OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Isabelle Weidemann

Isabelle Weidemann (Ottawa, 18 juli 1995) is een Canadese langebaanschaatsster.
Weidemann won brons op de 3000 meter tijdens de Junior World Cup Finale in het seizoen 2014-2015 en debuteerde in de wereldbeker op 1 februari 2015 in Hamar. Op 25 november 2018 won Weidemann haar eerste wereldbekerwedstrijd toen ze op de 3000 meter in Tomakomai reed naar een baanrecord; 4.10,18. Op 19 oktober 2019 schaatste ze naar een nationaal record op de 5000 meter in 6.47,34. Op 5 februari 2022 won ze brons op de Olympische 3000 meter in 3.58,64.

## Persoonlijk

Weidemann studeert geologie aan de Universiteit van Calgary. Isabelle Weidemann is de oudere zus van langebaanschaatser Jake Weidemann.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 40,34 | 2 maart 2019 | Calgary |
| 1000 meter | 1.17,69 | 16 maart 2017 | Calgary |
| 1500 meter | 1.54,32 | 16 februari 2020 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 3.55,58 | 9 maart 2019 | Salt Lake City |
| 5000 meter | 6.46,81 | 14 oktober 2021 | Calgary |

## Resultaten

| Jaar | WK Allround | WK Afstanden | Olympische Spelen | Wereldbeker | WK Junioren |
| 2014 | | | | | NS3 (30e, 30e, -, -) |
| 2015 | | | | 52e 1500m 45e 3k/5k | 8e (43e, 9e, 17e, 4e) 10e massastart |
| 2016 | | 10e 3000m 5e 5000m | | 46e 1500m 16e 3k/5k 31e massastart | |
| 2017 | | 18e 1500m 9e 3000m 6e 5000m DNF achtervolging | | 22e 1500m 15e 3k/5k | |
| 2018 | | | 7e 3000m 6e 5000m 4e achtervolging | 26e 1500m 10e 3k/5k | |
| 2019 | 6e (19e, , 9e, ) | 7e 3000m 4e 5000m 4e achtervolging | | 52e 1500m 4e 3k/5k | |
| 2020 | NC14 (22e, 6e, 12e, -) | 16e 1500m 10e 3000m 6e 5000m 3 achtervolging | | 29e 1500m 2 3k/5k | |
| 2021 | | 5e 3000m 4e 5000m 2 achtervolging | | 16e 1500m 6e 3k/5k | |
| 2022 | | | 3 3000m 2 5000m 1 achtervolging | 16e 1500m 6e 3k/5k | |
| 2023 | | 6e 3000m 4e 5000m 1 achtervolging | | 26e 1500m 2 3k/5k | |
| 2024 | | 2 3000m 5e 5000m 2 achtervolging | | 37e 1500m 16e 3k/5k | |
* Isabelle Weidemann op SchaatsStatistieken.nl
* ↑ Nederland naast podium 3000 meter, Weidemann wint verrassend Gelderlander, 25 november 2018. Gearchiveerd op 26 november 2018.
2006: Anschütz-Thoms/Friesinger/Opitz/Pechstein/Völker · 2010: Anschütz-Thoms/Beckert/Friesinger-Postma/Mattscherodt · 2014: Van Beek/Leenstra/Ter Mors/Wüst · 2018: Kikuchi/Sato/M. Takagi/N. Takagi · 2022: Blondin/Maltais/Weidemann
# Roger Beaufrand

Roger Beaufrand (Parijs, 25 september 1908 – Béziers, 14 maart 2007) was een Frans wielrenner.

