OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jef Vermeiren

Jef Vermeiren (20 december 2000) is een Belgische atleet, die gespecialiseerd is in het hoogspringen.

## Biografie

Vermeiren werd in 2024 Belgisch indoorkampioen hoogspringen
Vermeiren is aangesloten bij Atletiekclub Lichtaart, een deel van Atletiekclub Herentals.

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hoogspringen | 2,24 m | 1 mei 2023 | Herentals |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hoogspringen | 2,27 m | 28 december 2022 | Oostende |

## Palmares
### hoogspringen

* 2019: 3 BK AC – 2,11 m
* 2020: 3 BK AC – 2,09 m
* 2022: 2 BK AC – 2,13 m
* 2023: 3 BK indoor AC – 2,10 m
* 2024: 1 BK indoor AC – 2,10 m
* 2025: 2 BK indoor AC – 2,05 m
* Profiel van Jef Vermeiren op de website van World Athletics
* Profiel van Jef Vermeiren op de website van de EAA
# Jos Gamuela Ngamunguela

Jos Gamuela Ngamunguela, (14 oktober 1998) is een Belgisch atleet, die gespecialiseerd is in het hoogspringen.

## Biografie

Gamuela Ngamunguela won in 2024 een zilveren medaille in het hoogspringen tijdens de Belgische indoorkampioenschappen in Louvain-la-Neuve.
Hij is lid van de Royal Excelsior Sports Club (RESC) in Brussel.

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hoogspringen | 2,11 m | 1 mei 2023 | Oordegem |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hoogspringen | 2,10 m | 27 januari 2024 | Louvain-la-Neuve |

## Palmares
### hoogspringen

* 2024: 2 BK indoor AC – 2,07 m
* 2025: 3 BK indoor AC – 2,00 m
* ↑ Championnats de Belgique indoor TC : 4 médailles, RESC, 18 februari 2024, geraadpleegd op 27 februari 2024
* Profiel van Jos Gamuela Ngamunguela op de website van de WA
* Profiel van Jos Gamuela Ngamunguela op de website van de EAA
# Chung Mon

Chung Mon (Po On, 7 september 1918 – Amsterdam, 3 maart 1975) was een Nederlandse zakenman en misdadiger van Chinese afkomst. Hij maakte deel uit van de triade 14K en leidde in de jaren 60 en 70 vanuit Amsterdam de Chinese heroïnehandel.

## Biografie

Chung (pinyin: Zhong) was een Hakka die in 1918 werd geboren in het Chinese Po On, een arrondissement dat het huidige Shenzhen en Hongkong omvat. Op 18-jarige leeftijd ging hij als kok aan de slag op een vrachtschip dat naar Rotterdam voer. Chung maakte in Nederland deel uit van de Chinese gemeenschap en zou de Duitse bezetting mogelijk hebben overleefd door als informant samen te werken met de Gestapo. Om de Nederlandse identiteit te verkrijgen, trouwde hij met de Nederlandse Ann Hess, met wie hij een dochter kreeg. Na de Tweede Wereldoorlog groeide Chung door het uitbaten van een restaurant, casino en reisagentschap in Amsterdam uit tot een succesvol zakenman. Daarnaast kwam hij ook aan het hoofd te staan van de triade 14K, een misdaadorganisatie uit Hongkong die zijn lucratieve drugshandel naar Europa wilde uitbreiden. Chung, die regelmatig geld schonk aan goede doelen, bekendstond als een gerespecteerd zakenman en door zowel de Nederlandse als Taiwanese overheid gedecoreerd werd, controleerde vanuit Amsterdam, meer specifiek de Zeedijk, de Chinese handel in heroïne. Het leverde hem bijnamen op als de "Godfather van Amsterdam/Europa", "Mister Big", de "Eenhoorn van 14K" en "Fokkie Lang" (Chinees voor "van niemand bang"). Chung werd zo succesvol dat hij zijn imperium in 1973 uitbreidde naar de Verenigde Staten en in het vizier kwam van de Drug Enforcement Administration (DEA). In Nederland genoot hij bescherming van Gerard Toorenaar, chef van de Centrale Recherche in Amsterdam, die hij in ruil belangrijke informatie over andere drugsdealers bezorgde.
Door zijn succes als heroïnedealer kreeg hij ook concurrentie te verduren van rivaliserende triades. Zo vestigde de triade Wo Shing Wo zich in Rotterdam en probeerde Wo Lee Kwan, in navolging van Chungs gokhuis Wah Kiauw, in Amsterdam ook een restaurant/casino op te richten als dekmantel voor drugshandel. De strijd tussen de verschillende triades zorgde begin jaren 70 in Nederland regelmatig voor schietpartijen en dodelijke slachtoffers. Als reactie dreigde Chung de invoer van heroïne uit Hongkong voortaan niet meer te delen met Wo Lee Kwan. Op 3 maart 1975 werd Chung, toen hij bij zijn gokhuis Si Hoi in Amsterdam arriveerde, doodgeschoten door drie onbekende Chinese mannen, die vanuit Hongkong waren overgevlogen en na de moord meteen terug naar hun thuisland vertrokken. Chung werd opgevolgd door Chan Yuen Muk, die precies een jaar na zijn dood, op 3 maart 1976, werd vermoord.
# Stephen Burton

