OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Parchau

Parchau is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt. Het maakt sinds 1 december 2002 deel uit van de gemeente Stadt Burg (Burg (bij Magdeburg)) in de Landkreis Jerichower Land.
Parchau ligt 2 km ten zuiden van de oostoever van de Elbe, ongeveer 6 km ten noorden van de stad Burg.
Door het dorp loopt een oude, in het verleden tot een afwateringskanaal uitgegraven, 14 km lange rivierarm van de Elbe, genaamd Herrenseegraben. Bij Parchau begint deze waterloop in een meertje, de 50 hectare grote Parchauer See. Op en in dit meertje mag men in beperkte mate aan watersport doen; er is een aantal hengelstekken voor houders van een Duitse visakte, want het meer is visrijk. Enig strandvermaak is ook mogelijk. Er is een vakantiehuisjespark en een camping aanwezig. Het gehele gebied tussen Parchau en de Elbe maakt deel uit van het biosfeerreservaat Midden-Elbe. De bossen ten zuiden van Parchau zijn overwegend dennenbos (productiebos).
Parchau is vermoedelijk in de 7e eeuw gesticht door Slavische mensen. In de 12e eeuw vestigden er zich Duitsers, zie Oostkolonisatie. Het is steeds een weinig belangrijk boeren- en vissersdorp gebleven.

## Afbeeldingen

* Gezicht op Parchau vanaf de overkant van de Elbe
* Idem vanaf de Parchauer See
* Tussen het dorp en de Parchauer See
* Kerk in Parchau (1897)
* Interieur van dit kerkgebouw
* ↑ (de) Statistisches Landesamt Sachsen-Anhalt, Bevölkerung der Gemeinden – Stand: 31. Dezember 2020 (PDF)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Parchau op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Frederic Ananou

Frederic Ananou (München, 20 september 1997) is een Togolese voetballer die bij voorkeur als verdediger speelt. Hij staat onder contract bij de Duitse tweedeklasser SSV Jahn Regensburg. Ananou kwam tot vijf duels voor het Togolees nationaal elftal, maar is in Duitsland geboren.

## Clubcarrière

Ananou begonnen met voetballen bij TV Rheindorf uit Bonn. In 2006 vertrok hij naar 1.Jugend-Fußball-Schule Köln om zes maanden later een overstap te maken naar 1. FC Köln. Hij doorliep alle jeugdelftallen tot de onder 19.
Op 17 juni tekende hij een per 1 juli 2016 ingaand contract bij Roda JC. Hij maakte in de seizoensopener van de Eredivisie zijn debuut voor de Kerkradenaren. In een wedstrijd tegen Heracles Almelo (1−1) speelde hij de volledige wedstrijd.
Hij tekende in januari 2018 een contract tot 2021 bij FC Ingolstadt 04, dat hem overnam van Roda JC. In 2020 ging hij naar SC Paderborn 07. Op 3 juli 2022 sloot Ananou zich voor één seizoen aan bij Hansa Rostock.
In juli 2023 werd Ananou overgenomen door de Belgische club STVV.
Op 10 januari 2025 keerde Ananou terug naar Duitsland en tekende bij SSV Jahn Regensburg tot het einde van het seizoen 2024/25.

