OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Emmerik van Druten

Emmerik van Druten (ook wel "Heijmeric" genoemd, overleden Pinksteren 1354) was een Gelderse edelman en Heer van Leeuwen. Hij stierf als martelaar tijdens de Gelderse Broedertwisten (1350-1361).

## Levensloop

Hij was een zoon van Arnold van Druten en broer van Willem van Druten. Hij wordt met zijn broer vermeld in Gelderse aktes in 1319 en 1321. Vanaf 1325 kregen ze grondbezit in Leeuwen, een dorp gelegen vijf kilometer ten westen van Druten in het Land van Maas en Waal. Ze maakten echter geen aanspraak op rechten aldaar, omdat ze neven waren van de rechtmatige heer van Druten. Ze kochten grond in Leeuwen om een kasteel te stichten en zo de scheepvaart op de Maas te bewaken.
In 1350 brak de Gelderse Broederstrijd uit. De gebroeders Van Druten moesten partij kiezen, in de eerste maanden kozen ze voor Reinoud III van Gelre, maar deze ging zo tekeer in de stad Tiel in augustus 1350 met brandstichting en het ombrengen van mensen, dat ze halverwege dat jaar de zijde van Eduard van Gelre verkozen. In het voorjaar van 1354 veroverde Reinoud III de stad Tiel opnieuw op zijn broer Eduard. Hij zon op wraak naar de heren van Druten. Na deze daad van ontrouw was Reinoud in woede ontstoken en met zijn volgers de Waal overgestoken en een aantal weerstand biedende heerlijkheden veroverd in het Land van Maas en Waal, maar het lukte hem niet om het sterke kasteel van Leeuwen te veroveren. De Hertog zon daarom op een list.
Op pinksterdag 1354 ging Emmerik met zijn broer Willem naar de kerkdienst in Leeuwen, maar Willem verstuikte of verstapte daarbij zijn enkel en keerde weer huiswaarts. Emmerik ging wel door naar de dienst. Eenmaal binnen, werd hij aangevallen door krijgsmannen van Reinoud III van Gelre. Emmerik vluchtte naar het altaar, waar de priester hem opving. Hij kon hier echter niet meer ontkomen aan zijn belagers en werd dodelijk neergestoken door lansen en messen.
In de 18e en 19e eeuw ging het verhaal rond Emmeriks dood door mondelinge vertellingen een eigen leven leiden. Historicus Muller deed ook een duit in het zakje: de krankzinnig geworden Willem V van Holland zou achter de aanslag zitten. Mogelijk was er sprake van verwarring met de moord op Gerrit van de Wateringe in hetzelfde jaar. Tegenwoordig wordt echter aangenomen dat Emmerik in de kerk van het dorp Leeuwen is vermoord, en dat de moord niet werd gepleegd door graaf Willem V, maar door aanhangers van hertog Reinald III van Gelre. Kunstenaar en prentenmaker Johann Wilhelm Kaiser maakte een historische-illustratie op basis van de bevindingen van Muller en J.P. Arend, die in laatstgenoemde werk "Algemeene geschiedenis des vaderlands, Amsterdam, in 1842" verscheen.
# Arjan Visser

Arjan Visser (Werkendam (Noord-Brabant), 13 februari 1961) is een Nederlands journalist en schrijver. In 1991 won hij een literaire prijs met een kort verhaal en maakt sindsdien naam als journalist en interviewer, achtereenvolgens bij Libelle, Nieuwe Revu en dagblad Trouw.
Hij is voornamelijk bekend vanwege zijn lange interviewreeks De tien geboden, waarvan het eerste verscheen in augustus 1997 in de Nieuwe Revu. Deze interviews zijn gebundeld in een zesdelige reeks. De eerste bundeling heet Over smalle wegen, de overige heten alle De tien geboden.
# De stem van het water

De stem van het water is een 91 minuten durende documentaire uit 1966 gemaakt door Bert Haanstra.
De documentaire verbeeldt de verbondenheid van de Nederlanders met het water, en met name hoe Nederlanders leven met water. De titel is ontleend aan het gedicht Herinnering aan Holland van Hendrik Marsman. De documentaire laat zien hoe Nederlanders met het water hun brood verdienen en recreëren, maar ook hoe men zich tegen de kracht van dit water beschermt met dijken en sluizen. De tekst bij de film is geschreven door Anton Koolhaas en uitgesproken door Simon Carmiggelt. De filmscore is van Robert Heppener, voor wie het bij deze eenmalige samenwerking met Haanstra bleef.
# Cees de Wit

Cees de Wit (Surabaya, 1941) is een zanger, gitarist, bassist, producer en opnametechnicus. Hij is eigenaar van Sound-Studio Spell.

