OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Barbara Farber

Barbara Farber (1931) is een Nederlands-Amerikaans modeontwerper en galeriehouder.

## Modeontwerper

De Amerikaanse Barbara Farber emigreerde in 1961 met haar man, journalist en schrijver Jules B. Farber, en haar gezin naar Nederland. In de jaren 1960 maakte ze patronen voor het tijdschrift Margriet. Ze was moeder van drie kinderen en vond geen kinderkleding naar haar smaak; deze was in Nederland "zo stijf en fantasieloos". Daarom begon Farber kleding te maken voor haar eigen dochter, waarna ook andere moeders haar benaderden voor op maat gemaakte kleding.
In 1968 werd Barbara Farber gevraagd om een collectie voor het jubilerende Vroom & Dreesmann in Den Haag te ontwerpen. Deze collectie, in eerste instantie verkocht onder de naam “Barbara en Edward”, vormde de voorbode van haar latere, eigen gelanceerde label.
De eigen collectie van Faber kreeg de naam “Kombineer-Maar-Kollekties”. De kleding was geschikt voor meisjes en jongens van kleuterschool- en lagereschoolleeftijd. Deze had een praktische snit en bood veel combinatiemogelijkheden. Haar kledingstukken waren functioneel met elementen als opgestikte zakken, ritsen en verstelbare zomen. Ze maakte gebruik van natuurlijke materialen van Nederlandse fabrikanten, zoals denim, ongebleekt katoen en ribfluweel, en werkte met felle kleuren en vrolijke dessins. De kleding droeg het herkenbare merk en opschrift "BF" naar een ontwerp van Helmut Salden.

## Receptie en invloed

De kinderkleding van Farber werd al snel ook verkocht in winkels als De Bijenkorf, Gerzon, Maison de Bonnetterie en The Society Shop. Haar ontwerpen vonden niet alleen een plek in Nederland, maar werden ook internationaal verkocht – onder andere in de Verenigde Staten, België, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Zwitserland. In 1970 presenteerde zij als vertegenwoordiger van het Internationale Katoen Instituut twee ontwerpen op de Wereldtentoonstelling in Osaka. Ondanks de brede populariteit van haar collecties waren niet alle reacties eenduidig; sommige critici vonden de drukke dessins en ongewone kleurcombinaties te uitgesproken voor kinderkleding, en er was kritiek op de relatief hoge prijs.

## Galeriehouder

In 1979 verliet Barbara Farber de modewereld om zich te richten op beeldende kunst. Ze opende een eigen galerie in Amsterdam – aanvankelijk “Galerie American Graffiti”, vanaf 1983 omgedoopt naar “Galerie Barbara Farber”. De galerie was gespecialiseerd in kunst van internationale jonge kunstenaars, vooral uit New York.
In 1992 ging galeriehouder Rob Jurka ook bij Galerie Barbara Farber werken. Farber zelf verhuisde naar Marseille in 1997, waar ze opnieuw een eigen galerie startte. Rob Jurka zette de Amsterdamse galerie verder.

## Centraal Museum

Een aantal stuks kinderkleding ontworpen door Barbara Farber is in 1973 opgenomen in de collectie van het Centraal Museum in Utrecht, en haar nieuwe collectie in 1974 werd er geshowd. Haar werk werd een aantal keren daarna nog tentoongesteld in het museum, onder andere bij “Dromen in beton: Over de onstuimige levensloop van Kanaleneiland en Hoog Catharijne” (2019-2020).
# Drepanogynis incondita

Drepanogynis incondita is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Warren.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Wakashtalen

De Wakashtalen vormen een taalfamilie van zes indiaanse talen uit het noordwesten van Noord-Amerika. Wakashtalen werden in het verleden gesproken door volkeren op en rondom Vancouver Island in British Columbia en in het noordwesten van het Olympic schiereiland in de Amerikaanse staat Washington. De Wakashtalen zijn sterk polysynthetisch en kennen reduplicatie, suffixatie en een beperkte mate van infixatie.
De Wakashtalen worden als volgt ingedeeld:
Noordelijke Wakashtalen of Kwakiutl-talen:
* Kwak'wala, Kwakiutl of Zuidelijk Kwakiutl - 235 sprekers (2000)
* Haisla - 200 sprekers (2005)
* Heiltsuk-Oowekyala - 200 sprekers (2005)
Zuidelijke Wakashtalen of Nootka-talen:
* Nuu-chah-nulth of Nootka - 510 sprekers (2005)
* Nitinaht of Zuidelijk Nootka - 30 sprekers (1991)
* Makah - uitgestorven in 2002
De noordelijke en zuidelijke tak van de taalfamilie verschillen sterk van elkaar, maar binnen de takken zijn de talen nauw verwant.
# Surinaamsche Waterleiding Maatschappij

De Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM) is het nationaal opererende waterleidingbedrijf van Suriname. De onderneming voorziet dagelijks ruim 250.000 mensen van drinkwater in Paramaribo en andere gebieden in de Surinaamse kustregio.

