OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Knikkend palmpjesmos

Knikkend palmpjesmos (Isothecium myosuroides) is een soort uit de palmpjesmosfamilie (Lembophyllaceae).

## Determinatie

Knikkend palmpjesmos lijkt in het veld oppervlakkig ietwat op fijn laddermos (Kindbergia praelonga). Knikkend palmpjesmos is evenwel grijsgroen van kleur terwijl fijn laddermos helder frisgroen is. De blaadjes van knikkend palmpjesmos zijn relatief bol en stomp, terwijl fijn laddermos lang toegespitste blaadjes heeft. Voorts zijn de rommelige takken van knikkend palmpjesmos vaak enigszins gebogen, terwijl fijn laddermos regelmatig geveerd is.

## Ecologie

Het groeit overvloedig op zowel rotsen als bomen. Als epifyt komt het vooral voor in oudere bossen.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat knikkend palmpjesmos te boek als transgrediërende kensoort voor de associatie van gewoon sterrenmos en knikkend palmpjesmos.

## Verspreiding

Knikkend palmpjesmos is inheems in Noord-Amerika (west en oost), evenals in delen van West-Europa.

## Fotogalerij

* Sporenkapsel
# Langton (North Yorkshire)

Langton is een civil parish in het bestuurlijke gebied Ryedale, in het Engelse graafschap North Yorkshire.
# Glattbach (Beieren)

Glattbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Aschaffenburg. Glattbach telt 3.371 inwoners.
Alzenau in Unterfranken · Bessenbach · Blankenbach · Dammbach · Geiselbach · Glattbach · Goldbach · Großostheim · Haibach · Heigenbrücken · Heimbuchenthal · Heinrichsthal · Hösbach · Johannesberg · Kahl am Main · Karlstein am Main · Kleinkahl · Kleinostheim · Krombach · Laufach · Mainaschaff · Mespelbrunn · Mömbris · Rothenbuch · Sailauf · Schöllkrippen · Sommerkahl · Stockstadt am Main · Waldaschaff · Weibersbrunn · Westerngrund · Wiesen
# Ariosoma

Ariosoma is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zeepalingen (Congridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1838 door Swainson.

## Soorten

* Ariosoma anago (Temminck & Schlegel, 1846)
* Ariosoma anagoides (Bleeker, 1853)
* Ariosoma anale (Poey, 1860)
* Ariosoma balearicum (Delaroche, 1809)
* Ariosoma bauchotae Karrer, 1982
* Ariosoma coquettei Smith & Kanazawa, 1977
* Ariosoma dolichopterum Karmovskaya, 2015
* Ariosoma emmae Smith & Ho, 2018
* Ariosoma fasciatum (Günther, 1872)
* Ariosoma gilberti (Ogilby, 1898)
* Ariosoma gnanadossi Talwar & Mukherjee, 1977
* Ariosoma gracile Kodeeswaran, Kathirvelpandian, Mohapatra, Kumar & Sarkar, 2024
* Ariosoma hemiaspidus (Wade, 1946)
* Ariosoma howensis (McCulloch & Waite, 1916)
* Ariosoma indicum Kodeeswaran, Kathirvelpandian, Acharya, Mohanty, Mohapatra, Kumar & Lal, 2022
* Ariosoma kannani Kodeeswaran, Kathirvelpandian, Ray, Kumar, Mohapatra & Sarkar, 2024
* Ariosoma kapala (Castle, 1990)
* Ariosoma major (Asano, 1958)
* Ariosoma marginatum (Vaillant & Sauvage, 1875)
* Ariosoma mauritianum (Pappenheim, 1914)
* Ariosoma meeki (Jordan & Snyder, 1900)
* Ariosoma megalops Fowler, 1938
* Ariosoma melanospilos Kodeeswaran, Jayakumar, Akash, Kumar & Lal, 2021
* Ariosoma mellissii (Günther, 1870)
* Ariosoma multivertebratum Karmovskaya, 2004
* Ariosoma nigrimanum Norman, 1939
* Ariosoma obud Herre, 1923
* Ariosoma ophidiophthalmus Karmovskaya, 1991
* Ariosoma opistophthalmum (Ranzani, 1839)
* Ariosoma prorigerum (Gilbert, 1891)
* Ariosoma sanzoi (D'Ancona, 1928)
* Ariosoma sazonovi Karmovskaya, 2004
* Ariosoma scheelei (Strömman, 1896)
* Ariosoma selenops Reid, 1934
* Ariosoma sereti Karmovskaya, 2004
* Ariosoma shiroanago (Asano, 1958)
* Ariosoma sokotranum Karmovskaya, 1991
* ↑ (en) Ariosoma. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Varkensgras-verbond

