OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Henri Story

Henri Story (Gent, 27 november 1897 - Groß-Rosen, 5 december 1944) was een Belgisch liberaal politicus die in 1944 omkwam als politiek gevangene.
Henri Story werd geboren in 1897 in Gent in een liberale familie, die actief was in de textielsector.
Hij zetelde van 1928 tot 1936 in de Oost-Vlaamse provincieraad en was vanaf 1938 gemeenteraadslid en schepen voor stedelijke nutsbedrijven in Gent. In 1941 werd hij ontslagen door VNV-burgemeester Hendrik Elias.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog trad hij toe tot het verzet. Hij was Oost-Vlaams verantwoordelijke van de dienst Socrates, die werkweigeraars financieel ondersteunde, en had ook een leidinggevende functie in de inlichtingen- en actiedienst Zéro.
In oktober 1943 werd Story door de Duitsers gearresteerd. Na een lijdensweg langs onder meer het concentratiekamp van Esterwegen en de gevangenis van Gross Strehlitz, kwam hij op 5 december 1944 om in het concentratiekamp van Groß-Rosen.

## Erkenning

In Gent zijn een plein en een straat naar hem vernoemd: het Henri Storyplein in de wijk Nieuw Gent en de Henri Storystraat in deelgemeente Mariakerke.
In 2019 is een Stolperstein voor hem geplaatst in de naar hem genoemde Henri Storystraat 2.
Een van de niet-wijkgebonden afdelingen van Open Vld in Gent heet Henri Story Kring.

## Externe link

* Inventaris van het archief van Henri Story op de website van het Liberas (bevat ook een korte biografie)
* ↑ Stolperstein Henri Storystraat 2 - Gent - TracesOfWar.nl. www.tracesofwar.nl. Geraadpleegd op 22 februari 2025.
* ↑ Open Vld Gent. www.openvldgent.be. Gearchiveerd op 8 juli 2020. Geraadpleegd op 8 juli 2020.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9214 6885
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 134781481
* Virtual International Authority File: 286114360
# Mechelsepoort

De Mechelsepoort was een in 1864 door architect Felix Pauwels ontworpen en onder Brialmont gebouwde en in 1970 gesloopte poort in de Stelling van Antwerpen die in Berchem beide delen van de Grotesteenweg binnen en buiten de stadsomwalling met elkaar verbond. Zij vormde in haar neobarokke bouwstijl met de Berchemsepoort een tweelingpoort. Tussen beide poorten lag de naar de hoek van de fronten 8 en 9 genoemde batterij en kazerne 8/9. Ook het huidige kruispunt van de Grotesteenweg met de Binnensingel, een onderdeel van de Singel R10, wordt naar deze poort genoemd. In tegenstelling tot het huidige kruispunt met dezelfde naam lag de vroegere Mechelsepoort niet in het verlengde van de naar Mechelen leidende Grotesteenweg maar meer oostwaarts in het verlengde van de Willem Van Laarstraat (de vroegere Poortstraat) zodat het verkeer van Antwerpen naar Mechelen en omgekeerd hier een omweg moest maken.
De leeuwen op de poort werden gemodelleerd door de beeldhouwers Armand Cattier en Félix Bouré en uitgevoerd in verbronsd zink door de Brusselse Compagnie des Bronzes. De leeuwen werden tijdens de Duitse bezetting in 1914-1918 geroofd.
* ↑ Bellens, Tim, Archeologisch onderzoek Brialmontomwalling, Antwerpen-Berchem, juni 2014 . Gearchiveerd op 26 juni 2023.
* ↑ Eugène Warmenbol, "Ambiorix en Boduognat op de Spoorbaanpoort van Antwerpen. 19de-eeuwse wildemannen in dienst van het vaderland", Bulletin van de Antwerpse Vereniging voor Bouwhistorie en Geschiedenis, 2006/2, p. 3-44.
Van noord naar zuid met de klok mee: Oosterweelsepoort · Ekersepoort · Bredapoort · Schijnpoort · Turnhoutsepoort · Herentalsepoort · Leopoldpoort · Louisapoort · Borsbeeksepoort · Spoorbaanpoort · Berchemsepoort · Mechelsepoort · Edegemsepoort · Wilrijksepoort · Sint-Laureinspoort · Kielsepoort · Boomsepoort · Spoorwegpoort · Sint-Bernardsepoort · Sint-Michielspoort · Hobokensepoort
# Toyota C-HR

