OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# International Correspondence Chess Federation

De International Correspondence Chess Federation (ICCF) is de overkoepelende bond van correspondentieschakers. De bond organiseert het wereldkampioenschap correspondentieschaken, grootmeester- en meestertoernooien en brengt geschillen tot een oplossing. De ICCF werkt nauw samen met de FIDE. De in 2009 verkozen voorzitter is de Fransman Éric Ruch.

## Het begin

De ICCF werd opgericht in Londen (Engeland) op 26 maart 1951 en het motto is "Amici Sumus" ("wij zijn vrienden"). Per 15 november 2022 waren er 54 nationale verenigingen uit de 5 continenten aangesloten. Naast het organiseren van de wereldkampioenschappen, de Olympische Spelen en de Wereldbekers, berekent de ICCF de Elo-rang van elke schaker, schrijft ze de spelregels voor en benoemt het grootmeesters en internationale meesters.

## ICCF-voorzitters

De voorzitters van de ICCF, vanaf de oprichting tot heden zijn:
* 1951-1953: Jean Louis Ormond [de] ( SUI, 1894-1986)
* 1953-1959: Anders Elgesem ( NOR, 1888-1968)
* 1960-1987: Hans Werner von Massow [de] ( GER, 1912-1988)
* 1988-1996: Henk Mostert ( NED, 1925-2002)
* 1997-2003: Alan Borwell [de] ( SCO, 1937)
* 2003-2004: Josef Mrkvicka ( CZE, 1951)
* 2005-2009: Mohamed Samraoui [en] ( ALG, 1953)
* 2009-heden: Eric Ruch ( FRA, 1961)

## Afdelingen van ICCF

* AJEC - Association des Joueurs d'Echecs par Correspondance (Frankrijk)
* APCT - American Postal Chess Tournaments (Verenigde Staten)
* ASIGC - Associazione Scacchistica Italiana Giocatori per Corrispondenza (Italië)
* BCCS - British Correspondence Chess Society (Verenigd Koninkrijk)
* BdF - Bund deutscher Fernschachfreunde (Duitsland)
* NBC - Nederlandse Bond van Correspondentieschakers (Nederland)
* SFSV - Schweizer Fernschachvereinigung (Zwitserland)
* SSKK - Sveriges Schackförbunds Korrespondensschackkommitté (Zweden)
# Lost Cause of the Confederacy

De Lost Cause of the Confederacy of kortweg Lost Cause (in het Nederlands te vertalen is als de Verloren zaak van de Confederatie) is een geschiedvervalsende vertelling die stelt dat de Amerikaanse Burgeroorlog ontstond door de Noordelijke agressie en dat de Zuidelijke staten van de Verenigde Staten in hoofdzaak hun onafhankelijkheid opeisten vanwege hun rechten als staten (states rights) en niet zozeer vanwege de afschaffing van de slavernij zoals de Noordelijke staten eisten.
Door boeken en artikelen te publiceren die andere kwesties uitvergroten, wordt het conflict over een verbod op slavernij in de nieuwe staten gebagatelliseerd. Nadat het Zuiden de oorlog had verloren, werden er tevens honderden standbeelden van onder andere generaal Robert E. Lee geplaatst en werd getracht zijn biografie op te schonen. Een bekend boek waarin de Lost Cause uiteengezet wordt, is The South was Right, geschreven door James Ronald Kennedy en Walter Donald Kennedy.
De Ku Klux Clan beroept zich vaak op Lost Cause-argumenten voor hun legitimiteit.
# Pauline Slangen

Pauline Slangen (Lommel, 15 mei 2002) is een Belgische zangeres. Ze verwierf bekendheid na haar deelname en winst van de Regi Academy. Eerder nam ze deel aan The Voice Kids.

