OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Adams-Onísverdrag

Het Adams-Onísverdrag (Engels: Adams-Onís Treaty, Spaans: Tratado de Adams-Onís) was een overeenkomst die in 1819 plaatsvond tussen de Verenigde Staten en Spanje en de grens vastlegde in Noord-Amerika tussen de twee landen. De overeenkomst was het gevolg van spanningen tussen de Verenigde Staten en het steeds zwakker wordende Spanje.

## Geschiedenis

Met de aankoop van Louisiana kochten de Verenigde Staten Louisiana van Frankrijk. Dit leidde tot een conflict met Spanje. In het bijzonder hadden de Verenigde Staten en Spanje duidelijk verschillende ideeën over de omvang van de aankoop. Volgens de Verenigde Staten lag de nieuwe westgrens nu langs de Rio Grande en de Rocky Mountains, volgens Spanje omvatte Louisiana slechts de stad New Orleans en de westelijke oever van de Mississippi, en was ten westen daarvan het gebied Spaans.
Aanvankelijk weigerde Spanje om de grenzen te hertekenen, maar gaf toe aangezien het steeds meer macht verloor over zijn opstandige koloniën. Tijdens een conflict tussen de Verenigde Staten en bandieten nam Andrew Jackson zonder enige waarschuwing Spaanse forten in. Dit toonde aan dat de steeds zwakker wordende Spaanse macht een absoluut minimum bereikte en bracht de Verenigde Staten in een voordelige positie bij verdere onderhandelingen.
De overeenkomst werd gesloten tussen John Quincy Adams, de minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten en Luis de Onís, de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken. Er werd afgesproken dat de Verenigde Staten vijf miljoen dollar betaalde in ruil voor Florida. In het westen gaven de Verenigde Staten hun aanspraken op Texas en andere gebieden onder Spaanse heerschappij op, en werd een wederzijds geaccepteerde grens vastgesteld: langs de Red River, de Arkansas en de tweeënveertigste breedtegraad. De overeenkomst werd gesloten op 22 februari 1819 in Washington D.C. en ging op 22 februari 1821 in. Men zou kunnen stellen dat de gevonden grens voor beide partijen bevredigend was: Spanje behield Texas en er bleef een ruime bufferzone tussen zijn koloniën in Californië en Nieuw-Mexico en de Amerikaanse gebieden, terwijl de Verenigde Staten westwaarts uitgebreid werden tot aan de Grote Oceaan.
Lang heeft Spanje geen plezier gehad van het verdrag, want in september 1821 werd het gedwongen de onafhankelijkheid van Mexico te erkennen zodat de afgesproken grens voortaan de grens tussen de Verenigde Staten en Mexico aangaf.
# Paraphthonia molione

Paraphthonia molione is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Paraphthonia molione werd in 1903 beschreven door Frederick DuCane Godman.
# Palaeochrysophanus

Palaeochrysophanus is een geslacht van vlinders uit de familie van de Lycaenidae.

## Soorten

* Palaeochrysophanus candens (Herrich-Schäffer, 1844)
* Palaeochrysophanus hippothoe (Linnaeus, 1761)
# Nephodia albida

Nephodia albida is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Paul Dognin.
# Leurophasma dolichocercum

Leurophasma dolichocercum is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Aschiphasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Wen-Xuan Bi.
# Arrhinactia

Arrhinactia is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Charles Henry Tyler Townsend.
# De verwoeste stad

