OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joost Nuissl

Joost Maria Nuissl (Amsterdam, 15 oktober 1945) is een Nederlands kleinkunstenaar, liedjesschrijver en theaterman. Hij is een zoon van de schilder Simon Nuissl (1908-2002).

## Loopbaan

In de tijd dat hij te Broekhuizenvorst woonde, maakte hij een lied, Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben, met de plaatselijke fanfare en het lokale dameskoor dat in 1975 op nummer 6 kwam van de Nationale Hitparade. Van 1980 tot 1982 vormde hij samen met Joost Belinfante het duo Jjoooosstt (dubbeljoost). Gezamenlijk scoorden zij een kleine hit met het nummer Lieve Lina.
Na de muziek stortte Nuissl zich op het theater. Hij was directeur van het Waagtheater in Delft (1985-1987) en was van 1988 tot september 2006 directeur van het Amsterdamse theater De Kleine Komedie, waar hij opgevolgd werd door Vivienne Ypma.

## Discografie

* LP: Een avond met Joost Nuissl: Er Staat Wat Te Gebeuren (1970).
* LP: Een Huis Van Zachte Stenen (1974).
* Single: A-zijde: Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben. Deze single werd op donderdag 10 april 1975 verkozen tot Alarmschijf op de destijds TROS donderdag op Hilversum 3. B-zijde: De danseres, de pastoor, de kondukteur (1975).
* Single: A-zijde: Laten we maar samen verder gaan; B-zijde: Geboren op de snelweg (1975) (#5 in de Tip 30).
* LP: Ja, Nee Samen (1975).
* LP: Joost Nuissl & Zo (1976).
* Single: A-zijde: Wil je thee?; B-zijde: Wil je wachten? (#30 in de Tip 30)
* LP: In de Restauratie (1979).

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 |
| Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben | 1121 | 609 | 1000 | 1157 | 1100 | 1090 | 1164 | 1090 | 1123 | 1100 | 1656 | 1397 | 1464 | 1730 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).

## Teksten

* De Rob de Nijs-klassiekers "Het werd zomer" (1977) en "Foto van vroeger" (1980)
* De liederen Dromentrein en Een woord van het album Dromentrein van Lenny Kuhr (1980)
* Het lied Voorbij, track 14, op Rob de Nijs' album Hartslag (1991) op muziek van Bolland en Bolland.
* Het lied "Dingen waar je niks aan kunt veranderen", track 7, het album van Rob de Nijs: Eindelijk vrij (2010)
* Het lied "Meer liefde dan geduld", track 12, het album van Rob de Nijs: Vrije Val (1986) op muziek van Gerard Stellaard
* MusicBrainz: afb42e15-dfd5-4af3-b50d-f5b36938811f
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067864600
* Virtual International Authority File: 284639276
* WorldCat: E39PBJgxmHj83CFDvtMR9DkYyd
# Lamyristis

Lamyristis is een geslacht van vlinders uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Edward Meyrick in een publicatie uit 1911. De soorten in dit geslacht komen in het Oriëntaals gebied voor.

## Soorten

* Lamyristis bruneiensis Davis, 1998
* Lamyristis eremaea (Meyrick, 1919)
* Lamyristis leucopselia Meyrick, 1911
* Markku Savela. Lamyristis Meyrick, 1911. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 22-2-2025.
# Serge Yoro

Serge Yoro (Amsterdam, 15 juli 1999) is een langebaanschaatser met een voorkeur voor de korte afstanden. De vader van Yoro is afkomstig uit Ivoorkust en zijn moeder is van Nederlandse afkomst. Yoro is geboren in Nederland en komt voor dit land uit in internationale wedstrijden.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 34,83 | 14 februari 2025 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.08,29 | 16 februari 2025 | Heerenveen |
| 1500 meter | 1.45,89 | 30 december 2021 | Heerenveen |
| 3000 meter | 4.09,72 | 12 november 2017 | Inzell |
| 5000 meter | 7.31,26 | 3 februari 2019 | Groningen |
    (laatst bijgewerkt: 16 februari 2025)
# Station Rosyth

