OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Parectatosoma

Parectatosoma is een geslacht van Phasmatodea uit de familie van de Anisacanthidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door James Wood-Mason.

## Soorten

Het geslacht Parectatosoma omvat de volgende soorten:
* Parectatosoma cervinum Redtenbacher, 1906
* Parectatosoma echinus Wood-Mason, 1879
* Parectatosoma hystrix Wood-Mason, 1879
* Parectatosoma minus Chopard, 1919
* Parectatosoma mocquerysi Finot, 1898
* Parectatosoma sakavalanum Redtenbacher, 1906
* Brock, P.D. Phasmida Species File Online. Version 5.0/5.0. http://Phasmida.SpeciesFile.org (bezocht 2 juli 2013)
# Caronia (Italië)

Caronia is een gemeente in de Italiaanse provincie Messina (regio Sicilië) en telt 3555 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 227,2 km², de bevolkingsdichtheid is 16 inwoners per km².
In de Klassieke Oudheid was de naam van de stad Kale Akte of Kalakta - beide Oudgrieks - of ook Calacte in het Latijn.
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Marina, Canneto, Torre del Lauro.

## Demografie

Caronia telt ongeveer 1506 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 12,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4116 |
| 2001 | 3589 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 304 m boven zeeniveau.
Caronia grenst aan de volgende gemeenten: Acquedolci, Capizzi, Cesarò, Mistretta, San Fratello, Santo Stefano di Camastra.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquedolci · Alcara li Fusi · Alì · Alì Terme · Antillo · Barcellona Pozzo di Gotto · Basicò · Brolo · Capizzi · Capo d'Orlando · Capri Leone · Caronia · Casalvecchio Siculo · Castel di Lucio · Castell'Umberto · Castelmola · Castroreale · Cesarò · Condrò · Falcone · Ficarra · Fiumedinisi · Floresta · Fondachelli-Fantina · Forza d'Agrò · Francavilla di Sicilia · Frazzanò · Furci Siculo · Furnari · Gaggi · Galati Mamertino · Gallodoro · Giardini-Naxos · Gioiosa Marea · Graniti · Gualtieri Sicaminò · Itala · Leni · Letojanni · Librizzi · Limina · Lipari · Longi · Malfa · Malvagna · Mandanici · Mazzarrà Sant'Andrea · Merì · Messina · Milazzo · Militello Rosmarino · Mirto · Mistretta · Mojo Alcantara · Monforte San Giorgio · Mongiuffi Melia · Montagnareale · Montalbano Elicona · Motta Camastra · Motta d'Affermo · Naso · Nizza di Sicilia · Novara di Sicilia · Oliveri · Pace del Mela · Pagliara · Patti · Pettineo · Piraino · Raccuja · Reitano · Roccafiorita · Roccalumera · Roccavaldina · Roccella Valdemone · Rodì Milici · Rometta · San Filippo del Mela · San Fratello · San Marco d'Alunzio · San Pier Niceto · San Piero Patti · San Salvatore di Fitalia · San Teodoro · Sant'Agata di Militello · Sant'Alessio Siculo · Sant'Angelo di Brolo · Santa Domenica Vittoria · Santa Lucia del Mela · Santa Marina Salina · Santa Teresa di Riva · Santo Stefano di Camastra · Saponara · Savoca · Scaletta Zanclea · Sinagra · Spadafora · Taormina · Terme Vigliatore · Torregrotta · Torrenova · Tortorici · Tripi · Tusa · Ucria · Valdina · Venetico · Villafranca Tirrena
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Vlag van Dalfsen

