OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pierre Séguier

Pierre Séguier, hertog van Villemort (Parijs, 28 april 1588 - Saint-Germain-en-Laye, 28 januari 1672) was een Frans politicus en magistraat. Hij was de rechterhand van kardinaal de Richelieu.
De Séguiers waren een familie van juristen die uit de regio Quercy kwamen. Zijn grootvader Pierre Séguier was de hoogste rechter ((président à mortier) van het Parlement van Parijs van 1554 tot 1576. Zijn vader Jean Séguier, heer van Autry, was civiel luitenant toen die vroegtijdig stierf in 1596. Hij werd leerling aan het jezuïetencollege van La Flèche en werd opgevoed door zijn oom Antoine Séguier (1552-1624).
Zijn vrouw was Madeleine Fabry, die hem twee dochters schonk Marie (1618-1710), die trouwde met een neef van Richelieu, Pierre César de Cambout, en Charlotte (1622- 5 juni 1704), die in 1639 trouwde met Maximilien III de Béthune, en in 1668 met Henri de Bourbon-Verneuil.
Van 1621 tot 1624 was hij werkzaam in Guyenne, waar hij nauw samenwerkte met de hertog van Épernon. In 1624 nam hij van zijn oom Antoine de functie president van het Parlement van Parijs over. Dit leverde hem een vermogen op. In 1633 werd Pierre Séguier zegelbewaarder onder het ministerie van kardinaal Richelieu. Vervolgens op 11 december 1635 werd hij benoemd tot kanselier van Frankrijk. Na de dood van Richelieu in 1643 werd hij ook benoemd tot beschermheer van de Franse Academie, waar hij al erelid van was sinds 1635. Na deze benoeming hield de Franse Academie regelmatig zitting bij hem thuis aan de rue Bouloi, waar hij optrad als scheidsrechter bij discussies. Hij was ook beschermheer voor enkele letterkundigen: Esprit, M. La Chambre, P. De la Chambre, G. Habert, Philippe Habert, Chaumont, Ballesdens, Priézac.. Wegens deelname aan La Fronde wordt hij in 1651 afgezet als zegelbewaarder ten voordele van de president van het Parlement, Mathieu Molé. Bij diens dood in 1656, verkreeg hij de functie van zegelbewaarder opnieuw. Maar onder Colbert werd zijn macht verder teruggebracht. Van 1661 tot zijn dood in 1672 bekleedde Séguier enkel nog erefuncties.
Een van zijn verdiensten is deelname in het opstellen van het eerste Franse wetboek van strafrecht, "Ordonnance criminelle de 1670" of "de Colbert".
* ↑ Academie Francaise
* ↑ (fr) Jean Hubac, Pierre Séguier, chancelier de France, L'histoire par l'image, april 2016 Geraadpleegd op 18 februari 2024.
* Bibliothèque nationale de France: cb119243273 (data)
* Biografisch Portaal: 24138743
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: segu001
* Gemeinsame Normdatei: 117655546
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2100 8595
* Library of Congress Control Number: n80159977
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007280517405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 12718063X
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV923452
* SNAC: w6c55985
* Système universitaire de documentation: 027130916
* Union List of Artist Names: 500325800
* Virtual International Authority File: 41846468
* WorldCat: E39PBJyrVGJhyWhx7dwR4GfKBP
# Etlaq Spaceport

Etlaq Spaceport is een commerciële lanceerbasis in aanbouw, in de buurt van de Special Economic Zone van Duqm in Oman. Commerciële lanceringen worden verwacht vanaf 2027.

## Geschiedenis

In januari 2023 kondigde de National Aerospace Services Company van Oman (NASCOM) het Etlaq Spaceport-project aan, waarmee Oman zijn intrede deed in de ruimtevaartsector.
In januari 2024 nam Etlaq deel aan de eerste Middle East Space Conference in Oman en kondigde een strategisch partnerschap aan met de Oman Telecommunications Company om de infrastructuur en verbindingen van de lanceerbasis te verbeteren.