## Biografie

In Den Haag, op het Dalton Lyceum, waarop ook Kees van Kooten (buurman van De Wit) en Wim de Bie zaten, begon zijn liefde voor muziek. Wim de Bie speelde bluesaccoorden op de piano en Cees oefende dat op zijn gitaar. Hij leerde ook veel van Haagse gitaristen als Sjors Danckmeijer en Ruud Pesch. Er werd jazzmuziek gemaakt en opgetreden in verschillende samenstellingen. In 1959 moest hij in militaire dienst. Op de vliegbasis Gilze-Rijen zat hij op de grondschool voor luchtverkeersleider. Ook daar werd muziek gemaakt.
Na zijn diensttijd ging hij in Oosterhout wonen en werd zanger/gitarist/bassist bij de top 40-band The Tuney Strings. Daar schreef hij zijn eerste liedjes Kom weer in mijn armen en Alleen jij. Annie de Reuver hoorde dit en onder haar leiding werd er een opname van gemaakt en kwam het eerste plaatje uit.
In 1972 ging hij spelen in het beroepsorkest van Henk van Montfoort in België. Intussen was hij verhuisd naar Weert, waar hij bij de studio van Johnny Hoes als opnametechnicus begon. Daar koppelde Johnny Hoes hem aan Marjan Kampen en ging dit duo verder als Cees & Marjan. Zij hadden een hit met Het lied der liefde en Hoe lang zou het duren. In 1974 begon hij zijn eigen opnamestudio en ging aan de zijde van Margot van der Ven verder met het duo Cees & Monique. Hij heeft ongeveer dertig tv-optredens met deze duo's gehad. In 1981 stopte hij met optreden en met het duo.
Cees de Wit schreef een kleine 300 liedjes. Onder het pseudoniem Pietje Potent (eenmalig: Pietje Patent) bracht hij in de periode 1974-1980 schuine liedjes uit bij Johnny Hoes.
In 1980 schreef hij het lied I'll bide my time gezongen door Linda Williams. Zij zong dit voor de televisie in het programma Telebingo. Dit lied haalde later de hitlijsten in Zuid-Afrika en werd gebruikt in een film.
In 1981 schreef hij Het is een wonder voor Linda Williams (Henriëtte Willems). Dit liedje deed mee aan de nationale voorronde voor het Eurovisie Songfestival. Williams behaalde hiermee de meeste punten en ging naar Dublin. De Wit ging ook mee en stond onder andere op het Eurovisiepodium met zijn basgitaar naast Francis Goya. Het is een wonder eindigde op de negende plaats.

## Externe link

* Beeld- en geluidsmateriaal op YouTube-kanaal
* ↑ Cees de Wit op Nldiscografie.nl. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
* ↑ Pietje Potent op Nldiscografie.nl. Gearchiveerd op 29 januari 2023.
* ↑ De Stem (14 maart 1981), 'Cees de Wit componeerde om te winnen', pag. 21. Gearchiveerd op 4 november 2021.
# Sint-Fredericuskerk (Sloten)

De Sint-Fredericuskerk is een kerkgebouw in Sloten in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk behoort sinds 2015 tot de Heilige Christoffel Parochie. De kerk is een rijksmonument.

## Beschrijving

In 1933 werd de kerk uit 1818 vervangen. De patroonheilige van de kerk is Fredericus. De recht gesloten zaalkerk met ongelede zadeldaktoren en de pastorie zijn gebouwd naar plannen van architect Arjen Harmens Witteveen. Het ingangsportaal heeft een zaagtand- en een muizentandomlijsting. Het interieur wordt gedekt door een spitsbooggewelf. In de ramen bevindt zich glas in lood. Het tabernakel is vervaardigd door edelsmidse Brom. Het orgel uit 1968 is gebouwd door Gebr. Reil en is in 2004 in gebruik genomen.

