OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Christie

John Reginald Halliday Christie (Halifax, 8 april 1899 - Londen, 15 juli 1953) was een Engelse seriemoordenaar. Hij vermoordde tussen 1943 en 1953 ten minste zes vrouwen, waaronder zijn echtgenote Ethel. Hij wurgde en verkrachtte zijn slachtoffers na ze te hebben verdoofd met gas. In 1953 werd hij schuldig bevonden aan de moord op Ethel en opgehangen.

## Modus operandi

Christie beging zijn misdaden door vrouwen zijn huis in te lokken en ze daar te overmeesteren. Zo zegde hij Muriel Eady toe dat hij een middel had om haar te helpen met haar bronchitis. Het gas dat hij haar liet inhaleren, kwam niettemin rechtstreeks uit zijn gasleiding, waardoor ze bewusteloos raakte en hij haar zonder tegenwerking kon vermoorden. Onder zijn andere slachtoffers bevonden zich bovenbuurvrouw Beryl Evans, verschillende prostituees en zijn echtgenote Ethel.
Hij verborg de lichamen van zijn slachtoffers in zijn huis en tuin in Rillington Place 10 in Londen. Christie liep tegen de lamp toen hij in 1953 verhuisde en vervolgens verschillende lichamen gevonden werden op zijn oude adres. Een jaar na Christies executie werd de naam van Rillington Place veranderd in Ruston Close.
Over de vraag of Christie necrofiel was, zijn de meningen van deskundigen verdeeld. Hij verkrachtte zijn slachtoffers niet alleen na, maar ook voor het intreden van de dood.

## Foutieve veroordeling

Onder de mensen die de dood vonden in Christies huis, waren de huurders van de etage boven hem, Beryl Evans en haar baby Geraldine. Aan de dood van Geraldine werd oorspronkelijk Evans' echtgenoot Timothy Evans schuldig bevonden. Hij werd in 1950 op 25-jarige leeftijd ter dood veroordeeld en opgehangen. Christie getuigde tegen Evans in de rechtbank. Toen drie jaar later duidelijk werd wat Christie gedaan had, rezen er twijfels over Evans' schuld aan de dood van zijn dochter. Zijn zaak droeg bij aan de afschaffing van de doodstraf in Groot-Brittannië in 1965. Evans werd in 1966 postuum gratie verleend en de moord op Geraldine werd alsnog toegeschreven aan Christie.

## Slachtoffers

Hoewel Christie wordt verdacht van het plegen van meer moorden, bekende hij na zijn arrestatie het doden van zes slachtoffers. Geraldine Evans was er daar niet een van. Zijn poging om ontoerekeningsvatbaar te worden verklaard, werd verworpen.
* Ruth Fuerst
* Muriel Amelia Eady
* Beryl Evans en haar baby Geraldine
* Ethel Christie, Christies echtgenote
* Kathleen Maloney
* Rita Nelson
* Hectorina Maclennan

## In de media

* De Schotse journalist Ludovic Kennedy schreef het boek Ten Rillington Place over Christies moorden en de gevolgen daarvan voor Evans. Zijn verhaal werd in 1971 verfilmd als 10 Rillington Place, met Richard Attenborough als Christie.
* Edward Marston reconstrueert de daden en rechtszaak van Christie en de gevolgen daarvan voor Evans aan de hand van rechtbankverslagen uit de National Archives, in het boek John Christie: Crime Archive.
* De heer Wadman in de sleutelroman De Paradijsvogel van Louis Paul Boon is gebaseerd op John Christie.
# Dc de companie

DC De Companie is een jong en kleinschalig Dagcentrum in de Kapelhoek, een gehucht van Beveren-Roeselare.
15 jonge mensen met verschillende beperkingen baten samen een buurtwinkel en koffiebar uit. Ontmoeting staat centraal. Dankzij dit jonge Dagcentrum (opstart 2023) is er terug een laagdrempelige ontmoetingsplaats voor de inwoners van de Kapelhoek.
# Caves (bier)

Caves (uitgesproken als "kavès", met de klemtoon op de laatste lettergreep, de "s" wordt ook uitgesproken) is een Belgisch geuze-achtig bier. Het wordt in opdracht van de vzw Koninklijke Gilde der Heren van Lier gebrouwen door Brouwerij Verhaeghe Vichte te Vichte.

