OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ministerie van Cultuur en Nationaal Erfgoed (Polen)

Het Ministerie van Cultuur en Nationaal Erfgoed (Pools: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego) is een ministerie van de Poolse overheid. De Republiek Polen had van 1989 tot 1999 een Ministerie van Cultuur en Kunst, dat in 1999 werd vervangen door het Ministerie van Cultuur en Nationaal Erfgoed. In de periode 2001-2005 droeg het ministerie de naam Ministerie van Cultuur.

## Ministers
### Ministerie van Cultuur en Kunst (1989-1999)

* Izabella Cywińska
* Marek Rostworowski
* Andrzej Siciński
* Piotr Łukasiewicz
* Jerzy Góral
* Kazimierz Dejmek
* Zdzisław Podkański
* Joanna Wnuk-Nazarowa
* Andrzej Zakrzewski

### Ministerie van Cultuur en Nationaal Erfgoed (1999-2001)

* Andrzej Zakrzewski
* Kazimierz Michał Ujazdowski
* Andrzej Zieliński

### Ministerie van Cultuur (2001-2005)

* Andrzej Celiński
* Waldemar Dąbrowski

### Ministerie van Cultuur en Nationaal Erfgoed (2005-heden)

* Kazimierz Michał Ujazdowski
* Jarosław Kaczyński
* Kazimierz Michał Ujazdowski
* Bogdan Zdrojewski
* Małgorzata Omilanowska
* Piotr Gliński
* Dominika Chorosińska
* Bartłomiej Sienkiewicz
* Hanna Wróblewska

## Externe link

* Officiële website
# Station Metheringham

Metheringham is een spoorwegstation van National Rail in Metheringham, North Kesteven in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door East Midlands Railway. Het station is geopend in 1882.
# Max Bruns

Max Bruns (Almelo, 6 november 2002) is een Nederlands voetballer. Hij speelde vanaf zijn veertiende in de jeugdopleiding van FC Twente en maakte in 2021 zijn debuut voor deze club. Bruns speelt zowel als verdedigende middenvelder als centraal in de verdediging.

## Clubcarrière

Bruns kwam oorspronkelijk uit voor MVV '29 uit Harbrinkhoek. Vanaf 2016 maakte hij deel uit van de voetbalacademie FC Twente. In seizoen 2020/21 sloot hij aan bij de eerste selectie van FC Twente. Hij speelde als verdedigende middenvelder, maar kwam in het O19-elftal centraal in de verdediging te staan, een plek die zijn voorkeur heeft.
Na enkele keren reserve te zijn geweest, maakte hij op 6 februari 2021 zijn debuut in de Eredivisie. In een uitwedstrijd tegen PSV viel hij in de 86e minuut in voor Julio Pleguezuelo. Later die maand tekende hij een contract tot juli 2023 (met eenjarige optie) bij FC Twente. In februari 2022 had hij in een uitwedstrijd tegen AFC Ajax opnieuw een kortstondige invalbeurt. Twee weken later maakte hij bij afwezigheid van Robin Pröpper zijn basisdebuut in een wedstrijd tegen RKC Waalwijk.
In januari 2024 verlengde hij zijn contract met twee jaar tot medio 2026.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | FC Twente | Eredivisie | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2021/22 | FC Twente | Eredivisie | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 | 3 | 0 |
| 2022/23 | FC Twente | Eredivisie | 9 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 12 | 0 |
| 2023/24 | FC Twente | Eredivisie | 12 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 17 | 0 |
| 2024/25 | FC Twente | Eredivisie | 18 | 0 | 0 | 0 | 7 | 0 | 0 | 0 | 25 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 43 | 0 | 3 | 0 | 12 | 0 | 0 | 0 | 58 | 0 |
Bijgewerkt t/m 23 februari 2025.
# Richard Meade

Richard John Hannay Meade (Chepstow, 4 december 1938 – 8 januari 2015) was een Welshe ruiter, die voor Groot-Brittannië drie gouden medailles won op Olympische Spelen in de discipline eventing.

