OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bressols

Bressols is een gemeente in het Franse departement Tarn-et-Garonne (regio Occitanie). De gemeente telde 3.883 inwoners op 1 januari 2022. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montauban en van het gemeentelijk samenwerkingsverband Communauté d’Agglomération de Grand Montauban.

## Geschiedenis

De plaats werd voor het eerst genoemd in de tiende eeuw. In de middeleeuwen hing de heerlijkheid Bressols af van de Abdij van Montauriol in Montauban. In 1561 werd de Saint-Martinkerk van Bressols geplunderd en vernield door protestantse troepen en zij richtten een eigen kerk op in het dorp. Bressols had veel te lijden onder het beleg van Montauban in 1621 door het leger van koning Lodewijk XIII van Frankrijk. De meeste protestanten trokken weg uit het dorp en in 1680 werd de protestantse kerk afgebroken. De katholieke kerk werd tussen 1647 en 1684 weer opgebouwd en gewijd aan Notre-Dame. Toch bleef er een protestantse aanwezigheid: in de achttiende eeuw waren de meeste gronden in handen van twee protestantse families.
In 1884 werd het treinstation geopend op de lijn Montauban-Saint Sulpice. Dit station sloot de deuren in 1984. De bevolking groeide snel, mede door immigratie uit Spanje en Italië.

## Geografie

De oppervlakte van Bressols bedroeg op 1 januari 2022 20,39 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 190,4 inwoners per km². De gemeente grenst in het noorden en het oosten aan Montauban en in het oosten aan de Tarn.
Naast de dorpskern van Bressols liggen in de gemeente ook de gehuchten Brial en Pérayrols.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

De autosnelwegen A20 en A62 lopen door de gemeente.
# Marvila (Lissabon)

Marvila is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Lissabon en telt 35.479 inwoners (2021).

## Externe link

* (pt) Website van de freguesia Marvila
* (pt) INE, Census 2021, geraadpleegd op 14 november 2024.
Ajuda · Alcântara · Alvalade (Alvalade · Campo Grande · São João de Brito) · Areeiro (Alto do Pina · São João de Deus) · Arroios (Anjos · Pena · São Jorge de Arroios) · Avenidas Novas (Nossa Senhora de Fátima · São Sebastião da Pedreira) · Beato · Belém (Santa Maria de Belém · São Francisco Xavier) · Benfica · Campo de Ourique (Santa Isabel · Santo Condestável) · Campolide · Carnide · Estrela (Lapa · Prazeres · Santos-o-Velho) · Lumiar · Marvila · Misericórdia (Encarnação · Mercês · Santa Catarina · São Paulo) · Olivais · Parque das Nações · Penha de França (Penha de França · São João) · Santa Clara (Ameixoeira · Charneca) · Santa Maria Maior (Castelo · Madalena · Mártires · Sacramento · Santa Justa · Santiago · Santo Estêvão · São Cristóvão e São Lourenço · São Miguel · São Nicolau · Sé · Socorro) · Santo António (Coração de Jesus · São José · São Mamede) · São Domingos de Benfica · São Vicente (Graça · Santa Engrácia · São Vicente de Fora)
# Laudabiliter

In 1155 vaardigde paus Adrianus IV de pauselijke bul Laudabiliter uit waarin hij koning Hendrik II van Engeland heerschappij over Ierland schonk.

## Authenticiteit

Hoewel de bul genoemd wordt door de twaalfde-eeuwse geschiedkundigen Johannes van Salisbury en Geraldus Cambrensis, werd de authenticiteit van de tekst het onderwerp van een academische discussie in de 19e eeuw. Het originele document bestaat niet meer. Toen kardinaal Caesar Baronius de bul publiceerde als ex codice Vaticano, was de codex in kwestie een vertaling van de kroniek van Matthew Paris. Ernest Henderson merkte in 1896 op dat de bul "in vorm en woordkeuze afwijkt van andere pauselijke bullen uit die tijd".
De woordkeuze van de kopie van de bul versterkt een pauselijke claim op zowel Ierland als Engeland: "Het lijdt geen twijfel, zoals uwe hoogheid ook erkent, dat Ierland en alle andere eilanden die verlicht worden door Christus de Zon van Rechtvaardigheid, en die de doctrines van het Christelijke geloof ontvangen hebben, toebehoren aan de jurisdictie van St. Petrus en de Heilige Roomse Kerk."

