OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Elias Hrawi

Elias Hrawi (Arabisch: الياس الهراوي, Ilyās al-Harāwī) (Hawch Al-Umara, 4 september 1925 - Beiroet, 7 juli 2006) was een Libanees politicus. Van 1989 tot 1998 was hij president van Libanon.
Hrawi stamde uit een machtige maronitische familie van landeigenaren, maar bekeerde zich tot de Grieks-orthodoxe kerk. Hrawi studeerde aan de Saint Joseph Universiteit van Beiroet en was nadien een succesvol zakenman en boer. Hij leidde onder andere een suikerbietencoöperatie in het gouvernement Beka. Als exporteur van groenten deed hij zaken met grote Zwitserse bedrijven. Zijn zaak ging echter te gronde tijdens de Libanese Burgeroorlog. Hij gaf uiteindelijk zijn landbouwbedrijf op en zette een olieraffinaderij op.
Net als zijn broers George en Joseph ging Elias Hrawi de politiek in. In 1963 werd hij in de gemeenteraad van Zahleh gekozen. In 1972 werd hij in de Nationale Assemblée van Libanon gekozen. Van 1980 tot 1982 was hij minister van Publieke Werken onder premier Shafik Wazzan.
Na de moord op president René Moawad, op 22 november 1989 (die slechts 17 dagen aan het bewind was geweest), werd Hrawi op 24 november van dat jaar beëdigd als president van Libanon. Met steun van de Syrische bezetter wist Hrawi zijn voornaamste rivaal, generaal Michel Aoun, de leider van de militaire (tegen)regering (een soort junta), tot overgave te dwingen (oktober 1990). De overgave van Aoun betekende het einde van Libanese Burgeroorlog.
Op 22 mei 1991 tekende Hrawi een vriendschaps- en samenwerkingsverdrag met Syrië. Hiermee werd het lot van Libanon nauw met dat van Syrië verbonden, een situatie waar pas in 2005 een einde kwam. Bij de verkiezingen van 1992 wist Hrawi zijn positie te versterken toen een groot aantal van zijn aanhangers in het parlement werden gekozen.
In 1995 liep de ambtsduur van Hrawi als president af, doch een nieuw amendement verlengde zijn ambtstermijn met 3 jaar. Op 24 november 1998 werd hij door Emile Lahoud opgevolgd.
Hrawi was een aanhanger van de vreedzame co-existentie tussen de religieuze en culturele groepen in Libanon. Hij was een tegenstander van extremisme. Zijn medestanders droegen hem eens voor voor de Nobelprijs voor de Vrede. Tegenstanders van Hrawi zagen hier niets in en wezen op de pro-Syrische instelling van Hrawi en het feit dat hij weliswaar de christelijke en soennitische milities tijdens zijn ambtstermijn als president had ontwapend, doch dat hij de sjiitische milities ongemoeid had gelaten (de Syrische regering is alawitisch, een stroming binnen het sjiisme).
Elias Hrawi stierf op 80-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker in het ziekenhuis van de Amerikaanse universiteit in Beiroet.
# Henk Romijn Meijer

Henk Romijn Meijer, pseudoniem van Henk Meijer (Zwolle, 9 augustus 1929 - Souillac (Frankrijk), 23 februari 2008) was een Nederlandse taalkundige en schrijver. Ook schreef hij gedichten en essays en deed hij vertaalwerk. Zijn literaire werk kenmerkt zich door een pessimistische inslag gecombineerd met wat humor. Alhoewel hij van literaire critici veel waardering kreeg, is hij bij het grote publiek niet erg bekend. Als taalkundige in de Engelse taal en letterkunde was hij universitair en publicitair werkzaam.

