OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Erehof Scharl

Erehof Scharl is gelegen op het kerkhof in de dorp annex buurtschap Scharl in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân vlak bij het IJsselmeer. Het kerkhof ligt op een terp waar tot 1723 een kerkje heeft gestaan. Het erehof ligt vlak naast de klokkenstoel. Op het erehof liggen 5 geallieerde militairen, slechts 3 van hen zijn voorzien van een naam, de twee anderen zijn luchtmachtmilitairen die tot op heden onbekend zijn gebleven. Op de stenen staan de volgende namen:
| Naam | Functie | Onderdeel | Sq | Overleden | Leeftijd |
| Antony Talbot Percy Considine | Waarnemer | Royal Air Force Volunteer Reserve | 49e Squadron | 10-04-1942 | 20 |
| Thomas Christopher Quinlan | Boordschutter | Royal Air Force Volunteer Reserve | 101e Squadron | 02-08-1941 | 23 |
| Richard Gerald Rowlands | Luchtmachtofficier | Royal Australian Air Force | 207e Squadron | 05-09-1942 | 25 |
| An airman of the 1939-1945 war | | Royal Air Force | | 06-10-1942 | |
| An airman of the 1939-1945 war | | Royal Australian Air Force | | 09-07-1942 | |

## Geschiedenis

Op 10 april 1942 werd een Hampden-bommenwerper, de AE421 van het 49e Squadron, op missie richting Essen aangevallen door een Duitse nachtjager. Voor de kust van Enkhuizen stortte het vliegtuig in het IJsselmeer. De vier bemanningsleden kwamen daarbij om het leven. Eén bemanningslid, de radio-operator/boordschutter T.H. McGrenery, wordt tot op heden vermist. Het stoffelijk overschot van de boordschutter, A.T.P. Considine, spoelde op 26 mei 1942 aan bij Laaxum en werd op erehof Scharl begraven. Het stoffelijk overschot van de boordschutter J.W. Wilkinson spoelde aan op de Noorse kust. De piloot R.P. Worthy ligt begraven op erehof Oud-Leusden bij Amersfoort.
Op 5 september 1942 stortte een Lancaster-bommenwerper, de R5755 van het 207e Squadron, ten oosten van Medemblik in het IJsselmeer. Het vermoeden bestaat dat het vliegtuig werd neergeschoten door een Duitse jager. Alle 7 bemanningsleden kwamen daarbij om het leven. Piloot R.G. Rowlands ligt op dit erehof. De overigen:
* Radio-telegrafist J.C. Luton ligt begraven op erehof Stavoren
* Waarnemer A.B. Hastings ligt begraven op het erehof Lemmer
* Boordschutter J.W. Atkinson en waarnemer F.J.C. Barnes liggen begraven op het erehof Bergen in Noord-Holland
* Boordwerktuigkundige G. Fleck en boordschutter C.V. Pattison zijn beiden tot op heden vermist.
* Verliesregister van de studiegroep Luchtoorlog 1939-1945
* Gerrit J. Zwanenburg, En nooit was het stil..., ['s-Gravenhage]: Koninklijke Luchtmacht/Bureau Drukwerkvoorziening Korps Luchtmachtstaf
* Commonwealth War Graves Commission
* Database van verloren gegane bommenwerpers in de Tweede Wereldoorlog
* ww2-Vollenhove
# Tatjana Ivinskaja

Tatjana Michajlaoena Belasjapka (Wit-Russisch: Таццяна Міхайлаўна Белашапка; geboortenaam: Іві́нская; Ivinskaja) (Vitebsk, 27 maart 1958), is een Wit-Russisch voormalig professioneel basketbalspeler die uitkwam voor het nationale team van de Sovjet-Unie. Ze heeft de onderscheidingen ontvangen, Meester in de sport van de Sovjet-Unie in 1980 en twee keer de Medaille voor Voortreffelijke Prestaties tijdens de Arbeid.

