OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leefbaar Tynaarlo

Leefbaar Tynaarlo is een Nederlandse lokale politieke partij in de gemeente Tynaarlo.

## Geschiedenis

De partij is opgericht als vereniging bij notariële akte van 29 oktober 1993, onder de naam Vries---2000, nu Leefbaar Tynaarlo, en werd actief in de toenmalige gemeente Vries. De oprichters waren Cor van Putten, Peter van Mombergen en Casper Kloos. De gemeente Vries is in 1998 gefuseerd met de gemeenten Eelde en Zuidlaren in wat uiteindelijk de gemeente Tynaarlo is gaan heten. De partij heeft zich, vooruitlopend op deze herindeling, tezamen met nieuwe leden uit de fuserende gemeenten Eelde en Zuidlaren, omgevormd tot een partij voor deze gehele fusiegemeente. Deze nam de naam E.V.Z.-2000 aan. Bij notariële akte van 18 januari 2001, is de naam ten slotte gewijzigd in Leefbaar Tynaarlo/EVZ-2000, in het dagelijks spraakgebruik Leefbaar Tynaarlo.

## Doelstellingen en beginselen

Leefbaar Tynaarlo ziet het, blijkens diens statuten als doel het bewaken van belangen van burgers woonachtig in de (voormalige) gemeenten Eelde, Vries en Zuidlaren, met name op maatschappelijk en economisch terrein (Statuten, artikel 2, lid 1). De preambulante van het Huishoudelijk Reglement stelt: “De vereniging Leefbaar Tynaarlo/EVZ-2000 is een partij die zich inzet voor een deugdzaam, democratisch en transparant bestuur, in het bijzonder in de gemeente Tynaarlo, ter bewaking van de belangen van diens inwoners. Dit op basis van eerlijkheid, vooruitstrevendheid en zuiverheid, om onze omgeving leefbaar te houden.”

## Verkiezingen

* In 1994 behaalde het toenmalige Vries---2000 twee zetels - van de 11 - in de raad van de toenmalige gemeente Vries.
* In 1998 behaalde het toenmalige E.V.Z.-2000 één zetel - van de 23 - in de raad van de nieuwe fusiegemeente (die uiteindelijk Tynaarlo zou heten).
* In 2002 behaalde Leefbaar Tynaarlo vier zetels - van de 23. -. De verkiezingsslogan was: “Nu gaat de knuppel in het hoenderhok.”
* In 2006 behaalde Leefbaar Tynaarlo drie zetels -van de 23 -. De verkiezingsslogan was in 2006: “Leefbaar Tynaarlo, waar men wél naar u luistert.”
* In 2010 behaalde Leefbaar Tynaarlo eveneens drie zetels. De verkiezingsslogan was in 2010: "Wij zeggen vandaag wat anderen overmorgen pas durven te zeggen".
* In 2014 behaalde Leefbaar Tynaarlo wederom drie zetels.
* In 2018 behaalde Leefbaar Tynaarlo vier zetels -van de 23 - was qua aantal stemmers de grootste- en vormde binnen 3 dagen een nieuwe coalitie.
* In 2022 behaalde Leefbaar Tynaarlo vijf zetels van de 23 en was daarmee de grootse partij in de gemeente Tynaarlo.
Fractievoorzitter (anno 2022) is Annemarie Machielsen uit Paterswolde. Raadsleden sinds de laatste gemeenteraadsverkiezing (2022) zijn Annemarie Machielsen, Marcel Elzerman, Jarko Weering, Roelof Rutgers en Hans van Gestel. Wethouder sinds de laatste gemeenteraadsverkiezingen (2022) is Jurryt Vellinga.

## Externe link

* Officiële website
# The Demi-Bride

The Demi-Bride is een stomme film uit 1927 onder regie van Robert Z. Leonard. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel Een ondeugende bakvisch.

