OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gumilevia timora

Gumilevia timora is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Roman Viktorovitsj Jakovlev in een publicatie uit 2011.
De soort komt voor in Equatoriaal-Guinea.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2025). Gumilevia timora op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 12-3-2025.
* Yakovlev R.V. (2011). Catalogue of the Family Cossidae of the Old World (Lepidoptera) Neue Entomologische Nachrichten 66: 1-129.
# Station Radlett

Radlett is een spoorwegstation van National Rail in Hertsmere in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Govia Thameslink Railway.
# Station Royston

Royston is een spoorwegstation van National Rail in North Hertfordshire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Govia Thameslink Railway.
# Station Montfort-sur-Meu

Station Montfort-sur-Meu is een spoorwegstation in de Franse gemeente Montfort-sur-Meu. Het wordt bediend door treinen van het netwerk TER Bretagne op het traject Rennes - Saint-Brieuc.
# Drepanogynis hiaraka

Drepanogynis hiaraka is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Isoplenodia arrogans

Isoplenodia arrogans is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Jomsviking (album)

Jomsviking is het tiende studioalbum van de Zweedse melodic death metalband Amon Amarth. Het werd geproduceerd door Andy Sneap en is uitgebracht op 25 maart 2016 door Metal Blade Records en Sony Music.
Jomsviking is het eerste conceptalbum van de band.

## Tracklijst

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Amon Amarth.

## Ontvangst

Recensies :
| Publicatie | Score |
| Exclaim! | 7/10 |
| Sputnikmusic | 4/5 |
| Metal Injection | 9/10 |
Exclaim!-recensent Renee Trotier schreef: "sommige langdurige fans vinden misschien de meer traditionele melodic death metal raar maar het past wel goed bij het verhaal en de natuurlijke verandering van Amon Amarths goed gekende stijl."

## Medewerkers
### Amon Amarth

* Johan Hegg − tekst
* Olavi Mikkonen − leadgitaar
* Johan Söderberg − slaggitaar
* Ted Lundström − bass

### Sessie-muzikanten

* Tobias Gustafsson − drums
* Andy Sneap – productie, opname, mixen

### Gastmuzikant

* Doro Pesch - zang op "A Dream That Cannot Be"

### Grafisch ontwerp

* Tom Thiel − coverontwerp
* Thomas Ewerhard − layout
* Niclas Mortensen – aanvullend grafisch
* John Lorenzi – aanvullend grafisch
* Sam Didier – aanvullend grafisch
* Christian Sloan Hall – aanvullend grafisch
* Adi Kalingga – aanvullend grafisch
* Thomas Ewerhard – aanvullend grafisch
* Garip Jensen − foto's, digitale bewerkingen
* Backstage Productie, Derbyshire – opnames, mixen
* ↑ Trotier, Renee, Amon Amarth - Jomsviking. Exclaim! (23 maart 2016). Geraadpleegd op 23 March 2016.
* ↑ Tharp, Brett, Amon Amarth Jomsviking Sputnik (29 maart 2016). Geraadpleegd op 29 maart 2016.
* ↑ Amon Amarth Jomsviking Metal Injection (25 maart 2016). Geraadpleegd op 25 maart 2016.
* MusicBrainz release group: f0607e1d-c2e1-41a4-b69b-f3fc396a5e67
# Smedestraat (Haarlem)