## Organisatie

De Surinaamsche Waterleiding Maatschappij is een naamloze vennootschap en een zogenaamde parastataal, een type semi-overheidsinstelling. Sinds 4 juli 1949 is de Surinaamse overheid officieel enige aandeelhouder. Een Raad van Commissarissen ziet toe op de bedrijfsvoering en legt hierover verantwoordelijk af aan de overheid terwijl het dagelijks bestuur in de handen ligt van de interne organisatie van SWM. De Surinaamse Raad van Ministers benoemt de directeur en stelt de watertarieven vast. Sinds 2022 is Dr. Clifton Lienga, MSc. directeur van de SWM.
De SWM heeft drie vestigingen (West, Centraal en Oost) welke elk verantwoordelijk is voor een distributie- en voorzieningsgebied. De vestiging Centraal is de grootste met meer dan 64.000 aansluitingen. Vestiging West voorziet bijna 6.000 aansluitingen terwijl vestiging Oost met bijna 1.700 aansluitingen de kleinste vestiging is. Anno 2014 heeft de SWM 465 medewerkers in dienst, waarvan bijna 400 mensen werkzaam zijn bij de vestiging Centraal.

## Geschiedenis

De SWM is op 20 februari 1930 opgericht door de Nederlandsche Handel-Maatschappij en de Twentsche Bank vanuit Amsterdam. De eerste vestiging van deze onderneming in Suriname vond plaats toen in juni 1931 het pand aan de toenmalige Gravenstraat 9-11, tegenwoordig de Henck Arronstraat, in Paramaribo aangekocht werd als kantoor. Dit gebouw is anno 2007 nog steeds in gebruik als hoofdkantoor. In 1932 werd aan het bedrijf de concessie verleend voor aanleg en exploitatie van de drinkwaterleiding in de stad Paramaribo.
De bouw van de eerste productielocatie van drinkwater is in 1932 gestart in de plaats Republiek, nabij het huidige internationale vliegveld 'Zanderij'. De locatie werd in 1933 in gebruik genomen. In datzelfde jaar werden bijna honderd aansluitingen gerealiseerd. Vanwege de groeiende vraag naar drinkwater moest de productie steeds worden uitgebreid. Hiertoe werd in 1958 een nieuwe productielocatie geopend aan het William Kraanplein in Paramaribo. Om aan de daarna steeds toenemende behoefte te kunnen blijven voldoen zijn in de decennia daarna te Paramaribo meer productielocaties geopend.
Volgens overheidsbeleid zal de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij in de toekomst verantwoordelijk zal zijn voor de productie en distributie van drinkwater in de gehele kustregio van Suriname. Alle werkzaamheden van de Dienst Watervoorziening, die onderdeel is van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen, worden overgenomen.

## Productielocaties

Vestiging Centraal:
* Republiek (1933)
* William Kraanplein (1958)
* Leysweg (1972)
* Livorno (1981)
* Lelydorp (1982)
* Flora (1989)
* Benie (1990) (pompstation)
* Tourtonne (1990)
* Blauwgrond (1992)
* Van Hattemweg (1972)
* Helena Christina (2002)
Vestiging Oost:
* Moengo (1999)
* Albina (1960)
* Wonoredjo (2005)
Vestiging West:
* Nieuw Nickerie (1958)
* Sidoredjo (2002)
# Aphilopota symphronima

Aphilopota symphronima is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Cyclophora sublunata

Cyclophora sublunata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Swinhoe.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Terina charmione

Terina charmione is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1793 door Fabricius.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Exeliopsis brunnea

Exeliopsis brunnea is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Drepanogynis clavata

Drepanogynis clavata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Epigelasma rufifrons

Epigelasma rufifrons is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Aphilopota foedata

Aphilopota foedata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Bastelberger.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Eretmopus ampla

Eretmopus ampla is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Warren.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Neromia cohaerens

Neromia cohaerens is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Horisme minuata

Horisme minuata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Xanthisthisa niveifrons

Xanthisthisa niveifrons is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Metallochlora camerunica

Metallochlora camerunica is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Hallembaye (plaats)

