OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Willem Herreyns

Willem Jacob Herreyns (Antwerpen, 10 juni 1743 - aldaar, 10 augustus 1827) was een Zuid-Nederlands kunstschilder. Als zodanig was hij een der laatste kunstschilders in de traditie van de barok en werd als laatste volgeling van Pieter Paul Rubens beschouwd.

## Levensloop

Willem Herreyns was een telg uit een familie van kunstenaars. Zijn vader, Jacob III Herreyns, was schilder en decorateur. Zijn oom Guillaume was beeldhouwer. Van hen kreeg hij zijn eerste scholing, waarna hij verder studeerde aan de Academie te Antwerpen. Balthasar Beschey was daar een van zijn leermeesters. In 1764 studeerde hij er af en een jaar later werd hij directeur van de Academie. In 1771 ging hij te Mechelen wonen en in 1772 richtte hij daar de Mechelse Academie op.
In 1797 redde hij 328 schilderijen uit de op last van de Fransen gesloten kerken en kloosters. Vele van deze schilderijen werden immers ontvreemd. Hij bewerkte de teruggave van Rubens' doeken Onze-Lieve-Vrouw met de papegaai en De Madonna omringd door heiligen. In 1810 kreeg hij toestemming van Napoleon om een museum in te richten in het voormalige Minderbroedersklooster te Antwerpen. In 1815 werden hieraan nog 38 van de 63 weggevoerde schilderijen toegevoegd.
Tot zijn leerlingen behoren Gustave Wappers (1803 - 1874) en Antoine-Joseph Wiertz (1806 - 1865) en François Bossuet (1798-1889).
Veel van de ontwerptekeningen van Willem Herreyns kwamen terecht in de particuliere verzameling van Charles Van Herck.

## Galerij

* Christus bij de discipelen van Emmaüs in de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal
* Christus bij de discipelen van Emmaüs in de Sint-Janskerk (Mechelen)
* Portret van A.C. Lens

## Werken

Tot Herreyns werken behoren onder meer een Portret van A.C. Lens (na 1770), Godfried Hermans de abt van Tongerlo (1793), en Johannes de Doper in de woestijn (1813). Werk van hem bevindt zich onder meer in de Sint-Jan Baptist en Evangelist kerk te Mechelen en in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen.
* Biografisch Portaal: 64364165
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: herr017
* Gemeinsame Normdatei: 117520500
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6674 5591
* Library of Congress Control Number: nr2004010073
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 37908
* Système universitaire de documentation: 243684355
* Union List of Artist Names: 500047996
* Virtual International Authority File: 3250652
* WorldCat: E39PBJq6Wr4b9b6Yx6Q8JpqG73
# Mia Baudot

Mia Baudot (Mechelen. 17 augustus 1937) is een Belgische expressionistische schilder beïnvloed door het fauvisme.
Ze schildert stillevens, naaktfiguren en portretten. Ze studeerde aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten van Mechelen en vervolgens aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten, afdeling schilderen, te Antwerpen.
Zij gaf les aan de Stedelijke Academie te Turnhout. Ze exposeerde haar schilderijen onder andere in de Stedelijke Feestzaal te Mechelen.

## Schilderstijl

Haar schilderijen kenmerken zich door een mannelijke, krachtige constructie met levendige oranje-rode en gele felle kleuren. Ze schildert stillevens, portretten, bloemen, landschappen en naaktfiguren op doek in olieverf in middelgrote tot grote schilderijen. Zij laat zich inspireren door haar reizen (Provence, Spanje).
# Karel Bonaugure

Charles (Karel) Bonaugure (Mechelen, 3 december 1880 – aldaar, 3 november 1947) was een Belgische beeldhouwer en kunstschilder.

