OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nationale Vergadering (Wit-Rusland)

De Nationale Vergadering van Wit-Rusland (Wit-Russisch: Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь, Natsionalnoje Sobranie Respoebliki Belaroes) is het parlement van Wit-Rusland. Het parlement bestaat uit twee kamers:
* Huis van Afgevaardigden
* Raad van de Republiek
Tot 1996 was dit de Opperste Sovjet.
Abchazië: Parlement · Albanië: Kuvendi · Andorra: Consell General de les Valls · Armenië: Azgayin Zhoghov · Azerbeidzjan: Milli Məclis · België: Federaal Parlement (Senaat en Kamer) · Bosnië en Herzegovina: Parlementarna Skupština · Bulgarije: Narodno Sobranie · Cyprus: Vouli ton Antiprosópon · Denemarken: Folketing · Duitsland: Bundestag (en Bundesrat) · Estland: Riigikogu · Finland: Eduskunta · Frankrijk: Parlement (Assemblée nationale en Sénat) · Georgië: Parlement · Griekenland: Vouli · Hongarije: Országgyűlés · Ierland: Oireachtas (Dáil en Seanad) · IJsland: Alþingi · Italië: Parlement (Kamer en Senaat) · Kazachstan: Parlamenti (Majilis en Senaat) · Kosovo: Assemblee · Kroatië: Sabor · Letland: Saeima · Liechtenstein: Landtag · Litouwen: Seimas · Luxemburg: Chambre · Macedonië: Sobranie · Malta: Il-Kamra · Moldavië: Parlamentul · Monaco: Conseil National · Montenegro: Skupština · Nagorno-Karabach: Azgayin Zhoghov · Nederland: Staten-Generaal (Eerste Kamer en Tweede Kamer) · Noord-Cyprus: Cumhuriyet Meclisi · Noorwegen: Storting · Oekraïne: Verchovna Rada · Oostenrijk: Nationalrat · Polen: Sejm (en Senat) · Portugal: Assembleia da Republica · Roemenië: Camera Deputaţilor · Rusland: Federatieve vergadering (Staatsdoema en Federatieraad) · San Marino: Consiglio Grande e Generale · Servië: Narodna skupština · Slowakije: Národná Rada · Slovenië: Državni Zbor en Državni Svet · Spanje: Cortes Generales (Senado en Congreso de los Diputados) · Transnistrië: Opperste Sovjet · Tsjechië: Parlament (Senaat en Kamer van Afgevaardigden) · Turkije: Meclis · Verenigd Koninkrijk: Parliament (House of Commons en House of Lords) · Wit-Rusland: Nationale Vergadering (Huis van Afgevaardigden en Raad van de Republiek) · Zuid-Ossetië: Parlement · Zweden: Riksdag · Zwitserland: Bondsvergadering (Nationale Raad en Kantonsraad)
Cursief: wijst op een niet of slechts deels erkende staat
# Hans-Achim von Rosenberg-Gruszcynski

Hans-Achim von Rosenberg-Gruszcynski (Wilhelmshaven, 4 juni 1917 – Ten zuidwesten van IJsland, 19 maart 1943) was een Oberleutnant-zur-See in de Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Zijn carrière

