OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nationale Vergadering (Libanon)

De Nationale Vergadering van Libanon (Arabisch: مجلس النواب Majlis an-Nuwwab, Frans: Assemblée Nationale Libanaise) is het eenkamerparlement van Libanon.
De Nationale Vergadering bestaat uit 128 leden die voor een termijn van vier jaar worden gekozen. Volwassen Libanezen hebben kiesrecht en brengen hun stem uit op de kandidaat van keuze in hun kieskring. Alle zetels zijn gereserveerd voor de grotere religieuze minderheden van Libanon. Tot 1989 telde de Nationale Vergadering 99 zetels en hadden de christenen recht op de meeste zetels (54), de moslims hadden, ofschoon zij waarschijnlijk sinds de jaren 60 de meerderheid van de bevolking uitmaakten, recht op 45 zetels. Aan het einde van de Libanese burgeroorlog werd in 1989 het Akkoord van Taif gesloten, waarna het zetelaantal van de Nationale Vergadering werd verhoogd naar 128 en de christenen en de moslims ieder 64 zetels kregen in het parlement.

## Bevoegdheden

Het parlement kiest de president en moet het kabinet goedkeuren. De president moet met tweederdemeerderheid worden gekozen. Ofschoon de premier door de president wordt benoemd, moeten hij en de andere ministers het vertrouwen van het parlement krijgen. Andere belangrijke bevoegdheden van de Nationale Vergadering zijn het goedkeuren van wetten en uitgaven.

## Voorzitter

De voorzitter van de Nationale Vergadering wordt voor een termijn van vier jaar gekozen (en kan herkozen worden). Hij moet een sjiiet zijn. De voorzitter maakt deel uit van het zogenaamde "driemanschap" (president, premier, parlementsvoorzitter) die in feite de staatsmacht in handen hebben. De voorzitter van de Nationale Vergadering bezit uitgebreide bevoegdheden en kan over iedere wet zijn veto uitspreken. De huidige voorzitter van de Nationale Vergadering is (sinds 1992) Habih Berri.

## Zetelverdeling naar godsdienst

| Godsdienst | Zetels 1943-1989 | Zetels 1989-heden |
| Maronieten | 30 | 34 |
| Grieks-orthodoxen | 11 | 14 |
| Grieks-katholieken | 6 | 8 |
| Armeens-Orthodoxen | 4 | 5 |
| Armeens-katholieken | 1 | 1 |
| Protestanten | 1 | 1 |
| Andere christenen | 1 | 1 |
| Totaal aantal christenen | 54 | 64 |
| Soennieten | 20 | 27 |
| Sjiieten | 19 | 27 |
| Druzen | 6 | 8 |
| Alawieten | 0 | 2 |
| Totaal aantal Moslims | 45 | 64 |

## Verwijzing

* ↑ [letterlijke vertaling: Kamer van Afgevaardigden]
# Evangelische Broedergemeente (Haarlem)

De Evangelische Broedergemeente (Haarlem) is het kerkgebouw en de plaatselijke gemeenschap van de Evangelische Broedergemeente (EBG), oftewel de Moravische broeders oftewel de hernhutters, een protestants kerkgenootschap, in de stad Haarlem in Nederland.
Sinds 1876 is de EBG in Haarlem gevestigd in een gebouw op Parklaan 34, in het centrum van Haarlem dicht bij het station. De kerk is ontworpen door de architect D.E.L. van den Arend, een zoon van de Haarlemse stadsarchitect J.E. van den Arend. Het kerkgebouw is sinds 1989 beschermd als rijksmonument.

