OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karina Caputi

Karina Isabel Caputi (1973) is een Argentijnse sterrenkundige. Zij is hoogleraar aan het Kapteyn Instituut van de Rijksuniversiteit Groningen.

## Levensloop

Caputi studeerde natuurkunde bij het Instituto Balseiro, in Bariloche (Argentinië). Ze promoveerde in 2005 aan de Universiteit van Edinburgh (VK) in de astronomie. Hierna deed ze achtereenvolgens postdocs bij het Institut d’Astrophysique Spatiale, Orsay, Frankrijk, bij ETH Zurich in Zwitserland en was ze "Leverhulme Trust Early Career Fellow" bij de Universiteit van Edinburgh in Schotland.
In 2012 werd ze aangesteld bij de Rijksuniversiteit Groningen. In 2015 leidde ze het team dat de ontdekking deed van circa 600 vroege sterrenstelsels en kreeg hiervoor internationale erkenning. Sinds mei 2016 is ze universitair hoofddocent (associate professor) aan het Kapteyn Instituut van de Rijksuniversiteit Groningen. Ze onderzoekt de vorming en evolutie van sterrenstelsels op hoge roodverschuiving, stervorming, de activiteit en evolutie van zwarte gaten over kosmische tijd, infrarood-geselecteerde sterrenstelsels en de fysica van het interstellaire medium. In maart ontving ze een Vici-beurs van NWO. In april 2022 werd ze benoemd tot hoogleraar Observationele kosmologie en hoge roodverschuiving sterrenstelsels.

## Publicaties

* AGN studies with JWST/MIRI, 2015.
* Publicaties en co-publicaties SAO/NASA Astrophysics Data System (ADS)

## Literatuur

* Over Caputi in: 'De Telegraaf', 13 januari 2015
* Massive early galaxies discovered, in: The Sky at Night magazine, 18 november 2015.
* Rachel Feltman over ontdekkingen door o.m. Karina Caputi, in: The Washington Post, 19 januari 2015.

## Externe link

* Profielpagina Universiteit Groningen
* ↑ Curriculum Vitae. Rijksuniversiteit Groningen (16 juli 2014). Gearchiveerd op 9 mei 2022. Geraadpleegd op 9 mei 2022.
* ↑ Vici-beurs voor astronoom Karina Caputi (Rijksuniversiteit Groningen) - Astronomie.nl. www.astronomie.nl. Gearchiveerd op 17 mei 2022. Geraadpleegd op 9 mei 2022.
* ↑ Hoogleraren Faculty of Science and Engineering. Rijksuniversiteit Groningen (6 juni 2007). Gearchiveerd op 9 mei 2022. Geraadpleegd op 9 mei 2022.
# Station Kearsley

Kearsley is een spoorwegstation van National Rail in Kearsley, Bolton in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Rani Rosius

Rani Rosius (Genk, 25 april 2000) is een Belgische atlete, die gespecialiseerd is in de sprint. Ze werd achtmaal Belgisch kampioene. Ze nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

Rosius nam in 2019 op de 4 × 100 m deel aan de Europese kampioenschappen U20 in Borås. Ze werd samen met de Belgische ploeg gediskwalificeerd in de reeksen. In 2020 werd ze in een persoonlijk record voor het eerst Belgisch kampioene op de 100 m. Ze werd met haar tijd de snelste Belgische vrouw na Kim Gevaert. Op 13 mei 2023 liep Rosius haar snelste 100 m ooit in het Keniaanse Nairobi, in een tijd van 11,08 s. Deze tijd werd echter niet gehomologeerd door een iets te sterke rugwind. Op 9 maart 2025 vestigde ze met 7,08 s een nieuw Belgisch record op de 60 m indoor in de halve finale van het EK indoor 2025 in Apeldoorn.

### Club

Rosius is aangesloten bij AV Toekomst.