## Geschiedenis

Caves kent een lange geschiedenis van successen maar ook van teloorgang. Het is van oorsprong een bier uit de 17de eeuw. De allereerste vermelding in de annalen van de stad Lier is 1688. In de 18de eeuw was het een van de belangrijkste bieren, maar rond 1880 is het bier verdwenen. Lange tijd waren er twee soorten Caves: een gele, die slechts eenmaal geweekt werd en een lichtblonde, tweemaal geweekte. De eerste had een alcoholpercentage van 11,7% en was bestemd voor plaatselijk verbruik te Lier. De tweede was dunner en diende voor verbruik buiten Lier. Deze laatste werd Gentse Caves genoemd.
De Gilde 'Heren van Lier' besloot in 1976 terug Caves te laten brouwen. Sindsdien is het volop terug te vinden in de streek van Lier, waar het een streekspecialiteit is. Het voert dan ook als ondertitel 'Het bier van Lier'. "In principe" mag Caves enkel in Lier geschonken worden en in de eigen cafés van de brouwerij Verhaeghe in Vichte. De Heren van Lier houden aan deze regel en indien er uitzondering dient gemaakt te worden om welke reden ook, wordt een beetje Lierse grond op de tapplaats uitgestrooid.
In 2012 werd vastgesteld dat ook in Oostende Caves geschonken werd. Om dit te officialiseren werd Lierse grond uitgestrooid op de tapplaats.

## Het bier

Caves is een amberkleurig bier van hoge gisting van 5,8%. Het bier wordt gebrouwen van gerst, tarwe en hop, zonder kleurstoffen of conserveermiddelen en zonder toevoeging suikers. Volgens Alphonse Swartelee, brouwmeester en bierhistoricus, zou Caves van alle heden gebrouwen bieren, waarschijnlijk het meest het middeleeuws bier benaderen: zoet en zuur. Anderzijds is het zeker dat de huidige Caves sterk afwijkt van de oorspronkelijke, zowel qua kleur - de oorspronkelijke was lichtblond of geel - als qua alcoholpercentage. De oorspronkelijke Caves werd niet alleen met tarwe en gerst, maar ook met haver gebrouwen.
# Station Ledbury

Ledbury is een spoorwegstation van National Rail in Ledbury, Herefordshire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door West Midland Trains.
# The Sophomore

The Sophomore is een Amerikaanse filmkomedie uit 1929 onder regie van Leo McCarey.

## Verhaal

Joe Collins komt aan op de universiteit met 200 dollar om zijn collegegeld te betalen. Hij verliest dat geld tijdens een gokspelletje en moet een baantje aanvaarden in een ijssalon. Daar werkt ook Margie Callahan, die stiekem een oogje op hem heeft. Wanneer hij dat baantje kwijtraakt, betaalt Margie zijn collegegeld. Joe komt daar achter bij een sportwedstrijd.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Quillan, Eddie Eddie Quillan | Joe Collins |
| O'Neil, Sally Sally O'Neil | Margie Callahan |
| Smith, Stanley Stanley Smith | Tom Weck |
| Loff, Jeanette Jeanette Loff | Barbara Lange |
| Gleason, Russell Russell Gleason | Dutch |
| Padden, Sarah Sarah Padden | Mevrouw Collins |
| Benedict, Brooks Brooks Benedict | Dan Willis |
| O'Donnell, Spec Spec O'Donnell | Neef van Joe |
| O'Keefe, Walter Walter O'Keefe | Gabriel McAfee |
# Lex van Naerssen