## Interlandcarrière

Ananou werd geboren in Duitsland als kind van Togolese ouders. Hij werd in 2016 opgeroepen voor de Duitse U19- en U20-teams. Hij debuteerde voor het nationale team van Togo in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Sierra Leone op 24 maart 2022.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | Roda JC Kerkrade | Eredivisie | 18 | 0 | 0 | 0 | — | — | 18 | 0 |
| 2017/18 | Roda JC Kerkrade | Eredivisie | 11 | 0 | 3 | 0 | — | — | 14 | 0 |
| 2017/18 | FC Ingolstadt 04 | 2. Bundesliga | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 3 | 0 |
| 2018/19 | FC Ingolstadt 04 | 2. Bundesliga | 15 | 1 | 1 | 0 | — | — | 16 | 1 |
| 2019/20 | FC Ingolstadt 04 | 3.Liga | 12 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 13 | 0 |
| 2020/21 | SC Paderborn 07 | 2. Bundesliga | 15 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 18 | 0 |
| 2021/22 | SC Paderborn 07 | 2. Bundesliga | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 |
| 2022/23 | Hansa Rostock | 2. Bundesliga | 20 | 0 | 0 | 0 | — | — | 20 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 100 | 1 | 7 | 0 | 1 | 0 | 108 | 1 |
* 1 2 Spelersprofiel op transfermarkt.nl. Geraadpleegd op 14 augustus 2016
* ↑ Martin Milec en Marcos Gullón blijven bij Roda JC; Frederic Ananou gecontracteerd Roda JC Kerkrade, 17 juni 2016
* ↑ Moeizame start nieuw seizoen, 1-1 gelijkspel tegen Heracles Roda JC Kerkrade, 7 augustus 2016
* ↑ F.C. HANSA ROSTOCK VERPFLICHTET FREDERIC ANANOU Hansa Rostock, 3 juli 2022. Gearchiveerd op 2 december 2022.
* ↑ (de) SSV Jahn sichert sich die Dienste von Frederic Ananou SSV Jahn Regensburg, 10 januari 2025
# Rossia moelleri

Rossia moelleri is een inktvis die voorkomt in de Noord-Atlantische Oceaan en de Noordelijke IJszee, oostwaarts naar de Laptevzee en westwaarts naar de Golf van Amundsen. Het komt voor aan West-en Noordoost-Groenland, het noordoosten van Canada, Labrador, Spitsbergen, Jan Mayen, en in de Karazee. R. moelleri leeft op een diepte van 17 tot 250 m.
R. moelleri kan een mantellengte van 50 mm bereiken.
In de Noorse wateren, wordt R. moelleri belaagd door schelvis (Melanogrammus aeglefinus) en de Atlantische kabeljauw (Gadus morhua).
Het soorttype is verzameld aan de kust van Groenland. Het was oorspronkelijk gedeponeerd bij het Zoologisk Museum van de Københavns Universitet in Kopenhagen, maar het is niet langer bestaande.
* ↑ Steenstrup, J. (1856) Hectoctyldannelsen hos Octopodslaegterne Argonauta og Tremoctopus, oplyst ved Iagttagelse af lignende Dannelser hos Blacksprutterne i Almindelighed. Kongelige Danske Videnskabernes Selskabs Skrifter, 5 Raekke, Naturvidenskabelig og Mathematisk, 4:185-216, 2 plates.
* ↑ Reid, A. & P. Jereb 2005. Family Sepiolidae. In: P. Jereb & C.F.E. Roper, eds. Cephalopods of the world. An annotated and illustrated catalogue of species known to date. Volume 1. Chambered nautiluses and sepioids (Nautilidae, Sepiidae, Sepiolidae, Sepiadariidae, Idiosepiidae and Spirulidae). FAO Species Catalogue for Fishery Purposes. No. 4, Vol. 1. Rome, FAO. pp. 153–203.
* ↑ Okutani, T. 1995. Cuttlefish and squids of the world in color. Publication for the 30th anniversary of the foundation of the National Cooperative Association of Squid Processors.
* ↑ Grieg, J.A. 1930. The Cephalopod Fauna of Svalbard. Naturhistorisk Avd Nr. 6 53(1): 1-19.
* ↑ Current Classification of Recent Cephalopoda
# Emarginula papilionacea

Emarginula papilionacea is een slakkensoort uit de familie van de Fissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door G. Nevill en H. Nevill.
# Europese kampioenschappen indooratletiek 2025 - Zevenkamp

De Zevenkamp tijdens de Europese kampioenschappen indooratletiek 2025 werd op 7 en 8 maart 2025 gehouden in het stadion Omnisport Apeldoorn in het Nederlandse Apeldoorn.