## Levensloop

Aan de Universiteit van Amsterdam studeerde hij Engels. In 1956 trouwde hij met Crawford Elizabeth Mollison, een uit Australië afkomstige germaniste. In datzelfde jaar maakte hij ook zijn debuut met Consternatie dat in 1954 bekroond was met de Reina Prinsen Geerligsprijs. Uit die tijd stamt ook zijn pseudoniem. Gerard van het Reve, destijds redacteur van Tirade, vond de naam van Henk Meijer te kaal. "Hoe heet je moeder?", vroeg Reve. "Romijn", antwoordde Henk. Zo werd het dus Henk Romijn Meijer.
Naast zijn schrijverschap ontplooide Romijn Meijer tal van andere activiteiten. Zo doceerde hij eerst Frans in Australië, keerde terug naar Nederland en werkte van 1959 tot 1987 bij het Engels Seminarium aan de Universiteit van Amsterdam, meestentijds als wetenschappelijk hoofdmedewerker Engelse en Amerikaanse literatuur, slechts onderbroken van 1963 tot 1964 toen hij studeerde in de Verenigde Staten en van 1979 tot 1981 toen hij lesgaf aan de Universiteit van Minnesota. Op zijn vakgebied schreef hij een groot aantal artikelen.
Verder was hij als redacteur verbonden aan Literair Paspoort (1978-1982) en aan Maatstaf (vanaf 1982), alsook gastredacteur van Propria Cures (1983-1984). In 2004 ontving hij de Max Pam Award voor zijn bundel Alle verhalen tot nu toe.
Romijn Meijer mocht ook graag gitaar spelen (en viool tot 1962) en jammen met bekende jazzmusici als John Engels, Frits Müller, Wim Overgaauw en Willem van Manen. Tevens was hij een kenner van realistische schilderkunst.
In 2004 verhuisde hij met zijn echtgenote naar het dorp Le Roc in de Dordogne, waar zij al in 1964 een huisje hadden gekocht. Henk Romijn Meijer overleed in 2008 op 78-jarige leeftijd in Souillac, na reeds enige tijd ernstig ziek te zijn geweest.
Henk Meijers echtgenote Elizabeth Mollison was op 20 december 1930 geboren in Toorak, een voorstad van Melbourne (Australië). Ze studeerde germanistiek aan de universiteiten van Melbourne en Bonn. Van 1964 tot 1984 was ze docente aan het Instituut voor Vertaalkunde van de Universiteit van Amsterdam. In 1978 publiceerde zij Le Roc: dorp aan de Dordogne, dat in 2009 heruitgegeven werd onder de titel Gisteren in Frankrijk. De verdwenen dorpscultuur. Zij overleed in Souillac op 25 november 2022, 91 jaar oud.

## Persoonlijk

De schrijver Aart Romijn was een broer van zijn moeder.
# T-helpercel

T-helpercellen (kortweg Th) of CD4$^+$ cellen zijn een vorm van witte bloedcellen die een belangrijke rol spelen in het immuunsysteem. T-helpercellen geven verschillende soorten cytokinen af die andere witte bloedcellen reguleren. Bepaalde cytokinen stimuleren bijvoorbeeld de werking van cytotoxische T-cellen. Onder invloed van cytokinen ontwikkelen ook specifieke B-lymfocyten zich tot antilichaamproducerende plasmacellen.
Er zijn twee soorten T-helpercellen:
De immuunrespons door T$_h$1-cellen wordt celgemedieerde immuniteit genoemd, terwijl die volgens T$_h$2 humorale immuniteit wordt genoemd
De T-helpercel 1 (T$_h$1) is vooral aanwezig bij een infectie, de T-helpercel 2 (T$_h$2) vooral bij een allergie. Bij allergie ziet men in de verhouding T$_h$1 en Th-2 een duidelijke verschuiving naar T$_h$2. Bij immunotherapie (desensibilisatie) is er een daling van T$_h$2-cellen en een stijging van T$_h$1-cellen (die IgG-productie stimuleren).

