OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# The Conjuring: The Devil Made Me Do It

The Conjuring: The Devil Made Me Do It is een Amerikaanse horrorfilm uit 2021 geregisseerd door Michael Chaves en geschreven door David Leslie Johnson-McGoldrick naar een verhaal van Johnson-McGoldrick en James Wan. De film is het vervolg op het The Conjuring 2 dat in 2016 werd uitgebracht en is het zevende deel binnen The Conjuring Universe. De hoofdrollen worden vertolkt door Vera Farmiga, Patrick Wilson, Ruairi O'Connor, Sarah Catherine Hook, en Julian Hilliard.

## Verhaal

De film speelt zich af tijdens de rechtszaak van Arne Cheyenne Johnson. Johnson wordt in 1981 beschuldigd van een moord in Connecticut. Al snel raken de paranormale onderzoekers Ed en Lorraine Warren betrokken bij deze rechtszaak en gaan onderzoeken of de duivel een rol heeft gespeeld bij de moord.
De film zou gebaseerd zijn op een waargebeurd verhaal.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Farmiga, Vera Vera Farmiga | Lorraine Warren |
| Wilson, Patrick Patrick Wilson | Ed Warren |
| O'Connor, Ruairi Ruairi O'Connor | Arne Cheyenne Johnson |
| Hook, Sarah Catherine Sarah Catherine Hook | Debbie Glatzel |
| Hilliard, Julian Julian Hilliard | David Glatzel |
| Amoia, Charlene Charlene Amoia | Judy Glatzel |
| Wilson, Paul Paul Wilson | Carl Glatzel |
| Jerins, Sterling Sterling Jerins | Judy Warren |
| Kook, Shannon Shannon Kook | Drew Thomas |
| Coulter, Steve Steve Coulter | priester Gordon |

## Productie

In juni 2017 raakte bekend dat een derde deel van The Conjuring in ontwikkeling was. Regisseur Michael Chaves werd in oktober 2018 aangewezen om de regierol op zich te nemen. Het derde deel is de eerste Conjuring-film die niet door James Wan geregisseerd is. In december 2019 werden de filmtitel en het logo bekendgemaakt. Patrick Wilson en Vera Farmiga werden in december 2018 toegevoegd aan het project om de rollen te vertolken van Ed en Lorraine Warren. Het castingproces werd een jaar later afgerond.
De opnames gingen op 3 juni 2019 in Atlanta van start en duurden 80 dagen.

## Première en ontvangst

The Conjuring: The Devil Made Me Do It is in het Verenigd Koninkrijk op 26 mei 2021 in première gegaan. In de Verenigde Staten is de film op 4 juni gelijktijdig in de bioscopen en op de streamingdienst HBO Max uitgebracht. Oorspronkelijk zou de film in september 2020 uitgebracht worden, maar vanwege de coronapandemie werd de première uitgesteld. In Nederland werd de film tegelijkertijd met de heropening van de bioscopen op 5 juni 2021 uitgebracht.
De film kreeg overwegend gemengde kritieken van de Amerikaanse filmpers. Op Rotten Tomatoes heeft The Conjuring: The Devil Made Me Do It een waarde van 56% en een gemiddelde score van 5,7/10, gebaseerd op 226 recensies. Op Metacritic heeft de film een gemiddelde score van 53/100, gebaseerd op 39 recensies.
# We Just Wanna Party with You

We Just Wanna Party with You is een nummer van de Amerikaanse rapper Snoop Doggy Dogg uit 1997, in samenwerking met de Amerikaanse producer Jermaine Dupri. Het is afkomstig van de soundtrack van de film Men in Black.
Het nummer bevat een sample uit Get Down on It van Kool & the Gang. Daarnaast wordt er in de tekst verwezen naar The Nutty Professor. "We Just Wanna Party with You" is de eerste single die Snoop Doggy Dogg niet uitbracht op het label Death Row Records. Zanger Trey Lorenz heeft het refrein ingezongen. Het nummer flopte in Amerika, maar werd in een paar Europese landen wel een bescheiden hit. In Nederland bereikte de plaat een 6e positie in de Tipparade, en in Vlaanderen kwam het een plek lager in de Tipparade.

