OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Staten Island

De huidige vlag van Staten Island werd in 2016 aangenomen. De vlag heeft boven de gebouwen van Staten Island Advance en de Kamer van Koophandel gehangen en is te zien in het stadhuis en het gemeentehuis van Staten Island.
Staten Island heeft drie onofficiële vlaggen gehad. De eerste werd op hetzelfde moment aangenomen als de vlaggen van Brooklyn, Queens en The Bronx. Hij had een marineblauwe achtergrond met een oranje zegel in het midden, met daarin twee watervogels en de tekst "Richmond Borough 1663 1898 New York". "Borough of Richmond" was de officiële naam van Staten Island vóór 1975.
De tweede vlag bestond uit elementen die waren ontworpen voor een wedstrijd die in 1971 werd gehouden door de president van Staten Island, Robert T. Connor. Die vlag had een witte achtergrond met een ovaal in het midden. Binnen het ovaal bevindt zich een blauwe lucht en twee witte meeuwen. De groene omtrek stelde het platteland voor en de witte vorm het stadsgezicht, dat de woonwijken van Staten Island voorstelt. In het midden van het ovaal stonden de woorden "Staten Island" in goud. Onder de naam symboliseerden vijf golvende blauwe lijnen de wateren die het eiland omringen.
De vlag uit 1971 werd bekritiseerd door de president van Staten Island, James Oddo, die de Staten Island Advance vertelde dat de huidige vlag "lijkt op de Fresh Kills Landfill. De vogel lijkt op een zeemeeuw, de berg lijkt op een vuilnisbelt."
In maart 2016 ontwierp Oddo een nieuwe vlag en een nieuwe zegel voor Staten Island. Op beide zegels in aardetinten staat een allegorische vrouwenfiguur die de stad voorstelt, staand aan de kust van het eiland en uitkijkend op de Narrows, waar het schip The Half Moon van Henry Hudson voor anker ligt. Op de achtergrond ligt een kleine kano met drie oestermannen; twee Staten Islanders en de derde een zeeman van de Half Moon. Oddo zei destijds dat hij nog niet had besloten of ze zouden proberen de nieuwe vlag officieel te maken, zoals de vlaggen van Brooklyn en The Bronx. De stad New York kocht in 2017 kopieën van deze vlag voor officiële functies.
| Vlag van de borough Richmond, gebruikt tot de borough werd omgedoopt tot "Staten Island" (1948-1975) | Vlag van Staten Island (1971-2016) |
De sectie Staten Island of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flags of New York City op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 Tuchman, Lindsay, City Purchases Updated Version of Unofficial Staten Island Flag. ny1.com. Charter Communications (26 september 2017). Geraadpleegd op 17 november 2017.
* 1 2 Sanders, Anna, Staten Island 'landfill' flag gets dumped by new vision. silive.com. Staten Island Advance (15 maart 2016). Geraadpleegd op 3 januari 2017.
* ↑ Levine, Alexandra S., New York Today: Decoding Our Borough Flags. The New York Times (14 juni 2017). Geraadpleegd op 17 november 2017.
# Banjo

