OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pablo Ocampo

Pablo L. Ocampo (Manilla, 25 januari 1853 – aldaar, 5 februari 1925) was een Filipijns jurist en politicus. Ocampo was lid van het Malolos Congres en van 1907 tot 1909 resident commissioner in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden.

## Biografie

Ocampo werd geboren op 25 januari 1853 in Quiapo in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Zijn ouders waren Andres Ocampo, burgemeester van Santa Cruz in Manilla en zijn moeder Macaria de Leon. Hij studeerde aan het Colegio de San Juan de Letran en behaalde in 1882 zijn rechtendiploma aan de University of Santo Tomas. Ook slaagde hij dat jaar voor het toelatingsexamen voor de Filipijnse balie. In 1882 en 1883 was hij openbaar aanklager van Tondo. Van 1885 tot 1887 was hij secretaris bij de Audiencia van Manilla en van 1888 tot 1889 werkte hij als realtor voor het Filipijns hooggerechtshof. In 1889 werd hij benoemd tot promoter fiscal bij de rechtbank van Tondo en het jaar erna volgde een benoeming tot defensor de oficio.
Tijdens de Filipijnse revolutie was hij afgevaardigde op het Malolos Congres, het revolutionaire parlement, namens Lepanto, Bontoc en Infanta. Tevens was hij professor rechten aan de University of Malolos. Bij de uitbraak van de Filipijns-Amerikaanse Oorlog werd hij benoemd tot lid van een commissie, die tot taak had om te onderhandelen met de Amerikaanse generaals Arthur MacArthur en Elwell Stephen Otis over vrede. Vanaf juli 1899 was hij de vertegenwoordiger van de revolutionaire regering in Manilla en gaf hij leiding aan het inlichtingenkantoor. Op 16 september 1899 werd Ocampo aangesteld als redacteur van het nationalistische tijdschrift La Patria. Zijn redactionele commentaren waren voor de Amerikanen echter reden om hem op 16 januari 1901 te deporteren naar Guam, samen met onder andere Apolinario Mabini en Artemio Ricarte.
Na bijna twee jaar ballingschap keerde hij in 1902 terug in de Filipijnen, na een door president William McKinley uitgeroepen algehele amnestie. Enkele jaren na de revolutie werd hij gekozen als een van de eerste twee resident commissioners in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden van 22 november 1907 tot 22 november 1909. In 1908 was hij een van de deelnemers aan het het interparlementair congres van naties in de Reichstag in Berlijn. In 1910 werd Ocampo gekozen als afgevaardigde in de Filipijnse Assemblee. Zijn termijn in de Assemblee duurde tot februari 1912. In 1918 was Ocampo een leden van de eerste onafhankelijkheidsmissie naar de Verenigde Staten onder leiding van de president van de Filipijnse Senaat Manuel Quezon.
Ocampo overleed in 1925 op 72-jarige leeftijd. Hij werd begraven op La Loma Cemetery aan de rand van Manilla.
# Waterpolo op de Olympische Zomerspelen 1912

Waterpolo is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Zomerspelen 1912 te Stockholm.

## Mannen

De zes deelnemende landen speelden een knock-outtoernooi.
Hierna was er nog een toernooi om de tweede plaats waaraan de landen konden deelnemen die van de winnaar hadden verloren. Vervolgens was er ook nog een toernooi om de derde plaats, hieraan konden de landen deelnemen die van de winnaar en de nummer twee hadden verloren.

### Voorronde

| 7 juli | 15:15 | Groot-Brittannië | 7 - 5 $^1$ | (2-3,2-1,3-1) | België |
| 8 juli | 13:30 | Zweden | 7 - 2 | (4-0,3-2) | Frankrijk |
| 9 juli | 13:35 | Oostenrijk | 5 - 4 | (1-2,4-2) | Hongarije |
$^1$Na verlengingen.

