OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Manuel Tinio

Manuel Tinio (Aliaga, 7 juni 1877 - Manilla, 22 februari 1924) was een Filipijns onafhankelijkheidsstrijder en de jongste generaal in de Filipijnse Revolutie.

## Biografie

Manuel Tinio werd geboren op 7 juni 1877 in Aliaga in de Filipijnse provincie Nueva Ecija. Zijn ouders waren Mariano Tinio Santiago en diens vierde vrouw Silveria Misadsad Bundoc. Tinio voltooide in 1896 zijn middelbareschoolopleiding aan het Colegio de San Juan de Letran en sloot zich in april van dat jaar aan bij de revolutionaire beweging Katipunan. Na het sluiten van het Pact van Biak-na-Bato verbleef hij tot de uitbraak van de Filipijns-Amerikaanse Oorlog in ballingschap in Hongkong. Na zijn terugkeer in de Filipijnen hielp hij in Pangasinan bij het opzetten van het lokale bestuur. Ook voerde hij opstandelingen aan in Abra, Ilocos Norte, Cagayan en La Union. Later werd hij generaal van het zuidelijk deel van Luzon. In 1901 gaf Tinio zich na de Slag om Sinait over aan de Amerikanen.
Na de verkiezing van Isauro Gabaldon in 1907 in het Filipijnse Assemblee werd hij aangesteld als interim-gouverneur van de provincie Nueva Ecija tot hij in november van dat jaar werd herkozen. In 1909 nam hij ontslag nadat hij door de Amerikaanse gouverneur-generaal van de Filipijnen James F. Smith werd benoemd tot directeur van Bureau of Labor. Vier jaar later volgde een benoeming tot directeur van het Bureau of Lands. In deze functie had hij te kampen met grootschalige stakingen onder Filipijnse arbeiders. In 1914 nam hij ontslag, waarna hij ging reizen in Europa. Na zijn terugkeer in de Filipijnen was hij actief als politicus in Nueva Ecija.
Tinio werd in januari 1924 met Cirrose in het ziekenhuis in Manilla opgenomen en overleed in februari 1924 op 46-jarige leeftijd. Zijn doodskist werd per trein naar Cabanatuan vervoerd voor de begrafenis. Op elk treinstation onderweg werden herdenkingsdiensten georganiseerd en de begrafenis in Cabanatuan werd bijgewoond door vele hoogwaardigheidsbekleders waaronder generaal Emilio Aguinaldo, Manuel Quezon en Sergio Osmena. Tinio was vanaf 1899 getrouwd met Laureana Quijano. Na haar overlijden hertrouwde hij met haar jongere zus Maura Quijano. Hij kreeg twaalf kinderen. Een achterkleinkind Beatriz Lucero-Lhuillier won in 1992 een bronzen medaille op de Olympische Zomerspelen in Barcelona. De dichter, toneelschrijver en nationaal kunstenaar van de Filipijnen Rolando Tinio was een neef van Manuel Tinio.
# Station Ardrossan Harbour

Ardrossan Harbour is een station van National Rail in North Ayrshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Station Ardrossan South Beach

Ardrossan South Beach is een station van National Rail in North Ayrshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Death Race: Beyond Anarchy

Death Race: Beyond Anarchy is een Amerikaanse actiefilm uit 2018, geregisseerd door Don Michael Paul. Het is de vierde film in de Death Race remake-serie en een vervolg op de film Death Race 3: Inferno uit 2013.

