OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Boter en Broodhuisje

Het Boter en Broodhuisje was een tegen de zuidzijde van de Groninger Martinikerk aangebouwd gebouwtje voor de armenzorg in de stad Groningen. Het pand werd in 1854 afgebroken, maar na de grote restauratie van de kerk in 1973 weer teruggeplaatst. Anno 2021 houdt de predikant van de kerk er een wekelijks spreekuur, een soort biecht.

## Beschrijving

De voogden van het Armhuiszittend Convent (het Lamme Huiningagasthuis) hadden met de voogden van de Sint-Maartens- en de Sint-Walburgkerk een overeenkomst gesloten betreffende het eigendom van het huisje ten zuiden van de Sint Maartenskerk (= Martinikerk). Het Armhuiszittend Convent deelde op deze plaats elke maandag brood en boter uit aan huiszittende armen.
Tussen de beide geveltoppen van het boterhuisje stond een beeld van een arme oude man met een kelk in zijn hand. Op het gebouw was de volgende tekst te lezen:
   MET ALMISSEN TE GEVEN, GEREGHTIGHEIT TE PLEGEN. DAARNEVEN BEARVE WIJ IN GODT DATH EEWIGE LEVE' „BEDENCK DE ARMEN IN U TESTAMENTEN, WANT GHIJ HEBT GEEN BETER RENTEN"
Het boterhuisje werd al afgebeeld op een stadsplattegrond uit 1616. Tot het begin van de negentiende eeuw vonden hier uitdelingen van brood en boter plaats. In 1854 werd het huisje afgebroken bij een renovatie van de zuidzijde van de Martinikerk. De Groninger tekenaar en schilder Jan Ensing maakte in 1837 zowel een tekening als een aquarel van dit uit het Groninger stadsbeeld verdwenen gebouwtje.
* ↑ https://www.rtvnoord.nl/nieuws/855628/eerste-groningse-stadspredikant-hoopt-kerk-en-stad-met-elkaar-te-verbinden
* ↑ Groninger Archieven: Armhuiszittend convent
* 1 2 Buursma, Albert Dese bekoomerlijke tijden, Armenzorg, armen en armoede in de stad Groningen 1594-1795, dissertatie, uitg. Van Gorcum, Assen, 2009
* 1 2 Nieuwsblad van het Noorden d.d. 19 september 1928: Praatjes bij plaatjes
* ↑ Stenvert [et al.] Monumenten in Nederland. Groningen, uitg. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/Waanders, Zeist/Zwolle, 1998. Gearchiveerd op 7 mei 2023.
# Madeleine Lebeau

Madeleine Lebeau (Antony, 10 juni 1923 – Estepona, 1 mei 2016) was een Franse actrice met rollen in Casablanca en Gentleman Jim (beide films uit 1942) en Otto e mezzo van Federico Fellini uit 1963.

## Levensloop

Lebeau debuteerde in 1939 op zestienjarige leeftijd in Jeunes Filles en détresse. Na een vlucht uit Frankrijk in 1940 voor de oprukkende nazi's belandt ze met haar joodse echtgenoot, acteur Marcel Dalio, in Lissabon. Ze kopen reispassen voor Chili maar deze blijken vals te zijn. Vervolgens bekomen ze tijdelijk visa voor Canada, en vestigen ze zich in de Verenigde Staten. Lebeau hervat het acteerwerk en speelde in 1941 aan de zijde van Charles Boyer in de Amerikaanse langspeelfilm Hold Back the Dawn die zes Oscarnominaties kreeg. Een jaar later speelde ze de rol van Anna Held in de biopic Gentleman Jim over het leven van bokser Jim Corbett, vertolkt door Errol Flynn. Ook in 1942 volgde haar rol als Yvonne in de meervoudig Oscarwinnende film Casablanca van Michael Curtiz. Nog in de oorlog had ze rollen in Paris After Dark uit 1943 en Music for Millions uit 1944. Voor For Whom the Bell Tolls van Sam Wood was ze in de running voor de vrouwelijke hoofdrol, maar moest ze deze uiteindelijk toch aan Ingrid Bergman laten. In 1943 scheidt ze van Dalio. Na de oorlog keerde ze terug naar Frankrijk en bouwde daar een verdere filmcarrière uit. Ze had hoofdrollen in onder meer Le Pays d'où je viens uit 1956 van Marcel Carné of Une Parisienne uit 1957 samen met Brigitte Bardot.
In 1963 volgde nog een hoogtepunt in haar carrière met de rol van de Franse actrice Madeleine in Otto e mezzo van Federico Fellini. In 1966 vertrekt ze samen met Fellini's scenarioschrijver Tullio Pinelli naar Rome. Ze huwt Pinelli in 1988 en blijft samen tot zijn overlijden in 2009. Daarna verhuist ze naar Spanje. Lebeau overleed op tweeënnegentigjarige leeftijd in haar woning in het Spaanse Estepona aan de gevolgen van een heupbreuk.
* Biblioteca Nacional de España: XX1320577
* Bibliothèque nationale de France: cb14655285r (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1062201248
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6106 887X
* Library of Congress Control Number: no00071928
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0165370
* Système universitaire de documentation: 149628765
* Virtual International Authority File: 223446155
* WorldCat: E39PBJyxd9c9J97m3qmHRRXw4q
# Become the other

