OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Koninkrijk Hawaï

Van 1795 tot 17 januari 1893 was Hawaï een koninkrijk.
In 1794 kocht Kamehameha I kanonnen van de Britten en hiermee slaagde hij erin met geweld zijn macht uit te breiden over alle Hawaïaanse eilanden. Alleen Kauai trad in 1810 vrijwillig toe tot het koninkrijk. In 1795 werd Kamehameha I de eerste koning van Hawaï. Met Britse steun slaagde hij erin om Russische pogingen om op Hawaï een basis te stichten te dwarsbomen. Dankzij de Britse steun kreeg Hawaï een relatief stabiele monarchie.
Onder koning Kamehameha II werd in 1819 het oude kastenstelsel met het kapu (taboe) systeem afgeschaft. Vrouwen mochten voortaan samen met mannen eten of voedsel eten dat daarvoor voor hen verboden was. Mensenoffers werden verboden en de strikte regels betreffende hoge personen werden afgezwakt. Deze veranderingen werden gestimuleerd door Keōpūolani, de moeder van Kamehameha II, en Kaahumanu. Beide vrouwen waren echtgenotes van Kamehameha I. Ook de Hawaïaanse godsdienst (met onder meer de goden Pele en Kupua) werd afgeschaft, hoewel nog steeds aanhangers ervan te vinden zijn. Deze politiek werd versterkt door de komst van de eerste Amerikaanse protestantse missionarissen in 1820.
In 1840 kreeg Hawaï een eerste grondwet en een parlement. In 1842 werd een handelsverdrag gesloten met de Verenigde Staten en dit land breidde gaandeweg zijn invloed uit in het koninkrijk. In 1843 bezette de Britse marine-officier Lord George Paulet Hawaï gedurende vijf maanden (Paulet Affair / Provisional Cession). In 1887 kreeg het land een nieuwe grondwet waarbij de macht van de koning sterk werd ingeperkt. In 1893 werd koningin Liliuokalani afgezet door plaatselijke zakenlieden en politici.

## Koningen en koninginnen

Onderstaand een tabel met de naam van de vorst, de periode en korte opmerkingen.
| Naam vorst | Periode | Opmerking |
| Kamehameha I | 1795–1819 | Verenigde de eilanden van Hawaï tot een koninkrijk |
| Kamehameha II | 1819–1824 | Oudste zoon van Kamehameha I, bezocht Engeland, eerste christelijke missionarissen, geen kinderen |
| Kamehameha III | 1825-1854 | Zoon van Kamehameha I, Hawaï werd van een absolute monarchie een christelijke constitutionele monarchie |
| Kamehameha IV | 1855-1863 | Kleinzoon van Kamehameha I, adoptief zoon van Kamehameha III, overleefde zijn kind |
| Kamehameha V | 1863-1872 | Kleinzoon van Kamehameha I, broer van Kamehameha IV |
| Lunalilo | 1873-1874 | Koning is gekozen via een referendum, geen nakomelingen |
| Kalakaua | 1874-1891 | Koning is gekozen via een referendum, zoon van Kamehameha V |
| Liliuokalani | 1891–1893 | Dochter van Kamehameha V, zuster van Kalakaua, werd afgezet |
| Ka'iulani | Vacant | Deze kroonprinses heeft nooit geregeerd. |

## Na de staatsgreep

Op 4 juli 1894 ontstond de Republiek Hawaï. Op 7 juli 1898 werden de eilanden officieel geannexeerd door de Verenigde Staten om op 22 februari 1900 een Amerikaans territorium te worden. Op 21 augustus 1959 werd Hawaï een Amerikaanse staat.
* ↑ Grote Lekturama Wereldatlas, Australië, Oceanië, Poolstreken en Wereldzeeën, 1987, p. 89
# Grote rietrat

De grote rietrat (Thryonomys swinderianus) is een zoogdier uit de familie van de rietratten (Thryonomyidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Temminck in 1827.
De soort komt voor in Afrika ten zuiden van de Sahara. In anglofoon West-Afrika, zoals in Ghana, wordt het dier grascutter genoemd; in francofoon West-Afrika, zoals in Togo, wordt het agouti genoemd, niet te verwarren met de gerelateerde en gelijkgenaamde knaagdiersoort uit latijnsamerika.