### Halve finale

| 11 juli | 20:00 | Groot-Brittannië | 6 - 3 | (2-1,4-1) | Zweden |

### Finale

| 13 juli | 19:50 | Groot-Brittannië | 8 - 0 | (4-0,4-0) | Oostenrijk |

### Herkansingsronde

| 10 juli | 15:15 | België | 6 - 5 | (2-3,4-2) | Hongarije |
| 11 juli | 11:30 | België | 4 - 1 | (2-1,2-0) | Frankrijk |

### Kwalificatie voor de tweede plaats

| 14 juli | 20:00 | Zweden | 8 - 1 | (5-1,3-0) | Oostenrijk |

### Kwalificatie voor de derde plaats

| 15 juli | 13:00 | België | 5 - 4 | (2-1,3-3) | Oostenrijk |

### Beslissingswedstrijd voor de tweede en derde plaats

| 16 juli | 9:00 | Zweden | 4 - 2 | (1-1,3-1) | België |

### Eindrangschikking

| rang | land |
| 1 | Groot-Brittannië |
| 2 | Zweden |
| 3 | België |
| 4 | Oostenrijk |
| 5 | Hongarije |
| 6 | Frankrijk |

## Externe link

* (en) Officieel rapport Olympische Zomerspelen 1912
Parijs 1900 · St. Louis 1904 · Londen 1908 · Stockholm 1912 · Antwerpen 1920 · Parijs 1924 · Amsterdam 1928 · Los Angeles 1932 · Berlijn 1936 · Londen 1948 · Helsinki 1952 · Melbourne 1956 · Rome 1960 · Tokio 1964 · Mexico-stad 1968 · München 1972 · Montréal 1976 · Moskou 1980 · Los Angeles 1984 · Seoel 1988 · Barcelona 1992 · Atlanta 1996 · Sydney 2000 · Athene 2004 · Peking 2008 · Londen 2012 · Rio de Janeiro 2016 · Tokio 2020 · Parijs 2024 · Los Angeles 2028 Medaillewinnaars
Atletiek · Honkbal (demonstratie) · Kunstwedstrijden · Moderne vijfkamp · Paardensport · Roeien · Schermen · Schietsport · Schoonspringen · Tennis · Touwtrekken · Turnen · Voetbal · Waterpolo · Wielersport · Worstelen · Zeilen · Zwemmen
# Beekhaarmuts

Beekhaarmuts (Orthotrichum rivulare) is een soort uit het geslacht haarmuts (Orthotrichum). Hij komt voor op steen en bomen. Hij is een pionier op bomen.

## Ecologie

De Beekhaarmuts is één van de weinige Haarmutsen die op periodiek overstroomde standplaatsen voorkomen. In de ons omringende landen is zij vooral te vinden langs beek- en rivieroevers, op enigszins beslibde boomwortels, boomvoeten en stenen omstreeks het hoogwaterniveau. Minder vaak groeit de soort ook wel hoger op de stammen langs beken. Soorten waarmee zij daar vaak voorkomt zijn ondermeer Cinclidotus fontinaloides, Orthotrichum cupulatum, Orthotrichum sprucei, Orthotrichum diaphanum, Leskea polycarpa, Didymodon sinuosus en Syntrichia latifolia.
De enige groeiplaats in Nederland wijkt nogal af. In Flevoland werd O. rivulare ruim 1 meter hoog gevonden op de stam van een Populus X canadensis (cv. ‘Zeelandica’, ca. 25 jaar oud) in een relatief droge aanplant, met nergens oppervlaktewater in de nabijheid! Als begeleidende soorten werden Hypnum cupressiforme en hogerop Orthotrichum affine en Cryphaea heteromalla genoteerd.

## Verspreiding

De Beekhaarmuts heeft een submediterrane-subatlantische verspreiding en komt behalve in Europa ook in N-Amerika voor
In Nederland komt de beekhaarmuts zeer zeldzaam voor. Orthotrichum rivulare is eenmaal gevonden in 2002 in het Horsterwold bij Zeewolde. Eerdere opgaven van deze soort uit Nederland hadden betrekking op andere soorten (Touw & Rubers 1989). Bij het verzamelen is per ongeluk het hele polletje meegekomen van de boomstam. Het is daarom onwaarschijnlijk dat de soort er nog staat. Meer recente vondsten ontbreken. De Nederlandse vindplaats is vermoedelijk een van de noordelijkste op het Europese continent.
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Spencer Rochfort

Spencer D'Oyly Rochfort (Fort Worth (Texas), 9 december 1966) is een Amerikaans/Canadees acteur.

## Biografie

Rochfort is geboren in Fort Worth (Texas), maar groeide op in Vancouver Canada en bezit nu beide nationaliteiten.
Rochfort begon in 1989 met acteren in de televisieserie Danger Bay. Hierna heeft hij nog meerdere rollen gespeeld in televisieseries en films zoals 21 Jump Street (1989), Falling Down (1993), Acapulco H.E.A.T. (1993-1994), Beverly Hills, 90210 (1998), Baywatch (1992-1999) en Little Men (1998-1999).

