OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Boek van de Chen

Het Boek van de Chen of Chenshu is een van de boeken uit de Vierentwintig Geschiedenissen, de verzameling officiële geschiedenissen van Chinese keizerlijke dynastieën. Het boek is gepresenteerd in 636 en beschrijft de geschiedenis van de Chen-dynastie (557-589), een van de Zuidelijke Dynastieën.

## Ontstaan

In 622 kreeg Yao Silian (姚思廉, 557-637) opdracht van keizer Gaozu om de geschiedenis van de Chen-dynastie samen te stellen. Zo kon hij het werk van Yao Cha (姚察, 533-606), zijn in 606 gestorven vader, afmaken. Die was reeds onder de Sui-dynastie begonnen met het ontwerpen van geschiedenissen van de Liang en van de Chen-dynastie. Yao Silian volgde de tekst van de 'Chenshu' van zijn vader en bracht alleen wijzigingen in de volgorde van de documenten aan. Hij voltooide het werk in 629. Het werd in 636 gepresenteerd, tegelijk met het eveneens door hem samengestelde Boek van de Liang.

## Inhoud

Het boek bevat 36 juan en heeft daarmee de geringste omvang van de 'Vierentwintig Geschiedenissen'. De Chenshu volgt de indeling van de Shiji en de Hanshu, zij het dat slechts twee van de vijf mogelijke categorieën daadwerkelijk zijn gebruikt:
| dynastieke geschiedenis | benji (annalen) | shijia (erfelijke geslachten | biao (tabellen) | shu (verhandelingen | liezhuan (biografieën) | Totaal aantal juan |
| Chenshu | 6 | - | - | - | 30 | 36 |

## Chinese tekst

* 姚思廉, 陳書 (36卷), 北京 (中華書局), 1972 (Yao Silian, Chenshu (36 juan), Beijing (Zhonghua shu ju), 1972), 2 delen, 502 pp.
    Herdrukt 1999, ISBN 9787101021288. De 'Zhonghua' uitgave is de meest gebruikte uitgave. De teksten zijn voorzien van leestekens, ingedeeld in paragrafen en geschreven in traditionele karakters.
# Geschiedenis van de Song

De Geschiedenis van de Song of Songshi is een van de boeken uit de Vierentwintig Geschiedenissen, de verzameling officiële geschiedenissen van Chinese keizerlijke dynastieën. Het boek is tot stand gekomen in 1345 en beschrijft de geschiedenis van de Song-dynastie (960-1279).

## Ontstaan

In 1343 kreeg een groep historici namens keizer Toghun Temür (1333-1370) opdracht om een geschiedenis samen te stellen van de Song-dynastie. De groep behoorde tot het 'Yuan Instituut voor Nationale Geschiedschrijving' (Yuan Guoshi yuan, 元国史院) en stond nominaal onder leiding van Tuotuo (脫脫, Toghto, 1313-1355), de op dat moment machtigste man aan het hof. Het boek werd in 1345 gepresenteerd en is met zijn 496 juan het omvangrijkste werk van de Vierentwintig Geschiedenissen geworden.

## Inhoud

De Songshi bevat 496 juan. Tuotuo volgde de indeling van de Shiji en de Hanshu:
| dynastieke geschiedenis | benji (annalen) | shijia (erfelijke geslachten | biao (tabellen) | shu (verhandelingen | liezhuan (biografieën) | Totaal aantal juan |
| Songshi | 47 | - | 32 | 162 | 255 | 496 |
Het werk is zeer omvangrijk geworden doordat gebruik kon worden gemaakt van geschiedenissen van de zittende dynastie (guoshi) en een groot aantal andere documenten afkomstig uit de Song-tijd. De auteurs zijn zeer nauwkeurig te werk gegaan, vooral de verhandelingen zijn van hoge kwaliteit. De oorlog van de Mongolen tegen de Song is beschreven vanuit het standpunt van de Yuan. In de Songshi staan ongeveer 100.000 personen vermeld (waarvan 70.000 op de een of andere manier verwant waren aan de stichter van de dynastie).
Omdat de opbouw van de Songshi als te ingewikkeld werd beschouwd, zijn later de hoofdstukken opnieuw gerangschikt. Er werden zaken weggelaten, waardoor onvolledigheden ontstonden. Ook werd uitleg toegevoegd, de verduidelijkingen zijn echter van mindere kwaliteit. Desondanks blijft het boek door zijn gedetailleerdheid een belangrijke bron bij de bestudering van de Song-dynastie.