## Delicatesse

In West-Afrika wordt de agouti beschouwd als een delicatesse dat gejaagd wordt om het vlees. Het vlees wordt er gerookt en langs de weg te koop aangeboden. In Nigeria en Togo zijn ook agoutikwekerijen om aan de vraag tegemoet te komen.
* ↑ (en) Grote rietrat op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Linden (Hessen)

Linden is een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen, en maakt deel uit van de Landkreis Gießen. Linden telt 13.111 inwoners.
Allendorf (Lumda) · Biebertal · Buseck · Fernwald · Gießen · Grünberg · Heuchelheim · Hungen · Langgöns · Laubach · Lich · Linden · Lollar · Pohlheim · Rabenau · Reiskirchen · Staufenberg · Wettenberg
# Lex Bohlmeijer

Pieter Alexander (Lex) Bohlmeijer (Oost-Souburg, 2 mei 1959) is een Nederlands radio- en televisiepresentator.
Hij heeft gymnasium-alpha gedaan en daarna zijn doctoraal algemene literatuurwetenschap behaald aan de Rijksuniversiteit Leiden.
Bohlmeijer is van 1985 tot 1989 als danser verbonden geweest aan het dansgezelschap L'Esquisse te Parijs. Vanaf 1995 houdt hij zich meer bezig met het schrijven of bewerken van toneelstukken. Ook het regisseren hiervan heeft zijn interesse. Daarnaast heeft hij het libretto voor de opera Everest '96 geschreven.
Vanaf 1988 presenteerde hij voor de NCRV-radio onder andere:
* A-vier
* Schuim en as
* Literama
* Tussen droom en daad
* Amoroso
* Casa Luna
Voor De Correspondent maakt hij sinds 2014 de podcast Goede gesprekken, waarvoor hij meer dan 300 interviews heeft gehouden.
Anno 2020 presenteert hij de lopende radioprogramma's op NPO radio 4 in de zendtijd van de KRO-NCRV:
* Te Deum Laudamus
* Woord op zondag
* Passaggio (late night)
* Diskotabel op zondag (van 2014 tot 2024)
Voor televisie:

## Externe link

* Profiel bij NPORadio4
* (en) Lex Bohlmeijer in de Internet Movie Database
* ↑ Goede gesprekken. De Correspondent. Geraadpleegd op 16 september 2024.
# Verdrag van Salatiga

Het Verdrag van Salatiga (Javaans: Perjanjian Salatiga) werd op 17 maart 1757 gesloten tussen de VOC-gouverneur Nicolaas Hartingh, de sultan van Jogjakarta, Hamengkoeboewono I, de heerser van het soenanaat van Soerakarta, Pakoeboewono II, en het in opstand gekomen jongere lid van de Pakoeboewono-dynastie Raden Mas Said (Pangeran Sambernyawa)
Bij het verdrag, dat werd gesloten in de 'Gedoeng Pakoewon' in de desa Kalicacing in Salatiga op Midden-Java, kreeg Raden Mas Said de zuidoostelijke delen van het soenanaat Soerakarta als een erfelijk vorstendom toegewezen. Het verdrag betekende een verdere inperking van het gezag van soenan Pakoeboewono II, die al bij het Verdrag van Giyanti, twee jaar eerder, de helft van zijn rijk Mataram II was kwijt geraakt. Raden Mas Said had Pakoeboewono II ervan beschuldigd 'als een Wajangpop in de handen van de Nederlanders te zijn', en was om die reden al in 1741 in opstand gekomen.
Het 'vorstenland' dat aan Mas Said werd afgestaan kreeg de naam Mangkoenegara: Dit was tevens deel van de titel en van de vorstennaam (Kanjeng Goesti Adipati Mangkoenegara) van alle opeenvolgende heersers van dat rijk.
# Autonoom zenuwstelsel

Het autonome zenuwstelsel, ook onwillekeurige, vegetatieve of viscerale zenuwstelsel genoemd, is het deel van het perifeer zenuwstelsel dat een groot aantal onbewust plaatsvindende functies reguleert. Het autonome zenuwstelsel regelt vooral de werking van inwendige organen, onder andere de ademhaling, de spijsvertering en het verwijden en vernauwen van bloedvaten en het beïnvloedt ook de hartslag.
Bij gewervelde dieren is naast het autonome zenuwstelsel het zogenaamde animale zenuwstelsel ontstaan, dat behalve het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg), ook het somatische deel van het perifere stelsel omvat.

