OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hélène Hesters

Hélène Hesters (Gent, 3 januari 2005) is een Belgische baan- en wegwielrenster en rijdt sinds 2024 bij de opleidingsploeg van Liv AlUla Jayco.

## Carrière

Hesters was een turnster, maar is tijdens de coronapandemie, toen binnensporten niet meer mogelijk was, overgestapt naar wielrennen.
Hesters won in 2022 het Belgisch kampioenschap wegwielrennen, te Moorslede als 1e-jaars junior. Datzelfde jaar behaalde ze maar liefst 7 Belgische titels op de pistekampioenschappen voor juniors in Gent. Ook behaalde ze op de Europese pistekampioenschappen in Anadia, Portugal, zowel een bronzen medaille in de puntenkoers als in de ploegkoers met Febe Jooris. Hélène behaalde op het Europees Kampioenschap voor junioren en U23 te Anadia in 2023 twee keer de Europese trui in het omnium en afvalling.ook werd ze twee keer vice-Europees kampioen in de individuele achtervolging en ploegkoers naast de zijde van Laerke Expeels

## Privé

Ze is de jongere zus van profwielrenner Jules Hesters.

## Palmares

| Jaar | BK | EK | WK | Overige |
| Als belofte |||||
| 2024 | | 1 koppelkoers | | |
| Als elite |||||
| 2023 | januari 2 puntenkoers 3 achtervolging 3 afvalkoers december 1 koppelkoers 3 achtervolging 4e afvalkoers | | 13e koppelkoers | Gent: 6e afvalkoers 7e puntenkoers |
| 2024 | | | 7e ploegenachtervolging 8e koppelkoers | Olympische Spelen: 10e koppelkoers Aigle: 3 koppelkoers 4e afvalkoers Gent: 2 afvalkoers 8e puntenkoers |
| 2025 | 1 achtervolging 2 500m tijdrit | 2 afvalkoers 7e ploegenachtervolging 8e koppelkoers | | |
* ↑ Brokken, Yves, Zusje van Europees baankampioen in paar maanden tijd van beginnersproject naar Van Moer Logistics. WielerVerhaal (27 november 2020). Geraadpleegd op 4 april 2023.
* ↑ Hélène Hesters mag jaar in de driekleur koersen: “Nooit gedacht dat ik hier volkslied zou zingen”. HLN (29 mei 2022). Geraadpleegd op 4 april 2023.
* ↑ Zes op een rij voor Hélène Hesters op BK piste, zesde keer zilver voor Auke De Buysser. Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 4 april 2023.
* ↑ Hélène Hesters verrast met brons op EK-puntenkoers: “Ook in de ploegkoers gaan we voor een medaille”. HLN (18 juli 2022). Geraadpleegd op 4 april 2023.
* ↑ Broer en zus in het peloton: Jules en Hélène Hesters bouwen aan carrière op de weg en op de piste. sporza.be (7 juni 2022). Geraadpleegd op 4 april 2023.
* ↑ Ex-turnster Hélène treedt in de voetsporen van vader Tom en broer Jules Hesters: “Ik heb het koersen ontdekt”. www.nieuwsblad.be. Geraadpleegd op 4 april 2023.
* (en) Profiel van Hélène Hesters op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Hélène Hesters op olympics.com
* Profiel van Hélène Hesters op De wielersite
# Echiniscus elegans

Echiniscus elegans is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Echiniscus en behoort tot de familie Echiniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Ferdinand Richters.
# Algemeene Nederlandsch-Indische Electriciteits-Maatschappij

De N.V. Algemeene Nederlandsch-Indische Electriciteits-Maatschappij (ANIEM) was een particulier energiebedrijf in het voormalige Nederlands-Indië (nu Indonesië) onder directie van de firma Maintz & Co. Zij produceerde elektriciteit en had haar werkgebied in Midden- en Oost-Java, met name Soerabaja, Semarang, Djokjakarta, Pasoeroean en Salatiga.
De ANIEM werd in 1909 opgericht en bouwde haar eerste centrales in 1910-1911. Zij bouwde zowel dieselcentrales als waterkrachtcentrales. Naast de ANIEM en de eveneens particuliere NIGM verzorgde ook het Gouvernement een deel van de elektriciteitsvoorziening in Nederlands-Indië. In 1925 ging de ANIEM een samenwerkingsverband aan met het Gouvernement onder de naam NIWEM (Nederlandsch-Indische Waterkracht-Exploitatie-Maatschappij) met als doel het bouwen van waterkrachtcentrales in de kali Konto, een rivier in Oost-Java.