## Biografie

Pauline nam op 14-jarige leeftijd deel aan The Voice Kids. Ze zat in team Josje en haalde juist de finale niet. In 2021 deed ze auditie bij de Regi Academy. Ze won het programma in september 2021. Samen met Regi nam ze de single Duizend sterren op.
In oktober 2021 trad ze op in het Sportpaleis als onderdeel van de "Regi Tour", met "Kom Wat Dichterbij". In 2022 zong ze een cover van het Freya Ridings-nummer Lost Without You bij Liefde voor muziek voor Rode Neuzen Dag. Ook in 2023 maakte Pauline deel uit van de show "Regi - The Return" van Regi, die op 28 oktober 2023 plaatsvond in het Sportpaleis. Ze trad meerdere malen op en zong onder meer haar eigen nummer Uit Mijn Hoofd, een mashup van Rolling In The Deep van Adele met Reload van Sebastian Ingrosso, een mashup van Don't Stop The Music van Rihanna met Turn on the lights again van de Britse Fred Again en het Zweedse Swedish House Mafia, Everytime We Touch van het Duitse Cascada en Nobody's Wife van de Nederlandse Anouk. Verder viel ze in voor Emma Heesters tijdens de single Zwaartekracht (samen met Regi), waarna ze vervolgde met Something van het Belgische Lasgo en haar eigen single Duizend Sterren. Later in de show bracht ze nog een mashup van How Deep Is Your Love van Calvin Harris en Rihanna met The Humm van Dimitri Vegas & Like Mike en daarna zong ze een remix van Livin' on a Prayer van Bon Jovi. Afsluiten deed ze met een duet met Jaap Reesema, waarmee ze Kom wat dichterbij zong en zo inviel voor Olivia Trappeniers.
In juli 2022 loste ze haar eerste solonummer en trad ze op bij 10 om te zien.

## Televisie

* Regi Academy (2022) - extra jurylid
* Tien om te Zien (2022-2023) - als artiest
* Regi Academy (2021) - als kandidate
* The Voice Kids (2016) - als kandidate
* Burger House (2023) - als kandidate

## Discografie

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Duizend Sterren | 25-09-2021 | 02-10-2021 | 12 | 19 | met Regi nr. 1 Vlaamse top 50 |
| Lost Without You | 12-11-2021 | 27-11-2021 | 34 | 5 | met Regi |
| Uit mijn hoofd | 22-07-2022 | 13-08-2022 | 7 | 24 | nr. 1 Vlaamse top 50 |
| Meer dan morgen | 21-04-2023 | - | - | - | |
| Energie | 24-05-2024 | 20-07-2024 | 29 | 11 | |
* ↑ Lommelse wint ‘Regi Academy’: “Pauline heeft de Regi-sparkle”. www.hbvl.be. Geraadpleegd op 25 juli 2022.
* ↑ Lommelse Pauline lost eerste solosingle: “Zonder Regi. Dat wordt wennen”. www.hbvl.be. Geraadpleegd op 25 juli 2022.
# Parlement van Cambodja

Het Parlement van Cambodja (Khmer: សភាតំណាងរាស្ត្រ, Săkphéa Dâmnang Réas; Frans: Parlement du Cambodge) bestaat uit twee Kamers:
* Nationale Vergadering (រដ្ឋសភា; Roătsăkphéa) - 125 leden, lagerhuis;
* Senaat (ព្រឹទ្ធសភា; Proĕtsăkphéa) - 62 leden, hogerhuis.

## Ambtsbekleders

TERMIJN :
| Voorzitter van de Nationale Vergadering | Samdech Heng Samrin | 2006–heden |
| Voorzitter van de Senaat | Say Chhum | 2015–heden |
# Veronica Hazelhoff

