OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Valérie Grenier

Valérie Grenier (Ottawa, 30 oktober 1996) is een Canadese alpineskiester. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang en op de Olympische Winterspelen 2022 in Peking.

## Carrière

Grenier maakte haar wereldbekerdebuut in december 2014 in Lake Louise. In januari 2015 scoorde ze in Sankt Moritz haar eerste wereldbekerpunten. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2015 in Beaver Creek eindigde de Canadese als negentiende op de Super G. In Sankt Moritz nam Grenier deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2017. Op dit toernooi eindigde ze als elfde op de alpine combinatie, als 32e op de afdaling en als 33e op de Super G. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde ze als zesde op de alpine combinate, als 21e op de afdaling en als 23e op de Super G.
In december 2018 behaalde de Canadese in Lake Louise haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2019 in Åre eindigde Grenier als negentiende op de Super G. In Cortina d'Ampezzo nam ze deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2021. Op dit toernooi wist ze op niet te finishen op de drie onderdelen, alpine combinatie, reuzenslalom en Super G, waarop ze van start ging. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2022 in Peking wist ze op haar enige onderdeel, de reuzenslalom, niet te finishen.
Op 7 januari 2023 boekte Grenier in Kranjska Gora haar eerste wereldbekerzege.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2018 | Pyeongchang | 6e Alpine combinatie 21e Afdaling DNF1 Reuzenslalom 23e Super G |
| 2022 | Peking | DNF1 Reuzenslalom |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Beaver Creek | DNF1 Alpine combinatie DNF Afdaling 19e Super G |
| 2017 | Sankt Moritz | 11e Alpine combinatie 32e Afdaling 33e Super G |
| 2019 | Åre | 19e Super G |
| 2021 | Cortina d'Ampezzo | DNF2 Alpine combinatie DNF1 Reuzenslalom DNF Super G |
| 2023 | Courchevel-Méribel | 3 Team parallel 14e Alpine combinatie 20e Reuzenslalom DNF Super G |
| 2025 | Saalbach | 14e Reuzenslalom DNF Super G |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | SL | RS | SG | AC |
| 2014/2015 | 91e | – | – | – | 35e | – |
| 2015/2016 | 98e | – | – | – | 40e | – |
| 2016/2017 | 76e | 41e | 60e | 40e | 34e | – |
| 2017/2018 | 100e | – | – | 56e | 51e | 28e |
| 2018/2019 | 51e | – | – | 28e | 18e | – |
| 2020/2021 | 66e | – | – | 24e | – | |
| 2021/2022 | 49e | – | – | 12e | – | |
| 2022/2023 | 25e | – | – | 7e | 36e | |
| 2023/2024 | 19e | 25e | – | 6e | 31e | |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 7 januari 2023 | Kranjska Gora | Reuzenslalom |
| 6 januari 2024 | Kranjska Gora | Reuzenslalom |
# Germain De Rouck

Germain De Rouck (Ronse, 6 april 1928 - 7 april 1991) was een Belgisch politicus voor de Volksunie, historicus en heemkundige.