## Loopbaan

Beaufrand won, op een leeftijd van 19 jaar, op 7 augustus een gouden medaille op de Olympische Spelen van 1928 op het onderdeel sprint bij het baanwielrennen door de Nederlander Toine Mazairac in de finale te verslaan. Ook won hij tweemaal de nationale titel en behaalde 100 Grand Prix-overwinningen.
De laatste jaren van zijn leven was hij 's werelds oudste nog levende Olympisch kampioen. In die hoedanigheid volgde hij de Pakistaanse hockeyspeler Feroze Khan op. Een paar weken voor zijn dood werd hij onderscheiden door mede-olympisch kampioen Jean-Claude Killy met de "Legion of Honour".
* (en) Profiel van Roger Beaufrand op olympedia.org
* Profiel van Roger Beaufrand op De wielersite
* (en) Oudste Olympische kampioen
1896: Paul Masson · 1900: Albert Taillandier · 1920: Maurice Peeters · 1924: Lucien Michard · 1928: Roger Beaufrand · 1932: Jacques van Egmond · 1936: Toni Merkens · 1948: Mario Ghella · 1952: Enzo Sacchi · 1956: Michel Rousseau · 1960: Sante Gaiardoni · 1964: Giovanni Pettenella · 1968: Daniel Morelon · 1972: Daniel Morelon · 1976: Anton Tkáč · 1980: Lutz Heßlich · 1984: Mark Gorski · 1988: Lutz Heßlich · 1992: Jens Fiedler · 1996: Jens Fiedler · 2000: Marty Nothstein · 2004: Ryan Bayley · 2008: Chris Hoy · 2012: Jason Kenny · 2016: Jason Kenny · 2020: Harrie Lavreysen · 2024: Harrie Lavreysen
* Bibliothèque nationale de France: cb17738132s (data)
* Virtual International Authority File: 6151152865747204940007
# 911

Het jaar 911 is het 11e jaar in de 10e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### Europa

* Rudolf de Rechtsbrenger verslaat de Viking Rollo bij Chartres.
* Herfst - Koning Karel III ("de Eenvoudige") sluit in Saint-Clair-sur-Epte een vredesverdrag met de Vikingkrijgsheer Rollo (Hrolf). Hij krijgt het gebied dat later het hertogdom Normandië zal vormen in leen, met als hoofdstad Rouen. In ruil moet Rollo zich laten dopen tot het christendom en wordt hij benoemd tot hertog (een leenman) van het West-Frankische Rijk. Door het verdrag neemt Rollo de verplichting op zich om de rivier de Seine (dus ook de stad Parijs) te verdedigen tegen rooftochten van de Vikingen.
* Koning Lodewijk IV ("het Kind") overlijdt na een regeerperiode van 11 jaar. De Oost-Frankische adel (met ondersteuning van aartsbisschop Hatto I) verkiest Koenraad I, uit het geslacht van de Konradijnen, tot heerser van het Oost-Frankische Rijk. Het hertogdom Lotharingen weigert echter Koenraad te erkennen en geeft de voorkeur aan Karel III.
* Burchard I, graaf van Thurgau (huidige Zwitserland), sticht na een machtsstrijd met Beieren het hertogdom Zwaben. Hij wordt gevangengenomen en vanwege hoogverraad geëxecuteerd.
* Galindo II Aznárez, graaf van Aragón, wordt door zijn rivalen verslagen. Hij onderwerpt zich aan het gezag van het Koninkrijk Navarra (Noord-Spanje).
* Sunifried I volgt zijn broer Wifried II op als graaf van Barcelona. Hij verslaat de Moren in de veldslagen bij Lerida en Tarragona.

### Arabische Rijk

* De Byzantijnse vloot wordt in een poging om Kreta te heroveren door de Arabieren verslagen. Op de terugreis worden de gehavende schepen door een andere Arabische vloot vernietigd.

### Lage Landen

* Eerste schriftelijke vermelding van Aineffe (huidige België).

## Religie

* 14 april - Paus Sergius III overlijdt in Rome na een pontificaat van 7 jaar. Hij wordt opgevolgd door Anastasius III als de 120e paus van de Katholieke Kerk.

