OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Adgillis II

Adgillis II (719-741) zou de derde zoon van koning Radboud zijn geweest en opvolger van Poppo. Directe bronnen over Aldgillis II ontbreken. Hij komt bovendien pas voor het eerst voor in een 16e-eeuwse Friese kroniek. Daardoor is het daadwerkelijke bestaan van deze koning hoogst twijfelachtig.
Poppo stierf in 734 tijdens de Slag aan de Boorne waarbij de Friezen door de Franken onder leiding van Karel Martel werden verslagen en de Friese gebieden ten westen van de Lauwers ondergebracht werden bij het Frankische rijk. Contemporaine bronnen kennen Poppo uitsluitend als legeraanvoerder (dux), niet als koning.
In de schaarse bronnen die zijn overgeleverd uit de vroege middeleeuwen ontbreken directe aanwijzingen dat Poppo door een Adgillis werd opgevolgd. Dit wordt pas vermeld door Eggerik Benninga, die in de 16e eeuw een kroniek heeft geschreven over de Friezen. Deze zou zich daarbij gebaseerd hebben op oudere 'bronnen'.

## Bron

* Eggerik Beninga, Cronica der Fresen
# Saint-Benoît (Vienne)

Saint-Benoît is een gemeente in het Franse departement Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine). Saint-Benoît telde op 1 januari 2022 7.306 inwoners, die Sancto-Bénédictin(e)s worden genoemd. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Poitiers en van het gemeentelijk samenwerkingsverband Communauté d'Agglomération du Grand Poitiers.

## Geschiedenis

De plaats is ontstaan als Quinciacum, later in het Frans Quinçay, ten noorden van de Saint-Benoîtabdij, die werd gesticht in de 7e eeuw. De abdijkerk werd gebouwd in de 11e eeuw. De abdij leed veel schade in 1569 toen de leider van de hugenoten, Gaspard de Coligny, er zijn hoofdkwartier vestigde tijdens het beleg van Poitiers. De abdij herstelde zich niet en werd na 1760 gesloten. De abdijkerk werd parochiekerk.
Tot in de 19e eeuw was Saint-Benoît een landbouwdorp; vooral de wijnbouw was belangrijk. Vanaf de 16e eeuw vestigden rijke inwoners van Poitiers hier hun buitenverblijven. Door de komst van de spoorweg en de verbeterde wegverbindingen is het noorden van de gemeente, dat grenst aan Poitiers, verstedelijkt. In 1852 werd de spoorlijn Parijs-Bordeaux geopend. In 1857 kwam er ook een spoorverbinding naar La Rochelle en in 1867 naar Le Dorat. In 1896 kwam er ook een stoomtram tussen Poitiers en Saint-Martin-l'Ars. Hiervoor werd een 328 meter lang viaduct aangelegd. In 1912 kwam er industrie in de gemeente met een fabriek van Saint-Gobain.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Benoît bedroeg op 1 januari 2022 13,58 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 538 inwoners per km².
Saint-Benoît ligt op een hoogte tussen 72 en 136 meter. De dorpel van het gemeentehuis ligt op 79 meter hoogte. Door de gemeente stromen de Clain en zijn zijrivier, de Miosson. De rivieren slingeren zich door diep uitgesleten valleien. Saint-Benoît grenst in het noorden aan Poitiers, waarvan het een voorstad is. De ringweg (rocade) rond Poitiers loopt door de gemeente en snijdt de wijk L'Ermitage af van de rest van Saint-Benoît.
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Benoît met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bezienwaardigheden

* Arcs de Parigny in de wijk L'Ermitage, resten van een van de drie Romeinse aquaducten die Poitiers (Lemonum) van water voorzagen;
* Voormalige Saint-Benoîtabdij;
* Sainte-Croixabdij in het gehucht La Cossonnière, vrouwenklooster sinds 1965 gevestigd in een voormalig jezuïetenklooster met een moderne kloosterkerk.
* Watermolen op de Clain, een voormalig bezit van de Saint-Benoîtabdij
* Voormalige abdijkerk
* Sainte-Croixabdij
* Viaduct
# Station Betton