Stephen Burton (Ipswich, 2 december 1987) is een darter uit Engeland die uitkomt voor de Professional Darts Corporation (PDC).

## Carrière

Burton veroverde een Tour Card in 2017, en wist zich dat jaar ook voor de eerste keer te kwalificeren voor een PDC European Tour. Tijdens de eerste ronde van het German Darts Championship werd hij uitgeschakeld door Kevin Painter met 6-5.
Tijdens de Players Championship Finals 2018 wist hij de laatste 16 te bereiken, door achtereenvolgens Jermaine Wattimena en Darren Webster te verslaan. Burton werd uitgeschakeld door Michael van Gerwen met 10-4.
Via de PDPA-Qualifier wist Burton zich te kwalificeren voor het PDC World Darts Championship 2019. Hij werd echter uitgeschakeld in de eerste ronde met 3-0 door Ryan Searle.
Nadat hij zijn Tour Card verloor in 2019, wist hij de tweede en de achtste Challenge Tour van dat jaar te winnen.
Op 15 januari 2023 wist hij zijn Tour Card te heroveren op de Q-School.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### PDC

* 2019: Laatste 96 (verloren van Ryan Searle met 0-3)
* 2025: Laatste 96 (verloren van Alexander Merkx met 0-3)
* ↑ Stephen Burton - Mastercaller.
* ↑ (en)
# Buochs

Buochs is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Nidwalden. Buochs telt 5323 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Beckenried · Buochs · Dallenwil · Emmetten · Ennetbürgen · Ennetmoos · Hergiswil · Oberdorf · Stans · Stansstad · Wolfenschiessen
* Gemeinsame Normdatei: 4446294-3
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 000748
* MusicBrainz: eb5e2cab-549e-47ce-b510-b8dd01f5f88e
* Virtual International Authority File: 241851254
* WorldCat: E39PBJjd8Ghph7db3v94hctdwC
# Solitaire boom

Met een solitaire boom of vrijstaande boom bedoelt men een (exemplaar van een) boom die in een open omgeving staat waar geen andere bomen in de nabije omgeving staan. Voor veel boomsoorten geldt dat wanneer zij solitair (op)groeien, zij een brede kroon ontwikkelen. In cultuurlandschappen zijn solitaire bomen vaak aangeplant vanwege allerlei functies, zoals bijvoorbeeld esthetische doeleinden, het gebruik als schaduwboom, grensboom of het markeren van een historische plek. Dikwijls worden solitaire bomen dan ook als puntvormig landschapselement onderscheiden.

## Fotogalerij

* De plataan aan de Schimmelpenninckstraat in Amersfoort
* Een oude solitaire zomereik in Duitsland
* Wintersilhouette van een solitaire beuk
# Collo

Een collo (mv. colli) of colli (mv. colli's) is de individuele verpakkingseenheid waaruit een lading bestaat.
De term wordt veelal gebruikt voor het in het winkelschap plaatsen van goederen, meestal kruidenierswaren in een supermarkt.
# Ammoniakschotelkorst

Ammoniakschotelkorst (Lecanora barkmaniana) is een korstmossoort uit de familie Lecanoraceae. Het bestaat uit een mutualistische symbiose van de schimmel Lecanora barkmaniana en een groenwier van het geslacht Trebouxia. Het is een vrij algemene soort die voorkomt op de bast van laanbomen, vooral zomereik, es, populier, iep, wilg en linde. De soort was tot de jaren 1980 onbekend en heeft zich na vestiging in Nederland sterk uitgebreid.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmkerken

Ammoniakschotelkorst is een wit, korstvormig korstmos. Het thallus is dun, bobbelig, met een gladde rand, witgrijs met in het midden gelige tot groengrijze, ronde tot samenvloeiende soralen.
Hij heeft de volgende kenmerkende kleurreacties: C-, KC +/- (geel), K+ (geel), P+/- (geel).