De Toyota C-HR is een cross-over die in de zomer van 2016 in productie ging. De C-HR wordt op de Chinese markt verkocht als de IOZA en wordt geproduceerd door de joint venture FAW-Toyota.

## Ontwerp

De Toyota C-HR Concept werd voor het eerst getoond op in oktober 2014 op de Mondial de l'Automobile. Een geüpdatete versie werd getoond in september 2015 op de Internationale Automobilausstellung en in november 2015 op de Greater Los Angeles Auto Show. Dit conceptmodel heeft een meer extravagante carrosserie, maar toont grote gelijkenis met de uiteindelijke productieversie. De C-HR Concept werd in Noord-Amerika aanvankelijk getoond als Scion C-HR. Door de opheffing van dit merk is dit model later als Toyota model doorgegaan.
Het studiemodel staat op lichtmetalen velgen van 21 inch en beschikt over ledverlichting. Bij de onthulling werd bekendgemaakt dat de C-HR op Toyota's New Global Architecture-platform (TNGA-platform) gebouwd zou worden.
In augustus 2015 werd een mule van de C-HR in de Verenigde Staten gezien waarbij het ontwerp van de C-stijl en achterruit verborgen waren. In november 2015 werd een mule gezien in de buurt van de Duitse Nürburgring, waarbij het achterste deel van de carrosserie nagenoeg compleet schuil ging onder zwarte schermen.

## Productie

De Toyota C-HR voor de Europese markt wordt gebouwd door Toyota Motor Manufacturing Turkey (TMMT), in Sakarya, Turkije. De hybride aandrijflijnen zijn afkomstig uit het Welshe Deeside.

## Aandrijving

De verbrandingsmotor van de C-HR ligt voorin het voertuig. De C-HR is alleen leverbaar met benzinemotoren en, afhankelijk van de uitvoering, hybride aandrijflijn. In Nederland is de C-HR leverbaar met een 1,2 liter turbo, 1,8 liter en 2,0 liter benzinemotor.
Motorengamma Nederlandse Toyota C-HR :
| Motorcode | Slagvolume | Aanzuiging | Vermogen verbrandingsmotor | Koppel verbrandingsmotor | Maximaal vermogen | Maximaal koppel |
| 8NR-FTS | 1197 cm³ of 1,2 liter | turbolader, intercooler | 85 kW (116 pk) bij 5200 tpm | 185 Nm bij 1500 tpm | | |
| 2ZR-FXE | 1798 cm³ of 1,8 liter | natuurlijk geaspireerd | 70 kW (95 pk) bij 5200 tpm | 142 Nm bij 4000 tpm | 90 kW of 122 pk | 163 Nm |
| M20A-FXS | 1986 cm³ of 2,0 liter | natuurlijk geaspireerd | 112 kW (152 pk) bij 5000 tpm | 190 Nm bij 6000 tpm | 135 kW of 184 pk | 202 Nm |
De M20A-FXS 'High Power Hybrid' is leverbaar sinds januari 2020.