Station Betton is een spoorweghalte in de Franse gemeente Betton. Zij wordt bediend door treinen van het netwerk TER Bretagne op de trajecten van Rennes naar respectievelijk Montreuil-sur-Ille, Dol-de-Bretagne en Saint-Malo.
# Slizké

Slizké (Hongaars: Szeleste) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Rimavská Sobota. Slizké telt 209 inwoners.
In 2021 voelden 215 van de 242 inwoners zich niet verbonden met een religie (88,84%), waarmee Slizké het hoogste percentage personen zonder religieuze overtuiging had in Slowakije.
Abovce · Babinec · Barca · Bátka · Belín · Blhovce · Bottovo · Budikovany · Cakov · Čerenčany · Čierny Potok · Číž · Dolné Zahorany · Dražice · Drienčany · Drňa · Dubno · Dubovec · Dulovo · Figa · Gemerček · Gemerské Dechtáre · Gemerské Michalovce · Gemerský Jablonec · Gortva · Hajnáčka · Hodejov · Hodejovec · Horné Zahorany · Hostice · Hostišovce · Hrachovo · Hrušovo · Hubovo · Hnúšťa · Husiná · Chanava · Chrámec · Ivanice · Janice · Jesenské · Jestice · Kaloša · Kesovce · Klenovec · Kociha · Konrádovce · Kráľ · Kraskovo · Krokava · Kružno · Kyjatice · Lehota nad Rimavicou · Lenartovce · Lenka · Lipovec · Lukovištia · Martinová · Neporadza · Nižný Skálnik · Nová Bašta · Orávka · Ožďany · Padarovce · Pavlovce · Petrovce · Poproč · Potok · Radnovce · Rakytník · Ratkovská Lehota · Ratkovská Suchá · Riečka · Rimavská Baňa · Rimavská Seč · Rimavská Sobota · Rimavské Brezovo · Rimavské Janovce · Rimavské Zalužany · Rovné · Rumince · Slizké · Stará Bašta · Stránska · Studená · Sútor · Šimonovce · Širkovce · Španie Pole · Štrkovec · Tachty · Teplý Vrch · Tisovec · Tomášovce · Uzovská Panica · Valice · Včelince · Večelkov · Veľké Teriakovce · Veľký Blh · Vieska nad Blhom · Vlkyňa · Vyšné Valice · Vyšný Skálnik · Zacharovce · Zádor · Žíp
# Brug 846

Brug 846 is/was een bouwkundig kunstwerk op het grondgebied van Ouder-Amstel, maar in beheer bij gemeente Amsterdam.
De brug werd in 1972 ontworpen door de afdeling Spoorwegwerken voor een voetgangersonderdoorgang onder de Van der Madeweg nabij het ontworpen Metrostation Duivendrecht (sinds 1991 Metrostation Van der Madeweg). De Spoorwegwerken waren daarbij betrokken omdat naast de metrolijn ook het spoortraject Station Amsterdam Amstel-Station Abcoude lag en ligt. Destijds heerste de gedachte van streng gescheiden verkeersstromen (voetgangers ten opzichte van ander verkeer). De tunnel sloot qua bouw aan op de brug 1202, ook al op grondgebied van Ouder-Amstel. Latere visie leverde een ander beeld op, waarop de voetgangersonderdoorgang werd afgesloten; eerst met hekwerken, daarna met een betonnen platen en vervolgens verdween de tunnel helemaal uit beeld bij een herprofilering van de Van der Madeweg. In Amsterdam zijn meerdere voetgangerstunnels in de loop der jaren onder het zand verdwenen, veelal een gevolg van overlast. Van de brug annex tunnel is in 2023 in het landschap niets meer terug te vinden.
<<< · 801 · 802 · 803 · 804 · 805 · 808 · 811 · 812 · 813 · 814 · 815 · 816 · 817 · 818 · 819 · 820 · 821 · 822 · 823 · 824 · 825 · 826 · 827 · 828 · 829 · 830 · 831 · 832 · 833 · 834 · 835 · 836 · 837 · 838 · 839 · 840 · 841 · 842 · 844 · 845 · 846 · 848 · 849 · 850 · 854 · 856 · 857 · 858 · 859 · 860 · 863 · 864 · 865 · 866 · 867 · 868 · 869 · 870 · 871 · 872 · 873 · 875 · 876 · 877 · 889 · 890 · 891 · 892 · 893 · 895 · 896 · 897 · 898 · 899 · >>>
Brugnummers 800, 806, 807, 809, 810, 843 (gesloopt, Uilenstede, Amstelveen), 847 (Uilenstede, Amstelveen) , 851 (gesloopt, Dirk Sterenberg), 852 (gesloopt, Dirk Sterenberg), 853 (gesloopt, Dirk Sterenberg), 855, 861, 862, 874, 878, 879, 880, 881, 882, 883, 884, 885, 886, 887, 888, 894 zijn niet (meer) vergeven.
# Edouard Vermeulen