Become the other is een studioalbum van de Ozric Tentacles. Twee belangrijke leden Pepler en Hinton hadden de muziekgroep verlaten om bij Eat Static te spelen. Zij werden opgevolgd door respectievelijk Rad en Seaweed, die laatste was ook meteen medeproducer. Het album werd gedurende 1994 en 1995 opgenomen in de At the Mill-geluidsstudio in Somerset.
Seaweed was afkomstig uit Thunderworld, een band waarin ook ex-Ozric Gavin Griffiths speelde.

## Musici

* Ed Wynne – gitaar, synthesizers, samples en 'scapes'
* Zia Geelina – basgitaar en 'castanets'
* Christopher "Seaweed" Lennox-Smith – synthesizers en 'textures'
* John Egan – dwarsfluit en 'various'
* Conrad "Rad" Prince – slagwerk en 'such'
Met
* Jim O'Roon – percussie op Neurochasm

## Muziek

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Become the Other op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* het album
* discogs.com
# Grote keverorchis

De grote keverorchis (Neottia ovata, synoniem: Listera ovata), vroeger ook wel tweebladorchis genoemd, is een plant uit de orchideeënfamilie (Orchidaceae). Typische vindplaatsen zijn vochtige loofbossen en grazige plekken elders. De verwante kleine keverorchis (Neottia cordata) komt in naaldbossen voor. Opvallend zijn de tegenoverstaande bladeren aan de voet van de stengel. In Nederland is de plant vanaf 1 januari 2017 niet meer wettelijk beschermd.

## Kenmerken

De bloemen vormen een lange, aarvormige tros. Deze staat in de maanden mei en juni in bloei. In de grond bevindt zich een wortelstok.
Er zijn twee eironde bladeren, die ongesteeld zijn.
De bloem is geelgroen. De groene lip hangt omlaag en is in twee delen gespleten tot ongeveer de helft. De Grote keverorchis wordt door een scala aan insecten bestoven. Vooral de sluipwespen (Ichneumonidae) en kevers zijn goede bestuivers. Hierdoor is de vruchtzetting ook heel hoog, al zorgt het gedrag van de bezoekers (langdurig heen en weer kruipen op een bloeiaar) wel voor een flink aandeel van 'geitonogamie' (bestuiving van twee bloemen van dezelfde plant, dit als onderscheid van autogamie, waarbij de zelfbestuiving binnen één bloem plaatsvindt).
De grote keverorchis draagt een doosvrucht.

## Plantengemeenschap

De grote keverorchis is een kensoort voor de klasse van eiken- en beukenbossen op voedselrijke grond.

## Literatuur

* Claessens, J. & J. Kleynen: The flower of the European Orchid – Form and function, 2011. ISBN 978-90-9025556-9.
# Tri-State Tornado

De Tri-State Tornado was een tornado die op 18 maart 1925 de Amerikaanse staten Missouri, Illinois en Indiana trof. De tornado staat bekend als de dodelijkste en zwaarste tornado uit de geschiedenis van de Verenigde Staten, waarbij de windsnelheid 416 km/uur haalde.
In 3,5 uur tijd werden drie plaatsen met de grond gelijk gemaakt, daarom heet het de tri-state tornado raakten zes dorpen zwaar beschadigd. 15.000 huizen en gebouwen over een verwoestend spoor van 376 kilometer lang en gemiddeld 400 meter breed werden vernield. Er vielen daarbij 695 doden. In totaal raakten 2027 personen gewond door deze tornado.. Op het hoogtepunt haalde de tornado een snelheid van 417 kilometer per uur.