Veronica Paula Maria (Veronica) Hazelhoff-Franken (Groenekan, 22 februari 1947 – Utrecht, 1 juli 2009) was een Nederlandse schrijfster van kinderboeken.
Hazelhoff groeide op tussen boeken, haar vader was vertegenwoordiger bij uitgeverij Het Spectrum, en ze hield zich al vroeg bezig met schrijven. Op haar zestiende verliet ze de middelbare school om aan de kunstacademie een opleiding voor grafisch ontwerper te volgen. In 1980 publiceerde ze haar eerste verhaal in het jeugdtijdschrift Taptoe, een jaar later debuteerde ze met Nou moe!. Dit boek en haar komende twee boeken gingen over Maartje. Twee van de drie delen werden bekroond.
Na Maartje concentreerde Hazelhoff zich op het schrijven over jonge mensen op zoek naar hun identiteit. Vanaf Veren zijn stijl en vertelvorm van haar romans en novellen subtieler, poëtisch en ingetogen tegelijk.
Zowel door haar productiviteit als door de kwaliteit van haar adolescentenromans, hoorspelen en theaterteksten neemt Hazelhoff een belangrijke plaats in in de jeugdliteratuur. Dat terwijl een ernstige vorm van reuma haar zeer hinderde bij het schrijven. In haar laatste boek Bezoek van Mister P was ze al openhartig over haar eigen ziekte. Ze liet de hoofdpersoon lijden aan een erge vorm van jeugdreuma, terwijl haar eigen reuma in hevigheid toenam. Op 1 juli 2009 overleed ze in het UMC Utrecht.
# Stacy Keach

Stacy Keach (Savannah, Georgia, 2 juni 1941) is een Amerikaanse acteur. Hij staat bekend om het spelen van dramatische rollen en verder helpt hij ook bij educatieve programma's van PBS en Discovery Channel.
Vroeger noemde hij zich Stacy Keach Jr. om zich te onderscheiden van zijn vader die ook acteur was. Zijn jongere broer, James Keach regisseerde enkele televisieseries. Stacy is drie keer getrouwd geweest: met Marilyn Aiken in 1975, met Jill Donahue in 1981 en met Malgosia Tomassi in 1986. Hij heeft twee dochters uit zijn tweede huwelijk en twee dochters uit zijn derde huwelijk.

## Carrière

Keach verscheen het eerst op Broadway als Buffalo Bill in Indians door Arthur Kopit. Het stuk won vele prijzen, waaronder enkele Obie Awards, Drama Desk Awards en Vernon Rice Awards. Ook speelde hij Mike Hammer in de televisieserie Mickey Spillane's Mike Hammer, Private Eye van CBS.
Een van Keach's meest controversiële rollen was die van Cameron Alexander in American History X met Edward Norton en Edward Furlong.
Ook hielp hij mee met programma's van National Geographic en speelde hij de rol van Ken Titus in Titus. Hij is nu vooral bekend als directeur Henry Pope van de gevangenis Fox River in het eerste seizoen van Prison Break.
Keach heeft al enkele malen gevangenisdirecteur gespeeld in films en televisieseries. Hij moest echter ooit zelf enkele maanden in een Britse gevangenis doorbrengen omdat hij cocaïne had gesmokkeld.

## Filmografie

* 1976 - Lou Ford in The Killer Inside Me
* 1977 - Barabbas in Jesus of Nazareth
* 1980 - Frank James in The Long Riders
* 1981 - Pat Quid in Roadgames
* 1983 - Prince Stach Valenski in Princess Daisy
* 1983 - Mike Hammer in Murder Me, Murder You
* 1984 - Julien Mistral in Mistral's Daughter
* 1984-1987 - Mike Hammer in Mickey Spillane's Mike Hammer
* 1992 - Claude Sams in Revenge on the Highway
* 1996 - Malloy in Escape from L.A.
* 1998 - Cameron Alexander in American History X
* 2000-2002 - Ken Titus in Titus
* 2003 - Pete Crane in Frozen Impact
* 2005-2009 - Henry Pope in Prison Break
* 2006 - Collin Reed in Fatal Contact: Bird Flu in America
* 2008 - Warden Carl Golan in Ring of Death
* 2009 - vader van Chelsey in Two and a Half Men
* 2009 - Sheriff Crowe in Meteor: Path to Destruction
* 2011 - Robert 'Pops' Leary in Lights Out
* 2011 - Marcus in Storm War
* 2012 - Mark Turso in The Bourne Legacy
* 2012 - Jon in The Architect
* 2013 - Ed Pegram in Nebraska
* 2013 - Jimmy Brogan in Brooklyn Nine-Nine
* 2013 - De stem van Skipper in Planes
* 2014 - Grootvader van Mia in If I Stay
* 2015 - Bill Burkett in Truth
* 2018 - Aniello Dellacroce in Gotti
* 2019 - Joe in Man with a Plan
# Gaurain-Ramecroix

Gaurain-Ramecroix is een deelgemeente van de Waalse stad Doornik. Gaurain-Ramecroix was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Doornik. Het bestaat uit de dorpen Gaurain en Ramecroix.
In de deelgemeente liggen nog enkele gehuchten en wijken verspreid, waaronder Bourgambray, La Louvière en Crotière.