## Geboren

* Gozelo, Frankisch edelman en legeraanvoerder

## Overleden

* 14 april - Sergius III, paus van de Katholieke Kerk
* 23 november - Burchard I, Frankisch edelman
* Al-Hadi il-al-Haqq Yahya ibn Husayn, Arabisch imam
* Lodewijk het Kind (18), koning van het Oost-Frankische Rijk
* Wifried II, graaf van Barcelona
* ↑ Time-Life Wereldgeschiedenis 800 - 1000 n.Chr. Herstel van Byzantium, p. 70. ISBN 90-6182-971-2.
# Janine Devroye

Janine (Nine) Culliford-Devroye (29 maart 1930 – Ukkel, 5 juli 2016) was een Belgisch coloriste, vooral bekend als inkleurster van het werk van haar man, Pierre Culliford (Peyo).
Devroye kwam in 1946 in contact met Pierre Culliford, met wie ze op 9 juni 1951 trouwde. Ze gaf haar job als bankbediende op om assistent te worden van haar man en inkleurster van zijn stripverhalen. Voor het verhaal De fluit met zes smurfen uit de reeks Johan en Pirrewiet bedacht ze de kleur van de Smurfen, voornamelijk door eliminatie, nadat haar man huidskleur al had uitgesloten: groen leek te veel op hun leefomgeving, rood zou te opvallend zijn en geel werd als ongelukskleur beschouwd. Zo kwam ze op de intussen karakteristieke kleur blauw. Naast inkleuren ontfermde ze zich over de jonge tekenaars die Peyo assisteerden, zoals Gos, Derib, François Walthéry en Lucien De Gieter.
Na het overlijden van haar man in 1992 en tot aan haar eigen dood bleef ze de inkleuring van het oeuvre van haar man, dat werd voortgezet onder artistieke supervisie van hun zoon, Thierry, bepalen. Haar naam werd in de albums dan ook vermeld bij de auteurs. Devroye bleef verder nog actief als ambassadeur van Peyo's werk, vooral De Smurfen. Ze gaf geregeld interviews en was vaak aanwezig op evenementen, meestal samen met dochter Véronique, die na Peyo's dood werd belast met de commerciële erfenis.
Ze overleed op 86-jarige leeftijd in Ukkel en werd daar begraven nabij de Sint-Pieterskerk.
# Angelic del Castilho

Angelic del Castilho, gehuwd Alihusain (Paramaribo, 4 april 1967), is een Surinaams politicus en diplomaat. Van 2006 tot 2011 was ze ambassadeur in Indonesië. Sinds 2015 is ze voorzitter van Democratisch Alternatief '91.