## Onderverdeling

Het autonome zenuwstelsel wordt onderverdeeld in twee hoofdonderdelen: het orthosympathisch zenuwstelsel en het parasympathisch zenuwstelsel. Daarnaast wordt ook het enterisch zenuwstelsel gerekend tot het autonome zenuwstelsel. De meeste organen worden zowel door de orthosympathicus als door de parasympathicus geïnnerveerd. Een uitzondering hierop betreffen de zweetklieren, de adrenerge klieren (bijnieren), de spieren verantwoordelijk voor de vasoconstrictie en de spieren die zorgen voor kippenvel. Deze ontvangen enkel input van het orthosympathisch zenuwstelsel.

### Orthosympathisch zenuwstelsel

Dit bevordert een toestand van het lichaam waarin activiteiten zoals lichamelijke inspanning mogelijk zijn. Het bereidt het lichaam voor op de vecht-of-vluchtreactie. Het heeft vergeleken met het parasympathische zenuwstelsel een meer diffuse werking. Dit komt omdat de ganglia allemaal met elkaar verbonden zijn. De ganglia verbinden de axonen die uit het ruggenmerg komen met de zenuwcellen die naar de organen lopen, het functioneert als een soort knooppunt, en zorgt ervoor dat de organen voor een deel gezamenlijk gestimuleerd worden.

### Parasympathisch zenuwstelsel

In het parasympathische stelsel is er meer sprake van een individuele stimulatie, de ganglia liggen hier ook dichter bij het desbetreffende orgaan. Het parasympathische zenuwstelsel zorgt voor een toestand van rust in het lichaam, waarbij omstandigheden gecreëerd worden die opbouw van weefsel en herstelmechanismen van het lichaam bevorderen. De cumulatieve werking op de eindorganen kan tegenwerkend zijn (antagonistisch, zoals bij het hart) of bijna gelijkwerkend (zoals bij de speekselklieren).

### Enterisch zenuwstelsel

Het enterisch zenuwstelsel regelt de functies van het maag-darmstelsel.

## Neurotransmitters

De werking van het autonome zenuwstelsel berust op de vrijlating van neurotransmitters in het weefsel van het doelorgaan. Hiervoor worden verschillende neurotransmitters gebruikt. Het orthosympathische gebruikt voornamelijk noradrenaline voor de spieren en acetylcholine voor de zweetklieren. Het parasympathische deel maakt voornamelijk gebruik van de neurotransmitter acetylcholine die een remmende werking heeft. GABA (gamma-aminoboterzuur) heeft een remmende werking in de hersenen.
# Melkwitte waterleliemot

De melkwitte waterleliemot (Elophila rivulalis) is een vlinder uit de onderfamilie Acentropinae van de familie der grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd in 1833 als Hydrocampa rivulalis gepubliceerd door Philogène-Auguste-Joseph Duponchel.
De spanwijdte bedraagt 20 tot 25 millimeter. De vliegtijd is van april tot en met september.

## Verspreiding

De soort komt voor in Ierland, het Verenigd Koninkrijk, Nederland, België, Frankrijk, Polen, Oostenrijk, Hongarije, Italië, Kroatië en Griekenland.
In Noordwest-Europa is de Melkwitte waterleliemot een (zeer) zeldzame soort. In Ierland is deze vlinder in juli 2019 voor het eerst vastgesteld. In Nederland is deze soort slechts één keer waargenomen. En in België is de soort alleen vóór 1980 en alleen in de provincie Antwerpen gezien.
* (en) Nuss, M. et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 19-4-2022.
* (nl) Muus, T.S.T. (2017). Elophila rivulalis (Duponchel, 1834). In: Muus, T.S.T. & Corver, S.C. (eds.). Microlepidoptera.nl, atlas van de kleine vlinders in Nederland. Geraadpleegd op 19-4-2022.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2022). Bestimmungshilfe für die in Europa nachgewiesenen Schmetterlingsarten.. Geraadpleegd op 19-04-2022.
* (nl) De Prins, W. (2016). Catalogue of the Lepidoptera of Belgium. Vlaamse Vereniging voor Entomologie. Entomobrochure 9 — 2016.
* (nl) Bontsema, S., Sinnema, S., Bot, L.E.J. & Kuchlein, J.H. (2007-2022). Elophila rivulalis (Duponchel, 1834). Stichting TINEA – Kleine vlinders. Geraadpleegd op 19-4-2022.
* (en) MothsIreland Elophila rivulalis. Geraadpleegd op 19-4-2022.
# Duco (voornaam)

Duco is een Germaanse voornaam, die tweeledig is van oorsprong en bestaat uit de stamvormen liud (volk) en wolf.
De naam kan dus verklaard worden als wolf onder het volk, wolfsvolk of wolfslieden.
Varianten van de naam zijn Doede, Doeke, Doetse en Doedke.

