OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Van Doniakerk

De Van Doniakerk is een in gotische stijl gebouwde hervormde kerk, gelegen in de oude kern van de Friese plaats Makkum.

## Geschiedenis

De kerk werd in 1660 gebouwd en verving de eerder afgebroken Sint-Maartenskerk op deze plaats. De toren was acht jaar eerder gebouwd en behoorde nog bij de oude kerk. Na de afbraak van deze kerk bleef de toren staan en werd de nieuwe kerk er tegenaan gebouwd. De kerk ligt op de gelijknamige Sint-Maartensterp in de oude agrarische dorpskern van Makkum. Later breidde de plaats zich verder naar het zuiden uit en kwam het centrum te liggen in het bij Makkum gevoegde Statum, bij de sluis naar de vroegere Zuiderzee in de vaarroute naar Bolsward.
De oorspronkelijke ingang van de kerk bevond zich in de toren aan de westzijde. In 1887 werd er een nieuwe ingang in het koor aan de oostzijde van de kerk gemaakt. In de gedrongen kerktoren, met drie geledingen en een ingesnoerde spits, hangt een door Johannes Nicolaus Derck in 1770 gegoten klok. Op de toren staat een windvaan in de vorm van een zeepaardje. In de kerk zijn nog veel herinneringen bewaard gebleven aan het adellijke geslacht Donia, waarvan leden zich hebben ingespannen voor de bouw van de kerk. Diverse delen van het kerkinterieur, waaronder de preekstoel, zijn vervaardigd in de 17e eeuw.
In de kerk bevindt zich een grafzuiltje voor de dichteres Cynthia Lenige (1755-1780), lid van het dichtgenootschap Kunst kweekt het menschelijk geluk. Naar haar is in Makkum een straat genoemd. In de muur van de kerk, onder het orgel, is een grafsteen aangebracht voor haar vader Dirk Lenige (1722-1798), een van de eerste Friese dichters van sonnetten.
Het orgel dateert uit 1848 en is gemaakt door de orgelbouwer Carl Friedrich August Naber uit Deventer. Restauraties kwamen gereed in 1906 door Van Dam, in 1956 door Van der Bliek en in 1978 door Bakker & Timmenga. Het orgel onderging daarbij geen grote wijzigingen. Het mechanische sleeplade-instrument met hoofdwerk en bovenwerk heeft achttien registers, twee manualen en een aangehangen pedaal.
De kerk werd gerestaureerd in de jaren vijftig van de 20e eeuw. Het in 1913 in de toren geplaatste uurwerk, afkomstig uit de kerk van Cornwerd en vervaardigd in 1616, werd bij deze restauratie verwijderd. Na de restauratie van de toren in 1982 werd dit torenuurwerk uit 1616 weer teruggeplaatst.
* Interieur met orgel
* Torenspits van de Doniakerk
* Windvaan in de vorm van een zeepaardje van de Doniakerk
* Stichtingssteen van de Doniakerk
* Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Hervormde kerk
* Stenvert, Ronald [et al.] (2000) Fryslân. Monumenten in Nederland, deel 6 - Makkum Zeist: Rijksdienst voor de Monumentenzorg / Zwolle: Waanders. ISBN 90 400 9476 4
* Karstkarel, P. Bloedmooi Wûnseradiel, blz. 95 en 97, uitg. Friese Pers Boekerij, Leeuwarden, 2006
* Friesch Dagblad d.d. 31 juli 2002: De gotische St. Maartenskerk van Makkum: Hervormde kerk met een ‘katholiek’ tintje
# Erwin Bouterse

Erwin Bouterse (1947) is een Surinaams-Nederlands soul-, funk- en discozanger en arrangeur. In Suriname zong hij voor The Soul Kids en The Falling Stones. Begin jaren 1970 vertrok hij naar Nederland en zong hij onder meer met zijn formatie The Group Roetoe.

