OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dagboek van een muts

Dagboek van een muts (oorspronkelijke Engelse titel: Dork Diaries) is een kinderboekenserie geschreven en geïllustreerd door de Amerikaanse schrijfster Rachel Renée Russell. Het eerste deel verscheen in juni 2009 in de Verenigde Staten.
Van de reeks werden in de VS tot 2015 meer dan 5 miljoen boeken gedrukt en de rechten werden aan 32 landen verkocht. Een aantal delen werd in 28 verschillende talen uitgebracht. Wereldwijd waren in 2016 meer dan 25 miljoen boeken verkocht.
Het eerste boek van de serie werd in 2010 gelauwerd met de Children's Choice Book of the Year Award voor de betrokken leeftijdscategorie.
De boeken zijn de persoonlijke dagboeken van het veertienjarige hoofdpersonage Nikki J. Maxwell. De verhalen bevatten autobiografische elementen van de jeugd van de schrijfster en van de jeugd van haar twee dochters.

## Delen

    1. Avonturen uit een niet-zo-perfect leven
    2. Zoek 't lekker uit!
    3. In de spotlights!
    3½. Mijn gemuts
    4. Zak er lekker door!
    5. Nikki weet raad
    6. Hopeloos verliefd
    7. Drama voor de camera
    8. Er was eens...
    8½. Afblijven!!! Dit dagboek is van mij!
    9. Houd de dief!
    10. Puppy Love!
    11. BFF's voor even
    12. Liefdeskriebels
    13. Party Stress!
    14. Op tourNEE!
    15. Droomreis Parijs?!
    16. Zussenstrijd!

## Bestseller 60

| Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 | Jaar van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Dagboek van een muts 1. | 2011 | 19-10-2011 | 18 | 16 | |
| Dagboek van een muts 2. Zoek 't lekker uit | 2012 | 05-09-2012 | 10 | 22 | |
| Dagboek van een muts 3. In de spotlights! | 2013 | 20-02-2013 | 3 | 13 | |
| Dagboek van een muts 3½. Mijn gemuts. | 2013 | 26-06-2013 | 24 | 8 | |
| Dagboek van een muts 4. Zak er lekker door! | 2013 | 06-11-2013 | 8 | 18 | |
| Dagboek van een muts 5. Nikki weet raad. | 2014 | 30-04-2014 | 4 | 18 | |
| Dagboek van een muts 6. Hopeloos verliefd. | 2014 | 01-10-2014 | 4 | 14 | |
| Dagboek van een muts 7. Drama voor de camera. | 2015 | 01-04-2015 | 2 | 25 | |
| Dagboek van een muts 8. Er was eens… | 2015 | 07-10-2015 | 4 | 14 | |
| Dagboek van een muts 8½. Afblijven! Dit dagboek is van mij. | 2015 | 11-11-2015 | 30 | 5 | invulboek |
| Dagboek van een muts 9. Houd de dief! | 2016 | 20-04-2016 | 4 | 18 | |
| Dagboek van een muts 10. Puppy love. | 2016 | 05-10-2016 | 4 | 20 | |
| Dagboek van een muts 11. BFF's voor even. | 2017 | 27-09-2017 | 3 | 17 | |
| Dagboek van een muts 12. Liefdeskriebels. | 2018 | 26-09-2018 | 3 | 18 | |
| Dagboek van een muts 13. Partystress! | 2019 | 13-03-2019 | 3 | 25 | |
| Dagboek van een muts 14. Op tourNEE! | 2020 | 19-02-2020 | 7 | 19 | |
| Dagboek van een muts 15. Droomreis Parijs?! | 2023 | 11-10-2023 | 8 | 12 | |
| Dagboek van een muts 16. Zussenstrijd! | 2025 | 05-02-2025 | 19 | 5* | |
* ↑ Q & A with Rachel Renée Russell (24 mei 2016).
* ↑ De Bestseller 60 | Dagboek van een muts. DeBestseller60.nl (2013). Geraadpleegd op 5 maart 2025.
# Assur-rim-nisheshu