Hans-Achim von Rosenberg-Gruszcynski werd geboren in Wilhelmshaven, Duitsland, op 4 juni 1917. Met zijn naam was hij van adel afkomstig en rond 1937 zou hij bij de Kriegsmarine gekomen zijn, waar hij zoals gebruikelijk de nodige opleiding kreeg. Hij kwam snel bij de U-bootdienst waar hij van 7 mei 1941 tot 31 mei 1942 dienstdeed op de U-18, waarmee hij geen oorlogspatrouilles uitvoerde, maar wel leerde omgaan met de onderzeeër. Op 18 juli 1942 kreeg hij de U-384 onder zijn bevel waar hij op 3 februari 1943 werd ingezet bij de U-bootbasis van La Pallice, Frankrijk. Zijn successen waren matig. Vooral het eerste schip dat hij kelderde, was bijna rampzalig voor zijn bemanning en hemzelf.
Het eerste schip dat hij torpedeerde was de Louise Lykes op 9 januari 1943. De 85-koppige bemanning van de Louise Lykes kwam hierbij om.
Op 17 maart 1943 lanceerde de U-384 drie torpedo's af op het konvooi HX-229, nabij St. John's, Canada. Hierbij werd het Britse vrachtschip Coracero tot zinken gebracht.
Tijdens zijn tweede oorlogspatrouille, na 14 dagen, werd hijzelf en zijn voltallige bemanning van 47 met de U-384 tot zinken gebracht. De U-384 ging ten onder om 17.45 u. op 19 maart 1943, door bommen van een Britse B-17 Flying Fortress-vliegtuig (Squadron 206/B), ten zuidwesten van IJsland, in positie 54°18' N. en 26°15' W. De U-384 was amper drie maanden, vanaf 1 januari tot 19 maart 1943, in actieve dienst met voordien een trainingsperiode. Ze had in die korte tijd twee vrachtschepen tot zinken gebracht met een totale scheepsruimte van 13.407 brt.

## Successen

* Twee schepen tot zinken gebracht voor een totaal van 13.407 brt.

## militaire loopbaan

* Offiziersanwärter: 3 april 1937
* Seekadett: 21 september 1937
* Fähnrich-zur-See: 1 mei 1938
* Oberfähnrich-zur-See: 1 juli 1939
* Leutnant-zur-See: 1 augustus 1939
* Oberleutnant-zur-See: 1 september 1941

## Decoraties

* Onderzeebootoorlogsinsigne 1939 op 18 februari 1941
* IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (5 februari 1943) en 2e Klasse (18 februari 1941)

## U-bootcommando's

* U-18: 7 mei 1941 - 31 mei 1942: geen oorlogspatrouilles
* U-384: 18 juli 1942 - 19 maart 1943 (gezonken): 2 patrouilles (68 dagen)

## Vertrek en aankomst oorlogspatrouilles met U-384

* 1. 12 december 1942: Kiel - 3 februari 1943: La Pallice (54 patrouilledagen)
* 2. 6 maart 1943: La Pallice - 19 maart 1943: Ten zuidwesten van IJsland (tot zinken gebracht na 14 patrouilledagen)

## Externe link

* Uboat.net: Hans-Achim von Rosenberg-Gruszcynski
* ↑ (de) Volksbund.de: Hans-Achim v. Rosenberg-Gruszczynski. Geraadpleegd op 1 maart 2025.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 23 april 2014. Geraadpleegd op 21 april 2014.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 https://uboat.net/men/commanders/1029.html
# Jodium-129

Jodium-129 of $^{129}$I is een radioactieve isotoop van jodium. De isotoop komt in zeer kleine hoeveelheden voor op Aarde. Het ontstaat door kernsplijting van natuurlijk voorkomend uranium en door interactie van kosmische straling met xenon in de aardatmosfeer.
Jodium-129 is een van de langlevende nucliden die aanwezig zijn in nucleair afval, naast onder andere seleen-79, technetium-99, tin-126 en cesium-135. Het wordt gevormd bij de kernsplijting van uranium-235, plutonium-239 en plutonium-241 in kernreactoren.
Jodium-129 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van telluur-129.
    ${\ce {{^{192}_{52}Te}->{^{192}_{53}I}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$