## Chinese tekst

* 脫脫, 宋史 (496卷), 北京 (中華書局), 1977 (Tuotuo, Songshi (496 juan), Beijing (Zhonghua shu ju), 1977), 40 delen, 14.263 pp.
    herdrukt 1999, ISBN 9787101021288. De 'Zhonghua' uitgave van de Vierentwintig Geschiedenissen is de meest gebruikte uitgave. De teksten zijn voorzien van leestekens, ingedeeld in paragrafen en geschreven in traditionele karakters.

## Literatuur

* Hok-lam Chan, 'Chinese Official History at the Yuan Court. The Composition of the Liao, Chin and Sung Histories', in: Langlois, John D. (ed.), China Under Mongol Rule, Princeton (Princeton University Press) 1981, ISBN 0-691-10110-8, pp. 56–106.
# Roodborstrotsspringer

De roodborstrotsspringer (Chaetops aurantius) is een zangvogel uit de familie Chaetopidae (Rotsspringers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in oostelijk Zuid-Afrika en Lesotho.

## Status

De grootte van de populatie is in 2007 geschat op 100.000-500.000 volwassen vogels. Het verspreidingsgebied is klein en aangenomen wordt dat de aantallen licht dalen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 '"`UNIQ--templatestyles-00000000-QINU`"'(en) Roodborstrotsspringer op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kaapse rotsspringer

De Kaapse rotsspringer (Chaetops frenatus) is een zangvogel uit de familie Chaetopidae (Rotsspringers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het zuiden van Zuid-Afrika.

## Status

De grootte van de populatie is in 2016 geschat op 22.000-40.000 volwassen vogels. Het verspreidingsgebied is klein en uit monitoringsdata blijkt dat de aantallen licht dalen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 '"`UNIQ--templatestyles-00000000-QINU`"'(en) Kaapse rotsspringer op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Anna Grue

Anna Grue (Nykøbing Sjælland, 22 juni 1957) is een Deens auteur van misdaadromans.

## Biografie

Anna Grue werd geboren in Nykøbing Sjælland en in 1960 verhuisde het gezin naar Randers en een paar jaar later naar Aalborg, waar ze haar middelbareschooldiploma moderne talen behaalde aan het Hasseris Gymnasium. Vervolgens werd ze toegelaten tot de School voor Toegepaste Kunsten, afdeling tekenen en grafiek, waar ze in 1981 afstudeerde.
Na haar opleiding werkte Grue een aantal jaren in de nieuws- en tijdschriftenbranche. Ze begon als lay-outontwerper op de ontwikkelingsafdeling van het "Fogtdals Blade". In 1983 werd ze lay-outontwerper bij het magazine "Bo Bedre". Ze begon in 1986 met copywriting toen het "Christianshavns Reklamebureau" haar inhuurde als artdirector en copywriter. Het jaar daarop werkte ze als redactiesecretaris en voorpaginaredacteur bij de tabloid-krant "B.T.". In 1991 sloot ze zich aan bij de "Aller Media" als hoofdredacteur van het muziektijdschrift "Mix". Ze startte "Forældre & Børn" en was een aantal jaren hoofdredacteur van dit tijdschrift voordat "Aller Media" haar in 1999 hoofdredacteur maakte van het weekblad "Søndag". In 2001 startte ze het maandblad "Bazar" en was hoofdredacteur van het tijdschrift totdat ze "Aller Media" in 2005 verliet. Dat jaar startte ze het tijdschrift "Vi med hund" voor "JSL Publications".