Een banjo is een instrument uit een reeks snaarinstrumenten met doorgaans stalen snaren en fretten waarbij de kam rust op een strak gespannen vel (tegenwoordig meestal van kunststof). Deze constructie bezorgt de banjo zijn karakteristieke geluid; het zorgt ervoor dat de energie die bij het bespelen van de snaren wordt toegevoerd zeer snel weg kan en derhalve een kort maar hard geluid produceert.
Het instrument en de naam is afgeleid van de banjar, een Afrikaans snaarinstrument, dat met tot slaaf gemaakten vanuit West-Afrika naar de Caraïben kwam.
Banjo's zijn er in soorten en maten en allerlei stemmingen.
* 5-snarige of bluegrassbanjo
* Plectrumbanjo
* Tenorbanjo
* Mandolinebanjo
* Gitaarbanjo
* Ukelelebanjo
Er bestaan een aantal hybride instrumenten waarbij de banjo is 'gekruist' met een ander snaarinstrument. Meestal betreft het hier een combinatie van de klankkast van een banjo (vaak met resonator) met de hals van een ander instrument. Deze waren vooral populair in de eerste decennia van de twintigste eeuw en ontstonden waarschijnlijk om het bespelers van andere instrumenten mogelijk te maken gebruik te maken van het penetrante banjogeluid toen elektrische versterking nog niet beschikbaar was.
Banjo's hebben een tamboerijn-achtige romp die bestaat uit een ronde klankkast die aan de voorkant bespannen is met plastic of kalfsleer. De meeste banjo's worden bespeeld met een plectrum, maar bespelen met de vingers (gitaarbanjo, bluegrassbanjo) gebeurt ook wel. Banjo's worden vaak gebruikt in ragtime, bluegrass, old-time music,muziek van Appalachia en traditionele jazzmuziek.
Sommige banjo's hebben een resonator op de achterkant van de cilinder of een slagplaat aan de voorkant.
Hoofdzakelijk in de Verenigde Staten is er nog een stroming van spelers die nylon-, of soms zelfs darmsnaren prefereert. De instrumenten worden in dat geval ook zonder fretten gemaakt.
In Nederland wordt eenmaal per jaar het Jazz Banjo Festival gehouden. Dit festival promoot de tenor (4 snarige banjo) die hoofdzakelijk in jazz- en dixielandorkesten wordt gebruikt.
# Trik

Trik (soms geschreven als TRIK) is het pseudoniem van de Nederlandse tekenaar Raymond Hendriks (1976).
In 2007 won hij de Inktspotprijs met een spotprent over de crisis in de Belgische politiek (14 november in de Nieuwe Revu). Trik tekende Wiske van Suske en Wiske met de kleuren van de Belgische vlag in haar strikje en kruisjes als ogen. Erboven in grote kapitalen EINDE en daarachter heel klein FIN.
In 2004 en 2006 had hij ook al de Junior Inktspotprijs gewonnen. Van 2017 tot 2022 verzorgde Trik de covers van Panenka Magazine. Daarnaast publiceert hij een reeks portretten van cult-voetballers voor het blad.
# Een dagje naar het strand

Een dagje naar het strand is een Nederlandse speelfilm uit 1984 van Theo van Gogh, naar de gelijknamige roman van Heere Heeresma. De muziek bij de film werd gemaakt door Willem van Ekeren.
Hetzelfde boek is ook verfilmd met een scenario van Roman Polanski in de film A Day at the Beach in 1970.

## Verhaal

Bernard neemt zijn dochter Walijne mee voor een dagje naar het Scheveningse strand, maar zijn drankprobleem blijkt uiteindelijk de factor die de dag niet tot het succes maakt dat het had moeten zijn.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Cas Enklaar | Bernard |
| Tara Fallaux | Walijne |
| Helen Hedy | Medusa |
| Emile Fallaux | Carl |
| Jojet Mulder | de vrouw in de lift |
| Henk Laan | Louis |
| Bill Wiggers | Lelieveld |
| Hans Franzen | visser |
| Iet van Ringen | vrouw |
| Heere Heeresma | verteller |
# Urb

Urb is een gehucht in de gemeente Winterspelt in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts.
Urb ligt 3,5 kilometer ten noorden van het dorpscentrum van Winterspelt. Het gehucht ligt op de linkeroever van de Our, die hier de grens met België vormt. Een paar honderd meter ten westen ligt op de andere oever van de Our het gehucht Weppeler in Lommersweiler in de Belgische stad Sankt Vith.

## Geschiedenis

De Ferrariskaart uit de jaren 1770 toont hier het gehucht Ourb nabij de Our, die hier de grens vormde tussen het Hertogdom Luxemburg en het Keurvorstendom Trier.
Op het eind van het ancien régime kwam het gebied bij het Franse Saardepartement. Na de Franse bezetting ging het gebied naar Pruisen. Urb werd een gemeente binnen de "Bürgermeisterei Winterscheid".
Na de Eerste Wereldoorlog werd het gebied aan de overkant van de Our met de Oostkantons bij België aangehecht, zodat Urb nabij de landsgrens kwam te liggen.
In 1971 werd de gemeente Urb, waar ook Steinebrück tot behoorde, bij de gemeente Winterspelt gevoegd.

