OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ankum (Dalfsen)

Ankum is een klein dorp behorend tot de gemeente Dalfsen, in de Nederlandse provincie Overijssel.
In het dorp woonden op 1 januari 2018 94 mensen en er is een protestants-christelijke basisschool gevestigd. Het dorp ligt vlak langs de provinciale weg van Zwolle naar Dalfsen, de N340.
Verder is er in Ankum een buurthuis waar bijna elke avond (dans)cursussen en gezelligheidsavonden worden georganiseerd. In dit buurthuis wordt sinds 1935 elke zomer een traditioneel dansfeest gehouden, wat altijd al door dezelfde familie wordt georganiseerd. Ankum heeft geen kerk. Het is een landelijk dorp. In het dorp staat een tankstation en een autodealer. Deze bedrijfjes liggen op de Ankummer Es.
Hoofdplaats: Dalfsen Dorpen: Ankum · Hoonhorst · Lemelerveld · Nieuwleusen · Oudleusen Buurtschappen: Broekhuizen · Dalfserveld · Dalmsholte (deels) · De Marshoek · De Meele · Den Hulst · Emmen · Engeland · Gerner · Hessum · Holt · Lenthe · Mataram · Millingen · Ooster-Dalfsen · Oudleusenerveld · Rechteren · Rosengaarde · Ruitenveen · Slennebroek · Strenkhaar · Vennenberg · Welsum Voormalige gemeenten: Nieuwleusen Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
# Bep Schrieke

Bertram Johannes Otto (Bep) Schrieke (Zandvoort, 18 september 1890 – Londen, 12 september 1945) was een Indonesiëkundige, die hoogleraar volkenkunde en geschiedenis van Nederlands-Indië aan de Rechtshogeschool van Batavia en later hoogleraar koloniale volkenkunde aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam was. Van 1938 tot 1945 was hij directeur van de Afdeling Volkenkunde van het Koloniaal Instituut - nu Koninklijk Instituut voor de Tropen - in Amsterdam. Hij verrichtte historische studies naar taal-, land- en volkenkunde van Nederlands-Indië. Schrieke was minister van Onderwijs in het kortstondige kabinet-Colijn V. Schrieke stierf aan een hartfalen in een hotel in Londen.
Schrieke was de broer van jurist Jaap Schrieke, secretaris-generaal van het Ministerie van Justitie tijdens de Nederlandse bezetting door de Duitsers.
# Grand Prix Formule 1 van Monaco 1958

De Grand Prix Formule 1 van Monaco 1958 werd gehouden op 18 mei in Monte Carlo op het circuit van Monaco. Het was de tweede race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 20 | Maurice Trintignant | Cooper-Climax | 100 | 2:52:27.9 | 5 | 8 |
| 2 | 34 | Luigi Musso | Ferrari | 100 | +20,2 s | 10 | 6 |
| 3 | 36 | Peter Collins | Ferrari | 100 | +38,8 s | 9 | 4 |
| 4 | 16 | Jack Brabham | Cooper-Climax | 97 | +3 Rondes | 3 | 3 |
| 5 | 8 | Harry Schell | BRM | 91 | +9 Rondes | 12 | 2 |
| 6 | 24 | Cliff Allison | Lotus-Climax | 87 | +13 Rondes | 13 | |
| DNF | 40 | Wolfgang von Trips | Ferrari | 91 | Motor | 11 | |
| DNF | 58 | Joakim Bonnier | Maserati | 71 | Ongeluk | 16 | |
| DNF | 26 | Graham Hill | Lotus-Climax | 69 | Aandrijving | 15 | |
| DNF | 18 | Roy Salvadori | Cooper-Climax | 56 | Versnellingsbak | 4 | |
| DNF | 38 | Mike Hawthorn | Ferrari | 47 | Benzinepomp | 6 | 1$^S$ |
| DNF | 28 | Stirling Moss | Vanwall | 38 | Motor | 8 | |
| DNF | 6 | Jean Behra | BRM | 29 | Remmen | 2 | |
| DNF | 46 | Giorgio Scarlatti | Maserati | 28 | Motor | 14 | |
| DNF | 30 | Tony Brooks | Vanwall | 22 | Motor | 1 | |
| DNF | 32 | Stuart Lewis-Evans | Vanwall | 11 | Oververhitting | 7 | |
| DNQ | 22 | Ron Flockhart | Cooper-Climax | | | | |
| DNQ | 50 | Ken Kavanagh | Maserati | | | | |
| DNQ | 48 | Gerino Gerini | Maserati | | | | |
| DNQ | 12 | Bruce Kessler | Connaught-Alta | | | | |
| DNQ | 14 | Paul Emery | Connaught-Alta | | | | |
| DNQ | 44 | Maria Teresa de Filippis | Maserati | | | | |
| DNQ | 56 | André Testut | Maserati | | | | |
| DNQ | 52 | Giulio Cabianca | OSCA | | | | |
| DNQ | 54 | Luigi Piotti | OSCA | | | | |
| DNQ | 42 | Horace Gould | Maserati | | | | |
| DNQ | 10 | Ron Flockhart | BRM | | | | |
| DNQ | 12 | Bernie Ecclestone | Connaught-Alta | | | | |
| DNQ | 50 | Luigi Taramazzo | Maserati | | | | |
| DNQ | 56 | Louis Chiron | Maserati | | | | |
| DNQ | 4 | Paco Godia | Maserati | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Tony Brooks | Vanwall | 1:39.8 |
| Snelste ronde | Mike Hawthorn | Ferrari | 1:40.6 |
1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1948 · 1950 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Dalfserveld