## Schilderingen van Jacob Ydema

De 14 kruiswegstaties zijn geschilderd door Jacob Ydema in 1935. Deze Friese schilder (*1901) stond indertijd aan het begin van zijn carrière. Eerder van zijn hand waren de schilderingen in de privé-kapel van de kindervakantiekolonie Mooi-Gaasterland in Rijs, ook gebouwd door Arjen Witteveen. Met de staties in de publieke Fredericuskerk te Sloten kwam Ydema onder de aandacht van een groot aantal priesters (dus potentiële opdrachtgevers). De schilderingen riepen verwondering bij hen op, omdat zij nog gewend waren aan de standaard, wat schoolmeesterachtige commerciële schilderingen uit de loop van de 19de en begin van de 20ste eeuw. De staties in Sloten kwamen in vergelijking vreemd over maar oogstten veel waardering als uitingen van moderne kunst. De stijl van de staties is eclectisch, hetgeen kenmerkend is voor schilders uit het Interbellum. Enerzijds zien we een reflectie van het symbolisme van Jan Toorop (1858-1928), anderzijds invloed van Ottoonse miniaturen en kerkschilderingen en van 16de-eeuwse schilders als El Greco en Jacopo Tintoretto uit de tijd van het Maniërisme. Jacob Ydema wordt gezien als belangrijk representant van de zgn. Barokke stijl van schilders uit het Interbellum, en in dit vroege werk vinden we daar de eerste aanzet toe. Bij vergelijking van de schilderingen van Ydema in de kapel van Mooi-Gaasterland, in de Fredericuskerk en in de Sint-Odulphuskerk in Bakhuizen is de artistieke ontwikkeling van Ydema goed te zien en daarmee een belangrijk aspect van de ontwikkeling van de kerkschilderkunst in Nederland. Het succes van de kruiswegstaties heeft geleid tot meerdere vervolgopdrachten, waaronder die voor schilderingen in de St. Michielskerk in Woudsend en de al genoemde kerk in Bakhuizen.
* J.M. Ydema, Jezus moet zijn kruis dragen
* J.M. Ydema - Jezus ontmoet zijn moeder op weg naar Golgotha
* J.M. Ydema - Kruisiging van Jezus
* J.M. Ydema - Jezus door Pontius Pilatus ter dood veroordeeld
# Station Bryn (Verenigd Koninkrijk)

Bryn is een spoorwegstation van National Rail in Bryn, Wigan in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Boerderij bij Duivendrecht (muurschildering)

Boerderij bij Duivendrecht is een artistiek kunstwerk in Duivendrecht, gemeente Ouder-Amstel.
In het begin van de jaren zeventig kreeg Duivendrecht een wijk met flats die overeenkomsten vertonen met de (honingraat-)flats in Amsterdam Zuidoost. Het waren hoogbouwflats met galerijen, die net als de flats in de Bijlmermeer steeds opnieuw aangepast moesten worden aan het gebruik. De flats kregen namen die verwezen naar planeten zoals Saturnus. Een overeenkomst tussen de flats in Duivendrecht en Zuidoost zijn de grote blinde zijgevels. Saturnus is circa dertien verdiepingen hoog, hetgeen aan de Lunastraat een enorme grijze vlek opleverde. Op initiatief van plaatselijk kunstenares Fidessa Docters van Leeuwen werd gekeken of er op die plaats het schilderij Boerderij bij Duivendrecht als muurschildering kon worden aangebracht. Het project werd een samenwerkingsverband tussen Eigen Haard (eigenaar), Ouder-Amstel (gemeente) en De Strakke Hand, een bedrijf dat is gespecialiseerd in het overbrengen van schilderijen en oude muurreclames naar muurschilderingen.
De Boerderij bij Duivendrecht werd in 2020 op een oppervlak van 600 m² aangebracht. Het bedrijf moest voor de enkele ramen die zich in de gevel bevinden een speciale coating ontwikkelen, zodat het schilderij er onverstoord op kon. Ook moest de gehele gevel gereinigd worden. De schildering werd in drie weken door zes schilders op de gevel aangebracht.
Er was voor deze plek een alternatief voor handen, maar een stemming onder de bevolking gaf groen licht voor de afbeelding van deze boerderij.
De schildering werd midden november onthuld door burgemeester Joyce Langenacker wier naam in een apart kader onder schildering werd vermeld.
* ↑ De Strakke Hhand (geraadpleegd 27 maart 2023)
* ↑ Historisch Amstelland (geraadpleegd 27 maart 2023). Gearchiveerd op 27 maart 2023.
# Gewoon thujamos

Gewoon thujamos (Thuidium tamariscinum) is een mos uit de familie Thuidiaceae. Het is een algemene, kosmopolitische soort die vooral te vinden is in schaduwrijke bossen.