## Levensloop

De Rouck behaalde het diploma van licentiaat in de Germaanse filologie en werd beroepshalve leraar aan het Atheneum van Ronse en docent. Hij werd politiek actief binnen de BSP van Ronse, waar hij wegens zijn Vlaamsgezindheid al snel gecontesteerd werd door de Franstaligen. Van 1971 tot 1976 was hij gemeenteraadslid van Ronse. Hij ambieerde de schepenfunctie van Cultuur, maar moest genoegen nemen met de functie van schepen van Middenstand, Jeugdbeleid, Sport en Toerisme. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1976 kreeg hij geen plaats meer op de BSP-lijst. Ook was hij van 1973 tot 1977 algemeen secretaris van het Vermeylenfonds.
In 1977 vroeg de Volksunie hem om de Senaatslijst in het arrondissement Aalst-Oudenaarde aan te voeren. Na enig aarzelen zegde hij toe en nam hij ontslag uit het Vermeylenfonds. De Rouck raakte echter niet verkozen. Bij de verkiezingen van december 1978 werd hij wel verkozen en werd hij tot in november 1981 rechtstreeks gekozen senator in Senaat. Daarna was De Rouck van november 1981 tot oktober 1985 provinciaal senator voor Oost-Vlaanderen. In de periode januari 1979-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Van november 1979 tot oktober 1980 zat hij er de VU-fractie voor. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1981 was hij tevens korte tijd lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Ook tijdens dit mandaat in de Vlaamse Raad bleef hij voorzitter van de VU-fractie. In 1985 verdween hij uit de nationale politiek.
Door zijn verkiezing tot senator raakte hij zijn job als docent aan het Hoger Instituut voor Vertalers en Tolken te Brussel kwijt.
Hij was eveneens actief in de Geschied- en Oudheidkundige Kring van Ronse waar hij in de Annalen van de Geschied- en Oudheidkundige Kring van Ronse en het Tenement van Inde in 1957 'De Rederijkers te Ronse in de 15e en 16e eeuw', en in 1958 'De Rederijkers te Ronse in de 17e eeuw' liet publiceren.
In 1972 publiceerde hij Ronse in oude prentkaarten: waarin ook enkele afbeeldingen van Ellezelles, Etikhove, Kwaremont, Louise-Marie, Orroir, Schorisse en Vloesberg. In 1973 verscheen het werk waaraan hij samen met Marcel Van Lauwe en Renaat van der Linden werkte, Levende kunst in Zuid-Oost-Vlaanderen. In 1983 verscheen Ronse... de tijd langs... Hij documenteerde in 1988 het sociale en politieke leven in Ronse in het interbellum en tijdens de Tweede Wereldoorlog in We waren er allen bij.
Van de oprichting in 1978 tot zijn overlijden was hij betrokken bij de Zuidvlaamse Kultuurkrant en de uitgeverij Zuidvlaams Trefsenter.

## Externe link

* Biografische fiche Germain De Rouck op website Vlaams Parlement
* ↑ Biografie Germain De Rouck in de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.
* ↑ arrest van de Raad van State van 11 februari 1983, nr 22.931
# Aio

Aio kan verwijzen naar:
* Aanvullende Inkomensvoorziening Ouderen
* Arts in opleiding, afgestudeerd basisarts die een verdere opleiding volgt tot huisarts, specialist ouderengeneeskunde, medisch specialist, sociaal-geneeskundige of sportarts.
* Assistent in opleiding, een in onbruik geraakte term voor een promovendus aan de universiteit.
* Aio (Yamaguchi), een gemeente in de Japanse prefectuur Yamaguchi.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Aio en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Nine Stones Close

Nine Stones Close is een Britse progressieve en neo-progressieve rockband, opgericht in Leiden.

## Biografie

De band begon als soloproject van multi-instrumentalist Adrian Jones (Numb; Lie Big). De naam komt van de menhirs zoals die voorkomen in Derbyshire, Engeland. Het eerste studioalbum van de band, een demo, getiteld St Lo, werd onafhankelijk geproduceerd en uitgebracht in 2008. Vervolgens probeerde Adrian Jones zijn project vorm te geven door leden te werven.
Twee jaar later bracht de band Traces (2010) uit, volledig geproduceerd en gemixt door Jones. In 2013, tijdens opnames voor het derde album One Eye on the Sunrise werd Nine Stones Close een groep met: Brendan Eyre (Riversea), Marc Atkinson (Mandalaband, Riversea), Neil Quarrell, Peter Vink (Q65, Ayreon, Star One, Finch) en Pieter van Hoorn (Ridderbuurt). Nine Stones Close levert geïnspireerde, melodieuze, melancholische en hedendaagse muziek, ergens tussen Marillion, Gazpacho en Porcupine Tree in.
Op 13 mei 2015 bracht de band Leaves uit. Daarna heeft de groep lange tijd geen enkel teken van activiteit meer gegeven. In 2021 werd Traces heruitgebracht in een zogenaamd 10th anniversary edition, waarna een zelfde uitgave van One Eye On The Sunrise volgde in 2023. Eind 2023 kondigde Jones aan in 2024 met 2 nieuwe albums te komen. Op 11 juli 2024 werd eerst Diurnal uitgebracht en op 7 november volgde Adventures In Anhedonia.