## Samenwerking

In juni 2024 ondertekende Etlaq Spaceport, met steun van de Civil Aviation Authority (CAA) van Oman, een Memorandum of Understanding (MoU) met ABL Space Systems.
Op 20 februari 2025 ondertekende het Spaanse PLD Space een overeenkomst om vijf Miura 5 lanceringen uit te voeren vanuit Etlaq Spaceport.

## Lanceringen

In december 2024 vond de lancering van de eerste experimentele raket, genaamd "Duqm-1" vanaf Etlaq Spaceport plaats. De 6,5m hoge Duqm-1 vloog zoals gepland 140km hoog.
Bron
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Etlaq Spaceport op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Voetnoten
* ↑ (en) Nasir, Sarwat, Oman set for experimental rocket launch from spaceport in December. The National (19 november 2024). Geraadpleegd op 24 februari 2025.
* ↑ (en) Oman Advances in Space: Etlaq and Etco Forge Pioneering Partnership. TechAfrica News (2 april 2024). Geraadpleegd op 24 februari 2025.
* ↑ (en) Oman's Space Industry Takes a Leap Forward with Landmark Partnership. Geospatial World (1 april 2024). Geraadpleegd op 24 februari 2025.
* ↑ (en) Pashby, Tom, Oman spaceport nears construction following MoU with US launch tech specialist. New Civil Engineer (27 juni 2024). Geraadpleegd op 23 februari 2025.
* ↑ (en) Jeff Foust, PLD Space signs agreement to launch from spaceport in Oman (21 februari 2025). Geraadpleegd op 23 februari 2025.
* ↑ (en) Oman Braces for Launch of First Experimental Rocket Duqm-1 on 4 December 2024. OERLive - Oman (2 december 2024). Geraadpleegd op 25 februari 2025.
* ↑ (en) Nasir, Sarwat, Oman completes historic rocket launch from new spaceport. The National (5 december 2024). Geraadpleegd op 25 februari 2025.
# 2030

Het jaar 2030 is een jaartal in de 21e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen

* 25 november - Totale zonsverduistering tussen Namibië en Australië.
# Skyttea buelliae

Skyttea buelliae is een korstmosparasiet behorend tot de familie Cordieritidaceae. Deze parasiet groeit op het vliegenstrontjesmos (Amandinea punctata).

## Kenmerken

De asci zijn 8-sporig en meten 25-42 x 6 micron. De ascosporen meten 4-7 x 2,5-3,5 micron.

## Verspreiding

Het is een Europese soort. In Nederland komt het zeer zeldzaam voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ (en) SKYTTEA, A NEW GENUS OF ODONTOTREMOID LICHENICOLOUS FUNGI (1980)
* ↑ (en) GBIF.org
* ↑ BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
# Gewoon muisjesmos

Gewoon muisjesmos (Grimmia pulvinata) is een soort uit het geslacht muisjesmos (Grimmia). Het is de meest voorkomende soort binnen het geslacht en komt bijna wereldwijd voor. De soort leeft voornamelijk in gematigde streken, tot op hoogtes van 3000 m.

## Determinatie

Gewoon muisjesmos is een topkapselmos dat compacte pollen vormt; soms groeien deze uit tot kussens. In matig vochtige tot natte toestanden zijn de planten groen met grijze glans en in droge toestand zijn ze zwartachtig tot blauwgroen zijn met eveneens een grijze glans. De rechtopstaande, 1–2 cm lange stengels van de gametofyten zijn gevorkt.
De spiraalvormig gerangschikte, langwerpige, lancetvormige bladeren zijn licht gebogen als ze droog zijn en staan rechtop tot ze plat liggen, steken uit als ze nat zijn, 2–3 mm lang, niet gerimpeld, met een brede, opgerolde, hele rand en een duidelijke nerf. De punt is enigszins afgestompt en er komt plotseling een lange, gladde, witte glazen haar uit. De cellen in het midden van het blad zijn afgerond tot vierkant, met een verdikte wand, aan de bladbasis zijn ze 2 tot 4 keer langer dan breed.
De bruinachtige sporofyt, 2–5 mm lang, steekt uit de punt van de stam en dus uit het moskussen, wordt aanvankelijk naar beneden gebogen en komt tijdens het rijpen weer rechtop te staan. Het hangende tot horizontale, bruine kapsel is bolvormig tot eivormig en heeft acht tot tien longitudinale ribben en zestien wrattenachtige, rode, vaak gespleten tanden aan de punt. Het dopvormige kapseldeksel heeft een korte snavel en wordt verhoogd door een centrale kolom. Ook de gelobde hoed (calyptra) is dopvormig.

