OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sacramentskoor Breda

Het Sacramentskoor Breda is een koor in de Nederlandse stad Breda dat zijn oorsprong vindt in de Sacramentskerk, die in 1925/1926 werd gebouwd aan de Zandberglaan in de wijk Zandberg. Het koor staat bekend om zijn liturgische gezangen en heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van de kerkmuziek in Breda en omgeving.

## Geschiedenis

Eerste dirigent van het Sacramentskoor was André Vermeeren. Onder zijn leiding kreeg het koor al snel een uitstekende reputatie. Het koor zong niet alleen tijdens de reguliere diensten in de Sacramentskerk, maar verzorgde ook concerten en uitvoeringen op andere locaties.
Eind jaren '90 van de vorige eeuw dreigde de Sacramentskerk gesloten te worden en daarmee zou het Sacramentskoor moeten stoppen, omdat het volledig afhankelijk was van het gebouw. Het bestuur bracht alle werkgroepen en koren binnen de parochie samen en ze besloten om het kerkgebouw over te nemen en brachten zowel het Sacramentskoor als de Choralen van de Grote of O.L.V Kerk Breda onder in de Stichting SacramentskerkBreda. Nu zijn deze koren niet alleen de vaste gebruikers van het gebouw, maar ook verantwoordelijk voor het behoud en de exploitatie van de Sacramentskerk.

## Repertoire

Het repertoire van het Sacramentskoor Breda is zeer divers. Het koor zingt niet alleen klassieke kerkmuziek, maar ook hedendaagse muziek.

## Dirigenten

* 1926-1940: André Vermeeren
* 1940-1965: Louis Toebosch
* 1965-1996: Walther Cantrijn
* 1996-2020: Henri de Graauw
* 2020-heden: Ruben de Grauw

## Kooracademie

Het Sacramentskoor is verbonden aan de Kooracademie Breda.
* https://sacramentskerkbreda.nl
* https://kooracademiebreda.nl/sacramentskoor-breda/
* https://sacramentskerkbreda.tumblr.com
* https://www.brabantcultureel.nl/2016/06/29/sacramentskoor-behoort-tot-de-top-en-nederland-mag-dat-weten/
* https://www.youtube.com/user/Sacramentskoor
* https://www.muziekweb.nl/Link/M00000253037/CLASSICAL/Sacramentskoor-Breda
* https://www.discogs.com/fr/artist/2717200-Sacramentskoor-Breda
# Lijst van Europese kampioenen keirin

De keirin staat op het programma van het Europese kampioenschap baanwielrennen sinds 2010.

## Europees kampioenen
### Mannen

| Jaar | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| 2010 | Jason Kenny | Matthew Crampton | Adam Ptáčník |
| 2011 | Matthew Crampton | Christos Volikakis | François Pervis |
| 2012 | Tobias Wächter | Joachim Eilers | Denis Dmitrjev |
| 2013 | Maximilian Levy | Jason Kenny | François Pervis |
| 2014 | Joachim Eilers | Matthijs Büchli | Denis Dmitrjev |
| 2015 | Pavel Kelemen | François Pervis | Denis Dmitrjev |
| 2016 | Tomáš Bábek | Andrii Vynokurov | Charlie Conord |
| 2017 | Maximilian Levy | Shane Perkins | Andrii Vynokurov |
| 2018 | Stefan Bötticher | Sébastien Vigier | Jack Carlin |
| 2019 | Harrie Lavreysen | Denis Dmitrjev | Matthijs Büchli |
| 2020 | Maximilian Levy | Denis Dmitrjev | Sotirios Bretas |
| 2021 | Jeffrey Hoogland | Tom Derache | Joachim Eilers |
| 2022 | Sébastien Vigier | Maximilian Dörnbach | Melvin Landerneau |
| 2023 | Harrie Lavreysen | Patryk Rajkowski | Jeffrey Hoogland |
| 2024 | Harrie Lavreysen | Mateusz Rudyk | Stefano Moro |
| 2025 | Harrie Lavreysen | Maximilian Dörnbach | Tom Derache |