## Werking activatie

Op de T-helpercellen komen oppervlakte-receptoren voor. Zo zijn er bij alle T-cellen CD3-moleculen aanwezig. Typisch voor T-helpercellen zijn echter de CD4-moleculen. CD4 komt voor op ongeveer 60% van de mature T-cellen. Deze worden ook CD4$^+$ T-helpercellen genoemd.
De TCR (T-Cel-Receptor) van de T-cel kan binden aan een klasse 2-molecule (MHC-II of HLA-II), die een antigeen presenteert. Deze klasse 2-molecule bevindt zich op een antigeen-presenterende cel, bijvoorbeeld een dendritische cel, of een granulocyt. Deze MHC-II-moleculen kunnen wel gestimuleerd worden tot expressie op bijvoorbeeld endotheelcellen en fibroblasten door interferon-gamma.
Voor de activatie van de T-cel moet er nog een secundair signaal zijn. Dit signaal bestaat uit het binden van CD40 op de antigeen presenterende cel (APC) met CD154(CD40L) op de T-cel. Hierdoor wordt het B7-eiwit aangemaakt op de antigeen presenterende cel. Dat eiwit gaat op zijn beurt weer binden op het CD28-eiwit op de T-cel. Bij afwezigheid van een van deze signalen gaat de T-cel in apoptose of wordt ze niet geactiveerd.

## Rol bij ziekte

* Het HIV-virus vernietigt specifiek CD4$^+$ cellen, zodat het immuunsysteem niet langer in staat is om virussen en bacteriën onschadelijk te maken.
* CD4+ T-cellen spelen ook een belangrijke rol bij het moduleren van de immuunrespons tegen tumorcellen. Wanneer T-helper cellen door het HIV-virus zijn uitgeschakeld dan neemt de kans op het ontwikkelen van Kaposi sarcoom of andere vormen van kanker aanzienlijk toe.
* Er zijn ook zeldzame genetische ziektes die hetzelfde effect hebben op de T-helpercellen.
# Pauley Perrette

Pauley Perrette (New Orleans, 27 maart 1969) is een Amerikaanse actrice.
Perrette moest als klein meisje geregeld verhuizen. Nadat ze haar middelbare school had afgerond, studeerde ze sociologie en psychologie in Atlanta. In het vakgebied criminologie behaalde ze een mastertitel. Na haar studie verhuisde ze naar New York. Ze wilde graag actrice worden, maar kreeg in het begin van haar acteercarrière alleen kleine rolletjes in reclamespots en videoclips.
Perrette bemachtigde later verschillende rolletjes in series en films en speelde van 2003 tot 2018 de rol van Abigail Sciuto in de misdaadserie NCIS.
Perrette trouwde in 2000, maar het huwelijk strandde na vier jaar. Ze was een vriendin van zangeres-bassiste Bianca Halstead van de band Betty Blowtorch, die in 2001 bij een auto-ongeluk om het leven kwam. Een jaar later stierven Perrettes moeder en haar vriend, de acteur Glenn Quinn.
Perrette is behalve actrice ook filmproducent. Zo produceerde ze de film The American Shame.
Voorheen was ze zangeres van het punkrockbandje Lo-Ball uit Los Angeles.
Op 20 januari 2020 kwam ze naar buiten als aseksueel via haar Twitter-account.

