OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eduardo Sasha

Eduado Sacha (Porto Alegre, 24 februari 1992) is een Braziliaans voetballer. Hij begon zijn carrière bij Internacional in zijn thuisstad en bleef daar tot 2018. Wel werd hij twee keer uitgeleend. Na twee seizoenen bij Santos speelde hij drie jaar voor Altético Mineiro waarmee hij in 2021 de landstitel en de Copa do Brasil won. Sinds 2023 speelt hij voor Red Bull Bragantino.
# Guingamp

Guingamp (Bretons: Gwengamp) is een gemeente in het Franse departement Côtes-d'Armor, in de regio Bretagne. In 2018 telde de gemeente 7.022 inwoners. De plaats is de onderprefectuur van het arrondissement Guingamp. In de gemeente ligt het spoorwegstation Guingamp en de spoorweghalte Gourland.

## Geschiedenis

De plaats is ontstaan rond een mottekasteel, dat waarschijnlijk in de loop van de 9e eeuw is gebouwd als verdediging tegen de invallen van de Vikingen. In de 12e eeuw kreeg de plaats een stedelijk karakter. De heren van Penthièvre en Guingamp bouwden een nieuw kasteel en er verrees een romaanse kerk die een oudere, primitieve kapel verving. Guingamp was een tijdelijke residentie van de hertogen van Bretagne. Aanhangers van Jan van Montfort vernielden het kasteel van de stad, die partij had gekozen voor Karel van Blois, tijdens de Bretonse Successieoorlog. Daarna werd een nieuw kasteel gebouwd en kreeg Guingamp stadsmuren. De stad ontwikkelde zich dankzij de handel en buiten de muren verschenen wijken met de huizen van handwerklieden en met kloosters. Op bevel van kardinaal de Richelieu werden het kasteel en de stadsmuren deels ontmanteld.

## Bezienswaardigheden

* Basiliek Notre-Dame de Bon Secours (11e-16e eeuw)
* Abdij Sainte-Croix (12e-18e eeuw), gesticht in 1135
* Château des Salles (15e-17e eeuw)
* Château de Pierre II (15e eeuw)
* Fontaine de la Plomée
* Stade du Roudourou (1990)
* Basiliek Notre-Dame de Bon Secours
* De Zwarte Madonna in de basiliek van Guingamp
* Ave Maria in het centrum van het labyrint van de basiliek
* Château des Salles
* Château de Pierre II
* Abdij Sainte-Croix
* Fontaine de la Plomée

## Geografie

De oppervlakte van Guingamp bedraagt 3,4 km².
De plaats ligt aan de Trieux, halfweg de bron en de monding van deze rivier.
De onderstaande kaart toont de ligging van Guingamp met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Sport

Het kleine Guingamp is de thuisbasis van de succesvolle voetbalclub En Avant de Guingamp, die in 2009 en 2014 de Franse beker wist te winnen. En Avant de Guingamp speelt in het Stade du Roudourou. In het stadion kunnen meer toeschouwers dan de gemeente inwoners heeft.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Théodule Ribot (1839-1916), filosoof, academicus en grondlegger van de psychologie in Frankrijk
* Joseph Guy Ropartz (1864-1955), componist en muziekpedagoog
* Yoann Le Boulanger (1975), wielrenner

## Overleden

* Marie Versini (1940-2021), actrice
* ↑ Populations de référence 2022.
* ↑ (fr) Présentation historique de Guingamp. villeguingamp.bzh. Gearchiveerd op 2 november 2022. Geraadpleegd op 2 november 2022.
# Zulle

De Zulle (Frans: Sille) is een bijriviertje van de Dender in de provincie Henegouwen.
De plaatsjes Opzullik (in het Frans Silly) en Zullik (in het Frans Bassilly, dat kan vertaald worden als Beneden-Zullik of Neerzullik) in de gemeente Opzullik (Silly) zijn naar het riviertje genoemd.
# Anorak (jas)

Een anorak (Groenlands: anoraq) is een waterdichte jas met aangehechte capuchon. De jas beschermt het lichaam tegen vocht, kou en wind en wordt daarom veel gedragen bij activiteiten in het koude seizoen aan en op het water en in open land.
De anorak heeft geen opening aan de voorzijde maar dient over het hoofd aangetrokken te worden. De moderne uitvoering is vooral waterdicht, vaak met (semi)waterdichte afsluitingen bij hals, polsen en middel. Zo'n jas wordt meestal vervaardigd uit ademende kunststof.