De Smedestraat is een straat in de binnenstad van Haarlem. De straat verbindt de noordoosthoek van de Grote Markt met het Krocht en de Kruisstraat. De straat maakt onderdeel uit van de Rode Loper, dit is een autoluwe route voor voetgangers en fietsers in het centrum van Haarlem.
Aan het begin van de Smedestraat bij de Grote Markt staat aan de westzijde op de hoek de Hoofdwacht. Dit rijksmonumentale gebouw dat waarschijnlijk is gebouwd als eerste stadhuis van Haarlem en dat vanaf 1755 in gebruik was door de schutterij bezit in de gevel aan de Smedestraat restanten van 13de-eeuws metselwerk. Dit metselwerk is het oudste van Haarlem en dat maakt dit pand ook het oudste stenen gebouw van Haarlem. De Hoofdwacht ligt als hoekpand ingeklemd tussen de gebouwen van het Brinkmanncomplex, waarvan de ingang van de woningen onder andere aan de Smedestraat liggen.
Aan de oostzijde bevindt zich een gemeentelijke bewaakte fietsenstalling. Ook ligt achter de bebouwing aan deze zijde de verscholen Wijngaardtuin. Deze is via de zijstraten Noorder Schoolsteeg, Zuider Schoolsteeg en de Morinnesteeg te bereiken.
Aan de westzijde loopt de Schoutensteeg die de straat met de Barteljorisstraat verbindt. De Smedestraat is 's avonds een van de belangrijkste centra voor het nachtleven van Haarlem met clubs en andere uitgaansgelegenheden.
Aan de Smedestraat 23 ligt het voormalige gebouw van de Toneelschuur, sinds 2021 Schuur geheten. In 2003 is de Toneelschuur verhuisd naar hun locatie in de Lange Begijnestraat. Smedestraat 9 aan het eind van de straat bij de samenkomst met de Kruisstraat en Krocht is een rijksmonument en betreft een voormalig politiebureau. Dit gebouw is ontworpen door stadsarchitect Jacques Leijh in neo-hollandse renaissance. Ook Smedestraat 33 betreft een rijksmonument en is in de 17de eeuw gebouwd als een grensafbakening tussen twee woonhuizen.

## Trivia

* Op 1 januari hield de nachtclub Club Ruis na 6 jaar op met bestaan, eerder zaten in dit pand Club Delirium en Club 023. In februari 2020, vlak voor dat de coronacrisis in Nederland uitbrak, opende in dit pand de nachtclub JUNE.
* ↑ De Hoofdwacht in Haarlem - de betekenis volgens Monumenten in Noord Holland. www.ensie.nl. Geraadpleegd op 28 november 2021.
* ↑ Politiebureau in Haarlem rijksmonumenten.nl. Geraadpleegd op 28 november 2021.
* ↑ Het einde van een tijdperk: Club Ruis in Haarlem gaat dicht. indebuurt Haarlem (14 november 2019). Geraadpleegd op 28 november 2021.
* ↑ Party time! Er opent een nieuwe club in Haarlem en dit kun je verwachten indebuurt Haarlem (21 februari 2020). Geraadpleegd op 28 november 2021.
# Goeyvaerts String Trio

Het Goeyvaerts String Trio is een Belgisch strijktrio voor hedendaagse muziek. Naast het uitvoeren van bestaand 21e-eeuws werk, spitsen ze zich toe op het creëren van voor hen geschreven trio’s. Het Goeyvaerts stringtrio is artist in residence bij het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.

## Geschiedenis

In 1997 richtten Pieter Stas (cello), Kris Matthynssens (altviool) en Kristien Roels (viool) het Goeyvaerts String Trio op. Het trio met de roots in Sint-Niklaas, ontleent zijn naam aan de Belgische componist Karel Goeyvaerts. In 2019 kwam Fedra Coppens (viool) bij het trio.
De cd met strijktrio's van Arnold Schönberg, Anton Webern en Alfred Schnittke verscheen in 2010 bij Challenge Records en kreeg onder andere een aanbeveling in Gramophone. In 2014 werd het trio de Editor’s Choice in Gramophone, naar aanleiding van de cd Stabat Mater. Hiervoor ontving het trio tevens een Edison en de cultuurprijs van de stad Sint-Niklaas en werd het uitgeroepen tot ensemble van het jaar door Klara. Whispers of Titans uit 2016 belandde in de top 10 van beste klassieke albums van dat jaar volgens Joep Stapel van NRC.
In 2018 voerden ze de wereldcreatie uit van het tweede strijktrio van Charles Wuorinen, opgedragen aan het Goeyvaerts String trio, in het Guggenheimmuseum te New York. In 2019 brachten ze twee wereldpremières van Linda Catlin Smith en Pascale Criton tijdens het festival Stations of the Sun te Dundalk in Ierland. Het trio organiseert het jaarlijkse festival Passages in samenwerking met het Cultureel Centrum Sint-Niklaas. Dit festival gaat sinds 2012 door in SteM Zwijgershoek. In dit kader werd in 2021 ter gelegenheid van Passages VIII, de wereldpremière van Salzinnes manuscript van Catlin Smith gecreëerd samen met Psallentes in de gerenoveerde Paterskerk.
In 2019 voerden ze Musik für drei Streicher uit van Wolfgang Rihm in het Iers College te Leuven in het kader van Festival2021. In hetzelfde jaar werkten ze samen met zangeres Zsuzsi Toth en Catalina Vincens voor het programma Spiritual Lab. Ze brachten werk van Giacinto Scelsi en Hildegard van Bingen. Het trio is een partner in co-producties met onder andere ECCE, Aulérie Lierman en Robin Verheyen. In het najaar van 2019 brachten ze Blues, Reds and other songs van Robin Verheyen in première in AMUZ. Dit werk werd ook opgenomen, de release hiervan wordt verwacht in het najaar van 2022.
In 2021 speelde het trio de Wasser en Drifting Sand van Annelies Van Parys in voor het boek (N)iets van Gaea Schoeters. In september 2021 gaat de voorstelling Duet for 2 stringtrio’s in première in het Concertgebouw te Brugge. In deze co-productie met ECCE worden de 2 strijktrio’s van Wuorinen uitgevoerd.

