OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grand Prix Formule 1 van Mexico 1987

De Grand Prix Formule 1 van Mexico 1987 werd gehouden op 18 oktober 1987 in Mexico-Stad.

## Uitslag

| Positie | Nummer | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 5 | Nigel Mansell | Williams-Honda | 63 | 1:26:24.207 | 1 | 9 |
| 2 | 6 | Nelson Piquet | Williams-Honda | 63 | + 26.176 | 3 | 6 |
| 3 | 7 | Riccardo Patrese | Brabham-BMW | 63 | + 1:26.879 | 8 | 4 |
| 4 | 18 | Eddie Cheever | Arrows-Megatron | 63 | + 1:41.352 | 12 | 3 |
| 5 | 19 | Teo Fabi | Benetton-Ford | 61 | + 2 Rondes | 6 | 2 |
| 6 (1) | 30 | Philippe Alliot | Larrousse-Ford | 60 | + 3 Rondes | 24 | 1 |
| 7 (2) | 3 | Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 60 | + 3 Rondes | 22 | |
| 8 (3) | 4 | Philippe Streiff | Tyrrell-Ford | 60 | + 3 Rondes | 25 | |
| 9 (4) | 29 | Yannick Dalmas | Larrousse-Ford | 59 | + 4 Rondes | 23 | |
| NF | 12 | Ayrton Senna | Lotus-Honda | 54 | Spin | 7 | |
| NF | 16 | Ivan Capelli | March-Ford | 51 | Waterlek | 20 | |
| NF | 21 | Alex Caffi | Osella-Alfa Romeo | 50 | Motor | 26 | |
| NF | 26 | Piercarlo Ghinzani | Ligier-Megatron | 43 | Waterlek | 21 | |
| NF | 23 | Adrián Campos | Minardi-Motori Moderni | 32 | Transmissie | 19 | |
| NF | 25 | René Arnoux | Ligier-Megatron | 29 | Oververhitting | 18 | |
| NF | 17 | Derek Warwick | Arrows-Megatron | 26 | Ongeluk | 11 | |
| NF | 8 | Andrea de Cesaris | Brabham-BMW | 22 | Ongeluk | 10 | |
| NF | 28 | Gerhard Berger | Ferrari | 20 | Turbo | 2 | |
| NF | 20 | Thierry Boutsen | Benetton-Ford | 15 | Elektrisch probleem | 4 | |
| NF | 24 | Alessandro Nannini | Minardi-Motori Moderni | 13 | Turbo | 14 | |
| NF | 27 | Michele Alboreto | Ferrari | 12 | Motor | 9 | |
| NF | 9 | Martin Brundle | Zakspeed | 3 | Turbo | 13 | |
| NF | 2 | Stefan Johansson | McLaren-TAG | 1 | Ongeluk | 15 | |
| NF | 11 | Satoru Nakajima | Lotus-Honda | 1 | Ongeluk | 16 | |
| NF | 10 | Christian Danner | Zakspeed | 1 | Ongeluk | 17 | |
| NF | 1 | Alain Prost | McLaren-TAG | 0 | Botsing | 5 | |
* De nummers tussen haakjes zijn de plaatsen voor de Jim Clark-trofee.

## Wetenswaardigheden

* De race werd gestopt na 30 ronden door het ongeluk van Derek Warwick. De race-uitslag werd uiteindelijk door het gemiddelde te maken van de 30 ronden voor en de 33 ronden na de herstart.

## Statistieken

| Pole-position | Nigel Mansell | Williams-Honda | 1:18.383 |
| Snelste ronde | Nelson Piquet | Williams-Honda | 1:19.132 |
1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019
# Grand Prix Formule 1 van Oostenrijk 1987

De Grand Prix Formule 1 van Oostenrijk 1987 werd gehouden op 16 augustus 1987 op de Österreichring.