## Oorsprong

De anorak is traditioneel een belangrijk kledingstuk van de Inuit dat hen tijdens hun jacht in kajaks en op sleeën beschermt tegen kou en bevriezing. De jas is gemaakt van pelzen waarbij de beharing zich aan de binnenzijde bevindt.
# Vera pok

Vera pok is een tropische houtsoort die in eigenschappen lijkt op pokhout, maar in alle opzichten net iets minder is. Net als pokhout is het heel hard en zwaar (maar minder dan pokhout); ook is het enigszins zelfsmerend. Voor sommige toepassingen kan het pokhout inderdaad vervangen, maar het is bijvoorbeeld niet geschikt voor lagers van de assen van schepen.
Ook uiterlijk lijkt het enigszins op pokhout; zo is het ook kruisdradig. Het is echter fijner van nerf. Het is vrij lastig te bewerken, maar heel goed te draaien en glad af te werken.
Deze houtsoort wordt geleverd door soorten van niet al te grote bomen uit de familie Zygophyllaceae (dezelfde familie als het pokhout), vooral Bulnesia arborea / Plectrocarpa arborea, maar deels ook door Bulnesia sarmientoi / Plectrocarpa sarmientoi. Beide soorten komen voor in Zuid-Amerika. De laatste van de twee staat op de CITES II lijst: het hout mag niet zonder papieren geïmporteerd worden.

## Externe link

* Vera pok op Houtinfo bij het Centrum Hout
# Nell

Nell is een Amerikaanse dramafilm uit 1994 onder regie van Michael Apted. De film is gebaseerd op het toneelstuk Idioglossia van Mark Handley. In de hoofdrol speelt Jodie Foster een jonge vrouw die voor het eerst in haar leven geconfronteerd wordt met de bewoonde wereld omdat haar moeder een kluizenaar was. Foster werd voor haar rol genomineerd voor een Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol en een Golden Globe voor beste drama-actrice. Een prijs die ze daadwerkelijk won was onder meer de eerste Screen Actors Guild Award voor een uitstekende prestatie door een vrouwelijke acteur in een hoofdrol.

## Verhaal

Nell is een jonge vrouw die opgroeit ver van de bewoonde wereld. Ze woont daar samen met haar moeder. Na het overlijden van haar moeder komt ze weer in de bewoonde wereld terecht. Daar wordt haar onduidelijke taal en onverklaarbare gedrag snel opgemerkt door de lokale bevolking. De dorpsdokter Lovell die daar ook geen raad mee weet zoekt hulp bij dokter Olsen die gespecialiseerd is in gedragsproblemen bij kinderen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Jodie Foster | Nell |
| Liam Neeson | Dr. Jerome "Jerry" Lovell |
| Natasha Richardson | Dr. Paula Olsen |
| Richard Libertini | Dr. Alexander "Al" Paley |
| Nick Searcy | Sheriff Todd Peterson |
| Robin Mullins | Mary Peterson |
| Jeremy Davies | Billy Fisher |
| O'Neal Compton | Don Fontana |
# Semangat Gunung

Semangat Gunung is een bestuurslaag in het regentschap Karo van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Semangat Gunung telt 624 inwoners (volkstelling 2010).
# Adiós