## Carrière

Meade studeerde ingenieurswetenschappen aan de universiteit van Cambridge en diende in het 11th Hussars cavalerieregiment van het Britse leger. Hij werkte nadien een poos in Londen vooraleer hij zich op een carrière als ruiter toelegde. Hij was gedurende 21 jaar een vaste waarde in het Britse eventingteam.
Bij zijn eerste olympische deelname in Tokio in 1964 werd hij achtste en beste Brit, met zijn paard Barberry. Vier jaar later won hij op Cornishman V zijn eerste goud met het Britse team in Mexico City; individueel werd hij vierde. In München in 1972 werd hij zowel individueel als met het team olympisch kampioen, ditmaal op Laurieston. Op zijn vierde en laatste olympische spelen in Montreal 1976 werd hij opnieuw vierde individueel met zijn paard Jacob Jones.
Naast zijn olympische titels won Meade met het Britse team ook twee gouden (in 1970 en 1982) en drie zilveren medailles op wereldkampioenschappen. Met het Britse team won hij het Europees kampioenschap in 1967, 1971 en 1981.
Voor zijn verdiensten voor de sport werd hij onderscheiden met de benoeming tot Officier in de Orde van het Britse Rijk. Na zijn sportieve carrière bleef hij actief in de paardensport en was onder meer voorzitter van de British Equestrian Federation en lid van de eventingcommissie van de FEI. Hij werkte ook als trainer, official en parcoursontwerper.
Hij overleed aan de gevolgen van kanker. Zijn zoon Harry, een van zijn drie kinderen, werd ook professioneel eventingruiter.
# Elliston & Cavell

Elliston & Cavell was jarenlang het toonaangevende warenhuis in Oxford, Engeland. De winkel bevond zich aan de westkant van Magdalen Street in het centrum van Oxford.

## Geschiedenis

Jesse Elliston was oorspronkelijk eigenaar van een stoffenhandel tegenover de St Mary Magdalen Church in Oxford. Op 9 april 1835 trouwde John Cavell op 22-jarige leeftijd met Sarah Elliston, de zus van Jesse, waarna Elliston Cavell tot partner maakte. Daarna werd de winkel bekend als Elliston & Cavell. In 1853 werd Jesse Elliston dood aangetroffen toen hij op 47-jarige leeftijd van zijn werk naar huis liep, terwijl Sarah Elliston in 1856 stierf.
In 1861 trouwde James Cavell met zijn schoonzus en weduwe Harriet Delf (geboren: Elliston. Ze woonden boven het pand aan Magdalen Street 12. James Cavell werd in 1865 voor het eerst burgemeester van Oxford en was tot 1882 voorzitter van de Oxford Building & Investments Company. Hij stierf in 1887 op 74-jarige leeftijd.
De oorspronkelijke winkel werd in 1894 afgebroken om plaats te maken voor het huidige gebouw. Het werd uiteindelijk het grootste warenhuis in Oxford. De winkel was rijkelijk versierd met een prachtige trap en een bakelieten ornamenten met herten in een open plek in het bos aan de muren. Het damestoilet had wastafels in de vorm van marmeren zwanen met gouden kranen en dames in zwart uniform zorgden voor droge handdoeken.
In 1953 werd de winkel overgenomen door Debenhams, maar de oorspronkelijke naam bleef behouden tot 1973. Debenhams sloot in 2020 zijn deuren na een faillissement.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Elliston & Cavell op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Michael Stratton and Barrie Stuart Trinder, Twentieth Century Industrial Archaeology, Taylor & Francis, 2000, page 180. ISBN 978-0-419-24680-0. Gearchiveerd op 8 april 2023.
* ↑ John Caldicott Cavell, Mayor of Oxford. Gearchiveerd op 5 april 2023.
* 1 2 3 4 John Caldicott Cavell, Mayor of Oxford 1865/6, 1877/8 1879/80 - Oxford History.org.uk. Gearchiveerd op 5 april 2023. Geraadpleegd op 7 november 2014.
* ↑ The way shops were in Oxford by Chris Koenig - Oxford Times published 4/8/2010. Gearchiveerd op 7 november 2014. Geraadpleegd op 7 november 2014.
# Variété

