OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hans Helgers

J.J.M. (Hans) Helgers (Geleen, 1955) is een Nederlands (ex-)politicus.
Hij startte zijn carrière in 1977 als leraar Geschiedenis in Maarssen. Vervolgens was hij tot 1986 leraar Geschiedenis en Engels in Utrecht en IJsselstein. Daarna was hij werkzaam als adjunct directeur in de "Bijlmerbajes" en directeur van het Huis van Bewaring Wolvenplein in Utrecht en Oosterhoek in Grave en Zeeland (Noord-Brabant). Hij was al jong politiek actief en werd in 1976 zogenaamd rechtstreekslid van het CDA. Van 1984 tot 1992 was hij lid van het landelijk partijbestuur van het CDA en secretaris en vanaf 1986 voorzitter van het CDA in de provincie Utrecht.
Van 4 februari 1995 tot 27 februari 1999 was Helgers partijvoorzitter voor het CDA. Daarna werd hij voorzitter van zorgstichting SWZ (Samenwerkende Woon- en Zorgvoorzieningen) in Son en Breugel en in 2006 voorzitter bij Stichting De Opbouw" en bleef hij actief op veel fronten binnen en buiten de zorg de zorg. Zo was hij bestuurslid van zowel de brancheorganisatie VGN (gehandicaptenzorg) als van ActiZ (ouderenzorg). Hij was bestuurslid van pensioenfonds PGGM, maar ook van een lokale Rabobank. Tevens was hij 9 jaar voorzitter van de Raad van Toezicht van PCOU en Willibrord, een grote Utrechtse onderwijsorganisatie. Daarnaast bekleedde hij nog veel andere bestuurlijke functies.
Hij werd voorzitter van het CDA in een periode dat deze partij voor het eerst in de 20e eeuw niet meeregeerde in Nederland, maar in de oppositie zat. Hij was verantwoordelijk voor een ingrijpende vernieuwingsoperatie binnen het CDA. Deze vernieuwing omvatte 4 terreinen, maar het meest bekend werden de inhoudelijke vernieuwing en de personele vernieuwing. De inhoudelijke vernieuwing werd bereikt via de instelling van een zogenaamd strategisch beraad en het rapport 'Nieuwe wegen vaste waarden'. De personele vernieuwing leidde tot stevige commotie binnen het CDA, maar tevens tot de meest ingrijpende personele vernieuwing uit de historie. Van toenmalige Tweede Kamerfractie bestaande 34 mensen kwam slechts de helft terug op de vernieuwde kandidatenlijst van 1998. Onder de nieuwe kandidaten die hij in 1998 introduceerde zaten later bekende namen als: JanPeter Balkenende, Camiel Eurlings, Joop Wijn, Joop Atsma, Clémence Ross - van Dorp, Ank Bijlevelt, Cees van der Knaap, Jacques de Milliano, Annie Schreijer-Pierik en Gerda Verburg. Ook was hij verantwoordelijk voor de tussentijdse wisseling van het politiek leiderschap van Enneüs Heerma naar Jaap de Hoop Scheffer. De Volkskrant vatte zijn voorzitterschap 28 augustus 1998 samen onder de kop: "Supersaneerder Helgers: niet geliefd maar wel geslaagd". In 1999 stelde hij zich niet beschikbaar voor een tweede termijn. Hij vond dat hij zijn taak volbracht had en dat de volgende fase beter door een ander opgepakt kon worden. Ambities om in de politiek verder te gaan had hij niet en zo onverwacht als hij voorzitter werd zo onverwacht nam hij ook afscheid van de actieve politiek.
# Quetta

Quetta kan verwijzen naar:
* Quetta (stad), een stad in Pakistan
* Quetta (SI-prefix), een zeer groot getal
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Quetta en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tjeerd Koopman

