OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Klein klauwtjesmos

Klein klauwtjesmos (Hypnum pallescens) is een soort mos uit het geslacht klauwtjesmos (Hypnum). Het is een soort van het noordelijk halfrond die vrijwel uitsluitend op bomen en rotsen groeit. De soort is in België en Nederland zeer zeldzaam.

## Etymologie en naamgeving

* Synoniem: Hypnum pallescens var. protuberans (Bridel) Lesquereux & James, Hypnum reptile Michaux, Leskea pallescens Hedwig, Stereodon pallescens (Hedwig) Mitten
* Duits: Blassgelbes Schlafmoos
De botanische naam Hypnum is afkomstig van de Oudgriekse mythologische figuur Hypnos, de personificatie van de slaap, omwille van het eertijdse gebruik van het mos als kussen- en matrasvulling. De soortaanduiding pallescens komt uit het Latijn en betekent 'verblekend'.

## Determinatie

Klein klauwtjesmos vormt kleine, stugge matten, met liggende stengels, tot 5 cm lang, onregelmatig vertakt, stevig aan het substraat verankerd door talrijke rizoïden. De stengelblaadjes zijn grijsgroen tot bruin, tot 1,1 mm lang, sterk gekromd, naar een korte spits versmallend.
Het sporenkapsel of sporogoon is tot 2,3 mm lang, van halfrond tot cilindrisch, horizontaal of schuin op een gladde, tot 1,5 cm lange, geelbruine tot donkerbruine steel. Het kapsel wordt afgesloten door een kegelvormig operculum.

### Gelijkende taxa

Klein klauwtjesmos kan, wanneer sporofyten aanwezig zijn, onderscheiden worden van het zeer variabele gesnaveld klauwtjesmos (H. cupressiforme) en van bosklauwtjesmos (H. andoi) door het kegelvormige operculum.

## Ecologie

Klein klauwtjesmos groeit in België en Nederland bijna uitsluitend als epifyt op basenarme schors, bij voorkeur op de voet van eiken, in zeer vochtige bossen. Verder ook op silicaatrijke rotsen.

## Verspreiding

Klein klauwtjesmos komt voor in gematigde en koude streken van het Noordelijk Halfrond. In België en Nederland is het uiterst zeldzaam.
* (en) Bryophyte Flora of North America
* K. van Dort, C. Buter, B. Horvers, 2010: Fotogids mossen. KNNV Uitgeverij, Zeist.
... · H. andoi (bosklauwtjesmos) · H. cupressiforme (gesnaveld klauwtjesmos) · H. cupressiforme var. filiforme (hangend klauwtjesmos) · H. cupressiforme var. heseleri (kroezig klauwtjesmos) · H. cupressiforme var. lacunosum (duinklauwtjesmos) · H. cupressiforme var. resupinatum (zijdeklauwtjesmos) · H. cupressiforme var. tectorum (recht klauwtjesmos) · H. imponens (goudklauwtjesmos) · H. jutlandicum (heideklauwtjesmos) · H. pallescens (klein klauwtjesmos) · H. pratense (weideklauwtjesmos) · ...
# Hypercompe obsolescens

Hypercompe obsolescens is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door George Francis Hampson.
# Valdimar

Valdimar is een IJslandse indiepop- en rockband die in 2009 werd opgericht als een duo tussen Valdimar Guðmundsson en Ásgeir Aðalsteinsson, beide afkomstig van Keflavík.
Guðlaugur Guðmundsson, Þorvaldur Halldórsson, Kristinn Evertsson en Högni Þorsteinsson zijn later bij de groep gekomen. Nu is het een 6-mansformatie. Als ze live spelen, voegen ze drie tot vier mensen toe als deel van de blazerssectie.
De band bracht in 2010 zijn debuutalbum Undraland uit, dat zowel kritisch als commercieel succesvol was in IJsland. Vier singles van dat album schopten het zelfs tot een top 10-notering in IJsland, onder andere hun grootste hit "Yfirgefinn", een van de meest gespeelde nummers van 2011 in IJsland. Daarna volgde het album Um stund, dat in oktober 2012 werd uitgebracht.