Aššur-rā’im-nišēšu, geschreven als $^{md}$aš-šur-ÁG-UN.MEŠ-šu, met de betekenis “(de god) Aššur heeft zijn volk lief” was heerser van Assyrië, of išši’ak Aššur, “onderkoning of Aššur,” in Sumerisch geschreven als: PA.TE.SI (=ÉNSI), van ca. 1408–1401 v.Chr. Hij is de 70e koning op de Assyrische koningslijst. Hij is het bekendste voor zijn reconstructie van de binnenmuur van de stad Aššur.
Alle drie de bestaande versies van de koningslijst stellen dat hij de zoon van zijn voorganger Aššur-bēl-nišēšu is, maar dit wordt tegengesproken door een enkele inscriptie die van hem rest, een kegel die gewijd is aan de reconstructie van de stadsmuur. Deze inscriptie maakt hem de zoon van Aššur-nērārī II (fonetisch geschreven op de derde lijn van de illustratie),. Dit zou hem de broer maken van zijn onmiddellijke voorganger. Met Ber-nādin-aḫḫe, nog een zoon van Aššur-nērārī die de titel "opperrechter" kreeg, schijnt hij de derde zoon van Aššur-nērārī te zijn in een hoge functie.
De kegel identificeert eerdere koningen die ook de muur hersteld hadden, namelijk Kikkia (ca. 2000 v.Chr.), Ikunum (1867–1860 v.Chr.), Sargon I (1859 v.Chr. – ?), Puzur-Aššur II, en Aššur-nārāri I (1547–1522 v.Chr.) de zoon van Ishme-Dagan II (1579–1562 v.Chr.). De verwijzing naar Kikkia's oorspronkelijke fortificatie van de stad wordt herhaald in de inscripties van een latere koning Salmānu-ašarēd III
Aššur-rā’im-nišēšu werd opgevolgd door zijn zoon Aššur-nadin-aḫḫē II.

## Inscripties

* ↑ Cone VAT$^?$ 2764, oorspronkelijk gepubliceerd KAH 1 no. 63 (1911).
* ↑ Khorsabad Kinglist iii 7.
* ↑ SDAS Kinglist iii 1.
* ↑ Nassouhi Kinglist iii 11.

## Verwijzingen

* ↑ Mogelijk is de datering 1398 - 1391 v.Chr. afhankelijk van het aantal regeringsjaren van Ninurta-apil-ekur.
* ↑ K. Radner (1998). The Prosopography of the Neo-Assyrian Empire, Volume 1, Part I: A. The Neo-Assyrian Text Corpus Project, p. 209.
* ↑ J. A. Brinkman (1973). Comments on the Nasouhi Kinglist and the Assyrian Kinglist Tradition. Orientalia 42.
* ↑ B. Newgrosh (1999). The Chronology of Ancient Assyria Re-assessed. JAVF 8.
* ↑ A. K. Grayson (1972). Assyrian Royal Inscriptions, Volume I. Otto Harrassowitz, Wiesbaden, 39–40.
* ↑ Hildegard Lewy (1966). The Cambridge Ancient History: Assyria c.2600-1816 B.C., p. 21.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ninurta-apal-Ekur op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lucinda Riley

Lucinda Kate Riley (Lisburn, 16 februari 1965 – Drumbeg, 11 juni 2021) was een Noord-Iers schrijfster van historische fictie en actrice. In 2016 kocht de Italiaanse filmproducent Raffaella De Laurentiis de televisierechten van haar zeven romans uit de serie De Zeven Zussen.

## Leven

Lucinda Riley, die dramaturgie studeerde, had in haar jeugd een carrière als theater- en televisieactrice. Ze had veel gereisd, vooral in het Verre Oosten. Na op 22-jarige leeftijd aan klierkoorts te hebben geleden, begon ze te schrijven en publiceerde haar eerste roman twee jaar later. Riley schreef haar eerste acht romans, waarmee ze in 1992 begon, onder haar geboortenaam Lucinda Edmonds. Nadat ze in 2000 trouwde met haar nieuwe partner gebruikte ze haar aangetrouwde naam Lucinda Riley. Vanaf 2013 schreef ze aan de serie De Zeven Zussen. Van deze reeks zijn wereldwijd al zo'n 30 miljoen boeken verkocht.
Lucinda Riley woonde, met haar man en vijf kinderen, wisselend in haar huis aan de kust van Norfolk (in het oosten van Engeland) en in haar huis in de Provence in de havenplaats Saint-Tropez.
Ze overleed op 56-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.
# Wetenschappelijk Bureau GroenLinks

