OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hi, Nellie!

Hi, Nellie! is een Amerikaanse dramafilm uit 1934 onder regie van Mervyn LeRoy.

## Verhaal

De redactiechef van Brad Bradshaw weigert een primeur te publiceren, waarin een verband wordt gelegd tussen de verdwijning van Frank Canfield en een financieel schandaal. Hij denkt dat Frank een eerlijk man is. Omdat de andere kranten het verhaal wel publiceren, wordt Brad door zijn uitgever gedegradeerd. Brad wil zijn baan terug. Hij gaat daarom op zoek naar de ware toedracht.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Muni, Paul Paul Muni | Brad |
| Farrell, Glenda Glenda Farrell | Gerry |
| Sparks, Ned Ned Sparks | Shammy |
| Barrat, Robert Robert Barrat | Brownell |
| Churchill, Berton Berton Churchill | Graham |
| Sergava, Kathryn Kathryn Sergava | Grace |
| Cavanaugh, Hobart Hobart Cavanaugh | Fullerton |
| Dumbrille, Douglass Douglass Dumbrille | Dawes |
| Ellis, Edward Edward Ellis | O'Connell |
| Kaye, Paul Paul Kaye | Helwig |
| Meek, Donald Donald Meek | Durkin |
| Libaire, Dorothy Dorothy Libaire | Rosa Marinello |
| Gateson, Marjorie Marjorie Gateson | Canfield |
| Meeker, George George Meeker | Sheldon |
| Huber, Harold Harold Huber | Leo |
# Zamarada merga

Zamarada merga is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Fletcher D. S..
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Jevgeni Kosjkin

Jevgeni Kosjkin (24 november 2002, Almaty) is een Kazachse langebaanschaatser. Hij is gespecialiseerd in de 500m en staat daarbij bekend om zijn snelle opening.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 34,30 | 28 februari 2025 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.11,29 | 28 januari 2024 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 2.04,38 | 19 december 2019 | Astana |
| 3000 meter | 4.38,79 | 15 oktober 2019 | Astana |
    (laatst bijgewerkt: 2 maart 2025)
# Steganomima polymorpha

Steganomima polymorpha is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Michel Attenoux

Michel Attenoux (Parijs, 14 juni 1930 – Laval (Mayenne), 24 april 1988) was een Franse jazzmuzikant (saxofoon, klarinet).

## Biografie

Attenoux kreeg aanvankelijk pianolessen. Op sopraansaxofoon trad hij voor het eerst op in de orkesten van Pierre Atlan en Jean-Christophe Averty. In 1951 richtte hij zijn eigen band op, waarmee hij optrad in de Paris Kentucky Club en in 1952 Peanuts Hucko begeleidde. Begin jaren 1950 maakte hij met zijn ensemble opnamen voor het label Swing (Perles de cristal), waartoe ook Gérard Badini behoorde en speelde hij o.a. in 1954 met Sidney Bechet in Brussel, waar ook een opname was van Petite fleur en ook in Saarbrücken. In 1955 begeleidde hij Jimmy Archey met zijn orkest.
Eind jaren 1950 hadden Attenoux en zijn orkest verbintenissen in de Parijse jazzclubs Club Saint Germain en in Tabou. In de jaren 1960 bleef hij optreden met zijn eigen orkest in Parijs. In de jaren 1970 speelde hij o.a. met Géo Daly en met Marc Laferrière. In 1975 verscheen hij met zijn sextet op het Newport Jazz Festival en speelde hij met Al Gray, Eddie Lockjaw Davis (1975) en met de Lionel Hampton Allstars (Ring Dem Bells, 1976). In 1978 richtte hij de formatie Les petits Français op met Moustache, Marcel Zanini en François Guin, die jazzversies van de chansons van Georges Brassens opnam. In 1982 ontving Attenoux de Prix Sidney Bechet (ereprijs). De criticus Scott Yanow vergeleek het spel van Michel Attenoux (bij Eddie Lockjaw Davis) met dat van Tab Smith en Johnny Hodges.

## Overlijden

Michel Attenoux overleed in april 1988 op 57-jarige leeftijd.