## Etymologie en naamgeving

De botanische naam Thuidium is Oudgrieks voor thuja, naar de gelijkenis met de levensboom (Thuja occidentalis). De soortaanduiding tamariscinum komt uit het Latijn en betekent 'lijkend op een tamarisk'.

## Kenmerken

Het is een mattenvormende mossoort die in etages groeit. De plant is dubbel tot drievoudig geveerd, waarbij alle vertakkingen in een plat vlak liggen zodat het geheel wat op een tweedimensionaal dennenboompje lijkt. De stengel is tot 12 cm lang, groen, en bezet met parafylliën, sterk gereduceerde blaadjes. De stamblaadjes zijn onderaan breed driehoekig, geleidelijk versmallend naar de gebogen top, geplooid, lichtgroen tot olijfgroen. De stengelblaadjes zijn eerder ovaal en korter gepunt. De bladnerf is dik en loopt door tot in de top van het blad. De bladcellen dragen elk een papil aan de rand, waardoor de bladrand fijn getand is.
Het sporenkapsel is gekromd cilindrisch. Het wordt afgesloten door een lang gesnaveld operculum.

## Ecologie

De soort groeit voornamelijk op beschaduwde plaatsen op basenrijke bodems van loof- en naaldbossen. Af en toe ook wel op dood hout en op steen.

## Verspreiding

Gewoon thujamos is algemeen voorkomend en wereldwijd verspreid in bossen van gematigde streken.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tamarisken-Thujamoos op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* KU Leuven Plantengids
* Van Dort, K.W., Buter, C. & Horvers, B. (2010). Fotogids mossen. KNNV Uitgeverij, Zeist.
... · T. abietinum (sparrenmos) · T. assimile (zweepthujamos) · T. delicatulum (fraai thujamos) · T. recognitum (stug thujamos) · T. tamariscinum (gewoon thujamos) · ...
# Bergkerk (Wiesbaden)

De Bergkerk (Duits: Bergkirche) is een protestantse kerk in het centrum van Wiesbaden, de hoofdstad van de Duitse deelstaat Hessen.
Het kerkgebouw werd in 1879 in neogotische stijl gebouwd door Johannes Otzen. De Bergkerk was na de Marktkerk de tweede protestantse kerk van de stad. Het gebouw ontleent zijn naam aan het hoger gelegen plateau in de binnenstad waarop de kerk werd gebouwd, zodat haar spitse toren van verre is te zien.
Ondanks de neogotische stijl van de kerk heeft de architect van de Bergkerk een echte protestantse preekkerk gemaakt, waarin het altaar, de kansel en het orgel centraal staat.
De Bergkerk geldt als het best behouden kerkgebouw van de stad uit de 19e eeuw. Het interieur bevat zeer bezienswaardige muurbeschilderingen, fraaie ramen en beelden. Bij de ombouw van het orgel in de vroege jaren 30 verleende Albert Schweitzer zijn medewerking.

## Externe link

* (de) Website van de Evangelische Bergkirche, Wiesbaden
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bergkirche (Wiesbaden) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ http://www.wiesbaden.de/leben-in-wiesbaden/gesellschaft/kirchen-religionen/kirchenbauten/bergkirche.php
# Tetro

Tetro is een Amerikaans-Argentijnse film uit 2009 die geschreven en geregisseerd werd door regisseur Francis Ford Coppola. De hoofdrollen worden vertolkt door Vincent Gallo, Alden Ehrenreich en Maribel Verdú.
Cahiers du cinéma rekende de film in 2009 tot de beste tien films van het jaar.