## Resultaten

| Nr. | Atleet | 60 m | ver | kogel | hoog | 60 m h | polshoog | 1000 m | Punten |
| 1 | Sander Skotheim Noorwegen | E 6,93 PR 907 | B 7,95 1048 | L 14,39 752 | A 2,19 982 | G 8,04 972 | B 5,10 941 | A 2.32,72 PR 956 | 6558 ER |
| 2 | Simon Ehammer Zwitserland | B 6,81 951 | A 8,20 1112 | D 15,15 799 | E 1,98 785 | A 7,68 1064 | B 5,10 941 | J 2.41,76 PR 854 | 6506 NR |
| 3 | Till Steinforth Duitsland | A 6,80 955 | C 7,89 1033 | G 14,95 PR 787 | E 1,98 785 | B 7,90 1007 | E 5,00 910 | F 2.36,69 PR 911 | 6388 NR |
| 4 | Johannes Erm Estland | I 7,00 882 | E 7,48 930 | C 15,52 822 | C 2,01 813 | E 8,02 977 | A 5,30 1004 | B 2.33,09 PR 952 | 6380 NR |
| 5 | Jente Hauttekeete België | E 6,93 =PR 907 | H 7,30 886 | F 14,98 788 | B 2,07 868 | D 7,95 PR 994 | B 5,10 PR 941 | I 2.39,82 PR 875 | 6259 =NR |
| 6 | Vilém Stráský Tsjechië | C 6,83 PR 944 | J 7,26 876 | K 14,44 755 | H 1,95 758 | B 7,90 1007 | G 4,90 880 | C 2.33,95 PR 942 | 6162 PR |
| 7 | Rasmus Roosleht Estland | G 6,98 889 | I 7,27 878 | A 16,33 872 | E 1,98 785 | J 8,12 PR 952 | G 4,90 =PR 880 | K 2.46,14 806 | 6062 PR |
| 8 | Jeff Tesselaar Nederland | G 6,98 PR 889 | D 7,56 PR 950 | M 13,95 725 | L 1,89 PR 705 | I 8,11 PR 954 | K 4,60 790 | D 2.34,55 935 | 5948 PR |
| 9 | Risto Lillemets Estland | J 7,02 875 | N 6,80 767 | I 14,82 779 | J 1,92 731 | H 8,08 962 | E 5,00 910 | G 2.37,83 PR 898 | 5922 |
| 10 | Tim Nowak Duitsland | M 7,28 785 | L 6,98 809 | H 14,89 783 | C 2,01 813 | K 8,24 922 | G 4,90 880 | E 2.35,77 PR 921 | 5913 |
| 11 | Marcel Meyer Duitsland | L 7,13 837 | K 7,04 823 | B 15,61 PR 827 | L 1,89 705 | F 8,03 974 | J 4,70 819 | H 2.37,92 PR 897 | 5882 |
| 12 | Edgaras Benkunskas Litouwen | M 7,28 785 | M 6,87 783 | E 15,08 795 | J 1,92 731 | L 8,49 862 | L 4,50 760 | L 2.54,17 723 | 5439 |
| 13 | Luc Brewin Frankrijk | D 6,86 933 | F 7,47 927 | N 13,14 676 | H 1,95 =PR 758 | Z DNS | Z DNS | Z DNS | DNF (3294) |
| 14 | Téo Bastien Frankrijk | K 7,08 854 | G 7,38 905 | J 14,61 766 | N 1,86 679 | X DNF | Z DNS | Z DNS | DNF (3204) |

### Externe links

* (nl) /(en) Officiële website
* (en) European Athletics Indoor Championships 2025. European Athletics.
* Uitslagen: (en) European Athletics Indoor Championships. World Athletics (7 maart 2025).
# Carney Chukwuemeka

Carney Chibueze Chukwuemeka (Eisenstadt, 20 oktober 2003) is een Engels voetballer die doorgaans speelt als middenvelder. Hij verruilde in augustus 2022, Aston Villa voor Chelsea.

## Clubcarrière
### Aston Villa

Chukwuemeka speelde in de jeugd van Northampton Town FC, voor dat hij in maart 2016 bij Aston Villa terecht kwam. In juli 2020 tekende hij zijn eerste profcontract. Op 19 mei 2021 debuteerde hij in de Premier League tegen Tottenham Hotspur. Hij stond voor het eerst in de basis op 28 augustus 2021 in een wedstrijd tegen Brentford in de Premier League.