## Gevolgen

In 1171 viel Hendrik II van Engeland Ierland binnen en gebruikte daarbij de bul om soevereiniteit over het eiland te verkrijgen. Hij dwong de Cambro-Normandische krijgsheren en enkele van de hoge koningen van Ierland om hem als hun heer en meester te accepteren. Adrianus' opvolger, paus Alexander III, bevestigde de gift van Ierland aan Hendrik II in 1172 en tijdens de Synode van Cashel op 2 februari 1172 accepteerden de Ierse bisschoppen de bul.
Hendrik II schonk zijn Ierse territorium uiteindelijk aan zijn jongste zoon Jan die daarbij de titel Dominus Hiberniae ("heer van Ierland") kreeg. Toen Jan onverwacht zijn broer Richard I Leeuwenhart opvolgde als koning Jan zonder Land, kwam Ierland direct onder de Engelse kroon te vallen. De heerlijkheid Ierland bleef bestaan tot 1541, toen Hendrik VIII de titel koning van Ierland aannam en Ierland het Koninkrijk Ierland werd, een staat in personele unie met Engeland.

## Externe link

* Lyttleton, Life of Henry II., vol. v p. 371: tekst van Laudabiliter als afgedrukt in Ernest F. Henderson, Select Historical Documents of the Middle Ages (London, George Bell & Sons, 1896) met Hendersons opmerking: "Dat een pauselijke bul rond deze tijd naar Engeland gestuurd is, betreffende deze zaak, is zeker. Dat dit de daadwerkelijk gestuurde bul was, wordt door velen betwijfeld."
# Vrede van Grave

De Vrede van Grave werd in 1536 gesloten tussen Karel van Gelre en keizer Karel V.
Hierdoor werden de pseudo-rijksstad Groningen (met Gorecht en Oldambt), de Ommelanden en het graafschap Drenthe deel van de Habsburgse Nederlanden. De gebiedsoverdracht was het gevolg van de Gelderse nederlaag bij Heiligerlee, eerder dat jaar.
# Sainte-Marie (Étalle)

Sainte-Marie (onofficieel:Sainte-Marie-sur-Semois) is een plaats in de Belgische streek de Gaume in de provincie Luxemburg en sinds de gemeentelijke herindeling van 1977 in het arrondissement Virton een deelgemeente van Étalle. De plaats ligt aan de Semois en had zowel aan spoorlijn 155 als aan buurtspoorlijn 523 een station Sainte-Marie.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen

## Geboren

* Jean Militis (1922-2006), militair en volksvertegenwoordiger
Deelgemeenten: Buzenol · Chantemelle · Étalle · Sainte-Marie · Vance · Villers-sur-Semois Overige dorpen: Croix Rouge · Fratin · Huombois · Lenclos · Mortinsart · Sivry · Villers-Tortru Belgische gemeenten · Arrondissement Virton · Luxemburg · Wallonië
# Antoine III de Gramont

Antoine III Agénor de Gramont-Toulongeon, hertog van Gramont, graaf van Guiche, graaf van Gramont, graaf van Louvigny, heer van Bidache, (Chateau d'Hagetmau 1604 - Bayonne 12 juli 1678) was een Franse militair en diplomaat, maarschalk van Frankrijk sinds 1641, onderkoning van Navarra en Béarn, en gouverneur van Bayonne.