Adiós kan verwijzen naar:
* Adiós (Navarra), een gemeente in de Spaanse provincie en regio Navarra
* Adiós (film), een Spaanse film uit 2019, geregisseerd door Paco Cabezas
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Adiós en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Victot-en-Auge

Victot-en-Auge is een fusiegemeente (commune nouvelle) in het Franse departement Calvados (regio Normandië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lisieux. Victot-en-Auge is op 1 januari 2025 ontstaan door de fusie van de gemeenten Gerrots en Victot-Pontfol. De hoofdplaats van de nieuwe gemeente is Victot-Pontfol.
De gemeente telde 131 inwoners op 1 januari 2022.
* 1 2 Populations de référence 2022.
* ↑ Département de Calvados, Département de Calvados, RECUEIL DES ACTES,ADMINISTRATIFS SPÉCIAL, N°14-2024-289, PUBLIÉ LE 3 OCTOBRE 2024 (3 oktober 2024). Geraadpleegd op 15 januari 2025.
# Dikke Kei

De Dikke Kei, in de volksmond De Kei, is een grote zwerfsteen in Valkenburg in Nederlands Zuid-Limburg in de gemeente Valkenburg aan de Geul. De zwerfsteen staat aan de kruising van de Oosterweg, de Hekerbeekstraat en de Steenstraat in een groenstrook nabij de kloosterkerk van het Franciscanessenklooster.
Ongeveer 50 meter naar het westen is Winkelcentrum Aan de Kei gebouwd dat vernoemd is naar de zwerfsteen.

## Geschiedenis

Op vrijdag 30 maart 1951 werd de plaatsing van de Dikke Kei aangekondigd als 1 aprilgrap in de krant Het Land van Valkenburg. Twee weken later was de grap omgezet in een serieus plan waarmee de Gedeputeerde Staten van de provincie Limburg akkoord waren gegaan. De kosten van dit plan werden op ƒ 1700 geraamd. Door expediteur Dabekausen uit Beek werd een grote steen in het Vijlenerbos uitgegraven en op een tanktransporter vervoerd naar Valkenburg. In Valkenburg werd de zwerfsteen in de Verlengde Grootestraat geplaatst aan het Theodoor Dorrenplein.
Eind februari 2013 werd de Dikke Kei (in eerste instantie tijdelijk) verplaatst van het Theodoor Dorrenplein naar de kruising aan de Oosterweg om ruimte te maken voor rioleringswerkzaamheden.

## Zwerfsteen

De zwerfsteen heeft een hoogte van 2,80 meter en een gewicht van ruim 25 ton. Rondom de grote zwerfkei zijn er kleinere stenen geplaatst.

## Geologie

De Dikke Kei bestaat uit verkit zandsteen en is ongeveer 500 miljoen jaar oud, stammende uit het Cambrium. Het zandsteen is ontstaan doordat miljoenen jaren geleden los zand aan een kust van een zee werd afgezet. Dit vond plaats ter hoogte van Noord-Frankrijk. Vanaf ongeveer twee miljoen jaar geleden stroomde de voorloper van de Maas vanuit Noord-Frankrijk via de Ardennen en Zuid-Limburg naar het noorden. Tussen de ijstijden in werd er zeer veel smeltwater door die Oermaas afgevoerd waarbij die woeste rivier ook grote zwerfstenen samen met ander sediment meenam naar het noorden en deze ter hoogte van Zuid-Limburg afzette. Deze afzettingen bestonden uit Maasgrind met daarin ook grote zwerfstenen. Ook grote blokken werden noordwaarts meegevoerd als ijsschotszwerfsteen.
In het Vijlenerbos bevindt zich het Geologisch monument Zandsteenblokken die eveneens uit verkit zandsteen bestaan.
* 1 2 3 4 'Dikke Kei' verlaat - tijdelijk - het Th. Dorrenplein. • TV Valkenburg. TV Valkenburg (26 februari 2013). Gearchiveerd op 20 juni 2021. Geraadpleegd op 20 juni 2021.
* ↑ De Dikke Kei komt nog niet terug • TV Valkenburg. TV Valkenburg (1 augustus 2018). Gearchiveerd op 20 juni 2021. Geraadpleegd op 20 juni 2021.
* 1 2 mergel & meer, wandelen door miljoenen jaren aardhistorie van Valkenburg, Valkenburg door de ogen van een geoloog, Nederlandse Geologische Vereniging afdeling Limburg, 2019
# Japanse beuk