## C-HR EV

Op Auto Shanghai 2019 kondigden FAW-Toyota een volledig elektrische versie van de C-HR/IZOA aan; de C-HR/IZOA EV. Bij deze vernieuwde versie valt op dat de voorzijde vernieuwd is, en een digitaal instrumentarium wordt gebruikt.
# Ramiro de Maeztu

Ramiro de Maeztu y Whitney (Vitoria, 4 mei 1875 - Aravaca, 29 oktober 1936) was een Spaans journalist, literair-criticus en politiek theoreticus en lid van de Generatie van '98.
Maeztu had een Baskische vader en een Britse moeder. Net als andere jonge Spaanse intellectuelen was hij diep geraakt door de vernederende nederlaag die Spanje in de Spaans-Amerikaanse Oorlog in 1898 leed. Samen met onder anderen José Martínez Ruiz en Pío Baroja formeerde hij het literaire gezelschap de Generatie van '98. Hij publiceerde in 1898 een verzameling essays onder de naam Hacia otra España. Toen hij, na gedesillusioneerd geraakt te zijn door de Eerste Wereldoorlog, correspondent was voor verschillende Spaanse kranten in Londen en door Frankrijk en Duitsland reisde, werd hij pleitbezorger van het socialisme.
Na zijn terugkeer in Spanje keerde hij zich af van veel van zijn radicale vrienden en beargumenteerde hij dat de menselijke rede alleen niet voldoende was om sociale problemen op te lossen en pleitte hij voor een autoritaire overheid en traditie gebaseerd op de Rooms-Katholieke Kerk. Hierover schreef hij in 1916 in het Engels Authority, Liberty, and Function in the Light of the War, in 1919 in het Spaans uitgegeven als La crisis del humanismo.
Maeztu werd een van de belangrijkste verdedigers van het regime van Miguel Primo de Rivera. In 1926 publiceerde hij een bundel essays Don Quijote, Don Juan y La Celestina en in 1928 was hij de Spaanse ambassadeur in Argentinië. Samen met onder andere Pedro Sainz Rodríguez richtte hij in 1931 de rechtse monarchistische organisatie Acción Española op. In 1934 verscheen zijn laatste boek Defensa de la hispanidad waarin hij pleitte voor een terugkeer naar de echte Spaanse waarden en was hij fel tegen het liberalisme en de slogan liberté, égalité, fraternité uit de Franse Revolutie. In 1936, in de begin dagen van de Spaanse Burgeroorlog, werd hij door republikeinse soldaten doodgeschoten in de buurt van Madrid.
* Bibsys: 90731144
* Biblioteca Nacional de España: XX1003714
* Bibliothèque nationale de France: cb121553627 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058512871606706
* CiNii: DA08555086
* Gemeinsame Normdatei: 119013886
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1024 5990
* Library of Congress Control Number: n79053990
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo20000080551
* Nationale bibliotheek van Australië: 35768243
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007431454805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070704848
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003549043
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TO0V257062
* SNAC: w681740z
* Système universitaire de documentation: 030061164
* Trove: 1078566
* Virtual International Authority File: 34495436
* WorldCat: E39PBJfhbgQCyVhYrtdVrCp773
# Gewoon gaffeltandmos

Gewoon gaffeltandmos (Dicranum scoparium) is een soort uit het geslacht gaffeltandmos (Dicranum).

## Determinatie

Gewoon gaffeltandmos vormt glanzend groene zoden, pollen of kussens. De plant kan een hoogte bereiken van 5–10 cm. Naargelang het seizoen verkleuren deze geel of bruinachtig. De stengels zijn onvertakt of hooguit zwak gevorkt. Het onderste deel van de stengels is meestal omgeven door een dicht bruinachtig of grijs rhizoïdvilt. De bladen zijn verspreid ingeplant en hebben een eironde voet. Ze zijn gezaagd en hebben een lange priemvormige spits. Alle bladen groeien in dezelfde richting. Het bruine gladde sporangium (kapsel) is gebogen en cilindervormig. De bruinrode seta is 2 à 4 cm lang.
Gewoon gaffeltandmos is een tweehuizige soort die zich vaak vegetatief voortplant door stengels of takken af te breken. Het mos groeit van april tot december.

## Ecologie

Gewoon gaffeltandmos komt voor in bossen en op heiden met een zure humuslaag. Daarnaast groeit het ook op boomstammen en rotsen.