## Loopbaan

Bonaugure was leraar aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten van Mechelen, in de tijd dat ook Theo Blickx, Ernest Wijnants, Philibert Mariën en Rik Wouters daar bedrijvig waren.
Hij was lid van de Mechelse kunstvereniging De Distel. In 1904 nam hij deel aan de tentoonstelling van het Lucasgilde in Mechelen.
Hij exposeerde ook in Nederland. Zo was in 1919 werk van hem te zien bij kunsthandel Unger en Van Mens in Rotterdam.
Hij was eerder bescheiden van aard, net als zijn familie. Resultaat was dat zijn kunstwerken niet de bekendheid kregen van zijn tijdgenoten. Zijn werk bleef in de schaduw staan van dat van zijn collega's die wel naam en faam maakten.
Museum Hof van Busleyden in Mechelen heeft werk van Bonaugure in de collectie.
* ↑ LFM Kunstkringen. www.lodewijkmortelmans.be. Gearchiveerd op 25 juli 2023. Geraadpleegd op 25 juli 2023.
* ↑ Koninklijke Lucasgilde Mechelen | Onze geschiedenis. Gearchiveerd op 25 juli 2023. Geraadpleegd op 25 juli 2023.
* ↑ "Unger en Van Mens", Nieuwe Rotterdamsche Courant, 13 november 1919. Geraadpleegd op 26 juli 2023. – via Delpher.
# Jacques De Weerdt

Jacques De Weerdt (Mechelen, 31 maart 1867 - Boechout, 9 maart 1942) was een Vlaams architect die bekend staat voor zijn realisaties in art nouveau. Verschillende van zijn panden zijn opgenomen in de inventaris van beschermde monumenten.
De Weerdt studeerde in 1880 af aan de Mechelse academie. Zijn eerste functie als tekenaar was bij de staatsspoorwegen, waar hij onopvallende ontwerpen maakte. Zijn in neorenaissancestijl opgetrokken woning aan de Arthur Sterkckstraat in Antwerpen in 1897 was zijn eerste opmerkelijke ontwerp. Vanaf 1904 ging hij zich toeleggen op ontwerpen in de stijl van de art nouveau. In vergelijking met andere architecten was dat vrij laat, waardoor hij als laatbloeier wordt gezien binnen deze stroming.
In de Eerste Wereldoorlog vluchtte De Weert naar Rotterdam. Na zijn terugkeer realiseerde hij weinig bouwprojecten meer.
De Weerdt overleed in 1942 in een psychiatrische instelling.

## Stijlkenmerken

De Weerdt liet zich aanvankelijk vooral inspireren door de Brusselse architect Victor Horta, maar ontwikkelde vanaf 1905 een eigen stijl. Hierbij verwerkte hij natuursteen (zoals arduin) met florale, polychrome decoratieve ornamenten, keramiek, metaal, gekleurd glas en ook polychrome mozaïek. Dit ontwikkelde zich tot ontwerpen in neorococostijl, zoals bij zijn eigen woning aan de Lange Van Ruusbroecstraat 6. Hij bouwde verschillende woonhuizen voor Antwerpse burgerij in de wijk Zurenborg, hoofdzakelijk in art nouveau, maar ook in diverse neostijlen.

## Burgerhuizen

* Burgerhuis “Quinten Metsijs”, Cogels-Osylei, naar analogie van het Huis Saint-Cyr
* Architectenwoning, Lange Van Ruusbroecstraat.

## Afbeeldingen

* Architectenwoning, Lange Van Ruusbroecstraat
* Huis Quinten Matsys, met smeedwerk in metaal.
* Waterloostraat 4
* Den Herfst, architectenwoning met ornamenten in keramiek.
* De Weerdt, Jacques. inventaris.onroerenderfgoed.be. Geraadpleegd op 22 maart 2024.
* ↑ Saar Van Olmen, "Binnenkijken in de prachtpanden van Jacques De Weerdt, de mysterieuze architect van begin 20ste eeuw", Nieuwsblad, 4 februari 2022.
# Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1979