### Dames

| Jaar | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| 2010 | Olga Panarina | Simona Krupeckaitė | Lyubov Shulika |
| 2011 | Victoria Pendleton | Clara Sanchez | Sandie Clair |
| 2012 | Simona Krupeckaitė | Jekaterina Gnidenko | Jelena Brezjniva |
| 2013 | Elis Ligtlee | Kristina Vogel | Virginie Cueff |
| 2014 | Kristina Vogel | Jelena Brezjniva | Shanne Braspennincx |
| 2015 | Elis Ligtlee | Virginie Cueff | Jekaterina Gnidenko |
| 2016 | Ljoebov Basova | Nicky Degrendele | Simona Krupeckaitė |
| 2017 | Kristina Vogel | Simona Krupeckaitė | Ljoebov Basova |
| 2018 | Mathilde Gros | Nicky Degrendele | Darja Sjmeleva |
| 2019 | Mathilde Gros | Lea Sophie Friedrich | Darja Sjmeleva |
| 2020 | Olena Starikova | Sára Kaňkovská | Helena Casas Roige |
| 2021 | Lea Sophie Friedrich | Olena Starikova | Yana Tyshchenko |
| 2022 | Lea Sophie Friedrich | Urszula Łoś | Olena Starikova |
| 2023 | Lea Sophie Friedrich | Emma Finucane | Emma Hinze |
| 2024 | Lea Sophie Friedrich | Emma Finucane | Hetty van de Wouw |
| 2025 | Steffie van der Peet | Rhian Edmunds | Hetty van de Wouw |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Duitsland | 12 | 5 | 2 | 19 |
| 2 | Nederland | 8 | 1 | 6 | 15 |
| 3 | Verenigd Koninkrijk | 3 | 5 | 1 | 9 |
| 4 | Frankrijk | 3 | 4 | 5 | 12 |
| 5 | Oekraïne | 2 | 3 | 3 | 8 |
| 6 | Tsjechië | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 7 | Litouwen | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 8 | Wit-Rusland | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 | Rusland | 0 | 5 | 8 | 13 |
| 10 | Polen | 0 | 3 | 0 | 3 |
| 11 | België | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 12 | Griekenland | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 13 | Italië | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 13 | Spanje | 0 | 0 | 1 | 1 |
Edities 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026
Onderdelen Achtervolging (individueel) · afvalkoers · keirin · koppelkoers · omnium · ploegenachtervolging · puntenkoers · scratch · sprint · teamsprint ·
tijdrijden Voormalig: derny · stayeren · tandem
# Waterland Private Equity Investments

Waterland Private Equity Investments is een Nederlandse investeringsmaatschappij. Het is Nederlands tweede grootste private-equity-investeerder en is actief in de vier sectoren outsourcing en efficiëntie, vrije tijd en luxe, vergrijzing, en duurzaamheid. Het bedrijf heeft kantoren in elf landen.
In 2017 heeft Waterland een nieuw investeringsfonds van twee miljard euro opgezet. Het bedrijf richtte zich hiermee op middelgrote bedrijven in West-Europa. Met een 'buy-and-build'-strategie koopt het bedrijven op, voegt deze samen, legt begrotingseisen op en verkoopt ze daarna weer. Waterland heeft 80 bedrijven aangekocht en daar vervolgens 330 andere bedrijven aan toegevoegd. Investeringen betroffen onder meer de middelgrote bedrijven Base Logistics, Attero, Brouwerij Bosteels, Omega Pharma, Casino Knokke (middels aandeel in het gokbedrijf Napoleon Sports & Casino).
In 2015 heeft Waterland een fonds opgezet van 1,55 miljard euro.
Het bedrijf betrekt nieuw kapitaal van institutionele beleggers uit binnen- en buitenland. ASR Verzekeringen is een van de Nederlandse beleggers. JP Morgan, Hamilton Lane en Columbia Investment Management (het investeringsfonds van de Columbia-universiteit) behoren tot de buitenlandse beleggers.
In 2018 heeft Waterland twee miljard euro aangetrokken van institutionele beleggers voor investeringen in groeiende ondernemingen met een overnamestrategie. Hieruit is een overname van SLS Benelux voortgekomen door de Base Logistics Group.
In 2019 nam Waterland een meerderheidsbelang in EuroParcs.
* ↑ Waterland: veel incidenten maar het geld blijft stromen, Equities.nl
* ↑ Base Logistics neemt Healthlink over, Logistiek, Bas Dijkhuizen, 27 september 2017. Geraadpleegd 11 augustus 2018.
* ↑ (en) HealthLink Europe & International acquired by Base Logistics Group, Cision PR Newswire, 22 september 2017 12:49 ET. Geraadpleegd 11 augustus 2018.
* 1 2 Investeerder Waterland haalt €1,55 mrd op voor nieuw fonds, FD, Hans Maarsen, 15 april 2015. Geraadpleegd 1 september 2018.
* ↑ Base Logistics neemt SLS Benelux over, Logistiek, Bas Dijkhuizen, 26 februari 2019. Geraadpleegd 2 december 2019.
* ↑ Waterland neemt meerderheidsbelang in Europarc
# Station L'Hermitage - Mordelles