## Film en televisie

Selectie:
* 1994 - Magical Make Over - Shannon
* 1996–1997 - Murder One (televisieserie) - Gwen
* 1997 - Early Edition (televisieserie) - Theresa Laparco (aflevering Mob Wife)
* 1997 - Frasier (televisieserie) - serveerster (twee afleveringen)
* 1997 - The Price of Kissing - Renee
* 1998 - Hoofboy (korte film)
* 1998 - Hand on the Pump - Hi-Girl
* 1998 - That's Life (televisieserie) - Lisa
* 1999–2000 - Time of Your Life (televisieserie) - Cecilia Wiznarksi
* 2000 - Almost Famous - Alice Wisdom
* 2001 - Smash (televisieserie) - Charley
* 2001 - My First Mister - Bebe
* 2001–2002 - Special Unit 2 (televisieserie) - Alice Cramer
* 2002 - The Ring - Beth
* 2002 - Hungry Hearts - Cokie Conner
* 2003 - CSI: Crime Scene Investigation (televisieserie) - Candeece / Pink Hair (aflevering Lady Heather's Box)
* 2003 - 24 (televisieserie) - Tanya
* 2003 - JAG (televisieserie) - Abigail "Abby" Sciuto
* 2003 - Brother Bear - Verliefde vrouwtjesbeer (stemrol)
* 2003–2018 - NCIS (televisieserie) - Abigail "Abby" Sciuto
* 2009 - NCIS: Los Angeles (televisieserie) - Abigail "Abby" Sciuto (2 afleveringen)
* 2012 - Superman vs. The Elite - Lois Lane (stemrol)
* 2014+2016 - NCIS: New Orleans (televisieserie) - Abigail "Abby" Sciuto (2 afleveringen)
* 2015 - Scooby-Doo! and Kiss: Rock and Roll Mystery - Delilah Domino (stemrol)
* 2020 - Broke (televisieserie) - Jackie Dixon (13 afl., tevens producer)
* ↑ (en) Pauley Perrette op discogs.com
* ↑ https://twitter.com/i/web/status/1219148693279895552
* Biblioteca Nacional de España: XX5761483
* Bibliothèque nationale de France: cb15105028m (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1232761524
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1440 547X
* Library of Congress Control Number: no2004042277
* MusicBrainz: 65753c78-f1d7-4ea3-aa7d-19f8accb344b
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 421483938
* Système universitaire de documentation: 224512226
* Virtual International Authority File: 29241092
* WorldCat: E39PBJh4y6gB7v9873JBwwpQMP
# Kennelhoest

Kennelhoest (Kennelkuch) of infectieuze tracheobronchitis is een besmettelijke ontsteking van de voorste luchtwegen van honden. De ziekte kan veroorzaakt worden door een bacterie of een aantal virussen, ook in combinatie. De meest voorkomende verwekkers van kennelhoest zijn het para-influenzavirus en de bacterie bordetella bronchiseptica, die ook katten kan besmetten. Andere verwekkers zijn onder andere canine adenovirus en reovirus. Ook stress en hygiëne kunnen een rol spelen. Besmetting door een andere hond vindt plaats door aan elkaar te snuffelen of door de lucht. Honden die ingeënt zijn kunnen toch kennelhoest krijgen maar meestal in minder ernstige mate.
Een besmette hond vertoont een droge schraaphoest. In de meeste gevallen is er sprake van een milde vorm die vanzelf weer over gaat. In ernstige gevallen kan er ook een longontsteking optreden. Het is van belang tijdig een dierenarts te raadplegen. Een tuigje in plaats van een halsband kan de druk op de luchtpijp verminderen.
Kennelhoest komt niet alleen in kennels voor maar wordt daar wel gemakkelijk verspreid. Er zijn daar veel honden, die vaak in stress zijn en veel blaffen waardoor de luchtwegen geïrriteerd raken en dus bevattelijker zijn voor besmetting. Veel dierenpensions eisen een kennelhoestvaccinatie voor toelating.

## Geneesmiddelen

Doxycycline is een antibioticum dat veel gebruikt wordt bij velerlei infecties. Dierenartsen gebruiken dit geneesmiddel om onder andere infecties te bestrijden met de bacterie Bordetella bronchiseptica, die kennelhoest bij honden veroorzaakt en diverse secundaire bacteriële infecties bij besmetting met niesziekte bij de kat.
Kennelhoest is echter een infectie van de voorste luchtwegen die zowel door virussen als bacteriën wordt veroorzaakt. De kennelhoestinfectie wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende virussen en een bacterie. De virussen die hierin een rol kunnen spelen zijn onder andere parainfluenza, canine adenovirus (type 1 en 2). Bordetella bronchiseptica is de bacterie die kennelhoest kan veroorzaken. Het is een zeer besmettelijke ziekte maar meestal niet levensbedreigend. In milde gevallen kan het lichaam zelf de infectie bestrijden en zijn ondersteunende maatregelen als slijmoplossers, hoestremmers en een tuig in plaats van een halsband voldoende.
# Socofe

Socofe is een investeringsmaatschappij van de openbare besturen van het Waals Gewest. Het is eigendom van verschillende Waalse intercommunales die vooral actief zijn in de energiesector. Andere aandeelhouders zijn Belfius, Meusinvest, Ethias, P&V en SRIW.
Socofe is actief in de energie, het milieu, afvalbeheer, de vernieuwbare energie, water en IT. Socofe is zelf aandeelhouder van SPE (elektriciteitsproducent), Publigas (Distrigas, Fluxys), SPGE (Société Publique de Gestion de l'Eau), Ecotech, Elia, ACM en C-Power (windmolens op de Noordzee).