## Verhaal

De film begint met berichten over de achteruitgang van de Amerikaanse economie en de hoge werkloosheid en criminaliteit in de Verenigde Staten. In sommige steden heerst anarchie. De actie van de film wordt overgebracht naar de gevangenis Sprawl, die wettelijk wordt gecontroleerd door het bedrijf Weyland, maar in feite regeren de gevangenen daar zelf, waarvan Frankenstein de koning de eeuwige kampioen van de Death Race is. Hij heeft feitelijk een strikte dictatuur in de gevangenis gevestigd.
Eens in de zes maanden wordt de door de officiële regering illegaal verklaarde Death Race gehouden, waarvan de winnaar, volgens de bijgewerkte regels, de plaats inneemt van Frankenstein en de "koning van de gevangenis" wordt. Precies tijdens de laatste race van de Death Race, waarin Frankenstein opnieuw de winnaar is, stuurt het bedrijf Weyland een groep speciale troepen om de orde in de gevangenis te herstellen en Frankenstein uit te schakelen, maar ze worden in de val gelokt en omringd.
Bijna alle strijders sterven, de gewonden worden afgemaakt met een kettingzaag. Het hoofd van de Weyland Corporation belt zijn baas en zegt dat als ze niet snel de controle over de gevangenis terugkrijgen, de regering het van het bedrijf zal overnemen. Omdat hij zijn positie niet wil verliezen, besluit hij sergeant Connor Gibson undercover naar de gevangenis te sturen om Frankenstein uit te schakelen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Zach McGowan | Connor Gibson |
| Danny Glover | Bob "Baltimore Bob" |
| Danny Trejo | Goldberg |
| Fred Koehler | Lists |
| Christine Marzano | Jane |
| Velislav Pavlov | Frankenstein |
| Nolan North | De stem van Frankenstein |
| Yennis Cheung | Rose "Gypsy Rose" |
| Cassie Clare | Bexie |
| Lucy Aarden | Carley |
| Nicholas Aaron | Johnny Law |
| Cameron Jack | De directeur |
| Terence Maynard | Valentine |

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2018 | International Motor Film Awards | Beste stunts | Stanimir Stamatov | Gewonnen |
# Station Tanger-Ville

Station Tanger-Ville is een treinstation gelegen in het centrum van de Marokkaanse stad Tanger. Het station wordt beheerd door de ONCF en is een eindhalte van de Marokkaanse hogesnelheidstrein Al Boraq.

## Geschiedenis

Het station is in 2003 geopend en daarna nog uitgebreid. Het station werd ontworpen door Youssef Melehi en de bouw kaderde in een globaal plan voor de vernieuwing van de grote Marokkaanse treinstations. In 2017 was het station helemaal af, het station heeft een traditionele uitstraling aan de achterkant en een moderne uitstraling aan de voorkant.

## Omgeving

In het treinstation zijn drie kleine supermarkten en verder KFC, McDonald's, Burger King en Starbucks. Ook zijn er drie restaurants die ontbijt, lunch en avondeten bieden uit de Marokkaanse keuken. Tevens is er een gebedsruimte.
Rondom het treinstation zijn vele resorts, hotels, fastfoodketens, een strand langs de Middellandse Zee, fitnessplekken en er is een afdeling van de Marokkaanse politie.
* ↑ (fr) Tanger-Ville, le départ. oncf-lemarocagrandevitesse.com. Gearchiveerd op 26 juni 2023. Geraadpleegd op 18 februari 2023.
# Stroomdalflora

Stroomdalflora is de verzamelnaam van een groep van circa 250 inheemse plantensoorten. Ze zijn karakteristiek bevonden voor het stroomgebied van de grote rivieren in Nederland en België, het zogenoemde fluviatiel district. De soorten worden met name aangetroffen op de hoger gelegen oeverwallen in de uiterwaarden en op de bandijken. De stroomdalflora is afkomstig uit de bovenloop van vooral Rijn en Maas en bevat vele soorten die ook voorkomen in de bloemrijke graslanden in de Alpen. In Nederland zijn zij onderdeel van het natuurdoeltype Bloemrijk grasland van het rivieren- en zeekleigebied subtype stroomdalgrasland.
# Le Châtelier

Le Châtelier is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 59 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châlons-en-Champagne.

## Geografie

De oppervlakte van Le Châtelier bedraagt 11,3 km², de bevolkingsdichtheid is dus 5,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Adrianus Marinus van Beuge

Adrianus Marinus van Beuge (Wijk bij Duurstede, 18 januari 1859 – Nijmegen, 14 april 1945) was een Nederlands componist.