## Externe link

* Evangelische Broedergemeente Noord-Holland
# Pauselijke Commissie voor de Staat Vaticaanstad

De Pauselijke Commissie voor de Staat Vaticaanstad is het wetgevend orgaan van de staat Vaticaanstad.
De Commissie bestaat uit leden die voor de duur van vijf jaar worden benoemd. De wetten en regelingen die door de Commissie worden ontworpen moeten via het staatssecretariaat van de Heilige Stoel worden voorgelegd aan de paus en krijgen pas rechtsgeldigheid nadat deze ze heeft goedgekeurd, en ze heeft laten publiceren in de Acta Apostolicae Sedis.
President van de commissie :
| 1939 - 1961 | Nicola Canali |
| 1961 - 1969 | Amleto Giovanni Cicognani |
| 1969 - 1979 | Jean-Marie Villot |
| 1979 - 1984 | Agostino Casaroli |
| 1984 - 1990 | Sebastiano Baggio |
| 1990 - 1997 | Rosalio José Castillo Lara |
| 1997 - 2006 | Edmund Casimir Szoka |
| 2006 - 2011 | Giovanni Lajolo |
| 2011 - 2021 | Giuseppe Bertello |
| 2021 - 2025 | Fernando Vérgez Alzaga L.C. |
| 2025 - heden | Raffaella Petrini F.S.E. |
# Opperste Raad van Kirgizië

De Opperste Raad van de Republiek Kirgizië (Kirgizisch: Кыргыз Республикасынын Жогорку Кеңеши, Qırğız Republikasının Coğorqu Keňeş) is de benaming van het eenkamerparlement van de Republiek Kirgizië. Het is de opvolger van de Opperste Sovjet van de Kirgizische SSR (1938-1994), de wetgevende macht toen het land een deelrepubliek was van de Sovjet-Unie. De Opperste Raad telt 90 zetels.
In de periode 1991 tot 2007 was de Opperste Raad onderverdeeld in twee kamers, de Wetgevende Vergadering (Мыйзам Чыгаруу Жыйыны/Mıyzam Çığaruu Cıyını) en de Vergadering van Volksvertegenwoordigers (Эл Окулдор Жыйыны/El Oquldor Cıyını). De Wetgevende Vergadering fungeerde als hogerhuis en de Vergadering van Volksvertegenwoordigers als lagerhuis. Per referendum sprak de meerderheid van de kiesgerechtigden zich in 2007 uit voor de instelling van een eenkamerstructuur. Verkiezingen voor de Opperste Raad vinden in de regel om de vijf jaar plaats, hoewel de laatste twee verkiezingen, in 2020 en 2021 elkaar binnen een jaar opvolgden omdat de resultaten van de verkiezingen van 2020 ongeldig waren verklaard na dat er een volksopstand was uitgebroken.
De grootste fractie in de Opperste Raad is de Ata-Joert Kirgizstan die bij de verkiezingen van 2021 33 van de 90 zetels wist te bemachtigen.

## Lijst van voorzitters

| Afbeelding | Naam | Begin termijn | Einde termijn | Partij |
| 1. | Omoerbek Tekebajev | 27 maart 2005 | 27 februari 2006 | Ata-Meken |
| 2. | Marat Soeltanov | 2 maart 2006 | 22 oktober 2007 | |
| 3. | Adahan Madumarov | 24 december 2007 | 29 mei 2008 | Ata-Joert |
| 4. | Ajtibaj Tagajev | 29 mei 2008 | 17 december 2009 | SDPK |
| 5. | Zajnidin Koermanov | 24 december 2009 | 6 juni 2010 | Ak Zhol |
| 6. | Akchmatbek Keldibekov | 17 december 2010 | 14 december 2011 | Ata-Joert |
| 7. | Asilbek Jeenbekov | 21 december 2011 | 13 april 2016 | SDPK |
| 8. | Tsjinibaĭ Toersoenbekov | 27 april 2016 | 25 oktober 2017 | SDPK |
| 9. | Dastan Joemabekov | 25 oktober 2017 | 6 oktober 2020 | Kirgizstan Partij |
| 10. | Miktibek Abdildajev | 6 oktober 2020 | 10 oktober 2020 | Bir Bol |
| 11. | Kanatbek Isajev | 13 oktober 2020 | 4 november 2020 | Kirgizstan Partij |
| 12. | Talant Mamitov | 4 november 2020 | heden | Ata-Joert |