Wetenschappelijk Bureau GroenLinks (eerder: Bureau De Helling) is het wetenschappelijk bureau van GroenLinks. Ook buiten GroenLinks streeft het bureau de discussie over het gedachtegoed van GroenLinks te stimuleren.

## Geschiedenis

Wetenschappelijk Bureau GroenLinks is in 1989 opgericht. De eerdere naam Bureau De Helling is vernoemd naar het tijdschrift De Helling. Dit tijdschrift voor linkse politiek verscheen voor het eerst in 1987 en werd opgericht door een aantal personen die verbonden waren aan de wetenschappelijke bureaus van de CPN (Instituut voor Politiek en Sociaal Onderzoek), de PSP (Wetenschappelijk Bureau PSP) en de PPR (Studiebureau voor Radikale Politieke Vernieuwing). De titel van het tijdschrift verwees naar de behoefte om het linkse gedachtegoed op helling te zetten, dat wil zeggen opnieuw te bevragen en te herzien. De oprichting van het blad was een van de eerste stappen in de oprichting van GroenLinks. Na de oprichting van De Helling wordt het blad door het bureau uitgegeven.
Tot 2010 heette het Bureau "Wetenschappelijk Bureau GroenLinks"; van 2010 tot (uiterlijk) 2020 was de naam van het blad ook in haar eigen naam verwerkt. Tot 2008 had het wetenschappelijk bureau een bestuur, sindsdien is de wetenschappelijk directeur de enige bestuurder van de stichting en is er een raad van advies.

## Taken en activiteiten

Het bureau geeft het blad De Helling uit. Het jongerennetwerk van het WB is Hellingproef (Jong Wetenschappelijk Bureau van GroenLinks). In aanloop naar de landelijke verkiezingen, zoals voor de Tweede Kamer en het Europees Parlement, houden ze zich ook bezig met het opstellen van het verkiezingsprogramma.

## Directeuren

| van | tot | naam | achtergrond |
| 2020 | heden | Noortje Thijssen | Socioloog |
| 2017 | 2020 | Robbert Bodegraven | Letterkundige, journalist |
| 2016 | 2017 | Rosalie Smit | Antropoloog |
| 2013 | 2016 | Jasper Blom | Politiek econoom |
| 2010 | 2013 | Dick Pels | Socioloog, professor, publicist |
| 2004 | 2010 | Bart Snels | Econoom, journalist |
| 2000 | 2004 | Caroline van Dullemen | Socioloog, journalist |
# Station Fairwater

Fairwater is een spoorwegstation van National Rail in Cardiff in Wales. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Transport for Wales.

## Afbeeldingen

* Een van de perrons
* Trein met conducteur in actie.
* 2014
* ↑ Office of Rail and Road, Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station (21 november 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.
# Herman Koch

Herman Huibert Koch (Arnhem, 5 september 1953) is een Nederlandse televisie- en radiomaker, acteur en schrijver. Als acteur is Koch vooral bekend van de televisieserie Jiskefet.