### Chelsea

Op 2 augustus bereikten Aston Villa en Chelsea een principeakkoord voor de transfer van Chukwuemeka naar de club uit Londen. Op 4 augustus tekende hij uiteindelijk een zesjarig contract.
# Giovanni Pettenella

Giovanni Pettenella (Caprino Veronese, 28 maart 1943 - Milaan, 19 februari 2010) was een Italiaans wielrenner.
Pettenella won tijdens de Olympische Zomerspelen 1964 de gouden medaille op de sprint en de zilveren medaille op de 1km tijdrit. In 1968 won Pettenella de bronzen medaille op de wereldkampioenschappen sprint bij de profs.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen | Middellandse Zeespelen |
| 1963 | | | 1 tandem |
| 1964 | | 1 sprint 2 1km tijdrit | |
| 1968 | 3 sprint bij de profs | | |
* (en) Profiel van Giovanni Pettenella op ProCyclingStats
* Profiel van Giovanni Pettenella op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Giovanni Pettenella op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Giovanni Pettenella op olympedia.org
* Profiel van Giovanni Pettenella op De wielersite
* (en) Profiel van Giovanni Pettenella op sports-reference.com (gearchiveerd)
1896: Paul Masson · 1900: Albert Taillandier · 1920: Maurice Peeters · 1924: Lucien Michard · 1928: Roger Beaufrand · 1932: Jacques van Egmond · 1936: Toni Merkens · 1948: Mario Ghella · 1952: Enzo Sacchi · 1956: Michel Rousseau · 1960: Sante Gaiardoni · 1964: Giovanni Pettenella · 1968: Daniel Morelon · 1972: Daniel Morelon · 1976: Anton Tkáč · 1980: Lutz Heßlich · 1984: Mark Gorski · 1988: Lutz Heßlich · 1992: Jens Fiedler · 1996: Jens Fiedler · 2000: Marty Nothstein · 2004: Ryan Bayley · 2008: Chris Hoy · 2012: Jason Kenny · 2016: Jason Kenny · 2020: Harrie Lavreysen · 2024: Harrie Lavreysen
# Erika Salumäe

Erika Salumäe (Pärnu, 11 juni 1962) is een voormalig Estisch baanwielrenster.

## Biografie

Salumäe begon in 1981 met wielrennen. Op de zomeruniversiade van 1983 in het Canadese Edmonton behaalde ze twee gouden medailles en een zilveren medaille bij de puntenkoers. In 1985, 1987 en 1988 werd ze nationaal kampioene van de Sovjet-Unie, waarvan Estland toen nog onderdeel was.
In 1988 deed Salumäe namens de Sovjet-Unie mee aan de Olympische Spelen in Seoel, waar ze de gouden medaille won op het onderdeel sprint. Op de Olympische zomerspelen van 1992 in Barcelona schreef zij deze discipline opnieuw op haar naam, maar dan voor Estland, dat een jaar eerder onafhankelijk was geworden. Het betekende voor Estland de eerste gouden Olympische medaille. In de periode van 1981 tot 1989 won Salumäe veertien medailles op de WK baanwielrennen. Tussen 1983 en 1996 werd ze negenmaal verkozen tot sportvrouw van het jaar in Estland. Tijdens de Olympische Spelen van 1996 kwam ze voor Estland uit op de sprint en werd ze zesde.
Later in haar leven kreeg Salumäe te kampen met gezondheidsklachten. Om een rugoperatie en andere medische kosten te kunnen bekostigen, verkocht ze eind 2013 een groot deel van haar medailles en trofeeën, alsmede de fiets waarmee ze in 1992 Olympisch goud won.