## Uitslag

| Positie | Nummer | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 5 | Nigel Mansell | Williams-Honda | 52 | 1:18:44.898 | 2 | 9 |
| 2 | 6 | Nelson Piquet | Williams-Honda | 52 | + 55.704 | 1 | 6 |
| 3 | 19 | Teo Fabi | Benetton-Ford | 51 | +1 Ronde | 5 | 4 |
| 4 | 20 | Thierry Boutsen | Benetton-Ford | 51 | +1 Ronde | 4 | 3 |
| 5 | 12 | Ayrton Senna | Lotus-Honda | 50 | +2 Rondes | 7 | 2 |
| 6 | 1 | Alain Prost | McLaren-TAG | 50 | +2 Rondes | 9 | 1 |
| 7 | 2 | Stefan Johansson | McLaren-TAG | 50 | +2 Rondes | 14 | |
| 8 | 26 | Piercarlo Ghinzani | Ligier-Megatron | 50 | +2 Rondes | 18 | |
| 9 | 10 | Christian Danner | Zakspeed | 49 | +3 Rondes | 20 | |
| 10 | 25 | René Arnoux | Ligier-Megatron | 49 | +3 Rondes | 16 | |
| 11 (1) | 16 | Ivan Capelli | March-Ford | 49 | +3 Rondes | 23 | |
| 12 (2) | 30 | Philippe Alliot | Larrousse-Ford | 49 | +3 Rondes | 22 | |
| 13 | 11 | Satoru Nakajima | Lotus-Honda | 49 | +3 Rondes | 13 | |
| 14 (3) | 3 | Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 47 | +5 Rondes | 24 | |
| DQ | 9 | Martin Brundle | Zakspeed | 48 | Gediskwalificeerd | 17 | |
| NC | 14 | Pascal Fabre | AGS-Ford | 45 | Niet geklasseerd | 26 | |
| NF | 7 | Riccardo Patrese | Brabham-BMW | 43 | Motor | 8 | |
| NF | 27 | Michele Alboreto | Ferrari | 42 | Turbo | 6 | |
| NF | 8 | Andrea de Cesaris | Brabham-BMW | 35 | Motor | 10 | |
| NF | 17 | Derek Warwick | Arrows-Megatron | 35 | Motor | 11 | |
| NF | 18 | Eddie Cheever | Arrows-Megatron | 31 | Banden | 12 | |
| NF | 28 | Gerhard Berger | Ferrari | 5 | Turbo | 3 | |
| NF | 23 | Adrián Campos | Minardi-Motori Moderni | 3 | Elektrisch probleem | 19 | |
| NF | 24 | Alessandro Nannini | Minardi-Motori Moderni | 1 | Motor | 15 | |
| NF | 21 | Alex Caffi | Osella-Alfa Romeo | 0 | Elektrisch probleem | 21 | |
| NF | 4 | Philippe Streiff | Tyrrell-Ford | 0 | Ongeluk | 25 | |
* De nummers tussen haakjes zijn de plaatsen voor de Jim Clark-trofee.

## Wetenswaardigheden

* Martin Brundle werd gediskwalificeerd wegens onregelmatigheden aan het bodywork.
* Stefan Johansson reed een hert aan tijdens de kwalifacties.

## Statistieken

| Pole-position | Nelson Piquet | Williams-Honda | 1:23.357 |
| Snelste ronde | Nigel Mansell | Williams-Honda | 1:28.318 |
1963 · 1964 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# F/A-18 Hornet