### Schrijverscarrière

Grue publiceerde in 2005 haar debuutroman Noget for noget. Ze ontving hiervoor de debuutprijs van de Det Danske Kriminalakademi. Vanaf 2007 besloot ze zich voltijds te wijden aan haar schrijverscarrière.
Grue's eerste echte inspiratiebron om misdaadschrijver te worden kwam van thuis. Omdat haar moeder als psychiater werkte, werd er aan de eettafel over alles gesproken, van bloed tot hersenletsels. Tegelijkertijd las de jonge Grue veel misdaadromans van onder andere Agatha Christie, die ze mocht lenen van een collega van haar moeder.
In 2014 werd ze genomineerd voor de auteursprijs van de boekwinkelketen "Bog & ide", de MARTHA-prijs. Het meest uitgebreide deel van haar werk is de misdaadserie Den skaldede detektiv, over rechercheur Dan Sommerdahl. Deze reeks werd vanaf 2020 uitgezonden als televisieserie onder de naam Sommerdahl. Daarnaast heeft ze nog andere romans en korte verhalen geschreven.

### Privéleven

Grue trouwde in 1981 met Jesper Christiansen, kunstschilder en voormalig professor aan de Deense Academie voor Schone Kunsten, en ze hebben samen drie kinderen.
# Joost Niemöller

Joost Niemöller (Haarlem, 25 februari 1957) is een Nederlands schrijver en oud-journalist.

## Levensloop

Niemöller slaagde in 1981 voor zijn kandidaatsexamen Neerlandistiek aan de Universiteit van Amsterdam, maar studeerde niet af als neerlandicus.
Hij startte daarna als journalist bij verschillende mediabedrijven, waaronder De Pers, De Groene Amsterdammer, Nieuwe Revu, De Dagelijkse Standaard en HP/De Tijd.
In 1984 debuteerde hij met de verhalenbundel De dood, de stad, de rug tegen de muur. Er zouden daarna nog een vijftal romans volgen.
Op 13 februari 2025 werd Niemöller benoemd tot hoofdredacteur van Ongehoord Nederland.

## Iconoclasme

In 2010 begon Niemöller met een eigen weblog, De Nieuwe Realist. Vanaf dat moment zou Niemöller langzaamaan meer uitgesproken opinies en complotten delen.
In 2014 schreef hij een boek over de ramp met de MH17 waarin hij – tegen de algemene consensus in – de verantwoordelijkheid bij Oekraïne legt. Ook tijdens de Russische invasie van Oekraïne in 2022 blijft Niemöller trouw aan de Russische visie van de speciale operatie.
Zijn medewerking aan het NCRV-programma Lunch! werd in 2013 beëindigd na een omstreden publicatie op zijn weblog.
In februari 2016 kwam Joost Niemöller verder in opspraak toen hij het opnam voor het spreekrecht van David Irving, die hij naast antisemiet 'een van de belangrijkste historici over WOII' noemde.

## Bibliografie (selectie)

* 1984: De dood, de stad, de rug tegen de muur (verhalen)
* 1990: Wraak! (roman, genomineerd voor de AKO Literatuurprijs)
* 1991: Over de muur: Oostduitse levensverhalen (levensbeschrijvingen)
* 2012: Het immigratietaboe: 10 wetenschappers over de feiten
* 2014: MH17: de Doofpotdeal
* 2015: De verschrikkelijke Janmaat: Nederland en de Centrumpartij
* 2017: Kwaad: Nederlanders over immigranten
# Erdal Rakip

Erdal Rakip (13 februari 1996) is een Zweeds-Macedonisch voetballer die bij voorkeur als defensieve middenvelder speelt.

