OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Simon Michelena

Simon Michelena (Antwerpen, 1995), bekend onder zijn artiestennaam Simon, is een Belgische singer-songwriter en rapper met Baskische roots.

## Biografie

Simon begon zijn muzikale carrière als rapper in het hiphop-collectief Roedel. In 2018 brachten ze hun debuutalbum Hondsdolheid uit en in 2021 hun tweede album 247.
In 2019 bracht Simon zijn eerste solonummers uit, eerst onder de artiestennaam Mitxelena, later als Simon. In 2020 bracht hij zijn debuut-ep Bitter maar zoet uit. In 2020 bracht hij de ep Caravan Tapes uit, waarna hij in 2021 meedeed aan de Nieuwe Lichting van Studio Brussel. Met zijn single Hart van steen bemachtigde hij een plekje in de finale van de wedstrijd.
Eind 2022 bracht Simon zijn debuutalbum Zoveel nog te doen uit bij het Belgische platenlabel Fake Records. In 2023 toerde hij als support act mee met Tourist LeMC. Hij verzorgde ook het voorprogramma van andere artiesten zoals Brihang, Benny Sings, en Typhoon.
Simon is ook muzikant in de indieband I'm The Hug.
* ↑ Awouters, Melissa, Van Brockhampton tot Roedel: waarom rappers het zo graag in groep doen. Focus (4 maart 2020). Geraadpleegd op 24 november 2024.
* ↑ Geeraerts, Gilke, Roedel - 247 (★★★★): Hellehonden aan de hemelpoort. Dansende Beren (23 februari 2020). Geraadpleegd op 24 november 2024.
* ↑ Wouters, Jozefien, De sound van Simon ligt ergens tussen ideale schlagerschoonzoon en sympathieke rapper. Focus (7 november 2022). Geraadpleegd op 24 november 2024.
* ↑ Simon en Jibran, de twee Antwerpse finalisten van De Nieuwe Lichting: "Perfectionisme kan tegelijk constructief en destructief zijn”. HLN. Geraadpleegd op 24 november 2024.
* ↑ Beren, Dansende, De Grote Beren van Morgen 2024: I'm the hug. Dansende Beren (10 januari 2024). Geraadpleegd op 24 november 2024.
# Nasmak Plus Instruments / Instruments Plus Nasmak

Nasmak Plus Instruments / Instruments Plus Nasmak is het eerste studioalbum van de Nederlandse band Nasmak. en kwam uit in 1982 op Plurex Records. Na de release van Nasmak Plus Instruments / Instruments Plus Nasmak verliet Truus de Groot de band, de overige leden gingen verder als kwartet.

## Muziek

De a-kant laat een conventionele bezetting zien, de b-kant is meer instrumentaal en experimenteel. Na de release was de band een van de eerste Nederlandse bands die een Peel Session deed . Dat was in oktober 1980. Truus de Groot nam later een langere en stevigere versie van Big Man (The Soundtrack) opnieuw op voor de EP Plus Instruments – Februari - April '81. Deze versie van Big Man werd een van de favorieten van de pionier van de Nederlandse dancecultuur, DJ Eddy de Clercq.

## Recensies

Muziektijdschrift OOR (Alfred Bos) "verslaat de nieuwe Siouxsie met een paar lengtes (..). (The Instruments plus Nasmak side':) "de band laat zich van zijn meest avontuurlijke kant zien".
BBC DJ John Peel: “Nasmak Plus Instruments / Instruments Plus Nasmak is de beste plaat van het Europese vasteland in lange tijd.”

## Band leden

* Theo Van Eenbergen (bass, vocals)
* Toon Bressers (drums, vocals)
* Joop Van Brakel (guitar, vocals, violin)
* Henk Janssen (synthesizer, guitar, vocals)
* Truus de Groot (vocals, Kraakdoos, guitar)

## a-side Nasmak Plus Instruments

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Nasmak tekst Joop van Brakel.