## Missouri

De tornado ontstond rond 13.00 uur boven het zuidoosten van Missouri. Hier was sprake van een normale tornado (kracht F2). In Missouri kwamen 11 personen om het leven.

## Illinois

Rond 14.24 uur bereikte het noodweer het zuiden van Illinois. De tornado had hier een breedte gekregen van 1600 meter. In de volgende 40 minuten, zouden 1423 mensen gewond raken en 541 overlijden. In Murphysboro kwamen om 14.34 uur in enkele minuten tijd 234 mensen om het leven. Het dorp heeft de twijfelachtige eer de plaats te zijn met het hoogste aantal doden door een tornado ooit. In totaal kwamen in Illinois 613 mensen om het leven. In West Frankfort ontsnapten 800 mijnwerkers om 14.40 uur aan de ramp. In de mijn viel het licht uit en toen de mannen via een nooduitgang naar boven wisten te ontsnappen, bleek hun dorp deels te zijn verwoest. Onder de slachtoffers en de 148 doden waren voornamelijk de vrouwen en kinderen van de mijnwerkers.

## Indiana

Om 16.00 uur trok de tornado de staat Indiana binnen. Hier was het schadespoor van de tornado 1200 meter breed. Rond 16.30 uur verdween de tornado. In heel Indiana kwamen 71 mensen om het leven.
Later deze dag kwamen ook elders in de Verenigde Staten tornado’s voor. In de staten Tennessee, Kentucky en Indiana doodden zeven andere tornado’s 52 mensen. Totaal waren er deze dag 747 doden te betreuren. In 2013 is er onderzoek geweest of er sprake was van één langdurige tornado of een serie zware tornado's. Voor beide veronderstellingen is geen bewijs gevonden.

## Records

De Tri State Tornado zorgde voor diverse records:
* De dodelijkste tornado in de geschiedenis van de Verenigde Staten
* De op een na dodelijkste tornado wereldwijd
* De dodelijkste tornado in Illinois
* De dodelijkste tornado in Indiana
* De langst durende tornado wereldwijd
* De grootst afgelegde afstand door een tornado ooit
* De hoogste snelheid van een tornado ooit
* De Tri-State tornado van 18 maart 1925 (VS) Gepubliceerd in Weerspiegel
* ↑ CNN: The 10 deadliest U.S. tornadoes on record
* ↑ Indiana Historical Bureau
* ↑ Tri-State Tornado Facts and Information
# Asalha Puja

Asalha Puja is een van de drie belangrijkste gedenkdagen in het boeddhisme. Het herdenkt de eerste preek van Gautama Boeddha, de Dhammacakkapavattanasutta, die hij gaf aan de (eerste) groep van (vijf) discipelen in Sarnath, India. Tijdens deze preek bereikte een van deze discipelen het sotapannaschap, een graad van heiligheid. Asalha Puja vindt plaats op de volle maan van de maand Asalha, de achtste maanmaand van de hindoe maankalender. Meestal valt Asalha Puja in juli.
Asalha Puja is de dag van de Dhamma, omdat het de dag herdenkt dat de Boeddha de Dhamma begon te onderwijzen, en op die dag ook de eerste discipel de Dhamma voor zichzelf waarnam of realiseerde.
In boeddhistische landen als Thailand, Japan, Tibet en Sri Lanka is het een van de belangrijkste religieuze dagen, en is het een nationale feestdag. Op Asalha Puja worden door de leken aan de boeddhistische tempels of aan de Sangha giften gegeven, en worden er preken gehouden. Er worden soms ook speciale evenementen zoals festivals gehouden.
De dag na Asalha Puja is de entree tot de pansa of vassa, de jaarlijkse regenretraite van drie maanden voor boeddhistische monniken (Thai: Khao Pansa).
# Westers Neo-Aramees

Westers Neo-Aramees (Aramees: ܣܪܝܘܢ, Siryōn "Syrisch"), ook bekend als liššōna arōmay, is een West-Aramese taalvariant. Tegenwoordig wordt het alleen gesproken in drie Aramese dorpen - Maaloula, Bakh'ah en Jubb'adin - in het Anti-Libanongebergte in het westen van Syrië. Aangenomen wordt dat westers Neo-Aramees het dialect van Aramees is die het dichtst in de buurt komt van het Aramees van Jezus, wiens eerste taal, volgens de consensus van de geleerden, Aramees was.
Westers Neo-Aramees (Siryon) sprekers zijn Arameeërs behorend tot de Grieks Orthodoxe kerk van Antiochië en Melkitische Grieks-Katholieke kerk. Andere Westers Neo-Aramees sprekers zijn Islamitische Arameeërs.
# Donkere schotelkorst

Donkere schotelkorst (Lecanora horiza) is een korstmos behorend tot de familie Lecanoraceae. Hij komt voor op steen en op bomen. Hij leeft in symbiose met de alg Trebouxia.