## Leven

Antoine de Gramont stamde uit een oude Zuid-Franse adellijke familie. Zijn vader was Antoine II de Gramont, zijn moeder was Louise (-1610), dochter van maarschalk Antoine de Roquelaure (1543-1623).
Gramont was een volgeling van kardinaal de Richelieu. Bij een bepaalde gelegenheid toostte hij op de gezondheid van de kardinaal en zei hij dat Richelieu voor Frankrijk belangrijker was dan de koning en de hele koninklijke familie. In 1634 trouwde hij met een nicht van de kardinaal, Françoise-Marguerite du Plessis de Chivré (-1689).
Gramont vocht in een aantal veldslagen van de Dertigjarige Oorlog en werd benoemd tot maarschalk van Frankrijk op 22 september 1641 en kreeg de erfelijke titel van hertog in 1643. In zijn memoires schrijft hij dat hij in 1646 bij prins Frederik Hendrik van Oranje op bezoek ging om te praten over een militaire aanval op de Spaanse Nederlanden en in plaats daarvan door de prins bij de hand genomen werd, zwijgend door de kamer werd geleid en het voorstel kreeg met hem een allemande te dansen, omdat de Fransman die kans nooit meer met de prins zou krijgen.
Hij werd minister in 1653, ambassadeur bij de Rijksdag in Frankfurt in 1657, en werd als afgezant van Lodewijk XIV naar Spanje gestuurd in 1660 om de hand te vragen van Maria Theresia van Spanje. Hij overleed in 1678. Zijn memoires (Mémoires du maréchal de Gramont, Parijs 1716) werden gepubliceerd door zijn zoon Antoine Charles IV de Gramont.
Zijn jongere broer was Philibert de Gramont (1621-1707), beroemd en berucht vanwege de memoires waarin in detail het leven aan het hof onder koning Karel II van Engeland werd beschreven.

## Huwelijk en kinderen

In 1634 trouwde Antoine de Gramont met Françoise-Marguerite du Plessis, met wie hij vier kinderen kreeg:
* Armand de Gramont (1637 - 29 november 1673), graaf van Guiche
* Catherine-Charlotte, (1639 - 1678), prinses van Monaco en maîtresse van Lodewijk XIV
* Antoine Charles, (1641 - 1720), onderkoning van Navarra
* Henriette-Catherine de Gramont.
# Station Komagome

Station Komagome (驹込駅, Komagome-eki) is een treinstation in de speciale wijk Toshima in de Japanse hoofdstad Tokio. De tuin van Rikugi-en ligt op wandelafstand van dit station.

## Lijnen

East Japan Railway Company
* Yamanote-lijn
Tokyo Metro
* Namboku-lijn
Shinagawa · Ōsaki · Gotanda · Meguro · Ebisu · Shibuya · Harajuku · Yoyogi · Shinjuku · Shin-Ōkubo · Takadanobaba · Mejiro · Ikebukuro · Ōtsuka · Sugamo · Komagome · Tabata · Nishi-Nippori · Nippori · Uguisudani · Ueno · Okachimachi · Akihabara · Kanda · Tokio · Yūrakuchō · Shinbashi · Hamamatsuchō · Tamachi · Shinagawa
# Moutir Chajia

Moutir Chajia (Arabisch: متير شجيع; Heusden-Zolder, 6 april 1998) is een Belgisch-Marokkaans voetballer die doorgaans speelt als vleugelspeler. In februari 2025 verruilde hij Como voor Dinamo Batoemi.

