OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Andreas Werckmeister

Andreas Werckmeister (Benneckenstein, 30 november 1645 – Halberstadt, 26 oktober 1706) was een Duits organist, orgelbouwer en muziektheoreticus en is vooral bekend geworden door zijn bijdrage aan de stemmingsmethodiek voor muziekinstrumenten.
Hij was de eerste die een stemming beschreef, die niet gebaseerd was op een stapeling van reine kwinten. Deze methodiek heeft een vervelende bijkomstigheid, doordat het 12e kwint "bis" niet exact gelijk is aan het 7e octaaf berekend vanaf dezelfde toon. Dit verschil wordt ook wel het komma van Pythagoras of pythagoreïsche komma genoemd.
Werckmeister beschreef (nog) niet de gelijkzwevende stemming, (dit is een fabel, of misverstand onder degenen die zijn werk uit 1691 niet gelezen hebben) maar wel deed hij voorstellen voor wat hij noemde een wohltemperierte stemming, waarbij de gangbare verschillen en daarmee samenhangende dissonanties gematigd, getemperd werden. Dit wordt door deskundigen op het gebied van barokstemming inmiddels ingezien, en het betekent ook dat het allerminst zeker is dat Bachs Das wohltemperierte Klavier (WK) een gelijkzwevende stemming had! Wel een stemming - Werckmeister-III of Kirnbergerstemming - waarin alle toonsoorten konden worden gebruikt.
De nu volgende tekst is dus niet overeenkomstig de werkelijkheid: In de door hem beschreven evenredig zwevende temperatuur wordt het pythagoreïsch komma verdeeld over alle twaalf tonen van de toonladder.
Pikant detail is, dat de invoering van de Werckmeister-stemming in religieuze kringen niet onverdeeld enthousiast ontvangen werd. De discussie bestond hieruit, dat het “kunstmatig knijpen” van de reine kwinten om ze passend te krijgen binnen de octavenreeks door sommigen als ingrijpen in Gods orde werd beschouwd.
Werckmeister weerlegde de kritiek met een verwijzing naar de reformatorische rechtvaardigingsleer waarin de verdienste van Christus een centraal thema vormde:
    “Machet man etliche Tertias zurein / so werden die anderen Consonantien beleidigt / auch die Quinten: dass ist in der Bedeutung / wenn sich der Mensch in seiner Natur so rein halten / und ohne Gebrechen seyn will / so wird Christi Verdienst / in seiner Erniedrigung wieder geschmählert / und laediert: Denn der Mensch kann auf seine eigene Reinlichkeit sich nicht gründen. / Er muss auf Christi Verdienst / und Reinigkeit sehen.”
# No Direction Home: The Soundtrack

No Direction Home: The Soundtrack is een albumbox van Bob Dylan uit de officiële bootlegserie met opnamen die gebruikt zijn voor de documentairefilm No Direction Home: Bob Dylan. Martin Scorsese maakte de film op verzoek van Dylans manager Jeff Rosen, die als voorwerk allerlei interviews en filmfragmenten verzamelde. De bioscooppremière was op 21 juli 2005, tegelijkertijd met een televisieuitzending op PBS. De ondertitel van het album is The Bootleg Series Vol. 7.

## Bootleg series

The bootleg series zijn officiële, door Columbia (onderdeel van Sony Music) uitgebrachte albums. Ze bevatten outtakes (opnamen die het album niet haalden) en oefen- of alternatieve versies van Dylans nummers, of het zijn live-registraties. Er bestaan onder de naam bootleg series of historical archives ook andere bootlegs van Dylan. Met uitzondering van de eerste box in de serie, die uitgebracht werd als The bootleg series volumes 1-3 hebben de volgende sets één volumenummer en bevatten de standaard-edities vanaf volume 5 steeds 2 cd's.

## Inhoud

No Direction Home: The Soundtrack is geen traditionele soundtrack, maar een verzameling opnamen van liedjes, die in de film gebruikt werden, met als centraal thema de concerttour, die Dylan in 1966 naar de Britse eilanden bracht. De liner notes zijn van Andrew Loog Oldham en Al Kooper.

## Tracks

Alle nummers zijn composities van Dylan, behalve waar aangegeven.

## Hitnoteringen

Het album bereikte nummer 16 op de Billboard 200 In Nederland piekte het album naar nummer 31, in het Verenigd Koninkrijk naar nummer 21.