## Discografie

* String Trios: Arnold Schönberg, Anton Webern, Alfred Schnittke
* String Trios from the East: Sofia Goebaidoelina, Aleksandr Knajfel, Oleg Pajberdin, Gia Kantsjeli
* Stabat Mater - Simeron: Arvo Pärt, Ivan Moody
* Whispers of Titans: Nikolaj Korndorf, Henryk Górecki
* Klang: Wolfgang von Schweinitz
* (N)iets: Annelies Van Parys
# Kasteel Toutenburg

Toutenburg is een middeleeuws kasteel in het Nederlandse stadje Vollenhove. Het werd rond 1500 gebouwd.
Het kasteel werd gebouwd voor Georg Schenck van Toutenburg, een edelman uit Tautenburg in Thüringen, die werd benoemd tot schout van Vollenhove. Hij was getrouwd met jonkvrouwe Anna de Vos van Steenwijck, die in 1526 overleed. Uit zijn tweede huwelijk met Joanna van Egmond werd onder anderen een zoon, Carel (1527–1571), geboren.
Georg Schenck van Toutenburgh overleed in 1540, waarna het kasteel in bezit kwam van zijn zoon Carel en na diens dood eigendom werd van Georgs oudere broer Frederik. Na de dood van Frederik in 1580 kwam het in handen van de geslachten Van Haersolte en Van Boetselaer.
In de achttiende eeuw raakte het bouwwerk in verval; er resteert alleen nog een ruïne. Een maquette van het oorspronkelijke kasteel is te zien in het Cultuur Historisch Centrum van Vollenhove. Hier bevinden zich ook diverse overblijfselen waaronder bouwelementen, aardewerk en de windvaan van de toren.

## Afbeeldingen

* Prent uit 1617 gemaakt door Claes Jansz. Visscher
# Queeste (rollenspel)

Queeste is een Nederlandstalig rollenspel, oorspronkelijk geschreven en uitgegeven door Joop Oele in 1979. Joop Oele werd geïnspireerd door strategische bordspellen en zijn eigen ervaringen met geleide fantasie.
Queeste kent meerdere gildes waar de personages van de spelers zich bij kunnen aansluiten. Met name de gildes Magiër en Druïde zijn zo opgezet dat ze de spelers stimuleren zelf creatief aan de slag te gaan. Als magiër krijgt de speler de beschikking over magische woorden die hij zelf op basis van de grammaticaregels aan elkaar moet weven om zo een gewenst magisch effect te bewerkstelligen. Dit systeem werd geïnspireerd op de Aardzee-boeken van Ursula LeGuin.
Van iedere locatie waar de personages van de speler kunnen komen is een tekening beschikbaar. Deze tekeningen zijn afgebeeld op kaartjes van 7 cm × 7 cm en zodanig vormgegeven dat ze aan elkaar passen om een doorlopende plattegrond te vormen. Dit principe werd voor veel latere Queesteverhalen losgelaten omdat het tekenen van alle locaties te arbeidsintensief bleek.
Het spelsysteem maakt alleen gebruik van zeszijdige dobbelstenen. Daarnaast wordt er gebruikgemaakt van fiches. De hoogte van een eigenschap wordt in fiches (met een 'kop'- en een 'munt'-zijde) uitgeworpen. De 'koppen' worden geteld en deze waarde moet hoger zijn dan een vooraf vastgestelde drempelwaarde of de fiches-worp van een (tegen)speler. Omdat het tellen en werpen van fiches bewerkelijk is, werd al vroeg gebruikgemaakt van een ondersteunend computerprogramma. In eerste instantie werd een programma geschreven voor de Sinclair ZX Spectrum, later werd een variant gemaakt voor Windows 95 en Windows 98.