## Discografie

* 2008 : St Lo
* 2010 : Traces
* 2012 : One Eye on the Sunrise
* 2015 : Leaves
* 2024 : Duirnal
* 2024 : Adventures in Anhedonia

## Leden

Meest recente line-up:
* Adrian Jones - gitaar, bas, keyboards, zang (2008-heden)
* Brendan Eyre - klavier (2009-2013, 2023-heden)
* Adrian O'Shaughnessy - zang (2014-heden)
* Lars Spijkervet - drums (2023-heden)
* Joachim van Praagh (2023-heden)
* Christiaan Bruin - toetsen (2014-heden)
Voormalige leden:
* Mark John Atkinson - gezang (2009-2012)
* Brendan Eyre - klavier (2009-2013)
* Neil Quarrell - bassist (2010-2011)
* Peter Vink - bas (2011-2015)
* Pieter Van Hoorn - drums, percussie (2011–2014)
# King's Lynn

King's Lynn is een plaats in Groot-Brittannië, in het graafschap Norfolk, district King's Lynn en West Norfolk. Het is gelegen aan de rivier de Great Ouse, waar deze in The Wash stroomt.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk heette de plaats Bishop's Lynn, omdat het onderdeel was van het landgoed van de bisschop van Norwich in de 12e eeuw. Toen koning Hendrik VIII alle kloosters in 1538 ophief, verviel Bishop's Lynn aan de kroon en werd het een koninklijk bezit. Dit werd gereflecteerd in de naamswijziging naar King's Lynn.
In de 14e eeuw was King's Lynn de derde haven van het Verenigd Koninkrijk. De Duitse Hanze was er actief en bekwam er door de Vrede van Utrecht een Stalhof, dat bestuurd werd door de handelaars uit Danzig. Lynn gaf de hanzeaten toegang tot het Engelse laken van East Anglia. Vanaf de 17e eeuw werd de plaats zeer welvarend door de export van graan. Ook was King's Lynn eeuwenlang een centrum van glasmakerij.

## Openbaar vervoer

Het station van King's Lynn ligt aan de Fen Line, waardoor de plaats rechtstreekse verbinding heeft met Ely, Cambridge en King's Cross in Londen.

## Partnersteden

* Emmerik (Duitsland), sinds 1978
* Mladá Boleslav (Tsjechië)

## Trivia

* George Vancouver, een voormalig assistent-douanebeambte uit King's Lynn, zeilde in 1790 naar de kust van Noord-Amerika en was de naamgever van het Vancouvereiland en de stad Vancouver — 8045 km van King's Lynn verwijderd. In King's Lynn is een winkelcentrum naar hem genoemd.
* King's Lynn was (als destijds nog Bishop's Lynn) de geboorteplaats van de mystica en schrijfster Margery Kempe.
* King's Lynn heeft het enige nog bestaande Hanzekantoor in Engeland.

## Geboren

* Martin Brundle (1959), autocoureur
* George Russell (1998), autocoureur
* Roger Taylor (1949), drummer Queen
* ↑ Usual resident population - Nomis - Official Labour Market Statistics. www.nomisweb.co.uk. Geraadpleegd op 17 augustus 2019.
# Veeweide

Veeweide (Frans: Veeweyde) is een wijk van de Belgische gemeente Anderlecht in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De wijk ligt in het zuiden van de gemeente.

## Geschiedenis

Veeweide was vroeger een landelijk gehuchtje, dat steeds kerkelijk en bestuurlijk afhankelijk was van Anderlecht. Het ontstond in de middeleeuwen; oude vermeldingen van de plaats dateren uit 1233 als Veeweyden. Ook de Ferrariskaart uit de jaren 1770 toont nog een landelijk gehucht Veeweyde langs de Bergensesteenweg (Chaussée de Mons à Bruxelles), net ten zuiden van centrum van Anderlecht. De volgende eeuwen raakte het helemaal opgeslorpt door de groeiende Brusselse agglomeratie.

## Verkeer en vervoer

* Het metrostation Veeweide werd naar de plaats genoemd.
* Door de wijk loopt de Bergensesteenweg (N6), de oude weg van Brussel naar Bergen.
Aa · Biestebroek · Birmingham · Broek · Buffon · Dageraad (Aurore) · Goede Lucht (Bon Air) · Klein Eiland · Kuregem · Meir · Mijlemeers · Moortebeek · Neerpede · Peterbos · Poxcat · Het Rad · Scherdemaal · Scheut · Scheutveld · Veeweide · Vijverswijk · Vlazendaal · Vogelenzang · Waasbroek
# Kebnekaise fjällstation