De Hornet F/A-18 is een multirole jachtbommenwerper voor alle weersomstandigheden.
Het toestel is in de jaren zeventig en tachtig ontworpen, op basis van de Northrop YF-17, voor de United States Navy. Het is nog steeds in dienst bij de Amerikaanse marine, het Amerikaanse Korps Mariniers en bij de luchtmachten van verscheidene andere landen, zoals Finland, Zwitserland, Australië, Spanje en Canada.
Als meervoudig inzetbaar toestel vervult het de taken van onderscheppingsjager, luchtverdedigingsjager, het uitschakelen van vijandige luchtafweer, verkenner, close air support (luchtsteun) en forward air control (doelaanwijzing). Door zijn veelzijdigheid en betrouwbaarheid is het een waardevol vliegtuig. Een nadeel vormt zijn relatief kleine actieradius.
Inmiddels is bij de Amerikaanse strijdkrachten sinds 1995 de verbeterde en sterkere versie operationeel: de F/A-18E/F Super Hornet.
    Vlucht van een F-18A waarbij de NASA aerodynamische vleugels test.
    Test van NASA's Dryden Flight Research Center voor het bijtanken in de lucht van een F/A-18A's.
# Flipper (1996)

Flipper is een Amerikaanse film uit 1996, een remake van een film met dezelfde titel uit 1963.
Sandy wordt gespeeld door Elijah Wood, die onder andere daarna speelde in The Lord of the Rings.
De film werd naar aanleiding van de televisieserie Flipper gemaakt. De laatste dolfijn die Flipper speelde overleed op 41-jarige leeftijd.

## Verhaal

De film gaat over een jongen, Sandy, en een dolfijn, Flipper. Sandy is een stadse jongen, die in de vakantie bij zijn oom Porter komt logeren, op een eiland. Sandy vindt hier niks aan en wil zo snel mogelijk terug naar huis. Bovendien woont zijn oom in een bouwval van een hut, met een pelikaan. Zijn oom en zijn vriendin doen onderzoek naar dolfijnen. Ze volgen al een tijd één dolfijn, Flipper, die erg tam is. Op gegeven moment moet Flipper weg van de kustwacht. Sandy en Flipper hebben intussen een goede band opgebouwd, dus Sandy is heel bedroefd. Sandy ontmoet een meisje en ze worden vrienden. Flipper wordt in zee teruggezet, in de hoop dat hij niet terugzwemt naar de kust. Sandy en het meisje gaan op zoek in een rubberbootje dat achter aan de boot van Porter hangt. Het meisje ziet het niet zitten en gaat terug naar de boot, Sandy blijft zitten. Hij maakt de boot los en vaart 's avonds weg. Een zakenman, die al eerder geprobeerd heeft Flipper neer te schieten en er ook voor heeft gezorgd dat Flipper uit werd gezet, komt met zijn jacht aanvaren en vaart over het bootje heen. De boot is lek en Sandy dobbert in het water. Daar komt een hamerhaai aan. Hij valt Sandy aan. Maar daar komt Flipper en samen met zijn dolfijnenvrienden redt hij Sandy van de haai.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Paul Hogan | Porter Ricks |
| Elijah Wood | Sandy Ricks |
| Jessica Wesson | Kim |
| Jonathan Banks | Dirk Moran |
| Bill Kelley | Donald |
| Chelsea Field | Kathy |
| Isaac Hayes | Sheriff Russ |
| Jason Fuchs | Marvin |

