OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jacobus Anthonie Fruin

Jacobus Anthonie Fruin (Rotterdam, 8 juni 1829 - Utrecht, 1 november 1884) was een Nederlandse rechtsgeleerde, rechtshistoricus en hoogleraar. Hij was een broer van de historicus Robert Fruin.

## Loopbaan

Fruin studeerde rechten in Leiden en promoveerde op 20 februari 1854 in de rechten aan de Universiteit Leiden. Hij vestigde zich als advocaat in Rotterdam en maakte daar korte tijd deel uit van de gemeenteraad. Op 29 mei 1858 kreeg hij de functie van referendaris bij het Departement van Financiën in Den Haag.
Op 6 juli 1859 werd hij benoemd tot hoogleraar Nederlands burgerlijk recht, handelsrecht en burgerlijke rechtsvordering te Utrecht, als opvolger van Jacob van Hall. Op 12 oktober van dat jaar ving hij zijn werkzaamheden aan. Op 24 januari 1885 werd de destijds zesentwintigjarige Willem Molengraaff Fruins opvolger als hoogleraar handelsrecht aan de Rijksuniversiteit te Utrecht, vanwege Fruins overlijden op 1 november 1884 na een langdurige ziekte.
Fruin was in de jaren 1865-1866 en 1878-1879 rector magnificus.van de Universiteit Utrecht. Ook in Utrecht maakte hij tussen 1877 en 1884 deel uit van de gemeenteraad.
Fruins interesse lag vooral bij de geschiedenis van het recht. Daarnaast publiceerde hij een serie Nederlandse wetboeken, genaamd De Nederlandsche wetboeken. Vanaf 1876 werden de uitgaven gedurende vele jaren door Fruin verzorgd. Fruins naam is onlosmakelijk verbonden met de uitgave van dit werk, dat de bijnaam 'De Fruin' heeft gekregen. ‘De Fruin’ is vele malen herdrukt, voor het laatst in 2006.
* 1884: Mr. S. Vissering, ‘Mr. Jacobus Anthonie Fruin’, Eigen Haard, blz. 590-592
* Jacobus Anthonie Fruin in de Digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren
* Fruin in de Catalogus Professorum
* Fruin in het Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek
# Vlag van Mechelen

De vlag van Mechelen werd door de gemeenteraad op 25 november 1985 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Antwerpse gemeente Mechelen. Op 7 oktober 1986 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 3 december 1987 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Zeven even lange banen van geel en van rood, met op het midden een geel schild met een zwarte adelaar.
De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit.
* Ontwerp vlag getekend door Patrick Dewael.
* Wapperende stadsvlag op het dak van de Sint-Romboutskathedraal.
# Anthoscopus

Anthoscopus (kapokmezen) is een geslacht van zangvogels uit de familie van de buidelmezen (Remizidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is gepubliceerd in 1851 door Cabanis.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Anthoscopus caroli – Acaciakapokmees
* Anthoscopus flavifrons – Boskapokmees
* Anthoscopus minutus – Kaapse kapokmees
* Anthoscopus musculus – Grijze kapokmees
* Anthoscopus parvulus – Gele kapokmees
* Anthoscopus punctifrons – Sahelkapokmees
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
# Geelkopmees

De geelkopmees (Auriparus flaviceps) is een zangvogel uit de familie Remizidae (buidelmezen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de Verenigde Staten en Mexico en telt zes ondersoorten:
* A. f. acaciarum: van de zuidwestelijke Verenigde Staten tot noordelijk Baja California, centraal Sonora, centraal Chihuahua en centraal Durango (noordwestelijk Mexico).
* A. f. ornatus: de zuidelijk-centrale Verenigde Staten en noordoostelijk Mexico.
* A. f. flaviceps: centraal Baja California, zuidelijk Sonora en noordelijk Sinaloa (noordwestelijk Mexico).
* A. f. lamprocephalus: zuidelijk Baja California (noordwestelijk Mexico).
* A. f. sinaloae: noordwestelijk Sinaloa (noordwestelijk Mexico).
* A. f. hidalgensis: het noordelijk-centraal Mexico.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 7,2 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Geelkopmees op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
# Rosalba Carriera

Rosalba Carriera (Venetië, 7 oktober 1675 - aldaar 15 april 1757) was een Italiaanse pastelschilderes. Op jonge leeftijd werkte ze voornamelijk als miniatuurschilder en decoreerde ze snuifdozen. Ze werd internationaal bekend als de eerste maker van pastelportretten.