Het Kebnekaise fjällstation, Nederlands: Kebnekaise bergstation, is een nederzetting op 960 meter hoogte, aan de voet van de hoogste berg van Zweden: de Kebnekaise. Er zijn onder andere een berghut met 220 bedden, een restaurant, winkel en een kiosk. De berghut wordt door het Zweedse toeristenbureau onderhouden en is in de winter ook open. Vanuit het fjällstation worden dagtrips naar de top van de berg georganiseerd.
Het ligt niet ver van Kungsleden af. De weg naar het Kebnekaise fjällstation houdt bij Nikkaluokta op en het is van daar nog ongeveer vier tot vijf uur lopen, maar het is ook mogelijk een groot gedeelte met de boot af te leggen. Er wordt in de winter aangeraden de afstand met ski's af te leggen.
# AXENT NabestaandenZorg

AXENT NabestaandenZorg was een Nederlandse uitvaartverzekeraar, die verzekeringen aanbood ten behoeve van het bekostigen van uitvaarten. Het hoofdkantoor was gevestigd in Groningen.

## Historie

Axent Verzekeringen werd in 1846 opgericht als algemeen verzekeringsfonds en is door een consolidatie van 13 verschillende verzekeringsportfolio's (waaronder naast Axent ook Ago, NVG, LPU en Momento Mori) opgegaan in AEGON NabestaandenZorg (NBZ). In 2010 verkocht AEGON dit onderdeel aan investeringsmaatschappij Egeria en werd de naam AXENT geherintroduceerd.
Op 1 oktober 2016 is Axent opgegaan in Ardanta.
Sinds 2000 is Ardanta onderdeel van ASR en vanaf 2024 is Ardanta als merknaam opgehouden te bestaan en is de naam nu eveneens ASR.
# Schoonheidsvlek

De schoonheidsvlek is een huidaandoening die geworden is tot een van de zeven schoonheden, na introductie door Marilyn Monroe in de jaren vijftig van de twintigste eeuw. Hierna hebben vele andere vrouwelijke beroemdheden dit schoonheidsideaal over de wereld groot gemaakt, die soms opzettelijk een dergelijk vlekje op hun gezicht toucheerden. Madonna is hier het bekendste voorbeeld van.
Het schoonheidsvlekje, in vakterminologie ook wel de tache de beauté genoemd, bevindt zich doorgaans aan de linker- of rechterkant van het gelaat, tussen neus en mond. Het legt de aandacht op de gestifte lippen.
# Yin Yin

Yin Yin (alternatieve spelling: Yīn Yīn, YIN YIN, of YĪN YĪN) is een Nederlandse band die zich typeert zich met het combineren van psychedelische muziek, funk, disco en Oost-Aziatische muziek.

## Naam

De naam Yin Yin komt van de vrouwelijke- en schaduwkant van de yin en yang. Volgens Berkers is: ‘Het idee dat yin yang de balans tussen de mannelijke en vrouwelijke kant of het goede en het kwade is, en yin yin is dan onbalans, maar daaruit kan je ook een soort creativiteit creëren.’ Initieel heette de band ''Lady Boys''. Van die naam werd afgezien omdat deze verkeerd geïnterpreteerd kon worden, of omdat deze als aanstootgevend gezien kan worden. Dit is omdat lady boys (kathoey) een vorm van transgenders zijn die een precaire positie hebben in Thailand.

## Carrière

Yin Yin begon in 2017 als duo van Lennertz en Berkers. In een oefenruimte in een balletschool namen ze demo's op en hebben die gemixt. Origineel zou de band stoppen na het uitbrengen van een aantal nummers, maar door de positieve reacties besloten ze om door te gaan. Toen ze een jaar later begonnen met optreden raakten Scheren en Verwijlen ook betrokken.
In 2019 kwam het debutalbum The Rabbit That Hunts Tigers uit. Het album werd door zowel de pers als het publiek goed ontvangen. In datzelfde jaar heeft Yin Yin onder andere op Lowlands en in verschillende Europese landen opgetreden.
Het tweede album The Age Of Aquarius werd tijdens de coronapandemie geschreven en opgenomen, en kwam in 2022 uit. De naam van het album is afgeleid van het gelijknamige astrologische verschijnsel. Dit album is ten opzichte van het eerste album meer elektronisch en meer dansbaar, en Thaise invloeden zijn minder terug te horen. Na de opname van dit album verliet multi-instrumentalist Lennertz de band. Erik Bandt is daarvoor in de plaats gekomen.
Het derde album Mount Matsu kwam in 2024 uit. Het album is opgenomen en gemixt in het Belgische Oud-Rekem. Op dit album is de Thaise muzikale invloed minder geworden en is een Japanse muzikale invloed sterker te horen. De naam van het album is bedacht door Berkers en betekent dennenboom in het Japans. De tour die na het uitbrengen van het album volgde werd afgetrapt met een eigen festival. In januari 2025 werd aangekondigd dat Robbert Verwijlen de band had verlaten.
Bij optredens wordt de band ondersteund door percussionist Gino Bombrini.