## Levensloop

Van Beuge werd in 1859 te Wijk bij Duurstede geboren als zoon van Adrianus Marinus van Beuge (1834-1890) en van Susanna Christina Nicolai (1834-1886). Van Beuge was een kleinzoon van Adrianus Marinus van Beuge (1798-1871), die directeur-eigenaar was van een kopergieterij. Zijn vader leefde als rentenier van de opbrengst van de door zijn grootvader verkochte kopergieterij. Dit gaf zijn vader de mogelijkheid om zijn muzikale liefhebberij ten volle te beoefenen. Deze gaf pro Deo les aan de kinderen van vrienden en bekenden. Van Beuge volgde in de muzikale voetsporen van zijn vader en werd componist, violist, dirigent en directeur van de muziekschool in Nijmegen. Hij was tevens organist bij de Hervormde gemeente in Elst. In 1895 kreeg hij een betrekking aangebodenals directeur van de Maatschappij voor toonkunst Aurora in Batavia. Het aanbod werd echter ingetrokken omdat de vorige directeur weer terugkeerde op zijn post.
Van Beuge trouwde op 19 december 1888 te Nijmegen met Susanna Margaretha Mary Balsem. Uit hun huwelijk werden twee dochters geboren:
* Susanna Christina Mary van Beuge (1889-1971), die onder de naam Suze Luger-van Beuge bekendheid kreeg als altzangeres.
* Marianne Constance van Beuge, zij trouwde, achtereenvolgens, met de leraar Romano Secondo Guarnieri en met de architect Caetano Minucci.

## Componist

Van A. M. van Beuge zijn verschillende muzikale composities bekend, zoals:
* Zangerslied, voor gemengd koor.
* Herfst, voor gemengd koor en orkest.
* Koningin-Wilhelmina-Cantate. Feestzang bij de troonsbestijging van H.M. Koningin Wilhelmina der Nederlanden, 31 Augustus 1898, op tekst van B. Ter Haar, voor soli, gemengd koor, kinderkoor en orkest, tekst gepubliceerd in Nijmegen bij H. ten Hoet, 1898.

## Literatuur

* Lodewijk Van Tulder, Van kantoorkruk tot hoge C, memoires, 1946
* Herman Felderhof (interviewer), Van kantoorkruk tot hoge C: op bezoek bij Louis van Tulder, uitzending Wereldomroep 6 oktober 1950
# The Apprentice (film)

The Apprentice is een Amerikaans-Deens-Canadees-Ierse biografische film uit 2024, geregisseerd door Ali Abbasi en geschreven door Gabriel Sherman. De hoofdrollen worden vertolkt door Sebastian Stan en Jeremy Strong.

## Verhaal

De film speelt zich af in de jaren 1970 en 1980 tijdens de eerste jaren van Donald Trumps zakelijke carrière en concentreert zich op de relatie van Trump en Roy Cohn, een aanklager in New York die bekend stond om zijn samenwerking met senator Joseph McCarthy tijdens de Tweede Rode Schrik. Cohn leert Trump zijn "drie regels": altijd aanvallen, nooit fouten toegeven en altijd de overwinning claimen, zelfs als je wordt verslagen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Sebastian Stan | Donald Trump |
| Jeremy Strong | Roy Cohn |
| Maria Bakalova | Ivana Trump |
| Martin Donovan | Fred Trump |

## Productie

De film werd voor het eerst aangekondigd in mei 2018, waarbij Gabriel Sherman het scenario zou schrijven met Amy Baer van Gidden Media als producent. In oktober 2023 werd Ali Abbasi bevestigd als regisseur en hij zou aanvankelijk ook het scenario mee schrijven. Later werd echter gemeld dat Gabriel Sherman de enige schrijver zou zijn. De filmopnames begonnen in november 2023, waarbij Stan, Strong en Bakalova werden aangekondigd in de hoofdrollen. Het filmen werd afgerond op 28 januari 2024.