Edouard baron Vermeulen (Ieper, 4 maart 1957) is een Belgische modeontwerper die een eigen modehuis heeft: Natan.
Vermeulen volgde een opleiding interieurvormgeving aan Sint-Lucas in Brussel. Toch zou hij na drie jaar als binnenhuisarchitect gewerkt te hebben overstappen naar de modewereld. Aanleiding was het huwelijk van zijn broer, waarbij Vermeulen de feesttent aankleedde en eveneens enkele jurken ontwierp. In 1983 nam hij daarop het modehuis Natan over, dat al sinds 1930 bestond. Zijn eerste collectie stelde hij in 1984 voor. Hij breidde zijn collectie steeds uit en kon ook enkele winkels openen, onder meer ook in Duitsland en Nederland. In België heeft hij al winkels in Brussel, Gent, Antwerpen, Knokke en Roeselare.
Natan kleedt heel wat leden van koninklijke families, zoals koningin Paola, koningin Mathilde en koningin Máxima. De trouwjurken van Mathilde, prinses Laurentien en prinses Claire waren een ontwerp van zijn hand. Tijdens het tekenen van de abdicatie door koningin Beatrix, deel van de Nederlandse troonswisseling op 30 april 2013, droeg Máxima een ontwerp van Vermeulen.
Natan werd in 2000 benoemd tot Belgisch hofleverancier. In maart 2003 werd Vermeulen officier in de Leopold II-Orde. In 2017 werd hij voorgedragen voor de persoonlijke titel van baron.

## Externe link

* natan.be
* 1 2 L. ARMON, "Vermeulen creëert jurk van Mathilde", Gazet van Antwerpen, 3 december 1999, 9.
* 1 2 "Couturier Vermeulen officier Leopold II", Het Nieuwsblad, 26 maart 2003, https://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=NBRA26032003_035.
* ↑ "Mathilde draagt Brusselse bruidsjurk", De Standaard, 13 november 1999, 2; S. VANDERSTRAETEN, "De Belgische bruidsjurk", Het Laatste Nieuws, 21 mei 2001, 8; V. WINDELS, "De jurk van de couturier", De Standaard, 12 april 2003, 6.
* ↑ Koningin Máxima kiest voor Belgische ontwerper. Het Nieuwsblad (30 april 2013). Geraadpleegd op 7 februari 2025.
* ↑ D. VANDELOO, "Discretie is het ordewoord - Dertien nieuwe hofleveranciers benoemd", Het Belang van Limburg, 18 november 2000, 9.
* ↑ Zeg voortaan baron Dries Van Noten. De Standaard (19 juli 2017). Geraadpleegd op 22 juli 2017.
# Antigeen