De elfde verkiezingen van de Nationalrat, het parlement van Oostenrijk, vonden op 6 mei 1979 plaats.
Bij de verkiezingen wist de regerende Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) van bondskanselier Bruno Kreisky haar meerderheid in de Nationale Raad verder te vergroten. De partij kreeg 51% van de stemmen en breidde haar zetelaantal van 93 uit naar 95. Voor de christendemocratische Österreichische Volkspartei (ÖVP) betekenden de verkiezingen een achteruitgang: de partij kreeg 41,9% van de stemmen, tegen 42,9% bij de vorige verkiezingen. Qua zetelaantal betekende dit een verlies van 3. Het waren de socialisten die profiteerden van het zetelverlies van de christendemocraten, maar ook de nationaal-liberale en uiterst rechtse Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) spon garen bij het verlies van de ÖVP. De FPÖ ging één zetel vooruit ten opzichte van 1975 en kwam in totaal uit op 11 zetels.
Voornaamste partijen die deelnamen aan de verkiezingen :
| Partijnaam | Afkorting | Ideologische richting |
| Österreichische Volkspartei | ÖVP | christendemocratie, liberaal conservatisme |
| Sozialistische Partei Österreichs | SPÖ | sociaaldemocratie, democratisch socialisme |
| Kommunistische Partei Österreichs | KPÖ | marxisme-leninisme, communisme |
| Freiheitliche Partei Österreichs | FPÖ | liberaal conservatisme, nationaal liberalisme |

## Uitslag

| Partijen | Partijen | Stemmen | Percentage | Zetels | Verschil |
| | Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) | 2.413.226 | 51,03% | 95 | 2 |
| | Österreichische Volkspartei (ÖVP) | 1.981.739 | 41,90% | 77 | 3 |
| | Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) | 286.743 | 6,06% | 11 | 1 |
| | Kommunistische Partei Österreichs (KPÖ) | 45.280 | 0,96% | 0 | 0 |
| | Christlich Soziale Arbeitsgemeinschaft | 2.263 | 0,05% | — | — |
| | Ongeldige stemmen/ blanco stemmen | 54.922 | — | — | — |
| (opkomst 92,24%) | (opkomst 92,24%) | 4.784.173 | 100% | 183 | |

## Coalitievorming

Bondskanselier Bruno Kreisky vormde een nieuwe bondsregering dat op 5 juni 1979 aantrad.
Vanwege de slechte resultaten bij de verkiezingen moest ÖVP-partijleider Josef Taus het veldruimen voor Alois Mock.
* Bondskanselier Bruno Kreisky (SPÖ)
# Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1953

De derde verkiezingen van de Nationalrat, het parlement van Oostenrijk, vonden op 22 februari 1953 plaats.
Het waren de laatste parlementsverkiezingen tijdens geallieerde bezetting van Oostenrijk.
Voornaamste partijen die deelnamen aan de verkiezingen :
| Partijnaam | Afkorting | Ideologische richting |
| Österreichische Volkspartei | ÖVP | christendemocratie, liberaal conservatisme |
| Sozialistische Partei Österreichs | SPÖ | sociaaldemocratie, democratisch socialisme |
| Kommunistische Partei Österreichs | KPÖ | marxisme-leninisme, communisme |
| Wahlpartei der Unabhängigen | WdU | liberaal conservatisme, nationaal liberalisme |