## Ecologie

Doordat het kan groeien op een breed spectrum van pH's kan het op verschillende rotsen en overleven. Het mos wordt echter voornamelijk aangetroffen op oppervlakken als mortel en boomstammen.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat gewoon muisjesmos te boek als kensoort voor de muisjesmos-associatie (Orthotricho-Grimmietum).

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van gewoon muisjesmos omvat alle gematigde streken van de wereld.

## Fotogalerij

* Sporenkapsel
* Blad
* Bladcellen
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Grimmia pulvinata op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 BLWG Verspreidingsatlas Mossen. Gearchiveerd op 3 augustus 2020. Geraadpleegd op 7 januari 2020.
* ↑ (en) Grimmia pulvinata in Bryophyte Flora of North America @ efloras.org. www.efloras.org. Gearchiveerd op 16 juli 2023. Geraadpleegd op 21 april 2017.
# Slag om Ieper

In de Eerste Wereldoorlog zijn er 4 slagen geweest bij het Belgische Ieper. Dit zijn
* Eerste Slag om Ieper (19 oktober – 22 november 1914)
* Tweede Slag om Ieper (22 april – 15 mei 1915)
* Derde Slag om Ieper (31 juli – 10 november 1917), ook bekend als Slag om Passendale
* Vierde Slag om Ieper (9 – 29 april 1918)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag om Ieper en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Clément Fabre

Clément Fabre (Rodez, 19 mei 1989) is een Frans voetballer.
Fabre speelde als verdediger of als verdedigende middenvelder. Hij speelde lange tijd voor Tours FC (met een onderbreking bij CA Bastia) en kwam in België uit voor AFC Tubize, Oud-Heverlee Leuven en RWDM. Vervolgens speelde hij nog een periode bij Blagnac FC in een lagere klasse.
# Aviron Bayonnais FC

Aviron Bayonnais Football Club is een Franse voetbalclub uit Bayonne. De club werd opgericht in 1935 als sectie van de oudere omni-sportvereniging Aviron Bayonnais. De thuiswedstrijden worden in het Stade Didier Deschamps gespeeld, dat plaats biedt aan 3.500 toeschouwers. De clubkleuren zijn blauw-wit.

## Bekende (ex-)spelers

* Rémy Amieux
* Mohamed Dennoun
* Didier Deschamps (jeugdspeler)
* Vincent Laban
* Aymeric Laporte (jeugdspeler)
* Stéphane Ruffier

## Externe link

* Officiële website
# Pathologisch liegen

Pathologisch liegen is de onbedwingbare drang om te liegen. Veel mensen vertellen weleens een leugen, bij kinderen is er ook vaak sprake van fantasie. Pas als liegen tot ernstige problemen leidt in de omgang tussen de leugenaar en zijn omgeving is sprake van pathologisch ofwel ziekelijk gedrag.
Pathologisch liegen kan dan een symptoom zijn van verschillende psychische aandoeningen, bijvoorbeeld een gedragsstoornis bij kinderen of jongeren, een onvermogen om de impuls te beheersen of een Cluster-B-persoonlijkheidsstoornis.
In de bovenstaande gevallen is de leugenaar zich er goed van bewust dat hij liegt. Het kan echter ook voorkomen dat iemand zijn onjuiste weergave van de waarheid niet als leugen ziet, maar er werkelijk in gelooft. Dit verschijnsel wordt wel pseudologia phantastica genoemd. Ook kan het zijn dat feiten ingevuld worden om gaten in het geheugen te 'dichten', dan is er sprake van confabulaties.
# Herna Verhagen