## Release

The Apprentice ging op 20 mei 2024 in première op het Filmfestival van Cannes in de competitie voor de Gouden Palm.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2025 | Academy Awards (Oscars) | Beste mannelijke hoofdrol | Sebastian Stan | Genomineerd |
| 2025 | Academy Awards (Oscars) | Beste mannelijke bijrol | Jeremy Strong | Genomineerd |
| 2025 | Golden Globes | Beste acteur in een film – drama | Sebastian Stan | Genomineerd |
| 2025 | Golden Globes | Beste mannelijke bijrol in een film | Jeremy Strong | Genomineerd |
| 2024 | Filmfestival van Cannes | Gouden Palm | Ali Abbasi | Genomineerd |

## Externe link

* (en) The Apprentice in de Internet Movie Database
* ↑ (en) The Apprentice op Box Office Mojo, geraadpleegd op 25 december 2024
* ↑ (en) Gabriel Sherman to Write ‘The Apprentice’ Movie About Young Donald Trump, Variety, 2 mei 2018
* ↑ (en) Ali Abbasi to Direct and Co-Write ‘The Apprentice’ under Fabula Pictures, Nilsen Report, 30 oktober 2023
* ↑ (en) ‘The Apprentice’: Jeremy Strong And Maria Bakalova Join Sebastian Stan In Donald Trump Pic, Deadline, 29 november 2023
* ↑ (en) Cannes Film Festival Reveals Lineup: Coppola, Cronenberg, Lanthimos, Schrader and Donald Trump Portrait ‘The Apprentice’ in Competition, Variety, 11 april 2024
# Nina Baanders-Kessler

Antje (Nina) Baanders-Kessler (Leeuwarden, 28 februari 1915 - ?, 20 juni 2002) was een Nederlandse beeldhouwer en medailleur.

## Leven en werk

Nina Baanders-Kessler werd geboren als dochter van Jacob Kessler, slager in Leeuwarden, en Elizabeth Anna Bijl. Ze werd vernoemd naar haar grootmoeder Antje Kessler-van der Berg, ze noemde zich echter Nina.
In 1934 werd Nina Kessler toegelaten tot de Rijksakademie van beeldende kunsten, waar ze de dagopleiding beeldhouwen volgde bij Jan Bronner. Zij maakte na haar studie een reis naar Parijs en Wenen en vestigde zich weer in Leeuwarden, waar ze een eigen atelier had aan de Eebuurt. Ze was de eerste Friese beeldhouwster, pas ruim twintig jaar later vestigden onder anderen Maria van Everdingen en Suze Boschma-Berkhout zich in Friesland. Ze trouwde in 1942 met Ambrosius Baanders, zij woonden aanvankelijk samen in Leeuwarden, later in Vinkeveen.

## Werken (selectie)

* voor 1941 wapensteen raadhuis, Koudum
* 1940 wapenstenen met leeuwen, Wirdumerpoortsbrug, Leeuwarden
* 1947 plaquette Theo van Welderen Rengers, Mariakerk, Oenkerk
* 1952 verzetsmonument (vrouwenfiguur), Makkum
* 1956 relief tekens dierenriem ingang Bogerman College, Sneek
* 1955 tableau voor meester A.J. Lok, Ravenswoud
* 1960 baksteenmozaïek landbouwdieren voormalige Christelijke Lagere Landbouwschool Franeker, collectie Fries Landbouwmuseum
* 1964 buste Johan Bendien, Amsterdam
# Marcos do Nascimento Teixeira

Marcos do Nascimento Teixeira (Londrina, 5 juni 1996) is een Braziliaans voetballer die doorgaans speelt als verdediger. In 2022 verruilde hij Galatasaray voor Sevilla. Doorgaans wordt hij Marcão genoemd.

