OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bertrée

Bertrée is een deelgemeente van de Belgische gemeente en stad Hannuit in het arrondissement Borgworm van de provincie Luik van het Waals gewest. Tot 1 januari 1965 was het een zelfstandige gemeente.

## Geografisch

Bertrée grenst in het noorden aan Walshoutem (aan de taalgrens met Vlaams-Brabant), in het oosten aan Cras-Avernas en Trognée, in het zuiden aan Poucet en Hannuit, en ten slotte in het westen aan Avernas-le-Bauduin.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Pieterskerk (Église Saint-Pierre) is een classicistisch kerkgebouw van 1756-1758. het portaal is een overblijfsel van de vroegere, 16e-eeuwse, kerk.
* Overblijfselen van de in 1124 gestichte priorij, afhankelijk van de Abdij van Cluny, in de 14e eeuw verlaten en daarna ingevoegd in een vierkantshoeve die ook in de 18e en 19e eeuw werd uitgebreid en verbouwd.

## Natuur en landschap

De hoogte aan de kerk bedraagt 121 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1961=volkstellingen
* Priorij van Bertrée

## Nabijgelegen kernen

Avernas-le-Bauduin, Walshoutem, Cras-Avernas, Trognée, Poucet, Hannut
# Grand Prix Formule 1 van België 1960

De Grand Prix Formule 1 van België 1960 werd gehouden op 19 juni op het circuit van Spa-Francorchamps in Stavelot. Het was de vijfde race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 2 | Jack Brabham | Cooper-Climax | 36 | 2:21:37.3 | 1 | 8$^S$ |
| 2 | 4 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 36 | + 1:03.3 | 14 | 6 |
| 3 | 34 | Olivier Gendebien | Cooper-Climax | 35 | + 1 Ronde | 5 | 4 |
| 4 | 24 | Phil Hill | Ferrari | 35 | + 1 Ronde | 4 | 3$^S$ |
| 5 | 18 | Jim Clark | Lotus-Climax | 34 | + 2 Rondes | 10 | 2 |
| 6 | 32 | Lucien Bianchi | Cooper-Climax | 28 | + 8 Rondes | 15 | 1 |
| DNF | 10 | Graham Hill | BRM | 35 | Motor | 6 | |
| DNF | 16 | Alan Stacey | Lotus-Climax | 24 | Dodelijk ongeluk | 17 | |
| DNF | 22 | Willy Mairesse | Ferrari | 23 | Transmissie | 13 | |
| DNF | 26 | Wolfgang von Trips | Ferrari | 22 | Transmissie | 11 | |
| DNF | 36 | Chris Bristow | Cooper-Climax | 19 | Dodelijk ongeluk | 9 | |
| DNF | 30 | Chuck Daigh | Scarab | 16 | Motor | 18 | |
| DNF | 6 | Jo Bonnier | BRM | 14 | Motor | 7 | |
| DNF | 14 | Innes Ireland | Lotus-Climax | 13 | Ongeluk | 8 | $^S$ |
| DNF | 8 | Dan Gurney | BRM | 4 | Motor | 12 | |
| DNF | 38 | Tony Brooks | Cooper-Climax | 2 | Versnellingsbak | 2 | |
| DNF | 28 | Lance Reventlow | Scarab | 1 | Motor | 16 | |
| DNS | 12 | Stirling Moss | Lotus-Climax | 0 | Ongeluk | 3 | |
| DNS | 20 | Mike Taylor | Lotus-Climax | 0 | Ongeluk | 19 | |

## Statistieken

| Pole-position | Jack Brabham | Cooper-Climax | 3:50.0 |
| Snelste ronde | Jack Brabham Innes Ireland Phil Hill | Cooper-Climax Lotus-Climax Ferrari | 3:51.9 |
1925 · 1930 · 1931 · 1933 · 1934 · 1935 · 1937 · 1939 · 1947 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1958 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1970 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2004 · 2005 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2029 · 2031
# Grand Prix Formule 1 van Groot-Brittannië 1960