## Biografie

Carriera studeerde aan de Romeinse Accademia di San Lazzaro in Lucca en vervolgens bij Antonio Balestra in Venetië. Gevierd en bewonderd, toerde ze door Europa en was een graag geziene gast bij tal van vorstenhoven. In 1720/21 was ze in Parijs en riep vanwege de vele opdrachten de hulp in van haar zus Giovanna. Na anderhalf jaar keerde zij terug naar Italië. In 1723 was zij in Modena, in 1730 in Wenen. Ze schilderde voornamelijk halfhoge figuren, Christushoofden, Maria's, maar ook mythologische en allegorische figuren.
Carriera kreeg opdrachten van onder anderen koning Lodewijk XV van Frankrijk en Frederik IV van Denemarken. De Deense koning liet haar miniatuurschilderijen maken van Venetiaanse hofdames die hij in 1707 had leren kennen. Ze schilderde ook portretten van jonge buitenlanders die Venetië bezochten tijdens hun grand tour.
Carriera was de eerste die pastelkrijt gebruikte voor portretten. Toen ze in Frankrijk was (1721/1721), maakte ze onder meer een pastelportret van Lodewijk XV. Daarna werd ze tot erelid benoemd van de Académie royale. Ze had grote invloed op de ontwikkeling van de rococostijl. Bijvoorbeeld Maurice Quentin de la Tour en Jean-Baptiste Perroneau lieten zich door haar inspireren. Het dagboek dat ze schreef tijdens haar verblijf in Parijs werd in 1793 gepubliceerd.
Na de dood van Giovanna (1737) en een jaar later van hun moeder was Carriera zo wanhopig dat ze niet meer kon werken en moest met veel moeite worden overgehaald opdrachten aan te nemen. Een oogziekte maakte het schilderen lastig. Ondanks enkele pijnlijke oogoperaties, schilderde ze tot 1746. Verzorgd door de enige overlevende zus Angela, die was getrouwd met Giovanni Antonio Pellegrini, woonde Carriera elf jaar in Ca' Biondetti in de wijk Dorsoduro (Venetië) - niet gek, zoals velen beweerden, maar in haar eigen woorden in de "donkerste zwartste nacht."
Haar (zelf)portretten zijn te vinden in Dresden, Venetië, Wenen, München (Alte Pinakothek), Parijs, in de rijkscollectie, beheerd door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en in Bergen op Zoom in de Markiezenhof. Ze zijn gemaakt in rococostijl, met voornamelijk pastelkleuren.

## Literatuur

* Bernardina Sani, Rosalba Carriera, 1673-1757. Maestra del pastello nell'Europa ancien régime, 2007. ISBN 884221292X
* Angela Oberer, The Life and Work of Rosalba Carriera (1673–1757), the Queen of Pastel, 2020. ISBN 9789462988996
# Station Witzenhausen Nord

Station Witzenhausen Nord (Bahnhof Witzenhausen Nord, ook wel Bahnhof Witzenhausen) is een spoorwegstation in de Duitse plaats Witzenhausen, in de deelstaat Hessen. Het station ligt aan de spoorlijn Halle - Hann. Münden. Tot 1973 was er ook een station Witzenhausen Süd, deze lag aan de Gelstertalbahn tussen Velmeden en Eichenberg. Station Witzenhausen Nord ligt aan de noordoever van de rivier de Werra.