## Biografie

Del Castilho werd geboren als oudste van het gezin, met na haar nog zes broers en zussen. Ze behaalde haar bachelorgraad in landbouw aan de universiteit. Later behaalde ze cum laude haar mastergraad in hedendaagse diplomatie met een proefschrift over positieve branding van de islam. Na haar studie werkte ze in de private sector voor internationale bedrijven, ngo's en de overheid. Ze is gehuwd met oud-diplomaat en schrijver Rudie Alihusain.
In 1990 besloot ze om politiek actief te worden, omdat ze vond dat ze niet alleen maar aan de zijlijn mocht staan. In deze tijd werd ze lid van de jongerenafdeling van Democratisch Alternatief '91 (DA'91). Tijdens het tweede kabinet van Ronald Venetiaan, waaraan haar partij deelnam, werd ze in 2007 benoemd tot ambassadeur van Suriname in Indonesië. Hier bleef ze aan tot januari 2011.
Alihusain-Del Castilho is in de jaren 2010 voorzitter van het Platform Politiek Actieve Vrouwen. Onder meer reikt ze voor deze organisatie de Golden Gavel Award uit aan vrouwen die een bijdrage leverden aan de politieke en sociaal-maatschappelijke ontwikkeling van vrouwen in het land.
Eind september 2015 volgde ze Winston Jessurun op als voorzitter van DA'91. Ze was hiermee de eerste vrouwelijke gekozen partijvoorzitter van Suriname. In dat jaar was haar partij voor het eerst sinds veel jaren niet meer vertegenwoordigd in De Nationale Assemblée (DNA). Enkele maanden voor de verkiezingen van 2025 verkondigde ze dat ze graag DNA-voorzitter zou worden om punten uit haar politieke programma te verwezenlijken.
* 1 2 3 4 Diplo/ACP, Emerging Leaders for the Digital World, Angelic Caroline Alihusain-del Castilho - from Suriname breaks through the barriers of development, 28 september 2011
* ↑ StarNieuws, Ambassadeur Alihusain-Del Castilho teruggeroepen uit Indonesië, 14 november 2010. Gearchiveerd op 8 juni 2019.
* 1 2 StarNieuws, Indonesië herdenkt 35 jaar bilaterale relatie met Suriname, 6 januari 2011. Gearchiveerd op 8 juni 2019.
* ↑ Wereldomroep, DA'91: Democratisch Alternatief '91, 26 maart 2010, via website NOS Nieuws. Gearchiveerd op 25 mei 2019.
* ↑ De Ware Tijd, 'Inspirerend, baanbrekend en vooruitstrevend', 4 maart 2019. Gearchiveerd op 7 juli 2019.
* ↑ Suriname Herald, Angelic Alihusain-del Castilho nieuwe voorzitter DA’91, 1 oktober 2015. Gearchiveerd op 15 mei 2021.
* ↑ De Nationale Assemblée, partijen 2015-2020
* ↑ De Nationale Assemblée, partijen 2015-2020
* ↑ De Nationale Assemblée, partijen 2020-2025
* ↑ Suriname Herald, Del Castilho ziet functie assembleevoorzitter wel zitten, 28 februari 2025
# Romeo Santos

Anthony "Romeo" Santos (New York, 21 juli 1981) is een Amerikaanse zanger en songwriter. Hij werd bekend als de leadzanger van de bachatagroep Aventura. Na zijn vertrek uit Aventura in april 2011 om een succesvolle solocarrière te starten, kwam de band tot een einde. In de jaren die volgden, waren er echter meerdere reünies waarbij hij als leadzanger terugkeerde.

## Biografie

Santos werd geboren in The Bronx in New York als zoon van een Dominicaanse vader en een Puerto Ricaanse moeder. Hij begon zijn zangcarrière op jonge leeftijd als lid van het kerkkoor. Santos was als onderdeel van de band Aventura belangrijk voor het populair maken van bachatamuziek. Zijn nummers stonden bovenaan de Billboard Hot Latin Songs-hitlijsten en in de top van Europese muzieklijsten.
Op 9 mei 2011 bracht Santos als solo-artiest zijn eerste single "You" uit van zijn debuutalbum Formula, Vol. 1. Het nummer kwam binnen op nummer één in de hitlijsten Hot Latin Tracks en Tropical Songs. De tweede single, "Promise", een duet met Usher, bereikte ook nummer één in beide hitlijsten.

## Privéleven

Romeo Santos heeft een langdurige relatie. Samen hebben ze drie zonen: Valentino (2019), Solano (2021) en Milano (2022).
Daarnaast heeft Santos nog een zoon Alex Damian (1 september 2002) met een onbekende moeder.
Hij had een voormalige relatie met het Dominicaanse model Samantha Medina.

## Discografie
### Albums

* Formula, Vol. 1 (2011)
* Formula, Vol. 2 (2014)
* Golden (2017)
* Utopía (2019)
* Formula, Vol. 3 (2022)

## Tournees

Romeo Santos is meermaals op tournee geweest:
* The King Stays King (2012-2013)
* Fórmula, Vol. 2 Tour (2014-2016)
* Golden Tour (2018-2019)
* Utopía Tour (2019)
* Fórmula, Vol. 3: La Gira (2023)
* Cerrando Ciclos (2024 en 2025), als leadzanger van Aventura
* ↑ Meet Alex Damian Santos: all you need to know about Romeo Santos' son - Legit.ng
# Presidentieel Paleis van de Republiek Suriname

Het presidentieel Paleis van de Republiek Suriname, tot 1975 Gouverneurshuis, staat op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Enkele eeuwen lang resideerde hier de door Nederland aangestelde gouverneur van Suriname. Begin 21e eeuw is dit niet feitelijk de residentie van de president van Suriname, maar wordt het gebouw gebruikt voor officiële ontvangsten.