Rosyth is een spoorwegstation van National Rail in Fife in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Lasso

Een lasso is een werpkoord met een verschuifbare lus dat gebruikt wordt door cowboys om er paarden en koeien mee te vangen. Cowboys zwieren de lasso een aantal keren boven hun hoofd om te richten en werpen dan de grote lus om de hals of de benen van het paard of de koe die ze willen vangen en vervolgens trekken ze de lus snel aan zodat het dier gekluisterd op zijn plek blijft staan.
Een lasso kan gemaakt zijn van henneptouw of van stroken ongelooid leer die tot een koord gevlochten zijn. Een leren lasso is duurder maar gaat ook langer mee. Er bestaan zo'n dertig verschillende lassotechnieken. Lassowerpen is een sport waarvan wedstrijden gehouden worden. Showwerpen met de lasso gebeurt ook tijdens circusvoorstellingen en rodeoshows.
De 'lasso' van de veehoudende Mongolen in Centraal-Azië wordt urga genoemd en bestaat uit een lange stok met een flexibele strik eraan. De urga is een van de nationale symbolen van de nomaden van Mongolië. Ook de Saami gebruiken lasso's, suopunki, om hun rendieren te vangen.
Het glijoog van de lasso wordt in het Engels de honda genoemd, de lus heet de loop en het lange touw heet de spike. Het woord lasso zelf zou teruggaan op het Spaanse woord lazo voor koord, strik of knoop.

## Afbeeldingen

* Demonstratie: gebruik van een lasso
* Saami met rendier ca. 1890
# Aristidis Konstantinidis

Aristidis Konstantinidis (Grieks : Αριστείδης Κωνσταντινίδης) was een Griekse wielrenner. Hij is bekend als de eerste olympische kampioen wielrennen. Konstantinidis won op de Olympische zomerspelen van 1896 de wegrit over 87 km Athene-Marathon-Athene. Hoewel hij op zijn terugweg naar Athene tot tweemaal toe pech had en zelfs een fiets van een toeschouwer moest lenen, bedroeg zijn voorsprong op de tweede, de Duitser August von Gödrich, bijna twintig minuten. Hijzelf finishte in 3u 22' 31".

## Belangrijkste resultaten
### OS 1896

    1 in de wegrit

## Foto's

* Start van de 100 km op de Olympische Spelen van 1896 in Athene
* (en) Profiel van Aristidis Konstantinidis op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Aristidis Konstantinidis op olympics.com
* (en) Profiel van Aristidis Konstantinidis op olympedia.org
* Profiel van Aristidis Konstantinidis op De wielersite
* (en) Profiel van Aristidis Konstantinidis op sports-reference.com (gearchiveerd)
1896: Aristidis Konstantinidis · 1912: Rudolph Lewis · 1920: Harry Stenqvist · 1924: Armand Blanchonnet · 1928: Henry Hansen · 1932: Attilio Pavesi · 1936: Robert Charpentier · 1948: José Beyaert · 1952: André Noyelle · 1956: Ercole Baldini · 1960: Viktor Kapitonov · 1964: Mario Zanin · 1968: Pierfranco Vianelli · 1972: Hennie Kuiper · 1976: Bernt Johansson · 1980: Sergej Soechoroetsjenkov · 1984: Alexi Grewal · 1988: Olaf Ludwig · 1992: Fabio Casartelli · 1996: Pascal Richard · 2000: Jan Ullrich · 2004: Paolo Bettini · 2008: Samuel Sánchez · 2012: Aleksandr Vinokoerov · 2016: Greg Van Avermaet · 2020: Richard Carapaz · 2024: Remco Evenepoel
# Vastgoed nederland