## Bezienswaardighen

* De Kirche St. Hubertus (Sint-Hubertuskerk), uit de 17de eeuw
* ↑ Sankt Hubertus, Katholische Filialkirche
Eigelscheid · Elcherath · Hasselbach · Heckhalenfeld · Hemmeres · Ihren · Steinebrück · Urb · Wallmerath · Weißenhof · Winterspelt
# Hendriksen Strait

Hendriksen Strait is een natuurlijke waterweg door de Canadese Arctische Eilanden in de regio Qikiqtaaluk, Nunavut, Canada. Het scheidt Amund Ringneseiland in het noorden van Cornwalleiland in het zuiden. In het oosten gaat de zeestraat over in Norwegian Bay en de zeestraat is 10 km breed en 40 km lang.
# K3 Dierenhotel

K3 Dierenhotel is een film uit 2014 met K3 in de hoofdrol, geregisseerd door Bart Van Leemputten en gebaseerd op de komedieserie Hallo K3!.
Het is de vijfde K3-film en de tweede waarin Josje Huisman meespeelt. Tevens is dit de laatste K3-film in de 'oude' samenstelling. Karen Damen en Kristel Verbeke speelden al in drie eerdere films samen met ex-lid Kathleen Aerts.

## Verhaal

Kristel heeft voor een weekend een verblijf geboekt bij een luxueuze beautyfarm. Ondertussen gaan Karen en Josje stiekem in het dierenhotel helpen bij Bas. Door een fout komen de meisjes echter op de verkeerde bestemmingen terecht. Als blijkt dat het dierenhotel in gevaar verkeert, komen de meisjes van K3 te hulp om het hotel te redden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerking |
| Damen, Karen Karen Damen | Karen | |
| Verbeke, Kristel Kristel Verbeke | Kristel | |
| Huisman, Josje Josje Huisman | Josje | |
| Vermeire, Jacques Jacques Vermeire | Marcel | Buurman |
| Gramberg, Metta Metta Gramberg | Rosie | cafébazin |
| Post, Winston Winston Post | Bas | Buurman |
| Verlinde, Albert Albert Verlinde | Francois | |
| Geubels, Philippe Philippe Geubels | Danny | hotelbediende |
| Vanhegen, Dries Dries Vanhegen | Meneer de Vries | |
| Valcke, Serge-Henri Serge-Henri Valcke | Eric-Jan/ome Jan | |
| Bosmans, Maarten Maarten Bosmans | | man van het sloopbedrijf de Slooper |
| Thys, Daisy Daisy Thys | Mevrouw Lama | |
| Maes, Jeroen Jeroen Maes | Paco | lama, stem |
| Memeti, Begir Begir Memeti | | kameel, stem |
| De Ridder, Sven Sven De Ridder | Bink | hond, stem |
| Ligtvoet, Hans Hans Ligtvoet | Gekkie | hond, stem |
| Baele, Walter Walter Baele | Hendrik | stem |
| Crucke, Koen Koen Crucke | Lazy | kat, stem |
# Geert Lemmens

Geert J. Lemmens (Geel, 30 januari 1945) is een Belgisch sportcoach en voormalig karateka en Eurosport-commentator.

## Levensloop

In 1968 behaalde hij zijn 1e dan bij sensei Satoshi Miyazaki. Later richtte Lemmens te Antwerpen een karateschool op. Tevens is hij stichter van het kadgamala-karate en leidt hij de Lemmens Martial Arts Academies met verschillende vestigingen in Duitsland.
Lemmens behaalde in 1972 brons in de gewichtsklasse -75kg op de Europese kampioenschappen te Brussel en in 1974 behaalde hij zilver in de gewichtsklasse -78kg op het EK te Londen. Hij was onder meer te zien in de film The New Gladiators van Elvis Presley en Ed Parker uit 1973. In 1977 richtte hij samen met onder meer de Duitser Georg Brückner, de Nederlander Hans Stoker, de Fransman Marc Bigoureux en de Amerikaan Mike Anderson de World All Style Karate Organization (WAKO) op. Daarnaast was hij in 1987 betrokken bij de oprichting van de International Amateur Kick boxing Sports Association (IAKSA).
Hij is de vader van voormalig Duits, Europees en wereldkampioen 'full contact kickboksen' Joppe Lemmens.
# Wieken (plaats)