## Bekende naamgenoten

* Duco Bauwens, Nederlandse televisiepresentator
* Duco Sickinghe, Nederlandse ondernemer
* Duco Wilhelm Sickinghe, Nederlands militair en bestuurder
* Duco van Haren (1688-1742), Nederlands grietman (Weststellingwerf)
* Duco van Haren (1747-1801), Nederlands grietman (het Bildt)
* Duco Hoogland, Nederlands politicus
* Doecke Martena, Fries vrijheidsstrijder
* Duco Peskens, pseudoniem van E. du Perron
* Duco de Rijk, Nederlands gitarist bij Zen

## Fictieve naamgenoten

* Duco, een personage in de film Total loss gespeeld door Roef Ragas.
* Duco, hoofdpersoon in het jeugdboek Duco's gevleugelde dromen van H.J. van Nijnatten-Doffegnies
* Duco, hoofdpersoon in het boek Het jongetje Duco van Hennie....
* ↑ Namen en Betekenis; Mens-en-samenleving (website)
# Canciones del Solar de los Aburridos

Canciones del Solar de los Aburridos (vrij vertaald Zonnige liedjes door saaie pieten) is het derde gezamenlijke album van de Puerto Ricaans/Amerikaanse trombonist Willie Colón en de Panamese zanger Rubén Blades. Het werd 20 september 1981 door Fania uitgebracht en werd het op één na succesvolste album van het duo dat hiermee een mix bracht van post-boogaloo en hardcore salsa zoals die werd gespeeld door de Harlow Orchestra. Alleen voorganger Siembra verkocht meer exemplaren dan alle andere Fania-releases.

## Achtergrond

Canciones del Solar de los Aburridos werd in de zomer van 1981 opgenomen en is tevens het voorlaatste album dat het duo op Fania zou uitbrengen. Blades schreef het merendeel van de teksten en combineerde daarbij het sociaal-politieke met het humoristische. Het album werd genomineerd voor een Grammy Award, maar veel Amerikaanse radiostations lieten het destijds links liggen vanwege het nummer Tiburón (Haai, zowel letterlijk als figuurlijk) over het imperialisme van de VS in Latijns-Amerika. Met name de Cubaanse gemeenschap maakte bezwaar.
Colón vertelde daar tien jaar later het volgende over; "Dat soort nummers heeft ons heel wat problemen bezorgd; zoveel zelfs dat we met kogelvrije vesten moesten optreden toen we met Blades Pedro Navaja en Tiburón speelden." In Puerto Rico en andere Latijns-Amerikaanse landen was de ontvangst veel warmer; Tiburón, Te Están Buscando (niet te verwarren met het gelijknamige nummer van Willie Colón en Héctor Lavoe) en Ligia Elena groeiden er uit tot radiohits.

## Tracklijst

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Rubén Blades, tenzij anders vermeld.
* 1 2 Canciones del Solar de los Aburridos (13 april 2020).
# Station Dodworth

Dodworth is een spoorwegstation van National Rail in Dodworth, Barnsley in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail. Het station is geopend in 1989.
# Gewimperd veenmos

Gewimperd veenmos (Sphagnum fimbriatum) is een soort uit het geslacht veenmos (Sphagnum). De standplaatsen met min of meer gebufferd water worden meestal gekenmerkt door aanwezigheid van enige schaduw, vaak van hoger opgaande vegetatie.

## Kenmerken

Dit type veenmos vormt losse tot dichte gazons. Typerend is de uivormige eindknop van de planten en het ontbreken van een metaalachtige glans als ze droog zijn. De stengels zijn bleekgroen tot strokleurig.
De lancetvormige tot breed lancetvormige stengelbladeren zijn 0,8–1,5(–2) millimeter lang, sterk ingesneden of omzoomd over de brede punt en vaak gedeeltelijk naar beneden aan de randen. De bladrand wordt tot een kwart van de bladvoet nauwelijks breder. De stengelbladeren zijn erg handig voor identificatie omdat ze breder zijn dan lang en ze vormen een sterke kraag rond de stengel.
De takken van gewimperd veenmos zijn langwerpig rond tot lang en smal en staan in kransen van twee tot vier takken, waarvan één of twee takken rechtop staan en één of twee takken aan de stam hangen.
De sporenkapsels zijn bruin en zien eruit als kleine olijven van bovenaf gezien.