## Discografie
### Albums

* 2010: Undraland
* 2012: Um stund

### Singles

| Jaar | Single | Hoogste positie | Album |
| Jaar | Single | IJsland | Album |
| 2010 | "Hverjum degi nægir sín þjáning" | | Undraland |
| 2011 | "Yfirgefinn" | 1 | Undraland |
| 2012 | "Yfir borgina" | 6 | Um stund |
| 2012 | "Sýn" | 6 | Um stund |
| 2013 | "Beðið eftir skömminni" | 6 | Um stund |

## Bronverwijzing

* ↑ Iceland Airwaves: Valdimar biografie (gearchiveerd)
# When We Were Young (The Logical Song)

When You Were Young (The Logical Song) is een nummer van de Franse dj David Guetta en de Duitse zangeres Kim Petras uit 2023.
In het nummer zijn de eerste regels uit The Logical Song van Supertramp gesampled, vandaar dat Roger Hodgson ook op de credits vermeld staat als schrijver. "When We Were Young" gaat over terugverlangen naar vroeger en hoe het leven beter was in je jonge jaren. Het nummer werd in een aantal Europese landen een hit. Zo bereikte het de 45e positie in Guetta's thuisland Frankrijk, en de 29e in Petra's thuisland Duitsland. In de Nederlandse Top 40 was het nummer succesvoller met een 5e positie, terwijl in de Vlaamse Ultratop 50 de 14e positie werd gehaald.

## Tracklijst

Muziekdownload
* "When We Were Young (The Logical Song)" - 2:27
* "When We Were Young (The Logical Song)" (extended) - 3:54
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Tsjechië
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Frankrijk
* ↑ Duitsland
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Wallonië
* ↑ Luxemburg
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Zwitserland
* ↑ Ierland
* ↑ Zweden
* ↑ Polen
* ↑ Slowakije
* ↑ Hongarije
* ↑ Estland
* ↑ Litouwen
* ↑ Roemenië
* ↑ Moldavië
* ↑ Rusland
* ↑ Kazachstan
* ↑ When We Were Young (The Logical Song) Lyrics
# Pseudoschmidtia trilobata

Pseudoschmidtia trilobata is een rechtvleugelig insect uit de familie van de Euschmidtiidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Marius Descamps.
# Pseudoschmidtia biarcuata

Pseudoschmidtia biarcuata is een rechtvleugelig insect uit de familie Euschmidtiidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Marius Descamps.
# Storosa tetrica

Storosa tetrica is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Storosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Eugène Simon.
# Elliott Erwitt

Elliott Erwitt, geboren als Elio Romano Erwitz (Parijs, 26 juli 1928 – New York, 29 november 2023), was een Amerikaans fotograaf. Van 1966 tot 1969 was hij voorzitter van de fotografievereniging Magnum Photos.

## Leven en werk

Erwitt werd geboren in een Joodse, van oorsprong Russische familie in Parijs. In 1938 vertrok het gezin naar Milaan, om een jaar later te emigreren naar de Verenigde Staten, op de vlucht voor het fascisme. Hij studeerde film aan de The New School te New York en ontmoette in 1952 de beroemde fotografen Robert Capa en Edward Steichen, waarna hij besloot fotograaf te worden. Vanaf 1953 zou hij bijdragen aan de coöperatieve fotografievereniging Magnum Photos, waarvan hij tussen 1966 en 1969 voorzitter zou zijn.
Erwitt maakte in de jaren vijftig en zestig naam als portretfotograaf en maakte beroemde foto's van onder andere Jacqueline Kennedy, Marilyn Monroe, Fidel Castro en Che Guevara. Daarnaast werd hij bekend door zijn enigszins schalkse zwart-wit snapshot-foto's, vaak met een ironisch-absurdistische inslag. Zelf gaf hij aan altijd op zoek te zijn naar het "essentiële" moment. Vaak liet hij honden figureren in zijn foto's. Ook werd hij altijd gebiologeerd door het grote onderscheid tussen man en vrouw.
Als freelancer werkte Erwitt voor vooraanstaande tijdschriften als Life, Collier's en Look. Ook leidde hij in de jaren vijftig een fotoproject voor Standard Oil. Sinds de jaren 1970 maakte hij ook een aantal films en werkte hij mee aan diverse documentaires en commercials (onder andere voor KLM). Ook heeft hij een groot aantal fotoboeken op zijn naam staan.
Erwitt werd onder andere onderscheiden door de Britse Royal Photographic Society en het International Center of Photography. Hij was getrouwd met de Duitse schrijfster en regisseuse Pia Frankenberg en woonde en werkte in New York. Zijn werk is te zien in tal van grote musea over de hele wereld, waaronder het Museum of Modern Art en het Metropolitan Museum of Art in New York, en het Louvre te Parijs.
Erwitt overleed op 95-jarige leeftijd.