## Verspreiding

De soort komt voor op het noordelijk halfrond, namelijk in gematigde streken. Het verspreidingsgebied strekt zich noordwaarts uit tot in de toendragebieden en in de bergen tot een hoogte van 3000 m. De soort komt ook voor in Nieuw-Zeeland, de Canarische Eilanden en Madeira. Dit mos is wijdverspreid en algemeen in Europa.
In Nederland komt het algemeen voor. Het staat niet op de Nederlandse Rode Lijst en is niet bedreigd.

## Foto's

* Stengeltoppen
* Sporenkapsels
* Peristoomtanden
* Bladnerf
* Bladvoet
* Bladdoorsnede
* Bladtop
* Stengeldoorsnede
* Bladschijf cellen
* Bladcellen
* Bladcellen midden
* Bladcellen
* Sporen
* ↑ BLWG Verspreidingsatlas Mossen. Gearchiveerd op 9 februari 2023.
# Groot gaffeltandmos

Groot gaffeltandmos (Dicranum majus) is een mossoort die behoort tot de familie Dicranaceae. Het is inheems op het noordelijk halfrond. Het leeft epifytisch, terrestrisch en komt veel voor op dood hout.

## Determinatie

Groot gaffeltandmos is een forse soort met lange, sterk gebogen blaadjes. De blad is lancet- tot priemvormig, meestal gekromd en soms gegolfd. De bladrand is bij de top duidelijk rondom gezaagd. De kapselsteel is rood van kleur en aan de basis verlopend naar geel. Het sporendoosje gebogen en cilindrisch.
Fors ontwikkelde exemplaren van gewoon gaffeltandmos (Dicranum scoparium) lijken soms als twee druppels water op groot gaffeltandmos.

## Verspreiding

Het is inheems op het noordelijk halfrond.
In Nederland is groot gaffeltandmos zeldzaam.

## Foto's

* Bladtop
* Gewoon gaffeltandmos op yavannah.nl
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Orde van Sint-Karel (Monaco)

De Orde van Sint-Karel (Frans: "Ordre de Saint-Charles") werd op 15 maart 1858 door Prins Karel III van Monaco ingesteld als een orde van verdienste voor Monagasken en vreemdelingen. Men verleent deze orde voor verdiensten voor "Prins en staat".
De graden van de orde
De grootkruisen dragen het kleinood van de orde aan een grootlint op de linkerheup en de ster van de orde op de linkerborst
De Grootofficieren dragen een kleinood aan een lint met een rozet op de linkerborst en een ster rechtsonder op de rechterborst.
De Commandeur draagt een groot uitgevoerd kleinood van de Orde aan een lint om de hals.
De Officier draagt een kleinood aan een lint met een rozet op de linkerborst.
De Ridder draagt een kleinood aan een lint op de linkerborst.Bij de ridder is in het kleinood geen goud verwerkt
Prins Reinier III werd geregeld met de keten van de orde gezien. Zijn zoon en opvolger Albert II heeft de keten ook gedragen.
De versierselen
Het kleinood is een achtpuntig wit geëmailleerd kruis van Malta met rode biezen op de armen. In het medaillon is een gekroond gouden monogram met twee verstrengelde "C"ees afgebeeld. De sterren zijn van zilver, het lint is wit met brede rode strepen.
Batons van de Orde van Sint-Karel :
| Grootkruis | Grootofficier | Commandeur | Officier | Ridder |

## Bekende drager

* Ban Ki-moon, (Grootkruis)
* Albert II van België
* Caroline van Monaco
* Vladimir Poetin
* Philip van Griekenland en Denemarken
# Giuseppe Conte

Giuseppe Conte (Volturara Appula, 8 augustus 1964) is een Italiaans advocaat, hoogleraar en politicus. Hij is sinds 6 augustus 2021 de partijleider van de Vijfsterrenbeweging (M5S). Van 1 juni 2018 tot 26 januari 2021 was hij de 58e premier van Italië.