## Geschiedenis

De dorpen Gaurain en Ramecroix liggen op minder dan een kilometer van elkaar, en waren sinds lang met elkaar verenigd. Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 zijn de twee dorpjes Gaurain en Ramecroix te zien, even ten zuiden van de steenweg van Doornik naar Aat (Chaussée de Tournay à Ath). In de omgeving toont de kaart reeds verschillende steengroeves.
Op het eind van het ancien régime, toen tijdens de Franse bezetting op het eind van de 18de eeuw de gemeenten werden gecreëerd, en beide dorpen werden samengebracht in de gemeente Gaurain-Ramecroix.
De ontginningen namen toe in de loop van de 19de eeuw, aanvankelijk in de nabijheid van Gaurain en Ramecroix. In de loop van de 20ste eeuw gebeurden ook grootschaliger ontgingen net ten noorden, aan de noordelijke kant van de steenweg Doornik-Aat.

## Bezienswaardigheden

* De Église Saint-Vaast van Gaurain
* De Église Saint-Vaast van Ramecroix
* Gaurain-Ramecroix War Cemetery, een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen

## Externe link

* Website van de gemeente
Deelgemeenten: Barry · Beclers · Blandain · Chercq · Doornik · Ere · Esplechin · Froidmont · Froyennes · Gaurain-Ramecroix · Havinnes · Hertain · Kain · Lamain · Marquain · Maulde · Melles · Mont-Saint-Aubert · Mourcourt · Orcq · Quartes · Ramegnies-Chin · Rumillies · Saint-Maur · Templeuve · Thimougies · Vaulx · Vezon · Warchin · Willemeau Overige plaatsen: Bourgambray · Crotière · Gaurain · La Louvière · Ligny · Ramecroix Belgische gemeenten · Arrondissement Bergen · Henegouwen · Wallonië
# Musa ibn Abi al-Ghassan

Musa ibn Abi al-Ghassan was een moslimcommandant die leefde in de laatste jaren van de Reconquista. Hij stond bekend om zijn oppositie tegen de overgave van de Moorse moslims in het Koninkrijk Granada, die eindigde rond 800 jaar moslim heerschappij in Iberië.
# Fujiwara no Fusasaki

Fujiwara no Fusasaki (Japans: 藤原房前) (681 - 737) was een lid van de Japanse Fujiwara-clan en een hoge minister aan het keizerlijkhof. Hij was een zoon van Fujiwara no Fuhito (659-720).
In 734 stichtte Fusasaki samen met de priester Gyoki (668-749) de tempel van Sugimoto-dera te Kamakura. Een legende van de tempel stelt dat keizerin Komyo (701-760) tijdens de Naraperiode (710-794) aan Fusasaki, toentertijd een hoge minister, en de beroemde priest Gyoki (668-749), opdracht gaf de tempel te bouwen met daarin een standbeeld van de elfkoppige Kan'non, of Ekadasamukha in het Sanskriet, als de belangrijkste locatie voor de regionale religie. Priester Gyoki maakte het standbeeld zelf, daar hij tevens een groot beeldhouwer was.
Fusasaki zou getrouwd zijn geweest met een dochter van Fujiwara no Muchimaro. Zijn zoon Fujiwara no Uona was de patriarch (stichter of aartsvader) van de noordelijke tak van de Fujiwara.
# Wibilinga (tijdschrift)

Wibilinga is een heemkundig tijdschrift dat sinds 1988 viermaandelijks in Wevelgem verschijnt; Het wordt gepubliceerd door de Heemkring Wibilinga uit Wevelgem. De focus ligt op lokale en familiegeschiedenis op het grondgebied van de gemeente Wevelgem.