Variété is een vorm van theater met amusante voordracht, zang en dans, alsook gevarieerde optredens van artiesten als acrobaten, goochelaars, hypnotiseurs, gedachtelezers, enzovoorts.
Het variété ontwikkelde zich in de tweede helft van de 19e eeuw van kroegvermaak tot een respectabele vorm van amusement, geschikt voor het hele gezin. Het hield in die tijd het midden tussen circus en revue. In Engeland en de Verenigde Staten stond deze theatervorm bekend als music(-)hall, in Frankrijk als vaudeville. In de hoogtijdagen van het variété werden in veel steden speciale variététheaters gebouwd. Begin 20e eeuw werd deze vorm van amusement gaandeweg verdrongen door de bioscoop.
Het Nederlandse variététheater van de jaren 1950 was meer bescheiden van opzet, de nadruk lag op humoristische sketches en zang. Variétéavonden werden georganiseerd door theaterbureaus, die een programma samenstelden en de beschikbare artiesten contracteerden. Aan de basis van de bonte avond stonden een conferencier, die het geheel presenteerde, en een pianist voor de begeleiding. Het programma kon verder worden ingevuld met optredens van een zanger, een goochelaar, een kunstfluiter, een instrumentale solist of andere kleinkunstenaars.
Variétévoorstellingen werden in die tijd door heel Nederland gehouden. De artiesten, die nog niet over eigen vervoer beschikten, reisden vele uren per dag naar hun optredens. Van hen werd een groot improvisatievermogen verlangd, omdat ze werkten in steeds wisselende combinaties. Bekende variétéartiesten uit die tijd waren Gerard Walden (conferencier), Annie de Reuver (zangeres) en The Three Jacksons (accordeontrio). De verbreiding van de televisie maakte ook aan deze vorm van variété een einde.
Door de opkomst van de televisie verdwenen heel wat plaatselijke variététheaters.

## Literatuur

* Jonckheere, Evelien (2009). Kijklust en sensatiezucht: een geschiedenis van revue en variété. Meulenhoff/Manteau. ISBN 978 90 8542 157-3. NUR 694. Geraadpleegd op 18 februari 2023.
# Thuredrith

De Thuredrith of Thure is een voormalige waterloop, in de ijzertijd ontstaan als doorbraak van de Merwede naar de Dubbel/Devel. Hierdoor ontstonden in het lager gelegen komgebied tussen wat nu Dordrecht en Zwijndrecht is meerdere geulen. Naarmate de Merwede meer water ging afvoeren, verdiepte een van de geulen zich en ontstond wat nu de Oude Maas is. De Thure is de enige geul die niet in deze Oude Maas terecht is gekomen.
Een deel van het gebied dat door de steeds breder wordende Oude Maas verdwenen is, werd later teruggewonnen toen men door aanplemping van grond tussen de daar liggende steigers nieuwe bouwgrond wist te creëren. Inmiddels was aan de Thure een nederzetting ontstaan, de huidige stad Dordrecht. Wat eens de Thure was is nu de Voorstraathaven en de Wijnhaven.
# De Banier van Waarheid en Recht

De Banier van Waarheid en Recht was van 1929 tot 1936 een krant in Suriname en had als ondertitel Surinaamsch Nieuws- en Advertentieblad. De krant stond kritisch tegenover gouvernement in Suriname en werd daarvoor meermaals berispt.

## Geschiedenis

De Banier van Waarheid en Recht werd opgericht in 1929 en stond onder leiding van P.A. May die ook lid is geweest van de Koloniale Staten. De oplage was ongeveer 700 kranten groot en werd in 1934 naar 1000 uitgebreid toen Julien Christiaan Sarucco de leiding overnam. Hiermee was het de derde krant in grootte van Suriname, naast De West en Suriname. Er verscheen een middageditie op de woensdag en zaterdag.
De krant zocht geregeld de grenzen op en was daardoor een luis in de pels van de politiek. In het korte bestaan kwam het daarom meermaals op berispingen te staan en maande de overheid Sarucco om de toon te matigen. Na de demonstraties rond Anton de Kom in 1933 voerde het gouvernement censuur in die ook wel bekend werd als de muilkorfwetgeving. In zijn krant hield Sarucco procureur-generaal F.L.J. van Haaren verantwoordelijk voor de slachtoffers tijdens de genoemde demonstraties, wat hem door de nieuwe wetgeving kwam te staan op vier weken gevangenisstraf.
De krant stelde zich op als een spreekbuis voor de gewone burger en publiceerde veel stukken die door lezers waren toegestuurd. In een verslag van de Tweede Kamer uit 1935, met daarin een uitvoerige beschrijving over de zaak-Sarucco, wordt de krant als volgt gekarakteriseerd: "een wonderlijk mengelmoes. Men vond er stukjes, die een communistische strekking schenen te hebben en die dan ook vaak zonder nauwkeurige bronvermelding aan De Tribune ontleend waren, naast verklaringen van de redactie dat het communisme niets voor Suriname was of kon worden, uitingen van liefde voor het Oranjehuis, lofzangen op den Gouverneur en voorts vele stichtelijke godsdienstige beschouwingen waardoor een groot deel van De Banier niet zelden eruitzag als een evangelisatieblaadje."
# Himalayapotamon