## Indeling

Het station heeft twee zijperrons, die niet zijn niet overkapt maar voorzien van abri's. De perrons zijn onderling verbonden via een voetgangerstunnel die ook is voorzien van liften. Aan de zuidzijde van het station, aan de straat Am Nordbahnhof, bevinden zich een parkeerterrein, een fietsenstalling en een bushalte. Ook aan deze zijde staat het stationsgebouw van Witzenhausen Nord, maar deze wordt als dusdanig niet meer gebruikt.

## Verbindingen

De volgende treinseries doen het station Witzenhausen Nord aan:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RE 2 | Regional-Express (DB Regio Südost) | Kassel-Wilhelmshöhe – Hann. Münden – Witzenhausen Nord – Eichenberg – Heilbad Heiligenstadt – Leinefelde – Bad Langensalza – Erfurt Hbf | Eenmaal per twee uur |
| RE 9 | Regional-Express (Abellio Rail Mitteldeutschland) | Kassel-Wilhelmshöhe – Hann. Münden – Witzenhausen Nord – Eichenberg – Heilbad Heiligenstadt – Leinefelde – Wolkramshausen – Nordhausen – Sangerhausen – Lutherstadt Eisleben – Halle (Saale) Hbf – Bitterfeld | Eenmaal per twee uur |
| R 8 | Regionalbahn (cantus) | Göttingen – Eichenberg – Witzenhausen Nord – Hann. Münden – Kassel Hbf | |
# AEK Athene (vrouwenvolleybalclub)

De vrouwenvolleybalclub AEK Athene (Grieks: Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως, Athlitikí Énosis Konstantinoupóleos) is een afdeling van de Griekse multisportclub AEK, ook gekend van haar voetbalclub en haar basketbalclub. De vrouwenvolleybalclub werd opgericht in 1995 en heeft één Grieks kampioenschap (2011–2012), één Griekse beker (2022–2023) en één Griekse Supercup (2011–2012) veroverd.
Op 11 maart 2023 won de club haar eerste Griekse beker door Panathinaikos te verslaan in Arta. Dit betekende de derde nationale titel voor de vrouwenafdeling.

## Geschiedenis

De damesvolleybalclub AEK werd oorspronkelijk opgericht in 1930, maar werd na enkele jaren opgeheven. In 1995 werd de club opnieuw opgericht na een fusie met de Alsoupolis-groep en nam voor het eerst deel aan de lokale competitie in Athene. In de beginjaren waren de volleybalafdelingen van AEK gehuisvest in de overdekte Leontios Hall in Patissia en sinds 1989 in de historische Georgios Moschos Hall.
De club maakte geleidelijk vooruitgang en bereikte uiteindelijk de A1 Ethniki. Echter, het was niet goed voorbereid op de hoogste professionele competitie en degradeerde. In het seizoen 2003–04 nam de club deel aan de tweede professionele divisie en promoveerde naar de A1 Ethniki na het winnen van de tweede professionele divisie in het seizoen 2005–06.
In het seizoen 2011–2012 won AEK voor het eerst in de geschiedenis de A1 Ethniki door Panathinaikos te verslaan. Ze veroverden ook de Griekse Supercup van het seizoen 2011–2012 tegen Olympiakos.

## Beroemde voormalige coaches

* Apostolos Oikonomou
* Manolis Roumeliotis
* Yunus Okal
# Live At Symphonica In Rosso

Live At Symphonica in Rosso is het derde livealbum van de Nederlandse zangeres Anouk. Het album verscheen op 14 maart 2014 via Anouks eigen platenmaatschappij, Goldilox Music.
Dit livealbum is opgenomen tijdens de Symphonica in Rosso-concerten op 16 en 19 december 2013, in het Ziggo Dome te Amsterdam. Samen met Guido's Orchestra bracht Anouk haar nummers in speciale arrangementen. Het is de eerste keer dat Anouk concerten gaf met een orkest.
Met dit album stond Anouk voor de tiende keer op nummer 1 in de Album Top 100.

