OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Martina Suchá

Martina Suchá (Nové Zámky, 20 november 1980) is een tennisspeelster uit Slowakije. Zij begon op achtjarige leeftijd met tennis. In 1996 speelde zij haar eerste ITF-toernooi. In 2004 kwam zij uit voor Slowakije op de Olympische Zomerspelen in Athene.

## Posities op de WTA-ranglijst

Positie per einde seizoen:
| jaar | rang enkelspel | rang dubbelspel |
| 1996 | 708 | – |
| 1997 | 675 | 533 |
| 1998 | 271 | 721 |
| 1999 | 139 | 294 |
| 2000 | 109 | 340 |
| 2001 | 66 | 646 |
| 2002 | 64 | – |
| 2003 | 89 | 505 |
| 2004 | 57 | – |
| 2005 | 90 | 867 |
| 2006 | 84 | 890 |
| 2007 | 211 | 291 |
| 2008 | 394 | 621 |

## Resultaten grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Enkelspel

| Toernooi | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | w-v |
| Australian Open | 1R | 4R | 1R | 1R | 2R | 2R | 1R | 5-7 |
| Roland Garros | 2R | 1R | – | 1R | 1R | 1R | 1R | 1-6 |
| Wimbledon | 1R | 2R | 2R | 1R | 1R | 1R | 1R | 2-7 |
| US Open | 3R | 2R | 2R | 1R | 2R | 1R | – | 5-6 |

### Vrouwendubbelspel

| Toernooi | 2005 | 2006 | 2007 | w-v |
| Australian Open | – | – | 2R | 1-1 |
| Roland Garros | 1R | 1R | – | 0-2 |
| Wimbledon | 1R | 1R | – | 0-2 |
| US Open | 1R | 1R | – | 0-2 |

### Gemengd dubbelspel

| Toernooi | 2006 | w-v |
| Australian Open | – | 0-0 |
| Roland Garros | – | 0-0 |
| Wimbledon | 1R | 0-1 |
| US Open | – | 0-0 |

## Palmares

* Legenda
* Grandslamtoernooi
* Olympische Spelen
* Year-End Championships
* Tier I
* Tier II
* Tier III
* Tier IV & V

### WTA-finaleplaatsen enkelspel

| nr. | finale | toernooi | ondergrond | tegenstandster | score | |
| gewonnen finales |||||||
| 1. | 2002-01-12 | WTA Hobart | hardcourt | Anabel Medina Garrigues | 7-6, 6-1 | details |
| 2. | 2004-11-07 | WTA Québec | tapijt (i) | Abigail Spears | 7-5, 3-6, 6-2 | details |
| verloren finales |||||||
| 1. | 2001-10-21 | WTA Bratislava | hardcourt (i) | Rita Grande | 1-6, 1-6 | details |
| 2. | 2004-05-02 | WTA Boedapest | gravel | Jelena Janković | 6-7, 3-6 | details |
| 3. | 2004-10-03 | WTA Guangzhou | hardcourt | Li Na | 3-6, 4-6 | details |
| 4. | 2006-05-21 | WTA Rabat | gravel | Meghann Shaughnessy | 2-6, 6-3, 3-6 | details |

### WTA-finaleplaatsen dubbelspel

geen
# Cychrus attenuatus

Cychrus attenuatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1792 door Johan Christian Fabricius.
# Geron Williams

Geron Oliver Williams (Georgetown, 23 mei 1991) is een Guyaans voormalig wielrenner die in 2014 en 2015 reed voor Champion System-Stan's NoTubes.
Williams deed mee aan de Gemenebestspelen van 2010 en 2014. In 2010 eindigde hij in de wegrit op plek 31, vier jaar later reed hij de rit niet uit.