## Carrière

Belasjapka begon haar carrière in 1973 bij Horizont Minsk. In 1978 ging Belasjapka spelen voor Spartak Leningrad. Na één seizoen keerde Belasjapka terug bij Horizont. In 1986 stopte ze met basketballen.
Met de Sovjet-Unie speelde Belasjapka op de Olympische Zomerspelen in 1980. Ze won goud. Ook speelde ze op het het Wereldkampioenschap. Ze won goud in 1983. Op het Europees Kampioenschap van 1985 won ze goud. Ook won Belasjapka zilver op de Goodwill Games in 1986. In 1984 won ze goud op de Vriendschapsspelen, en toernooi dat werd gehouden voor landen die de Olympische Spelen van 1984 boycotte.
Belasjapka is afgestudeerd aan de Wit-Russische GIFK. Ze werkt als een medewerker van de sportafdeling van de Wit-Russische Economische Universiteit.

## Erelijst

* Olympische Spelen: 1
** Goud: 1980
* Wereldkampioenschap: 1
** Goud: 1983
* Europees Kampioenschap: 1
** Goud: 1985
* Goodwill Games:
** Zilver: 1986
* Vriendschapsspelen: 1
** Goud: 1984

## Externe link

* (en) Profiel van Tatyana Ivinskaya op sports-reference.com (gearchiveerd)
| 1 | 2 | 3 |
| 1 | 0 | 0 |
4 Rupšienė · 5 Sjarmaj · 6 Šulskytė · 7 Barisjeva · 8 Ovetsjkina · 9 Sjoevajeva · 10 Semjonova · 11 Rogozjyna · 12 Ferjabnikova · 13 Soecharnova · 14 Zacharova · 15 Ivinskaja · Coach: Aleksejeva · Assistent-coach: Zjeldin · Assistent-coach:
4 Šidlauskaitė · 5 Barisjeva · 6 Barel · 7 Ivinskaja · 8 Boerjakina · 9 Sjoevajeva · 10 Semjonova · 11 Rogozjyna · 12 Tsjaoesova · 13 Soecharnova · 14 Šulskytė · 15 Savitskaja · Coach: Aleksejeva · Assistent-coach: Kapranov · Assistent-coach:
4 Šidlauskaitė · 5 Belasjapka · 6 Barel · 7 Jakovleva · 8 Boerjakina · 9 Sjoevajeva · 10 Semjonova · 11 Rogozjyna · 12 Tsjaoesova · 13 Soecharnova · 14 Koeriksja · 15 Savitskaja · Coach: Aleksejeva · Assistent-coach: Kapranov · Assistent-coach:
4 Šidlauskaitė · 5 Tuomaitė · 6 Barel · 7 Ivinskaja · 8 Boerjakina · 9 Jakovleva · 10 Semjonova · 11 Komarova · 12 Tsjaoesova · 13 Soecharnova · 14 Koeriksja · 15 Savitskaja · Coach: Kapranov · Assistent-coach:  · Assistent-coach:
4 Šidlauskaitė · 5 Tuomaitė · 6 Barel · 7 Tornikidoe · 8 Boerjakina · 9 Jakovleva · 10 Semjonova · 11 Moeravjeva · 12 Belasjapka · 13 Koedrevatova · 14 Koeriksja · 15 Gerlits · Coach: Kapranov · Assistent-coach:  · Assistent-coach:
# Union Mons-Hainaut

Union Mons-Hainaut is een Belgische basketbalclub uit Bergen (Mons) die uitkomt in de BNXT League. De club speelt haar thuiswedstrijden in de Mons.Arena die in de deelgemeente Jemappes gelegen is. Mons-Hainaut neemt deel aan jaarlijkse Europese competities, voornamelijk in de FIBA Europe Cup.

## Geschiedenis

In 1959 werd de vereniging opgericht onder de naam Quaregnon. Sinds de jaren 90 komt de club uit in de hoogste Belgische klasse.
De vereniging won de Belgische Basketbal Cup in 2006, en belandde in hetzelfde seizoen in de finale van de Eerste Klasse. In 2008 werd Dexia Mons-Hainaut tweede in de EuroChallenge. In 2011 werd voor de tweede keer de Belgische Basketbal Cup gewonnen.