## Tracklist
### Album : lied

* Together Alone (1997): Nobody's Wife
* Urban Solitude (1999): Michel
* Hotel New York (2004): One Word, Girl, Lost
* Who's Your Momma (2007): Modern World, If I Go
* For Bitter Or Worse (2009): Woman, For Bitter Or Worse, Three Days In A Row
* To Get Her Together (2011): Down & Dirty, I'm A Cliché, Killer Bee
* Sad Singalong Songs (2013): The Rules, The Good Life, Are You Lonely, Kill, Birds, Pretending As Always
* Paradise And Back Again (2014): I Won't Play That Game, Wigger
* Wrecks We Adore van Trijntje Oosterhuis: Nothing At All
* ↑ | Live At Symphonica In Rosso nu verkrijgbaar
# Lucas Coudrie

Lucas Coudrie (ook geschreven als Lucas Caudri en Lucas Courdie) was commandeur in de Zeeuwse kolonie Berbice van 1684-1687.
Er is geen informatie beschikbaar over de ouders van Coudrie, zijn geboorte en jeugd. Over zijn afkomst is alleen bekend dat hij hugenoot was en afkomstig uit Frankrijk. Hoe en waarom hij in Nederlands-Guiana terechtkwam is onbekend. De eerste vermelding van zijn werkzaamheden in Berbice stamt uit 1679 en de laatst bekende activiteit van Coudrie vond plaats in juni 1689 in Suriname.
De historicus Netscher schrijft over het werk van Coudrie in Berbice: dat Lucas Coudrie het Fort Nassau aanmerkelijk verbeterde en veel in het belang der kolonie deed. Fort Nassau was in 1630 gebouwd, in 1678 gerestaureerd en in 1684 aangepast en uitgebreid door Coudrie. Het fort bestond uit een aarden wal met een houten palissade. In het midden stond een bakstenen gebouw met een kerkzaal voor het garnizoen, de woning van de gouverneur en een raadkamer, alsmede kleinere vertrekken voor de secretarie, de keuken en een ruimte voor de hoofdwacht.
In de periode 1679-1680 correspondeerde Coudrie met zijn ambtsgenoot in Suriname, gouverneur Johannes Heinsius. Die had hem verzocht om militairen en inheemse Arowakken naar Suriname te sturen die hij kon inzetten in de Inheemse oorlog in Suriname. Eenmaal aangekomen in Suriname weigerden de 250 Arowakken om de strijd aan te gaan met de Karaïben. In 1679 reageerde Coudrie met een lange brief op de beschuldigingen van Heinsius over de weigering. Coudrie weerlegde de kritiek en legde de schuld bij de Surinaamse bevelvoering.
In 1684 werd Coudrie genomineerd om zitting te nemen in de Raad van Politie in Suriname. Gouverneur Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck heeft hem niet benoemd. In een bijlage van een brief van 13 juli 1684 aan de directeuren van de Sociëteit van Suriname schreef hij over zijn beweegredenen: Lucas Coudrie, zeer schandaleus met een dienstmeyt levende.
Jean du Casse, een Franse admiraal en boekanier had van de Franse regering in 1689 opdracht gekregen om Suriname te veroveren. Met zijn schip Le Hasardeux, dat uitgerust was met veertig kanonnen, en drie andere bewapende schepen viel hij in juni 1689 Fort Zeelandia in Suriname aan. François van Aerssen van Sommelsdijck, die op dat moment in Suriname verbleef om de zaken na de dood van zijn vader af te wikkelen, nam onmiddellijk maatregelen. Hij liet het geschut op fort Zeelandia in staat van paraatheid brengen en liet 250 soldaten en 231 burgers oproepen. 84 Joodse burgers stonden onder het bevel van kapitein Samuel Nassy, 69 anderen onder bevel van Lucas Coudrie en 78 onder kapitein Swart. De verdediging had succes. De kanonnen brachten zware schade toe aan de schepen en in de nacht van 11 mei droop het eskader af. Du Casse slaagde er ook niet in om daarna Berbice te veroveren. Wel lukte het hem daar om een brandschatting van ongeveer 20.000 gulden te incasseren.
# Primatologie