### Microscopische kenmerken

De ascosporen zijn 7–10 × 3–4 µm.

### Gelijkende taxa

De soort wordt soms verward met miskende schotelkorst (Lecanora compallens), die groene soralen heeft, of bleekgroene schotelkorst (Lecanora expallens), die een voorkeur heeft voor beschaduwde schors als groeiplaats.

## Ecologie

Ammoniakschotelkorst is een ammoniakverdragende en thermofiele soort die groeit op eutrofe of geëutrofieerde ruwe schors van bomen op lichte standplaatsen, vooral langs wegen.

### Syntaxonomie

In de systematiek van de mossen- en korstmossengemeenschappen is ammoniakschotelkorst een soort zonder diagnostische betekenis binnen de klasse van haarmutsen en vingermossen.

## Verspreiding

De soort komt algemeen voor in heel Nederland, iets minder langs de kust.
# Hans Hogendoorn

Hans Hogendoorn (Amsterdam, 20 juli 1947) is een Nederlands voice-over. Hij was jarenlang te horen als stationvoice van NPO Radio 1 en was de stem van Met het Oog op Morgen, sinds de start op 4 januari 1976.

## Biografie

Hogendoorn volgde medio jaren zestig een opleiding tot radio-officier/marconist bij Radio Holland. Daarnaast gaat hij werken bij Radio Lucas, de ziekenomroep van het toenmalige Lucas Ziekenhuis in Amsterdam, een kweekvijver voor radiotalent.
Hogendoorn werd daar in 1971 ontdekt door Willem van Kooten. Hij werkte bij Radio Noordzee Internationaal onder het pseudoniem Hans ten Hooge eerst als nieuwslezer, later ook als radiopresentator van de programma's Driemaster en de "Hans Ten Hooge Show" op zondagmorgen. Hij neemt vele jingles en tunes op die hij vaak zelf ook inspreekt. Hij vertrekt al in het voorjaar van 1974, wanneer duidelijk is dat de zeezenders zullen verdwijnen. Het ANP neemt hem aan als nieuwslezer. Voor de NOS spreekt hij enkele jingles in, zoals voor de Nationale Hitparade, Langs de Lijn, het Radio 1-Journaal.
Vanaf het begin van het NOS-programma Met het Oog op Morgen op 5 januari 1976 spreekt hij de opening van dat programma, "Buiten is het tien graden, binnen zit Koos Postema". Bij de opening van het Oog van zaterdag 10 april 2021 ontbrak hij. De reden was zijn feestje op die dag: het was precies vijftig jaar geleden dat hij voor het eerst, bij radio Noordzee, op de radio te horen was.
Hij regisseert en produceert het programma ook. Sinds 1994 werkt hij voor Radio Nederland Wereldomroep. Hier is hij verantwoordelijk voor de gehele vormgeving (jingles/tunes) van de zender. Verder werkt hij mee aan filmtrailers en presentaties. Op de radio doet hij vooral korte aankondigingen met zijn sonore basstem.
Op 20 juli 2007 ging Hogendoorn met pensioen bij Radio Nederland Wereldomroep en vanaf 12 augustus 2007 presenteert hij weer een wekelijks radioprogramma op KX Radio, waar hij, net zoals in het begin van zijn carrière op de zeezenders begin jaren 70, een écht radioprogramma maakt.
Hogendoorn heeft ook enkele jingles ingesproken voor Ampies Broadcasting Corporation Suriname.
Sinds januari 2016 leent hij zijn stem aan het radioprogramma De Late Avond, dat door 13 lokale omroepen tegelijkertijd wordt uitgezonden. En hij heeft de openingsjingle van dansprogramma The X Vibe ingesproken, waarin gewaarschuwd wordt voor 'expliciete content'.
Sinds oktober 2017 presenteert Hogendoorn wekelijks het programma Zegellak dat te horen is op Ice Radio.
Sinds februari 2024 is hij niet meer te horen als stem van Met Het Oog Op Morgen. Hanneke de Jonge heeft zijn plek overgenomen.