Alexander Xaverius (Lex) van Naerssen (Bandoeng, 9 maart 1941 – Utrecht, 27 mei 2016) was universitair hoofddocent in de klinisch-psychologische aspecten van de seksualiteit aan de Universiteit Utrecht. Hij verwierf bekendheid als getuige-deskundige in rechtszaken over seksueel misbruik, en als voorzitter en executeur-testamentair van de Dr. Edward Brongersma Stichting, de rechtsvoorganger van het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek Seksualiteit.
Naast onderwijs geven deed Van Naerssen empirisch onderzoek, publiceerde hij in vaktijdschriften, en gaf hij therapie. Hij bestudeerde de inhoud en vorm van vijfhonderd dadertherapieën. Ook zat hij in de redactie en het stichtingsbestuur van Homologie.
Van Naerssen, zelf tegenstander van pedoseksualiteit, beschouwde de term "pedofiel" als een oppervlakkig label en pleitte voor afschaffing ervan. In 1974 haalde hij PvdA-senator Edward Brongersma naar Utrecht om gastcolleges te geven over pedofilie. Ze raakten bevriend, en Van Naerssen was jarenlang assistent en vertrouweling van Brongersma.
Brongersma bepaalde dat na zijn dood Van Naerssen zou optreden als executeur-testamentair. Van Naerssen vond als voorzitter van de Dr. Edward Brongersma Stichting dat alles, inclusief kinderpornografie, bewaard moest worden. Nadat Van Naerssen geprotesteerd had tegen financiële transacties van een medebestuurder, werd hij door de andere bestuursleden, de seksuologen Cees Straver en Frits Wafelbakker, uit het bestuur gezet. In de hoedanigheid van executeur-testamentair bleef hij echter wel inventariseren, en meldde de pers dat de collectie van de stichting kinderpornografie bevatte, waarna het Haarlems Openbaar Ministerie alle beeldmateriaal in beslag nam.

## Privéleven

Van Naerssen was getrouwd met een vrouw, maar zijn belangstelling voor het andere geslacht leidde tot een scheiding. Twee jaar voor zijn dood werd hij blind. Zijn dochter, Annelouise van Naerssen is een scenarioschrijver.
# Wannebecq

Wannebecq (Nederlands: Wannebeek) is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen en een deelgemeente van de Waalse stad Lessen. Tot de fusie met Papignies op 1 januari 1965 was Wannebecq een zelfstandige gemeente. Deze twee gefuseerde gemeenten werden op 1 januari 1977 zelf deelgemeenten van de nieuw ontstane fusiegemeente Lessen.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Leodegariuskerk (Église Saint-Léger) is een van oorsprong romaans kerkgebouw van einde 11e eeuw met een aantal gotische delen uit de 15e en 16e eeuw en diverse kunstwerken uit de 14e tot de 17e eeuw.
* De Onze-Lieve-Vrouw van Scaubecqkapel (Chapelle Notre-Dame de Scaubecq) is een 16e-eeuwse kapel in het gehucht Scaubecq.
* Het Château du Blockus uit de 16e eeuw, gewijzigd in de 19e eeuw en begin 20e eeuw, toen er zusters in kwamen te wonen die onder meer een school bedienden.

## Natuur en landschap

Wannebecq ligt op een hoogte van 40 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen

## Nabijgelegen kernen

Lahamaide, Ogy, Lessen, Papignies, Ostiches

## Externe link

* Stedelijke website
Deelgemeenten: Ghoy · Lessen · Lessenbos · Ogy · Papegem · Twee-Akren · Wannebecq · Woelingen Overige plaatsen: Acren-Saint-Géréon · Acren-Saint-Martin Belgische gemeenten · Arrondissement Zinnik · Henegouwen · Wallonië
# Dieida persa

Dieida persa is een vlinder uit de familie van de houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Embrik Strand in een publicatie uit 1911.
De soort komt voor in Iran en Afghanistan.
# Dittelsheim-Heßloch

