OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grand Prix Formule 1 van Canada 1981

De Grand Prix Formule 1 van Canada 1981 werd gehouden op 27 september 1981 in Montreal.

## Uitslag

| Positie | Nummer | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Matra | 63 | 2:01:25.20 | 10 | 9 |
| 2 | 7 | John Watson | McLaren-Ford | 63 | + 6.23 | 9 | 6 |
| 3 | 27 | Gilles Villeneuve | Ferrari | 63 | + 1:50.27 | 11 | 4 |
| 4 | 23 | Bruno Giacomelli | Alfa Romeo | 62 | + 1 Ronde | 15 | 3 |
| 5 | 5 | Nelson Piquet | Brabham-Ford | 62 | + 1 Ronde | 1 | 2 |
| 6 | 11 | Elio de Angelis | Lotus-Ford | 62 | + 1 Ronde | 7 | 1 |
| 7 | 22 | Mario Andretti | Alfa Romeo | 62 | + 1 Ronde | 16 | |
| 8 | 17 | Derek Daly | March-Ford | 61 | + 2 Rondes | 20 | |
| 9 | 33 | Marc Surer | Theodore-Ford | 61 | + 2 Rondes | 19 | |
| 10 | 2 | Carlos Reutemann | Williams-Ford | 60 | + 3 Rondes | 2 | |
| 11 | 4 | Michele Alboreto | Tyrrell-Ford | 59 | + 4 Rondes | 22 | |
| 12 | 3 | Eddie Cheever | Tyrrell-Ford | 56 | Motor | 14 | |
| NF | 8 | Andrea de Cesaris | McLaren-Ford | 51 | Spin | 13 | |
| NF | 15 | Alain Prost | Renault | 48 | Botsing | 4 | |
| NF | 12 | Nigel Mansell | Lotus-Ford | 45 | Botsing | 5 | |
| NF | 9 | Slim Borgudd | ATS-Ford | 40 | Spin | 21 | |
| NF | 6 | Héctor Rebaque | Brabham-Ford | 35 | Spin | 6 | |
| NF | 32 | Jean-Pierre Jarier | Osella-Ford | 26 | Botsing | 23 | |
| NF | 1 | Alan Jones | Williams-Ford | 24 | Handling | 3 | |
| NF | 28 | Didier Pironi | Ferrari | 24 | Ontsteking | 12 | |
| NF | 14 | Eliseo Salazar | Ensign-Ford | 8 | Spin | 24 | |
| NF | 25 | Patrick Tambay | Ligier-Matra | 6 | Spin | 17 | |
| NF | 29 | Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 6 | Spin | 18 | |
| NF | 16 | René Arnoux | Renault | 0 | Botsing | 8 | |
| NQ | 20 | Keke Rosberg | Fittpaldi-Ford | | | | |
| NQ | 21 | Chico Serra | Fittpaldi-Ford | | | | |
| NQ | 35 | Brian Henton | Toleman-Hart | | | | |
| NQ | 30 | Jacques Villeneuve Sr. | Arrows-Ford | | | | |
| NQ | 36 | Derek Warwick | Toleman-Hart | | | | |
| NQ | 31 | Beppe Gabbiani | Osella-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Nelson Piquet | Brabham-Ford | 1:29.211 |
| Snelste ronde | John Watson | McLaren-Ford | 1:49.475 |
1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029
# Befleeuwerik

De befleeuwerik (Amirafra collaris, synoniem Mirafra collaris) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in oostelijk Ethiopië en van Somalië tot centraal Kenia.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Befleeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Arentshuis