## Discografie

* 1955: Jimmy Archey avec Michel Attenoux et son orchestre: (Gitanes/ jazz in Parijs)
* 1975: Eddie Lockjaw Davis with Michel Attenoux (Storyville)
* 1979: Giants of jazz play Brassens met Cat Anderson, Georges Brassens, Géo Daly, Eddie Lockjaw Davis, Harry Sweets Edison, Joe Newman

## Literatuur

* Philippe Carles, André Clergeat, Jean-Louis Comolli: Le nouveau dictionnaire du jazz. Édition Robert Laffont, Paris 2011, ISBN 978-2-221-11592-3
* ↑ Michel Attenoux - Wikiwand. origin-production.wikiwand.com. Gearchiveerd op 24-4-2021. Geraadpleegd op 24-04-2021.
* ↑ Jean-Christophe Averty. www.newmedia-art.org. Gearchiveerd op 24-4-2021. Geraadpleegd op 24-04-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Michel Attenoux op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb13944345q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1022151681
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4626 1434
* Library of Congress Control Number: no98032894
* MusicBrainz: 3a9c6b25-3b10-4c08-b5ea-abd0ce2d0ddd
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007401245905171
* Virtual International Authority File: 34648361
* WorldCat: E39PBJm98wDmbRkWJWxyPYpF8C
# Sengkang Lightrail

De Sengkang Lightrail of afgekort SKLRT (Maleis: Laluan LRT Sengkang, Chinees: 盛港轻轨线, Tamil: செங்காங் லைட் ரெயில் வரி) is een volledig geautomatiseerde openbaarvervoerverbinding in Singapore. Het netwerk is 10,7 km lang en geheel bovengronds aangelegd op een verhoogd traject, geheel gescheiden van ander verkeer, waarbij het zowel als een automatische people mover als een lichte metrolijn kan gezien worden.

## Kenmerken

De lijn bestaat uit een oostelijke en een westelijke lus. De oostelijke lus werd op 18 januari 2003 geopend, direct in beide richtingen, de westelijke lus op 29 januari 2005, eerst in enkele richting, sinds 2013 bidirectioneel. De lijn heeft als functie om een woonwijk met veel hoogbouw een goede verbinding te bieden naar de metro van Singapore. Beide lussen eindigen op het metrostation Sengkang met overstapmogelijkheid tussen de vier verschillende trajecten op de North East Line. Het materieel op rubberbanden met betonnen balken 1850 mm breedspoor is geleverd door de Mitsubishi Group. Gekozen werd voor Crystal Movers C810s en C810As van Mitsubishi Heavy Industries.
Zowel de metrostellen van de North East Line als de Crystal Movers van de people mover trajecten van Sengkang en Punggol worden allemaal onderhouden en gestald in het Sengkang depot, gelegen aan Sengkang West Avenue. Vanuit dit depot zijn er ondergrondse verbindingen met de metrolijn als bovengrondse verbindingen met de SKLRT. Deze laatste bevinden zich tussen SW6 Layar en SW7 Tongkang. De people movers van de Punggol Lightrail kunnen vanuit dit depot opereren door een dienstverbinding tussen SW1 Cheng Lim op de Sengkang Lightrail en PW7 Soo Teck op de Punggol LRT.
De Crystal Movers reden initieel alleen met een wagon en een capaciteit van 105 personen. Vanaf eind 2015 reden een aantal diensten met treinstellen met twee gekoppelde wagons en een capaciteit van 204 passagiers.
# Dubbeltandmos

Dubbeltandmos (Didymodon) is een geslacht uit de kleimosfamilie (Pottiaceae).

## Determinatie

De planten vormen lichtgroene, roodgroene of bruinachtige tot zwartachtige gazons of kussens. De stengels zijn rechtopstaand, eenvoudig tot vertakt, tot ongeveer 2(–9) cm hoog. De bladeren zijn ovaal tot smal lancetvormig of driehoekig eivormig, scherp gepunt tot rond en vochtig, rechtopstaand en teruggebogen, hebben meestal teruggebogen bladranden en zijn geheel of, zeldzamer, getand. De bladnerf reikt bijna tot aan de bladpunt of kan kort uitlopen.
De laminacellen zijn min of meer uniform over het gehele bladoppervlak, vierkant aan de bovenkant, zeshoekig, afgerond tot kort rechthoekig en vaak zwak papillair, vierkant tot rechthoekig aan de onderkant en meestal glad.
De soort is meestal tweehuizig. De rechtopstaande seta is 0,3 tot 2 cm lang. De sporenkapsel is eivormig tot cilindrisch en min of meer rechtopstaand, de peristome tanden zijn kort rechtopstaand tot lang en bochtig, de calyptra is kapvormig.

## Verspreiding

Dubbeltandmos kent een kosmopolitische verspreiding. Ze werden of worden vaak toegewezen aan het nauw verwante geslacht Barbula. Er zijn wereldwijd ongeveer 125 soorten.