De Grand Prix Formule 1 van Groot-Brittannië 1960 werd gehouden op 16 juli op het circuit van Silverstone. Het was de zevende race van het seizoen.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 1 | Jack Brabham | Cooper-Climax | 77 | 2:04:24.3 | 1 | 8 |
| 2 | 9 | John Surtees | Lotus-Climax | 77 | + 49.6 | 11 | 6 |
| 3 | 7 | Innes Ireland | Lotus-Climax | 77 | + 1:29.6 | 5 | 4 |
| 4 | 2 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | 76 | + 1 Ronde | 3 | 3 |
| 5 | 12 | Tony Brooks | Cooper-Climax | 76 | + 1 Ronde | 9 | 2 |
| 6 | 11 | Wolfgang von Trips | Ferrari | 75 | + 2 Rondes | 7 | 1 |
| 7 | 10 | Phil Hill | Ferrari | 75 | + 2 Rondes | 10 | |
| 8 | 15 | Henry Taylor | Cooper-Climax | 74 | + 3 Rondes | 16 | |
| 9 | 14 | Olivier Gendebien | Cooper-Climax | 74 | + 3 Rondes | 12 | |
| 10 | 5 | Dan Gurney | BRM | 74 | + 3 Rondes | 6 | |
| 11 | 19 | Maurice Trintignant | Aston Martin | 72 | + 5 Rondes | 21 | |
| 12 | 26 | David Piper | Lotus-Climax | 72 | + 5 Rondes | 24 | |
| 13 | 25 | Brian Naylor | JBW-Maserati | 72 | + 5 Rondes | 18 | |
| 14 | 16 | Masten Gregory | Cooper-Maserati | 71 | + 6 Rondes | 14 | |
| 15 | 21 | Gino Munaron | Cooper-Castellotti | 70 | + 7 Rondes | 25 | |
| 16 | 8 | Jim Clark | Lotus-Climax | 70 | + 7 Rondes | 8 | |
| NF | 4 | Graham Hill | BRM | 71 | Spin | 2 | $^S$ |
| NF | 24 | Lucien Bianchi | Cooper-Climax | 62 | Elektrisch probleem | 17 | |
| NF | 6 | Jo Bonnier | BRM | 59 | Ophanging | 4 | |
| NF | 3 | Chuck Daigh | Cooper-Climax | 58 | Oververhitting | 19 | |
| NF | 17 | Ian Burgess | Cooper-Maserati | 58 | Motor | 20 | |
| NF | 18 | Roy Salvadori | Aston Martin | 46 | Stuur | 13 | |
| NF | 23 | Jack Fairman | Cooper-Climax | 46 | Benzinepomp | 15 | |
| NF | 22 | Keith Greene | Cooper-Maserati | 12 | Oververhitting | 22 | |
| PO | 3 | Lance Reventlow | Cooper-Climax | | Teruggetrokken | | |
1926 · 1927 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031 · 2032 · 2033 · 2034
# Rebecca Romero

Rebecca Romero MBE (Londen, 24 januari 1980) is de eerste Britse die in twee verschillende Olympische zomersporten een medaille wist te behalen.

## Roeien

Romero begon in 1997 op 17-jarige leeftijd met roeien. In 2000 won ze de wereldtitel onder 23 jaar in de twee zonder. Vanaf 2001 tot 2005 maakte ze deel uit van de dubbel vier. Met de dubbel vier behaalde ze de finale van het wereldkampioenschap van 2001, 2002 en 2003. Ze werd tweemaal vijfde en eenmaal vierde. Tijdens de Olympische Spelen van 2004 in Athene won ze, samen met Alison Mowbray, Debbie Flood en Frances Houghton, de zilveren medaille dubbel vier. Na de spelen werd de samenstelling van de boot aangepast met het oog op de volgende Olympische Spelen. Romero bleef deel uitmaken van het team en tijdens de wereldkampioenschappen van 2005 werd ze wereldkampioen door de Duitse ploeg met 0,3 seconden te verslaan. In datzelfde jaar raakte ze geblesseerd aan haar rug. Tijdens de revalidatie besloot Romero dat het tijd was om iets ander te gaan doen.