## Opleiding

Conte studeerde af in de rechten aan de Universiteit Sapienza Rome en schoolde zich bij in New York, Wenen, Cambridge, de Yale-universiteit, de Duquesne University en de Sorbonne. Hij is hoogleraar privaatrecht aan de Universiteit van Florence en de Libera Università Internazionale degli Studi Sociali te Rome, en cassatie- en bestuursrechtadvocaat; tevens heeft hij zitting in diverse raden van bestuur en toezichtcommissies.

## Regeringsleider

Op 21 mei 2018 werd Conte voorgedragen en kreeg twee dagen later een mandaat van president Sergio Mattarella als de premier die de coalitie van de Vijfsterrenbeweging met Lega moest gaan leiden na de parlementsverkiezingen van dat jaar, waarin de Vijfsterrenbeweging de grootste partij werd, maar vier dagen later gaf hij zijn opdracht weer terug aan de president, nadat deze een veto had uitgesproken over de benoeming van de uitgesproken eurosceptische kandidaat-minister van Financiën Paolo Savona. De president stuurde aan op een zakenkabinet onder leiding van Carlo Cottarelli. Zo ver kwam het echter niet, omdat de verwachting was dat dit kabinet snel zou worden weggestemd in het parlement en omdat de twee partijen alsnog tot een nieuw akkoord kwamen over de vorming van een kabinet, met een andere kandidaat als minister van Financiën en Savona als minister voor Europese Zaken. Mattarella stemde daarop in met de voorgestelde ministersploeg. Op 1 juni 2018 werd Conte, die geen lid is van een partij en tijdens zijn voordracht als premier geen politieke ervaring had, beëdigd als premier.
Op 20 augustus 2019 diende Conte zijn ontslag in bij president Mattarella, nadat de Lega van Matteo Salvini het vertrouwen in het kabinet-Conte I had opgezegd en aanstuurde op nieuwe verkiezingen. De coalitiepartner van de Lega, de Vijfsterrenbeweging, vormde echter een nieuwe regering met de Democratische Partij, waardoor vervroegde verkiezingen werden vermeden. Giuseppe Conte bleef ook in deze nieuwe regering eerste minister.
Conte diende in januari 2021 zijn ontslag in bij president Mattarella, nadat de partij Italia Viva zich terugtrok uit de coalitie. Deze partij van Matteo Renzi had zich eerder afgesplitst van de Democratische Partij. Renzi verschilt van mening over de besteding van het geld uit het Europees coronaherstelfonds.
Op 6 augustus 2021 maakte het partijbureau van de Vijfsterrenbeweging bekend, dat Conte bij een digitale stemming was verkozen tot leider van M5S.
# Kordylewskiwolken