Hallembaye (Nederlands: Hallebeek) is een gehucht van Haccourt, een deelgemeente van Oupeye in de Belgische provincie Luik.
Het gehucht bevindt zich in het noordoosten van de gemeente Oupeye nabij de gemeentegrens met Wezet. De bebouwing van Hallembaye sluit in het zuidoosten aan op de dorpskom van Haccourt.
Centraal in het gehucht ligt de Chapelle Saint-Nicolas d'Hallembaye, een kapel die soms ook aangeduid wordt als kerk.
Hallembaye is gelegen in het dal van de Maas. De kern van het gehucht bevindt zich zo'n kilometer ten westen van het Albertkanaal en 2 kilometer ten westen van de Maas.
Net ten noorden van Hallembaye liggen de meest zuidelijke hellingen van de Sint-Pietersberg, met het natuurgebied Hauts de Froidmont en de Côte de Hallembaye. Ten noordwesten van de plaats liggen de kalksteengroeves Groeve Kreco (CPL) en Groeve CBR waar kalksteen gewonnen wordt voor onder andere de cementindustrie.

## Nabijgelegen kernen

Haccourt, Houtain-Saint-Siméon, Lieze (Lixhe)
Deelgemeenten: Haccourt · Hermalle-sous-Argenteau · Hermée · Heure-le-Romain · Houtain-Saint-Siméon · Oupeye · Vivegnis Overige kern: Hallembaye Belgische gemeenten · arrondissement Luik · provincie Luik · Wallonië
# George III

George III kan verwijzen naar:
* George III van Anhalt (1507–1553), hertog van Anhalt-Dessau (1544–1553).
* George III van het Verenigd Koninkrijk (George III Willem Frederik, 1738–1820), koning van het Verenigd Koninkrijk (1760–1820) plus diverse andere titels.
* George III (stijl), een stijlperiode in de Britse antiek
* George III van Georgië (1184), koning van Georgië (1156-1184)
* Giorgi III van Imeretië (1639), koning van Imeretië (West-Georgië) (1605 to 1639)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van George III en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Station Stadskanaal Pekelderweg

Station Stadskanaal Pekelderweg is een voormalig spoorwegstation aan de spoorlijn Stadskanaal-Zuidbroek in de Nederlandse provincie Groningen.

## Geschiedenis

Op 1 augustus 1910 werd het station geopend onder de naam Station Boerveenschemond. Deze naam werd al in 1916 (na de verbouwing) gewijzigd in Stadskanaal Pekelderweg. Op 17 mei 1953 werd het station gesloten. De perrons en toegangsweg zijn tegenwoordig nog altijd herkenbaar.

## Stationsgebouw

Het stationsgebouw werd een jaar voor de opening in 1909 gebouwd. Het gebouw (van het NOLS-type halte) werd ontworpen door Eduard Cuypers.
Na de doortrekking van de tramlijn Winschoten-Pekela's - Stadskanaal van de Stoomtramweg-Maatschappij Oldambt - Pekela met een brug over het Stadskanaal eindigde de tramlijn bij dit station. Hier bouwde de stoomtrammaatschappij een emplacement voor de overslag van goederen. Het personenvervoer per stoomtram startte nog in 1910, het bestel- en stukgoederenvervoer een jaar later.. De Het stationsgebouw werd vervolgens in 1915 uitgebreid met een grote uitbouw, in een andere stijl, en hernoemd tot Stadskanaal Pekelderweg.
In 1939 werd de stoomtram opgeheven en verdween vervolgens het tramemplacement. Het personenvervoer stopte op 17 mei 1953. Het goederenvervoer op dit station werd op 3 december 1956 beëindigd. Na stopzetting van het goederentransport via dit station werden de extra sporen opgebroken
In 1970 werd het stationsgebouw (inmiddels verbouwd tot woonhuis) gesloopt.
In 1994 neemt de STAR de spoorlijn in gebruik als museumspoorlijn. In 2007 wordt er weer een omloopspoor bij de locatie van Stadskanaal Pekelderweg gebouwd en wordt die weer herkenbaar in het landschap. Hoewel er een voornemen was om er museumtreinen te laten stoppen, blijven die passeren zonder een stop. Het omloopspoor wordt vooral gebruikt in extra drukke dienstregelingen om tegemoetkomende treinen elkaar te laten passeren. Ook kan het omloopspoor gebruikt worden voor het plaatsen van de STARwagon bij een overnachting.
* De STARwagon (onderdeel van de Semslinie Kunstlijn) staat voor een overnachting op het omloopspoor