Station L'Hermitage-Mordelles is een spoorwegstation in de Franse gemeente L'Hermitage. Het wordt bediend door treinen van het netwerk TER Bretagne op het traject Rennes - Saint-Brieuc.
# Station Little Sutton

Little Sutton is een spoorwegstation van National Rail in Little Sutton, Cheshire West and Chester in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Merseyrail.
# Edgard Wiethase

Edgard Wiethase (Antwerpen, 31 augustus 1881 - Ukkel, 16 april 1965) was een Belgisch realistisch kunstschilder.

## Levensloop

Hij was leerling aan de Antwerpse kunstacademie (bij Ch. Boom, Charles Mertens en Piet Verhaert) en aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen (bij Frans Van Leemputten). Hij was lid van Als ik Kan.
Wiethase schilderde voornamelijk taferelen met paarden. Hij is een van de laatste figuren in de grote traditie van Belgische dierenschilders.
Wiethase woonde een tijd in Kalmthout en had in Antwerpen meerdere adressen. Omstreeks 1937 woonde hij in Brussel.

## Tentoonstellingen

* 1903, Antwerpen, Tentoonstelling van Waterverschilderijen - Pastels - Etsen - &ca ("Maanlichteffect" (pastel), "Oud hoekje in Antwerpen" (houtskool))
* 1905, Antwerpen, Galerie Buyle, 50ste Salon van Als ik Kan ("Nabij een hoeve")
* 1907, Brussel, Salon ("Landschap in Holland")
* 1921, Galerie Lamorinière, Antwerpen
* 1924, Galerie Lamorinière, Antwerpen
* 1924, Stedelijk Museum Sint-Niklaas
* 1933, Gent, Salon ("Witte veulens", "Sint-Anna ter Muiden")
* 1937, Gent, Salon ("Jonge vrouw met eenhoorn", "Paarden")
* 1943, Stedelijk Kunstsalon, Antwerpen
* 1948, Galerie Buyle, Antwerpen
* 1949, Galerie Le Régent, Brussel
* 1951, Galerie Breckpot, Antwerpen
* 1952, Ronse, Feestzaal Muziekacademie

## Musea

* Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
* Ronse, Museum

## Literatuur

* J. Sacré, Edgard Wiethase, Brussel, s.d.
* P.-J. LACHAERT & Y. DEWOLF, De vergeten Ronsese kunstenaar Denis Célérier (1899-1970). Beeldende kunst in Ronse tussen 1938 en 1960, in: Annalen Geschiedkundige Kring Ronse, LXXI, 2022, p. 43.
# Christina Kim

Christina Kim (San Jose, 15 maart 1984) is een Amerikaanse golfprofessional. Ze debuteerde in 2003 op de LPGA Tour en in 2010 op de Ladies European Tour.