## Hoofdredacteurs

* Philippe Vandenbroucke, van 1988 tot 2003
* Freddy Tyberghein, van 2003 tot 2015
* Paul Poppe, van 2015
* ↑ Heemkring Wibilinga.
* ↑ Lermyte, Jean-Marie (2008). 50 jaar Heemkunde West-Vlaanderen. ISBN 978 90 77723 72 2.
* ↑ (2023). Wibilinga viert 5000 bladzijden Wevelgemse geschiedenis.. Nieuwsbrief Sprokkels (78) (Heemkunde West-Vlaanderen). Geraadpleegd op 2 maart 2025. “Heemkundige kring Wibilinga vierde op zaterdag 25 november feest. Hun tijdschrift dat dezelfde naam draagt, overschreed dit jaar de kaap van 5000 bladzijden. De cijfers ogen indrukwekkend: 36 jaargangen, 475 artikels, 135 auteurs… Het tijdschrift is stilletjes aan een geschiedkundig artikel op zichzelf waard.”.
# Amandelwilg

Amandelwilg (Salix triandra) is een soort uit de wilgenfamilie (Salicaceae).

## Determinatie

Amandelwilg is een struik en bereikt een hoogte van ± 1,5–4 m. De olijfgroene tot roodbruine, afbladderende bast van de twijgen is glad en breekt niet makkelijk af. Daaronder is de stam kaneelkleurig. De jonge, kale twijgen zijn geelgroen tot bruinachtig. De verspreid staande, 6–10 cm lange, lancetvormige bladeren zijn van onderen kaal en blauwgrijs van kleur. Van boven zijn de bladeren iets glanzend. De bladeren zijn drie tot vijf maal zo lang als breed. De meestal blijvende, niervormige steunblaadjes zijn groot.
Amandelwilg is tweehuizig en bloeit in april en mei tegelijk met het verschijnen van de bladeren. De bloeiwijze is een katje. De vrouwelijke bloeiwijze is 4–8 × 0,5–1 cm groot. De mannelijke bloem heeft drie meeldraden en twee honingschubben, terwijl de vrouwelijk bloem drie stempels en één honingschub heeft.

## Ecologie

Amandelwilg komt voor langs rivieren, sloten, in grienden en open loofbossen. Ze is goed bestand tegen overstromingen.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat amandelwilg te boek als kensoort voor de klasse van wilgenvloedbossen en -struwelen (Salicetea purpureae).

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van amandelwilg strekt zich uit over Eurazië.

## Hybriden

De volgende hybriden komen voor:
* S. ×alopecuroides (S. fragilis × triandra)
* S. ×mollissima (S. triandra × viminalis)

## Cultivars

De cultivar Salix triandra 'Semperflorens' bloeit de hele zomer.
# Joseph De Schepper

Joseph De Schepper (Oedelem, 7 maart 1791 - Assebroek, 8 augustus 1852) was burgemeester van de gemeente Assebroek, van 1848 tot 1852.

## Levensloop

De Schepper was de zoon van Petrus De Schepper (Oedelem 1756-1797) en Cecilia Van Wonterghem (Assebroek 1769-1828). Hij was op 08 februari 1819 in Assebroek getrouwd met de Oedelemse Maria-Theresia Cools (1789-1852) en ze hadden negen kinderen. Hun oudste zoon, Jacobus Franciscus (°08 december 1819), trouwdemet Albertina Vanbelleghem, dochter van de latere burgemeester van Assebroek, Jacobus Van Belleghem.
Maria Theresia Cools, was voordien gehuwd met Albertus Meuleman (Oedelem, 25 februari 1786 - 06 april 1818). Uit dit huwelijk werden twee kinderen geboren.
De Schepper was landbouwer en woonde op de hoeve Engelendale waar vroeger het Klooster Engelendale was gevestigd.
In januari 1848 volgde hij François Versluys als burgemeester op en ondertekende voor het eerst een akte op 28 januari 1848. In augustus 1848 won hij de verkiezingen en werd als burgemeester bevestigd. Hij tekende voor het laatst een akte op 11 juli, een maand voor zijn dood. Hij had ondertussen ontslag genomen en nog voor hij stierf werd hij opgevolgd door Jacobus Van Belleghem.
In juni 1970 besliste de gemeenteraad, enkele maanden vooraleer Assebroek als zelfstandige gemeente ophield te bestaan, aan Joseph De Schepper, zoals aan de andere vroegere burgemeesters, een straatnaam toe te kennen.