## Fotoboeken

* Photographs and Anti-Photographs, 1972
* Observations on American Architecture, 1972
* Elliott Erwitt: The Private Experience, 1974
* Son of Bitch, 1974
* Recent Developments, 1978
* Personal Exposures. 1988
* On the Beach, 1991
* To The Dogs, 1992
* The Angel Tree, 1993
* Between the Sexes, 1994
* 100+1 Elliott Erwitt, 1997
* Dog Dogs, 1998
* Museum Watching, 1999
* Snaps, 2001
* EE 60/60, 2002
* Elliott Erwitt's Handbook, 2002
* Woof, 2005
* Elliott Erwitt's Rome, 2009
* Elliott Erwitt's New York, 2009
* The Art of Andre S. Solidor aka Elliott Erwitt, 2010
* Elliott Erwitt Personal Best, 2010
* Sequentially Yours, 2011
* Cuba, 2017
* Pittsburgh 1950, 2017
# Klein Martijn (borg)

Klein Martijn, ook wel Petit Martin, was een borg bij Harkstede. De naam lijkt een verwijzing naar de Martinikerk ('Groot Martijn') in de stad Groningen. De borg stond aan de westzijde van het dorp, direct ten noorden van waar nu de A7 loopt.

## Borg

Het is niet bekend wanneer de borg gebouwd werd, de eerste vermelding dateert uit 1633. In dat jaar werd de borg verkocht aan de bewoonster, de weduwe van Sweer Clant. Het huis wordt in 1653 omscheven als een gebouw van twee verdiepingen met schuur en veehuis.
In 1680 kocht de advocaat, diplomaat en avonturier Henric Piccardt de borg uit de nalatenschap van de officier Johann Jakob von Reinking. De domineeszoon Piccardt wist een machtige positie op te bouwen in Duurswold. In 1690 werd hij unicus collator van de kerk van Harkstede, die hij vervolgens liet afbreken en vervangen door een nieuwe kerk met een eigen grafkelder. De borg werd door hem verder uitgebouwd en kreeg daardoor het karakter van een buitenverblijf. Piccardt kocht ook de Fraeylemaborg en De Ruiten, maar bleef wonen op Klein Martijn.
Het echtpaar was kinderloos. Henric werd opgevolgd door zijn oomzegger Jan Piccardt, in 1720 voorzitter van de Ommelanden. Vanwege opgelopen schulden werd de buitenplaats in 1781 door de volgende generatie verkocht aan een nicht, die in 1807 alsnog afstand moest doen van het bezit.
In 1818 werd Klein Martijn gekocht door de Groningse burgemeesterszoon jhr. mr. Johan Hora Siccama van de Harkstede (1787-1880), heer van de beide Harksteden, Siddeburen, Oostwold en Ten Post. De heerlijkheid Harkstede was afkomstig van zijn vader Willem Hora Siccama uit de nalatenschap van overgrootmoeder Egberta Piccardt; de andere titels kwamen van zijn vrouw. Johan was controleur der directe belastingen, later inspecteur van het kadaster. Hij huwde in 1810 de laatste erfgename van het Huis te Farmsum, Genoveva Maria Rengers.
Johan Hora Siccama stichtte bij de buitenplaats een ’opvoedings-, land- en handenarbeidsgesticht’ voor verwaarloosde jongens. Daarbij hoorde ook een aardappelmeelfabriekje en een dorsmachine. Het project was zakelijk een compleet fiasco. Jonkheer Johan was gedwongen de borg en het bijbehorende land te verkopen aan zijn zoon; Johan kon wel tot zijn dood op de borg blijven wonen. Ook de heerlijke rechten, waaronder het jachtrecht, werden verkocht. De zoon jhr.mr. Duco Gerold Hora Siccama van de Harkstede (1819-1891) wist de zaken niet ten goede te keren. Na diens dood werd het beheer van borg en landerijen nog kortstondig voortgezet door de derde generatie, maar in 1896 werd de borg uiteindelijk toch op afbraak verkocht.
# Langgöns