De kordylewskiwolken zijn twee relatief hoge concentraties stof die voorkomen op de lagrangepunten L4 en L5 van het aarde-maansysteem. Daar kunnen massa's stil staan ten opzichte van aarde en maan doordat hun aantrekkingskrachten elkaar precies in evenwicht houden. Vanaf 1951 had de Poolse astronoom Kazimierz Kordylewski ernaar gezocht, en in maart-april 1961 kon hij ze fotograferen vanaf de berg Kasprowy Wierch. Het gaat om zeer zwak weerkaatst zonlicht, vergelijkbaar met het zodiakaal licht, maar iets roder, dus door een ander soort deeltjes.
In 1992 kon de Japanse ruimtesonde Hiten geen stofconcentratie bij L5 vinden, in oktober 2018 Hongaarse astronomen en fysici wel. Mogelijk gaat het om een tijdelijk verschijnsel door de instabiliteit van de omgeving van de punten L4 en L5, door invloed van de binnenste planeten van het zonnestelsel.
* ↑ van Hal, George, Ans Hekkenberg (2019). Het kosmisch rariteitenkabinet. Fontaine uitgevers, Amsterdam, "Huh! De spookachtige extra 'manen' van de aarde". ISBN EAN 9789059569577. Geraadpleegd op 13 mei 2020.
* ↑ (de) Kordylewski, Kazimierz (1961). Photographische Untersuchungen des Librationspunktes L5 im System Erde-Mond. Acta Astronomica 11: 165–169
* ↑ (de) Kazimierz Kordylewski, Photographische Untersuchungen des Librationspunktes L5 im System Erde-Mond (1961). Gearchiveerd op 6 oktober 2022. Geraadpleegd op 15 mei 2020.
* ↑ Rene Laufer en anderen, The Kordylewsky Clouds — an Example for a Cruise Phase Observation During the Lunar Mission BW1 (februari 2007). Gearchiveerd op 22 september 2020. Geraadpleegd op 15 mei 2020.
* ↑ (en) Fazekas, Andrew, Earth has two extra, hidden 'moons'. National Geographic Society (6 november 2018). Gearchiveerd op 5 december 2018. Geraadpleegd op 6 november 2018.
* ↑ (en) Royal Astronomical Society, "Earth's dust cloud satellites confirmed", EurekAlert!, 26 October 2018. Gearchiveerd op 27 oktober 2018. Geraadpleegd op 27 oktober 2018.
* ↑ (en) Slíz-Balogh, Judith, Barta, András, Horváth, Gábor (11 november 2018). Celestial mechanics and polarization optics of the Kordylewski dust cloud in the Earth–Moon Lagrange point L5 – I. Three-dimensional celestial mechanical modelling of dust cloud formation. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 480 (4): 5550–5559. DOI:10.1093/mnras/sty2049.
* ↑ (en) Slíz-Balogh, Judith, Barta, András, Horváth, Gábor (1 January 2019). Celestial mechanics and polarization optics of the Kordylewski dust cloud in the Earth–Moon Lagrange point L5 – Part II. Imaging polarimetric observation: new evidence for the existence of Kordylewski dust cloud. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 482 (1): 762–770. DOI:10.1093/mnras/sty2630.
# Pony of the Americas

De Pony of the Americas is een ponyras uit de Verenigde Staten.
Het is gefokt door dhr. Les Boomhower in Iowa. De pony is ontstaan uit een merrie die een kruising was van een Arabier met een Appaloosa en een Shetlanderhengst. Het ras is meestal gespikkeld, waar het ook bekend om staat, maar kan ook andere kleuren hebben. De schofthoogte kan uiteen lopen, van 1,17 tot 1,42 meter.
Het is een geschikte kinderpony.

## Externe link

* Pony of the Americas.
# Toppop Yeah

Toppop Yeah was een Nederlands televisieprogramma van de AVRO naar voorbeeld van de komische Britse popquiz Never Mind the Buzzcocks. Het programma, dat 25 minuten duurde, werd eind jaren 1990, begin jaren 2000 uitgezonden; de presentatie was in handen van Bart Peeters. Hij stond achter een desk die bestond uit grammofoonplaten. De titel Toppop Yeah verwees naar de leus van het vroegere Toppop. De herkenningsmelodie was het nummer I can't stand the rain van Eruption.

## Beschrijving

In de quiz werden met de vaste teamcaptains Angela Groothuizen en Bob Fosko, die per aflevering elk twee wisselende gasten hadden meestal afkomstig uit de muziekwereld, aan de hand van een aantal fragmenten uit het Toppop-archief een aantal rondes gespeeld zoals:
* De kadoclip waarbij de gast zelf een fragment van een clip uitkoos waarbij het andere team daar een vraag over kreeg.
* Een clip van de gast zelf waarbij het andere team dan een vraag moest beantwoorden.
* Een clip werd gestopt waarna men moest raden hoe de clip verder ging.
* Twee leden van een team moesten met hun handen of mond een clip uitbeelden waarna de derde moest raden om welke clip het ging. Wist deze het niet dan mocht het andere team raden.
* Wie van de drie of soms Wie van de vier waarbij geraden moest worden wie de artiest van weleer was.
* Bart Peeters las een Nederlandse vertaling van een meestal Engels liedje voor, waarbij geraden moest worden om welk nummer het ging.
Niet alle onderdelen werden elke keer gespeeld en in de loop der jaren verdwenen en kwamen er ook andere onderdelen.
De te winnen prijzen waren niet groot maar wel origineel. Zo kreeg de winnaar in de eerste jaren altijd een aantal hebbedingetjes die te maken hadden met het uitgezonden fragment. Later kon men ook een Toppop-trainingspak, boek of cd winnen.
Aan het eind van de uitzending was er ook nog een kijkersvraag waarbij de titel van een fragment moest worden geraden. Meestal waren dit minder bekende nummers uit de tipparade.