De Vereniging Vastgoed Nederland - Vereniging van Makelaars, Taxateurs & Vastgoedprofessionals is de op een na grootste Nederlandse vereniging van makelaars en taxateurs, na de NVM. De vereniging is ontstaan uit een fusie tussen VBO Makelaar en Vastgoedpro. Er zijn ruim 2.000 vastgoedprofessionals bij aangesloten. De leden van de vereniging behoren tot één of meerdere gilden:\
* het Gilde van Agrarisch Makelaars
* het Gilde van Wonen Makelaars
* het Gilde van Bedrijfsmatig Makelaars
* het Gilde van Huurmakelaars
* het Gilde van Taxateurs
* het Gilde van Bouwkundig Keurders
De vastgoedprofessionals van Vastgoed Nederland zijn geregistreerd in het Europese CEPI-register, het register van het NRVT en/of aangesloten bij het keurmerk Vakkundig Gekeurd.
Vastgoed Nederland kent een zogenaamd ondernemerslidmaatschap. Dat betekent dat de onderneming lid is van de vereniging. Vastgoed Nederland is eigenaar van het Opleidingsinstituut Vastgoedprofessionals (OVGP), het Nederlands Instituut voor Vastgoedexamens (NIVEX), automatiseerder Kolibri, biedplatfomr Eerlijk Bieden en Agrimeter.

## Geschiedenis

Vastgoed Nederland is op 1 januari 2025 ontstaan vanuit een fusie tussen VBO en VastgoedPro. VBO werd op 28 augustus 1985 opgericht, naar aanleiding van het SER-rapport ‘Advies bemiddeling onroerend goed’. Daarin pleitte de Sociaal-Economische Raad ervoor om de bemiddeling van onroerend goed exclusief door beëdigde makelaars te laten plaatsvinden. Aan lidmaatschap van VBO werden na afschaffing van de beëdiging in 2001 verdergaande en specifiek geformuleerde eisen en gedragsregels verbonden, om de kwaliteit en integriteit van de aangesloten makelaars te beschermen. VastgoedPro is in december 2009 als organisatie ontstaan vanuit een fusie tussen de Landelijke Makelaars Vereniging, LMV, die in 1987 werd opgericht als afsplitsing voortkomend uit ontevredenheid van sommige leden van de NVM en het Register van Vastgoed Taxateurs RVT. Hoewel VastgoedPro eind 2009 is opgericht, gaat de historie van de grondleggers van LMV en RVT meer dan twintig jaar terug.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Historie VBO, VBO, geraadpleegd 26-6-2019
# Raymond Gyasi

Raymond Gyasi (Amsterdam, 5 augustus 1994) is een Nederlands-Ghanees voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij is een jongere broer van Edwin Gyasi.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | AZ | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2014/15 | → Roda JC Kerkrade | Eerste divisie | 13 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 1 | 16 | 2 |
| 2015/16 | → FC Emmen | Eerste divisie | 29 | 6 | 2 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 33 | 7 |
| 2016/17 | Cambuur | Eerste divisie | 13 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 0 |
| 2016/17 | Stabaek | EliteSerien | 17 | 1 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 20 | 2 |
| 2017/18 | Stabaek | EliteSerien | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2018/19 | Stabaek | EliteSerien | 3 | 0 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 2 |
| 2019/20 | RoPS Rovaniemi | VeikkausLiiga | 3 | 0 | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 8 | 1 |
| 2020/21 | FC Noah | Bardsragujn Chumb | 9 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | 1 |
| 2021/22 | FC Noah | Bardsragujn Chumb | 15 | 1 | 1 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 17 | 1 |
| 2022/23 | De Treffers | Tweede divisie | 9 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 10 | 3 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 111 | 11 | 18 | 6 | 2 | 0 | 5 | 1 | 136 | 19 |
Bijgewerkt 10 januari 2023
# Fravitta

Flavius Fravitta († 404/405) was een Gotische leider van de Goten en een generaal in het leger van het Oost-Romeinse rijk].

## Afkomst

Omtrent Fravittas' komaf is door contemporaire bronnen geschreven dat hij een vooraanstaande Gotische leider was. Hij was een heiden en werd hierom geprezen door de eveneens heidense schrijver Eunapius, uit de 4e-5e eeuw.