Het varkensgras-verbond (Polygonion avicularis) is een verbond uit de weegbree-orde (Plantaginetalia majoris). Het verbond omvat eutrafente tredvegetatie.

## Naamgeving en codering

* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r12Aa03
De wetenschappelijke naam Polygonion avicularis is oorspronkelijk afgeleid van de botanische naam van gewoon varkensgras (Polygonum aviculare).

## Fotogalerij

* De associatie van Engels raaigras en grote weegbree
* De associatie van vetmuur en zilvermos
# Grand Prix Formule 1 van Frankrijk 1956

De Grand Prix Formule 1 van Frankrijk 1956 werd gehouden op 1 juli op het circuit van Reims-Gueux in Reims. Het was de vijfde race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 14 | Peter Collins | Ferrari | 61 | 2:34:23.4 | 3 | 8 |
| 2 | 12 | Eugenio Castellotti | Ferrari | 61 | +0.3 | 2 | 6 |
| 3 | 4 | Jean Behra | Maserati | 61 | +1:29.9 | 7 | 4 |
| 4 | 10 | Juan Manuel Fangio | Ferrari | 61 | +1:35.1 | 1 | 4$^S$ |
| 5 | 6 | Cesare Perdisa Stirling Moss | Maserati | 59 | +2 Rondes | 13 | 1 1 |
| 6 | 36 | Louis Rosier | Maserati | 58 | +3 Rondes | 12 | |
| 7 | 40 | Paco Godia | Maserati | 57 | +4 Rondes | 17 | |
| 8 | 32 | Hernando da Silva Ramos | Gordini | 57 | +4 Rondes | 14 | |
| 9 | 30 | Robert Manzon | Gordini | 56 | +5 Rondes | 15 | |
| 10 | 24 | Mike Hawthorn Harry Schell | Vanwall | 56 | +5 Rondes | 6 | |
| 11 | 34 | André Pilette | Gordini | 55 | +6 Rondes | 19 | |
| NF | 42 | André Simon | Maserati | 41 | Motor | 20 | |
| NF | 8 | Piero Taruffi | Maserati | 40 | Motor | 16 | |
| NF | 44 | Olivier Gendebien | Ferrari | 38 | Koppeling | 11 | |
| NF | 38 | Luigi Villoresi | Maserati | 23 | Remmen | 10 | |
| NF | 16 | Alfonso de Portago | Ferrari | 20 | Versnellingsbak | 9 | |
| NF | 28 | Maurice Trintignant | Bugatti | 18 | Gaspedaal | 18 | |
| NF | 2 | Stirling Moss | Maserati | 12 | Versnellingsbak | 8 | |
| NF | 22 | Harry Schell | Vanwall | 5 | Motor | 4 | |
| NS | 26 | Colin Chapman | Vanwall | | Ongeluk | 5 | |

## Statistieken

| Pole-position | Juan Manuel Fangio | Ferrari | 2:23.3 |
| Snelste ronde | Juan Manuel Fangio | Ferrari | 2:25.8 |
1906 · 1907 · 1908 · 1912 · 1913 · 1914 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2018 · 2019 · 2021 · 2022
# Rob Theuns

Rob Theuns (Rotterdam, 14 augustus 1947 - aldaar, 21 oktober 2006) was een Nederlandse voetballer die bij voorkeur speelde als linker aanvaller speelde maar ook als linker verdediger. Theuns speelde bij Feyenoord en AZ '67.

