OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Azuurnekgaai

De azuurnekgaai (Cyanocorax heilprini) is een zangvogel uit de familie van de kraaien (Corvidae). Deze vogel is genoemd naar de Amerikaanse natuurwetenschappelijk onderzoeker Angelo Heilprin (1853-1907).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het noordwestelijk Amazonebekken van oostelijk Colombia, zuidelijk Venezuela en noordwestelijk Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Azuurnekgaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Securitas (beveiligingsbedrijf)

Securitas group is een multinationaal beveiligingsbedrijf uit Zweden. Het is een van de grootste op dat gebied ter wereld.
Securitas heeft in vijftig landen een vestiging met in totaal meer dan 350.000 medewerkers. In Zwitserland heet de organisatie Protectas AG, aangezien de naam Securitas AG door een concurrent in gebruik is. Ditzelfde geldt voor Denemarken: daar heet de organisatie Dansikring A/S, aangezien een van de concurrenten de naam Falck Securitas (onderdeel van G4S) draagt. Sinds de overname van twee beveiligingsbedrijven aan het begin van de 21e eeuw is de organisatie ook actief in Nederland. In België was dat al langer het geval.

## Geschiedenis

Het bedrijf wordt in 1934 opgericht door Erik Philip-Sörensen onder de naam Hälsingborgs Nattvakt op in Helsingborg, Zweden. Na de oorlog begint men met een divisie Securitas Alarm die beveiligingsinstallaties aan vooral bedrijven levert. De drie werkbedrijven die allen eigendom waren van Philip Sörensen worden in 1972 gefuseerd onder de naam Securitas en het logo met drie rode ballen wordt ingevoerd. In 1981 wordt het bedrijf verdeeld tussen de twee zonen van Erik Philip-Sörensen. Het internationaal opererende onderdeel groeit apart uit tot twee bedrijven, te weten 'Group 4 Securitas', nu G4S en het Zweedse onderdeel blijft 'Securitas' heten. In 1983 wordt de onderneming in Zweden verkocht aan Skrinet. en twee jaar later wordt het investeringsbedrijf Investment AB Latou de nieuwe eigenaar van Securitas. Expansie volgt in 1989 door overnames van gelijkaardige ondernemingen in Noorwegen, Zweden en Portugal en in 1991 is het bedrijf beursgenoteerd op de Stockholm Stock Exchange. Tussen 1992 en 1999 worden diverse bedrijven in Europa overgenomen. Securitas wordt actief in de Verenigde Staten in 1999 na overname van Pinkerton en Burns. Hiermee wordt het bedrijf het grootste beveiligingsbedrijf in de Verenigde Staten. In de jaren 2000 vergroot het bedrijf zich door diverse overnames en krijgt de Nederlandse organisatie een nieuwe structuur met vijf divisies.

## Logo

Het logo van Securitas bestaat uit drie rode bollen. Sinds 2021 is het gewijzigd, de letters van het logo hebben een andere stijl en de zwarte achtergrond is er niet meer. De drie rode bollen staan voor de kernwaarden van Securitas, namelijk: Integriteit, waakzaamheid en behulpzaamheid.
# Fromental

Fromental is een gemeente in het Franse departement Haute-Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 534 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bellac.

## Geografie

De oppervlakte van Fromental bedraagt 23,0 km², de bevolkingsdichtheid is 23,2 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Fromental.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Witstaartgaai

De witstaartgaai (Cyanocorax mystacalis) is een zangvogel uit de familie van de kraaien (Corvidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in zuidwestelijk Ecuador en noordwestelijk Peru.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Witstaartgaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Wit sapbekertje

Het wit sapbekertje (Hymenoscyphus geogenum) is een schimmel behorend tot de familie Helotiaceae. Hij leeft saprotroof op humeuze grond en loofhout, ook op eikeldop.