## Clubcarrière

Chajia speelde in de jeugdopleiding van KV Oostende en kon in 2016 de overstap maken naar Italië. Hij verkoos Novara boven Chievo Verona. Zijn debuut maakte de vleugelaanvaller op 4 april 2017, op bezoek bij SPAL. Hier mocht hij van coach Roberto Boscaglia na zevenenzeventig minuten invallen voor Francesco Bolzoni. Chajia maakte zijn eerste doelpunt op 8 oktober 2017, thuis tegen Frosinone, toen hij zes minuten na rust de score opende. Uiteindelijk won Novara met 2–1. In de zomer van 2018 verkaste Chajia naar Estoril.
In de eerste helft van het seizoen 2018/19 kwam de vleugelspeler niet in actie in Portugal, waarna hij de overstap maakte naar Ascoli. Deze club verhuurde hem in januari 2020 aan competitiegenoot Virtus Entella. Lokomotiva Zagreb nam de Marokkaanse Belg in oktober 2020 onder contract. Aan het einde van het seizoen 2020/21 verkaste Chajia naar Como. Na drie seizoenen promoveerde Chajia met Como naar de Serie A, maar daarna kwam hij niet meer in actie. Daarop besloten club en speler in februari 2025 uit elkaar te gaan. Diezelfde maand tekende hij bij Dinamo Batoemi.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | Novara | Serie B | 7 | 0 | 0 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| 2017/18 | Novara | Serie B | 18 | 2 | 1 | 0 | — | — | 19 | 2 |
| 2018/19 | Estoril | Segunda Liga | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2018/19 | Ascoli | Serie B | 7 | 0 | 0 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| 2019/20 | Ascoli | Serie B | 12 | 1 | 2 | 0 | — | — | 14 | 1 |
| 2019/20 | → Virtus Entella | Serie B | 6 | 0 | 0 | 0 | — | — | 6 | 0 |
| 2020/21 | Lokomotiva Zagreb | 1. HNL | 27 | 2 | 1 | 0 | — | — | 28 | 2 |
| 2021/22 | Como | Serie B | 14 | 0 | 1 | 2 | — | — | 15 | 2 |
| 2022/23 | Como | Serie B | 12 | 1 | 0 | 0 | — | — | 12 | 1 |
| 2023/24 | Como | Serie B | 28 | 0 | 1 | 0 | — | — | 29 | 0 |
| 2024/25 | Como | Serie A | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2024/25 | Dinamo Batoemi | Erovnuli Liga | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 131 | 6 | 6 | 2 | 0 | 0 | 137 | 8 |
Bijgewerkt op 12 maart 2025.
# Barbara de Puydt

Barbara de Puydt (Aalst, 14 januari 1816 – Breda, 24 juni 1867) was de oprichter en de madam van Het huis van Barbara. Zij stond in 1838 bij de gemeente Breda ingeschreven als kraamster in parfumerieën, maar in 1839 vestigde zij zich als 'tapster en slaapsteehoudster'.
Ze begon waarschijnlijk in 1844 met haar bordeel, aangezien ze in dat jaar ineens heel hoog werd aangeslagen in de patentbelasting. In 1849 woonden, behalve Barbara de Puydt, acht prostituees in het pand: vier afkomstig uit België, twee uit Duitsland en twee uit Nederland. In dat jaar trouwde Barbara met Jacobus Johannes Kleyne, de zoon van de laatste beul van 's-Hertogenbosch en hoogstwaarschijnlijk familie van de laatste beul van Breda, ook Kleyne genaamd. Het huwelijk hield echter niet stand en in 1851 was Kleyne weer terug in 's-Hertogenbosch. Pas tien jaar later werd de echtscheiding officieel uitgesproken, een zeldzaamheid in die dagen.
De bordeelhoudster leefde inmiddels samen met ene Willem Verspuy, met wie zij in 1862 trouwde. Met het overlijden van Barbara de Puydt in 1867 hield ook Het huis van Barbara op te bestaan.
# Wallegemmolen

De Wallegemmolen of Hulstemolen was een molen die reeds in de 15e eeuw voorkwam op het hoogste punt van Hulste, op Hoog-Wallegem (35m boven zeespiegel). Het was de oudste van de drie molens van Hulste. In 1912, kort voor de Eerste Wereldoorlog werd het afgebroken. Bijna 350 jaar en elf generaties lang waren de Loncke’s molenaar op ‘t Hoog-Wallegem. Daarmee zou het één van de langstlopende familiebedrijven van België zijn.