## Biografie

Bouterse begon zijn muziekloopbaan als leadzanger van The Soul Kids, waarmee hij optrad in nachtclubs in Paramaribo. Tot 1972 zong hij in The Falling Stones en korte tijd daarna vertrok hij naar Nederland.
In Nederland werkte hij samen met het Glenn Weisz Orkest en enkele andere muziekgroepen, zoals The Rhythm Cosmos. De groep ging mee in de muziektrend van disco en funk eind jaren 1970 en begin jaren 1980, inclusief het hoge stemgeluid en laag uitgesneden glitterpakken.
Vervolgens trad hij op als Erwin Bouterse & The Group Roetoe. In het nummer Groovy weekend combineerde hij funk en soul met de Surinaamse muziekstijl kaseko. Hij schreef zelf de arrangementen en zong in het Sranantongo. In 1979 sloeg hij met deze groep de richting in van gevoelige soulmuziek waarin beïnvloeding door Percy Sledge, Mighty Sparrow en Max Nijman te horen is. In 1983 was hij een van de artiesten op de elpee Surinam! Boogie & disco funk from the Surinamese dance floors '76-'83.
Hij trad in die jaren op tijdens evenementen in Ahoy en De Doelen in Rotterdam en op het Museumplein in Amsterdam. Ook wordt hij op latere leeftijd geregeld gevraagd voor optredens in Suriname, zoals meermaals in de Anthony Nesty Sporthal. In 2019 werd hij samen met drie andere artiesten door Suriname's president Desi Bouterse onderscheiden tot Officier in de Ere-Orde van de Gele Ster.
* Discografie, Discogs, NL Discografie
* 1 2 3 4 Diederik Samwel, Sranan gowtu - Iconen uit de Surinaamse muziek, "Erwin Bouterse", pag. 151, ISBN 978-9038801254, 2015
* ↑ Diederik Samwel, Sranan gowtu - Iconen uit de Surinaamse muziek, "The Falling Stones", pag. 147, ISBN 978-9038801254, 2015
* ↑ NPO Radio 2, 12. Erwin Bouterse, 16 april 2015. Gearchiveerd op 8 mei 2021.
* ↑ Trouw, Beurs steunt Caribisch gebied, 29 januari 1981
* ↑ Algemeen Dagblad, Rotte-pop in Doelen, 11 maart 1982
* ↑ Trouw, Muziek, poëzie en kasekofeesten - Slechte presentatie nekt zwart festival, 16 juli 1982
* ↑ Dagblad De West, De toneelgroep A Sa Go luidt het nieuwe jaar met het Opo Yari Prisiri spektakel in, 24 december 2014. Gearchiveerd op 8 mei 2021.
* ↑ De Ware Tijd, Evergreen Concert met golden oldies en aangepaste vertolkingen, 6 december 2019. Gearchiveerd op 13 mei 2021.
* ↑ Starnieuws, Vier artiesten gedecoreerd voor hun prestaties, 7 december 2019. Gearchiveerd op 12 mei 2021.
# Vleugellopen

Vleugellopen (wing walking) is het lopen op de vleugels van een vliegtuig (meestal een dubbeldekker zoals de Curtiss JN-4) tijdens de vlucht, waarbij soms ook van het ene vliegtuig naar het andere wordt overgestapt.
Het begon als een stunt tijdens luchtshows in de barnstorming periode in de jaren twintig en werd het onderwerp van verschillende Hollywoodfilms. Een van de eerste vleugellopers was Ormer Locklear, die omkwam toen hij op film een duikvlucht uitvoerde. Ook ervaren vleugellopers kan het overkomen. Charles Lindbergh begon zijn luchtvaartcarrière als vleugelloper.
In 1936 werd vleugellopen verboden onder een hoogte van 1500 voet (460 m), en verdween deze activiteit.
* ↑ (en) History of Wingwalking. AeroSuperBatics. Gearchiveerd op 21 januari 2025. Geraadpleegd op 21 februari 2025.
* ↑ Luchtoverstap met dodelijke afloop. RTL Nieuws (22 augustus 2011). Geraadpleegd op 21 februari 2025.
* ↑ (en) Daredevil. PBS. Gearchiveerd op 11 februari 2025. Geraadpleegd op 21 februari 2025.
* ↑ https://www.centennialofflight.net/essay/Explorers_Record_Setters_and_Daredevils/wingwalkers/EX13.htm
# René de Ruiter

Reijer (René) de Ruiter (Putten, 26 maart 1983) is een Nederlands organist.