## Noot

* ↑ Trade information bulletin, vol. 526-750 (1930), p. 16. United States Bureau of Foreign and Domestic Commerce

## Literatuur

* Jan Vredenberg, Trotse kastelen en lichtende hallen: architectuur van elektriciteitsbedrijven in Nederland tot 1960, Utrecht: Matrijs, 2003
# Notter

Notter (Nedersaksisch: Nutter, Nötter) is een buurtschap in de gemeente Wierden, in de Nederlandse provincie Overijssel. Het kende op 1 januari 2023 605 inwoners. Notter ligt tussen Wierden en de Huurne, Rectum, Rijssen, Zuna, Noetsele en Nijverdal in. De agrarische sector is voor de buurtschap altijd bepalend geweest. Het gebied kende dan ook lang een eigen boerenbond. De buurtschap Notter bestaat uit Notter, de Grimberg, het Grimbergerveld, de Nottermors, het Notterveld en de Eversberg. De gemeente Wierden heeft een groot deel van het grondgebied van Notter verkocht aan de naastgelegen gemeente Hellendoorn voor de uitbreiding van Nijverdal.

## Geschiedenis

Notter hoorde tot 1811 onder het gericht Kedingen en was een van de zogenaamde Rijssense kwartieren. In 1811 ging het deel uitmaken van de gemeente Wierden. De buurschappen Notter en Zuna vormden gezamenlijk een marke. Tot aan de opheffing in het midden van de 19e eeuw maakten voornamelijk de grondeigenaren de dienst uit. In Notter stond een havezate, de Grimberg. In Zuna lag het huis te Sudena. In het noorden lag de havezate Eversberg. Net in het noorden van het Grimbergerkwartier lag De Doorninck.
Van 1888 tot 1923 had de buurtschap een stopplaats aan de spoorlijn Deventer - Almelo.

## Bevolking
### Godsdienst

In Notter wonen overwegend protestanten. Er is sprake van enige mate van onkerkelijkheid. Andere geloven dan rooms-katholicisme en protestantisme zijn nauwelijks vertegenwoordigd.

### Tradities

Zoals in veel plaatsen in Twente, Salland en de Achterhoek heeft de autochtone bevolking in Notter bijnamen. Dit verschijnsel is in het landelijk deel van Twente niet ongebruikelijk.

## Onderwijs

Notter deelt samen met de buurtschap Zuna een basisschool. Al sinds de reformatie wordt er in Notter onderwijs aangeboden.

## Voornaamste erven

De buurschap of marke Notter heeft geen bebouwde kom. De hoeven liggen verspreid over de gehele buurschap. De oudste nederzettingen bevinden zich in het Grimbergerkwartier en naast Es van Notter. In het noorden bevinden zich de hoeken Grimbergerveld en het Notterveld. In deze hoek zijn de boerderijen overwegend in de 19e eeuw gesticht. De voornaamste en oudste erven in Notter zijn:
* Grimberg
* Eseman
* Heinenhuis
* Het Schot
* Schutten
* Ten Bergen
* De Höfte
* Hofstede
* Beunk
* Harbers
* Japink (afgebroken)
* Hommers
* Wolterink
* De Hutten
* Ter Avest
* T'Heijenoord

## Bekende Notternaren

* Johanna ter Steege, 10 mei 1961 (actrice)
# Zuidwest-Finland

Zuidwest-Finland (Fins: Varsinais-Suomi, Zweeds: Egentliga Finland) is een Finse regio met 483.477 inwoners op een gebied van 10.667,72 km² (2021). De hoofdstad van deze regio is Turku, de oudste Finse stad.