## Belgische kampioenschappen
### Outdoor

| Onderdeel | Jaar |
| 100 m | 2020, 2021, 2022 |

### Indoor

| Onderdeel | Jaar |
| 60 m | 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Wind | Datum | Plaats |
| 100 m | 11,10 s | +0,8 m/s | 2 augustus 2024 | Parijs |
| 200 m | 23,11 s | +1,0 m/s | 30 juni 2024 | Brussel |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 60 m | 7,08 s (NR) | 9 maart 2025 | Apeldoorn |
| 200 m | 23,67 s | 1 februari 2025 | Gent |

## Palmares
### 60 m

* 2019: 2 BK indoor AC – 7,43 s
* 2020: 2 BK indoor AC – 7,37 s
* 2021: 1 BK indoor AC – 7,39 s
* 2021: 4e in ½ fin. EK indoor in Toruń – 7,29 s
* 2022: 1 BK indoor AC – 7,35 s
* 2023: 1 BK indoor AC – 7,20 s
* 2023: 4e EK indoor in Istanboel - 7,15 s
* 2024: 1 BK indoor AC – 7,20 s
* 2024: 6e WK indoor - 7,14 s (in reeks 7,12 s)
* 2025: 1 BK indoor AC – 7,20 s
* 2025: 5e EK indoor in Apeldoorn - 7,10 s (in ½ fin. 7,08 s (NR))

### 100 m

* 2019: 2 BK AC – 11,67 s
* 2020: 1 BK AC – 11,39 s
* 2021: 1 BK AC – 11,39 s
* 2021: 2 EK U23 in Tallinn – 11,43 s
* 2022: 1 BK AC – 11,28 s
* 2022: 6e in ½ fin. EK in München - 11,53 s (in reeks 11,47 s)
* 2023: 2 EK voor landenteams in Chorzów - 11,20 s
* 2023: 7e in ½ fin. WK in Boedapest - 11,20 s (in reeks 11,18 s)
* 2024: 5e in ½ fin. EK in Rome - 11,25 s
* 2024: 2 BK AC – 11,23 s
* 2024: 8e in ½ fin. OS - 11,29 s (+0,1 m/s) (in reeks 11,10 s)

### 200 m

* 2019: 3 BK AC – 24,17 s
* 2020: 3 BK AC – 23,90 s
* 2021: 2 BK AC – 23,49 s
* 2022: 3 BK AC – 23,60 s
* 2024: 2 BK AC – 23,11 s

#### Diamond League-resultaten

* 2021: 8e Memorial Van Damme - 23,79 s (+0,4 m/s)

### 4 × 100 m

* 2019: DQ reeks EK U20 in Boras
* 2019: 1 EK voor landenteams in Sandnes - 44,53 s
* 2022: 6e EK in München - 43,98 s
* 2024: 6e EK in Rome - 43,48 s
* 2024: DQ in reeks OS

## Onderscheidingen

* 2021: Gouden Spike voor beste vrouwelijke belofte
* Uitslagen EK U20 2019 op de website van de EAA
* ↑ 20-jarige Rosius (11"39) moet alleen Kim Gevaert nog voor zich dulden, Sporza, 16 augustus 2020

### Externe links

* (en) World Athletics-profiel voor Rani Rosius
* (en) Profiel van Rani Rosius op de website van de EAA
# La Violencia

La Violencia (Spaans voor "Het Geweld") verwijst naar het gewelddadige conflict tussen de Liberale Partij (Partido Liberal Colombiano) en de Conservatieve Partij van Colombia (Partido Conservador Colombiano), dat duurde van 1948 tot ongeveer 1958.

## Oorzaken

La Violenia begon in 1946, toen de conservatieven weer aan de macht kwamen. Daardoor wisselden op lokaal niveau de leiding van politie en de stadsbesturen waardoor conservatieve landeigenaren werden aangemoedigd land af te nemen van liberale boeren, wat zo heeft geleid tot een cyclus van geweld tussen de twee partijen.
De moord in 1948 op de populaire presidentskandidaat Jorge Eliécer Gaitán veroorzaakte ernstige onlusten in de hoofdstad Bogotá, de zogenaamde Bogotazo. Deze onrust spreidde zich uit naar de landelijke gebieden. Tot 1958 stierven als gevolg van de Violencia tussen de 180.000 en 300.000 Colombianen.

## Ontwikkeling

Tijdens La Violencia organiseerden leden van de liberale en communistische partij zelfverdedigingsgroepen en guerrilla's die tegen de eenheden van de conservatieve partij vochten, maar ook tegen elkaar. Tijdens de gevechten in 1949 werden in delen van het land de zogenaamde "onafhankelijke republieken" (repúblicas independientes) van de Colombiaanse Communistische Partij en liberale en radicale boeren opgericht. Uit de communistische zelfverdedigingsgroepen ontstond later de FARC.