## Biografie
### Opleiding

De Ruiter vond als kind het orgel al een fascinerend instrument. Zijn eerste lessen kreeg hij op negenjarige leeftijd van organist A. Boumeester die hem stimuleerde om professioneel organist te gaan worden. Na Boumeester kreeg hij vervolgens les van Herman van Vliet. Tussen 2003 en 2008 Evert van de Veen die tot op heden een van zijn registranten is tijdens zijn orgelconcerten. Tot slot kreeg hij tot 2015 les van Wout van Andel. Hij volgde tevens ook een muziekopleiding aan de Schumann Akademie in Amsterdam.

### Loopbaan

De Ruiter speelde op zijn negende voor het eerst orgel tijdens een samenzang in verzorgingstehuis "Sonnevanck" in Harderwijk. In 2004 kreeg hij zijn eerste aanstelling tot organist in de hervormde dorpskerk in Voorthuizen. In datzelfde jaar werd hij organist in de Oude kerk, de Nieuwe Kerk en de Zuiderkerk in Putten. Sinds 2013 is hij ook actief als organist in de hervormde dorpskerk in Garderen.
De Ruiter brengt ook bladmuziek uit en er verscheen van hem ook een solo-CD met orgelspel op het Meere-orgel van de Grote Kerk in Epe.

## Bladmuziek

* Een Licht, zo groot, zo schoon
* Advent en Kerst
* Uren, dagen, maanden, jaren
* Nu daagt het in het oosten
* Ik kniel aan Uwe kribbe neer

## Externe link

* Eigen website
* ↑ Ruiter, René de. Opus 10. Geraadpleegd op 21 december 2024.
# Studio B

Studio B had in het voorjaar van 2005 een hitje met I See Girls (Crazy).
De zang is van het R&B-nummer I See Girls uit 2003 door zanger/songwriter Harry Brooks, rapper Romeo MC (So Solid Crew) en producer JD. Het werd in 2004 geremixt door Tom Neville en werd een grote hit in Ibiza.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| I see girls (Crazy) | 28-3-2005 | 30-4-2005 | 23 | 4 | Dancesmash op Radio 538 |
# Bo-Kaap

De Bo-Kaap is een rijk gekleurd deel van Kaapstad in Zuid-Afrika dat voorheen bekendstond als de Maleise buurt en in het verleden ook Waalendorp werd genoemd. De buurt ligt aan de voet van de Seinheuwel boven de middenstad en is het historische centrum van de Kaap-Maleise cultuur in Kaapstad. Er wonen ongeveer 6000 mensen van wie ongeveer 90% moslim is.

## Geschiedenis

De inwoners van de Bo-Kaap zijn meestal afstammelingen van slaven die door Nederlanders en Britten in de 17e en 18e eeuw werden ingevoerd. Ze waren afkomstig uit andere delen van Afrika, delen van Indonesië zoals Java en elders in Azië, vooral uit toenmalige Nederlandse kolonies. Hoewel zij als Kaapse Maleisiërs bekendstonden, is de term strikt genomen niet correct, aangezien slechts een klein percentage uit Maleisië en de Maleise archipel afkomstig was. Daarnaast hebben zich voormalige slaven na de afschaffing van de slavernij in de Bo-Kaap gevestigd.