## Gemeenten

Het landschap Zuidwest-Finland bestond in 2022 uit de volgende gemeenten:
| Aura Kaarina Kimitoön Koski Tl Kustavi Laitila Lieto Loimaa Marttila Masku Mynämäki Naantali Nousiainen Oripää | Paimio Pargas Pyhäranta Pöytyä Raisio Rusko Salo Sauvo Somero Taivassalo Turku Uusikaupunki Vehmaa |
* ↑ Finland, Namen.taalunie.org
* ↑ (en) Key figures on population by region, 1990-2021. Tilastokeskus.
* ↑ (fi) Tilastot. maanmittauslaitos.
Åland · Etelä-Pohjanmaa · Etelä-Savo · Kainuu · Kanta-Häme · Keski-Pohjanmaa · Kymenlaakso · Lapin maakunta · Midden-Finland · Noord-Karelië · Österbotten · Päijät-Häme · Pirkanmaa · Pohjois-Pohjanmaa · Pohjois-Savo · Satakunta · Uusimaa · Zuid-Karelië · Zuidwest-Finland
Aura · Kaarina · Kimitoön · Koski Tl · Kustavi · Laitila · Lieto · Loimaa · Marttila · Masku · Mynämäki · Naantali · Nousiainen · Oripää · Paimio · Pargas · Pyhäranta · Pöytyä · Raisio · Rusko · Salo · Sauvo · Somero · Taivassalo · Turku · Uusikaupunki · Vehmaa
Voormalige gemeenten:
Alastaro · Angelniemi · Askainen · Dragsfjärd · Halikko · Hitis · Houtskär · Iniö · Kakskerta · Kalanti · Karinainen · Karjala · Karuna · Kimito · Kiikala · Kisko · Korpo · Kuusisto · Kuusjoki · Lemu · Loimaan kunta · Lokalathi · Maaria · Mellilä · Merimasku · Metsämaa · Mietoinen · Muurla · Naantalin maalaiskunta · Nagu · Paattinen · Pargas · Pargas landskommun · Perniö · Pertteli · Piikkiö · Pyhämaa · Rymättylä · Särkisalo · Somerniemi · Suomusjärvi · Tarvasjoki · Uskela · Uudenkaupungin maalaiskunta · Vahto · Västanfjärd · Velkua · Yläne
# Tramlijn 10 (Rotterdam)

Tramlijn 10 is een voormalige tramlijn in Rotterdam. Er zijn twee lijnen met dit nummer geweest: 1911-1934 en 1936-1967.
Sinds 17 januari 1911 bestond er een lijn 10 van de Zaagmolenstraat naar een kopeindpunt bij de Ruigeplaatbrug. Op 1 juli 1934 werd deze lijn opgeheven en grotendeels vervangen door lijn 15.
Op 1 juli 1936 werd opnieuw een lijn 10 ingesteld, nu van de Kootsekade naar Spangen. Op 1 november 1960 werd deze lijn verlegd via de Kleiweg met een eindpunt bij het nieuwe RET-complex, voorheen de fabriek van Allan. Op 12 mei 1965 werd de route door de Havenstraat vervangen door een route over de verdere Westzeedijk en de Spanjaardstraat.
De route was laatstelijk Kleiweg – Straatweg – Bergweg – Benthuizerstraat – Zaagmolenstraat – Zaagmolendrift - Zaagmolenbrug - Linker Rottekade - Jonker Fransstraat – Goudsesingel – Mariniersweg – Blaak – Schiedamse Vest – Witte de Withstraat – Eendrachtsweg – Westzeedijk – Drooglever Fortuynplein - Coolhavenbruggen & Puntegaalstraat óf Parkhavenbruggen - Westzeedijk – Hudsonplein – Spanjaardstraat – Schiedamseweg – Marconiplein – Mathenesserdijk – P.C. Hooftplein – Huygensstraat (terug via Coornhertstraat, Brederostraat en Huygensstraat) - Spartastraat.
Bij de grote reorganisatie van het tramnet voor de indienststelling van de metro in 1968 werd lijn 10 op 2 september 1967 vervangen door lijn 6, die op dezelfde datum werd ingesteld op een iets gewijzigd traject: over Pompenburg, Hofplein en Coolsingel in plaats van Admiraal de Ruyterweg en Blaak. De huidige lijn 8 rijdt sedert 6 januari 2025 grotendeels het westelijke traject van de hiervoor genoemde lijn 6.