## Tracklijst

* Cd-single
* "We Just Wanna Party With You" (radioversie)
* "We Just Wanna Party With You" (albumversie)
* "Escobar '97" - Nas
* "Some Cow Fonque (More Tea Vicar?)" - Buckshot Lefonque
* 12"
* "We Just Wanna Party With You" (radioversie) - 4:32
* "Sah Dee Dah (Sexy Thing)" - Alicia Keys - 4:12
* "Make You Happy" - Trey Lorenz - 4:06
* "Some Cow Fonque (More Tea, Vicar?)" - Buckshot LeFonque - 4:10
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Duitsland
* ↑ Australië
* ↑ Nieuw-Zeeland
# Generaal-majoor

Een generaal-majoor (Engels: major general) is een hoge militaire rang die in verschillende landen gebruikt wordt.

## Geschiedenis

De rang is afgeleid van de oudere rang sergeant-majoor-generaal, die in de 17e eeuw in Nederland bestond. Een generaal-majoor is een hooggeplaatste officier, die normaal gesproken ondergeschikt is aan een luitenant-generaal en boven de brigadegeneraal staat. In landen waar de titel van brigadegeneraal niet bestaat, waaronder veel Oost-Europese landen, vormt de generaal-majoor gewoonlijk de laagste opperofficiersrang.
In het Militair Woordenboek van H.M.F. Landolt (uitgegeven 1861) wordt de rang van generaal-majoor in de Nederlandse krijgsmacht genoemd.

## Generaal-majoor bij de Belgische strijdkrachten

De Belgische strijdkrachten kennen de rang van generaal-majoor bij de Rijkswacht, de Landcomponent, de Medische component en de Luchtcomponent. De gelijkwaardige rang bij de Marinecomponent is divisieadmiraal.
| Rijkswacht | Rijkswacht | Functie- schaal NAVO | Landcomponent | Landcomponent | Medische Component | Medische Component | Luchtcomponent | Luchtcomponent | Marinecomponent | Marinecomponent |
| Generaal-majoor Generaal | | OF-7 | Generaal-majoor Generaal | | Generaal-majoor Generaal | | Generaal-majoor Generaal | | Divisieadmiraal Admiraal | |

## Generaal-majoor bij de Nederlandse krijgsmacht

In de Nederlandse krijgsmacht bestaat de rang van generaal-majoor bij de Koninklijke Landmacht, de Koninklijke Luchtmacht, de Koninklijke Marechaussee en bij het Korps Mariniers. De gelijkwaardige rang bij de Koninklijke Marine is schout-bij-nacht.
| Functie- schaal NAVO | Koninklijke Marine | Koninklijke Marine | Koninklijke Landmacht | Koninklijke Landmacht | Koninklijke Luchtmacht | Koninklijke Luchtmacht | Koninklijke Marechaussee | Koninklijke Marechaussee |
| OF-7 | Schout-bij-nacht Schout-bij-nacht (Korps Mariniers: generaal-majoor) | | Generaal-majoor Generaal | | Generaal-majoor | | Generaal-majoor | |

## Officiersrangen (van hoog naar laag)

* generaal
* luitenant-generaal
* generaal-majoor
* brigadegeneraal (bij de luchtmacht: commodore)
* kolonel
* luitenant-kolonel (overste)
* majoor
* kapitein / ritmeester
* eerste luitenant
* tweede luitenant
* vaandrig / kornet
# David García Markina

David García Markina (Pamplona, 11 april 1970) is een Spaans voormalig beroepswielrenner. Hij reed voor onder meer Banesto en Euskadi.
Hij werd in 1988 Spaans kampioen bij de junioren.