## Loopbaan

In 2001 debuteerde Kim als een golfamateur op de Futures Tour waar ze in 2002 een golfprofessional werd. In augustus 2002 behaalde ze haar eerste profzege op de Futures Tour door de Hewlett-Packard Garden State FUTURES Summer Classic te winnen. Op het einde van het seizoen kwalificeerde ze zich voor de LPGA Tour in 2003.
In 2003 maakte ze haar debuut op de LPGA Tour en behaalde in september 2004 haar eerste LPGA-zege door de Longs Drugs Challenge te winnen.
In 2010 maakte Kim haar debuut op de Ladies European Tour (LET). In 2011 behaalde ze op de LET haar eerste zege door het Sicilian Ladies Italian Open te winnen.
Ze was ook meermaals onderdeel van het Amerikaanse golfteam op de Solheim Cup in 2005, 2009 en 2011.

## Prestaties
### Professional
#### LPGA Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 26 september 2004 | Longs Drugs Challenge | 64-69-68-65=266 | –18 | |
| 2 | 13 november 2005 | Tournament of Champions | 67-67-72-67=273 | –15 | |
| 3 | 16 november 2014 | Lorena Ochoa Invitational | 65-69-68-71=273 | –15 | Won de play-off van Shanshan Feng |

#### Ladies European Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 9 oktober 2011 | Sicilian Ladies Italian Open | 70-69-70=209 | –7 | |

#### Futures Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 4 augustus 2002 | Hewlett-Packard Garden State FUTURES Summer Classic | 66-67-66=199 | –14 | Won de play-off van Lorena Ochoa |

## Teamcompetities
### Professional

* Solheim Cup ( USA): 2005 (winnaars), 2009 (winnaars), 2011
* Lexus Cup (Internationale team): 2008 (winnaars)

## Externe link

* (en) LPGA Tour: profiel
* (en) Profiel op seoulsisters.com
* ↑ (en) LPGA Tour, Lorena Ochoa Invitational Presented by Banamex Final Round Notes and Interviews. Gearchiveerd op 20 januari 2015. Geraadpleegd op 17 november 2014.
* ↑ (en) Ladies European Tour, 2011 Sicilian Ladies Italian Open. Gearchiveerd op 17 oktober 2014. Geraadpleegd op 17 november 2014.
# Once Caldas

Corporación Deportiva Once Caldas is een professionele voetbalclub uit Manizales, Colombia.

## Geschiedenis

De club ontstond in 1959 na een fusie tussen Once Deportivo en Deportes Caldas. In de daaropvolgende jaren heeft de club vele verschillende namen gehad, veelal met een verwijzing naar de sponsors. Sinds 1994 wordt gewoon weer de naam Once Caldas gebruikt.
Once Caldas kwam in 1961 voor het eerst uit in de Copa Mustang, de Colombiaanse eredivisie, en wist tot nu toe drie keer (2003-1, 2009-1 en 2010-2) de landstitel te winnen. Ook een van de twee voorlopers van de club, Deportes Caldas, wist eenmaal landskampioen te worden. In 2004 was Once Caldas na Atlético Nacional de tweede Colombiaanse club ooit die de CONMEBOL Libertadores wist te winnen.

## Erelijst
### Nationaal

* Categoría Primera A (4)
    1950, 2003-I, 2009-I, 2010-II

### Internationaal

* CONMEBOL Libertadores (1)
    2004

## Kampioensteam

* 1950 — Carlos Arango, Julio Avila [Arg], Evar Cativiela [Arg], Mario Garrido, Norberto Gómez, Alberto Kersull, Eladio Leis [Arg], Ubaldo Luengo, Rafael Maldonado [Ecu], Enrique Navarro [Arg], Segundo Tessori [Arg], Jacinto Villalba [Per], Víctor Kriscuonas Vitatutas [Ltu]. Trainer-coach: Alfredo Cuezo [Arg].