Langgöns is een plaats in de Duitse deelstaat Hessen, en maakt deel uit van de Landkreis Gießen. Langgöns telt 11.690 inwoners.

## Kernen

De gemeente bestaat uit de volgende kernen (Ortsteile):
* Cleeberg
* Dornholzhausen
* Espa
* Lang-Göns
* Niederkleen
* Oberkleen
* 1 2 (de) Hessisches Statistisches Landesamt: Bevölkerung in Hessen am 31.12.2020 nach Gemeinden (Landkreise en kreisfreie Städte evenals gemeenten, inwonertallen op basis van de census 2011) (gearchiveerd)
Allendorf (Lumda) · Biebertal · Buseck · Fernwald · Gießen · Grünberg · Heuchelheim · Hungen · Langgöns · Laubach · Lich · Linden · Lollar · Pohlheim · Rabenau · Reiskirchen · Staufenberg · Wettenberg
# NGC 600

NGC 600 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Walvis. Het hemelobject werd op 10 september 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
Waarnemers in de Benelux kunnen, aan de hand van NGC 600 en het iets oostelijker gelegen stelsel NGC 615, op zoek gaan naar de gordel van geostationaire satellieten. De telescoop met volgmechanisme dient naar NGC 600 of NGC 615 gericht te worden, de geostationaire satellieten bewegen traag doorheen het beeldveld.

## Synoniemen

* PGC 5777
* MCG -1-5-7
* IRAS01305-0733
# Four in the Morning

Four in the Morning is een Britse dramafilm uit 1965 onder regie van Anthony Simmons. Hij won met deze film het Gouden Zeil op het filmfestival van Locarno.

## Verhaal

De film schetst de parallelle verhalen van twee koppels met relatieproblemen. Er is een verband met een vrouw die verdronken is in een rivier.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ann Lynn | Meisje |
| Judi Dench | Vrouw |
| Norman Rodway | Man |
| Brian Phelan | Jongen |
| Joe Melia | Vriend |

## Externe link

* (en) Four in the Morning in de Internet Movie Database
# Sahih Bukhari

Sahih Bukhari (Arabisch: صحيح البخاري) is een Hadith-verzameling die is samengesteld door Mohammad ibn Ismail al-Bukhari. Volgens het soennisme is het de meeste toonaangevende van de zes canonieke verzamelingen en het op een na belangrijkste boek van de islam naast de Koran. De verzameling is samengesteld in 846 n.Chr. en bestaat uit 7275 Hadith inclusief herhalingen.
# Rouvres-en-Multien

Rouvres-en-Multien is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France) en telt 481 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Senlis.

## Geografie

De oppervlakte van Rouvres-en-Multien bedraagt 8,1 km², de bevolkingsdichtheid is 59,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Rouvres-en-Multien met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Silly-le-Long

Silly-le-Long is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Senlis. Silly-le-Long telde op 1 januari 2022 1.206 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Silly-le-Long bedroeg op 1 januari 2022 11,35 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 106,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Hurlingham (partido)

Hurlingham (Partido de Hurlingham) is een partido in de Argentijnse provincie Buenos Aires. Het bestuurlijke gebied telt 172.245 inwoners. Tussen 1991 en 2001 steeg het inwoneraantal met 3,18 %.