## Radioactief verval

Jodium-129 vervalt door β$^−$-verval naar de stabiele isotoop xenon-129:
    ${\ce {{^{129}_{53}I}->{^{129}_{54}Xe}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
De halveringstijd bedraagt 15,7 miljoen jaar. Daarmee is het de langstlevende radio-isotoop van het element.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{107}$I · $^{108}$I · $^{109}$I · $^{110}$I · $^{111}$I · $^{112}$I · $^{113}$I · $^{114}$I · $^{114m}$I · $^{115}$I · $^{116}$I · $^{116m}$I · $^{117}$I · $^{118}$I · $^{118m}$I · $^{119}$I · $^{120}$I · $^{120m1}$I · $^{120m2}$I · $^{121}$I · $^{121m}$I · $^{122}$I · $^{123}$I · $^{124}$I · $^{125}$I · $^{126}$I · $^{127}$I · $^{128}$I · $^{128m1}$I · $^{128m2}$I · $^{129}$I · $^{130}$I · $^{130m1}$I · $^{130m2}$I · $^{130m3}$I · $^{130m4}$I · $^{131}$I · $^{132}$I · $^{132m}$I · $^{133}$I · $^{133m1}$I · $^{133m2}$I · $^{134}$I · $^{134m}$I · $^{135}$I · $^{136}$I · $^{136m}$I · $^{137}$I · $^{138}$I · $^{139}$I · $^{140}$I · $^{141}$I · $^{142}$I · $^{143}$I · $^{144}$I · $^{145}$I
# Kruidenbad

Bij een kruidenbad is badwater met kruiden verrijkt. Aan kruidenbaden worden diverse werkingen toegeschreven: kalmerend, stimulerend en genezend, mede afhankelijk van de gebruikte kruiden.

## De toevoegingen

De kruiden kunnen vers, gedroogd, als extract of als olie aan het water worden toegevoegd.

## Geschiedenis

Al van de Romeinen is bekend, dat zij in hun thermen kruidenbaden gebruikten.

## Werking

In de handel worden verschillende kruiden verschillende werkingen toegeschreven. De gebruikte terminologie is echter niet of alleen zeer ten dele wetenschappelijk onderbouwd. Zo kan een kruidenbad heilzaam, vitaliserend en deugddoend worden aangewend. Het kruidige water heeft direct invloed op de huid, maar ook aan de inademing van de etherische oliën worden invloeden toegeschreven.
Enkele voorbeelden van gebruikte kruiden en de hun toegeschreven werking zijn:
* Rozemarijn - Is een opwekkend kruid. Verbetert de doorbloeding van de huid en gaat roos tegen.
* Eucalyptus - Is goed voor de luchtwegen en gaat verkoudheid tegen, ontsmettend.
* Dennen - Verstevigt de huid en is verfrissend. Rijk aan vitamine C
* Lavendel - Is rustgevend
* Citroen en limoen - Werkt verfrissend en ontsmettend, werkt op het immuunsysteem door het aanmaken van antistoffen.
* Sinaasappel - Werkt ontspannend vanwege de opwekkende oliën.
* Bloemen - Geeft energie en maken vrolijk.
* Jasmijn - Wordt enigszins exotisch ervaren. Is rustgevend en werkt ontspannen op de spieren, maar geeft ook energie.
Behalve kruiden met water bestaan er ook varianten van kruiden in het melkbad, al dan niet met honing.
# DJ Mustard

Dijon McFarlane (Los Angeles, 5 juni 1990), beter bekend als DJ Mustard, is een Amerikaans muziekproducent en dj uit Los Angeles, Californië. Hij staat bekend als de officiële dj van de rapper YG uit Compton en voor de producties van hitsingles van onder andere Tyga, 2 Chainz, YG, Kid Ink, Ty Dolla Sign, Trey Songz, Tinashe, Jeremih, TeeFlii, T.I., Fergie, will.i.am, Big Sean, Wiz Khalifa en meer. Mustard's produceerstijl wordt omschreven als een uptempo, club-georiënteerde, pakkende doch eenvoudig melodische hiphop stijl. Het sneeuwbaleffect hierop resulteerde in een combinatie met de muziekstijl West Coast-hiphop. Al zijn producties worden gekenmerkt door de tag "Mustard on the beat, hoe!", welk een sample van een stem is van YG's single "I'm Good".
Mustard's debuutalbum, 10 Summers, kwam uit op 26 augustus 2014.