## Verhaal

Criquette wordt verliefd op de Franse Philippe Levaux. Wanneer ze ontdekt dat hij een affaire heeft met haar stiefmoeder Madame Girard, gebruikt ze dit als chantagemiddel zodat hij met haar trouwt. Hij weet zich geen raad, totdat hij daadwerkelijk op haar verliefd wordt. Ze lijken gelukkig met elkaar, totdat zijn ex-vriendin Lola opnieuw in zijn leven verschijnt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Shearer, Norma Norma Shearer | Criquette |
| Cody, Lew Lew Cody | Philippe Levaux |
| Belmore, Lionel Lionel Belmore | Monsieur Girard |
| Holtz, Tenen Tenen Holtz | Gaston |
| Myers, Carmel Carmel Myers | Madame Girard |
| Sebastian, Dorothy Dorothy Sebastian | Lola |
# Acorus gramineus

Acorus gramineus is een soort behorend tot de kalmoesfamilie (Acoraceae). De soort komt voor in Oost-Azië, in Japan en op de Filipijnen, waar hij meestal groeit in moeraslanden en ondiepe wateren.
# Ien Lucas

Ien Lucas (Echt, 1955) is een Nederlands beeldend kunstenaar.
Ien Lucas maakt abstracte schilderijen met acrylverf en diverse materialen die nauw verwant zijn aan de schilderkunst. Kenmerkend is haar breed georiënteerde onderzoek op klein formaat in series die ‘notities’ worden genoemd en die aanleiding kunnen geven om op grote formaten te worden uitgewerkt.

## Opleiding

* De Academie voor Beeldende Vorming, Tilburg
* Jan van Eyck Academie, Maastricht
* Banff Art Centre, Banff, Canada
Ien Lucas was een leerling van onder anderen René Daniëls en Jan Dibbets. Tijdens haar opleidingen heeft ze zich behalve op schilderen ook toegelegd op textiele vormgeving en experimentele grafische technieken. In haar werk maakt ze gevarieerd gebruik van diverse technieken en materialen. Haar schilderijen zijn veelal zonder titel, maar soms ook krijgen hele series één associatieve of beschrijvende titel die relateert aan de werkwijze waarmee de serie tot stand is gekomen.

## Werk

Na haar kunstopleiding werd Ien Lucas gepresenteerd door galerie Lambert Tegenbosch, Heusden aan de Maas. “Dat is het vreemde van abstracte kunst, maar tegelijkertijd ook zijn bestaansgrond: de betekenis van een kunstwerk ligt blijkbaar niet in de voorstelling, die ligt in zijn vorm, en een vorm zonder relatie met de overigens waarneembare wereld, kan betekenende vorm zijn” schreef Lambert Tegenbosch over Lucas' werk.
Haar kunst is vertegenwoordigd in de collecties van bedrijven, instellingen en musea waaronder het Bonnefantenmuseum Maastricht en het Stedelijk Museum in Roermond, de ministeries van Binnenlandse Zaken en Buitenlandse Zaken, het ABP in Heerlen, DSM Geleen, LUMC Leiden, APG en in diverse particuliere en bedrijfscollecties in binnen- en buitenland. Ook heeft ze in opdracht van het Ministerie van Buitenlandse Zaken gezandstraalde glaswanden in de kanselarij van Guangzhou en Shanghai ontworpen en in opdracht van 'Concepts and Images' enkele grote glasfusionramen voor het uitvaartcentrum Nedermaas in Geleen.
In 2014 werd haar werk getoond in 'Beating around the bush', een dialogische presentatie van de collectie hedendaagse kunst van het Bonnefantenmuseum in Maastricht.
Ien Lucas woont en werkt in twee bijgebouwen van het trappistenklooster abdij Lilbosch in Echt.
# The Cardboard Lover

The Cardboard Lover is een Amerikaanse filmkomedie uit 1928 onder regie van Robert Z. Leonard. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel De bordpapieren minnaar.