## Eind

Ondanks de in 1953 door de na een staatsgreep aangetreden generaal Gustavo Rojas Pinilla aangekondigde amnestie demobiliseerden delen van deze groepen niet. Nadat Rojas in 1958 verwijderd was, kwamen de liberalen en de conservatieven overeen om de macht te delen ("Nationale Front").

## Literatuur

* Majka, R. (2001) Die Moderne und die Violencia. Frankfurt: Peter Lang Verlag 3-631-37154-3
* Rempe, D. (1955) Guerrillas, Bandits, and Independent Republics in Small Wars and Insurgencies band 6, nr 3, Winter 1995, pg. 304–327
* 1 2 Livingstone, G. e.a. (2004) Inside Colombia: Drugs, Democracy, and War. Rutgers University Press, pg 42. ISBN 0-8135-3443-7
* ↑ Stokes, D. (2005) America’s Other War. Terrorizing Colombia Zed Books, pg. 68. ISBN 1-84277-547-2 - Livingstone en Stokes noemde het cijfer van 200.000 doden tussen 1948 en 1958 (Livingstone) en "een decennium van oorlog" (Stokes).
* ↑ Azcarate, C. (1999) Psychosocial Dynamics of the Armed Conflict in Colombia in Online Journal of Peace and Conflict Resolution - Azcarate noemde het getal van 300.000 sterfgevallen tussen 1948 en 1959.
* ↑ Pedro Ruz Gutierrez (1999) Bullets, Bloodshed And Ballots; For Generations, Violence Has Defined Colombia’s Turbulent Political History in Orlando Sentinel Florida, 1999-10-31, pg G1
# Emmaberg

Emmaberg (Limburgs: D'n Emmaberg) is een gehucht in de gemeente Valkenburg aan de Geul. Het plaatsje is gelegen tussen Hulsberg en Valkenburg, aan de provinciale weg N298. Een gedeelte van de Emmaberg maakte tot de gemeentelijke herindeling van 1 januari 1982 deel uit van de voormalige gemeente Hulsberg, die deels opging in de gemeente Nuth en deels in de gemeente Valkenburg aan de Geul. Eeuwen geleden stond op de plaats waar nu het gehucht ligt de galg op de Emmaberg.
Hoewel officieel een gehucht, bestaat Emmaberg vooral uit villa's en wordt het vaak gezien als een dure buitenwijk van Valkenburg. In Emmaberg staat ook de 150 meter hoge zendmast (Zendmast Emmaberg) van waaruit de radio- (FM en DAB+) en televisie-uitzendingen (DVB-T) van de Nederlandse Publieke Omroep, de regionale omroep L1 en de commerciële radiostations 100% NL en Qmusic Limburg worden uitgezonden. Deze zendmast is landelijk bekend als 'Zender Hulsberg', genoemd naar de voormalige gemeente waar deze zendmast staat.
Dorpen: Berg · Broekhem · Houthem · Oud-Valkenburg · Schin op Geul · Sibbe · Valkenburg · Vilt Gehuchten: Emmaberg · Engwegen · Geulhem · Heek · Heerstraat · IJzeren · Keutenberg · Neerhem · Plenkert · Schoonbron · Sint Gerlach · Strabeek · Strucht · Terblijt · Vroenhof · Walem Limburg: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Lindenberg (Nijmegen, straat)

De Lindenberg is een grotendeels verdwenen straat in de Nijmeegse Benedenstad. De straat liep vroeger vanaf het Valkhof tot aan de toenmalige Veerpoort.
De Lindenberg kruiste de toenmalige Strikstraat, Bezembindersgas, Lange Baan en de later verlegde Vleeshouwerstraat. In de buurt lag de oude Duivengas, een zijstraat. Tijdens de herinrichting van het stadscentrum na de Tweede Wereldoorlog zijn deze straten verlegd of verdwenen, inclusief de Lindenberg zelf.
De Lindenberg stond bekend als de steilste straat van heel Nijmegen.