## Soorten

In Nederland zijn de volgende soorten bekend:
* Didymodon acutus (spits dubbeltandmos)
* Didymodon cordatus (rotsdubbeltandmos)
* Didymodon fallax (kleidubbeltandmos)
* Didymodon ferrugineus (hakig dubbeltandmos)
* Didymodon glaucus (blauwgroen dubbeltandmos)
* Didymodon icmadophilus
* Didymodon luridus (breed dubbeltandmos)
* Didymodon nicholsonii (rivierdubbeltandmos)
* Didymodon rigidulus (broeddubbeltandmos)
* Didymodon sicculus (zondubbeltandmos)
* Didymodon sinuosus (bros dubbeltandmos)
* Didymodon spadiceus (beekdubbeltandmos)
* Didymodon tomaculosus (worstdubbeltandmos)
* Didymodon tophaceus (stomp dubbeltandmos)
* Didymodon umbrosus (schaduwdubbeltandmos)
* Didymodon vinealis (muurdubbeltandmos)

## Naam

Het geslacht Didymodon werd in 1801 geïntroduceerd door Johann Hedwig. Het geslacht Didymodon is afgeleid van de oude Griekse woorden didymos = "dubbel" of tweeling en odon betekent "tand", wat verwijst naar de peristome tanden die in paren zijn gerangschikt.
* ↑ GBIF. Didymodon Hedw.
# The King and the Chorus Girl

The King and the Chorus Girl is een Amerikaanse filmkomedie uit 1937 onder regie van Mervyn LeRoy. De film werd destijds in Nederland uitgebracht onder de titel De koning en het koormeisje.

## Verhaal

Alfred VII is een afgezette koning, die zijn dagen slijt in Parijs. Hij leeft vooral 's nachts en hij drinkt erg veel. Tijdens een avondje uit leert hij een leuk revuemeisje kennen. Hij ontbiedt haar in zijn appartement. Als zij daar aankomt, blijkt ex-koning Afred zich laveloos te hebben gedronken.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Gravey, Fernand Fernand Gravey | Alfred Bruger VII |
| Blondell, Joan Joan Blondell | Dorothy Ellis |
| Horton, Edward Everett Edward Everett Horton | Graaf Humbert Evel Bruger |
| Mowbray, Alan Alan Mowbray | Donald Taylor |
| Nash, Mary Mary Nash | Hertogin Anna van Elberfield |
| Wyman, Jane Jane Wyman | Babette Latour |
| Alberni, Luis Luis Alberni | Gaston |
| Baker, Kenny Kenny Baker | Solist in de Folies Bergère |
| Shaw, Al Al Shaw | Artiest in de Folies Bergère |
| Lee, Sam Sam Lee | Artiest in de Folies Bergère |
| Pape, Lionel Lionel Pape | Professor Kornish |
| Mudie, Leonard Leonard Mudie | Lakei |
| Rosley, Adrian Adrian Rosley | Conciërge |
# Epigynopteryx jacksoni

Epigynopteryx jacksoni is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Carcasson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Melkwitte arkschelp

De melkwitte arkschelp (Striarca lactea) is een dikschalige en langgerekte schelp. De top ligt niet in het midden. De buitenkant heeft een duidelijke traliewerksculptuur. Het slotgedeelte bestaat uit een ononderbroken rij tandjes en is het smalst onder de top.

## Grootte

Lengte tot 18 mm, hoogte tot 9 mm. Meestal kleiner.

## Kleur

Verse schelpen zijn geelwit (melkwit) van kleur met een bruine, vezelige opperhuid. Strandmateriaal is vaak bruin of blauw verkleurd.
Rechter en linker klep van hetzelfde exemplaar:
* Rechter klep
* Linker klep

## Voorkomen

Losse kleppen en fragmenten spoelen aan in grof (tweekleppig) schelpengruis. Deze schelp is vrij zeldzaam, behalve op enkele plekken in Zeeland. Het strandmateriaal is meestal van fossiele herkomst.
# John Cheever