## Gouverneurshuis

Het oorspronkelijke paleis werd in de 17e eeuw, net zoals veel gebouwen in Paramaribo, van hout gebouwd. In 1730 werd het huis door gouverneur Carel Emilius Henry de Cheusses vervangen door een groter stenen gebouw.
In de 19e eeuw kreeg het paleis in het midden een extra verdieping met een driehoekfronton waarin het wapen werd aangebracht van de Geoctroyeerde Sociëteit van Suriname, die tot 1795 eigenaar was van Suriname. In het midden was het wapen te zien van de stad Amsterdam en daaronder het wapen van de West-Indische Compagnie. Links en rechts werd geschut afgebeeld.
Haaks op het dak op kwamen twee dakhuizen met een leien dak. De oude ramen met roedeverdeling werden vervangen door modieuze empire-ramen. Later is nog de galerij aangebouwd waarbij de Ionische zuilen de ramen met bogen verdelen. Alleen aan de grote zaal en de hal is te zien dat het gebouw uit de 18e eeuw is.
Voor het Gouverneurshuis stond een standbeeld van koningin Wilhelmina. Dit is op de vooravond van de onafhankelijkheidsdag van 25 november 1975 verwijderd uit angst voor baldadigheid en is verplaatst naar Fort Zeelandia.

## Presidentieel Paleis

Het gebouw is tegenwoordig in gebruik voor formele ontvangsten. Het werd vanaf 2011 gerestaureerd nadat er aantasting door houtworm was geconstateerd.
Het wapen boven de ingang is op 1 juli 2015 vervangen voor het wapen van Suriname aangezien men van mening was dat het oude wapen te veel verwees naar het koloniaal verleden.

## Externe link

* Drone-video's van het Presidentieel Paleis deel 1, deel 2, 2020
# Hector Goetinck

Hector "Torten" Goetinck (Brugge, 5 maart 1886 – Heist, 25 juni 1943) was een Belgisch voetballer en voetbaltrainer.
Hij groeide op in Heist-aan-Zee en liep school in Brugge in het Atheneum, waar hij met voetbal in contact kwam. Op tienjarige leeftijd sloot hij zich aan bij FC Brugeois en hij debuteerde in het eerste elftal in 1902. Hij begon als linksbuiten, later speelde hij op de rechtsbuitenpositie. Samen met goalgetter Robert De Veen en spil Charles Cambier vormde hij de ruggengraat van de ploeg die voor de Eerste Wereldoorlog drie maal vicekampioen werd. Hij speelde ook 17 keer voor de nationale ploeg.
Tijdens de oorlog speelde Goetinck samen met andere internationals in de Belgian Front Wanderers, een ploeg die in Engeland, Frankrijk en Italië exhibitiematchen ging spelen. In het eerste seizoen na de oorlog, dat van 1919/20, maakte hij deel uit van de ploeg die Club Brugge zijn eerste landstitel bezorgde.Op zijn 42 hing Hector zijn schoenen aan de haak na 372 wedstrijden en 72 doelpunten.
Na zijn voetballoopbaan werd Goetinck trainer van Club Brugge en ook van de nationale ploeg van België. Hij hield er voor die tijd vooruitstrevende trainingsopvattingen op na: zo laste hij aparte conditietrainingen in en liet hij de jonge voetballertjes van Club lopen in de duinen om hun kracht en explosiviteit te vergroten. Hij leidde de Rode Duivels ook op het WK in Uruguay in 1930 en het WK in Italië in 1934. Tijdens de drie weken durende bootreis naar Uruguay liet hij de spelers gymnastiekoefeningen doen op het dek van het schip om hun conditie op peil te houden. In 1937 werd hij trainer van AS Oostende. Vanaf de zomer van 1938 tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was hij trainer van FC Tielt. Hij schreef ook een aantal voetbalboeken.
Goetinck overleed tijdens de Tweede Wereldoorlog toen een bom in de Parentstraat in Heist op 100 meter van zijn huis midden op straat viel om 3 uur in de nacht en een schrapnel hem trof in bed.
# Regering-Juppé II