## Overwinningen
### 2009

    Guyaans kampioen op de weg, junioren

### 2013

    4e etappe Ronde van Trinidad en Tobago

### 2014

    Guyaans kampioen op de weg, elite

### 2016

    Guyaans kampioen op de weg, elite

## Ploegen

* 2014 – Champion System-Stan's NoTubes (vanaf 1-7)
* 2015 – Champion System-Stan's NoTubes
* (en) Profiel van Geron Williams op ProCyclingStats
* Profiel op de Wielersite
# Johannes King

Johannes King (plantagegebied Beneden-Saramacca, ca. 1830 – Maripaston, 24 oktober 1898) was een Surinaams zendeling en de eerste belangrijke schrijver in het Sranantongo.

## Zendelingschap

Johannes King behoort tot het marronvolk van de Matawai. Hij werd in 1861 gedoopt tot lidmaat van de Evangelische Broedergemeente Suriname. Hij legde zich toe op de zending onder zijn eigen volk, maar ondernam ook verschillende reizen door het bosland. Hij werd een fel bestrijder van de Gaan Tata-cultus onder de Marrons, en kwam om die reden in conflict met zijn oudere halfbroer Noah Adrai, Granman (Grootopperhoofd) van de Matawai.
Na het overlijden van Adrai werd Johannes King zelf tot Granman geïnstalleerd, maar hij zag spoedig in dat het ambt niet met zijn werk als evangelist te combineren was en gaf de gouverneur de opdracht terug.

## Schrijverschap

Van zijn reizen, zijn zendingswerkzaamheden en het conflict met Adrai deed King uitvoerig schriftelijk verslag, altijd in het 'Neger-Engelsch' (het Sranantongo, niet in het Matawai). Tussen 1864 en 1895 schreef hij circa duizend pagina's, die in verschillende uitgaven terechtkwamen. Het Skrekiboekoe (Boek der verschrikkingen) verhaalt King van zijn visioenen en dromen, maar ook over de geschiedenis van de marrons en zijn eigen familie; de volledige tekst verscheen eerst in 1995, in een editie bezorgd door Chris de Beet; fragmenten eruit in Nederlandse vertaling werden opgenomen in Mama Sranan; 200 jaar Surinaamse verhaalkunst (1999). Dan is er de Torie vo Maripaston (Verhaal/geschiedenis van Maripaston) dat handelt over de strijd van King met zijn broer Adrai; het werd door H.F. de Ziel uitgegeven als Life at Maripaston (1973). Vervolgens zijn er de kleinere geschriften, die veelal voor blanke zendelingen geschreven werden en waarvan er verspreid een aantal werd gepubliceerd.

## Over Johannes King

* Chris de Beet, Inleiding (pp. 1-14) en vertaling van Johannes King, Berichten uit het Bosland (1864-1870). Utrecht: Rijksuniversiteit Utrecht, Instituut voor Culturele Antropologie, 1981. [Bronnen voor de Studie van Bosneger Samenlevingen, deel 7]
* Jan Marinus van der Linde, Het visioen van Herrnhut en het apostolaat der Moravische Broeders in Suriname 1735-1863. Paramaribo: C. Kersten en Co., 1956, pp.203-214. [Dissertatie]
* J[an] Voorhoeve, Johannes King 1830-1899: een mens met grote overtuiging. In: Emancipatie 1863 - 1963: biografieën. Paramaribo: Historische Kring, 1964, pp. 53-66.
* Hesdie Stuart Zamuel, Johannes King. Profeet en apostel van het Surinaamse bosland. Zoetermeer: Boekencentrum, 1994. [Dissertatie]
# Toxicodendron

Toxicodendron is een geslacht uit de pruikenboomfamilie (Anacardiaceae). De soorten komen voor van het Oost-Russische eiland Sachalin tot in tropisch Azië en verder van West-Canada tot in Peru en Venezuela en op de Bahama's en Bermuda.