## Discografie
### Albums

* The Rabbit That Hunts Tigers (2019)
* The Age Of Aquarius (2022)
* Mount Matsu (2024)

### Ep's

* COLLIDE SESSIONS #8 - YIN YIN (2023)
* Tam Tam (2023)

### Singles

* Dion Ysiusk (2018)
* One Inch Punch (2019)
* The Grey Chamber of Hinachõ Otome (2019)
* Pingpxng (2019)
* Haw Phin (2020)
* Haw Phin / Chông Ky (2020)
* Nautilus (2021)
* Shēnzhou V. (2022)
* The Year of the Rabbit (2023)
* Takahashi Timing (2023)

### Op compilaties

Naast deze muziek bracht de band in 2021 het nummer Goutli Bye Bye uit op de compilatie Futur Antérieur: Bongo Joe's 5 Year Anniversary. Het lied werd daarna niet meer opnieuw uitgebracht.
# Niegripp

Niegripp is een dorp en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt. Het maakt sinds 1 december 2002 deel uit van de gemeente Stadt Burg in de Landkreis Jerichower Land.
Niegripp ligt 6 à 7 km ten west-zuidwesten van de Stadt Burg, aan de Elbe, tegenover Heinrichsberg. Ten zuiden van het dorp loopt het Elbe-Havelkanaal. Enige oude, voor de binnenscheepvaart niet meer bruikbare, dwarskanalen verbinden deze waterwegen met elkaar.
Ten zuiden van Niegripp ligt een groot bos, dat het van het zuidoostelijke buurdorp Detershagen scheidt. Ten zuidoosten en oosten van het dorp ligt een 120 hectare grote recreatieplas, de Niegripper See. Hier zijn mogelijkheden voor strandvermaak en, in beperkte mate, watersport. Houders van een Duitse visakte mogen er hengelen, het meer is rijk aan daartoe uitgezette vis. Een klein gedeelte van het meer en zijn oevers is verboden toegang, het is rustgebied voor de vogelwereld en natuurreservaat.

## Geschiedenis

Het dorp bestaat al even lang als de naburige stad Burg, dus zeker reeds sinds de 10e eeuw. Tot 1655, toen het dorp en zijn omgeving door een overstroming van de Elbe gedeeltelijk werd verwoest, stond er een door vazallen van de landheer, en af en toe ook door roofridders bewoond, kasteel. In 1732 wilde koning Frederik Willem I van Pruisen er één van zijn zonen als landvoogd laten installeren, en hij schonk het dorp in dat jaar alvast een school en een evangelisch-luthers kerkgebouw. Deze dorpskerk, gebouwd in late barokstijl, staat er nog steeds. In de 19e eeuw stonden er aan de Elbe bij Niegripp enkele baksteenfabrieken. In 1914 brak de eerste Wereldoorlog uit en bijna alle steenbakkerijen gingen failliet, omdat hun arbeiders in militaire dienst moesten; velen van hen sneuvelden in de Vlaamse loopgraven. Na 1918 werd Niegripp weer, wat het tot en met de 18e eeuw al was geweest, een boerendorp van beperkte betekenis. In 1938 werd door de bouw van de Nieuwe Sluis (Neue Schleuse) de verbinding tussen het Elbe-Havelkanaal en de Elbe sterk verbeterd; na 2010 aangelegde nieuwe waterwerken in de regio hebben ervoor gezorgd, dat deze sluis tegenwoordig niet meer van belang voor de vrachtscheepvaart is.

## Afbeeldingen

* Recreatieplas Niegripper See
* Niegripper Altkanal met sluis Alte Schleuse
* De verbouwing van de Neue Schleuse in hetzelfde kanaal
* ↑ (de) Statistisches Landesamt Sachsen-Anhalt, Bevölkerung der Gemeinden – Stand: 31. Dezember 2020 (PDF)
* ↑ De sluisdeur hiervan is in het sinds enkele jaren bestaande dorpswapen afgebeeld
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Niegripp op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Williams FW47

De Williams FW47 is een Formule 1-auto die gebruikt wordt door het Formule 1-team van Williams in het seizoen 2025. De auto is de opvolger van de Williams FW46. De FW47 rijdt met een motor van Mercedes en werd onthuld op 18 februari 2025 in de O$_2$ Arena in Londen. De FW47 wordt bestuurd door Carlos Sainz jr. en Alexander Albon in respectievelijk hun eerste en vierde seizoen voor het team.