## Zetelverdeling

Samenstelling Opperste Raad van Kirgizië 2021 :
| Politieke partij | Politieke partij | Zetels |
| | Veteranen van de Afghanistan-oorlog | 1 / 90 |
| | Sociaaldemocratische Partij van Kirgizië | 1 / 90 |
| | Volksgroep | 1 / 90 |
| | Alliantie | 7 / 90 |
| | Partijloos | 3 / 90 |
| | Isjenim | 12 / 90 |
| | Intimak | 9 / 90 |
| | Licht van het Geloof | 6 / 90 |
| | Ata-Joert | 33 / 90 |
| | Boetoen Kirgizstan | 5 / 90 |
| Bron: IPU ||||

## Verwijzingen

* ↑ Высшие органы государственной власти Киргизской ССР, geraadpleegd 13 juli 2022
* ↑ Officiële website van de Opperste Raad, geraadpleegd 13 juli 2022
* ↑ "Volksopstand in Kirgizië na 'smerigste verkiezingen ooit", rtlnieuws.nl, 6 oktober 2020, geraadpleegd 13 juli 2022
* ↑ Uitslag verkiezingen Kirgizië ongeldig verklaard, "premier treedt af", nos.nl, 6 oktober 2020, geraadpleegd 13 juli 2022
* ↑ CEC Kirgizië 2021, geraadpleegd 13 juli 2022
# Suriname Times Mall

De Suriname Times Mall (STM) is een winkelcentrum in Paramaribo.
De mall staat aan de Domineestraat. Het pand was tot 2014 in het bezit van het warenhuis Kersten en werd toen gekocht door de Chinees-Surinaamse ondernemer Shaohuai Wu. De familie Kersten kwam ooit naar Suriname voor zendingswerk vanuit de Evangelische Broedergemeente. Een actiegroep van de gemeente was in 2014 sterk tegen de verkoop, omdat het zendingswerk toentertijd vanuit dit pand in Suriname was begonnen.
Wu bouwde het pand om naar kleinere units die door ondernemers kunnen worden gehuurd. De soft opening vond plaats in maart 2016. Veel detailhandelaren vertrokken en voor hen in de plaats kwamen kleine groothandelaren. Zij verkopen veelal waren in partijen aan Brazilianen en Cubanen, die ze doorverkopen in eigen land. In veel units staan daardoor open dozen. In november 2019 kwamen rond de zeshonderd Cubanen per week naar de mall op shopvakantie, die gemiddeld 1500 Surinaamse dollar uitgaven.
De Times Mall behoort samen met de Hermitage Mall en de Maretraite Mall tot de grote malls van Paramaribo.

## Financieel zwaar weer

In 2018 werd een veiling afgewend toen de mall zich in zwaar weer bevond. Tijdens de coronacrisis in Suriname gebruikte de mall de sluitingen tijdens de lockdowns om vernieuwingen door te voeren. Enkele bedrijven in de mall gingen failliet, omdat Cubanen hun land niet mochten verlaten om in Suriname te winkelen.
Er werd een investeringskrediet aangegaan en na de coronacrisis was de eigenaar in staat om de schuld af te lossen.
Tijdens de rellen van 17 februari 2023 werden 48 units in de mall geplunderd en raakten de mall en de units zwaar beschadigd. Ondernemers bleven praktisch failliet achter en raakten getraumatiseerd. De schade werd de eigenaar fataal en eind 2023 werd het pand geveild en wisselde het van eigenaar.
Paramaribo: Hermitage Mall · International Mall of Suriname · Maretraite Mall · Suriname Times Mall
* ↑ Starnieuws, Veel vraagtekens bij verkoopdocument bezittingen Kersten, 9 september 2014
* 1 2 Waterkant, Veiling van Suriname Times Mall stopgezet, 18 december 2018
* 1 2 Dagblad De West, Shopping pleasure, 9 februari 2020
* ↑ Dagblad Suriname, Vandaag soft opening Times Mall, 24 maart 2016
* ↑ Zoë Deceuninck, Cubaans shoptoerisme: handelsoperatie achter gesloten deuren, 5 november 2019
* ↑ Dagblad Suriname, Herstart Suriname Times Mall, 8 juli 2021
* ↑ Dagblad Suriname, Manuel Enjoem: “Suriname Times Mall zit niet bij de pakken neer”, 12 november 2021
* 1 2 Suriname Herald, Bezittingen oude eigenaar Times Mall NV ontruimd, 10 december 2023
* ↑ Starnieuws, WOVS en SCUA niet te spreken over plunderingen, 18 februari 2023
* ↑ Starnieuws, Heropstart getroffen ondernemers van 17 februari moeizaam, 3 maart 2023
# Finabank