## Clubcarrière

Rakip sloot zich op vijfjarige leeftijd aan in de jeugdopleiding van Malmö FF. Op 1 juni 2013 debuteerde hij als zeventienjarige in de Allsvenskan tegen IF Brommapojkarna. Het seizoen erop speelde de middenvelder vijftien competitieduels. Op 30 juni 2015 volgde zijn eerste competitiedoelpunt tegen Gefle IF. Op 15 september 2015 debuteerde Rakip in de groepsfase van de UEFA Champions League in het Parc des Princes tegen Paris Saint-Germain. Op 2 april 2016 maakte hij zijn tweede competitietreffer in de thuiswedstrijd tegen IFK Norrköping. Hij verruilde Malmö FF in januari 2018 voor Benfica. Dat verhuurde hem direct voor een halfjaar aan Crystal Palace. In 2023 tekende hij bij Antalyaspor.

## Interlandcarrière

Rakip kwam uit voor diverse Zweedse nationale jeugdselecties. In 2015 debuteerde hij in Zweden –21. Rakip is van gemixt Turkse en Albanese komaf en heeft roots in Noord-Macedonië. In 2021 mocht hij debuteren voor het Macedonisch voetbalelftal.

## Erelijst
### Malmö FF

* Zweeds landskampioen
    2016, 2017
# Lijst van rijksmonumenten in Tholen (gemeente)

De gemeente Tholen telt 140 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht.

## Oud-Vossemeer

De plaats Oud-Vossemeer telt 14 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Oud-Vossemeer voor een overzicht.

## Poortvliet

De plaats Poortvliet telt 12 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Poortvliet voor een overzicht.

## Scherpenisse

De plaats Scherpenisse telt 13 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Scherpenisse voor een overzicht.

## Sint Annaland

De plaats Sint-Annaland telt 10 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Sint-Annaland voor een overzicht.

## Sint-Maartensdijk

De plaats Sint-Maartensdijk telt 28 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Sint-Maartensdijk voor een overzicht.

## Sint Philipsland

De plaats Sint Philipsland telt 5 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister.
| Object | Oorspronkelijke functie$^?$ | Bouwjaar | Locatie | Coördinaten$^?$ | Nr.$^?$ | Afbeelding |
| Nederlands Hervormde Kerk | Kerk en kerkonderdeel | 1668 1668 | Kerkring 2 Kerkring 2 | 51° 37' 1" NB, 4° 9' 59" OL | 33666 Dit rijksmonument op Wikidata | Nederlands Hervormde Kerk Meer afbeeldingen |
| De Hoop | Industrie- en poldermolen | 1724 1724 | Oostdijk 2 Oostdijk 2 | 51° 36' 57" NB, 4° 10' 6" OL | 33667 Dit rijksmonument op Wikidata | De Hoop Meer afbeeldingen |
| Hollands Hoeve: woonhuis | Woonhuis | 1916 1916 | Oostdijk 55 Oostdijk 55 | 51° 37' 28" NB, 4° 9' 47" OL | 495947 Dit rijksmonument op Wikidata | Hollands Hoeve: woonhuis |
| Hollands Hoeve: schuur | Boerderij | 1986 1986 | Oostdijk 55 Oostdijk 55 | 51° 37' 28" NB, 4° 9' 47" OL | 495954 Dit rijksmonument op Wikidata | Hollands Hoeve: schuur |
| Hollands Hoeve: inritpalen met hek | Boerderij | | Oostdijk 55 Oostdijk 55 | 51° 37' 28" NB, 4° 9' 47" OL | 495961 Dit rijksmonument op Wikidata | Hollands Hoeve: inritpalen met hek |

## Stavenisse

De plaats Stavenisse telt 11 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Stavenisse voor een overzicht.

## Tholen

De plaats Tholen telt 60 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Tholen (plaats) voor een overzicht.