## Islam

De Bo-Kaap heeft 10 moskeeën, waarvan de Auwal-moskee op de hoek van de Dorp Straat en de Buitengracht Straat volgens overlevering de eerste en ook de oudste moskee in Zuid-Afrika is. Abdullah Kadi Abdus Salaam, ook bekend als Tuan Guru, was de eerste imam van de moskee. Hij woonde in de Wale Straat waar zich nu het Bo-Kaap Museum bevindt.
De Auwal-moskee is in 1798 tijdens de eerste Britse bezetting van de Kaap gevestigd en was tussen 1804 en 1850 de hoogste godsdienstige instelling. De Auwal-moskee was een sjafitische moskee en is opgericht volgens de doctrines van moslims van Indonesische oorsprong. Het verhaal van de ex-slavin Saartjie van die Kaap, en haar bijdrage tot de ontwikkeling en vooral instandhouding van deze moskee, spreekt tot de verbeelding.
| MoskeeDatumAdres Auwal-moskee1794Dorpstraat 34 Palm Tree-moskee1820Langstraat 185 Nurul Islam-moskee1844Buitengrachtstraat 134 Jamia-moskee1850Onder-Chiappinistraat Moskee Shafee1859Bo-Chiapinnistraat Hanafee-moskee1881Hoek Langstraat en Dorpstraat Masjied Boorhaanol-moskee1884Langmarkstraat Quawatul Islam-moskee1892Loopstraat Nurul Mohamadia-moskee1899Vosstraat Nurul Huda-moskee1958Leeuwenstraat | Een van de tien moskeeën in de Bo-Kaap |

## Architectuur

Het karakter van de Bo-Kaap ontstond tussen 1790 en 1840. De huizen hebben kenmerken van Britse en Nederlandse architectuur. De oudste huizen worden aangetroffen in het onderste deel van de Bo-Kaap tussen Dorpstraat en het strandgebied. De huizen zijn meestal rijtjeshuizen, maar er zijn ook vrijstaande huizen. Het zijn vooral de voorgevels van de huizen die samen met platte daken, stoepen en heldere kleuren de voorstad zijn unieke karakter geven. Huizen zijn meestal ongeveer 6 meter breed. Sommige huizen hebben een L-vorm met een kleine tuin aan de achterkant. Vensters en vensterramen zijn meestal uit hout, djati- of dennenhout, in Kaaps-Hollandse, georgiaanse of victoriaanse stijl.
# Huis met de Vazen (Assen)

Het Huis met de Vazen is een 19e-eeuws woonhuis in de Nederlandse stad Assen. Het pand valt sinds 1997 binnen het beschermd stadsgezicht.

## Geschiedenis

Heike Westra (1853-1915) begon in 1875 een zeepziederij aan de Vaart. Hij was 21 jaar, in die tijd nog minderjarig, de kantonrechter verleende hem handlichting. In 1885-1886 liet Westra naast zijn bedrijf een eclectisch, eenlaags woonhuis bouwen,ontworpen door architect J. van Houten op de hoek met Het Kanaal. Het huis is schuin op de Vaart georiënteerd en wordt in de volksmond Huis met de Vazen genoemd, vanwege de twee vazen met obelisken boven de centrale entreepartij.

## Beschrijving

Het huis is opgetrokken in rode baksteen met een gepleisterde onderbouw en decoratieve speklaag. Het afgeknot schilddak is gedekt met Friese pannen. Het pand staat op een onregelmatige, zeszijdige plattegrond, het vooraanzicht is echter symmetrisch. Het middelste deel van de gevel, met daarin de entreepartij, steekt licht vooruit. Een kleine stoep leidt naar een paneelvleugeldeur met bovenlicht, die wordt omlijst door gepleisterde blokken. Aan weerszijden van de deur is een rondboogvenster geplaatst. De risaliet wordt beëindigd door een entablement met consoles en een gepleisterde dakkapel met bolbekroning. Twee vazen met daarin obelisken, staan aan weerszijden op een attiek. In beide zijgevels zijn twee vensters geplaatst.

## Waardering

Het huis werd in 1994 aangewezen als rijksmonument. Het monumentenregister vermeldt: "Het opvallende huis is een karakteristiek en vrij gaaf voorbeeld van voor de bouwtijd representatieve woonhuisarchitectuur voor de gegoede burgerij en heeft derhalve architectuurhistorische waarde. Het beeldbepalende pand maakt deel uit van de waardevolle, tot het beschermde stadsgezicht behorende, grotendeels negentiende en vroeg-twintigste-eeuwse bebouwing aan de Vaart en heeft derhalve tevens grote ensemblewaarde."
# La Chapelle-Craonnaise

La Chapelle-Craonnaise is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire) en telt 301 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Château-Gontier.