Het Arentshuis is een voormalig museum in Brugge. Samen met het Groeningemuseum werden hier de Schone Kunsten van de 15e tot de 21e eeuw ondergebracht. Het Arentshuis is gevestigd aan de Dijver. Het maakte onderdeel uit van Musea Brugge.
Op de bovenverdieping van het 18e-eeuwse gebouw is het oeuvre van de Brits-Brugse kunstenaar Frank Brangwyn (1867-1956) te bezichtigen. Hij schilderde levendige, realistische taferelen waarin hij het industriële leven in dokken en fabrieken en het harde labeur van arbeiders weergaf. Daarnaast legde hij ook vele reisimpressies kleurrijk vast op doeken, aquarellen en in etsen. Verder ontwierp hij onder andere meubelen en tapijten.
Op de benedenverdieping vonden afwisselende exposities van beeldende kunst plaats, aansluitend bij de Groeningecollectie.
In 2023 werd het museum gesloten.
De museumshop bevindt zich in het voormalig koetshuis van het Arentshof.
# Marco Sanchez

Marco Sanchez (Los Angeles, 9 januari 1970) is een Amerikaans acteur en filmproducent.

## Biografie

Sanchez werd geboren in Los Angeles als zoon van Cubaanse ouders in een gezin van vier kinderen, hij groeide op in Palm Desert. Hij doorliep de high school aan de Indio High School in Indio (Californië). Hierna studeerde hij af aan de School of Theater, Film en Televisie, afdeling van de Universiteit van Californië - Los Angeles.
Sanchez is getrouwd en heeft een dochter, en woont met zijn gezin in Los Angeles.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2017 The Most Hated Woman in America - als Frank Gonzalez
* 2013 Star Trek: Into Darkness – als Torpedo beveiliger
* 2012 My Greatest Teacher – als Andre
* 2012 Tales of Everyday Magic – als Andre
* 2011 Super 8 – als Hernandez
* 2009 Ambition to Meaning: Finding Your Life’s Purpose – als The Groom
* 2009 Rehab for Rejects – als schoolhoofd
* 2008 Richard III – als Richmond
* 2008 Cat City – als Alejandro
* 2008 Diamonds and Guns – als INS agent MacFadden
* 2007 Tyrannosaurus Azteca – als Rios
* 2006 Flirt – als Simon
* 2005 Edison – als Reyes
* 2004 Illusion – als Sanchez
* 2003 Between the Sheets – als Edwardo
* 2002 My Wonderful Life – als Roy
* 2002 The Rookie – als Sanchez
* 2001 American Pie 2 – als Marco
* 2000 The Last Debate – als Henry Ramirez
* 1996 Fall Into Darkness – als Nico
* 1993 Gunsmoke: The Long Ride – als Collie Whitebird

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2019 No Good Nick - als Eduardo - 3 afl.
* 2006-2019 Criminal Minds - als rechercheur Murad - 2 afl.
* 2018 Get Shorty - als The Delegate - 2 afl.
* 2010-2018 NCIS – als Alejandro Rivera – 7 afl.
* 2013 The Client List – als Graham Sandoval – 6 afl.
* 2013 The Secret Life of the American Teenager – als dr. Ortiz – 2 afl.
* 2006 Ghost Whisperer – als Freddy Diaz – 2 afl.
* 2001 The Division – als inspecteur Frank Perez – 3 afl.
* 1999 Sons of Thunder – als Carlos Sandoval – 6 afl.
* 1997-1999 Walker, Texas Ranger– als rechercheur Carlos Sandoval – 16 afl.
* 1993-1995 SeaQuest DSV – als chief Miguel Ortiz – 44 afl.
* 1990-1991 Knots Landing – als Paul – 4 afl.

### Filmproducent

* 2012 My Greatest Teacher – film
* 2012 Painting the Future – film
* 2012 Tales of Everyday Magic – film
* 2012 Entanglement – film
* 2009 Ambition to Meaning: Finding Your Life’s Purpose – film
* 2007 The War Prayer – korte film
* 2006 Player's Club – korte film
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Marco Sanchez op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Marco Sanchez in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX4999518
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2157 9646
* Library of Congress Control Number: no2009104296
* Virtual International Authority File: 130829088
* WorldCat: E39PBJpdRX7RkjTF4PPf7DYByd
# Insomniac (Green Day)

Insomniac is het vierde studioalbum van de punkrock-groep Green Day, dat werd uitgebracht in 1995. Het album kreeg tweemaal platina, nochtans kon het album het succes van zijn voorganger, "Dookie", niet evenaren. Het album zou oorspronkelijk "Tight Wad Hill" heten, naar het dertiende nummer.