John Cheever (Quincy, 27 mei 1912 - Ossining, 18 juni 1982) was een Amerikaans auteur. Net als John Updike en Richard Yates wist Cheever de achterkant van de Amerikaanse droom te tonen in korte verhalen, die vanaf de jaren 50 in tijdschriften als The New Yorker verschenen.
Het grootste deel van zijn verzamelde verhalen is gebundeld in The stories of John Cheever, waarvan een selectie in het Nederlands is verschenen als De Verhalen (2008). Deze vertaling van Else Hoog kwam eerder al uit in 1987.
Een vertaling van zijn dagboeken, The Journals of John Cheever is in Nederland uitgekomen onder de titel Verscheurde Stilte (1993), in een vertaling van Frank van Dixhoorn.
In 1979 ontving Cheever de Pulitzer Prize.
# Broeddubbeltandmos

Broeddubbeltandmos (Didymodon rigidulus) is een soort uit het geslacht dubbeltandmos (Didymodon). De soort is te herkennen aan de donker olijfgroene kleur, zonder roodbruine tint zoals bij muurdubbeltandmos (D. vinealis), en de aanwezigheid van broedkorrels in de bladoksels. Soms zijn deze rijkelijk aanwezig, maar soms bijna onvindbaar. In dat geval moet het twee cellen dikke bovenste deel van het blad uitkomst bieden.

## Kenmerken

Het mos vormt bruingroene tot vuilgroene of donkergroene, dichtere zoden met kussentjes. De weinige vertakte stengels zijn ongeveer 1 tot 2 cm hoog en hebben in dwarsdoorsnede een centrale streng. De bladeren worden geleidelijk langwerpig vanaf een brede basis en stomp puntig, geheel, niet gekield, met een sterke nerf die zich uitstrekt tot aan de punt van het blad. De bladeren staan rechtop tot uitstekend als ze nat zijn en gebogen als ze droog zijn. De bladranden zijn naar achteren gebogen, grotendeels vlak naar de bladtop toe en bestaan uit twee cellagen. De bladcellen zijn afgerond vierkant, dikwandig en licht papilleus in het bovenste deel van het blad, rechthoekig, dunwandig en glad aan de basis van het blad. De bovenepidermis van de nerf heeft korte cellen.
De soort is tweehuizig. De rode kapselsteel is tot ongeveer 1,5 centimeter lang, het langwerpige eivormige tot cilindrische, rechtopstaande sporenkapsel heeft korte, min of meer rechtopstaande peristoomtanden, het operculum is langsnavelig, de sporen zijn glad en 8 tot 16 µm groot. Meercellige, bolvormige broedlichamen zijn meestal aanwezig in de bovenste bladoksels.

## Ecologie

Broeddubbeltandmos groeit net als breed dubbeltandmos (D. luridus) vooral op kalkhoudende stenen en oude muren. Daarnaast komt deze soort ook veel voor op oud beton en op asbestcement (golfplaten, maar ook bloembakken midden in de stad).

## Verspreiding

Broeddubbeltandmos komt vooral voor in gematigde klimaatzones en komt naast Europa voor in delen van Azië, in Noord- en Midden-Amerika, in Noord- en tropisch Afrika en op Antarctica. In Midden-Europa is het mos te vinden van de vlakten tot aan de hoge bergen, het is bijzonder wijdverspreid en vrij gebruikelijk in de kalksteengebieden.
In Nederland is broeddubbeltandmos vrij algemeen. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd. Het verspreidingspatroon van de soort is niet goed te duiden. Enerzijds lijkt er zoals ook bij andere dubbeltandmossen een concentratie in het rivierengebied en in Zuid-Limburg te zijn. Maar het aaneengesloten voorkomen in het grondig onderzochte Zuidoost-Brabant doet vermoeden dat de soort overal voor kan komen. Het aantal atlasblokken met deze soort is sinds 1980 verdrievoudigd, waarschijnlijk vooral als gevolg van de toegenomen inventarisaties.

## Fotogalerij

* Sporenkapsel
* Bladeren
* Bladtop
* Bladvoet
* Doorsnede blad
* Doorsnede stengel
* Broedlichamen
* Sporen
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Hylemera butleri

Hylemera butleri is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Michel van Oostrum

Michel van Oostrum (Amsterdam, 22 augustus 1966) is een Nederlands voormalig voetballer die in zijn carrière onder andere voor Emmen, Cambuur Leeuwarden en Telstar speelde. Bij Emmen is Van Oostrum nog altijd topscorer aller tijden. Ook was hij twee keer achter elkaar topscorer in de eerste divisie. In 2007 keerde Van Oostrum terug bij FC Emmen in de functie van trainer van het beloftenelftal en stagiair bij het eerste team. Hij was daar ook spitsentrainer. In 1984 en 1985 speelde van Oostrum 5 duels voor Oranje - 19 waarin hij 4 keer wist te scoren. Vanaf het seizoen 2005/2006 trainde Van Oostrum diverse amateurclubs.