## Soorten

* Toxicodendron acuminatum (DC.) C.Y.Wu & T.L.Ming
* Toxicodendron bimannii Barbhuiya
* Toxicodendron borneense (Stapf) Gillis
* Toxicodendron calcicola C.Y.Wu
* Toxicodendron delavayi (Franch.) F.A.Barkley
* Toxicodendron diversilobum (Torr. & A.Gray) Greene
* Toxicodendron fulvum (Craib) C.Y.Wu & T.L.Ming
* Toxicodendron grandiflorum C.Y.Wu & T.L.Ming
* Toxicodendron griffithii (Hook.f.) Kuntze
* Toxicodendron hirtellum C.Y.Wu
* Toxicodendron hookeri (K.C.Sahni & Bahadur) C.Y.Wu & T.L.Ming
* Toxicodendron khasianum (Hook.f.) Kuntze
* Toxicodendron nodosum (Blume) Kuntze
* Toxicodendron orientale Greene
* Toxicodendron pubescens Mill.
* Toxicodendron quinquefoliolatum Q.H.Chen
* Toxicodendron radicans (L.) Kuntze - Gifsumak
* Toxicodendron rhetsoides (Craib) Tardieu
* Toxicodendron rostratum T.L.Ming & Z.F.Chen
* Toxicodendron rydbergii (Small ex Rydb.) Greene
* Toxicodendron striatum (Ruiz & Pav.) Kuntze
* Toxicodendron succedaneum (L.) Kuntze
* Toxicodendron sylvestre (Siebold & Zucc.) Kuntze
* Toxicodendron trichocarpum (Miq.) Kuntze
* Toxicodendron vernicifluum (Stokes) F.A.Barkley
* Toxicodendron vernix (L.) Kuntze
* Toxicodendron wallichii (Hook.f.) Kuntze
* Toxicodendron yunnanense C.Y.Wu

## Hybriden

* Toxicodendron × lobadioides Greene
* ↑ (en) Toxicodendron Mill. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Anacardium · Bouea · Buchanania · Cotinus · Mangifera · Pistacia (Pistache) · Protorhus · Rhus · Schinus · Sclerocarya · Sorindeia · Spondias · Toxicodendron · ...
# Zonitis flava

Zonitis flava is een keversoort uit de familie van de oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Johan Christian Fabricius.
# Product information management

Product information management (PIM), ook wel product content management (PCM) genoemd richt zich op het ondersteunen van het verkoopproces door het geven van productinformatie. Deze informatie volgt de levenscyclus (ontwikkelproces) van het product en kan via verschillende media worden aangeboden, zoals een website of gedrukte catalogus. PIM heeft in zijn functie raakvlakken met Product Data Management en Supply Chain Management. Het verschil zit hierbij met name in de detaillering van de aangeboden informatie en de ontwikkelstatus van het product.

## Eisen

De volgende eisen spelen een rol bij toepassing van PIM:
* Import- en transformatiemogelijkheden
* Export van productgegevens in verschillende formaten
* Synchronisatiemogelijkheden met andere systemen
* Integratie van verschillende vormen van content (bijvoorbeeld koppeling met afbeeldingen)
* Contentvalidatie: versiebeheer
* Lokaliseringsmogelijkheden
* Taxonomieondersteuning
* Gebruikersfunctionaliteiten
# Rudy Polanen

Rudy Frank Polanen (Paramaribo, 5 augustus 1943 – Amsterdam, 21 januari 2008) was een bekende Surinaamse dominee van de Evangelische Broedergemeente Suriname (EBGS).

## Biografie

Polanen werd in Duitsland opgeleid tot predikant en was vanaf 1970 als zodanig werkzaam. Van 1973 tot 1989 was hij predikant in Nickerie. Tijdens de militaire dictatuur in Suriname was hij medeoprichter van de Organisatie Gerechtigheid en Vrede (OGV), waarvan hij ook voorzitter werd. Vanaf 1990 was hij predikant van de Evangelische Broedergemeente in Amsterdam. In 1992 was hij een van de oprichters van het platform van niet-inheemse kerken, dat sinds 1995 bekendstaat als Samen Kerk in Nederland (SKIN).
Polanen zou op 29 juni 2008 zijn laatste dienst leiden, alvorens met pensioen te gaan. Hij wilde terugkeren naar Suriname om daar vijftig jaar kerkgeschiedenis te schrijven. Op 18 januari 2008 werd hij tijdens een uitvaartdienst op een begraafplaats echter onwel. Hij werd naar een ziekenhuis overgebracht en bleek een bloedvergiftiging te hebben. Drie dagen later overleed hij, 64 jaar oud. Hij werd op 26 januari begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam.

