OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Michael Boddicker

Michael J. Boddicker (Cedar Rapids, Iowa, 19 januari 1953 is een Amerikaans toetsenist en componist van voornamelijk filmmuziek. Daarnaast schreef hij ook muziek voor reclame. Hij heet sinds 1995 Michael Lehmann Boddicker; hij trouwde toen Edie Lehmann.

## Biografie

Hij kreeg de muziek met de paplepel ingegoten; zijn ouders voerden drie muziekwinkels binnen Iowa. Zijn moeder was een plaatselijk bekend accordeonbespeler.
Hij studeerde muziek aan de Universiteit van Iowa (elektronische muziek, dichtkunst en hedendaagse compositieleer), nadat hij al eerder aan het Coe College had gestudeerd. Verdere studies vonden plaats aan de Universiteit van Wisconsin en UCLA. Boddicker werd ingeschakeld door honderden artiesten om hen te ondersteunen in de (toen) moeilijke tijden in de synthesizerwereld. Niet ieder artiest kon zich verdiepen in de steeds specialistischer wordende apparatuur en niet iedere artiest kon de vernieuwingen financieel bijhouden.
Onder meer de volgende artiesten namen liedjes van hem op: Lani Hall (Go For The Heart), Earth Wind & Fire (Opening Raise Tour), Patti Austin (Oh, No Margarita), Michael Jackson (Captain EO & HIStory Unveiling), Isao Tomita's & YMO's Hideki Matsutaki (Automatic Collect, Automatic Correct & Plan), Kitaro (The Silk Road), Laura Branigan (Imagination) en David Hasselhoff.
Onder de personen die hem inschakelden zat een aantal zeer beroemde:
* Michael Jackson met This Is It, HIStory, Thriller, Bad, single "P.Y.T. (Pretty Young Thing)", Off the Wall, Dangerous, Black or White, en single We Are the World;
* Earth, Wind & Fire met single Let's Groove Tonight;
* Lionel Richie met single Hello, You Are, Running with the Night;
* Dazz Band met Let It Whip;
* Randy Newman met The Natural en Short People;
* Kenny Loggins met zijn lied Footloose;
* Barbra Streisand met Somewhere;
* Cheap Tricks Surrender;
* The Jacksons met Shake Your Body;
* The Pointer Sisters met He's so shy en
* Diana Ross met Missing You.
Almaar musicerend hielp hij ook Intel om de synthesizers meer te integreren in computerapparatuur (hij had op een gegeven moment meer dan 100 toetsinstrumenten). Vanaf 2002 wordt het rustig met nieuwe opnamen.
# Rhiannon (Fleetwood Mac)

Rhiannon is een nummer van de Brits-Amerikaanse band Fleetwood Mac. Het nummer verscheen op hun naar de band vernoemde album uit 1975. Op 4 februari 1976 werd het nummer uitgebracht als de derde single van het album.

## Achtergrond

Het nummer wordt altijd "Rhiannon" genoemd op Fleetwood Mac-albums, maar werd in een aantal landen op single uitgebracht onder de titel "Rhiannon (Will You Ever Win)".
Schrijfster en zangeres van het nummer Stevie Nicks ontdekte Rhiannon begin jaren '70 in het boek Triad van Mary Bartlet Leader. Dat gaat over een vrouw, Branwen, die is bezeten door een andere vrouw, Rhiannon. De personages naar wie deze vrouwen naar vernoemd zijn, Rhiannon en Branwen, komen uit de Welshe legende Mabinogion, maar de twee verhalen hebben verder weinig met elkaar gemeen.
Nadat ze het nummer had geschreven, leerde Nicks het verhaal van de Rhiannon uit de Mabinogion kennen en kwam zij erachter dat de tekst van haar lied ook sloeg op de Welshe Rhiannon. Ze ging research doen naar de Mabinogion en begon met werken aan een project over Rhiannon, waarbij ze nog niet wist of het een film, musical, cartoon of ballet zou worden. Er zijn een aantal nummers uit dit niet afgemaakte project bekend, waaronder "Stay Away", "Maker of Birds" en "Angel", waarbij de laatste direct over het verhaal over Rhiannon gaat.
Het nummer werd een hit in enkele landen, waarbij het in de Verenigde Staten tot de elfde plaats kwam, in het Verenigd Koninkrijk de 46$^e$ plaats behaalde en in Nederland piekte op de zestiende plaats. In 2004 zette het tijdschrift Rolling Stone het nummer op de 488$^e$ plaats in hun lijst The 500 Greatest Songs of All Time.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 04-09-1976 t/m 16-10-1976 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Nummer | 27 | 20 | 17 | 16 | 27 | 32 | 40 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 28-08-1976 t/m 02-10-1976 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie | 30 | 28 | 19 | 16 | 16 | 20 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Rhiannon | 710 | 579 | 614 | 556 | 617 | 722 | 889 | 990 | 1030 | 824 | 813 | 817 | 794 | 797 | 538 | 567 | 506 | 570 | 530 | 583 | 634 | 548 | 608 | 456 | 569 | 724 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
# Basia Trzetrzelewska