## Nummers

Alle nummers zijn geschreven door Billie Joe Armstrong (teksten) en Green Day (muziek), behalve waar vermeld.

### Officiële tracks

* "Armatage Shanks" – 2:17
* "Brat" – 1:43
* "Stuck With Me" – 2:16
* "Geek Stink Breath" – 2:15
* "No Pride" – 2:20
* "Bab's Uvula Who?" – 2:07
* "86" – 2:48
* "Panic Song" (Billie Joe Armstrong, Mike Dirnt, Green Day) – 3:35
* "Stuart and the Ave." – 2:04
* "Brain Stew" – 3:13
* "Jaded" – 1:31
* "Westbound Sign" – 2:13
* "Tight Wad Hill" – 2:01
* "Walking Contradiction" – 2:31

### Singles

* Geek Stink Breath (1995)
* Stuck With Me (1995)
* Brain Stew/Jaded (1996)
* Walking Contradiction (1996)

### B-kanten

* I Want to Be on TV. – een cover van de band Fang.
* Don't Wanna Fall In Love
* You Lied
* Do Da Da
* Good Riddance – de originele versie van het populaire nummer.
* J.A.R. – gebruikt als soundtrack voor de film Angus
# Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten Oost 1982

De Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten Oost 1982 werd gehouden op 6 juni 1982 in Detroit.

## Uitslag

| Positie | Nr | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 7 | John Watson | McLaren-Ford | 62 | 1:58:41.043 | 17 | 9 |
| 2 | 25 | Eddie Cheever | Ligier-Matra | 62 | + 15.726 | 9 | 6 |
| 3 | 28 | Didier Pironi | Ferrari | 62 | + 28.077 | 4 | 4 |
| 4 | 6 | Keke Rosberg | Williams-Ford | 62 | + 1:11.976 | 3 | 3 |
| 5 | 5 | Derek Daly | Williams-Ford | 62 | + 1:23.757 | 12 | 2 |
| 6 | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Matra | 61 | + 1 Ronde | 13 | 1 |
| 7 | 17 | Jochen Mass | March-Ford | 61 | + 1 Ronde | 18 | |
| 8 | 29 | Marc Surer | Arrows-Ford | 61 | + 1 Ronde | 19 | |
| 9 | 4 | Brian Henton | Tyrrell-Ford | 60 | + 2 Rondes | 20 | |
| 10 | 16 | René Arnoux | Renault | 59 | + 3 Rondes | 15 | |
| 11 | 20 | Chico Serra | Fittipaldi-Ford | 59 | + 3 Rondes | 26 | |
| NC | 15 | Alain Prost | Renault | 54 | | 1 | |
| NF | 12 | Nigel Mansell | Lotus-Ford | 44 | Motor | 7 | |
| NF | 8 | Niki Lauda | McLaren-Ford | 40 | Botsing | 10 | |
| NF | 3 | Michele Alboreto | Tyrrell-Ford | 40 | Spin | 16 | |
| NF | 23 | Bruno Giacomelli | Alfa Romeo | 30 | Botsing | 6 | |
| NF | 11 | Elio de Angelis | Lotus-Ford | 17 | Versnellingsbak | 8 | |
| NF | 10 | Eliseo Salazar | ATS-Ford | 13 | Spin | 25 | |
| NF | 14 | Roberto Guerrero | Ensign-Ford | 6 | Botsing | 11 | |
| NF | 2 | Riccardo Patrese | Brabham-Ford | 6 | Botsing | 14 | |
| NF | 22 | Andrea de Cesaris | Alfa Romeo | 2 | Transmissie | 2 | |
| NF | 31 | Jean-Pierre Jarier | Osella-Ford | 2 | Ontsteking | 22 | |
| NF | 9 | Manfred Winkelhock | ATS-Ford | 1 | Spin | 5 | |
| NF | 18 | Raul Boesel | March-Ford | 0 | Botsing | 21 | |
| NF | 30 | Mauro Baldi | Arrows-Ford | 0 | Botsing | 24 | |
| NF | 32 | Riccardo Paletti | Osella-Ford | 0 | | 23 | |
| NQ | 19 | Emilio de Villota | March-Ford | | | | |
| NQ | 1 | Nelson Piquet | Brabham-BMW | | | | |
| NQ | 33 | Jan Lammers | Theodore-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Alain Prost | Renault | 1:48.537 |
| Snelste ronde | Alain Prost | Renault | 1:50.438 |
Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten: 1908 · 1910 · 1911 · 1912 · 1914 · 1915 · 1916 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1989 · 1990 · 1991 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 Indianapolis 500: 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten West: 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 Grand Prix Formule 1 van Las Vegas: 1981 · 1982 · 2023 · 2024 · 2025 Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten Oost: 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 Grand Prix Formule 1 van Dallas: 1984 Grand Prix Formule 1 van Miami: 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031
# Sionskerk (Heerlen)