De vlag van Dalfsen op 21 juli 1961 door de gemeenteraad van de toenmalige Overijsselse gemeente Dalfsen aangenomen als gemeentevlag. De vlag heeft een hoogte-breedteverhouding van 2:3 en is geblokt in wit en blauw van 20 stukken. Het patroon en de kleuren zijn afgeleid van het gemeentewapen van 1952. Ontwerper van de vlag was Th. G. Verlaan.
Op 24 juni 2002 is de vlag door de nieuwe gemeente Dalfsen, na een fusie met Nieuwleusen, opnieuw als gemeentevlag aangenomen. Hoewel in het nieuwe gemeentewapen delen van het oude wapen van Nieuwleusen zijn opgenomen is de vlag niet veranderd.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Dalfsen (1952)
* Wapen van Dalfsen (2002)
* Wapen van Dalfsen (2023)
* Vlagtekening volgens Kl. Sierksma Nederlands Vlaggenboek (1962)
* Vlag van Nieuwleusen
Almelo · Borne · Dalfsen · Deventer · Dinkelland · Enschede · Haaksbergen · Hardenberg · Hellendoorn · Hengelo · Hof van Twente · Kampen · Losser · Oldenzaal · Olst-Wijhe · Ommen · Raalte · Rijssen-Holten · Staphorst · Steenwijkerland · Tubbergen · Twenterand · Wierden · Zwartewaterland · Zwolle
* Dalfsen (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 20 februari 2019.
* Sierksma, Kl. (1962 (herdruk 2008)). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum, p.54-55. ISBN 9789031502882.
# Vlag van Geleen

De vlag van Geleen is nooit officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de voormalige Limburgse gemeente Geleen. Deze vlag was al lange tijd in gebruik. Sinds 2001 is de vlag niet langer als gemeentevlag in gebruik omdat de gemeente Geleen opging in de gemeente Sittard-Geleen. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Drie banen van gelijke hoogte van rood, wit en geel.
De kleuren zijn ontleend aan het gemeentewapen.

## Verwante afbeelding

* Wapen van Geleen
Ambt Montfort · Amby · Arcen en Velden · Baexem · Beegden · Belfeld · Bemelen · Berg en Terblijt · Bocholtz · Born · Broekhuizen · Cadier en Keer · Echt · Eijsden · Elsloo · Eygelshoven · Geleen · Grathem · Grubbenvorst · Haelen · Heel · Heel en Panheel · Heer · Helden · Herten · Heythuysen · Hoensbroek · Horn · Horst · Hulsberg · Hunsel · Kessel · Klimmen · Limbricht · Linne · Maasbracht · Maasbree · Margraten · Meerlo-Wanssum · Meijel · Melick en Herkenbosch · Montfort · Munstergeleen · Neer · Nieuwenhagen · Nieuwstadt · Nuth · Ohé en Laak · Onderbanken · Ottersum · Posterholt · Roggel · Roggel en Neer · Schaesberg · Schinnen · Sevenum · Sint Odiliënberg · Sittard · Stevensweert · Stramproy · Susteren · Swalmen · Tegelen · Thorn · Ubach over Worms · Ulestraten · Urmond · Valkenburg-Houthem · Vlodrop · Wessem · Wittem
* Sittard-Geleen (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 24 maart 2019.
* Sierksma, Kl. (1962 (herdruk 2008)). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum, p.64-65. ISBN 9789031502882.
# Finlex

Finlex is een database die juridische informatie over Finland bevat. De eigenaar is het Finse Ministerie van Justitie. De database wordt beheerd door Edita Publishing Oy.
De website werd gelanceerd op 29 oktober 1997 en is vrij te gebruiken. De website bevat onder andere Finse wetten en decreten en vertalingen hiervan. Verder bevat het wetten en besluiten.
* ↑ (fi) Oikeudellisten aineistojen Finlex-tietopankki uudistetaan. Finse regering (19 september 2022).
* ↑ (fi) Jari Kallio, Suomen lait Internetiin. Ilta-Sanomat (31 oktober 1997).
* ↑ (en) About the national database. N-Lex. Geraadpleegd op 4 maart 2025.
# Mattia Casse

Mattia Casse (19 februari 1990) is een Italiaanse alpineskiër.