Finabank N.V. is een bank in Suriname, opgericht op 24 april 1991. Zij is een primaire bank, gespecialiseerd in de business- en retail banking sector.

## Schets van Finabank

De bank is in 1991 opgericht door ondernemer Jules August Tjin Wong Joe.
De bank heeft thans 3 vestigingen en 7 geldautomaten. Per ultimo 2015 bedroegen haar activa SRD 701 miljoen, waardoor zij behoort tot de vier grootste banken in Suriname. Het aantal medewerkers is 120. De Raad van Commissarissen is verantwoordelijk voor het houden van toezicht op het beleid van de directie en staat haar bij met advies. Hij bestaat uit personen uit het bedrijfsleven en andere sectoren van de samenleving. Het directieteam is belast met het dagelijks bestuur. De bank richt zich op de zakelijke markt door het aanbieden van producten als giro- en spaarrekeningen, cash pooling accounts, investerings- en rekening-courantkredieten, bankgaranties, forex en foreign transfers business, Point of Sale faciliteiten en e-commerce betalingsopties. Op de consumentenmarkt biedt zij giro- en spaarrekeningen, persoonlijke leningen, hypotheken, betaalinstrumenten, waaronder automated teller machines, creditcards en internetbanking, aan. Haar bestand bestaat uit zakelijke en particuliere klanten die waarde hechten aan duurzaam partnerschap en op maat gesneden oplossingen, zodat aan hun financiële behoeften kan worden voldaan. De bank levert verantwoorde en innovatieve diensten, waarbij de belangen van de cliënten voorop staan. Haar strategie is gericht op het behalen van een aanvaardbaar aandeel in de bancaire markt.
De Centrale Bank van Suriname is de toezichthouder en verleende de Finabank op 27 oktober 2005 de status van deviezenbank.
In 2023 gaf de CariCRIS een kredietwaardigheidsrating aan de Finabank van A+/A.

## Trivia

De Surinaamse Finabank moet niet worden verward met de voormalige Fina Bank Group (1986-2013) in Kenia, Rwanda en Oeganda.

## Externe link

* Website van Finabank
* ↑ CBVS, De kasreserveregeling in Suriname. Gearchiveerd op 27 mei 2023.
* ↑ Dagblad Suriname, Finabank N.V. ontvangt A+/A kredietwaardigheidsrating van regionale rating autoriteit, 23 oktober 2023
Centrale Bank van Suriname · Finabank · Godo · Hakrinbank · Landbouwbank · Nationale Ontwikkelingsbank · Surinaamse Postspaarbank · Republic Bank · Surichange Bank · De Surinaamsche Bank · Trustbank Amanah · Volkscredietbank
# Huis van Afgevaardigden (Nigeria)