Tjeerd Koopman (Haarlem, 23 januari 1948) is een voormalig Nederlands voetballer van ZFC en FC Amsterdam.
Tjeerd Koopman maakte zijn debuut in het betaalde voetbal bij ZFC dat eind jaren zestig uitkwam in de toenmalige tweede divisie. Hier speelde de verdediger onder meer samen met Abe van den Ban. Nadat er na afloop van het seizoen 1970/1971 een einde was gekomen aan het profavontuur van de club uit Zaandam keerde ook Koopman terug naar de amateurs.
In het seizoen 1972-1973 maakte Koopman zijn rentree in het betaalde voetbal bij de nieuwe fusieclub FC Amsterdam, waar hij weer herenigd werd met Van den Ban. Koopman speelde zes seizoenen met de Amsterdammers in de eredivisie. In het seizoen 1974-1975 speelde hij acht Europese wedstrijden voor FC Amsterdam waarin hij één keer doel trof. Pas in de kwartfinale van het UEFA Cuptoernooi werd FC Amsterdam uitgeschakeld door 1. FC Köln.
Na dat seizoen ging het langzaam bergafwaarts met FC Amsterdam, maar Koopman bleef de club ook na de degradatie in 1978 trouw. In 1981 zette hij op 33-jarige leeftijd een punt achter zijn professionele voetballoopbaan.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1965/66 | ZFC | Nederland | Tweede divisie A | – | 0 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 0 |
| 1966/67 | ZFC | Nederland | Tweede divisie | – | 0 | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 0 |
| 1967/68 | ZFC | Nederland | Tweede divisie | – | 2 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 2 |
| 1968/69 | ZFC | Nederland | Tweede divisie | – | 0 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 0 |
| 1969/70 | ZFC | Nederland | Tweede divisie | – | 3 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 3 |
| 1970/71 | ZFC | Nederland | Tweede divisie | – | 0 | – | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 1 |
| 1972/73 | FC Amsterdam | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1973/74 | FC Amsterdam | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1974/75 | FC Amsterdam | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 8 | 1 | 0 | 0 | – | – |
| 1975/76 | FC Amsterdam | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1976/77 | FC Amsterdam | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1977/78 | FC Amsterdam | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1978/79 | FC Amsterdam | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1979/80 | FC Amsterdam | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1980/81 | FC Amsterdam | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | – | – | 1 | 8 | 1 | 0 | 0 | – | – |
# Tanja Koen

Dorothea Adriana Maria (Tanja) Koen-Ketelaar (Amsterdam, 9 december 1925) is een Nederlandse omroepster die jarenlang voor de NCRV heeft gewerkt. Ze wilde aanvankelijk balletdanseres worden, maar vanwege de Tweede Wereldoorlog was dit niet mogelijk. Via haar echtgenoot journalist Peter Koen kwam ze eind jaren veertig bij de radio terecht. In 1951 deed ze een screentest voor televisie en werd omroepster. Ze ging onder meer met collega-omroepers naar evenementen en werd ook gevraagd voor openingen en modeshows.
Na haar omroepperiode presenteerde ze, samen met Han Rensenbrink, programma's als Dier en vriend en Wie wil er mijn marmotje zien?. Ze was verder panellid in Zo Vader, Zo Zoon en werkte ook mee aan Springtrofee.
Tanja Koen is lid van de club van de ‘Gouden Meiden’, die in 1985 door collega-omroepster Karin Kraaykamp is opgericht. In 1977 werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
# Laudec

Laudec (Spezzano, 4 juni 1947), pseudoniem van Tony de Luca, is een Belgisch striptekenaar. Hij is de tekenaar van de humoristische serie Cédric, waarvan Raoul Cauvin de scenarist is.
Hij was vier jaar toen zijn ouders vanuit Calabrië naar Luik in België emigreerden. Hij debuteerde in 1980 in het stripblad Robbedoes met een verhaal op scenario van Mitteï. Vanaf 1985 was hij assistent van Walthéry en tekende hij onder andere de decors voor diens strip Natasja. Vanaf 1987 tekende hij Cédric.
* Henri Filippini, Dictionnaire de la bande dessinée, Bordas, Parijs, 1989
* Liège en auteurs, Spirou, 3902, 23 januari 2013, p. 26
* Biblioteca Nacional de España: XX829900
* Bibliothèque nationale de France: cb12018211s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1089647883
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2133 4390
* Library of Congress Control Number: no2010085555
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0212141
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071026622
* Système universitaire de documentation: 028322568
* Virtual International Authority File: 54159891
# Zamarada glareosa

Zamarada glareosa is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Bastelberger.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Vichtbach

