OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Olav Basoski

Olav Basoski (Haarlem, 14 oktober 1968) is een Nederlandse dj-producer die housemuziek maakt. Hij is vooral bekend van platen als Windows (1991), Don't Turn Your Back on Me (1993), Opium Scumbagz (2000) en Waterman (2005).

## Biografie

Basoski is afkomstig uit een muzikale familie en speelde als kind viool en piano. In de jaren tachtig begon hij als dj in zijn geboortestad. Met een lening van zijn ouders kocht hij de apparatuur om te gaan produceren. Op een dag stuurde hij een zelfgemaakte mixtape naar Ferry Maats muziekprogramma Soulshow. Maat was zo enthousiast over zijn mix, dat hij vanaf dat moment de Bond van Doorstarters startte (een wekelijks programmaonderdeel van 15 minuten in zijn muziekprogramma).
Met Sander Hoeke vervaardigde Basoski in 1988 zijn eerste productie onder de naam Baze & Hucke met Pitbull Terror, dat inspeelde op de actualiteit rondom aanvallen door pitbullterriërs. In 1991 had hij voor het eerst succes. Samen met René ter Horst (Chocolate Puma) produceerde hij de plaat Windows onder de naam Sil, die in de clubs populair was. Dit lukte later ook met Villa Ducato. De eigenaar van zijn platenmaatschappij koppelde hem ook aan Erick E (Erick Eerdhuizen), met wie hij onder de naam Pancake samenwerkte. Van dit project werd Don't Turn Your Back on Me een populaire uitgave.
In 1997 startte Basoski de Samplitude-reeks. Deze reeks van ep's omvatte vooral tussen 1997 en 2002 een grote hoeveelheid uitgaven. Verder werkte hij in 1998 eenmalig samen met Armin van Buuren als Wodka Wasters met de plaat Pass the Bottle. In de zomer van 2000 brak hij door in het Verenigd Koninkrijk met de plaat Opium Scumbagz. Deze latin-georiënteerde plaat werd door zijn vriendin ingezongen.
In 2005 maakte hij het nummer Waterman, dat de 41ste plaats in de Nederlandse Single Top 100 bereikte. Dit was een bewerking van de oude hit Bam Bam van Sister Nancy met als zangeres Michie One. De plaat werd een hit in meer dan 25 landen.
In 2011 werkte Basoski samen met Gregor Salto op de plaat Can't Top the Dutch. Vanaf 2017 zette hij na een tijd van rust de Samplitude-serie voort. Hij maakte ook tracks met Alex van Alff en The Cube Guys.

## Hitlijsten

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Waterman | 2005 | 19-11-2005 | 30 | 3 | met Michie One / Dancesmash op Radio 538 |

## Trivia

* Olav heeft zijn achternaam te danken aan een Poolse voorouder die in de tijd van Napoleon naar Nederland ging.
# Al Swearengen