Dittelsheim-Heßloch is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Alzey-Worms. Dittelsheim-Heßloch telt 2.146 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Wonnegau.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Albig · Alsheim · Alzey · Armsheim · Bechenheim · Bechtheim · Bechtolsheim · Bermersheim · Bermersheim vor der Höhe · Biebelnheim · Bornheim · Dintesheim · Dittelsheim-Heßloch · Eckelsheim · Eich · Ensheim · Eppelsheim · Erbes-Büdesheim · Esselborn · Flomborn · Flonheim · Flörsheim-Dalsheim · Framersheim · Freimersheim · Frettenheim · Gabsheim · Gau-Bickelheim · Gau-Heppenheim · Gau-Odernheim · Gau-Weinheim · Gimbsheim · Gumbsheim · Gundersheim · Gundheim · Hamm am Rhein · Hangen-Weisheim · Hochborn · Hohen-Sülzen · Kettenheim · Lonsheim · Mauchenheim · Mettenheim · Mölsheim · Monsheim · Monzernheim · Mörstadt · Nack · Nieder-Wiesen · Ober-Flörsheim · Offenheim · Offstein · Osthofen · Partenheim · Saulheim · Schornsheim · Siefersheim · Spiesheim · Stein-Bockenheim · Sulzheim · Udenheim · Vendersheim · Wachenheim · Wahlheim · Wallertheim · Wendelsheim · Westhofen · Wöllstein · Wonsheim · Wörrstadt
# Road movies

Road movies is een compositie van John Adams.
Adams was in de jaren tachtig en negentig vooral actief en bekend vanwege werken voor symfonie- of kamerorkest in de stijl van de minimalistische muziek. Minder bekend zijn zijn werken binnen de kamermuziek. Zo schreef hij Road movies voor viool en piano respectievelijk Robin Lorentz (viool) en Vicki Ray (piano). De opdracht kwam het McKim Fund van de Amerikaanse Library of Congress. Het werk bestaat uit drie delen, die ongeveer even lang duren:
* Relxed groove
* Meditative
* 40 % swing
De muziek doet zonder meer denken aan genoemde stroming, maar Adams probeerde zich in die tijd daarvan al los te maken met wat later postminimalisme werd genoemd. Adams omschreef het zelf als reismuziek. Ritme en klanken trekken aan de voorbij overeenkomstig landschappen tijdens een reis. De opzet is wel te vergelijken met de klassieke muziek in het algemeen, een snel deel wordt gevolgd door langzaam deel (meditatie) en sluit af met een snel deel. Adams zag in het laatste deel een combinatie van jazz en bluegrass vermengd met zijn eigen stijl. Het werk wordt gekenmerkt door het spelen van een relatief versnelde eerste en derde tel binnen de vierkwartsmaat, in combinatie met de relatief vertraagde tweede en vierde tel. Het geeft het idee dat het aan de ene kant vooruit wil, maar aan de andere kant zichzelf afremt.
Het werk kreeg zijn wereldpremière op 23 oktober 1995 door genoemd duo.
In 2002 namen Leila Josefowicz (viool) en John Novacek (piano) het op voor Nonesuch Records, dat meerdere opnamen van Adams’ muziek uitbracht. Volgens de muziekuitgeverij Boosey & Hawkes werd Road movies circa 200 keer gespeeld (gegevens februari 2025). De Nederlandse première zou op naam staan van Ralph van Raat en Rosanne Philippens in het Koninklijk Concertgebouw (16 november 2016). Road movies kent in 2025 een uitgebreide discografie met ten minste tien opnamen.
* boekwerkje Nonesuch Records (979699-2)
* John Adams op eigen site (geraadpleegd 11 februari 2025)
* Boosey and Hawkes (geraadpleegd 11 februari 2025)
# Sauvenière (plaats)

Sauvenière is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Gembloers. Sauvenière ligt in de provincie Namen en was tot 1 januari 1965 een zelfstandige gemeente.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Fideskerk (Église Sainte-Foy) heeft een romaanse toren uit de 11e eeuw terwijl het schip in de eerste helft van de 19e eeuw sterk gewijzigd werd in neoclassicistische trant.
* De Moulin Michaux is het restant van een ronde stenen grondzeiler die gebouwd werd in 1802.