## Literatuur

* Jos. DE SMET & Hervé STALPAERT, Assebroek, Brugge, 1970
* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge, Brugge, 1977
* Andries VAN DEN ABEELE, De twaalf burgemeesters van Assebroek, in: Arsbroek, Jaarboek, Brugge, 2012, blz. 29-51.
# Steenhommel

De steenhommel (Bombus lapidarius) is een hommel die in Centraal-Europa algemeen voorkomt in natuurlijke en agrarische open landschappen. Ze zijn ook regelmatig te zien in stadstuinen.

## Kenmerken

De vrouwtjes van de steenhommel zijn op het eind van het achterlijf na bijna helemaal zijdeachtig zwart behaard. Het eind van het achterlijf is helderrood gekleurd. De mannetjes van de steenhommel hebben een brede kraag, een lichtgele snuit en vaak een lichtgele band over het borststuk.

### Vergelijkbare soorten

Ze zijn goed te onderscheiden van de weidehommel aan de vorm van hun copulatieapparaat. De grashommel lijkt op de steenhommel, maar heeft rode in plaats van zwarte haren aan de achterpoten en is veel zeldzamer en wordt alleen in Zeeland regelmatig gezien. Andere soorten als de Limburgse hommel (Bombus pomorum), de boloog (Bombus confusus) en de waddenhommel (Bombus cullumanus) lijken ook veel op de steenhommel.

## Leefwijze

De steenhommel heeft een korte tong en is te vinden op vele plantensoorten. Vroeg in het jaar vooral op wilg en klein hoefblad. Later in het jaar vooral op paardenbloem, witte dovenetel, zenegroen, hondsdraf, witte klaver, koolzaad en distel. Het nest zit onder stenen, in muurspleten of in schuren en stallen, maar ze worden ook wel ondergronds aangetroffen.
Een volgroeide kolonie van de steenhommel bestaat uit zo'n 100 tot 300 werksters. De koningin is 22 tot 26 millimeter lang, de werkster 12 tot 16 millimeter en het mannetje 14 tot 16 millimeter. De nestzoekende koninginnen zijn te zien van midden maart tot eind mei, de werksters van eind april tot eind september en de jonge koninginnen en mannetjes van eind juli tot begin oktober.
Deze soort wordt als enige geparasiteerd door de koekoekshommel Bombus (Psithyrus) rupestris (Rode Koekoekshommel), waarvan de koningin een sterke gelijkenis vertoont met B. lapidarius.
# Jacobus Van Belleghem

Jacobus Van Belleghem (Oedelem 15 januari 1791 - Assebroek 30 oktober 1871) was burgemeester van de gemeente Assebroek in België, van 1852 tot 1870.

## Levensloop

Jacobus was de zoon van Johannes Cornelius Van Belleghem (Sijsele 1759 - Oedelem 1829) en Joanna Clara Coene (Oedelem 1765-1851). Hij trouwde in Assebroek op 9 juli 1819 met Coleta Blanckaert (Assebroek 1791-1842) en ze kregen 8 kinderen. Hij hertrouwde in Assebroek op 8 januari 1847 met Anna Catharina Timmerman (Sint-Kruis 1815-1897) bij wie hij nogmaals drie kinderen kreeg. Zijn dochter Albertina (1824-1879) trouwde in 1843 met Jacobus De Schepper (1819-1863), zoon van burgemeester Joseph De Schepper.
De burgemeesterzetel verhuisde als het ware van de ene straatkant naar de andere. Van Belleghem was immers de waard van de aloude herberg Pannenhuis, die rechtover de hoeve Engelendale van zijn voorganger Joseph De Schepper stond. Deze herberg speelde een betekenisvolle rol in de gemeente als verenigingslokaal van de 'aanborgers' of gebruikers van de Gemene- en Loweiden.
Van Belleghem werd burgemeester in juli 1852, zeer vlug na het ontslag van zijn voorganger en nog voor diens dood. Hij bleef het ambt vervullen tot aan zijn dood, maar vanaf juni 1870 was het Jacques Wante die als dienstdoende optrad. Van Belleghem was toen tachtig. Het duurde twee jaar alvorens brouwer Jacques Wante effectief werd benoemd.
In juni 1970 besliste de gemeenteraad, enkele maanden vooraleer Assebroek als zelfstandige gemeente ophield te bestaan, aan Jacobus Van Belleghem, zoals aan de andere vroegere burgemeesters, een straatnaam toe te kennen.

