OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Willem Frederik Oostveen

Willem Frederik Oostveen (Leiden, 11 januari 1849- Oegstgeest, 12 februari 1890) was een Nederlandse schrijver van jeugdboeken.
Hij heeft diverse publicaties op zijn naam staan en was redacteur van het tijdschrift "Ons Genoegen". Zijn plotseling en vroegtijdig overlijden, op 41-jarige leeftijd, mogelijk ten gevolge van de "Russische griep" die in 1890 heerste was behalve voor zijn familie ook een zeer grote slag voor zijn lezers, vrienden en kennissen, en het Leidsch Dagblad schreef: "...het treurig gevolg van die vreselijke ziekte...juist naarmate den hoop op herstel begon levendig te worden, hetgeen slechts ogenschijnlijk het geval bleek, tot de ziekte onverwachts tot zulk een vreselijk einde leidde." Zijn uitgever Muusses riep de jeugdige lezer op om bij te dragen aan een gedenkteken op het graf. Zijn weduwe bedankt in een advertentie voor belangstelling bij het overlijden.
Willem Frederik Oostveen is vooral bekend vanwege zijn creatie:Sinterklaas is jarig waarvan hij de tekst heeft geschreven en dat door Gerardus Cornelis (G.C.) Weeren op muziek is gezet. Hij wordt vaak genoemd als Sinterklaasauteur naast bijvoorbeeld Henriëtte Dietz, Katharina Leopold, Suze Maathuis-Ilcken en Simon Abramsz.
Oostveen was zoon van een ongehuwde moeder. Zij heeft hem in 1870 erkend, in de aanloop naar zijn huwelijk met Johanna Petronella Blass. Uit dit huwelijk zijn ten minste vijf kinderen geboren. Na het overlijden van Willem Frederik neemt zijn weduwe een boekhandel over om in het onderhoud te kunnen voorzien.
* ↑ Geboorteakte. Geraadpleegd op 30 juli 2020.
* ↑ Overlijden op 12 februari 1890 te Oegstgeest openarch.nl
* ↑ ""Ons Genoegen"1885-1894 Muusses Purmerend in: Leidsche Courant". Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ "Overlijdensbericht in De Wekker". Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ "Een vergeten hoofdstuk: de coronacrisis (?) van 1890". Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ "Geliefd ook als Sinterklaascadeau".
* ↑ "Bericht van de begrafenis W.F. Oostveen".
* ↑ Gedenkteken Graf W.F. Oostveen. Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ "Dankbetuiging Het nieuws van den dag; kleine courant". Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ "Dankbetuiging Leidsche Courant". Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ "Waar komen die liedjes over Sinterklaas vandaan". Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ Akte van erkenning. Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ Huwelijk op 30 maart 1870 te Leiden. Geraadpleegd op 29 juli 2020.
* ↑ "Overname boekhandel".
* ↑ "Ingekomen stukken gemeenteraad Leiden overname boekhandel".
* Biografisch Portaal: 14198084
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: oost080
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9804 7837
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071803769
* Virtual International Authority File: 306166637
# Roald Aas

Roald Edgard Aas (Oslo, 25 maart 1928 - aldaar, 18 februari 2012) was een Noors schaatser.
Roald Aas nam drie keer deel aan de Olympische Winterspelen (in 1952, 1956 en 1960). Zijn grootste succes behaalde hij in zijn laatste schaatsjaar. In 1960 werd hij bij de Winterspelen van 1960 in Squaw Valley op de 1500 meter olympisch kampioen. Een titel die hij overigens moest delen met Jevgeni Grisjin, omdat zij beiden een tijd van 2.10,4 reden.
Voordat hij zijn Olympische gouden plak kreeg omgehangen had hij eenmaal eerder een medaille gewonnen bij de Winterspelen. In 1952 ontving Aas op de 1500 meter de bronzen medaille. Ook won hij tweemaal brons op een Europees kampioenschap (in 1957 en 1960) en bij het WK Allround van 1958.
Na zijn actieve carrière werd Aas trainer bij de Oslo Skøiteklub.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 42,3 | 24 februari 1960 | Squaw Valley |
| 1000 meter | 1.27,4 | 28 februari 1963 | Oslo |
| 1500 meter | 2.10,4 | 26 februari 1960 | Squaw Valley |
| 3000 meter | 4.37,0 | 20 februari 1960 | Squaw Valley |
| 5000 meter | 8.01,6 | 29 januari 1956 | Misurina |
| 10.000 meter | 17.08,2 | 19 januari 1958 | Notodden |