## Eerbetoon

* Op 16 juni 2022 werd hem de Ere-Zilveren Reissmicrofoon uitgereikt: "De stem der stemmen markeert een tijdperk in de levende Nederlandse radiogeschiedenis."
* In december 2022 werd een gezandstraalde afbeelding van Hogendoorn in glas opgenomen in de Wall of Fame in een glaswand van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid te Hilversum.
# Ferdinand Heine

Ferdinand Heine senior (Halberstadt, 9 maart 1809 - Halberstadt in Duitsland, 28 maart 1894) was een Duits ornitholoog en jurist.
Ferdinand was de zoon van een vermogend jurist die landgoederen bezat. Ferdinand studeerde net als zijn vader en broers rechtsgeleerdheid. Tot in de jaren 1860 bracht Ferdinand een grote vogelkundige collectie bijeen. Jean Cabanis schreef over de verzameling in de vier delen van Museum Heineanum (1850-1863). De verzameling bestond uit 11500 zoölogische specimens (balgen, eieren, vogelnesten, skeletten en bovendien balgen van kleine zoogdieren). In 1890 verscheen een bondige, maar volledige catalogus, Nomenclator Musei Heineani Ornithologici, waarin een opsomming gegeven wordt van 12000 exemplaren en 5187 vogelsoorten uit de collectie. De catalogus werd door Heine geschreven en door Jean Cabanis geredigeerd, en uitgegeven door Anton Reichenow en de zoon van Ferdinand, Ferdinand Heine junior.
Op de IOC World Bird List staan "Cabanis & Heine" vermeld als auteur van 44 geslachten, 21 soorten en 62 ondersoorten zoals bijvoorbeeld de rosse spoorkoekoek (Centropus unirufus). In totaal is Heine auteur van 41 genera, 22 soorten, en 62 ondersoorten.
De verzameling vormt de basis voor het latere ornithologische museum Museum Heineanum in Halberstadt.
* ↑ Museum Heineanum. Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt (4 volumes, 1850–63)]
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker, and P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v 15.1). https://www.worldbirdnames.org

## Externe links

* Gemeinsame Normdatei: 117513059
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0049 4806
* SNAC: w66r4pbj
* Virtual International Authority File: 22920907
* WorldCat: E39PBJhH63J9dMVjhXYdHm4THC
# Scopula sagittilinea

Scopula sagittilinea is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Warren.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Zijldijk

Zijldijk (Gronings: Zieldiek) is een dorp in de gemeente Eemsdelta in de Nederlandse provincie Groningen. Het dorp telde op 1 januari 2023 165 inwoners.
Tot 1990 behoorde Zijldijk tot de zelfstandige gemeente 't Zandt, die toen opging in de gemeente Loppersum. De plaatsnaam verwijst naar de verdwenen uitwateringssluis (zijl) van de nu verzande rivier de Fivel.
Het dorp, in het noorden van de voormalige gemeente Loppersum, is als lintdorp gebouwd op en rond een dijk van de Fivelboezem. Het heeft daardoor een wat ander karakter dan de andere, jongere plaatsen in de omgeving. Het vormt een tweelingdorp met Oosternieland, dat is gelegen in de gemeente Het Hogeland. Doordat de dorpen aan elkaar liggen zijn de twee gemeenschappen onlosmakelijk verbonden, met name in het verenigingsleven. Maar sinds de aanleg van de N46 (Eemshavenweg), is er een scheiding. Toch bevinden de meest essentiële voorzieningen voor de bewoners van Zijldijk zich nog steeds aan de andere kant van de weg in Oosternieland, al heeft Zijldijk wel een dorpshuis en kleinere voorzieningen.
In het dorp staan een voormalige openbare lagere school uit 1868 met een dakruiter (in 1952 verhuisd naar de overzijde van de weg, kreeg de naam 'Fivelstroom', gesloten in 1997), die sinds 1956 dienstdoet als dorpshuis 'Fivelhoes', een eenvoudige gereformeerde zaalkerk uit 1886 (in 2009 verbouwd tot vakantiehuis), en de doopsgezinde vermaning uit 1772, die nog steeds als kerk in gebruik is. Voor de doopsgezinde kerk staat de oude kosterij. In 1913 werd ook een gereformeerde school met de Bijbel gebouwd aan de Fivelweg, maar deze werd na de sluiting in 1983 gesloopt.
Tot Zijldijk behoort ook de buurtschap Honderd.
* Doopsgezinde vermaning uit 1772
* Voormalige gereformeerde 'witte kerkje' uit 1886
* Voormalige lagere school uit 1868, in 1956 verbouwd tot dorpshuis 'Fivelhoes' en vervolgens nog sterk uitgebreid
# Epicosymbia spectrum