## Carrière

Theuns maakt zijn debuut bij Feijenoord op 4 september 1966. Hij moest spelen tegen MVV als vervanger van de geblesseerde Coen Moulijn en won de wedstrijd met 5-0. Hij speelde echter vooral bij het C-team (beloften). Van januari 1974 tot medio 1974 speelde Theuns op huurbasis bij AZ '67. Vanwege een geplande verhuizing naar Uden vroeg Theuns in maart 1975 overschrijving aan naar amateurclub UDI '19. Toen dit niet doorging, keerde hij in juni terug bij Feyenoord en sloot weer aan bij het C-team. In november 1975 wilde Theuns overstappen naar SVV, maar bleek bij zijn overschrijving naar Feyenoord niet vermeld te hebben dat hij eerder naar UDI '19 zou gaan. Hierop diende de Udense club een protest in en kreeg Theuns van de KNVB een speelverbod opgelegd. Vanaf januari 1976 ging hij voor amateurclub Steeds Volharden spelen waar hij echter al dezelfde maand na een driedubbele beenbreuk zijn loopbaan moest beëindigen. Hij was later nog nog actief als zaalvoetballer.
Theuns begon zijn trainersloopbaan als speler-trainer bij het Rotterdamse Germinal. Daarnaast was hij leraar werktuigbouwkunde aan de MTS. Vervolgens was hij assistent van Jan Rab bij BVV Barendrecht en trainde hij lagere teams. In het seizoen 1985/86 trainde Theuns Quick Boys. Vervolgens keerde hij terug bij Barendrecht en trainde later nog Sparta AV en VV Smitshoek. In 1990 slaagde hij voor het diploma Coach Betaald Voetbal en liep eind dat jaar stage bij Willem II. Een carrière als trainer in het profvoetbal kwam echter niet van de grond.
Hij overleed op 21 oktober 2006 vanwege een hartstilstand.
# Murder, Inc. (film)

Murder, Inc. is een Amerikaanse misdaadfilm uit 1960 onder regie van Burt Balaban en Stuart Rosenberg.

## Verhaal

De georganiseerde misdaad zet een huurmoordenaar in om de schulden van een paar te vereffenen. Het echtpaar wil koste wat het kost af van hem. Toch worden ze meegesleurd in de criminele activiteiten van de misdaadorganisatie.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Stuart Whitman | Joey Collins |
| May Britt | Eadie Collins |
| Henry Morgan | Burton Turkus |
| Peter Falk | Abe Reles |
| David J. Stewart | Lepke Buchalter |
| Simon Oakland | William Tobin |
| Sarah Vaughan | Zangeres |
| Morey Amsterdam | Walter Sage |
| Eli Mintz | Joe Rosen |
| Joseph Bernard | Mendy Weiss |
| Warren Finnerty | Bug Workman |
| Vincent Gardenia | Lazlo |
| Helen Waters | Mevrouw Corsi |
| Leon B. Stevens | Loughran |
| Howard Smith | Albert Anastasia |
# Johan Leysen (politicus)

Johan Leysen (Lommel, 2 januari 1961) is een Belgisch advocaat en politicus voor de CVP / CD&V.

## Levensloop

In 1985 studeerde Leysen af als licentiaat rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Sinds 1989 is hij advocaat aan de Balie van Turnhout, hij is onder andere gespecialiseerd in verkeers-, bouw-, verbintenissen-, familierecht, overheidsopdrachten en incasso. In zijn advocatenkantoor is onder meer ook partijgenoot Servais Verherstraeten actief
In 1993 werd Leysen schepen van openbare werken te Balen, een mandaat dat hij uitoefende tot zijn aanstelling als burgemeester na de lokale verkiezingen van 2000. Hij volgde in deze hoedanigheid partijgenoot Mathieu Bierkens op. Hij leidde een coalitie tussen de CVP en de VLD.
Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 bleef Leysen burgemeester. Ditmaal in een coalitie met de SP.A. Ook na de verkiezingen van 2012 en 2018 bleef hij burgemeester in dezelfde coalitie. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 werd hij opgevolgd door zijn dochter Sofie Leysen.
* 1 2 Balen CVP-VLD, Het Laatste Nieuws/Kempen, 3 januari 2001
* 1 2 Fiche Johan Leysen, Advocatenkantoor Velede
* ↑ Politiek spel in Kempen telt zowel afvallers als nieuwelingen, Gazet van Antwerpen, 10 oktober 2000
* ↑ CD&V en SP.A bereiken akkoord over bevoegdheden van schepenen, Het Nieuwsblad/Kempen, 2 november 2006
* ↑ CD&V en sp.a ook na 12 jaar nog altijd beste vrienden, Het Laatste Nieuws, 10 oktober 2018
# Gnathophis