### Externe links en bronnen

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Bootleg Series Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

### Referenties en noten

* ↑ Liner notes.
* ↑ Het Minnesota Hotel is het appartement van Dylans vriendin Bonnie Beecher, Tony Glover nam de tape op.
* ↑ Chart History Bob Dylan. Billboard. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ Dutch Charts. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* MusicBrainz release group: 3d1e0f14-a3c3-3107-9884-c900aa7f6a08
# Akaki Devadze

Akaki Devadze (Georgisch: აკაკი დევაძე) (Tbilisi, 28 november 1971) is een voormalig voetballer uit Georgië. Hij speelde als Doelverdediger (voetbal) clubvoetbal in Georgië, Rusland en Israël. Hij beëindigde zijn actieve carrière in 2008 bij Mglebi Zoegdidi.

## Interlandcarrière

Devadze speelde in de periode 1992–2005 twintig officiële interlands voor het Georgisch voetbalelftal. Hij maakte zijn officiële debuut voor de nationale ploeg op 2 september 1992 in de met 1-0 verloren oefeninterland tegen Litouwen.

## Erelijst
### Rostselmash Rostov

* Georgisch voetballer van het jaar
    1995
# Trottoir

Een trottoir, stoep of voetpad is een deel van de verkeersinfrastructuur, voornamelijk binnen de bebouwde kom, met voetgangersverkeer dat zich afgescheiden en daardoor veilig wil voortbewegen ten opzichte van het gemotoriseerde en fietsverkeer.
De scheiding tussen het trottoir en de verkeersweg kan fysiek uitgevoerd worden door het trottoir enigszins verhoogd aan te leggen en door gebruik te maken van stoeptegels of straatstenen. De scheiding kan gemarkeerd worden met een stoeprand, ook bekend als trottoirband. De hoogte hiervan is beperkt opdat die geen belemmering vormt voor fietspedalen. In of naast een trottoirband vindt men vaak een straatkolk voor regenwaterafvoer.
Buiten de bebouwde kom spreekt men meestal van een voetpad. In het Nederlandse Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990) wordt geen onderscheid gemaakt tussen voetpad of trottoir anders dan dat de bestemde verkeersborden alleen voetpad noemen voor het gebruik.
Wanneer binnen de bebouwde kom een trottoir breed genoeg is, en zolang er maar ruimte genoeg overblijft voor rolstoelen of kinderwagens, dan gebruiken bewoners van de daaraanliggende woningen de ruimte vlak langs de woning vaak voor een bankje of bloembakken. Deze smalle strook wordt wel de "Delftse stoep" genoemd.

## Etymologie

Het woord trottoir is ontleend aan het Frans, het is afgeleid van trotter, dat in Oud-Frans draven of lopen betekent.
# Sint-Petruskerk (Wenen)

De Sint-Petruskerk (Duits: Peterskirche) is een kerkgebouw in Wenen uit de 18e eeuw en staat aan de Petersplatz.

## De oude kerk

De eerste Sint-Pieterskerk, waarvan vandaag de dag geen zichtbare overblijfselen meer te zien zijn, dateerde uit de late oudheid en was daarmee de oudste kerk en parochie in de stad Wenen. De kerk werd in de tweede helft van de 4e eeuw gebouwd door een barakgebouw van het Romeinse kamp Vindobona om te bouwen tot een kerk met één zaal van het basilicale type.
Verdere verbouwingen volgden en het gebouw werd later gotisch gemaakt, waarbij het schip in drie ongelijke zijbeuken werd verdeeld. De toren was rechthoekig en had drie verdiepingen, met vieringtorens op de hoeken, met daarboven een centrale, hogere toren met een kruis. Hoe het interieur van deze kerk eruitzag is onbekend. Alleen van de laatgotische Valentijnskapel, toegevoegd in 1399, zijn stenen retabels uit 1510/15 bewaard gebleven. De kerk werd omringd door kruidenierswinkels en in een bijgebouw was de "stadswacht" gevestigd, de voorloper van de moderne politie.
De kerk zelf zou zijn gesticht door keizer Karel de Grote rond 792, maar dit is niet bewezen. De eerste gedocumenteerde vermelding van een kerk van Sint-Pieter in Wenen is in 1137 (als onderdeel van de voorgeschiedenis voor de bouw van de Stephansdomkerk, waarop ook de parochierechten van Sint-Pieter zouden overgaan). Tegen het einde van de 12e eeuw viel de kerk toe aan het Schottenstift. In 1661 brandde het gebouw af en werd het slechts provisorisch hersteld. De beslissing om een nieuwe kerk te bouwen werd echter pas in 1676 genomen, toen de Aartsbroederschap van de Allerheiligste Drie-eenheid er haar intrek nam.