### Politiek

Na haar professionele sportcarrière was Salumäe actief in de Estische politiek. Tussen 1996 en 1999 was ze gemeenteraadslid in Tallinn en aansluitend maakte ze namens de Centrumpartij deel uit van de Riigikogu, het nationale parlement van Estland. In 2003 verliet Salumäe de Centrumpartij en werd lid van de Volksunie. Ook namens deze partij zat ze in de gemeenteraad van Tallinn en was ze parlementslid (2007-2011).
* ↑ Track Cycling Universiade
* ↑ Sports Reference
* (en) Profiel van Erika Salumäe op olympics.com
* (en) Profiel van Erika Salumäe op olympedia.org
* Profiel van Erika Salumäe op De wielersite
* Gemeinsame Normdatei: 141918470
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8242 4501
* Library of Congress Control Number: n2003102865
* Virtual International Authority File: 261360815
1988: Erika Salumäe · 1992: Erika Salumäe · 1996: Félicia Ballanger · 2000: Félicia Ballanger · 2004: Lori-Ann Muenzer · 2008: Victoria Pendleton · 2012: Anna Meares · 2016: Kristina Vogel · 2020: Kelsey Mitchell · 2024: Ellesse Andrews
# Chaograptis rhaptina

Chaograptis rhaptina is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1904.
De soort komt voor in Australië.
# Graaddag

Een graaddag is een rekeneenheid om de (variërende) temperatuur op een eenvoudige manier mee te kunnen nemen in berekeningen over energieverbruik. Een graaddag is relatief ten opzichte van een referentietemperatuur, meestal die waarbij geen verwarming meer nodig is (typisch 18 graden Celsius).

## Definitie

Een graaddag is gedefinieerd als referentietemperatuur (18°C) minus de gemiddelde temperatuur over de gehele dag, geminimaliseerd op 0. De gemiddelde temperatuur over een dag is in Nederland typisch gemeten bij het KNMI in De Bilt. Als de gemiddelde temperatuur over een bepaalde dag 10 graden Celsius was, dan heeft die dag een equivalent van 8 graaddagen. Als de gemiddelde temperatuur hoger ligt dan de referentietemperatuur (bijvoorbeeld 20 graden), dan is er typisch geen verwarming nodig; het aantal graaddagen is dan 0 (en niet -2).
Typisch worden graaddagen over een heel jaar gesommeerd. In Nederland zijn er in 2025 ongeveer 2500 graaddagen per jaar. Door klimaatverandering daalde het aantal graaddagen de afgelopen 50 jaar sterk.

## Gewogen graaddagen

Om rekening te houden met o.a. de hoeveelheid zonnestraling in huis, kunnen afhankelijk van het seizoen de graaddagen vermenigvuldigd worden met een weegfactor. Zo krijgen we de “gewogen graaddagen”.
De weegfactoren zijn:
* In april t/m september: 0,8
* In maart en oktober: 1,0
* In november t/m februari: 1,1

## Voorbeeld

In 2006 verbruikt men 1800 kubieke meter gas, en waren er 2621 graaddagen. Na het nemen van energiebesparende maatregelen verbruikt men in 2007 1100 kubieke meter gas, en waren er 2483 graaddagen.
Zoals aan het aantal graaddagen te zien is was 2006 kouder dan 2007 (2621 > 2483), maar het gasverbruik in 2007 is verder gedaald dan te verwachten was door de hogere temperatuur. Dit verschil is dan te verklaren uit de genomen energiebesparende maatregelen.
# Annei