## Belangrijkste overwinningen

1988
* Spaans kampioen op de weg, Junioren
1992
* 1e etappe, deel B Ronde van België (Amateurs)
1993
* 3 Wegwedstrijd op de Middellandse Zeespelen
1994
* Eindklassement Ronde van Mallorca
2000
* 8e etappe Ronde van Portugal (Beloften)

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1994 | | 67e |
| 1995 | | 7e |
| 1996 | | opgave |
| 1997 | | 63e |
| 1998 | opgave | opgave |
| 1999 | | 39e |
| Jaar | Ronde van Vlaanderen |
| 1994 | 85e |
| 1995 | |
| 1996 | |
| 1997 | |
| 1998 | |
| 1999 | |
* (en) Profiel van David García Markina op ProCyclingStats
* (en) Profiel van David García Markina op Firstcycling.com
* Profiel van David García Markina op De wielersite
Wielerploegen van David García Markina
Alonso · Arrieta · Bernard · de Las Cuevas (tot 30/06) · de Santos · Delgado · García · Garmendia · J. Gorospe · R. Gorospe · Heulot · M. Indurain · P. Indurain · Jiménez · Lazpiur · Lezaun · López · Philipot · Rodríguez · Rué · San Román · Santamaría · Uriarte · Casero (stagiair)
Alonso · Aparicio · Arrieta · Bernard · Casero · Crespo · de Santos · Delgado · D. García · Garmendia · González · Gorospe · Heulot · M. Indurain · P. Indurain · Jiménez · López · Martín · Mauri · Miranda · Montoya · Nijboer · Rué · Uriarte · J. A. Zarrabeitia · M. Zarrabeitia · Blanco (stagiair) · J. V. Garcia (stagiair) · Pascual (stagiair)
Alonso · Aparicio · Arrieta · Blanco · Casero · Crespo · Davy · de Santos · D. García · J. V. Garcia · Garmendia · González · Hampsten · Heulot · M. Indurain · P. Indurain · Jiménez · López · Miranda · Montoya · Nijboer · Rué · Uriarte · Zarrabeitia
Aiarzagüena · Ajuria · Bugallo · Elkoroiribe · Etxebarria · Fernández · Flores · García · Á. González de Galdeano · I. González de Galdeano · González de Heredia · Guenetxea · Laiseka · López · López de Munain · Osa · Palacín · Solaun
Aiarzagüena · Ajuria · Bugallo · Etxebarria · Fernández · Flores · García · Á. González de Galdeano · I. González de Galdeano · González de Heredia · Laiseka · López · López de Munain · Solaun · del Olmo (stagiair) · Gerrikagoitia (stagiair) · Pradera (stagiair)
Aggiano · Aparicio · Benítez · Blanco · Buenahora · Casero · Clavero · Domínguez · Ferrigato · Freire · D. García · F. García · González de Heredia · Horrillo · Indurain · Manchon · Mercado · Rincón · Salmerón · Smetanin · Steinhauser · Zintsjenko
Aggiano · Benítez · Blanco · Buenahora · Casero · Cerezo · Clavero · Domínguez · Freire · D. García · F. García · Á. González de Galdeano · I. González de Galdeano · González de Heredia · Horrillo · Indurain · Manchon · Medina · Mercado · Parra · Peña · Salmerón · Smetanin · Zintsjenko
# Wiesenbach (België)

Wiesenbach is een gehucht in Lommersweiler, deelgemeente van de stad Sankt Vith in de Belgische provincie Luik.
Het gehucht ligt tegen de grens met deelgemeente Sankt-Vith-centrum. Het ligt drie kilometer ten noordwesten van het dorpscentrum van Lommersweiler en slechts twee kilometer ten zuidoosten van het stadscentrum van Sankt Vith. Minder dan een kilometer ten oosten ligt het gehucht Breitfeld.
Langs Wiesenbach stroomt de Prümer Bach (ook Prümerbach), een zijriviertje van de Braunlauf.