## Externe link

* Website Socofe
# Moqueca

Moqueca is een traditioneel Braziliaans visgerecht. Het is met name afkomstig uit de staten Bahia (moqueca baiana) en Espírito Santo (moqueca capixaba). Het gerecht is van oorsprong deels inheems, deels Afro-Braziliaans.

## Naamgeving

Het woord moqueca is afgeleid van de inheemse term moquem. Dit is een netwerk van takken, waaronder een vuur gebrand wordt. In 1584 tekende de Portugese pater Fernão de Cardim al op dat de inheemse bevolking op een dergelijk vuur vis met groenten roosterde.

## Moqueca baiana vs. moqueca capixaba

Er bestaat een soort van rivaliteit tussen de staten Bahia en Espírito Santo over waar de "echte" moqueca vandaan komt. Het belangrijkste verschil tussen moqueca baiana en moqueca capixaba is dat in de laatste geen palmolie en kokosmelk gebruikt worden, maar olijf- of sojaolie en orleaan.

## Panela de barro

Moqueca wordt traditioneel bereid in een aardewerken pan, panela de barro genoemd. Deze pannen worden gemaakt van klei en het sap van de mangrove. Tijdens het in vorm brengen van de pan wordt de klei steeds met mangrovesap besprenkeld. Dit maakt de pan waterdicht en geeft hem de typisch zwarte kleur.
Met name in de stad Vitória is er een groep goed georganiseerde vrouwen, Paneleiras genaamd, die op traditionele wijze deze pannen maken. Zo kunnen zij in hun onderhoud voorzien.
# Nuhma

Nuhma, voluit Nutsbedrijven Houdstermaatschappij, is een Belgische nutsholding en klimaatbedrijf in handen van 41 Limburgse gemeenten en de Antwerpse gemeente Laakdal. Ze werd in 2001 opgericht.

## Activiteiten

Nuhma focust op participaties in duurzame energie, Smart Technologies en coöperatieve vennootschappen. Het heeft diverse participaties in vennootschappen die actief zijn in de productie van hernieuwbare energie. Zo heeft de nutsholding belangen in offshore windparken, windturbines op land en biomassacentrales. Bekende participaties zijn hernieuwbare energieholding Aspiravi, afvalverwerkingsbedrijf Bionerga, telecomoperator Citymesh, de offshore windmolenparken C-Power, Northwind, Rentel en SeaMade, de coöperatieve vennootschap ECO2050, investeerder in tech start-ups imec.istart, onderzoeksinstituut EnergyVille, vzw Copias, digitaliseringsspecialist Fairville, groene stroomproducent Limburg wind(t), dochtervennootschap Nuhmeris, intergemeentelijk samenwerkingsverband s-Lim, lithiumceltechnologiespecialist SOLiTHOR, zonnepanelenspecialist Soltec en de Vlaamse Energieholding.