## b-side Instruments Plus Nasmak

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Nasmak tekst Joop van Brakel: 1, 7, Truus de Groot: 1 - 6.
# Lijst van beelden in Hollands Kroon

Dit is een (onvolledige) chronologische lijst van beelden in Hollands Kroon. Onder een beeld wordt hier verstaan elk driedimensionaal kunstwerk in de openbare ruimte van de Nederlandse gemeente Hollands Kroon, waarbij beeld wordt gebruikt als verzamelbegrip voor sculpturen, standbeelden, installaties, gedenktekens en overige beeldhouwwerken.
Voor een volledig overzicht van de beschikbare afbeeldingen zie de categorie Beelden in Hollands Kroon op Wikimedia Commons.
| Geplaatst | Omschrijving | Kunstenaar | Straat | Plaats | Materiaal | Afbeelding |
| 1940 | Dijkwerkers | Krop, Hildo Hildo Krop | Afsluitdijk | Wieringen | Bronzen reliëf | |
| 1942 | De Maaier | Reijn, Theo van Theo van Reijn | Ir. Smedingplein | Wieringerwerf | Steen | meer afbeeldingen |
| 1946 | Oorlogsmonument | Termote, Albert Albert Termote | Terppad/Prof. Granpré Molierestraat | Wieringerwerf | Steen | |
| 1954 | Standbeeld van Cornelis Lely | Andriessen, Mari Mari Andriessen | Afsluitdijk | Wieringen | brons | |
| ca.1980 | Afscheid Viking echtpaar (Vikingboot) | Blank, Hans Hans Blank | Havenweg 1, bij museum | Den Oever | | |
| 1982 | Dijkwerker | Dijk, Ineke van Ineke van Dijk | Afsluitdijk | Wieringen | brons | |
| 1985 | Fabeldieren | Mulder, Theo Theo Mulder | Kerkplein | Hippolytushoef | natuursteen | |
| 1989 | Monument Joodse Werkdorp Nieuwesluis | | bij gemeenschapsgebouw | Slootdorp | steen | |
| 2004 | Moedermavomonument gewijd aan oprichter in 1975 Anton Remmers | | Brugstraat | Middenmeer | | |
| 2005 | Vissersmonument | Blank, Hans Hans Blank | Havenkade | Den Oever | brons | |
| 2005 | Pioniers op weg | Houdijk, Rob Rob Houdijk | bij de Nederlands Hervormde Kerk | Slootdorp | brons | |
| 2010 | De ontmoeting | Kaayk, Guusje Guusje Kaayk en Coen Kaayk | | Anna Paulowna | staal en polyester | |
| 2012 | Ganzenrij | Mulder, Theo Theo Mulder | Hoofdstraat | Hippolytushoef | brons | |
| onbekend | Zonder titel | onbekend | Havenweg/Oeverdijk | Den Oever | steen | |
| onbekend | Zonder titel | onbekend | | Hippolytushoef | steen | |
| onbekend | Madonna met kind | onbekend | Paadje 22 | Nieuwe Niedorp | steen | |
| onbekend | Boeddha | onbekend | Oude Provinciale weg (N239) | Nieuwe Niedorp | steen | |
# Witteugelvliegenvanger

De witteugelvliegenvanger (Tregellasia leucops) is een zangvogel uit de familie Petroicidae (Australische vliegenvangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Nieuw-Guinea en het noordoosten van Australië en telt tien ondersoorten:
* T. l. leucops: noordwestelijk Nieuw-Guinea.
* T. l. mayri: westelijk Nieuw-Guinea.
* T. l. heurni: Weylandgebergte (het westelijke deel van het Sudirmangebergte in Papoea).
* T. l. nigroorbitalis: de zuidelijke helling van het Nassau- en Oranjegebergte (het westelijke deel van Centraal-Nieuw-Guinea).
* T. l. nigriceps: centraal Nieuw-Guinea.
* T. l. melanogenys: noordelijk en noordoostelijk Nieuw-Guinea.
* T. l. wahgiensis: het oostelijke deel van Centraal-Nieuw-Guinea.
* T. l. albifacies: zuidoostelijk Nieuw-Guinea.
* T. l. auricularis: zuidelijk Nieuw-Guinea.
* T. l. albigularis: noordoostelijk Australië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot algemeen in Nieuw-Guinea. In Australië is het verspreidingsgebied klein maar daar is de vogel wel algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 '"`UNIQ--templatestyles-00000000-QINU`"'(en) Witteugelvliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
# Ras al Hadd