## Geschiedenis

Oude vermeldingen van de kapel op deze plaats gaan terug tot de negende eeuw.
Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is de geïsoleerde kapel (Chapelle de Wiesenbach) weergegeven, even ten westen van het gehucht Breidfeld, langs een zuidelijke uitvalsweg uit Sankt Vith.
Op het eind van het ancien régime, toen tijdens de Franse bezetting eind 18de eeuw de gemeenten werden gecreëerd, werd de plaats ondergebracht in de gemeente Lommersweiler. Na de Franse bezetting ging het gebied naar Pruisen.
In de jaren 1880 werd ten zuidwesten van Wiesenbach een deel aangelegd van een spoorweg, de Vennbahn.
Na de Eerste Wereldoorlog werd de plaats met de Oostkantons bij België aangehecht.
Bij de gemeentelijke fusies van 1977 kwam Wiesenbach met Lommersweiler bij de gemeente Sankt Vith.
In de jaren 1980 werd het gebied net ten zuiden van Wiesenbach doorsneden door de nieuwe autosnelweg A27/E42.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Bartholomeüskapel, omgeven door de begraafplaats, dateert uit de negende eeuw en is het oudste cultuurerfgoed van Sankt Vith.

## Verkeer en vervoer

Door Wiesenbach loopt de gewestweg N646 tussen Sankt Vith en de Duitse grens, richting Winterspelt.
Net ten zuiden van Wiesenbach loopt de autosnelweg A27/E42.
* ↑ Statistiek gemeente Sankt-Vith
Deelgemeenten: Crombach · Lommersweiler · Recht · Sankt Vith · Schönberg Overige kernen: Alfersteg · Amelscheid · Andler · Atzerath · Breitfeld · Eiterbach · Galhausen · Heuem · Hinderhausen · Hünningen · Mackenbach · Neidingen · Neubrück · Neundorf · Niederemmels · Oberemmels · Rödgen · Rodt · Schlierbach · Setz · Steinebrück · Wallerode · Weppeler · Wiesenbach Belgische gemeenten · Duitstalige Gemeenschap · Arrondissement Verviers · Luik · Wallonië
# Pepijn van de Merbel

Pepijn van de Merbel (Oud Gastel, 18 maart 2002) is een Nederlands voetballer die speelt als doelman. In juli 2024 verruilde hij NAC Breda voor FC Den Bosch.

## Clubcarrière

Van de Merbel speelde in de jeugd van SC Gastel en werd in 2012 opgenomen in de jeugdopleiding van Willem II. Hierna vertrok hij naar Brabant United, de gezamenlijke jeugdopleiding van RKC Waalwijk en FC Den Bosch. Die laatste club nam hem in 2017 over, voor hij een jaar later naar NAC Breda verkaste. In januari 2021 tekende de doelman zijn eerste professionele contract bij de club, tot medio 2024. Hij mocht zijn debuut maken op 16 december 2022, doordat eerste twee doelmannen Roy Kortsmit en Aron van Lare ziek waren. Hierdoor begon Van de Merbel in de basis tegen Almere City. Door een doelpunt van Jeredy Hilterman ging het thuisduel met 0–1 verloren. In het voorjaar van 2024 kreeg Van de Merbel te horen dat zijn contract niet verlengd zou worden aan het einde van het seizoen.
Aan het einde van het seizoen 2023/24 stond Van de Merbel weer onder de lat vanwege blessures bij Roy Kortsmit en Tein Troost. Hij speelde ook in de nacompetitie en wist daarin mt NAC te promoveren naar de Eredivisie. Na afloop van de finale tegen Excelsior werd bekend dat hij transfervrij verkaste naar zijn oude jeugdclub FC Den Bosch. Bij deze club tekende hij voor twee seizoenen, met een cluboptie voor nog een jaar. Na de laatste wedstrijd in de voorbereiding op het seizoen 2024/25, tegen FC Emmen (1–0 nederlaag), bevestigde trainer David Nascimento dat Van de Merbel de concurrentiestrijd met Mees Bakker had gewonnen en dat hij de eerste doelman zou zijn. Op 8 augustus 2024 maakte hij zijn officiële debuut voor FC Den Bosch in de met 2–0 verloren uitwedstrijd bij FC Eindhoven. Tijdens een interlandperiode begin september 2024 raakte de doelman geblesseerd en moest hij noodgedwongen alsnog zijn plek onder de lat afstaan. Op 13 december 2024, in de met 1–1 gelijkgespeelde thuiswedstrijd tegen Jong PSV, keerde Van de Merbel dankzij een knieblessure van Bakker terug onder de lat.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Nacompetitie | Nacompetitie | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2022/23 | NAC Breda | Eerste divisie | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 | 3 | 0 |
| 2023/24 | NAC Breda | Eerste divisie | 5 | 0 | 0 | 0 | — | — | 6 | 0 | 11 | 0 |
| 2024/25 | FC Den Bosch | Eerste divisie | 17 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 17 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 24 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 | 0 | 31 | 0 |
Bijgewerkt op 17 maart 2025.
# Jan Tinbergen College