## Onderscheiding

Polanen werd in 2005 bij de dertigjarige onafhankelijkheid van Suriname benoemd tot Officier in de Ere-Orde van de Palm.

## Externe link

* Dominee Rudy Polanen overleden, Het Parool, 22 januari 2008
* ↑ Database Ere-onderscheidingen Suriname. Gearchiveerd op 12 februari 2022. Geraadpleegd op 12 februari 2022.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8778 1286
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 13579904X
* Virtual International Authority File: 280825829
* WorldCat: E39PBJwRWdkTXjVGx8pMTcKw4q
# Ozarba tenuis

Ozarba tenuis is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hermann Hacker in een publicatie uit 2016.
De soort komt voor in Ethiopië.
# Creeque Alley

Creeque Alley is een liedje dat in 1966 is geschreven door John Phillips en Michelle Phillips van de Amerikaanse zanggroep The Mamas and the Papas. Het is in het najaar van 1966 opgenomen voor Deliver, de derde langspeelplaat van de groep. In april 1967 kwam het nummer als single uit. Het haalde de vijfde plaats in de Billboard Hot 100, de negende plaats in de Britse UK Singles Chart en de 34e plaats in de Nederlandse Top 40.

## De tekst

De tekst vertelt hoe The Mamas and the Papas ontstaan zijn. John Phillips maakte deel uit van een folkgroep (The Journeymen) en Michelle en hij ontwikkelden plannen om over te schakelen op een ander repertoire. Denny Doherty zat in verschillende bandjes, een tijdlang samen met de gitarist Zal Yanovsky. Met onder andere Cass Elliot vormden ze The Mugwumps. Die groep viel uit elkaar. Yanovsky zette samen met John Sebastian The Lovin' Spoonful op en Doherty stichtte met John en Michelle Phillips eerst The New Journeymen en later met Cass Elliot erbij The Mamas and the Papas. Die groep begon zijn carrière met een verblijf op de Amerikaanse Maagdeneilanden. In de hoofdstad Charlotte Amalie verbleven ze in een pension aan Creque’s Alley. Daaraan ontleent het liedje zijn naam, die overigens nergens in het liedje genoemd wordt. Ze moesten terug naar de VS toen ze een forse schuld hadden opgebouwd bij American Express, hun creditcardmaatschappij. Maar eenmaal terug kregen ze succes ‘and California dreamin' is becomin' a reality’ (waarmee het liedje terugblikt op California Dreamin', het eerste succes van de groep). De fluitsolo in Creeque Alley doet denken aan de altfluitsolo in California Dreamin'.
De tekst noemt een aantal vrienden en kennissen van de groep: behalve Zal Yanovsky en John Sebastian ook Roger McGuinn, Barry McGuire (allebei in het refrein: ‘McGuinn and McGuire still a-gettin higher in L.A.’) en Hugh Duffy, de eigenaar van het pension waar de groep op de Maagdeneilanden verbleef.
De laatste regel van het refrein luidt: ‘And no one's gettin' fat ’cept Mama Cass’. Cass Elliot was het lid van de groep met overgewicht. Alleen de laatste keer dat het refrein wordt gezongen luidt het: ‘Everyone's getting fat, 'cept Mama Cass’.
Er bestaan drie verschillende montages van het nummer, die zijn gebruikt voor achtereenvolgens de monoversie van de lp, de stereoversie van de lp en de single. Op de singleversie zijn, in tegenstelling tot de andere versies, koperblazers te horen.
Anders dan bijvoorbeeld bij California Dreamin' of Monday, Monday, zijn er maar heel weinig artiesten, en al helemaal geen bekende artiesten, die Creeque Alley hebben gecoverd.
# Heiligdom van Aphrodite Ourania