Hendrica (Herna) Verhagen (Veghel, 30 juni 1966) is een Nederlandse bestuurder en sinds 2012 de CEO van PostNL. Zij was in 2012 de eerste Nederlandse vrouw die aan het hoofd stond van een aan de AEX genoteerd bedrijf.
In 2014 werd Verhagen door het feministische maandblad Opzij in de Opzij Top 100 uitgeroepen tot de invloedrijkste vrouw van Nederland.
In 2019 werd ze lid van de raad van commissarissen bij ING Bank en in 2022 bij Koninklijke Philips.
In november 2024 maakte Verhagen jaar vertrek bij PostNL bekend. Ze treedt af na de algemene aandeelhoudersvergadering van 15 april 2025 en is dan dertien jaar bestuursvoorzitter van het postbedrijf geweest.
* ↑ SNS REAAL N.V.; Kamer van Koophandel
* ↑ "Alumna Herna Verhagen verkozen tot machtigste vrouw van Nederland", Radboud Universiteit, 20 november 2014. Gearchiveerd op 27 juli 2015. Geraadpleegd op 27 juli 2015.
* ↑ Ron Kosterman, "Het grote succes van PostNL-topvrouw Herna Verhagen", Elsevier, 8 april 2015. Gearchiveerd op 15 juli 2015. Geraadpleegd op 27 juli 2015.
* ↑ Wilco Dekker, "Ambitieuze vrouw durft te vragen", Volkskrant, 21 april 2012. Geraadpleegd op 27 juli 2015.
* ↑ "Herna Verhagen van PostNL machtigste vrouw van Nederland", NOS. Geraadpleegd op 27 juli 2015.
* ↑ Jeroen Molenaar, "Ceo Herna Verhagen van PostNL", Het Financieele Dagblad, 16 februari 2015. Geraadpleegd op 27 juli 2015.
* ↑ ING wil PostNL-topvrouw als commissaris. Commissarissen.nl (12 maart 2019).
* ↑ Topvrouw Verhagen volgend jaar weg bij verlieslatend PostNL, ‘staat los van zwalkend overheidsbeleid’. BNT.nl (4 november 2024). Geraadpleegd op 25 februari 2025.
# Oldeouwer

Oldeouwer (Fries: Alde Ouwer of Aldeouwer) is een dorp in de gemeente De Friese Meren, in de Nederlandse provincie Friesland. Oldehouwer ligt ten zuiden van Joure, net ten noorden van het Tjeukemeer. In het westen lopen de Scharsterrijn en de A6. Samen met Ouwsterhaule en Ouwster-Nijega vormen de dorpen de zogenaamde Ouwster Trijega (Fries: Ouster Trijegeaën) .
In 2023 telde het dorp 80 inwoners. Een echte dorpskern heeft Oldeouwer niet meer.
In de Friesche Dialectgeographie van Hof uit 1933 wordt vermeld dat Oldeouwer een Nedersaksische (Stellingwerfse) enclave was in het Friese taalgebied, alhoewel afnemend door het einde van de vervening.