## Biografie
### Jeugd

Op 11-jarige leeftijd liet Mustard's oom hem voor dj spelen op een familiefeest. Hij verkreeg zijn artiestennaam omdat zijn voornaam Dijon was, van de Dijonmosterd (mustard in het Engels). Mustard begon meer te dj'en en werd ook kwalitatief beter naarmate hij ouder werd. Hij gebruikt de productiesoftware Reason, aanvankelijk de versies 5 en 6 en nu 6.5.

## Discografie
### Studioalbum

* 10 Summers (2014)
* Perfect Ten (2019)

### Mixtapes

* 4 Hunnid Degreez (met YG) (2012)
* Ketchup (2013)
# Jack Quaid

Jack Henry Quaid (Los Angeles, 24 april 1992) is een Amerikaanse acteur. Quaid is vooral bekend door zijn rol als Hughie Campbell in The Boys en als Marvel in The Hunger Games. Quaid is de zoon van acteurs Dennis Quaid en Meg Ryan.

## Carrière

In 2012 maakte Quaid zijn filmdebuut als Marvel in het eerste deel van The Hunger Games, een jaar later mocht hij met een eenmalige glimprol terugkomen in The Hunger Games: Catching Fire. In 2013 verzamelde hij met behulp van zijn fans geld in om zijn film Roadies te financieren.

## Externe link

* (en) Jack Quaid in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jack Quaid op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1214906397
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 2337 8540
* Library of Congress Control Number: no2013132655
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0307100
* Système universitaire de documentation: 225321432
* Virtual International Authority File: 305857177
* WorldCat: E39PBJwxF77PgD87QGW37kPbBP
# Victor van Aveyron

Victor van Aveyron (in het Frans: Victor de l'Aveyron) (Aveyron, ca. 1790 - Parijs, 1828) was een Frans wild kind, een zogenoemd 'wolfskind'.
Op 8 januari 1800 werd hij ontdekt en gevangengenomen door drie jagers. Hij was naakt, liep op handen en voeten, klom vliegensvlug in bomen, sprak niet en maakte ongecontroleerde gebaren.
In 1801 werd hij toevertrouwd aan de jonge dokter Jean Itard. Deze noemde hem Victor en heeft uiteindelijk vijf jaar met het kind gewerkt. Het lukte hem echter niet om hem te leren spreken. Victor werd toevertrouwd aan een zekere mevrouw Guérine die hem gedurende 17 jaar verzorgde, van 1811 tot aan zijn dood in 1828.
In 1970 liet François Truffaut zich door deze geschiedenis inspireren tot het maken van de film l'Enfant sauvage.
Lucien Malson publiceerde de aantekeningen van Jean Itard, die zich uiteindelijk afvroeg of het niet beter zou zijn geweest om Victor in het bos te laten.
# Oorlogskruis (Italië)

Het Italiaanse Oorlogskruis (Croce al Merito di Guerra), ook "Croce di Guerra al Valore Militare" oftewel "Oorlogskruis voor Dapperheid" geheten, werd op 18 januari 1918 ingesteld en in 1940 vernieuwd. De kruisen zijn gelijk maar het jaartal op de onderste arm van de keerzijde van het kruis verschilt.

## Decoratie

Het in 1918 door de Italiaanse regering ingestelde bronzen kruis, een "Grieks kruis", heeft vier armen. In het midden van de voorzijde staat een ster en op de armen zijn stralen gegraveerd. Op de keerzijde staan op oude kruisen een zwaard met eikentakken en het koninklijke wapen met de tekst "VALORE MILITARE" (Italiaans: "Militaire moed") op de horizontale kruisbalk. Op kruisen van na 1947 werd het koningswapen vervangen door het monogram "RI" voor "Republica Italiana". Het lint is blauw met twee brede witte strepen. Men draagt de onderscheiding op de linkerborst.
Anders dan bij veel andere oorlogskruisen worden er geen sterren of palmen op het lint gedragen. Het oorlogskruis wordt aan militairen die zich langdurig door moed hebben onderscheiden maar daarvoor geen Gouden Medaille (Medaglia d' Oro), een hoge onderscheiding, of een kruis van de Militaire Orde van Savoye kregen toegekend. De Oorlogskruizen in andere landen, waaronder Frankrijk en Tsjechoslowakije zijn onder "Oorlogskruis" verzameld.