Een antigeen (Engels: antigen, afk. van antibody generator) is een molecuul dat zich bevindt aan het oppervlak van een pathogeen (een virus of bacterie). Antigenen zijn specifiek voor iedere soort bacterie en virus. Bij een infectie door een pathogeen herkent het afweersysteem van de geïnfecteerde gastheer de pathogeen aan de hand van de soortspecifieke antigeen. Vervolgens maakt het afweersysteem de antistof aan die de pathogeen zal gaan bestrijden.
Virussen of bacteriën kunnen op deze manier herkend worden als lichaamsvreemd, waarna een afweerreactie op gang komt en genezing bereikt kan worden. Als het binnendringende molecuul geen kwaad kan is een afweerreactie ongewenst. Dit is bijvoorbeeld het geval bij allergische reacties, waarbij de afweerreactie soms zelfs dodelijk kan zijn (zoals bij een wespensteek). Ook bij orgaantransplantaties en bloedtransfusies kunnen de antigenen op het orgaan of op de rode bloedcellen zorgen voor een afweerreactie, waarna vaak een levensgevaarlijke afstoting of afbraak ontstaat.
Bij een auto-immuunziekte kan het lichaam ook afweerreacties geven tegen lichaamseigen antigenen (antigenen die op eigen weefsels, organen en cellen voorkomen).
Een antigeen kan alleen een reactie van het afweersysteem opwekken als het of zelf voldoende groot is of als het door binding aan een ander molecuul, bijvoorbeeld een eiwit, groot genoeg wordt om een antistof-reactie op te wekken. Een dergelijk bindend molecuul heet een hapteen.
Cellen in het dierlijk lichaam bevatten een groot aantal stoffen en uitstekende molecuuluiteinden op de buitenkant van hun membraan die als antigenen kunnen fungeren. Bekend zijn onder andere de bloedgroepantigenen, maar er zijn er nog vele andere. Deze antigenen zijn er de oorzaak van dat transplantaties niet tussen iedere donor en ontvanger mogelijk zijn: als geen bijzondere voorzorgen worden getroffen zal een nieuwe cel van een ander vrijwel altijd worden herkend als lichaamsvreemd.
# Zonnemaire

Zonnemaire (Zeeuws: Sunnemere) is een Nederlands dorp in de gemeente Schouwen-Duiveland in de provincie Zeeland. Op 1 januari 2023 had het dorp 770 inwoners. Tot 1 januari 1961 was Zonnemaire een zelfstandige gemeente, waarna het werd ingedeeld in de gemeente Brouwershaven. Sinds de gemeentelijke herindeling van 1 januari 1997 maakt het gebied deel uit van de gemeente Schouwen-Duiveland.

## Naam en geschiedenis

Zonnemaire is genoemd naar Sonnemare of Sunnonmeri, het water tussen de eilanden Bommenede en Schouwen. "Sonne" betekent 'zuiden' of zonwaarts, daar waar de zon 's middags staat. "Mare" betekent water.
Sonne zou echter ook water kunnen betekenen. Toen men de betekenis van Sonne niet meer begreep werd Mare eraan toegevoegd. Nadat in 1374 de noordelijke Gouwe was afgedamd, verzandde dit water snel, waarna het in 1401 werd ingepolderd. Vroeger werd er in de polder veel meekrap verbouwd.
In 1682 werd het voortdurend door overstromingen geteisterde Bommenede definitief verlaten. Het grootste deel van de bewoners vestigde zich aan de dijk bij Zonnemaire. Hier ontstond het dorp en gemeente Bommenede of Nieuw-Bommenede. In 1815 ging de gemeente Bloois op in de gemeente Bommenede. In 1866 ging Nieuw-Bommenede weer op in de gemeente Zonnemaire. Gedeeltelijk is de bebouwing van Bommenede en Bloois nog intact, deze beslaat het noordelijke deel van Zonnemaire. Bommenede en Bloois als dorpsnamen worden echter niet meer gebruikt. Wel herinneren de Blooisedijk en de Dijk van Bommenede aan hun bestaan.
De kerk is gebouwd in 1867, als vervanging van de 15e-eeuwse kerk die in 1866 was afgebroken. Korenmolen De Korenbloem is een stellingmolen uit 1873. Een buste van Nobelprijswinnaar Pieter Zeeman, in 1950 geschonken door Amsterdam, staat naast zijn geboortehuis.
Van de circa 715 inwoners zijn er 520 werkzaam waarvan 320 fulltime. De grootste bronnen van werkgelegenheid zijn de sector handel en reparatie, de agrarische sector (met 30 bedrijven) en de sector Recreatie en Toerisme (met 12 campings en 1 recreatiewoning).
Zonnemaire telt 7 rijksmonumenten.

## Tradities

Carbidschieten op oudjaarsdag is uitgegroeid tot een traditie in Zonnemaire. Deze traditie is komen overwaaien uit Drenthe, waarna de Zonnemairse jeugd dit heeft overgenomen. Later volgden meer dorpen in Zeeland. In de periode 2014-2015 zijn enkele protesten hiertegen aangetekend bij de gemeenteraad, waarna de raad eind november 2015 heeft besloten carbidschieten binnen de bebouwde kom per 2015 definitief in de APV op te nemen.