## Determinatie

Donkere schotelkorst is een korstvormig korstmos. Het thallus is glad of glimmend en de kleur is geelachtig wit tot geelachtig grijs of witachtig grijs tot grijs. De apotheciën zijn roodbruin, bruin of oranjebruin van kleur en meten 0,5 tot 1,5 mm in diameter. Het heeft de volgende kenmerkende kleurreacties: K+ (geel), C-, KC-, of P- tot P+ (lichtgeel).
De ascus heeft acht sporen. De ascosporen zijn hyaliene, ellipsoïde en meten 11,5-17 × 6-9,5 µm.

## Verspreiding

Donkere schotelkorst komt voor in Afrika, Europa en Noord-Amerika. In Nederland is het een vrij algemene soort.
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* (en) Consortium of North American Lichen Herbaria
* (en) Index Fungorum
# Communauté d’Agglomération de Grand Montauban

De Communauté d’Agglomération de Grand Montauban, kortweg Grand Montauban, is een publiekrechtelijk samenwerkingsverband (communauté d’agglomération) van elf gemeenten in het Franse departement Tarn-et-Garonne. Centrum is de stad Montauban.

## Geschiedenis

Het samenwerkingsverband werd in 2000 opgericht als Communauté d'Agglomération du Pays de Montauban et des Trois Rivières. Het telde toen acht gemeenten. In 2010 kreeg het zijn nieuwe naam.

## Samenstelling

De elf gemeenten van het samenwerkingsverband zijn Montauban, Albefeuille-Lagarde, Bressols, Corbarieu, Escatalens, Lacourt-Saint-Pierre, Lamothe-Capdeville, Montbeton, Reyniès, Saint-Nauphary en Villemade. Samen tellen deze gemeenten bijna 100.000 inwoners.
In de raad (Conseil Communautaire) zetelen 48 afgevaardigden, die voor een periode van zes jaar worden verkozen. De voorzitter van de raad is de burgemeester van Montauban.

## Bevoegdheden

De communauté d’agglomération heeft bevoegdheden op verschillende domeinen, gaande van economie en tewerkstelling, openbaar vervoer, afvalverwerking tot sociale zaken. Grand Montauban baat ook het conservatorium voor dans en muziek in Montauban en een sociaal centrum uit.
* (fr) Grand Montauban Geraadpleegd op 26 oktober 2023.
# Ignatius Zakka I Iwas

Zakka Iwas (Arabisch: زكا عيواص, Zakkà `Īwāṣ) (Mosoel (Irak), 21 april 1933 – Kiel, 21 maart 2014) was een Syrische oriëntaals-orthodoxe geestelijke. Hij was patriarch van de Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië. Het patriarchaat heeft zijn zetel in Damascus. Zoals het de traditie is in de kerk, wordt het hoofd van de kerk met de naam Ignatius ingewijd.
Aangezien hij de eerste patriarch was met Zakka als naam, wordt zijn naam vaak geschreven als Ignatius Zakka I Iwas. Zijn volledige titel was:
Syrisch:ܩܕܝܫܘܬܗ ܡܪܢ ܡܪܝ ܐܝܓܢܐܛܝܘܣ ܙܟܝ ܩܕܡܝܐ ܥܝܘܐܨ܃ ܦܛܪܝܪܟܐ ܕܐܢܛܝܘܟܝܐ ܘܕܟܠܗ̇ ܡܕܢܚܐ
Transliteratie: Qaddîšûteh Moran Mor Îgnatyûs Zakkay Qadmoyo 'Îwas, Phatryargo d-Antyukya u dKulo Madenho.
Nederlands: Zijne Heiligheid Moran Mor Ignatius Zakka I Iwas, Patriarch van Antiochië en het gehele Oosten.

## Levensloop

Op vroege leeftijd ging hij naar de Syrisch-orthodoxe school St. Thomas in de stad, en op de leeftijd van veertien begon hij met zijn theologische studie in het Mor Ephrem-seminarie. Bij het seminarie werd zijn geboortenaam, Sanharib, vervangen door de naam Zakka. In 1947 werd hij verordend tot diaken, waarna hij in 1954 zijn kloostergelofte aflegde en monnik werd. Zakka Iwas verliet Mosoel in 1955 om secretaris te worden van patriarch Afrem Barsoum in Homs en daarna van Jacob III. Op 17 november 1957, verordende de laatstgenoemde hem priester, en twee later jaar gaf hij hem het Heilige Kruis.