## Geschiedenis

Er is al een vermelding van de straat bekend uit 1392. De straatnaam "Lindenberg" dateert zelf uit 1772. Waarschijnlijk verwijst dit naar de linden die hier in deze tijd werden aangeplant.
Op de toenmalige hoek van de Lindenberg en Strikstraat verrees in 1859 binnen enkele maanden tijd het kasteelachtige wooncomplex Bat-Ouwe-Zate, een creatie van Franciscus Johannes Hallo. Dit complex wordt wel gezien als het merkwaardigste gebouw dat Nederland ooit gehad heeft. In 1954 is het afgebroken.
De straat is tijdens de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog afgevlakt en goeddeels verdwenen. In het kader van de sanering van de Benedenstad wilde men op deze plek nu het zogeheten "Groene Balkon-plan" realiseren (dat nooit is voltooid). Daar waar de straat had gelegen werden de Veerponttrappen aangelegd, zodat er weer een goede verbinding met de Waalkade zou komen.
De naam van het in 1972 geopende cultureel centrum De Lindenberg verwijst naar de straat. Het cultureel centrum staat in de nabijheid van waar de straat lag.
* ↑ STADSCENTRUM, noviomagus.nl
* ↑ P. van der Heijden, Tachtig jaar weemoed, noviomagus.nl
* ↑ https://gaypnt.home.xs4all.nl/straatnamen/L.html#Lindenberg[2] Lindenberg op stratenlijst Nijmegen, Rob Essers
* ↑ Lindenberg - Huis van de Nijmeegse Geschiedenis. www.huisvandenijmeegsegeschiedenis.nl. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 26 februari 2025.
* ↑ Lindenberg, Huis van de Nijmeegse Geschiedenis
* ↑ Lindenberg, noviomagus.nl
# Hannelore Simoens

Hannelore Simoens (1 juli 1990) is een Vlaamse journaliste.
Simoens studeerde Taal- en letterkunde aan de Vrije Universiteit Brussel. In 2016 begon haar carrière bij Medialaan, als radiojournaliste. Een jaar later startte ze als journaliste voor het VTM Nieuws. Haar focus ligt voornamelijk op de politieke onderwerpen.
Eind 2021 nam Simoens deel aan het programma BV Darts, en begin 2022 aan het spelprogramma De Verraders. In 2023 nam ze deel aan Special Forces: Wie durft wint samen met 10 andere Bekende Vlamingen.

## Televisie

* De Verraders: De Ronde Tafel (2023)
* Special Forces: Wie durft wint (2023)
* Het Jachtseizoen (2022) samen met Cathérine Moerkerke
* De Verraders (2022)
* BV Darts (2021)
* Journaliste VTM Nieuws (2017-heden)
* ↑ Hannelore Simoens. LinkedIn.
* ↑ Van Driessche, Sylvia, "VTM-journaliste Hannelore Simoens houdt van het ochtendgloren: “Sinds mijn ongeluk sta ik elke dag dankbaar op”", HLN, 7 december 2020. Gearchiveerd op 12 maart 2022.
* ↑ Desmytere, Wout, "Journaliste Hannelore Simoens schrikt van de prijs van dartspijltjes in ‘BV darts’: “Betaalt VTM 2 dat?”", Het Nieuwsblad, 18 november 2021. Gearchiveerd op 27 februari 2022.
* ↑ "VTM-journaliste Hannelore Simoens is zelfs in de verraders oprecht: "Een leugentje om bestwil ken ik niet"", HLN.
* Système universitaire de documentation: 194106578
* Virtual International Authority File: 225146822275707381688
# (589683) 2010 RF43

2010 RF43 is een transneptunisch object van de "scattered disk" dat in de buitenste regio's van het zonnestelsel draait. Het heeft ongeveer 650 kilometer in diameter en is een waarschijnlijke kandidaat voor een dwergplaneet. Het object werd voor het eerst waargenomen op 9 september 2010 door de Amerikaanse astronomen David Rabinowitz, Megan Schwamb en Suzanne Tourtellotte bij ESO's La Silla-observatorium in het noorden van Chili.