Wieken is een buurtschap in de voormalige gemeente Gendringen en maakt sinds 2005 deel uit van de gemeente Oude IJsselstreek in de Nederlandse provincie Gelderland. Historisch behoorde Wieken tot het Graafschap Bergh en Heerlijkheid Gendringen. Landbouw, houthandel en een zuivelfabriek waren de economische pijlers van de buurtschap. In 1984 bracht de band Sound Selection de single Wiekens volkslied uit.
De zanger Arne Jansen (1951-2007) is hier geboren.
Stad: Terborg Dorpen: Bontebrug · Breedenbroek · Etten · Gendringen · Megchelen · Netterden · Silvolde · Sinderen · Ulft · Varsselder · Varsseveld · Westendorp Buurtschappen en gehuchten: De Heuven · Engbergen · Heelweg-Oost · Heelweg-West · Milt · Vriezelaar · Rafelder · Veldhunten · Voorst · Wals · Warm · Wieken · IJsselhunten · Ziek Gelderland: Steden en dorpen in Gelderland Nederland: Provincies · Gemeenten
# NOORderbierke

NOORderbierke is een Belgisch bier van hoge gisting.
Het bier wordt gebrouwen in Brouwerij Donum Ignis te Sinaai. Het is een amberkleurig bier met een alcoholpercentage van 8,1%. Dit bier behaalde de vijfde plaats op het Zythos-bierfestival in 2011.
# K3: Dans van de farao (film)

K3: Dans van de farao is de zevende film van de meidengroep K3, naar een scenario van Hans Bourlon en Gert Verhulst, geregisseerd door Bart Van Leemputten. De film kwam uit in 2021 en in november 2020 werd het gelijknamige muziekalbum al uitgebracht. Het is de laatste K3-film met Klaasje Meijer. De oorspronkelijke première zou plaatsvinden in december 2020, deze werd echter uitgesteld vanwege de coronamaatregelen. De film ging uiteindelijk op 5 juni 2021 in Nederland in première en in België op 9 juni 2021.

## Verhaal

K3 gaat hun gloednieuwe cd voorstellen in het Egyptische museum. Wanneer ze tijdens de voorbereidingen op een wenskat botsen mogen ze alle drie een wens doen. Hanne wenst dat ze gedachten kan lezen van dieren en mensen. Marthe wenst dat ze alles kan kopen wat ze voor zichzelf wil en Klaasje wil dat ze kan blijven wensen zolang ze dat wil. Wat ze niet weten is dat de wensen van de wenskat vervloekt zijn door farao Tritanchamon. De vervloekte wensen keren zich tegen K3 en zorgen voor ruzies tussen de drie. Net voor hun optreden moeten ze dan ook beslissen of ze wel of niet stoppen met K3.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerking |
| De Pillecyn, Marthe Marthe De Pillecyn | Marthe | |
| Meijer, Klaasje Klaasje Meijer | Klaasje | |
| Verbruggen, Hanne Hanne Verbruggen | Hanne | |
| Vermeire, Jacques Jacques Vermeire | Marcel | Buurman |
| Hassan, Samir Samir Hassan | Guus | DJ/klusjesman |
| Kroon, Soy Soy Kroon | Lucas | Verantwoordelijke van het museum, neef van Archibald |
| Goossens, Carry Carry Goossens | Archibald | Archeoloog |
| Van De Velde, Peter Peter Van De Velde | Tritanchamon | Egyptische farao, stem |
| De Raedt, Goele Goele De Raedt | Cleo | Wenskat, stem |
| Van Leemputten, Bart Bart Van Leemputten | Freddy | Dromedaris, stem |
| Ramos, Fenna Fenna Ramos | | Journaliste |
| Scholte, Britt Britt Scholte | Mirthe | Stand-in van Marthe |
# A-Studio

А’Studio of A-Studio, is een Kazachs-Russische groep.

