OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gracilimus radix

Gracilimus radix is een zoogdier uit de onderfamilie van de muizen en ratten van de Oude Wereld (Murinae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Rowe, Achmadi, & Esselstyn in 2016.

## Voorkomen

De soort komt voor op Sulawesi.
* ↑ (en) Gracilimus radix op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Rowe, K. C., Achmadi, A. S., & Esselstyn, J. A. (2016). A new genus and species of omnivorous rodent (Muridae: Murinae) from Sulawesi, nested within a clade of endemic carnivores. Journal of Mammalogy, 97(3), 978-991.
Abditomys · Abeomelomys · Aethomys · Anisomys · Anonymomys · Apodemus · Apomys · Archboldomys · Arvicanthis · Baiyankamys · Bandicota · Batomys · Berylmys · Bullimus · Bunomys · Canariomys · Carpomys · Chiromyscus · Chiropodomys · Chiruromys · Chrotomys · Coccymys · Colomys · Conilurus · Coryphomys · Crateromys · Cremnomys · Crossomys · Crunomys · Dacnomys · Dasymys · Dephomys · Desmomys · Diomys · Diplothrix · Echiothrix · Eropeplus · Golunda · Grammomys · Hadromys · Haeromys · Hapalomys · Heimyscus · Hybomys · Hydromys · Hylomyscus · Hyomys · Kadarsanomys · Komodomys · Lamottemys · Leggadina · Lemniscomys · Lenomys · Lenothrix · Leopoldamys · Leporillus · Leptomys · Limnomys · Lorentzimys · Macruromys · Madromys · Malacomys · Mallomys · Malpaisomys · Mammelomys · Margaretamys · Mastacomys · Mastomys · Maxomys · Melasmothrix · Melomys · Mesembriomys · Micaelamys · Microhydromys · Micromys · Millardia · Muriculus · Mus · Mylomys · Myomyscus · Nesokia · Nesoromys · Nilopegamys · Niviventer · Notomys · Oenomys · Palawanomys · Papagomys · Parahydromys · Paraleptomys · Paramelomys · Paruromys · Paulamys · Pelomys · Phloeomys · Pithecheir · Pithecheirops · Pogonomelomys · Pogonomys · Praomys · Protochromys · Pseudohydromys · Pseudomys · Rattus · Rhabdomys · Rhynchomys · Saxatilomys · Solomys · Sommeromys · Spelaeomys · Srilankamys · Stenocephalemys · Stochomys · Sundamys · Taeromys · Tarsomys · Tateomys · Thallomys · Thamnomys · Tokudaia · Tonkinomys · Tryphomys · Uromys · Vandeleuria · Vernaya · Xenuromys · Xeromys · Zelotomys · Zyzomys
# Nationaal park Kissama

Het Nationaal park Kissama of Nationaal park Quiçama (Portugees: Parque Nacional do Quiçama) is een nationaal park in het noordwesten van Angola. Het is het enige functionerende nationale park in heel Angola, de andere zijn in verval geraakt door de Angolese Burgeroorlog.
De Portugese naam Quiçama wordt in het Nederlands, Engels en andere talen gespeld als Kissama, Kisama of Quicama. De spelling Kissama in het Nederlands komt het dichtst bij de fonetische Portugese spelling.

## Geografie

Het park ligt ongeveer 70 km van Luanda, de Angolese hoofdstad. Het park beslaat 3 miljoen hectare (12.000 km²), meer dan twee keer zo groot als de Amerikaanse staat Rhode Island.
Het park wordt in het westen begrensd door 120 km kust van de Atlantische Oceaan. De Cuanza vormt de noordelijke grens, terwijl de Longa de zuidelijke grens vormt.

## Geschiedenis

Het huidige Nationaal park Kissama werd in 1938 opgericht als wildreservaat. In januari 1957 werd het door het Portugese bestuur van Portugees Angola uitgeroepen tot nationaal park.
Het park was ooit de thuisbasis van een overvloed aan groot wild zoals olifanten en reuzensabelantilopen, maar na grootschalige stroperij tijdens 25 jaar burgeroorlog werd de dierenpopulatie vrijwel uitgeroeid.
In 2001 startte de Kissama Foundation, een groep Angolezen en Zuid-Afrikanen, 'Operatie Ark van Noach' om dieren, vooral olifanten, te transporteren vanuit buurlanden Botswana en Zuid-Afrika. Deze dieren, die afkomstig waren uit overbevolkte parken in hun thuislanden, pasten zich goed aan de verhuizing aan.
Sinds 2005 wordt het beschermde gebied en de omgeving beschouwd als een Lion Conservation Unit.