## Belangrijkste uitgaven
### Uitgeverij Knossos

* Queeste (doos), 1979
* Queeste (tijdschrift) 1 t/m 5, 1979 - 1983
* Queeste Inwijdingsspecial, 1979 - 1983
* Grint (queeste avontuur)
* Tigris (queeste avontuur)

### Queeste Renovatie

Vanaf 1992 werden de uitgaves van Uitgeverij Knossos en onuitgegeven verhalen van diverse auteurs bewerkt en vormgegeven door een groep vrijwilligers. In totaal werden er meer dan vijftig uitgaven verzorgd.

### Regelboeken

* Spelregels
* Inwijdingen
* Achtergronden
* Voorwerpen

### Avonturen

De volgende queesteverhalen vormen een doorlopende campagne.
* Toch naar de onderwereld
* Grint
* Tigris
* Oosterterpe
* Sardon
* Slotmar
* Perlon
* Whandal
* Kemola
* De Hyksos-Saga
* Surgat
# Pi

Pi kan verwijzen naar:
* Pi (letter), aangeduid als Π of π, de 16e letter van het Griekse alfabet
* Pi (wiskunde), aangeduid als π, een getal dat de verhouding tussen de omtrek van een cirkel en zijn diameter aangeeft.
* productteken Π{\textstyle \Pi } bij (on)eindige reeksen

## Wetenschap en wiskunde

* Pi,π-binding, een type (dubbele) chemische binding van koolstofatomen, ketongroep
* Anorganisch fosfaat (P$_i$), van inorganic phosphate: ionen in het bloed
* Iso-elektrisch punt (pI), de pH waarbij een molecuul (aminozuren) geen netto elektrische lading heeft.
* Partiële integratie in de integraalrekening
* Perfusie-index (PI), een maat voor de doorbloeding
* Polyimide, een kunststof

## Overig

* Nummer π van Kate Bush op cd Aerial (2005), Anne Sofie von Otter met strijkkwartet op So many things (2016)
* Pi, een cryptomunt
* Pi (achternaam), 皮, een Chinese achternaam
* Pi (film), een Amerikaanse sciencefictionfilm uit 1998
* Pi Recordings, Amerikaans platenlabel
* Life of Pi, (animatie)film uit 2012 van Ang Lee
en
* Pedologisch instituut
* Particuliere initiatieven in ontwikkelingssamenwerking
* Partit per la Independència, een voormalige Catalaanse politieke partij
* penitentiaire inrichting (p.i.); zie Dienst Justitiële Inrichtingen
* Perhimpoenan Indonesia, een studentenvereniging voor Indonesische studenten in Nederland
* Persistent identifier, een duurzame verwijzing naar een digitaal object
* Photo Index
* Private Investigator, een privédetective
# Grenadilla

Grenadilla kan verwijzen naar:
# Bab El Sharia

Bab El Sharia (Arabisch: باب الشعرية, Wetspoort) is een metrostation in de Egyptische hoofdstad Caïro dat wordt bediend door lijn 3 van de Caïrose metro.