## Verhaal

Tetro, een schrijver, is de zoon van de bekende muziekcomponist Carlo Tetrocini. Hij is naar Buenos Aires gevlucht, waar hij samenleeft met zijn geliefde Miranda en probeert te herstellen van gebeurtenissen uit zijn verleden die hem beschadigd hebben. Op een dag krijgt hij bezoek van zijn jongere broer Bennie, die als ober werkt op een cruiseschip dat net in Buenos Aires is aangemeerd. In tegenstelling tot Miranda is Tetro niet blij met de komst van zijn broer.
Tijdens zijn verblijf in het appartement van Tetro en Miranda stoot Bennie op een onafgewerkt toneelstuk van zijn broer. Hij bedenkt een einde voor het verhaal en dient het in bij een literair festival dat georganiseerd wordt door Alone, de invloedrijkste criticus van het land. Wanneer het toneelstuk wordt opgevoerd, komt Bennie de duistere waarheid over Tetro's verleden te weten.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Gallo, Vincent Vincent Gallo | Tetro |
| Ehrenreich, Alden Alden Ehrenreich | Bennie |
| Verdú, Maribel Maribel Verdú | Miranda |
| Pérez, Silvia Silvia Pérez | Silvana |
| de la Serna, Rodrigo Rodrigo de la Serna | José |
| Rivas, Érica Érica Rivas | Ana |
| Gala, Sofia Sofia Gala | Maria Luisa |
| Maura, Carmen Carmen Maura | Alone |
| Brandauer, Klaus Maria Klaus Maria Brandauer | Carlo Tetrocini / Alfie |
# Station Burnley Central

Burnley Central is een spoorwegstation van National Rail in Burnley, Burnley in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Montignies-sur-Roc

Montignies-sur-Roc is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en deelgemeente van de gemeente Honnelles. Het dorp bevindt zich midden in het natuurpark Hauts-Pays, dat onderdeel vormt van de Henegouwse Leemstreek. Het dorp ligt nabij de Franse grens, langs de rivier la Petite Honnelle. Montigny-sur-Roc is uitgeroepen tot een van 'De mooiste dorpen van Wallonië'.

## Bezienswaardigheden

* De Église Notre-Dame uit de 18de eeuw
* een watermolen uit 1758
* een kleine kunstmatige grot, de Calvarieberg, gebouwd in de 18de eeuw.
* Brasserie de l'Abbaye des Rocs, een bierbrouwerij waar onder meer Abbaye des Rocs, Blanche de Honnelles, Montagnarde en Altitude 6 wordt gebrouwen.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Personen

* Adriaan van Montigny (1570-1615), schilder in dienst van Karel III van Croÿ, is waarschijnlijk afkomstig uit Montignies.
* ↑ Félicien Machelart, «Adrien de Montigny, peintre de Valenciennes». in: Jean-Marie Duvosquel (redactie). Recueil d'études suivi d'une table générale et d'un index de la collection des albums. Actes du colloque organisé à Chimay et à Fourmies les 7 et 8 mai 1992. (fr) deel 26 van de Albums de Croÿ Brussel, Gemeentekrediet van België, 1996, blz. 119-132. ISBN 2-87193-214-X
Deelgemeenten: Angre · Angreau · Athis · Autreppe · Erquennes · Fayt-le-Franc · Marchipont · Montignies-sur-Roc · Onnezies · Roisin Overige plaatsen: Meaurain · Passe-tout-Outre Belgische gemeenten · Arrondissement Bergen · Henegouwen · Wallonië
# Elara (maan)

Elara is in afstand de dertiende maan van Jupiter. Ze is vernoemd naar een van de liefdes van Zeus, die de moeder is van de reus Tityus. Elara heeft een lage dichtheid en draait in een vreemde baan om de planeet. Dit wijst er op dat Elara geen natuurlijke maan van Jupiter (planeet) is, maar een ingevangen planetoïde.
Over Elara is verder weinig bekend.

## Externe link

* Elara (NASA Solar System Exploration)
Volledige lijst inclusief (nog) niet erkende manen
# Klasse van stippelkorsten en achterlichtmossen

De klasse van stippelkorsten en achterlichtmossen (Verrucario-Schistidietea) is een klasse van syntaxa die rots- en muurvegetatie omvat die wordt gedomineerd door mossen- en/of korstmossen.

## Naamgeving en codering

Synoniemen :
* Schistidietea apocarpi Jež. & Vondráček 1962
* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r49
* BWK-karteringscode: km
De wetenschappelijke naam Verrucario-Schistidietea is afgeleid van de botanische namen van twee diagnostische soorten van de klasse. Dit zijn gewone stippelkorst (Verrucaria nigrescens) en muurachterlichtmos (Schistidium crassipilum).