De regering-Juppé II (Frans: Gouvernement Alain Juppé II) was de regering van de Franse Republiek van 7 november 1995 tot 3 juni 1997.
| Ambtsbekleder | Functie(s) | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij(en) |
| Alain Juppé (1945) | Premier | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | PRP |
| Jean-Louis Debré (1944–2025) | Minister van Binnenlandse Zaken | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Hervé de Charette (1938) | Minister van Buitenlandse Zaken | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Jean Arthuis (1944) | Minister van Financiën | 25 augustus 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Jean Arthuis (1944) | Minister van Economische Zaken | 25 augustus 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Charles Millon (1945) | Minister van Defensie | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Jacques Toubon (1941) | Minister van Justitie | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Jacques Toubon (1941) | Zegelbewaarder | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Jacques Barrot (1937–2014) | Minister van Arbeid en Werkgelegenheid | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Jacques Barrot (1937–2014) | Minister van Sociale Zaken | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| François Bayrou (1951) | Minister van Onderwijs | 29 maart 1993 | 3 juni 1997 | UDF |
| François Bayrou (1951) | Minister van Hoger Onderwijs en Wetenschap | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Bernard Pons (1926–2022) | Minister van Transport | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Bernard Pons (1926–2022) | Minister van Huisvesting | 7 november 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Bernard Pons (1926–2022) | Minister voor Toerisme | 7 november 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Jean-Claude Gaudin (1939) | Minister van Ruimtelijke Ordening | 7 november 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Jean-Claude Gaudin (1939) | Minister voor Stedelijke Ontwikkeling | 7 november 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Jean-Claude Gaudin (1939) | Minister voor Immigratie en Integratie | 7 november 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Philippe Vasseur (1943) | Minister van Landbouw en Visserij | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Corinne Lepage (1951) | Minister van Milieu | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | GE |
| Dominique Perben (1945) | Minister van Publieke Diensten | 7 november 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Jean-Jacques de Peretti (1946) | Minister van Overzeese Gebiedsdelen | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Philippe Douste-Blazy (1953) | Minister van Cultuur | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Guy Drut (1950) | Minister van Jeugd en Sport | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Jean-Pierre Raffarin (1948) | Minister voor Midden- en Kleinbedrijf | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | UDF |
| Franck Borotra (1937) | Minister voor Industriële Zaken | 7 november 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Franck Borotra (1937) | Minister voor Telecommunicatie en Post | 7 november 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
| Roger Romani (1934) | Minister voor Parlementaire Betrekkingen | 17 mei 1995 | 3 juni 1997 | RPR |
# Hemigrammus

Hemigrammus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de karperzalmen (Characidae).

## Etymologie

Hemi- Gr. voor half; gramm- Gr. voor geschreven. Verwijst naar de zijlijn die bij dit genus halverwege het lichaam plotseling ophoudt.

## Type

De typesoort is H. unilineatus en zijn typelocatie is Trinidad.