## Bestuurders

In 2017 geraakte bekend dat de gemeentelijke bestuurders van Nuhma een jaarvergoeding van 10.000 euro ontvingen. Onder de bestuursleden bevonden zich voormalig Europarlementslid en burgemeester van Bilzen Frieda Brepoels (N-VA, financieel en administratief directeur van Open Vld en schepen van Herk-de-Stad Mark Vanleeuw en volksvertegenwoordiger en burgemeester van Lommel Peter Vanvelthoven (sp.a). Deze laatste cumuleerde een bestuursfunctie bij een intercommunale met een parlementair mandaat, wat verboden was. Bovendien liet Vanvelthoven zich door zijn familiebedrijf VOF Admonitus in de raad van bestuur vertegenwoordigen. Ook volksvertegenwoordiger Steven Vandeput (N-VA) en ondernemer André Vautmans (Open Vld) lieten zich door respectievelijk EIB en BVBA Avecom vertegenwoordigen, net zoals de 2021 in opspraak gekomen Tony Coonen (sp.a), topman van De Voorzorg Limburg, die zich door VOF Panta Rhei liet vertegenwoordigen. Verschillende bestuurders waren bovendien ook bestuurder van Publilum, een dochter van Nuhma die zowel Vlaamse als een aantal Waalse gemeenten vertegenwoordigde en aandeelhouder van energiegroep EDF Luminus was tot dat belang aan de Franse energiegroep EDF werd verkocht.
Ook de Limburgse burgemeesters Patrick Dewael (Open Vld, Tongeren), Marc Penxten (N-VA, Alken) en Alain Yzermans (Vooruit, Houthalen-Helchteren) bekleden bestuursmandaten bij het klimaatbedrijf. Voormalige bestuurders zijn de Limburgse gedeputeerden Jos Claessens (Open Vld) en Marc Vandeput (CD&V), socialistisch kopstuk in Tongeren Jean-Michel Legros en Paul Butenaerts, de sterke man van sp.a Limburg.
Tot 2013 was Jo Geebelen gedelegeerd bestuurder van Nuhma. Hij werd door voormalig bestuurder Ludo Kelchtermans, broer van voormalig minister en burgemeester van Peer Theo Kelchtermans (CD&V).

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Royale vergoedingen bij Limburgs Nuhma, De Standaard, 13 februari 2017.
* ↑ Peter Vanvelthoven en Steven Vandeput via familiebedrijf in intercommunales, VRT NWS, 20 februari 2017.
* ↑ Het septet van NUHMA, Knack, 6 juli 2010.
# Jan Pieter Groot

Jan Pieter Groot, bekend geworden als J.P. Groot, (Wognum, 29 juni 1838 – Purmerend, 26 juni 1919) was organist en muziekpedagoog.
Hij was zoon van huis- en rijtuigschilder (van rijke boeren) Pieter Groot Dirkszoon en Aafje Pels. Vader was notabele in het stadje en vermoedelijk ook organist. Broer Johannes had ook aanleg voor muziek, maar bleef schilder. Jan Pieter Groot trouwde met Aaltje Wiers.
Hij kreeg zijn muziekopleiding van Jacob Kwast in Wognum en zat al op jonge leeftijd achter het Knipscheerorgel van de Hervormde kerk aldaar. In 1864 vertrok hij naar Steenwijk om er muziekdirecteur en organist te worden, trok in rond 1867 naar Bolsward (Martinikerk) om in 1876 thuis te komen in Purmerend. Hij werd aldaar organist van de Sint-Nicolaaskerk, dirigent bij Het Stedelijk Muziekcorps Purmerend, en koren "Nicolaï" en "Oefening baart kunst".
Naast genoemd werk componeerde Jan Pieter Groot ook een aantal werken voor gemengd, mannen- en kinderkoor, een cantate voor koor en orkest (Landbouwtentoonstelling, 1885), voor harmonieorkest, voor piano en een Fuga in F en een Improvisatie voor orgel. Weinig daarvan is uitgegeven en terug te vinden. Hij schreef ook enkele artikelen over orgelbouw, concertverslagen en muziekconcoursen. Voorts was hij oprichter van de provinciale bond voor harmonie- en fanfareorkest Noord-Holland.
Zangers Anna Kappel (ze werd vergeleken met Aaltje Noordewier-Reddingius) en Jan Brugge waren leerlingen van hem met wie hij ook wel concerteerde. Purmerend kent een J.P. Grootstraat, gelegen tussen de Johan Wagenaarstraat en Jan Pieterszoon Sweelinckstraat.
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 257
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 62
* Barok in het Noorderkwartier: Het Garrels-orgel van Purmerend van Henk Verhoef.
* Purmerend in grootmoeders tijd van J. ten Cate,
* Algemeen Handelsblad, 27 juni 1919, necrologie
* ↑ Zijn geboorteakte 36 uit 1838 vermeldt uitsluitend Jan als voornaam, Pieter is vermoedelijk afkomstig van Pieterszoon
* ↑ De kerk was origineel katholiek tot de Reformatie; daarna hervormd en in 1989 weer katholiek.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9587 1441
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 195135954
* Virtual International Authority File: 290626944
* WorldCat: E39PBJdcB39M7Bm7cYxGdhJJjC
# Erucius apicalis