De Sionskerk is een voormalig hervormd kerkgebouw, gelegen in het Heerlense stadsdeel Heerlerheide, aan Kampstraat 46.

## Geschiedenis

De hervormde gemeenschap van Heerlerheide kreeg in 1950 een predikant en in 1953 kwam de kerk gereed, waar 250 gelovigen in plaats konden nemen. Naast de kerkzaal was er een aanbouw met ruimtes voor diverse bestemmingen zoals vergaderingen en jeugdwerk.
Reeds in 1998 werd het gebouw door de hervormden verlaten. Uiteindelijk trad verval in, maar in 2001 werd het gebouw aangekocht door de gemeente Heerlen. Na een verbouwing is het sindsdien verhuurd aan een particuliere uitvaartorganisatie.

## Gebouw

Het betreft een witgeschilderde bakstenen zaalkerk onder zadeldak, zonder toren. Het gebouw oogt meer als een schoolgebouw dan als een kerk.
* Kerkgebouwen in Limburg
# Babs Gons

Babs Gons (Utrecht, 13 augustus 1971) is een Nederlands schrijver, columnist voor Het Parool, dichter en spoken word performer (voordrachtskunstenaar). Sinds 24 september 2023 is ze Dichter der Nederlanden. Haar dichtbundel Doe het toch maar werd gepubliceerd in april 2021.

## Biografie

Gons groeide op in een klein dorp bij haar moeder, zonder haar vader, die kort na haar geboorte terugkeerde naar Texas.
Ze studeerde Talen en Culturen van Latijns-Amerika in Leiden. Eind jaren negentig kwam ze in New York in aanraking met spoken word en daarna werd ze in Nederland een prominente performer van deze voordrachtskunst. Vanaf 2001 organiseerde ze in Paradiso tien jaar lang Palabras, een maandelijks podium voor jonge dichters en schrijvers, waaronder Amerikaanse en Engelse artiesten. In 2007 richtte ze samen met Lies Aris Poetry Circle Nowhere op, een "landelijk platform voor schrijvende performers en performende schrijvers". Ze was tot 2014 artistiek leider van het platform. Ze staat bekend als "de koningin van spoken word".
In 2018 ontving Gons een Black Achievement Award in de categorie kunst en cultuur. In 2020 werd ze genomineerd voor de Gieskes-Strijbis Podium Prijs "omdat zij, naast de wezenlijke bijdrage die ze leverde en levert voor het Nederlandse Podiumkunstenlandschap, zichzelf als kunstenaar steeds opnieuw blijft uitvinden."
Ze is samensteller van de bundel Hardop, een overzicht van de spoken word-scene in Nederland met – naast haar eigen teksten – ook werk van onder meer Akwasi, Sandy Bosmans, Gershwin Bonevacia en Siham Amghar.
Sinds juli 2019 schrijft Gons elke zaterdag een column in Het Parool.
Gons werd in 2020 genomineerd voor de Gieskes-Strijbis Podiumprijs, "omdat zij, naast de wezenlijke bijdrage die ze leverde en levert voor het Nederlandse Podiumkunstenlandschap, zichzelf als kunstenaar steeds opnieuw blijft uitvinden".
In 2021 werd ze door de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPBB) aangesteld als Boekenweekdichter binnen het thema Tweestrijd. Ze schreef in dat kader het boekenweekgedicht Polyglot.
Ze is de Vrije Schrijver 2021/22 van de Vrije Universiteit Amsterdam.
In 2022 werd zij benoemd tot lid van de Akademie van Kunsten, onderdeel van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Ook kreeg ze dat jaar De Johnny en de daarbij horende trofee genoemd naar Johnny van Doorn.
In 2023 werd ze benoemd tot Dichter des Vaderlands, voor een termijn van twee jaar, ingaande in september van dat jaar. Ze is daarmee de negende Dichter des Vaderlands en de opvolgster van Lieke Marsman. Op zondag 24 september 2023 werd ze formeel geïnaugureerd tijdens het International Literature Festival Utrecht (ILFU). In 2024 ontving Babs Gons de Gouden Ganzenveer.
# Regering-Van Cauwenberghe II

