder meer voor het stadhuis van Brussel en voor de Belgische Senaat.
Hij was ook een toneelliefhebber. Zo was hij actief in toneelkring "De Taalzucht", waarvoor hij ook zelf toneelstukken schreef.

## Musea

* Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
* Birmingham
* Liverpool, Walker Art Gallery
* Mechelen, Museum Hof van Busleyden

## Trivia

* Er is een straatnaam in Mechelen naar Willem Geets vernoemd.
* In Mechelen staat een monument.
* Zijn echtgenote Emilie de Bruyne was schilderes van bloemen op keramiek en van schilderijen met bloemen.
* ↑ Koninklijke Mechelse Lucasgilde
* Mise-en-scène. Keizer Karel en de verbeelding van de negentiende eeuw (tentoonstellingscatalogus), Gent, 1999.
* Allgemeines Künstlerlexikon, 51, München-Leipzig, 2006.
* Gemeinsame Normdatei: 174210965
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6974 0198
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 30696
* Union List of Artist Names: 500024158
* Virtual International Authority File: 95830327
* WorldCat: E39PBJwMFcjvc8ykY6yghRptrq
# Prosper De Troyer

Prosper De Troyer (Destelbergen, 26 december 1880 - Duffel, 1 juni 1961) was een Belgisch kunstschilder.
Hij volgde zijn opleiding aan Sint-Lucas te Oostakker. Hij begon in Gent als leerjongen in beeldhouwateliers, bij een schilderijrestaurateur en in een smidse. Tijdens zijn legerdienst volgt hij in Mechelen avondlessen aan de Academie voor Beeldende Kunsten, onder directeur/kunstschilder Jan Willem Rosier. Hij zet zijn studies verder tot 1907 en vestigt zich er als kunstschilder aan de Brusselsesteenweg 28.
In Mechelen maakt hij kennis met Rik Wouters, en neemt tijdens Wereldoorlog I deel aan de tentoonstellingen van de kunstkring “Doe stil voort”. Hij wordt eerst beïnvloed door Eugène Laermans en Jakob Smits, later door de futuristen. Hij assimileert aanvankelijk het neo-impressionisme, dan het fauvisme en het kubisme (1918-1919). Hij evolueert vanaf 1920 naar de abstractie en adopteert rond 1921 de zogenaamde “zuivere beelding”, met een aantal abstracte werken waarbij de realiteit op geometrische wijze wordt geschematiseerd. In 1922 keert hij resoluut terug naar de figuratieve vormgeving en in het bijzonder naar het expressionisme.
Met thema’s als de moeder, het kind, de mens, het landschap en religieus geïnspireerd werk evolueert hij naar een zeer persoonlijk expressionisme met krachtig opgebouwde schilderijen rond zijn familiaal leven in een sterk vereenvoudigde expressieve vormentaal. Hij is bevriend met Michel de Ghelderode, Alfred Ost, Felix De Boeck, Georges Marlier, Frans Mertens en Edmond Grégoire. Hij exposeert onder andere in Amsterdam, Belgrado, Berlijn, Bern, Boedapest, Florence, Genève en Parijs. Op 12/08/1958 was prof. Joos Florquin met het B.R.T.-programma “Ten huize van” te gast in Mechelen bij De Troyer. Werken van de kunstenaar bevinden zich onder meer in musea te Brussel, Antwerpen, Gent, Mechelen en Oostende.
De Troyer had interesse voor sport. Zoals veel andere Mechelse creatievelingen was De Troyer lid van de voetbalclub Racing Mechelen

## Werk
### Schilderijen

* De naaister (1920), olieverf op hout, 150 × 99 cm, Brussel, Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, inventarisnummer 7939.

## Tentoonstellingen

* 1926, Brussel, A la Vierge Poupine, 15/1
* 1966, Antwerpen, Galerie Campo, Terugblikken Prosper De Trower Retrospective, (12-21/2) 112 werken

## Trivia

* Prosper De Troyer is de grootvader van televisiefiguur Mark Uytterhoeven.
# Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1970

De achtste verkiezingen van de Nationalrat, het parlement van Oostenrijk, vonden op 1 maart 1970 plaats.
De christendemocratische Österreichische Volkspartei (ÖVP) leed een gevoelige nederlaag en verloor 7 zetels ten opzichte van de parlementsverkiezingen van 1966. De ÖVP verloor hiermee haar absolute meerderheid in de Nationale Raad. Winst was er voor de sociaaldemocratische Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) - sinds vier jaar oppositiepartij - die van 74 naar 81 zetels ging. De partij kwam echter enkele zetels te kort voor een absolute meerderheid. De nationaal liberale en populistische Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) bleef stabiel.
Voornaamste partijen die deelnamen aan de verkiezingen :
| Partijnaam | Afkorting | Ideologische richting |
| Österreichische Volkspartei | ÖVP | christendemocratie, liberaal conservatisme |
| Sozialistische Partei Österreichs | SPÖ | sociaaldemocratie, democratisch socialisme |
| Kommunistische Partei Österreichs | KPÖ | marxisme-leninisme, communisme |
| Freiheitliche Partei Österreichs | FPÖ | liberaal conservatisme, nationaal liberalisme |