Het Huis van Afgevaardigden (Engels: House of Representatives) is het lagerhuis van de Nationale Vergadering van Nigeria (federaal parlement) en telt 360 leden die worden gekozen middels het meerderheidsstelsel voor de duur van vier jaar. Ieder kiesdistrict vaardigt een kandidaat af naar het Huis van Afgevaardigden. Mocht geen van de kandidaten in een kiesdistrict voldoende stemmen krijgen, dan volgt een tweede rond waaraan de twee kandidaten met de meeste stemmen deel aan nemen.
Het Huis van Afgevaardigden dateert van 1955, vijf jaar voor de onafhankelijkheid van Nigeria in 1960. Bij de verkiezingen van 2019 werd het All Progressives Congress (APC) met 190 zetels de grootste partij - tevens de regeringspartij - in het Huis van Afgevaardigden. De voornaamste oppositiepartij is de Peoples Democratic Party (PDP) met 151 zetels. De APC levert in de persoon van Femi Gbajabiamila de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden.
Het hogerhuis van het parlement is de Senaat (Senate).

## Lijst van voorzitters (Speakers)

| Naam | Termijn | Partij |
| Sir Frederic Metcalfe | 1955–1959 | |
| Jaja Wachuku | 1959–1960 | NCNC |
| Ibrahim Jalo Waziri | 1960–1966 | NPC |
| Edwin Ume-Ezeoke | 1979–1983 | NPN |
| Chaha Biam | 1983 | NPN |
| Salisu Buhari | 1999–2000 | PDP |
| Ghali Umar Na'Abba | 2000–2003 | PDP |
| Aminu Bello Masari | 2003–2007 | PDP |
| Patricia Etteh | 2007 | PDP |
| Dimeji Bankole | 2007–2011 | PDP |
| Aminu Waziri Tambuwal | 2011–2015 | PDP/APC |
| Yakubu Dogara | 2015–2019 | APC/PDP |
| Femi Gbajabiamila | 2019 | APC |

## Afbeeldingen

* Het zegel van het Huis van Afgevaardigden.
* Het gebouw waarin het Huis van Afgevaardigden zetelt in de hoofdstad Abuja.
* De voorzitter (Speaker) van het Huis van Afgevaardigden, Femi Gbajabiamila
* ↑ ELECTED MEMBERS OF THE HOUSE OF REPRESENTATIVES 9TH ASSEMBLY (2019) (pdf)
* 1 2 IFES Election Guide - Elections: Nigeria 2019
* ↑ H. Oyibo, F. Equere: Ahmed Lawan, Femi Gbajabiamila go lead Nigeria 9th National Assembly BBC 11 juni 2019. Gearchiveerd op 5 april 2022.
# Nationale Raad (Namibië)

De Nationale Raad (Engels: National Council) is het hogerhuis van het parlement van Namibië en telt 42 leden die indirect worden gekozen door de 14 regionale raden van het land. Verkiezingen vinden om de vijf jaar plaats.
Wetten die door het lagerhuis, de Nationale Vergadering (National Assembly) zijn aangenomen moeten door de Nationale Raad worden goedgekeurd. Verder houdt de Nationale Raad zich bezig met vraagstukken van regionale aard.
De Nationale Raad ontstond in 1993 en werd samengesteld op basis van de regionale verkiezingen van 1992. Vanaf het allereerste begin wordt de Nationale Raad gedomineerd door de South West Africa People's Organisation (SWAPO) die bij de verkiezing van de Nationale Raad van 2020 in totaal 28 zetels verwierf.
In 2020 werd Lukas Sinimbo Muha (SWAPO) tot voorzitter van de Nationale Raad gekozen.

