OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rob van Essen

Rob van Essen (Amstelveen, 25 juni 1963) is een Nederlandse schrijver, vertaler en recensent.
In 2009 werd zijn roman Visser genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs, en tien jaar later, in 2019, won hij deze prijs met zijn roman De goede zoon. Van Essen won deze prijs nogmaals in 2024, met de roman Ik kom hier nog op terug. Hij was hiermee de tweede schrijver, na Thomas Rosenboom, die de prijs twee keer won. Zijn tweede verhalenbundel, Hier wonen ook mensen, werd in 2015 bekroond met de J.M.A. Biesheuvelprijs.
# Erejoffer

Een erejoffer is een jonge ongetrouwde vrouw die deel uitmaakt van de hofhouding van een vorstin. De functie kwam tot de twintigste eeuw aan Europese hoven voor. Erejoffers hielpen de vorstin en de hofdames bij alle voorkomende taken en waren aanwezig bij belangrijke ceremonies aan het hof. Zij kwamen vaak uit adellijke families.
In het Engels spreekt men van maid of honour, in het Duits van een Hofjungfer en in het Frans van een fille d'honneur of demoiselle d'honneur.

## Beschrijving

Al in de middeleeuwen was het gebruikelijk dat een aantal adellijke meisjes of jonge vrouwen een min of meer officiële positie had in de hofhouding van een vorstin. Een aanstelling als erejoffer werd gezien als een grote eer, zowel voor de jonge vrouw zelf als voor haar familie. Het was een kans om de hoofse gewoonten en manieren te leren, en om in hoge kringen een netwerk van contacten op te bouwen. Dit alles vergrootte ook de kansen van een erejoffer om een goed huwelijk te sluiten.
In de late middeleeuwen werd een meisje soms al op tienjarige leeftijd erejoffer. Een speciaal aangestelde 'moeder' had aan het hof de zorg voor deze jonge meisjes. In de loop van de volgende eeuwen werd de leeftijdsgrens hoger. In de 18e eeuw was het gebruikelijk dat een erejoffer bij haar aanstelling tussen de 17 en 20 jaar was.
Erejoffers stonden in de hiërarchie aan het hof onder de hofdames. Zij verrichtten hand-en-spandiensten voor de vorstin en de hofdames; hun positie was te vergelijken met die van de pages. Bij belangrijke gelegenheden waren ze, identiek gekleed, onderdeel van de ceremoniële pracht en praal. De erejoffers kregen voor hun diensten een toelage, kleding voor bijzondere gelegenheden, en kost en inwoning in de koninklijke paleizen. Financiële ondersteuning door hun familie bleef echter nodig om aan het hof hun stand te kunnen ophouden.
Zodra een erejoffer trouwde moest zij haar positie opgeven. Het was gebruikelijk dat erejoffers bij hun huwelijk een bruidsschat kregen van de vorstin die ze hadden gediend.
Na de 19e eeuw verdween de functie van erejoffer aan de meeste Europese koninklijke hoven. Bij de kroning van Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk in 1953 werden zes ongetrouwde dochters van edellieden speciaal voor die gelegenheid aangesteld als maid of honour. Zij vormden het gevolg van de koningin bij binnenkomst en verlaten van Westminster Abbey. Bij de kroning van Charles III en Camilla in 2023 werd koningin-gemalin Camilla tegen de traditie in niet begeleid door erejoffers maar door pages.
* Johanna Ilmakunnas. From mother to daughter: noblewomen in service at the Swedish royal court. In: Early Professional Women in Northern Europe, c. 1650-1850. 2018. ISBN 9781472471345
* Jane de Iongh. De hertogin: Margaretha van Oostenrijk, hertogin van Savoye. 1981. ISBN 902146831X
* Frances Harris. The honourable sisterhood: Queen Anne's maids of honour. 1993. The British Library Journal, Vol. 19, No. 2, pp. 181-198
* Annabel Sampson The day of the Queen’s Coronation as remembered by five of her six blue-blooded Maids of Honour. Tatler. 2 juni 2020
# Zorgvlied (Drenthe)

Zorgvlied is een dorp in de gemeente Westerveld in de Nederlandse provincie Drenthe. Het ligt vlak bij de grens met de provincie Friesland. Het dorp heeft zijn naam te danken aan een - nu verdwenen - villa Zorgvlied. In 2023 had het 195 inwoners.