Erucius apicalis is een rechtvleugelig insect uit de familie Chorotypidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Westwood.
# Erynnis baptisiae

Erynnis baptisiae is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Forbes.
# Six Flags St. Louis

Six Flags St. Louis (voorheen bekend als Six Flags over Mid-America, initialen: SFSTL) is een attractiepark in het bezit van Six Flags (FUN) en is gelegen in Eureka, Missouri. Geopend in 1971 en was het derde pretpark van de Six Flags-groep, tevens het laatste attractiepark dat het voormalige Six Flags zelf gebouwd heeft.
Naast het pretpark is een waterpark in de buitenlucht gelegen dat ook eigendom is van Six Flags, en waar een apart ticket voor gekocht moet worden om te kunnen bezoeken.

## Achtbanen
### Huidige achtbanen

| Naam | Openingsjaar | Bouwer | Type |
| River King Mine Train | 1971 (Bij opening stonden twee precies dezelfde achtbanen naast elkaar, maar de ene kant werd in 1988 verkocht aan Dollywood) | Arrow Dynamics | Mijntreinachtbaan |
| Screamin' Eagle | 1976 | Philadelphia Toboggan Coasters | Houten achtbaan |
| Ninja | 1989 | Vekoma | Stalen achtbaan |
| Batman: The Ride | 1995 | Bolliger & Mabillard | Omgekeerde achtbaan |
| Mr. Freeze Reverse Blast | 1998 | Premier Rides | LIM Gelanceerde stalen achtbaan |
| The Boss | 2000 | Custom Coasters International | Houten achtbaan |
| Pandemonium | 2007 | Gerstlauer | Draaiende achtbaan |
| American Thunder | 2008 | Great Coasters International | Houten achtbaan |
| Boomerang | 2013 | Vekoma | Shuttle-achtbaan |
| Rookie Racer | 2023 | Vekoma | Family Boomerang |

### Verdwenen achtbanen

| Naam | Openingsjaar | Jaar gesloten | Bouwer | Type |
| Rockin' Roller | 1975 | 2007 | Bradley & Kaye | Stalen achtbaan |
| Jet Scream | 1981 | 1988 | Anton Schwarzkopf | Looping Star |

## Galerij

* De achtbaan Mr. Freeze Reverse Blast
* De achtbaan Screamin' Eagle
* De achtbaan The Boss
# Evy Danckers

Evy Danckers (Turnhout, 4 april 1977) is een Vlaams schrijfster van jeugdboeken.

## Biografie

Danckers studeerde Communicatiemanagement aan de HAM Hogeschool in Mechelen en volgde daarna een Voortgezette Opleiding Internationale Communicatie aan de Hogeschool Antwerpen. Later volgde ze een lerarenopleiding. Ze werkte in de communicatie- en evenementensector voor ze in 2005 overschakelde naar het onderwijs.
Danckers woonde na haar studies met haar echtgenoot in Mechelen, Lint, Beerse en Oostmalle. In 2023 verhuisde het koppel naar Georgia in de Verenigde Staten. Sindsdien is Danckers voltijds auteur.
In 2017 werd bij Van Tricht Uitgeverij het eerste boek van Danckers uitgegeven: Wa is da? Artan & Soukaina. Haar inspiratie haalde ze bij haar leerlingen van het IMS in Borgerhout.
In 2021-2022 won haar boek Eindspel de Leesjury in de categorie 12-14 jaar. In 2024-2025 werd Glitch Game #1 geselecteerd voor de Leesjury in de categorie 14-16 jaar.