## Uitslag

De SPÖ kreeg voor het eerst sinds de Tweede Oostenrijkse Republiek meer stemmen dan de ÖVP. Toch bleef de ÖVP in de Nationale Raad de grootste partij, 74 tegen 73 voor de sociaaldemocraten. De christendemocraten leverden 3 zetels ten opzichte van 1949, terwijl de sociaaldemocraten 6 zetels winst boekten.
| Partijen | Partijen | Stemmen | Percentage | Zetels | Verschil |
| | Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) | 1.818.517 | 42,10% | 73 | 6 |
| | Österreichische Volkspartei (ÖVP) | 1.781.777 | 41,30% | 74 | 3 |
| | Wahlpartei der Unabhängigen (WdU)$^a$ | 472.866 | 10,90% | 14 | 2 |
| | Wahlgemeinschaft Österreichische Volksopposition (WO)$^b$ | 228.159 | 5,28% | 4 | 1 |
| | Overige partijen$^c$ | 17.369 | 0,40% | — | — |
| (opkomst 95,83%) | (opkomst 95,83%) | 4.395.519 | 100% | 165 | |
| $^a$ Lijstverbinding VdU/Aktion zur politischen Erneuerung $^b$ Kommunistische Partei Österreichs en bondgenoten $^c$ Überparteiliche Einigung der Mitte, Wahlgemeinschaft parteiloser Persönlichkeiten, Krscanska demokratska stranka, Christlichsoziale Partei und Parteifreie Persönlichkeiten, Wahlpartei Freie Demokraten, Bund der österreichischen Monarchisten, Österreichische National-Republikaner und Parteilose, Österreichische Patriotische Union ||||||

## Coalitievorming

Leopold Figl (ÖVP), bondskanselier sinds 1945 slaagde er na de verkiezingen niet in om een niet kabinet te vormen omdat hij werd tegengewerkt door de rechtervleugel van zijn partij. Uiteindelijk slaagde Julius Raab, een partijgenoot van Figl, er op 2 april 1953 in om een nieuw kabinet - wederom een coalitie van ÖVP en SPÖ - te presenteren.
* Bondskanselier Julius Raab (ÖVP)
* Vice-kanselier Adolf Schärf (SPÖ)
# Boterham

Een boterham is een snee brood, eventueel voorzien van boter (of margarine) en/of broodbeleg. Broodbeleg kan zowel zoet (bijvoorbeeld vruchten, chocoladepasta of confituur) als hartig zijn (bijvoorbeeld ham, groente, salade, pindakaas of kaas). De boterham maakt meestal deel uit van het ontbijt en de lunch. In gezinnen waar men 's middags warm eet, neemt men vaak 's avonds nog een boterham.
Boterhammen worden vaak meegenomen in broodtrommels of boterhamzakjes. Ze worden dan veelal eerst doormidden gesneden waarna de twee halve sneetjes met de belegde kant op elkaar worden gelegd, zodat het beleg door het brood wordt beschermd. Een alternatief is de dubbele boterham: twee sneetjes brood met beleg ertussen. Dit lijkt op de sandwich.

## Etymologie

De oorsprong van de benaming is niet precies bekend. Vroeger was de spelling boteram of boterram. Een rammel (of remmel) is een oudere benaming voor een snee brood. In Vlaanderen noemt men geroosterde broodjes weleens 'rammekes'.

## Uitdrukkingen

Voor een boterham zonder beleg, een droge boterham, bestaat ook de uitdrukking boterham met tevredenheid. Het tegenovergestelde is een boterham met veel beleg, de aangeklede boterham. Een boterham belegd met speculaasjes, wordt ook wel een klein taartje genoemd.
De eerste en laatste boterham van een brood (die maar één snijvlak hebben en waarvan de verdere buitenkant uit korst bestaat) worden wel kapje of kontje genoemd.
In kindertaal in Nederland wordt een boterham ook wel een bammetje genoemd. In Antwerpen spreekt men soms over bokes of bobokes. West-Vlamingen noemen boterhammen het vaakst stuutjes.
De boterham staat soms symbool voor de inkomsten. De term een aardige boterham verdienen, wil zeggen dat iemand goed verdient. Door minister-president Ruud Lubbers werd het al veel langer bestaande begrip een boterham met tevredenheid geïntroduceerd in de Nederlandse politiek, hij bedoelde er soberheid in overheidsfinanciën mee.
De aanduiding afgelikte boterham is ook een aanduiding voor iets waarvan het belangrijkste voordeel al verbruikt zou zijn, zoals bij brood waarvan het beleg afgelikt is. In het bijzonder is het een denigrerende uitdrukking voor mensen die al vaak seksueel contact hebben gehad. Dit geldt vooral voor meisjes, als uitvloeisel van de traditionele seksuele moraal.
* ↑ Herkomst van het woord boterham bij het Genootschap Onze Taal
* ↑ Boterham op etymologiebank.nl
* ↑ Marc De Coster, afgelikte boterham, in Groot scheldwoordenboek : van apenkont tot zweefteef, Antwerpen 2007, op Ensie.nl; Marjolein Hurkmans, Waarom zou je jezelf verkwanselen aan de eerste de beste slettebak?, De Telegraaf 20 december 2016. Gearchiveerd op 2 februari 2023.
# Aubechies