## Natuur en landschap

Souvenière ligt aan de Orneau. Ten zuidwesten van de kom ligt het bedrijventerrein van Gembloux.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1961=volkstellingen

## Nabijgelegen kernen

Grand-Leez, Lonzée,Gembloux, Walhain
Deelgemeenten: Beuzet · Bossière · Bothey · Corroy-le-Château · Ernage · Gembloers · Grand-Leez · Grand-Manil · Isnes · Lonzée · Mazy · Sauvenière Overige plaatsen: Baudecet · Ferooz · Golzinne · Liroux · Petit-Leez · Vichenet Belgische gemeenten · arrondissement Namen · provincie Namen · Wallonië
# Ruggles of Red Gap

Ruggles of Red Gap is een Amerikaanse filmkomedie uit 1935 onder regie van Leo McCarey. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1915 van de Amerikaanse auteur Harry Leon Wilson. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel Ruggles dient twee heeren.

## Verhaal

De graaf van Burnstead verliest zijn toegewijde huisknecht Ruggles in een spelletje poker aan Egbert Floud, een miljonair uit het Wilde Westen. Bij zijn aankomst in de Verenigde Staten vindt hij het vreselijk dat hij moet werken voor parvenu's. Hij leert al spoedig wat vrijheid betekent en hij begint een eigen zaak.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Laughton, Charles Charles Laughton | Ruggles |
| Boland, Mary Mary Boland | Effie Floud |
| Ruggles, Charles Charles Ruggles | Egbert Floud |
| Pitts, Zasu Zasu Pitts | Prunella Judson |
| Young, Roland Roland Young | Graaf van Burnstead |
| Hyams, Leila Leila Hyams | Nell Kenner |
| Eburne, Maude Maude Eburne | Ma Pettingill |
| Littlefield, Lucien Lucien Littlefield | Charles Belknap-Jackson |
| Lorraine, Leota Leota Lorraine | Mevrouw Belknap-Jackson |
| Burke, James James Burke | Jeff Tuttle |
| Henderson, Dell Dell Henderson | Sam |
| Wilson, Clarence Clarence Wilson | Jake Henshaw |
# Rinchnach

Rinchnach is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Regen. Rinchnach telt 3.043 inwoners.
Achslach · Arnbruck · Bayerisch Eisenstein · Bischofsmais · Böbrach · Bodenmais · Drachselsried · Frauenau · Geiersthal · Gotteszell · Kirchberg im Wald · Kirchdorf im Wald · Kollnburg · Langdorf · Lindberg · Patersdorf · Prackenbach · Regen · Rinchnach · Ruhmannsfelden · Teisnach · Viechtach · Zachenberg · Zwiesel
# Jan II van Vliet

Jan II van Vliet, ook wel "Jan van Woerden, heer van Ter Vliet" genoemd (±1390 - 's-Gravenhage, 3 augustus 1424) heer van ter Vliet, Woerden, Polsbroek, Heerarendsberg, Marken, Waardebroek, baljuw van Amstelland en Waterland, rentmeester van Schoonhoven, hof-raadslid van Holland.
Hij is hoofdverdachte voor de moord op hertog Jan van Beieren, graaf van Holland, door middel van vergif te smeren op de bladzijdes van het gebeds- of getijdenboek van de hertog.