## Uitslag

| Partijen | Partijen | Stemmen | Percentage | Zetels | Verschil |
| | Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) | 2.221.981 | 48,42% | 81 | 7 |
| | Österreichische Volkspartei (ÖVP) | 2.051.012 | 44,69 | 78 | 7 |
| | Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) | 253.425 | 5,52% | 6 | 0 |
| | Kommunistische Partei Österreichs (KPÖ) | 44.750 | 0,98% | 0 | 0 |
| | Demokratische Fortschrittliche Partei (DFP)/Lijst Franz Olah | 14.925 | 0,30% | — | — |
| | Nationaldemokratische Partei (NDP)$^a$ | 2.631 | 0,10% | — | — |
| | Für Menschlichkeit, Recht und Freiheit in Österreich (Adolf Glantschnig) | 237 | 0,06% | — | — |
| | Ongeldige stemmen/ blanco stemmen | 41.890 | — | — | — |
| (opkomst 91,78%) | (opkomst 91,78%) | 4.630.851 | 100% | 165 | |
| $^a$ Partij van neofascisten ||||||

## Coalitievorming

Onderhandelingen tussen SPÖ en ÖVP om tot een coalitieregering te komen liepen vast vanwege de onwil van de sociaaldemocraten. Daarop besloot de leider van de SPÖ, Bruno Kreisky, om een socialistische minderheidsregering te vormen. Omdat de SPÖ niet kon beschikken over een meerderheid in de Nationale Raad werden er afspraken over gedoogsteun gemaakt met de FPÖ. Op 21 april 1970 trad de bondsregering Kreisky I aan.
In ruil voor de gedoogsteun van de FPÖ voerde de bondsregering een verandering van de kieswet door die het voor middelgrote partijen (d.i. de FPÖ) gemakkelijker maakte om meer zetels te kunnen winnen. Nadat de kieswet-hervorming doorgedrukt was werden er in 1971 nieuwe parlementsverkiezingen gehouden.
* Bondskanselier Bruno Kreisky (SPÖ)
# Queen of the South

Queen of the South kan verwijzen naar:
* Queen of the South (televisieserie), Amerikaanse televisieserie uit 2016
* Queen of the South FC, een Schotse voetbalclub uit Dumfries
* Queen of the South (gebouw in Rotterdam), Woonhotel in Rotterdam Tarwewijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Queen of the South en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten 1962

De Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten 1962 werd gehouden op 7 oktober op het Watkins Glen International circuit in Watkins Glen (New York). Het was de achtste race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 1 | Graham Hill | BRM | 110 | 2:19:22.1 | 1 | 9 |
| 2 | 2 | Richie Ginther | BRM | 110 | + 34.3 | 4 | 6 |
| 3 | 8 | Jim Clark | Lotus-Climax | 109 | + 1 Ronde | 2 | 4 |
| 4 | 5 | Jack Brabham | Brabham-Climax | 108 | + 2 Rondes | 5 | 3 |
| 5 | 24 | Lorenzo Bandini | Ferrari | 106 | + 4 Rondes | 9 | 2 |
| 6 | 12 | Carel Godin de Beaufort | Porsche | 99 | + 11 Rondes | 19 | 1 |
| 7 | 21 | Peter Broeker | Stebro-Ford | 88 | + 22 Rondes | 21 | |
| 8 | 11 | Jo Bonnier | Cooper-Climax | 85 | + 25 Rondes | 12 | |
| 9 | 23 | John Surtees | Ferrari | 82 | Motor | 3 | |
| 10 | 16 | Jim Hall | Lotus-BRM | 76 | Versnellingsbak | 16 | |
| 11 | 3 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 74 | Benzinepomp | 11 | |
| NF | 14 | Jo Siffert | Lotus-BRM | 56 | Versnellingsbak | 14 | |
| NF | 4 | Tony Maggs | Cooper-Climax | 44 | Ontsteking | 10 | |
| NF | 18 | Rodger Ward | Lotus-BRM | 44 | Versnellingsbak | 17 | |
| NF | 6 | Dan Gurney | Brabham-Climax | 42 | Chassis | 6 | |
| NF | 10 | Pedro Rodriguez | Lotus-Climax | 36 | Motor | 13 | |
| NF | 9 | Trevor Taylor | Lotus-Climax | 24 | Elektrisch probleem | 7 | |
| NF | 17 | Masten Gregory | Lola-Climax | 14 | Motor | 8 | |
| NF | 22 | Hap Sharp | Lotus-BRM | 6 | Opgave | 18 | |
| NF | 25 | Phil Hill | ATS | 4 | Oliepomp | 15 | |
| NF | 26 | Giancarlo Baghetti | ATS | 0 | Oliepomp | 20 | |
| WD | 7 | Walt Hansgen | Lotus | | | | |
| WD | 15 | Innes Ireland | Lotus-BRM | | Blessure | | |
| WD | 19 | Ernie de Vos | Stebro-Ford | | Geen wagen | | |