## Natuur

In de nabijheid van Zonnemaire bevinden zich twee natuurgebieden de Naterskreek en het Grevelingenmeer. Het laatste gebied is aangemerkt als beschermd Natura 2000-gebied.

## Geboren in Zonnemaire

* Leonard Ochtman (1854-1935), kunstschilder
* Pieter Zeeman (1865-1943), natuurkundige en Nobelprijswinnaar
* Iman Marinus van der Bijl (1914-1944), boer en verzetsstrijder in WO II
* Digna Sinke (1949), filmregisseur en -producent
# Bouchamps-lès-Craon

Bouchamps-lès-Craon is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire) en telt 537 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Château-Gontier.

## Geografie

De oppervlakte van Bouchamps-lès-Craon bedraagt 18,1 km², de bevolkingsdichtheid is 29,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Ifa-orakel

Zestien belangrijkste Odu :
| Naam | 1 | 2 | 3 | 4 |
| Ogbe | I | I | I | I |
| Oyẹku | II | II | II | II |
| Iwori | II | I | I | II |
| Odi | I | II | II | I |
| Ọbara | I | II | II | II |
| Ọkanran | II | II | II | I |
| Irosun | I | I | II | II |
| Iwọnrin | II | II | I | I |
| Ogunda | I | I | I | II |
| Ọsa | II | I | I | I |
| Irẹtẹ | I | I | II | I |
| Otura | I | II | I | I |
| Oturupọn | II | II | I | II |
| Ika | II | I | II | II |
| Ọsẹ | I | II | I | II |
| Ofun | II | I | II | I |
| Zestien belangrijkste Afa-du (Yeveh Vodoun) |||||
| Naam | 1 | 2 | 3 | 4 |
| Gbe-Meji | I | I | I | I |
| Yeku-Meji | II | II | II | II |
| Woli-Meji | II | I | I | II |
| Di-Meji | I | II | II | I |
| Abla-Meji | I | II | II | II |
| Akla-Meji | II | II | II | I |
| Loso-Meji | I | I | II | II |
| Wele-Meji | II | II | I | I |
| Guda-Meji | I | I | I | II |
| Sa-Meji | II | I | I | I |
| Lete-Meji | I | I | II | I |
| Tula-Meji | I | II | I | I |
| Turukpe-Meji | II | II | I | II |
| ka-Maji | II | I | II | II |
| Ce-Meji | I | II | I | II |
| Fu-Meji | II | I | II | I |
Het Ifa-orakel is een Afrikaans religieus systeem met als doel de toekomst te voorspellen, waarbij gebruik wordt gemaakt van een uitgebreid systeem van teksten. Het woord Ifa verwijst naar de filosoof Ifa of Orunmila, die ook wel wijsheid van god wordt genoemd.
In de twaalfde eeuw werd de stad Ile-Ife, in de regio Osun van Zuidwest-Nigeria, het politieke en culturele centrum van de Yoruba.
Ifa wordt ook gepraktiseerd door:
* volgers van de Santería (Afrikaanse religie in Cuba)
* volgers van de Candomblé (Afrikaanse religie in Brazilië)
* volgers van Voodoo
* mensen in Amerika en de Caraïben onder de naam Orisa Ifa.
In tegenstelling tot andere orakelsystemen die een medium gebruiken om geesten op te roepen gebruikt de Babalawo, of Ifa-priester, een systeem van tekens die hij werpt op een bord en dan interpreteert.
De verzameling literaire Ifa-teksten, Odu genaamd, bestaat uit 256 delen, onderverdeeld in verzen (ese genaamd). Het aantal verzen is onbekend daar er soms 800 ese per edu zijn. Elk van de 256 Odu heeft zijn eigen specifiek voorspellend karakter, bepaald door de Babalawo die hiervoor heilige palmnoten en een voorspellingsketting gebruikt.
De ese, die als belangrijkst onderdeel van het Ifa-orakel worden beschouwd, worden door de priester gezongen in een poëtische taal. De ese handelen over Yoruba-geschiedenis, taal, geloof, heelalvisie en hedendaagse maatschappelijke onderwerpen. De kennis van Ifa is bewaard binnen de Yoruba-gemeenschap en doorgegeven door Ifa-priesters. Onder invloed van kolonialisme werd Ifa steeds meer gediscrimineerd. De Ifa-priesters zijn oud en de jeugd heeft weinig interesse in orakels. Het voortbestaan van het corpus is in gevaar.
Het ritueel van het Ifa-orakel werd in 2005 door UNESCO toegevoegd aan de "lijst van meesterwerken van het orale en immateriële erfgoed van de mensheid".