#### Wereldrecords laaglandbaan (officieus)

| Nr. | Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | 1500 meter | 2.15,8 | 16 januari 1955 | Oslo |

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | WK Allround | Olympische Spelen |
| 1951 | 5e | 12e | |
| 1952 | 10e | 5e | 3 1500m |
| 1953 | 7e | | |
| 1954 | 9e | 7e | |
| 1955 | 8e | 8e | |
| 1956 | 9e | 12e | 10e 1500m 6e 5000m |
| 1957 | 3 | 6e | |
| 1958 | 8e | 3 | |
| 1959 | 9e | 8e | |
| 1960 | 3 | NC18 | 1 1500m 25e 5000m 23e 10.000m |
    NC# = niet gekwalificeerd voor de laatste afstand, maar wel als # geklasseerd in de eindrangschikking

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 |
| EK allround | 0 | 0 | 2 |
| WK allround | 0 | 0 | 1 |
| Olympische Spelen | 1 | 0 | 1 |
* Roald Aas op SchaatsStatistieken.nl
1924: Clas Thunberg · 1928: Clas Thunberg · 1932: Jack Shea · 1936: Charles Mathiesen · 1948: Sverre Farstad · 1952: Hjalmar Andersen · 1956: Jevgeni Grisjin/Joeri Michajlov · 1960: Jevgeni Grisjin/Roald Aas · 1964: Ants Antson · 1968: Kees Verkerk · 1972: Ard Schenk · 1976: Jan Egil Storholt · 1980: Eric Heiden · 1984: Gaétan Boucher · 1988: André Hoffmann · 1992: Johann Olav Koss · 1994: Johann Olav Koss · 1998: Ådne Søndrål · 2002: Derek Parra · 2006: Enrico Fabris · 2010: Mark Tuitert · 2014: Zbigniew Bródka · 2018: Kjeld Nuis · 2022: Kjeld Nuis
# Ronald Bessems

Ronald (Ron) Bessems is een voormalig Nederlands wielrenner. Hij werd op 4 juli 1976 in het Belgische Gooik wereldkampioen op de weg bij de junioren. De 17-jarige Amsterdammer versloeg er in de spurt de Italiaan Corrado Donadio en de Tsjech Jiri Korous.
Bessems was een tijdgenoot van Jos Lammertink, die ook aan dat wereldkampioenschap deelnam. In tegenstelling tot Lammertink kon Bessems echter geen carrière bij de profs uitbouwen. In 1977 werd hij amateur. Hij maakte deel uit van de amateur-wielerploeg van Amstel, geleid door Herman Krott. Bij de amateurs lukte hem af en toe een succes in eigen land, o.m. in 1983 in Zandvoort en in 1984 in Bergen (Noord-Holland). In 1983 en 1984 was hij derde in het criterium de Ronde van Sint Pancras.
# Mycenaparasiet

Spinellus fusiger, algemeen bekend als mycenaparasiet of knopschimmel, is een soort schimmel uit de stam Mucoromycota. Het is een speldenschimmel die wordt gekenmerkt door rechtopstaande sporangioforen (gespecialiseerde schimmeldraden die een sporangium dragen) die eenvoudig van structuur zijn, bruin of geelbruin van kleur zijn en vertakte luchtfilamenten hebben die de zygosporen dragen. Het groeit als parasitaire schimmel op paddenstoelen, waaronder verschillende soorten uit de geslachten Mycena, waaronder M. haematopus, M. pura, M. epipterigya, M. leptocephala en verschillende Collybia-soorten, zoals, C. dryophila en C. boterbloem. Het is ook aangetroffen op agarische soorten zoals Amanita, Gymnopus en Hygrophorus.

## Taxonomie

De soort werd voor het eerst beschreven door de Duitse natuuronderzoeker Christian Gottfried Ehrenberg in 1818 als Mucor rhombosporus, maar hij gaf later toe een fout te hebben gemaakt bij het onderzoeken van de sporen. Johann H. F. Link stelde later de naam Mucor fusiger voor de soort voor, die bekend is geworden onder verschillende namen, zoals Mucor macrocarpus, Phycomyces agaricicola, Spinellus macrocarpus en Spinellus rhombosporus. De huidige naam werd in 1875 aan de plant gegeven door de Franse botanicus Philippe Édouard Léon Van Tieghem.