## Geschiedenis

Het dorp is ontstaan in de Middeleeuwen. De plaatsnaam verwijst naar een oude(re) plaats in de streek de Ouwer. Deze laatste naam verwijst mogelijk naar een oever. Het dorp werd vanaf de 13e eeuw vermeld als Antiqua huer, Oldenoever, Olde Huw, oppa ower en Oudeouwer.
Oldeouwer was een streekdorp. In de 18e eeuw werd de Trijegaasterpolder ingepolderd, wat voor meer gebied en werkgelegenheid zorgde. Door de eeuwen heen heeft Oldeouwer echter ook gebied moeten prijsgeven aan het Tjeukemeer.
De kerk van Oldehouwer had een toren maar werd uiteindelijk afgebroken. Op de plek van de kerk staat een van de klokkenstoelen in Friesland.
In 1840 bestond het dorp uit acht huizen. In het begin van de twintigste eeuw ontstond er langs de Sluisweg een buurtje. Het Gemaal Oldeouwer stamt uit 1926.
Tot de gemeentelijke herindeling van 1 januari 1984 maakte Oldeouwer deel uit van de gemeente Doniawerstal, waarna het onderdeel werd van de gemeente Skarsterlân. Sinds 2014 maakt het deel uit van de gemeente De Friese Meren.
De Gietersen, verveners uit Giethoorn, namen hun Gieterse variant het Stellingwerfs Nedersaksisch mee naar het dorp. Tot minstens de jaren 50 werd dit Gieters in het dorp gesproken.

## Toerisme

Ondanks dat het geen echte kern heeft is het door de ligging aan het Tjeukemeer enigszins toeristisch gericht. Er is surfstrand aanwezig en een camping. Aan de kant van Rohel zit er een bootverhuurbedrijf.

## Ontwikkeling inwonertal

| 1930 | 1973 | 2004 | 2017 | 2018 | 2021 | 2023 |
| 104 | 107 | 80 | 85 | 80 | 80 | 80 |
# Bundesstraße 213

De Bundesstraße 213 is een bundesstraße in de Duitse deelstaat Nedersaksen.
De weg begint aan de Nederlandse grens bij Denekamp en loopt via Nordhorn, Lingen en Cloppenburg naar Delmenhorst. Het vormt daarmee een populaire verbinding tussen Oost-Nederland en Noord-Duitsland.

## Routebeschrijving

De B213 begint bij grensovergang Nordhorn waar zij aansluit op de N342 naar Oldenzaal. De weg vormt de rondweg van de stad Nordhorn waar ze samen loopt met de B403. Vanuit het zuidoosten van Nordhorn loopt de B213 oostwaarts en kruist bij afrit Lingen (Ems) de A31, ze komt door Wietmarschen en komt op de rondweg van Lingen. Tussen het zuidoosten en noordoosten van Lingen loopt de B213 samen met de B70 en sluit bij afrit Lingen-Laxten de B214 aan. Bij afrit Lingen-Damaschke slaat de B213 noordoostwaarts af. De weg loopt verder via Bawinkel, Haselünne waar de B402 kruist, Herzlake, Löningen en langs Lastrup komt men op de rondweg van Cloppenburg waar de B213 samenloopt met de B72. Dan loopt de B213 noordoostwaarts naar afrit Ahlhorn waar zij aansluit op de A29.

### Vervanging

Tussen afrit Ahlhorn A29 en afrit Wildeshausen-Nord A1 is de weg vervangen door de A29 en de A1.

### Voortzetting

Vanaf afrit Wildeshausen-Nord A1 loopt de B213 in noordoostelijke richting door Ganderkesee en sluit bij afrit Delmenhorst-Deichhorst aan op de A28.

## Trivia

Tussen Haselünne en Cloppenburg-Bethen loopt de B213 tezamen met de E233. De weg is voor het overgrote gedeelte uitgevoerd als tweestrooksweg. Het gedeelte tussen Cloppenburg-Stapelfeld en Cloppenburg-Bethen is uitgevoerd als vierstrooksweg met vaste rijbaanscheiding. Dit gedeelte kent een verhoogde maximumsnelheid van 120 km/h.
Na lange politieke discussies is de B213 tussen de afritten Ahlhorn (A29) en Wildeshausen-West (A1) gedegradeerd tot kreisstraße. Daarnaast is dit gedeelte gesloten voor vrachtverkeer: voertuigen die zwaarder zijn dan 7,5 ton moeten sindsdien via de B72 of A29 en verder via de A1 omrijden.
B1 · B3 · B3n · B4 · B5 · B6 · B6n · B27 · B51 · B61 · B64 · B65 · B68 · B69 · B70 · B71 · B72 · B73 · B74 · B74n · B75 · B79 · B80 · B82 · B83 · B188 · B190n · B191 · B195 · B207 · B209 · B210 · B211 · B212 · B213 · B214 · B215 · B216 · B217 · B218 · B238 · B239 · B240 · B241 · B242 · B243 · B243a · B244 · B245a · B247 · B248 · B322 · B401 · B402 · B403 · B404 · B408 · B431 · B433 · B434 · B435 · B436 · B437 · B438 · B439 · B440 · B441 · B442 · B443 · B444 · B445 · B446 · B447 · B461 · B475 · B482 · B490 · B493 · B494 · B495 · B496 · B497 · B524 · B530
# Muurschildering