## Wielrennen

Juist op dat moment werd Romero benaderd door de Britse Wielerbond. Ze onderging verschillende testen, waaruit bleek dat ze het vermogen had om op het allerhoogste niveau te fietsen. In april 2006 begon ze aan haar wielerloopbaan en al datzelfde jaar liet ze zich kronen tot Brits kampioen tijdrijden. Op het wereldkampioenschap baanwielrennen in 2007 won ze de zilveren medaille op de achtervolging achter Sarah Hammer. Het jaar daarop won ze de wereldtitel op de achtervolging en samen met Wendy Houvenaghel en Joanna Rowsell haalde ze de titel op de ploegenachtervolging. Tijdens de Olympische Spelen van 2008 in Peking won ze de gouden medaille op de achtervolging door in de finale landgenote Wendy Houvenaghel te verslaan. Na de Spelen van Peking richtte Romero zich op Olympische Zomerspelen van 2012 in Londen. Ze kreeg een flinke tegenslag te verwerken toen de UCI besloot de achtervolging van het Olympische programma te halen. Noodgedwongen ging ze zich richten op de tijdrit op de weg, maar toen ook bekend werd dat dit door de kwalificatieregels niet ging lukken, verschoof ze haar focus weer naar de baan. Uiteindelijk kwam Romero tot de conclusie dat ze niet meer instaat was om Olympisch succes te boeken.
* (en) Profiel van Rebecca Romero op ProCyclingStats
* Profiel van Rebecca Romero op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Rebecca Romero op de website van de UCI
* (en) Profiel van Rebecca Romero op olympics.com
* (en) Profiel van Rebecca Romero op olympedia.org
* Profiel van Rebecca Romero op De wielersite
* persoonlijke Homepage
* (en) Profiel van Rebecca Romero op sports-reference.com (gearchiveerd)
1992: Petra Rossner · 1996: Antonella Bellutti · 2000: Leontien van Moorsel · 2004: Sarah Ulmer · 2008: Rebecca Romero
# Gewone dennenbladwesp

De gewone dennenbladwesp (Diprion pini) is een insect uit de familie van de dennenbladwespen (Diprionidae) en werd in 1758 vermeld door Linnaeus onder de naam Tenthredo pini in de tiende editie van Systema naturae.

## Larven

De larven leven voornamelijk op grove den (Pinus sylvestris) maar ook op Siberische dwergden (Pinus pumila), Weymouthden (Pinus strobus) en struikden (Pinus banksiana)

## Verspreiding en leefgebied

De soort is een zeer algemene dennebladwesp in Noord-Amerika, Centraal- en Noord-Europa en is inheems in Nederland. Hij komt voor in naaldbossen en kan daar massaal optreden om honderden hectaren bos kaal te vreten.

## Natuurlijke vijanden

Voor alle ontwikkelingsstadia van de gewone dennenbladwesp zijn natuurlijke vijanden bekend. In het eistadium zijn dat bijvoorbeeld Closterocerus ruforum en Dipriocampe diprioni. In het coconstadium is dat bijvoorbeeld Drino inconspicua.

## Synoniemen

* Diprion butovitschi
* Diprion butowitschi
* Lophyrus pini
* Tenthredo pini

## Galerij

* Larven
* Schade door larven
* ↑ Linnaeus 1758; Systema Naturae per Regna Tria Naturae, Secundum Clases, Ordines, Genera, Species, cum Characteribus, Differentiis, Symonymis, Locis. Tomis I. 10th Edition Syst. Nat. (Edn 10) 1 : 1-338 339-824
* ↑ Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium. ISBN 90-6113-334-3.
# Cornelia Hütter

Cornelia Hütter (Graz, 29 oktober 1992) is een Oostenrijkse alpineskiester. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Hütter maakte haar wereldbekerdebuut in december 2011 in Lake Louise. In januari 2013 scoorde ze dankzij een tiende plaats in Sankt Anton haar eerste wereldbekerpunten. In december 2013 stond de Oostenrijkse in Val d'Isère voor de eerste maal in haar carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde Hütter als 24e op de afdaling.
Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2015 in Beaver Creek eindigde ze als vierde op de Super G en als vijftiende op de afdaling. Op 12 maart 2016 boekte de Oostenrijkse, tijdens de Super G in het Zwitserse Lenzerheide, haar eerste wereldbekerzege. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde Hütter als achtste op de Super G en als dertiende op de afdaling.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2014 | Sotsji | 24e Afdaling |
| 2018 | Pyeongchang | 8e Super G 13e Afdaling |
| 2022 | Peking | 7e Afdaling 8e Super G |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Beaver Creek | 4e Super G 15e Afdaling |
| 2023 | Courchevel-Méribel | 3 Super G 4e Afdaling DNS2 Alpine combinatie |
| 2025 | Saalbach | 4e Afdaling 6e Teamcombinatie 10e Super G |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | SG | SC |
| 2012/2013 | 84e | 34e | 42e | – |
| 2013/2014 | 32e | 18e | 18e | – |
| 2014/2015 | 14e | 18e | 4e | 19e |
| 2015/2016 | 7e | 5e | 4e | 29e |
| 2016/2017 | 58e | 23e | 37e | 39e |
| 2017/2018 | 18e | 4e | 12e | - |
| 2018/2019 | 35e | 13e | 25e | - |
| 2020/2021 | 112e | - | 46e | |
| 2021/2022 | 21e | 12e | 14e | |
| 2022/2023 | 14e | 16e | 5e | |
| 2023/2024 | 5e | 1 | 3 | |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 12/03/2016 | Lenzerheide | Super G |
| 01/12/2017 | Lake Louise | Afdaling |
| 30/01/2022 | Garmisch-Partenkirchen | Super G |
| 03/03/2023 | Kvitfjell | Super G |
| 12/01/2024 | Altenmarkt-Zauchensee | Super G |
| 23/03/2024 | Saalbach-Hinterglemm | Afdaling |
| 14/12/2024 | Beaver Creek | Afdaling |
| 21/12/2024 | Sankt Moritz | Super G |
| 28/02/2025 | Kvitfjell | Afdaling |
# Servië op het Eurovisiesongfestival 2023