Himalayapotamon is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten

* Himalayapotamon ambivium (Alcock, 1909)
* Himalayapotamon atkinsonianum (Wood-Mason, 1871)
* Himalayapotamon babaulti (Bouvier, 1918)
* Himalayapotamon bifarium (Alcock, 1909)
* Himalayapotamon emphyseteum (Alcock, 1909)
* Himalayapotamon garhwalense Pati & Singh, 2017
* Himalayapotamon kasaulis (Pretzmann, 1966)
* Himalayapotamon koolooense (Rathbun, 1904)
* Himalayapotamon marinellii (Pretzmann, 1963)
* Himalayapotamon monticola (Alcock, 1910)
* Himalayapotamon sunkoshiense Brandis & Sharma, 2005
# Love Buzz

Love Buzz is een single van de Nederlandse band Shocking Blue, geschreven door Robbie van Leeuwen, die tevens de sitar in het nummer bespeelt. Het nummer werd geen hit.

## Covers

Love Buzz werd gecoverd door de Amerikaanse band Nirvana, die het in 1988 uitbracht als debuutsingle. In 2021 werd een kopie daarvan verkocht op muziekwebsite Discogs voor een bedrag van ruim 4000 dollar, een van de 100 duurste singles ooit.
* ↑ Kurt Cobains 'love buzz' voor de Haagse band Shocking Blue. NPO Radio 2. Geraadpleegd op 6 december 2024.
* ↑ Hung, Steffen, Shocking Blue - Love Buzz. Dutchcharts. Geraadpleegd op 6 december 2024.
* ↑ (en) Sessions History - June–September, 1988 - Reciprocal Recording, Seattle, WA, US. Live Nirvana. Gearchiveerd op 16 juni 2024. Geraadpleegd op 6 december 2024.
* ↑ (en) Helfet, Gabriela, This record has just become the most expensive vinyl sold on Discogs. The Vinyl Factory (3 februari 2021). Geraadpleegd op 6 december 2024.
* MusicBrainz work: 4298ff98-0cc8-3813-8864-a6af7ecea014
# Burn the Jukebox

Burn the Jukebox is een Amerikaanse indiepoprock- en rock-'n-rollband uit Northeastern (Pennsylvania). De band werd in 2020 opgericht en brengt zowel covers als eigen muziek uit. Burn the Jukebox raakte vanaf 2020 bekend door een jaar lang dagelijks een nieuwe cover op sociale media te plaatsen. Sinds 2021 is de band zich ook gaan richten op het schrijven van geheel eigen nummers.

## Etymologie

De naam Burn the Jukebox verwijst naar de wens om jukeboxen te vervangen door livemuziek.

## Geschiedenis

Burn the Jukebox werd in 2020 opgericht door gitarist Luke Vanchure en zangeres en gitariste Virginia Franks. Kort daarop vroeg het duo Carter Dennis, die zij van school kende, om de drums te bespelen. Ook voegde zanger en toetsenist Ethon Cutillo zich bij de band.
Al vrij snel geraakte Burn the Jukebox door sociale media plotsklaps bekend: de band plaatste een jaar lang elke dag een nieuwe cover op de kanalen en ging daardoor viral op onder andere TikTok, Facebook en Instagram. Op TikTok heeft de band daardoor anno 2024 meer dan een miljoen volgers. Het eerste nummer dat voor grote bekendheid zorgde was een cover van 99 Red Balloons van de Duitse rockband Nena. De cover werd in korte tijd meer dan zeven miljoen keer beluisterd.
Sinds 2021 richt Burn the Jukebox zich tevens op het schrijven van eigen nummers. Op 29 april 2022 verscheen de vijfde single van eigen hand, Make You Better. De single werd gemasterd in Abbey Road Studios. In de zomer van 2022 ging Burn the Jukebox op een grote toer. Eerder stond de band ook al op diverse podia, onder andere op Broadway en als hoofdact op een festival in Nashville (Tennessee).
In oktober 2023 bracht Burn the Jukebox het nummer Not Me Being Crazy uit, waarin het thema mentale gezondheid centraal stond. Op 27 september 2024 verscheen de single Reflection (In Your Eyes). Het was de eerste keer dat de band een duet tussen zangeres Virginia Franks en zanger Ethan Cutillo ten gehore bracht (tot dan toe verzorgde Franks doorgaans louter lead- of aanvullende zang). Ook begon de band in 2024 een Patreonpagina.
In 2025 ging Burn the Jukebox op een uitverkochte tour.