## Soorten

* Hemigrammus aereus Géry, 1959
* Hemigrammus analis Durbin, 1909
* Hemigrammus arua Lima, Wosiacki & Ramos, 2009
* Hemigrammus ataktos Marinho, Dagosta & Birindelli, 2014
* Hemigrammus barrigonae Eigenmann & Henn, 1914
* Hemigrammus bellottii Steindachner, 1882 – Glansstreepzalm
* Hemigrammus bleheri Géry & Mahnert, 1986 – Roodkopzalm
* Hemigrammus boesemani Géry, 1959
* Hemigrammus brevis Durbin, 1911
* Hemigrammus changae Ota, Lima & Hidalgo, 2019
* Hemigrammus coeruleus Durbin, 1908
* Hemigrammus cupreus Durbin, 1918
* Hemigrammus cylindricus Durbin, 1909
* Hemigrammus diagonicus Mendonça & Wosiacki, 2011
* Hemigrammus durbinae Ota, Lima & Pavanelli, 2015
* Hemigrammus elegans Steindachner, 1882
* Hemigrammus erythrozonus Durbin, 1909 – Vuurneon
* Hemigrammus falsus Meinken, 1958
* Hemigrammus filamentosus Zarske, 2011
* Hemigrammus geisleri Zarske & Géry, 2007
* Hemigrammus gracilis Lütken, 1875
* Hemigrammus guyanensis Géry, 1959
* Hemigrammus haraldi Géry, 1961
* Hemigrammus hyanuary Durbin, 1918
* Hemigrammus iota Durbin, 1909
* Hemigrammus levis Durbin, 1908
* Hemigrammus luelingi Géry, 1964
* Hemigrammus lunatus Durbin, 1918
* Hemigrammus machadoi Ota, Lima & Pavanelli, 2014
* Hemigrammus mahnerti Uj & Géry, 1989
* Hemigrammus marginatus Durbin, 1911
* Hemigrammus matei Eigenmann, 1918
* Hemigrammus maxillaris Fowler, 1932
* Hemigrammus megaceps Fowler, 1945
* Hemigrammus melanochrous Fowler, 1913
* Hemigrammus micropterus Meek, 1907
* Hemigrammus microstomus Durbin, 1918
* Hemigrammus mimus Böhlke, 1955
* Hemigrammus neptunus Zarske & Géry, 2002
* Hemigrammus newboldi Fernández-Yépez, 1949
* Hemigrammus ocellifer Steindachner, 1882
* Hemigrammus ora Zarske, Le Bail & Géry, 2006
* Hemigrammus orthus Durbin, 1909
* Hemigrammus parana Marinho, de Carvalho, Langeani & Tatsumi, 2008
* Hemigrammus pretoensis Géry, 1965
* Hemigrammus pulcher Ladiges, 1938
* Hemigrammus rhodostomus Ahl, 1924
* Hemigrammus rodwayi Durbin, 1909
* Hemigrammus rubrostriatus Zarsky, 2015
* Hemigrammus schmardae Steindachner, 1882
* Hemigrammus silimoni Britski & Lima, 2008
* Hemigrammus skolioplatus Bertaco & Carvalho, 2005
* Hemigrammus stictus Durbin, 1909
* Hemigrammus taphorni Benine & Lopes, 2007
* Hemigrammus tocantinsi de Carvalho, Bertaco & Jerep, 2010
* Hemigrammus tridens Eigenmann, 1907
* Hemigrammus ulreyi Boulenger, 1895
* Hemigrammus unilineatus Gill, 1858
* Hemigrammus vorderwinkleri Géry, 1963
* Hemigrammus yinyang Lima & Sousa, 2009
* ↑ Etyfish. Gearchiveerd op 6 november 2019. Geraadpleegd op 6 juli 2020.
* ↑ A new species of Hyphessobrycon (Characiformes, Characidae) from the upper Guaviare River, Orinoco River Basin, Colombia; Carlos A. García-Alzate, Alexander Urbano-Bonilla and Donald C. Taphorn; ZooKeys(Issue 668). Gearchiveerd op 25 juli 2023.
# DIO/Bedum

DIO/Bedum is een volleybalvereniging in Bedum met ruim 300 leden. Ongeveer de helft hiervan behoort tot de jeugd. Het eerste herenteam promoveerde in 2015 naar de topdivisie, terwijl het eerste damesteam uitkomt in de tweede divisie.

## Externe link

* Officiële website