## Geschiedenis

De oudste vermelding gaat terug tot het jaar 1444. In 1571 was Joos Loncke eigenaar , zoals te lezen is in een belastingskohier van dat jaar. Voor bijna 350 jaar zouden De Loncke's ononderbroken de molen draaiende houden.
Joannes Loncke, van de 7de generatie, kocht in 1817 een boerderijtje met de verderop gelegen afgebrande Muizelmolen. Hij stond in voor de herstelling. Richard Loncke, de laatste van de Loncke's, erfde de Wallegemmolen in 1901 en huwde met Ludovica Veys op 13 mei 1903. Beiden leefden niet lang. Richard heeft na het overlijden van Ludovica op 10 juni 1911 Hulste verlaten en is naar Noord-Frankrijk getrokken. Jan Lauwers was de laatste molenaar.
Achiel Glorieux van Waregem kocht de molen in goede staat en kwam op 16 mei 1912 naast de hoeve wonen. Hij had weinig zin om molenaartje te zijn, want in hetzelfde jaar laat hij de molen afbreken.
Een afbeelding van de molen kan gevonden worden op een 18-eeuwse kaart van Hulste uit het familiearchief van Wittouck, bewaard in het Rijksarchief. Op de huidige plek aan de Wantestraat 11 staat nu een huis. Het is de hoeve die Sylvère Malfait en zijn vrouw Anna De Pourcq bouwden voor hun pensioen.

## Toponomie

De Hulstemolenstraat is naar deze molen vernoemd.
* Onze molens, water-, wind- en rosmolens in Harelbeke - Bavikhove - Hulste - Stasegem. “De Wallegemmolen of Hulstemolen”. De Roede van Harelbeke, 1990. p. 53-57.
* ↑ Rijksarchief, Familiearchief Wittouck (17de-19e eeuw) raadpleegbaar in het Rijksarchief te Kortrijk (9 februari 2017). Geraadpleegd op 24 februari 2022.
* ↑ De verdwenen molen op ‘t Hoog-Wallegem. www.hulste.info. Geraadpleegd op 24 februari 2022.
# Christmas with the Kranks

Christmas with the Kranks is een Amerikaanse film uit 2004, geregisseerd door Joe Roth.

## Verhaal

Blair, de dochter van Luther en Nora Krank, vertrekt naar Peru na Thanksgiving. Luther rekent uit dat het koppel samen met hun dochter vorig jaar meer dan 6.000 dollar had gespendeerd aan de kerstvakantie. Dat geld willen de Kranks dit jaar anders besteden.
Ze willen kerst skippen en belonen zichzelf met een cruise in de Caraïben. De buurt verzet zich tegen de Kranks wanneer Luther geen kerstboom van de jeugdvereniging wil kopen. Normaal is de hele straat versierd met kerst. Buren Vic Frohmeyer en Walt Scheel willen er alles aan doen zodat de Kranks ook kerst vieren en hun huis versieren zoals de huizen in de rest van de straat. Ondanks verwoede pogingen met een kerstkoor blijven de Kranks bij hun standpunt.
Plots belt haar dochter Blair dat ze twaalf uren later thuis is om kerst te vieren met haar nieuwe Peruviaanse vriend. De Kranks zetten alles op alles om het huis tijdig in kerstsfeer te baden. Nora is al in kerstsfeer. Luther kan de chaos niet meer aan en gaat naar buiten. Hij komt terecht bij overbuurvrouw Bev. Bev blijkt kanker te hebben. Luther krijgt een idee na het gesprek. Omdat het weleens de laatste kerst kan zijn voor Bev schenkt hij haar de reis naar de Caraïben. Op dat moment beseft hij dat Kerstmis skippen geen goed idee was. Hij gaat terug naar binnen en viert kerst met zijn familie en vrienden.