Dalfserveld is een buurtschap behorend tot de gemeente Dalfsen, in de provincie Overijssel. De buurtschap ligt ten noorden van Dalfsen en telde in 2007 340 inwoners.
Hoofdplaats: Dalfsen Dorpen: Ankum · Hoonhorst · Lemelerveld · Nieuwleusen · Oudleusen Buurtschappen: Broekhuizen · Dalfserveld · Dalmsholte (deels) · De Marshoek · De Meele · Den Hulst · Emmen · Engeland · Gerner · Hessum · Holt · Lenthe · Mataram · Millingen · Ooster-Dalfsen · Oudleusenerveld · Rechteren · Rosengaarde · Ruitenveen · Slennebroek · Strenkhaar · Vennenberg · Welsum Voormalige gemeenten: Nieuwleusen Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
# Girl with a Pearl Earring (film)

Girl with a Pearl Earring (Meisje met een parel) is een pseudobiografische dramafilm uit 2003 onder regie van Peter Webber. Het verhaal is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1998 van Tracy Chevalier, waarin op fictieve wijze een periode uit het leven van de kunstschilder Johannes Vermeer wordt beschreven. Voor Webber was de productie de eerste lange bioscoopfilm onder zijn regie, nadat hij eerder een handvol televisiefilms uitbracht.
Girl with a Pearl Earring werd genomineerd voor de Oscars voor beste cinematografie, beste kostuums en beste artdirection, voor de Golden Globes voor beste hoofdrolspeelster (Scarlett Johansson) en beste filmmuziek (van Alexandre Desplat) en tevens voor tien prijzen in het kader van de BAFTA Awards 2004. De film kreeg meer dan tien andere prijzen daadwerkelijk toegekend, waaronder een European Film Award voor beste cinematografie.

## Verhaal

Griet (Scarlett Johansson) is een dochter van een Delftse tegelmaker. Zij komt op zestienjarige leeftijd als dienstmeisje bij Johannes Vermeer (Colin Firth) in de huishouding werken, en is zo getuige van een ongelukkig huwelijk. Op verzoek van Vermeers mecenas Pieter van Ruijven (Tom Wilkinson), die een oogje heeft op Griet, staat ze model voor Vermeers schilderij Meisje met de parel uit 1665. Zij draagt daarbij op initiatief van Vermeer de parels van zijn vrouw, zonder haar toestemming of medeweten, en tot haar grote woede. Het schilderij leidt zo tot het vertrek van Griet uit het huis van Vermeer. Griet is daarbij speelbal en slachtoffer van alle sluimerende conflicten tussen de personen in het huis van Vermeer. Als Johannes Vermeer 10 jaar later sterft, ontvangt Griet tot haar verbazing de parels uit handen van iemand in Vermeers huishouding.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Colin Firth | Johannes Vermeer |
| Scarlett Johansson | Griet, het dienstmeisje |
| Tom Wilkinson | Pieter van Ruijven, de mecenas van Johannes |
| Judy Parfitt | Maria Thins, Johannes' schoonmoeder |
| Cillian Murphy | Pieter |
| Essie Davis | Catharina, de vrouw van Johannes |
| Joanna Scanlan | Tanneke |
| Alakina Mann | Cornelia |
| Christopher McHallem | de vader van Griet |
| Rollo Weeks | Frans |
| Anna Popplewell | Maertge |