De Japanse beuk (Fagus crenata) is een bladverliezende boom die tot de napjesdragersfamilie (Fagaceae) behoort. De soort is endemisch in Japan

## Beschrijving

Een volgroeide Japanse beuk wordt doorgaans 30 tot 35 meter hoog. De boom heeft een dicht bladerdak met een ronde kroon en een gladde en grijze bast. De licht geribbelde bladeren zijn eenvoudig van vorm en meten 10 tot 15 centimeter. Ze zijn het breedst bij de basis en hebben zeven tot elf nerven. De bladeren zitten afwisselend gegroepeerd aan de tak. De noot heeft een korte, dikke stengel van zo'n vijftien millimeter lang. Het onderste deel van de schil van de noot is bedekt met afgeplatte groene stekels. De bloemen worden door middel van de wind bestoven.
* Bast
* jonge bladeren
* oudere bladeren met vruchten
* zaden
* jonge spruit

## Ecologie

Japanse beuk groeit op vochtige leem- en zandgronden. In veel Japanse loofbossen is het een van de meestvoorkomende boomsoorten. De jonge blaadjes en de zaden van Japanse beuk zijn eetbaar en dienen voor veel dieren tot voedsel. Stevig hout als dat van de Japanse beuk is favoriet bij veel spechtensoorten. De boom is de belangrijkste nestboom van de zwarte specht en heeft in belangrijke mate bijgedragen aan de verspreiding van deze specht in Japan.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van Japanse beuk omvat Japan, waar ze endemisch is. De soort komt wijdverspreid voor op de vier grootste eilanden (Hokkaido, Honshu, Shikoku en Kyushu). In het noordoosten van Honshu groeit de soort tot op een hoogte van 1400 meter boven zeeniveau, maar in het zuidwesten van het verspreidingsgebied groeien alleen kleine, geïsoleerde boomgroepen in de bergachtige gebieden.

## Gebruik door de mens

In Japan wordt Japanse beuk als bonsai gekweekt. De soort is winterhard in Centraal-Europa en wordt soms als sierplant in parken aangeplant. De jonge bladeren zijn rauw geschikt voor menselijke consumptie. De olieachtige zaden kunnen rauw of gekookt worden gegeten, al zijn ze giftig in grote hoeveelheden. De geroosterde zaden kunnen worden gebruikt als surrogaat voor koffie.
# Randolph Scott

George Randolph Scott (Orange County, 23 januari 1898 – Beverly Hills, 2 maart 1987) was een Amerikaans filmacteur. Zijn actieve filmcarrière liep van 1928 tot 1962.