## Muziekstijlen

Burn the Jukebox speelt diverse muziekstijlen, variërend van poprock tot indiepop(rock), rock-'n-roll en electropop. De bandleden hebben aangegeven geïnspireerd te zijn door classicrockbands als Queen en modernere rockbands als Paramore.

## Discografie
### Singles

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2020 | Happy Xmas (War is over) | cover van Plastic Ono Band |
| 2021 | Reboot | |
| 2021 | Reboot (Reboot) [The Remix] | met Where are the Gods? |
| 2021 | Meltdown | |
| 2021 | These Are the Days | cover |
| 2021 | Christmas Wrapping | |
| 2022 | Caves | |
| 2022 | Make You Better | |
| 2022 | Game On | |
| 2022 | Please Come Home for Christmas | cover van Charles Brown |
| 2023 | Hello World | |
| 2023 | Old | |
| 2023 | Not Me Being Crazy | |
| 2024 | Turbulence | |
| 2024 | Sugarcoat | |
| 2024 | Homesick | |
| 2024 | Reflection (In Your Eyes) | |
| 2024 | Deviant | |
# Vlkovec

Vlkovec (Duits: Wilkowetz) is een Tsjechische plaats in de gemeente Chocerady, regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Benešov. Het dorp ligt op ongeveer 1,5 kilometer afstand van Chocerady en op ongeveer 17 kilometer afstand van de stad Benešov.
Vlkovec telt 169 inwoners (2021).

## Geografie

Chocerady ligt aan de rivier de Sázava - precies aan de overzijde daarvan ligt Chocerady.

## Geschiedenis

De eerste schriftelijke vermelding van het dorp dateert van 1382.
In 1949 werd Vlkovec, samen met Chocerady, ingedeeld bij het district Benešov.

## Verkeer en vervoer
### Autowegen

Er leidt een regionale weg naar het dorp.

### Spoorlijnen

Station Vlkovec wordt bediend door treinen van spoorlijn 212 Čerčany - Sázava - Zruč nad Sázavou - Světlá nad Sázavou.

### Buslijnen

Er is één bushalte in het dorp:
| Halte | Lijn | Traject | Vervoerder |
| Chocerady, Vlkovec, žel.st. | 465 | Chocerady - Samechov | Arriva City s.r.o. |

## Bezienswaardigheden

* Glasfabriek;
* Oorlogsmonument, ter herdenking van de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog.

## Galerij

* Station Vlkovec (2024)
* Oorlogsmonument (2021)
* Bij de glasfabriek (2010)
* Kavalier-glasfabriek (2010)

## Externe link

* Website van de gemeente
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Vlkovec op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (cs) Počet obyvatel v obcích - k 1. 1. 2021. Český statistický úřad. Gearchiveerd op 2 april 2023. Geraadpleegd op 23 februari 2025.
# Oude Kerk (Vichte)