## Trainer-coaches

* Víctor Luna (2005)

## Bekende (oud-)spelers

* José Izquierdo
* Juan Carlos Osorio
* Luis Sinisterra
* Martín Zapata

## Externe link

* Officiële website
* RSSSF
Alianza Petrolera · América de Cali · Atlético Bucaramanga · Atlético Nacional · Atlético Huila · Boyacá Chicó · Deportes Tolima · Deportivo Cali · Deportivo Pasto · Deportivo Pereira · Envigado · Independiente Medellín · Jaguares de Córdoba · Junior · La Equidad · Millonarios · Once Caldas · Rionegro Águilas · Santa Fe · Unión Magdalena ·
# CONCACAF Nations League

De CONCACAF Nations League is een internationale voetbalcompetitie van de CONCACAF, de voetbalbond van gebieden in en rond Noord-, Midden- en een gedeelte van Zuid-Amerika.
Het voetbaltoernooi is opgericht in 2018. Het toernooi vervangt de vriendschappelijke interlands. De competitie werd voor het eerst gehouden in 2019/2020. Vooraf werd een kwalificatietoernooi gespeeld tussen september 2018 en maart 2019. Dit kwalificatietoernooi werd gehouden om te bepalen in welke divisie elk land zou starten.

## Opzet

Aan de kwalificatie deden 34 landen mee, die landen werden verdeeld over drie divisies (A, B en C). Binnen iedere divisie werden 12 landen weer verdeeld over 4 groepen. De winnaars uit de poules van groep A spelen een halve finale en finale. De landen die laatste eindigden in hun poule degradeerden naar een lagere divisie.
| 2019–20: Deelnemende landen en indeling divisies.■ Divisie A ■ Divisie B ■ Divisie C | 2022–23: Deelnemende landen en indeling divisies.■ Divisie A ■ Divisie B ■ Divisie C |

## Overzicht

| Seizoen | Gastland (finale) | Finale | Finale | Finale | Troostfinale | Troostfinale | Troostfinale |
| Seizoen | Gastland (finale) | Winnaar | Score | Tweede | Derde | Score | Vierde |
| 2019–20 Details | Verenigde Staten | Verenigde Staten | 3–2 (n.v.) | Mexico | Honduras | 2–2 (P. 5–4) | Costa Rica |
| 2022–23 Details | Verenigde Staten | Verenigde Staten | 2–0 | Canada | Mexico | 1–0 | Panama |
| 2023–24 Details | Verenigde Staten | Verenigde Staten | 2–0 | Mexico | Jamaica | 1–0 | Panama |
| 2024–25 Details | Verenigde Staten | | – | | | – |
# Nationale Vergadering (Centraal-Afrikaanse Republiek)

De Nationale Vergadering (Frans: Assemblée nationale) is het lagerhuis van het parlement van de Centraal-Afrikaanse Republiek en bestaat uit 140 leden die via een districtenstelsel (twee verkiezingsronden) worden gekozen voor een termijn van vijf jaar.
De grootste partij in de Nationale Vergadering is de Union Nationale pour la Démocratie et le Progrès (UNDP) met 13 zetels; de meeste parlementariërs (56) zijn echter partijloos. Laurent Ngon Baba is sinds 2018 voorzitter van de Nationale Vergadering.
Sinds de ratificatie van de grondwet van de Centraal-Afrikaanse Republiek in 2016 kent het parlement een hogerhuis, de Senaat. Vooralsnog is er echter nog geen Senaat gekozen.

## Zetelverdeling

* ↑ Grondwet van de Centraal-Afrikaanse Republiek (2016) (pdf)
# Templeuve (België)

Templeuve is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen en een deelgemeente van de Waalse stad Doornik. Templeuve was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Doornik. Het dorpje ligt in het westen van de fusiegemeente Doornik, tegen de Franse grens.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Stefanuskerk (Église Saint-Étienne), een neogotische kerk van 1870.
* Het Kasteel van Templeuve (Château de Templeuve).
* Op de begraafplaats van Templeuve bevindt zich een perk met 13 Britse oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog en een perk met 13 oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog.

## Natuur en landschap

Templeuve ligt in de Doornikse Leemstreek. De hoogte bedraagt ongeveer 31 meter. In het westen ligt de Belgisch-Franse grens. In het oosten ligt de autoweg E 403.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen

## Sport

In het dorp speelt voetbalclub RSC Templeuvois, een van de oudere clubs bij de KBVB. De club speelde in haar bestaan enkele jaren in de nationale reeksen.