## Carrière

Casse maakte zijn wereldbekerdebuut in december 2009 in Bormio. In februari 2011 scoorde hij in Hinterstoder zijn eerste wereldbekerpunten. In december 2015 behaalde de Italiaan in Beaver Creek zijn eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd.
Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2017 in Sankt Moritz eindigde Casse als negentiende op de Super G en als 22e op de afdaling. In Åre nam hij deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2019. Op dit toernooi eindigde hij als achtste op de Super G, als zeventiende op de afdaling en als 27e op de alpine combinatie.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2017 | Sankt Moritz | 19e Super G 22e Afdaling DNF2 Alpine combinatie |
| 2019 | Åre | 8e Super G 17e Afdaling 27e Alpine combinatie |
| 2021 | Cortina d'Ampezzo | DNF Super G |
| 2023 | Courchevel-Méribel | 13e Super G 20e Afdaling DSQ1 Alpine combinatie |
| 2025 | Saalbach | 7e Teamcombinatie 22e Afdaling 23e Super G |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | RS | SG | AC |
| 2010/2011 | 164e | - | - | 57e | - |
| 2011/2012 | 92e | 43e | 41 | 54e | 32e |
| 2013/2014 | 126e | - | - | 43e | - |
| 2014/2015 | 85e | 40e | - | 37e | 28e |
| 2015/2016 | 48e | 31e | - | 17e | 32e |
| 2016/2017 | 109e | 44e | - | - | 26e |
| 2017/2018 | 154e | - | - | 50e | - |
| 2018/2019 | 77e | 30e | - | 32e | 41e |
| 2019/2020 | 26e | 24e | - | 6e | - |
| 2021/2022 | 55e | 30e | - | 24e | |
| 2022/2023 | 14e | 6e | - | 14e | |
| 2023/2024 | 21e | 12e | - | 13e | |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 20-12-2024 | Val Gardena | Super G |
# Gametogenese

Gametogenese is vorming (genesis) van mannelijke en vrouwelijke gameten (geslachtelijke voortplantingscellen).
Gameten zijn (per definitie) haploïde en worden gevormd door meiose of door mitose:
* meiose (reductiedeling) bij diploïde organismen.
* mitose (gewone celdeling) bij haploïde organismen.
Gametogenese is het proces dat bij veel organismen (zoals dieren, algen, schimmels) in de gonaden of in de gametangiën en bij de zaadplanten voor vorming van stuifmeel en eicellen zorgt voor spermatogenese of oögenese:
* spermatogenese is de vorming van zaadcellen,
* oögenese of ovogenese is de vorming van eicellen.
Bevruchting is het versmelten van de kernen van een mannelijke en van een vrouwelijke gameet. Daarbij ontstaat een diploïde zygote.
In-vitrogametogenese (IVG) is het samenstellen van gameten uit stamcellen. Deze techniek is bij muizen succesvol toegepast.
# Casimir (naam)

Casimir is een voornaam van Slavische oorsprong. Varianten zijn Kasimir, Kazimir en Kazimierz).

## Personen met de naam Casimir
### Heersers van Polen(-Litouwen)

* Casimir de Heilige (1458-1484)
* Casimir I van Polen (1016-1058), 'de Restaurator'
* Casimir II van Polen (1138-1194), 'de Rechtvaardige'
* Casimir III van Polen (1309-1370), 'de Grote'
* Casimir IV van Polen (1427-1492), 'Jagiello'