## Museumtramlijn

Tramlijn 10 is de museumtramlijn van Rotterdam. In de zomermaanden wordt een rondrit over het Rotterdamse tramnet verzorgd door het Rotterdams Openbaar Vervoer Museum.
Er wordt gereden met Rotterdamse vierassers uit 1931 (het ontwerp dateert uit 1929) en een tram uit de serie 1600 uit 1968. De route loopt vanaf het Willemsplein (nabij de Erasmusbrug) via het Centraal Station naar het oosten van Rotterdam, en daarna via Oostplein naar het Feijenoordstadion de Kuip. Daar keert de tram om via de Erasmusbrug weer naar het Willemsplein te gaan. De rit kan worden onderbroken om musea en attracties langs de route te bezoeken. Daarna kan er weer worden opgestapt op een volgende tram.
RoMeO verzorgt ook de Snerttram, die in de wintermaanden in het weekend een rondrit door de stad maakt waarbij men tijdens de rit erwtensoep kan nuttigen. Deze tram kan alleen afgehuurd worden voor groepen van minimaal 50 personen.
Het is ook mogelijk om de tram te huren voor bruilofts- en/of zakelijke feesten. Men kan dan zelf bepalen waar de tram, binnen het Rotterdamse tramnet, heen rijdt.
* Citytour Lijn 10 (bekijk ook de archiefversie)
* ↑ https://www.rovm-digitaal.nl/railvervoer/ret/ret-tramlijnen/ret-tramlijn-1010a/
* ↑ https://snerttram.nl
# Commissie voor het Onderzoek van de Geloofsbrieven

De Tweede Kamercommissie voor het Onderzoek van de Geloofsbrieven onderzoekt de geloofsbrieven van nieuwbenoemde leden van de Tweede Kamer en van de Nederlandse leden van het Europees Parlement.
Geloofsbrieven zijn stukken waaruit moet blijken dat iemand kan worden toegelaten als lid. Dit betreft onder meer de leeftijd van het te benoemen lid.
De voorzitter brengt in de plenaire vergadering verslag uit van de bevindingen van de commissie en adviseert over het wel of niet toelaten van een lid.
De commissie brengt ook verslag uit over het verloop van de verkiezingen. Het gaat daarbij om vragen als: hebben er geen onregelmatigheden plaatsgevonden en zijn er praktische zaken die voor verbetering vatbaar zijn. Daarbij kan worden gedacht aan de toegankelijkheid van stemlokalen, de inrichting daarvan en de werking van stemcomputers.
# Douglas County (Nevada)

Douglas County is een county in de Amerikaanse staat Nevada.
De county heeft een landoppervlakte van 1.839 km² en telt 41.259 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Minden.

## Bevolkingsontwikkeling

County's: Churchill · Clark · Douglas · Elko · Esmeralda · Eureka · Humboldt · Lander · Lincoln · Lyon · Mineral · Nye · Pershing · Storey · Washoe · White Pine
Onafhankelijke stad: Carson City
# Semetisht

Semetisht is een dorp in de gemeente Theranda, Kosovo. Na 1999 werd het dorp ook wel Saimir genoemd.
# Station Pontivy

Station Pontivy is een spoorwegstation in de Franse gemeente Pontivy. Het reguliere reizigersvervoer werd stopgezet in 1987.
# Echt vleugelmos

Echt vleugelmos (Nardia scalaris) is een soort mos uit de oortjesmosfamilie (Jungermanniaceae).