Ras al Hadd is een plaats in Asj Sjarqiyah South, Oman. De plaats ligt op een punt aan de ingang van de Golf van Oman. De regio wordt bediend door Ras al Hadd Airport. Ten westen van de plaats ligt het Hadjargebergte. Er is een Indiase luisterpost in Ras al-Hadd en er zijn aanlegrechten voor de Indiase marine op de marinebasis van Muscat.

## Ras Al Jinz Turtle Reserve

De stranden van Ras al Hadd en het naburige Ras al-Jinz zijn bekend als broedplaats voor groene zeeschildpadden. Dit is een van de belangrijkste populaties van deze soort ter wereld. Het hele jaar door halen deze zeereptielen hun gewicht tot 190 kilo uit de zee bij Ras al-Jinz om hier hun eieren te leggen. Van de ongeveer 100 eieren die elk vrouwtje 's nachts legt, overleeft er misschien maar één de volwassen leeftijd. Op 23 april 1996 werd Ras Al Jinz Turtle Reserve aangewezen als natuurreservaat.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ras al Hadd op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Proutia niphonica

Proutia niphonica is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst voorgesteld als Fumea niphonica door Hiroshi Hori in een publicatie uit 1926. De spanwijdte bedraagt 9 tot 13,5 millimeter.
De soort komt voor in de lager gelegen delen van Korea en Japan (Hokkaido, Honshu, Kyushu) en vliegt vanaf eind mei. De soort overwintert als rups.
* Lee, Dong-June & Lee, Jae-Seok & Kim, Jongwon & Lee, Hyeon & Byun, Bong-Kyu & Roh, Seung Jin. (2023). A new species of the genus Proutia Tutt (Lepidoptera, Psychidae) from Korea, based on morphology and DNA barcodes. Biodiversity Data Journal. 11. 110313. DOI:10.3897/BDJ.11.e110313.
* Saigusa, T. & Sugimoto, M. (2022). Lectotype Designation of Fumea niphonica Hori, 1926 (Lepidoptera: Psychidae). Esakia 55: 144–150.
# Semidi-eilanden

De Semidi-eilanden (Engels: Semidi Islands) vormen een eilandengroep in de Golf van Alaska, voor de kust van de Amerikaanse staat Alaska. De eilanden zijn deel van de Kodiak Island Borough en liggen ten zuidwesten van Kodiak. De grootste eilanden van de groep zijn Aghiyuk en Chowiet. De totale oppervlakte bedraagt 30,178 km² en de eilandengroep is onbewoond.

## Wildernisgebied

De eilanden zijn sinds 1980 onderdeel van het Alaska Maritime National Wildlife Refuge. Daarvoor waren de eilanden een eigen wildreservaat: het Semidi National Wildlife Refuge. Het wildernisgebied van ongeveer 1.000 km² biedt leefruimte aan 2,4 miljoen vogels, bijna de helft van de broedende zeevogels van de Alaska Peninsula Unit, waaronder 370.000 gehoornde papegaaiduikers. De zeebodem rond de eilanden biedt tijdelijk leefgebied aan populaties zeeotters, zeeleeuwen, zeehonden, bruinvissen en walvissen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Semidi Islands op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Félix Guignot