## Important Bird Area

Het park is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van Grants frankolijn, kleine flamingo, Kaapse jan-van-gent, damarastern, bruinoorspecht, Angolalelvliegenvanger, geelkeelnicator, groene krombek, Angolagraszanger, roodstaartblada, geelnekbuulbuul, Angolaloofbuulbuul, boswaaierstaart, karmeliethoningzuiger, goudrugwever en donkerrode amarant.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Quiçama National Park op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Important Bird Area factsheet: Quiçama (Angola). BirdLife International (2024). Geraadpleegd op 6 december 2024.
# Halmaheramys

Halmaheramys is een geslacht van knaagdieren uit de familie van de muisachtigen (Muridae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 2013 gepubliceerd door Fabre et al. Beide soorten uit dit geslacht komen voor in de Molukken.

## Soorten

Er worden twee soorten in dit geslacht geplaatst:
* Halmaheramys bokimekot Fabre et al., 2013
* Halmaheramys wallacei Fabre et al., 2018
* ↑ Fabre, P. H., Pagès, M., Musser, G. G., Fitriana, Y. S., Fjeldså, J., Jennings, A., ... & Supriatna, N. (2013). A new genus of rodent from Wallacea (Rodentia: Muridae: Murinae: Rattini), and its implication for biogeography and Indo-Pacific Rattini systematics. Zoological Journal of the Linnean Society, 169(2), 408-447.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 25-02-2025.
* ↑ Fabre, P. H., Reeve, A. H., Fitriana, Y. S., Aplin, K. P., & Helgen, K. M. (2018). A new species of Halmaheramys (Rodentia: Muridae) from Bisa and Obi Islands (North Maluku Province, Indonesia). Journal of Mammalogy, 99(1), 187-208.
Abditomys · Abeomelomys · Aethomys · Anisomys · Anonymomys · Apodemus · Apomys · Archboldomys · Arvicanthis · Baiyankamys · Bandicota · Batomys · Berylmys · Bullimus · Bunomys · Canariomys · Carpomys · Chiromyscus · Chiropodomys · Chiruromys · Chrotomys · Coccymys · Colomys · Conilurus · Coryphomys · Crateromys · Cremnomys · Crossomys · Crunomys · Dacnomys · Dasymys · Dephomys · Desmomys · Diomys · Diplothrix · Echiothrix · Eropeplus · Golunda · Grammomys · Hadromys · Haeromys · Hapalomys · Heimyscus · Hybomys · Hydromys · Hylomyscus · Hyomys · Kadarsanomys · Komodomys · Lamottemys · Leggadina · Lemniscomys · Lenomys · Lenothrix · Leopoldamys · Leporillus · Leptomys · Limnomys · Lorentzimys · Macruromys · Madromys · Malacomys · Mallomys · Malpaisomys · Mammelomys · Margaretamys · Mastacomys · Mastomys · Maxomys · Melasmothrix · Melomys · Mesembriomys · Micaelamys · Microhydromys · Micromys · Millardia · Muriculus · Mus · Mylomys · Myomyscus · Nesokia · Nesoromys · Nilopegamys · Niviventer · Notomys · Oenomys · Palawanomys · Papagomys · Parahydromys · Paraleptomys · Paramelomys · Paruromys · Paulamys · Pelomys · Phloeomys · Pithecheir · Pithecheirops · Pogonomelomys · Pogonomys · Praomys · Protochromys · Pseudohydromys · Pseudomys · Rattus · Rhabdomys · Rhynchomys · Saxatilomys · Solomys · Sommeromys · Spelaeomys · Srilankamys · Stenocephalemys · Stochomys · Sundamys · Taeromys · Tarsomys · Tateomys · Thallomys · Thamnomys · Tokudaia · Tonkinomys · Tryphomys · Uromys · Vandeleuria · Vernaya · Xenuromys · Xeromys · Zelotomys · Zyzomys
# Flashdance (soundtrack)

Flashdance is de originele soundtrack van de gelijknamige film uit 1983, uitgebracht door Casablanca Records en PolyGram.