### Overige heersers

* Casimir van Bytom (ca. 1255-1312), hertog van Bytom
* Casimir van Brandenburg-Kulmbach (1481-1527), markgraaf van Brandenburg
* Casimir van Lippe-Brake (1627-1700), graaf van Lippe-Brake
* Casimir van Mazovië (1314-1355), of 'Casimir I van Warschau', hertog van Mazovië
* Frederik Casimir van Palts-Landsberg (1585-1645), paltsgraaf van Palts-Zweibrücken-Landsberg
* Casimir I van Auschwitz (1396-1434), hertog van Auschwitz
* Casimir I van Koejavië (1211-1267), 'Casimir I van Mazovië', hertog van Koejavië en Sieradz-Łęczyca
* Casimir I van Opole (1178/1179-1230), hertog van Opole
* Casimir I van Teschen (?-1358), hertog van Teschen
* Casimir II van Łęczyca (ca. 1262-1294), hertog van Łęczyca
* Casimir II van Mazovië (ca. 1400-1442), 'Ziemovit V van Mazovië', hertog van Mazovië-Bełz
* Casimir II van Teschen (1448-1528), hertog van Teschen
* Casimir II van Zator (?-1490), hertog van Zator
* Casimir III van Gniewkowo (ca.1283-ca. 1348), hertog van Koejavië
* Casimir III van Płock (ca.1449-1480), hertog van Mazovië
* Casimir Willem van Hessen-Homburg (1690-1726), adellijk figuur
* Claus-Casimir (2004), zoon van Prins Constantijn en Prinses Laurentien
* Ernst Casimir (1573-1632): stadhouder van Friesland
* Hendrik Casimir I (1612-1640): stadhouder van Friesland
* Hendrik Casimir II (1657-1696): stadhouder van Friesland
* Ernst Casimir van Oranje-Nassau (1822-1822): jong gestorven zoon van koning Willem II

## Casimir als voornaam

* Kazimir Malevitsj (1878-1935), Oekraïens kunstschilder
* Casimir Funk (1884-1967), Pools biochemicus
* Kazimierz Górski (1921-2006), Pools voetbalspeler en -coach
* Kazimierz Moskal (1967), Pools voetbalspeler en -coach
* Kazimierz Sidorczuk (1967), Pools voetballer
* Kazimierz Sikorski (1895-1986), Pools componist
* Kazimierz Twardowski (1866-1938), Pools filosoof en logicus

## Casimir als achternaam

* Hendrik B.G. Casimir (1909-2000): natuurkundige, bekend van het casimireffect en de casimir-operator.
* Rommert Casimir (1877-1957): opvoedkundige en onderwijsvernieuwer
# Marten Kingma

Marten Kingma Hylkeszoon (Makkum (Wonseradeel), 16 juni 1817 - Sneek, 16 februari 1900) was een Fries liberaal politicus, bestuurder en staatsraad in buitengewone dienst.
Marten Kingma was een zoon van steen- en pottenbakker Hylke Martens Kingma en Jeltje Herres Rinia. Op achtjarige leeftijd verloor Marten zijn vader en werd zijn opvoeding overgenomen door zijn oom Jan Kingma. Op 18-jarige leeftijd ging hij in het familiebedrijf aan de slag als pottenbakker - waar hij zijn latere bijnaam 'staatsraad-pottenbakker' aan overhield. In 1840 trouwde Kingma met Trijntje Jacobs Oneides, die ruim een jaar later al overleed, en hij hertrouwde in oktober 1843 met Akke Pieters Postma, die maart 1844 overleed en in juni 1847 met Riemke Bangma.
In 1850, dankzij een wijziging in de kieswet, werd Kingma als liberaal in de Provinciale Staten gekozen in het district Sneek, waar hij overigens op dat moment niet woonde. Ook werd hij vervolgens gelijk in de Gedeputeerde Staten gekozen. Na eerder zonder succes kandidaat te zijn geweest voor de Tweede Kamer der Staten-Generaal werd hij in 1859 gekozen toen er voor district Dokkum een extra zetel beschikbaar kwam, en zei hij zijn functie als gedeputeerde tijdelijk vaarwel.
Eenmaal in de Kamer stond hij bekend als een 'eenvoudige man' en om zijn eenvoudige taalgebruik. Hij sprak er vooral over spoorwegen, posterijen en waterstaat. In 1860 werd hij zonder tegenstand herkozen, maar in 1863 wilde hij zich niet meer verkiesbaar stellen, omdat de reistijd naar Den Haag hem niet lag. Hij nam toen zijn functie als gedeputeerde weer op. Hij zou als lid van provinciale en gedeputeerde staten actief blijven tot 1898 toen zijn zoon Hylke Kingma hem opvolgde in de Provinciale Staten. In 1886 werd hij echter niet direct herkozen in Sneek, waar de antirevolutionairen de overhand kregen, maar in Franeker werd hij uiteindelijk gekozen toen het gekozen Statenlid zijn benoeming niet aanvaardde. In zijn politieke visie was hij een trouw volger van Johan Rudolph Thorbecke. De Leeuwarder Courant had het in zijn necrologie van 17 februari 1990 over een van de "Mannen van 1848", "Stelselmatige liberalen" en "Oude garde van Thorbecke".
Een jaar na zijn vertrek uit Den Haag werd Kingma benoemd tot Staatsraad in buitengewone dienst. Hij overleed na een lang ziektebed, een ziekte die hem al in 1898 noopte het rustiger aan te doen. Hij was ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
* 1 2 3 Johan Christoffel Ramaer, Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek. Deel 9 · dbnl. DBNL. Geraadpleegd op 7 augustus 2017.
* ↑ Leeuwarder Courant, 19 februari 1900, Rouwadvertentie
* ↑ Leeuwarder Courant, 17 februari 1900, Necrologie, Marten Kingma
# José Samyn