Het Jan Tinbergen College is een openbare scholengemeenschap voor vwo, havo en mavo in Roosendaal. De school heeft ongeveer 1500 leerlingen, en is vernoemd naar de eerste Nederlandse Nobelprijswinnaar voor de Economie Jan Tinbergen. Het bestuur is in handen van de Stichting Openbaar Voortgezet Onderwijs Roosendaal (SOVOR).

## Geschiedenis

De school werd opgericht rond 1861 als een gemeentelijke openbare school voor leerlingen van 6 tot 16 jaar (een jongens- en meisjesschool). De school werd toen gevestigd aan de Vughtstraat. In 1906 trok de school in een nieuw gebouw aan de Nieuwstraat. In 1955 werd de school gesplitst in een Openbare Lagere School en een Openbare MULO (later mavo).
In 1974 trok de mavo in een nieuw gebouw aan de Bovendonk 1 in Roosendaal. De school werd bij die gelegenheid omgedoopt tot de Roosenborch.
In 1994 werden een vwo- en havo-afdeling opgericht. De school kreeg de nieuwe naam, Jan Tinbergen College. In 1999 werd gestart met het tweetalig vwo.

### Gebouwen

Het Jan Tinbergen en voorgangers zijn gevestigd geweest op de volgende locaties:
* 1861-1906 Vughtstraat, Roosendaal
* 1906-1974 Nieuwstraat, Roosendaal
* 1974-2012 Bovendonk, Roosendaal
* 2004-2020 dependance Azaleastraat, Roosendaal
* 2012-heden Burgemeester Schneiderlaan, Roosendaal

## Onderwijs

Het Jan Tinbergen College startte als eerste in West-Brabant met tweetalig onderwijs en vervult regionaal een voortrekkersrol op het gebied van onderwijsinnovatie. De onderwijsvormen die het Jan Tinbergen College aanbiedt zijn:
* vwo
** Tweetalig vwo
** Atheneum
* havo
* mavo (vmbo-t)
Binnen het tweetalig vwo-pakket ligt de nadruk legt op verdieping en competitie. De leerling neemt deel aan nationale en internationale wedstrijden (Tech-Challenge, Beta-Olympiades, Wiskunde Kangoeroe) en heeft de mogelijkheid om DELF- (Frans) Goethe- (Duits) en Anglia-certificaten (Engels) te verwerven. Bij voltooiing van de opleiding krijgen de leerlingen daarnaast een International Baccalaureate.
Binnen het havo- en vwo-onderwijs is er de mogelijkheid om de aanvulling Jtech (Heet nu O&O) in het curriculum op te nemen. Jtech focust zich op verdieping bij de techniek en beta-vakken met een duidelijke nadruk op projectmatig en competentiegericht werken en is beschikbaar als aanvullend programma voor vwo- en havo-leerlingen. Voor mavo is er sinds kort ook de optie mavo to-do te doen. Mavo to-do is net zoals Jtech een verdieping bij de techniek en beta-vakken, maar dan voor mavo.
Daarnaast biedt de school Sportklassen en Kunst- en Cultuurklassen waarbij ruimte is voor extra ontplooiing op cultureel of sportief gebied.