## Ecologie

De gemeenschappen uit deze klasse komen voor op allerlei structuren van basenhoudende, stenige substraten op droge tot matig vochtige, niet tot weinig beschaduwde standplaatsen.

## Mycoflora

De klasse vormt een belangrijk habitat voor verscheidene zeldzame schimmels, zoals muursterretjesmosschijfje.

## Onderliggende syntaxa in Nederland

De klasse van stippelkorsten en achterlichtmossen wordt in Nederland vertegenwoordigd door twee orden.
** achterlichtmos-orde (Schistidietalia)
*** achterlichtmos-verbond (Schistidion)
**** muisjesmos-associatie (Orthotricho-Grimmietum)
** stippelkorst-orde (Verrucarietalia nigrescentis)
*** dambordjes-verbond (Circinarion calcareae)
**** dambordjes-associatie (Circinarietum contortae)
*** citroenkorst-verbond (Calogayion decipientis)
**** citroenkorst-associatie (Flavoplacetum citrinae)
**** sinaasappelkorst-associatie (Calogayetum pusillae)
**** associatie van oranje dooiermos (Xanthorietum calcicolae)
*** verbond van oosterse schotelkorst (Lecanorion pannonicae)
**** associatie van oosterse schotelkorst (Lecanoretum pannonicae)
* derivaatgemeenschap met kammos (DG Ctenidium molluscum-[Schistidion])
* rompgemeenschap met kerkschotelkorst (RG Lecanora antiqua-[Verrucarietalia nigrescentis])
* rompgemeenschap met steentjesmos (RG Leptobarbula berica-[Schistidion])
* rompgemeenschap met kopermos (RG Psilolechia leprosa-[Chrysotrichetea chlorinae/Racomitrio-Rhizocarpetea/Verrucario-Schistidietea])

## Bedreiging

De gemeenschappen uit de klasse van stippelkorsten en achterlichtmossen worden over het algemeen niet bedreigd en nemen kwantitatief toe door verstedelijking, verstening en eutrofiëring. Toch worden deze gemeenschappen wel kwalitatief bedreigd doordat men op veel plekken de vegetatie probeert te verwijderen door het gebruik van hogedrukreinigers. Ook vormt de komst van gepolijste grafstenen en glazen grafstenen op begraafplaatsen een bedreiging voor veel van de gemeenschappen.

## Fotogalerij

* Close-up van de muisjesmos-associatie
* Stoep met de dambordjes-associatie
* Sinaasappelkorst-associatie
* De associatie van oosterse schotelkorst
# Man in the Middle (film)

Man in the Middle is een Brits-Amerikaanse oorlogsfilm uit 1964 onder regie van Guy Hamilton. Destijds werd de film in Nederland en Vlaanderen uitgebracht onder de titel Tussen twee vuren.

## Verhaal

Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn Britse en Amerikaanse troepen samen gestationeerd in een kamp in Brits-Indië. Als de Amerikaanse luitenant Charles Winston tijdens een woedeaanval de Britse sergeant Quinn vermoordt, neemt kolonel Barney Adams zijn verdediging op zich. Na een grondig onderzoek wordt hij ontoerekeningsvatbaar verklaard. Wanneer Adams zelf een paar vragen stelt aan Winston, ontdekt hij de ware toedracht.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Mitchum, Robert Robert Mitchum | Kolonel Barney Adams |
| Nuyen, France France Nuyen | Kate Davray |
| Sullivan, Barry Barry Sullivan | Generaal Kempton |
| Howard, Trevor Trevor Howard | Majoor John Darryl Kensington |
| Wynn, Keenan Keenan Wynn | Luitenant Charles Winston |
| Wanamaker, Sam Sam Wanamaker | Majoor Leon Kaufman |
| Knox, Alexander Alexander Knox | Kolonel Burton |
| Cockrell, Gary Gary Cockrell | Luitenant Oscar Morse |
| Nichols, Robert Robert Nichols | Luitenant Harvey Bender |
| Goodliffe, Michael Michael Goodliffe | Kolonel Shaw |
| John, Errol Errol John | Sergeant Jackson |
| Maxwell, Paul Paul Maxwell | Majoor Fred Smith |
| Murton, Lionel Lionel Murton | Kapitein Alec Gunther |
| Napier, Russell Russell Napier | Kolonel J.H. Thompson |
| Allen, Jared Jared Allen | Kapitein Dwyer |