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2007 A Decent Proposal – als Nick Marsh
* 2006 Truth – als rechercheur Roy Moloney
* 1998 Operation Delta Force 2: Mayday – als Hutch
* 1997 Motel Blue – als Steven Butler
* 1995 John Kirby… Time Warrior: Chapter 2, the Human Pets – als Lord Henry
* 1995 Josh Kirby… Time Warrior: Chapter 1, Planet of the Dino-Knights – als Lord Henry
* 1994 Saved by the Bell: Wedding in Las Vegas – als Curt Martin
* 1993 Falling Down – als tweede homoseksuele man
* 1993 Kiss of a Killer – als jongere man
* 1990 Sylvan Lake Summer – als Troy
* 1990 Ski School – als Derek Stevens

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 1998 – 1999 Little Men – als Nicolas Riley – 26 afl.
* 1998 Beverly Hills, 90210 – als Johnny – 2 afl.
* 1993 - 1994 Acapulco H.E.A.T. – als Brett – 22 afl.
* (en) Spencer Rochfort in de Internet Movie Database
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1917 2871
* Library of Congress Control Number: no2011063962
* Virtual International Authority File: 170357475
* WorldCat: E39PBJqBmGjgMhc4f4RYrYDpfq
# Yellowstone (televisieserie)

Yellowstone is een Amerikaanse dramaserie ontwikkeld door Taylor Sheridan en John Linson. De serie ging in 2018 in première. Kevin Costner, Wes Bentley, Kelly Reilly, Luke Grimes en Cole Hauser spelen de hoofdrollen. De serie draait om de Yellowstone Ranch, de grootste ranch in de staat Montana, die het bezit is van de familie Dutton. In de verhaallijnen gaat het zowel om verwikkelingen binnen de familie, als om conflicten met de inwoners van het naastliggende Indianenreservaat, het gelijknamige Nationale Park en ontwikkelaars die hun oog hebben laten vallen op het land. Over de eerste vier seizoenen kreeg de serie steeds hogere kijkcijfers, zodat Yellowstone een van de populairste dramaseries werd.
* ↑ Taylor Sheridan (20 juni 2018). Daybreak. Yellowstone.
* ↑ (en) Nellie Andreeva, Nellie Andreeva, ‘Yellowstone’ Becomes Second Most Watched Scripted Series On Basic Cable, Hits New Ratings Highs. Deadline (16 juli 2018). Geraadpleegd op 15 januari 2022.
# Ziegler-Natta-katalysator

Een Ziegler-Natta-katalysator is een katalysator, die stereoselectief is en gebruikt wordt bij de polymerisatie van monomeren van een vinylverbinding tot polymeren met vertakkingen.
De katalysatoren zijn naar Karl Ziegler genoemd, voor de ontwikkeling van een op titanium gebaseerde katalysator, en naar Giulio Natta, voor het maken van stereoreguliere polymeren. Hiervoor kregen ze in 1963 de Nobelprijs voor de Scheikunde.

## Opbouw en toepassingen

Ziegler-Natta-katalysatoren worden vooral van titanium(IV)chloride, aluminiumsesquichloride en vanadiumoxytrichloride gemaakt, of ze bestaan uit een organometaalverbinding zoals trialkylaluminium.
Ziegler-Natta-katalysatoren polymeriseren terminale 1-alkenen. Dat zijn alkenen waarbij de dubbele binding zich aan het laatste koolstofatoom bevindt. Ze worden bij de productie van polyetheen, polypropeen, EPDM en polyvinylalcohol toegepast.