## De huidige kerk

Het kerkgebouw heeft een ronde vorm en is tot op zekere hoogte gebaseerd op de Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad. Diverse architecten hebben aan de kerk gewerkt, onder wie Gabriele Montani. De kerk heeft een rijk interieur, met onder andere een preekstoel van beeldhouwer Matthias Steindl uit 1716. Ook liggen er rechts onder het altaar skeletten van vroegchristelijke martelaren, die eerst in de catacomben van de Sint-Pieter in Vaticaanstad lagen.
Tevens bevinden zich verschillende fresco's van J.M. Rottmayr in de koepel. Deze fresco's verbeelden de Maria-Hemelvaart. Verder staat er rechts naast het koor een beeld van de heilige Johannes Nepomuk, gemaakt door Lorenzo Mattielli uit 1729.

## Galerij

* Hoogaltaar
* Kerkschip en koor
* Koepel
* Achterzijde schip met kerkorgel
# Mucius Scaevola steekt zijn arm in het vuur voor Porsenna

Mucius Scaevola steekt zijn arm in het vuur voor Porsenna is een tekening door Jan Lievens in het Prentenkabinet van de Universiteitsbibliotheek Leiden.

## Voorstelling

De tekening laat de geschiedenis zien van de legendarische Romeinse held Gaius Mucius Scaevola, zoals beschreven in het boek Ab urbe condita (Vanaf de stichting van de stad [Rome]) door Livius. In 508 v.Chr. werd de stad Rome belegerd door de Etruskische koning Porsenna. Porsenna hoopte dat de Romeinen zich door hongersnood zonder strijd zouden overgeven. Uit wanhoop stuurde de Romeinse senaat Mucius naar het legerkamp van de Etrusken om de koning te vermoorden. Mucius wist echter niet hoe de koning eruitzag en vermoordde zo per ongeluk zijn schrijver. Toen hij in de kraag gegrepen werd en voor Porsenna geleid werd, zei hij dat het hem misschien niet gelukt was om de koning te vermoorden, maar dat er een hele rij van dappere Romeinse mannen wachtten om het opnieuw te proberen. Porsenna dreigde hem in het vuur te gooien als hij niet vertelde welke andere aanslagen op zijn leven geraamd waren, maar Mucius zei: "Zie koning, zo kunt ge begrijpen, hoe weinig het lichaam waard is voor hen, die grote roem voor ogen hebben". Hierop stak hij zijn rechterhand in de brandende offerhaard en liet zijn hand verschroeien met een geestkracht, alsof hij gevoelloos was voor pijn. Porsenna was zo onder de indruk van dit gebaar van moed en volharding, dat hij Mucius naar Rome terug liet keren. Bang voor een aanslag op zijn leven begon hij daarna vredesonderhandelingen met Rome.
Na dit voorval kreeg Mucius de bijnaam Scaevola (de linker of linkshandige). Op de tekening staat rechts Porsenna in oosterse kleeding met tulband en scepter. Hij is omringd door Etruskische soldaten met eigentijdse kleding en wapenuitrusting. Links houdt Mucius, gekleed als Romeins soldaat, zijn rechterhand in het vuur.

## Toeschrijving en datering

De tekening werd vroeger toegeschreven aan Jan Gillisz. van Vliet, die omstreeks 1630 veel samenwerkte met Rembrandt. Hij werd door kunsthistoricus Kurt Bauch toegeschreven aan Jan Lievens. Jan Gerrit van Gelder schreef hem toe aan Rembrandt met als datering 1625. De figuur van Porsenna is nauw verwant aan die van Ahasveros in het schilderij Ester beschuldigt Haman tijdens het gastmaal met Ahasveros in het North Carolina Museum of Art in de Amerikaanse plaats Raleigh. Dit schilderij werd destijds echter ten onrechte toegeschreven aan Rembrandt. Zowel dit schilderij als de tekening worden sinds eind jaren 1970 toegeschreven aan Jan Lievens.