Keizer Annei (安寧天皇, Annei-tennō) was de derde keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde.
Prins Shikitsuhikotamademi no Mikoto was volgens de Nihon shoki (720) de oudste zoon van keizer Suizei en keizerin Isuzuyorihime no Mikoto, een dochter van de god Kotoshironushi no Kami. Dezelfde kroniek situeert zijn geboorte in het vijfde jaar van Suizeis bewind (577 v.Chr.). Japans oudste kroniek, Kojiki (712) daarentegen noemt als moeder Kawamatabime, een afstammelinge van Shiki no Agatanushi. In het 25e jaar onder keizer Suizei verwerft hij de status van kroonprins (kōtaishi). Hij bestijgt acht jaar later, bij de dood van zijn vader (549 v.Chr.), de troon en verplaatst de hofstad naar Katashioukiana no Miya. Als traditionele plaats van zijn paleis vermeldt Teiō-hen nenki de noordregio van Yamato-kuni Takechi-gun Unebi-yama. Daarop gebaseerd identificeert Washū kyūseki yūkō de moderne locatie met het noorden van Shijō in de stad Kashihara , prefectuur Nara. Echter, volgens commentaren op de Kojiki (Kojiki-den) moet, op basis van toponiemen als Katakami e.d., zijn hoofdverblijf gevonden worden in het land tussen de rivieren de Yamato-gawa en de Ishikawa 石川 die beide door de stad Kashiwara (stadsprefectuur Osaka) stromen.
Over de identiteit van zijn gemalin zijn de kronieken het evenmin eens. De Kojiki vermeldt Akutohime de dochter van Shiki no Agatanushi Hae als keizerin terwijl de Nihon shoki melding maakt van Nunasokonakatsuhime no Mikoto, de dochter van Kamo no Kimi (een kleinzoon van Kotoshironushi no Kami). Na een regeerperiode van 38 jaar – postuum Annei (vrede en rust) gedoopt – stierf de keizer in de leeftijd van 49 jaar (Kojiki; 67 jaar volgens de Nihon shoki). Hij liet meerdere kinderen na waaronder Ōyamatohikosukitomo no Mikoto, de latere keizer Itoku. Keizer Annei werd bijgezet in de grafheuvel Unebiyama-no-hitsujisaru-no-mihotonoi-no-e no Misasagi die zich bevindt op het grondgebied van Yoshida-chō (stad Kashihara). Behoudens de belangrijkste genealogische informatie zijn geen verdere gegevens of legenden omtrent de keizer via Japans oudste kronieken overgeleverd.
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-03460-0; ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
* Kasahara Hidehiko (笠原英彦). 2001. Successive emperors (歴代天皇総覧: 皇位はどう継承されたか, Rekidai tennō sōran: Kōi wa dō keishō sareta ka). Tokio: Chūō Kōron Shinsha. ISBN 4121016173; ISBN 9784121016171; OCLC 49255180
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-04940-4; ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
* ↑ Japanse hof (Kunaicho), (03). Gearchiveerd op 28 september 2021.
* ↑ Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, p. 251; Varley, Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 89; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 4.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Standing stone

Standing stone is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-West. Het bestaat uit een kei op een marmeren sokkel, liggend voor Overtoom 16.
De kei maakte deel uit van een van de performances die kunstenaar PINK de Thierry (Helena Scheerder) verzorgde onder de titel MWC (Man Woman Child of wel Scheerder, haar partner Donald Louw en dochter Sara of wel familie De Koning). Een van die performances getiteld Standing stone-Portret van Holland vond plaats in 1989 en bevatte de kei. Deze zwerfkei, vermoedelijk uit de omgeving van Växjö (rode Växjö graniet) met een geschatte ouderdom van 2 miljard jaar, werd door gletsjers gedurende de ijstijd naar Drenthe gesleurd. De steen was opgeslagen in Hilversum. De kunstenaar had de de gemeente Amsterdam inmiddels om goedkeuring gevraagd tot plaatsing van de steen voor de deur van het atelier aan de Overtoom (er waren achteraf mtwaalf goedkeuringen nodig). Zodra de steen was geplaatst vond een fotosessie plaats waarbij persfotografen de familie in de vorm van een staatsieportret vastlegden, staande op de steen. Van daar ondernam de Familie de Koning een voetreis naar Zandvoort aan Zee (de kei ging per vrachtauto en op het zand per shovel), waarbij een overnachting/tussenstop werd gehouden in het Frans Halsmuseum te Haarlem. De directeur, Derk Snoep, wees de familie op de overeenkomst op Everard Meysters De Amersfoortse steentrekking uit 1661, waarbij ook personen op een kei staan.
De kei werd in de Noordzee gelegd (op de uiterste grens van de ijstijd uit Saalien), waarna opnieuw een fotosessie van de familie volgde, staande op de kei in de branding. Vervolgens zou het Standing Stone-project Europa door; de leegte aan de Overtoom zou worden opgevuld middels een overzichtskaart. Aan het eind van het project zou de kei terugkeren naar de Overtoom. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat zodra het project eindigde de steen verwijderd zou worden. Het project kreeg echter geen vervolg. In 1996 probeerde het Amsterdams Fonds voor de Kunst de steen vanwege het tijdelijk karakter te laten verwijderen, maar ze ligt nog steeds voor de deur van het gebouw.
* Redactie, Als de zwerfkei van huis is, is familie de Koning op reis.. De Volkskrant (Dag in dag uit (14 oktober 1989). Geraadpleegd op 4 augustus 2022 – via delpher.nl.
* PINK, Hollands Dagboek. NRC Handelsblad (Dagboek van een kei) (21 oktober 1989). Geraadpleegd op 4 augustus 2022 – via delpher.nl.
* Jan Pieter Ekker (kunstredactie), Daar beweegt een steen. Het Parool (Blikvangers) (2 augustus 2022). Geraadpleegd op 4 augustus 2022 – via parool.nl.
* Standing Stone op Buitenkunst Amsterdam (geraadpleegd 4 augustus 2022)
# Marko Bulat

