OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vandekerkhove

Van De Kerckhove, van de Kerckhove, Vandekerckhove, Vandekerkhove, Van den Kerckhove of Vanden Kerckhove kan verwijzen naar:

## Bedrijf

* Vandekerckhove, voormalige Belgische vuilniswagenfabrikant (tot 1985), overgenomen door Mol
* Koffiebranderij Vandekerckhove, Belgische koffiebranderij

## Personen met de achternaam Van De Kerckhove, van de Kerckhove, Vandekerckhove, Vandekerkhove, Van den Kerckhove of Vanden Kerckhove

* Adrien Vandekerkhove, Belgisch voetballer
* Ankie Vandekerckhove (1963), Belgisch criminoloog en kinderrechtencommissaris van de Vlaamse Gemeenschap
* Armand Van De Kerkhove (1915-2012), Belgisch voetballer
* August Vandekerkhove, (1838-1923), Belgisch kunstschilder, schrijver en uitvinder
* Bernard Van De Kerckhove (1941-2015), Belgisch wielrenner
* Christian Vandekerkhove (1953), Belgisch schrijver en theosoof
* Christophe Vandekerkhove, oncoloog
* Dorothea Helena van den Kerckhove (ca. 1630-1703), Nederlands-Engelse edelvrouw
* Edgard Vandekerkhove (1902-1978), Belgisch astronoom
* Frédéric Van de Kerkhove (1863-1873), Belgisch wonderkind en kunstschilder
* Gaston Vandekerkhove (1913-1995), Belgisch schrijver en verzetsstrijder
* Gilbert Vandekerkhove (1945), Belgisch architect en ontwerper
* Hans Vandekerckhove (1957), Belgisch beeldend kunstenaar
* Iris Vandekerckhove (1960), Belgisch model, zangeres en televisiepersoonlijkheid, bekend onder de naam Wendy van Wanten
* Jan Van de Kerkhove (1822-1881), Belgisch kunstschilder, vader van Frédéric
* Johan Polyander van den Kerckhove (1594-1660), Nederlands edelman
* José Vandekerckhove (1950), Belgisch germanist en schrijver
* Jozef Vandekerkhove (1940), Belgisch beeldhouwer, ook bekend onder de naam Djef Blok
* Jozef Vanden Kerckhove (1667-1724), Zuid-Nederlands kunstschilder
* Kobe Vandekerkhove (1984), Belgisch bokser
* Leo Vandekerckhove (1894-1986), Belgisch kunstschilder, fotograaf en oorlogsburgemeester
* Maurice Van den Kerckhove (1878-1952), Belgisch ondernemer en politicus
* Melchior van den Kerckhove (?-1619), Zuid-Nederlands admiraal, ontdekkingsreiziger en piraat
* Octave Vandekerkhove (1911-1987), Frans schrijver
* Raymonde Vandekerkhove (1929-2020), Belgisch schrijfster
* Reinhild Vandekerckhove (1969), Belgisch taalkundige en docente
* Remy C. van de Kerckhove (1921-1958), Belgisch dichter
* René Vandekerckhove (1883-1968), Belgisch onderwijzer, arrangeur, componist, dirigent, muziekleraar, muzikant en tekstdichter
* Rik Vandekerckhove (1932-1990), Belgisch politicus
* Robert Vandekerckhove (1917-1980), Belgisch politicus
* Roger Vandekerkhove (1919-2009), Belgisch ambassadeur van de Souvereine Militaire Hospitaal Orde van Sint Jan van Jeruzalem, van Rhodos en van Malta
* Roos Vandekerckhove, Belgisch modeontwerpster
* Shawn Vandekerkhove (1987), Canadees geoloog en kunstschilder
* Stefaan Vandekerkhove, Belgisch zanger

## Straat

* Rue Vandekerkhove, B-6030 Goutroux
* Rue Aug. Vandekerkhove B-6030 Charleroi
# El mensaje

El mensaje (Engels: The Message) is een Argentijns-Spaans-Uruguayaanse film uit 2025, geregisseerd en mede geschreven en geproduceerd door Iván Fund. De hoofdrollen worden vertolkt door Mara Bestelli, Marcelo Subiotto en Anika Bootz.