## Geschiedenis

Van 1819 tot 1823 kocht de Maatschappij van Weldadigheid grote stukken heide aan die om Groot en Klein Wateren lagen in de marke van Diever en Wateren. Tegen de Friese grens werd in 1823 het Instituut voor de Landbouw gesticht. Deze school was een van de eerste in haar soort in Nederland. Tot 1859 heeft zij - de school werd ook wel kweekschool genoemd - gefunctioneerd als opleidingsinstituut voor de Maatschappij van Weldadigheid. Het gebouw is nog goed te herkennen in het dorpsbeeld (rechts van de r.k.-kerk) en biedt onderdak aan vier senioren.
In 1859 werden de gronden en de school verkocht aan J.F.de Ruyter de Wildt, een ver familielid van de beroemde admiraal. De Ruyter de Wildt bouwde onder andere de villa Castera Vetera, die voltooid werd in 1862.
In 1879 werd e.e.a. verkocht aan Lodewijk Guillaume Verwer. Deze noemde de villa Huize Zorgvlied. Hij haalde Brabantse tabaksplanters en Friese katholieke boeren naar zijn landgoed. In 1880 begon hij in een huiskapel met r.k. erediensten. In 1893 werd in deze kleine katholieke enclave de parochie Wateren-Zorgvlied een feit. Pastoor van deze parochie was van 1994 tot 2003 Dr. J.H.J. (Hans) van den Hende, die later bisschop werd van Breda en van Rotterdam.
Verwer overleed in 1910. Hij liet 250 ha land na met villa's en boerderijen. Huize Zorgvlied werd in 1930 gesloopt, maar de naam bleef voortleven als de naam van een dorp dat nu een belangrijk toeristisch centrum is.

## Geboren

* Tollien Schuurman (1913-1994), atlete
# Stecklikrieg

De Stecklikrieg (of Stäcklikrieg) was een federalistische opstand tegen Helvetische Republiek in de late zomer en herfst van 1802. De naam komt van Stecken ("stokken" of "knuppels"), die de opstandige boeren als geïmproviseerde wapens vaak hanteerden bij gebrek aan beter.
In 1798 waren troepen van de revolutionaire Eerste Franse Republiek Zwitserland binnengevallen en hadden een einde gemaakt aan het Oude Eedgenootschap. De Helvetische Republiek werd een zusterrepubliek van Frankrijk naar het voorbeeld van de Bataafse Republiek, de Cisalpijnse Republiek en de Ligurische Republiek. In overeenstemming met de bepalingen van de Vrede van Lunéville (9 februari 1801) trokken de Franse troepen zich in de zomer van 1802 terug uit Zwitserland. Omdat het Franse leger de belangrijkste steunpilaar was geweest van de Helvetische Republiek, begon deze nu te wankelen. In allerlei plaatsen en streken werden pre-Helvetische instellingen hersteld en zowel bestuurders als aanhangers van de Helvetische Republiek verdreven. De opstand ontstond vooral in Centraal-Zwitserland, Zürich, Bern, Solothurn en Aargau. De federalistische rebellen konden na meerdere militaire confrontaties met de slecht uitgeruste en weinig gemotiveerde regeringstroepen (slag bij de Renggpas (bij de Pilatus) op 28 augustus 1802, beschietingen van Bern en Zürich half september 1802, slag bij Faoug op 3 oktober 1802) de Helvetische centrale macht omverwerpen, die zich na een militaire overgave op 18 september 1802 uit Bern naar Lausanne had teruggetrokken en alleen nog maar door de kantons Vaud en Fribourg werd gesteund. De kantonnale regeringen namen de macht in het land over, met een door Alois von Reding geleide Tagsatzung in Schwyz.
De resultaten van de opstand leidde de Franse troepen ertoe om in oktober 1802 terug te keren, waarbij zij geen weerstand ondervonden. Napoleon Bonaparte meende dat de opstand gevaarlijk was voor de geldende politieke orde in Europa. In de door hem gedicteerde Mediationsakte van 1803 deed hij concessies aan de tegenstanders van de Helvetische Republiek en gaf de eenheidsstaat op ten gunste van een federaal gestructureerd Zwitserland. Omdat de Franse interventie een overtreding was van de bepalingen van de Vrede van Lunéville was, nam onder andere het Verenigd Koninkrijk dit als aanleiding om Frankrijk opnieuw de oorlog te verklaren (18 mei 1803).