## Clubcarrière

Marcão werd geboren in Londrina, Paraná en begon bij Avaí. In 2015 vertrok hij naar Atlético Paranaense, dat hem verhuurde aan Guaratinguetá, Ferroviária, A. Goianiense, G.D. Chaves en aan het Portugese Rio Ave. In 2018 maakte hij de overstap naar G.D. Chaves
In 2019 maakte hij een transfer naar het Turkse Galatasaray SK, waar hij de vaste verdediger werd van het elftal. In de zomer van 2022 maakte hij voor 12 miljoen euro een transfer naar Sevilla FC.

### Aanval op ploeggenoot

Op 16 augustus 2021 haalde Marcão het wereldnieuws, nadat hij midden in de wedstrijd zijn ploeggenoot Kerem Aktürkoğlu, had aangevallen. Hij kreeg een rode kaart en werd voor 8 wedstrijden geschorst. Van de club moest hij tijdelijk apart trainen van het team en kreeg een boete van 150 duizend euro.

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Sevilla FC |||
| UEFA Europa League | 1x | 2022/23 |

## Privé

De broer van Marcão, Dionatan do Nascimento Teixeira, was ook voetballer en speelde bij het Slowaaks voetbalelftal onder 21. Op 5 november 2017 overleed hij door een hartaanval in zijn geboortestad.
* ↑ Galatasaray legt Marcão ongekende boete van 150.000 euro op. www.msn.com. Gearchiveerd op 13 september 2021. Geraadpleegd op 13 september 2021.
* ↑ (en) Peter Smith, Stoke City rocked by death of former player Dionatan Teixeira. StokeonTrentLive (5 november 2017). Gearchiveerd op 13 september 2021. Geraadpleegd op 13 september 2021.
1 Fernández · 3 Pedrosa · 4 Salas · 6 Gudelj · 7 Romero · 8 Ortiz · 9 Iheanacho · 10 Suso · 11 Lukebakio · 12 Sambi Lokonga · 13 Nyland · 14 Peque · 15 Montiel · 16 Navas · 17 Ñíguez · 18 Agoumé · 19 Barco · 20 Sow · 21 Ejuke · 22 Badé · 23 Marcão · 24 Nianzou · 26 Sánchez · 27 Idumbo Muzambo · 31 Flores · 32 Carmona · Coach: Pimienta · Assistent-coach: García
# Begraafplaats van Robermont

De begraafplaats van Robermont (Frans: Cimetière de Robermont) is een begraafplaats in de Belgische stad Luik. De begraafplaats is 44 ha groot en is de belangrijkste begraafplaats van de stad. Ze bevindt zich ten oosten van het stadscentrum, in deelgemeente Bressoux.

## Geschiedenis

Sinds de middeleeuwen bevond zich hier de Abdij van Robermont. Onder Frans bewind werden op het eind van de 18de eeuw de kerkelijke bezittingen opgeheven en in 1797 werd de abdij verkocht. De tuinen werden niet verkocht omdat het gemeentebestuur hier een begraafplaats wilde inrichten. In 1799 werden hier al overleden militairen van het hospices des Écoliers begraven. In 1805 werden de verschillende kleine kerkhoven in Luik gesloten en voortaan werden enkel drie begraafplaatsen buiten het stadscentrum gebruikt, namelijk die van Hocheporte, van de Bayards en van Robermont. De begraafplaats van de Bayards werd in 1816 alweer gesloten, die van Hocheporte in 1821. In 1874 zou de stad met de Cimetière de Sainte-Walburge er een tweede grote begraafplaats bij krijgen. Het oude gedeelte van de begraafplaats werd in 2002 als site beschermd.

## Militaire begraafplaats

De begraafplaats telt meer dan 320 gesneuvelde Belgische soldaten uit beide wereldoorlogen, waarvan meer dan 250 uit de Eerste Wereldoorlog. Er rusten ook bijna 50 gesneuvelden uit het Gemenebest (Liège (Robermont) Cemetery), op een na alle gesneuveld in de Eerste Wereldoorlog. Daarnaast rusten er ook ruim 100 Franse, bijna 800 Duitse, ruim 300 Italiaanse en bijna 150 Russische gesneuvelden uit deze oorlog.