## Verhaal

Tijdens haar verblijf in Monte Carlo maakt Sally kennis met Andre. Hij vraagt haar om te doen alsof ze zijn vriendin is, zodat hij wraak kan nemen op zijn verloofde Simone. Andre weet echter niet dat Sally ook werkelijk verliefd is op hem.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Davies, Marion Marion Davies | Sally |
| Goudal, Jetta Jetta Goudal | Simone |
| Asther, Nils Nils Asther | Andre |
| Segurola, Andrés de Andrés de Segurola | Bariton |
| Holtz, Tenen Tenen Holtz | Argine |
| Lederer, Pepi Pepi Lederer | Argine |
# Lijst van vlaggen van de Duitse Democratische Republiek

Dit is een lijst van vlaggen van de Duitse Democratische Republiek.

## Nationale vlag (per FIAV-codering)
### 1949-1959, en vanaf juni 1990

| | Civiele vlag | Staatsvlag | Oorlogsvlag |
| Te land | | | |
| Te water | | | |

### 1959-1973

| | Civiele vlag | Staatsvlag | Oorlogsvlag |
| Te land | | | |
| Te water | | | |

### 1973-1990

| | Civiele vlag | Staatsvlag | Oorlogsvlag |
| Te land | | | |
| Te water | | | |

## Vlaggen van bestuurders

Zie de volgende tabel voor de vlaggen van de (onder)minister van Defensie.
| Periode | Functie |
| 1955-1960 | Vlag van de president van de DDR, Wilhelm Pieck. |
| 1960-1990 | Vlag van de Voorzitter van de Staatsraad. |
| 1973-1990 | Vlag van de Generalsekretärs des Zentralkomitees der SED und Vorsitzenden des Nationalen Verteidigungsrates der Deutschen Demokratischen Republik. |

## Militaire vlaggen

De oorlogsvlag is reeds in de eerste tabel te vinden.
| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | | Vlag van de minister van Defensie | |
| | | Vlag van de onderminister van Defensie | |

### Marine

| Functie | Beschrijving |
| Dienstvlag van de Kustwacht. | |
| Dienstvlag voor reddingsboten van de Volksmarine. | |
| Wimpel van de commandant van reddingsboten van de Volksmarine. | |
| Vlag van de reddingsdienst. | |
| Vlag van de Hydrografische Dienst. | |
| Vlag van de minister-admiraal, het hoofd van de Volksmarine. | |
| Vlag van de rang van admiraal. | Een blauwe vlag met een gouden anker in het midden en aan de linkerkant drie gouden sterren. |
| Vlag van de rang van viceadmiraal. | Een blauwe vlag met een gouden anker in het midden en aan de linkerkant twee gouden sterren. |
| Vlag van de rang van schout-bij-nacht. | Een blauwe vlag met een gouden anker in het midden en aan de linkerkant een gouden ster. |
| Wimpel van de commandant van oorlogsschepen van de Volksmarine. | |
| Wimpel van de commandant van een sectie. | |
| Wimpel van de commandant van een groep. | |
| Standaard van het hoofd van een brigade. | |

### Landmacht

| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | | Regimentskleuren van de Nationale Volksarmee. | Pennant of chief of brigade VM (East Germany).svg| |Wimpel van het hoofd van een brigade |

## Vlaggen van overheidsdiensten

| Periode | Functie |
| 1959 - 1973 | Vlag van de Deutschen Post der Deutschen Demokratischen Republik. |
| | Wimpel van de douane. |
| | Wimpel voor vaartuigen van de Visserijinspectie (Fischereiaufsicht der Deutschen Demokratischen Republik). |
| | Wimpel van de Scheepvaartinspectie (Schiffahrtsaufsicht der Deutschen Demokratischen Republik) |
| | Wimpel van het Watermanagement (Wasserwirtschaft der Deutschen Demokratischen Republik) |
| | Wimpel van de Gezondheidsdienst (Gesundheitwesen) |