## Externe link

* (en) Flipper in de Internet Movie Database
# Latente warmte

In de thermodynamica beschrijft de latente warmte de hoeveelheid energie die nodig is om een stof een faseovergang te doen ondergaan bij constante temperatuur en druk. Enkele types latente warmte zijn latente smeltwarmte, latente verdampingswarmte en latente warmte bij sublimatie.
De energieverandering is over het algemeen endotherm wanneer men van vast naar vloeibaar naar gas gaat, de latente warmte is dan bijna altijd positief. In de omgekeerde richting is de verandering dan exotherm. De reden dat deze enthalpie-uitwisseling optreedt, is dat bij fase-overgangen de moleculaire bindingen gewijzigd moeten worden: in een vaste stof zijn de verbindingen sterker dan in een vloeistof, en deze bindingen zijn bijna afwezig in een gas.
Water bijvoorbeeld kookt op 100 °C onder normale atmosferische druk. De latente verdampingswarmte van water bedraag 2257 kJ/kg. Dit is gelijk aan de hoeveelheid warmte die men aan een kilogram water moet toevoegen om het, bij een constante temperatuur van 100 °C, van vloeistof naar gas om te zetten. Wanneer dus bijvoorbeeld in de atmosfeer een watermolecuul verdampt vanaf het oppervlak van een hoeveelheid water, wordt warmte getransporteerd door de watermolecuul naar koudere lucht die meer waterdamp bevat dan zijn omgeving. Omdat energie nodig is om water in waterdamp te veranderen, is waterdamp een middel waarmee een lichaam energie kan vrijgeven. Wanneer de waterdamp terug naar vloeibare of vaste fase gaat (door condensatie of rijpen), wordt de opgeslagen energie vrijgegeven als voelbare warmte op het oppervlak waar de condensatie (of het rijpen) heeft plaatsgevonden.
De latente verdampingswarmte in het voorbeeld van het water kan bepaald worden met behulp van de Vergelijking van Clausius-Clapeyron:
    ${\frac {\mathrm {d} p}{\mathrm {d} T}}={\frac {\Delta H^{l\rightarrow g}}{T\Delta V^{l\rightarrow g}}}\Leftrightarrow \Delta H^{l\to g}=T\Delta V^{l\to g}{\frac {\mathrm {d} p}{\mathrm {d} T}}$
Hierin mag het verschil in enthalpie gelijk genomen worden aan de latente verdampingswarmte. Dit is zo omdat de latente verdampingswarmte bij constante druk beschouwd wordt; volgens de hoofdeigenschap van de enthalpie zijn warmtewisseling en (veralgemeende) enthalpieverandering dan aan elkaar gelijk (een gevolg van de eerste hoofdwet van de thermodynamica).
# Stompe haarmuts

Stompe haarmuts (Orthotrichum obtusifolium) is een soort uit het geslacht haarmuts (Orthotrichum).

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

Stompe haarmuts vormt losse, onregelmatige en gemakkelijk uiteenvallende, geelachtige tot bruingroene, bruine kussens of grasvelden van 0,5 tot 1,5 centimeter hoog. De bladeren zijn tot 2 millimeter lang en droog, nauwsluitend als dakpannen, uitsteken als ze vochtig zijn en naar achteren gebogen, aflopend op de stengel, ovaal tot langwerpig elliptisch, hol en met een rand die slechts licht gebogen is naar de punt toe. De dunne bladnerf eindigt voor de afgeronde bladpunt. Door de eivormige bladen met afgeronde toppen en de overvloedige productie van broedkorrels, is het een gemakkelijk herkenbare haarmuts.
De ovale sporenkapsels zijn meestal geheel in de bladeren verzonken, 8-gerimpeld, met faneroporeuze huidmondjes op een rij in het midden van het kapsel. De seta is erg kort, tot 0,5 millimeter lang, de klokvormige calyptra kaal of bedekt met slechts enkele haren. De rijpheid van de sporen is in mei.
De mossoort is tweehuizig. Kapseling vindt zelden plaats. Voortplanting is overwegend vegetatief door bladgeboren broedlichaampjes.

### Microscopische kenmerken

De bladcellen zijn rechthoekig en glad aan de bladbasis nabij de bladnerf, ongeveer 8–15 bij 30–50 µm groot, korter tot vierkant naar de randen toe. Boven de basis van het blad zijn de bladcellen ovaal tot rond, dikwandig, ongeveer 15–18 µm groot en hebben aan beide zijden een grote papil. De sporen zijn ongeveer 18–22 µm groot en hebben fijne wratten

## Ecologie

Stompe haarmuts groeit op bomen met een rijke schors, in open bossen, struwelen en op vrijstaande bomen, soms zelfs in steden. In vlierstruwelen kan de soort talrijk aanwezig zijn.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie geldt stompe haarmuts als kensoort voor de boomsterretje-associatie.