## Afbeeldingen

* Ifa-orakel uit de zestiende of zeventiende eeuw, Ulmer Museum, Ulm
* Ifa-orakel
* Rechthoekig Ifa-orakel
* Ifa-orakel
# Middenstandspartij (1947-1966)

De Middenstandspartij, later de Middenstandspartij voor Handel, Industrie, Ambacht, Land- en Tuinbouw, was een Nederlandse belangenpartij die bestond van 1947 tot circa 1966. De partij zette zich in voor de rechten en belangen van de zogenoemde middenstanders.
Eind 1947 werd de partij opgericht en enige relatie tot de Middenstandspartij die bestond van 1918 tot 1921 is onbekend. Onder partijvoorzitter A. Th. van Engh behaalde de partij bij de Tweede Kamerverkiezingen 1948 in totaal 40.949 stemmen (0,83%), wat onvoldoende was voor een zetel. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1949 werd alleen een zetel in Arnhem behaald, en bij de Provinciale Statenverkiezingen 1950 behaalde de Middenstandspartij zetels in Noord-Brabant en Zeeland.
Van Engh vertrok dat jaar en J.A.A. Toussaint volgde hem op. De partijnaam werd veranderd in Middenstandspartij voor Handel, Industrie, Ambacht, Land- en Tuinbouw en de partij ging de periodiek De Middenstandskrant uitbrengen. In het programma voor de Tweede Kamerverkiezingen 1952 verbreedde de partij zich en zette zich ook in voor verruiming van de kieswet en nauwe banden met Nederlands-Nieuw-Guinea, Suriname en de Nederlandse Antillen. De partij behaalde geen zetel, en met 25.108 stemmen (0,47%) was het resultaat aanzienlijk minder dan in 1948. Alleen in Zeeland deed de partij het goed.
Hierna kwijnde de partij weg en behaalde in 1954 alleen nog één zetel in de Provinciale Staten van Groningen, die het vier jaar later weer verloor. Aan de Tweede Kamerverkiezingen 1956 deed de partij mee in een coalitie van kleine conservatieve en extreemrechtse partijen onder de naam Nederlandse Oppositie Unie. Voor de gemeenteraads- en Provinciale Statenverkiezingen in 1966 werd voor het laatst iets van de partij vernomen, in een alliantie met de Boerenpartij.
# Jan Deloof

Jan Deloof (Zwevegem, 7 mei 1930) is een Vlaams schrijver.

## Levensloop

Jan Deloof is een zoon van een magazijnier in sanitaire toestellen en een naaister. Hij volbracht zijn middelbare studies aan het Sint-Amandscollege in Kortrijk (1943-1949). Hij trad in dienst bij de toenmalige Bank van Brussel in 1950, maar ging in januari 1964 over naar de Zwevegemse staaldraadfabrikant Bekaert, waar hij o.a. werkte als opleider en eindigde als secretaris van het directiecomité. Hij ging in januari 1990 met pensioen.
Hij was anderzijds literair actief en legde zich vooral toe op poëzie en verhalen. Hij behoorde tot de redactie van de tijdschriften Ons Erfdeel, Septentrion en Kruispunt, schreef over de Zuid-Afrikaanse letterkunde en publiceerde vertalingen uit het Bretons.
Een derde gebied waarop hij bedrijvig was, was de geschiedenis van Bekaert en Zwevegem, met aandacht voor wat er gebeurde tijdens de twee wereldoorlogen.