## Verhaal

Anika is een jong meisje dat het talent heeft om met dieren te communiceren, waardoor haar verzorgers het idee opvatten om haar als dierenmedium te consulteren om zo de kost te verdienen. De vrouw, Myriam, interpreteert de berichten die het meisje ontvangt, terwijl Myriams partner Roger onderhandelt over de prijs voor elke transactie. Het bovennatuurlijke wordt op het Argentijnse platteland niet erg gewaardeerd en ze nemen het weinige geld dat ze kunnen krijgen, terwijl het trio naar Anika's moeder reist die in een psychiatrisch ziekenhuis is opgenomen en, net als alle vrouwen in haar familie, dezelfde gave lijkt te bezitten.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Mara Bestelli | Myriam |
| Marcelo Subiotto | Roger |
| Anika Bootz | Anika |
| Betania Cappato | Eloísa |

## Productie

In augustus 2024 werd El mensaje op het Internationaal filmfestival van San Sebastián geselecteerd voor het "Work in Progress"-Latam-project. De film werd opgenomen in zwart-wit en is een productie van Rita Cine en Insomnia Films uit Argentinië in coproductie met Amore Cine, Panes Contenidos en Blurr Stories (Spanje) en Animista Cine (Uruguay). De wereldwijde verkooprechten zijn in handen van het Franse Luxbox.

## Release

El mensaje ging op 18 februari 2025 in première op het Internationaal filmfestival van Berlijn in de competitie voor de Gouden Beer.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2025 | Internationaal filmfestival van Berlijn | Gouden Beer | Iván Fund | Genomineerd |
| 2025 | Internationaal filmfestival van Berlijn | Zilveren beer - Juryprijs | Iván Fund | Gewonnen |
# Aster (doorverwijspagina)

Aster kan verwijzen naar:
* Aster, een plantengeslacht
* Aster (motorfiets), een Frans motorfiets- en automerk
* Aster (automerk 1922), een Brits automerk
* Aster Italiana, een Italiaans automerk
* Arrol-Aster, een Brits automerk
* Aster Berkhof, pseudoniem van schrijver Lode Van den Bergh
* Aster Computers, een computerbedrijf
** Aster CT-80, een vroege PC
* Aster Nzeyimana, een Belgisch sportjournalist
* Aster (raket), een luchtdoelraket
* Het Nederlandstalige woord ster is afgeleid van het Griekse woord aster.
* Aster, koepel van Vlaamse socialehuisvestingsmaatschappijen
* Asster Sint-truiden, psychiatrisch ziekenhuis
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Aster en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jo-Annes de Bat

Jo-Annes de Bat (Kloetinge, 9 mei 1980) is een Nederlands politicus voor het CDA. Sinds 2015 is hij lid van de Gedeputeerde Staten van Zeeland.

## Biografie

Na een doctoraalstudie bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam was De Bat was van 2003 tot 2007 werkzaam als fractiemedewerker van de CDA-Statenfractie in Zeeland. Vervolgens was hij van 2007 tot 2010 directeur van de CDA-Bestuurdersvereniging in Den Haag.
Van 2006 tot 2010 was De Bat raadslid en van 2010 tot 2015 wethouder in Goes. Thans is hij sinds 2015 lid van de Gedeputeerde Staten van Zeeland en tevens tweede waarnemend commissaris van de Koning. Ook was hij in Zeeland bij de Provinciale Statenverkiezingen van 2019 en van 2023 lijsttrekker van het CDA, waardoor hij tijdens zijn demissionaire periode als gedeputeerde daar een zetel kreeg.

## Privé

De Bat woont in Kloetinge, is gehuwd en heeft drie kinderen.
* site Gedeputeerde Staten van Zeeland
* LinkedIn
* site CDA
# Eenzijdig

Eenzijdig (Engels: uniface, Frans: uniface, Duits: einseitig) is een begrip afkomstig uit de numismatiek dat letterlijk aangeeft dat een munt of penning een kant heeft die onbewerkt is gelaten en dus eenzijdig is. Overdrachtelijk is dit begrip terecht gekomen in de argumentatieleer waarbij de betekenis is dat iets niet van alle zijden bezien wordt. Het gaat hier om het innemen van een standpunt waarbij slechts één perspectief wordt belicht. Dit begrip wordt onder andere gebruikt in de hulpverlening en psychologie, waar het tegenovergestelde principe, "meerzijdige partijdigheid", wordt toegepast. Dit houdt in dat een hulpverlener of bemiddelaar actief probeert rekening te houden met meerdere perspectieven om een evenwichtige benadering te waarborgen.
# Notiomystis

Notiomystis is een monotypisch geslacht van zangvogels uit de familie Notiomystidae.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soort:
* Notiomystis cincta – Hihi
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Afsluitdijk Wadden Center

Het Afsluitdijk Wadden Center is een expositiecentrum op de Afsluitdijk in Kornwerderzand in de Nederlandse provincie Friesland.