## Baan en classificatie

2010 RF43 draait eens in de 346,82 jaar (halve lange as van 49,7 AE) rond de Zon op een afstand van 37,3-61,4 AE. Zijn baan heeft een excentriciteit van 0,25 en een inclinatie van 31° ten opzichte van de ecliptica. De waarnemingsboog van het hemellichaam begint met een precovery-waarneming genomen op Siding Spring Observatory in augustus 1976.
Vanwege zijn relatief hoge excentriciteit en inclinatie is het een object van de scattered disk in plaats van een van de reguliere Kuipergordelplanetoïde. Zijn perihelium van 37,5 AE is ook te laag om het tot een object te maken waarvan de baan niet beïnvloed wordt door andere hemellichamen in het zonnestelsel, dat typisch boven 40 AE blijft en nooit in de buurt van de baan van Neptunus komt.

## Fysische kenmerken
### Diameter en albedo

Gebaseerd op een absolute magnitude van 3,9, en een aangenomen albedo van 0,09, schat het archief van Johnston een gemiddelde diameter van ongeveer 735 kilometer, terwijl astronoom Michael Brown uitgaat van een albedo van 0,11 en een diameter van 643 kilometer berekent met behulp van een zwakkere magnitude van 4,0. Brown karakteriseert het object ook als een "zeer waarschijnlijke dwergplaneet", het een-na-hoogste niveau in zijn classificatieschema.
De Collaborative Asteroid Lightcurve Link gaat uit van een albedo van 0,10 en berekent een diameter van 636 kilometer op basis van een absolute magnitude van 4,1.

### Rotatieperiode

Tot 2020 is er nog geen rotatielichtkromme van dit object verkregen uit fotometrische waarnemingen. De rotatieperiode, pool en vorm van het object blijven onbekend.

## Naamgeving

Deze planetoïde is in 2020 nog niet benoemd.
# Salah Hissou

Salah Hissou (Arabisch: صلاح حيسو; Ait Taghia, 16 januari 1972) is een Marokkaanse langeafstandsloper. Met een tijd van 26.38,08 liep hij op 23 augustus 1996 tijdens de Memorial Van Damme in Brussel een wereldrecord op de 10.000 m. Dit record werd op 4 augustus 1997 door Haile Gebrselassie verbeterd naar 26.31,32.
Zijn beste prestatie is het winnen van een gouden medaille op de wereldkampioenschappen atletiek 1999 in Sevilla. Hij versloeg hiermee de Keniaan Benjamin Limo (zilver) en de Belg Mohammed Mourhit (brons).
Op 16 oktober 1994 won hij de 20 km van Parijs in 58.20. Op de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta eindigde hij in de finale achter de Ethiopiër Haile Gebrselassie en de Keniaan Paul Tergat en won zodoende een bronzen medaille.
Ook in Nederland is hij geen onbekende. Zo liep hij in 2004 de marathon van Rotterdam in 2:12.45 en won hij op 7 maart 2004 de 20 van Alphen in 57.54.

## Titels

* Marokkaans kampioen 5000 m - 1991
* Wereldkampioen 5000 m - 1999

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1500 m | 3.35,9 | 7 augustus 1999 | Londen |
| 1 mijl | 3.52,54 | 7 augustus 1999 | Londen |
| 2000 m | 4.58,4 | 1999 | |
| 3000 m | 7.28,93 | 4 augustus 1999 | Monaco |
| 5000 m | 12.50,80 | 5 juni 1996 | Rome |
| 10.000 m | 26.38,08 (ex-WR) | 23 augustus 1996 | Brussel |
| 20 km | 57.54 | 7 maart 2004 | Alphen aan den Rijn |
| halve marathon | 1:01.56 | 7 oktober 2001 | Bristol |
| marathon | 2:12.45 | 4 april 2004 | Rotterdam |

## Palmares
### 3000 m
#### Golden League-podiumplekken

* 1999: 2 Meeting Gaz de France – 7.33,47
* 1999: 2 Herculis – 7.28,93

### 5000 m
#### Kampioenschappen

* 1994: 1 Jeux de la Francophonie - 13.22,08
* 1996: 2 Grand Prix - 12.54,83
* 1999: 1 WK - 12.58,13

#### Golden League-podiumplekken

* 1999: 3 Golden Gala – 12.55,39
* 1999: 2 Weltklasse Zürich – 12.53,45
* 2002: 1 Golden Gala – 12.55,85

### 10.000 m

* 1994: 1 Jeux de la Francophonie - 28.34,25
* 1995: 4e WK - 27.14,70
* 1996: 3 OS - 27.24,67
* 1997: 3 WK - 27.28,67