## Achtergrond

De film is opgenomen in Amsterdam, Damme, Delft en Luxemburg. De decors werden ontworpen door Ben van Os. Delen zijn in Luxemburg in een decor van de film Secret Passage opgenomen, dat eerst dienstdeed als Venetië. Het decor werd aangepast om op Delft te lijken. In de film komen Canadese populieren in beeld; dat is historisch gezien incorrect.

## Externe link

* Officiële website
* Biblioteca Nacional de España: XX4880278
* Gemeinsame Normdatei: 7580908-4
* Library of Congress Control Number: no2004042626
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: unn2008490837
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003219781
* Virtual International Authority File: 207953547
# Grand Prix Formule 1 van België 1958

De Grand Prix Formule 1 van België 1958 werd gehouden op 15 juni op het circuit van Spa-Francorchamps in Stavelot. Het was de vijfde race van het seizoen. Tijdens deze race ging voor het eerst in de geschiedenis van de Formule 1 een vrouw van start. De Italiaanse Maria Teresa de Filippis werd tiende.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 4 | Tony Brooks | Vanwall | 24 | 1:37:06.3 | 5 | 8 |
| 2 | 16 | Mike Hawthorn | Ferrari | 24 | +20,7 s | 1 | 7$^S$ |
| 3 | 6 | Stuart Lewis-Evans | Vanwall | 24 | +3:00.9 | 11 | 4 |
| 4 | 40 | Cliff Allison | Lotus-Climax | 24 | +4:15.5 | 12 | 3 |
| 5 | 10 | Harry Schell | BRM | 23 | +1 Ronde | 7 | 2 |
| 6 | 20 | Olivier Gendebien | Ferrari | 23 | +1 Ronde | 6 | |
| 7 | 28 | Maurice Trintignant | Maserati | 23 | +1 Ronde | 16 | |
| 8 | 24 | Roy Salvadori | Cooper-Climax | 23 | +1 Ronde | 13 | |
| 9 | 36 | Joakim Bonnier | Maserati | 22 | +2 Rondes | 14 | |
| 10 | 26 | Maria Teresa de Filippis | Maserati | 22 | +2 Rondes | 19 | |
| DNF | 38 | Paco Godia | Maserati | 22 | Motor | 18 | |
| DNF | 22 | Jack Brabham | Cooper-Climax | 16 | Oververhitting | 8 | |
| DNF | 42 | Graham Hill | Lotus-Climax | 12 | Motor | 15 | |
| DNF | 18 | Luigi Musso | Ferrari | 5 | Ongeluk | 2 | |
| DNF | 14 | Peter Collins | Ferrari | 5 | Oververhitting | 4 | |
| DNF | 8 | Jean Behra | BRM | 5 | Oliedruk | 10 | |
| DNF | 32 | Wolfgang Seidel | Maserati | 4 | Aandrijving | 17 | |
| DNF | 2 | Stirling Moss | Vanwall | 0 | Motor | 9 | |
| DNF | 30 | Masten Gregory | Maserati | 0 | Motor | 3 | |