## Verspreiding

In Nederland is gewimperd veenmos een vrij algemeen soort. Het komt in het gehele land voor met uitzondering van de kleigebieden en het zuidelijke deel van Limburg. Er lijkt sprake te zijn van enige achteruitgang, vooral in het westen van het land. Een mogelijke oorzaak hiervoor zou opgetreden verdroging van de groeiplaatsen kunnen zijn. Gewimperd veenmos is enigszins bestand tegen zilte omstandigheden en komt dan ook meer dan veel andere veenmossoorten langs de kust voor.

## Fotogalerij

* Stengeldoorsnede
* Blad
* Blad
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Pothamus (band)

Pothamus is een Belgische postrockformatie uit Mechelen. De driekoppige band werd gevormd in 2013. In 2015 won de band de Maanrockrally. Naar eigen zeggen spelen ze een mengeling van tribaleske postmetal en sludge.
Eind 2020 bracht de band na een crowdfunding haar eerste langspeelplaat 'Raya' uit via het Gentse label Consouling Sounds. In 2021, 2022 en 2023 belandde Pothamus telkens in de top 66 van De Zwaarste Lijst. Sindsdien werd de band ook al meerdere keren gedraaid op Radio 1 en Studio Brussel. De band speelde reeds op verscheidene grotere podia waaronder Botanique, De Vooruit en Trix, en was te zien op enkele grotere festivals waaronder Rock Herk, Eurosonic en Alcatraz Metal Festival.
In 2024 tekende de band bij het internationaal gerenommeerde platenlabel Pelagic Records.

## Discografie
### Studioalbums

* Abur (2025, Pelagic Records)
* Raya (2020, Consouling Sounds)
* Abur (2025, Pelagic Records)

### Ep's

* I (2016, eigen beheer)

## Externe link

* (en) Officiële bandcamp van Pothamus
* ↑ Hoe voelt het om als Belgische band binnen te komen in De Zwaarste Lijst?. StuBru (5 april 2022). Geraadpleegd op 9 oktober 2022.
* ↑ Laurens, Frederik, ‘Raya’, de primordiale schreeuw van Pothamus. IndieStyle (14 december 2020). Geraadpleegd op 25 september 2022.
* ↑ Lennert Hoedaert, Pothamus :: Raya - enola.be (21 december 2020). Geraadpleegd op 9 oktober 2022.
* ↑ Vansina, Wannes, Pothamus stunt: nog maar net plaat uit en al in De Zwaarste Lijst. hln.be (6 april 2021). Geraadpleegd op 25 september 2022.
* ↑ Studio Brussel, België kleurt gitzwart: 18 Belgische nummers in de 66 zwaarste gitaren van De Zwaarste Lijst. Studio Brussel (18 april 2022). Geraadpleegd op 25 september 2022.
* ↑ 3voor12, De Top 20 van Eurosonic 2022: 14. Pothamus, Mechelse sludge metal. vpro.nl (22 januari 2022). Geraadpleegd op 30 september 2022.
* ↑ (en) Pothamus. Pelagic Records. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
* ↑ (en) POTHAMUS - "Abur" LP (gatefold). Pelagic Records. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
* 1 2 (en) Raya op Discogs. Geraadpleegd op 27 februari 2025.
* ↑ Pothamus – Abur – recensie op Arrow Lords of Metal (NL) (27 februari 2025). Geraadpleegd op 27 februari 2025.
# Wilde peer

De wilde peer (Pyrus pyraster, basioniem: Pyrus communis subsp. pyraster) is een plant uit de rozenfamilie (Rosaceae). Het is een boom die van nature in West-Europa voorkomt. Hij kan 8 tot 20 meter hoog worden, maar komt ook voor als middelgrote struik met een hoogte van 2 tot 4 meter. Hij bloeit van april tot mei. Anders dan bij gekweekte peren hebben de takken doorns. Hij kan 100 tot 150 jaar oud worden. De vruchten bevatten steencellen.
De gekweekte peer (Pyrus communis) stamt mogelijk van de wilde peer af.
# Scheepsmaat Woeltje

Scheepsmaat Woeltje is een jeugdboek van de Nederlandse schrijver Klaas Norel. Het boek gaat over de lotgevallen van een jongen in het eind van de 16e eeuw die van zee droomt en uiteindelijk als scheepsjongen een grote reis maakt. Het boek is het eerste deel van een trilogie, waarvan het tweede deel en het derde deel respectievelijk Stuurman Aart en Schipper Wessels heten.