## Geschiedenis

In 382 werd een deel van de Goten toegelaten in het rijk door de Romeinse keizer Theodosius I. Als foederati kregen zij grond toegewezen aan de monding van de Donau. Hier mochten zij wonen en dienden in ruil daarvoor het Romeinse leger te voorzien van troepen. Onder de Goten was sprake van een tweetal stromingen, de ene stroming wilde assimileren, de andere zoveel mogelijk de eigen cultuur in ere houden. Fravitta was een der Gotische leiders die voorstander was van assimilatie. Hij was daarmee een tegenstander van Eriulf, een vooraanstaand leider van die andere stroming. In 391 dode Fravitta Eriulf na een ruzie. Hierdoor nam zijn steun onder de Goten af, doch werd zijn positie aan het hof versterkt. Later trouwde hij met een Romeinse vrouw van hoge rang, waardoor hij zowel zijn eigen assimilatie in de Romeinse samenleving als die van zijn volk hielp.
Hij bleef trouw aan het rijk en maakte opgang in het leger, waar hij omstreeks 395 de rang van Magister militum (generaal) bereikte, met als de taak de vrede in het Oosten te bewaren.
Volgens Zosimus was Fravitta verantwoordelijk voor het "bevrijden van het hele Oosten, van Cilicië tot Fenicië en Palestina, van de roversplaag".
In 400 leidde hij de vloot van de Oost-Romeinse keizer Arcadius en versloeg op beslissende wijze de vloot van Gainas, die een greep naar de macht in Constantinopel had gedaan. Als beloning vroeg hij om vrijelijk de heidense goden te mogen aanbidden; de keizer willigde zijn wens in en wees hem aan als consul voor 401.
In 405 raakt hij uit de gratie vanwege verschillende intriges aan het hof. Fravitta werd ten onrechte beschuldigd van verraad en ter dood gebracht.

## Literatuur

* Wolfram, Herwig, Geschiedenis van de Goten, University of California Press, 1998,ISBN 0-520-06983-8, blz. 146–147, 149.
* Arnold Hugh Martin Jones, John Martindale, John Morris, Prosopography of the Later Roman Empire, volume 1, Cambridge 1971, p. 372.
* E.W.Brooks, "Le provincie dell'oriente da Arcadio ad Anastasio", Geschiedenis van de middeleeuwse wereld, deel I, 1999, pp. 445-479
# Station Pantin

Station Pantin is een spoorwegstation aan de spoorlijn Paris-Est - Mulhouse-Ville. Het ligt in de Franse gemeente Pantin in het departement Seine-Saint-Denis (Île-de-France).

## Geschiedenis

Het station is in 1864 geopend.

## Ligging

Het station ligt op kilometerpunt 4,460 van de spoorlijn Paris-Est - Mulhouse-Ville.

## Diensten

Het station wordt aangedaan door verschillende treinen van de RER E:
* Tussen Haussmann Saint-Lazare en Chelles-Gournay
* Tussen Haussmann Saint-Lazare en Villiers-sur-Marne - Le Plessis-Trévise

### Vorige en volgende stations

| Richting | Vorig station | Lijn | Volgend station | Richting |
| Haussmann Saint-Lazare | Rosa Parks | RERE | Noisy-le-Sec | Chelles-Gournay |
| Haussmann Saint-Lazare | Rosa Parks | RERE | Noisy-le-Sec | Villiers-sur-Marne - Le Plessis-Trévise of Tournan |

## Aansluitingen

Op enkele minuten lopen bevindt zich de halte Ella Fitzgerald van tramlijn 3b.
# Februarirevolutie (1848)