## Bezienswaardigheden

De begraafplaats wordt soms de Luikse Père Lachaise genoemd: het beschermde oudste deel is behalve begraafplaats ook een fraai park.
Een artistiek goed grafmonument is dat van Francoise Léopoldine Lanhay, die in of rond 1864 overleed. Beeldhouwer Jean-Joseph Halleux toont haar liggend op haar doodsbed; om het marmer tegen weersinvloeden te beschermen is het monument omgeven door een glazen huisje.
Bijzonder en ook artistiek opvallend is het grafmonument van de Luikse beeldhouwer Leonildo Giannoni (1880-1951). Op zijn graf is een door hemzelf vervaardigd beeld van zijn echtgenote Hubertine Chapelier geplaatst. Dit vrouwelijk naakt beeldt wanhoop uit, zonder de ingetogenheid die voortkomt uit rouw of engelachtigheid.

## Bekende personen

* Walthère Frère-Orban, politicus
* André Hubert Dumont, geoloog
* Charles en Édouard Morren, botanici
* Charles Soubre, schilder
* Edouard Van Beneden, bioloog
* Étienne Soubre, componist
* Gustave Serrurier-Bovy, architect en meubelontwerper
* Jean-Noël Chevron, architect
* Lambert Noppius, architect
* Léon Rodberg (1832-1888), beeldhouwer
* Nicolas Defrecheux, dichter
* Leonildo Giannoni, beeldhouwer
* Théodore Gobert, historicus
* Ulysse Capitaine, historicus
* Célestin Demblon, politicus
* Emiel Moyson, dichter-agitator

## Bron

Staf Soeters, 'Hier Rust'. Uitgegeven in 2011 door Davidsfonds Uitgeverij NV in Leuven, ISBN 978-90-5826-817-4.
# Chicken Every Sunday

Chicken Every Sunday is een Amerikaanse filmkomedie uit 1949 onder regie van George Seaton.

## Verhaal

Emily is de nuchtere vrouw van de talentloze zakenman Jim Hefferan. Terwijl Emily moeite doet om het hoofd boven water te houden door kamers te verhuren aan kostgangers, verspilt Jim de gezinsinkomsten aan ondoordachte plannen om snel rijk te worden. Wanneer Emily besluit om van Jim te scheiden, blikt ze terug op hun 20-jarige huwelijk. Hun vrienden doen intussen een poging om hen weer samen te brengen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Dailey, Dan Dan Dailey | Jim Hefferan |
| Holm, Celeste Celeste Holm | Emily Hefferan |
| Townsend, Colleen Colleen Townsend | Rosemary Hefferan |
| Young, Alan Alan Young | Geoffrey Lawson |
| Wood, Natalie Natalie Wood | Ruthie Hefferan |
| Frawley, William William Frawley | George Kirby |
| Gilchrist, Connie Connie Gilchrist | Millie Moon |
| Callahan, William William Callahan | Harold Crandall |
| Borg, Veda Ann Veda Ann Borg | Rita Kirby |
| Hall, Porter Porter Hall | Sam Howell |
| Bissell, Whit Whit Bissell | Mijnheer Robinson |
| Emery, Katherine Katherine Emery | Mildred Lawson |
| Roberts, Roy Roy Roberts | Harry Bowers |
| Dawson, Hal K. Hal K. Dawson | Jake Barker |
# Kristina Lisovskaja

Kristina Lisovskaja, geboren als Škuleta-Gromova (Tallinn, 15 september 2000) is een Estisch kunstschaatsster. Ze is vijfvoudig nationaal medaillewinnaar bij de senioren en drievoudig nationaal kampioene bij de junioren.

## Biografie

Kristina Lisovskaja begon in 2005 met kunstschaatsen. In september 2014 debuteerde ze op internationaal niveau bij de junioren en in oktober 2016 bij de senioren. Op de Estische kampioenschappen heeft Lisovskaja drie gouden medailles behaald op de juniorenkampioenschappen (2016–2018), één zilveren medaille op de seniorenkampioenschappen (2018) en vier bronzen medailles op de seniorenkampioenschappen (2016, 2019, 2021, 2024).