Servië nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2023 in Liverpool, Verenigd Koninkrijk. De RTS was verantwoordelijk voor de Servische bijdrage voor de editie van 2023.

## Selectieprocedure

De Servische omroep kondigde op 2 september 2022 aan deel te nemen aan het Eurovisiesongfestival 2023. Tevens werd de selectieprocedure bekend gemaakt waarbij ook komend jaar de inzending opnieuw geselecteerd werd via een nationale finale. De regels zijn vrijwel hetzelfde als het vorige seizoen. Inzendingen konden worden ingeleverd tot en met 15 november. Daarna besloot een selectiecommissie over het aantal inzendingen voor de tv-fase en mogelijke voorrondes. Wanneer het aanbod kwalitatief zou tegenvallen zou de omroep ervoor kiezen om alsnog intern te selecteren.
Op 9 januari maakte omroep RTS de 32 kandidaten bekend voor Pesma za Evroviziju 2023, de titel van de nationale selectie. Onder de kandidaten twee bekende namen: Tijana Dapčević (Noord-Macedonië 2013) en Hurricane (Servië 2021). De laatste genoemde groep kent echter een andere samenstelling dan in 2021. De halve finales vonden plaats op 1 en 2 maart en op zaterdag 4 maart wordt de inzending gekozen tijdens de finale uitzending.
Aan de finale namen 16 kandidaten deel, de winnaar werd gekozen door middel van televoting en een vakjury. Luke Black wist uiteindelijk met de zegpalm aan de haal te gaan. Opvallend was dat Black zowel bij de televoters als bij de jury als tweede eindigen. Jurywinnaar Nađa bleef achter in de televoting en televotingwinnaar Princ bleef juist weer achter bij de jury’s.

## Pesma za Evroviziju 2023

| Plaats | Artiest | Lied | Punten |
| 1 | Luke Black | Samo mi se spava | 20 |
| 2 | Princ | Cvet sa istoka | 18 |
| 3 | Nada | Moj prvi ožiljak na duši | 18 |
| 4 | Filip Baloš | Novi plan drugi san | 15 |
| 5 | Dzipsii | Greh | 13 |
| 6 | Stefan Shy | Od jastuka do jastuka | 11 |
| 7 | Zejna | Rumba | 6 |
| 8 | Nadia | Devojka tvog dečka | 4 |
| 9 | Gift | Liberta | 4 |
| 10 | Empathy Soul Project | Indigo | 3 |
| 11 | Chegi & Braća Bluz Band | Svadba ili kavga | 3 |
| 12 | Hurricane | Zumi zimi zami | 1 |
| 13 | Boris Subotić | Nedostupan | 0 |
| 14 | Duo Grand | Viva la vida | 0 |
| 15 | Frajle | Neka neka | 0 |
| 16 | Filarri | Posle mene | 0 |

## In Liverpool

Servië trad aan in de eerste halve finale, op dinsdag 9 mei. Het land stootte door naar de grote finale. Later werd bekend dat Servië nipt de finale haalde met amper 37 punten. In de grote finale op 13 mei 2023 haalde Luke Black namens Servië de 24ste plaats, met 30 punten.
2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland
# Alphonsus Maria Antonius Aloysius Steger