Félix Guignot (Avignon, 16 november 1882 - Avignon, 22 juni 1959) was een Frans arts en entomoloog.
Guignot werd geboren in Avignon, Frankrijk. Hij studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Montpellier en na zijn afstuderen werkte hij in een particuliere praktijk. Hij was een amateur-entomoloog en begon in 1925 insecten te beschrijven. Hij publiceerde uiteindelijk 188 artikelen, en 3 monografieën, waarin hij onder andere 514 nieuwe soorten beschreef. Door zijn publicaties werd hij een erkend specialist in waterkevers. Zijn verzameling watertreders (Haliplidae), waterroofkevers (Dytiscidae) en schrijvertjes (Gyrinidae) is opgenomen in het Muséum national d'histoire naturelle in Parijs.
Veel collega-keverkenners hebben, in zijn eer, nieuwe soorten naar hem vernoemd. Het epitheton guignoti komt meerdere malen voor in de wetenschappelijke namen van vooral waterkevers.

## Enkele werken

* 1932 — Les Hydrocanthares de France (Toulouse).
* 1947 — Coléoptères hydrocanthares (Deel 48 van Faune de France).
* 1959 — Révision des hydrocanthares d'Afrique (Annales du Musée royal du Congo belge).
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Félix Guignot op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1236155246
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1787 0131
* Library of Congress Control Number: no2017094901
* Système universitaire de documentation: 169386171
* Virtual International Authority File: 164860984
* WorldCat: E39PBJtRQgfcbhVvbx67TRptrq
# Jeannine Rosner

Jeannine Rosner (8 oktober 2006) is een Oostenrijks langebaanschaatser. Rosner was in 2025 de eerste Oostenrijker die bij het WK junioren het allroundkampioenschap won. Ze won daarnaast wereldtitels op drie individuele afstanden.
Haar zus Sarah Rosner is eveneens schaatsster.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 39,85 | 24 februari 2024 | Inzell |
| 1000 meter | 1.18,48 | 5 februari 2025 | Collalbo |
| 1500 meter | 1.59,85 | 12 januari 2025 | Heerenveen |
| 3000 meter | 4.06,87 | 1 maart 2025 | Heerenveen |
| 5000 meter | 7.54,13 | 29 december 2024 | Innsbruck |
    (laatst bijgewerkt: 1 maart 2025)
# Démolition d'un mur

Démolition d'un mur is een Franse stomme film uit 1896. De film werd gemaakt door de gebroeders Lumière.
De film toont vier arbeiders die een oude muur wegbreken in de fabriek van Lumière. Nadat de muur omvergeduwd is, wordt hij verder afgebroken met gebruik van pikhouwelen.
# Fernando Vérgez Alzaga

Fernando Vérgez Alzaga L.C. (Salamanca, 1 maart 1945) is een Spaans geestelijke en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk, werkzaam voor de Romeinse Curie.
Vérgez Alzaga trad in 1965 in bij de priestercongregatie Legionairs van Christus, waarbij hij zijn plechtige geloften aflegde. Hij werd bij deze congregatie op 26 november 1969 priester gewijd. Hij studeerde filosofie en theologie aan de Pauselijke Universiteit Gregoriana in Rome.
In 1972 trad Vérgez Alzaga in dienst van de Romeinse Curie. Hij was werkzaam bij de congregatie voor de Instituten van Gewijd Leven en Gemeenschappen van Apostolisch Leven (1972-1984), de Pauselijke Raad voor de Leken (vanaf 1984) en de Administratie van het Patrimonium van de Heilige Stoel (tot 2004). Hij was van 2004 tot 2008 hoofd van het Internetbureau van de Heilige Stoel.
Van 2008 tot 2021 was Vérgez Alzaga directeur Telecommunicatie en Informatiesystemen van de Staat Vaticaanstad. Op 30 augustus 2013 werd hij tevens benoemd tot secretaris-generaal bij het Gouverneurschap van Vaticaanstad. Vérgez Alzaga werd op 15 oktober 2013 benoemd tot titulair bisschop van Villamagna in Proconsulari; zijn bisschopswijding vond plaats op 15 november 2013.
Vérgez Alzaga werd op 8 september 2021 (met effectieve ingangsdatum 1 oktober 2021) benoemd tot president van de Pauselijke Commissie voor de Staat Vaticaanstad; hij werd tegelijkertijd bevorderd tot titulair aartsbisschop.
Vérgez Alzaga werd tijdens het consistorie van 27 augustus 2022 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-diaken. Zijn titeldiakonie werd de Santa Maria della Mercede e Sant'Adriano a Villa Albani.
Op 7 maart 2023 werd Vérgez Alzaga benoemd tot lid van de Raad van Kardinalen.
Op 1 maart 2025 ging Vérgez Alzaga met emeritaat als president van de Pauselijke Commissie voor de Staat Vaticaanstad. Op dezelfde dag verloor hij - in verband met het bereiken van de 80-jarige leeftijd - het recht om deel te nemen aan een toekomstig conclaaf.
# Gewone zakdrager