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

Echt vleugelmos is een folieus levermos dat kleine matten vormt. Ze heeft een (fris)groene tot bruinachtige kleur; in zonnige gebieden kunnen de matten ook een roodachtig kleur hebben. De uitgestrekte tot rechtopstaande planten zijn 2–4 cm lang en 1–2 mm breed en hebben dichte bladeren. De afgeronde flankbladeren, die in twee rijen zijn gerangschikt en dwars of schuin op de stengel groeien, zijn ongeveer 1 mm groot. D
Het mos is tweehuizig. Het bloemdek is korter dan de schutbladeren en daarin verborgen is de bloemdekmond enigszins samengetrokken. De sporenkapsels zijn ovaal en donkerbruin. De soort draagt vaak vruchten; sporen rijpen in het voorjaar. Broedlichamen worden niet gevormd.
Het heeft, in tegenstelling tot de beide andere Nederlandse vleugelmossen, afgeronde blaadjes, die regelmatig langs de stengel geplaatst staan.

### Microscopische kenmerken

De bladcellen zijn in het midden van het blad zo'n 30–35 µm groot en aan de bladrand aanzienlijk kleiner. De celhoeken zijn driehoekig of verdikt met knopen. Elke cel bevat 2 tot 3 grote, langwerpige, gladde olielichamen. De lancetvormige onderbladen zijn verborgen tussen de rizoïden.

## Ecologie

Echt vleugelmos is een pioniersoort van minerale zand- en leemhoudende grond, op greppelwandjes, in leemkuilen, op leembulten, op taluds van houtwallen en in holle wegen. Hier groeit het mos vaak samen met andere leemminnende levermossen. Merkwaardig is dat zowel klein vleugelmos als echt vleugelmos, al zijn het pioniersoorten, niet lijken te profiteren van natuurontwikkeling. Mogelijk prefereren ze kleinschaligere milieus.

## Verspreiding

In Nederland komt echt vleugelmos zeldzaam voor. Het staat op de rode lijst in de categorie 'bedreigd'. Het is een soort van het Pleistoceen, al zijn er ook enkele vondsten uit het kustgebied bekend.

## Fotogalerij

* Bladtop
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Yu Jing

Yu Jing (de achternaam is Yu; 29 mei 1985) is een voormalig Chinees langebaanschaatsster. Haar specialisatie lag op de sprint.
In seizoen 2007-2008 debuteerde ze bij seniorenwedstrijden in eigen land. Ze reed onder meer zeer verdienstelijke uitslagen tijdens de Chinese Ligacup in Harbin en Chinese kampioenschappen per afstand in Shenyang. Ze maakte eind 2008 haar debuut tijdens de wereldbeker schaatsen in Changchun. Een week later kwam al haar doorbraak met een overwinning op de 500 meter tijdens de wereldbekerwedstrijd in Nagano.
Yu Jing plaatste zich voor de WK sprint in 2009 en behaalde daar direct brons achter haar landgenote Wang Beixing en de Duitse Jenny Wolf.
In 2012 op de WK sprint in Calgary werd Yu Jing wereldkampioene. Ze versloeg de favoriete Christine Nesbitt onder meer door een wereldrecord op de 500 meter te rijden. Twee jaar later won Yu in Nagano opnieuw de wereldtitel sprint voor landgenote Hong Zhang en Heather Richardson. In het tussenliggende seizoen werd ze tweede.
Yu deelt in Harbin een kamerappartement met Peiyu Jin.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 36,94 | 29 januari 2012 | Calgary |
| 1000 meter | 1.13,47 | 29 januari 2012 | Calgary |
| 1500 meter | 2.01,47 | 24 september 2017 | Calgary |
| 3000 meter | 4.35,09 | 19 november 2007 | Changchun |
| 5000 meter | 8.12,99 | 7 december 2007 | Changchun |

### Wereldrecords

| Nr. | Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | 500 meter | 36,94 | 29 januari 2012 | Calgary |
| 2. | sprintvierkamp | 148,610 | 28/29 januari 2012 | Calgary |