## Geschiedenis

De groep werd in 1987 opgericht in Alma-Ata door de Kazachse componist en dirigent Taskyn Okapov als simpelweg Almata en later Almata-Studio. Toen de groep in contact kwam met Alla Poegatsjova besloot ze om groepsnaam te verkorten tot A-Studio.
Vanaf de eeuwwisseling is steeds een vrouw de leadzangeres geweest. Tot 2000 was dit Batyrchan Sjoekenov. Polina Griffis was tot 2004 leadzangeres en in 2005 nam de Georgisch-Russische zangeres Keti Topuria het stokje van haar over.
In 2006 kwam bandlid Baglan Sadvakasov om tijdens een auto-ongeluk.
Tijdens het twintig- en het vijfentwintigjarig jubileum van de groep werden speciale concerten gehouden in Moskou.
De groep zingt in het Russisch, Kazachs en in het Engels.

## Discografie
### Hitnoteringen

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| S.O.S. | 11-10-2004 | 2-4-2005 | 33 | 4 | met Polina Griffis / Dancesmash op Radio 538 |

### Albums

* 1988 - Poet bez ostanovok
* 1990 - Dzjoelia
* 1993 - A`STOEDIO
* 1994 - Soldat ljoebvi
* 1995 - A`STOEDIO LIVE
* 1996 - Neljoebimaja
* 1997 - The best
* 1998 - Gresjnaja strast
* 2001 - S.O.S.
* 2001 - Takie dela
* 2005 - Oeletajoe
* 2007 - 905
* 2007 - XX
* 2007 - Total
* 2010 - Volny

### Singles

* 2004 - Notsj-podroega
* 2005 - Oeletajoe
* 2005 - 2 polovinki
* 2006 - Esjtsje ljoebljoe
* 2007 - Begoe k tebe
* 2007 - Angel
* 2008 - Doesja
* 2008 - Serdtsem k serdtsoe
* 2009 - Tak zje kak vse
* 2010 - Eto vojna
* 2010 - Fashion lady

## Externe link

* (ru) Officiële website
# The Bar

The Bar was een interactieve reallifesoap die zich afspeelde in een echt café. Het programma werd in het voorjaar van 2002 uitgezonden door Yorin en borduurde voort op de successen van Big Brother en De Bus. The Bar, een format van het Zweedse productiehuis Strix is ook uitgezonden in Argentinië, Denemarken, Estland, Finland, Georgië, Griekenland, Hongarije, Kroatië, Letland, Litouwen, Noorwegen, Polen, Portugal, Slovenië, Zweden en Zwitserland.

## Programma-opzet

The Bar was één horecagelegenheid, gevestigd aan de Meent 106 te Rotterdam met daarin twee bars, gescheiden door een glazen wand. Aan iedere zijde een team van zes personen dat zonder horeca-ervaring een bar moest runnen. Welke bar zou het populairst worden en de hoogste omzet halen? De twaalf barkeepers leefden ook nog eens met elkaar onder een dak. In The Bar draaide het om ondernemerschap, creativiteit, entertainment en uithoudingsvermogen. Het programma kenmerkte zich door een grote mate van toegankelijkheid en interactie. The Bar was elke avond geopend voor het publiek en via internet en televisie werd verslag gedaan van de werkzaamheden en prestaties van een groep beginnende barkeepers. De twaalf deelnemers woonden in één huis en voerden, verdeeld over twee teams van zes, een competitie. Uiteindelijk bleef na elf weken hard werken alleen de beste barkeeper over die € 100.000 won. Camera's in de woonruimtes en 'The Bar' deden verslag van de verrichtingen van de twee teams en via internet waren deze 24 uur per dag te volgen. De presentatie was in handen van de presentator Matthias Scholten. Hij presenteerde de wekelijkse live-show en deed dagelijks verslag van de activiteiten en evenementen.