Een muurschildering is een voorstelling in verf of andere kleurmiddelen op een muur.

## Geschiedenis

De muurschilderingen zijn vaak de duidelijkste resten van prehistorische culturen, aangezien die geen schrift kenden.
De oudste Egyptische muurschilderingen waren in secco. Van de Egyptenaren zijn tevens de eerste plafondschilderingen bekend. De Romeinen ontwikkelden de frescotechniek die eeuwen de standaard zou vormen voor het verluchtigen van wanden. Fresco is een techniek op waterbasis. De dragende pleisterlaag lost op in de regen. Daarom zijn fresco's alleen te vinden op binnenmuren.
Ook graffiti is van oorsprong een begrip uit het Latijn, waarmee de Romeinen cultuuruitingen in de openbare ruimte uitdrukten. Deze evolueerde uit in het steen gekraste pictorale en tekstuele boodschappen.
Na de ontdekking van het lijnperspectief kwam het trompe-l'oeil tot bloei. De Romeinen experimenteerden met het opwekken van illusies door onechte ramen en deuren te schilderen, maar de kunstenaars van de renaissance leerden ook hoe ze diepte konden suggereren waar die ontbrak. De 'witjes' van Jacob de Wit (1695-1754) in het Paleis op de Dam zijn een voorbeeld van de schijnruimte die gewekt kan worden met niets dan tinten grijs.
Tot de opkomst van behang aan het eind van de renaissance waren wandtapijten en wandschilderingen veelgebruikte methoden om binnenruimtes te verfraaien.
Aan het begin van de 20e eeuw ontwikkelde zich in Mexico het muralisme, een tak van schilderkunst in het openbaar die tot felle politieke debatten leidde.
Muurgedichten verschenen vanaf de tweede helft van de 20e eeuw prominent in het straatbeeld, maar zijn mogelijk al zo oud als de weg naar Rome. In Leiden loopt sinds 1992 het project "Gedichten en muren". In Utrecht zijn JanIsDeMan en de Verfdokter actief met muurschilderingen. Een bekende Utrechtse muurschilderingenserie is Geef Utrechtse Meesters een gezicht, gerealiseerd in 2019 door schilderscollectief De Strakke Hand.
In Teheran worden middels muurschilderingen zowel sociale en politieke zaken aan de orde gesteld, maar zijn er ook veel positief getinte kleurrijke en surrealistische fantasietaferelen.

## Bekende muurschilderaars

* Nils Westergard
* Banksy
* ↑ Tussentaalenbeeld.nl: Muurgedichten
# Isabel van den Berg

Isabel van den Berg (Amstelveen, 2 februari 2005) is een Nederlandse atlete. Zij is gespecialiseerd in de sprintafstanden 100 m, 200 m en 4 × 100 m estafette. Op dit laatste atletiekonderdeel maakte zij haar olympisch debuut als lid van de nationale ploeg op de Olympische Spelen in Parijs.

## Biografie

Van den Berg werd in 2024 voor het eerst geselecteerd voor het Nederlandse estafetteteam op de Europese kampioenschappen van 2024 in Rome. Ze kwam daar zelf overigens niet in actie.
Vervolgens maakte Van den Berg deel uit van de estafetteploeg op de Spelen in Parijs, die verder bestond uit Marije van Hunenstijn, Minke Bisschops en Tasa Jiya. Dit viertal slaagde erin om op de 4 × 100 m estafette de finale te bereiken.