## Werking

Een Ziegler-Natta katalysator is niets meer dan een overgangsmetaal, meestal titanium of vanadium, waarbij gebruikgemaakt wordt van het vrije orbitaal om een vinylmonomeer op steeds dezelfde wijze te polymeriseren. Het maken van stereoreguliere polymeren kan op de volgende manier: isotactisch, syndiotactisch en atactisch. Het polymeriseren van een vinylmonomeer kan isotactisch, dat gebeurt meestal met titanium, of alternerende, syndiotactisch, vooral met vanadium.
Allereerst wordt tri-ethylaluminium gebonden op titanium(IV)chloride, Al(Et)$_3$ op TiCl$_4$ of AlCl(Et)$_2$ op Ti(Et)Cl$_3$. Het titaan heeft hoe dan ook een vrij orbitaal. Dat is in de figuur de golvende binding. Dit vrije orbitaal is dus partieel positief geladen. Een vinylmonomeer heeft een dubbele, onverzadigde binding. De π-wolk van het monomeer vult als het ware het lege orbitaal op.
Vanaf dat moment vinden er een reeks veranderingen en elektronenshift plaats, de rode pijlen in de figuur, waarvan men de werking nog niet helemaal begrijpt. Het monomeer wordt gebonden, zodat de Y-groep, bijvoorbeeld chloor of benzylgroep, steeds dezelfde ruimtelijke positie inneemt. Op te merken is dat na toevoegen van het monomeer exact hetzelfde proces kan worden hervat, omdat de groeiende polymeerketen het vrije orbitaal niet meer afschermt.
De figuur toont een isotactische polymerisatie. Bij syndiotactische polymerisatie spiegelt de hele katalysator om en bevindt het vrije orbitaal zich aan de andere kant van het molecuul.
Isotactische en syndiotactische polymerisatie wordt echter steeds meer met behulp van metallocenen uitgevoerd.

## Websites

* Ziegler-Natta vinyl polymerization
# Spiraalgroeflager

Spiraalgroeflagers (in het Engels spiral groove bearings) zijn glijlagers waarvan een van de twee glijvlakken is voorzien van spiraalvormige groeven.
In figuur 1 en in figuur 3a is een spiraalgroeflager getoond dat een axiale belasting kan doorvoeren als de as roteert in de richting waarbij het smeermiddel naar binnen wordt gepompt ofwel een druk naar binnen opbouwt.

## Krachten

Figuur 2 en figuur 3b toont een cilindrisch spiraalgroeflager. Zo'n lager kan een belasting in radiale richting doorvoeren. Door het naar binnen pompen van het smeermiddel kan een spiraalgroeflager zelfafdichtend zijn, zie figuur 2a. Het conische spiraalgroeflager van figuur 3c en het sferische spiraalgroeflager van figuur 3d kan zowel een axiale als een radiale belasting doorvoeren.

## Voor- en nadelen

Een cilindrisch spiraalgroeflager heeft minder draagvermogen dan een ongegroefd cilindrisch glijlager, daarin ligt dan ook niet het nut van het aanbrengen van spiraalgroeven. Het nut van de groeven is dat, als het lager geen of nagenoeg geen radiale last moet overdragen, bijvoorbeeld in een verticale stand van de as, de as stabiel roteert in het lagerhuis. Door de groeven wordt de as stabiel gecentreerd in het lagerhuis. Door de drukopbouw gaat de as, na een verstoring van de evenwichtsstand, terug naar het midden van het lagerhuis. Een cilindrisch lager zonder spiraalgroeven is bij een geringe radiale last instabiel, de as gaat dan bij een verstoring warrelen in het lagerhuis en wel met een rotatiesnelheid die gelijk is aan de helft van de rotatiesnelheid van de as, de zogenaamde half-omega-warrel. Het zelfafdichtende cilindrisch spiraalgroeflager (figuur 2a) heeft ook de nuttige eigenschap een as stabiel te centreren in het lagerhuis.

## Ontwerp

Voor een goede werking van spiraalgroeflagers is de vormgeving van de groeven, zoals de spiraalhoek α en de verhouding tussen groefdiepte en spleetdikte, van belang.

## Toepassingen

Radiale spiraalgroeflagers zijn geschikt voor toepassingen met een hoog toerental zoals ultracentrifuges. in videorecorders, in Röntgenapparatuur en harde schijven.
* Muijderman E.A,1966, Spiral Groove Bearings, Philips Technical Library
* Muijderman E.A.,19 november 2004, Spiraalgroeflager voor kleine diameters, Technisch Weekblad
* ↑ Bootsma J., 1975, Liquid-Lubricated Spiral-Groove Bearings,Technische Universiteit Delft; optimale waarden van deze groefdimensies
# Piripiri

Piripiri kan verwijzen naar:
* Piripiri (Piauí), een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Piauí
* Piripiri (peper), een vrucht
* Kip piripiri, Portugees kipgerecht.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Piripiri en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slaapmos