### Namen

Mede door de veranderende hoofdsponsors, heeft de club in het verleden meerdere namen gekend.
* 1959–1998: Union Quaregnon
* 1998–2001: Telindus Union Mons-Hainaut
* 2001–2012: Dexia Mons-Hainaut
* 2012–2024: Belfius Mons-Hainaut

## Voormalige coaches

| Periode | Coach |
| 1986-1991 | André Barbieux |
| 1991-1993 | Michel Voituron |
| 1993-1999 | Julien Marnegrave |
| 1999-2004 | Yves Defraigne |
| 2004-2005 | Jurgen Van Meerbeeck |
| 2005-2007 | Niksa Bavcevic |
| 2007-2009 | Christopher Finch |
| 2009-2012 | Arik Shivek |
| 2012-2017 | Yves Defraigne |
| 2017 | Frank De Meulemeester (a.i.) |
| 2017-2019 | Daniel Goethals |
| 2019-heden | Vedran Bosnic |

## Palmares

* Belgisch landskampioen:
** Tweede: 2006, 2009, 2011, 2015, 2020, 2021
* Beker van België: 2006, 2011
** Finalist: 2008
* EuroChallenge:
** Finalist: 2008

## Bekende (ex-)spelers

* Ronny Bayer (1999-2001)
* Manu Lecomte (2012-2013)

## Externe link

* Officiële site

## Voetnoten

* ↑ Historique. Monshainaut.be. Gearchiveerd op 5 juli 2016. Geraadpleegd op 7 February 2018.
Aalst · Antwerpen · Bemmel · Bergen · Brussel · Charleroi · Den Bosch · Den Helder · Groningen · Hasselt · Kortrijk · Leeuwarden · Leiden · Leuven · Mechelen · Oostende · Rotterdam · Weert · Zwolle
# Staatsregeling van Sint Maarten

De Staatsregeling van Sint Maarten is de nationale grondwet van Sint Maarten. De Staatsregeling van Sint Maarten werd unaniem aangenomen door de eilandsraad op 21 juli 2010.
De Staatsregeling van Sint Maarten trad in werking op 10 oktober 2010, na de ontmanteling van de Nederlandse Antillen en het ontstaan van het zelfstandig land Sint Maarten. De Staatsregeling is juridisch ondergeschikt aan de Grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden en het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden.

## Grondslag (wijziging) Staatsregeling (artikel 42 Statuut)

Ingevolge artikel 42 van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden dient in het Koninkrijk de staatsinrichting van Sint Maarten geregeld te worden in de Staatsregeling van Sint Maarten. De Staatsregeling van Sint Maarten wordt vastgesteld bij landsverordening. Elk voorstel tot verandering van de Staatsregeling moet de voorgestelde verandering uitdrukkelijk aanwijzen. Het vertegenwoordigende lichaam, de Staten van Sint Maarten, kan het ontwerp van een dergelijke landsverordening slechts aannemen met twee derden van de uitgebrachte stemmen.

## Fundamentele mensenrechten, vrijheden, rechtszekerheid, deugdelijkheid bestuur (artikel 43 Statuut)

Op grond van artikel 43 van het Statuut moet Sint Maarten bij de staatsregeling –evenals de andere landen van het Koninkrijk–- zorg dragen voor de verwezenlijking van de fundamentele menselijke rechten en vrijheden, de rechtszekerheid en de deugdelijkheid van het bestuur. Het waarborgen van deze rechten, vrijheden, rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur is een aangelegenheid van het Koninkrijk.

## Speciale regeling aantal belangrijke wijzigingen Staatsregeling (artikel 44 Statuut)

Een landsverordening tot wijziging van de Staatsregeling voor wat betreft zaken die betrekking hebben op:
    a. de fundamentele menselijke rechten en vrijheden;
    b. de bevoegdheden van de Gouverneur;
    c. de bevoegdheden van de vertegenwoordigende lichamen van de landen;
    d. en op de rechtspraak,
moet worden overgelegd aan de regering van het Koninkrijk. De wijziging treedt pas in werking nadat de regering van het Koninkrijk haar instemming heeft verleend. Een ontwerp-landsverordening betreffende de hierboven genoemde bepalingen mag niet aan de Staten worden aangeboden, noch bij een initiatief-ontwerp door dit lichaam in onderzoek genomen worden zonder dat het “gevoelen” van de regering van het Koninkrijk is ingewonnen.