Epicosymbia spectrum is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Reina Prinsen Geerligsprijs

De Reina Prinsen Geerligsprijs was een jaarlijks toe te kennen literaire prijs. De prijs werd ingesteld in 1946 door de ouders van de in de Tweede Wereldoorlog omgekomen schrijfster Reina Prinsen Geerligs (1922-1943), om de herinnering aan haar levend te houden met de spaarsom die zij aanvankelijk voor haar studiegeld hadden bestemd. De prijs werd uitgereikt aan jonge letterkundigen van 20-25 jaar oud. De prijs is onder anderen uitgereikt aan Harry Mulisch, Gerard Reve, J. Bernlef, Remco Campert en Leon de Winter. In 1979 is hij voor de laatste maal toegekend.
Gelauwerden voor deze prijs:
* 1979 - Leon de Winter voor De (ver)wording van de jongere Dürer
* 1978 - niet uitgeschreven
* 1977 - niet toegekend
* 1976 - Jotie T'Hooft voor Junkieverdriet
* 1976 - Oek de Jong voor De handen van Moeskops
* 1975 - niet toegekend
* 1974 - niet toegekend
* 1973 - Frans Kusters voor Jouw goedheid
* 1972 - Willem Jan Otten voor Een zwaluw vol zaagsel
* 1971 - niet toegekend
* 1970 - Arie van den Berg voor Mijn broertje kende nog geen kroos
* 1969 - niet toegekend
* 1968 - Hans Vlek voor Een warm hemd voor de Winter
* 1967 - Eddy van Vliet voor Duel
* 1966 - niet uitgeschreven
* 1965 - Henk van Kerkwijk voor Geweer met terugslag
* 1964 - Kees Holierhoek voor Slow -quick -quick -slow
* 1963 - niet toegekend
* 1962 - Steven Membrecht voor Het einde komt vanzelf
* 1961 - Peter van Gestel voor Drempelvrees (Vier verhalen)
* 1960 - A.P. van Hoek voor Duitsland nu
* 1959 - J. Bernlef voor Kokkels
* 1958 - niet toegekend
* 1957 - niet toegekend
* 1956 - Winny Pendèl voor Ik ga weg tot ziens
* 1955 - W.G. Klooster voor Zonder het genadige einde
* 1954 - Henk Romijn Meijer voor Consternatie
* 1953 - Remco Campert voor Berchtesgaden
* 1953 - Ellen Warmond voor Proeftuin
* 1952 - Kees Stempels voor De glazen bol
* 1951 - Harry Mulisch voor archibald strohalm
* 1950 - Jan Blokker voor Séjour
* 1949 - Willem Wittkampf voor Het kanon
* 1948 - Mies Bouhuys voor Ariadne op Naxos
* 1947 - Gerard Kornelis van het Reve voor De avonden
Naast de Reina Prinsen Geerligsprijs voor Nederlandse literatuur is de prijs ook zeven keer uitgereikt aan schrijvers van Zuid-Afrikaanse literatuur:
* 1976 – Antjie Krog
* 1971 – Fanie Olivier
* 1968 - Breyten Breytenbach voor Die huis van die dowe
* 1965 - André Brink voor Lobola vir die lewe & Die ambassadeur
* 1962 - Abraham H. de Vries voor Hoog teen die heuningkrans & Verlore Erwe & Vetkers en neonlig
* 1956 - Peter Blum voor Steenbok tot Poolsee
* 1953 - Ina Rousseau
# Scopula gazellaria

Scopula gazellaria is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Wallengren.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Gunnar de Frumerie

Per Gunnar Fredrik de Frumerie, (Nacka, 20 juli 1908 – Täby, 9 september 1987) was een Zweeds componist en pianist.