Alphonsus Maria Antonius Aloysius Steger ('s-Gravenhage, 9 juli 1874 – aldaar, 31 augustus 1953) was een Nederlands politicus voor de RKSP.
Steger was een Delftse hoogleraar chemie die langere tijd voor de katholieke partij zitting in de Eerste Kamer had. Hij was de zoon van Cornelis Anthonius Steger, die van 1886 tot 1901 directeur was van de – toen nog geheten – Stenografische Inrichting van de Staten-Generaal. Steger begon zijn loopbaan als leraar en was later directeur van een gasbedrijf. Hij was onderwijswoordvoerder in de Eerste Kamer. Hij werd weggezuiverd uit de tijdelijke Staten-Generaal door de zogenaamde verklaringscommissie Beelaerts van Blokland. Dit berustte op de veronderstelling dat hij studenten had aangeraden de loyaliteitsverklaring te tekenen. In feite behoorde Steger tot de minderheid van de Senaat die voor een advies tot weigeren waren.
Hij zat in besturen van diverse katholieke organisaties, zo was hij van maart 1931 tot februari 1933 voorzitter van de Katholieke Verkenners.
Zijn zoon Ed Steger was van 1938 tot 1967 burgemeester van Oirschot.
* Biografisch Portaal: 18642604
* Parlement.com: vg09ll9cw8zz
# Receveur

De familie Receveur is een van oorsprong Luikse familie, waarvan de genealogie is opgenomen in het Nederland's Patriciaat.

## Geschiedenis

Stamvader is Gabriël le Recepveur, hij was meester-spijkermaker in Grivegnée, in de Belgische provincie Luik. Zijn achterkleinzoon trok naar Nederland en vestigde zich in Venlo. Diens zoon Christophorus Receveur (1737-1807) was er onder meer gildemeester.

## Wapen

In zwart drie zilveren kepers en in een gouden schildhoofd een zwarte leeuwenkop, rood getongd. Helmteken: een uitkomende zwarte leeuw, rood getongd en genageld. Dekkleden: zwart, gevoerd van zilver.
Oudst bekende voerder van dit wapen is Maître Hugues Receveur te Vercel in 1510, blijkens het Armorial Baverel (volgens mededeling van de Société Française d’Héraldique et de Sigillographie). Verwantschap van hem met het hier gepubliceerde geslacht is niet aangetoond.
Dit wapen wordt sinds het begin van deze eeuw door leden van het geslacht Receveur gevoerd.

## Telgen

* Constantijn Karel Jan Marie Receveur (1905-1964), Tweede Kamerlid
* Tim Charles Pieter Receveur (1991), voetballer

## Literatuur

* Martien Blondel, Twee eeuwen ellewaren. Een terugblik bij het 175-jarig bestaan van het handelshuis en de ingebruikneming van het nieuwe gebouw der firma Wed. F. Receveur te Venlo. Venlo, 1949.
# Donjon Ter Heyden

De Donjon Ter Heyden, ook gekend als toren van Ter Heyden is een woontoren in de Belgische plaats Rotselaar (provincie Vlaams-Brabant) uit het midden van de veertiende eeuw. De donjon werd tussen 1350 en 1363 gebouwd in opdracht van Gerard van der Heyden, de toenmalige drossaard van het hertogdom Brabant, toen deze door een huwelijk met een edeldame de status en de fondsen verwierf om een bouwwerk van dergelijk kaliber neer te poten.

## Grondplan en uitzicht

Hoewel donjons in oorsprong een militaire functie hadden, werden ze in de late middeleeuwen vooral gebouwd als statussymbool, omwille van de associaties met adeldom en ridderlijkheid. De donjon Ter Heyden was dus in eerste instantie bedoeld om er in te wonen.
De donjon verschilt van andere donjons, die meestal op een motte zijn gebouwd, in die zin dat hij rechtstreeks door een slotgracht is omgeven. De toren rust op een sokkel van witte zandsteen, is opgetrokken uit baksteen, is 30 meter hoog en telt zes verdiepingen in de vorm van een Grieks kruis.
Op het gelijkvloers bevond zich de ontvangstruimte van de heer. Daaronder bevinden zich twee kelderverdiepingen en daarboven twee ruime woonvertrekken. De bovenste verdieping fungeerde als slaapkamer.
Oorspronkelijk had de toren een plat dak met een weergang. De spits met het peervormige torentje werd er pas in de zeventiende eeuw bijgebouwd door de adellijke familie Eynatten, die het domein verwierf in 1619.
In 1870 werd de donjon gekocht door de hertog van Arenberg, die er verkeerdelijk van uitging dat het een restant was van het kasteel van Rotselaar, dat toebehoord had aan zijn voorouders. Het domein werd gepacht door de brouwersfamilie Smedts, die een brouwerij installeerde in het aanpalende herenhuis. De schouw naast het herenhuis herinnert nog aan die economische activiteit.
De huidige eigenaars zijn telgen uit die brouwersfamilie.
# Pineberry