## Beschrijving

Tijdens de voortplantingsfase van zijn levenscyclus groeit Spinellus fusiger door de hoed van de gastheerpaddestoel heen en breekt uiteindelijk door de hoed heen om uitstralende voortplantingsstengels (sporangioforen) te produceren met daarop minuscule, bolvormige, terminale sporenbevattende structuren, sporangia genaamd. Uiteindelijk komen de sporen in de sporangia vrij nadat de buitenste sporangiale wand is afgebroken. Vervolgens worden ze passief verspreid naar nieuwe locaties via wind, water en insecten. De sporangia bevatten niet- beweeglijke mitosporen die bekend staan als aplanosporen. Net als andere Spinellus-soorten, S. fusiger is homothallisch, en seksuele sporen, bekend als zygosporen, worden geproduceerd na de vereniging van takken, gametangia genaamd, die uit hetzelfde mycelium ontstaan.

### Uiterlijk

Het sporenkopje heeft in volwassen stadia een zwarte kleur, en meet 0,1 mm in diameter, daarvoor is het sporenkopje melk wit. Het sporenkopje groeit op een tot 2 cm lange doorzichtige draad dunne steel.

### Microscopische beschrijving

De lengte van de sporen kan variëren tussen 28 en 48,6 µm, de breedte varieert tussen de 14 en de 18,6 µm. De sporen hebben een grijze kleur, en hebben de vorm van een rijstkorrel.

## Foto's

* Sporangium (sporendoosje) van Mycenaparasiet
* Microscopische foto van de sporen van de Mycenaparasiet
# Willem Jan Wognum

Willem Jan Wognum (Oostzaan, 15 december 1908 – Bergen, 29 februari 1988) was een Nederlands burgemeester.
Hij werd geboren als zoon van Pieter Wognum Wzn. (1867-1938) en Trijntje van Stipriaan (1868-1951). Na een driejarige hbs-opleiding was hij aanvankelijk werkzaam in het bedrijfsleven. Begin 1933 volgde hij zijn vader op als secretaris van de polder Oostzaan. Vanaf 1 juni 1946 was Wognum burgemeester van Schagen en precies 24 jaar later, per 31 mei 1970, werd hem eervol ontslag verleend. Hij overleed in 1988 op 79-jarige leeftijd. De voormalige 'Burgemeester Wognumschool' in Schagen was naar hem vernoemd.
# Noors mos

Noors mos (Oligotrichum hercynicum) is een soort uit de haarmosfamilie (Polytrichaceae). In Europa is het de enige voorkomende soort van het geslacht Oligotrichum.

## Determinatie

Noors mos vormt losse zoden met geelgroene tot groene aanblik en een hoogte tot ± 2 cm. De bladeren van de stijve stengels zijn schubvormig aan de onderkant, geleidelijk groter naar boven toe en ongeveer 3 tot 4 mm lang, lancetvormig, ongekarteld, nauwelijks schedevormig aan de basis, vochtig rechtopstaand en naar binnen gebogen, droog liggend en bijna haakvormig gekromd. De bladranden zijn aan de onderkant vlak en zwak getand, naar de punt toe gebogen en ver uit elkaar gekarteld gezaagd. De bladnerf steekt uit als een kleine stekelpunt uit de bladtop. Aan beide zijden is deze bezet met gekronkelde en getande lamellen: aan de bovenkant (ventrale zijde) tot 12 lamellen, die tot 12 cellen hoog zijn; aan de onderkant (dorsale zijde) 2 tot 4 lamellen, deze zijn slechts enkele cellen hoog. De dikwandige bladcellen zijn aan de basis kort rechthoekig, in het bovenste deel van het blad rond-kwartierkantig, vaak iets breder dan lang en ongeveer 14 µm groot.
De soort is tweehuizig. Sporendozen worden niet zelden gevormd. De seta is tot 3 cm lang en draagt de iets schuine tot rechtopstaande capsule. Deze is onder de mond ingesnoerd, in verse toestand rond, droog lengte-gespleten. De capsulekap is kegelvormig toegespitst tot kort gesnaveld, de calyptra is kapvormig en bezet met enkele rechtopstaande haren. Sporen zijn 10 tot 15 µm groot, geelgroen en glad. De sporenrijptijd is in de zomer.