## Externe link

* Pagina over het station op Stationsweb.nl
0: Stadskanaal · 3: Stadskanaal Pekelderweg · 6: Nieuwediep · 9: Bareveld · 12: Wildervank · 15: Veendam · 18: Meeden-Muntendam · 22: Zuidbroek
* ↑ J.S. Giezen: De geschiedenis van de N.V. Stoomtramwegmaatschappij "Oldambt-Pekela". Actief, Scheemda, 1982., blz. 71-73
* 1 2 Station Stadskanaal Pekelderweg op www.nols-maatschappij.info
* ↑ Station Stadskanaal Pekelderweg op www.sporenplan.nl
# Tiago Araújo

Tiago Filipe Alves Araújo (Póvoa de Varzim, 27 maart 2001) is een Portugees voetballer die sinds 2024 uitkomt voor KAA Gent.

## Clubcarrière

Araújo sloot zich in 2013 aan bij de jeugdopleiding van SL Benfica, dat hem destijds overnam van CB Póvoa Lanhoso. In het seizoen 2019/20 verloor Araújo met het U19-elftal van Benfica de finale van de UEFA Youth League. Araújo leverde in de finale tegen Real Madrid de assist af voor de 2-3-aansluitingstreffer van Gonçalo Ramos. Araújo scoorde dat seizoen twee doelpunten in de UEFA Youth League: in de eerste groepswedstrijd tegen RB Leipzig scoorde hij als invaller de winnende 2-1, in de halve finale tegen AFC Ajax (0-3-zege) opende hij de score.
In het seizoen 2020/21 stroomde hij door naar het beloftenelftal van de club, dat toen uitkwam in de Liga Portugal 2. Op 21 november 2020 maakte hij zijn officiële debuut voor het eerste elftal van de club: in de bekerwedstrijd tegen USC Paredes (0-1-zege) liet trainer Jorge Jesus hem in de 69e minuut invallen. Kort daarop werd zijn contract opengebroken tot 2025.
In augustus 2021 speelde Araújo twee competitieduels voor Benfica B, alvorens in diezelfde maand voor één seizoen aan eersteklasser FC Arouca te worden uitgeleend. Een jaar later liet Benfica hem definitief vertrekken naar eersteklasser GD Estoril-Praia. Met Estoril bereikte hij in het seizoen 2023/24 de finale van de Taça da Liga. In de finale tegen SC Braga op 27 januari 2024 miste Araújo in de strafschoppenserie de beslissende strafschop.
In augustus 2024 ondertekende Araújo een vierjarig contract bij de Belgische eersteklasser KAA Gent.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | SL Benfica B | | Liga Portugal 2 | 23 | 2 | — | — | — | — | — | — | 23 | 2 |
| 2020/21 | SL Benfica | | Primeira Liga | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2021/22 | SL Benfica B | | Liga Portugal 2 | 2 | 0 | — | — | — | — | — | — | 2 | 0 |
| 2021/22 | → FC Arouca | | Primeira Liga | 15 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 16 | 0 |
| 2022/23 | GD Estoril-Praia | | Primeira Liga | 25 | 1 | 5 | 0 | — | — | — | — | 30 | 1 |
| 2023/24 | GD Estoril-Praia | | Primeira Liga | 29 | 2 | 9 | 1 | — | — | — | — | 38 | 3 |
| 2024/25 | KAA Gent | | Eerste klasse A | 5 | 0 | 1 | 0 | — | — | 2 | 0 | 8 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 99 | 5 | 17 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 118 | 6 |
Bijgewerkt op 4 november 2024.

## Interlandcarrière

Araújo debuteerde in 2017 als Portugees jeugdinternational.
# NVA

NVA kan verwijzen naar:
* Nationale Veiligheidsanalyse, een programma van het Nederlandse Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat
* Nationale Volksarmee, het leger van de voormalige DDR
* Nederlandse Vereniging Acupunctuur
* Nederlandse Vereniging voor Afvalwaterbehandeling en Waterkwaliteitsbeheer
* Nederlandse Vereniging voor Anesthesiologie
* Nederlandse Vereniging van Assurantieadviseurs
* Nederlandse Vereniging voor Arbeidsverhoudingen
* Nederlandse Vereniging voor Autisme
* Nederlands Volksliedarchief, de basis van de Nederlandse Liederenbank
* Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA), een politieke partij in Vlaanderen
* Nil Volentibus Arduum, een zeventiende-eeuws Amsterdams kunstgenootschap (1669-1681)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van NVA en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Edward van Wonderen