## Studie

In 1960 reisde Iwas naar New York voor een vervolgstudie. Daar voltooide hij een doctoraal examen in het Engels bij de City University, en werd meester in pastorale theologie bij de General Theological Seminary. In 1962 en 1963 werd hij gedelegeerd door de patriarch tot waarnemer bij het Tweede Vaticaans Concilie.

## Metropoliet

Op 17 november 1963 werd Zakka Iwas gewijd tot aartsbisschop van Mosoel door de toenmalige patriarch Mor Ignatius Jacob III. Hij werd gewijd met de naam Severius. In 1969 werd Mor Severius Zakka overgeplaatst om aartsbisschop van Bagdad en Basra te zijn.

## Patriarch

Na de dood van Patriarch Ignatius Jacob III in 1980 werd Zakka Iwas verkozen door de synode van de kerk tot de 122ste Patriarch van de Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië. Hij werd geïntroniseerd op 14 september 1980, het feest van het Kruis, door Basilius Paulose II, Catholicos van het Oosten, in de patriarchale kathedraal in Damascus. Als Patriarch Moran Mor Ignatius Zakka I was hij betrokken bij oecumenische dialogen en voorzitter van de Wereldraad van Kerken. Hij heeft ook het nieuwe kloosterseminarie, Klooster van St. Efrem de Syriër, in Saidnaya, dicht bij Damascus gevestigd. Op 14 september 2005 werd de viering voor zijn zilveren jubileum gehouden.
Op 21 maart 2014 overleed Iwas aan een hartaanval toen hij werd behandeld in Duitsland na een lang ziekbed.
# NGC 4151

NGC 4151 is een balkspiraalstelsel (een Seyfert-stelsel) in het sterrenbeeld Jachthonden. Het hemelobject werd op 17 maart 1787 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* UGC 7166
* MCG 7-25-44
* ZWG 215.45
* KUG 1208+396A
* KCPG 324B
* PGC 38739
# Betoncitroenkorst

Betoncitroenkorst (Gyalolechia flavovirescens) is een korstmossoort uit het geslacht Gyalolechia.

## Determinatie

Betoncitroenkorst is een korstvormig korstmos met een dun, glad tot bobbelig thallus zonder lobben aan de zijkant. Het thallus heeft veelal een geelgrijze tot geelgroene kleur en ligt doorgaans voor een groot deel verzonken in het substraat. Apotheciën zijn zo goed als altijd aanwezig. Deze zijn meestal oranje (soms geel of oranjebruin) van kleur met een duidelijk bleker gele apotheciumrand. De apotheciën bereiken een diameter van maximaal 2 mm.
De kleurreacties van zowel het thallus als de apotheciën reageren met K+ rood. Betoncitroenkorst vormt hyaliene, ellipsoïde ascosporen van 15–20 µm. De septa zijn dik (± 5 µm).

### Gelijkende taxa

Betoncitroenkorst verschilt van onder meer muurzonnetje (Athallia holocarpa) en kleine citroenkorst (Flavoplaca oasis) in de relatief grote, grijze thalli en de iets minder roodachtig oranje apotheciën.

## Ecologie

Betoncitroenkorst is een epiliet die voorkomt op allerlei kalkrijke, solide, stenige substraten met een hoge pH. Ze komt vooral veel voor op beton, maar ook veel op cement, baksteen, kalksteen en basalt. Haar optimum ligt vooral op niet-verticale, niet al te ruwe steenoppervlakken. Zo is ze bijvoorbeeld erg vaak te vinden op stoeptegels, afzetbollen en trottoirbanden.
Veel kleine slakken foerageren in stedelijke milieus graag op betoncitroenkorst, en kunnen de soort schade toebrengen.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat betoncitroenkorst te boek als kensoort voor de klasse van stippelkorsten en achterlichtmossen (Verrucario-Schistidietea).

### Ecologische bijzonderheden

Doordat betoncitroenkorst een hoge blootstelling aan straling aankan, was ze betrokken in een onderzoek naar de overleving van levende wezens in de ruimte.

## Verspreiding

In Nederland is de soort zeer algemeen. De zwaartepunten liggen in de bebouwde gebieden. Ze is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.