Ellis Albert Swearengen, bekend als Al Swearengen (Oskaloosa, 8 juli 1845 - Denver, 15 november 1904), was een beruchte opiumhandelaar en ondernemer in de entertainmentindustrie. In Deadwood runde hij 22 jaar het beruchte Gem Theater, een kruising tussen een kroeg, een bordeel, een theater en een casino. Daar toonde hij een opvallende combinatie van wreedheid en gevoel voor politieke verhoudingen. Al Swearengen vormt de basis voor het gelijknamige karakter in de dramaserie Deadwood, gespeeld door Ian McShane.
Al en zijn tweelingbroer Lemuel waren twee van de tien kinderen van Daniel Swearengen en Keziah (Katie) Swearengen uit Oskaloosa, Iowa. Na lang bij zijn ouders gewoond te hebben trok Al Swearengen weg om in het Wilde Westen zijn geluk te beproeven. In 1876 streek hij met zijn vrouw Nettie neer in Deadwood, dat kort daarvoor dankzij de goudkoorts was ontstaan als nederzetting voor goudzoekers. Nettie zou later van hem scheiden omdat ze mishandeld zou zijn; zijn latere twee vrouwen deden hetzelfde.
Swearengen was een van de eerste inwoners van Deadwood die geen mijnbouwer of goudzoekende geoloog was. Hij vertegenwoordigde het begin van een tweede golf inwoners die wilde profiteren van de goudzoekers. Hij bouwde een kleine saloon, de Cricket Saloon, waar hij ter vermaak gevechten organiseerde. Binnen een jaar had Swearengen genoeg verdiend om op 7 april 1877 het veel grotere Gem Theater te openen. Hier organiseerde hij weer vechtwedstrijden, maar ook andere vormen van vermaak. Daarnaast fungeerde de Gem als bordeel. Swearengen lokte wanhopige jonge vrouwen naar Deadwood om ze zogenaamd in zijn theater te laten optreden, maar dwong ze tot prostitutie. Mede hierdoor verdiende hij vaak vijfduizend dollar per nacht, voor die tijd een astronomisch bedrag. Dit werd aangevuld met zijn inkomsten uit de opiumhandel.
Op 26 september 1879 brandde het Gem Theater af, maar Swearengen bouwde het opnieuw en nu groter dan voorheen. Swearenges gevoel voor politieke allianties bracht zijn machtspositie nauwelijks in gevaar, ondanks pogingen daartoe van Seth Bullock, het Dakota-territoriumbestuur in Yankton en Swearengens concurrenten. Toen de Gem in 1899 weer afbrandde, verliet hij Deadwood.
Op 15 november 1904 werd Swearengen dood gevonden op straat in Denver, Colorado.
# Orinda (BART)

Orinda is een metrostation in de Amerikaanse plaats Orinda aan de Pittsburg/Bay Point-SFO/Millbrae Line van het BART netwerk.
# Cessna 208

De Cessna 208, ook wel aangeduid als Cessna 208 Caravan, is een licht eenmotorig turboprop hoogdekker passagiers- en transportvliegtuig met een vast landingsgestel. De eerste vlucht was op 9 december 1982.

## Ontwerp en historie

De Cessna 208, ontworpen in 1981 en geïntroduceerd in 1984, is een eenmotorig turboprop werkpaard dat voor veel verschillende doeleinden gebruikt kan worden. Het toestel wordt militair en civiel ingezet, zowel voor het vervoeren van vracht als passagiers. De 208 kan ook worden uitgerust met (amfibische) drijvers om op water te kunnen landen. Daarnaast is het vliegtuig, mits uitgerust met een speciale roldeur, geschikt voor het maken van parachutesprongen. Er zijn ook versies (alle 208B varianten) met optioneel onder de romp een extra plaats voor vracht (de z.g.n. cargo pod, zoals bij de hoofdafbeelding). In 2008 werd de Cessna 208 uitgerust met een Garmin G1000 glass cockpit systeem. De Caravan EX versie uit 2013 heeft betere prestaties door een krachtiger motor, de Pratt & Whitney Canada PT6A-140.

## Varianten
### 208 Caravan

    Eerste productieversie met PT6A-114 turboprop. Geschikt voor 9 passagiers.

### 208A Cargomaster

    Een volledige vrachtversie speciaal ontwikkeld voor Federall Express (FedEx). 40 toestellen geproduceerd.

### 208B Grand Caravan

    Met 1,2 m verlengde 208, Oorspronkelijk ontwikkeld als vrachtversie. Maar als passagiersversie geschikt voor 11 passagiers.

### 208B Grand Caravan EX

    208B versie met PT6A-140 turboprop met 867 pk. Heeft een 20 km hogere kruissnelheid en betere klimprestaties. 500 stuks van gebouwd.

### 208B Super Cargomaster

    Speciaal voo FedEx gebouwde vrachtversie van de 208B. 260 stuks gebouwd.

### U-27A

    Aanduiding van de Cessna 208 van het Amerikaanse leger.

### C-98

    Aanduiding van de Cessna 208 van het Braziliaanse leger.