## Geschiedenis

Het Afsluitdijk Wadden Center werd op 22 maart 2018 officieel geopend door minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat. De provincie Friesland was opdrachtgever en hoofdfinancier. Het Afsluitdijk Wadden Center maakt deel uit van het programma De Nieuwe Afsluitdijk. Dit is een samenwerking van de provincie Friesland (gemeenten Súdwest-Fryslân en Harlingen) en de provincie Noord-Holland (gemeente Hollands Kroon) op het gebied van duurzame energie, ecologie, recreatie en toerisme voor een vernieuwde dijk. Met de opening werd ook het jubileumjaar van de Zuiderzeewet uit 1918 ingeluid.

## Expositie

In de expositieruimte kunnen de bezoekers kennis maken met de geschiedenis en toekomst van de Afsluitdijk, de Waddenzee (UNESCO Werelderfgoed), het IJsselmeer en de Vismigratierivier (een vispassage aan de westzijde van de Lorentzsluizen waar trekvissen doorheen kunnen zwemmen). Er is een interactief aquarium, de werkkamer van ingenieur Cornelis Lely, het Stormtheater en een 4D-bioscoop met de attractie de FlyRide (met behulp van virtuele werkelijkheid in een hangglider een vlucht maken over de omgeving).
* Zuidzijde Afsluitdijk met het Wadden Center
# Krijtgesteente

Krijtgesteente (Engels: chalk) is een sedimentair gesteente dat vrijwel geheel bestaat uit de microscopische kalkskeletjes van algen en andere fauna (zogenaamde coccolieten). Het is een relatief fijne en zachte kalksteen en bestaat uit calciumcarbonaat (CaCO$_3$). Het overgrote deel van de krijtgesteentevoorkomens op Aarde zijn gevormd tijdens het laat-Krijt tot Oligoceen. Toentertijd was Noordwest-Europa bedekt door een warm ondiep tot redelijk diep sedimentair bekken. Het Krijt-tijdperk dankt zijn naam ook aan dit gesteente.
Veelal bevat krijtgesteente vuursteenvoorkomens; accumulaties van silica in knollen, lagen of andere vormen. Het precieze mechanisme waardoor deze silicaconcentraties gevormd zijn in een nagenoeg silicavrij gesteente is niet helemaal duidelijk. Verschillende theorieën doen de ronde, van het opvullen van graafgangen tot een verandering van de waterspiegel in het nog niet geheel gelithificeerde sediment.

## Voorkomen

Krijtgesteente is zeer bekend van de krijtrotsen van Dover in Engeland en Calais in Frankrijk. Ook de kusten van Denemarken worden gekenmerkt door ontsluitingen van krijtgesteente. Ook in de landen rondom de Middellandse Zee, onder andere op Cyprus, is krijtgesteente ontsloten. Uit krijtgesteente kan krijt gemaakt worden.
Het komt ook voor in Nederlands Zuid-Limburg en in België ten zuidwesten van Maastricht. Hoewel het er in de volksmond mergel genoemd wordt, bestaan de Sint-Pietersberg bij Maastricht en de ondergrondse ontsluitingen in het Geuldal ook uit krijtgesteente. Anders dan échte mergel, dat bestaat uit een mengsel van ruwweg gelijke hoeveelheden kalk en klei, komen in krijtgesteente nauwelijks andere mineralen voor dan calciet. Belangrijk in Zuid-Limburg was de ondergrondse winning van mergelblokken voor de bouwnijverheid. In de ENCI-groeve in Maastricht werd het ook gewonnen als grondstof voor cement. In Waals-Haspengouw werd ook krijtgesteente ontgonnen en was de Tuffeau van Lijsem bekend voor gebruik in gebouwen en broodovens.