## Filmografie

Scott heeft in vele filmgenres gespeeld; sociale drama's, thrillers, komedies, westerns, musicals, avonturenfilms, oorlogsfilms, en zelfs in enkele horrorfilms en fantasyfilms. Het bekendst echter is hij als de rijzige antiheld uit de westerns. Hij verscheen in meer dan 100 films en daarvan zijn er meer dan 60 westerns. Met dat aantal overtreft hij 'de' westernheld bij uitstek John Wayne.
Scott heeft in zijn meer dan dertig jaren durende carrière met vele bekende cineasten gewerkt, onder wie Michael Curtiz (Virginia City, 1940), King Vidor (So Red the Rose, 1935), Fritz Lang (Western Union, 1941), Henry Hathaway (Go West, Young Man, 1936), Henry King (Jesse James, 1939), Allan Dwan (Frontier Marshal, 1939), Rouben Mamoulian (High, Wide, and Handsome, 1937) en Sam Peckinpah onder wiens regie hij zijn laatste film, de als een klassieker beschouwde western Ride the High Country (1962), draaide. Hij werkte later ook heel dikwijls samen met minder bekende regisseurs als Ray Enright, Edwin L. Marin, André de Toth en Budd Boetticher.
De zeven films die hij op het einde van zijn carrière onder regie van Boetticher draaide waren klassieke westerns waarin hij de stoïcijnse, eenzame en door het leven gelouterde revolverheld speelt:
* Seven Men from Now (1956)
* The Tall T (1956) (opgenomen in het National Film Registry in 2000)
* Decision at Sundown (1957)
* Buchanan Rides Alone (1958)
* Westbound (1958)
* Ride Lonesome (1959)
* Comanche Station (1960)
In deze films wordt de natuurlijke entourage gevormd door de ruige landschappen van de Californische Sierra's. Bekende slechteriken die daarin als tegenspelers fungeerden waren Richard Boone in The Tall T, en Claude Akins in Comanche Station.
Scott werkte met vele vrouwelijke sterren, onder wie Shirley Temple, Irene Dunne, Mae West, Marlene Dietrich, Ginger Rogers, Virginia Mayo en Gene Tierney.

## Privéleven

In de jaren 30 deelde hij een huis met de acteur Cary Grant. De geruchten dat ze een homoseksuele relatie zouden hebben, zorgden ervoor dat de filmstudio ze dwong apart te gaan wonen om een schandaal te voorkomen. Hoewel Grant altijd ontkend heeft biseksueel te zijn, bestaan er foto's met Scott die een homo-erotische ondertoon hebben. Volgens regisseur George Cukor (die drie films met Grant maakte) wilde Scott zijn relatie met Grant aan vrienden wel toegeven, maar weigerde Grant dit om zijn imago te beschermen.
Randolph Scott stierf op 89-jarige leeftijd aan hart- en longaandoeningen in 1987.
# Persprijs Jacques van Veen

De persprijs Jacques van Veen was een Nederlands/Vlaamse persprijs die tussen 1984 en 1921 om de drie jaar werd uitgereikt.
De prijs werd ingesteld om de kwaliteit van de journalistiek op het gebied van het recht in het algemeen en de justitieverslaggeving in het bijzonder te bevorderen. De Persprijs Jacques van Veen werd in 1982 ingesteld bij het afscheid van rechtbankverslaggever Jacques van Veen (1920-2007) van Het Parool. Toen in 1982 bij zijn pensionering de toekenning van een eredoctoraat aan de Universiteit van Amsterdam niet doorging werd als eerbetoon door onder anderen oud-rechtbankpresident Ben Asscher en advocaat Guido Enkelaar, de Stichting Persprijs Jacques van Veen ingesteld. De prijs bestond uit de Jacques van Veen-penning en een geldbedrag.
Het bestuur van de Stichting Persprijs Jacques van Veen heeft de stichting op 1 februari 2021 opgeheven. Er was na 35 jaar te weinig geld om het werk voort te zetten.

## Winnaars

* 1984 - Frank Kuitenbrouwer, (NRC Handelsblad).
* 1987 - Violet Cotterell, (Het Parool).
* 2001 - Heikelien Verrijn Stuart, (freelance).
* 2004 - Joost Oranje (NRC Handelsblad) en Marian Husken, (Vrij Nederland)
* 2007 - programmamakers van het avondvullende televisieprogramma Straf en misdaad van de VPRO, uitgezonden op 23 april 2006. Opmerkelijk was dat voor de tweede keer Volkskrant-journalist Peter de Greef tot de genomineerden behoorde.
* 2010 - Dirk Leestmans en Mark De Visscher van de VRT voor de televisiedocumentaire Prison Complet.
* 2013 - Parooljournalist Paul Vugts voor zijn verslaggeving rondom het Amsterdamse Passageproces.
* 2016 - Michiel Princen (onder meer De Telegraaf) voor zijn boek De gekooide recherche
* 2019 - Karlijn Kuijpers, Tim Staal en Thomas Muntz voor hun serie over De schuldenindustrie in De Groene Amsterdammer.