## Kenmerken

De apothecia hebben een diameter 2-4 (7) mm. Ze zijn omgekeerd kegelvormig. De kleur is wit of crème. Het hymenium is vlak of convex.
De asci meten 125–190 × 9–16 en hebben geen croziers. De ascus apex is I- tot iets blauwig. De ascosporen zijn slank spoelvormig, 1 cellig en meten 22-30 × 4-5 / 25–30 × 4,5–5 / 25-35 × 5-7 µm / 25-37,5 × 4-6 µm. De parafysen zijn dun en lineair.

## Verspreiding

In Nederland komt het wit sapbekertje zeldzaam voor.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
* (fr) MycoDB met foto's
* (en) Two new species of Phaeohelotium (Leotiomycetes: Helotiaceae) from Chile and their putative ectomycorrhizal status (2022)
* Fungi of Temperate Europe DL 2, blz 1433
# Shobra El-Kheima

Shobra El-Kheima (Arabisch: شبرا الخيمة), kortweg Shobra genoemd, is een metrostation in het gouvernement Qaliubiya dat op 1 oktober 1996 werd geopend. Het is het noordelijkste van de twee metrostations in Shobra El-Kheima en tevens het noordelijke eindpunt van lijn 2 van de metro van Caïro. Het is, samen met Al Shohadaa en El Gizeh, een van de drie metrostations –allemaal aan lijn 2- met een overstap naar het landelijke spoorwegnet.
De perrons liggen op maaiveldniveau aan de oostkant van de spoorlijn Caïro – Alexandrië. Het stationsgebouw is gebouwd boven de spoorlijn en de metroperrons die daardoor in een soort loods onder dat gebouw liggen. De hoofdingang van het metrostation ligt aan de oostkant van de stationshal en is via vaste trappen toegankelijk vanaf de straat. Aan de westkant van de stationshal liggen twee voetgangersbruggen, een loopt tussen het metrostation en het, ongeveer 200m zuidelijker gelegen, spoorwegstation, de andere kruist de autoweg tussen Caïro en Alexandrië en heeft ten westen van die weg een toegang bij een winkelcentrum aldaar.
Het metrostation heeft een zijperron aan de westkant dat met een scheidingswand is afgeschermd van de autoweg. De twee oostelijke sporen liggen aan weerszijden van het eilandperron. Ten zuiden van het station rijdt de metro over een viaduct dat ten zuiden van het spoorwegstation de spoorlijn kruist op weg naar Kollejet El-Zeraa. Ten noorden van het station lopen de metrosporen nog ongeveer 600 meter door. Op deze sporen kunnen metrostellen keren en/of geparkeerd worden.
# Roodachtig franjekelkje

Het roodachtig franjekelkje (Dasyscyphella dryina) is een schimmel behorend tot de familie Lachnaceae. Het leeft saprotroof op hout van eik (Quercus).

## Kenmerken

De apothecia hebben een diameter van 0,5-2,5 mm. De steel is centraal geplaatst en meet 0,3 tot 1,0 mm. Verse exemplaren hebben een gele of roodachtige kleur. De randharen zijn cillindrisch, aan de top gezwollen, 6-septaat en meten 80-120 × 2-3 µm.
De asci zijn 8-sporig, hebben een apicaal blauwe pore met Melzers reagens en meten 63-72 × 4,5-6 µm. Er zijn croziers aanwezig. De ascosporen zijn ellipsoïde, hebben geen insluitingen, ongesepteerd en meten 9,0-12,0 × 2,2-3,2 µm. De parafysen zijn cillidrisch met puntige toppen en komen niet voorbij de asci.

## Verspreiding

Het roodachtig franjekelkje komt voor in Europa, Azië en Noord-Amerika. In Nederland komt het uiterst zeldzaam voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ (en) A revision of the genus Dasyscyphella door Ain Raitviir (2002)
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Bramenstromakelkje

Het bramenstromakelkje (Rutstroemia fruticeti) is een schimmel die behoort tot de familie Rutstroemiaceae. Het leeft saprotroof (?) op dode stengels van braam. Het vormt apothecia.