## Persoonlijke records

    Behaald tijdens ISU-wedstrijden.
| | punten | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 158.09 | 2023 CS Denis Ten Memorial |
| Hoogste korte kür | 057.87 | 2022 CS Budapest Trophy |
| Hoogste lange kür | 105.52 | 2021 CS Golden Spin of Zagreb |

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 13/14 | 14/15 | 15/16 | 16/17 | 17/18 | 18/19 | 19/20 | 20/21 | 21/22 | 22/23 | 23/24 | 24/25 |
| Europees kampioenschap | | | | | 25e | | | | | | 27e | |
| Nationaal kampioenschap | | 5e | 3 | 4e | 2 | 3 | 5e | 3 | 7e | 4e | 3 | 4e |
| WK junioren | | 34e | 29e | 28e | 34e | | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
| NK junioren | 7e | 3 | 1 | 1 | 1 | 3 | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
* Lisovskaja's profiel op isuresults.com
* ↑ Competition Results: Kristina Lisovskaja. International Skating Union.
# Stads- en Academisch Ziekenhuis Utrecht

Het Stads- en Academisch Ziekenhuis Utrecht (SAZU) was het voormalig academisch ziekenhuis in Utrecht dat werd opgericht in 1924.
Dit ziekenhuis lag tussen de Catharijnesingel en het spoor op het adres Catharijnesingel nummer 101. Het ziekenhuiscomplex, met veschillende gebouwen, strekte zich uit van gebouw 3, Neurologie/Psychiatrie, aan de Nicolaas Beetsstraat tot de polikliniek aan de Vaartsestraat.

## Tijdlijn

* vóór 1817 is er het gasthuis aan de Lange Jufferstraat
* 1817 - het Academisch Ziekenhuis (AZ / AZU) vestigt zich aan de Catharijnesingel; het vormt een voortzetting van het Catharijnegasthuis
* 1866 - om ruimtegebrek op te lossen worden gronden aan de Catharijnesingel aangekocht voor nieuwbouw
* 1872 - het ziekenhuis aan de Catharijnesingel wordt geopend
* 1924 - het ziekenhuis gaat Stads- en Academisch Ziekenhuis (SAZU) heten
* 1971 - het samenwerkingsverband van rijk en gemeente Utrecht wordt beëindigd en het ziekenhuis heet weer AZU
* 1989 - het AZU verhuist naar De Uithof
* 1999 - het AZU fuseert met het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) en de Medische faculteit van de Universiteit Utrecht (MFU) en krijgt de naam (UMC Utrecht), die het tot op heden heeft.

## Literatuur

* Dick Schaap (red.), Vaarwel Catharijnesingel. Een nieuw begin in 'de Uithof'. Utrecht: Academisch Ziekenhuis Utrecht (distr.: St. Matrijs), 1988. - ISBN 90-70482-70-3.
* J.A.M. Leys & J. van den Berg (red.), Het AZU gezien. Een foto-impressie van het Academisch Ziekenhuis Utrecht aan de Catharijnesingel. Utrecht: uitg. Bunge, 1989. - ISBN 90-6348-375-9.
* M.J. van Lieburg, "Een nuttig en ten sterkste verlangd wordend hospitaal": de geschiedenis van het Academisch Ziekenhuis Utrecht (1817-1992). Rotterdam: Rotterdam Erasmus Publishing, 1992. - Rede gehouden bij de viering van het 175-jarig bestaan van het Academisch Ziekenhuis Utrecht op 15 mei 1992. - ISBN 90-5235-033-7.
* Annemieke Klijn, Verlangen naar verbetering: 375 jaar academische geneeskunde in Utrecht. Amsterdam: Boom, 2010. - ISBN 978-94-6105-356-5.

## Externe link

* Foto's en tekeningen SAZU - Het Utrechts Archief