## Regio's van Namibië

| # | Regio | Zetels |
| 1 | Kunene | 3 |
| 2 | Omusati | 3 |
| 3 | Oshana | 3 |
| 4 | Ohangwena | 3 |
| 5 | Oshikoto | 3 |
| 6 | Kavango West | 3 |
| 7 | Kavango Oost | 3 |
| 8 | Zambezi | 3 |
| 9 | Erongo | 3 |
| 10 | Otjozondjupa | 3 |
| 11 | Omaheke | 3 |
| 12 | Khomas | 3 |
| 13 | Hardap | 3 |
| 14 | !Karas | 3 |

## Zetelverdeling

Regering (28)
Oppositie (14)
* ↑ Parliament of the Republic of Namibia: History
# Senaat (Nigeria)

De Senaat (Engels: Senate) is het hogerhuis van de Nationale Vergadering van Nigeria (parlement) en telt 109 leden die voor een termijn van vier jaar worden gekozen. Iedere staat van Nigeria vaardigt drie senatoren af; het hoofdstedelijk district, Federal Capital Territory, een senator.
Bij de verkiezingen van 2019 bleef het All Progressives Congress (APC), de regeringspartij, de grootste met 64 zetels (+4). De oppositie wordt gevormd door de People's Democratic Party (PDP) met 43 zetels en de Young Progressives Party met 1 zetel.
Voorzitter van de Senaat is Ahmed Ibrahim Lawan (APC) die deze positie sinds 2019 bekleedt. De voorzitter van de Senaat is na de president en vicepresident van Nigeria de machtigste persoon van het land. Mochten het staatshoofd en diens plaatsvervanger worden verhinderd om hun ambt uit te oefenen, dan zal de voorzitter van de Senaat deze functie (tijdelijk) op zich nemen.
De naam van het lagerhuis van het parlement is het Huis van Afgevaardigden (House of Representatives).

## Lijst van voorzitters (Presidents)

| Naam | Termijn | Partij |
| Nnamdi Azikiwe | 1960 | NCNC |
| Dennis Osadebay | 1960–1963 | NCNC |
| Nwafor Orizu | 1963–1966 | NCNC |
| Joseph Wayas | 1979–1983 | NPN |
| Iyorchia Ayu | 1992–1993 | SDP |
| Ameh Ebute | 1993 | SDP |
| Evan Enwerem | 1999 | PDP |
| Chuba Okadigbo | 1999–2000 | PDP |
| Anyim Pius Anyim | 2000–2003 | PDP |
| Adolphus Wabara | 2003–2005 | PDP |
| Ken Nnamani | 2005–2007 | PDP |
| David Mark | 2007–2015 | PDP |
| Bukola Saraki | 2015–2019 | APC |
| Ahmed Lawan | 2019 – heden | APC |

## Afbeeldingen

* Zegel van de Senaat van Nigeria.
* Het gebouw waarin de Senaat zetelt in de hoofdstad Abuja.
* Voorzitter (President) van de Senaat, Ahmed Ibrahim Lawan.
* ↑ H. Oyibo, F. Equere: Ahmed Lawan, Femi Gbajabiamila go lead Nigeria 9th National Assembly BBC 11 juni 2019
# Nationale Vergadering (Senegal)

De Nationale Vergadering (Frans: Assemblée nationale) is het eenkamerparlement van Senegal en telt 165 leden die voor een periode van vijf jaar worden gekozen op basis van een gecombineerd kiesstelsel (districtenstelsel/evenredige vertegenwoordiging).
De partij Alliance pour la république (APR-Unis par l'espoir) is met 125 leden de grootste partij in de Nationale Vergadering. Sinds 2012 is Moustapha Niasse (APR) de voorzitter van het parlement. Tot het begin van de eenentwintigste eeuw domineerde de Parti Socialiste du Sénégal (PSS) het parlement. In de periode 1966-1974 was de socialistische partij zelfs de enige toegelaten partij in het land. De PSS is sinds 2007 niet meer in het parlement vertegenwoordigd. De tweede partij van het land is de Parti démocratique sénégalais (PDS, als onderdeel van Manko Wattu Sénégal), een liberale partij, die van 2000 tot 2012 de president (Abdoulaye Wade) leverde.
In de periode 1999-2001 en 2007-2012 kende Senegal een tweekamersysteem en fungeerde er naast de Nationale Vergadering (lagerhuis) een Senaat (hogerhuis).
Sinds 2014 wordt in het Senegalese parlement simultaan getolkt tussen Frans en Wolof, Diola, Malinké, Pular, Sérère, Soninké.