## Statistieken

| Pole-position | Jim Clark | Lotus-Climax | 1:15.8 |
| Snelste ronde | Jim Clark | Lotus-Climax | 1:15.0 |
Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten: 1908 · 1910 · 1911 · 1912 · 1914 · 1915 · 1916 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1989 · 1990 · 1991 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 Indianapolis 500: 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten West: 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 Grand Prix Formule 1 van Las Vegas: 1981 · 1982 · 2023 · 2024 · 2025 Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten Oost: 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 Grand Prix Formule 1 van Dallas: 1984 Grand Prix Formule 1 van Miami: 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031
# Farmaca

Farmaca zijn in de ruimste zin van het woord meestal 'exogene', dus van buiten komende of lichaamsvreemde stoffen, die in het lichaam van een mens of dier een interactie daarmee aangaan. De wetenschap die de werking van farmaca in het lichaam bestudeert is de farmacologie. Het enkelvoud van farmaca is farmacon en dat komt van het Griekse φάρμακον, pharmakon, dat drug of vergif betekent. In het medisch-farmaceutisch taalgebruik is een farmacon het werkzame bestanddeel van een geneesmiddel. De fractie van het farmacon die uit een toedieningsvorm vrijkomt wordt de farmaceutische beschikbaarheid genoemd. Het deel dat daar van in de bloedbaan terechtkomt, noemt men de biologische beschikbaarheid. Drugs behoren tot de farmaca. Een farmacon kan giftig zijn: dat is het aandachtsgebied van de toxicologie. De schade die door een giftige stof teweeg wordt gebracht hangt van de betreffende stof af, de dosis die iemand per keer binnen krijgt en de duur en frequentie van de blootstelling aan de giftige stof.
# Agbani Darego

Agbani Darego (geboren als Ibiagbanidokibubo Asenite Darego in Nigeria) was Miss World 2001 en was de eerste zwarte Afrikaanse Miss World in de geschiedenis van de wedstrijd. Ze was toen achttien jaar oud. Ze volgde de Indiase Priyanka Chopra op. Agbani nam eerder dat jaar deel aan de Miss Universe-verkiezing in Puerto Rico; daar behaalde ze een top 10 finaleplaats.
# Oostenrijkse presidentsverkiezingen 1980

De zevende verkiezingen voor een bondspresident tijdens de Tweede Oostenrijkse Republiek vonden op 18 mei 1980 plaats.
De kandidatuur van zittend bondspresident Rudolf Kirchschläger (partijloos) werd gesteund door de Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) en de Österreichische Volkspartei (ÖVP). Tegenkandidaten waren Willfried Gredler van de Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) en de neonazi Norbert Burger van de Nationaldemokratische Partei (NDP).

## Uitslag

Rudolf Kirchschläger won de verkiezingen en kreeg 79,9% van de stemmen. Nog niet eerder tijdens de geschiedenis van de Tweede Republiek won een kandidaat zo afgetekend de presidentsverkiezingen als de populaire Kirchschläger.
| Kandidaat | Kandidaat | Partij | Stemmen | Percentage |
| | Rudolf Kirchschläger | Partijloos$^a$ | 3.538.748 | 79,9% |
| | Willfried Gredler | Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) | 751.400 | 16,9% |
| | Norbert Burger | Nationaldemokratische Partei (NPD) | 140.741 | 3,2% |
| Ongeldige en blanco stemmen | Ongeldige en blanco stemmen | | 348.165 | — |
| Totaal (Opkomst 91,63%) | Totaal (Opkomst 91,63%) | | 4.779.054 | 100% |
| $^a$ Kandidatuur gesteund door de Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) en de Österreichische Volkspartei (ÖVP) |||||
* Rudolf Kirchschläger