## Club

Van den Berg is lid van atletiekvereniging Phanos en wordt gecoacht door Robin van den Berg.

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats | Opmerkingen |
| 100 m | 11,53 s | 28 juni 2024 | Hengelo | + 1,8 m/s |
| 200 m | 23,63 s | 30 juni 2024 | Hengelo | + 1,9 m/s |
| 300 m | 37,89 s | 11 mei 2024 | Lisse | |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats | Opmerkingen |
| 60 m | 7,24 s | 22 februari 2025 | Apeldoorn | |
| 200 m | 23,25 s | 8 februari 2025 | Metz | |

## Palmares
### 60 m

* 2024: 8e NK indoor – 7,51 s
* 2025: 2 NK indoor – 7,24 s

### 100 m

* 2024: 2 Harry Schulting Games in Vught – 11,72 s (+1,3 m/s) (in serie 11,64 s)
* 2024: 5e NK – 11,60 s (+1,2 m/s) (in ½ fin. 11,53 s)
* 2024: 7e FBK Games – 11,72 s (+0,6 m/s)

### 150 m

* 2024: 1 Ter Specke Bokaal in Lisse – 17,60 s (-1,5 m/s)

### 200 m

* 2023: 4e Gouden Spike - 24,74 s (+1,2 m/s)
* 2023: 7e NK - 24,59 s (-2,2 m/s)
* 2024: 5e NK – 23,63 s (+1,9 m/s)
* 2025: 2 NK indoor – 23,50 s

### 300 m

* 2023: 1 Ter Specke Bokaal - 40,80 s
* 2024: 1 Ter Specke Bokaal – 37,89 s

### 4 x 100 m

* 2024: 7e OS - 42,74 s (in serie 42,64 s)

#### Diamond League-resultaten

* 2024: 5e London Grand Prix - 42,50 s
* 2024: 2 Weltklasse Zürich - 43,46 s
* (en) World Athletics-profiel voor Isabel van den Berg
* ↑ Isabel van den Berg op eurosport.nl. Geraadpleegd op 27 augustus 2024.
* ↑ Sporttalenten en zussen Milou en Isabel schitterend op verschillende atletiekonderdelen (18 januari 2020). Geraadpleegd op 8 augustus 2024.
* ↑ Huijts, Elbert, Isabel van den Berg geselecteerd voor EK Atletiek. Radio Aalsmeer (3 juni 2024). Geraadpleegd op 8 augustus 2024.
* ↑ Isabel uit Aalsmeer naar Olympische Spelen. Nieuwe meerbode (16 juli 2024). Geraadpleegd op 8 augustus 2024.
* ↑ Deze Nederlandse sporters zijn zeker van de Olympische Spelen in Parijs. nu.nl (20 september 2023). Geraadpleegd op 8 augustus 2024.
* ↑ Phanos-atleten in actie op diverse wedstrijden. Phanos (21 juli 2024). Geraadpleegd op 8 augustus 2024.
Externe link
* Profiel op de website van de Atletiekunie.nl
# Nawfel Bardad-Daidj

Nawfel Bardad-Daidj (Anderlecht, 9 mei 1989) is een Belgische acteur met Algerijnse roots. Hij is vooral bekend door zijn rol als Adil Bakkal in de soapserie Thuis. Hij speelde ook een van de hoofdrollen in de komediereeks Bergica op digitale televisiezender Acht. Eerder had hij gastrollen in onder andere Crimi Clowns en Zone Stad.

## Filmografie

* Innocent Belgium (2012) - als Hassan
* Bergica (2012)
* Crimi Clowns (2012) - als Kadeir
* Thuis (2013-heden) - als Adil Bakkal
* Zone Stad (2013) - als Aryan Qamari
* Styx (2018) - als Younes
* Rafaël (2018) - als Tunesisch officier op vliegveld
* Patsers (2025) - als Mohammed Ibrahimi