De revoluties van 1848 begonnen met de Februarirevolutie in Frankrijk, die een eind maakte aan de Julimonarchie en de Tweede Franse Republiek vestigde.
Republikeinse en constitutioneel-liberale elementen, voornamelijk uit de middenklasse, eisten hervorming van het kiesrecht. Na een verbod op een republikeinse bijeenkomst kwam het tot onlusten. Premier François Guizot trad op 24 februari terug, waarna de burgerkoning Lodewijk Filips troonsafstand deed ten gunste van zijn kleinzoon Louis Philippe. De voorlopige regering onder Alphonse de Lamartine riep echter nog diezelfde dag de republiek uit.
Deze Tweede Franse Republiek bleek een veel conservatiever beleid uit te oefenen dan de revolutionairen geëist hadden. Vooral de Franse arbeiders waren hier ontevreden over. Onder druk van de socialist Louis Blanc werden de Ateliers Nationaux opgericht, waar werklozen tewerkgesteld werden. Toen dit project door regeringsmaatregelen dreigde te mislukken gingen Parijse werklozen en arbeiders op 23 juni de straat op om une république sociale et démocratique (la sociale) te eisen. Dit Junioproer werd door Louis Eugène Cavaignac op bloedige wijze neergeslagen. In december koos een meerderheid van de toenmalig Franse kiesgerechtigden Lodewijk Napoleon Bonaparte - neef van Napoleon I - tot president.
# Ghajar

Ghajar, al-Ghajar of Radjar is een dorp op de grens van Libanon en de Golanhoogten gelegen aan de rivier de Hasbani. Het dorp heeft ongeveer 2.000 inwoners, bijna allemaal Alawieten. De oorspronkelijke naam van het dorp was Taranjeh. Die naam werd 300 jaar geleden door Koerden veranderd in Ghajar.

## Onder Israëlisch bezetting

Ten tijde van de Zesdaagse Oorlog in 1967 behoorde het dorp bij Syrië, de inwoners waren opgenomen in de Syrische volkstelling van 1960. Nadat Israël de Golanhoogten in 1967 veroverde bleef Ghajar geruime tijd niemandsland. Na de annexatie van de Golanhoogvlakte door Israël in 1981, een actie die door de VN met Resolutie 497 illegaal werd verklaard, werd het dorp bestuurlijk bij het Israëlische district Noord ondergebracht. De inwoners kregen een Israëlische identiteitskaart.
In 1978 had Israël gedurende de Libanese Burgeroorlog Zuid-Libanon bezet. Nadat de Verenigde Naties in 2000 de 'Blauwe lijn' tussen Libanon en de Golanhoogten midden door Ghajar had getrokken bleef Israël het dorp bezetten. In 2010 trok het zich terug uit het noordelijke deel, waarna de Blauwe lijn als grens ging fungeren.
Families worden door de Blauwe Lijn gescheiden. De school en gemeentelijke gebouwen bevinden zich in het zuidelijke deel. De meeste inwoners beschouwen zich als Syriërs, maar veel van hen hebben een Israëlisch burgerschap. De meerderheid is tegen Libanese bemoeienis.
# Station Ryde Esplanade

Ryde Esplanade is een spoorwegstation van National Rail in Isle of Wight in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door South West Trains (Island Line).
* Stationsgebouw, 2024
* Overzicht, linksonder hoverport, 2024
# Santa Croce (Venetië)

Santa Croce is een van de zes historische sestieri (stadsdelen) van de Italiaanse stad Venetië gelegen in het westen van de stad. Het oosten van Santa Croce was al in de middeleeuwen een druk bewoond stadsdeel. Het westen, inclusief de haven van Venetië, bevindt zich op het eiland Santa Chiara dat in de 10e eeuw uit de zee werd gewonnen maar pas later werd ontgonnen. Rond 1960 werd met de Tronchetto nog een bijkomend artificieel eiland aan het stadsdeel toegevoegd.
De toegang tot de stad is het plein Piazzale Roma, waar ook het busstation van Venetië is gelegen. Gekende kerken in Santa Croce zijn San Nicolo da Tolentino, San Giacomo dell'Orio, San Simeone Piccolo en San Zan Degola. Stadspaleizen in de wijk zijn onder meer Ca' Pesaro, de Fondaco dei Turchi, het Palazzo Gradenigo, het Palazzo Mocenigo en de Ca' Corner della Regina.
Twee van de vier bruggen over het Canal Grande, de Ponte degli Scalzi en de Ponte della Costituzione, verbinden de wijk met de sestiere Cannaregio. De People Mover verbindt de Tronchetto met de Piazzale Roma.