## Kijkcijfers

The Bar kon de hooggespannen verwachtingen van de makers niet waar maken. Volgens cijfers van de dienst Kijk- en Luisteronderzoek trok het programma de eerste weken gemiddeld 240.000 kijkers per dag. Daarvan keken er 50.000 naar de herhaling. De eerste uitzending op 22 april werd nog bekeken door 380.000 mensen, daarna is dat aantal alleen maar gedaald. In de maand mei liep dat terug naar 150.000. Na dagenlang vergaderen besluit Yorin begin juni om ondanks die cijfers het programma met enige wijzigingen toch voort te zetten.
In tegenstelling tot de tegenvallende kijkcijfers waren de twee bars zelf aanvankelijk wel een succes en trokken een ongekend aantal bezoekers. De exploitant probeerde het concept na afloop van het programma in stand te houden, maar al gauw begonnen de bezoekers weg te blijven. Zonder camera's is er kennelijk geen lol aan.

## Deelnemers

* Camiel Vlasman (winnaar) - was eigenaar van horecagelegenheid "Hyper Hyper" in Rotterdam.
* Debby (ontslagen)
* Delilah
* Gabriella
* Jeroen (tweede)
* Kim
* Marjan
* Martine
* Melissa
* Michel
* Richard
* Stephan
* Stephany van Dijk
* Steven (weggestuurd)
# Station Zeist

Het voormalige station Zeist was het eindpunt van de spoorlijn Bilthoven - Zeist. Het werd geopend op 29 augustus 1901. Ten zuiden van Zeist lag het station Zeist-Driebergen, dit lag echter op enige afstand van de dorpskern. In die tijd werden er veel lokaalspoorlijnen aangelegd en kregen veel plaatsen een station dicht bij het centrum. Dat wilde men in Zeist ook en er werd een spoorlijn aangelegd, aftakkend van de lijn Utrecht-Amersfoort, naar een eindpunt in het centrum van Zeist.
Het station werd in 1941 alweer gesloten, bij de tijdelijke opheffing van de lijn. Na de Tweede Wereldoorlog werd de lijn weer in gebruik genomen, maar alleen voor goederenvervoer, tot de definitieve opheffing in 1972.
Naast de NCS vertrok uit station Zeist ook de NBM-tram via De Bilt naar Utrecht Centraal. Deze lijn reed tot in 1949. Ook de smalspoortram van Amersfoort naar Arnhem kwam langs het station.
Van de omgeving is heden ten dage niets meer dat herinnert aan de oude tijd. Een appartementencomplex staat op de plek waar vroeger het station was. Wel zijn er nog de Stationslaan en Hotel Spoorzicht. Het tracé van het spoor is nog een stukje te volgen als zandpad, ten noorden van de Dalweg.
* Station Zeist op Stationsweb
* Volkers, K. (2002) Spoorzoeken. Langs de littekens van een tijdperk. Zaltbommel: Europese Bibliotheek ISBN 90-2883659-4.
0: Bilthoven · 1: Schietbanen De Pan · 3: Bosch en Duin · 4: Huis ter Heide · 7: Zeist
Abcoude · Amersfoort: -Centraal · -Schothorst · -Vathorst · Baarn · Bilthoven · Breukelen · Bunnik · Den Dolder · Driebergen-Zeist · Hoevelaken · Hollandsche Rading · Houten · -Castellum · Leerdam · Maarn · Maarssen · Rhenen · Soest · -Zuid · Soestdijk · Utrecht: -Centraal · -Leidsche Rijn · -Lunetten · -Maliebaan · -Overvecht · -Terwijde · -Vaartsche Rijn · -Zuilen · Veenendaal: -Centrum · -West · Vleuten · Woerden
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Utrecht
# Trygve Gulbranssen