## Statistieken

| Pole-position | Mike Hawthorn | Ferrari | 3:57.1 |
| Snelste ronde | Mike Hawthorn | Ferrari | 3:57.3 |
1925 · 1930 · 1931 · 1933 · 1934 · 1935 · 1937 · 1939 · 1947 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1958 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1970 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2004 · 2005 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2029 · 2031
Als eretitel: 1923 (Italië) · 1924 (Frankrijk) · 1925 (België) · 1926 (San Sebastián) · 1927 (Italië) · 1928 (Italië) · 1930 (België) · 1947 (België) · 1948 (Zwitserland) · 1949 (Italië) · 1950 (Groot-Brittannië) · 1951 (Frankrijk) · 1952 (België) · 1954 (Duitsland) · 1955 (Monaco) · 1956 (Italië) · 1957 (Groot-Brittannië) · 1958 (België) · 1959 (Frankrijk) · 1960 (Italië) · 1961 (Duitsland) · 1962 (Nederland) · 1963 (Monaco) · 1964 (Groot-Brittannië) · 1965 (België) · 1966 (Frankrijk) · 1967 (Italië) · 1968 (Duitsland) · 1972 (Groot-Brittannië) · 1973 (België) · 1974 (Duitsland) · 1975 (Oostenrijk) · 1976 (Nederland) · 1977 (Groot-Brittannië)
Als alleenstaande race: 1983 · 1984 · 1985 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2016
# Grand Prix Formule 1 van Groot-Brittannië 1958

De Grand Prix Formule 1 van Groot-Brittannië 1958 werd gehouden op 19 juli op het circuit van Silverstone. Het was de zevende race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 1 | Peter Collins | Ferrari | 75 | 2:09:04.2 | 6 | 8 |
| 2 | 2 | Mike Hawthorn | Ferrari | 75 | +24,2 s | 4 | 7$^S$ |
| 3 | 10 | Roy Salvadori | Cooper-Climax | 75 | +50,6 s | 3 | 4 |
| 4 | 9 | Stuart Lewis-Evans | Vanwall | 75 | +50,8 s | 7 | 3 |
| 5 | 20 | Harry Schell | BRM | 75 | +1:14.8 | 2 | 2 |
| 6 | 11 | Jack Brabham | Cooper-Climax | 75 | +1:23.2 | 10 | |
| 7 | 8 | Tony Brooks | Vanwall | 74 | +1 Ronde | 9 | |
| 8 | 4 | Maurice Trintignant | Cooper-Climax | 73 | +2 Rondes | 12 | |
| 9 | 5 | Carroll Shelby | Maserati | 72 | +3 Rondes | 15 | |
| DNF | 3 | Wolfgang von Trips | Ferrari | 59 | Motor | 11 | |
| DNF | 22 | Joakim Bonnier | Maserati | 49 | Versnellingsbak | 13 | |
| DNF | 6 | Gerino Gerini | Maserati | 44 | Versnellingsbak | 18 | |
| DNF | 12 | Ian Burgess | Cooper-Climax | 40 | Koppeling | 16 | |
| DNF | 7 | Stirling Moss | Vanwall | 25 | Motor | 1 | |
| DNF | 17 | Cliff Allison | Lotus-Climax | 21 | Motor | 5 | |
| DNF | 19 | Jean Behra | BRM | 19 | Ophanging | 8 | |
| DNF | 15 | Ivor Bueb | Connaught-Alta | 19 | Versnellingsbak | 17 | |
| DNF | 18 | Alan Stacey | Lotus-Climax | 19 | Oververhitting | 20 | |
| DNF | 16 | Graham Hill | Lotus-Climax | 17 | Oververhitting | 14 | |
| DNF | 14 | Jack Fairman | Connaught-Alta | 7 | Ontsteking | 19 | |
1926 · 1927 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031 · 2032 · 2033 · 2034
# Station Hemel Hempstead

Hemel Hempstead is een spoorwegstation van National Rail in Hemel Hempstead, Dacorum in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1837.
# Station Northfield

Northfield is een spoorwegstation van National Rail in Northfield, Birmingham in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1870.
# Station Oakengates

Oakengates is een spoorwegstation van National Rail in Oakengates, Telford and Wrekin in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1849.
# Station Rowley Regis

Rowley Regis is een spoorwegstation van National Rail in Rowley Regis, Sandwell in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1867.
# Station Shifnal

Shifnal is een spoorwegstation van National Rail in Shifnal, Bridgnorth in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1849.
# Station Stratford-Upon-Avon

Station Stratford-Upon-Avon is een spoorwegstation van National Rail in Stratford-upon-Avon in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains.
# Station Sutton Coldfield