De Vichtbach is een zijrivier van de Inde in Noordrijn-Westfalen.
Deze 23 km lange rivier heeft een bron nabij Roetgen, op 416 meter hoogte. Daar heet ze nog: Grölisbach. Daar komen aan de rechterzijde nog de Roetgenbach, de Schleebach en de Dreilägerbach bij. In de laatste bevindt zich een stuwdam, de Dreilägerbachtalsperre. Bij de samenvloeiing met de Roetgenbach krijgt het riviertje de naam Vichtbach.
Vervolgens stroomt de rivier langs Rott, Mulartshütte, Zweifall en Vicht. Diverse pre-industriële metallurgische bedrijven maakten gebruik van de waterkracht. In Stolberg stroomt ze langs diverse industriële bedrijven en langs de historische stad, om ten noorden van deze stad in de Inde te vloeien, op een hoogte van 167 meter.
* Gemeinsame Normdatei: 4353737-6
* Virtual International Authority File: 248254148
# Drepanogynis aurifex

Drepanogynis aurifex is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Krüger.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Bundesstraße 407

De Bundesstraße 407 (afgekort: B 407) is een 61,4 kilometer lange bundesstraße in de Duitse deelstaten Saarland en Rijnland-Palts.
De weg begint in Perl aan de B419, kruist bij afrit Perl de A8. De B407 loopt door Oberleuken, Saarburg, lwaar ze samenloopt met de B 51. De B407 loopt nog door Zerf en Kell am See en sluit in Hermeskeil aan op de B 327.
B1 · B3 · B7 · B8 · B9 · B10 · B26 · B27 · B35 · B37 · B38 · B39 · B40 · B41 · B42 · B43 · B43a · B44 · B45 · B47 · B48 · B49 · B50 · B51 · B52 · B53 · B54 · B55 · B55a · B56 · B56n · B57 · B58 · B59 · B61 · B62 · B63 · B64 · B65 · B66 · B66n · B67 · B68 · B70 · B80 · B83 · B84 · B219 · B220 · B221 · B223 · B224 · B225 · B226 · B227 · B228 · B229 · B230 · B231 · B233 · B234 · B235 · B236 · B237 · B238 · B239 · B241 · B249 · B250 · B251 · B252 · B253 · B254 · B255 · B256 · B257 · B258 · B259 · B260 · B261 · B262 · B263 · B264 · B265 · B266 · B267 · B268 · B269 · B270 · B271 · B272 · B274 · B275 · B277a · B278 · B279 · B284 · B288 · B323 · B324 · B326 · B327 · B399 · B400 · B403 · B405 · B406 · B407 · B409 · B410 · B411 · B412 · B413 · B414 · B416 · B417 · B418 · B419 · B420 · B421 · B422 · B423 · B424 · B426 · B427 · B428 · B429 · B448 · B449 · B450 · B451 · B452 · B453 · B454 · B455 · B456 · B457 · B458 · B459 · B460 · B469 · B473 · B474 · B475 · B476 · B477 · B478 · B479 · B480 · B481 · B482 · B483 · B484 · B485 · B486 · B487 · B488 · B489 · B499 · B504 · B506 · B507 · B508 · B509 · B510 · B511 · B513 · B514 · B515 · B516 · B517 · B519 · B520 · B521 · B525 · B528 · B611
# Barfleur

Barfleur (exoniem: Berchvliet) is een Franse havenplaats aan het Het Kanaal, in het departement Manche (regio Normandië). De plaats telde op 1 januari 2022 545 inwoners. Barfleur maakt deel uit van het arrondissement Cherbourg. De plaats is lid van Les Plus Beaux Villages de France.

## Geschiedenis

Reeds in de 6e eeuw was er een kapel in Barfleur gewijd aan de lokale heilige Romphaire. In de middeleeuwen nam de haven van Barfleur een belangrijke positie in voor het scheepvaartverkeer naar Engeland. In de 11e en 12e eeuw was het een van de belangrijkste havens van het hertogdom Normandië en de belangrijkste vissershaven. Er was ook een scheepswerf, waar onder andere de Mora werd gebouwd, het schip waarmee Willem de Veroveraar het Kanaal overstak in 1066. Op 25 november 1120 zonk even buiten de haven het Witte schip. Daarbij verdronk prins Willem, de enige wettige zoon van Hendrik I van Engeland. Nadien is de oude haven en een deel van het oude stadje verzonken in de zee.
Op 29 mei 1692 vond voor de kust het eerste deel van de zeeslagen bij Barfleur en La Hougue plaats, tussen Frankrijk en een Nederlands-Engelse coalitie.
In 1865 werd in Barfleur het eerste kustreddingsstation van Frankrijk geopend, uitgebaat door de Société centrale de sauvetage des naufragés (SCSN, het latere SNSM). In de 19e en 20e eeuw trok Barfleur kunstenaars aan. Jules Renard schreef er in 1892 zijn roman L'Écornifleur en Paul Signac verbleef er 's zomers tussen 1932 en 1935.