## Afbeeldingen

* Cessna 208 Caravan
* Parachutisten bij een 208 op Texel
* 208B Grand Caravan-cockpit
* FedEx vrachtversie. Let op de ruime cargopod met 4 luiken onder de romp.
* ↑ https://rzjets.net/aircraft/?typeid=238. Gearchiveerd op 23 oktober 2022.
* ↑ http://www.cessna.com/caravan/grand-caravan/ex-engine.html
# De kus (Amsterdam)

De kus is een roestvast stalen kunstwerk van Jeroen Henneman. Het werd ontworpen op verzoek van Koninklijke Bijenkorf Beheer voor plaatsing bij haar nieuwe hoofdkantoor aan de Bijlmerdreef in Amsterdam-Zuidoost. In 1982 kwam het gereed.

## Ontwerp

De kunstenaar kreeg inspiratie voor het werk door te spelen met ijzerdraad en het werken met een soldeerbout met zilverdraad. Na enige bewerking ontstond iets wat op een kus leek. Henneman zag het als een ruimtelijke tekening.
De kus bestaat uit drie delen, samen ongeveer zestien ton wegend. De belangrijkste onderdelen zijn twee roestvast stalen platen van 1,5 meter (man) en 30 centimeter breed (vrouw). Zij vormen twee gezichtsprofielen, die in de hoogte naar elkaar toe neigen en op de plaats van de lippen elkaar raken. Dit thema wordt pas zichtbaar als de toeschouwer er recht voor staat. In 1983 werd het beeld onderscheiden met de Nederlandse staalprijs (Nationale staalprijs) van de Stichting Staalcentrum Nederland (SSN), in 1985 kreeg het de Europese Staalprijs van de Europese staalconstructiebedrijven (ECCS). In 2007 maakte Henneman opnieuw een Kus, ditmaal voor Apeldoorn.

## Verplaatsing

De Bijenkorf verkocht in 2015 haar kantoor en de nieuwe eigenaar wilde van het beeld af. Er werd gezocht naar een alternatieve plek, waarbij de kunstenaar Rudi Fuchs inschakelde in zijn hoedanigheid van curator van ArtZuid. Dat bleef echter zonder resultaat. Het beeld werd gedemonteerd en opgeslagen. De gemeente Amsterdam ging samen met de kunstenaar op zoek naar een nieuwe plaats. Het plastiek bleek gewild bij andere stadsdelen, maar Zuidoost wilde het niet kwijt; het stadsdeel vond dat het beeld iets was om trots op te zijn. Voor herplaatsing stelde Henneman ruimtelijke voorwaarden. Het beeld moest rondom vrij staan, maar wel in een bebouwde omgeving. Zo'n plek werd in 2020 gevonden op het Anton de Komplein, richting politiebureau.
* Buitenbeeld in beeld, Amsterdam-Zuidoost
* Het Parool, 14 januari 2017; interview naar aanleiding van sloop van het beeld
* Het Parool, 2 oktober 2019; Hennemans Kus terug in Zuidoost
# Station Pembrey and Burry Port

Pembrey and Burry Port is een spoorwegstation van National Rail in Carmarthenshire in Wales. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Transport for Wales.
# Johanna van Pfirt

Johanna van Pfirt (Bazel, circa 1300 - Wenen, 15 november 1351) was van 1330 tot aan haar dood hertogin-gemalin van Oostenrijk.

## Levensloop

Johanna was de oudste dochter van graaf Ulrich III van Pfirt en diens echtgenote Johanna van Bourgondië, dochter van graaf van Montbéliard Reinoud van Bourgondië. Na het overlijden van Reginald van Bourgondië in 1322 erfde haar moeder diens bezittingen. Omdat de ouders van Johanna enkel dochters hadden, verkocht haar moeder na het overlijden van haar vader in 1324 haar domeinen aan hertog Albrecht II van Oostenrijk. Johanna zelf erfde het graafschap Pfirt.
Als gravin van Pfirt was Johanna een aantrekkelijke partij. Daarom werd ze door hertog Leopold I van Oostenrijk uitgehuwelijkt aan diens broer Albrecht II, waardoor hij haar bezittingen kon overnemen. Op 26 maart 1324 werd het huwelijk voltrokken in Wenen.
Aanvankelijk verliep het huwelijk tussen Johanna en Albrecht slecht. Vele jaren na het huwelijk hadden de twee nog steeds geen kinderen. Johanna was intussen niet zo jong meer en dus tikte voor het echtpaar wat dit betreft de klok. In het begin van hun huwelijk werden er wel vijf kinderen geboren, maar die stierven allemaal zeer vroeg. Bovendien was Albrecht door een ongeluk verlamd geworden aan zijn benen, waardoor het ernaar uitzag dat er geen kinderen meer zouden geboren worden. In 1339 baarde Johanna, die toen 39 jaar was, uiteindelijk een zoon en de volgende jaren werden er meer kinderen geboren die hun jeugd zouden overleven. Dat waren er in totaal zes:
* Rudolf IV (1339-1365), hertog van Oostenrijk
* Catharina (1342-1381), abdis in het Sint-Claraklooster van Wenen
* Margaretha (1346-1366), huwde in 1359 met graaf Meinhard III van Tirol en in 1364 met markgraaf Jan Hendrik van Moravië
* Frederik III (1347-1362)
* Albrecht III (1349-1395), hertog van Oostenrijk
* Leopold III (1351-1386), hertog van Oostenrijk
Johanna werd door tijdgenoten beschouwd als een wijze en verstandige vrouw. Ook had ze politiek talent en was ze intelligent. In 1336 zorgde ze voor de vrede tussen het huis Habsburg en het huis Luxemburg. Aangezien Johanna als erfgename heel wat landerijen erfde, kregen Albrecht en het huis Habsburg meer en meer bezittingen. Door de grote gebiedswinst begon het huis Habsburg stilaan een van de machtigste dynastieën in Europa te worden en nadat Albrecht het hertogdom Karinthië en het hertogdom Krain had gekocht, hadden de Habsburgers zelfs geen bondgenoten meer nodig.
Johanna kreeg vrij laat kinderen. Bij de geboorte van haar jongste zoon Leopold was Johanna al 51 jaar oud en kort daarna stierf ze. Johanna werd begraven in de Kartuizersabdij van Gaming.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joanna of Pfirt op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ferdinand de la Cerda (1255-1275)

Ferdinand, bijgenaamd de la Cerda (?, 23 oktober 1255 - Ciudad Real, 25 juli 1275) was kroonprins van Castilië.

## Levensloop

Ferdinand de la Cerda was de oudste zoon van koning Alfons X van Castilië en Violante van Aragón.
Zijn bijnaam, "de la Cerda" (in het Nederlands van het haar) verwijst naar het gerucht dat hij met borsthaar geboren zou zijn. Ferdinand trouwde in november 1268 met Blanche van Frankrijk (1252-1310) (een dochter van koning Lodewijk "de Heilige").
Met Blanche kreeg hij twee zonen:
* Alfons (1270-1324, bijgenaamd "de Onterfde") en
* Ferdinand (1275-1322)
In 1274 benoemde Alfons X hem in zijn afwezigheid tot regent over Castilië. Toen de Moren in 1275 de kusten van Andalusië aanvielen, leidde Ferdinand de tegenaanval, maar kwam daarbij vrijwel direct om het leven.
Nu kroonprins Ferdinand vóór zijn vader overleden was, verloren zijn beide zonen hun rechten op de Castiliaanse troon, aangezien hun oom Sancho, Ferdinands jongere broer, met gebruik van geweld zijn aanspraken hard maakte.
# Süggerath

Süggerath is een plaats in de Duitse gemeente Geilenkirchen in de deelstaat Noordrijn-Westfalen. Het dorp ligt ca. 1 km ten noordoosten van de stad Geilenkirchen aan de L364, die plaatselijk de Jan-von-Werth-Straße heet en die Geilenkirchen via Hückelhoven met Wegberg verbindt. Door het dorp loopt de spoorlijn Aken-Mönchengladbach. Het dorp heeft geen eigen station. Süggerath ligt in het Wormdal; de Worm stroomt vlak buiten het dorp. Tussen Süggerath en Geilenkirchen, stroomopwaarts langs de Worm, ligt het middeleeuwse Kasteel Trips.

## Geschiedenis

Het dorp werd voor het eerst vermeld als Segerod in 1153 in een document van de aartsbisschop van Keulen. In de Tweede Wereldoorlog lag Süggerath aan de Westwall, de verdedigingslinie in Duitsland. Tot de jaren 70 waren hiervan nog sporen zichtbaar. Tegenwoordig is enkel nog een tankgracht langs de Worm tussen Süggerath en Geilenkirchen overgebleven. Op 1 januari 1972 werd Süggerath bij de gemeente Geilenkirchen gevoegd.

## Bezienswaardigheden

* De Heilig-Kruiskerk, een bakstenen driebeukige hallenkerk uit 1875, gerestaureerd in 1947. In deze nieuwe kerk werd een klok (daterend uit 1498) gebruikt uit een oudere kerk van omstreeks 1500.
* Süggerather Mühle, voormalige watermolen aan de Worm, in de naar de molen vernoemde straat Am Mühlenkamp.
* Heilig-Kruiskerk
* Pastorie
* Voormalige watermolen
* St.-Martinusschützen
* Spoorlijn Aken - Kassel

## Nabijgelegen kernen

Geilenkirchen, Tripsrath, Hochheid, Kogenbroich, Müllendorf, Prummern, Immendorf
# Quédillac

Quédillac is een gemeente in het Franse departement Ille-et-Vilaine (regio Bretagne). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rennes. Quédillac telde op 1 januari 2022 1.272 inwoners.
In de gemeente ligt de spoorweghalte Quédillac.

## Geografie

De oppervlakte van Quédillac bedroeg op 1 januari 2022 26,54 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 47,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.
* 1 2 Populations de référence 2022.
# De Breul (landgoed)

De Breul is een landgoed in de Nederlandse gemeente Zeist. Het bestaat uit een landhuis met bijgebouwen en een park.

## Geschiedenis

De naam Breul komt van bruul, "afgepaald gebied".
Het landgoed werd reeds in 1413 vermeld. Johan, heer van Egmond en IJsselstein, beleende toen deze ambachtsheerlijkheid aan Willem, zijn bastaardbroer.
In 1811 kocht de Utrechtse bankier Jan Kol het landgoed. Hij liet het park met de vijver aanleggen in Engelse landschapsstijl, waarschijnlijk naar een ontwerp van J.D. Zocher jr.. De voor de vijver weggegraven aarde werd gebruikt om heuvels in het park aan te leggen.
Het huidige aanzicht van het landhuis dateert uit 1929 en is ontworpen door J.W. Hanrath. Hij breidde het huis uit en restaureerde het geheel. Van 1931 tot 15 mei 1940 woonden hier de bankier en bibliofiel Siegfried Paul Daniel (Paul) May (1868-1940), geldschieter van de handdrukpers De Heuvelpers van S.H. de Roos, en zijn vrouw Rosina Mariane (Rosi) Fuld (ca. 1871-1940). Zij pleegden beiden zelfmoord op 15 mei 1940, daags na de Nederlandse capitulatie, waarna het huis in handen van de bezetter viel.
Tijdens de oorlog werd het landhuis gebruikt door de bezetter; na de oorlog was er tot 1981 het jongensinternaat De Breul gevestigd, waarna een aantal jaren verhuurd werd aan de School voor Filosofie.

## Huidige functie

In 1993 kocht Stichting Het Utrechts Landschap De Breul. Er zijn nu kantoren in het landhuis gevestigd. Het park is vrij toegankelijk; het huis is gesloten voor bezichtiging.
Het landhuis, het park, de brug (ca. 1900), het koetshuis (ca. 1900), de ijskelder (1894?) en de stenen hekpijlers bij de entree zijn elk rijksmonumenten.
# Hesseplaats (sneltramhalte)

Hesseplaats is een sneltramhalte van de Rotterdamse metro in de wijk Ommoord. De halte werd geopend op 19 april 1984 en wordt bediend door metrolijn B, die ter plaatse een sneltramlijn is. Halte Hesseplaats bestaat uit twee eenvoudig ingerichte perrons van zo'n 120 meter, wat opvallend is voor een sneltramhalte (de rest is namelijk maar zo'n 90 meter), op maaiveldniveau. Aan beide kanten is een overweg. De halte ligt naast het winkelcentrum op de Hesseplaats, waar iedere woensdag een wijkmarkt wordt gehouden op een parkeerplaats. Op ongeveer 50 meter afstand is ook een bushalte waar men kan opstappen op stadsbuslijn 35 richting Melanchthonweg of station Rotterdam Alexander.
De metro's die hier komen hebben als eindbestemming Steendijkpolder/Hoek van Holland Strand en Nesselande. De laatste metro's rijden niet verder dan Alexander (richting Hoek van Holland).
In 2005 werd de halte gemoderniseerd en kreeg het de nieuwe huisstijl die op alle metrostations van de RET te zien is.
De halte is niet voorzien van tourniquets.
* De andere kant van het station richting het winkelcentrum.
* Halte Hesseplaats voor de modernisering.
Nesselande · De Tochten · Ambachtsland · Nieuw Verlaat · Hesseplaats · Graskruid · Alexander · Oosterflank · Prinsenlaan · Schenkel · Capelsebrug · Kralingse Zoom · Voorschoterlaan · Gerdesiaweg · Oostplein · Blaak · Beurs · Eendrachtsplein · Dijkzigt · Coolhaven · Delfshaven · Marconiplein · Schiedam Centrum · Schiedam Nieuwland · Vlaardingen Oost · Vlaardingen Centrum · Vlaardingen West · Maassluis Centrum · Maassluis West · Steendijkpolder · Hoek van Holland Haven · Hoek van Holland Strand
# Jennifer Granholm

Jennifer Mulhern Granholm (Vancouver, 5 februari 1959) is een Amerikaans juriste en politica van de Democratische Partij. Op 25 februari 2021 werd ze minister van Energie in het kabinet-Biden. Eerder was ze procureur-generaal van Michigan van 1999 tot 2003 en gouverneur van Michigan van 2003 tot 2011.
* CiNii: DA17412476
* Gemeinsame Normdatei: 1035349167
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5371 1229
* Library of Congress Control Number: no2005059175
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007374766805171
* SNAC: w6tg4q43
* Virtual International Authority File: 303278349
# Schiedam Nieuwland (metrostation)

Schiedam Nieuwland is een metrostation in de Nederlandse stad Schiedam en wordt bediend door de metrolijnen A en B van de Rotterdamse metro.
Op het station is overstapgelegenheid op de Rotterdamse tram: lijn 1 en lijn 11. Hoewel de tram onder het station doorrijdt, is de tramhalte 200 meter verderop. Tevens stopt buslijn 51 van de RET bij het station. Het Franciscus Vlietland ligt op loopafstand.

## Geschiedenis

Het oorspronkelijke treinstation werd geopend op 1 juni 1975 als voorstadshalte aan de Hoekse Lijn en is genoemd naar de gelijknamige wijk Schiedam Nieuwland.

### Verbouwing naar metrostation

Sinds 1 april 2017 rijden er geen NS-treinen meer op de Hoekse Lijn. Het spoor en de stations werden daarna verbouwd. Sinds 30 september 2019 is de lijn in gebruik bij de Rotterdamse metro, die gereden wordt door de RET. Op station Schiedam Nieuwland stoppen de Rotterdamse metrolijnen A (tijdens de spits) en B.

## Tram-/buslijnen

De volgende tram-/buslijnen van de RET stoppen op station Schiedam Nieuwland:
| Lijn | Route | Via | Opmerkingen |
| 1 | De Esch - Vlaardingen, Holy | Erasmus Universiteit, Oostplein, Station Blaak, Beurs, Rotterdam Centraal, Marconiplein, Station Schiedam Centrum, Station Schiedam Nieuwland, Vlietland Ziekenhuis | |
| 11 | De Esch - Schiedam, Woudhoek | Erasmus Universiteit, Oostplein, Station Blaak, Beurs, Rotterdam Centraal, Marconiplein, Station Schiedam Centrum, Station Schiedam Nieuwland, Vlietland Ziekenhuis | Rijdt niet 's avonds na 20.00 uur en zondagochtend. |
| 51 | Station Schiedam Centrum - Woudhoek | Station Schiedam Nieuwland, Vlietland Ziekenhuis | Rijdt niet 's avonds na 19.00 uur en op zondag. |
# Lotto Development Team

Lotto Development Team is een Belgische wielerploeg, opgericht in 2007. Het is de opleidingsploeg van UCI ProTour-team Lotto. De ploeg was tot en met 2022 een clubteam in het Belgische amateurcircuit. In 2023 kreeg de opleidingsploeg een continentale licentie.

## Geschiedenis

De ploeg werd opgericht vanuit een bestaande wielerclub op nationaal niveau. In 2009 kwam de Lotto-ploeg als sponsor en sindsdien reed de ploeg als belofteploeg van de Lotto-ploeg rond op nationaal clubniveau in België. In 2023 zette de club een stap omhoog en verkreeg een continentale licentie waarmee de ploeg een profteam werd.
In augustus 2023 overleed Tijl De Decker na een botsing met een personenauto. Deze botsing deed zich voor tijdens een training. Na dit ongeluk werd hij naar het Universitair Ziekenhuis Antwerpen gebracht waar hij later aan zijn verwondingen overleed. Tijdens het ongeluk was De Decker actief bij de opleidingsploeg van Lotto Dstny. Carl Roes stopte als ploegleider van het team nadat hij in september 2023 tijdens de Grote Prijs Rik Van Looy een seingever had aangereden toen die hem de weg versperde.
Na het wegvallen van Dstny als sponsor ging de ploeg verder als Lotto Development Team.

## Bekende (voormalige) renners

Onderstaand overzicht geeft enkele bekende renners weer die sinds 2013 bij de opleidingsploeg hebben gereden.

### Belgen

    Tiesj Benoot (2013-2014)
    Louis Vervaeke (2014)
    Laurens De Plus (2015)
    Frederik Frison (2015)
    Milan Menten (2015-2017)
    Dries Van Gestel (2015)
    Stan Dewulf (2016-2018)
    Bjorg Lambrecht (2016-2017)
    Harm Vanhoucke (2016-2018)
    Gerben Thijssen (2017-2019)
    Brent Van Moer (2017-2019)
    Rune Herregodts (2018-2019)
    Arne Marit (2018-2020)
    Maxim Van Gils (2018-2020)
    Ilan Van Wilder (2019)
    Florian Vermeersch (2019-2020)
    Lennert Van Eetvelt (2020-2022)
    Arnaud De Lie (2021)
    Alec Segaert (2022-2023)
    Gianluca Pollefliet (2022-2023)
    Tijl De Decker (2023)
    Jarno Widar (2024-heden)

### Overig

    James Shaw (2015-2016)
    Mikkel Frølich Honoré (2016-2017)
    Harry Sweeny (2020)
* Pagina van de ploeg via ProCyclingStats.com
* Officiële website
* ↑ Lotto Soudal Development Team stapt volgend jaar over naar continentaal niveau: “Zat al even in de pijplijn”. Het Nieuwsblad (24 juni 2022). Gearchiveerd op 7 december 2023. Geraadpleegd op 7 december 2023.
* ↑ Overlijden van jonge Tijl De Decker dompelt Lotto-Dstny en wielerwereld in rouw: "Ons hart is gebroken". Sporza (25 augustus 2023). Gearchiveerd op 25 augustus 2023. Geraadpleegd op 4 december 2023.
* ↑ Ploegleider van Lotto Dstny die seingever aanreed met volgwagen stopt er na 40 jaar mee: “Ik maakte een grote fout”. Het Nieuwsblad (19 september 2023). Gearchiveerd op 8 december 2023. Geraadpleegd op 8 december 2023.