## Biografie

Koch werd geboren in Arnhem en verhuisde met zijn ouders op zijn tweede naar Amsterdam-Zuid. Zijn middelbare school begon hij op het Montessori Lyceum, en hij werd aldaar wegens wangedrag verwijderd.
Hij is bekend als televisiemaker en acteur in de televisieserie Jiskefet. Ook is hij schrijver van romans, korte verhalen en hij is columnist voor onder andere de Volkskrant. In de jaren 80 maakte hij sketches en parodieën voor het radioprogramma Borát, die hijzelf in een interview in NRC Handelsblad omschreef als 'interviews met mezelf'. In 2005 schreef hij het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Hij is getrouwd met schrijfster Amalia de Tena. Samen hebben zij een zoon.
Zijn literaire romandebuut was Red ons, Maria Montanelli uit 1989. Het boek werd vergeleken met De avonden van G.K. van het Reve. Zijn schrijfstijl lijkt hier nog beïnvloed door de romans van Louis-Ferdinand Céline. De verhalenbundel Hansaplast voor een opstandige publiceerde hij onder het pseudoniem Menno Voorhof.
Een van zijn bekendste romans, Het diner, werd onder meer geïnspireerd door de moord op de dakloze vrouw María del Rosario Endrinal Petit in Barcelona (Spanje) in december 2005, die door drie jongens uit een zogenoemd fatsoenlijk milieu in het portaal van een bank werd mishandeld en daarna in brand gestoken. Het boek won in 2009 de NS Publieksprijs. In 2013 was dit boek een bestseller in de Verenigde Staten. Nooit eerder stond een van origine Nederlandse roman zo hoog genoteerd in een Amerikaanse bestsellerlijst. Het boek is drie keer verfilmd. Het boek Geachte heer M. uit 2014 gaat over een oudere schrijver, die bekend is van zijn oorlogsbestseller. Het boek is geen aanval op Harry Mulisch, zegt Koch zelf, hoewel hij diens biografie als aanzet gebruikt heeft.
Koch was de auteur van het Boekenweekgeschenk dat werd verspreid in de Boekenweek 2017.
Koch is een halfbroer van de schrijfster Els Pelgrom.
In januari 2024 werd bekend dat Koch sinds 2020 aan uitgezaaide prostaatkanker lijdt.
# Glonn

Glonn is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Ebersberg. Glonn telt 5.237 inwoners.

## Geboren

* Karl Koller (1898-1951), generaal
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Anzing · Aßling · Baiern · Bruck · Ebersberg · Egmating · Emmering · Forstinning · Frauenneuharting · Glonn · Grafing bei München · Hohenlinden · Kirchseeon · Markt Schwaben · Moosach · Oberpframmern · Pliening · Poing · Steinhöring · Vaterstetten · Zorneding
# Belgische Supercup 1996

De Belgische Supercup van het seizoen 1995/96 vond plaats op woensdag 14 januari 1997 in het Jan Breydelstadion. Kampioen en Bekerwinnaar Club Brugge nam het op tegen verliezend Bekerfinalist Cercle Brugge. De landskampioen won met 5-2. Het was de achtste Supercup voor Club Brugge.

## Wedstrijddetails

Jan Breydelstadion, Brugge Scheidsrechter: Marcel Javaux :
| 14 januari 1997 20:00 (UTC+1) Supercup | Verheyen 18' Borkelmans 33' Addo 45', 51' Danilevičius 76' | 17' (pen.) Torma 53' Kooiman | Jan Breydelstadion, Brugge Scheidsrechter: Marcel Javaux |
| Club Brugge | Cercle Brugge |
Club Brugge: :
| GK | Dany Verlinden |
| RB | Olivier De Cock |
| CB | Dirk Medved |
| CB | Lorenzo Staelens |
| LB | Vital Borkelmans |
| RM | Sven Vermant |
| CM | Nzelo Lembi | 73' |
| CM | Eric Addo | |
| LM | Björn De Coninck |
| RF | Gert Verheyen | 77' |
| LF | Joeri Pardo | 73' |
| Wisselspelers: |||
| MF | Erwin Nies | 73' |
| FW | Tomas Danilevičius | 73' |
| FW | Maxime Dhoore | 77' |
| Coach: |||
| Hugo Broos ||||
Cercle Brugge: :
| GK | Yves Feys |
| RB | Dominique Vanmaele |
| CB | Wim Kooiman | 64' |
| CB | Alex Camerman | 46' |
| LB | Giovanni Dekeyser |
| RM | Davy Cooreman |
| CM | Björn Renty |
| CM | Fabrice Staelens |
| LM | Dimitri Delporte |
| CF | Anthony Annicaert |
| CF | Gábor Torma | 46' |
| Wisselspelers: |||
| FW | Robert Skibsted | 46' |
| DF | Joeri Sabbe | 46' |
| DF | Thierry Siquet | 64' |
| Coach: |||
| Rudy Verkempinck ||||
1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Den of Thieves 2: Pantera