Aubechies is een dorpje in de Belgische provincie Henegouwen en een deelgemeente van de gemeente Belœil. Het is opgenomen in de lijst van de mooiste plaatsjes in Wallonië (Les Plus Beaux Villages de Wallonie).

## Bezienswaardigheden

* De romaanse Sint-Gorikkerk (Église Saint-Géry) uit de elfde en twaalfde eeuw
* Een 18de-eeuwse boerderij die behoort bij de Sint-Ghislainabdij
* Het Château de Bruycker is een neoclassicistisch kasteel uit het midden van de 19e eeuw, gelegen in een uitgestrekt landschapspark.
* De Archeosite van Aubechies-Beloeil is een archeologisch museum met replica's van prehistorische en Gallo-Romeinse gebouwen.

## Natuur en landschap

In het dorpje wordt kamille verbouwd. De hoogte aan de kerk bedraagt 53 meter.

## Galerij

* Hart van het dorp met haar oude Romaanse Sint-Gorikkerk
* De Sint-Gorikkerk
* De Sint-Gorikkerk en de begraafplaats van Aubechies

## Demografische ontwikkeling

Bron: NIS; Opm:1831 t/m 1970=volkstellingen; 1976=inwoneraantal op 31 december

## Nabijgelegen kernen

Tourpes, Blicquy, Ellignies-Sainte-Anne
# De geknipte gast

De geknipte gast is een interviewprogramma van de Nederlandse omroep BNNVARA. Het wordt sinds 4 februari 2020 als televisieprogramma uitgezonden op NPO 2. Vanaf 15 september 2021 zijn de volledige interviews ook te beluisteren als podcast. De presentatie ligt in handen van Özcan Akyol.
Op NPO 2 werd het programma in eerste instantie uitgezonden op de dinsdagavond, maar het verhuisde in 2022 naar de vrijdagavond. Er zijn inmiddels zeven seizoenen gemaakt.

## Achtergrond

In het eerste seizoen knipte schrijver en presentator Özcan Akyol zijn gasten terwijl zij een gesprek voerden. Toen de coronapandemie uitbrak, ging het programma zich echter louter beperken tot een interview. De makers besloten dat dit nieuwe format, dat uit nood werd geboren, veel sterker was en gebruiken de barbierswinkel sindsdien alleen nog als decor. Er wordt niet meer geknipt of geschoren in het programma.
Regelmatig leiden de gesprekken tussen de presentator en zijn gasten tot intieme ontboezemingen. Er is lof voor de diepgang en de rust van het programma. Het programma zou een alternatief zijn voor de vluchtige gesprekken in talkshows.

## De gevluchte gast

In 2022 was er een spin-off met vijf vluchtelingen uit verschillende landen en werd het programma omgedoopt tot De gevluchte gast.

## Trivia

In Vlaanderen werd in 1998 en 1999 een programma met dezelfde titel en concept uitgezonden door de VRT en werd gepresenteerd door Jan Leyers.