## Ecologie

Noors mos is een zeldzame pionier op open plekken op leem of lemig zand. Hier verkeert het mos vaak in gezelschap van andere soorten uit de haarmosfamilie, onder meer van het geslacht viltmuts. Aan concurrentie met vaatplanten gaan de plantjes al snel ten onder. Het groeit graag op terreinen waar voldoende dynamiek heerst. Zo is Noors mos vaak aanwezig op militaire oefenterreinen, op recreatief druk bezochte heideterreinen, op bospaden en soms op lemig zand in uitgestoven laagten in stuifzanden.

## Verspreiding

Het is in de eerste plaats een soort van de bergen en komt verspreid tot wijdverspreid voor van lage bergketens tot alpiene gebieden, in Europa, vooral in Noord-Europa en in de Alpen. In sommige gevallen komen echter ook waarnemingen voor in laaggelegen gebieden, zoals in de Noord-Duitse Laagvlakte. Wereldwijd zijn er vondsten uit Europa, IJsland, Groenland en Noord-Amerika bekend.
Noors mos is in Nederland zeldzaam. Het staat niet op de Nederlandse Rode Lijst en is niet bedreigd. De Nederlandse verspreiding heeft drie zwaartepunten: Drenthe, de Veluwezoom en Noord-Brabant. Enkele kleinere populaties bevinden zich op de Sallandse heuvelrug en de Utrechtse heuvelrug en in de Meinweg. Sporenkapsels zijn in Nederland slechts één keer waargenomen.

## Fotogalerij

* Bovenaanzicht
* Sporenkapsel
* Blad
* Bladcellen bladvoet
* Bladcellen bladrand
* Doorsnede blad bij nerf
* Doorsnede stengel
* Sporen
# Zoo Ostrava

Zoo Ostrava (Tsjechisch: Zoologická zahrada a botanický park Ostrava) is een dierentuin en botanische tuin in Ostrava, Tsjechië. Zoo Ostrava werd opgericht als Kunčičky Zoo in 1951 in het stadsdeel Kunčičky. In 1956 werd al een nieuwe dierentuin gebouwd in het Stromovka Park en in 1960 werden alle dieren verhuisd naar deze nieuwe locatie.
In 1996 werd de dierentuin lid van de European Association of Zoos and Aquaria en het park is ook lid van de World Association of Zoos and Aquariums. Daarnaast neemt het park deel aan meerdere internationale fokprogramma's en coördineert en beheert de EEP-stamboeken voor de chimpansee en de vissenfamilie Poeciliidae.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ostrava Zoo op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Zoo Ostrava op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Glow

(The) Glow of GLOW kan verwijzen naar:
* GLOW Festival, een jaarlijkse lichtmanifestatie in Eindhoven
* Gorgeous Ladies of Wrestling, een Amerikaanse worstelorganisatie voor vrouwen, gestart in 1986
* GLOW (televisieserie), een Amerikaanse komische dramaserie over de worstelorganisatie
* GLOW: The Story of the Gorgeous Ladies of Wrestling, een documentaire over de worstelorganisatie uit 2012
* The Glow, het zevende album van de Amerikaanse zangeres Bonnie Raitt
* Glow of Bloom (effect), een effect van computergraphics om een bepaalde lichtinval te simuleren in onder meer computerspellen
* Glow (Gavin James)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Glow en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Harmonieorkest Moesicali

Harmonieorkest Moesicali, tot 2019 de Koninklijke Harmonie Eendracht, is een Belgische vereniging die een harmonieorkest, een jeugdharmonie en een drumband omvat.