## Externe link

* Website Jan Tinbergen College
# Muurschotelkorst

Muurschotelkorst (Lecanora muralis) is een korstmos uit de familie Lecanoraceae.

## Determinatie

Muurschotelkorst is een placodioid korstmos met een erg variabel uiterlijk. Het thallus ligt dicht op het substraat. Het rondachtige thallus is bleek (grijs)groenachtig en kan tot 10 cm in diameter worden. Aan de rand is het korstmos duidelijk gelobd, de smalle lobben zijn langwerpig, radiaal gericht, min of meer vertakt en vaak vertakt aan de rand. De lobben zijn ongeveer 1,5–4,5 mm lang en 0,5–0,6 mm breed. De buitenranden van de lobben zijn donkerder, soms blauwgroen tot zwart. Het midden is 0,5–2 mm (of meer) dik.
De apotheciën staan dicht bij elkaar en zijn binnen het thallus meestal van identieke grootte. Deze apothecia-schijven zijn beige, lichtbruin tot bleek bruingroen of roodbruin van kleur en bereiken een diameter van maximaal 1,5 mm. De apothecia-schijf is omrand met weefsel dat geelachtig is, vergelijkbaar met dat van het thallus. Ze zijn afgerond, maar lijken ook vervormd door onderlinge druk.
De ascus bevat acht sporen. De ascosporen zijn hyaliene, ellipsoïde, niet gesepteerd en hebben de afmeting 8–13(–15) × (3,5–)4,5–7 µm. Dit korstmos heeft meestal de volgende kleurreacties: K-, C-, KC- en P-. Testen van de cortex (schorslaag) zijn meestal KC+ geel tot goud en de medulla (merg) zijn meestal KC-.

## Ecologie

Hij groeit op rotsen, waaronder basalt, puimsteen, ryoliet, graniet, zandsteen en kalksteen. Hij groeit vooral op horizontale, tijdelijke vochtige kalkrijke oppervlakken, zoals stoeptegels en bovenkanten van baksteenmuren. Zeldzaam leeft hij epifyt op boomschors.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat muurschotelkorst te boek als kensoort voor de klasse van stippelkorsten en achterlichtmossen (Verrucario-Schistidietea).

## Verspreiding

Hij groeit over de hele wereld, ook in Europa, Azië, Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Afrika, Macaronesië, Oceanië en Australazië. Binnen Centraal-Europa is de soort algemeen. In Nederland is hij een vrij algemene soort en groeit hij door het hele land.

## Naam

De soortaanduiding muralis is afgeleid van het Latijnse woord dat 'aan/op de muur' betekent
* Muurschotelkorst met bleek centrum
* Muurschotelkorst met bruin centrum
* Apothecia
* Muurschotelkorst groeiend op hout
# The Man Who Won

The Man Who Won is een Amerikaanse western uit 1923 onder regie van William A. Wellman.

## Verhaal

Wild Bill tracht zijn vriend Scipio te helpen diens vrouw Jessie terug te krijgen uit de handen van Lord James, een vogelvrij verklaarde bandiet. Wild Bill laat bij die reddingspoging zelf het leven.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Farnum, Dustin Dustin Farnum | Wild Bill |
| Gadsden, Jacqueline Jacqueline Gadsden | Jessie |
| Whitlock, Lloyd Lloyd Whitlock | Lord James |
| Cloninger, Ralph Ralph Cloninger | Scipio |
| Warren, Mary Mary Warren | Birdie |
| Holmes, Gilbert Gilbert Holmes | Toby Jenks |
| Clark, Harvey Harvey Clark | Sunny Oaks |
| Poff, Lon Lon Poff | Sandy Joyce |
| Maynard, Ken Ken Maynard | Conroy |
| McCormac, Muriel Muriel McCormac | Tweeling |
| McBan, Mickey Mickey McBan | Tweeling |
| Marks, Bob Bob Marks | Dronkenman |
# Agathyrna

Agathyrna was een kuststad aan de noordkust van het Italiaanse eiland Sicilië tijdens de Klassieke Oudheid. Het was een stad in Magna Graecia en later in de Romeinse provincie Sicilia. Meest waarschijnlijk bevond het zich op het grondgebied van de gemeente Capo d'Orlando.