Primatologie is de wetenschap die de primaten bestudeert. Het is een onderdeel van de mammalogie. Het betreft onderzoek naar halfapen, apen en mensapen, met focus op hun natuurlijke leefomgeving, habitatgebruik, eetgewoonten, sociaal gedrag en groepsstructuren.
Primatenonderzoek gebeurt regelmatig in het wild, maar de meeste studies worden uitgevoerd in dierentuinen of in omgevingen die hun natuurlijke leefgebied deels nabootsen, zoals opvangcentra. Om ethische redenen worden primaten nauwelijks als testdieren gebruikt, met uitzondering van de rhesusmakaak, die een belangrijke rol speelt in medisch onderzoek. Vooral het bestuderen van apengedrag levert waardevolle inzichten op voor de evolutiebiologie, aangezien primatologie zich voornamelijk richt op gedragswetenschap.

## Belang Onderzoek

Apen vertonen de grootste genetische overeenkomst met mensen; bijvoorbeeld, resusapen en mensen delen ongeveer 93% van hun genetisch materiaal. Net als mensen kunnen bepaalde apensoorten besmet raken met dezelfde ziekteverwekkers. Bovendien zijn veel moderne geneesmiddelen en therapieën zo specifiek ontwikkeld dat ze alleen effectief zijn bij mensen of apen. Hierdoor worden apen bij uitstek gebruikt om de veiligheid en werkzaamheid van nieuwe vaccins, medicijnen en behandelingen te testen. De beslissing om een aap in te zetten voor onderzoek wordt altijd zorgvuldig overwogen.
# Mawer & Collingham

Mawer & Collingham was een warenhuis in de Engelse stad Lincoln, dat in 1980 werd overgenomen door House of Fraser.

## Geschiedenis

De werkelijke datum waarop het bedrijf startte is niet bekend, maar William Mawer had in 1810 een vermelding als linnenhandelaar aan 229 High Street in Lincoln. Williams dochter Elizabeth trouwde met Joseph Collingham. In 1822 tekenden William Mawer, zijn zoon die ook William heette Williams dochter Elizabeth en haar man Joseph Collingham een samenwerkingsovereenkomst waardoor het bedrijf Mawer, Son & Co ging heten. Later wijzigde de naam in Mawer & Collingham. Het bedrijf breidde zich uit en in 1826 werd het pand 228 High Street gekocht om het winklel uit te breiden.
In 1829 was Joseph Collingham de enige eigenaar van het bedrijf, maar in 1873 kwam zijn zoon Joseph Mawer Collingham bij het bedrijf gekomen en had het ook overgenomen als eenmanszaak. In 1900 werd het bedrijf omgezet in een besloten vennootschap en werd vermeld in onder meer de categorieën groot- en detailhandelaar, zijdeverkopers, fournituren, hoedenmakers, kleermakers, hoedenmakers, bontwerkers, kantwerkers, kousenmakers, handschoenmakers, tapijthandelaar, stoffeerders en woninginrichters en decorateurs.
Tegen de jaren 1930 was het bedrijf gegroeid door aangrenzende winkels te kopen en vormde het nu een blok omringd door St Peter's Passage (noord), High Street (oost), Mint Street (zuid) en Mint Lane (west). Het warenhuis werd verbouwd in 1960-1961, 1970 en in 1973. Bij deze verbouwingen werden onder meer het restaurant verbouwd, de parkeergarage, kantoren en de nieuwe elektronica-afdelingen. In de jaren 1930 verwierf het bedrijf een textielhandel genaamd Berrills, gevestigd in Spalding. Het bedrijf bleef onder deze naam actief totdat het bedrijf in 1971 werd gesloten.
Het bedrijf bleef onafhankelijk, met verschillende leden van de familie Collingham in het bestuur, tot het bedrijf in 1980 werd gekocht door House of Fraser. De winkel kreeg direct na de overname en nieuwe naam en werd omgedoopt tot Binns. Deze naam bleef behouden tot 2003, toen de winkel werd omgedoopt tot House of Fraser.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mawer & Collingham op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lijst van staatshoofden van Congo-Kinshasa

Hieronder volgt een lijst van alle Congolese staatshoofden van 1885 tot vandaag.