## Geschiedenis

In 2006 begon de bouw van de derde lijn vanaf Attaba naar het oosten met de bedoeling om het internationale vliegveld aan te sluiten op de metro. Hiermee werd afgeweken van het in 1973 bepaalde tracé voor lijn 3 dat Al Darassa als oostelijk eindpunt zou krijgen. Het station werd samen met het eerste deel van lijn 3, tussen Attaba en Abbassia, op 21 februari 2012 geopend. In een studie over de uitbreiding van de metro uit 1999 is lijn 6 opgenomen tussen Shobra El-Kheima en Maadi die lijn 3 moet kruisen bij Bab El Sharia.

## Ligging en inrichting

Het station ligt onder het gelijknamige plein, de kruising van de El-Geishstraat en de Port Saidstraat. De stationskuip is 150 meter lang en 22,9 meter breed en kent vier toegangen op straatniveau. De stationshal ligt op niveau -1 en heeft loketten en OV-poortjes. Op niveau -2 bevinden zich technische ruimtes en de zijperrons liggen op niveau -3.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bab El Shaariya station op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Mark Ovenden: Metro maps of the world. Capital Transport Publishing, Harrow Weald 2003. ISBN 185414 272 0. Blz. 110
# Blauwe vink

De blauwe vink (Fringilla teydea) is een zangvogel uit de familie van de vinkachtigen (Fringillidae). De vogelsoort is endemisch op de Canarische Eilanden. Hij is het symbool van het eiland Tenerife.

## Kenmerken

De vogel is 16 tot 18 cm lang, duidelijk groter dan de gewone vink (F. coelebs) met een forse kegelvormige snavel. Het mannetje is donker grijsblauw van boven en wat lichter meer loodgrijs met een vage lichte vleugelstreep. Het vrouwtje is van boven donker grijsbruin en van onder lichter grijs met een iets meer contrasterende vleugelstreep. Zowel mannetje als vrouwtje hebben geen lichte buitenste staartpennen zoals de gewone vink.

## Verspreiding en leefgebied

De blauwe vink komt voor op het Canarische eiland Tenerife en is sterk gebonden aan bossen met aanplant van de Canarische den (Pinus canariensis).

## Status

De blauwe vink heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2021 door BirdLife International ruw geschat op 2000 tot 5000 individuen. De vogel wordt illegaal gevangen en de bossen zijn sterk versnipperd en worden intensief als recreatiegebied benut. Om deze redenen staat deze soort als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Blauwe vink op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Ley 7/1991, de 30 de abril, de símbolos de la naturaleza para las Islas Canarias
* ↑ Svensson, L. et al., 2012. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
# Witbruin franjekelkje

Het witbruin franjekelkje (Lasiobelonium variegatum) is een schimmel behorend tot de familie Solenopeziaceae. Het komt voor op loofhout (o.a. populier).

## Kenmerken

Het hymenium is witbruin. Het heeft bruine haren. De sporen zijn 11-13 (16) micron lang.

## Verspreiding

In Nederland komt het witbruin franjekelkje zeldzaam voor.
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Open Sesame

Open Sesame is een nummer van de Zweedse zangeres-muzikante Leila K. Het is de eerste single van haar tweede studioalbum Carousel uit 1983. Het nummer is geschreven door Herbie Crichlow die ook de rapper in het nummer is. Op 22 oktober 1992 werd het nummer eerst in Zweden op single uitgebracht. In februari 1993 volgde de rest van Europa.

## Achtergrond

"Open Sesame" leverde Leila K een hit op in Europa. De plaat bereikte een bescheiden 21e positie in haar thuisland Zweden. In Denemarken en Portugal werd de 7e positie bereikt, Finland de 9e, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Italië de 5e, Spanje de 6e, Ierland de 13e, het Verenigd Koninkrijk de 23e positie in de UK Singles Chart en in de Eurochart Hot 100 de 6e positie.
In het Nederlandse taalgebied kende de plaat het meeste succes. In Nederland was de plaat in week 6 van 1993 Alarmschijf. Echter niet meer op de nationale publieke popzender Radio 3, aangezien per zondag 31 januari 1993 tot heden i.p.v. de Radio 3 Alarmschijf de nieuwe wekelijkse tipplaat Megahit wordt gehanteerd en per zondag 7 februari 1993 t/m 2 september 2022 de nieuwe publieke hitlijst; de Mega Top 50. De plaat bereikte de 2e positie in zowel de Nederlandse Top 40 als de Mega Top 50.
In België bereikte de plaat de nummer 1-positie in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.