José Samyn (Quiévrechain, 11 mei 1946 – Gent, 30 augustus 1969) was een Frans professioneel wielrenner. Zijn belangrijkste overwinning was een rit in de Ronde van Frankrijk van 1967.

## Loopbaan

Als amateur won hij in 1965 het Frans Militair Kampioenschap. Hij was ook de eerste winnaar van de GP Fayt-le-Franc. Op 25 augustus 1969 botste hij tijdens een wegwedstrijd in het Belgische Zingem tegen een overstekende toeschouwer. Samyn werd met ernstig hersenletsel opgenomen in het Academisch Ziekenhuis van Gent, waar hij vijf dagen later overleed.
Na Samyns dood werd de GP Fayt-le-Franc omgedoopt in Le Samyn.

## Belangrijkste overwinningen
### 1967

    11e etappe Ronde van Frankrijk
    GP Denain

### 1968

    8e etappe deel A Parijs-Nice
    GP Fayt-le-Franc

### 1969

    Ronde van de Oise

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk |
| 1967 | 17e (1) |
| 1968 | uitgesloten |
| 1969 | buiten tijd |
| Jaar | Milaan-San Remo | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Waalse Pijl | Parijs-Tours | Wereld­ranglijsten |
| 1967 | | | | | 34e | 3 | |
| 1968 | 46e | 40e | | 14e | 2 | 83e | 20e (SPP) |
| 1969 | 17e | | 22e | | 13e | | |
* ↑ Samyn overleden, Het Parool, 1 september 1969 (via Delpher).
* (en) Profiel van José Samyn op ProCyclingStats
* Profiel van José Samyn op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van José Samyn op Firstcycling.com
* Profiel van José Samyn op De wielersite
Wielerploegen van José Samyn
Aimar · Anquetil · Balagué · Bellone · Berland · Bolley · Crapez (tot 23/09) · Echávarri · Gautier · Genty · Ghisellini · Grosskost · Janssen · Leblanc · Legein · Novak · Pérez Francés · Pinault · Samyn (tot 30/08) · Schleck · Sels · Sohet · A. Vasseur · S. Vasseur · Wolfshohl · Wright · Yppersiel
# Palmitaat

Palmitaat is de benaming voor verbindingen (esters of zouten) van het vetzuur palmitinezuur (een andere naam voor hexadecaanzuur: C$_{16}$H$_{32}$O$_2$.) Palmitinezuur is een verzadigd vetzuur met zestien koolstofatomen. Een andere benaming voor palmitaat is dan ook n-hexadecanoaat.
Enkele voorbeelden van palmitinezuuresters zijn:
* ascorbylpalmitaat (verbinding met ascorbinezuur) : dit is een vetoplosbare vorm van vitamine C, opgenomen in de Europese lijst van voedingsadditieven als E304.
* retinylpalmitaat (verbinding met retinol of vitamine A) : wordt onder andere in schoonheidsproducten voor gezichtsverzorging e.d. gebruikt. Retinylpalmitaat wordt ook wel vitamine-A-palmitaat genoemd.
* Pipotiazinepalmitaat (de palmzure ester van pipotiazine), gebruikt in de behandeling van chronische of recidiverende psychosen (merknaam: "Piportil").
# Musculi lumbricales manus