De gewone zakdrager (Psyche casta) is een vlinder uit de familie Psychidae, de zakdragers. De spanwijdte van de mannetjes bedraagt tussen de 12 en 15 millimeter. De vrouwtjes hebben geen vleugels.

## Levenswijze

Waardplanten komen onder meer uit de grassenfamilie, berk, wilg, populier en bosbes. De rupsen maken net als al de andere zakdragers, van grassprietjes en kleine takjes een omhulsel waar ze door beschermd worden. De vliegtijd loopt van mei tot en met juli.

## Verspreiding

De soort komt in vrijwel geheel Europa voor, met uitzondering van IJsland. Verder komt de gewone zakdrager voor in Turkije, Siberië en Japan. Als gevolg van menselijk handelen komt de gewone zakdrager sinds het begin van de twintigste eeuw ook in Canada en de Verenigde Staten voor.

### Voorkomen in Nederland en België

De gewone zakdrager is een in Nederland en België algemene vlinder die in grote groepen voor kan komen. De rupsen zijn vaak te vinden op boomstammen.

## Externe link

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
* T.S.T. Muus, Gewone zakdrager op Microlepidoptera.nl
* Markku Savela. Psyche Schrank, 1801. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 1-3-2025.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2025). Psyche casta (Pallas, 1767). Bestimmung von Schmetterlingen und ihren Präimaginalstadien. Geraadpleegd op 1-3-2025.
# De Nieuwe Winkel

De Nieuwe Winkel is een restaurant in Nijmegen. Het restaurant werd in 2011 geopend door Emile van der Staak en heeft sinds 2022 twee Michelinsterren. De eetgelegenheid heeft 17,5 van de 20 punten in de GaultMillau-gids.

## Locatie

Restaurant De Nieuwe Winkel was sinds de opening in 2011 gevestigd aan de Hertogstraat. Daar sloot het in juli 2018 en heropende enkele maanden later aan het Gebroeders Van Limburgplein in het centrum van de Gelderse stad Nijmegen. De nieuwe locatie is het voormalige Burgerweeshuis dat onderdeel werd van een nieuwbouwproject op de Hessenberg.

## Geschiedenis
### Botanie

Eigenaar en chef-kok Emile van der Staak deed ervaring op in verschillende toprestaurants waaronder Comme Chez Soi en La Rive. In oktober 2011 opende hij restaurant De Nieuwe Winkel. De keuken werd volledig gebaseerd op botanische gastronomie. Veel ingrediënten betrekt het restaurant uit voedselbos Ketelbroek bij De Horst (nabij Groesbeek). Eind 2022 werd boter vervangen door een plantaardige variant, sindsdien is het restaurant volledig plantaardig.