## Geschiedenis

Het harmonieorkest werd in 1851 als Harmonie Eendracht opgericht in Moerzeke en is hiermee de oudste culturele organisatie van het dorp.
Bij het 75-jarig jubileum in 1926 werd het predicaat 'koninklijk' aan de naam toegevoegd. Bij het 100-jarig jubileum werd er een feest gevierd dat drie dagen duurde; de harmonie kocht toen tevens een nieuw vaandel.
Van Eendrachts geschiedenis tot 1956 is weinig documentatie bewaard gebleven. Maar vanaf die datum werd het reilen en zeilen van de vereniging bijgehouden. Het orkest bestond in die periode uit vijftig muzikanten.
In 1970 werd ook een trommelkorps opgericht. In 1986 werd het 135e jaar van de vereniging gevierd met het jaarlijkse Sint-Ceciliafeest.

## Voorstellingen

Traditioneel organiseert Moesicali jaarlijks een winter-, lente- en zomerconcert. Het harmonieorkest gaf concerten met gastartiesten als Gunther Neefs, Belle Perez, Paul Michiels, Geena Lisa en Jelle Cleymans.
In 2022 stond het circusverhaal van ‘The Greatest Showman’ op het programma, wat de tot dan toe grootste productie was van de harmonie.

## Dirigenten

* Interbellum: Désiré Van Wezemael
* ca. 1950-86(?): Frans Willockx
* 2009 - heden: Filip Van Damme

## Meer lezen

* Johan De Ridder, De Koninklijke Harmonie "De Eendracht" (1851–2001) - Kroniek van 150 jaar muziekleven in Moerzeke.
* ↑ Cultuurverenigingen Hamme 2012. Hamme: Cultuurdienst Hamme (2012), p.24. Gearchiveerd op 24 september 2022.
* 1 2 M.G., Koninklijke fanfare 'De Eendracht' uit Moerzeke aan 135e verjaardag toe. De Voorpost (28 november 1986). Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
* ↑ jvdv, Paul Michiels zingt bij Eendracht Moerzeke. Gazet van Antwerpen (25 mei 2016). Gearchiveerd op 27 september 2022.
* ↑ Dirk Rooms, Harmonie Moerzeke doet het met Geena Lisa. Gazet van Antwerpen (2 mei 2017). Gearchiveerd op 10 december 2022.
* ↑ Jan Van de Velde, Harmonieorkest Moesicali concerteert met Jelle Cleymans. Nieuwsblad (27 april 2022). Gearchiveerd op 25 september 2022.
* ↑ Koen Baten, Harmonieorkest ‘Moesicali’ brengt grootste en meest unieke show in de geschiedenis: “Totaalbeleving staat centraal”. Het Laatste Nieuws (9 mei 2022). Gearchiveerd op 28 september 2022.
* ↑ Johan De Ridder, De Koninklijke Harmonie "De Eendracht" (1851 – 2001) - Kroniek van 150 jaar muziekleven in Moerzeke.
* ↑ Dirigent. Harmonie Eendracht Moerzeke. Gearchiveerd op 28 september 2022. Geraadpleegd op 23 september 2022.
# Glanzend maanmos

Glanzend maanmos (Cephalozia connivens) is een mossoort behorend tot de familie Cephaloziaceae.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

De planten zijn bleekgeel tot lichtgroen van kleur. Ze zijn slechts ongeveer 1 mm breed. De stengeltoppen zijn vaak wat gezwollen en voorzien van bladeren.
De longitudinale, afgeronde flankbladeren zijn ongeveer 0,6 mm breed.Ze zijn voor een derde tot de helft van hun lengte in twee lobben verdeeld, waarvan de stompe toppen naar elkaar neigen.
De soort draagt vaak vruchten in het voorjaar. De opening van het perianth is ingescheurd, terwijl de twee lobben van de omhullende bladeren een gladde rand hebben. De soort plant zich echter ook vegetatief voort via broedlichamen.

### Microscopische kenmerken

De flankbladeren zijn aan de basis gewoonlijk 7 tot 10 cellen breed. De bladcellen zijn relatief groot (30 tot 50 µm breed en 55 tot 70 µm lang) en min of meer zeshoekig. Ze bevatten meestal geen, soms kleine olielichaampjes.

### Gelijkende taxa

De karakteristieke samenneigende bladtoppen van C. connivens vormen meestal een bruikbaar onderscheid met de andere soorten van dit geslacht. Het gelijkende echt maanmos en soms ook aarmaanmos hebben veel kleinere bladcellen.