## Kenmerken
### Asci

De asci zijn langwerpig, met afmetingen van 120–150 × 12–18 µm (vers) of 100–120 × 9–12 µm (uitgedroogd), 8-sporig, met een amyloïde apicale ring die diep blauw kleurt in IKI zonder KOH-voorbehandeling. De ring is 1–2 µm hoog (vers) of 3–4 µm (uitgedroogd). Ze hebben korte stelen en ontstaan uit croziers. De wand is transparant die bruinrood kleurt in IKI.

### Ascosporen

Vers uitgestoten sporen zijn hyaliene, ongesepteerd, ellipsvormig en hebben afmetingen van 15–21 × 5–7 µm, met een stevige wand (0,3–0,4 µm dik). Ze bevatten vaak twee grotere oliedruppels van 2–4,5 µm naast vele kleinere. Overrijpe sporen (13–20 × 6–7,5 µm) worden septaat (1–2 septen), met tot drie oliedruppels per cel. De sporen kunnen kiemen en conidia vormen van 1,5–2,5 µm in diameter.

### Parafysen

De parafysen zijn ongeveer even lang als de asci, zonder of met licht opgezwollen toppen. De eindcel is 36–60 × 3–5.5 µm en bevat lichtgele tot oranjebruine vacuoles.

### Excipulum

Het medullaire excipulum bestaat uit hyaliene hyfen, met cellen van 15–80 × 3–8 µm. Het ectale excipulum bevat hyaliene tot bruinachtige cellen van 4–6 µm breed, met roodbruine exudaatvlekken op de buitenste hyfen.

## Verspreiding

In Nederland komt het bramenstromakelkje zeer zeldzaam voor. Het staat op de rode lijst in de categorie 'Kwetsbaar'.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Crozier (mycologie)

Een crozier is een specifieke structuur die voorkomt in bepaalde schimmels, vooral in de groep van de ascomyceten (zakjeszwammen). Het is een soort haakvormige structuur die de basis vormt van de asci. Croziers lijken op en functioneren op een vergelijkbare manier als gespen op de dikaryotische hyfen van basidiomyceten (steeltjeszwammen). Bij de eerste vorming van de ascus helpt de crozier om de dikaryotische toestand van zowel de ascus zelf als van de zijtak die de voortplanting van de ascogene hyfen voortzet, te behouden. Bij een groot aantal zakjeszwammen ontbreken croziers, daarom is de aan- of afwezigheid van croziers een belangrijk determinatiekenmerk.
# The Spectator (1828)

The Spectator is een Brits tijdschrift over politiek, cultuur en actualiteit. Het eerste nummer dateert uit juli 1828, waardoor het het oudste nog bestaand weekblad ter wereld is.
The Spectator was eigendom van Sir David Rowat Barclay en Sir Frederick Hugh Barclay, in het algemeen bekend staand als de "Barclay Brothers" of de "Barclay Twins". Zij hadden tot het overlijden van David op 10 januari 2021 gezamenlijk zakelijke belangen, voornamelijk in de detailhandel, onroerend goed en de media. Davids zoon Aiden behartigt nu de belangen in het Verenigd Koninrijk. Hugh Barclay is eigenaar van het tijdschrift The Spectator en het maandblad Apollo via Press Acquisitions Limited. Hij is ook eigenaar van de Telegraph Group Limited, dat het moederbedrijf is van The Daily Telegraph en The Sunday Telegraph.
Naast de Britse editie verschijnt ook een Australische versie, The Spectator Australia. Voor de Verenigde Staten wordt een afzonderlijke website onderhouden.
De redactionele visie van The Spectator neigt eerder in de richting van de Conservatieve Partij. Haar hoofdredacteuren werden meermaals vooraanstaande politici in de Conservative Party. Zo schreef Boris Johnson vijf jaar lang politieke columns voor de Telegraph, alsook voor het zustertijdschrift The Spectator waarvan hij van 1999 tot 2005 hoofdredacteur was. Andere voormalige kabinetsleden waren ook dikwijls nauw betrokken bij deze bladen. Toch worden tevens regelmatig bijdragen vanuit andere hoek opgenomen, zoals die van Roderick E. Liddle, een sociaaldemocraat. Naast columns en vaste krantenartikelen over de actualiteit staan in het blad artikelen over boeken, muziek, opera, alsmede film- en tv-recensies.