De verwoeste stad is een beeld dat Ossip Zadkine maakte naar aanleiding van het bombardement op Rotterdam. Het is op 15 mei 1953 onthuld en staat op het Plein 1940, aan de Leuvehaven, naast het Maritiem Museum in Rotterdam. Het beeld is een Rijksmonument.
Naar verluidt kreeg Zadkine de inspiratie voor het beeld De verwoeste stad toen hij vanuit Parijs onderweg was naar zijn vriend, de arts Hendrik Wiegersma in het Nederlandse Deurne. Toen de trein over het luchtspoor door Rotterdam reed zag hij het weggevaagde centrum van de stad.
Het beeld is van brons en stelt een menselijke figuur voor zonder hart, symbool voor het hart van Rotterdam dat verloren ging door de brand die uitbrak na het bombardement op de Maasbruggen, waar de Nederlandse mariniers de Duitse aanvallers tegen hielden. Rotterdam kreeg het beeld cadeau van de directie van warenhuis De Bijenkorf. Een van de voorwaarden van de schenking was, dat het beeld op die en enkel die plaats zou blijven staan.
Het beeld wil de vernietiging van de stad door de Duitsers in herinnering brengen. Zelf zei de kunstenaar over de sculptuur:
    "Het [beeld] wil het menselijk lijden belichamen dat een stad moest ondergaan die slechts, met Gods genade, wilde leven en bloeien als een woud. Een kreet van afschuw om de onmenselijke wreedheid van dit beulswerk."
Voor de aanleg van een nieuwe metroboog werd de sculptuur in 1975 blijvend 60 meter verplaatst. In 2005 moest het beeld vanwege bouwwerkzaamheden tijdelijk aan de kant. Er werd van de gelegenheid gebruikgemaakt groot onderhoud uit te voeren. Ter plaatse was daarvoor een restauratieatelier opgericht. Op 14 mei 2007 gaf burgemeester Opstelten De verwoeste stad zijn prominente plaats op het Plein 1940 terug. De Duitse president Horst Köhler legde er bij zijn staatsbezoek aan Nederland in oktober 2007 zoals velen voor hem een krans.
In de loop der jaren heeft het beeld van de Rotterdammers een rits van bijnamen gekregen. Naast "De verwoeste stad" kent men het beeld als "Stad zonder Hart", "Zadkini", "Jan Gat", "Jan met de Handjes" en "Jan met de Jatjes".
Sinds 2018 is het gipsen model voor het beeld in bruikleen van het Rijksmuseum

## Trivia

* Er was enige commotie over de herkomst van de sokkel van het beeld van Zadkine in Rotterdam. Volgens een gerucht, bevestigd door dichter Jana Beranova en journalist Jim Postma, waren de donkere labradorgranieten stenen oorspronkelijk bedoeld voor een gigantisch voetstuk voor een Hitler-standbeeld in Berlijn. Deze stenen werden in 1943 gehakt door vier Nederlandse bedrijven, waaronder de Rotterdamse Steenhouwerij.

## Galerij

* Het beeld in de steigers in 2005
* Voor kantoorgebouw Blaak 333 in 2014
* Het beeld op een regenachtige dag in februari 2017
* De verwoeste stad in mei 2019
# Heizei

Keizer Heizei (平城天皇, Heizei-tennō, 774-824), of Heijō-tennō, was de 51e keizer van Japan volgens de traditionele volgorde. Hij regeerde van 806 tot 809.

## Genealogie

Voordat hij keizer werd, was Heizei’s persoonlijke naam (imina) Ate-shinnō (Yasudo).
Heizei was de oudste zoon van keizer Kammu en diens keizerin Fujiwara no Otomuro, die zelf een dochter was van nadaijin Fujiwara Yoshitsugu.
Heizei had drie keizerinnen en kreeg met hen zeven kinderen.

## Leven

Heizei dreigde aanvankelijk zijn titel als kroonprins kwijt te raken toen hij een schandaal veroorzaakte met Fujiwara no Kusuko, de moeder van een van zijn hofdames. Hij behield zijn titel echter, en volgde daarom zijn vader op na diens dood in 806.
De keizerlijke naam van Heizei was afgeleid van de naam van de hoofdstad in Nara; eizei Kyō. Heizei werd ook wel Nara no Mikado, de keizer van Nara, genoemd.
Heizei wees Sakanoue no Tamuramaro (758-811) aan om een militaire expeditie te leiden tegen de Emishi. Tijdens de regeerperiode van Heizei werd Tamuramaro ook benoemd tot commandant van de keizerlijke lijfwacht.
In het vierde jaar van zijn regeerperiode werd Heizei zwaar ziek. Uit angst dat hij deze ziekte niet zou overleven, deed hij troonsafstand ten gunste van zijn jongere broer, keizer Saga. Heizei genas echter. Nadien vertrok hij naar Nara, met het plan deze stad weer tot hoofdstad te maken. Saga zag niks in dit plan en probeerde de macht van zijn broer in te dammen. In 810 ondernam Heizei daarom een opstand tegen Saga, geholpen door Kusuko. Dit mislukte, waarna Kusuko zelfmoord pleegde en Heizei een boeddhistische monnik werd.
Meer dan 10 jaar na zijn troonsafstand stierf Heizei op 51-jarige leeftijd. De periode dat hij als keizer regeerde staat tegenwoordig bekend als de Daidō-periode (806-810).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Emperor Heizei op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof: 平城天皇 (51)
* ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 96-97; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 279-280; Varley, H. Paul. Jinnō Shōtōki, p. 151.
* ↑ Brown, p. 279; Titsingh, p. 96.
* ↑ Varley, p. 151; Brown, p. 279.
* ↑ Brown, p. 279.
* ↑ Brown, pp. 278-279; Varley, p. 272; Titsingh, p. 99.
* ↑ Brown, p. 280.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Zuiderkerk (Assen)

