# Grand Prix Formule 1 van Brazilië 1989

De Grand Prix Formule 1 van Brazilië 1989 werd gehouden op 26 maart 1989 in Jacarepagua.

## Uitslag

| Positie | Nr | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 27 | Nigel Mansell | Ferrari | 61 | 1:38:58.744 | 6 | 9 |
| 2 | 2 | Alain Prost | McLaren-Honda | 61 | + 7.809 | 5 | 6 |
| 3 | 15 | Maurício Gugelmin | March-Judd | 61 | + 9.370 | 12 | 4 |
| 4 | 20 | Johnny Herbert | Benetton-Ford | 61 | + 10.493 | 10 | 3 |
| 5 | 9 | Derek Warwick | Arrows-Ford | 61 | + 17.866 | 8 | 2 |
| 6 | 19 | Alessandro Nannini | Benetton-Ford | 61 | + 18.241 | 11 | 1 |
| 7 | 3 | Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 60 | + 1 Ronde | 18 | |
| 8 | 12 | Satoru Nakajima | Lotus-Judd | 60 | + 1 Ronde | 21 | |
| 9 | 26 | Olivier Grouillard | Ligier-Ford | 60 | + 1 Ronde | 22 | |
| 10 | 4 | Michele Alboreto | Tyrrell-Ford | 59 | + 2 Rondes | 20 | |
| 11 | 1 | Ayrton Senna | McLaren-Honda | 59 | + 2 Rondes | 1 | |
| 12 | 30 | Philippe Alliot | Larrousse-Lamborghini | 58 | + 3 Rondes | 26 | |
| 13 | 22 | Andrea de Cesaris | Dallara-Ford | 57 | + 4 Rondes | 15 | |
| 14 | 38 | Christian Danner | Rial-Ford | 56 | + 5 Rondes | 17 | |
| DNF | 6 | Riccardo Patrese | Williams-Renault | 51 | Alternator | 2 | |
| DNF | 10 | Eddie Cheever | Arrows-Ford | 37 | Botsing | 24 | |
| DNF | 34 | Bernd Schneider | Zakspeed-Yamaha | 36 | Botsing | 25 | |
| DNF | 7 | Martin Brundle | Brabham-Judd | 27 | Aandrijving | 13 | |
| DNF | 16 | Ivan Capelli | March-Judd | 22 | Ophanging | 7 | |
| DNF | 11 | Nelson Piquet | Lotus-Judd | 10 | Benzinesysteem | 9 | |
| DSQ | 17 | Nicola Larini | Osella-Ford | 10 | Gediskwalificeerd | 19 | |
| DNF | 8 | Stefano Modena | Brabham-Judd | 9 | Aandrijving | 14 | |
| DNF | 5 | Thierry Boutsen | Williams-Renault | 3 | Motor | 4 | |
| DNF | 23 | Pierluigi Martini | Minardi-Ford | 2 | Chassis | 16 | |
| DNF | 28 | Gerhard Berger | Ferrari | 0 | Botsing | 3 | |
| DNF | 24 | Luis Perez-Sala | Minardi-Ford | 0 | Botsing | 23 | |
| DNQ | 29 | Yannick Dalmas | Larrousse-Lamborghini | | | | |
| DNQ | 25 | René Arnoux | Ligier-Ford | | | | |
| DNQ | 33 | Gregor Foitek | EuroBrun-Judd | | | | |
| DNQ | 31 | Roberto Moreno | Coloni-Ford | | | | |
| DNPQ | 21 | Alex Caffi | Dallara-Ford | | | | |
| DNPQ | 18 | Piercarlo Ghinzani | Osella-Ford | | | | |
| DNPQ | 39 | Volker Weidler | Rial-Ford | | | | |
| DNPQ | 32 | Pierre-Henri Raphanel | Coloni-Ford | | | | |
| DNPQ | 41 | Joachim Winkelhock | AGS-Ford | | | | |
| DNPQ | 35 | Aguri Suzuki | Zakspeed-Yamaha | | | | |
| DNPQ | 36 | Stefan Johansson | Onyx-Ford | | | | |
| DNPQ | 37 | Bertrand Gachot | Onyx-Ford | | | | |

## Wetenswaardigheden

* Het was de eerste Grand Prix voor Nigel Mansell in een Ferrari.
* Philippe Streiff was normaal rijder voor AGS, maar raakte verlamd na een crash in een test voor het seizoen.
* Het team FIRST werd niet toegelaten in het kampioenschap. Rijder Gabriele Tarquini kon na de crash van Streiff bij AGS terecht.
* Nicola Larini werd gediskwalificeerd voor een onreglementaire start.
* Johnny Herbert en Olivier Grouillard maakten hun debuut.
* Riccardo Patrese nam het record van het aantal starts in de Formule 1 over.

## Statistieken

| Pole-position | Ayrton Senna | McLaren-Honda | 1:25.302 |
| Snelste ronde | Riccardo Patrese | Williams-Renault | 1:32.507 |
1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019