De Oude Kerk is een kerk in het Belgische dorp Vichte. De kerk deed dienst als parochiekerk tot 1962. De bouwgeschiedenis gaat terug tot de 12e eeuw.
Om zijn onderdanen van altaar en gebed te voorzien richt Goswin, de eerste Heer van Vichte, samen met de monniken van de Sint-Diederiksabdij van Reims (Frankrijk) rond 1110 een typische landelijke bidplaats op. Het kerkje was oorspronkelijk een zaalkerk (d.i. het gedeelte opgetrokken uit breuksteen afkomstig van Doornik) en werd in de 14e eeuw omgebouwd tot een kruiskerk. In 1119 wordt de kerk door de bisschop van Doornik en Noyon als "eigenkerk" voor Vichte erkend.
De uitvoering van de toren is zeldzaam in Vlaanderen. De eikenhouten torenconstructie die afgedekt is met schaliën wordt pas later bij de naar Frans-Romaans model opgetrokken klokkenmuur toegevoegd. De twee ongelijke gaten dienden dan weer voor de ophanging van de klokken.
Sinds 1962 fungeert de kerk niet meer als parochiekerk, en van dan af aan vindt de gemeentelijke bibliotheek er onderdak. Vanaf 1996 vormt het kerkje dan weer het decor voor culturele manifestaties (optredens, tentoonstellingen, toneel, ...) en maakt het deel uit van het cultureel centrum.
Tegen de zuidelijke muur hangen de grafstenen van drie gewezen pastoors van deze kerk. De jaartallen wijzen op hun ambtstermijn:
* Augustinus-Ludovicus Ossellioen (1741-1745)
* Jacobus Warlop (1745-1760)
* August Slosse (1895-1904)
Aan deze muur staat ook de grafsteen van pastoor-musicus Pieter Busschaert (1883-1892), vriend van Guido Gezelle en Edgar Tinel.
In de dichtgemetselde deuropening vindt men de grafsteen van Pieter Notebaert, een brouwer. Een andere grafsteen herinnert aan de familie Verhaeghe, nog een andere aan Judocus Vantieghem, de laatste griffier van Vichte. Speciale aandacht tot slot gaat uit naar de begraafplaats en het grafmonument van toondichter Herman Roelstraete (°1925 +1985), eerste ereburger van Vichte. Dit monument werd vergund door bemiddeling van het provinciebestuur en de regering en opgericht met de steun van de "Stichting Herman Roelstraete".
In juli 2019 werd het 900-jarig bestaan van de Parochie Vichte uitgebreid gevierd onder impuls van de Vichtse Dorpsraad. In de Oude Kerk en rond het nabijgelegen kasteel vonden allerlei festiviteiten plaats (historische evocatie, re-enactmentgroep tempelridders, koren, volksfeest, herdopen van de Vichtse reus...).
Vanaf de eerste decennia van de 21ste eeuw vertoont het gebouw barsten. Eerst aan het westelijke portaal en in 2019 ook aan de noordelijke kruisbeuk. Het gemeentebestuur Anzegem sluit het gebouw vanaf 1 januari 2020 voor verdere activiteiten. Er worden specialisten aangesteld die een analyse moeten maken om het gebouw te stabiliseren en om verdere schade te voorkomen. In een eerste fase werd de fundering van de Oude Kerk verstevigd door middel van groutingpalen. De Oude Kerk blijft echter gesloten. In een tweede fase moeten dak - en gevelwerken + pleister- en schilderwerken gebeuren. Deze werken zullen naar verwachting eind 2025, begin 2026 worden opgestart. Daarna volgt nog een derde fase: de toren- en zolderwerken.
# Geringde vaalhoed

De geringde vaalhoed (Hebeloma radicosum) is een schimmel in de familie Hymenogastraceae. Hij vormt ectomycorrhiza. Vruchtlichamen zijn te herkennen aan de taps toelopende wortelachtige steelbasis, evenals aan de amandelachtige geur. Hij komt voor in loofbossen op voedselrijke klei of leem, soms ook op zand. Hij komt voor bij beuk, eik, berk en is vaak via wortelende steel verbonden met muizengangen, mollenlatrines, wespennesten, etc. Vruchtlichamen komen voor in de herfst.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 6 tot 9 cm. In vochtige omstandigheden is de hoed gelatineus.

#### Steel

De steel heeft een lengte van 50 tot 80 mm en een dikte van 10 tot 15 mm.

#### Geur en smaak

Het vlees is wit en ruikt naar zwet met een geur van amandelen.

#### Sporenprint

De sporenprint is saai bruin.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn amandelvormig, fijnwrattig en meten (8.7) 9.0–13.7 × 5.0–7.2 (8.0). De cheilocystidia zijn dunawndig en hyaliene.

## Verspreiding

De geringde vaalhoed komt voor in Japan, Europa en Noord-Amerika. In Nederland komt hij matig algemeen voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Bedreigd'.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Stoere koraalzwam

De stoere koraalzwam (Phaeoclavulina decurrens) is een schimmel behorend tot de familie Gomphaceae. Hij leeft saprotroof in loofbos op voedselarme tot matig voedselrijke zand of leembodems.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

* Apices: jong wittig, vrij snel lichtgelig tot gelijkkleurig met de takken
* Geur: complex, jong kruidig en aards, later als cichorei
* Smaak: bitter

### Microscopische kenmerken

* Sporen: 5,1–7,1 × 2,8–3,9 µm; gemiddeld 6,4 × 3,4 µm
* Sporen: Q = 1,6 tot 2,1, Q-gem = 1,8
* Sporenornamentatie: tot 0,6 (0,8) µm hoog
* Melzers reagens in het vlees van de steelbasis negatief.

## Naamgeving

De soort werd oorspronkelijk beschreven onder de naam Clavaria decurrens door Christiaan Hendrik Persoon in 1822.

## Verspreiding

Deze koraalzwam komt voor in Europa en Noord-Amerika. In Nederland komt hij vrij zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Gevoelig'.
* ↑ Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* 1 2 Ramaria decurrens, of toch andere opties?