## Geografie

De oppervlakte van La Chapelle-Craonnaise bedraagt 10,4 km², de bevolkingsdichtheid is 28,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Koudeperiode van rond 6200 v.Chr.

De koudeperiode van rond 6200 v.Chr. was een plotselinge daling van de wereldwijde temperatuur die rond het jaar 6200 v.Chr. plaatsvond. Deze koudeperiode duurde ongeveer twee tot vier eeuwen. De plotselinge afkoeling was milder dan die van de Jonge Dryas, de laatste koudepiek van de laatste ijstijd, maar strenger dan de Kleine IJstijd nadien. De afkoeling van rond 6200 v.Chr. vormt een belangrijke uitzondering op de algemene trend van opwarming tijdens het Holoceen in het zogeheten Atlanticum (het Holocene klimaatoptimum). Sommige wetenschappers beschouwen de periode van het Atlanticum vóór 8200 BP als het Pre-Atlanticum en laten het 'echte' Atlanticum pas daarna starten.
# Oro

Oro kan verwijzen naar:
* Oro (dans), een Macedonische volksdans
* Oro (Street Fighter), een personage uit de serie van Street Fighter-videospellen
* Oro (lied), een lied van Jelena Tomašević
* Oro (film), een Spaanse film uit 2017, geregisseerd door Agustín Díaz Yanes
* Oro (Estland), een plaats in Estland, gemeente Võru vald
zie ook:
* Orø (doorverwijspagina)
* El Oro, provincie in Ecuador
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Oro en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Station Józefów Roztoczański

Station Józefów Roztoczański is een spoorwegstation in de Poolse plaats Majdan Kasztelański.
# Michelle de Jong

Michelle de Jong (Heerenveen, 6 juli 1999) is een Nederlands langebaanschaatsster.
In februari 2019 werd De Jong wereldkampioen op de 1000 meter bij de junioren. Vervolgens tekende ze in april dat jaar een contract bij de professionele seniorenploeg Team Reggeborgh.
In november 2019 plaatste ze zich voor de eerste vier wereldbekerwedstrijden op de 500 meter.
Op het NK sprint 2022 won zij voor het eerst de Nederlandse sprinttitel. Hiermee plaatste ze zich voor de WK sprint schaatsen 2022 in Hamar.

## Persoonlijk

De Jong is de jongere zus van Antoinette de Jong.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,48 | 16 december 2022 | Calgary |
| 1000 meter | 1.14,29 | 11 december 2022 | Calgary |
| 1500 meter | 2.02,03 | 9 maart 2018 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 4.40,52 | 5 februari 2017 | Heerenveen |
Bron:

## Resultaten

| Jaar | NK Afstanden | NK Sprint | WK Sprint | WK Afstanden | Olympische Spelen | WK Junioren |
| 2018 | 14e 500m | | | | | 3 500m 17e 1500m 1 teamsprint |
| 2019 | 12e 500m 20e 1000m | | | | | 3 500m 1 1000m 1 teamsprint |
| 2020 | 7e 500m 16e 1000m | 12e (12e, 17e, 5e, 11e) | | | | |
| 2021 | | 4e (, 8e, , 10e) | | | | |
| 2022 | 3 500m 13e 1000m | 1 (, , , ) | 6e (6e, 10e, 5e, 5e) | | 13e 500m | |
| 2023 | 3 500m 3 1000m | 5e (4e, 5e, 4e, 7e) | | 7e 500m 10e 1000m 5e teamsprint | | |
| 2024 | 8e 500m | | | | | |
| 2025 | 11e 500m 15e 1000m | | | | | |
* ↑ Dilemma's met Michelle de Jong. schaatsen.nl. Gearchiveerd op 24 juni 2024.
* ↑ Dit is een droom die uitkomt. Schaatsen.nl (2 november 2019). Gearchiveerd op 23 juli 2024.
* ↑ Antoinette & Michelle de Jong: 'We komen nu veel meer overeen'. schaatsen.nl (11 oktober 2019). Gearchiveerd op 16 juni 2024.
* ↑ Speedskating Results
Team IKO
Joy Beune · Stijn van de Bunt · Mats van den Bos · Sebas Diniz · Michelle de Jong · Robin Groot · Pien Hersman · Marten Liiv · Dai Dai N'tab · Jesse Speijers · Bart Swings · Kayo Vos
Coach: Erwin ten Hove · Martin ten Hove · Erik Bouwman
# Iakob Gogebasjvili