## Verspreiding

In Europa komt hij voor van de vlakten tot onder de boomgrens, is alomtegenwoordig maar niet algemeen. Behalve in Europa komt hij ook voor in Azië en Noord-Amerika.
In Nederland is stompe haarmuts zeldzaam. Onduidelijk is waarom de soort vooral in het zuiden van het land wordt aangetroffen.

## Fotogalerij

* Blad
* Sporenkapsel
* Peristoom met tanden
* Bladcellen
* Broedlichamen
* Sporen
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Dwerghaarmuts

Dwerghaarmuts (Orthotrichum pumilum) is een soort uit het geslacht haarmuts (Orthotrichum). De zeer kleine planten, met nauwelijks overdekte huidmondjes, breed lancetvormige bladen, grote bladcellen en glasspitsjes aan de bladtoppen.

## Determinatie

Dwerghaarmuts groeit in kleine, ongeveer 0,5 centimeter hoge, vaak donkergroene kussens. De bladeren liggen droog tegen de stengel aan, staan vochtig rechtop of hangen af, en zijn tot 3 millimeter lang, eivormig-lansetvormig, geleidelijk scherp toegespitst, soms met stekelpuntjes of iets stomp. Het breedste deel van de bladeren bevindt zich in het midden of net onder het midden van het blad. De bladranden zijn breed naar achteren opgerold, de nerven eindigen voor de bladtop. De cellen aan de basis van het blad zijn doorzichtig, naast de nerven rechthoekig en aan de randen bijna vierkant. In het bovenste deel van het blad zijn ze rondachtig-zeshoekig, ongeveer 12 tot 18 micrometer groot, en bijna glad of papillose met één of twee lage papillen.
Sporofyten komen regelmatig voor. Het langwerpige tot cilindrische sporenkapsel is meer of minder ingegraven in de bladeren of licht omhoog gedrukt. De urn is droog sterk gegroefd en versmald onder de mond. De spaltopeningen van de kapselwand zijn cryptopoor (ingegraven). De kegel- of klokvormige calyptra is kaal of heeft weinig haren. De vaginula (huls rond de sporogoonvoet) is kaal. Het dubbele peristoom bestaat uit de buitenste acht fijn papillose, droog teruggebogen parendanden en de binnenste acht kortere, gladde uitsteeksels. De sporen zijn wrattig en 14 tot 18 micrometer groot. De sporenrijpheid is van april tot juni. Soms worden klauwvormige broedlichamen gevormd.

## Ecologie

Dwerghaaruts groeit op bomen met een eutrofe schors, zowel op vrijstaande bomen als in open bossen.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat dwerghaarmuts te boek als kensoort voor de boomsterretje-associatie.

## Verspreiding

Wereldwijd komt de soort voornamelijk voor in Europa, de Kaukasus en Noord-Amerika; verdere vondsten zijn bekend uit Oost-China en Noord-Afrika.
In Nederland is de soort zeldzaam.

## Fotogalerij

* Sporenkapsel
* Bladcellen
* Bladcellen
* Sporen
# Ferdinand Speelman-Rooman

Ferdinand-Ghislain Speelman, ook Speelman-Rooman, (Gent, 18 oktober 1793 - 21 april 1851) was lid van het Nationaal Congres en Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Speelman was een zoon van de industrieel Jean-Charles Speelman (1754-1831), zeep- en zoutzieder, gemeenteraadslid van Gent (1804-1817), en van zijn eerste vrouw Ferdinande Chombart. Ferdinand trouwde met Catherine Rooman en stond aan het hoofd van een belangrijke katoenspinnerij in Gent.
Hij werd tot plaatsvervangend lid van het Nationaal Congres verkozen. Toen Pierre De Ryckere ontslag nam, moest hij worden opgevolgd door baron della Faille d'Huysse, die echter weigerde. Zo was het op 17 januari 1831 de beurt aan Speelman. In het Nationaal Congres stemde hij als volgt: voor de hertog van Nemours als koning en voor Surlet de Chokier als regent. In juni stemde hij tegen Leopold van Saksen Coburg en tegen het Verdrag der XVIII artikelen.
Hij was ook volksvertegenwoordiger van 1832 tot 1843 (in een andere bron staat dat hij slechts van 1831 tot 1833 parlementslid was) als unionistisch vertegenwoordiger voor het arrondissement Gent. Gedurende zijn jaren in de Kamer liet hij ongeveer geen enkele keer van zich horen, alvast niet in de openbare vergaderingen.