## Rolverdeling

* Tim Allen als Luther Krank
* Jamie Lee Curtis als Nora Krank
* Dan Aykroyd als Vic Frohmeyer
* Julie Gonzalo als Blair
* M. Emmet Walsh als Walt Scheel
* Elizabeth Franz als Bev Scheel
* Erik Per Sullivan als Spike Frohmeyer
* Tom Poston als priester
* Felicity Huffman als Merry
# IJssport Vereniging Leiden

De IJssport Vereniging Leiden (IJVL) is een schaatsvereniging in de Nederlandse stad Leiden. De thuisbaan is de IJshal de Vliet in Leiden. Tevens worden er ook schaatstrainingen door de club verzorgd op De Uithof in Den Haag en de Kunstijsbaan Kennemerland in Haarlem. De club biedt in de zomer ook skeeler-, fiets-, en droogtraining aan op verschillende plekken in de omgeving van Leiden.
De IJVL werd opgericht in het voorjaar van 1986, met als voornaamste doel het behoud van de Leidse Schaatshal, waarvan het voortbestaan destijds niet zeker was.
De IJVL heeft geen eigen landijsbaan en ook geen eigen clubhuis.

## Disciplines

Bij de IJVL worden de volgende disciplines beoefend:
* Langebaan
* Marathon
* Inline Skaten

## Prominente leden en oud-leden (alfabetisch)

* Margot Boer
* Roxanne van Hemert
* Kjeld Nuis
* Laurine van Riessen
* Tijmen Snel
# Sierra (winkel)

Sierra Trading Post, Inc., handelend onder de naam Sierra, is een online en fysieke winkel die afgeprijsde artikelen verkoopt en wordt geëxploiteerd door TJX Companies. Het bedrijf uit Framingham, Massachusetts, biedt producten aan in categorieën zoals buitenrecreatie, fitness- en avontuuruitrusting en kleding, naast schoenen, kleding en woningdecoratie. In november 2022 had Sierra 78 winkels en een online shop. Het bedrijf verkoopt producten van ongeveer 3.000 bekende merken.
Sierratradingpost.com werd in december 1998 gelanceerd en werd in 2004 opgenomen in de "Internet Retailer Top 400 List" en in 2005, 2006, 2007, 2010 en 2011 in de "Top 500".

## Geschiedenis

Sierra Trading Post werd in 1986 in Reno, Nevada opgericht en had daar tot 1992 haar hoofdkantoor. Het oorspronkelijke bedrijf had 46 m² kantoorruimte. De bestaande winkels hebben gemiddeld 1.700 m² vloeroppervlak.
Op 12 januari 2009, tijdens de financiële crisis, ontsloeg het bedrijf ongeveer 130 werknemers in de winkel en outlet (en het distributiecentrum) in Cheyenne.
In december 2012 werd het bedrijf overgenomen voor een geschatte $200 miljoen door TJX Companies, gevestigd in Framingham, Massachusetts. TJX verkortte later de naam "Sierra Trading Post" tot Sierra.

## Catalogi

De eerste catalogus bevatte 16 pagina's met met de hand getekende koopwaar, gedrukt in duotone. Sinds december 2017 wordt er geen catalogi meer uitgegeven.

## Winkels

Het bedrijf exploiteert fysieke winkels in de Verenigde Staten. Omdat een winkel onderdeel is van de TJX-groep, bevindt deze zich vaak in de buurt van of in een HomeGoods-, TJ Maxx- of Marshalls-winkel in hetzelfde winkelcentrum.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sierra (retailer) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ivo Pękalski

Ivo Dominik Pękalski (Lund, 3 november 1990) is een Zweeds-Pools voormalig voetballer die doorgaans speelde als middenvelder. Tussen 2007 en 2025 was hij actief voor Landskrona BoIS, Malmö FF, BK Häcken, Halmstads BK, Oxford United, opnieuw Halmstads BK, Norrby IF en Utsiktens BK. Pękalski maakte in 2013 zijn debuut in het Zweeds voetbalelftal en kwam uiteindelijk tot twee interlandoptredens.