## Eilanden

Van west naar oost:
* Tronchetto, kunstmatig aangelegd in 1960, bevat parkeerplaatsen voor auto's
* Santa Chiara, vernoemd naar de Kerk van Santa Chiara (it) die op dit eiland stond tussen 1236 en 1819 (op deze plaats staat sinds 1960 het politiebureau van Venetië). Thans beslaat dit eiland de Haven van Venetië met de in 1869–1880 gebouwde Nuova Stazione Marittima.
* Piazzale Roma, vernoemd naar het busstation dat sinds 1933 dit eiland domineert.
* Santa Maria Maggiore, vernoemd naar een klein kerkgebouw aldaar.
* Ca'Rizzi
* Giardini Papadopoli, vernoemd naar de tuinen die dit eilandje domineren. De restanten van de Kerk van Santa Croce (it) die op dit eiland stond tussen 568 en 1810 zijn nog te zien.
* Tolentini, vernoemd naar het kerkgebouw Chiesa di San Nicolò da Tolentino aldaar.
* San Zan Degola, vernoemd naar het Russisch-Orthodoxe kerkgebouw aldaar.
* San Giacomo
* Megio
* San Stae
* Ca'Mocenigo
* Santa Maria Mater Domini, vernoemd naar het kerkgebouw aldaar.
* Do Torri
# Javier Silvania

Javier Fransisco Antonio Silvania (Curaçao, 2 april 1972) is een Curaçaos jurist, econoom, fiscalist en politicus. Sinds 14 juni 2021 is hij minister van Financiën in het tweede kabinet Pisas. Sinds 8 maart 2023 is hij waarnemend minister van Volksgezondheid, Milieu en Natuur.

## Leven

Silvania groeide op in Curaçao en behaalde in 1992 het vwo-diploma aan het Radulphus College. Hij vervolgde zijn studie aan de Katholieke Universiteit Brabant, waar hij eerst economie en vervolgens rechten studeerde. In 1998 behaalt hij zijn doctoraal in beide studierichtingen en rondt twee jaren later de postdoctorale opleiding voor inspecteur der belastingen af. Na terugkeer op Curaçao was hij tot 2005 werkzaam bij de belastingsdienst, eerst als beleidsmedewerker en later als hoofd van de afdeling wetgeving. Silvania is in 2003 oprichter van "ABC Opleiding & Training", een opleidingsinstituut voor volwassenen met vestigingen in Curaçao en Suriname. Tussen 2009 en 2013 was hij ‘program director’ voor de bachelor-opleiding fiscaal recht & economie aan de Universiteit van Curaçao. Van zijn hand verscheen in 2012 het studieboek Belastingrecht Curaçao en de BES-eilanden.
Silvania debuteert bij de verkiezingen van 19 maart 2021 als kandidaat nr.4 op de MFK-lijst en behaalt 228 persoonlijke stemmen. Op 11 mei wordt hij lid van de Staten van Curaçao en treedt kort daarna af wegens zijn benoeming tot minister van Financiën. Vooruitlopend op de totstandkoming per rijkswet van het Caribisch Orgaan voor Hervorming en Ontwikkeling (COHO) wordt Silvania in september 2021 belast met de coördinatie van de uitvoering van het landspakket voor Curaçao en de daarmee verbonden uitvoeringsagena. Na het vertrek van Dorothy Pietersz-Janga op 8 maart 2023 wordt hij officieel aangewezen als interim minister van Gezondheid, Milieu en Natuur. In de uitvoering neemt hij het dossier Volksgezondheid onder zijn hoede, terwijl Milieu en Natuur aan premier Gilmar Pisas is uitbesteed.
* ↑ Curriculum vitae van Javier Silvania. Gearchiveerd op 6 september 2021. Geraadpleegd op 6 september 2021.
* ↑ Universiteit van Curaçao heeft haar accreditatie verloren. banboneirubek.com. Gearchiveerd op 6 september 2021. Geraadpleegd op 6 september 2021.
* ↑ Belastingrecht Curaçao. paagman.nl. Gearchiveerd op 6 september 2021. Geraadpleegd op 6 september 2021.
* ↑ Verkiezingen vrijdag, 19 maart 2021. Hoofdstembureau Curaçao. Gearchiveerd op 12 augustus 2021. Geraadpleegd op 6 september 2021.
* ↑ Maandag treedt de nieuwe regering aan. Antilliaans Dagblad (10 juni 2021). Gearchiveerd op 6 september 2021. Geraadpleegd op 6 september 2021.
* ↑ Silvania belast met COHO. Antilliaans Dagblad (20 september 2021). Gearchiveerd op 19 oktober 2021. Geraadpleegd op 22 september 2021.
* ↑ Portefeuille GMN verdeeld. Antilliaans Dagblad (9 maart 2023). Gearchiveerd op 10 maart 2023. Geraadpleegd op 10 maart 2023.
# Metro van Kyoto