## Geschiedenis

Italië heeft in de Eerste Wereldoorlog de kant van Frankrijk en Engeland gekozen. In de Tweede Wereldoorlog was het land eerst een bondgenoot van Duitsland, later van de geallieerden. Tijdens de beide oorlogen zijn zware gevechten geleverd en talloze militairen werden, ondanks de frequente nederlagen in beide oorlogen, onderscheiden.

## Opmerkelijke ontvangers

* Tomislav II van Kroatië
* Vernon Baker, Second Lieutenant, US Army, Medal of Honor
* Heinrich Bleichrodt, Kriegsmarine
* Hamilton H. Howze, General, US Army
* Clayton P. Kerr, Major General en lid van de geallieerde missie naar het Italiaanse leger in Tweede Wereldoorlog
* Wolfgang Lüth, Kriegsmarine
* Enrico Martini, Italiaanse Tenente Colonnello
* Billy Mitchell, grondlegger van de United States Air Force
* Kaoru Moto, Pfc, US Army, Medal of Honor
* Engelbert Endrass, Kriegsmarine
* Herbert Schultze, Kriegsmarine
* Władysław Anders, Poolse generaal
* Filippo Zuccarello, kapitein in het Koninklijk Italiaans Leger, oorlogsheld in de Eerste Wereldoorlog

## Externe link

* Afbeelding van het lint op
* (en) Paul Hieronymussen, Orders medals and decorations. Londen, 1967.
* ↑ Paul Hieronymussen beschrijft de decoraties onder de noemer "The War Cross" en geeft de tweede naam.
# Chaudfontaine (water)

Chaudfontaine is een merk mineraalwater dat sinds 2003 onderdeel is van The Coca-Cola Company.

## Geschiedenis

Het mineraalwater van Chaudfontaine wordt gewonnen in de gelijknamige Belgische gemeente, gelegen aan de Vesder in de provincie Luik. De naam 'Chaudfontaine' verwijst naar de aanwezigheid van thermale bronnen met een temperatuur van ongeveer 37 graden Celsius.
In 1696, toen Simon Sauveur, met de hulp van dokter Werner Xhrouet, de eerste thermale baden oprichtte, markeerde dit het begin van de erkenning van de geneeskrachtige eigenschappen van het water. In 1714 publiceerde Xhrouet een werk over de minerale wateren van Chaudfontaine, Spa en Aken, waarmee de wetenschappelijke belangstelling voor het water werd vergroot.
In 1725 werd het eerste kuuroord gebouwd, en enkele jaren later, in 1729, werd voor het eerst melding gemaakt van gebotteld Chaudfontaine-water. Het bottelen kreeg een officiële structuur in 1924, toen de familie Canter de Société Eau Minérale Thermale de Chaudfontaine oprichtte. Twee jaar later, in 1926, werd een nieuwe bottelarij gebouwd door de toenmalige burgemeester William Grisard.
Gedurende de twintigste eeuw onderging het bedrijf meerdere transformaties. In 1950 kreeg S.A. Cristal Chaudfontaine exclusieve bottelrechten en werd het omgedoopt tot S.A. Chaudfontaine-Monopole. De productiecapaciteit werd verder uitgebreid na de overname door de Piedbœuf-groep in 1962, die in 1968 een moderne bottelfabriek bouwde. Innovatie zette zich voort in 1972, toen glazen flessen werden vervangen door PVC-flessen.
In 1988 fuseerde Piedbœuf met Stella Artois, wat leidde tot de oprichting van de Interbrew-groep. Toen Interbrew in 1997 besloot zich te richten op bier, werd Chaudfontaine-Monopole verkocht aan Abbas Bayat. Uiteindelijk werd het merk in 2003 overgenomen door Coca-Cola België, dat sindsdien verantwoordelijk is voor de distributie en marketing.