Den of Thieves 2: Pantera is een Amerikaanse kraakfilm uit 2025, geschreven en geregisseerd door Christian Gudegast. De film is een direct vervolg op Den of Thieves uit 2018, met Gerard Butler, O'Shea Jackson jr. en Meadow Williams die hun rollen uit de eerste film hernemen. In een interview met Screen Rant zei Gudegast dat het gebaseerd is op de Antwerpse diamantroof in 2003.

## Verhaal

Direct na de gebeurtenissen van Den of Thieves volgt rechercheur Nick "Big Nick" O'Brien, bankrover Donnie Wilson naar Europa nadat Wilson er met de buit vandoor is gegaan. Wilson plant een nieuwe overval met een nieuwe bende. Het Antwerpse World Diamond Center moet worden beroofd. Maar in plaats van Wilson te arresteren, werkt Big Nick met hem samen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Gerard Butler | rechercheur Nick "Big Nick" O'Brien |
| O'Shea Jackson jr. | Donnie Wilson |
| Evin Ahmad | Jovanna |
| Salvatore Esposito | Slavko |
| Meadow Williams | Holly |
| Swen Temmel | Milan Lovren |
| Michael Bisping | Connor |
| Orli Shuka | Dragan |
| Cristian Solimeno | Florentin |
| Nazmiye Oral | Chava |
| Rico Verhoeven | Vigo |

## Productie

Na de release van Den of Thieves in 2018 werd er gesproken over een vervolg, met de terugkeer van regisseur-scenarist Christian Gudegast en acteurs Gerard Butler en O'Shea Jackson jr.. De opnames zouden oorspronkelijk in 2022 beginnen.
De opnames vonden uiteindelijk plaats van april tot juli 2023 in het Verenigd Koninkrijk en op de Canarische Eilanden. De productie gebruikt Santa Cruz de Tenerife als decor voor scènes die zich in Frankrijk afspelen.
# Jimmy Hollywood

Jimmy Hollywood is een Amerikaanse filmkomedie uit 1994 onder regie van Barry Levinson.

## Verhaal

Jimmy Alto wil al jaren acteur worden. Hij is bevriend met William, die door een hoofdletsel aan een geheugenstoornis lijdt. Als Jimmy's autoradio wordt gestolen, besluit hij zelf de dief te vatten. William filmt de arrestatie en vervolgens brengen ze de dief gekneveld naar het politiebureau. Wanneer hun daad de volgende dag het journaal haalt, besluiten ze door te gaan.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Pesci, Joe Joe Pesci | Jimmy Alto |
| Slater, Christian Christian Slater | William |
| Abril, Victoria Victoria Abril | Lorraine de la Peña |
| Beghe, Jason Jason Beghe | Inspecteur |
| Cothran, John John Cothran | Inspecteur |
| Fishman, Hal Hal Fishman | Presentator |
| Dunphy, Jerry Jerry Dunphy | Presentator |
| Kutyas, Andrea Andrea Kutyas | Nieuwslezeres |
| Kilbride, Kerry Kerry Kilbride | Nieuwslezer |
| López, Paula Paula López | Nieuwslezeres |
| Jackson, Paul Dean Paul Dean Jackson | Nieuwslezer |
| Avellar, Joe Joe Avellar | Nieuwslezer |
| Campos, Susan Susan Campos | Nieuwslezeres |
| Haro, Claudia Claudia Haro | Nieuwslezeres |
| Morgan, Audrey Audrey Morgan | Nieuwslezeres |
# Soufiane Sahbaoui

Soufiane Sahbaoui (14 augustus 1995) is een Marokkaans voormalig baan- en wegwielrenner die twee jaren reed voor VIB Sports.