Gnathophis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zeepalingen (Congridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1860 door Johann Jakob Kaup.

## Soorten

* Gnathophis andriashevi Karmovskaya, 1990
* Gnathophis asanoi Karmovskaya, 2004
* Gnathophis bathytopos Smith & Kanazawa, 1977
* Gnathophis bracheatopos Smith & Kanazawa, 1977
* Gnathophis capensis (Kaup, 1856)
* Gnathophis castlei Karmovskaya & Paxton, 2000
* Gnathophis cinctus (Garman, 1899)
* Gnathophis codoniphorus Maul, 1972
* Gnathophis ginanago (Asano, 1958)
* Gnathophis grahami Karmovskaya & Paxton, 2000
* Gnathophis habenatus (Richardson, 1848)
* Gnathophis heterognathos (Bleeker, 1858-59)
* Gnathophis heterolinea (Kotthaus, 1968)
* Gnathophis leptosomatus Karrer, 1982
* Gnathophis longicauda (Ramsay & Ogilby, 1888)
* Gnathophis macroporis Karmovskaya & Paxton, 2000
* Gnathophis melanocoelus Karmovskaya & Paxton, 2000
* Gnathophis microps Karmovskaya & Paxton, 2000
* Gnathophis musteliceps (Alcock, 1894)
* Gnathophis mystax (Delaroche, 1809)
* Gnathophis nasutus Karmovskaya & Paxton, 2000
* Gnathophis neocaledoniensis Karmovskaya, 2004
* Gnathophis nystromi (Jordan & Snyder, 1901)
* Gnathophis parini Karmovskaya, 1990
* Gnathophis smithi Karmovskaya, 1990
* Gnathophis tritos Smith & Kanazawa, 1977
* Gnathophis umbrellabius (Whitley, 1948)
* Gnathophis xenica (Matsubara & Ochiai, 1951)
* ↑ (en) Gnathophis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Grand Prix Formule 1 van Duitsland 1957

De Grand Prix Formule 1 van Duitsland 1957 werd gehouden op 4 augustus op de Nordschleife van de Nürburgring in Nürburg. Het was de zesde race van het seizoen. Het was waarschijnlijk de meest memorabele overwinning van Juan Manuel Fangio.
Ook Formule 2-wagens mochten aan deze race deelnemen (de resultaten hiervan zijn hieronder zichtbaar in "lichtgele" kleur).