## Waterbron en eigenschappen

Het mineraalwater van Chaudfontaine staat bekend om zijn uitzonderlijke zuiverheid. Het water reist meer dan 60 jaar door verschillende rotslagen op een diepte van 1.600 meter, waar het natuurlijk wordt gefilterd en mineralen zoals calcium en magnesium opneemt. Daarna stroomt het terug naar de bron, waar het wordt gebotteld.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Chaudfontaine (eau) op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Chaudfontaine - Belgisch Natuurlijk Mineraalwater | Coca-Cola BE & LU. www.coca-cola.com. Geraadpleegd op 1 maart 2025.
# Natalie Glebova

Natalie Vladimirovna Glebova (Russisch: Наталья Владимировна Глебова) (Toeapse, 11 november 1981) is een Canadees model van Russische afkomst.
Ze woont in Toronto. In 2005 werd ze verkozen tot Miss Universe Canada en ze won op 31 mei 2005 de Miss Universe-verkiezing in Bangkok (Thailand). Ze werkt als model en behaalde een bachelor aan de Ryerson University.
# Fulbert Youlou

(Abbé) Fulbert Youlou (Brazzaville, 19 juli 1917 – Madrid, 5 mei 1972) was een Congolees (Brazzaville) staatsman.
Youlou behoorde tot de Balali-stam, een van de grootste stammen van de Bakongo. Youlou bezoch het seminarium en werd in 1947 rooms-katholiek priester gewijd. In 1955 werd hij vanwege zijn politieke activiteiten als priester op non-actief gesteld. Hij bleef echter priestergewaden dragen, ook jaren nadat hij van zijn pastorale taken was ontheven.
In 1956 richtte hij vlak voor de verkiezingen van de Wetgevende Raad van de toenmalige Franse kolonie Congo de Union Démocratique de la Defense des Interêts Africains (UDDIA) op. In 1956 werd Youlou burgemeester van Brazzaville. De UDDIA won de verkiezingen van 1957. In dat jaar trad Youlou toe tot een coalitieregering met Jacques Opangault van de MSA (Mouvement Socialiste Africain) als premier. Na een ruzie met Opangault wist Youlou de afzetting van de eerste te bewerkstelligen en werd zelf premier. Hij zette Opangault gevangen en liet een nieuwe grondwet opstellen.
In 1960 werd Congo onafhankelijk onder de naam Republiek Congo en werd Youlou president en bleef premier. Hij vormde een nieuwe coalitie met twee andere partijen (w.o. de MSA) liet Opangault vrij en benoemde hem tot minister van staat. In 1962 riep Youlou de eenpartijstaat uit en liet de MSA en andere partijen fuseren met zijn eigen UDDIA. De UDDIA werd vervolgens de enige legale partij. Deze beslissing, maar ook de slecht lopende economie, lokten protesten uit en Alphonse Massamba-Débat pleegde in 1963 een staatsgreep en zette Youlou af. Massamba-Débat schafte de UDDIA af en verving haar door de Mouvement national de la révolution (MNR).
Youlou week uit naar Spanje en vestigde zich in Madrid. Hij overleed in 1972.
# Marien Ngouabi