De Zuiderkerk in Assen werd gebouwd in 1924-1925 aan de Zuidersingel ten behoeve van de Gereformeerde Kerk. Sinds 2011 is het gebouw in handen van de Life Assen, tot 2024 bekend als City Life Church Assen.

## Gebouw

De architect was Albert Smallenbroek, die de kerk ontwierp in een eenvoudige zakelijk-expressionistische stijl. De kerk is gebouwd in kruisvorm met vier armen van gelijke lengte (Grieks kruis). De armen hebben elk een zadeldak met een topgevel met kenmerkende, heel smalle, hoogopgaande glas-in-lood vensterstroken in gietijzer. Typerend element is de toren links naast de kruisarm met de ingang. Aan de achterkant van de kerk zijn een kosterswoning en een paar zalen gebouwd.

## Interieur

In drie van de vier armen zijn galerijen aangebracht, waardoor de kerk relatief veel zitplaatsen heeft. In de vierde arm bevindt zich de preekstoel, met daarboven het orgel. De kerkzaal was van origine eenvoudig ingericht met banken en stoelen. Thans is de inrichting aangepast aan de behoeften van een hedendaagse evangelische kerk.

## Orgel

In 1932 werd in de kerk een twee-klaviers pneumatisch kegelladen orgel met vrij pedaal geplaatst van de firma Valckx & Van Kouteren uit Rotterdam. Het orgel werd in 1962 en in 1975 gewijzigd/verbeterd.

## De kwestie Geelkerken

De Zuiderkerk kreeg landelijke bekendheid toen daar in 1926 de landelijke synode van de Gereformeerde Kerken in Nederland vergaderde (de Synode van Assen). Tijdens deze synode speelde zich een kerkelijk conflict af over de vraag of de slang in het paradijs werkelijk heeft gesproken. Dominee J.G. Geelkerken plaatste daar vraagtekens bij, hetgeen uiteindelijk leidde tot zijn schorsing en afzetting. Bij de hierop volgende kerkscheuring ontstonden de "Gereformeerde Kerken in Hersteld Verband", die in 1946 opgingen in de Nederlandse Hervormde Kerk.
# When the Night Comes Down

When the Nights Comes is het laatste studioalbum van de Sutherland Brothers.
Na het album Down to Earth bleek ook de laatste man van Quiver er geen puf meer in te hebben. Deze laatste man, Willie Wilson zou later opduiken bij David Gilmours soloalbum en hij zou ook nog werk doen voor Gilmours versie van Pink Floyd. De afstand Londen (Wilson) en Stoke-on-Trent (brothers) deed de band de das om. De gebroeders Sutherland kregen echter de gelegenheid muziek op te nemen in Los Angeles en gingen daar de geluidsstudio in om met een aantal studiomusici een album vol te spelen. De eerste tracks die ze opnamen verschenen echter nog op de Amerikaanse versie van Down to Earth. Deze zelfde drie tracks verschenen bij de compact discuitgave als bonustracks voor de andere elpeetracks van de originele elpee.

## Musici

* Iain Sutherland – zang, gitaar
* Gavin Sutherland – zang, basgitaar
* Ritchie Zito - gitaar
* Bob Glaub – basgitaar
* Steve Porcaro, William D Smith – toetsinstrumenten
* Mike Baird – drums
* Jim Horn – saxofoons
* Steve Foreman – percussie
* Glen Spreen – mondharmonica op First love.