## Achtergrond

De muziekbegeleider van de film, Phil Ramone, maakte selecties die volgens hem het beste bij hun respectievelijke scènes pasten, en componist Giorgio Moroder droeg extra nummers bij tijdens het componeren van de film. Een van zijn bijdragen was "Flashdance... What a Feeling" van Irene Cara. Toen de film een verrassend succes werd, was de soundtrack binnen enkele dagen uitverkocht en moest de platenmaatschappij de bestellingen van in totaal een half miljoen exemplaren vervullen. Videoclips voor sommige nummers op de soundtrack werden vervolgens samengesteld met behulp van scènes uit de film, en voor de volgende single, "Maniac" van Michael Sembello, werd een van deze promotionele videoclips regelmatig op MTV vertoond.
Van het album zijn er wereldwijd 20 miljoen exemplaren verkocht, waardoor het een van de best verkochte soundtrackalbums werd aller tijden. De muziek leverde negen Grammy Award-nominaties op, waaronder een Album of the Year-nominatie voor alle artiesten op het album, en won er drie, waarvan één voor het Best Album of Original Score Written for a Motion Picture or a Television Special die naar alle songwriters gecrediteerd. Cara kreeg veel lof voor "Flashdance...What a Feeling", waarbij ze de Grammy Award for Best Pop Vocal Performance, Female won, en zowel de Academy Award (Oscar) als de Golden Globe voor Best Original Song met Moroder en haar medetekstschrijver Keith Forsey.

## Tracklijst

* ↑ Flashdance Dutch Charts, geraadpleegd op 18 september 2023
* ↑ (en) Various – Flashdance (Original Soundtrack From The Motion Picture) Discogs, geraadpleegd op 18 september 2023
* ↑ (en) Flashdance - original soundtrack - 1983 Polygram - Made in W. Germany Carousell, geraadpleegd op 18 september 2023
* ↑ (en) The Story of... 'Flashdance... What a Feeling' by Irene Cara Smooth Radio, geraadpleegd op 18 september 2023
* ↑ (en) September 1983: Michael Sembello Hits #1 With "Maniac" From "Flashdance" Totally80s, geraadpleegd op 18 september 2023
# Hyorhinomys stuempkei

Hyorhinomys stuempkei is een zoogdier uit de onderfamilie van de muizen en ratten van de Oude Wereld (Murinae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Esselstyn, Achmadi, Handika, & Rowe in 2015.

## Voorkomen

De soort komt voor op Sulawesi.
* ↑ (en) Hyorhinomys stuempkei op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Esselstyn, J. A., Achmadi, A. S., Handika, H., & Rowe, K. C. (2015). A hog-nosed shrew rat (Rodentia: Muridae) from Sulawesi Island, Indonesia. Journal of Mammalogy, 96(5), 895-907.
Abditomys · Abeomelomys · Aethomys · Anisomys · Anonymomys · Apodemus · Apomys · Archboldomys · Arvicanthis · Baiyankamys · Bandicota · Batomys · Berylmys · Bullimus · Bunomys · Canariomys · Carpomys · Chiromyscus · Chiropodomys · Chiruromys · Chrotomys · Coccymys · Colomys · Conilurus · Coryphomys · Crateromys · Cremnomys · Crossomys · Crunomys · Dacnomys · Dasymys · Dephomys · Desmomys · Diomys · Diplothrix · Echiothrix · Eropeplus · Golunda · Grammomys · Hadromys · Haeromys · Hapalomys · Heimyscus · Hybomys · Hydromys · Hylomyscus · Hyomys · Kadarsanomys · Komodomys · Lamottemys · Leggadina · Lemniscomys · Lenomys · Lenothrix · Leopoldamys · Leporillus · Leptomys · Limnomys · Lorentzimys · Macruromys · Madromys · Malacomys · Mallomys · Malpaisomys · Mammelomys · Margaretamys · Mastacomys · Mastomys · Maxomys · Melasmothrix · Melomys · Mesembriomys · Micaelamys · Microhydromys · Micromys · Millardia · Muriculus · Mus · Mylomys · Myomyscus · Nesokia · Nesoromys · Nilopegamys · Niviventer · Notomys · Oenomys · Palawanomys · Papagomys · Parahydromys · Paraleptomys · Paramelomys · Paruromys · Paulamys · Pelomys · Phloeomys · Pithecheir · Pithecheirops · Pogonomelomys · Pogonomys · Praomys · Protochromys · Pseudohydromys · Pseudomys · Rattus · Rhabdomys · Rhynchomys · Saxatilomys · Solomys · Sommeromys · Spelaeomys · Srilankamys · Stenocephalemys · Stochomys · Sundamys · Taeromys · Tarsomys · Tateomys · Thallomys · Thamnomys · Tokudaia · Tonkinomys · Tryphomys · Uromys · Vandeleuria · Vernaya · Xenuromys · Xeromys · Zelotomys · Zyzomys
# John Morgan