#### Wereldrecords laaglandbaan (officieus)

| Nr. | Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | sprintvierkamp | 151,275 | 18/19 januari 2014 | Nagano |

## Resultaten

| Jaar | WK sprint | WK afstanden | Olympische Spelen | Wereldbeker |
| 2009 | 3 | 4e 500m 12e 1000m | | 5e 500m 9e 1000m |
| 2010 | 6e | | 32e 1000m | 27e 500m 33e 1000m |
| 2011 | | | | 12e 500m 35e 1000m |
| 2012 | 1 | 2 500m 2 1000m | | 1 500m 9e 1000m |
| 2013 | 2 | | | 10e 500m 18e 1000m |
| 2014 | 1 | | | 18e 500m 28e 1000m |
| 2016 | 11e | 8e 500m DQ 1000m | | 5e 500m 20e 1000m |
| 2017 | | 3 500m 10e 1000m | | 6e 500m 19e 1000m |
| 2018 | 7e | | 9e 500m 17e 1000m | 16e 500m 60e 1000m |

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | 1 | 2 | 3 |
| WK sprint | 2 | 1 | 1 |
* Yu Jing op Jakub Majerski's Speedskating Database
* Yu Jing op speedskatingresults.com
* Yu Jing op SchaatsStatistieken.nl
# Soeverein Sanctuarium - Internationale Coördinatie van de Oude en Primitieve Ritus van Memphis-Misraïm

Het Soeverein Sanctuarium - Internationale Coördinatie van de Oude en Primitieve Ritus van Memphis-Misraïm is een internationale gemengde koepel van irreguliere vrijmetselaarsloges. De koepel is wereldwijd actief en heeft federaties in vele landen.
De obediëntie werd opgericht in 1881 en verleent de 99 hogere vrijmetselaarsgraden van de Oude en Primitieve Ritus Memphis-Misraïm.

## Structuur

De obediëntie kent afdelingen in volgende landen: Argentinië, België, Brazilië, Frankrijk, Spanje, Martinique, Mauritius, Noorwegen, Nieuw-Caledonië, Zwitserland, Uruguay, de Verenigde Staten en Venezuela.
In België zijn er actieve loges te Luik (Le Triangle d'Egypte) en Koksijde (Maât). Er is een reisloge Georges Delvaine. Samen vormen ze de Belgische Grootloge van de Egyptische Ritus, een dochterobediëntie van de Grande Loge Traditionnelle du Rite Egyptien.
Hiernaast bestaat er een onafhankelijke loge te Luik (La Maison de Vie).

## Grootmeesters

* 1881 - 1882 : Giuseppe Garibaldi
* 1882 - 1883 : Giambattista Pessina
* 1883 - 1900 :
* 1900 - 1902 : Francesco Degli Oddi
* 1902 - 1913 : John Yarker
* 1913 - 1924 : Theodore Reuss
* 1924 - 1934 : Jean Bricaud
* 1934 - 1945 : Constant Chevilon
* 1945 - 1960 : Charles Dupont
* 1960 - 1985 : Robert Ambelain
* 1985 - 1998 : Gerard Kloppel
* 1998 - 2003 : Claude Vieilledent
* 2003 - 2004 : Claude Tripet
* 2004 - heden : Alain Dumaine

## Externe link

* Oude en Primitieve Ritus Memphis-Misraïm
Lijst van vrijmetselaars uit Nederland
# Clixon

Een clixon is een thermostatische schakelaar die bij het bereiken van een bepaalde temperatuur (vermeld in het opschrift) het elektrische circuit waarin het is aangebracht onderbreekt (normally closed type) of juist verbindt (normally open type).
De clixon wordt toegepast om een apparaat of een verwarmingselement te beschermen tegen oververhitting. Ze worden aangewend in elektrische apparaten, zoals bij de wasmachine, de afwasmachine, de frituurpan of het koffiezetapparaat. De naam 'clixon' is afkomstig van de Amerikaanse fabrikant 'Klixon', inmiddels onderdeel van Sensata Technologies, die deze thermostaten maakt. In de volksmond heet deze speciale thermostaat 'clixon', en is van het type bimetaal thermostaat. Een veel gebruikte variant is een rond exemplaar met twee aansluitlippen, die in de bedrading wordt aangesloten met behulp van AMP-vlakstekkers, of door middel van solderen.