## Westkerke

De plaats Westkerke telt 1 inschrijving in het rijksmonumentenregister.
| Object | Oorspronkelijke functie$^?$ | Bouwjaar | Architect | Locatie | Coördinaten$^?$ | Nr.$^?$ | Afbeelding |
| Terrein waarin vlucht-/kasteelberg | Archeologisch monument | 10e - 13e eeuw 10e - 13e eeuw | | Locatie Westkerke Locatie Westkerke | 51° 32' 9" NB, 4° 5' 36" OL | 46034 Dit rijksmonument op Wikidata | Terrein waarin vlucht-/kasteelberg |
Borsele · Goes · Hulst · Kapelle · Middelburg · Noord-Beveland · Reimerswaal · Schouwen-Duiveland · Sluis · Terneuzen · Tholen · Veere · Vlissingen
* Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed Rijksmonumenten Dataset
# Christine van Russel-Henar

Christine van Russel-Henar is een Surinaams onderzoeker van traditionele Surinaamse klederdracht. Ze is organisator van kotoshows en exposities, en sinds 2009 directeur van het Koto Museum.

## Biografie

Christine Henar is een dochter van Ilse Henar-Hewitt, een voorvechtster van vrouwenrechten en onderzoeker van de traditionele kledingstukken koto en angisa. Ze ging geregeld met haar moeder mee als zij voor onderzoek naar Para reisde. Zo kreeg ze de belangstelling voor de Creools-Surinaamse klederdracht vanaf haar kindertijd mee. In haar dagelijkse leven is ze eigenaar van het schoonmaakbedrijf Job Creation.
Ook zij groeide uit tot een kenner in koto's en angisa's, waar ze onderzoek naar doet en shows en exposities mee organiseert. In 2008 publiceerde ze haar boek Angisa Tori - De geheimtaal van Suriname's hoofddoeken. In november 2009 richtte ze het Koto Museum op. Het museum bevond zich aanvankelijk op haar eigen erf en verhuisde ze later naar de Prinssessestraat.
Ze bezit een uitgebreide verzameling aan kledingstukken, waarmee ze de collectie in haar museum elke drie maanden naar een nieuw thema opzet. Daarnaast leende ze een deel van haar collectie uit aan De Grote Suriname-tentoonstelling in Amsterdam (2019-2020) en cureerde ze de kototentoonstelling in het Klederdracht Museum in Amsterdam (2019-2020).
In mei 2018 werd Christine van Russel-Henar onderscheiden met de eerste NAKS.NL Award. In 2022 wordt ze door de Surinaamse NAKS geëerd met een plaats op de Iconenkalender.
# Noordelijke kokako

De noordelijke kokako (Callaeas wilsoni) is een zangvogel uit de familie Callaeidae (Nieuw-Zeelandse lelvogels). Deze vogel is genoemd naar de Amerikaanse natuuronderzoeker Thomas Bellerby Wilson (1807-1865).

## Kenmerken

De vogel is gemiddeld 38 cm lang en weegt 200 tot 250 gram, de vrouwtjes zijn gemiddeld 15 gram lichter dan het mannetje. De vogel is overwegend blauwgrijs, met rond het oog een donker, bijna zwart masker. Verder een lel die onder de snavel zit, die vooral in de broedtijd opvalt, want dan opzwelt en kobaltkleurig blauw is. De snavel is breed en iets naar beneden gebogen en zwart van kleur. De poten zijn vrij lang en ook zwart. De kokako heeft ronde vleugels en een vrij lange, afgeronde staart.
De noordelijke kokako lijkt sterk op de zuidelijke en werd eerder beschouwd een ondersoort C. cinereus wilsoni. De zuidelijke kokako heeft een oranje lel en nog een paar kleine verschillen. Deze soort is waarschijnlijk uitgestorven.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Nieuw-Zeeland op het Noordereiland. Vroeger was het een algemene vogel in de bossen van het Noordereiland, maar nu zijn er nog zeven gebieden waar de vogel overleeft waaronder het Nationaal park Te Urewera. Het leefgebied bestaat uit Podocarpus hardhoutbossen met een gevarieerde ondergroei. Deze bossen komen voor in het laagland en tot op 900 m boven zeeniveau.