John Morgan kan verwijzen naar:
* John Morgan (zeiler), (1930-2025) Amerikaans zeiler
* John Morgan (golfer), (1943-2006) Brits golfer
* John Morgan (worstelaar), (1963) Amerikaans worstelaar
* John Morgan (voetballer, 1855), (1855) Engels voetballer
* John Morgan (voetballer, 1876), (1876) Welsh voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van John Morgan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aroevliegenvanger

De aroevliegenvanger (Kempiella flavovirescens synoniem: Microeca flavovirescens) is een zangvogel uit de familie Petroicidae (Australische vliegenvangers). Het is een endemische vogelsoort van Nieuw-Guinea en de Aru-eilanden.

## Kenmerken

De vogel is 13 tot 14 cm lang. De vogel is van boven dof olijfkleurig groen en van onder gelig. De ondervleugel en de staart zijn donker olijfbruin. Het oog is donkerbruin met daaromheen een lichte, gele ring. De snavel is tweekleurig, van boven dof bruin en van onder vuilgeel tot oranje. De poten zijn ook dof geel tot bleek bruin.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de Aru-eilanden en in Nieuw-Guinea, waar hij voorkomt op de westelijk van het hoofdeiland gelegen eilanden en in een groot deel van het hoofdeiland, in bebost gebied in laagland en heuvelland onder de 1500 m boven zeeniveau. Het leefgebied is regenwoud of moessonbos, maar soms ook in aanplant van teakhout (Tectona) in laagland en heuvelland.

## Status

De aroevliegenvanger heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat deze "Australische" vliegenvanger als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Aroevliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 12, 2007.
# Grand Prix Formule 1 van Europa 1985

De Grand Prix Formule 1 van Europa 1985 werd gehouden op 6 oktober 1985 op Brands Hatch. Deze race zou oorspronkelijk worden verreden op 13 oktober in Rome in de woonwijk en zakendistrict Esposizione Universale di Roma (EUR).

## Uitslag

| Positie | Nummer | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 5 | Nigel Mansell | Williams-Honda | 75 | 1:32:58.109 | 3 | 9 |
| 2 | 12 | Ayrton Senna | Lotus-Renault | 75 | + 21.396 | 1 | 6 |
| 3 | 6 | Keke Rosberg | Williams-Honda | 75 | + 58.533 | 4 | 4 |
| 4 | 2 | Alain Prost | McLaren-TAG | 75 | + 1:06.121 | 6 | 3 |
| 5 | 11 | Elio de Angelis | Lotus-Renault | 74 | + 1 Ronde | 9 | 2 |
| 6 | 18 | Thierry Boutsen | Arrows-BMW | 73 | + 2 Rondes | 12 | 1 |
| 7 | 1 | John Watson | McLaren-TAG | 73 | + 2 Rondes | 21 | |
| 8 | 25 | Philippe Streiff | Ligier-Renault | 73 | + 2 Rondes | 5 | |
| 9 | 22 | Riccardo Patrese | Alfa Romeo | 73 | + 2 Rondes | 11 | |
| 10 | 17 | Gerhard Berger | Arrows-BMW | 73 | + 2 Rondes | 19 | |
| 11 | 23 | Eddie Cheever | Alfa Romeo | 73 | + 2 Rondes | 18 | |
| 12 | 15 | Patrick Tambay | Renault | 72 | + 3 Rondes | 17 | |
| 13 | 8 | Marc Surer | Brabham-BMW | 62 | Turbo | 7 | |
| NF | 28 | Stefan Johansson | Ferrari | 59 | Elektrisch probleem | 13 | |
| NF | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Renault | 58 | Motor | 10 | |
| NF | 30 | Christian Danner | Zakspeed | 55 | Motor | 25 | |
| NF | 4 | Ivan Capelli | Tyrrell-Renault | 44 | Ongeluk | 24 | |
| NF | 3 | Martin Brundle | Tyrrell-Renault | 40 | Waterlek | 16 | |
| NF | 19 | Teo Fabi | Toleman-Hart | 33 | Motor | 20 | |
| NF | 9 | Philippe Alliot | RAM-Hart | 31 | Motor | 23 | |
| NF | 20 | Piercarlo Ghinzani | Toleman-Hart | 16 | Motor | 14 | |
| NF | 33 | Alan Jones | Lola-Hart | 13 | Radiator | 22 | |
| NF | 27 | Michele Alboreto | Ferrari | 13 | Turbo | 15 | |
| NF | 7 | Nelson Piquet | Brabham-BMW | 6 | Ongeluk | 2 | |
| NF | 16 | Derek Warwick | Renault | 4 | Injectie | 8 | |
| NF | 29 | Pierluigi Martini | Minardi-Motori Moderni | 3 | Ongeluk | 26 | |