## Externe link

* De Geknipte Gast op NPO Start
* ↑ Geknipte gast Ellen ten Damme, linda.nl. Gearchiveerd op 28 januari 2023.
* ↑ Interviewer Özcan Akyol leidt zijn gast van act naar ernst, nrc.nl, 30 september 2021. Gearchiveerd op 10 oktober 2022.
* ↑ Özcan Akyol ontvangt vluchtelingen in De Gevluchte Gast. RTL Boulevard (5 mei 2022). Gearchiveerd op 9 augustus 2022. Geraadpleegd op 9 augustus 2022.
# Meer van Genval

Het Meer van Genval (Frans: Lac de Genval) is een meer in België, aan de rand van het Zoniënwoud ten zuidoosten van Brussel. Het meer ligt gedeeltelijk in Genval, een deelgemeente van Rixensart in de provincie Waals-Brabant, en gedeeltelijk in Overijse in de provincie Vlaams-Brabant. Het is een kunstmatig meer dat ontstond in 1903 door het aanleggen van kunstmatige oevers rond een moerassig gebied. Rondom het meer liggen enkele bouwwerken uit de belle époque, waaronder het vijfsterrenhotel Martin’s Château du Lac. Na de Eerste Wereldoorlog werd dit bouwwerk verkocht aan John Martin. Tot 1981 werd hier frisdrank van het merk Schweppes geproduceerd.
De omgeving van het meer is heel toeristisch en herbergt onder meer een yachtclub.
# Oranje havikskruid

Oranje havikskruid (Pilosella aurantiaca, synoniem: Hieracium aurantiacum) is een vaste plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De plant is inheems in Centraal-Europa en Zuid-Europa. In België en Nederland wordt deze plant in siertuinen toegepast, vanwaaruit hij geregeld verwildert.
De plant heeft zowel bovengrondse als ondergrondse (wortelstok) uitlopers, waardoor hij een dichte zode kan vormen. De plant wordt 30–60 cm hoog en heeft zoals de Nederlandse naam al aangeeft oranje bloemen, ongeveer 2 cm groot. De stengel en de bladeren zijn behaard. Op de spatelvormige bladeren zitten klierharen.
Oranje havikskruid bloeit in juni en juli met talrijke (twee tot twaalf) hoofdjes. De vrucht is een nootje met pappus dat later uitgroeit tot het vruchtpluis.
De plant komt voor tussen het gras op droge tot vrij vochtige, iets zure plaatsen. De ervaring leert dat de plant in de tuin niet kieskeurig is voor wat betreft de grond, zolang de plek maar zonnig is. Als de grond voedselrijk is, zal de plant behoorlijk gaan woekeren.
De bloemen worden bezocht door vlinders als de kleine vos, de morgenrood en de kleine parelmoervlinder.
* Tekening van oranje havikskruid.

## Namen in andere talen

* Duits: Orange-rotes Habichtskraut
* Engels: Orange hawkweed, Devil's paintbrush, Fox and cubs
* Frans: Epervière orangée
# Zuidwest-Delhi

Zuidwest-Delhi is een district van het Indiase Nationaal Hoofdstedelijk Territorium van Delhi. In 2001 telde het district 1.749.492 inwoners op een oppervlakte van 420 km². Bij een grootschalige herindeling in 2012 werd een deel van het grondgebied echter overgeheveld naar het district New Delhi.
Het district bestaat qua inwoneraantal voor het grootste deel uit de gemeente Delhi en voor een klein deel uit de gemeente New Delhi. Een plaats met meer dan 20.000 inwoners (2001) die buiten deze gemeenten valt is Roshan Pura (of Dichaon Khurd).