## Status

De noordelijke kokako heeft een klein en versnipperd verspreidingsgebied en daardoor blijft er de kans op uitsterven. De vogel werd tot het einde van de 20ste eeuw bedreigd door aantasting en versnippering van het leefgebied en verder had de vogel sterk te lijden van ingevoerde zoogdieren zoals ratten, huiskatten, hermelijn, maar ook van begrazing door geiten die de ondergroei in bossen aantastten. De grootte van de populatie werd in 2008 geschat op 769 broedparen. Dankzij intensief beheer, waarbij schadelijke (ingevoerde) diersoorten worden bestreden, gaat de populatie nu in aantal vooruit. In 2022 was de populatie toegenomen tot 2079 broedparen. Maar de soort is dus sterk afhankelijk van het intensieve beheer. Om deze redenen staat de noordelijke kokako als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Noordelijke kokako op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) Bonaparte, 1850. Glaucopis wilsoni (protoniem). Conspectus Generum Avium, 1, p. 368. BHL
* ↑ Handbook of the Birds of the World deel 14, 2009.
# Trinimontius darlingtoni

Trinimontius darlingtoni is een hooiwagen uit de familie Cosmetidae.
# Parafyllium

Een parafyllium (meervoud: parafylliën) is bij mossen een vliesvormig uitgroeisel van de stengel en zit tussen de werkelijke bladeren.
Meestal zijn deze parafylliën gespleten of bestaan ze uit priemvormige kleine structuren. Ze vergroten het fotosynthetisch oppervlak.
Pseudoparafylliën zijn overeenkomstige bladachtige structuren bij de Trichocoleales. Ze komen alleen voor aan de basis van de stengel en bij de stengelknoppen. Ze zorgen via capillaire werking voor de verspreiding van water. Ze komen bijvoorbeeld voor bij glanzend etagemos, gewoon thujamos, fraai thujamos en sterrenmos).

## Externe link

* Foto van een pseudoparaphyllium van Thuidium delicatulum
* ↑ Siebel, H.N. & During, H.J. (2006). Beknopte Mosflora van Nederland en België. KNNV Uitgeverij.
* 1 2 Malcolm, B. & Malcolm, N. (2006). Mosses and other bryophytes, an illustrated glossary. Moss Ontology, second edition.
* ↑ Water relations: plant strategies. (PDF; 1,3 MB) Kapitel 7–3, S. 23 (anschaulich bebildert)
* ↑ Zehr, D.R. (1979). Phenology of selected bryophytes in southern Illinois. Bryologist, Band 82, S. 29–36.
# Caseous lymphadenitis

Caseous lymphadenitis (CL), pseudotuberculose of bultenziekte is een chronische ziekte bij schapen en geiten, die veroorzaakt wordt door de bacterie Corynebacterium pseudotuberculosis.
In de Verenigde Staten is CL de meest voorkomende ziekte in geitenkoppels. In 1984 is de eerste geit met CL waargenomen in Nederland. De bacterie is waarschijnlijk met geïmporteerde geiten in Nederland terechtgekomen. In de schapenhouderij leidde dit niet tot problemen.

## Verschijnselen

De ziekteverschijnselen van CL bestaan uit ontstekingen aan lymfeklieren. Meestal zijn het de lymfeklieren aan de kop, maar soms ook de lymfeklieren van de borst en hals. De abcessen kunnen een doorsnee hebben van 0,5 cm tot 10 cm. Opengebroken abcessen bevatten veel besmettelijk materiaal en zijn gevaarlijk voor de verspreiding van de bacterie. CL is een zoönose, dit betekent dat ook de mens met deze bacterie kan worden besmet. De incubatietijd bedraagt twee tot zes maanden.
Behandeling van zieke dieren is niet aan te raden, omdat het alleen het risico van de verspreiding verhoogt. De bacterie kan zeker 18 weken overleven in een vochtige, donkere ruimte, maar gaat binnen een week dood bij direct zonlicht.