## Naam

De naam in het Oudgrieks was Agathyrna Ἀγάθυρνα of later, inbegrepen in het Byzantijnse Rijk Agathyrnon Ἀγαθύρνον. De Romeinen spraken zowel van Agathyrna, zoals Titus Livius, of van Agathyrnum, zoals Plinius de Oudere.

## Historiek

Diodoros van Sicilië – Sicilië was deel van Magna Graecia – meende dat de oorsprong van de naam lag bij ene Agathyrnus, die een zoon van Aeolus was. Agathyrnus zou aan de noordkust van Sicilië geleefd hebben. De oorsprong van de stad is hetzij Grieks hetzij nog ouder van de tijd der Sicelen, een volk dat deels Sicilië bevolkte voor de komst van Griekse kolonisten.
Na de Eerste Punische Oorlog was Sicilië, ten gevolge van de Vrede van Lutatius, schatplichtig aan Rome. In Agathyrna, zoals op nog andere plekken, verzamelden zich nadien bendes van rovers, vrijbuiters en plunderaars. Titus Livius schreef in Ab urbe condita dat tijdens de Tweede Punische Oorlog de stad Agathyrna het hoofdkwartier werd van deze bendes. In het jaar 210 v.Chr. maakte consul Marcus Valerius Laevinus er een eind aan. Hij versleepte vierduizend rovers uit Agathyrna naar Rhegium, zo verhaalde Titus Livius.
In de Romeinse provincie Sicilia had Agathyrna geen stadsrechten, in tegenstelling tot andere steden op Sicilië. Dit wordt verklaard door een verleden als roversnest.
Cicero besteedde geen woord aan Agathyrna, terwijl de historicus Strabo dat wel deed.

## Situering

De lokalisatie van Agathyrna is een onderwerp van discussie. Wat zeker is, is dat het aan de kust lag tussen Caronia in het westen, ook Calacte genoemd, en Tindari in het oosten, ook Tyndaris genoemd. De discussie slaat op de mijlen afstand tussen beide kuststeden. De bronnen bij Strabo, het Itinerarium Antonini en de Tabula Peutingeriana geven niet dezelfde afstanden tot deze twee referentiesteden. Derhalve doen ze Agathyrna situeren aan de kustlijn van Acquedolci, Sant'Agata di Militello of Capo d'Orlando. Op basis van de opzoekingen van de 16e-eeuwse priester en historicus Tommaso Fazello volgde de aanname dat Agathyrna in de gemeente Capo d’Orlando moet gelegen hebben.
* ↑ (en) Åhlfeldt, Johan, About: Agathyrnum, Capo d'Orlando. Digital Atlas of the Roman Empire. Centre for Digital Humanities, universiteit van Gothenburg, Zweden (2020).
* ↑ (en) Agathyrnum (Capo d'Orlando). Trismegistos, an interdisciplinary portal of the ancient world (2025).
* ↑ (fr) [| Gaffiot, Félix] (1934). Dictionnaire Gaffiot latin-français. Hachette, Parijs, "Agathyrna - Agathyrnum", p. 84.
* ↑ (en) Smith, William, Agathyrna (Perseus Digital Library, Department of Classical Studies, Tufts University). Dictionary of Greek and Roman Geography, illustrated by numerous engravings on wood - Volume 1. Walton and Maberly; Ivy Lane; John Murray. Londen (1854).