## Het verhaal

Aart Wessels is een nogal ongedurige jongen, die niet kan stilzitten. Om deze reden wordt hij door zijn leraar, meester Schrijver, 'woelwater' genoemd wat uiteindelijk is afgekort tot Woeltje. School interesseert hem niet zo omdat hij van verre landen en reizen droomt, en daarom wil hij naar zee. Uiteindelijk stopt hij met school en gaat werken, maar ook dat wil niet echt vlotten.
Uiteindelijk is Woeltje groot genoeg en monstert hij aan bij schipper Eriksz, die op Noordzee- en Baltische havens vaart. De eerste reis voert naar Danzig. Woeltje houdt van het varen maar wordt getreiterd door de oudere scheepsgezellen, met name door Jaap Leffers die hem zelfs opzettelijk dronken voert. Krijn Klauwers, de kok, neemt hem in bescherming.
Die winter onderneemt schipper Eriksz een grote reis, en Woeltje gaat natuurlijk mee. De reis gaat via Medemblik en Hamburg naar het Noord-Afrikaanse Magasant, en van daar naar Brazilië. De reis loopt niet zoals gehoopt want de gehele bemanning wordt bij het eiland van de prins door piraten van Sao Thome gevangengenomen. Het schip wordt buitgemaakt en de Hollanders worden tewerkgesteld in een slavenkamp.
Hier volgen bittere jaren waarin het harde werk en twee epidemieën dertig van de zesendertig mannen het leven kosten. Ook Woeltjes mentor, de kok Krijn Klauwers, overlijdt. Maar omdat de groep -inmiddels aangevuld met twee Fransen- geen tekenen van weerstand meer vertoont verslapt de bewaking en schipper Eriksz plant een ontsnapping. Na een spectaculaire vlucht weet de groep een vissersboot te kapen en te ontsnappen van het eiland.
De acht zeilen naar de Goudkust waar men gadeslaat hoe een Portugese handelaar ivoor en goud koopt. Van hem vernemen ze dat Spanje Portugal heeft veroverd en dat de Portugese havens dus niet meer veilig zijn. Men zal dus ten minste tot Frankrijk moeten zeilen voor men kan aanleggen, omdat Afrikaanse havens ook niet veilig zijn. Tijdens de terugreis lijden ze honger en komen ze in een travade (cycloon) terecht. Jaap Leffers die de ontberingen eveneens heeft overleefd biedt Woeltje zijn excuses aan voor al zijn getreiter.
Gelukkig worden ze op tijd door een Frans schip opgepikt en kunnen ze via Bordeaux terugkeren naar Holland. Woeltje is blij weer thuis te zijn maar is nu zo groot geworden dat hij vanaf nu Aart genoemd wordt.
# Luna van Leeuwen

Luna van Leeuwen (2003) is een Nederlandse violiste.
Zij werd op haar zevende toegelaten tot de School voor Jong Talent van het Koninklijk Conservatorium (Den Haag), waar zij les kreeg bij Koosje van Haeringen. Na van Haeringen's overlijden in 2017 zette van Leeuwen haar studie voort bij Stephan Picard, eerst in Den Haag en vanaf 2018 in Berlijn. Ook heeft ze masterclasses gevolgd bij Coosje Wijzenbeek, Emmy Verhey en Simone Lamsma. Daarnaast volgt zij een gymnasiumopleiding.
Luna van Leeuwen won diverse prijzen, waaronder de eerste prijs van de Internationaler Anton Rubinstein Wettbewerb (2015), de eerste prijs van het Nederlands Vioolconcours in 2016 (categorie Iordens) en de tweede prijs en de publieksprijs tijdens de nationale finale van het Prinses Christina Concours (2017).
In 2018 was zij de winnares van het Koninklijk Concertgebouw Concours voor solisten van 9 tot 14 jaar, hetgeen onder meer meebracht dat zij een optreden had in de Grote Zaal van het Concertgebouw.
Zij soleerde in het Eerste vioolconcert van Max Bruch met de Real Filharmonia de Galicia en trad op tijdens het Kinderprinsengrachtconcert.
* ↑ Klassiek op het Amstelveld, 31 juli 2018.
* ↑ Luna van Leeuwen uit Bilthoven wint Koninklijk Concertgebouw Concours, AD, 17 juni 2018. Gearchiveerd op 25 april 2019.