## Bestrijding

Door middel van bloedonderzoek kan vastgesteld worden of een dier besmet is. Hierbij wordt een geit ook onderzocht of het besmet is met caprine arthritis encephalitis (CAE). De positief reagerende dieren worden afgevoerd. Na een half jaar wordt dit herhaald. Als na twee bloedonderzoeken geen besmette dieren op een bedrijf aanwezig zijn, krijgt het bedrijf een verklaring voor de certificaatwaardigheid (onverdacht status) voor één jaar. Na een jaar vindt er weer een bloedonderzoek plaats. Zijn de uitslagen weer negatief dan krijgt het bedrijf een certificaatwaardige status en vervolgens wordt het bedrijf minimaal elke twee jaar onderzocht op CL en CAE om certificaatwaardig te blijven.
Het doel van de certificering is dat op termijn de gehele Nederlandse geitenstapel vrij zal zijn van CAE en CL. In 2005 kwam CL vrijwel niet meer voor in Nederland.
# Nikolaos Ioannidis (wielrenner)

Nikolaos Ioannidis (Grieks: Νικόλαος Ιωαννίδης; 19 juni 1993) is een Grieks voormalig wielrenner.

## Carrière

In 2015 en 2016 eindigde hij op een vierde plek bij het NK op de weg. In 2015 won hij de vierde etappe van de eerste Ronde van de Zwarte Zee.

## Overwinningen
### 2015

    4e etappe Ronde van de Zwarte Zee

## Ploegen

* 2013 – Etcetera-Worldofbike
* 2014 – Sicot-Hemus 1896 (vanaf 20-8)
* (en) Profiel van Nikolaos Ioannidis op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Nikolaos Ioannidis op de website van de UCI
# Ernst Roest

Ernst Adolph Christiaan Roest (Amsterdam, 26 september 1875 – aldaar, 11 februari 1952) was een Nederlands architect.
Hij was zoon van commissionair in effecten Coenraad Benjamin Roest en Bartha Weber. Hijzelf huwde in 1900 met Maria Jacoba Vos. Hij werd begraven op De Nieuwe Ooster.
Hij kreeg zijn opleiding eerst aan de ambachtsschool en ging daarna in de leer bij Hendrik Petrus Berlage en Willem Kromhout. Hij werkte op hun kantoor uiteindelijk als opzichter/tekenaar. In 1898 vertrok hij bij genoemde architecten en begon voor zichzelf. Naast het ontwerpen van woonhuizen zijn er ook kerken en scholen van hem bekend. Hij zat als bestuurder ook in diverse schoolverenigingen (Gereformeerde Scholen, Christelijke Schoolvereniging en School met den Bijbel Sloten/Overtoom). Zijn gebouwen zijn net buiten de grachtengordel te vinden. Een flink aantal daarvan staan trouwens in het Plan Zuid, dat door Berlage werd ontworpen.
Een van de grootste gevelwanden van Roest is te vinden in de Vrolikstraat in Amsterdam-Oost. De gebouwen tussen de nummers 36 en 100 komen van zijn tekentafel. In 2017 zijn dit nog de enige stukken originele bebouwing aan deze kant van de straat, lagere en hogere huisnummers zijn reeds gesloopt en vernieuwd. Andere bekende ontwerpen van hem zijn dat van het Sweelinck College (1912) en het Hoefijzer achter het Koninklijk Concertgebouw (Jan Willem Brouwerstraat). Dat laatste gebouw wordt beschouwd als verstrakte Amsterdamse School
Roest ontwierp ook twee kerkgebouwen in Amsterdam: de gereformeerde Parkkerk aan het Vondelpark (1918) en de Bethelkerk in Amsterdam-West (1929).
* Wendingen
* Bouwmeesters met draagvlak op de website van het Sweelinck College