## Ecologie

Het komt voor in een breed scala aan milieus voor, zowel in hoog- en laagveen als ook op humeus zand, bijv. in vochtige heide en broekbossen. De soort komt zowel op de grond voor als op rottend hout. Kalkrijke en lemige milieus worden gemeden. Het groeit afgewisseld tussen andere mossen of in dunne bedekkingen, vaak samen met breekblaadje, Dicranodontium denudatum en Sphagnum.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat glanzend maanmos te boek als kensoort voor de viertandmos-associatie.

## Verspreiding

De soort komt voor in Europa en Noord-Amerika. In Midden-Europa groeit het voornamelijk in de heidevelden van de laaglanden. Het is zeldzaam in de bergen en lage bergketens.
In Nederland is glanzend maanmos vrij zeldzaam. Het staat op de rode lijst in de categorie 'Kwetsbaar'.
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Jacobson-prijs

De Jacobson-prijs is een vijfjaarlijkse Nederlandse literaire prijs die in 1925 door het Tollensfonds is ingesteld ter nagedachtenis aan Jos. Jacobson, die aan dit fonds een legaat had geschonken bedoeld voor een letterkundige prijs. De prijs wordt toegekend aan oudere letterkundigen.

## Lijst van bekroonden

* 2008 - Carel Peeters
* 2002 - Sem Dresden
* 1992 - Elisabeth Augustin
* 1990 - Jan de Hartog
* 1985 - Han G. Hoekstra
* 1985 - Eric van der Steen
* 1980 - Jeanne van Schaik-Willing
* 1980 - Henriëtte van Eyk
* 1975 - Annie Salomons
* 1975 - J.C.J. van Schagen
* 1970 - Willem Brandt
* 1965 - Elisabeth Zernike
* 1960 - Marie Schmitz
* 1955 - Kees van Bruggen
* 1950 - J. van Oudshoorn
* 1945 - Frans Bastiaanse
* 1940 - Gerard van Hulzen
* 1940 - J.K. Rensburg
* 1935 - Maurits Wagenvoort
* 1930 - F. Smit Kleine
* 1925 - Nine van der Schaaf
# Recht granietmos

Recht granietmos (Hedwigia ciliata) is een soort uit de granietmosfamilie (Hedwigiaceae).

## Determinatie

Recht granietmos vormt vertakte, rechtopstaande tot uitgestrekte stengels. De bladeren zijn lancetvormig. Ze missen een bladnerf en lopen taps toe naar een fijne, verlengde punt. Bij droogte zitten de bladeren dicht tegen de stengel aan, waardoor ze een zilverkleurig touwachtig uiterlijk krijgen.

## Ecologie

Recht granietmos is een pioniersoort op zure steen. Het groeit vooral op kalkarm gesteente en verkiest open of halfbeschaduwde standplaatsen.

## Verspreiding

Recht granietmos is in Nederland zeer zeldzaam. Het staat op de Nederlandse Rode Lijst in de categorie 'Gevoelig'. Bij gebrek aan natuurlijk gesteente in Nederland weet recht granietmos zich vooral te vestigen op asfalt en verder op basalttaluds en betonpannen. Er worden echter ook af en toe epifytische waarnemingen gedaan van steeds weer andere bomen, te weten: es, esdoorn, lijsterbes, populier, vlier, wilg en zomereik. Vanaf het begin van de 21e eeuw is recht granietmos zelfs even vaak op bomen aangetroffen als op stenige substraten.
# Zamarada reflexaria

Zamarada reflexaria is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Omphalucha maturnaria

Omphalucha maturnaria is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Möschler.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Scopula silonaria

Scopula silonaria is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Guenée.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Chiasmia diarmodia

Chiasmia diarmodia is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Ochroplutodes hecqi

Ochroplutodes hecqi is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Karisch.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Hypotephrina serrimargo

Hypotephrina serrimargo is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Krüger.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Obolcola pallida

Obolcola pallida is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Janse.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Ectropis oleitincta

Ectropis oleitincta is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Ectropis vadoni

Ectropis vadoni is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Xylopteryx gibbosa

Xylopteryx gibbosa is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Eupithecia angustiarum

Eupithecia angustiarum is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Krüger.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Dioptrochasma gracilis

Dioptrochasma gracilis is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Chiasmia separata

Chiasmia separata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Druce.
De soort komt voor in tropisch Afrika.