## Herkomst

Het werk was achtereenvolgens in het bezit van P.C. baron van Leyden, Heinrich Wilhelm Campe (overl. 1862; als Ferdinand Bol), een zekere Hasse en E. Ehlers. Op 9-10 mei 1930 wordt het gesignaleerd op een anonieme verkoping bij veilinghuis Boerner in Leipzig (als school van Rembrandt). Koper was de Amsterdamse tekeningenverzamelaar Albert Welcker. Deze liet zijn verzameling na zijn dood in 1957 na aan het Prentenkabinet van de Universiteitsbibliotheek Leiden.
# Tuinfluiter

De tuinfluiter (Sylvia borin) is een zangvogel uit de familie van de zangers (Sylviidae).

## Kenmerken

Het verenkleed van deze 14 cm grote vogel bestaat uit een bruine bovenzijde en een licht geelbruine onderzijde. Verder heeft de vogel een ronde kop met een korte bruine snavel en grijsbruine poten.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat uit insecten, bessen en zaden.

## Voortplanting

Het legsel bestaat meestal uit vier of vijf langwerpige, vuilwitte tot lichtbruine eieren met grijze ondervlekken en bruine vlekjes. Ze hebben een glanzend oppervlak.

## Verspreiding en leefgebied

Tuinfluiters komen tijdens het broedseizoen in grote delen van Noord- en Midden-Europa voor, waaronder in Nederland en België. Over het algemeen kan men ze in die landen waarnemen vanaf mei.
De soort telt twee ondersoorten:
* S. b. borin: westelijk, centraal en noordelijk Europa.
* S. b. woodwardi: van Polen en Oekraïne tot centraal Siberië.
Hij leeft in loofbossen met veel ondergroei, grote tuinen en parken met lage struiken.

## Status

In Nederland is de tuinfluiter een algemene broedvogel. Het totaal aantal broedparen is voor de jaren 2018-2020 geschat op tachtig- tot honderdveertigduizend.
Wereldwijd heeft de tuinfluiter een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) uiterst gering. De grootte van de wereldpopulatie is in 2015 geschat op 41 tot 68 miljoen volwassen individuen, maar de trend is negatief. De tuinfluiter staat als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

## Voetnoten

* 1 2 (en) Tuinfluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Sovon: Verspreiding en aantalsontwikkeling van de tuinfluiter in Nederland
# Parectatosoma echinus

Parectatosoma echinus is een insect uit de orde der Phasmatodea en de familie van de Anisacanthidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door James Wood-Mason.
# Wagenborg (rederij)

Koninklijke Wagenborg is een scheepvaart- en transportonderneming, gevestigd te Delfzijl. Ze werd in 1898 opgericht door Egbert Wagenborg (1866-1943). Het is nog steeds eigendom van de familie Wagenborg en wordt geleid door twee achterkleinzonen van Egbert. Op 26 april 1999 verwierf de onderneming het predicaat Koninklijk. Het familiebedrijf biedt een diversiteit aan maritieme diensten. Met circa 230 varende eenheden is Wagenborg actief in de zeevaart, offshore, sleepdienst, agentuur, maritieme managementdiensten en onderhoudt zij de veerdiensten naar Ameland en Schiermonnikoog. Aanvullend is Wagenborg actief in opslag en overslag, kraanverhuur en speciaal en zwaar transport.
Vanuit het hoofdkantoor in Delfzijl heeft Wagenborg een wereldwijd netwerk opgebouwd met kantoren in Zweden, Finland, Griekenland, Spanje, Canada, Rusland en de Filippijnen.
Met ongeveer 3.000 werknemers bedient Wagenborg als één van Nederlandse grootste rederijen klanten in het Baltische gebied, Noordwest-Europa, de Middellandse Zee, Amerika en het Verre Oosten.

## Geschiedenis

In 1888 gaf Egbert Wagenborg de scheepsbouwer Berend Niestern te Martenshoek opdracht voor de bouw van zijn eerste schip. Deze zeetjalk van 80 ton, 24,65 lang en 4,95 m breed kwam in april 1889 als Broedertrouw in de vaart. Het vierde schip van Egbert, de Liberté, bestaat nog en wordt sinds 2009 in de nieuwbouwvleugel van het bedrijf tentoongesteld.