## Plaatsen in partido Hurlingham

* Hurlingham
* Villa Tesei
* William C. Morris
# Atzerath

Atzerath is een gehucht in Lommersweiler, deelgemeente van de stad Sankt Vith in de Belgische provincie Luik.
Het gehucht ligt zes kilometer ten noordoosten van het dorpscentrum van Lommersweiler en 6,5 kilometer ten oosten van het stadscentrum van Sankt Vith. Atzerath ligt met de gehuchten Setz, Mackenbach en Heuem in het dal op de noordelijke oever van de Our, op een noordoostelijke uitloper van het grondgebied van Lommersweiler.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is hier een gehuchtje Atzeroth weergegeven, aan de oever van de Our die hier toen de grens vormde tussen het Hertogdom Luxemburg, waarin Atzerath lag, en het Keurvorstendom Trier.
Op het eind van het ancien régime, toen tijdens de Franse bezetting eind 18de eeuw de gemeenten werden gecreëerd, werd het gehucht ondergebracht in de gemeente Lommersweiler. Na de Franse bezetting ging het gebied naar Pruisen.
Na de Eerste Wereldoorlog werd de plaats met de Oostkantons bij België aangehecht.
Bij de gemeentelijke fusies van 1977 kwam Atzerath met Lommersweiler bij de gemeente Sankt Vith.

## Verkeer en vervoer

Atzerath ligt aan de N626 tussen Sankt Vith en Schönberg.
* ↑ Statistiek gemeente Sankt-Vith
Deelgemeenten: Crombach · Lommersweiler · Recht · Sankt Vith · Schönberg Overige kernen: Alfersteg · Amelscheid · Andler · Atzerath · Breitfeld · Eiterbach · Galhausen · Heuem · Hinderhausen · Hünningen · Mackenbach · Neidingen · Neubrück · Neundorf · Niederemmels · Oberemmels · Rödgen · Rodt · Schlierbach · Setz · Steinebrück · Wallerode · Weppeler · Wiesenbach Belgische gemeenten · Duitstalige Gemeenschap · Arrondissement Verviers · Luik · Wallonië
# Pluisjesmosschijfje

Het pluisjesmosschijfje (Lamprospora dicranellae) is een schimmel behorend tot de familie Pyronemataceae. Het heeft een associatie met mossen, mogelijk zwak parasitisch. Het komt voor op verstoorde grond met pioniermossen, vooral in berggebieden. Het groeit bij pluisjesmos (Dicranella).

## Kenmerken

De apothecia zijn 1 tot 3 mm in doorsnede, oranje van kleur met duidelijk vliezige rand. De asci zijn cilindrisch en bevatten acht sporen. Deze ascosporen liggen eenzijdig (uniseriate). De sporen meten 12 tot 14 µm zonder ornamentatie en (13)14-16(18) µm inclusief de ornamentatie. Ze zijn voorzien van lijsten die al of niet een netwerk vormen en met grove wratten.

## Verspreiding

Het pluisjesmosschijfje komt voor in Europa (Noorwegen, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Zweden, Groot-Brittannië, Italië, Nederland, Frankrijk, Portugal). In Nederland staat het op de rode lijst in de categorie 'verdwenen'.
Dit mosschijfje is alleen gevonden in arctische en montane gebieden, terwijl de gastheer het gewoon pluisjesmos (Dicranella heteromalla) een veel wijdere verspreiding heeft.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
* (en) Bryoparasitic Pezizales
* ↑ (en) GBIF.org
# Mazenmosschijfje

Het mazenmosschijfje (Lamprospora retispora) is een schimmel die behoort tot de familie Pyronemataceae. Het komt voor op grond of stenen met mossen, vaak in de buurt van rivieren. Het leeft mogelijk zwak parasitisch met Syntrichia (o.a. het duinsterretje en het uitgerand zodesterretje).

## Kenmerken

De apothecia heeft een diameter van 1 tot 4 mm. Het hymenium is oranjerood met een prominente vliezige randje.
De sporen worden gevormd aan de binnenzijde van het vruchtlichaam. De ascus is achtsporig. De sporen zijn subglobose tot breed ellipsoïde en meten 17-21 × 14-16(-17) µm. De sporen zijn geornamenteerd met ribbels van ongeveer 0,5 µm breed.

## Verspreiding

Het mazenmosschijfje komt voor in Antarctica (Zuidelijke Orkneyeilanden, Bouvet-eilanden), Tsjechië (Janošík ongepubliceerd), Duitsland, Nederland en Slowakije. In Nederland komt het zeer zeldzaam voor.