De pineberry of "ananasaardbei" is een witte cultivar van de aardbei (Fragaria × ananassa), een kruising van Fragaria chiloensis, van oorsprong afkomstig van de westkust van beide Amerika's, en Fragaria virginiana, van oorsprong uit Noord-Amerika.
De vruchten van deze cultivar zijn kleiner dan een gewone aardbei; een volgroeide vrucht meet tussen de 20 en 25 mm. De kleur van het vruchtvlees kan variëren van wit tot roze of oranje. Het is zeer geurig met een lichte ananassmaak. De plant is ziektebestendig, maar heeft geen hoge fruitopbrengst. Door kruisbestuiving kan de vruchtzetting worden bevorderd. 'Pineberry' wordt vooral geteeld voor toepassing in restaurants en bakkerijen, maar is aan het eind van de lente ook op kleine schaal in de detailhandel verkrijgbaar.
Het uitgangsmateriaal voor deze aardbei, planten met witte vruchten, werd even na de eeuwwisseling door een groep Nederlandse kwekers gevonden in Frankrijk. Vervolgens begon een kweek- en veredelingsprogramma. In 2010 kon de witte aardbei voor het eerst op de markt worden gebracht, onder meer in de supermarktketen "Waitrose" in het Verenigd Koninkrijk.

## Geschiedenis

De Pineberry komen oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. Al in de achttiende eeuw waren deze planten al best wel bekend.
In 1766 kreeg de Franse botanicus Antoine Nicolas Duchesne een paar van deze aardbeien van een paar Nederlandse boeren, zo ontdekte hij dat ze een kruising waren van de wilde witte aardbeien uit Chili en de Europese aardbei, die groter en sappiger waren. Uit deze experimenten ontstaan de pineberry's, de naam is afkomstig vanuit het feit dat ze naar ananas smaken.
* ↑ Fragaria, Wonderful Pineberry. Missouri Botanical Garden. Geraadpleegd op 15 mei 2020.
* 1 2 3 Pineberry breeder introduces white strawberries with pineapple punch. Fresh Fruit Portal (31 March 2016). Geraadpleegd op 17 mei 2020.
* ↑ Pineberry & Pineberries (13 september 2010). Geraadpleegd op 17 mei 2020.
Noten
* ↑ Onduidelijk is of in Frankrijk exemplaren met witte vruchten van de oorspronkelijk uit Chili ingevoerde Fragaria chiloensis werden gevonden, zoals die in Zuid-Amerika ook wel in het wild voorkomen, of dat het om een bijzondere vorm van Fragaria × ananassa ging.
# Lodewijk College

Het Lodewijk College, ontstaan door de fusie tussen "Stedelijk Scholen Gemeenschap de Rede" en het "Zeldenrust-Steelantcollege", is een middelbare school in Terneuzen, in Zeeuws-Vlaanderen in de Nederlandse provincie Zeeland. De schoolorganisatie is in 2018 vernoemd naar de in Sluiskil geboren Amerikaanse ruimtevaarder en chemicus Lodewijk van den Berg.
Op deze samenwerkingsschool van protestante en rooms-katholieke signatuur wordt vmbo, mavo, havo, vwo, tweetalig havo en tweetalig vwo aangeboden. Sinds het schooljaar 2009 en 2010 biedt het ook gymnasium aan.
Stedelijk Scholen Gemeenschap de Rede is in 1994 ontstaan uit een fusie tussen het Petrus Hondius Lyceum (mavo,havo, atheneum en gymnasium) en LTS de Vaart. Het Zeldenrust-Steelantcollege is in 1995 ontstaan uit een fusie van het Zeldenrustcollege (mavo, havo en vwo) en de RK Steelant scholengemeenschap (vbo-mavo). Deze streekschool geeft onderwijs aan leerlingen uit Terneuzen en omliggende plaatsen zoals Axel, Zaamslag, Sas van Gent, Sluiskil, Westdorpe en Hoek.

## Bekende oud leerlingen

* Winfried Baijens
* Leen van Duivendijk
* Hugo de Jonge
* Jos de Putter
* Ad Verbrugge

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Zeeuwse astronaut Lodewijk van den Berg overleden Omroep Zeeland d.d. 17 oktober 2022. Gearchiveerd op 3 november 2022.