## Publicaties

* Staalkaart, verhalen en verzen, 1961.
* Recitatief voor en van twee stemmen, poëzie, samen met zijn broer Giovan,1965.
* Zwarte Pelgrim, vertaling van het Zuid-Afrikaans Swart Pilgrim, 1967.
* Breizh-Izel, het oude land der Kelten, historiek, 1969.
* Maar nog zingt Bretanje, poëzie, vertaald uit het Bretoens, 1969.
* Lerende zien, poëzie, 1977.
* Te Gernika gelezen, poëzie, vertaald uit het Baskisch, samen met Bob De Nijs, 1978.
* De Tijd is veel veranderd, kroniek van 100 jaar in en om Bekaert en Zwevegem, 1979.
* Bretanje is weer poëzie, poëzie, vertaald uit het Bretoens, 1981.
* Voor een Stem in het koor, poëzie, vertaald uit het Bretoens, 1990.
* N'em eus lec'h all ebet/Ik heb geen ander land, poëzie, vertaald uit het Bretoens, 1998.
* In etappengebied Zwevegem 14-18, oorlogsverhalen, 2014.
* Ik heb geen ander land, poëzie, vertaald uit het Bretoens, 2017.
* Onze oorlog - Herinneringen aan 1940-1945 in Zwevegem, 2020.
* Wat achterblijft, aforismen, verzen en verhalen, 2022.

## Literatuur

* Raf SEYS, Jan Deloof, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel I, Torhout, 1984.
* John HEUZEL, Jan Deloof, VWS-cahiers, nr. 263, 2011.

## Externe link

* Jan Deloof op dbnl
# Mount Zion (Wisconsin)

Mount Zion, Wisconsin is een klein dorpje in het westen van de genoemde staat in de Verenigde Staten van Amerika. Er zijn in meerdere staten in de VS plaatsen die Mount Zion heten. Mount Zion is een naam uit de Bijbel.
Het is vooral bekend doordat Alvin Straight op een grasmaaier van Laurens, Iowa, met een snelheid van maximaal 8 kilometer per uur, naar dit dorpje reed, om bij zijn broer op bezoek te gaan. (Dit verhaal is verfilmd in de film "The Straight Story".)
# Lijst van beelden in Heumen

Dit is een (onvolledige) chronologische lijst van beelden in Heumen. Onder een beeld wordt hier verstaan elk driedimensionaal kunstwerk in de openbare ruimte van de Nederlandse gemeente Heumen, waarbij beeld wordt gebruikt als verzamelbegrip voor sculpturen, standbeelden, installaties, gedenktekens en overige beeldhouwwerken.
Voor een volledig overzicht van de beschikbare afbeeldingen zie: Beelden in Heumen op Wikimedia Commons.
| Geplaatst | Omschrijving | Kunstenaar | Straat | Plaats | Materiaal |
| 1939 | Mobilisatie-monument, reliëf met Lodewijk en Hendrik van Nassau | Maris, Jac Jac Maris | Dorpstraat 19, in kerkmuur | Heumen | keramiek |
| 1943 | Heilig Hartbeeld | Jonkers, Henri Henri Jonkers | Hoogstraat | Overasselt | |
| 1947 | Monument voor Nederlandse Militairen | Maris, Jac Jac Maris | Monumentweg | Heumen | natuursteen |
| ca. 1960 | Kind met veulen | Maris, Jac Jac Maris | Raadhuisstraat 1 | Malden | brons |
| 1975 | Tempel van het gezin | Maris, Jac Jac Maris | Dorpstraat | Heumen | brons |
| ca. 1980 | Uiltje | Maris, Jac Jac Maris | Promenade | Malden | |
| 1992 | Don Quichote | Maris, Jac Jac Maris | Kerkplein, bij gemeentehuis | Malden | brons |
| ? | St. Antonius Abt | | Hoogstraat 9 | Overasselt | |
| ? | Reliëf (muziekgroep) | Maris, Jac Jac Maris | Dorpstraat 21 | Heumen | keramiek |
| ? | De Gehelmde | Klabbers, Wim Wim Klabbers | Oude Kleefsebaan/P. van Kuppenveldstraat | Overasselt | |
| ? | De veerman | Hout, Henk van Henk van Hout | Maasdijk | Overasselt | |
* Mens & Dier in Steen & Brons
* Oorlogsmonumenten.nl
# Ozarba rubrofusca

Oedicodia rubrofusca is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Berio.
De soort komt voor in tropisch Afrika.