De regering-Van Cauwenberghe II (19 juli 2004 - 6 oktober 2005) was een Waalse Regering onder leiding van Jean-Claude Van Cauwenberghe.
De regering bestond uit de twee partijen: PS (34 zetels) en cdH (14 zetels). Deze regering trad in werking op 19 juli 2004 na de Waalse verkiezingen van 2004 en volgde de regering-Van Cauwenberghe I op. Op 6 oktober 2005 nam Jean-Claude van Cauwenberghe ontslag. De regering-Di Rupo II volgde daarom deze regering op.

## Samenstelling

De regering-Van Cauwenberghe II telde negen ministers: zes voor de PS en drie voor het cdH.
| Naam | Partij | Functie en bevoegdheden |
| Jean-Claude Van Cauwenberghe (1944) | PS | Minister-president |
| André Antoine (1960) | cdH | Viceminister-president en Minister Huisvesting, Transport en Territoriale Ontwikkeling |
| Michel Daerden (1949-2012) | PS | Viceminister-president en Minister Begroting, Financiën, Uitrusting en Erfgoed |
| Marie Arena (1966) | PS | Minister Opleiding |
| Philippe Courard (1966) | PS | Minister Binnenlandse Aangelegenheden en Ambtenarenzaken |
| Marie-Dominique Simonet (1958) | cdH | Minister Onderzoek, Nieuwe Technologieën en Buitenlandse Betrekkingen |
| Jean-Claude Marcourt (1956) | PS | Minister Economie en Werkgelegenheid |
| Christiane Vienne (1951) | PS | Minister Gezondheid, Sociale Actie en Gelijke Kansen |
| Benoît Lutgen (1970) | cdH | Minister Landbouw, Landelijkheid, Milieu en Toerisme |
Dehousse I · Damseaux · Dehousse II · Wathelet · Coëme · Anselme · Spitaels · Collignon I · Collignon II · Di Rupo I · Van Cauwenberghe I · Van Cauwenberghe II · Di Rupo II · Demotte I · Demotte II · Magnette · Borsus · Di Rupo III · Dolimont ·
# Grand Prix Formule 1 van Zuid-Afrika 1984

De Grand Prix Formule 1 van Zuid-Afrika 1984 werd gehouden op 7 april 1984 op Kyalami. Het was de tweede race van het seizoen.