## Carrière

In 2013 werd Sahbaoui derde op het nationaal kampioenschap tijdrijden voor junioren, achter Abderrahim Zahiri en Othmane Choumouch.
In de Ronde van Egypte van 2016, die al op 28 december 2015 begon, wist Sahbaoui de eerste etappe te winnen door de Nederlanders Adne van Engelen en Florian Smits naar de dichtste ereplaatsen te verwijzen. Door zijn overwinning nam hij de leiderstrui over van Islam Shawky, die de proloog had gewonnen. Deze leiderstrui wist Sahbaoui in de tweede etappe met succes te verdedigen, maar moest hij na de ploegentijdrit in de derde etappe weer afstaan aan Shawky. In februari nam Sahbaoui deel aan de tweede Afrikaanse kampioenschappen baanwielrennen, waar hij samen met Abderrahim Aouida, Mohcine El Kouraji en El Mehdi Chokri de gouden medaille veroverde op het onderdeel ploegenachtervolging. Twee maanden nam hij deel aan de Ronde van Senegal, waar hij in de tweede etappe enkel werd geklopt door Abdellah Ben Youcef. In mei won hij de Trophée de l'Anniversaire, een Marokkaanse eendagswedstrijd die deel uitmaakt van de Challenge du Prince. Zijn derde seizoensoverwinning behaalde Sahbaoui in oktober door de derde etappe in de GP Chantal Biya op zijn naam te schrijven.
Voor het seizoen 2017 tekende Makhchoun een contract bij VIB Bikes, een nieuw opgerichte Bahreinse wielerploeg. Namens een nationale selectie nam hij in februari deel aan de Challenges de la Marche Verte, een serie van drie eendagskoersen. In de GP Sakia El Hamra, de eerste race, werd hij vierde in een sprint met een kleine groep. Twee dagen later reed hij de GP Oued Eddahab niet uit, waarna hij in de GP Al Massira zevende wist te worden.

## Baanwielrennen
### Palmares

| Jaar | MK | AK | WK | Overig |
| 2016 | | 1 Ploegenachtervolging | | |

## Wegwielrennen
### Overwinningen
#### 2015

    1e etappe Ronde van Egypte

#### 2016

    Trophée de l'Anniversaire
    3e etappe GP Chantal Biya

#### 2017

    Jongerenklassement La Tropicale Amissa Bongo

## Ploegen

* 2017 – VIB Bikes
* 2018 – VIB Sports
* (en) Profiel van Soufiane Sahbaoui op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Soufiane Sahbaoui op de website van de UCI
* Profiel van Soufiane Sahbaoui op De wielersite
Al Doseri · Al Sammirraie · Al-Khafaji · Alali · Alawi · Aldiwani · Almetif · Alsaadi · Alshbil · Jawad · Khalefa · Khalil · Makhchoun · Mansoor · Ragaey · Sahbaoui · Shawky
Al Moakee · Al Rikabi · Alawi · Ayachi · Ayyad · Costa · Jawad · Khalefa · Makhchoun · Nouisri · Reguero · Sahbaoui · Valiente · Wais
# Cronenburgh (buitenplaats)

Cronenburgh is een buitenplaats langs de rivier de Vecht in het Nederlandse dorp Loenen aan de Vecht.
De buitenplaats is rond 1925 gesticht door G.H. Boner op een 2,5 hectare groot terrein dat voorheen behoorde tot de naastgelegen buitenplaats Nieuwerhoek. Architect W.H. Willms maakte voor hem een ontwerp voor het hoofdgebouw, de tuinmanswoning en het tuinhuis. Het onbebouwd gebleven deel werd voorzien van een park-/tuinaanleg. Het dan al verdwenen kasteel Cronenburgh in de nabije omgeving zorgde ten slotte voor de naam van Boners buitenplaats.
Al spoedig is Cronenburgh verder uitgebreid met onder meer de bouw van een botenhuis en een plantenkas. In de loop der jaren zijn ook de toegangen tot de buitenplaats aangepast waarbij tevens een van Nieuwerhoek afkomstig toegangshek is overgebracht naar Cronenburgh. Na de dood van Boner in 1935, heeft de buitenplaats diverse eigenaren gehad waaronder Pieter Menten.
Vandaag de dag zijn in rijksmonumentaal opzicht diverse delen van de buitenplaats beschermd.
# Saimaakanaal

Het Saimaakanaal (Fins: Saimaan kanava, Russisch: Сайменский канал) is een kanaal in Finland en Rusland dat het Saimaameer en de Finse Golf met elkaar verbindt.