Het Heiligdom van Aphrodite Ourania lag in het oude Athene aan de noordrand van de Agora, direct ten westen van de Stoa Poikile. De schrijver Pausanias beschrijft de ligging van het heiligdom (I,14,7) en vermeldt ook dat er in zijn tijd (2e eeuw n.Chr.) nog een standbeeld stond van de godin gemaakt door Pheidias van Parisch marmer.
Van het heiligdom resteert nu nog een deel van het Altaar van Aphrodite Ourania, dat een van de opvallendste monumenten is aan de noordkant van de Agora. Het marmeren altaar (4.42 x 1.585 m) stond op een podium (5.08 x 2.40 m) van poros met marmeren treden. De korte zijden hadden een frontonachtige structuur, bekroond met een akroterion met palmetten die waarschijnlijk felgekleurd waren.
Dit altaar werd ontdekt in 1981 gedurende de Amerikaanse opgravingen (1980-1982) op de agora. Overblijfselen van keramiek in en naast het altaar wijzen erop dat het altaar rond 500 v.Chr. moet zijn opgetrokken. In 480 v.Chr. schijnt het schade te hebben ondervonden van de Perzische plunderingen en het werd tussen 430 en 420 v.Chr. gerestaureerd.
Het altaar is toegeschreven aan Aphrodite op basis van de restanten van schapen en geiten, de favoriete offerdieren voor Aphrodite. Daarnaast vond men ook twee op elkaar aansluitende marmeren fragmenten van een votiefreliëf waarop Aphrodite was afgebeeld.
De omvang van het gehele heiligdom is nog onduidelijk. Wellicht was het een openlucht heiligdom met een los altaar, maar de aanwezigheid van het standbeeld van Pheidias suggereert dat er ook een tempel moet zijn geweest.
# Fort Sommelsdijk

Fort Sommelsdijk was een Nederlands koloniaal fort in Suriname. Het was gelegen op het punt waar de rivieren Commewijne en Cottica samenvloeien. Het had tot doel het achterland te beveiligen tegen invallen.
Het fort werd gesticht in 1686 en werd vernoemd naar Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck, de toenmalige gouverneur van Suriname. In 1715 werd het fort versterkt, maar in 1748 werd het buiten gebruik gesteld. Het was overbodig geworden na het gereed komen, in 1747, van Fort Nieuw-Amsterdam aan de monding van de Commewijne. Wel bleven er een dokterspost (Chirurgijns Etablissement) en een militaire post gevestigd. Hierna was er van 1785 tot 1818 een missiepost gevestigd van de Evangelische Broedergemeente Suriname met onder andere een hospitaal.
In 1870 werd het fort geheel verlaten. Begin 21e eeuw is het nauwelijks meer herkenbaar; het is vrijwel volledig opgegaan in de natuur.
# Wereldkampioenschappen baanwielrennen 1977

De wereldkampioenschappen baanwielrennen 1977 vonden plaats van 22 tot en met 26 augustus in de Venezolaanse stad San Cristóbal. In totaal vonden er twaalf onderdelen plaats; twee bij de vrouwen en tien bij de mannen. Bij de mannen waren zeven onderdelen voor amateurs en de andere drie voor profs toegankelijk. Gastland Venezuela won geen medailles, met zeven medailles werd de Duitse Democratische Republiek winnaar van het medailleklassement. De baan waar de wedstrijden op werden verreden kende een lengte van 333,33 meter. Het was de tweede keer dat de WK plaatsvonden op het Zuid-Amerikaanse continent, de eerste keer was in 1968 toen Montevideo gaststad was.