### Noteringen

De eetgelegenheid ontving in 2021 een eerste Michelinster, een jaar later volgde een tweede. Het restaurant ontving als erkenning voor de grensverleggende kookwijze ook een groene Michelinster. In november 2022 werd De Nieuwe Winkel uitgeroepen tot beste plantaardige restaurant ter wereld. Het restaurant werd in 2025 onderscheiden met 17,5 van de 20 punten in de GaultMillau-gids.
In 2021 stond het restaurant op plaats 96 van de top 100 van de Nederlandse culinaire gids Lekker. In 2024 was het gestegen naar de zevende positie en in 2025 naar de zesde plek. Het platform We're Smart stelt jaarlijks een lijst samen van honderd restaurants wereldwijd die zich inzetten voor een duurzame keuken, De Nieuwe Winkel stond in 2021 op plaats twee en een jaar later werd het bedrijf eerste.
# Huis van Afgevaardigden (Egypte)

Het Huis van Afgevaardigden (Egyptisch-Arabisch: مجلس النواب, Maglis El-Nowwab) is het lagerhuis van het parlement van Egypte en bestaat uit 596 afgevaardigden waarvan er 448 via een kandidatenlijst worden gekozen en 120 via een meerderheidsstelsel. Quota zorgen ervoor dat christelijke Kopten, vrouwen, arbeiders en jongeren voldoende vertegenwoordigd zijn in het parlement.
Het Huis van Afgevaardigden verving in 1971 de Nationale Vergadering als lagerhuis van het parlement. Tot aan de revolutie van 2011 werd het Huis van Afgevaardigden gedomineerd door de Nationaal-Democratische Partij (NDP), de partij van de opeenvolgende presidenten Anwar al-Sadat en Hosni Mubarak. Na de revolutie werd het parlement door de interim-regering opgeschort (2011-2012), daarna weer ingesteld door president Mohamed Morsi, om vervolgens na de staatsgreep van 2013 door de militaire regering te worden ontbonden. In 2014 werd bij referendum een nieuwe grondwet goedgekeurd die voorzag in de instelling van een eenkamerparlement. Verkiezingen voor het Huis van Afgevaardigden vonden plaats in het najaar van 2015 waarbij de regeringsgezinde gelegenheidscoalitie Fe Hubb Masr samen met onafhankelijke kandidaten een meerderheid aan zetels verwierf. Bij de verkiezingen van 2020 behaalde Partij voor de Toekomst van het Vaderland (Mostaqbal Watan), een creatie van het regime, 316 van de 596 zetels.
Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden is Hanafi Ali Gibali, een onafhankelijk parlementariër.
Het hogerhuis van het parlement is de Senaat, ingesteld na een grondwetgevend referendum in 2019.

## Vroegere benamingen

* Adviserende Raad van Afgevaardigden (1866-1881);
* Raad van Afgevaardigden (1881-1883);
* Adviserende Wetgevende Raad en Algemene Vergadering (1883-1913);
* Wetgevende Vergadering (1913-1923);
* Huis van Afgevaardigden (1923-1956);
* Nationale Vergadering (1956-1971);
* Huis van Afgevaardigden (1971-heden).
# Parlement van Egypte

Het Parlement van Egypte bestaat uit twee Kamers:
* Huis van Afgevaardigden (مجلس النواب) - lagerhuis, 596 leden;
* Senaat (مجلس الشيوخ) - hogerhuis, 300 leden.
# Senaat (Gabon)

De Senaat (Frans: Sénat) is het hogerhuis van het parlement van de Republiek Gabon. De Senaat telt 102 leden, gekozen voor een termijn van zes jaar door lokale- en departementsraadsleden.
Tot 1997 kende Gabon een eenkamerparlement. De eerste voorzitter van de Senaat was Georges Rawiri (1932-2006), een vertrouweling van de toenmalige president Omar Bongo en een prominent lid van de dominerende Parti démocratique gabonais (PDG). Hij bekleedde het voorzitterschap van 1997 tot zijn overlijden in 2006. De huidige voorzitter (sinds 2015) is mevrouw Lucie Milebou-Aubusson (PDG).
Van de 102 zetels zijn er 81 van hen in handen van de Parti démocratique gabonais (PDG).