## Composities

When I say I love you is een nieuwe opname van The pie van hun eerste album.

## Bron

* de compact disc van Evangeline Recorded Works, een sublabel van Sony BMG, eigenaar van CBS.
# Telegrafische code

Een telegrafische code (ook: telegrafische verkorting) kan verwijzen naar verkorte aanduidingen, bestaande uit drie of vier letters, van spoorwegstations in Nederland en België:
* Lijst van spoorwegstations in Nederland
* Lijst van spoorwegstations in België
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Telegrafische code en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lower River

Lower River kan verwijzen naar:
* Lower River (Gambia), een van de vijf divisies van Gambia
* Lower River (Canada), een riviertje op het Canadese eiland Newfoundland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lower River en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kara (regio)

Kara is een van de vijf regio's van Togo. De hoofdstad heet net als de regio Kara. De regio is ongeveer 11.600 vierkante kilometer groot en telde in 2006 ongeveer 830.000 inwoners. De regio Kara werd in 1981 gevormd met delen van de regio's Centrale en Savanes.

## Grenzen

De regio Kara grenst aan de volgende regio's en buurlanden:
* Regio's:
** In het noorden aan Savanes.
** In het zuiden aan Centrale.
* Buurlanden:
** In het oosten aan de departementen Atacora (noorden) en Donga (zuiden) van Benin.
** In het westen aan de regio Northern van Ghana.

## Prefecturen

De regio is verder opgedeeld in zeven prefecturen :
* Assoli
* Bassar
* Bimah
* Dankpen
* Doufelgou
* Kéran
* Kozah

## Flora, fauna en cultuur

* Het land van de Tamberma (fr: Le pays Tamberma), een gebied dat bekend staat om haar architectuur, met traditionele bouwwerken die zijn opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
* De hoogovens van de Bendjeli (fr: hauts-fourneaux de Bendjeli), in het zuidwesten van het Bassar-gebied, ongeveer 75 kilometer van de stad Kara.
* Sarakawa-park, een safaripark gelegen op twintig kilometer ten noord-westen van Kara.
* ↑ statoids.com - Regions of Togo. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
* ↑ stat-togo.org - REPARTITION DE LA POPULATION ESTIMEE(2000-2006) ET DE LA SUPERFICIE PAR PREFECTURE
Centrale · Kara · Maritime · Plateaux · Savanes
# Maud Vanhauwaert

Maud Vanhauwaert (Veurne, 15 januari 1984) is een Belgisch schrijver, dichter en performer. Vanhauwaert publiceerde verschillende poëziebundels, publicaties en een roman. Daarnaast maakte ze diverse theatervoorstellingen, waaronder 'Het is de moeite' en 'Mijn punt is eigenlijk', en poëzie-installaties, met veel aandacht voor vorm.

## Biografie

Maud Vanhauwaert was leerling van het college van Veurne en volgde de opleidingen Woordkunst en Taal- en Letterkunde. Ze studeerde af aan de Universiteit Antwerpen in Taal- en Letterkunde met een master Meertalige Professionele Communicatie. Daarnaast behaalde ze ook een masterdiploma Woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen.
In 2012 eindigde Vanhauwaert als finalist van het Wereldkampioenschap Poetry slam en in 2014 zat ze in de finale van het Leids Cabaret Festival. In 2013 won ze het Groot Dictee der Nederlandse Taal bij de prominenten. In het tv-programma Iedereen beroemd sloot ze een tijdlang wekelijks het programma af met een gedicht. In 2018 en 2019 was ze stadsdichteres van Antwerpen. Op 1 september 2018 werd ze de eerste vrouwelijke ereburger van haar geboortestad Veurne. In academiejaar 2023–2024 was ze de huisdichter van de KU Leuven.
Vanhauwaert geeft zelf les aan de opleiding Woordkunst in het Koninklijk Conservatorium Antwerpen en aan de Universiteit Antwerpen. Door de Orde van de Prince werd ze in 2024 uitgeroepen tot beste Woordkunstenaar van het Nederlandse taalgebied. Twee keer per week schrijft ze een cursiefje voor de voorpagina van de krant De Morgen en als 'artistiek eileider' van de Paddegragt organiseert ze in Antwerpen culturele evenementen.