### Halve marathon

* 1994: 18e WK in Oslo - 1:02.20
* 2001: 11e WK in Bristol - 1:01.56

### Marathon

* 2004: 11e marathon van Rotterdam - 2:12.44,4

### Veldlopen

* 1994: 11e WK veldlopen (lange afstand)
* 1995: 3 WK veldlopen (lange afstand) - 34.14
* 1996: 2 WK veldlopen (lange afstand) - 33.56
* 1997: 2 WK veldlopen (lange afstand) - 35.13
# Dorian Boulvin

Dorian Boulvin (5 juni 1997) is een Belgische atleet die actief is op de lange afstand en het veldlopen. Hij werd tweemaal Belgisch kampioen.

## Loopbaan

Boulvin nam enkele malen deel aan de Europese kampioenschappen veldlopen. Bij de U23 werd hij tweemaal veertiende. In 2019 nam hij op de 10.000 m deel aan de Europese kampioenschappen U23 in Gävle. Hij werd twaalfde in de rechtstreekse finale.
Boulvin werd in 2023 voor het eerst Belgisch kampioen op de 10 km. Het jaar nadien behaalde hij de titel op de halve marathon. Op dat nummer nam hij ook deel aan de Europese kampioenschappen in Rome. Hij haalde een 23e plaats.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 10 km | 2023 |
| halve marathon | 2024 |

## Persoonlijke records
### Baan

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 3000 m | 8.02,87 | 2 juni 2018 | Oordegem |
| 5000 m | 13.50,85 | 26 mei 2018 | Oordegem |
| 10.000 m | 28.45,27 | 29 augustus 2021 | Pacé |

### Weg

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 10 km | 28.34 | 3 september 2023 | Rotterdam |
| halve marathon | 1:01.25 | 10 maart 2024 | Gentbrugge |

## Palmares
### 10.000 m

* 2019: 12e EK U23 in Gävle - 29.04,30

### 10 km

* 2023: 1 BK AC in Lokeren - 28.51

### halve marathon

* 2024: 1 BK AC in Gentbrugge - 1:01.25
* 2024: 1 halve marathon van Warschau - 1:01.58
* 2024: 23e BK EK in Rome - 1:03.15
* 2025: 3 BK AC in Gentbrugge - 1:02.19

### veldlopen

* 2015: 53e EK U20 in Hyères
* 2017: 14e EK U23 in Samorin
* 2018: 14e EK U23 in Tilburg
* ↑ BK halve marathon: Dorian Boulvin en Juliette Thomas triomferen in Gentbrugge, Sporza, 10 maart 2024
* ↑ EK atletiek: Carmoy vlot naar finale hoogspringen, Couckuyt haalt halve finales 400 meter horden, top 30 voor Belgen op halve marathon, Sporza, 9 juni 2024
* (en) World Athletics-profiel voor Dorian Boulvin
* Profiel van Dorian Boulvin op de website van de EAA
# Dokter Pulder zaait papavers

Dokter Pulder zaait papavers is een Nederlandse film uit 1975. Het was Bert Haanstra's eerste fictiefilm in kleur, gebaseerd op het boek De nagel achter het behang van Anton Koolhaas. De internationale titel is When the Poppies Bloom Again.
De film deed mee in de competitie van het filmfestival van Berlijn, maar won geen prijzen. De film trok circa 280.000 bezoekers in Nederland.