## Overige vlaggen

| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | 1989 - 1990 | Onofficiële vlag. | De vlag van de DDR, waar het embleem uitgeknipt is. Deze werd tussen de val van de Muur en de hereniging van Duitsland gebruikt door tegenstanders van het communistische bewind. |
# Station Slateford

Slateford is een spoorwegstation van National Rail in Edinburgh in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Joachim Schepke

Joachim Schepke (Flensburg, 8 maart 1912 - Atlantische Oceaan, 17 maart 1941) was een Duitse U-boot-kapitein bij de Kriegsmarine die tijdens de Tweede Wereldoorlog 28 schepen tot zinken bracht. Schepke was niet een van de meest succesvolle kapiteins maar wel een van de meest populaire. Dit kwam doordat hij vanwege zijn fotogenieke uiterlijk veel in propagandabladen te zien was, ook zocht hij zelf vaak de aandacht op.

## Zijn profiel

Schepke wordt gezien als een van de grootste zeestrategen vanwege zijn goed bedachte aanvalstactieken, die ook nog na zijn dood zouden worden toegepast. Hij schreef ook een aantal romans over het leven aan boord van een U-boot; deze romans waren geïllustreerd met door hemzelf gemaakte tekeningen. Schepke die bekendstond om zijn knappe uiterlijk had de bijnaam Hare Majesteits knapste zeeman. De term 'Hare Majesteit' duidde hierbij op de Duitse dictator Adolf Hitler.
Schepke kwam in maart 1941 voor de kust van IJsland om het leven toen zijn U-boot, de U-100 werd bestookt met dieptebommen. Schepkes boot raakte zwaar beschadigd en daarom genoodzaakt boven water te komen. Eenmaal aan de wateroppervlakte aangekomen kwam Schepkes schip in dichte mist in botsing met de Britse torpedobootjager HMS Vanoc. De HMS Vanoc ramde de U-100 daadwerkelijk en raakte de onderzeeër met zijn boeg aan bakboordzijde waardoor Schepke vermorzeld werd tussen de commandotorenverschansing en de periscoopbun. De commandotoren werd hierbij van de romp afgescheurd. Schepke stond boven op de toren, hij was op slag dood. Van de 45 bemanningsleden van de U-boot konden er 27 worden gered. Schepkes lichaam werd later uit zee opgevist.

## Successen

* 36 schepen voor een totaal van 153.677 BRT
* 4 schepen beschadigd voor een totaal van 17.229 BRT
* 1 schip volledig vernietigd met een totaal van 2.205 BRT

## Militaire loopbaan

* Offiziersanwärter: 1 april 1930
* Seekadett: 9 oktober 1930
* Fähnrich zur See: 1 januari 1932
* Oberfähnrich zur See: 1 april 1931 - 1 april 1934
* Leutnant zur See: 1 oktober 1934
* Oberleutnant Zur See: 1 juni 1936
* Kapitänleutnant: 1 juni 1939

## Decoraties

* Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 24 september 1940 als Kapitänleutnant en Commandant van de U 100 / 7.Unterseebootsflottille
* Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (nr.7) op 1 december 1940 als Kapitänleutnant en Commandant van de U 100 / 7.Unterseebootsflottille
* IJzeren Kruis 1939, 1e klasse (27 februari 1940) en 2e klasse (1 juni 1939)
* Onderzeebootoorlogsinsigne 1939
* Onderzeebootoorlogsinsigne 1939 met Briljanten in 1941
* Hij werd zes maal genoemd in het Wehrmachtsbericht. Dat gebeurde op:
* 29 augustus 1940
* 22 september 1940
* 21 oktober 1940
* 26 november 1940
* 20 december 1940
* 25 april 1941

## U-bootcommando's

* U-3: 29 Okt. 1938 - 2 Jan. 1940 - 3 patrouilles (samen 24 dagen)
* U-19: 3 Jan. 1940 - 30 april 1940 - 5 patrouilles (samen 64 dagen)
* U-100: 30 mei 1940 - 17 maart 1941: (+) - 6 patrouilles (samen 112 dagen)
# Meerssenhoven

Meerssenhoven is een spaarzaam bewoond gebied in het noordoosten van de Nederlandse stad Maastricht. Het is een van de 44 officiële buurten van de gemeente Maastricht met slechts circa 30 inwoners.