## Literatuur

* Jos. DE SMET & Hervé STALPAERT, Assebroek, Brugge, 1970
* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge, Brugge, 1977
* Andries VAN DEN ABEELE, De twaalf burgemeesters van Assebroek, in: Arsbroek, Jaarboek, Brugge, 2012, blz. 29-51.
# Arsbroek

Arsbroek is een heemkundig jaarboek dat tussen 1984 en 2023 in Assebroek verscheen. Het werd gepubliceerd door de Arsbroek, kring Hervé Stalpaert. De focus lag op lokale en familiegeschiedenis op het grondgebied van Assebroek. De naam was een verwijzing naar de oudste (uit de 12e eeuw daterende) benaming van de gemeente Assebroek.

## Auteurs

* André Vandewalle
* Andries Van den Abeele
* Ann Lambert
* Guido Bruyneel
* Jaak Rau
* Joseph Cornelissis
* Jozef Bossu
* Marc Roose
* Patrick Spriet
* Robert De Laere
* W. Kimpe
* Artikelendatabank van Heemkunde West-Vlaanderen
* ↑ Lermyte, Jean-Marie (2008). 50 jaar heemkunde West-Vlaanderen: 1958-2008. Heemkunde West-Vlaanderen. ISBN 9789077723722.
* ↑ "Jaarboek van Arsbroek vertelt het verhaal van ‘de professor en de zangeres’", KW.be, 23 september 2022. Geraadpleegd op 2 maart 2025. “Bij de Kring Hervé Stalpaert/Arsbroek verschijnt traditiegetrouw midden september een jaarboek.”
* ↑ Arsbroek, kring Hervé Stalpaert. Geraadpleegd op 12 februari 2025.
* ↑ "Vijf Brugse bisschoppen herbegraven", De Standaard, 20 september 2022. Geraadpleegd op 2 maart 2025. “vertelt Jozef Bossu, archivaris van het bisdom, in het jongste jaarboek van de heemkundige kring Arsbroek.”
# Agenzia Spaziale Italiana

Agenzia Spaziale Italiana is de Italiaanse ruimtevaartorganisatie.
De eerste commissie en voorloper was er al in 1959. In de jaren zestig werd een serie satellieten onder de naam San Marco gelanceerd.
De organisatie werd in 1988 opgericht voor het promoten, coördineren en ontwikkelen van ruimtevaartactiviteiten in Italië en is tevens de Italiaanse afvaardiging naar het European Space Agency.
ASI is verder als partner naast ESA betrokken bij de ruimtesonde Cassini-Huygens en heeft de hoogrendementsantenne gebouwd en satellieten als recentelijk AGILE voor gamma-astronomie.
ASI werkt ook mee aan Italiaanse militaire satellietprojecten. Een aantal Italiaanse astronauten heeft met Amerikaanse en Russische missies meegevlogen. Verder talrijke bijdragen aan internationale projecten, bijvoorbeeld aan INTEGRAL en Artemis.

## BeppoSAX

ASI werkte samen met Nederland (de NIVR en de Stichting Ruimte Onderzoek Nederland) in het project van de BeppoSax satelliet voor röntgensterrenkunde. Deze satelliet, die van 1996 tot 2002 actief was, leverde onder meer de eerste nauwkeurige plaatsbepalingen van gamma-ray bursts op.