## Uitslagen
### Mannen profs

| Onderdeel | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| Achtervolging | Gregor Braun | Knut Knudsen | Steve Heffernan |
| Sprint | Koichi Nakano | Yoshikazu Sugata | John Nicholson |
| Stayeren | Nederland Cees Stam Bruno Walrave | Bondsrepubliek Duitsland Wilfried Peffgen Dieter Durst | Italië Pietro Algeri Domenico De Lillo |

### Mannen amateurs

| Onderdeel | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| Achtervolging | Norbert Dürpisch | Uwe Unterwalder | Daniel Gisiger |
| Ploegenachtervolging | Duitse Democratische Republiek Norbert Dürpisch Gerald Mortag Matthias Wiegand Volker Winkler | Bondsrepubliek Duitsland Günther Schumacher Peter Vonhof Hans Lutz Henry Rinklin | Zwitserland Robert Dill-Bundi Daniel Gisiger Hans Känel Walter Baumgartner |
| Puntenkoers | Constant Tourné | Jan Faltyn | Nikolaij Makarov |
| Sprint | Hans-Jürgen Geschke | Emanuel Raasch | Lutz Heßlich |
| Tandem | Tsjecho-Slowakije Vladimír Vačkář Miroslav Vymazal | Sovjet-Unie Vladimir Semenets Aleksandr Voronin | Bondsrepubliek Duitsland Horst Gewiss Wolfgang Schäffer |
| Tijdrit | Lothar Thoms | Günther Schumacher | Hans Ledermann |

### Vrouwen

| Onderdeel | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| Achtervolging | Vera Kusnezova | Anne Riemersma | Karen Strong |
| Sprint | Galina Tsarjova | Sue Novara | Iva Zajíčková |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Duitse Democratische Republiek | 4 | 2 | 1 | 7 |
| 2 | Sovjet-Unie | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 3 | Nederland | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 4 | Bondsrepubliek Duitsland | 1 | 3 | 2 | 6 |
| 5 | Japan | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 6 | Tsjecho-Slowakije | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 7 | België | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 | Noorwegen | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 | Spanje | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 | Polen | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 | Verenigde Staten | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 | Zwitserland | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 13 | Australië | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 13 | Canada | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 13 | Italië | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 13 | Verenigd Koninkrijk | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 12 | 12 | 12 | 36 |
# Gerrit Mik

Gerrit Mik (Wildervank, 26 mei 1922 - Groningen, 3 mei 1991) was (jeugd)psychiater, hoogleraar en lid van de Tweede Kamer voor D66.
Na de christelijke lagere school in Wildervank bezocht Mik de protestants-christelijke middelbare school in Stadskanaal. In 1939 deed hij daar eindexamen. Na de oorlog studeerde Mik geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen (1945-1949). Het artsexamen legde hij in 1951 af. In die periode was Gerrit Mik ook lid van het wijsgerig- en theologisch genootschap Neoem Benej Nebiim.
Na zijn studie werkte Mik als sociaal-psychiater in Zuidoost-Drenthe (1955 - 1958), chef polikliniek Psychiatrische Universiteitskliniek (Groningen, 1958-1965). In 1965 promoveerde Mik aan de Rijksuniversiteit Groningen op een proefschrift over jeugdpsychiatrie. Daarna werd hij chef van de behandelingskliniek kinderpsychiatrie van het Academisch Ziekenhuis Groningen (1965-1971).
De Rijksuniversiteit Groningen stelde Mik in 1971 aan tot lector jeugdpsychiatrie (1971-1980) en later als hoogleraar jeugdpsychiatrie (1980 tot 1981).
Mik was de vader van beeldend kunstenaar Aernout Mik en schrijver Edzard Mik.