## Levensloop

Hij was een zoon van Gerrit (IV) van Vliet en Machteld van der Merwe. Hij wordt in 1404 genoemd als opvolger van zijn vader op de leengoederen ter Vliet en Woerden. Hij trouwde met Beatrix van Beieren, een (bastaard)-dochter van Willem VI van Holland, op 19 oktober 1411 te Schoonhoven. Hij kocht het eiland Marken in 1414.
Hij zou voor 1416 raadslid van Willem VI van Holland zijn geweest en mogelijk daarna trouw hebben gezworen aan Jacoba van Beieren. Na de opnieuw opgelopen Hoekse en Kabeljauwse twisten in 1420 zou Van Vliet mogelijk in een moeilijke positie zijn gekomen, omdat hij kamerling-raadslid bleef onder Jan van Beieren. Het verhaal gaat dat Jan in het voorjaar van 1424 naar Schoonhoven werd gevraagd te komen, daar kreeg hij een brief overhandigd afkomstig van Margaretha van Beieren, moeder van Jacoba, met de vraag de Hertog Jan van Beieren te vergiftigen. Daarbij zat een pakketje met chemische middelen die Van Vliet kon gebruiken voor zijn daad. Jan van Vliet kon nog in dienst als kamerling dicht in de buurt van Jan van Beieren komen en met behulp van wat vrienden kon hij pagina's van het gebeds-boek van de hertog insmeren met het chemisch goedje. Jan van Beieren werd langzaam ziek, maar wist Jan van Vliet op te pakken en deze bekende ook na enkele weken. Hij vertelde dat hij het gif van een onbekende "Engelse koopman" had gehad en dat er geen medeplichtige mensen bij de uitvoering van zijn daad aanwezig waren. Van Vliet werd gevierendeeld op het Binnenhof van Den Haag op 3 augustus 1424 en zijn lichaamsdelen werden naar de vier uithoeken van het graafschap Holland gestuurd als waarschuwing. Jan van Beieren had een lang ziekte bed voordat hij op 6 januari 1425 overleed, enkele jaren later verkondigde het hof van Holland dat de daders nooit gepakt waren.
* Frans van Mieris, Groot Charterboek, Leiden (1753-1756), Volume IV, deel I, blz. 729, 746, 785
* Willem Bilderdijk, Geschiedenis des Vaderlands, deel 4, (1833) "Jan van Beieren" blz. 96-97
* L.Th.C. Van Den Bergh, Oorkondenboek van Holland en Zeeland, 2 delen, Amsterdam/'s-Gravenhage 1866-1873,
* Huygens Instituut, Registers van de Hollandse grafelijkheid 1299-1345
* ↑ A.E.W. Dek, genealogie der graven van Holland, 's-Gravenhage, 1954
* ↑ Frans van Mieris, Volume IV, blz. 729
* ↑ Jan Wagenaar, Vaderlandsche historie, deel 3 - XIV de dood van Jan van Beieren.1425, blz. 464, geraadpleegd op 31 januari 2025
# Synagoge (Dieren)

De Synagoge van Dieren, beter bekend als de Dierense Sjoel, is een in 1884 gerealiseerde synagoge aan de Spoorstraat in Dieren in de Nederlandse provincie Gelderland. In 1942 werd het gebouw als gevolg van de Jodenvervolging gesloten. Sinds 2010 wordt het gebouw opnieuw voor de joodse eredienst gebruikt en is het ook een plek voor andere kleinschalige activiteiten.

## Geschiedenis

In de achttiende eeuw vestigde de eerste Joden zich in Dieren en de omliggende dorpen. Rond 1880 bestond de Joodse gemeenschap in de gemeente Rheden uit zo'n honderd zielen, de meesten woonachtig in Dieren. Binnen die gemeenschap ontstond de wens voor een eigen synagoge. Tot dan toe vielen de Joden in Rheden onder de kehilla van Doesburg, die onderdeel was van het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap.
Aan de Stockvischstraat, later bekend als de Spoorstraat, werd een stuk grond gekocht waarop de synagoge werd gebouwd. In 1884 werd de synagoge ingewijd. Deze werd in 1942 gesloten nadat de laatste Joodse inwoners van Rheden gedeporteerd waren of ondergedoken zaten. Het gebouw werd in 1943 geplunderd door NSB'ers en zwaar beschadigd. Na de oorlog bleken er te weinig Joodse overlevenden over om een doorstart te kunnen maken. De Joodse gemeente in Dieren werd in 1950 opgeheven.
De synagoge kwam nadien in handen van een slager die hem gebruikte als rokerij. Vanaf 1976 was er zeven jaar een theater annex koffiebar in het pand gevestigd. In 1983 werd de Volle Evangelie Gemeente Dieren de nieuwe eigenaar. De Liberaal Joodse Gemeente Gelderland kocht in 2007 de sjoel en nam deze in maart 2010 in gebruik. Er werd in totaal voor meer dan zevenhonderdduizend euro aan het pand verbouwd. Tijdens de renovatie is het mikwe teruggevonden.