## Literaire verwerking

William Wordsworths gedicht Thought of a Briton on the Subjugation of Switzerland en Friedrich von Schillers werk Wilhelm Tell (1804) werden rechtstreeks geïnspireerd door de Stecklikrieg.
# Berenhap

Een berenhap (ook wel berenpoot, berenklauw, gehaktbal speciaal of spoetnik genoemd) is een in plakken gesneden gehaktbal aan een satéprikker met daartussen een aantal uienringen. Soms wordt er naast ui ook gebruikgemaakt van ananas of paprika. Deze worden gefrituurd en in noordelijke delen van Nederland geserveerd met pindasaus. In Vlaanderen en zuidelijke delen van Nederland gebruikt men verscheidene soorten saus op de berenhap.
Berehap (zonder tussen-n) is een merknaam en de snack mag dus alleen door deze fabrikant als "berehap" of "berenhap" verkocht worden. Andere fabrikanten en eetgelegenheden noemen daarom de snack ook wel berenklauw (Noord-Nederland), gehaktbal speciaal (Noord-Brabant en deel van Limburg), spoetnik (deel van Limburg) of berenpoot (Vlaanderen).
Hoewel berehap een merknaam is, wordt de naam door de Nederlandse Taalunie inmiddels als soortnaam beschouwd en is berenhap opgenomen in de Woordenlijst Nederlandse Taal (het "Groene Boekje").
# Lepidoscia crepuscularis

Lepidoscia crepuscularis is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma crepuscularis door Edward Meyrick in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in West-Australië.
# Lepidoscia acropolia

Lepidoscia acropolia is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia acropolia door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1923. De spanwijdte bedraagt ongeveer 1,5 centimeter.
De soort komt voor in Australië (Nieuw-Zuid-Wales, Victoria).
# Bram Bakker

Bram Bakker (Zwolle, 29 oktober 1963) is een Nederlandse voormalig psychiater, schrijver en columnist.

## Loopbaan

Na het gymnasium studeerde Bakker van 1982 tot 1991 geneeskunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Van 1992 tot 1999 volgde hij de opleiding psychiatrie in de Valeriuskliniek in Amsterdam en het VU medisch centrum. In 2000 promoveerde Bakker aan de Vrije Universiteit op de behandeling van angstaanvallen en ging datzelfde jaar aan de slag als psychiater in het Sint Lucas Andreas Ziekenhuis in Amsterdam.
In 2003 publiceerde Bakker het boek Te gek om los te lopen. Misverstanden in de psychiatrie, waarin hij fulmineerde tegen het naïeve optimisme van de antipsychiatrie in Nederland en een pleidooi hield voor meer evidence-based medicine in de geestelijke gezondheidszorg. Na de publicatie werden twee tuchtzaken tegen hem aangespannen omwille van 'grensoverschrijdend gedrag' en werd hij ontslagen.
Vanaf 2003 schreef hij columns voor tijdschriften en kranten, onder meer het Algemeen Dagblad en Metro. In 2004 volgde Hans Polak de psychiater en vijf van zijn patiënten een jaar lang waaruit bleek dat hij de gewenste therapeutische afstand niet bewaart omdat hij eventuele overdracht best hanteerbaar acht. De dwarse psychiater is zowel de naam van deze televisiedocumentaire uit 2006 als van een bundel columns uit 2008.
Van 2004 tot 2006 was hij psychiater bij het Centrum Eetstoornissen Ursula. In 2005 kreeg hij een waarschuwing van het Medisch tuchtcollege nadat hij een patiënte tot tweemaal toe met een persoonlijke vriend in contact had gebracht, wat resulteerde in een psychische crisis. Vanaf 2007 hield hij zich bezig met zijn eigen bedrijf in mental coaching.
Bakker was meermaals op televisie. Zo was hij van 26 oktober 2007 tot 4 januari 2008 wekelijks actief als coach in Bureau Ambitie over mensen die hun loopbaan ingrijpend willen veranderen. In 2008 onthulde Andere Tijden Sport dat Bakker de man was die vanuit een huisje in de Amsterdamse gracht sprong toen het Nederlands voetbalelftal voorbijvoer na de behalen van het Europees kampioenschap voetbal 1988. In 2009 was hij een van de psychiaters die door Coen Verbraak werden geïnterviewd voor het programma Kijken in de ziel. In 2013 was hij jurylid in het programma De allerslechtste echtgenoot van Nederland. In 2015 interviewde hij voor De Volkskrant zijn grote voorbeeld, de Amerikaanse psychiater Irvin D. Yalom naar aanleiding van diens publicatie Eendagsvlinders en andere verhalen uit de psychotherapie.
Eind januari 2021 gaf Bram Bakker in een tweet aan: “Als ik twintig kilo meer zou wegen moest ik nu met spoed worden gevaccineerd. Positieve discriminatie van mensen met een ongezonde leefwijze” Deze tweet leidde tot een groot aantal (negatieve) reacties. De discussie liep meerdere weken door, mede door tweets waarin Bram Bakker aankaartte de ‘schuld’ voor obesitas bij de patiënt te leggen.
Op 10 november 2021 legde hij zijn functie van psychiater neer. Hij ondervond de laatste jaren steeds meer de gevolgen van een niet verwerkt jeugdtrauma. Hij gaat alleen nog verder als basisarts.
# Door Turkije bezette gebieden