## Geografie

De oppervlakte van Barfleur bedroeg op 1 januari 2022 0,6 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 908,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bezienswaardigheden

De Saint-Nicolaskerk werd gebouwd tussen de 17e en de 19e eeuw. De kerk gaat terug op een 11e-eeuwse romaanse kerk, die op haar beurt werd gebouwd op de plaats van de 6e-eeuwse kapel. Het interieur van de kerk is versierd met ex voto's. Achteraan het gemeentehuis bevindt zich het voormalige augustijnenklooster uit 1739.

## Geboren

* Marie-Madeleine Postel (1756-1846), ordestichtster en katholieke heilige
# Gran Chaco

De Gran Chaco (Quechua: chaku; "jachtgrond", Spaans: El Gran Chaco of El Chaco) is een vlakte in Paraguay, Bolivia en Argentinië. Het gebied is ongeveer 650.000 vierkante kilometer groot. Er zijn veel Quebrachobomen (Schinopsis lorentzii) die de kleine bossen vormen. De vlakte was het woongebied van de Ayoreo-Totoniegosode, die echter daaruit werden verdreven door de ‘coñone’ (de ongevoeligen), de mensen van buiten het woud, die hun leefruimte ontginnen en verwoesten.
Om het gebied is regelmatig gevochten, het meest recentelijk tussen 1932 en 1935 (de Chaco-oorlog).
# Margreet Schouwenaar

Margreet Schouwenaar (Schagen, 16 mei 1955) is een Nederlands schrijfster en dichteres. Ze werkt als docent aan de afdeling OLB (Opleiding Leraren Basisonderwijs) van Hogeschool Inholland.

## Biografie

In 1991 werd ze genomineerd voor de C. Buddingh'-prijs op grond van vier gepubliceerde gedichten in de Revisor. In 1992 verscheen haar eerste bundel: "De drempel die vertrek is." In 1995 verscheen de bundel: "Bezijden tijd". In 1997 verscheen de bundel "Van tijd het dood gewicht". In 2000 verscheen "Talen naar de val"; deze werd in 2003 gevolgd door de bundel "Van het woord Ah" en in 2005 door de bundel "Valtijd."
Alle bundels zijn verzorgd door Uitgeverij Querido. Regelmatig verschijnen er publicaties van haar in literaire bladen zoals de Revisor, Tirade (voorheen het Nieuwe Wereld Tijdschrift) en de Poëziekrant.
Daarnaast werden er verzen opgenomen in verzamelbundels, onder meer "Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis", verzorgd door Uitgeverij Passage, "Vrouwen dichten anders", uitgegeven door Prometheus, de 100 beste gedichten van 2000, uitgeven door De Arbeiderspers.
In 2006 kreeg Schouwenaar de opdracht van Sinterklaas en de Kerstman om voor het huis voor Europa in Twente twee kinderboeken te schrijven: een prentenboek voor de kinderen van groep 1, 2 en 3, en een (voor)leesboek voor de kinderen van groep 4 tot en met 8. Zo werden "Stinkertje Stout" en "Gas geven Gijs" geboren. Marije Tolman maakte hiervoor de illustraties. De boekjes werden in een oplage van 11.000 stuks verspreid onder schoolkinderen in Twente.
In het gerenoveerde Catshuis werd in de werkkamer van de minister-president een roodlederen wand geplaatst waar dichtregels van een twintigtal Nederlandse dichters op zijn geprengd van Cats tot Bredero. Margreet Schouwenaar is op deze wand te vinden met de regel: "Luister rondom zoemen de velden van grondig leven".
Op 1 januari 2008 startte Schouwenaar samen met Kim Triesscheijn en Jarr Geerligs het project Vindvers.
In mei 2008 verscheen Schouwenaars dichtbundel 'Wegen om te Komen'.
In 2009 volgde zij Joost Zwagerman op als stadsdichter van Alkmaar. In deze functie initieerde zij in navolging van F. Starik 'De eenzame uitvaart' in Alkmaar. Zij richtte tevens een dichtersgilde op en gaf de aanzet voor een poëzieroute door de binnenstad van Alkmaar. Op 16 september 2009 werd bij de opening van de hernieuwde Friesche Brug in Alkmaar een gedicht van haar hand in graniet aan beide zijden van de brug gelegd.
In 2018 eindigde haar stadsdichterschap van de Gemeente Alkmaar. Schouwenaar liet een actief en inspirerend stadsdichterschap achter zich. De Eenzame uitvaart bracht zij onder in een stichting die nog altijd actief is. Sindsdien zijn er diverse dichtbundels en kinderboeken van haar hand verschenen.
# Docent