## Activiteiten

In 2019 had het bedrijf 2917 werknemers in dienst, verdeeld over de volgende divisies:
* Wagenborg Shipping heeft ruim 170 schepen in de vaart
* Wagenborg Nedlift houdt zich bezig met kraanverhuur, speciaal transport en projecten
* Wagenborg Passagiersdiensten voert veerbootdiensten uit tussen Holwerd en Ameland en tussen Lauwersoog, Esonstad en Schiermonnikoog
* Wagenborg Stevedoring
* Wagenborg Bulkterminal
* Wagenborg Agency
* Wagenborg Offshore
* Wagenborg Foxdrill
* Wagenborg Towage

## Schepen

Voor een overzicht van de vloot van vrachtschepen met hun IMO-nummers zie de lijst van Wagenborgschepen.

### Wagenborg Passagiersdiensten

Holwerd - Ameland:
* Sier
* Oerd
Sneldienst Holwerd - Ameland:
* Fostaborg
Lauwersoog - Schiermonnikoog:
* Rottum
* Monnik
Landal Esonstad - Schiermonnikoog:
* Esonborg, van 04-2018 voer de Esonborg onder de naam Fostaborg de sneldienst tussen Holwerd en Ameland. Vanaf 1 juli 2019 ligt de Esonborg in Esonstad)

### Wagenborg Watertaxi BV

Op alle trajecten worden de zusterschepen Kluut, Plevier of Stern ingezet die geschikt zijn voor maximaal 12 passagiers.

## Fotogalerij

* Activiteiten Wagenborg
* Open-top containerschip Rhoneborg heeft tussen 2002 en 2010 voor Wagenborg gevaren
* De 9000 tonner Morraborg in de haven van Motril, Spanje
* Sleepboot Watergeus (1995) en Wagenborg Barge 1 in de sluis van Kiel-Holtenau
* Watertaxi Plevier onderweg van Schiermonnikoog naar Lauwersoog
* De Taagborg die wieken van windmolens vervoert op Lake St. Clair bij Detroit.
* De Rijnborg in de haven van Zeebrugge
* Telescoopkraan van de divisie Wagenborg Nedlift
# Vestec

Vestec kan verwijzen naar:
* Vestec (okres Náchod), een plaats in het Tsjechische district Náchod
* Vestec (okres Nymburk), een plaats in het Tsjechische district Nymburk
* Vestec (okres Praha-západ), een plaats in het Tsjechische district Praha-západ
* Vestec (Chocerady), een plaats in de Tsjechische gemeente Chocerady (district Benešov)
* Starý Vestec, een plaats in het Tsjechische district Nymburk
* Nový Vestec, een plaats in het Tsjechische district Praha-východ)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vestec en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Straalkapel

Een straalkapel, transkapel, kranskapel of apsidiool is een kapel die aan het koor of de kooromgang van een kerk is gebouwd. De term 'straal' verwijst naar de stralenkrans om het hoofd van Jezus.

## Straalkapellen per bouwstijl
### Romaanse stijl

Een voorloper van de straalkapel werd al in de romaanse bouwkunst toegepast, maar wordt dan meestal aangeduid als apsidiool (kleine apsis). Vaak zijn apsidiolen aan een kooromgang gebouwd of daarmee geïntegreerd, maar soms grenzen de kapellen direct aan het koor of aan het transept. In het laatste geval vormen ze geen krans om het koor, maar flankeren het, of vormen een krans om het uiteinde van het transept. Een eenvoudig voorbeeld is de Duomo di Modena met een apsis op het einde van elk van de drie beuken. Twee voorbeelden van grote pelgrimskerken, met negen apsidiolen aan transept en koor, zijn de Basilique Saint-Sernin de Toulouse en de Kathedraal van Santiago de Compostella.

### Gotische stijl

In de gotische kerkenbouw grenzen kranskapellen vrijwel altijd aan de kooromgang. De meeste grotere kerken uit die periode hebben drie tot vijf straalkapellen. Hoe groter en belangrijker de kerk was, hoe meer straalkapellen aan de kooromgang werden gebouwd. Zo hebben de Notre-Dame van Amiens en de Dom van Keulen elk zeven straalkapellen, met op de zijmuur van de laatste kapellen nog een altaar dat op het einde van het schip staat. In Amiens zijn in het verlengde hiervan nog eens elf zijkapellen aan het schip gebouwd. De Brabantse gotiek wordt gekenmerkt door een kooromgang met zeven straalkapellen. Voorbeelden zijn de Sint-Janskathedraal in Den Bosch, de Sint-Martinuskerk in Aalst, en de collegiale Sint-Pieterskerk te Leuven.