## Fotogalerij

* Spore
* Sporen
* Asci met ascosporen
* Preparaat
# Pleudihen-sur-Rance

Pleudihen-sur-Rance is een gemeente in het Franse departement Côtes-d'Armor, in de regio Bretagne. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dinan. Pleudihen-sur-Rance telde op 1 januari 2022 2.974 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Pleudihen-sur-Rance bedroeg op 1 januari 2022 24,55 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 121,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Pleudihen-sur-Rance met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Pleudihen.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations de référence 2022.
# Geuteling

De geuteling is een traditioneel streekproduct uit de Vlaamse Ardennen. Het uiterlijk van een geuteling valt enigszins te vergelijken met dat van een dikke, mollige pannenkoek. De textuur is echter luchtig en schuimachtig. Bovendien verschilt hij van een pannenkoek doordat er in het beslag en tijdens het bakken geen vetstoffen worden gebruikt. Bij de geuteling wordt er soms een snuifje kaneel toegevoegd voor het aroma. Verder bestaat de geuteling uit melk, bloem, eieren, gist en een snuifje zout.
Zoals de traditie het wil, wordt het geutelingenbeslag met een gietlepel in een gloeiend hete houtoven op de kale kleitegel uitgegoten. Een geuteling wordt niet gedraaid. Door de enorme hitte en de specifieke thermische geleidbaarheid van de kleitegel krijgt de geuteling op zeer korte tijd zijn unieke uiterlijk, geur en smaak.
Elst, in de Oost-Vlaamse gemeente Brakel, promoot de geuteling in de Vlaamse Ardennen en daarbuiten. Elst wordt dan ook beschouwd als geutelingendorp. Daar Sint Apollonia (patroonheilige van Elst) ook patrones is van de tandartsen, wordt wel de volgende link gelegd: Wie een geuteling eet in Elst, is een gans jaar gevrijwaard van tandpijn.

## Geschiedenis

De geuteling heeft een katholieke oorsprong: hij werd gebakken naar aanleiding van de feestdag van de H. Apollonia. Oorspronkelijk brachten de gezinnen op de eerste zondag na de feestdag van Apollonia (9 februari) hun eigen temper (beslag) naar een oven, waar er geutelingen van gebakken werden. Dit gebeurde tot de jaren 30 van de twintigste eeuw in meerdere dorpen in de Vlaamse Ardennen. Pas na 1972 begon men weer geutelingen te maken in de weinige ovens die er nog waren. Er werd gebakken voor de verkoop ten behoeve van het spekken van de kas van verenigingen. Nadat in 1981 het Geutelingencomité werd opgericht nam de jaarlijkse viering van de traditie in het dorp Elst een grote vlucht.

## Activiteiten

Sinds 1981 is jaarlijks op de zondag na 9 februari in Elst de Geutelingenkermis. Dan vindt de geutelingenworp plaats, waarbij kleine geutelingen naar het publiek worden gegooid. Ook gaan twee folkloristische reuzen rond: Lodewijk van Geutelingen en Karolien de Dempelaere.
Tot 2016 verzorgde het organiserende comité jaarlijks, in januari en februari, demonstraties van het gieten van geutelingen in het Ovenmuseum in Elst. In 2016 verhuisde dit gebeuren naar Sporthal Averbo in de deelgemeente Michelbeke. In 2025 verhuisde dit evenement terug naar Elst.
* Ingrediënten van het geutelingenbeslag: bloem, verse gist, kaneel, melk, zout en eieren
* Traditioneel: geuteling met hoeveboter en cassonade
* ↑ Geutelingen in Maarkedal, een smakelijke traditie om in ere te houden, Nuus
* ↑ Website van het Geutelingencomitee Vlaamse Ardennen VZW
* ↑ Website van geutelingen De Koekelaere en Geutelingencomité Elst vzw
* ↑ NWS, VRT, Geutelingenfeesten keren terug naar Elst: opnieuw bakken op de traditionele manier. vrtnws.be (16 oktober 2024). Geraadpleegd op 21 februari 2025.
# H2O

H$_2$O kan verwijzen naar:
* Water
* H$_2$O (tijdschrift), een Nederlands vakblad over watervoorziening en waterbeheer
* H$_2$O (band), een Amerikaans punkband
** H$_2$O (album), een album van deze band
* H$_2$O (film)
* H$_2$O: Just Add Water, een televisiereeks
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van H2O en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Silvanus muticus

Silvanus muticus is een keversoort uit de familie van de spitshalskevers (Silvanidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door David Sharp.