Deze pagina geeft een overzicht van door Turkije bezette gebieden.

## Bezette gebieden

* Noord-Cyprus - Tijdens de Turkse invasie van Cyprus in 1974 werd een deel van het eiland Cyprus bezet. Het Turkse leger onderhoudt een grote macht in Noord-Cyprus. De Republiek Cyprus en de internationale gemeenschap beschouwen het als een illegale bezettingsmacht, en haar aanwezigheid is veroordeeld in verschillende resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Het is tevens een illegale bezetting van grondgebied van de Europese Unie, aangezien Cyprus in 2004 lid is geworden van de EU.
* Bezettingen in Noord-Syrië - De Turkse strijdkrachten hebben in augustus 2016 een aantal gebieden bezet in Noord-Syrië naar aanleiding van de Syrische burgeroorlog. Deze gebieden vormen in feite een afzonderlijke proto-staat onder een Turks militair bestuur. De door Turkije gecontroleerde gebieden van Syrië bestaan uit een gebied van 8.835 vierkante kilometer dat meer dan 1000 nederzettingen omvat, waaronder steden als Afrin, al-Bab, Azaz, Jarabulus, Jindires, Rajo, Tal Abyad en Ras al-Ayn. Deze gebieden worden door de Turkse autoriteiten aangeduid als veilige zones. De Syrische regering onder dictator Bashar al-Assad heeft herhaaldelijk kritiek geuit op de Turkse aanwezigheid in Noord-Syrië en opgeroepen tot hun terugtrekking. De Koerdische Nationale Raad heeft opgeroepen tot de verdrijving van Turkse troepen uit Afrin.
* ↑ (en) James Ker-Lindsay; Hubert Faustmann; Fiona Mullen (2011). An Island in Europe: The EU and the Transformation of Cyprus. I.B. Tauris, London/New York. ISBN 978-1-84885-678-3. Geraadpleegd op 9 juni 2021.
* ↑ (en) Tocci, Nathalie (2004). EU Accession Dynamics and Conflict Resolution: Catalysing Peace Or Consolidating Partition in Cyprus?. ISBN 978-0-7546-4310-4.
# Geodia jousseaumei

Geodia jousseaumei is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Topsent.
# Geodia sphaerulifer

Geodia sphaerulifer is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door J. Vacelet en P. Vasseur.
# Geodia ostracomorpha

Geodia ostracomorpha is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Lévi & Lévi.
# Gesteelde haarmuts

Gesteelde haarmuts (Orthotrichum anomalum) is een soort uit het geslacht haarmuts (Orthotrichum).

## Determinatie

De planten zijn 2,5 cm hoog. De droge, vochtige uitstekende bladeren zijn ovaal-lancetvormig van vorm, puntig, tot 2,7 mm lang en tot de punt aan de rand opgerold. De bladnerf eindigt net voor de punt. Kenmerkend voor gesteelde haarmuts zijn de cilindervormige sporenkapsels die uitsteken boven de blaadjes. Deze heeft 8 of 16 strepen. De calyptra is kegel- tot klokvormig en heeft enkele haren. De 8 peristoomtanden splitsen zich bij het verouderen in 16 afzonderlijke tanden.
De rechthoekige, basale laminacellen zijn hyaliene en dunwandig. De bladcellen van de bovenste lamina (blad) daarentegen afgerond en hebben hebben een diameter van 6 tot 12 µm.