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 1 | Juan Manuel Fangio | Maserati | 22 | 3:30:38.3 | 1 | 9$^S$ |
| 2 | 8 | Mike Hawthorn | Ferrari | 22 | +3,6 s | 2 | 6 |
| 3 | 7 | Peter Collins | Ferrari | 22 | +35,6 s | 4 | 4 |
| 4 | 6 | Luigi Musso | Ferrari | 22 | +3:37.6 | 8 | 3 |
| 5 | 10 | Stirling Moss | Vanwall | 22 | +4:37.2 | 7 | 2 |
| 6 | 2 | Jean Behra | Maserati | 22 | +4:38.5 | 3 | |
| 7 | 3 | Harry Schell | Maserati | 22 | +6:47.5 | 6 | |
| 8 | 16 | Masten Gregory | Maserati | 21 | +1 Ronde | 10 | |
| 9 | 11 | Tony Brooks | Vanwall | 21 | +1 Ronde | 5 | |
| 10 | 4 | Giorgio Scarlatti | Maserati | 21 | +1 Ronde | 13 | |
| 11 | 15 | Bruce Halford | Maserati | 21 | +1 Ronde | 16 | |
| 12 | 21 | Edgar Barth | Porsche | 21 | +1 Ronde | 12 | |
| 13 | 28 | Brian Naylor | Cooper-Climax | 20 | +2 Rondes | 17 | |
| 14 | 27 | Carel Godin de Beaufort | Porsche | 20 | +2 Rondes | 20 | |
| 15 | 25 | Tony Marsh | Cooper-Climax | 17 | +5 Rondes | 22 | |
| DNF | 17 | Hans Herrmann | Maserati | 14 | Chassis | 11 | |
| DNF | 20 | Umberto Maglioli | Porsche | 13 | Motor | 15 | |
| DNF | 23 | Roy Salvadori | Cooper-Climax | 11 | Ophanging | 14 | |
| DNF | 18 | Paco Godia | Maserati | 11 | Stuurfout | 21 | |
| DNF | 12 | Stuart Lewis-Evans | Vanwall | 10 | Versnellingsbak | 9 | |
| DNF | 24 | Jack Brabham | Cooper-Climax | 6 | Transmissie | 18 | |
| DNF | 26 | Paul England | Cooper-Climax | 4 | Distributie | 23 | |
| DNF | 29 | Dick Gibson | Cooper-Climax | 3 | Stuurfout | 24 | |
| DNF | 19 | Horace Gould | Maserati | 2 | As | 19 | |

## Statistieken

| Pole-position | Juan Manuel Fangio | Maserati | 9:25.6 |
| Snelste ronde | Juan Manuel Fangio | Maserati | 9:17.4 |

## Externe link

* Verslag van de race (op youtube)
1931 · 1932 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2016 · 2018 · 2019
# Brubaker (film)

Brubaker is een Amerikaanse dramafilm uit 1980 onder regie van Stuart Rosenberg.

## Verhaal

Henry Brubaker wordt aangesteld als de nieuwe directeur van de Wakefield State-gevangenis in Arkansas. Hij begint zijn periode als directeur door undercover te gaan als gevangene. Zo kan hij aan den lijve ondervinden hoe het leven achter tralies in Wadefield eraan toe gaat. Brubaker heeft de taak gekregen de gevangenis te hervormen. Hij streeft naar menswaardige omstandigheden. Echter wordt hij tegengewerkt door enkele politieke figuren zoals de gouverneur. Hij ontdekt oude graven op de gevangenissite. In deze graven worden lijken van slachtoffers van moorden aangetroffen. Dit lokt op zijn beurt een politiek schandaal uit. Op het einde van het verhaal wordt Brubaker door de politiek uit zijn functie gezet. Hij verlaat de gevangenis terwijl hij applaus krijgt van alle gevangenen op de appelplaats.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Robert Redford | Henry Brubaker |
| Yaphet Kotto | Richard Coombes |
| Jane Alexander | Lillian Gray |
| Murray Hamilton | John Deach |
| David Keith | Larry Lee Bullen |
| Morgan Freeman | Walter |
| Matt Clark | Roy Purcell |
| Tim McIntire | Huey Rauch |
| Richard Ward | Abraham Cook |
| Jon Van Ness | Zaranska |
| M. Emmet Walsh | C.P. Woodward |
| Albert Salmi | Rory Poke |
| Linda Haynes | Carol |
| Everett McGill | Eddie Caldwell |
| Val Avery | Wendel |
# Stingaree (1915)

Stingaree is een Amerikaanse twaalfdelige stomme serial film uit 1915 onder regie van James W. Horne, met in de hoofdrollen True Boardman, Marin Sais en Paul Hurst. Destijds werd de serial film in Nederland uitgebracht onder de titel Stingaree, de Australische struikrover. In 1917 kreeg Stingaree een vervolg met de vijftiendelige serial film The Further Adventures of Stingaree.

## Verhaal

De rijke Irving Randolph wordt door zijn hebzuchtige jongere broer Robert ten onrechte afgeschilderd als een opzettelijke moordenaar wanneer hij tijdens een schietwedstrijd per ongeluk een man doodt met wie hij ruzie heeft gehad. Randolph vlucht naar Australië en maakt er naam als de bandiet Stingaree. Hij wordt in zijn Robin Hood-achtige avonturen bijgestaan door zijn vriend Howie en zijn geliefde Ethel.