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Census 2001 (via educationforallinindia.com)
Centraal-Delhi · New Delhi · Noord-Delhi · Noordoost-Delhi · Noordwest-Delhi · Oost-Delhi · Shahdara · West-Delhi · Zuid-Delhi · Zuidoost-Delhi · Zuidwest-Delhi
# Dyscolus chiriquinus

Dyscolus chiriquinus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Henry Walter Bates.
# Dyscolus ampliatus

Dyscolus ampliatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Henry Walter Bates.
# Dyscolus chrysopterus

Dyscolus chrysopterus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Henry Walter Bates.
# Dyscolus chontalensis

Dyscolus chontalensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Henry Walter Bates.
# Volkskundemuseum (Brugge)

Het Volkskundemuseum of Museum voor Volkskunde is een volkskundig museum in de Balstraat te Brugge en maakt onderdeel uit van Musea Brugge.

## Ontstaan

De dichter Guido Gezelle legde al in 1865 de basis voor een Brugs volkskundig museum. In 1936 werd de Bond der Westvlaamsche Folkloristen opgericht, onder impuls van kunstenaar Guillaume Michiels, apotheker Karel De Wolf en Evarist Vanheulenbrouck. De Bond opende op 27 maart 1937 zijn eerste Folkloretentoonstelling in de Concertzaal in de Sint-Jakobsstraat. De tentoonstelling bleef hier twee jaar te bekijken. In 1939 verhuisde de Bond zijn collectie naar de Schermzaal op de eerste verdieping van de Brugse Stadshallen. Door de Tweede Wereldoorlog moest de collectie weer wijken, maar vanaf 1948 was het Folkloremuseum hier zijn vaste plaats, met Michiels als jarenlange, onbezoldigde conservator.
Eind jaren '60 besloot het Brugse stadsbestuur de collectie elders onder te brengen en kocht het hiervoor de zogenaamde Schoenmakersrente aan, een rij bescheiden werkmanshuizen in de Balstraat. Na grondige renovatie van de huisjes en overdracht van de collectie aan de stad, opende het Museum voor Volkskunde hier op 29 juni 1973. In 1982 werd het geheel uitgebreid met het nieuwbouw hoekhuis De Zwarte Kat, en in 2003 werden nog drie aanpalende woningen in de Rolweg geïntegreerd.

## Collectie

De collectie bevat allerlei oude voorwerpen uit het alledaagse leven en ambachten van weleer. De vaste collectie is gepresenteerd in verschillende thematische decors:
* de klas, met houten lessenaars en wandplaten voor aanschouwelijk onderricht
* de schoenmaker
* de klompenmaker
* de kruidenierswinkel
* devotie, met onder meer confrérieschildjes en bedevaartvaantjes
* de kuiper
* spel en vermaak
* pijp en tabak, met een collectie pijpen verzameld door Achiel Van Acker
* de collectie van poppenspel Den Uyl
* de woonkamer
* de spekkenbakker: interieur van suikerbakker Thange
* patacons, gebak en chocolade
* de apotheek - het betreft het interieur van apotheek Vande Vyvere uit de Hoogstraat
* de hoedenmaker
* de kleermaker
* de herberg De Zwarte Kat met verwijzingen naar de culturele club Chat Noir. Een rondleiding eindigt steevast met een drankje in dit estaminet.

## Immaterieel erfgoed

De werking van het museum beperkt zich niet tot het tonen van de voorwerpen van weleer, maar wil de bezoeker de tijd van toen laten herbeleven. Zo worden er volksspelen gehouden in de tuin, en tweemaal per maand wordt er op donderdagnamiddag op ambachtelijke wijze snoep bereid. In de aanloop naar Kerstmis organiseert het Volkskundemuseum jaarlijks een Midwinterfeest.
Sinds de opening van de Zwarte Kat in 1982 is er steeds een zwarte kater thuis in het museum geweest met de naam Aristide. Dit was een idee van Willy Dezutter, die van 1973 tot 2007 directeur was.

## Externe link

* Volkskundemuseum, pagina op de site Musea Brugge
* ↑ "Het stedelijk Museum voor Volkskunde te Brugge", Biekorf. Jaargang 74 (1973), p65