Slaapmossen of pleurocarpen zijn een groep van (blad)mossen, die worden onderscheiden op grond van de algehele wijze van vertakkings, de bouw en de habitus van de plant met stengels en zijtakken en de plaats van de vrouwelijke voorplantingsstructuren en van de sporenkapsels. De naam 'slaapmossen' komt van het feit dat de stengels van de slaapmossen eerder liggend dan rechtopstaand zijn. De naam 'slaapmossen' wordt ook gebruikt voor de beperktere groep van de Hypnales, een orde van mossen uit de klasse Bryophyta (bladmossen).
Enkele voorbeelden van slaapmossen zijn het in gazons algemene gewoon haakmos (Rhytidiadelphus squarrosus), gesnaveld klauwtjesmos of gewoon klauwtjesmos (Hypnum cupressiforme), geplooid snavelmos (Eurhynchium striatum), fijn laddermos (Kindbergia praelonga), gewoon dikkopmos (Brachythecium rutabulum) en groot laddermos (Pseudoscleropodium purum).

## Mosplant

Slaapmossen zijn onregelmatig of geveerd vertakt, met de zijtakken in een andere richting dan de hoofdstengel, namelijk vaak loodrecht op de hoofdstengel. Meestal zijn de stengels liggend tot opstijgend, dat in tegenstelling tot bij voorbeeld de topkapselmossen en de veenmossen die rechtopstaande stengels hebben.
De bladcellen zijn aanzienlijk langer dan breed (prosenchymatisch), dat in tegenstelling tot de bladcellen van de topkapselmossen, die gewoonlijk isodiametrisch (even lang als breed) zijn.

## Sporenkapsel

Sporenkapsels staan op korte zijtakjes langs de meestal liggende stengel. Ze hebben een tweerijig peristoom, dus met exostoom en endostoom.
* Voorbeelden van slaapmossen
* geplooid snavelmos, vertakking
* geplooid snavelmos, laminacellen
* gesnaveld klauwtjesmos, vertakking
* gesnaveld klauwtjesmos, bladvoet met kortcellige oortjes, twee korte bladnerven en met lange laminacellen
* bleek dikkopmos, vertakking
* bleek dikkopmos, bladvoet met oortjes, een bladnerf en laminacellen
* groot laddermos, opvallende vertakking
* groot laddermos, lamina bladtop met nerf

## Vergelijkbare groepen

Binnen 'echte' mossen (of bladmossen, Bryophyta) vormen de slaapmossen een restgroep naast de topkapselmossen en de veenmossen.
Van deze groep van slaapmossen worden vaak nog de 'cladocarpe mossen' als aparte groep gezien. De vrouwelijke voortplantingsstructuren en de sporenkapsels zijn bij deze mossen te vinden op langere, meestal opstijgende zijtakken aan een hoofdstengel.

## Faunistisch belang

Slaapmossen kennen tal ecologische relaties met dieren. Door hun structuur bijvoorbeeld, vervullen slaapmossen een belangrijke rol in de nestbouw van verscheidene kleine zoogdieren (zoals slaapmuizen) en kleine zangvogels (zoals mezen).
* ↑ Margadant, W.D. (1959) Mossentabel. 3de druk. Uitgave Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie, Amsterdam
* ↑ Düll, R. & B. Düll-Wunder (2008) Moose einfach und sicher bestimmen. ISBN 978-3-494-01427-2 Quelle & Meyer Verlag Wiebelsheim.
* ↑ Landwehr, J. Nieuwe Atlas Nederlandse Bladmossen. Thieme — Zutphen. ISBN 90 03 98110 8
# Carmen Verheul

Carmen Verheul (Weesp, 26 augustus 1972) is nieuwslezer bij de NOS op NPO Radio 2. Ze is te horen in de radioprogramma's Jan-Willem Start Op! en Aan De Slag!.

## Loopbaan

Verheul begon haar carrière op 13-jarige leeftijd bij een jongerenprogramma op Radio Weesp. Later presenteerde ze een actualiteitenprogramma en verzorgde ze de eindredactie bij WeesperNieuws.
In 2003 werd Verheul nieuwslezer bij Novum, waar Arend Langenberg haar ontdekte. Hij haalde haar als nieuwslezer binnen voor Sky Radio, Radio Veronica en Classic FM. In 2007 stapte Verheul over naar de NOS om nieuws te gaan lezen en redactiewerk te doen.
Sinds 2010 is Verheul een van de vaste nieuwslezers op NPO Radio 2. Elke werkdag schuift ze bij dj's Jan-Willem Roodbeen en Bart Arens aan met het laatste nieuws. Ook is ze jaarlijks tijdens de NPO Radio 2 Top 2000 te horen.