Basia (Barbara Stanisława) Trzetrzelewska (Jaworzno, Polen, 30 september 1954; achternaam uitgesproken als tsje-tsje-lef-ska) is een Poolse zangeres, bekend van de Engelse popgroep Matt Bianco.

## Levensloop

Trzetrzelewska groeide op in de Poolse stad Jaworzno en bezocht jaarlijks jazzfestivals, klassieke muziekconcerten en popfestivals, om zo ervaring en connecties op te doen. Ze won een talentenjacht op 15-jarige leeftijd. In Polen sloot ze zich rond 1974 aan als zangeres bij het bandje Alibabki en ging ze al op tournee naar Rusland en Oost-Europa. Rond 1979 reisde ze naar Chicago.
In 1981 vertrok ze naar Engeland om bij de popgroep Matt Bianco te zingen. Na hun eerste succesalbum Whose Side Are You On? besloot ze met ex-Matt Bianco-toetsenist Danny White een carrière te starten. Ruim twintig jaar na de eerste successen met Matt Bianco werkte ze in 2004 weer met ze samen aan het album Matt's Mood.

## Albums
### Bij Matt Bianco

* 1984: Whose Side Are You On? met de gelijknamige single
* 2004: Matt's Mood
* 2017: Whose Side Are You On?: Deluxe Edition

### Soloalbums

* 1987: Time and Tide
* 1990: London Warsaw New York
* 1991: Brave New Hope (maxisingle)
* 1994: The Sweetest Illusion
* 1995: Basia on Broadway (live at the Neil Simon Theatre)
* 1998: Clear Horizon - The Best of Basia (compilatie)
* 2003: Super Hits (compilatie)
* 2006: Simple Pleasures (compilatie)
* 2009: It's that girl again
* 2013: Time and Tide 2CD
* 2015: London Warsaw New York: 2CD Deluxe 25th Anniversary Edition
* 2016: The Sweetest Illusion: 3CD Deluxe Edition
* 2018: Butterflies
# Karl Link

Karl Link (Herrenberg, 27 juli 1942) was een Duits wielrenner.
Link won tijdens de Olympische Zomerspelen 1964 samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de ploegenachtervolging en in hetzelfde jaar de wereldtitel. Vier jaar later won Link met zijn ploeggenoten olympisch zilver.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1964 | 1 ploegenachtervolging | 1 ploegenachtervolging |
| 1966 | 2 ploegenachtervolging | |
| 1967 | 3 ploegenachtervolging | |
| 1968 | | 2 ploegenachtervolging |
* (en) Profiel van Karl Link op olympics.com
* (en) Profiel van Karl Link op olympedia.org
* Profiel van Karl Link op De wielersite
* (en) Profiel van Karl Link op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
* Gemeinsame Normdatei: 140217304
* Virtual International Authority File: 103758325
* WorldCat: E39PBJmhTmCdXMgDWXxqpVMHG3
# André Abegglen

André "Trello" Abegglen (Neuchatel, 7 maart 1909 - Zürich, 8 november 1944) is een voormalig Zwitsers voetballer. Hij was de broer van Max Abegglen en Jean Abegglen.