## Politieke carrière

Gerrit Mik was vanaf het allereerste begin van D66 (1966) actief binnen die partij, o.a. als voorzitter van de regio Groningen.
In de jaren zeventig van de 20e eeuw was Mik lid van de Provinciale Staten (1970-1974) en Gedeputeerde Staten (1972-1974) van de provincie Groningen.
In 1981 maakt Mik de stap naar de landelijke politiek als lid van de Tweede Kamer fractie van D66 (1981-1986).
In 1982 ging hij als tegenkandidaat de strijd aan met Jan Terlouw om het lijsttrekkerschap, waarbij echter Terlouw de meeste stemmen kreeg.
Als Kamerlid was Mik voorzitter van de bijzondere commissie voor Jeugdwelzijn. Via een initiatiefvoorstel bracht Mik de Wet op de jeugdhulpverlening tot stand, die in 1989 van kracht werd. Daarnaast was Mik lid van de subcommissie uit de vaste commissie voor Volksgezondheid voor onderzoek naar nieuwe religieuze bewegingen (1981-1984).
Naast zijn politieke activiteiten vervulde Mik nevenfuncties in de (geestelijke) gezondheidszorg en het gevangeniswezen.

## Publicaties

Gerrit Mik publiceerde vele artikelen op het gebied van sociale psychiatrie, jeugdpsychiatrie en jeugdwelzijn.
* Onze nozems (1960)
* Dissociaal gedrag bij jongens in de puberteit (dissertatie, 1965)
* Biografisch Portaal: 03504815
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068562489
* Parlement.com: vg09llmqf9i8
* Virtual International Authority File: 287651888
* WorldCat: E39PBJhxpQkPymdQrVwvyYWbh3
# Hostel: Part II

Hostel: Part II is een Amerikaanse horrorfilm uit 2007 onder regie van Eli Roth, die ook het verhaal schreef. De productie is een vervolg op Hostel uit 2005, die Roth eveneens schreef en regisseerde. Dit tweede deel kreeg in december 2011 eveneens een opvolger in de vorm van Hostel Part III, waaraan Roth niet meer meewerkte.

## Verhaal
### Proloog

Na zijn ontsnapping uit Slowakije is Paxton een gebroken man. Nachtmerries regeren zijn nachten en overdag ziet hij achter elke boom een vijand. Zijn vriendin heeft grote moeite met zijn gedrag. Wanneer ze op een morgen de kamer inloopt, blijkt alleen dat Paxtons angst niet ongegrond was. Ze treft zijn lichaam onthoofd in huis aan. Elders ontvangt Elite Hunting Club-baas Sasha tot zijn tevredenheid een doos met daarin Paxtons hoofd.

### Plot

De Amerikaanse kunststudentes Beth, Whitney en Lorna gaan samen op vakantie. Op advies van model Axelle gaan ze met haar mee naar een accommodatie in Slowakije, 'met geweldige kuuroorden en lage prijzen'. Daar aangekomen blijken ze heimelijk winkelwaar te zijn voor de klanten van een vermomd martel- en slachthuis voor menselijke slachtoffers. De receptionist van het hostel waar de vrouwen intrekken, zet scans van hun paspoorten op een eBay-achtige veiling, exclusief toegankelijk voor leden van de Elite Hunting Club. De hoogste bieder op de 'koopwaar' mag die op elke gewenste manier martelen en afslachten.
Zakenman Todd reist op dat moment ook af naar Slowakije met zijn bedeesde vriend Stuart, die hij als verrassing wil trakteren op een dagje gebruikmaking van de diensten van de Elite Hunting Club. Om dit te doen, plaatst hij de hoogste biedingen op de veilingen voor Beth en Whitney.

## Rolverdeling

* Lauren German: Beth Salinger
* Roger Bart: Stuart
* Bijou Phillips: Whitney Keye
* Heather Matarazzo: Lorna Weisenfreund
* Richard Burgi: Todd
* Vera Jordanova: Axelle
* Stanislav Ianevski: Miroslav
* Jay Hernandez: Paxton
* Jordan Ladd: Stephanie
* Milan Knazko: Sasha
* Edwige Fenech: Kunstles professor
* Zuzana Geislerová: Inya
* Monika Malácová: Mrs. Bathory (gebaseerd op Elisabeth Báthory)