## Ecologie

Gesteelde haarmuts komt veel voor op kalkhoudende steen, zoals beton en cement. Soms komt de soort ook epifytisch voor op bijvoorbeeld boomvoeten, takken.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat gesteelde haarmuts te boek als kensoort voor de muisjesmos-associatie (Orthotricho-Grimmietum).

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van gesteelde haarmuts strekt zich uit over heel Europa. In Nederland is de soort zeer algemeen; de zwaartepunten liggen alhier in de stedelijke gebieden.

## Fotogalerij

* Calyptra
* Sporenkapsels
* Blad
* Bladcellen
* Bladcellen (top)
* Sporen
# Lepidoscia cataphracta

Lepidoscia cataphracta is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma cataphracta door Edward Meyrick in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Australië.
# Tramlijn Maaslandse Dam - Delft

De tramlijn Maaslandse Dam - Delft was een tramlijn in het Westland. Vanuit Maaslandse Dam liep de lijn via Schipluiden naar Delft.

## Geschiedenis

De lijn werd op 1 oktober 1912 geopend door de Westlandsche Stoomtramweg Maatschappij. Tot 1925 heeft er personenvervoer plaatsgevonden, daarna is de lijn tot 1968 gebruikt voor het vervoer goederen, met name veilingproducten en kolen voor verwarming van de kassen.

## Restanten

Over een groot gedeelte van de lijn is thans een fietspad aangelegd, hierdoor is de lijn goed te volgen in het landschap. De oorspronkelijke spoorbrug en het station Schipluiden zijn bewaard gebleven. De brug is in 2019 gerestaureerd en heeft weer de oorspronkelijke groene kleur. Van de weinige grote trambruggen die er waren in Nederland is dit de enige die behouden is.
# Hilwartshausen

Hilwartshausen is een deel van de gemeente Hann. Münden in het Landkreis Göttingen in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het is een onderdeel van Gimte, een Ortschaft van Hann. Münden, en ligt 3½ km ten noorden van de stad van die naam, aan de westelijke oever van de Wezer en aan de Bundesstraße 80.
In 960 stichtte Otto I hier een klooster voor augustinessen. Oorspronkelijk was het een rijksonmiddellijk klooster. Het klooster werd in de 16e eeuw een evangelisch-luthers sticht, en kwam leeg te staan na de Dertigjarige Oorlog. De kloosterkerk werd afgebroken in de 18e eeuw. Van het klooster is alleen een schuur bewaard gebleven.
* Merian-prent uit 1654 van Hilwartshausen
* Hilwartshausen, evang.-luthers Sint-Pieterskerkje
* Schuur in gotische stijl
Het Sint-Pieterskerkje te Hilwartshausen dateert uit de middeleeuwen, maar werd in 1680 en in 1880 zó grondig gerenoveerd, dat beide keren eigenlijk grotendeels sprake was van sloop en nieuwbouw.
Er bestaat ook een dorp Hilwartshausen in de gemeente Dassel, gelegen in het Wezerbergland, eveneens in de Duitse deelstaat Nedersaksen.
# Bonstetten (Beieren)

Bonstetten is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Augsburg. Bonstetten telt 1.530 inwoners.
Adelsried · Allmannshofen · Altenmünster · Aystetten · Biberbach · Bobingen · Bonstetten · Diedorf · Dinkelscherben · Ehingen · Ellgau · Emersacker · Fischach · Gablingen · Gersthofen · Gessertshausen · Graben · Großaitingen · Heretsried · Hiltenfingen · Horgau · Kleinaitingen · Klosterlechfeld · Königsbrunn · Kühlenthal · Kutzenhausen · Langenneufnach · Langerringen · Langweid am Lech · Meitingen · Mickhausen · Mittelneufnach · Neusäß · Nordendorf · Oberottmarshausen · Scherstetten · Schwabmünchen · Stadtbergen · Thierhaupten · Untermeitingen · Ustersbach · Walkertshofen · Wehringen · Welden · Westendorf · Zusmarshausen
# Moccamaster

Moccamaster is een koffiezetapparaat dat wordt vervaardigd door het Nederlandse bedrijf Technivorm, gevestigd te Amerongen.