## Trivia

The Spectator Hotel is een hotel in Charleston, South Carolina.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Spectator op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Why The Spectator is the world’s oldest weekly magazine (24 juni 2017). Geraadpleegd op 16 februari 2021.
* ↑ spectator.us. Gearchiveerd op 16 februari 2021. Geraadpleegd op 16 februari 2021.
# En Stoemelings (brouwerij)

En Stoemelings was een Belgische ambachtelijke brouwerij in Brussel. Ze produceerde van 2015 tot 2024 een divers assortiment craftbieren, waarvan Curieuse Neus het voornaamste was.

## Geschiedenis

De oprichters Denys Van Elewyck en Samuel Languy waren jeugdvrienden die begonnen te brouwen in een kelder aan de zuidrand van Brussel. Hun eerste bier was de tripel Curieuse Neus en werd gelanceerd in 2015. In de zomer van dat jaar betrokken ze een kleine brouwruimte in de Spiegelstraat in de Marollen. In november 2017 konden ze de productie opschalen door een verhuizing naar de incubator Greenbizz in de Dieudonné Lefèvrestraat in Laken. Daar beschikten ze over ketels voor 1800 liter.
De brouwerij creëerde diverse gelegenheidsbieren. Vanaf 2022 maakte En Stoemelings voor de voetbalploeg Royale Union Saint-Gilloise het clubbier 1897, een assemblage van saison en lambiek van Brouwerij Cantillon.
De coronajaren 2020-2022 waren financieel lastig voor de brouwerij en ook daarna bleef de winst dalen. In juli 2024 verkocht En Stoemelings noodgedwongen haar productiemateriaal aan twee horecaondernemers. De poging om een aantal van haar bieren elders te laten brouwen in onderaanneming, bleek niet levensvatbaar. Op 16 december 2024 werd het bedrijf failliet verklaard.

## Bieren

Enkele van de bekendste bieren van de brouwerij waren:
* Curieuse Neus, tripel, 7%
* Jawa, IPA, 6,5%
* 1897, saison met lambiek, 5,7%
* Chike Madame, witbier met jasmijn, 4%
* Noirølles, porter, 5%
* Tanteke, saison, 7%
* Vogelpik, 6%
* Hoppy Madame, 4,5%
In de collectie Expérimentation Sauvage produceerde de brouwerij ook bieren gerijpt op vat. Deze werden verkocht in flessen van 75 cl en waren vooral bestemd voor het buitenland.

## Voetnoten

* ↑ Eoghan Walsh, Brasserie En Stoemlings - moving up, and moving out of the Marollen, Brussels Beer City, 2017 (bezocht 8 februari 2025)
* 1 2 3 Brouwerij En Stoemelings verkoopt productiemiddelen om faillissement te voorkomen, BRUZZ, 16 juli 2024
* ↑ Eoghan Walsh, Brasserie En Stoemelings Redux // Let It Grow, Brussels Beer City, 2018 (bezocht 8 februari 2025)
* ↑ Union brengt nieuw bier '1897' op de markt, BRUZZ, 25 januari 2022
* ↑ La microbrasserie bruxelloise "En Stoemelings" déclare faillite après 10 ans d'activité, L'Écho, 3 februari 2025
* ↑ Na tien jaar valt doek definitief voor brouwerij En Stoemelings, BRUZZ, 4 februari 2025
# Zwart Front