## Olie-industrie

Binnen de olie-industrie wordt krijtgesteente als reservoirgesteente geëxploiteerd. Velden in de Noordzee (met name het Nederlandse en Deense deel van de centrale Noordzee) bestaan uit krijtgesteente dat is afgezet tijdens het laat-Krijt tot Paleoceen. Problemen bij het boren worden gevormd door de keiharde vuursteenknollen of -lagen die de boorkop kunnen beschadigen. Een van de grootste olievelden van Europa, het Noorse Ekofisk-reservoir, bestaat uit krijtgesteente van Paleocene ouderdom.
# Centrumkerk (Paramaribo)

De Centrumkerk in Paramaribo, een kerkgebouw van de Hervormde Kerk in Suriname, werd in 1810 gebouwd. Het was een zg. staatskerk tot 1975. Het gebouw diende als parlementsgebouw bij de afkondiging van de Onafhankelijkheid van Suriname in dat jaar. De Centrumkerk staat op de Werelderfgoedlijst als onderdeel van het Surinaams culturele erfgoed.

## Geschiedenis

Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck, oprichter van de Societeit van Suriname, liet in 1688 aan de zuidkant van het kerkplein een eerste kerk bouwen, samen met een gouvernementskantoor. In 1814 werd deze vervangen door een koepelkerk aan de noordzijde van hetzelfde plein, de voormalige Oranjetuin. In 1835 werd op deze plaats de nieuwe kerk, die er tot nu toe staat, in gebruik genomen.
De achthoekige koepelkerk werd gebouwd op initiatief van dominee van Esch en door hem ingewijd in 1814. Het kerkgebouw stond centraal tussen de huizen en stak ruim boven de huizen uit. In 1821 echter brandde het af, waarna de diensten gehouden werden in de Lutherse kerk, in Loge Concordia en later ook in de Grote Stadskerk.
In 1833 werd door stadsbouwmeester Charles Roman een nieuwe achthoekige kerk ontworpen en gebouwd. Deze kerk werd op 5 juli 1835 ingewijd.

## Interieur

Voor de nieuwbouw werd een kerkorgel besteld bij orgelbouwer Carl Friedrich August Naber te Deventer, maar dat orgel is in de oceaan ten onder gegaan. Naber maakte een nieuw orgel, waarvoor koning Willem II betaalde. Dit overleefde de overtocht wel en werd in 1846 ingewijd. De preekstoel werd in het begin van de 19de eeuw in Suriname vervaardigd.
De vloer van de huidige kerk bestaat voor een groot deel uit grafstenen uit de eerste helft van de 18de eeuw. Hier werd onder meer Johanna Margarete van Striep (1706-1769), huysvrouw van Salomon Du Plessis begraven. Het kerkgebouw heeft een bakstenen onderbouw en een leien dak met twee ventilatietorentjes. De ramen kunnen kantelen en worden tijdens de diensten geopend. Het interieur is simpel maar mooi afgewerkt.
Twee rijen Ionische zuilen ondersteunen een houten tongewelf dat onlangs werd gerestaureerd.
Aan de muur hangt ter herinnering aan Annetta Bos-Visser een gedenksteen voor haar. Zij was welzijnswerker en hiel armen, wezen en bejaarden.
* Kerkplein te Paramaribo
* Interieur met preekstoel
* Het orgel van Naber (1846)
* ↑ Dienke Hondius, Niek Hemmen, Gids Kerk & Slavernijverleden, serie Mapping Slavery deel 4, Edam : LM Publishers, 1e druk 2023, blz. 13
* ↑ Eric Kastelein, Oog in Oog met Paramaribo, ISBN 9789460225031, 2020, pag. 67-68
* ↑ De West, In memoriam. Mevrouw A. F. Bos – Visser, 13 februari 1931
# Boreale graslanden van de Faeröer

De boreale graslanden van de Faeröer (Engels: Faroe Islands boreal grasslands) vormen een ecoregio op de Faeröer. De ecoregio omvat de gehele eilandengorep van 18 eilanden in de Atlantische Oceaan. De ecoregio is onderdeel van de WNF-bioom gematigd grasland, savanne of struweel. De bodembedekking bestaat voornamelijk uit grasland en dwergstruikheide (ongeveer 80% van het land), de rest is kale grond of schaarse vegetatie. Er zijn geen bossen op de eilanden.

## Locatie en beschrijving

Het grondgebied van de ecoregio beslaat 1.451 km² verspreid over 18 eilanden van de eilandengroep, die allemaal binnen een straal van 100 km liggen. Het terrein is rotsachtig, met enkele lage bergtoppen (de hoogste top is 880 meter bij Slættaratindur) en kliffen langs een groot deel van de kust.