## Juryvoorzitters

Naast erevoorzitter Van Veen waren er negen juryvoorzitters die de bekroning hebben toegekend: Volkert van Dijk (1984), Maarten Vrolijk (1987), Annie Brouwer-Korf (2001), Saskia Stuiveling (2204), Rein Jan Hoekstra (2007), Ahmed Aboutaleb (2010), Harm Brouwer (2013), Geert Corstens (2016) en Julia Mendlik (2019).

### Bron

* Website Persprijs Jacques van Veen

### Referentie

* ↑ Stichting Persprijs Jacques van Veen opgeheven
# Julia Mendlik

Julia Mendlik (geboren 1969) is een Nederlands jurist die sinds 1 januari 2022 president van de rechtbank Rotterdam is.
Mendlik is de dochter van mr. Johannes Mendlik (1935-2022), president van de rechtbank Breda en de rechtbank Rotterdam, en diens echtgenote Christine van Heuven (1935-2024). Van vaderskant stamt ze af van de Hongaars-Nederlandse kunstschilder Oszkár Mendlik en diens echtgenote, de beeldhouwster Julie Mijnssen, naar wie ze is vernoemd. Ze studeerde rechten aan de Universiteit Leiden van 1988 tot 1994 en werd vervolgens advocaat bij De Brauw Blackstone Westbroek te Amsterdam. Van 1998 tot 2001 was ze bedrijfsjurist bij Unilever. In 2001 werd ze benoemd tot rechter bij de rechtbank Den Haag, team civiel. In 2013 stapte ze over naar de rechtbank Midden-Nederland (voorheen de rechtbank Utrecht) als rechter en gerechtelijk bestuurslid; in 2016 werd ze president van de rechtbank. Als president was ze betrokken bij verschillende innovatietrajecten in de rechtspraak. Met ingang van 1 januari 2022 is Mendlik benoemd tot president van de rechtbank Rotterdam, als opvolger van Robine de Lange-Tegelaar die is benoemd tot president van de rechtbank Den Haag. Ze is ook lid van de klachtencommissie van de Vereniging Rembrandt.
Mendlik is getrouwd met prof. mr. Tobias Cohen Jehoram, advocaat-partner bij De Brauw Blackstone Westbroek en hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
* ↑ "Liever tegenover een ‘echt mens’", De Groene Amsterdammer, 26 mei 2021. Gearchiveerd op 2 september 2023. Geraadpleegd op 21 november 2022.
* ↑ Julia Mendlik per 1 januari 2022 nieuwe president Rechtbank Rotterdam. De Rechtspraak (25 juni 2021). Geraadpleegd op 21 november 2022.
* Bestuur. rechtspraak.nl. De Rechtspraak. Geraadpleegd op 30 december 2022.
* Mr. van de week: Julia Mendlik. Mr. Online (14 maart 2016). Geraadpleegd op 21 november 2022.
* Knapen, Michel (1 februari 2020). Recepten voor snellere rechtszaken. Gearchiveerd op 2 september 2023. Mr. 2020 (2): 20-25
# Antonio Rojas

Antonio Rojas (27 maart 1984) is een Paraguayaanse voetballer, die speelt voor IK Wormo als middenvelder.