## Inhoud van de Staatsregeling

De Staatsregeling van Sint Maarten kent de volgende hoofdstukken:
* Grondgebied en eenheid
* Grondrechten
* Regering en de gevolmachtigde minister
* De Staten
* Raad van Advies, Algemene Rekenkamer, Ombudsman en vaste colleges van advies
* Wetgeving en bestuur
* Rechtspraak, openbaar ministerie en politie
* Slotbepalingen
Ten slotte bevat de staatsregeling nog een aantal additionele artikelen.

## Externe link

* Staatsregeling Sint Maarten zoals vastgesteld op 21 juli 2010

## Voetnoten

* ↑ RNW.nl - Eilandsraad Sint Maarten unaniem achter staatsregeling
# Nütheim

Nütheim is een plaats in de Duitse gemeente Aken, deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 175 inwoners. De plaats is nauw verbonden met het Schleckheim. Vanaf 1804 behoorde Nütheim tot de gemeente Walheim, die in 1972 opging in het stadsdeel Kornelimünster/Walheim van de stad Aken.
Walheim is gelegen tussen Schleckheim en Walheim, noordelijk van de Eifel, op een hoogte tussen 295 en 320 meter.
Nütheim ontwikkelde zich langs de Romeinse heerbaan Via Belgica. De eerste schriftelijke vermelding is van 1336, als Nothem.
Bij Nütheim ligt de Königsmühle, een watermolen op de Iterbach. Deze werd als oliemolen gebruikt en stamt uit de 16e eeuw.
* Nütheim
* De oude leenhoeve
* Königsmühle
# Lancia (doorverwijspagina)

Lancia kan verwijzen naar:
* Lancia, een Italiaans automerk
** Vincenzo Lancia (1881–1937), een Italiaans autoconstructeur en oprichter van het gelijknamige automerk
* Corrado Lancia (13e eeuw), admiraal voor het koninkrijk Valencia, diplomaat voor het koninkrijk Aragon en kanselier van het koninkrijk Sicilië
* Lancia (motorfiets), een historisch merk van motorfietsen
* Lancia (geslacht), een geslacht van vlinders van de familie grasmotten (Cambidae)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lancia en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Aelman

Jan Aelman (omstreeks 1310 - 16 december 1389, Valencijn), ridder, was een buitenechtelijke zoon van graaf Willem III van Holland en jonkvrouw N.N. de Moor, uit het Brabantse geslacht De Moor.
Jan Aelman vergezelde zijn halfbroer graaf Willem IV van Holland naar het Heilige Land. In 1352 schonk graaf Willem V hem landerijen onder Haarlem omdat hij in zijn dienst in Utrecht gevangen had gezeten. In 1356 werd hij beleend met het Huis Te Nesse onder Linschoten. In 1372 stuurde hertog Albrecht, graaf van Holland, hem naar Frankrijk om te onderhandelen over het huwelijk van de latere graaf Willem IV met Margaretha van Bourgondië. Hij was lid van de raad van Henegouwen.
Jan Aelman huwde Justine de Gouwer van Koudekerke, (overleden rond 1360), dochter van Hugo de Gouwer. Na haar overlijden hertrouwde hij met Mechteld van Wulvenhorst (1320-1401), dochter van Ernst van Wulvenhorst van Sterkenburg. Hij werd begraven te Valencijn op 16 december 1389.

## Kinderen

* Jan Aelman, ridder, overleden in 1422
* Willem de Moor, schout van Noordwijkerhout
* Jan
* Elisabeth
* Dirk van Maersen

## Literatuur

T.N. Schelhaas, Gequalificeert als edelman te mogen jagen in: Jaarboek van het Centraal Bureau voor Genealogie, deel 34 (1980). pag. 48-
# Il postino

Il postino (Nederlands: De postbode) is een Italiaanse film uit 1994 geregisseerd door Michael Radford. De hoofdrollen worden vertolkt door Massimo Troisi en Philippe Noiret. De film is gebaseerd op De postbode van Neruda van A. Skarmeta.
De film won een Oscar voor beste muziek en de BAFTA Award voor beste buitenlandse film.