## Ligging

Aan de zuidkant van Meerssenhoven ligt het industrieterrein Beatrixhaven. In het westen grenst de buurt aan het Julianakanaal, in het noorden en noordoosten aan de gemeente Meerssen. In het noordwesten vormt het riviertje de Geul de grens met Meerssen; in het noordoosten is dat de A2. De spoorlijn Aken - Maastricht in het oosten vormt de grens met de buurt Nazareth. Van 1853-1935 bevond zich ter hoogte van Kasteel Vaeshartelt een klein treinstation (Station Vaeshartelt).

## Beschrijving

Als woongebied heeft Meerssenhoven nauwelijks betekenis. De buurt behoort tot het Buitengoed Geul & Maas (voorheen Landgoederenzone Maastricht-Meerssen). Binnen Meerssenhoven liggen onder andere het Kasteel Meerssenhoven, het Kasteel Vaeshartelt en de Villa Klein Vaeshartelt. Deze laatste werd in opdracht van een Maastrichtse papierfabrikant gebouwd in 1857, mogelijk naar een ontwerp van de Akense architect Wilhelm Wickop. In 1861 kocht Petrus I Regout de villa en liet deze door Wickop in een decoratieve stijl verbouwen. Eind 19e eeuw was het in bezit van de familie Lhoëst.
* Kasteel Meerssenhoven
* Laagstamfruitbomen bij Meerssenhoven
* Kasteel Vaeshartelt
* Hoogstamboomgaard bij Vaeshartelt
# Groot olievlekje

Het groot olievlekje (Pseudosagedia borreri) is een korstmos uit de familie Porinaceae. Het leeft in symbiose met de alg Trentepohlia. Het komt voor op bomen.

## Determinatie

Het korstmos heeft een grijsbruine tot zwart-olijfkleurige thallus. De perithecia zijn zwart, 0,2-0,5 mm groot, en liggen voor een derde tot de helft onder de thallus. De asci is 8-sporig, slank cilindrisch, met een dunne wand, en bevatten een refractieve ring die kleurt met Congo-rood. De ascosporen zijn hyaliene 6-7(-8) septaat en meten 22-40 μm x 3-6 μm. De pycnidia zijn zwart en de conidia zijn 2-3 x 1 μm.
Het thallus heeft geen kenmerkende kleurreacties: K-, C-, KC-, P- en UV-.

## Verspreiding

In Nederland komt het groot olievlekje zeer zeldzaam voor. Het staat op de rode lijst in de categorie 'Gevoelig'.
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* (en) Index Fungorum
* (en) italic.units.it
# Heusy

Heusy is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Verviers in de provincie Luik.
Heusy werd bij wet van 31 december 1837 afgesplitst van Stembert en was een zelfstandige gemeente tot de gemeentefusie tot 1 januari 1977.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Natuur en landschap

Heusy ligt in de Ardennen, op een hoogte van ongeveer 230 meter boven de stad Verviers, waar het aan vastgebouwd is. Er zijn onder meer villa's van de rijkere inwoners van Verviers te vinden, ruime boulevards en parken. De parken zijn restanten van landgoederen waarvan grote delen verkaveld zijn.

## Nabijgelegen kernen

Ensival, Oneux, Verviers, Stembert, Jehanster, Fays

## Bezienswaardigheden

* Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk
* Sint-Hubertuskerk
* Parc de la Tourelle
* Parc de Séroule

## Geboren

* Guillaume Lekeu (1870–1894), componist
* Violetta Villas (1938–2011), zangeres
Deelgemeenten: Ensival · Heusy · Lambermont · Petit-Rechain · Stembert Overige plaatsen: Au-Bois · Beau-Vallon · Francomont · Halleur · Hodimont · Mangombroux · Tribomont (deels) Belgische gemeenten · arrondissement Verviers · provincie Luik · Wallonië
# Hendrik Menso

Hendrik Menso (Rhenen, 22 februari 1791 – aldaar, 3 maart 1872) was een Nederlands schepen, burgemeester en lid van de Tweede Kamer.