Sutton Coldfield is een spoorwegstation van National Rail in Sutton Coldfield, Birmingham in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains.
Op 23 januari 1955 vond op dit station een ernstig spoorwegongeval plaats: een trein bereed de boog bij het station, waar een snelheidsbeperking van 30 mijl per uur gold, met een snelheid die geschat werd op 50 tot 60 mijl per uur, waardoor deze ontspoorde. De trein botste tegen de perrons, waarbij het eerste rijtuig verbrijzeld werd. Bij dit ongeval vielen 17 slachtoffers; er waren 25 gewonden.
* ↑ Office of Rail and Road, Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station (21 november 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.
* ↑ L.T.C Rolt, Red for Danger, London, 1976. ISBN 0 330 25555 X, p. 286
* ↑ Zie tevens en:Sutton Coldfield rail crash.
# Station Tamworth

Tamworth is een spoorwegstation van National Rail in Tamworth, in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het oorspronkelijke treinstation Tamworth werd geopend in 1839. In 1961 werd het gebouw afgebroken om plaats te maken voor nieuwbouw.
# Station Telford Central

Telford Central is een spoorwegstation van National Rail in Telford, Telford and Wrekin in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains.
# Station Tipton

Tipton is een spoorwegstation van National Rail in Tipton, Sandwell in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1852.
# Station Widney Manor

Widney Manor is een spoorwegstation van National Rail in Widney Manor, Solihull in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1899.
# Station Worcester Shrub Hill

Worcester Shrub Hill is een spoorwegstation van National Rail in Worcester in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is Grade II* listed
# Station Yardley Wood

Yardley Wood is een spoorwegstation van National Rail in Yardley Wood, Birmingham in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains. Het station is geopend in 1908.
# Bert Koeck

Bert Koeck (°1971) is een Belgisch beeldend kunstenaar.
Koeck studeerde in 1996 af in de richting "interieur- en meubelontwerp" aan Luca School of Arts (KUL) in Brussel. Hij was er in datzelfde jaar ook laureaat meubelontwerp.
Hij is docent aan de Luca School of Art in Brussel.

## Achtergrond

Voor Bert Koeck draait zijn werk, vanaf zijn vroege carrière als ontwerper, om een zoektocht naar compromisloos ontwerp. Dit strekt zich uit van architectuur en interieur tot meubel- en objectontwerp en naar conceptuele en experimentele beeldende kunst. Zijn doel is enerzijds volledige controle te verkrijgen over het ontwerp- en implementatieproces en de vrijheid om op kleinere schaal onderzoekend en experimenteel te werk te gaan anderzijds.
In zijn (foto)grafisch werk maakt Koeck zowel gebruik als misbruik van bestaande technieken waardoor hij volledig nieuwe beeldcaptatie-technieken bereikt. Hij werkt altijd vanuit een 'gerichte' serendipiteit, waardoor het resultaat telkens een verrassing is. Zijn methode is integraal procesgericht. Elk project heeft een uniek en conceptueel verrassend oorsprongsverhaal. Daarom beschouwt hij zichzelf niet als een fotograaf.

## 3D installaties

* 2000 - "Dubrovnik"
* 2022 - "A letter in your writing doesn't mean you're not dead'"
* 2023 - "Your silhouette is so stationary now"
** Dubrovnik - 2000 - Dubbele ligstoel (Bert Koeck)

## Exposities
### Kunst

* Art Vancouver Exhibition Selection (2015)
* Selected XEdition of the Florence Biennale (17/10 > 25/10/2015), Florence
* Marziart Internat. Galerie (11/12 > 13/01/2016), Hamburg
* Museum "Beelden aan Zee" (07/2016), Den Haag
* Xpon Art Gallery - Exhibition An Ecken (27/10/16 > 27/11/16), Hamburg
* Flyer Art Gallery (16/12 > 31/12/2016), Rome
* Nina Torres Art Gallery (Exhibition Selection) (03-31/12/2016), Miami
* Oud Sint-Jan Museum (24/03 > 02/04/2017), Brugge
* Artefactory (21/04/17, 30/04, 01/05, 07/05), Leuven
* Caelum Gallery (16/06 > 28/06/2017), New York
* Art Basel - Artbox Gallery-Project Basel (12/06 > 18/06/2018), Basel
* Parlement (2020), Brussel
* #47 (2021), Galerie Salon Blanc, Oostende
* Work in Situ (2022), curator Eric Colpaert, Brugge
* Galerie Zebrastraat (2022), Gent
* Knowingly Unknowing (2024), PAK (curator Koen Deprez), Oostende