## Carrière

Abegglen speelde gedurende zijn carrière voor de Zwitserse ploegen Neuchâtel Xamax, Cantonal Neucâtel, Grasshopper, Servette, FC La Chaux-de-Fonds en de Franse ploeg FC Sochaux. Hij kwam aan 52 wedstrijden waarin hij 29 keer scoorde voor Zwitserland. Met Zwitserland nam hij deel aan het WK 1934 in Italië en aan het WK 1938 in Frankrijk.

## Erelijst

* Servette FC Genève
** Zwitsers Landskampioen: 1940
* Grasshopper
** Zwitsers Landskampioen: 1927, 1931
** Zwitserse voetbalbeker: 1927, 1932, 1934
* FC Sochaux
** Ligue 1: 1935
** Ligue 1 topscorer: 1935
** Coupe de France: 1937
* https://www.transfermarkt.nl/trello-abegglen/profil/spieler/238753
# J.F. Berghoef

Johannes Fake Berghoef (Aalsmeer, 14 februari 1903 - 9 maart 1994) was een Nederlands architect.
Hij had zijn wortels in de Delftse School, maar liet in de loop van de jaren 50 van de twintigste eeuw meer invloeden van het nieuwe bouwen in zijn werk toe. Hij ontwikkelde hierin een eigen stijl die zowel functionalistisch is als ruimte overlaat voor elegantie en ornamentiek. In 1947 werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft.

## Airey-woningen

Berghoef raakte na de Tweede Wereldoorlog betrokken bij de bouw van Airey-woningen door de N.V. Nederlandse Maatschappij voor Volkshuisvesting (Nemavo) uit Amsterdam. Zogeheten "Nemavo-Airey"-bouw is de naam van een type systeem- of montagebouw dat kort na de Tweede Wereldoorlog in Groot-Brittannië en Nederland op ruime schaal is toegepast. Deze geprefabriceerde woningen zijn genoemd naar de ontwerper, Sir Edwin Airey (1879-1955), ingenieur en directeur van W. Airey and Sons in Leeds. Deze konden relatief snel gerealiseerd worden, met name dankzij de betonnen prefab-elementen. Bijna alle Airey-complexen in Nederland zijn ontworpen door Berghoef of door de architecten Zwiers en Klarenbeek.
Een bekend monumentaal voorbeeld van zijn toepassing van deze systeembouw is de Sloterhof, waaronder de torenflat Hemsterhuisstraat 145-241 in de Amsterdamse wijk Slotervaart. De Sloterhof is een van de drie gebouwen van Berghoef op de lijst met de 90 topmonumenten uit de periode 1959-1965, samen met het Raadhuis in Hengelo en het hoofdkantoor van de ANWB op de grens van Den Haag en Wassenaar.
Vanwege zijn werk in en om Amsterdam eerde die gemeente hem door in 1997 het J.F. Berghoefplantsoen te benoemen.

## Ander werk

Johannes F. Berghoef ontwierp in samenwerking met architect Jacob Dunnebier de wooncomplexen Geuzenhof (1939) en Muzenhof (1939) in Amsterdam. Beide complexen werden gebouwd door bouwondernemer Huibert van Saane.
Voorts heeft Berghoef in zijn woonplaats Aalsmeer het gemeentehuis, de Christelijk Gereformeerde Lijnbaankerk (1936) en veel woonhuizen ontworpen. In Arnhem bouwde hij begin jaren 60 de Heidemij-flat (Berghoeftoren) in het Sonsbeekkwartier.

## Fotogalerij

* Torenflat van het Sloterhof
* Stadhuis van Hengelo
* Gemeentehuis van Wieringermeer
* Airey-woningen in Nieuwendam
* Gemeentehuis van Aalsmeer
* Hoofdkantoor ANWB in Wassenaar
* Berghoeftoren, Arnhem
# Boekenleggers

Boekenleggers, eerbetoon aan zwarte stemmen (oorspronkelijke Engelse titel: Bookmarks: Celebrating Black Voices) is een educatief televisieprogramma uit 2020, gepresenteerd door Marley Dias. Geproduceerd door Jesse Collins Entertainment voor Netflix en geregisseerd door Fracaswell Hyman, ging de serie in première op 1 september 2020.