## Literatuur

* P. BERGMANS, Ferdinand-Ghislain Speelman, in: Biographie nationale de Belgique, t. XXIII, Brussel, 1921-1924.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belger, 1831-1894, Brussel, 1996.
# Rafael Advanced Defense Systems

Rafael Advanced Defense Systems is een Israëlisch overheidsbedrijf dat wapens produceert en militaire technologieën ontwikkelt. Het bedrijf staat bekend als Rafael of RAFAEL, en heette vroeger voluit RAFAEL, Armament Development Authority. Rafael werd in 1948 opgericht als het Nationale Onderzoeks- en Ontwikkeling Defensielaboratorium. Het was vroeger een onderdeel van het Israëlische Ministerie van Defensie. Het is een van de drie grote defensiebedrijven in Israël, en blijft tot op heden in overheidshanden.

## Producten
### Wapensystemen

* Rafael Overhead Weapon Station (OWS): een op afstand bediend wapensysteem voor gevechtsvoertuigen.
* Remote Controlled Weapon Station: een op afstand bediend machinegeweer of kanon op gevechtsvoertuigen of marineschepen.
* SIMON, een geweergranaat.
* Trophy: een afweerbeschermingssysteem voor gevechtsvoertuigen.
* Typhoon: een luchtafweersysteem voor marineschepen.
* Iron Dome: een luchtafweersysteem tegen korteafstandsraketten en artilleriegranaten.
* David's Sling: een luchtafweersysteem tegen middellangeafstandsraketten.

### Raketten

* Popeye: een lucht-grondraket.
* Python: een lucht-luchtraket.
* Spike: een geleide antitankraket.
* Barak 8: een luchtdoelraket

### Voertuigen

* Protector, een onbemand vaartuig, anno 2008 enig in zijn soort.
* Skylark (Skylite): een onbemand luchtvaartuigje.
* Wolf-pantservoertuig: een gepantserd transportvoertuig.

### Andere

* CARPET: een systeem om mijnenvelden te ruimen.
* LITENING-doelwitsysteem (coproductie met HaTehof Netzer Sereni): een toestel dat gevechtsvliegtuigen helpt doelwitten te zoeken.
* Hoogtechnologische systemen voor de Merkava-gevechtstank.
* Actieve- en reactieve pantserbeschermingssystemen.
* SPICE zweefbom
# Angelo De Martini

Angelo De Martini (Villafranca di Verona, 24 januari 1897 - Verona, 17 augustus 1979) was een Italiaans wielrenner.
De Martini werd in 1924 olympisch kampioen op de ploegenachtervolging.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1924 | | 1 ploegenachtervolging |
* (en) Profiel van Angelo De Martini op ProCyclingStats
* Profiel van Angelo De Martini op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Angelo De Martini op olympics.com
* (en) Profiel van Angelo De Martini op olympedia.org
* Profiel van Angelo De Martini op De wielersite
* (en) Profiel van Angelo De Martini op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
# Dick Lubach

Dirk Arend (Dick) Lubach (Zuilen, 29 augustus 1948) is een jurist, econoom en sinds 1986 hoogleraar bouwrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen.