## Verhaal

Kees Pulder, huisarts in een plattelandsdorp, krijgt onverwacht bezoek van een oude studievriend, de bekende neurochirurg Hans van Inge Liedaerd. Tijdens een etentje en de daaropvolgende slemppartij halen zij herinneringen op: Van Inge Liedaerd roemt Pulder als een gevat en populair student, maar deze herinnert zich hier niets van.
Van Inge Liedaerd blijft logeren, maar de volgende ochtend blijkt hij te zijn vertrokken, met medeneming van Pulders morfinevoorraad. Hans van Inge Liedaerd, nu ontmaskerd als drugsverslaafde, sterft niet veel later aan een overdosis.
Pulder neemt Van Inge Liedaerd echter niets kwalijk, integendeel: hij beseft dat hij al jaren een ingeslapen bestaan leidt, en dat Hans hem de ogen heeft geopend. Tijdens de begrafenis ontmoet Pulder, nu helemaal in de ban van Hans, de minnares van Hans, de aan alcohol verslaafde mevrouw Mies, en spreekt met haar af om over Hans te praten. Na de begrafenis spreekt Pulder tevens met de echtgenote van Hans. Zij blijkt echter alleen maar slechte herinneringen aan haar huwelijk te hebben, en wenst geen verder contact.
Na een moeizaam eerste bezoek begint Pulder, die nu zo veel mogelijk van Hans wil weten, steeds vaker bij mevrouw Mies langs te gaan. Deze avonden monden steevast uit in flinke slemppartijen, waardoor Pulder zijn gezin en zijn praktijk steeds meer begint te verwaarlozen.
Op een gegeven moment vertelt Mies dat zij en Hans, na de zoveelste mislukte afkickpoging, hadden besloten om samen zelfmoord te plegen; met behulp van een uit papaver bereide drank zouden zij zachtjes in kunnen slapen. Hans overleed echter voordat zij de papaverzaadjes konden planten. Pulder biedt haar vervolgens aan om dit samen alsnog te doen, als eerbetoon aan Hans.
Diezelfde avond rijdt een stomdronken Pulder op weg naar huis een fietser aan en belandt in de gevangenis. Direct na zijn vrijlating gaat hij weer naar mevrouw Mies, maar hij treft haar huis verlaten aan. Van de dorpspoelier hoort hij dat zij door vergiftiging is omgekomen. In haar tuin vindt Pulder tussen weelderig bloeiende klaprozen een briefje van Mies, waarin zij hem aanraadt om terug te gaan naar zijn gezin. Hij moet Hans en haar maar vergeten; haar niet helemaal.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Kees Brusse | Dokter Kees Pulder |
| Ton Lensink | Professor Doctor Hans van Inge Liedaerd |
| Henny Orri | Lieske Pulder |
| Dora van der Groen | Mevrouw Mies |
| Karin Loeb | Kitty van Inge Liedaerd |
| Manon Alving | Mathilde van Inge Liedaerd |
| Peter Römer | Kamiel Pulder |
| Sacco van der Made | poelier Pronk |

## Locaties

Voor de film werden opnamen gemaakt in Blokzijl, Bussum en het Kurhaus in Scheveningen.
# Houtvaartkwartier

Het Houtvaartkwartier is een wijk in de stad Haarlem.
De wijk is gebouwd in de periode 1920-1960. Aan de noordkant wordt de wijk begrensd door de Brouwersvaart, aan de oostkant de spoorbaan en de ringweg aan zuid en westkant.
De wijk is met name een woonwijk, maar herbergt ook een aantal bedrijfslocaties. Er zijn twee trekpleisters in de wijk. Het monumentale openluchtzwembad De Houtvaart en de Kathedrale basiliek Sint Bavo.

## Buurten in het Houtvaartkwartier

* Geschiedschrijversbuurt
* Natuurkundigenbuurt-oost
* Natuurkundigenbuurt-west
* Van Galenbuurt
* Zeeheldenbuurt
* https://www.wijkraadhoutvaartkwartier.nl/
* ↑ Houtvaartkwartier, Haarlem.nl. Gearchiveerd op 16 augustus 2017. Geraadpleegd op 16 augustus 2017.
# Natuurkundigenbuurt

De Natuurkundigenbuurt is een buurt in de Haarlemse wijk Houtvaartkwartier in stadsdeel Haarlem Zuid-West. In deze buurt zijn de straatnamen onder andere vernoemd naar natuurkundigen zoals; Éinsteinstraat, Kamerlingh Onnesstraat, Professor van der Waalstraat, Teslastraat en Edisonstraat.
De buurt is voor statistische doeleinden opgesplitst in Natuurkundigenbuurt-oost en Natuurkundigenbuurt-west. Oost kent zo'n 1.090 inwoners en West zo'n 1.300 inwoners. De buurten worden in het noorden begrensd door de Pijlslaan, in het oosten door de Leidsevaart in het zuiden door de grens met Heemstede net voorbij de Randweg. en in het westen vormt de Houtvaart de grens. De grens tussen de twee buurten wordt bepaald door de spoorlijn Haarlem - Leiden.