## Geschiedenis

Het apparaat is in de jaren 1960 ontwikkeld door industrieel ontwerper Gerard-Clement Smit. Dankzij een samenwerking met Douwe Egberts in 1968 werd de Moccamaster populair in Nederland, maar na het verschijnen van de Senseo in 2001 raakte hij op de achtergrond. In Scandinavië is de populariteit gebleven en is het het meest verkochte koffiezetapparaat.
De Moccamaster is een Nederlandse designklassieker, die in die hoedanigheid wordt verkocht in de Design Store van het Museum of Modern Art in New York.

## Beschrijving

Een kenmerk is het gebruik van een koperen verwarmingselement, dat voor een zettemperatuur van tussen de 92 en 96 °C graden zorgt. Daarmee zou een zure smaak bij lagere temperatuur en bittere smaak bij hogere temperatuur voorkomen worden. Omdat ook de doorlooptijd van het zetproces de smaak van de koffie zou beïnvloeden, bevat het apparaat een 9-gats overlooppijp om het hete water gelijkmatig over de gemalen koffie te besprenkelen. Door de modulaire opbouw is het apparaat gemakkelijk repareerbaar. De verschillende onderdelen worden op diverse plaatsen in de Europese Unie gemaakt, waarna ze in Amerongen in elkaar worden gezet.

## Meer lezen

* Matthijs Meeuwsen, Met één druk een sloot koffie (testrapport). Provinciale Zeeuwse Courant (2 maart 2019).

## Externe link

* Moccamaster website
* ↑ Munsterman, Ruben, Scandinaviërs zijn gek op dit Nederlandse koffiezetapparaat: het beste ter wereld. Business Insider Nederland (25 maart 2018).
* ↑ (en) Brian Bennett, Technivorm's Moccamaster KBG 741 AO is pretty in pink (pictures). CNET (30 september 2014).
* ↑ (en) Garfield, Leanna, This is the best coffee machine you can buy, according to the founder of a popular coffee chain. Business Insider Nederland (29 september 2016).
* ↑ (en) Lisa McManus, The Best Coffee Makers (Automatic Drip) of 2023. America's Test Kitchen (29 juni 2022).
* ↑ Jacco Hupkens, Victor Wollaert, Oerdegelijke koffie. NRC (3 mei 2019).
# Televisietoren Daalhof

De Televisietoren Daalhof of Straalverbindingstoren Wolder is een communicatietoren in Nederlands Zuid-Limburg in de gemeente Maastricht. De zendmast staat in de wijk Daalhof relatief hoog gelegen ten opzichte van het Jekerdal en het Droogdal van de Kleine en Lange Zouw in het zuidoosten en zuiden.

## Geschiedenis

De toren werd tussen 1960 en 1962 gebouwd voor de PTT door aannemer Hollandsche Beton Maatschappij door middel van glijbekisting. De 52 meter hoge toren is uitgevoerd in gewapend beton en staat op 40 betonnen heipalen. In 2007 verkocht eigenaar KPN het gebouw aan Alticom, het latere Cellnex Telecom.

## Bouwwerk

De toren inclusief antennes heeft een hoogte van 86 meter.
# Debby

Debby kan verwijzen naar:

## Personen

* Debby Connor, Nederlandse softbalster
* Debby Mansveld, Nederlands wielrenster
* Debby Moore, Amerikaans jazzzangeres
* Debby Petter, Nederlands cabaretière en nieuwslezeres
* Debby Roukens, Nederlands journaliste, radio- en televisiepresentatrice
* Debby Ryan, Amerikaans actrice en zangeres
* Debby Stam, Nederlands volleybalster

## Overige betekenissen

* Debby Atlantische orkaan, 2024
# Atlantisch orkaanseizoen 2024

Het Atlantisch orkaanseizoen 2024 is het Atlantisch orkaanseizoen van het jaar 2024. Het bevat een lijst van orkanen en tropische stormen die op het noordelijk halfrond voorkomen.

## Orkanen/tropische stormen

* Alberto (tropische storm)
* Beryl (orkaan)
* Chris (tropische storm)
* Debby (orkaan)