## Foto's

* Sporen in methylblauw
* Sporen
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
* (en) Bryoparasitic Pezizales
# Sebastiaan Chabot

Sebastiaan Chabot (1989) is een Nederlandse schrijver.

## Biografie

Chabot is de oudste zoon van Bart Chabot en een broer van Splinter Chabot. Hij studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam en vertrok hierna naar New York waar hij de tweejarige opleiding Creative Writing aan de NYU volgde. In 2017 studeerde Chabot af bij de schrijver Jonathan Safran Foer. Ook kreeg hij colleges van de schrijvers Zadie Smith, Martin Amis en Joyce Carol Oates. Om te worden toegelaten tot deze prestigieuze masteropleiding stuurde Chabot de eerste twintig, Engelstalige, bladzijden van zijn latere roman in. Van de circa 2.500 aanmeldingen werden twaalf studenten toegelaten. Van de meest beloftevolle student van zijn lichting zouden achteraf alle kosten worden vergoed, en die student bleek Chabot.
Het hoofddoel van de opleiding was het schrijven van een boek. Dit boek zou uiteindelijk de masterscriptie vormen. Zijn belangrijkste docenten waren Foer en Oates, die hem het meest hebben begeleid en beoordeeld. Chabot schreef zijn debuutroman dus aanvankelijk in het Engels en moest het later hertalen naar het Nederlands, wat hij vrij lastig vond. Wel ervoer Chabot het als "bevrijdend" om in het Engels te schrijven. Hij zag "alleen maar vondsten", wat hij "een prettig zelfbedrog" noemde. Naar eigen zeggen had hij woorden als 'wandelstokgelukkig' in het Nederlands nooit durven te bedenken, "maar cane-happy vond ik heel normaal in het Engels".
In maart 2020 verscheen De slaap die geen uren kent bij uitgeverij Atlas Contact. Het verhaal gaat over vier generaties binnen één Duitse familie, van overgrootvader Karl Kuschfeld in het Duitse Reichsburg tot het verhaal van zijn achterkleinkinderen Victor en Benjamin Kuschfeld in Den Haag. Allen verlangen op hun eigen manier iets gedenkwaardigs te doen, uit angst niet te worden herinnerd. Chabot zocht voor zijn roman een titel die zou slaan op het idee dat de mens bepaalde dingen besluit te doen of juist niet, "waardoor je impliciet ook levens laat liggen en de slaap die geen uren kent zijn eigenlijk al die levens die je niet leidt, maar die wel sluimeren".
Chabot werkt momenteel aan twee boeken tegelijkertijd.
Samen met zijn ouders en broers schreef Chabot het boekenweekgeschenk 2024, Gezinsverpakking, onder de gezamenlijke auteursnaam De Chabotten.

## Persoonlijk leven

Chabot heeft sinds 2012 een relatie met scenarioschrijver en regisseur Joosje Duk, die eveneens aan de NYU studeerde en voor wie Chabot naar New York verhuisde.
# Krulmos-associatie

De krulmos-associatie (Funarietum hygrometricae) is een associatie uit het krulmos-verbond (Funarion hygrometricae). Het omvat eutrafente, door topkapselmossen gedomineerde vegetatie.

## Naamgeving en codering

Synoniemen :
* Funarietum hygrometricae Gams ex Von Hübschmann 1957
* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r61Ba01
De wetenschappelijke naam Funarietum hygrometricae is afgeleid van de botanische naam van gewoon krulmos (Funaria hygrometrica), de belangrijkste kensoort van deze associatie.

## Ecologie

De krulmos-associatie is een eutrafente tot hypertrafente pioniervegetatie. Deze gemeenschap is aan te treffen op ruderale terreinen, recent afgeplagde voedselrijke bodems, brandplekken, kapvlakten, moestuinen en sedumdaken.

## Mycoflora

Een zeldzame schimmelsoort die een optimum bereikt in de krulmos-associatie is krulmosschijfje.

## Fotogalerij

* De associatie als inslagvegetatie in een sedumdak
* Een close-up van de associatie