Iakob Gogebasjvili (Georgisch:იაკობ გოგებაშვილი) (Variani (Gori), 15 oktober 1840 - Tbilisi, 1 juni 1912) was een Georgische opvoeder, kinderboekenschrijver en journalist die gezien wordt als de grondlegger van de wetenschappelijk pedagogie in Georgië. Door zijn kinderboek voor beginners: Moedertaal (დედა ენა) dat in gewijzigde vorm dezer dagen dient als handleiding voor taal in de Georgische scholen, heeft sinds 1880 elke Georgiër leren lezen en schrijven.
* Bibsys: 2054719
* Bibliothèque nationale de France: cb18036960p (data)
* CiNii: DA08971637
* Gemeinsame Normdatei: 118898280
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8147 5147
* Library of Congress Control Number: n81048326
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000250579
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007261701405171
* Système universitaire de documentation: 190909528
* Virtual International Authority File: 67264052
* WorldCat: E39PBJfX4crxFRX9DwPrxbqfbd
# Here (2024)

Here is een Amerikaanse film uit 2024, geregisseerd door Robert Zemeckis die het scenario schreef samen met Eric Roth. De film is gebaseerd op het gelijknamig stripverhaal van Richard McGuire.

## Verhaal

De film speelt zich af in een enkele kamer waar zijn bewoners en de gebeurtenissen gevolgd worden, van het verleden tot ver in de toekomst.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Tom Hanks | Richard Young |
| Robin Wright | Margaret Young |
| Paul Bettany | Al Young |
| Kelly Reilly | Rose Young |
| Leslie Zemeckis | Elizabeth Young |
| Michelle Dockery | Pauline Harter |
| Gwilym Lee | John Harter |
| Jonathan Aris | Earl Higgins |
| Lauren McQueen | de jonge Elizabeth |
| Lilly Aspell | Bethany |
| Keith Bartlett | Benjamin Franklin |

## Productie

In februari 2022 werd gemeld dat er een verfilming van het stripverhaal Here in ontwikkeling was, waarbij Robert Zemeckis regisseert en samen met Eric Roth het scenario zal schrijven, met Tom Hanks in de hoofdrol. Robin Wright zou zich later ook bij de cast voegen waardoor de vier voor het eerst in dertig jaar samenwerken, na Forrest Gump in 1994. Paul Bettany and Kelly Reilly kwamen in september 2022 bij de cast en de studio's ImageMovers en Playtone van Zemeckis en Hanks zullen produceren. Miramax kwam uiteindelijk aan boord als financier en Sony Pictures verwierf op de filmmarkt van Cannes de Amerikaanse distributierechten voor de film. De filmopnames begonnen in februari 2023 in Londen waarbij werd aangekondigd dat Leslie Zemeckis ook een rol in de film zal spelen. In april 2023 werden Michelle Dockery en Gwilym Lee gecast.
De film maakt gebruik van een nieuwe kunstmatige intelligentietechnologie genaamd Deepfake (of Metaphysic Live) om de acteurs in realtime van gezicht te wisselen en te verouderen terwijl ze acteren, in plaats van aanvullende postproductieverwerkingsmethoden te gebruiken. Verantwoordelijk voor deze technologie is het bedrijf Metaphysic, in 2021 opgericht door de Belg Chris Umé samen met zijn broer Kevin en de Londense miljonair (en tevens CEO) Tom Graham.