Een docent(e) is iemand die kennis en vaardigheden overdraagt aan leerlingen of cursisten van een onderwijsinstelling of een andere instantie, bijvoorbeeld op het gebied van sport of cultuur. Het woord docent is afgeleid van het Latijnse doceren, dat ‘onderwijzen’ betekent. De term wordt vooral in het hoger onderwijs gebruikt, zeker in Vlaanderen. In Nederland beschouwt men leraar/lerares en docent(e) doorgaans als synoniemen.

## Hoger onderwijs

Voor docenten in het hoger onderwijs bestaan verschillende rangen. De terminologie hiervan is in Vlaanderen en Nederland verschillend.
De aanduidingen docent en hoofddocent worden in Vlaanderen gebruikt voor gepromoveerde medewerkers aan universiteiten (medewerkers met een doctoraat) die onderwijs, onderzoek en dienstverlenende taken verrichten. De hogere rangen zijn die van "hoogleraar" en "gewoon hoogleraar". De titel "buitengewoon hoogleraar" wordt gebruikt voor een deeltijdse aanstelling. In Vlaanderen wordt de titel "Professor" gebruikt zodra er een vaste benoeming is aan een universitaire instelling, dus vanaf "docent".
In Nederland heten onderwijsgevers aan univesrsiteiten afhankelijk van taakomschrijving en rang docent, universitair docent en universitair hoofddocent. Alleen hoogleraren mogen er de titel "professor" voeren. Instellingen voor hoger beroepsonderwijs in Nederland kennen eveneens de rangen docent en hoofddocent.

## Basisonderwijs en voortgezet/secundair onderwijs

Onderwijsgevers in het basisonderwijs, in het secundair onderwijs en in het voortgezet onderwijs, worden doorgaans leraar (secundair onderwijs) of onderwijzer (lager onderwijs) genoemd. Daarnaast geven in het basisonderwijs en voortgezet/secundair onderwijs zogenaamde bijzondere leermeesters, praktijkdocenten of vakleerkrachten les in vakken als muziek, techniek, lichamelijke opvoeding, godsdienst of levensbeschouwing.

## Overig

Buiten het reguliere onderwijs, zoals bij muziek-, dans- of sportcursussen, gebruikt men in Nederland ook wel de term docent of leraar, zoals sportleraar of muziekdocent. In sommige religies kent men eveneens leraren. Zo is binnen het katholicisme de bisschop als herder en bestuurder van zijn bisdom de eerste leraar. Binnen het jodendom is een rabbijn leraar, binnen de islam is dat een moellah of mollah.
Leermeester is de term die gebruikt wordt voor een persoon die zijn/haar kennis of vaardigheden overdraagt aan anderen; dat kan een docent, maar ook bijvoorbeeld een ouder zijn.
# (643) Scheherezade

(643) Scheherezade is een planetoïde in de planetoïdengordel, die op 8 september 1907 door de Duitse astronoom August Kopff in Heidelberg ontdekt werd. Zij is vernoemd naar de Arabische sprookjesvertelster Scheherazade uit Duizend-en-één-nacht.
# Staldenried

Staldenried is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Wallis, en maakt deel uit van het district Visp. Staldenried telt 553 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Baltschieder · Eisten · Embd · Grächen · Lalden · Randa · Saas-Almagell · Saas-Balen · Saas-Fee · Saas-Grund · Sankt Niklaus · Stalden (VS) · Staldenried · Täsch · Törbel · Visp · Visperterminen · Zeneggen · Zermatt
* Gemeinsame Normdatei: 4556803-0
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002816
* Virtual International Authority File: 248723680
* WorldCat: E39PBJbGWvbMVVhwrBrKcjWkXd
# Substantie P