### Sagrada Familia

Antoni Gaudí maakte voor zijn Sagrada Família een uniek ontwerp met zeven straalkapellen en twee enorme wenteltrappen die elk ruim 45 meter de hoogte in gaan.
# Vlag van Brooklyn

De vlag van Brooklyn heeft een witte achtergrond met een zegel in het midden. Binnen de zegel staat een afbeelding van de Godin van de Gerechtigheid op een lichtblauwe achtergrond met fasces, een traditioneel symbool van eenheid. De fasces bestaat uit zes staven, die staan voor de zes oorspronkelijke steden van Brooklyn (vijf Nederlandse, één Engelse) onder Nieuw-Nederland. Rondom de afbeelding staat een ring van donkerblauw en de Oud-Nederlandse zin "Een Draght Macht Maght" (modern Nederlands: "Eendracht maakt macht"). Tijdens het consolidatieproces van de City of Greater New York in de jaren 1890 werd "Miss Brooklyn" uit de vlag een populair figuur, die het hof werd gemaakt door Father Knickerbocker. In de donkere ring staan ook de woorden "Borough of Brooklyn". De buiten- en binnenrand van de zegel zijn goudkleurig. De primaire kleuren van de zegel, blauw en goud, zijn door het kantoor van de Borough President aangenomen als de eigen kleuren van Brooklyn.
De vlag is al in gebruik sinds minstens 1860, toen Brooklyn een onafhankelijke stad was.
De sectie Brooklyn of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flags of New York City op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vlag van Manhattan

De officieuze vlag van Manhattan lijkt erg op de vlag van de stad New York. Het enige verschil met de stadsvlag is het gebruik van de zegel van Manhattan in plaats van het stadszegel van New York. De zegel lijkt op dat van de stad, maar is cirkelvormig. Het heeft twee sterren aan de onderkant en wordt omringd door de inscriptie "Borough of Manhattan November 1, 1683". De datum onderaan is de datum waarop de provincie New York door gouverneur Thomas Dongan van New York werd verdeeld in twaalf districten en New York County (Manhattan) werd gecreëerd, met dezelfde rand die vandaag de dag nog wordt gebruikt.
Het stadsdeel heeft variaties op zijn officiële vlag gebruikt, met wijzigingen aan de zegel. Een daarvan bevat de omringende inscriptie "The President of the Borough of Manhattan NYC" om de instelling te vertegenwoordigen bij officiële gelegenheden wanneer de Borough President aanwezig is. Een andere vlag is gebruikt door de borough, het bestaat uit dezelfde lay-out, met een vereenvoudigde zegel zonder de twee sterren verwijderd uit de zegel, en met de datum verwijderd uit de inscriptie.
De sectie Manhattan of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flags of New York City op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ulster County

Ulster County is een county in de Amerikaanse staat New York.
De county heeft een landoppervlakte van 2.918 km² en telt 177.749 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Kingston.

## Geboren

* Sojourner Truth (Swartekill, 1797-1883), burgerrechtenactiviste
County's: Albany County · Allegany County · Bronx County · Broome County · Cattaraugus County · Cayuga County · Chautauqua County · Chemung County · Chenango County · Clinton County · Columbia County · Cortland County · Delaware County · Dutchess County · Erie County · Essex County · Franklin County · Fulton County · Genesee County · Greene County · Hamilton County · Herkimer County · Jefferson County · Kings County · Lewis County · Livingston County · Madison County · Monroe County · Montgomery County · Nassau County · New York County · Niagara County · Oneida County · Onondaga County · Ontario County · Orange County · Orleans County · Oswego County · Otsego County · Putnam County · Queens County · Rensselaer County · Richmond County · Rockland County · Saratoga County · Schenectady County · Schoharie County · Schuyler County · Seneca County · St. Lawrence County · Steuben County · Suffolk County · Sullivan County · Tioga County · Tompkins County · Ulster County · Warren County · Washington County · Wayne County · Westchester County · Wyoming County · Yates County
Boroughs van New York-stad: The Bronx (Bronx County) · Brooklyn (Kings County) · Manhattan (New York County) · Queens (Queens County) · Staten Island (Richmond County)