De Metro van Kyoto (京都市営地下鉄, Kyōto-shiei chikatetsu) is het metronetwerk van de stad Kyoto. Het netwerk wordt geëxploiteerd door de stedelijke vervoersmaatschappij van Kyoto ( Jp.: 京都市交通局 ; Kyōto-shi Kōtsū-kyoku ; Eng.:Kyoto Municipal Transportation Bureau ). De treinen rijden tussen 5.30 uur en 23.30 uur. Er zijn geen nachttreinen. De frequentie varieert tussen 4 en 7,5 minuten.

## Geschiedenis

Plannen voor een metrostelsel werden in 1968 goedgekeurd, maar het duurde echter tot 1981 voordat het eerste gedeelte van de Karasuma-lijn voltooid was. In 1997 kwam het eerste deel van de Tōzai-lijn gereed. In 2008 kwam het huidige netwerk tot stand.

## Lijnen

| Kleur | Symbool | Naam | Van/naar | Afstand | Stations |
| | | Karasuma-lijn | Kokusaikaikan (K01) - Takeda (K15) | 13,7 km | 15 |
| | | Tōzai-lijn | Rokujizō (T01) - Uzumasa Tenjingawa (T17) | 17,5 km | 17 |

## Spoorwegmaterieel

* Karasuma-lijn: 10-serie
* Tōzai-lijn: 50-serie
# Prime of life

Prime of life is een lied dat werd geschreven door Neil Young. Samen met Crazy Horse bracht hij het in 1994 uit op verschillende platen. In de jaren erna verscheen het nog op bootlegs en werd het gecoverd.

## Tekst en muziek

Het past tussen andere nummers op Sleeps with angels waarin Young zich direct tot Kurt Cobain richt, een vriend van hem en zanger van Nirvana die zich eerder dat jaar van het leven beroofde.
Het is een nummer in de grunge waarin muziekklank van Crazy Horse een belangrijke rol heeft. Het wordt gespeeld in mid-tempo. Terwijl het niet pakt zoals stevige rock, wordt het evenmin als een commerciële ballad gezien.

## Uitvoeringen en covers

In 1994 kwam het uit op een radiosingle. Daarnaast verscheen het op hun maxisingle The complex sessions en hun album Sleeps with angels. Meermaals kwam het op bootlegs te staan die onder meer zijn opgenomen tijdens live-optredens in Berlijn en tijdens twee Bridge School Benefits (1994 en 1995).
Pascal Comelade (zoals in zijn samenwerking met Pierre Bastien, Jac Berrocal en Jaki Liebezeit) coverde het verschillende malen, zoals op de albums Oblique sessions (1997), Musiques de genre (2000) en La catedral d'escuradents (2009).
* Discogs
* Second Hand Songs, cover
* Reviews, All Music, Radio Hanibal (gearchiveerd), Adrian Denning, Scott Floman
* Songtekst en akkoorden