Eduardus ("Edward") van Wonderen (Bergen, 11 juni 1966) is een Nederlandse voetbalbestuurder en broer van oud-voetballer Kees van Wonderen.
Vanaf 2000 is hij al werkzaam geweest bij verschillende voetbalclubs. Hij was van 2000 tot 2008 werkzaam bij Feyenoord. In de periode tussen 2008 en 2011 op interim basis bij FC Twente, SBV Vitesse, FC Utrecht, NAC Breda en N.E.C.. In 2011 nam hij weer plaats in een vaste bestuursfunctie, nu als algemeen directeur bij PEC Zwolle. Hier vertrok hij in oktober 2014. Hij was in de periode februari-maart 2015 werkzaam als commercieel directeur bij BV De Graafschap.
Op dinsdag 23 juni 2015 werd bekend dat Van Wonderen als algemeen directeur in dienst trad bij FC Den Bosch waar hij tot december 2016 werkzaam is geweest.
* ↑ PEC Zwolle kiest voor meer snelheid en grotere ambities, RTV Oost, 1 oktober 2014
* ↑ Samen Scoren - Blog, EdwardvanWonderen.nl, 1 oktober 2014
* ↑ De Graafschap haalt Van Wonderen binnen, De Graafschap, 5 februari 2015
* ↑ , Brabants Dagblad online, 23 juni 2015
* ↑ Algemeen directeur van FC Den Bosch vertrekt per direct, Omroep Brabant, 24 november 2016
# Willem Philip Barnaart

Willem Philip Barnaart, heer van Bergen en Zandvoort, (Haarlem, 28 november 1781 – Vogelenzang, 11 februari 1851) was een Nederlandse bestuurder.

## Familie

Barnaart, lid van de familie Barnaart, was een zoon van mr. Willem Philip Barnaart (1755-1781) en van Cornelia Reessen (1762-1836). Zijn vader, die enige maanden voor Barnaarts geboorte overleed, was fabriquer van garen en band in Haarlem. Barnaart werd op op 25 november 1813 door Napoleon Bonaparte verheven tot Chevalier de l'Empire en bij Koninklijk besluit van 27 sept. 1817 verheven in de Nederlandse adel. Hij trouwde met Elisabeth Cornelia Hillegonda Teding van Berkhout (1783-1814) en na haar overlijden met jkvr. Maria Cornelia Suzanna Teding van Berkhout (1793-1863). Uit het eerste huwelijk werd zoon Henry Gerard Barnaart geboren, die burgemeester van Haarlemmerliede werd.
Barnaart was een vermogend man en bezat onder meer een huis aan de Nieuwe Gracht in Haarlem, waar hij in 1804 de eerste steen legde voor Huis Barnaart, hij kocht in 1807 het Huis te Vogelenzang. In 1815 werd hij eigenaar van de heerlijkheid Bergen en in 1824 kocht hij de heerlijkheid Zandvoort.

## Loopbaan

Barnaart vervulde diverse bestuurlijke en politieke functies in Haarlem en daarbuiten; hij was lid van de vroedschap (1808, 1811), kolonel van de schutterij (1809) en maire (1811-1813) in Haarlem. Hij was daarnaast onder meer lid van de Provinciale Staten (1814-1849) en Gedeputeerde Staten (1819-1845) van Noord-Holland en adjudant des konings. Hij was als lid van de koninklijke commissie betrokken bij de drooglegging van de Haarlemmermeer (1837) en vervolgens president van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen (1838-1851).
Barnaart was vrijmetselaar en lid van de Haarlemse Loge Vicit Vim Virtus. Hij was jarenlang lid van het hoofdbestuur van de Orde van Vrijmetselaren: Grootceremoniemeester (1810-1812), Grootmeester (1812-1815) en later Grootthesaurier (1821-1851).
In 1834 werd Barnaart benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij was buitengewoon adjudant van koning Willem II (1840) en Willem III (1849). Barnaart overleed in 1851, op 69-jarige leeftijd, op zijn huis in Vogelenzang.
Het noordelijk deel van de Boulevard in Zandvoort tussen Bloemendaal aan Zee en het Burgemeester Fenamaplein werd naar hem vernoemd en kreeg de naam "Boulevard Barnaart".
* ↑ Nederland's Adelsboek 79 (1988), p. 215-239.
* ↑ Repertorium van ambtsdragers en ambtenaren 1428-1861: jonkheer Willem Philip Barnaart
* ↑ Hull, W. van den en Padmos, R. (1996) Autobiografie (1778-1854). Uitgeverij Verloren.
* ↑ Familie Barnaart te Haarlem (Noord-Hollands Archief)
# Platypepla bullifera

Platypepla bullifera is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Krüger.
De soort komt voor in tropisch Afrika.