## Koningen van de onafhankelijke Congostaat (1885-1908)

| Monarch | Monarch | Regeringsperiode | Dynastie | Echtgenoot/echtgenote | Echtgenoot/echtgenote |
| | Leopold II Leopold Lodewijk Filips Maria Victor (1835–1909) | 23 februari 1885 – 18 oktober 1908 | Saksen-Coburg en Gotha | Marie Henriëtte van Oostenrijk (1836-1902) | |

## Koningen en Staatshoofden van Belgisch-Congo (1908-1960)

| Monarch | Regeringsperiode | Dynastie | Echtgenoot/echtgenote |
| Leopold II Leopold Lodewijk Filips Maria Victor (1835–1909) | 18 oktober 1908 – 17 december 1909 | Saksen-Coburg en Gotha | Marie Henriëtte van Oostenrijk (1836-1902) |
| Albert I Albert Leopold Clemens Marie Meinrad (1875-1934) | 23 december 1909 – 17 februari 1934 | Saksen-Coburg en Gotha | Elisabeth in Beieren (1876-1965) |
| Leopold III Leopold Filips Karel Albert Meinrad Hubertus Maria Miguel (1901-1983) | 23 februari 1934 – 18 juni 1940 | België | Astrid van Zweden (1905-1935) |
| Albert de Vleeschauwer Jozef Albert de Vleeschauwer van Braekel (1897-1971) (Als speciaal administrateur van Congo en de Territoria Ruanda-Urundi.) | 18 juni 1940 – 20 september 1944 | Regering-Pierlot V | Yvonne Van Gindertaelen (1901–1999) |
| Karel van België Karel Theodoor Hendrik Anton Meinrad (1903-1983) (Als Regent) | 20 september 1944 – 21 juli 1950 | België | Jacqueline Peyrebrune (1921-2024) |
| Boudewijn Boudewijn Albert Karel Leopold Axel Marie Gustaaf (1930–1993) (Eerst als Regent en vanaf 17 juli 1951 als Koning.) | 21 juli 1950 – 30 juni 1960 | België | Fabiola Mora y Aragón (1928–2014) |

## Presidenten van Congo-Leopoldstad (1960-1971)

| President | President | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij | Partij |
| | Joseph Kasavubu (±1915-1969) | 1 juli 1960 | 24 november 1965 | | ABAKO |
| | Joseph-Désiré Mobutu (1930-1997) | 24 november 1965 | oktober 1971 | | MPR |

## Presidenten van de Republiek Zaïre (1971-1997)

| President | President | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij | Partij |
| | Mobutu Sese Seko (1930-1997) | oktober 1971 | 16 mei 1997 | | MPR |

## Presidenten van Congo-Kinshasa (1997-heden)

| President | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij |
| Laurent-Désiré Kabila (1939-2001) | 17 mei 1997 | 18 januari 2001 | AFDL |
| Joseph Kabila (1971) | 26 januari 2001 | 25 januari 2019 | AFDL/PPRD |
| Félix Tshisekedi (1963) | 25 januari 2019 | heden | UDPS |
# Lijst van Belgische gerechten en lekkernijen

Hieronder volgt een lijst van typisch Belgische gerechten.