## Resultaten

| Kleur | Resultaat |
| Goud | Winnaar |
| Zilver | Tweede plaats |
| Brons | Derde plaats |
| Groen | Gefinisht (punten behaald) |
| Blauw | Gefinisht (geen punten behaald) |
| Blauw | Niet geklasseerd (NC) |
| Paars | Uitgevallen (DNF) |
| Rood | Niet gekwalificeerd (DNQ) |
| Zwart | Gediskwalificeerd (DSQ) |
| Wit | Niet gestart (DNS) |
| Blanco | Gewond (INJ) |
| Blanco | Uitgesloten (EX) |
| Blanco | Teruggetrokken (WD) |
| Blanco | Niet deelgenomen |
| $^{1,2,3}$ | Sprint positie (punten behaald) |
| $^P$ | Poleposition |
| $^S$ | Snelste ronde |
| Jaar | Chassis en banden | Motor | Coureurs | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | Punten | WK-plaats |
| 2025 | Williams FW47 P | Mercedes F1 M16 E Performance | | AUS | CHN | JPN | BHR | SAR | MIA | EMI | MON | SPA | CAN | OOS | GBR | BEL | HON | NED | ITA | AZE | SIN | VST | MXS | SAP | LSV | QAT | ABU | 0* | N.v.t.* |
| 2025 | Williams FW47 P | Mercedes F1 M16 E Performance | Alexander Albon | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 0* | N.v.t.* |
| 2025 | Williams FW47 P | Mercedes F1 M16 E Performance | Carlos Sainz jr. | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 0* | N.v.t.* |
* ↑ (en) TECH ANALYSIS: The gains Williams are targeting with the new FW47. formula1.com (14 februari 2025).
* ↑ F1 verrast met gelikte show in Londen: geen pr-feest, maar topvermaak. nu.nl (19 februari 2025).
# Mazen al-Hamada

Mazen al-Hamada (Deir ez-Zor, 3 juli 1977 – Saydnaya, 9 december 2024) was een Syrische activist uit Deir ez-Zor.
Al-Hamada werd internationaal bekend vanwege zijn strijd tegen het regime van president Bashar al-Assad en het blootleggen van de gruwelijke martelingen in Syrische gevangenissen. In 2011 sloot hij zich aan bij vreedzame protesten tegen het regime, waarbij hij aandacht vroeg voor politieke vrijheden en sociale gelijkheid.
In 2012 werd Mazen gearresteerd door de militaire inlichtingendienst, om vervolgens ruim anderhalf jaar gevangen te worden gehouden en gemarteld vanwege zijn deelname aan antiregeringsprotesten in het kader van de Arabische Lente in 2011. Tijdens zijn detentie onderging hij gruwelijke martelingen, waaronder fysiek en seksueel geweld, waaraan hij blijvende fysieke en mentale littekens overhield.
Nadat hij in 2013 was vrijgelaten, ontvluchtte hij Syrië en vroeg hij politiek asiel aan in Nederland. Tijdens zijn verblijf in Nederland gebruikte hij zijn getuigenissen om internationaal aandacht te vragen voor de misdaden van het regime en de mishandelingen die hij had ondergaan. Hij werkte samen met mensenrechtenorganisaties en getuigde in juridische zaken tegen Assad.
In 2020 keerde hij, onder dubieuze omstandigheden, terug naar Syrië in de hoop gevangenen te kunnen helpen, maar hij werd het slachtoffer van 'gedwongen verdwijning' nadat hij bij aankomst in zijn land door de Syrische inlichtingendienst op het vliegveld was gearresteerd.
Zijn lichaam, dat sporen van marteling vertoonde, werd in december 2024 gevonden in de gevangenis van Sednaya na de val van Damascus.
Zijn dood werd een symbool voor de wreedheid van het regime en inspireerde nieuwe oproepen tot gerechtigheid.
* ↑ (en) Taub, Ben (11 april 2016). The Assad Files. The New Yorker
* ↑ (en) Watch: Mazen al Hamada describes being tortured by Assad regime - he was later murdered. Sky News (10 december 2024).
* ↑ Honderden mensen bij begrafenis Syrische activist Mazen al-Hamada. NOS (12 december 2024).