## Episodes

* An Enemy of Mankind (Waarom Stingaree den menschen ontvluchtte)
* A Voice in the Wilderness (De stem in de wildernis)
* The Black Hole of Glenrenald (Het donkere hol)
* To the Vile Dust (Naar de prairien terug)
* A Bushranger at Bay (De struikrover in het nauw)
* The Taking of Stingaree (De gevangeneming van Stingaree)
* The Honor of the Road (Van moord verdacht)
* The Purification of Mulfers (De reininging van Mulfera)
* The Duel in the Desert (Stingeree als inspecteur van politie)
* The Villain Worshipper (De dubbelgangen)
* The Moth and the Star (De vlinder en het licht)
* The Darkest Hour (Stingaree in zijn laatste rol)

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Boardman, True True Boardman | Irving 'Stingaree' Randolph | |
| Sais, Marin Marin Sais | Ethel Porter | |
| Hurst, Paul Paul Hurst | Howie | als Paul C. Hurst |
| Lingham, Thomas G. Thomas G. Lingham | diverse rollen | |
| Jonasson, Frank Frank Jonasson | diverse rollen | |
| Brunton, William William Brunton | Robert Randolph | (Ep. 1) |
| Horne, James W. James W. Horne | Oswald | |
| Kirby, Ollie Ollie Kirby | diverse rollen | als Ollie Kirkby |
| Clisbee, Edward Edward Clisbee | diverse rollen | |
| Rambeau, Janet Janet Rambeau | Mrs. Randolph | (Ep. 1) |
* ↑ (en) Rainey, Buck (1990). Those Fabulous Serial Heroines: Their Lives and Films. The Scarecrow Press, p. 411. ISBN 0-8108-1911-2.
* ↑ Nederlandse titel. Cinema Context.
# Macrocephenchelys

Macrocephenchelys is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zeepalingen (Congridae).

## Soorten

* Macrocephenchelys brachialis Fowler, 1934
* Macrocephenchelys brevirostris (Chen & Weng, 1967)
* Macrocephenchelys nigriventris Lin, Shao & Smith, 2018
* Macrocephenchelys soela Castle, 1990
* Macrocephenchelys sumodi Kodeeswaran, Smith, Kumar & Sarkar, 2023
* ↑ (en) Macrocephenchelys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Rhynchoconger

Rhynchoconger is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zeepalingen (Congridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1925 door Jordan & Hubbs.

## Soorten

* Rhynchoconger bicoloratus Kodeeswaran, Mohapatra, Kumar & Lal, 2023
* Rhynchoconger ectenurus (Jordan & Richardson, 1909)
* Rhynchoconger flavus (Goode & Bean, 1896)
* Rhynchoconger gracilior (Ginsburg, 1951)
* Rhynchoconger guppyi (Norman, 1925)
* Rhynchoconger nitens (Jordan & Bollman, 1890)
* Rhynchoconger randalli Acharya, Mohanty, Ray, Mishra & Mohapatra, 2022
* Rhynchoconger smithi Mohapatra, Ho, Acharya, Ray & Mishra, 2022
* Rhynchoconger squaliceps (Alcock, 1894)
* Rhynchoconger trewavasae Ben-Tuvia, 1993
* ↑ (en) Rhynchoconger. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Varkensgras-verbond

Het varkensgras-verbond (Polygonion avicularis) is een verbond uit de weegbree-orde (Plantaginetalia majoris). Het verbond omvat eutrafente tredvegetatie.

## Naamgeving en codering

* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r12Aa
De wetenschappelijke naam Polygonion avicularis is afgeleid van de botanische naam van gewoon varkensgras (Polygonum aviculare).