Marko Bulat (Šibenik, 26 september 2001) is een Kroatisch voetballer die in het seizoen 2024/25 door Dinamo Zagreb wordt uitgeleend aan Standard Luik.

## Clubcarrière

Bulat maakte op op 27 september 2017 z'n officiële debuut voor het eerste elftal van HNK Šibenik: in de competitiewedstrijd tegen NK Varaždin (0-0-gelijkspel) kreeg hij een basisplaats. De middenvelder speelde net geen honderd officiële wedstrijden voor Šibenik, waarmee hij in 2020 naar de hoogste divisie promoveerde. In juni 2020 brak de club het contract van Bulat open tot 2020.
In februari 2021 versierde Bulat, die bij Šibenik was uitgegroeid tot aanvoerder, een transfer naar Dinamo Zagreb. De Kroatische recordkampioen liet hem weliswaar het seizoen uitdoen bij Šibenik. Met Dinamo Zagreb won Bulat drie landstitels op rij en won hij in het seizoen 2023/24 ook de Kroatische voetbalbeker en Kroatische Supercup.
In juli 2024 verhuisde Bulat op huurbasis naar de Belgische eersteklasser Standard Luik. De Luikse club bedong een aankoopoptie in het huurcontract van de Kroaat.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | HNK Šibenik | | 2. HNL | 20 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 20 | 0 |
| 2018/19 | HNK Šibenik | | 2. HNL | 25 | 6 | 1 | 0 | — | — | — | — | 26 | 6 |
| 2019/20 | HNK Šibenik | | 2. HNL | 17 | 0 | 3 | 0 | — | — | — | — | 20 | 0 |
| 2020/21 | HNK Šibenik | | Prva HNL | 31 | 3 | 1 | 0 | — | — | — | — | 32 | 3 |
| 2021/22 | Dinamo Zagreb | | Prva HNL | 15 | 1 | 2 | 0 | — | — | 5 | 0 | 22 | 1 |
| 2022/23 | Dinamo Zagreb | | HNL | 21 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 27 | 0 |
| 2023/24 | Dinamo Zagreb | | HNL | 23 | 4 | 2 | 1 | 1 | 0 | 12 | 2 | 38 | 7 |
| 2024/25 | Standard Luik | | Eerste klasse A | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 153 | 14 | 12 | 1 | 1 | 0 | 20 | 2 | 186 | 17 |
Bijgewerkt op 30 juli 2024.

## Interlandcarrière

Bulat debuteerde in 2016 als Kroatisch jeugdinternational. In 2023 nam hij met Kroatië –21 deel aan het EK onder 23 in Roemenië en Georgië. Bulat kreeg een basisplaats in alle drie de groepswedstrijden.

## Privé

* Josip en Ivan Bulat, respectievelijk de vader en oom van Marko, kwamen eveneens uit voor het eerste elftal van HNK Šibenik.