## Leven en werk

Dr. med. Menso was een zoon van Menso Johannis Menso (1762-1811), voormalig burgemeester van Rhenen en Harnske Volbragt Deuring (1774-1865). Hij studeerde af in de geneeskunde en promoveerde in 1816 op de Hogeschool te Utrecht. Vervolgens startte hij zijn carrière als arts te Rhenen. Van 1820 tot 1824 was hij burgemeester aldaar, ook was hij enkele jaren wethouder. Op 3 juli 1827 deed hij zijn intrede als lid van de Provinciale Staten van Utrecht voor de stad Rhenen, in deze functie bleef hij tot 18 oktober 1842.
In 1842 werd hij lid van de Tweede Kamer voor de provincie Utrecht, hij behield zijn zetel tot 1848. Als parlementariër stemde hij in 1848 bij de eerste lezing tegen de hoofdstukken I en III (over de Staten-Generaal) van de nieuwe Grondwet. Bij de tweede lezing stemde hij vóór alle herzieningsvoorstellen. Bij de verkiezingen in 1848 was hij kandidaat Tweede Kamerlid voor het district Amersfoort, maar kreeg slechts 70 stemmen (nog geen 10%). Ondertussen was hij in 1838 ook plaatsvervangend kantonrechter te Rhenen geworden als welk hij bleef fungeren tot na 1863 en eind 1842 werd hij weer benoemd tot burgemeester van Rhenen, in welke functie hij bleef tot 1871. In 1846 werd hij ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Hendrik Menso trouwde op 28 juli 1820 te Utrecht met Barendina Willemina Feith. Zijn zuster Maria Barbera Menso trouwde met Jan Pijnappel, de vader en moeder van Mr. M.J. Pijnappel, voormalig Eerste en Tweede Kamer-lid. Een van de broers van Menso was J.C.P.E. Menso, kantonrechter te Rhenen, die van 1843 tot 1874 ook lid was van de Provinciale Staten van Utrecht.

## Publicaties

* Menso, H. (1816) De stibio ejusque usu medico, nec non positiones medici argumenti (dissertatie)
* Biografisch Portaal: 18347522
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9634 3624
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070779171
* Parlement.com: vg09llr3azy5
* Virtual International Authority File: 291259361
* WorldCat: E39PBJy4fxPTfKwb3jkRPpdYT3
# Piet Ouderland