Substantie P (beter bekend onder de Engelse naam substance P) is een neuropeptide en een neurotransmitter die onder de tachykinin family valt. Het bestaat uit elf aminozuren. Substantie P wordt vrijgegeven door sensorische zenuwcellen na schadelijke prikkels.
Substantie P is betrokken bij een aantal processen in het centraal zenuwstelsel, zoals stemmingstoornissen, angst, stress, neurogenese, neurotoxiciteit, misselijkheid en overgeven. Ook is het betrokken bij het transport van pijnprikkels van de perifere zenuwen naar het centraal zenuwstelsel.
Het heeft ook een rol in het stimuleren van de immuniteit. Stoffen zoals GABA en serotonine kunnen het vrijkomen van substantie P onderdrukken.
Substantie P-neuron wordt geïnhibeerd door de neurotransmitter endorfine en kan dus ook door morfine en andere opioïden worden gedeactiveerd.

## Mechanisme

Substantie P vervult zijn rol door het binden van neurokinin receptor 1 (NK1R) een G-eiwitgekoppelde receptor.
* 1 2 (en) Kokabi, Fariba, Ebrahimi, Safieh, Mirzavi, Farshad, Ghiasi Nooghabi, Nazanin, Hashemi, Seyedeh Fatemeh (18 januari 2023). The neuropeptide substance P/neurokinin‐1 receptor system and diabetes: From mechanism to therapy. BioFactors : biof.1935. ISSN:0951-6433. DOI:10.1002/biof.1935.
acetylcholine (ACh) · adrenaline · anandamide · aspartaat (Asp) · β-lipoproteïne · bombesine · cholecystokinine (CCK) · corticotropine (ACTH) · dopamine (DA) · dynorfine · endorfine · enkefaline · γ-aminoboterzuur (GABA) · glutamaat (Glu) · glycine (Gly) · histamine · leumorfine · motiline · neurofysine I · neurofysine II · neurokinine A · neurokinine B · neuropeptide A · neuropeptide γ · neuropeptide Y · noradrenaline · peptide YY · serotonine (5-HT) · stikstofoxide (NO) · substantie P
# Gura Besi

Gura Besi was een held uit de mythologie van het eiland Biak in de Indonesische provincie Papoea. Dankzij zijn tochten naar het westen werden de Raja Ampat Eilanden ten westen van Papua door inwoners van Biak gekoloniseerd. De mythe rond Gura Besi berust deels op historische feiten.
Gura Besi belandde aan het hof van de eerste sultan van het specerijeneilandje Tidore in de Molukken. Deze eerste sultan, Jamaluddin, die regeerde van 1495 tot 1512, werd overvallen door een overmacht van prauwen van een oorlogsvloot uit Jailolo op Halmahera. Gura Besi versloeg de vloot dankzij zijn moed en strategisch inzicht. De dankbare sultan gaf zijn dochter, prinses Boki Tabai, aan Gura Besi ten huwelijk, en gaf de eilanden tussen de Molukken en Papoea, de Raja Ampat Eilanden, aan Gura Besi cadeau. Wel bleef Gura Besi aan de sultan van Tidore schatplichtig.
Gura Besi vestigde zich met Boki Tabai op het noordelijke eiland van de Raja Ampat Eilanden, Waigeo. Het stel kreeg vier zonen, die later ieder een van de vier eilanden van de eilandengroep in bezit zouden krijgen, namelijk de eilanden Waigeo, Batanta, Salawati en Misool. De eilandengroep ontleent hieraan de naam Raja Ampat Eilanden: Viervorsten-eilanden.
De schatplichtigheid van de eilanden en grote delen van Papoea aan de sultan van Tidore werd tussen 1948 en 1962 door de president van Indonesië Soekarno gebruikt als argument om de Indonesische claims op het gebied te ondersteunen. De Raja Ampat Eilanden behoorden tot 1962 bij Nederlands-Nieuw-Guinea, maar werden in 1963 onderdeel van de Indonesische provincie Westelijk Nieuw-Guinea, tegenwoordig Papoea.