Trygve Emanuel Gulbranssen (Oslo, 15 juni 1894 – Eidsberg, 10 oktober 1962) was een Noors romanschrijver.
Gulbranssens beroemdste werk is de trilogie Het geslacht Bjørndal, bestaande uit En eeuwig zingen de bossen (1933), Winden waaien om de rotsen (1934) en De weg tot elkander (1935), waarin hij het Noorse plattelandsleven in de periode 1760-1810 beschrijft. Gulbranssen heeft over het algemeen niet veel op met de hogere standen en die worden ook stevig en met humor op de hak genomen.
Gulbranssens trilogie verscheen in de jaren '30 in het Nederlands bij de Zuid-Hollandsche Uitgeversmaatschappij in Den Haag, vertaald door dr. Annie Posthumus en geïllustreerd door Anton Pieck. Deze uitgaven behaalden minimaal 64 drukken. In december 2024 verscheen bij uitgeverij Karmijn een nieuwe vertaling van het eerste deel van de trilogie, van de hand van Lammie Post-Oostenbrink.
* Bibsys: 90169933
* Bibliothèque nationale de France: cb12524643m (data)
* Gemeinsame Normdatei: 116924489
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0961 5958
* Library of Congress Control Number: n80076543
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000052890
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn19990002981
* Nationale bibliotheek van Australië: 35840845
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007274375405171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000014699
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069444277
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003331135
* LIBRIS: 188879
* Système universitaire de documentation: 034495657
* Trove: 1111170
* Virtual International Authority File: 27175692
* WorldCat: E39PBJqqrxPpJx998p8MYBTCQq
* ↑ https://www.vertalerslexicon.nl/1881/09/05/johanna-arina-huberta-annie-posthumus-1881-1964/. Geraadpleegd op 25 februari 2025.
* ↑ https://www.boekwinkeltjes.nl/b/135749329/En-eeuwig-zingen-de-Bosschen/ (25 februari 2025).
* ↑ http://www.uitgeverijkarmijn.nl/boek/en-eeuwig-zingen-de-bossen/ (25 februari 2025).
# Vergeet-mij-nietje (mechanica)

Een vergeet-mij-nietje is een vergelijking voor een eenvoudig belastinggeval van een balk die bij een bepaalde oplegging en belasting de hoekverdraaiing en de doorbuiging beschrijft. Vanwege de eenvoud zijn deze relatief gemakkelijk uit het hoofd te leren, vanwaar de naam "vergeet-mij-nietje". De vergeet-mij-nietjes worden veel toegepast in de construerende wetenschappen, zoals werktuigbouwkunde en civiele techniek.

## Enkele voorbeelden van vergeet-mij-nietjes

| Belastinggeval | Verplaatsing | Helling | Moment |
| Eenzijdig ingeklemde balk met kracht uitgeoefend op uiteinde (zie illustratie belastinggeval A) | $v_{\mathrm {max} }={\frac {FL^{3}}{3EI}}$ | $\theta _{\mathrm {max} }={\frac {FL^{2}}{2EI}}$ | $M_{\mathrm {max} }=FL$ |
| Eenzijdig ingeklemde balk met koppel op uiteinde | $v_{\mathrm {max} }={\frac {ML^{2}}{2EI}}$ | $\theta _{\mathrm {max} }={\frac {ML}{EI}}$ | $M_{\mathrm {max} }=M$ |
| Eenzijdig ingeklemde balk met verdeelde belasting | $v_{\mathrm {max} }={\frac {qL^{4}}{8EI}}$ | $\theta _{\mathrm {max} }={\frac {qL^{3}}{6EI}}$ | $M_{\mathrm {max} }={\frac {qL^{2}}{2}}$ |
| Tweezijdig ingeklemde balk met verdeelde belasting | $v_{\mathrm {max} }={\frac {qL^{4}}{384EI}}$ | n.v.t. | $M_{\mathrm {max} }={\frac {qL^{2}}{24}}$ |
| Tweezijdig opgelegde balk met gelijkmatig verdeelde belasting | $v_{\mathrm {max} }={\frac {5qL^{4}}{384EI}}$ | $\theta _{\mathrm {max} }={\frac {qL^{3}}{24EI}}$ | $M_{\mathrm {max} }={\frac {qL^{2}}{8}}$ |