Pieter (Piet) Ouderland (Amsterdam, 17 maart 1933 – aldaar, 3 september 2017) was een Nederlands voetballer, honkballer en basketballer.
Ouderland kwam vanaf het seizoen 1956/1957 uit voor Ajax. Hij speelde bij de Amsterdamse club tot het seizoen 1963/1964 220 wedstrijden in de competitie en in totaal 261 officiële wedstrijden. Hiermee staat hij genoteerd in de club van honderd, de lijst met spelers van Ajax die meer dan honderd wedstrijden speelden voor het eerste elftal. In de jaren 1962 en 1963 speelde hij zevenmaal in de basis van het Nederlands elftal. Na zijn tijd bij Ajax speelde hij enkele seizoenen bij ZFC, een tweede divisieclub uit Zaandam. Daarna stapte Ouderland samen met onder anderen Cees Groot over naar FC Zaanstreek, de voorloper van het latere AZ. Met AZ promoveerde hij naar de eredivisie. Ouderland heeft op verschillende plaatsen in het elftal gestaan, van linksback tot spits.
Naast voetbal was ook basketbal een sport waar Ouderland goed in was. Hij speelde zelfs in het nationale basketbalteam. Ouderland is de enige Nederlander die zowel in het nationale voetbal- en basketbalteam speelde. Ook was hij een succesvol honkballer; hij werd landskampioen met OVVO.
De sportman overleed op 84-jarige leeftijd.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1955/56 | Ajax | Nederland | Hoofdklasse A | 27 | 6 | – | – | – | – | 27 | 6 |
| 1956/57 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 14 | 5 | 1 | 1 | – | – | 15 | 6 |
| 1957/58 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 21 | 3 | – | – | 4 | 3 | 25 | 6 |
| 1958/59 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 34 | 0 | 4 | 0 | – | – | 38 | 0 |
| 1959/60 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 3 | 0 | – | – | – | – | 3 | 0 |
| 1960/61 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 29 | 1 | 8 | 0 | 6 | 1 | 43 | 3 |
| 1961/62 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 33 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 35 | 3 |
| 1962/63 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 29 | 1 | 0 | 0 | 9 | 1 | 38 | 2 |
| 1963/64 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 30 | 1 | 5 | 0 | 2 | 0 | 37 | 1 |
| 1964/65 | FC Zaanstreek | Nederland | Tweede divisie A | – | – | – | 0 | – | – | – | – |
| 1965/66 | FC Zaanstreek | Nederland | Tweede divisie A | – | – | – | 1 | – | – | – | – |
| 1966/67 | FC Zaanstreek | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | – | – | – | – |
| 1967/68 | AZ '67 | Nederland | Eerste divisie | 30 | 5 | – | 0 | – | – | – | 5 |
| 1968/69 | ZFC | Nederland | Tweede divisie | – | 3 | – | 0 | – | – | – | 3 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | – | – | 2 | 21 | 5 | – | – |

## Erelijst
### Ajax

| Competitie | Winnaar | Winnaar |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Eredivisie | 2x | 1956/57, 1959/60 |
| KNVB beker | 1x | 1960/61 |
| Internationaal |||
| International Football Cup | 1x | 1961/62 |
# Refugee Nation vlag

De Refugee Nation-vlag is een vlag die in 2016 werd ontworpen als symbool voor vluchtelingen wereldwijd. De vlag werd geïntroduceerd in de aanloop naar de Olympische Zomerspelen van 2016 in Rio de Janeiro, waar voor het eerst een speciaal Olympisch vluchtelingenteam deelnam aan de Spelen. De vlag werd ontworpen door de Syrisch-ontwerper Yara Said, zelf een vluchteling, en is bedoeld als een herkenbaar en verenigend symbool voor mensen die gedwongen zijn hun thuisland te verlaten

## Ontwerp en symboliek

De vlag bestaat uit twee horizontale banen: een oranje bovenste helft en een zwarte onderste helft. Volgens de ontwerpster verwijst het oranje naar de reddingsvesten die veel vluchtelingen dragen tijdens hun overtocht over zee. Het zwart symboliseert de moeilijkheden en gevaren die vluchtelingen onderweg tegenkomen. Het ontwerp is bewust eenvoudig gehouden, zodat de vlag gemakkelijk herkenbaar en reproduceerbaar is

## Gebruik en erkenning

De Refugee Nation-vlag werd voor het eerst gebruikt tijdens de Olympische Spelen van 2016, toen het Olympisch vluchtelingenteam deelnam onder de Olympische vlag. Hoewel de vlag niet officieel erkend werd door het Internationaal Olympisch Comité (IOC), kreeg deze brede aandacht en werd hij gebruikt door activisten, organisaties en supporters van vluchtelingenrechten.
Na 2016 is de vlag bij verschillende evenementen en demonstraties gebruikt als symbool van solidariteit met vluchtelingen. In 2020, bij de Olympische Zomerspelen in Tokio, werd opnieuw een Olympisch vluchtelingenteam gevormd, maar zij bleven officieel onder de Olympische vlag deelnemen.