## Geboren

* Marcel Alavoine (1898-1967), atleet

## Nabijgelegen kernen

Toufflers, Willems, Blandain, Ramegnies-Chin, Néchin
# Dongdaemun

Dongdaemun, of officieel Heunginjimun (Poort van de Rijzende Welwillendheid), is de oude oostelijke poort van de Zuid-Koreaanse hoofdstad, Seoel. De Koreaanse naam Dongdaemun betekent Grote Oostelijke Poort en werd zo genoemd omdat het een van de vier grotere poorten was die toegang bood tot de stad tijdens de Joseondynastie. Met de Namdaemun poort is het de enige overgebleven poort. De westelijk poort, Seodaemun, is reeds veel eerder afgebroken.

## Geschiedenis

De poort werd voor het eerst gebouwd door koning Taejo van Joseon in het vijfde jaar van zijn regering, 1396. In 1453 werd de poort gerenoveerd en de huidige poort stamt uit 1869.
Het gebied rond Dongdaemun kenmerkt zich tegenwoordig door de vele winkels en marktkramen. Met name in en rond het Dongdaemun stadium werd veel (sport)kleding verkocht. Het stadion is gesloopt en zou vervangen worden door een park, dat uiteindelijk gerealiseerd is op het dak van een complex voor design en cultuur. Het in 2014 geopende Dongdaemun Design Plaza is een grote publiekstrekker. Het door Zaha Hadid en Samoo ontwikkelde complex omvat onder meer een congrescentrum, museum en overdekt plein.
# Brinno

Brinno was de aanvoerder van de Cananefaten tijdens de Bataafse Opstand van 69-70 tegen het Romeinse Rijk.

## Afkomst

Hoewel Brinno een Cananefaat van adellijke komaf was, werkte hij jaren samen met de Romeinen. Van Brinno's vader is bekend dat hij openlijk de draak stak met de mislukte Britannia-expeditie van Caligula. Tijdens de Romeinse burgeroorlog in 69 (het Vierkeizerjaar) werd door Vitellius een behoorlijk deel van de Romeinse troepen uit de Nederlanden en van de westelijke Rijnoever teruggetrokken om in Rome zijn aanspraak op de keizerstroon kracht bij te zetten. De Cananefaten, die leefden in het Nederlandse kustgebied, kozen Brinno als hun leider en kwamen in opstand tegen de Romeinse bezetters, mogelijk op aandringen van de Batavenleider Julius Civilis. De Frisii en Chauken sloten zich bij de opstandelingen aan.

## De Bataafse Opstand

Brinno overviel tot grote verrassing van de Romeinen de winterkampen van twee cohorten aan de kust, mogelijk te Praetorium Agrippinae (Valkenburg). Hordeonius Flaccus, de bevelhebber van de militaire provincie Neder-Germanië (Germania Inferior), had vanwege de onrust bij de Bataven onlangs extra troepen naar de nederzetting Oppidum Batavorum aan de Waal gestuurd. Hij had echter niet gerekend op een opstand bij de Cananefaten. De opstand van Brinno en zijn bondgenoten verliep voorspoedig en andere versterkingen van de Romeinen werden verwoest of ontruimd, waaronder Fectio (Vechten), Matilo (Leiden-Roomburg), Albaniana (Alphen aan den Rijn) en Traiectum (Utrecht). Ook de Bataven kwamen nu in opstand en in de Betuwe kwam het tot een confrontatie tussen de troepen van Civilis en de Romeinse hulptroepen onder primus pilus Aquilius. Nadat de cavalerie-eenheid van Claudius Labeo na muiterij naar de opstandelingen was overgelopen werden de Romeinen vernietigend verslagen. Het is niet bekend wat er verder van Brinno is geworden.
# J.P. Grosse