## Trivia

* In 2005 schreef Verheul samen met Bert Muns de thriller Het Rembrandt Complot. Het verhaal speelt zich af in hun woonplaats Weesp en gaat over een niet eerder ontdekt werk van Rembrandt van Rijn.
* Op dinsdagochtend 27 oktober 2020 kreeg Verheul tijdens de ochtendshow Jan-Willem start op in de studio's van NPO Radio 2 de RadioFreak-Award voor Beste Nieuwslezer uitgereikt.
* ↑ https://www.bibliotheek.nl/catalogus/titel.352354887.html/het-rembrandt-complot/. Gearchiveerd op 30 januari 2021.
* ↑ Carmen Verheul wint RadioFreak-Award voor beste nieuwslezer, NPO Radio 2, uitgezonden op 27 oktober 2020, geraadpleegd op 13 oktober 2022
# Koning Albertfonds

Het Koning Albertfonds (K.A.F.) was een Belgisch noodfonds dat op 23 september 1916 door door de Belgische regering in ballingschap (Le Havre) en de toenmalig koning Albert I van België werd opgericht. De doelstelling van dit fonds was onder meer het oprichten van noodwoningen, barakken (meestal van hout) en kerken en het uitvoeren van dringende herstellingen aan beschadigde woningen.
Door de destructie van de Eerste Wereldoorlog waren er tienduizenden woningen vernield en waren er middelen nodig om de daklozen en vluchtelingen te huisvesten en het land weer op te bouwen. Op 5 januari 1925 werd het Koning Albertfonds opgeheven. De woningen werden zoveel mogelijk verkocht.
Er Vlaanderen werden gebouwen opgericht in onder andere:
* Ieper (houten barakken en kerk)
* Kortemark (noodwoningen)
* Lier (houten noodwoningen)
* Lo-Reninge (noodwoningen)
* Middelkerke (houten barakken)
* Zemst (houten noodwoning)
In Wallonië zijn die noodwoningen, ook genoemd "Baraques Albert", op verschillende plaatsen bewaard en bewoond gebleven tot heden.
* "Baraques Albert" in Rue de la Belle Vue in Herstal
* "Baraques Albert" in de Rue de Vottem in Herstal
* Schoondonkstraat in Zemst
# Senopati Nusantara (schip, 1969)

De Senopati Nusantara was een Indonesische veerboot die zonk in een storm op 30 december 2006. Het schip is waarschijnlijk gezonken als gevolg van slecht weer op 40 kilometer afstand van Madalika, een klein eilandje dat iets ten noorden van Semarang in zee ligt.
Het schip werd gebouwd in Japan in 1969 met de naam Naruto Maru, werd in 1996 hernoemd Kurushima I en in 2004 Citra Mandala Satria. Het had een capaciteit van 1250 passagiers, verdeeld in vip en economy class. Het had nogal wat faciliteiten, zoals entertainment, restaurants, en een complete kliniek met een arts. Het voer tussen Kumai in Midden-Kalimantan en Semarang op Java.
Het schip vertrok vanaf Kumai op 28 december 2006 om 20:00 uur naar Semarang, Midden-Java. Volgens plan moest het schip de volgende dag aankomen in de haven van Tanjung Mas om 21:00 uur. Het laatste contact met het schip was van 23:15 uur op 29 december 2006. Maar het schip werd die nacht rond 03:00 vermist en naar achteraf blijkt is het gezonken in het slechte weer. Er zouden 628 passagiers aan boord zijn geweest, waarvan 57 bemanningsleden. Er waren verder zeven grote vrachtwagens op het schip en een aantal kleinere voertuigen. Er waren waarschijnlijk 131 overlevenden, van wie er later nog drie zijn gestorven. Zij hebben zich kunnen redden op vlotten of in kleine bootjes. Op 8 januari 2007 werden opnieuw 15 overlevenden op een vlot gevonden door een vrachtschip (van wie er een nog op het vrachtschip overleed). Deze overlevenden hadden in totaal 600 kilometer afgelegd in negen dagen.
* www.wrecksite.eu
* BBC
* Al-jazeera