## Statistieken

| Pole-position | Ayrton Senna | Lotus-Renault | 1:07.169 |
| Snelste ronde | Jacques Laffite | Ligier-Renault | 1:11.526 |
Als eretitel: 1923 (Italië) · 1924 (Frankrijk) · 1925 (België) · 1926 (San Sebastián) · 1927 (Italië) · 1928 (Italië) · 1930 (België) · 1947 (België) · 1948 (Zwitserland) · 1949 (Italië) · 1950 (Groot-Brittannië) · 1951 (Frankrijk) · 1952 (België) · 1954 (Duitsland) · 1955 (Monaco) · 1956 (Italië) · 1957 (Groot-Brittannië) · 1958 (België) · 1959 (Frankrijk) · 1960 (Italië) · 1961 (Duitsland) · 1962 (Nederland) · 1963 (Monaco) · 1964 (Groot-Brittannië) · 1965 (België) · 1966 (Frankrijk) · 1967 (Italië) · 1968 (Duitsland) · 1972 (Groot-Brittannië) · 1973 (België) · 1974 (Duitsland) · 1975 (Oostenrijk) · 1976 (Nederland) · 1977 (Groot-Brittannië)
Als alleenstaande race: 1983 · 1984 · 1985 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2016
* ↑ (en) David Hayhoe, Formula 1: The Knowledge – 2nd Edition, 2021, pagina 35.
# Eifel-Express

De Eifel-Express of Eifel-Mosel-Express zijn treindiensten met een totale lengte van 182 km, die gebruikmaken van het traject in het gebied tussen Keulen en Trier in Duitsland. Ze maken gebruik van het traject van de Eifelbahn tussen Hürth-Kalscheuren en Ehrang.

## Eifel-Mosel-Express

De als RE 12 in het spoorboekje aangegeven Eifel-Mosel-Express is de snelste trein op het traject tussen Keulen en Trier. Tevens is dit de enige trein die het gehele traject aflegt. Oorspronkelijk was deze verbinding een sneltreinverbinding tussen Saarbrücken, Trier en Keulen, die sinds 1991 een twee-uurs dienstregeling onderhouden. Na het ombouwen van het traject, waardoor het bochtige traject geschikt werd gemaakt voor kantelbaktreinen, worden vanaf 1996 treinen met kantelbaktechniek ingezet uit de Baureihe 611. Omdat de nieuwe treinen veel storingen ondervonden en daardoor niet optimaal functioneerden, wees het "Verkehrsverbund" verdere inzet wegens het niet voorhanden zijn van instapmogelijkheden voor gehandicapten af. Sindsdien worden de treinen op het verkorte deel van het traject weer met Silberlingen als keertreinen gereden, getrokken of geduwd door diesellocs van de Baureihe 218. Door het ontbreken van kantelbakmaterieel is er een langere reistijd ontstaan, waardoor de trein regelmatig niet de in de dienstregeling vermelde reistijd richting Trier kan behalen. Door deze langere reistijd ontstaan er regelmatig vertragingen, waardoor ook het reistijdvoordeel verloren gaat ten opzichte het omreizen via Koblenz.
Doordat de ombouw van het traject met kantelbaktechniek in opdracht van de staat is uitgevoerd, is de DB verplicht om op het traject regelmatig materieel met kantelbaktechniek in te zetten. Om deze redenen wordt in de weekeinden de dienstregeling uitgevoerd op de RE 12 met treinstellen uit de Baureihe 612 met uitgeschakelde kantelbaktechniek.