## Verhaal

De Italiaanse postbode Mario Ruoppolo woont op het zonnige eilandje Salina waar ook de verbannen Chileense dichter Pablo Neruda terechtkomt. Salina is een van de Eolische eilanden ten noorden van Sicilië. (Een gedeelte van de film is opgenomen op het eilandje Procida in de Golf van Napels.) De eilandbewoners zijn erg enthousiast dat Neruda op hun eiland komt wonen. Het plaatselijke postkantoor wordt overstelpt door brieven bestemd voor Neruda. Mario heeft de eer de brieven persoonlijk te bezorgen. Elke dag fietst hij naar het afgelegen huis van Neruda. Mario merkt op dat de dichter veel brieven krijgt van vrouwen, dus wil hij ook dichter worden en hij vraagt aan Neruda hoe hij dat moet doen. Neruda helpt hem zo de mooie Beatrice Russo te verleiden die een café in het dorp uitbaat.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Massimo Troisi | Mario Ruoppolo |
| Philippe Noiret | Pablo Neruda |
| Maria Grazia Cucinotta | Beatrice Russo |
| Renato Scarpa | Telegraafbediende |
| Linda Moretti | Donna Rosa |
| Mariano Rigillo | Di Cosimo |
| Anna Bonaiuto | Matilde |
| Simona Caparrini | Elsa Morante |

## Prijzen

* Oscar
** Beste muziek (Luis Enríquez Bacalov)
* BAFTA Award
** Gewonnen: Beste buitenlandse film (Luis Enríquez Bacalov)
** Gewonnen: Beste regisseur (Michael Radford)
** Gewonnen: Beste muziek
* Amanda Award
** Beste buitenlandse film
* Silver Condor
** Beste buitenlandse film
* Silver Ribbon
** Beste muziek (Luis Enríquez Bacalov)
* Award of the Japanese Academy
** Beste buitenlandse film
* Critics Choice Award
** Gewonnen: Beste buitenlandse film
* David di Donatello
** Gewonnen: Beste montage (Roberto Perpignani)
* Guild Film Award
** Gewonnen: Beste buitenlandse film
* Prix Lumières 1997
** Gewonnen: Beste buitenlandse film

## Trivia

* Massimo Troisi overleed 12 uur na de laatste opnamen aan een hartaanval.
# Grand Prix Formule 1 van Duitsland 1964

De Grand Prix Formule 1 van Duitsland 1964 werd gehouden op 2 augustus op de Nordschleife van de Nürburgring in Nürburg. Het was de zesde race van het seizoen.
De Grand Prix werd ontsierd door een dodelijk ongeluk. De Nederlander Carel Godin de Beaufort vloog, rijdend in zijn eigen Porsche 718, tijdens de vrije training van de Grand Prix van Duitsland op de Nürburgring Nordschleife de baan af bij de Bergwerk-bocht en belandde tussen de bomen. Hij kwam een dag later in het ziekenhuis in Keulen om het leven door ernstige verwondingen aan zijn hoofd, borst en benen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 7 | John Surtees | Ferrari | 15 | 2:12:04.8 | 1 | 9$^S$ |
| 2 | 3 | Graham Hill | BRM | 15 | + 1:15.6 | 5 | 6 |
| 3 | 8 | Lorenzo Bandini | Ferrari | 15 | + 4:52.8 | 4 | 4 |
| 4 | 19 | Jo Siffert | Brabham-BRM | 15 | + 5:23.1 | 10 | 3 |
| 5 | 22 | Maurice Trintignant | BRM | 14 | Batterij | 14 | 2 |
| 6 | 26 | Tony Maggs | BRM | 14 | + 1 Ronde | 16 | 1 |
| 7 | 4 | Richie Ginther | BRM | 14 | + 1 Ronde | 11 | |
| 8 | 2 | Mike Spence | Lotus-Climax | 14 | + 1 Ronde | 17 | |
| 9 | 23 | Gerhard Mitter | Lotus-Climax | 14 | + 1 Ronde | 19 | |
| 10 | 5 | Dan Gurney | Brabham-Climax | 14 | + 1 Ronde | 3 | |
| 11 | 14 | Chris Amon | Lotus-BRM | 12 | Ophanging | 9 | |
| 12 | 6 | Jack Brabham | Brabham-Climax | 11 | Differentieel | 6 | |
| 13 | 20 | Ronnie Bucknum | Honda | 11 | Ongeluk | 22 | |
| 14 | 27 | Peter Revson | Lotus-BRM | 10 | Ongeluk | 18 | |
| DNF | 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 7 | Motor | 2 | |
| DNF | 9 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 4 | Motor | 7 | |
| DNF | 16 | Bob Anderson | Brabham-Climax | 4 | Ophanging | 15 | |
| DNF | 12 | Edgar Barth | Cooper-Climax | 3 | Koppeling | 20 | |
| DNF | 18 | Giancarlo Baghetti | BRM | 2 | Gaspedaal | 21 | |
| DNF | 10 | Phil Hill | Cooper-Climax | 1 | Motor | 8 | |
| DNF | 11 | Jo Bonnier | Brabham-BRM | 0 | Elektrisch probleem | 12 | |
| DNF | 15 | Mike Hailwood | Lotus-BRM | 0 | Motor | 13 | |
| DNS | 29 | Carel Godin de Beaufort | Porsche | | Dodelijk ongeluk | | |
| DNQ | 28 | André Pilette | Scirocco-Climax | | | |