## A

* Aalsterse vlaai (Aalst)
* Antwerpse handjes (Antwerpen)
* Asperges op zijn Vlaams
* Assekoeken (Asse)

## B

* Babelutten (West-Vlaanderen)
* Bevers gebak (Beveren)
* Bier
* Blinde vink
* Beuling met appelmoes
* Bodding
* Boekweitkoek
* Boulet à la liégeoise (Luik)
* Bresiliennetaart
* Broodpudding
* Brugse achten (Brugge)
* Brugse cigaretjes (Brugge)
* Brugse kletskoppen (Brugge)
* Brugse mokken (Brugge)
* Brugs beschuit (Brugge)
* Brugsch Swaentje (Brugge)
* Brusselse wafel (Brussel)

## C

* Canteclaergebak (Deinze)
* Chocolade
* Chocolademousse
* Cuberdon of Gentse neuzen (Gent)

## D

* Damse carrépannenkoek (Oostkerke)
* Damse mokken (Damme)
* Damse taart (Damme)
* Deinse Batjeskoek (Damme)
* Dendermondse paardenworsten (Dendermonde)
* Dendermondse Witten in Pauwel Kwak (Dendermonde)
* Diestse patattentaart (Diest)
* Diksmuidse boterkoeken (Diksmuide)
* Dinantse koek (Dinant)

## E

* Escavèche (Chimay)
* Elixir d'Anvers
* Elixir de Spa
* Elixer van Damme (Damme)

## F

* Fazant op Brabantse wijze
* Frieten
* Filet americain

## G

* Garnaalkroketten
* Gentse mokken (Gent)
* Geutelingen (Elst)
* Godelievekoekjes (Gistel)

## H

* Hesperolletjes (ook witloofrolletjes genoemd)
* Hopscheuten (Asse)
* Hutsepot
* Hasseltse speculoos

## K

* Kalletaart (Kortrijk)
* Kipkap
* Kletskoppen (Veurne)
* Klotsenbos (Lommel)
* Knapkoek (Maaseik)
* Koeklarings (Zottegem)
* Konijn gestoofd in bier
* Konijn met pruimen
* Kortrijkse beschuiten (Kortrijk)
* Kortrijkse peperbollen (Kortrijk)
* Kramiek

## L

* Lommelse Zandkoeken (Lommel)
* Loons gebak (Borgloon)
* Luikse wafel (Luik)
* Lackmans
* Liers vlaaike (Lier)
* Limburgse vlaai
* Lokerse paardenworst
* Lukken (West-Vlaanderen)

## M

* Mastel
* Mattentaart (Geraardsbergen)
* Mechels margrietje (Mechelen)
* Mechelse koekoek (Mechelen)
* Miserables (Knokke)
* Mazarinetaart (Poperinge)

## O

* Oostendse zeebeschuitjes (Oostende)

## P

* Pain à la grecque (Brussel)
* Paling in 't groen
* Pannenkoek
* Peperkoek
* Potée liégoise (Luik)
* Pralines
* Puttenslagersgebak (Beveren)

## R

* Rijstevlaai (rijsttaart)
* Rijstpap
* Rivierpaling
* Riz condé

## S

* Saharataart (Lommel)
* Sint-maartensgebak (Beveren)
* Stampe - Aardappelpuree op basis van karnemelk
* Speculoos
* Speculoospasta
* Stoofvlees
* Smoutebollen

## T

* Tarte al djote (Nijvel)
* Tomaat-garnaal (tomate-crevettes)

## V

* Vlaamse karbonaden
* Vleesbrood

## W

* Waterzooi (Gent)
* Worstenbrood
# Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek

De Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek, afgekort WHW, is een Nederlandse wet uit 1992 waarin regels zijn vastgelegd in verband met het hoger onderwijs (universiteiten en hogescholen). De wet vervangt verscheidene oudere wetten. De volledige naam is: Wet van 8 oktober 1992, houdende bepalingen met betrekking tot het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek.
De wet bevat bepalingen over
* universiteiten
* hogescholen
* de Open Universiteit
* academische ziekenhuizen oftewel universitaire medische centra (UMC's)
* de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW)
* de Koninklijke Bibliotheek (Nederland) (KB)
* titulatuur.
Een voorloper was de Wet op het Hoger Onderwijs van 1876 (28 april 1876, Stb. 102).