## Prijzen

* Voor haar PUBLICATIES
** Voor Ik ben mogelijk : Vrouw Debuut Prijs (2011)
** Voor Wij zijn evenwijdig_: Herman de Coninckprijs - Publieksprijs (2015) en Hugues C. Pernath-prijs (2025)
** Voor Het stad in mij: Jan Campert-prijs (2020)
** Voor Tosca
*** Hebban Debuutprijs (2024)
*** Henry van de Velde Award voor Grafische Vormgeving (2024)
*** Best Verzorgde Boeken 2023
*** Shortlist Libris Literatuurprijs (2024)
* Voor haar PERFORMANCES
** Winnaar Frappant TXT wedstrijd (2012)
** Finalist Wereldkampioenschap Poetry Slam Parijs (2012)
** Finalist Leids Cabaret Festival (2014)
** Prijs van de Prince - Beste Woordkunstenaar Nederlandse Taalgebied (2024)
# Tivoli (poppodium)

Tivoli was een poppodium in de Nederlandse stad Utrecht. Het is in 2014 opgegaan in TivoliVredenburg in het kader van een fusie met Muziekcentrum Vredenburg en daarbij verhuisd naar een nieuw pand in het stationsgebied. De locatie Tivoli De Helling is daarbij verzelfstandigd. "TivoliVredenburg" is in 2014 geopend en heeft 5 zalen met bij elkaar een capaciteit van ongeveer 5500 man. "Tivoli de Helling" heeft een capaciteit van 425 man. "Tivoli Oudegracht" sloot in 2014 en was gevestigd in Oudegracht 245. De zaal had een capaciteit voor 1000 personen. Tivoli trok jaarlijks tussen de 250.000 en 300.000 bezoekers en behoorde daarmee tot de grotere poppodia van het Nederlandse clubcircuit.

## Geschiedenis

In 1979 kraakte het Komitee Tivoli Tijdelijk het toenmalige concertgebouw Tivoli aan het Lepelenburg. Dit concertgebouw zou worden afgebroken en opgaan in Muziekcentrum Vredenburg. De toenmalige punkbeweging hoopte dat het houten gebouw een tijdelijk onderkomen voor alternatieve popmuziek zou worden in afwachting van een definitief onderkomen. Het gebouw brandde datzelfde jaar nog af. Volgens een getuige leverde de brand zoveel hitte op dat auto's op zo'n 300 meter afstand opbollende lak vertoonden.
Nadat het houten gebouw afbrandde, heeft het Komitee Tivoli Tijdelijk in 1981 het NV-huis, een voormalig vakbondsgebouw aan de Oudegracht gekraakt. Dit gebouw, waarin zich nog belangrijke delen van het middeleeuwse Regulierenklooster bevinden, is een rijksmonument. De kraak leidde tot rellen met de Mobiele Eenheid, maar die trok zich uiteindelijk terug. Er werden daarna er regelmatig concerten gegeven. Uiteindelijk besloot de gemeente de concertzaal te verbouwen en subsidiëren. De programmering wijzigde toen van overwegend plaatselijke en landelijke punkbandjes naar bekendere nationale en internationale popartiesten. Tivoli Tijdelijk werd Tivoli en ontwikkelde zich onder die naam tot een professioneel poppodium.

### De Helling

De locatie op de Helling was het gebouw van de voortzetting van De Vloer. Toen die rond 2003 failliet ging, heeft Tivoli het gebouw overgenomen en heeft men ook zodoende de naam van de venue veranderd naar de Helling. Er worden kleinere evenementen georganiseerd, waaronder muziek en dans.
# Disepholcia caerulea

Disepholcia caerulea is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Arthur Gardiner Butler.
# De Marshoek