## Zetelverdeling

* ↑ RFI
# Nationale Raad van de Slowaakse Republiek

De Nationale Raad van de Slowaakse Republiek (Slowaaks: Národná rada Slovenskej republiky, vaak verkort tot: Národná rada, afkorting: NR SR) is sinds 1 oktober 1992 de naam voor het parlement van Slowakije. De Raad is de opvolger van de Slowaakse Nationale Raad, het parlement van de Slowaakse Socialistische Republiek, het Slowaakse deel van Tsjecho-Slowakije.
Aangezien Slowakije een eenkamerstelsel kent, is de Nationale Raad van de Slowaakse Republiek het enige wetgevende orgaan van het land en beslist het ook over de grondwet.
Doorgaans zijn er elke vier jaar verkiezingen volgens het systeem van de evenredige vertegenwoordiging. De verkiezingen voor de 150 zetels staan open voor alle in Slowakije wonende Slowaken van 21 jaar en ouder. Er is een kiesdrempel van 5%.
Het gebouw van de Nationale Raad van de Slowaakse Republiek bevindt zich naast de burcht van de hoofdstad Bratislava, met uitzicht over de Donau.
Abchazië: Parlement · Albanië: Kuvendi · Andorra: Consell General de les Valls · Armenië: Azgayin Zhoghov · Azerbeidzjan: Milli Məclis · België: Federaal Parlement (Senaat en Kamer) · Bosnië en Herzegovina: Parlementarna Skupština · Bulgarije: Narodno Sobranie · Cyprus: Vouli ton Antiprosópon · Denemarken: Folketing · Duitsland: Bundestag (en Bundesrat) · Estland: Riigikogu · Finland: Eduskunta · Frankrijk: Parlement (Assemblée nationale en Sénat) · Georgië: Parlement · Griekenland: Vouli · Hongarije: Országgyűlés · Ierland: Oireachtas (Dáil en Seanad) · IJsland: Alþingi · Italië: Parlement (Kamer en Senaat) · Kazachstan: Parlamenti (Majilis en Senaat) · Kosovo: Assemblee · Kroatië: Sabor · Letland: Saeima · Liechtenstein: Landtag · Litouwen: Seimas · Luxemburg: Chambre · Macedonië: Sobranie · Malta: Il-Kamra · Moldavië: Parlamentul · Monaco: Conseil National · Montenegro: Skupština · Nagorno-Karabach: Azgayin Zhoghov · Nederland: Staten-Generaal (Eerste Kamer en Tweede Kamer) · Noord-Cyprus: Cumhuriyet Meclisi · Noorwegen: Storting · Oekraïne: Verchovna Rada · Oostenrijk: Nationalrat · Polen: Sejm (en Senat) · Portugal: Assembleia da Republica · Roemenië: Camera Deputaţilor · Rusland: Federatieve vergadering (Staatsdoema en Federatieraad) · San Marino: Consiglio Grande e Generale · Servië: Narodna skupština · Slowakije: Národná Rada · Slovenië: Državni Zbor en Državni Svet · Spanje: Cortes Generales (Senado en Congreso de los Diputados) · Transnistrië: Opperste Sovjet · Tsjechië: Parlament (Senaat en Kamer van Afgevaardigden) · Turkije: Meclis · Verenigd Koninkrijk: Parliament (House of Commons en House of Lords) · Wit-Rusland: Nationale Vergadering (Huis van Afgevaardigden en Raad van de Republiek) · Zuid-Ossetië: Parlement · Zweden: Riksdag · Zwitserland: Bondsvergadering (Nationale Raad en Kantonsraad)
Cursief: wijst op een niet of slechts deels erkende staat