## Associaties in Nederland en Vlaanderen

Het varkensgras-verbond wordt in Nederland en Vlaanderen vertegenwoordigd door een drietal associaties.
** associatie van Engels raaigras en grote weegbree (Plantagini-Lolietum)
** associatie van varkenskers en schijfkamille (Coronopodo-Matricarietum)
** associatie van vetmuur en zilvermos (Bryo-Saginetum)

## Fotogalerij

* De associatie van Engels raaigras en grote weegbree.
* De associatie van vetmuur en zilvermos.
# Emmen (Overijssel)

Emmen is een buurtschap in de gemeente Dalfsen in de Nederlandse provincie Overijssel, niet te verwarren met de gelijknamige plaats in Drenthe.
Het is gelegen aan de N757 (Dalfsen - Wijthmen - Zwolle), ongeveer anderhalve kilometer voorbij de spoorwegovergang op de plek waar de weg van Hoonhorst uitkomt. In de nabijheid van de buurtschap ligt een klein bos met vijver.
In Emmen bevindt zich de A. Baron van Dedemschool, een christelijke basisschool voor daltononderwijs. De school bestaat al ruim 100 jaar en telt zo'n 50 - 60 leerlingen.
Hoofdplaats: Dalfsen Dorpen: Ankum · Hoonhorst · Lemelerveld · Nieuwleusen · Oudleusen Buurtschappen: Broekhuizen · Dalfserveld · Dalmsholte (deels) · De Marshoek · De Meele · Den Hulst · Emmen · Engeland · Gerner · Hessum · Holt · Lenthe · Mataram · Millingen · Ooster-Dalfsen · Oudleusenerveld · Rechteren · Rosengaarde · Ruitenveen · Slennebroek · Strenkhaar · Vennenberg · Welsum Voormalige gemeenten: Nieuwleusen Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
# Yvonne Waegemans

Yvonne Waegemans (Lokeren, 29 maart 1909 – Wilrijk, 1 januari 1991) i-was een Belgische sprookjesschrijfster. Haar verhalen hebben vaak kabouter Patjoepelke in de hoofdrol.

## Biografie

Waegemans werd geboren in Lokeren in een eenvoudig gezin. Haar vader maakte paardengarelen, haar moeder stierf toen ze drie was. Ze groeide op in een tijd waarin meisjes vooral werden opgevoed om later huismoeder te worden. Haar opleiding bij de zusters van O.L.Vrouw Presentatie eindigde dan ook toen ze vijftien jaar oud was. Vervolgens ging ze aan de slag als boekhoudster in de vellenfabriek Hoedhaar.
Al op jonge leeftijd was schrijven een passie voor Waegemans. Tijdens het interbellum was het genre van jeugdboeken nog vrijwel onbestaand. Zij werd een pionier. Waegemans was een zeer productieve schrijfster en liet een indrukwekkend oeuvre na van verhalen en toneelwerken, die in Vlaanderen duizenden lezers en opvoeringen hadden. Ze hield van kinderen maar bleef zelf kinderloos.
Haar personnage Patjoepelke was een kabouter die, na een overstroming (van de Durme) bij de Krulbaardkabouters terechtkwam. Uiteindelijk keert hij terug naar de 'Molsbergen' (gebaseerd op het Molsbroek in Lokeren). Daar ontmoet Yvonne hem en vertelt hij haar zijn kabouterverhalen..
Waegemans was christelijk geïnspireerd maar behandelde later belangrijke thema's zoals abortus: haar verhaal Katelijne gaat over een jonge vrouw die zwanger wordt gemaakt door haar baas.
In de jaren tachtig werd ze minder populair. Ze was een product van het katholieke Vlaanderen wat als ouderwets werd beschouwd en minder aantrekkelijk. Ze werkte tot haar pensioen als ambtenaar op het ministerie van Cultuur.
Waegemans overleed op 1 januari 1991. Op 29 maart 2009 vierde Lokeren haar 100ste verjaardag met een verschillende activiteiten, waaronder een tentoonstelling in de stedelijke openbare bibliotheek, een literaire wandeling en een sprookjesboom. Patjoepelke kreeg een bronzen standbeeld in het Molsbroek.
# Zhong Chan Er Bu

Zhong Chan Er Bu is een militaire geheime dienst van de Volksrepubliek China. De dienst is actief in veel andere landen en heeft als doel technologische kennis te verwerven.