## Biografie

Lubach groeide op in Zuilen in een gezin met vier kinderen. Zijn vader was werktuigbouwkundige, zijn moeder verpleegster en burgemeestersdochter. Hij werd vernoemd naar zijn vader Arend en zijn grootvader Dirk Lubach. Hij studeerde economie en rechten aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Hij promoveerde in 1982 aan de Universiteit Groningen als jurist op een proefschrift over overheidscontracten. Hij doceert en publiceert over het publiek en privaat bouwrecht en de verhouding hiertussen alsmede de verantwoordelijkheid van de overheid hierbij.
Lubach is tevens adviseur voor het advocatenkantoor Damsté in Enschede en betrokken als raadgever en participant in diverse commissies op het gebied van schadevergoedingen en de aansprakelijkheid van de overheid hierbij. Ook is hij deelnemer aan het expertisecentrum Groningen Centre of Energy Law and Sustainability van de Universiteit Groningen.

## Persoonlijk

Lubach is weduwnaar en vader van drie zoons onder wie de auteur en cabaretier Arjen Lubach.
* ↑ Genealogie Heijer/Lubach. Redmeralma.nl. Gearchiveerd op 9 december 2022. Geraadpleegd op 28 januari 2023.
* ↑ Lubach, Prof. mr. dr. Dirk Arend. Minnertsga Vroeger. Geraadpleegd op 28 januari 2023.
* ↑ Prof. Dr. D.A. Lubach - Congres 'Governance Meets Law'. Rijksuniversiteit Groningen (2 juli 2019). Geraadpleegd op 16 februari 2025.
* ↑ Catalogus Professorum Academiae Groninganae. Gearchiveerd op 27 januari 2023. Geraadpleegd op 28 januari 2023.
* ↑ prof. mr. dr. D.A. (Dick) Lubach. Rijksuniversiteit Groningen. Gearchiveerd op 6 september 2011.
* ↑ Proefschrift Beleidsovereenkomsten: een onderzoek naar de juridische aspecten van het gebruik van de overeenkomst als beleidsinstrument door de overheid Kluwer, Deventer 1982. Geraadpleegd op 28 januari 2023.
* ↑ Publicaties Lubach op website RUG. Geraadpleegd op 28 januari 2023.
* ↑ Publicatielijst van Dick Lubach 1948 op WorldCat.org. Geraadpleegd op 28 januari 2023.
* ↑ Vermelding deelname op website RUG. Geraadpleegd op 28 januari 2023. Gearchiveerd op 27 januari 2023.
* ↑ Arjen Lubach Ik moet blijven reiken, anders ben ik er al. Trouw (20 april 2013), gearchiveerd op 24 maart 2015. Geraadpleegd op 28 januari 2023.
* ↑ Lange Frans: ‘Ik denk dat Arjen stiekem heel graag Lange Frans wil zijn’. Revu (4 juni 2021). Gearchiveerd op 27 januari 2023. Geraadpleegd op 28 januari 2023.
* Gemeinsame Normdatei: 129327107
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2637 6031
* Library of Congress Control Number: n82123052
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068851367
* Système universitaire de documentation: 081501293
* Virtual International Authority File: 21032777
* WorldCat: E39PCjxhj64CKRQpygr49VxFcd
# La Bête humaine (roman)

La Bête humaine is een roman van Émile Zola uit 1890. Het is het zeventiende deel uit de serie Les Rougon-Macquart.
La Bête Humaine valt binnen de naturalistische stroming, die pretendeert de wetenschappelijke methode toe te passen op de literatuur.
Voordat hij deze en de twintig andere romans in de serie schreef, bedacht hij een stamboom van de familie Rougon-Macquart. Daaromheen heeft hij zijn romans geschreven.
Het titelpersonage Lantier, het "menselijke beest", heeft een erfelijke vorm van waanzin. Hij ervoer tijdens zijn leven verschillende keren dat hij vrouwen wilde vermoorden. Aan het begin van het verhaal is hij machinist van zijn locomotief La Lison. Zijn relatie met La Lison is bijna seksueel en verschaft Lantier enige beheersing over zijn manie.