De Marshoek is een buurtschap behorend tot de gemeente Dalfsen, in de provincie Overijssel. De buurtschap ligt tussen Zwolle en Dalfsen.
De Marshoek had van 1903 tot 1928 een stopplaats aan de spoorlijn Zwolle - Stadskanaal. De naam was Marshoek-Emmen
Hoofdplaats: Dalfsen Dorpen: Ankum · Hoonhorst · Lemelerveld · Nieuwleusen · Oudleusen Buurtschappen: Broekhuizen · Dalfserveld · Dalmsholte (deels) · De Marshoek · De Meele · Den Hulst · Emmen · Engeland · Gerner · Hessum · Holt · Lenthe · Mataram · Millingen · Ooster-Dalfsen · Oudleusenerveld · Rechteren · Rosengaarde · Ruitenveen · Slennebroek · Strenkhaar · Vennenberg · Welsum Voormalige gemeenten: Nieuwleusen Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
# Holt (Overijssel)

Holt is een buurtschap behorend tot de gemeente Dalfsen, in de provincie Overijssel. De buurtschap ligt in het buitengebied van Oudleusen, tussen de provinciale weg N340 (de Hessenweg) en de Overijsselse Vecht.
Hoofdplaats: Dalfsen Dorpen: Ankum · Hoonhorst · Lemelerveld · Nieuwleusen · Oudleusen Buurtschappen: Broekhuizen · Dalfserveld · Dalmsholte (deels) · De Marshoek · De Meele · Den Hulst · Emmen · Engeland · Gerner · Hessum · Holt · Lenthe · Mataram · Millingen · Ooster-Dalfsen · Oudleusenerveld · Rechteren · Rosengaarde · Ruitenveen · Slennebroek · Strenkhaar · Vennenberg · Welsum Voormalige gemeenten: Nieuwleusen Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
# Grand Prix Formule 1 van Monaco 1960

De Grand Prix Formule 1 van Monaco 1960 werd gehouden op 29 mei in Monte Carlo op het circuit van Monaco. Het was de tweede race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 28 | Stirling Moss | Lotus-Climax | 100 | 2:53:45.5 | 1 | 8 |
| 2 | 10 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 100 | + 52.1 | 11 | 6$^S$ |
| 3 | 36 | Phil Hill | Ferrari | 100 | + 1:01.9 | 10 | 4 |
| 4 | 18 | Tony Brooks | Cooper-Climax | 99 | + 1 Ronde | 3 | 3 |
| 5 | 2 | Jo Bonnier | BRM | 83 | + 17 Rondes | 5 | 2 |
| 6 | 34 | Richie Ginther | Ferrari | 70 | + 30 Rondes | 9 | 1 |
| 7 | 6 | Graham Hill | BRM | 66 | Spin | 6 | |
| 8 | 38 | Wolfgang von Trips | Ferrari | 61 | Koppeling | 8 | |
| 9 | 22 | Innes Ireland | Lotus-Climax | 56 | + 44 Rondes | 7 | |
| NF | 4 | Dan Gurney | BRM | 44 | Ophanging | 14 | |
| DQ | 8 | Jack Brabham | Cooper-Climax | 40 | Gediskwalificeerd | 2 | |
| NF | 14 | Roy Salvadori | Cooper-Climax | 29 | Oververhitting | 12 | |
| NF | 24 | Alan Stacey | Lotus-Climax | 23 | Chassis | 13 | |
| NF | 16 | Chris Bristow | Cooper-Climax | 17 | Versnellingsbak | 4 | |
| NF | 26 | John Surtees | Lotus-Climax | 17 | Transmissie | 15 | |
| NF | 44 | Maurice Trintignant | Cooper-Maserati | 4 | Versnellingsbak | 16 | |
| NQ | 12 | Bruce Halford | Cooper-Climax | | | | |
| NQ | 32 | Cliff Allison | Ferrari | | | | |
| NQ | 20 | Brian Naylor | JBW-Maserati | | | | |
| NQ | 40 | Masten Gregory | Cooper-Maserati | | | | |
| NQ | 46 | Chuck Daigh | Scarab | | | | |
| NQ | 30 | Giorgio Scarlatti | Cooper-Castellotti | | | | |
| NQ | 48 | Lance Reventlow | Scarab | | | | |
| NQ | 42 | Ian Burgess | Cooper-Maserati | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Stirling Moss | Lotus-Climax | 1:36.3 |
| Snelste ronde | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 1:36.2 |
1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1948 · 1950 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025