## Lijst met afleveringen

| No. | Engelse titel | Nederlandse titel | NL stemacteur |
| 1. | Tiffany Haddish reads "I Love My Hair" | Tiffany Haddish leest voor uit 'Ik houd van mijn haar! | Peggy Sandaal |
| 2 | Grace Byers reads "I Am Enough" | Grace Byers leest voor uit 'Ik ben genoeg' | Canick Hermans |
| 3. | Caleb McLaughlin reads "Crown: An Ode to the Fresh Cut" | Caleb McLaughlin leest voor uit 'Mijn kroon: een ode aan het nieuwe kapsel' | Anwar Lachman |
| 4. | Lupita Nyong'o reads "Sulwe" | Lupita Nyong'o leest voor uit 'Sulwe' | Channah Hewitt |
| 5. | Marsai Martin reads "ABCs For Girls Like Me" | Marsai Martin leest voor uit 'Abc voor meisjes zoals ik' | Venna van den Bosch |
| 6. | Karamo Brown reads "I Am Perfectly Designed" | Karamo Brown leest voor uit 'Ik ben perfect zoals ik ben' | Alkan Cöklü |
| 7. | Jill Scott reads "Pretty Brown Face" and "Brown Boy Joy" | Jill Scott leest voor uit 'Mooi bruin gezicht' en 'Blij bruin jongetje' | Carolina Dijkhuizen |
| 8. | Misty Copeland reads "Firebird" | Misty Copeland leest voor uit 'De vuurvogel' | Jasmine Sendar |
| 9. | Common reads "Let's Talk About Race" | Common leest voor uit 'Laten we eens over verschillen praten' | Ricardo McDougal |
| 10. | Jacqueline Woodson reads "The Day You Begin" | Jacqueline Woodson leest voor uit 'De dag waarop je jezelf ontdekt' | Carolina Dijkhuizen |
| 11. | Kendrick Sampson reads "Antiracist Baby" | Kendrick Sampson leest voor uit 'Antiracistische baby' | Juliann Ubbergen |
| 12. | Marley Dias reads "We March" | Marley Dias leest voor uit 'De mars' | Munaycha Draaibas |
# Adolf Olland

Adolf Georg Olland (Utrecht, 13 april 1867 – Den Haag, 22 juli 1933) was een Nederlands schaker.
Olland werd geboren in Utrecht waar hij bijna zijn hele leven bleef wonen. Twee jaar voor zijn dood verhuisde hij naar Driebergen. Hij was een gerespecteerd arts. In 1909 werd hij de eerste officiële schaakkampioen van Nederland.

## Schaakcarrière

Olland leerde, net als zijn broer, schaken van zijn vader. Zelf schreef hij dat hij "zijn eerste theoretische schaakwijsheid" verkregen had uit het schaaktijdschrift Sissa van Willem Verbeek.

### Schaakclub Utrecht

Als 19-jarige richtte hij samen met andere schakers Schaakclub Utrecht op. In 1890 gaf Olland een boekje voor schakende beginners uit (Theorie en Practijk), dat als leidraad zou dienen voor de cursussen die hij jarenlang gaf. Vele spelers van Schaakclub Utrecht heeft hij wegwijs gemaakt in de beginselen van het schaakspel, maar ook het toernooischaak. Olland was een trouw lid en werd in elk geval dertien keer kampioen van zijn vereniging (minimaal, omdat van sommige jaren onbekend is wie clubkampioen was). Hij vervulde onder andere de functies van voorzitter, erevoorzitter en redacteur van het clubblad. In 1897 werd in Utrecht de eerste damesschaakclub opgericht, genaamd "Damesschaakvereniging Utrecht", waarvan zijn echtgenote de secretaris was.
Na zijn verhuizing kreeg Olland ruzie met het bestuur van Schaakclub Utrecht.