## Interlandcarrière
### Nederland onder 19

Op 16 oktober 1984 debuteerde Van Oostrum voor Nederland –19 in een vriendschappelijke wedstrijd tegen België –19 (0 – 2).
Interlands van Michel van Oostrum :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort Wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij AFC Ajax ||||||
| 1. | 16 oktober 1984 | België – Nederland | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 1 |
| 2. | 18 oktober 1984 | Nederland – Italië | 1 – 2 | Vriendschappelijk | 0 |
| 3. | 27 februari 1985 | Duitse Democratische Republiek – Nederland | 3 – 1 | Vriendschappelijk | 1 |
| 4. | 19 maart 1985 | Wales – Nederland | 0 – 1 | Kwalificatie EK 1986 | 1 |
| 5. | 26 maart 1985 | Nederland – Noord-Ierland | 2 – 1 | Kwalificatie EK 1986 | 1 |

### Nederland onder 17

Op 3 november 1982 debuteerde Van Oostrum voor Nederland –17 in een kwalificatiewedstrijd tegen Zwitserland –17 (1 – 1).
Interlands van Michel van Oostrum :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort Wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij AFC Ajax ||||||
| 1. | 3 november 1982 | Zwitserland – Nederland | 1 – 1 | Kwalificatie EK 1984 | 0 |
| 2. | 17 november 1982 | Nederland – Denemarken | 1 – 1 | Kwalificatie EK 1984 | 0 |
| 3. | 16 maart 1983 | Nederland – Luxemburg | 5 – 0 | Kwalificatie EK 1984k | 0 |
| 4. | 13 september 1983 | Denemarken – Nederland | 0 – 2 | Kwalificatie EK 1984 | 0 |
| 5. | 21 september 1983 | Luxemburg – Nederland | 0 – 5 | Kwalificatie EK 1984 | 2 |
| 6. | 27 september 1983 | Nederland – Zwitserland | 2 – 0 | Kwalificatie EK 1984 | 1 |

## Erelijst
### FC Emmen

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Runner-up eerste divisie | 1x | 1995/1996 |

### Persoonlijk

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Voetballer van het jaar Eerste divisie | 2x | 1995, 1996 |
| Topscorer Eerste divisie | 2x | 1995/1996, 1996/1997 |
| Topscorer KNVB Beker | 1x | 1996/1997 |

## Persoonlijk

Van Oostum woont samen met vrouw en kinderen in Lelystad. In 2018 opende hij in deze plaats het pannenkoekenrestaurant De Polderpannenkoek.
# Classic Var

De Classic Var is een eendagsewielerwedstrijd die in het Franse departement de Var wordt verreden. De eerste editie vond plaats in 2024 en was gelijk onderdeel van de UCI Europe Tour met een 1.1 classificatie.

## Ontstaan

Tot en met 2023 was er de driedaagse etappewedstrijd Ronde van de Alpes-Maritimes en de Var. Sinds 2024 is deze opgesplitst in twee losse wedstrijden; de Classic Var vindt plaats op vrijdag en de tweedaagse wedstrijd Ronde van de Alpes-Maritimes wordt verreden op de zaterdag en zondag die daarop volgt. Het doel van het 'loskoppelen' van deze wedstrijd was om het departement de Var meer aandacht te geven die het verdient, volgens de organisator Frédéric Maistre.

## Lijst van winnaars

* Officiële website
* Pagina via ProCyclingStats
* ↑ (fr) Parcours, réactions, spécificités : 5 choses à savoir sur le Tour des Alpes-Maritimes 2024 nouvelle formule. France 3 Provence-Alpes-Côte d'Azur (29 november 2023). Geraadpleegd op 18 februari 2024.
# The House I Live In

The House I Live In is een korte film uit 1945 onder regie van Mervyn LeRoy met in de hoofdrol Frank Sinatra. De film werd in opdracht van de Amerikaanse overheid gemaakt om racisme en antisemitisme tegen te gaan. Omdat de film een product was van de regering bevindt het zich tegenwoordig in het publiek domein. De film won een speciale Oscar en werd in 2007 opgenomen in de National Film Registry.