## Tracklijst

* 12-inch, Europa (1993)
    A1: "Open Sesame" (lange versie)
    A2: "Open Sesame" (korte versie)
    AA1: "Open Sesame" (Felix remix)
    AA2: "Open Sesame" (Bouncing Baby mix)
* CD maxi, Europa (1993)
* "Open Sesame" (radioversie) – 3:24
* "Open Sesame" (lange versie) – 8:43
* "Open Sesame" (instrumentaal) – 4:00
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50)
* ↑ Zweden
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Duitsland
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Italië
* ↑ Zwitserland
* ↑ Portugal
* ↑ Denemarken
* ↑ Ierland
# Vlag van de West-Europese Unie

De vlag van de West-Europese Unie was de officiële vlag van de West-Europese Unie. Hij bestaat uit een donkerblauwe achtergrond met daarop tien gele vijfhoekige sterren in een halve cirkel die aan de bovenkant open is. De afkorting van de organisatie in het Engels "WEU" en Frans "UEO" stond kruislings in het midden. Hoewel dit de vlag van een militaire organisatie was, werd hij zelden gebruikt in militaire situaties.

## Beschrijving

De vlag was donkerblauw met een open halve cirkel van tien vijfhoekige gele sterren met de witte letters WEU horizontaal en UEO verticaal boven het midden en het gedeelde gebruik van de letter E.
De blauwe kleur van de vlag en de gele sterren werden geleend van de Europese vlag, maar het aantal sterren kwam overeen met het aantal WEU-lidstaten.

## Gebruik

De vlag werd zelden gebruikt omdat het werk van de organisatie grotendeels stil lag voordat de activiteiten werden overgenomen door het Gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid van de Europese Unie. Hij werd één keer gebruikt aan boord van een oorlogsschip van de United States Navy, de USS John Rodgers, dat diende als vlaggenschip van een Italiaanse generaal (met een WEU-bemanning) om hulpoperaties in Bosnië en Herzegovina te coördineren. Er werden varianten van de vlag gebruikt bij vergaderingen en andere officiële gelegenheden. Het WEU-verdrag werd opgezegd, dus het werk van de organisatie werd in juni 2011 beëindigd en er is geen verder gebruik van de vlag te verwachten.

## Vorige ontwerpen

De laatste versie van de vlag werd gebruikt van 1993 tot 2011. Daarvoor was er een vlag met negen sterren, die werd gebruikt tot de toetreding van Griekenland. Op deze vlag waren de sterren naar de basis toe steeds groter dan aan de rand. Dit ontwerp verving een oudere versie die al sinds de oprichting van de WEU werd gebruikt. Deze vlag was ook donkerblauw, maar in plaats van sterren had hij een ononderbroken ketting in de vorm van een omgekeerde vijfhoek die vijf schakels vormde. Er was een veelkleurige rand (rood aan de buitenkant, goud, zwart en wit aan de binnenkant), die was ontleend aan de vlagkleuren van de WEU-lidstaten in die tijd.
* Vlag van de Vergadering van de West-Europese Unie.
* Reconstructie van de zelden gebruikte versie uit 1949.
* Het ontwerp werd tot 1993 gebruikt met negen sterren.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flagge der Westeuropäischen Union op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Grote Prijs Castellón

De Grote Prijs Castellón (ook wel bekend als Ruta de la Cerámica-Gran Premio Castellón) is een Spaanse wielerwedstrijd die wordt verreden in de provincie Castellón dat onderdeel is van de regio Valencia. De eerste editie van deze wedstrijd vond plaats in 2024 en werd gewonnen door de Australiër Michael Matthews.
De wedstrijd is onderdeel van de UCI Europe Tour en kent een classificatie van 1.1.

## Lijst van winnaars
### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 1 | Australië, Portugal |
* Officiële website
* Pagina via ProCyclingStats
* ↑ Jong, Jeen de, Michael Matthews sprint naar zege in Gran Premio Castellón. WielerFlits (21 januari 2024). Geraadpleegd op 29 augustus 2024.