## Eifel-Express en Eifelbahn

De als RE 22 in het spoorboekje vermelde trein rijdt in een twee-uursdienstregeling tussen Keulen en Gerolstein, en rijdt tussen Keulen en Kall als RE 12 in een uursdienstregeling. Tussen Kall en Gerolstein stopt de trein op alle tussengelegen stations. De meeste treinen wisselen in Gerolstein van RE 22 in RE 83 en rijden na een tussenstop van 10 tot 15 minuten verder naar Trier.
De RB 24 en de RB 83 completeren tussen Keulen en Kall en respectievelijk tussen Gerolstein en Trier het aanbod van beide RegionalExpress lijnen en stoppen onderweg op alle stations. De dienstregeling van de RE 24 is dusdanig ontworpen dat de in de uursdienstregeling rijdende treinen in Euskirchen telkens een half uur voor en achter de overige treinen rijden, waardoor in Euskirchen telkens een aansluiting ontstaat met de treinen van de Voreifelbahn. De lijnen RE 22 en RB 24 werden door het Verkehrsverbund Rhein-Sieg in 1997 samen met de RB 23 „Voreifelbahn“ en RB 25 „Oberbergische Bahn“ openbaar aanbesteed. Dit zogenaamde „Kölner Dieselnetz“ werd in 1998 voor een periode van 15 jaar aan DB Regio gegund, die sindsdien met treinstellen uit de Baureihe 644 de dienstregeling uitvoert.
# Menophra luteifasciata

Menophra luteifasciata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Wandelroute GR122

GR122 :
Wandelroute GR122 is een GR-pad en langeafstandsroute van Zeeuws-Vlaanderen in Nederland via België tot Grand Est in Frankrijk. De route start net over de Nederlandse grens in Hulst en loopt na 25 kilometer via het Heidebos Vlaanderen binnen. Daar heet de route GR 122 Scheldeland of GR 122 Hulst-Doornik (van Grote Routepaden vzw) die via het Waasland en de Moervaart door de Bloemenstreek naar Lochristi voert en vanaf Wetteren langs de Schelde naar Melle en Merelbeke. Nadien slingert de GR122 langs de Kaaimeersen via de Zwalmvallei (IJzerkotmolen, Klein Zwitserland, Zwalmmolen) en Zottegem (op het Jan de Lichtepad en langs Beislovenpark, Egmontpark met Egmontkasteel, Heldenlaan, de Markt en De Vlamme) in de Vlaamse Ardennen langs het Brakelbos, Sint-Pietersbos, Muziekbos en Kluisbos tot aan de taalgrens. Tussen Brakelbos en Kluisbos (en tussen Sint-Goriks-Oudenhove en het Kasteel van Lilare in Michelbeke) loopt de GR122 samen met de Streek-GR Vlaamse Ardennen. In Wallonië loopt de GR122 verder via de Mont-Saint-Aubert naar Doornik en Bon-Secours; daar loopt de GR 122 voor 110 km samen met de GRP 123 Tour de la Wallonie picarde. In Frankrijk loopt het langeafstandspad via het Bos van Bon-Secours, Le Quesnoy en het Bos van Mormal tot in Chappes en Son in het departement Ardennes.

## Afbeeldingen

* De GR122 in het Kluisbos
* De GR122 in het Brakelbos
* De GR122 in de Zwalmvallei
* Bewegwijzering GR122 in Zottegem
* De GR122 in het Sint-Pietersbos
# M-12 (Rusland)

De M-12 is een autosnelweg in Rusland. De weg verbindt de hoofdstad Moskou met Kazan. De M-12 is 810 kilometer lang. De autosnelweg met groene bewegwijzering is een tolweg met een maximumsnelheid van 130 kilometer per uur. Op 21 december 2023 werd de autosnelweg geopend tot Kazan. In 2022 en 2023 werd ongeveer 750 kilometer van de snelweg opengesteld. Er zijn plannen om de snelweg door te trekken tot Jekaterinburg en de grens met Mongolië.

## Externe link

* De M12 op wegenwiki
* ↑ Kremlin
# De Karmel (Woudsend)

De Karmel is een kerkgebouw in Woudsend in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk is een rijksmonument.

## Beschrijving

In Woudsend was in de periode 1337-1580 een karmelietenklooster gevestigd. In 1660 werd de kloosterkerk vervangen. De zoon van grietman Sjuck van Welderen baron Rengers legde op 31 mei 1837 de eerste steen voor een Waterstaatskerk. De neoclassicistische kruiskerk is gebouwd naar ontwerp van A.D. Duif. De voorgevel heeft een middenrisaliet met dorische zuilen en een houten bovenbouw voorzien van een lantaarn. De kleuren zijn wit en zwart. Het orgel uit 1938 is gemaakt door Bakker & Timmenga met gebruik van een orgelkas van J.C. Scheuer uit 1839.
* Interieur met orgel en preekstoel
* Interieur in 1966