De musculi lumbricales manus (Latijn voor "wormvormige handspieren") zijn een viertal dunne skeletspieren in de handpalm.
De musculi lumbricales manus zijn ongebruikelijke spieren aangezien ze niet rechtstreeks aan een bot hechten. In plaats daarvan komen ze voort uit de pezen van de musculus flexor digitorum profundus en hechten ze zich aan de dorsale aponeurosen van de vingers in het gebied van de gewrichten.
De musculi lumbricales buigen de metacarpofalangeale gewrichten wanneer de vingers worden gestrekt. Ze zijn belangrijk voor precisiegrepen, zoals tijdens schrijven of het vasthouden van een stuk papier.
De musculi lumbricales I en II worden geïnnerveerd door de nervus medianus. De musculus lumbricalis IV en meestal ook de III worden geïnnerveerd door de diepe tak van de nervus ulnaris. Dit patroon komt voor bij 60% van de populatie. Maar er zijn ook andere innervatiepatronen. Bij ca. 20% van de mensen wordt alleen de musculus lumbricalis I geïnnerveerd door de nervus medianus of alleen de IV door de nervus ulnaris, de rest door de andere zenuw. De innervatie van de musculi lumbricales volgt altijd de innervatie van de bijbehorende nusculus flexor digitorum profundus.
De bloedtoevoer van de vier musculi lumbricales wordt verzorgd door vier verschillende bronnen: de arcus palmaris superficialis, de arteriae digitales palmares communes, de arcus palmaris profundus en de arteriae digitales dorsales manus.
# Lijst van voetbalinterlands Italië - Servië

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Italië en Servië. De landen hebben tot op heden twee keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting, een kwalificatiewedstrijd voor het Europees kampioenschap voetbal 2012, werd gespeeld in Genua op 12 oktober 2010. Het laatste duel, de returnwedstrijd in dezelfde kwalificatiereeks, vond plaats op 7 oktober 2011 in Belgrado.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Genua | 12 oktober 2010 | EK 2012 kwalificatie | Italië – Servië | 3 – 0 |
| 2 | Belgrado | 7 oktober 2011 | EK 2012 kwalificatie | Servië – Italië | 1 – 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Italië | Gelijk | Winst Servië | Doelsaldo Italië – Servië |
| EK-kwalificatie | 2 | 1 | 1 | 0 | 4 − 1 |
| Totaal | 2 | 0 | 2 | 0 | 4 − 1 |

## Details
### Eerste ontmoeting

| EK 2012 kwalificatie (Genua, Italië, 12 oktober 2010): |||
| Italië | 3 – 0 | Servië |
| | goals | |
| Cesare Prandelli | bondscoach | Vladimir Petrović |
| Emiliano Viviano Leonardo Bonucci Giorgio Chiellini Domenico Criscito Stefano Mauri Andrea Pirlo Gianluca Zambrotta Claudio Marchisio Angelo Palombo Giampaolo Pazzini Antonio Cassano | opstellingen | Željko Brkić Branislav Ivanović Aleksandar Luković Neven Subotić Slobodan Rajković Zdravko Kuzmanović Dejan Stanković Gojko Kačar Miloš Krasić Zoran Tošić Dragan Mrdja |
| | wissels | |
| | gele kaarten | 3' Slobodan Rajković |
| Duel na zeven minuten gestaakt en later door de UEFA later omgezet in een reglementaire 3-0 overwinning voor Italië vanwege wangedrag van Servische fans op de tribunes. |||

### Tweede ontmoeting

| EK 2012 kwalificatie (Belgrado, Servië, 7 oktober 2011): |||
| Servië | 1 – 1 | Italië |
| Branislav Ivanović 26' | goals | 2' Claudio Marchisio |
# Lijst van voetbalinterlands Italië - Servië en Montenegro

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officièle voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Italië en Servië en Montenegro. De landen speelden in totaal twee keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting, een kwalificatiewedstrijd voor het Europees kampioenschap voetbal 2004, werd gespeeld in Belgrado op 10 september 2003. Het laatste duel, een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats op 8 juni 2005 in Toronto (Canada).