## Uitslag

| Positie | Nr | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 8 | Niki Lauda | McLaren-TAG | 75 | 1:29:23.430 | 8 | 9 |
| 2 | 7 | Alain Prost | McLaren-TAG | 75 | + 1:05.950 | 5 | 6 |
| 3 | 16 | Derek Warwick | Renault | 74 | + 1 Ronde | 9 | 4 |
| 4 | 22 | Riccardo Patrese | Alfa Romeo | 73 | + 2 Rondes | 18 | 3 |
| 5 | 26 | Andrea de Cesaris | Ligier-Renault | 73 | + 2 Rondes | 14 | 2 |
| 6 | 19 | Ayrton Senna | Toleman-Hart | 72 | + 3 Rondes | 13 | 1 |
| 7 | 11 | Elio de Angelis | Lotus-Renault | 71 | + 4 Rondes | 7 | |
| 8 | 21 | Mauro Baldi | Spirit-Hart | 71 | + 4 Rondes | 20 | |
| 9 | 17 | Marc Surer | Arrows-Ford | 71 | + 4 Rondes | 23 | |
| 10 | 25 | Francois Hesnault | Ligier-Renault | 71 | + 4 Rondes | 17 | |
| 11 | 27 | Michele Alboreto | Ferrari | 70 | Ontsteking | 10 | |
| 12 | 18 | Thierry Boutsen | Arrows-Ford | 70 | + 5 Rondes | 26 | |
| DSQ | 3 | Martin Brundle | Tyrrell-Ford | 71 | Gediskwalificeerd | 25 | |
| NF | 15 | Patrick Tambay | Renault | 66 | Geen benzine | 4 | |
| DSQ | 4 | Stefan Bellof | Tyrrell-Ford | 60 | Gediskwalificeerd | 24 | |
| NF | 5 | Jacques Laffite | Williams-Honda | 60 | Transmissie | 11 | |
| NF | 14 | Manfred Winkelhock | ATS-BMW | 53 | Motor | 12 | |
| NF | 6 | Keke Rosberg | Williams-Honda | 51 | Wiel | 2 | |
| NF | 12 | Nigel Mansell | Lotus-Renault | 51 | Turbo | 3 | |
| NF | 28 | René Arnoux | Ferrari | 40 | Injectie | 15 | |
| NF | 1 | Nelson Piquet | Brabham-BMW | 29 | Turbo | 1 | |
| NF | 20 | Johnny Cecotto | Toleman-Hart | 26 | Banden | 19 | |
| NF | 9 | Philippe Alliot | RAM-Hart | 24 | Motor | 22 | |
| NF | 10 | Jonathan Palmer | RAM-Hart | 22 | Versnellingsbak | 21 | |
| NF | 2 | Teo Fabi | Brabham-BMW | 18 | Turbo | 6 | |
| NF | 23 | Eddie Cheever | Alfa Romeo | 4 | Radiator | 16 | |
| NF | 24 | Piercarlo Ghinzani | Osella-Alfa Romeo | 0 | Ongeluk | 20 | |

## Statistieken

| Pole-position | Nelson Piquet | Brabham-BMW | 1:04.871 |
| Snelste ronde | Patrick Tambay | Renault | 1:08.877 |
1960 · 1960 II · 1961 · 1962 · 1963 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1992 · 1993
# Pituriaspis

Pituriaspis is een geslacht van uitgestorven kaakloze vissen. Pituriaspis doylei was een van de twee bekende soorten kaakloze vissen die tot de klasse Pituriaspida behoorden en is de bekendere van de twee. De soort leefde in estuaria tijdens het Givetien van het Midden-Devoon, 390 miljoen jaar geleden in wat nu het Georgina Basin van West-Queensland in Australië is. De paleontoloog Gavin Young noemde de fossiele agnatha Pituriaspis doylei naar de hallucinogene drug pituri, omdat hij dacht dat hij zou hallucineren bij het bekijken van de bizarre vorm van de fossiele vis. De eerste exemplaren van P. doylei waren lege zandstenen afgietsels van de kopschilden, zonder dat het oorspronkelijke bot overbleef.