## Clubcarrière

Pękalski speelde in de jeugd van achtereenvolgens Linero IF, Lunds BK en Landskrona BoIS. Bij die laatste club debuteerde hij ook en na twee seizoenen in het eerste gespeeld te hebben, verkaste hij naar Malmö FF. Daar werd hij direct een vaste basisspeler en afgezien van wat blessureleed in 2011 speelde hij vaak in de basis van Malmö. Vanaf 2012 kwam de klad er in en toen hij in 2013 door zijn blessure en zijn onvrede over de revalidatie bij Malmö één duel speelde, besloot Pękalski te vertrekken.
Nog voor het einde van het jaar verliet de middenvelder de club. Een paar dagen later werd bekend dat hij een contract zou ondertekenen bij BK Häcken. In maart 2016 verkaste Pękalski naar Halmstads BK. Medio 2017 maakte de Zweedse middenvelder de overstap naar Oxford United, waar hij voor twee jaar tekende. Bij Oxford kwam Pękalski niet aan spelen toe door aanhoudend blessureleed. Hierop werd hij voor het restant van 2019 verhuurd aan zijn oude club Halmstads BK.
Na zijn terugkeer besloten club en speler in februari 2019 uit elkaar te gaan. Vijf maanden later werd Norrby IF zijn nieuwe werkgever. In januari 2023 verkaste de midddenvelder naar Utsiktens BK. Pękalski besloot in maart 2025 op vierendertigjarige leeftijd een punt achter zijn actieve loopbaan te zetten.

## Interlandcarrière

In 2013 mocht Pękalski zijn debuut maken in het Zweeds voetbalelftal. Op 23 januari speelde hij met de nationale elf tegen Noord-Korea. De vriendschappelijke wedstrijd eindigde in 1–1. Pękalski begon op de bank en kwam zes minuten voor tijd het veld in.
Interlands van Ivo Pękalski voor  Zweden :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie |
| Als speler bij Malmö FF |||||||
| 1 | 23 januari 2013 | Noord-Korea – Zweden | 1 – 1 | Vriendschappelijk |
| 2 | 26 januari 2013 | Finland – Zweden | 0 – 3 | Vriendschappelijk |

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Malmö FF |
| Allsvenskan | 2 | 2010, 2013 |
# Hamburgklasse

De Type 101 Hamburgklasse was de enige klasse van torpedobootjagers gebouwd in het naoorlogse Duitsland. Ze waren specifiek ontworpen om dienst te doen in de Oostzee, waar bewapening en snelheid belangrijker waren dan zeewaardigheid.
De Duitse scheepswerf Stülcken werd gecontracteerd voor het ontwerpen en bouwen van de schepen. Stülcken was redelijk onervaren met de bouw van oorlogsschepen, maar kreeg de order omdat de traditionele Duitse oorlogsscheepswerven zoals Blohm + Voss, Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW) of Lürssen alle bezet waren met de bouw van commerciële schepen. Sinds het einde van de oorlog was er nog geen oorlogsschip gebouwd in Duitsland.
In eerste instantie hadden ze alleen kanonnen, maar tussen 1976 en 1978 werden opgewaardeerd met kruisvluchtwapens om hun effectiviteit tegen moderne oppervlakteschepen te verbeteren en ze werden hergeclassificeerd tot Type 101A. Een 100 mm kanon werd vervangen door twee Exocet lanceerders, de Bofors werden vervangen door OTO Breda 40 mm kanonnen en de torpedobuizen werden verwijderd. Ook werden er aanpassingen doorgevoerd aan het operatiecentrum, radar en de brug.
Het ontwerp van de Hamburgklasse is bekritiseerd om dezelfde redenen als de Kriegsmarine torpedobootjagers: te topzwaar en slechte prestaties op volle zee. Dit komt onder meer door de lage romp. Ze werden uiteindelijk in 1990 vervangen door de Brandenburgklasse fregatten.

## Schepen

* Hamburg (D181)
* Schleswig-Holstein (D182)
* Bayern (D183)
* Hessen (D184)
# Psammomys

Psammomys is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1828 gepubliceerd door Philipp Jakob Cretzschmar.

## Soorten

Er worden 2 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Psammomys obesus Cretzschmar, 1828
* Psammomys vexillaris O. Thomas, 1925
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 17-02-2025.
# Psammomys vexillaris

Psammomys vexillaris is een zoogdier uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas in 1925.