## Wetenswaardigheden

Carel Godin de Beaufort stierf na een fatale crash tijdens de kwalificatie.

## Statistieken

| Pole-position | John Surtees | Ferrari | 8:38.4 |
| Snelste ronde | John Surtees | Ferrari | 8:39.0 |
1931 · 1932 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2016 · 2018 · 2019
# Vlag van Nieuwleusen

De vlag van Nieuwleusen werd op 30 januari 1962 bij raadsbesluit vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Overijsselse gemeente Nieuwleusen. Op 1 januari 2001 ging de gemeente op in de gemeente Dalfsen, waardoor de vlag als gemeentevlag kwam te vervallen.

## Beschrijving

De beschrijving luidt:
   Twee evenlange banen, waarvan de eerste van wit met een oversnijdend blauw kruis, de tweede geblokt van wit en blauw in vier evenlange banen van vijf blokken.
Het ontwerp en de kleuren zijn ontleend aan de bovenste helft van het gemeentewapen. Het is een combinatie van de wapens van Dalfsen en Zwollerkerspel.

## Verwante symbolen

* Wapen van Nieuwleusen
* Wapen van Zwollerkerspel
* Wapen van Dalfsen van 1898
* Vlag van Zwollerkerspel
* Vlag van Dalfsen
Ambt Delden · Avereest · Bathmen · Blokzijl · Brederwiede · Den Ham · Denekamp · Diepenheim · Diepenveen · Genemuiden · Goor · Gramsbergen · Hasselt · Heino · Holten · IJsselham · IJsselmuiden · Markelo · Nieuwleusen · Noordoostpolder · Olst · Ootmarsum · Rijssen · Stad Delden · Steenwijk · Steenwijkerwold · Urk · Vollenhove · Vriezenveen · Wanneperveen · Weerselo · Wijhe · Zwartsluis · Zwollerkerspel
* Dalfsen (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 7 april 2019.
* Sierksma, Kl. (1962 (herdruk 2008)). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum, p.96-97. ISBN 9789031502882.
# Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten 1964

De Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten 1964 werd gehouden op 4 oktober op het Watkins Glen International circuit in Watkins Glen (New York). Het was de negende race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 3 | Graham Hill | BRM | 110 | 2:16:38.0 | 4 | 9 |
| 2 | 7 | John Surtees | Ferrari | 110 | + 30.5 | 2 | 6 |
| 3 | 22 | Jo Siffert | Brabham-BRM | 109 | + 1 Ronde | 12 | 4 |
| 4 | 4 | Richie Ginther | BRM | 107 | + 3 Rondes | 13 | 3 |
| 5 | 17 | Walt Hansgen | Lotus-Climax | 107 | + 3 Rondes | 17 | 2 |
| 6 | 12 | Trevor Taylor | BRP-BRM | 106 | + 4 Rondes | 15 | 1 |
| 7 | 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 102 | Geen benzine | 1 | |
| 8 | 14 | Mike Hailwood | Lotus-BRM | 101 | Oliepijp | 15 | |
| NF | 6 | Dan Gurney | Brabham-Climax | 69 | Oliedruk | 3 | |
| NC | 23 | Hap Sharp | Brabham-BRM | 65 | Niet geklasseerd | 18 | |
| NF | 8 | Lorenzo Bandini | Ferrari | 58 | Motor | 8 | |
| NF | 2 | Mike Spence | Lotus-Climax | 54 | Injectie | 6 | |
| NF | 25 | Ronnie Bucknum | Honda | 50 | Oververhitting | 14 | |
| NF | 15 | Chris Amon | Lotus-BRM | 47 | Motor | 11 | |
| NF | 16 | Jo Bonnier | Brabham-Climax | 37 | Wiel | 9 | |
| NF | 9 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 27 | Motor | 5 | |
| NF | 5 | Jack Brabham | Brabham-Climax | 14 | Motor | 7 | |
| NF | 10 | Phil Hill | Cooper-Climax | 4 | Ontsteking | 19 | |
| NF | 11 | Innes Ireland | BRP-BRM | 2 | Versnellingsbak | 10 | |

## Statistieken

| Pole-position | Jim Clark | Lotus-Climax | 1:12.65 |
| Snelste ronde | Jim Clark | Lotus-Climax | 1:12.7 |
Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten: 1908 · 1910 · 1911 · 1912 · 1914 · 1915 · 1916 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1989 · 1990 · 1991 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 Indianapolis 500: 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten West: 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 Grand Prix Formule 1 van Las Vegas: 1981 · 1982 · 2023 · 2024 · 2025 Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten Oost: 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 Grand Prix Formule 1 van Dallas: 1984 Grand Prix Formule 1 van Miami: 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031
# Grand Prix Formule 1 van Frankrijk 1965

De Grand Prix Formule 1 van Frankrijk 1965 werd gehouden op 8 juli op het Circuit de Charade in Clermont-Ferrand. Het was de vierde race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 6 | Jim Clark | Lotus-Climax | 40 | 2:41:38.4 | 1 | 9 |
| 2 | 12 | Jackie Stewart | BRM | 40 | +26,3 s | 2 | 6 |
| 3 | 2 | John Surtees | Ferrari | 40 | +2:33.5 | 4 | 4 |
| 4 | 16 | Denny Hulme | Brabham-Climax | 40 | +2:53.1 | 6 | 3 |
| 5 | 10 | Graham Hill | BRM | 39 | +1 Ronde | 13 | 2 |
| 6 | 36 | Jo Siffert | Brabham-BRM | 39 | +1 Ronde | 14 | 1 |
| 7 | 8 | Mike Spence | Lotus-Climax | 39 | +1 Ronde | 10 | |
| 8 | 4 | Lorenzo Bandini | Ferrari | 36 | Ongeluk | 3 | |
| 9 | 30 | Bob Anderson | Brabham-Climax | 34 | Benzinesysteem | 15 | |
| NF | 18 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 23 | Ophanging | 9 | |
| NF | 34 | Jo Bonnier | Brabham-Climax | 21 | Alternator | 11 | |
| NF | 24 | Chris Amon | Lotus-BRM | 20 | Benzinesysteem | 8 | |
| NF | 22 | Innes Ireland | Lotus-BRM | 18 | Versnellingsbak | 17 | |
| NF | 14 | Dan Gurney | Brabham-Climax | 16 | Motor | 5 | |
| NF | 26 | Richie Ginther | Honda | 9 | Ontsteking | 7 | |
| NF | 28 | Ronnie Bucknum | Honda | 4 | Ontsteking | 16 | |
| NF | 20 | Jochen Rindt | Cooper-Climax | 3 | Ongeluk | 12 | |

## Statistieken

| Pole-position | Jim Clark | Lotus-Climax | 3:18.3 |
| Snelste ronde | Jim Clark | Lotus-Climax | 3:18.9 |
1906 · 1907 · 1908 · 1912 · 1913 · 1914 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2018 · 2019 · 2021 · 2022