## Geografische kenmerken

Het kanaal loopt van het Finse Lappeenranta naar de Finse Golf nabij Vyborg en Vysotsk. De totale lengte bedraagt 42,9 kilometer; hiervan loopt 19,6 kilometer door Rusland en 23,3 kilometer door Finland. De breedte varieert van 34 tot 55 meter. Het Saimaameer ligt op 76 meter boven de zeespiegel, dit is dus ook het totale verval van het Saimaakanaal. Het kanaal kent acht sluizen, waarvan drie in Finland en vijf in Rusland. Het kanaal is geschikt voor schepen tot ca. 2500 ton, met een maximale lengte van 82,5 m en breedte van 12,6 m. Het kanaal is 's winters gesloten vanwege ijsgang; het gaat meestal eind maart/begin april weer open. Aangezien het Saimaameer geen afgesloten geheel is, maar met heel veel andere meren in verbinding staat, is het Saimaakanaal van vitaal belang voor Finland, vnl. voor de export van hout.

## Geschiedenis

Met de aanleg en het graven werd begonnen in 1845, toen Finland een groothertogdom van Rusland was. In 1856 werd het kanaal in gebruik genomen. Na de Finse onafhankelijkheid in 1917 lag het kanaal geheel op Fins grondgebied. Toen Finland na de Vervolgoorlog een flink stuk van Karelië, inclusief Vyborg, moest afstaan aan de Sovjet-Unie, lag het kanaal opeens in twee landen. Na de oorlog had Finland als verliezende partij een zeer moeilijke en delicate relatie met de Sovjet-Unie; het kanaal werd lange tijd niet gebruikt.
In 1963 kwam hier verandering in toen Finland het Russische gedeelte en het eiland Malyj Vysotskij (Fins: Ravansaari) voor vijftig jaar pachtte. Er werd door beide partijen begonnen met het verdiepen van het kanaal en het moderniseren van de sluizen, en in 1968 werden de houttransporten hervat. De zgn. Saimaa Canal Commission is verantwoordelijk voor de uitvoering van de pachtovereenkomst; de regulering van de scheepvaart en de afgifte van vergunningen.
Sinds 1991 is het kanaal ook toegankelijk voor de pleziervaart. De Finnen hebben in 2008 een nieuwe pachtovereenkomst voor vijftig jaar afgesloten met Rusland, aansluitend op de eerste pacht die afliep in 2013.
Na de Russische invasie van Oekraïne in 2022 kwam het scheepvaartverkeer in het kanaal vrijwel tot stilstand, hoewel zeescheepvaart op het kanaal niet onder de sancties tegen Rusland valt. In 2022 gingen nog maar enkele schepen door het kanaal; in 2018 waren dat er nog 2000, waarvan ca. 1000 vrachtschepen. Verzekeringsmaatschappijen zijn terughoudend om verkeer door het kanaal te verzekeren; ook scheepseigenaren aarzelen. Wel is er nog pleziervaart in het Finse deel van het kanaal.
# Meer van Guerlédan

Het Meer van Guerlédan is een stuwmeer in Frankrijk, in de gemeenten Saint-Aignan en Sainte-Brigitte van het departement Morbihan en in de gemeenten Caurel, Saint-Gelven en Guerlédan (voorheen Mûr-de-Bretagne) van het departement Côtes-d'Armor.
Het is ontstaan in 1923-1930 door het afdammen van de rivier de Blavet voor de bouw van een hydro-elektrische centrale. Het meer is 12 km lang en tot 45 m diep en heeft een oppervlakte van 304 ha. Het is het grootste zoetwatermeer van Bretagne.
Door de aanleg zijn negen leisteengroeven en een deel van het Kanaal Nantes-Brest met 17 sluizen ondergelopen.
Sinds 1957 dient het ook als drinkwaterbuffer en werd het toerisme ontwikkeld.