## Gebouw

De oorspronkelijke synagoge was 8,9 bij 5,5 meter groot. Boven de kerkruimte was een vrouwengalerij. Aan de voorkant stond in het Hebreeuws een tekst uit Genesis 28:17: "Hoe ontzagwekkend is deze plaats. Dit is het huis van G'd en de poort naar de hemel". Aan de achterkant is een lokaal dat diende als leslokaal. Bij de verbouwing van 2010 werd aan de voorkant een aanbouw toegevoegd.
# Drabbelterp

Drabbelterp is sinds 1984 de naam van de Friese stad Sneek tijdens de viering van carnaval.
De naam Drabbelterp is afkomstig van een lokale lekkernij, de drabbelkoek, en de ligging en stichting van de stad rondom de terp van de Grote of Martinikerk.

## Historie

In 1973 wordt in Sneek de eerste carnaval gevierd en wordt Carnavalsvereniging De Oeletoeters opgericht. De eerste jaren vindt het feest in kleine vorm plaats in de Wigledam. Deze carnavalsavonden worden steeds drukker bezocht, waardoor moet worden uitgeweken naar de foyer van het Amicitia Theater. Inmiddels was het carnavalsfeest niet meer beperkt tot een avond, maar werd er een vierdaags feest, met optocht, georganiseerd. Sinds 1984, het 11-jarig bestaan van De Oeletoeters, ontvangt Prins Carnaval ook daadwerkelijk de sleutel van de stad Sneek uit handen van de burgemeester.

## Tegenwoordig

Het carnaval in Sneek is tegenwoordig een van de grootste vieringen van carnaval boven de rivieren. De vereniging heeft vele honderden leden en een eigen permanente residentie. De optocht door het centrum van Sneek trekt jaarlijks duizenden bezoekers. In de Sneker kerken, waaronder in de Sint Martinuskerk, worden carnavalsmissen gehouden.
* ↑ Oeletoeters: Historie
* ↑ GrootSneek: Carnavalsoptocht met zon en veel confetti
* ↑ Sneeker Nieuwsblad: Volle kerk bij carnavalsmis
# Amara diaphana

Amara diaphana is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Tichon Sergeyevich Tsjitsjerin.
# Finningen

Finningen is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Dillingen an der Donau. Finningen telt 1.745 inwoners.
Aislingen · Bachhagel · Bächingen an der Brenz · Binswangen · Bissingen · Blindheim · Buttenwiesen · Dillingen an der Donau · Finningen · Glött · Gundelfingen an der Donau · Haunsheim · Höchstädt an der Donau · Holzheim · Laugna · Lauingen (Donau) · Lutzingen · Medlingen · Mödingen · Schwenningen · Syrgenstein · Villenbach · Wertingen · Wittislingen · Ziertheim · Zöschingen · Zusamaltheim
# Kadastrale aanduiding

De kadastrale aanduiding of ook het kadastrale kenmerk is in Nederland het kenmerk van een kadastraal perceel. Het bestaat uit de naam van de kadastrale gemeente, de sectie en een nummer. Bijvoorbeeld
Deze combinatie is uniek, dat wil zeggen dat deze slechts eenmaal wordt gebruikt. Een vervallen perceel is zo altijd traceerbaar. De vraag hoe het vroeger was is altijd op te lossen. Het kadaster houdt namelijk voor een elk perceel bij uit welke vervallen percelen het is ontstaan en vermeldt voor vervallen percelen in welke nieuwe percelen deze zijn opgegaan. Dit wordt filiatie genoemd.