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Belgrado | 10 september 2003 | EK 2004 kwalificatie | Servië en Montenegro – Italië | 1 – 1 |
| 2 | Toronto | 8 juni 2005 | Vriendschappelijk | Italië – Servië en Montenegro | 1 – 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Italië | Gelijk | Winst Servië en M. | Doelsaldo Italië – Servië en M. |
| EK-kwalificatie | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 − 1 |
| Vriendschappelijk | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 − 1 |
| Totaal | 2 | 0 | 2 | 0 | 2 − 2 |

## Details
### Eerste ontmoeting

| EK 2004 kwalificatie (Belgrado, Servië en Montenegro, 10 september 2003): |||
| Servië en Montenegro | 1 – 1 | Italië |
| Saša Ilić 82' | goals | 22' Filippo Inzaghi |
| Ilija Petković | bondscoach | Giovanni Trapattoni |
| Dragoslav Jevrić Milivoje Ćirković Ivica Dragutinović 70' Dragan Mladenović Dejan Stefanović Goran Gavrančić Saša Ilić Predrag Đorđević Mladen Krstajić Savo Milošević Mateja Kežman 59' | opstellingen | Gianluigi Buffon Christian Panucci Alessandro Nesta Fabio Cannavaro Gianluca Zambrotta 51' Mauro Camoranesi Alessio Tacchinardi Simone Perrotta Alessandro Del Piero 79' Christian Vieri 63' Filippo Inzaghi |
| Danijel Ljuboja 59' Branko Bošković 70' | wissels | 51' Gennaro Gattuso 63' Stefano Fiore 79' Bernardo Corradi |
| Dragan Mladenović 54' Dejan Stefanović 64' Mladen Krstajić 72' | gele kaarten | 38' Gianluca Zambrotta 78' Christian Panucci 83' Alessandro Del Piero |

### Tweede ontmoeting

| Vriendschappelijk (Toronto, Canada, 8 juni 2005): |||
| Italië | 1 – 1 | Servië en Montenegro |
| Cristiano Lucarelli 83' | goals | 25' Nikola Žigić |
| Marcello Lippi | bondscoach | Ilija Petković |
| Angelo Peruzzi Massimo Oddo 46' Cristian Zaccardo Andrea Barzagli Giorgio Chiellini 65' Manuele Blasi Simone Barone Stefano Mauri 46' Mauro Esposito 36' Vincenzo Iaquinta 68' Luca Toni 46' | opstellingen | Oliver Kovačević 81' Nenad Đorđević Milan Dudić 77' Marko Baša Nemanja Rnić Miloš Marić Nenad Brnović 57' Dragan Mladenović Simon Vukčević Nikola Žigić 81' Mirko Vučinić |
| Giandomenico Mesto 36' Cristiano Lucarelli 46' Carmine Coppola 46' Fabio Grosso 46' Franco Brienza 65' David Di Michele 68' | wissels | 57' Nikola Trajković 77' Branislav Ivanović 81' Nenad Jestrović 81' Ognjen Koroman |
| Stefano Mauri 29' | gele kaarten | |
| Manuele Blasi 13', 31' | rode kaarten | |
| Debuut van Cristiano Lucarelli (AS Livorno), Carmine Coppola (Messina), Franco Brienza (US Palermo) en Giandomenico Mesto (Reggina) voor Italië. Debuut van Marko Baša, Branislav Ivanović (beiden OFK Belgrado), Oliver Kovačević (FK Železnik) en Nemanja Rnić (Partizan Belgrado) voor Servië en Montenegro. |||