## Werking

Een clixon kan, afhankelijk van het type, bij te hoge temperatuur inschakelen (NO, normally open) of uitschakelen (NC, normally closed). Zodra de schakelaar een bepaalde temperatuur bereikt wordt het schakelcontact omgezet (dicht naar open of andersom). Wat er na het afkoelen gebeurt hangt af van het type clixon. Er zijn drie verschillende mogelijkheden:
* de schakelaar gaat vanzelf weer terug, of
* na drukken op het reset-knopje gaat de schakelaar weer terug, of
* de schakelaar kan niet meer terug, en de clixon moet vervangen worden.
Een thermische zekering kan alleen uitschakelen, en dat maar één keer. Daarna moet hij vervangen worden.
# Haus der Weimarer Republik

Het Haus der Weimarer Republik is een museum in het Duitse Weimar. Het museum aan de Theaterplatz werd geopend op 31 juli 2019. Het is gevestigd in een voormalige koetsenremise naar plannen van Clemens Wenzeslaus Coudray uit de 19de eeuw. Het museum belicht de periode van de Weimarrepubliek, die in 1919 op het plein in Weimar werd uitgeroepen.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Deutschlandfunk
* ↑ Süddeutsche Zeitung
# Joint Chiefs of Staff

De Joint Chiefs of Staff (JCS, de "gezamenlijke stafchefs") is een militair adviesorgaan van de Amerikaanse federale overheid. Tot de Joint Chiefs of Staff behoren de hoogste militaire leiders onder het ministerie van Defensie, zoals de hoogste officier van het leger, de luchtmacht, de marine, het marinierskorps en het National Guard Bureau, dat leiding geeft aan de National Guard. De commandant van de kustwacht maakt geen deel uit van de Joint Chiefs of Staff, hoewel hij ook aan het hoofd staat van een van de United States Armed Forces.
De Joints Chief of Staff staan onder leiding van de Chairman of the Joint Chiefs of Staff en de Vice Chairman, die door de president worden genomineerd en bevestigd worden door de Senaat.
De Joint Chiefs of Staff adviseren de minister van Defensie, het Homeland Security Council, de Nationale Veiligheidsraad en de president over militaire kwesties. De Joint Chiefs of Staff hebben niet, individueel noch collectief, de macht om commando's te geven aan de troepen. Door de Goldwater-Nichols Act van 1986 gaat een bevel van de opperbevelhebber, de president, rechtstreeks naar de minister van Defensie en zo naar de Combatant Commanders, die het commando voeren over de verenigde strijdkrachten in een regio van de wereld of met een functionele missie.
| Functie | Ambtsbekleder | Krijgsmachtdeel / Eenheid | Functie | Ambtsbekleder | Krijgsmachtdeel / Eenheid |
| Chairman of the Joint Chiefs of Staff | Vacant | Vacant | Vice Chairman of the Joint Chiefs of Staff | Admiral Christopher Grady (1962) | Navy (Oorlogsschepen) |
| Chief of Staff of the United States Army | General Randy George (1964) | Army (Infanterie) | Chief of Naval Operations | Vacant | Navy (Oorlogsschepen) |
| Chief of Staff of the Air Force | General David Allvin (1963) | Air Force (Transportvliegtuigen) | Commandant of the Marine Corps | General Eric Smith (1964/1965) | Marine Corps (Marine-infanterie) |
| Chief of Space Operations | General Chance Saltzman (1969) | Space Force (Ruimteverdediging) | Chief of the National Guard Bureau | General Daniel Hokanson (1963) | National Guard (Army) |

## Externe link

* (en) Website van de Joint Chiefs of Staff
* ↑ Waarnemend voorzitter van de Joint Chiefs of Staff