Zwart Front, later Nationaal Front, was een Nederlandse fascistische politieke partij, die in mei 1934 werd opgericht door Arnold Meijer, een voormalige seminarist, die journalist was geworden. Zwart Front was actief van 1934 tot 1940. Zij zou per 30 maart 1940 worden opgevolgd door Nationaal Front, dat tot december 1941 bestond.
Het Zwart Front richtte zich politiek gezien vooral op het fascistische Italië en niet zozeer op het nationaalsocialistische Duitsland. Wel was het Zwart Front fel antisemitisch en trachtte het de NSB qua antisemitisme te overtreffen. Het Front was daarnaast ook fel antikapitalistisch en 'revolutionair'. Meijer 'constateerde' duidelijke overeenkomsten tussen het kapitalisme en het marxisme. Beide kwamen volgens Meijer voort uit het jodendom.
Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 1937 behaalde de partij 8178 stemmen (0,2%); ruim onvoldoende voor een zetel. De meeste stemmen werden gehaald in Oisterwijk in Noord-Brabant. Hier stemden 711 kiezers op het Zwart Front, ruim 21%.
Begin 1940 besloten het Zwart Front en de partij Actie voor de Kleine Boer (ook bekend als Actie Bouwman) zich te verenigen in de nieuwe organisatie het Nationaal Front. Een belangrijk programmapunt bleef de aansluiting van Vlaanderen bij de Nederlandse staat tot een Groot-Nederland. De achterliggende gedachte was, dat mensen die eenzelfde taal spreken deel waren van hetzelfde volk en bijgevolg beter in een en hetzelfde land verenigd zouden zijn.
Na de Duitse inval bood het Nationaal Front samenwerking aan met de bezetter, maar die voelde daar niets voor. In december 1941 werd de vereniging verboden. Aanleiding was het verlangen van het Nationaal Front om tegenover de Duitsers een zelfstandige, Nederlandse beweging te blijven, los van de NSB, met behoud van de eigen fascistische invloeden. Toen Duitsland Nederlandse mannen opriep voor de strijd tegen de Sovjet-Unie wilde Meijer, en daarmee het Nationaal Front, dat de vrijwilligers hun eed op de Nederlandse vlag zouden afleggen. De Duitsers eisten echter een eed op de Führer en maakten met het verbieden van het Nationaal Front een einde aan de discussie.

## Externe link

* Inventaris van het archief van Zwart en Nationaal Front, 1934-1941 (BHIC, toegangsnr. 234)
# Jarra East

Jarra East is een van de zes districten van de Lower River-divisie van Gambia.
Jarra Central · Jarra East · Jarra West · Kiang Central · Kiang East · Kiang West
# La Chapelle-au-Riboul

La Chapelle-au-Riboul is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire) en telt 448 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mayenne.

## Geografie

De oppervlakte van La Chapelle-au-Riboul bedraagt 12,9 km², de bevolkingsdichtheid is 34,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Winsum (Friesland)

Winsum is een dorp in de gemeente Waadhoeke, in de Nederlandse provincie Friesland. Winsum ligt tussen Dronrijp en Wommels, ingeklemd tussen de N384, de N359 en de Franekervaart. Winsum heeft een relatief gevarieerd bedrijfsleven en veel werkgelegenheid.
In 2023 telde het dorp 1.030 inwoners. De buurtschappen Schildum en Weakens hebben dezelfde postcode als Winsum. In het zuidoosten ligt de Meamerter Polder met de voormalige buurtschappen Langwerd en Memerd.

## Geschiedenis

Winsum is van oorsprong een terpdorp met een van de hoogste terpen van Friesland. Vanaf de 13e eeuw werd de plaats geschreven als Winshyum, Winsem, Winzim en Winsum. De plaatsnaam verwijst mogelijk naar de woonplaats van de persoon Winika.
Op de terp staat de Mariakerk, die dateert uit de 16e eeuw.
Tot de gemeentelijke herindeling in 1984 lag Winsum in de voormalige gemeente Baarderadeel, waarvan Mantgum de hoofdplaats was. Daarna lag de plaats tot 2018 in de gemeente Littenseradeel.

## Molen

Ongeveer 400 meter ten zuidoosten van Winsum staat de poldermolen Langwert.

## Sport

In het dorp wordt sinds 1957 elk jaar op de tweede zaterdag van augustus over de Sint-Jabik het Friese kampioenschap fierljeppen gehouden, mede georganiseerd door de lokale fierljeppenvereniging. Daarnaast heeft het dorp een kaatsvereniging.