## Navolging

Tussen 2007 en 2012 zond BNN Doe Maar Normaal uit; dit programma hanteerde dezelfde formule als Toppop Yeah, alleen waren de clips afkomstig uit een ander archief dan dat van Toppop.
Naast Toppop Yeah bestond in die jaren ook het programma Toppop non-stop, waarin de volledige clips uit de Toppop-archieven werden vertoond. Dit programma, eveneens gemaakt naar Brits voorbeeld, werd eerst door Bart Peeters gepresenteerd en later door Wim Rigter.
# Vriendschapspark (Paramaribo)

Het Vriendschapspark in Paramaribo, Suriname, bevindt zich aan de Jagernath Lachmonstraat, op de splitsing met de Passiebloemstraat.
De naam van het park werd op 20 oktober 2023 publiek gemaakt, toen Carmen Tjin A Djie, de voorzitter van de Commissie 150 jaar vestiging Chinezen in Suriname, het Vriendschapspark overdroeg aan Walther Sandriman, de minister van Onderwijs en Volksontwikkeling. Dit moment vormde de afsluiting van een week met festiviteiten om de komst van Chinese Surinamers te vieren. Op dezelfde dag werd in het park het Vriendschapsmonument 1853-2003 van de kunstenaar Paul Woei onthuld. Een week eerder, op 13 oktober 2003, ging de feestweek van start in Hotel Torarica. Daar werd het feestprogramma gepresenteerd en ging een foto-expositie van start. Jaarlijks worden op 20 oktober met kransleggingen en festiviteiten de Chinese immigratie herdacht. In 2018 werd de dag eenmalig tot nationale vrije dag uitgeroepen.
Het duurde tot 2006 tot het park volledig aangelegd was, met wandelpaden, zitbankjes en aan de rand een overdekte bushuisje. Het bushuisje werd in februari 2019 omwille van de verkeersveiligheid verplaatst naar de Tuberoosstraat. In november 2022 begon het ministerie van Openbare Werken met een herinrichting van het park.
* 1 2 3 Eric Kastelein, 170 jaar geleden begin van Chinese contractarbeid in Suriname - Chinees herinneringserfgoed, 18 oktober 2023
* ↑ Starnieuws, Adhin geeft startsein viering 160 jaar Chinezen in Suriname, 14 oktober 2013
* ↑ Starnieuws, Wang: Verschuiving in bijdrage Chinezen in Suriname, 21 oktober 2020
* ↑ Waterkant, Chinese verenigingen in Suriname brengen eerbetoon aan voorouders, 20 oktober 2023
* ↑ Starnieuws, 20 oktober eenmalige nationale vrije dag, 13 oktober 2018
* ↑ Suriname Herald, OWT en C: wachthuisje verplaatst ten behoeve van verkeersveiligheid, 28 februari 2019
* ↑ De West, OGA installeert werkgroep herinrichting Vriendschapspark, 12 november 2022
# Plerneuf

Plerneuf (Bretons: Plerneg) is een gemeente in het Franse departement Côtes-d'Armor (regio Bretagne). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Brieuc. Plerneuf telde op 1 januari 2022 1.119 inwoners.
Het dorp ligt langs de N12/E50 tussen Saint-Brieuc en Guingamp.

## Geografie

De oppervlakte van Plerneuf bedroeg op 1 januari 2022 8,3 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 134,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Plerneuf met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

De spoorweghalte Plouvara-Plerneuf ligt in de aanpalende gemeente Plouvara.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations de référence 2022.