### Schaakkampioen van Nederland

Olland werd in 1909 de eerste officiële schaakkampioen van Nederland. Voordien werden winnaars van bondswedstrijden officieus kampioenen genoemd. Pas vanaf 1969 wordt jaarlijks het Nederlands kampioenschap schaken verspeeld. Adolf Olland trainde vaak met de Belgische schaker Edgar Colle. Hij overleed in 1933 achter het schaakbord bij het Nederlands Kampioenschap, in een partij tegen Adolf Hamming in de voorlaatste ronde. Olland stond in gewonnen positie.
# Lepidoscia niphospila

Lepidoscia niphospila is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia niphospila door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1923.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# NGC 7596

NGC 7596 is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Waterman. Het hemelobject werd in 1886 ontdekt door de Amerikaanse astronoom Francis Preserved Leavenworth.

## Synoniemen

* IC 1477
* MCG -1-59-11
* IRAS 23145-0711
* PGC 70932
# Euproctoides acrisia

Euproctoides acrisia is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Plötz.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Yanne Dorenbos

Yanne Dorenbos (Castricum, 15 september 2000) is een Nederlands wielrenner die op de baan en weg actief is. Sinds 2024 rijdt hij bij het Nederlandse Parkhotel Valkenburg.

## Carrière

Als zestienjarige nam Dorenbos voor het eerst deel aan de NK die dat jaar in Apeldoorn werden gehouden. Samen met Philip Heijnen, Leco Hendriks en Bob Markus reed hij naar de gouden medaille. In 2017 werd de ploeg waar Dorenbos deel van uit maakte tweede. In 2018 werd Dorenbos voor de tweede maal nationaal kampioen op dit onderdeel, ditmaal reed hij samen met Enzo Leijnse, Casper van Uden en Hendriks. In 2021 won Dorenbos zijn eerste individuele medaille. Op het onderdeel afvalkoers werd hij tweede achter Yoeri Havik. Eerste gouden medailles op de NK won Dorenbos in 2023 toen hij de koppelkoers en scratch op zijn naam schreef. Bij zijn eerste deelname aan de WK in 2024 werd hij derde op de omnium.
Op de weg reed hij tot 2023 bij verschillende amateurploegen, waaronder bij de opleidingsploeg van het Spaanse Equipo Kern Pharma waar hij vanaf augustus dat jaar reed als stagiair. Namens die ploeg reed hij onder andere de Ronde van Portugal en die van Turkije. Per het seizoen van 2023 maakte hij de overstap naar Parkhotel Valkenburg.

## Palmares

| Jaar | NK | EK | WK | Overige |
| Als belofte |||||
| 2019 | | 8e puntenkoers 9e koppelkoers | | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | | | |
| 2022 | | 1 koppelkoers 8e puntenkoers | | |
| Als elite |||||
| 2016 | 1 ploegenachtervolging | | | |
| 2017 | 2 ploegenachtervolging | | | |
| 2018 | 1 ploegenachtervolging 5e omnium 8e koppelkoers 10e puntenkoers | | | |
| 2019 | | | | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | 2 afvalkoers 3 puntenkoers | | | |
| 2022 | 2 koppelkoers 3 puntenkoers 4e afvalkoers 5e scratch | | | Genève: 1 puntenkoers 5e koppelkoers |
| 2023 | 1 koppelkoers 1 scratch 6e puntenkoers 8e afvalkoers | | | Rotterdam: 9e eindklassement |
| 2024 | 1 scratch 2 afvalkoers 2 koppelkoers 3 puntenkoers | 4e omnium 4e puntenkoers | 3 omnium | Gent: 6e eindklassement |
| 2025 | | 1 koppelkoers 2 puntenkoers | | |

## Ploegen

* 2023 – Equipo Kern Pharma (v.a. 1 augustus)
* 2024 – Parkhotel Valkenburg
* 2025 – Parkhotel Valkenburg
* ↑ Redactie, Dorenbos verovert brons in eerste WK baanwielrennen na zenuwslopende finaleronde. Resport (19 oktober 2024). Geraadpleegd op 1 februari 2025.
* ↑ Jong, Jeen de, Yanne Dorenbos tekent bij Parkhotel Valkenburg na stage bij Equipo Kern Pharma. WielerFlits (23 november 2023). Geraadpleegd op 1 februari 2025.
* (en) Profiel van Yanne Dorenbos op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Yanne Dorenbos op de website van de UCI
* Profiel van Yanne Dorenbos op De wielersite
# DroneAid Collective

DroneAid Collective is een niet-gouvernementele hulporganisatie gevestigd in Nederland. De organisatie brengt Oekraïense veteranen, Nederlandse vrijwilligers en Oekraïense expats samen om drones te bouwen voor Oekraïne.
Deze drones worden gebruikt voor verkenning, bewaking en humanitaire operaties in de context van de Russisch-Oekraïense oorlog.