## Release en ontvangst

Here ging op 25 oktober 2024 in première op het AFI Fest. De film ging op 1 november in première in de Amerikaanse bioscopen. De film kreeg overwegend negatieve kritieken van de filmcritici, met een score van 35% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 138 beoordelingen.
# Groep van Acht

De Groep van Acht of G8 (Engels: Group of Eight) was een intergouvernementeel forum van acht vooraanstaande industriële staten en de Europese Unie. Het ging om Canada, Duitsland, Frankrijk, Italië, Japan, Rusland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en de Europese Unie. De G8 bestond tussen 1997 en 2013 en werd nadien ontbonden ten gevolge van de illegale Russische annexatie van de Krim.

## Oprichting

In 1975 werd de G6 opgericht, die vanaf 1978, toen Canada erbij kwam, als G7 door het leven gaat. In 1997 werd besloten ook Rusland een plek aan de tafel te geven. De groep was vooral gericht op economische en financiële onderwerpen, al werd er later ook steeds meer aandacht besteed aan politieke en veiligheidsproblemen, alsook de milieuproblematiek. De G8-landen verenigden de economisch sterkste staten en hadden daardoor een grote invloed op de gang van zaken.

## Opheffing

In 2014 werd besloten Rusland te bannen uit de Groep van Acht, nadat het land de Krim had geannexeerd van Oekraïne. Dit gebeurde weken voordat Rusland gastheer zou zijn voor de G8-top van dat jaar. De bijeenkomst van dat jaar werd vervolgens gehouden in de Belgische hoofdstad Brussel. Sindsdien komt de G7 weer jaarlijks bijeen.

## Bijeenkomsten

| Datum | Gastland | Gastheer/gastvrouw | Locatie van de conferentie |
| 20-22 juni 1997 | Verenigde Staten | Bill Clinton | Denver |
| 15-17 mei 1998 | Verenigd Koninkrijk | Tony Blair | Birmingham |
| 18-20 juni 1999 | Duitsland | Gerhard Schröder | Keulen |
| 21-23 juli 2000 | Japan | Yoshiro Mori | Nago |
| 21-22 juli 2001 | Italië | Silvio Berlusconi | Genua |
| 26-27 juni 2002 | Canada | Jean Chrétien | Kananaskis |
| 1-3 juni 2003 | Frankrijk | Jacques Chirac | Évian-les-Bains |
| 8-10 juni 2004 | Verenigde Staten | George W. Bush | Sea Island |
| 6-8 juli 2005 | Verenigd Koninkrijk | Tony Blair | Gleneagles |
| 15-17 juni 2006 | Rusland | Vladimir Poetin | Sint-Petersburg |
| 6-8 juni 2007 | Duitsland | Angela Merkel | Heiligendamm |
| 7-9 juli 2008 | Japan | Shinzo Abe | Tōyako |
| 8-10 juli 2009 | Italië | Silvio Berlusconi | L'Aquila |
| 25-26 juni 2010 | Canada | Stephen Harper | Huntsville |
| 26-27 mei 2011 | Frankrijk | Nicolas Sarkozy | Deauville |
| 18-19 mei 2012 | Verenigde Staten | Barack Obama | Thurmont |
| 17-18 juni 2013 | Verenigd Koninkrijk | David Cameron | Enniskillen |

## Kritiek

De groep was vaak het mikpunt van felle kritiek uit andersglobalistische hoek. De groep, die achter gesloten deuren bijeenkwam, zou ondemocratisch zijn geweest: ze nam beslissingen met wereldwijde economische gevolgen, terwijl de deelnemende staten slechts een minderheid van de wereldbevolking vertegenwoordigden. De bijeenkomsten gingen vaak gepaard met andersglobalistische demonstraties, zoals ook tijdens de G8-top van 2005.
Canada · Frankrijk · Duitsland · Italië · Japan · Rusland (lidmaatschap opgeschort) · Verenigd Koninkrijk · Verenigde Staten