## Lied

Aan het einde van de film zingt Sinatra een lied dat later zeer bekend zou worden. Dit lied was speciaal voor de film geschreven door Earl Robinson, die ook campagne-liederen heeft geschreven voor onder anderen Franklin D. Roosevelt en Jesse Jackson. De tekst van het lied:
What is America to me A name, a map, or a flag I see A certain word, democracy What is America to me
The house I live in A plot of earth, a street The grocer and the butcher Or the people that I meet
The children in the playground The faces that I see All races and religions That is America to me
The place I work in The worker by my side The little town the city Where my people lived and died
The howdy and the handshake The air a feeling free And the right to speak your mind out That is America to me
The things I see about me The big things and the small That little corner newsstand Or the house a mile tall
The wedding and the churchyard The laughter and the tears And the dream thats been a growing For more than two hundred years
The town I live in The street, the house, the room The pavement of the city Or the garden all in bloom
The church the school the clubhouse The millions lights I see But especially the people - yes especially the people That is America to me
# Chiasmia amarata

Chiasmia amarata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Guenée.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Pieter Coolman

Pieter Coolman (Brugge, 24 april 1989) is een Belgische volleyballer. Zijn positie is middenblokker.

## Levensloop

Op 20-jarige leeftijd begon Coolman als professionele volleybalspeler bij Decospan Volley Team Menen. Hier speelde hij drie seizoenen waarna hij de overstap maakte naar Knack Volley Roeselare.
Pieter Coolman speelt ook voor de Belgische nationale ploeg, de Red Dragons.
Zijn zus Nina speelt ook volleybal.

## Nationale ploeg

| Jaar | Campagne | Resultaat |
| 2013 | Europees Kampioenschap | 13e plaats |
| 2014 | Wereldkampioenschap | 17e plaats |
| 2018 | Wereldkampioenschap | 7e plaats |
| 2019 | Europees Kampioenschap | 9e plaats |

## Individuele prijzen

| Jaar | Prijs |
| 2014 - 2015 | Beste aanvaller |
* Fiche Pieter Coolman, Volleybox
* ↑ PEETERS Leo, Pieter en Nina Coolman: “Wij kijken naar elkaar op”, Volley Magazine, 20 augustus 2018
# Europarade

De TROS Europarade was de eerste oorspronkelijke pan-Europese hitlijst die door de TROS werd uitgezonden en ook op de samenwerkende radiozenders in Europa werd uitgezonden. De lijst begon als een Top 30 en werd vanaf 8 april 1984 een Top 40 lijst (diverse landen kwamen er toen bij). De allereerste uitzending was op Hemelvaartsdag 27 mei 1976 op Hilversum 3 op donderdagmiddag tussen 16.00 en 18.00 uur. Door de komst van de TROS Top 50 op 1 juni 1978 werd dit tijdstip verlaten en werd de zondagmiddag (tussen 14.00 en 16.00 uur) als uitzenddag gebruikt. Ook op zaterdag via Hilversum 2 (tussen 16.00 en 18.00 uur) was de TROS Europarade in de herhaling te beluisteren. Vanaf donderdag 5 december 1985 was de TROS Europarade (in een overzicht) tussen 11.00 en 12.00 uur op vanaf dan Radio 3 te horen en werd uitgezonden tot en met donderdag 25 juni 1987.
De presentatie was in handen van Ferry Maat (vanaf 27 mei 1976 tot en met 31 maart 1979) en Ad Roland (vanaf 5 april 1979 t/m 25 juni 1987).
De TROS Europarade was een Europees samenwerkingsverband met radiozenders uit België/BRT Radio 2 (BRT Top 30), UK/BBC Radio 1 (UK Top 40), Frankrijk/RTL (RTL Top 50), Duitsland/Musik Informationen (Aktuelle 50), Spanje/Radio Madrid (Superventas 30), Italië/(Hit Parade Italia/RAI). Vanaf 8 april 1984 kwamen hier Ierland, Zwitserland, Denemarken en Luxemburg bij, waardoor de TROS Europarade werd uitgebreid naar een Top 40.
Hugo van Gelderen, toenmalig TROS radio directeur en tevens dj van TROS Hilversum 3, is geestelijk vader van de TROS Europarade. Hij reisde twee maanden door Europa om met diverse radiostations te overleggen over de levering van gegevens voor de TROS Europarade.
Volgens een interview dat Ad Roland in 2018 gaf aan het internetplatform Spreekbuis luisterden er in de jaren dat de TROS Europarade op Hilversum 3 werd uitgezonden (27 mei 1976 t/m 28 november 1985) gemiddeld meer dan 3,2 miljoen luisteraars naar de Europese hitlijst op de befaamde TROS donderdag.