### Meubelontwerp

* Exit '96 / Laureate Exhibition Luca School of Arts (Interior, Furniture, Objectdesign - Cum Laude) (1996)
* Design Vlaanderen (B) - Selection Nieuwe Oogst (1997)
* Exhibition/Furniture Fair "Casa Europea" Xpo Antwerp (B) (1998), Antwerpen
* Exhibition Barcelona-Gerona (E) Casa '00 (2000), Barcelona-Gerona
* Interieur Kortrijk '00 (B) Xpo Furniture Design Fair (2000), Kortrijk
* Exhibition/Furniture Fair Casa Europea Expo Antwerp (2001), Antwerpen
* Arco/Milano (2004), Milaan

## Externe link

* https://www.bertkoeck.com
# Kim De Witte

Kim De Witte (Genk, 29 augustus 1977) is een Belgisch advocaat, onderzoeker en marxistisch politicus voor PVDA.

## Levensloop

Kim De Witte is de zoon van Willem De Witte, militant bij Mijnwerkersmacht, Alle Macht Aan De Arbeiders en de PVDA in Limburg.
De Witte studeerde in 2001 af als licentiaat in de rechten aan KU Leuven en in 2008 als licentiaat in de economie aan de Université libre de Bruxelles. Hij werkte van 2001 tot 2008 als advocaat, gespecialiseerd in arbeidsrecht en pensioenen, en was daarna van 2008 tot 2012 onderzoeker op het Instituut voor Sociaal Recht van de KU Leuven. Van 2013 tot 2019 was hij bestuurder en projectleider bij Geneeskunde voor het Volk en medewerker van de PVDA-studiedienst. Ook was hij lid van de voormalige denktank Tripalium. In 2017 behaalde hij aan de KU Leuven een doctoraat in de rechten.
De Witte is auteur van tal van artikels, studies en opiniestukken over sociale zekerheid en pensioenen en spreekt regelmatig op nationale en internationale seminaries. In juli 2015 kwam hij in het nieuws met zijn kritiek op de pensioenhervorming van de regering-Michel I en het verhogen van de pensioenleeftijd naar 67 jaar, die hij strijdig vond met de Grondwet en verschillende internationale verdragen. In 2018 verscheen van hem het boek De grote pensioenroof bij EPO.
Bij de federale verkiezingen van mei 2014 was hij in Limburg lijsttrekker voor de Kamer, maar raakte niet verkozen. In oktober 2018 was hij lijsttrekker voor PVDA bij de gemeenteraadsverkiezingen in Hasselt. De partij kreeg 6,5% van de stemmen en behaalde twee zetels, waaronder een voor De Witte.
Bij de Vlaamse verkiezingen van mei 2019 trok De Witte de PVDA-lijst in Limburg. De partij behaalde de kiesdrempel en De Witte raakte met 11.853 voorkeurstemmen verkozen tot het Vlaams Parlement, waar hij deel uitmaakte van de vierkoppige PVDA-fractie. Als Vlaams Parlementslid zetelde hij van 2019 tot 2024 als toegevoegd lid in de commissie Onderwijs en van 2022 tot 2024 in de commissie Economie, Werk, Sociale Economie, Wetenschap en Innovatie.
De Witte stelde zich in juni 2024 opnieuw kandidaat bij de federale verkiezingen, waar hij lijsttrekker werd in de kieskring Limburg. De Witte raakte verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers en werd er de eerste gekozene van zijn partij in Limburg, in een fractie met 15 leden. Hij ging er zich toeleggen op het beleid rond pensioenen, sociale zekerheid en arbeid.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 was De Witte opnieuw lijsttrekker voor de PVDA in de stad Hasselt. De partij behield haar twee zetels, een voor De Witte en de andere voor zijn partner Aurélie Decoene, sinds 2022 voorzitter van PVDA Limburg. De Witte besloot daarop zijn zetel niet in te nemen en zich te laten vervangen.