## Kenmerken

P. doylei leek vaag op de Osteostraci, hoewel geen van beide als naaste familieleden worden beschouwd. Het kopschild strekt zich posterieur uit om een lange buikverdeling te vormen die waarschijnlijk het anale gebied heeft bereikt. Het dorsale deel van zijn hoofdpantser verschilt van Osteostraci in die zin, dat de oogkassen van elkaar gescheiden zijn en dat het schild geen foramen pineale (het 'gat' tussen de ogen van Cephalaspis en zijn verwanten) heeft, en dat een opening aan de basis van het rostrum heel weinig aanwijzingen geeft over de aard van de neusopeningen. Het exoskelet is versierd met kleine afgeronde knobbeltjes. Een uniek kenmerk van de Pituriaspida is een eigenaardige groeve, die mogelijk een soort sensorisch orgaan in het leven heeft bevat, ventraal ten opzichte van de oogkassen, bekend als de adorbitale depressie. Van de rest van het lichaam is bijna niets bekend, behalve dat het een paar goed ontwikkelde borstvinnen had, vergelijkbaar met osteostraci en gnathostome vissen.
Literatuur
* Janvier, Philippe. Early Vertebrates. Oxford, New York: Oxford University Press, 1998. ISBN 0-19-854047-7
* Long, John A. The Rise of Fishes: 500 Million Years of Evolution. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1996. ISBN 0-8018-5438-5
Noten
* ↑ Fossilworks: Pituriaspis. fossilworks.org. Gearchiveerd op 28-10-2021. Geraadpleegd op 28-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 28-10-2021-.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pituriaspis op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Regering-Di Rupo I (Waalse Gewest)

De regering-Di Rupo I (12 juli 1999 - 4 april 2000) was een Waalse Regering onder leiding van Elio Di Rupo.
De regering bestond uit de drie partijen: PS (25 zetels), PRL (21 zetels), Ecolo (14 zetels). Deze regering trad in werking op 12 juli 1999 na de Waalse verkiezingen van 1999 en volgde zo de regering-Collignon II op. Op 4 april 2000 nam Elio Di Rupo ontslag omdat hij werd verkozen tot partijvoorzitter van de PS en werd zijn regering opgevolgd door de regering-Van Cauwenberghe I.

## Samenstelling

De regering telde negen ministers: vier voor de PS, drie voor de PRL en twee voor Ecolo.
| Naam | Partij | Functie en bevoegdheden | Termijn |
| Elio Di Rupo (1951) | PS | Minister-president | 12 juli 1999 - 4 april 2000 |
| Serge Kubla (1947) | PRL | Minister Economie, KMO's, Onderzoek en Nieuwe Technologieën | 12 juli 1999 - 4 april 2000 |
| José Daras (1948) | Ecolo | Minister Transport, Mobiliteit en Energie | 12 juli 1999 - 4 april 2000 |
| Jean-Claude Van Cauwenberghe (1944) | PS | Minister Begroting, Uitrusting en Openbare Werken | 12 juli 1999 - 4 april 2000 |
| Michel Foret (1948) | PRL | Minister Ruimtelijke Ordening, Stadsontwikkeling en Milieu | 12 juli 1999 - 4 april 2000 |
| Michel Daerden (1949-2012) | PS | Minister Werkgelegenheid, Opleiding en Huisvesting | 12 juli 1999 - 4 april 2000 |
| Jean-Marie Severin (1941) | PRL | Minister Binnenlandse Aangelegenheden en Ambtenarenzaken | 12 juli 1999 - 4 april 2000 |
| Thierry Detienne (1959) | Ecolo | Minister Sociale Aangelegenheden en Gezondheid | 15 juli 1999 - 4 april 2000 |
| José Happart (1947) | PS | Minister Landbouw en Landelijkheid | 15 juli 1999 - 4 april 2000 |
Dehousse I · Damseaux · Dehousse II · Wathelet · Coëme · Anselme · Spitaels · Collignon I · Collignon II · Di Rupo I · Van Cauwenberghe I · Van Cauwenberghe II · Di Rupo II · Demotte I · Demotte II · Magnette · Borsus · Di Rupo III · Dolimont ·