Marien Ngouabi (Ombele, 1938 - Brazzaville, 18 maart 1977) was van 1969 tot zijn dood president van Congo (Brazzaville).
Marien Ngouabi volgde een militaire opleiding in de tijd dat Congo nog een Franse kolonie was. Toen Congo in 1960 een onafhankelijke republiek werd, werd Ngouabi onderofficier in het Congolese leger. In de jaren daarna maakte hij carrière binnen het nieuwe leger en bereikte de rang van majoor.
Ngouabi stond bekend om zijn linkse sympathieën. In 1968 bracht hij met medestanders president Alphonse Massamba-Débat ten val en een jaar later riep hij de Volksrepubliek Congo uit met de door hem opgerichte Parti Congolais du Travail (PCT, d.i. Congolese Arbeiderspartij) als enige toegestane partij. In 1969 werd Ngouabi tot president gekozen. Hij voerde een op het marxisme geïnspireerde politiek en leunde sterk op de Sovjet-Unie en China. Hij werd ervan beschuldigd zijn eigen volk, de Kouyou, en zijn geboortestreek (de regio rond Owando, het toenmalige Fort Rousset) te bevoordelen. Zo werd er in Owando in 1972 een modern hospitaal gebouwd door de Chinezen. Aan het begin van zijn regime overleefde hij verschillende pogingen tot staatsgreep.
Op 18 maart 1977 kwam hij tijdens een mislukte couppoging om het leven. Joachim Yhomby-Opango werd in zijn plaats president van de volksrepubliek.
# Bolschip

Een bolschip of boltjalk is een type vissersschip van de voormalige Zuiderzee, behorende tot de familie van rond- en platbodemschepen. Het zogenaamde Groninger bolschip werd gebruikt voor het vervoer van turf, stro, mest, schuimaarde en aardappelen op de ondiepe kanalen van de Groninger Veenkoloniën.
De naam bol of bolle (oud Nederlands) komt zeer waarschijnlijk van het voormalige eiland Urk waar alle schepen met een ronde kop zo werden genoemd. In Friesland werden deze ronde schepen aken genoemd.
Bolschepen werden rond 1900 gebouwd in Friesland, Groningen en Noord-Holland; op werven in Hindeloopen, Workum, Makkum, Enkhuizen (zie ook: Vollenhovense bol en Enkhuizer bol) en in Groningen bijvoorbeeld in Veendam.
Als type is de bolle een kleine blazer, van ongeveer 10 bij 3 meter. Het is gebouwd in de beste Friese traditie met een mooie ronde kop en een geveegd achterschip, evenals de andere Friese aken. In tegenstelling tot de blazer die een doorlopend dek bezat, heeft de bol alleen een voordek en is ze minder hoog opgeboeid. Ze werden alleen in hout gebouwd.
De schepen werden gebruikt voor het vangen van platvis rond de diepere geulen van de Zuiderzee en de Waddenzee. Het meest gebruikte tuig hiervoor was het hoekwant.
De schepen waren uitgerust met een bun om de vis levend te kunnen bewaren, dode bot was niets waard aan de afslag en werd meestal door de vissers en hun familieleden zelf opgegeten, net als de bijvangst van andere vissoorten die niet verkoopbaar waren. Na de afsluiting van de Zuiderzee viel het doek voor de bol. De weinige die over waren, werden voor de recreatievaart gebruikt, vaak met een onooglijk getimmerde kajuit. De laatste jaren zijn er echter weer werven die stalen bolschepen bouwen voor de recreatievaart. Die hebben ook een kajuit, en tonen door de aandacht voor de verhoudingen van dit soort schepen toch goed.
Het Fries Scheepvaartmuseum in Sneek heeft een model van een bolschip.
# Paraplubak

Een paraplubak is een bak, waarin mensen hun natte paraplu kunnen opbergen. Deze kom je vooral tegen in winkels of andere openbare gelegenheden. De paraplubak staat vlak bij de deur, zodat je de natte paraplu niet mee de ruimte hoeft in te nemen.
Paraplubakken kan men kant-en-klaar kopen in woninginrichtingszaken of zelf maken. Men gebruikt hiervoor soms een oude melkbus voor. Deze wordt geschuurd en eventueel beschilderd met een landelijke afbeelding, Staphorster stipwerk, Hindeloper, Makkummer of een andere streekgebonden versiering.