## Lijst van voorzitters van de Senaat

* 1991 - 2006 : Georges Rawiri
* 2006 - 2009 : René Radembino Coniquet
* 2009 - 2015 : Rose Rogombé
* 2015 - heden: Lucie Milebou-Aubusson
# Parlement van Ivoorkust

Het Parlement van Ivoorkust (Frans: Parlement de Côte d'Ivoire) bestaat uit twee Kamers:
* Nationale Vergadering (Assemblée nationale) - lagerhuis, 255 leden;
* Senaat (Sénat) - hogerhuis, 99 leden.
# Aeropuerto T4 (metrostation)

Aeropuerto T4 is een metrostation in het stadsdeel Barajas van de Spaanse hoofdstad Madrid. Het station werd geopend op 3 mei 2007 en wordt bediend door lijn 8 van de metro van Madrid.
# Senaat (Kazachstan)

De Senaat (Kazachs: Қазақстан Парламентінің Сенаты, Qazaqstan Parlamentınıñ Senaty) is het hogerhuis van het Parlement van Kazachstan met in totaal 49 leden. De samenstelling is als volgt: 32 senatoren worden gekozen door de regionale parlementen; 2 gekozen vertegenwoordigers voor elk van de drie grootste steden van Kazachstan (Almaty, Nur-Sultan en Şımkent). De overige leden worden benoemd door de president van het land en vertegenwoordigen nationale, culturele en openbare organisaties. Iedere drie jaar vinden er verkiezingen plaats voor de helft van de leden. Alle senatoren zijn partijloos.
Het lagerhuis van het parlement is de Majilis (Мәжіліс).

## Verwijzingen

* ↑ D. Kassymova: Historical Dictionary of Kazakhtan, The Scarecrow Press, Inc., Lanham, Toronto, Plymouth, V.K. 2012
Abchazië: Parlement · Albanië: Kuvendi · Andorra: Consell General de les Valls · Armenië: Azgayin Zhoghov · Azerbeidzjan: Milli Məclis · België: Federaal Parlement (Senaat en Kamer) · Bosnië en Herzegovina: Parlementarna Skupština · Bulgarije: Narodno Sobranie · Cyprus: Vouli ton Antiprosópon · Denemarken: Folketing · Duitsland: Bundestag (en Bundesrat) · Estland: Riigikogu · Finland: Eduskunta · Frankrijk: Parlement (Assemblée nationale en Sénat) · Georgië: Parlement · Griekenland: Vouli · Hongarije: Országgyűlés · Ierland: Oireachtas (Dáil en Seanad) · IJsland: Alþingi · Italië: Parlement (Kamer en Senaat) · Kazachstan: Parlamenti (Majilis en Senaat) · Kosovo: Assemblee · Kroatië: Sabor · Letland: Saeima · Liechtenstein: Landtag · Litouwen: Seimas · Luxemburg: Chambre · Macedonië: Sobranie · Malta: Il-Kamra · Moldavië: Parlamentul · Monaco: Conseil National · Montenegro: Skupština · Nagorno-Karabach: Azgayin Zhoghov · Nederland: Staten-Generaal (Eerste Kamer en Tweede Kamer) · Noord-Cyprus: Cumhuriyet Meclisi · Noorwegen: Storting · Oekraïne: Verchovna Rada · Oostenrijk: Nationalrat · Polen: Sejm (en Senat) · Portugal: Assembleia da Republica · Roemenië: Camera Deputaţilor · Rusland: Federatieve vergadering (Staatsdoema en Federatieraad) · San Marino: Consiglio Grande e Generale · Servië: Narodna skupština · Slowakije: Národná Rada · Slovenië: Državni Zbor en Državni Svet · Spanje: Cortes Generales (Senado en Congreso de los Diputados) · Transnistrië: Opperste Sovjet · Tsjechië: Parlament (Senaat en Kamer van Afgevaardigden) · Turkije: Meclis · Verenigd Koninkrijk: Parliament (House of Commons en House of Lords) · Wit-Rusland: Nationale Vergadering (Huis van Afgevaardigden en Raad van de Republiek) · Zuid-Ossetië: Parlement · Zweden: Riksdag · Zwitserland: Bondsvergadering (Nationale Raad en Kantonsraad)
Cursief: wijst op een niet of slechts deels erkende staat