J.P. Grosse is een Muppet die aanvankelijk werd gespeeld door poppenspeler Jerry Nelson. In de spin-off Muppets Tonight werd J.P. Grosse wanneer hij niet sprak gespeeld door Leslie Carrara.
Grosse is de eigenaar van het theater waarin de Muppets optreden en de oom van toneelknecht Scooter. Hij kwam slechts een paar keer voor in The Muppet Show, maar werd geregeld genoemd. Bij het horen van zijn naam raakte Kermit de Kikker gewoonlijk meteen in paniek en deed alles wat hem in Grosse' naam werd opgedragen. Meestal betrof het dan eigenlijk een wens van Scooter die tussen neus en lippen door zijn oom noemde om zijn wil door te drijven.
Hoewel J.P. Grosse vaak werd genoemd in het eerste seizoen van de show, kwam hij pas voor het eerst voor in seizoen twee in de aflevering met Judy Collins. Na enkele malen te hebben meegespeeld in dit seizoen verdween het personage weer uit beeld. Van het derde tot en met het laatste seizoen werd er alleen nog over hem gesproken. In het boek 'Of Muppets and Men' legt Jerry Juhl uit dat het personage enkel een goed concept was wanneer hij niet in beeld verscheen. Hij kwam nog wel voor als achtergrondfiguur in andere Muppet-producties zoals Muppets Tonight.

## Externe link

* J.P. Grosse in de Muppet Wiki
# Hilbert Bredemeijer

H.W.M. (Hilbert) Bredemeijer (Harderwijk, 27 november 1983) is een Nederlandse bestuurder en CDA-politicus. Sinds 19 december 2019 is hij wethouder van Den Haag.

## Biografie

Bredemeijer is geboren en getogen in Harderwijk en verhuisde in 2002 voor zijn studie naar Den Haag. Hij studeerde Communicatie aan De Haagse Hogeschool en de Universiteit van Amsterdam. Hij was actief als fractiemedewerker, woordvoerder, campagneleider en voorzitter van de Haagse afdeling van het CDA.
Bredemeijer was werkzaam als woordvoerder en persvoorlichter voor onder andere het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, de Tweede Kamerfractie van het CDA, SNS REAAL, De Volksbank, de AIVD en als zelfstandig ondernemer.
Bredemeijer is sinds december 2019 wethouder van Den Haag en had in zijn portefeuille Onderwijs, Sport, Buitenruimte, stadsdeel Loosduinen en was hij de 4e locoburgemeester. Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 was hij lijsttrekker en wist de drie zetels vast te houden. Sinds oktober 2023 in hij wethouder Onderwijs, Jeugd, Sport, Dienstverlening.

## Persoonlijk

Bredemeijer is getrouwd en heeft twee dochters en een zoon. Hij is supporter van voetbalclub ADO Den Haag. Hij houdt van hardlopen en doet jaarlijks de City-Pier-City.
* 1 2 Hilbert Bredemeijer kandidaat-wethouder Hilbert Bredemeijer kandidaat-wethouder, CDA Den Haag, 26 november 2019. Gearchiveerd op 15 augustus 2022.
* ↑ Notulen van de raad van 19 december 2019, Gemeente Den Haag, pagina 71, 19 december 2019
* 1 2 3 Interview met wethouder Hilbert Bredemeijer, De Posthoorn, pagina 3, 22 januari 2020. Gearchiveerd op 26 februari 2023.
* ↑ Sprekers - Opening Onderwijsjaar 2020, Gemeente Den Haag, geraadpleegd 11 augustus 2020
* ↑ De wethouder in het kort, Wijkberaad Bloemenbuurt de Hyacint, 19 december 2020. Gearchiveerd op 14 maart 2023.
* ↑ Bree, Lot van, Bredemeijer mogelijk het nieuwe gezicht van CDA Den Haag. Omroep West (4 juni 2021). Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ Hilbert Bredemeijer, CDA Den Haag, geraadpleegd 11 augustus 2020
* ↑ Op school spreken we Nederlands. De Balie. Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ Officiële uitslag gemeenteraadsverkiezingen 2022. CDA Den Haag. Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ Oude bekenden en nieuwe gezichten: dit zijn de kersverse wethouders van Den Haag. De Haag FM (2 oktober 2023). Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ Hilbert Bredemeijer in De Podcast (S3EP19). ADO Den Haag (24 mei 2024). Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ Lot van Bree, Hilbert Bredemeijer is kandidaat-lijsttrekker voor het CDA. Wie is hij?. Omroep West (4 juni 2021). Geraadpleegd op 29 juni 2024.