## Carrière

Antonio Rojas startte zijn carrière bij de Paraguayaanse club Club Cerro Porteño. Hierna ging hij samen met zijn neef Tim Rojas spelen bij Helsingør IF. Daarna bracht hij een korte periode door bij Hellerup IK voordat hij naar Zweden trok en tekende bij Lunds BK. OOk hier bleef hij maar voor een korte periode en na 1 seizoen en tekende bij Ängelholms FF. Dat jaar promoveerde de club naar de Superettan, de tweede hoogste afdeling. In de zomer van 2010 kreeg hij een knieblessure waardoor hij gedwongen werd de rest van het seizoen te missen.
Rojas keerde terug van de blessure voor het seizoen 2011, waar hij het team hielp de derde plaats te bereiken, wat een promotie play-off betekende voor Allsvenskan tegen Syrianska FC uit de Allsvenskan. Een blessure heeft hem helaas verhinderd om deel te nemen aan de wedstrijden. Ängelholm won de eerste wedstrijd met 2-1, maar Syrianska won de terugmatching met 3-1 en bleef in de Allsvenskan. Halmstads BK liet half-time weten dat ze Antonio Rojas hadden overgehaald om bij het te tekenen.
In 2011 vestigde hij zich als een belangrijke spelmaker op het middenveld en een penaltynemer. Toen Rojas tekende voor Halmstads BK, verklaarde hij dat hij in 2013 of 2014 zou spelen in Allsvenskan met Halmstad. In zijn eerste seizoen met de club miste Halmstad de bovenste twee automatische promotieposities en eindigde hij op de derde plaats wat opnieuw een promotie-playoff betekende. Door hun 6-4 totale overwinning tegen GIF Sundsvall konden ze terugkeren naar de Allsvenskan.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Antonio Rojas op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Peloponnesos (periferie)

Peloponnesos (Grieks: Πελοπόννησος, Peloponnisos, soms ook Peloponnesus genoemd) is een van de dertien periferieën (regio's) van Griekenland. Het is gelegen in het zuiden van het Griekse vasteland, op het schiereiland Peloponnesos, dat het echter niet geheel beslaat. Het noordwesten behoort tot de periferie West-Griekenland, waaronder ook de belangrijke havenstad Patras, en een klein gedeelte in het oosten valt onder Attica.

## Bestuurlijke indeling

Peloponnesos bestaat uit vijf regionale eenheden (periferiaki enotita):
* Argolis (Αργολίδα) met de hoofdstad Nauplion
* Arcadië (Αρκαδία) met de hoofdstad Tripolis
* Korinthe (Κορινθία) met de hoofdstad Korinthe
* Laconië (Λακωνία) met de hoofdstad Sparta
* Messenië (Μεσσηνία) met de hoofdstad Kalamáta
Deze eenheden hadden voor 2011 de status van departementen (nomi), maar hebben sindsdien geen eigen bestuur meer.
In Peloponnesos liggen 26 van de 325 Griekse gemeenten.

### Gemeenten

Gemeenten in 2011 in de Peloponnesos zijn:
* Anatoliki Mani
* Argos-Mykines
* Dytiki Mani
* Elafonisos
* Epidavros
* Ermionida
* Evrotas
* Gortynia
* Kalamáta
* Korinthe
* Loutraki-Agioi Theodoroi
* Megalopolis
* Messene
* Monemvasia
* Nauplion
* Nemea
* Notia Kynouria
* Oichalia
* Pylos-Nestoras
* Sparta
* Sikyona
* Trifylia
* Tripolis
* Velo-Vocha
* Voreia Kynouria
* Xylokastro-Evrostina
* ↑ (el) Volks- en woningtelling 2011: Voorlopige uitslagen van het aantal inwoners (p. 7 Περιφέρεια Πελοποννήσου)
* ↑ (el) Bestuurlijke indeling vanaf 2011 en aantal inwoners in 2001 (p. 17426 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ)
Attica · Centraal-Griekenland · Centraal-Macedonië · Epirus · Ionische Eilanden · Kreta · Noord-Egeïsche Eilanden · Oost-Macedonië en Thracië · Peloponnesos · Thessalië · West-Griekenland · West-Macedonië · Zuid-Egeïsche Eilanden Autonome Monastieke Staat van de Heilige Berg (Athos)
Periferie-districten · Gemeenten