## Biografie

De Frumerie groeide op in een wijk in Nacka, in de buurt van Stockholm. Hij studeerde van 1923 tot 1928 bij Kungliga Musikhögskolan in Stockholm piano bij Lennart Lundberg en compositie bij Ernst Ellberg. Hij kreeg in 1929 het Jenny Lind-stipendium en kon daarom op studiereis door Europa. Hij studeerde in Wenen piano bij Emil von Sauer en compositie bij Erwin Stein. In Parijs studeerde hij piano bij Alfred Cortot en compositie bij Leonid Sabanejev.
Als componist is de Frumerie vooral bekend om zijn vele romances. Vele daarvan zijn gebaseerd op de gedichten van Pär Lagerkvist, zoals Hjärtats sånger (1942). Daarnaast schreef hij ook solowerken voor de piano, kamermuziek, soloconcerten en orkestconcerten. Zijn meest bekende werk is Pastoral svit (1933) voor de fluit en piano, die later verscheen in een versie voor fluit, strijkorkest en harp. Hij heeft ook de opera Singoalla (1940) gecomponeerd, die verder bouwt op de gelijknamige roman van Viktor Rydberg.
Qua stijl wordt de Frumerie beschouwd als een van de Zweedse neoclassicistische componisten, samen met onder andere Lars-Erik Larsson en Dag Wirén. Zijn muziek heeft echter ook sterk romantische kenmerken. Hij componeerde soms in barokvormen, zoals de chaconne, de gavotte en de sarabande.
Frumerie was van 1945 tot 1974 pianoleraar aan Musikhögskolan in Stockholm. Hij werd lid van de Koninklijke Zweedse Muziekacademie in 1943, kreeg de titel van professor (desondanks dat hij niet les gaf aan een universiteit) in 1962 en ontving de onderscheiding Litteris et Artibus in 1978.

### Familie

Frumerie was de zoon van de architect Gustaf de Frumerie en de pianiste Maria Helleday. Zijn zus Carin (1911–1974) was cellist. Gunnar de Frumerie trouwde in 1949 met de pianiste Judith Malmquist (1910-1999), die ook les gaf aan Musikhögskolan. Ze hadden geen kinderen. Het graf van het echtpaar is in Täby te bezichtigen.

## Onderscheidingen en prijzen

* 1929 - Jenny Lind-stipendium
* 1943 - Lid Kungliga Musikaliska Akademien (Koninklijke Zweedse Muziekacademie)
* 1951 - Stipendium van Musikföreningen i Stockholm
* 1962 - Professortitel
* 1976 - Atterbergprijs
* 1978 - Litteris et Artibus
* 1985 - Christ Johnson-prijs
# La luna

La luna is een Amerikaans-Italiaanse dramafilm uit 1979 onder regie van Bernardo Bertolucci. Actrice Jill Clayburgh werd voor haar hoofdrol in 1980 genomineerd voor een Golden Globe.

## Verhaal

De operazangeres Caterina Silveri vertrekt met haar tienerzoon naar Italië na de dood van haar man. De jongen komt op het slechte pad terecht. Hij raakt verslaafd aan drugs en wordt bovendien misbruikt door de exploitant van een ijssalon. Tijdens zijn ontwenning keert hij terug naar zijn moeder. Zij is geschokt en verleidt hem om zo de pijn te verzachten.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Jill Clayburgh | Caterina Silveri |
| Matthew Barry | Joe Silveri |
| Veronica Lazar | Marina |
| Fred Gwynne | Douglas Winter |
| Elisabetta Campeti | Arianna |
| Peter Eyre | Edward |
| Mustapha Barat | Mustafa |
| Rodolfo Lodi | Maestro Giancarlo Calo |
# Nationale toeristenweg

Een nationale toeristenweg (Noors: nasjonal turistvei (Bokmål) of nasjonal turistveg (Nynorsk)) is in Noorwegen één van 18 toeristische routes die zijn aangewezen door de Noorse wegenadministratie Statens Vegvesen. De 18 trajecten zijn bruin bewegwijzerd met een speciaal symbool en zijn in totaal 1850 kilometer lang. Ze lopen door landschappelijk mooie gebieden en hebben toeristische infrastructuur (stopplaatsen, uitzichtpunten) met moderne architectuur en design. Het project begon in 1994.

## Voorbeelden

* Hardangervegen
* Atlantische weg
* Kystriksveien
* Gamle Strynefjellsvegen
* Sognefjellsvegen
* Varanger
* Havøysund
* Senja
* Andøya
* Lofoten
* Helgelandskysten
* Geiranger-Trollstigen
* Rondane
* Gaularfjellet
* Sognefjellet
* Valdresflye
* Aurlandsfjellet
* Hardangervidda
* Hardanger
* Ryfylke
* Jæren

## Externe link

* Website van Nasjonale Turistveger
* ↑ NRK
# Xenimpia erosa

Xenimpia erosa is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Warren.
De soort komt voor in tropisch Afrika.