## Doel

DroneAid Collective richt zich op het leveren van betaalbare dronetechnologie om Oekraïne te ondersteunen. Het combineert technische expertise met grassroots-initiatieven om de productie en het gebruik van drones te optimaliseren. De organisatie bevordert ook internationale samenwerking en solidariteit.

## Activiteiten

De activiteiten van DroneAid omvatten:
* Assemblage van drones met commerciële onderdelen.
* Training van vrijwilligers en Oekraïense operators.
* Transport van drones naar Oekraïne.
Op 23 augustus 2024 vond in aanwezigheid van minister van Defensie Ruben Brekelmans een workshop plaats op het ministerie in Den Haag.

## Structuur en impact

De organisatie werkt met een platte hiërarchie en bestaat uit technici, veteranen en vrijwilligers uit Nederland en Oekraïne. Sinds de oprichting heeft DroneAid Collective honderden drones geleverd aan Oekraïne.

## Externe link

* Website van DroneAid
* 1 2 3 4 5 drone-aid.nl: Ontheemde Oekraïners en veteranen versterken door hen nieuwe technische vaardigheden bij te brengen., geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ RTV Noord:Oorlogsveteranen bouwen drones voor hun broeders en zusters in Oekraïne, geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ RTV-Utrecht: Nederlandse en Oekraïense veteranen maken drones, geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ Defensie.nl: Oekraïense veteranen bouwen drones voor hun land, geraadpleegd op 14 december 2024.
# Pleasanton (Californië)

Pleasanton is een stad in Alameda County in de Amerikaanse staat Californië.

## Geografie

De totale oppervlakte bedraagt 56,5 km² (21,8 mijl²) waarvan 56,1 km² (21,7 mijl²) land is en 0,4 km² (0,2 mijl²) of 0,78% water is.

## Demografie

Volgens de census van 2000 bedroeg de bevolkingsdichtheid 1134,1/km² (2938,1/mijl²) en bedroeg het totale bevolkingsaantal 63.654 dat bestond uit:
* 80,44% blanken
* 1,38% zwarten of Afrikaanse Amerikanen
* 0,33% inheemse Amerikanen
* 11,69% Aziaten
* 0,13% mensen afkomstig van eilanden in de Grote Oceaan
* 2,35% andere
* 3,68% twee of meer rassen
* 7,87% Spaans of Latino
Er waren 23.311 gezinnen en 17.390 families in Pleasanton. De gemiddelde gezinsgrootte bedroeg 2,72.

## Luchthavens

De dichtstbijzijnde luchthaven in de buurt van Pleasanton is Oakland (OAK) Airport dat zich op zo'n 30 kilometer afstand bevindt. Andere luchthavens in de buurt zijn San Jose (SJC) 33 kilometer, San Francisco (SFO) 45 kilometer en Sacramento (SMF) 118 kilometer.

## Geboren

* William Moerner (1953), natuurkundige en Nobelprijswinnaar (2014)

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Pleasanton.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Pleasanton op city-data.com
# Per Lyngemark

Per Lyngemark (Frederiksberg, 23 mei 1941 - 2 april 2010) was een Deens wielrenner. Lyngemark was ook bekend onder de naam Per Jørgensen.
Lyngemark won tijdens de Olympische Zomerspelen 1968 samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de ploegenachtervolging.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1968 | | 1 ploegenachtervolging |
* (en) Profiel van Per Lyngemark op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Per Lyngemark op olympedia.org
* Profiel van Per Lyngemark op De wielersite
* (en) Profiel van Per Lyngemark op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien