OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De geïllustreerde man

De geïllustreerde man (Amerikaanse titel: The illustrated man) is een bundeling van 18 sciencefictionverhalen uit 1951 van de Amerikaanse schrijver Ray Bradbury. De verhalen geven inzicht in de menselijke aard, met thema's als de tijd tussen koude, emotieloze technologie en de menselijke psychologie. Het boek werd in 1952 genomineerd voor de International Fantasy Award.
De achttien verhalen zijn verbonden middels een raamvertelling waarin een niet bij naam genoemde verteller een ontmoeting heeft met de geïllustreerde man; een voormalige freakshow-artiest wiens lichaam geheel bedekt is met bewegende tatoeages. Deze tatoeages zijn aangebracht door een oude vrouw die uit de toekomst is gekomen, maar net zo snel weer verdween. Terwijl de geïllustreerde man slaapt, observeert de verteller de tatoeages, die elke 1 van de verhalen uitbeelden.
De verhalenbundel werd in Nederland in 1976 uitgegeven door Born NV Uitgeversmaatschappij, maar die drukkerij verdween daarna snel van het podium. In 1984 kwam Uitgeverij Spectrum met een nieuwe versie onder dezelfde titel, maar de titels van de onderlinge verhalen waren hier en daar aangepast. Deze uitgeverij had trouwens in 1950 ook al een bundel uitgegeven getiteld De laatste Martiaan, waarin een aantal verhalen van De geïllustreerde man waren opgenomen.

## De verhalen

| Originele titel | Jaar | Titel Born | Alternatieve titel |
| | | Proloog | |
| The veldt | 1950 | De vlakte | Leeuwen in de savanne |
| Kaleidoscope | 1949 | Kaleidoscoop | |
| The other foot | 1951 | De rollen zijn omgekeerd | |
| The highway | 1950 | De straatweg | |
| The man | 1949 | De man | |
| The long rain | 1950 | De eeuwige regen | De regen |
| The rocket man | 1951 | De raketpiloot | |
| The fire balloons | 1951 | De vuurballons | De vuurballonnen |
| The last night of the world | 1951 | De laatste nacht van de wereld | |
| The exiles | 1949 | De ballingen | |
| No particular night or day | 1951 | Geen bepaalde nacht en geen bepaalde morgen | Geen avond en geen morgen |
| The fox and the forest | 1950 | De vos en het bos | De vos en het woud |
| The visitor | 1948 | De bezoeker | |
| The concrete mixer | 1949 | De betonmolen | |
| Marionettes Inc. | 1949 | Marionetten NV | |
| The city | 1950 | De stad | |
| Zero hour | 1947 | Het uur nul | Invasie is kinderspel |
| The rocket | 1950 | De raket | |
| | | Epiloog | |

## Bewerkingen

In 1969 werd het boek verfilmd, met Rod Steiger en Claire Bloom in de hoofdrollen. De film bevat de verhalen "The Veldt", "The Long Rain", en "The Last Night of the World".
De verhalen "The Veldt", "The Fox and the Forest", "Marionettes, Inc.", en "Zero Hour" werden tussen 1955 en 1957 bewerkt voor het radioprogramma X Minus One. "The Veldt", "The Concrete Mixer", "The Long Rain", "Zero Hour", en "Marionettes Inc." werden tevens bewerkt voor de tv-serie The Ray Bradbury Theater.
* hardcopy van de Born-versie
* Kaft van de bornversie
# Slotgracht

Een slotgracht, kasteelgracht, walgracht is een diepe, brede gracht, droog of gevuld met water, die een kasteel of gebouw omringt. Een slotgracht diende aanvankelijk ter verdediging, maar in latere periodes werden grachten ook aangelegd voor de sier.

## Etymologie

Het woord komt van graft, waarin het woord graven te herkennen is. De klankverschuiving waarbij de f-klank verschoof naar een ch-klank is typisch voor het Nederlands en is ook terug te vinden in woorden als zacht (Duits: sanft, Engels soft, Fries: sêft) en lucht (Duits: Luft, Fries: loft).

## Functie

De belangrijkste taak van de slotgracht was het voorkomen dat de vijand het kasteel of fort dicht kon naderen om met behulp van ladders de kantelen te bestormen.
* Het kasteel van Matsumoto, een Japans kasteel in de Nagano Prefectuur
* Bodiam Castle, een 14e-eeuws kasteel nabij Robertsbridge in East Sussex, Engeland
* Caerlaverock Castle, een 13e-eeuws kasteel
* De Verboden Stad, Beijing
* Angkor Wat, Cambodja
* Slot Egeskov, Denemarken
* Kasteel van Lissingen
* Kasteel Spøttrup, Denemarken
# Giovanni Bosco

Giovanni Bosco, ook Johannes Bosco genoemd en beter bekend als Don Bosco, (Castelnuovo Don Bosco, 16 augustus 1815 – Turijn, 31 januari 1888) was een Italiaanse priester en pedagoog. Hij was de grondlegger van de congregatie Salesianen van Don Bosco.

## Biografie

Hij werd geboren in het toenmalige Koninkrijk Piëmont als zoon van een arme boer, Francesco Bosco, en diens echtgenote, Margherita Occhiena (1788-1856), die met hard werken hun kost verdienden. In 1817, toen hij amper twee jaar oud was, stierf zijn vader. Op tienjarige leeftijd had hij in een droom "de jeugd" als werkterrein gezien. Die droom is verscheidene keren teruggekeerd. De jeugdjaren van Giovanni waren niet gemakkelijk. Toch kon hij in 1835 na zijn studies aan de priesteropleiding beginnen aan het seminarie van Chieri, en in 1841 werd hij in Turijn tot priester gewijd.
Tijdens zijn priesterschap leerde Don Bosco de trieste levensomstandigheden van de jongens kennen in de voorsteden van Turijn. Jonge mensen doolden door de straten, werkloos, verloren, tot het ergste bereid. Hij wilde een eind maken aan die sociale wantoestanden. Het begon met een ontmoeting met een ontmoedigde jongen, die hij gevraagd had de H. Mis te dienen. De jongen bracht na een goed gesprek vrienden mee. Zo groeide, in de wijk Valdocco, een centrum waar de jongens terechtkonden, aanvankelijk enkel op zondag voor de catechese en een zinvolle ontspanning.
Giovanni probeerde goede arbeidsovereenkomsten af te sluiten tussen werkgevers, de jongens en hemzelf. Hij bouwde huizen, waar arme jongens konden uitgroeien tot geschoolde werkkrachten, "eerlijke burgers en goede christenen". Don Bosco ontwikkelde een eigen onderwijssysteem, met accenten op een goede en degelijke vorming, waarbij het geloof onlosmakelijk verbonden is met leven en als enige bron van geluk wordt gezien.
Don Bosco liet zich niet meeslepen in de politieke en sociale twistpunten van die dagen. Hij streefde naar het onmiddellijk haalbare. Daarvoor had hij de steun en de medewerking van iedereen nodig. Dankzij de hulpmiddelen van velen heeft hij de armen goed gedaan.
Op aanraden van minister Rattazzi en paus Pius IX stichtte hij de Salesianen en de Zusters van Don Bosco. Zo groeide het werk van Giovanni voor jongeren wereldwijd. In 1875 al werden de eerste missionarissen uitgestuurd naar Latijns-Amerika. Bij zijn dood in 1888 telde de congregatie bijna 1.000 Salesianen in een tiental landen.

## Eerbewijzen

In 1934 werd Don Bosco heilig verklaard. Zijn sterfdag, 31 januari, is tevens zijn feestdag. In 2006 werd zijn moeder, vanwege haar betrokkenheid met en steun aan haar zoon, door paus Benedictus XVI eerbiedwaardig verklaard.

## Don Bosco-instellingen

In Vlaanderen kan men onderwijs volgen bij een twintigtal salesiaanse instellingen, waarvan er enkele aan de studenten slaapgelegenheid bieden. Men verblijft er op internaat. In Nederland zijn er in meerder plaatsen Don Boscoscholen, onder andere in 's-Heerenhoek, Lisse, Rhoon, Stein, Vlaardingen en Volendam. Ook zijn er Don Bosco-jeugdverenigingen (Spaarndam), is er in 's-Hertogenbosch een buurthuiskamer met zijn naam en in Oudenbosch draagt een jeugdcircus zijn naam.
# Theodorus van den Tillaart

Theodorus van den Tillaart (Veghel, 15 augustus 1909 – Atambua, 7 mei 1991) was een Nederlandse rooms-katholieke geestelijke en bisschop van Atambua op Timor in Indonesië.

## Korte levensloop

Op 18 augustus 1935 werd hij priester bij de missionarissen van Steyl en werd lid van het 'Gezelschap van het Woord van God' (de Society of the Divine Word (SVD)). Als missionaris werd Theodorus op 14 november 1957 als vicaris van Atambua in West-Timor en als titulair bisschop van Mulia aangesteld. Van 3 januari 1961 tot 3 februari 1984 was hij bisschop van bisdom Atambua. Theodorus van den Tillaart stierf te Atambua op 7 mei 1991.

## Verdiensten voor Veghel

Theodorus van den Tillaart was een van de grondleggers van de jumelage Veghel-Goch die op 25 september 1971 gesloten werd. Reden voor het versterken van de band Veghel-Goch was zijn regelmatige verblijf in de Duitse stad waar zijn zuster woonde.
Theodorus van den Tillaart is de enige bisschop die Veghel ooit voortbracht. In 2011 is in het plan Centre Veghel De Mgr. vnd. Tillaartstraat naar hem vernoemd. De naamgeving past in de traditie de straten rond de Sint-Lambertus en het klooster van de Zusters Franciscanessen der Onbevlekte Ontvangenis van de H. Moeder Gods naar Veghelse religieuzen te vernoemen.

## Externe link

* Gegevens over bisschop Van den Tillaart op www.catholic-hierarchy.org
# Lindnerica

Lindnerica is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae).
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Lindnerica semireducta Dierl, 1965, die in Zuid-Afrika voorkomt.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2025). Lindnerica Dierl, 1965 op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 13-2-2025.
* Markku Savela. Lindnerica Dierl, 1965. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 13-2-2025.
# Geelbuikkitta

De geelbuikkitta (Cissa hypoleuca) is een zangvogel uit de familie van de kraaien (Corvidae). Deze vogel leeft in China en Zuidoost-Azië.

## Kenmerken

De geelbuikkitta is met 35 cm iets kleiner dan de groene kitta. In de vorige eeuw werd deze soort beschouwd als een ondersoort van de kortstaartkitta als C. thalassina hypoleuca. Hij verschilt van de groene kitta door een korte staart en het ontbreken van witte stippen op de slagpennen.

## Verspreiding en leefgebied

De geelbuikkitta komt voor in het zuiden van China, Hainan en Indochina. Binnen dit gebied worden vijf ondersoorten onderscheiden:
* C. h. jini Delacour, 1930: zuidelijk-centraal China.
* C. h. concolor Delacour & Jabouille, 1928: noordelijk Vietnam.
* C. h. chauleti Delacour, 1926: Midden-Vietnam.
* C. h. hypoleuca Salvadori & Giglioli, 1885: zuidoostelijk Thailand en zuidelijk Indochina.
* C. h. katsumatae Rothschild, 1903: eiland Hainan.
Het leefgebied van deze kitta is de ondergroei van bosgebieden, zowel primair regenwoud en secondair bos in het laagland en tot op een hoogte van 1500 m boven de zeespiegel.

## Status

De geelbuikkita heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Plaatselijk in Vietnam is de vogel nog betrekkelijk algemeen, maar in China is hij zeldzaam en in Thailand schaars. Deze kitta gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat hij als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Geelbuikkitta op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
* (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
# Vincent Van Duysen

Vincent Van Duysen (Lokeren, 1962) is een Belgisch architect en ontwerper. Zijn ontwerpen worden omschreven als tijdloos essentialisme.

## Biografie

Van Duysen behaalde in 1986 zijn diploma in de architectuur op de Sint-Lucasschool in Gent. Daarna ging aan de slag bij de Milaanse architect-ontwerper Aldo Cibic. In 1987 keerde Van Duysen terug naar België om te werken voor de Brusselse interieurarchitect Jean-Jacques Hervy en vervolgens twee jaar bij Jean De Meulder in Antwerpen.
Sinds 1990 heeft hij een eigen kantoor. Daarnaast is hij sinds 2016 creatief directeur bij Molteni&C. In 2018 tekende hij voor de Spaanse fabrikant Viccarbe het nieuwe gaderobe meubilair met de naam Window. Hij mocht begin 2020 het interieur van de woning van Kim Kardashian en Kanye West onder handen nemen.
In 2021 heeft Van Duysen voor Kettal de outdoor-collectie Giro ontworpen.
In 2022 ontwierp hij een interieurlijn voor Zara Home.

## Ouevre

* Kantoorgebouw Concordia te Waregem;
* Copyright bookshop te Antwerpenq
* Pulcinella-jeugdherberg te Antwerpen;
* La Rinascente-warenhuis te Rome;
* Boetiek van Alexander Wang te Londen (2015);
* Kantoorgebouwen van Tonickx te Kortrijk (2012).

## Prijzen en medailles

* Designer of the Year (Interieur)
* https://www.archdaily.com/911731/vincent-van-duysen-the-way-to-a-modest-architecture
* ↑ (en) Jegsen, Cecilie, Vincent Van Duysen. Kinfolk (22 februari 2022). Geraadpleegd op 25 april 2023.
* ↑ Garderobe van Viccarbe. Interieurjournaal.com. Geraadpleegd op 10 mei 2024.
* ↑ WeekendKnack BLACK 7 - 14 oktober 2020, pagina 34
* ↑ Kim Kardashian en Kanye West tonen hun huis, ontworpen door Belgen. Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 25 april 2023.
* ↑ Giro door Kettal. Interieurjournaal.com. Geraadpleegd op 10 mei 2024.
* ↑ https://www.tijd.be/sabato/interieur/toparchitect-vincent-van-duysen-lanceert-interieurlijn-voor-zara-home/10397228.html
* ↑ Kunstarena - Architecturr pagina 119-122
* ↑ Belgische architect ontwierp boetiek Alexander Wang. De Standaard. Geraadpleegd op 25 april 2023.
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Nieuw-Zeeland

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Canada en Nieuw-Zeeland. De landen speelden tot op heden drie keer tegen elkaar. De eerste wedstrijd, een vriendschappelijk duel, werd gespeeld in Vancouver op 15 september 1980. De laatste ontmoeting, eveneens een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats op 24 maart 2018 in San Pedro del Pinatar (Spanje).

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Vancouver | 15 september 1980 | Vriendschappelijk | Canada – Nieuw-Zeeland | 4 – 0 |
| 2 | Edmonton | 17 september 1980 | Vriendschappelijk | Canada – Nieuw-Zeeland | 3 – 0 |
| 3 | San Pedro del Pinatar | 24 maart 2018 | Vriendschappelijk | Canada − Nieuw-Zeeland | 1 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Nieuw-Zeeland | Doelsaldo Canada – Nieuw-Zeeland |
| Vriendschappelijk | 3 | 3 | 0 | 0 | 8 − 0 |
| Totaal | 3 | 3 | 0 | 0 | 8 − 0 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.
# Bes (botanisch)

Een bes of besvrucht is een vlezige vrucht. Bessen kunnen verschillend van vorm zijn, van rond tot langwerpig. De vruchtwand (het exocarp) van een bes kan dun (rode bes, druif) of dik (meloen, pompoen) zijn. De zaden zijn ingebed in het vruchtvlees (het mesocarp). De bes kan eenhokkig of meerhokkig zijn.
Veel bessen zijn klein en sappig met een heldere kleur waardoor ze goed afsteken en beter gezien worden door vogels en andere dieren. De planten die bessen produceren zijn voor hun verspreiding afhankelijk van dieren. Bij sommige planten kiemen de zaden alleen als ze door een spijsverteringsorgaan gegaan zijn, waardoor de zaadhuid onder invloed van de spijsverteringssappen en microbiële inwerking doordringbaar wordt voor water.
De mens heeft voor zijn voedselproductie op steeds grotere bessen geselecteerd, zoals de vleestomaat, terwijl de wilde soorten veel kleinere bessen hebben.
Bessensoorten die gebruikt kunnen worden om vruchtensap van te maken, zijn bijvoorbeeld:
* aalbes
* zwarte bes
* bosbes
* blauwe bes
* cranberry
# Kadi Kartokromo

Kadi Kartokromo (Commewijne, 7 juni 1941 – 1 mei 2020) was een Surinaams politicus, politiek analist, onderwijzer en auteur.

## Biografie

Kartokromo studeerde af aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname in bestuurskunde.
Hij was van 1973 tot 2000 secretaris van de Javaans-Surinaamse partij KTPI, waarvoor hij vanaf 1987 zitting had in De Nationale Assemblée.
Hij was van 1975 tot 1979 de eerste Javaans-Surinaamse districtscommissaris van Commewijne.
Kartokromo overhandigde in 2012 het derde deel uit de serie Javanen in de politiek aan minister Soewarto Moestadja. Schrijver en columnist Robby Parabirsing (Rappa) zei hierover: "Hij wist op neutrale wijze de feiten weer te geven. De boeken handelen over het politieke machtsspel binnen de Javaanse politieke partijen en de Javaan in die maatschappij." Volgens Rappa bestond het repertoire van Kartokromo weliswaar slechts uit enkele boekwerken, maar hadden ze "intrinsieke waarde en diepgang." Voor literaire avonden vonden sommige leden van Schrijversgroep '77 de politieke trilogie minder geschikt.
Dankzij zijn werk over voormalig voorzitter Willy Soemita van de KTPI werd hij geciteerd door de surinamist Chan Choenni. Ook assisteerde hij Choenni bij diens onderzoek naar Iding Soemita, de vader van Willy Soemita en tevens voormalig KTPI-leider.
Naast werk als politiek analist schreef hij ook over niet-politieke onderwerpen, zoals Suwarni (2012) over een Javaanse vrouw. Hij kreeg hevige kritiek omdat hij ook onkuise momenten van Javaanse vrouwen in armoedige periodes had beschreven.
Hij gaf ook lezingen en zat tot 2014 in het bestuur van de Schrijversgroep '77. In 2018 werd de Surinaams-Javaanstalige Bijbel opgeleverd. Hij was een van de acht schrijvers die werkten aan de vertaling.
Kadi Kartokromo overleed op 1 mei 2020 op 78-jarige leeftijd. Hij sukkelde toen al een tijdje met zijn gezondheid.
* 1 2 3 4 De Ware Tijd, Kartokromo zette zich in voor behoud Javaanse taal en cultuur, Tascha Aveloo, 7 mei 2020
* ↑ Kartokromo, Kadi, Javanen in politiek III (2012). Geraadpleegd op 25 februari 2025.
* 1 2 Starnieuws, Kartokromo overhandigt 'Javanen en de Politiek' aan Moestadja, 24 juli 2012
* ↑ Chan E.S. Choenni, Iding Soemita: de eerste politiek leider van Javanen in Suriname, circa 2023
* ↑ Suriname Herald, Bromki dyari bezien vanuit een Javaanse bril, 28 oktober 2021
* ↑ Starnieuws, 'Rappa' nieuwe voorzitter Schrijversgroep '77, 29 mei 2014
* ↑ Dagblad Suriname, Bijbel in het Surinaams Javaans; een mijlpaal, 13 augustus 2018
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Nigeria (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Canada en Nigeria. De landen hebben tot nu toe zes keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Helsingborg | 8 juni 1995 | WK 1995 | Nigeria − Canada | 3 − 3 |
| 2 | Dresden | 5 juli 2011 | WK 2011 | Canada − Nigeria | 0 − 1 |
| 3 | San Pedro del Pinatar | 8 april 2019 | Vriendschappelijk | Canada − Nigeria | 2 − 1 |
| 4 | Vancouver | 8 april 2022 | Vriendschappelijk | Canada − Nigeria | 2 − 0 |
| 5 | Langford | 11 april 2022 | Vriendschappelijk | Canada − Nigeria | 2 − 2 |
| 6 | Melbourne | 21 juli 2023 | WK 2023 | Nigeria − Canada | 0 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Nigeria | Doelsaldo Canada – Nigeria |
| WK-eindronde | 3 | 0 | 2 | 1 | 3 − 4 |
| Vriendschappelijk | 3 | 2 | 1 | 0 | 6 − 3 |
| Totaal | 6 | 2 | 3 | 1 | 9 − 7 |
# Rhacocleis insularis

Rhacocleis insularis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Ramme.
# Iwase (district)

Iwase (岩瀬郡, Iwase-gun) is een district van de prefectuur Fukushima in Japan.
Op 1 april 2009 had het district een geschatte bevolking van 19.040 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 74,1 inwoners per km². De totale oppervlakte bedraagt 256,81 km².

## Dorpen en gemeenten

* Kagamiishi
* Tenei

## Geschiedenis

* Op 1 april 2005 werden de gemeenten Naganuma en Iwase aangehecht bij de stad Sukagawa.
Steden: Aizuwakamatsu · Date · Fukushima (hoofdstad) · Iwaki · Kitakata · Koriyama · Minamisoma · Motomiya · Nihonmatsu · Shirakawa · Soma · Sukagawa · Tamura Districten: Adachi · Date · Futaba · Higashishirakawa · Ishikawa · Iwase · Kawanuma · Minamiaizu · Nishishirakawa · Onuma · Soma · Tamura · Yama
Gemeenten per district
# Hemp for Victory

Hemp for Victory is een Amerikaanse korte propagandafilm uit 1943. De film is gemaakt in opdracht van het United States Department of Agriculture, en promoot het telen van hennep. De film is geregisseerd door Raymond Evans en wordt verteld door Lee D. Vickers. Doordat de film een werk is van de Amerikaanse overheid, heeft het de status van publiek domein.

## Verhaal

Hennep is al sinds eeuwen een landbouwproduct. Hennep wordt o.a. gebruikt bij de productie van touw. Kentucky heeft een goed klimaat voor het telen van hennep. Door de oorlog heeft de VS een grote behoefte aan hennep. Patriottische boeren zullen dus overschakelen van mais naar hennep.

## Citaten

Verteller: For the sailor, no less than the hangman, hemp was indispensable. A 44-gun frigate like our cherished Old Ironsides took over 60 tons of hemp for rigging, including an anchor cable 25 inches in circumference. The Conestoga wagons and prairie schooners of pioneer days were covered with hemp canvas...

## Achtergrond

Amerika werd, door de aanval van Japan, zeer onverwacht betrokken in de Tweede Wereldoorlog. Hierdoor moest de oorlogsproductie zeer snel op volle sterkte komen. Er ontstond een tekort aan touw, wat snel opgelost diende te worden. De oplossing werd gevonden in het telen van hennep in Kentucky. Deze film moest de boeren van Kentucky overhalen om hennep in plaats van mais te verbouwen.

## Trivia

* Het bestaan van de film werd jarenlang ontkend, tot in 1989 een kopie op VHS werd gedoneerd aan de Library of Congress.

## Verwijzingen

* (en) Hemp for Victory in de Internet Movie Database
* Hemp for Victory op YouTube
* Hemp For Victory op Internet Archive
# Do It 2nite

Do It 2nite is een nummer van het Nederlandse dj-duo Rockefeller uit 2005.
"Do It 2nite" bevat een sample uit Take Your Time (Do It Right) van The S.O.S. Band uit 1980. Het nummer haalde in Nederland, Vlaanderen, Duitsland en Frankrijk de hitlijsten. In Nederland was het nummer het meest succesvol; het haalde de 16e positie in de Nederlandse Top 40 en werd Dancesmash op Radio 538.
# Bergkoolmees

De bergkoolmees (Parus monticola) is een zangvogel uit de familie Paridae (mezen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van de westelijke Himalaya tot Vietnam en Taiwan en telt vier ondersoorten:
* P. m. monticola: van noordelijk Pakistan tot westelijk Nepal en zuidelijk Tibet.
* P. m. yunnanensis: van de oostelijke Himalaya en noordoostelijk India tot centraal China, noordelijk Indochina en Myanmar.
* P. m. legendrei: het zuidelijk-centraal Vietnam.
* P. m. insperatus: Taiwan.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Bergkoolmees op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).