## Klimaat

Het klimaat van de ecoregio is een subpolair zeeklimaat (klimaatclassificatie van Köppen: Cfc). Dit klimaat wordt gekenmerkt door koelere temperaturen dan zeeklimaten verder van de polen, en met mildere winters dan die van subarctische of landklimaten. Geen enkele maand is gemiddeld kouder dan -3 °C en minstens één tot drie maanden zijn gemiddeld warmer dan 10 °C.
Het klimaat op de Faeröer is relatief mild voor de ligging op 61-62 graden noorderbreedte en wordt verwarmd door de Noord-Atlantische stroom. Er zijn 210 regen- of sneeuwdagen per jaar, meestal bewolkt en winderig. Er valt gemiddeld 1.321 mm neerslag per jaar, hoewel dit lokaal op de eilanden kan variëren, afhankelijk van de hoogte en windpatronen.

## Flora en fauna

Het grootste deel van de bodembedekking heeft een alpien-arctisch karakter: wilde bloemen, grassen en struikheide (Calluna vulgaris). Ongeveer 20% van het terrein is kale rots met schaarse vegetatie of mossen en korstmossen. Er zijn geen bossen op het eiland, hoewel resten van berkenbomen in de bodem suggereren dat er voor de komst van de mens in de negende eeuw vaker bomen voorkwamen. De laatste jaren zijn er op de Faeröer klimaattolerante boomsoorten geïntroduceerd uit andere oceanische gebieden zoals Vuurland en Alaska.
Zeevogels en andere vogels vormen de meest voorkomende fauna, samen met enkele zeezoogdieren. Veel voorkomende vogels zijn papegaaiduikers (Fratercula arctica), alken (Alca torda) en zeekoeten (Uria aalge). Alle landzoogdieren zijn geïntroduceerd door de mens.

## Bescherming

Er zijn geen officieel beschermde gebieden in deze ecoregio.

## Galerij

* Eiðisvatn, een meer bij Eiði
* Sørvágsvatn
* Boterbloemen
* Papegaaiduikers
* Regenwulp
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Faroe Islands boreal grasslands op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Station Clydebank

Clydebank is een spoorwegstation van National Rail in West Dunbartonshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Gereformeerde kerk (Oldeboorn)

De Gereformeerde kerk is een kerkgebouw in Oldeboorn in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De kerk werd in 1738 gebouwd als doopsgezinde kerk. In 1887 werd de kerk in gebruik genomen door de Gereformeerde Kerk. De zaalkerk met tuitgevel heeft een omlijste ingang en hoog zadeldak. In 1914 werd een orgel van Martin Vermeulen in de kerk geplaatst.
Het kerkgebouw is een rijksmonument en heeft sinds 1993 geen kerkfunctie meer, maar is omgebouwd tot woonhuis.
# Amstel Tower

De Amstel Tower is een wolkenkrabber in Amsterdam-Oost. Het gebouw bestaat uit een 103 meter hoge woontoren met 192 huurappartementen en een lager blok van zes verdiepingen waar Meininger Hotels gevestigd is. Het complex is een onderdeel van stedenbouwkundige vernieuwing en verdichting aan de voorzijde (oostzijde) van het naastgelegen Amstelstation die rond 2016 van start ging. Gelijktijdig met de bouw van de toren is een publieke parkeergarage met 171 parkeerplaatsen met daarboven een busplatform gebouwd. Tussen het busplatform en de daaraangelegen Julianaplein bevinden zich enkele nieuwgebouwde horeca-units. De toren is ontworpen door Powerhouse Company architecten in opdracht van ontwikkelaar Provast. Inmiddels is het hotel verkocht aan Bouwinvest en de woningen aan Vesteda.
De toren is met de bewoners- en parkeergarage-ingang gelegen aan de Overzichtsweg en heeft de hotelingang aan het Julianaplein. Van een afstand gezien past de toren in de skyline van het hoogbouwcluster op de Omval aan de andere kant van het spoor.
In de bewonersentree van het gebouw bevindt zich een op Peter Alma’s muurschilderingen in het Amstelstation gebaseerd kunstwerk van 9,5 meter lang en 3,5 meter hoog genaamd 'The Golden Age', ontworpen door Canadees kunstenaar Ian Kirkpatrick.

## Galerij

* Amstel Tower in aanbouw in januari 2018
* Amstel Tower gezien vanaf westelijke toegang Amstelstation
* Amstel Tower als onderdeel van het Omval-hoogbouwcluster
* Gezien vanaf de Weespertrekvaart
# Wapen van Oldeboorn

Het wapen van Oldeboorn is het dorpswapen van het Nederlandse dorp Oldeboorn, in de Friese gemeente Heerenveen. Hoewel reeds lang bekend, werd het wapen in 1986 geregistreerd.