## Onderwijs

Het dorp heeft een basisschool met de naam It Bynt. De school is ontstaan uit de fusie van twee oudere basisscholen uit het dorp.

## Bevolkingsontwikkeling

Bevolkingsontwikkeling :
| 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 1995 | 1998 | 2000 | 2003 | 2004 | 2018 | 2019 | 2021 | 2023 |
| 598 | 693 | 815 | 948 | 965 | 1002 | 1009 | 1016 | 991 | 1077 | 1086 | 1025 | 1030 | 1025 | 1030 |

## Geboren in Winsum

* Jo Meynen (1901-1980), politicus
* Douwe Tamminga (1909-2002), dichter en vertaler
# Kiang Central

Kiang Central is een van de zes districten van de divisie Lower River van Gambia.
Jarra Central · Jarra East · Jarra West · Kiang Central · Kiang East · Kiang West
# Emily de Jongh-Elhage

Emily Saïdy de Jongh-Elhage (7 december 1946) is een Curaçaos voormalig politica. Ze was de minister-president van de Nederlandse Antillen, van 26 maart 2006 tot 10 oktober 2010. Ze was tevens sinds 2005 de voorvrouw van de politieke partij Partido Antiá Restrukturá (PAR, Partij voor de Geherstructureerde Antillen). In 2023 werd zij benoemd tot minister van staat van Curaçao.

## Leven en werk

De Jong-Elhage was oorspronkelijk leraar, en vanaf 1982 beheerder van onroerend goed. Als lid van de christendemocratische PAR werd ze gekozen in de Eilandsraad van Curaçao. Ze maakte deel uit van het Bestuurscollege van het eiland als gedelegeerde voor Openbare Werken en Volkshuisvesting. In 1998 trad ze toe tot het Antilliaanse kabinet van Etienne Ys als minister van onderwijs.
Haar partij behaalde begin 2006 vrij onverwacht de overwinning bij de Antilliaanse Statenverkiezingen.
De Jongh-Elhage stond aan het hoofd van de kabinetten de Jongh-Elhage I en II en is de geschiedenis ingegaan als de laatste premier van de Nederlandse Antillen. Op 15 december 2008 werd een intentieverklaring ondertekend door alle eilanden en de Nederlandse regering, om het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden te wijzigen.
De Nederlandse Antillen werden op 10 oktober 2010 als land ontbonden, met twee nieuwe landen (Curaçao en Sint Maarten) die evenals Nederland en Aruba deel uitmaken van het Koninkrijk der Nederlanden.
Op 24 januari 2010 werden, tegen de zin van De Jongh-Elhage, nog verkiezingen gehouden voor de Antilliaanse Staten. De PAR behaalde daarbij 6 zetels. Parlementsvoorzitter Pedro Atacho vormde een nieuw kabinet van 6 partijen, weer onder leiding van De Jongh-Elhage.
Emily de Jongh-Elhage trad op 1 januari 2013 af als leider van de PAR en trok zich per die datum tevens terug als Curaçaos parlementslid. In 2019 stapte ze uit de partij.
De Jongh-Elhage is van Libanese afkomst en is lid van de Rooms-Katholieke Kerk.
* ↑ Eretitel voor oud-premiers, ParadiseFM (18 juli 2023)
* ↑ "Emily de Jongh-Elhage stapt uit PAR", Curaçao.nu, 17 oktober 2019. Gearchiveerd op 18 oktober 2019. Geraadpleegd op 18 oktober 2019.
Moises Frumencio da Costa Gomez · Efraïn Jonckheer · Ciro Kroon · Gerald Sprockel · Ernesto Petronia · Ronchi Isa · Otto Beaujon · Juancho Evertsz · Lucina da Costa Gomez-Matheeuws · Boy Rozendal · Miguel Pourier · Don Martina · Maria Liberia-Peters · Suzy Camelia-Römer · Alejandro Felippe Paula · Etienne Ys · Ben Komproe · Mirna Louisa-Godett · Emily de Jongh-Elhage