## Geschiedenis

Oldeboorn is een van de Friese dorpen waarvan een oud dorpswapen is overgeleverd. Zo wordt het aangetroffen op een gevelsteen boven de ingang van de plaatselijke Doelhofkerk. Ook is het wapen afgebeeld op de kelk van het avondmaalsstel van deze zelfde kerk.
* Het wapen van Oldeboorn boven de ingang van de Doelhofkerk.

## Beschrijving

De blazoenering van het wapen in het Fries luidt als volgt:
   Yn read in omdraaide ôfsnijde bargekop, lofts en rjochts boppe yn it skyld in klaverblêd; ûnderoan yn it skyld twa ekkels mei in klaverblêd dertuskenyn, alles fan goud. Boppe it skyld in gouden kroan fan trije blêden en twa pearels, yn de holbân trije rútfoarmige reade en twa ovale griene edelstiennen (flekke-kroan).
De Nederlandse vertaling luidt als volgt:
   In rood een omgedraaide afgesneden varkenskop, links en rechts boven in het schild een klaverblad; onderaan in het schild twee eikels met een klaverblad ertussenin, alles van goud. Boven het schild een gouden kroon van drie bladen en twee parels, in de hoofdband drie ruitvormige rode en twee ovale groene edelstenen (vleckekroon).
De heraldische kleuren zijn: keel (rood) en goud (geel). Het schild wordt gedekt door een zogenaamde "vleckekroon".

## Symboliek

* Varkenskop: afbeelding van een zogenaamd "Teunisvarken", attribuut van de heilige Antonius van Egypte. Hij was de beschermheilige van onder meer vee en boeren.
* Kroon: het wapen wordt gedekt door een zogenaamde "vleckekroon", voorbehouden aan dorpen met stadse kenmerken. Zo had de vlecke Oldeboorn het waagrecht.
# Megalophanes luteipalpis

Megalophanes luteipalpis is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Psyche ?? luteipalpis door Francis Walker in een publicatie uit 1870.
De soort komt voor in Egypte, Saudi-Arabië en het Midden-Oosten.
# Laurisilva van Madeira

De Laurisilva van Madeira (Portugees: Floresta Laurissilva da Madeira) is een natuurgebied dat in 1999 door UNESCO werd uitgeroepen tot Werelderfgoed. Het wordt beschouwd als een zeer waardevol overblijfsel, vanwege de omvang en kwaliteit, van de laurisilva, een soort laurierbos dat in het verleden zeer overvloedig aanwezig was en vandaag de dag vrijwel uitgestorven is. Er wordt aangenomen dat dit 90% oerbos is. Uit de paleobotanische gegevens van het eiland Madeira blijkt dat het laurierbos ten minste 1,8 miljoen jaar geleden al op dit eiland bestond.
UNESCO rechtvaardigde de opname van deze bossen op de werelderfgoedlijst juist omdat het het grootste overgebleven laurierbos is, dat zich in het verleden over heel Europa verspreidde terwijl het tegenwoordig zo goed als uitgestorven is. Bovendien wordt dit type bos beschouwd als een centrum van plantaardige biodiversiteit en bevat het talrijke endemische en zeldzame soorten, vooral bryofyten, varens en bloeiende planten. Het heeft ook een zeer rijke ongewervelde fauna en een aantal endemische diersoorten van het eiland, zoals de Trocazduif en de Madeiragoudhaan.

## Galerij

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Laurisilva of Madeira op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Wijnstreek Alto Douro · Stadscentrum van Angra do Heroismo op de Azoren · Klooster van Batalha · Convent van Christus in Tomar · Cultuurlandschap van Sintra · Historisch centrum van Évora · Historisch centrum van Guimarães · Landschap van de wijncultuur op het eiland Pico · Laurisilva van Madeira · Klooster van Alcobaça · Hiëronymietenklooster en toren van Belém in Lissabon · Historisch centrum van Porto · Prehistorische rotskunst in de Côavallei · de stad Elvas en haar verdedigingswerken · Universiteit van Coimbra - Alta en Sofia · Koninklijk gebouw van Mafra: paleis, basiliek, klooster, Cerco-tuin en jachtpark (Tapada) · Bom Jesus do Monte-heiligdom in Braga