OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# The Newton Brothers

The Newton Brothers is een Amerikaans filmcomponistenduo bestaande uit Andy Grush en Taylor Newton Stewart. Naast het componeren van de filmmuziek zijn ze ook muziekproducenten, dirigenten en multi-instrumentalisten. The Newton Brothers hebben sinds de film Oculus (2013), een onafgebroken samenwerking met regisseur Mike Flanagan.

## Biografie

Op jonge leeftijd werden zowel Grush als Stewart geïnspireerd om muziek en beelden te combineren en een carrière in de filmcompositie te zoeken. Beiden spelen piano, gitaar, bas, cello, klarinet, accordeon, saxofoon en percussie. Samen gingen ze op stage bij Hans Zimmer en componeerde ze samen met Danny Elfman de muziek voor de film Before I Wake (2016).
In 2015 ontving The Newton Brothers een Fangoria Chainsaw Award-nominatie voor Oculus.

## Filmografie

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2007 | Quench | |
| 2007 | Wasting Away | |
| 2008 | Shades of Ray | |
| 2009 | Adopted | |
| 2010 | High School | |
| 2010 | Revolución | |
| 2010 | Magic Man | |
| 2010 | Walking with the Promise | |
| 2011 | Detachment | |
| 2011 | Scalene | |
| 2011 | Setup | |
| 2012 | Hijacked | |
| 2012 | Dungeons & Dragons 3: The Book of Vile Darkness | |
| 2013 | Diving Normal | |
| 2013 | HairBrained | |
| 2013 | Pawn Shop Chronicles | |
| 2013 | Oculus | |
| 2013 | Proxy | |
| 2013 | Life of Crime | |
| 2014 | The Road Within | |
| 2014 | The Prince | |
| 2014 | Catch Hell | |
| 2014 | See No Evil 2 | |
| 2015 | Careful What You Wish For | |
| 2015 | Chloe & Theo | |
| 2015 | Vendetta | |
| 2015 | The Runner | |
| 2016 | Hush | |
| 2016 | Before I Wake | met Danny Elfman |
| 2016 | Urge | |
| 2016 | Amateur Night | |
| 2016 | Pacific Standard Time | |
| 2016 | Ouija: Origin of Evil | |
| 2017 | The Bye Bye Man | |
| 2017 | Open Water 3: Cage Dive | |
| 2017 | Gerald's Game | |
| 2018 | Family Blood | |
| 2018 | Escape Plan 2: Hades | |
| 2018 | Extinction | |
| 2019 | Mary | |
| 2019 | Doctor Sleep | |
| 2019 | Line of Duty | |
| 2020 | The Grudge | |
| 2023 | Five Nights At Freddy's | met Josh Hutcherson |

## Overige producties
### Televisieseries

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2007 | Connected | |
| 2014 | Courtside | |
| 2015 | Chasing Life | met Stephen Endelman |
| 2017 | Dirk Gently's Holistic Detective Agency | |
| 2018 | Falling Water | |
| 2018 | The Haunting of Hill House | |
| 2020 | The Haunting of Bly Manor | |
| 2021 | Midnight Mass | |
| 2021 | Daredevil: Born Again | |

### Documentaires

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2009 | Dear Jack | |
| 2013 | Linsanity | |
# Koffiemolen

Een koffiemolen is een huishoudelijk apparaat, waarin koffiebonen kunnen worden gemalen.

## Handkoffiemolen

De ouderwetse handkoffiemolen is nog nauwelijks in gebruik, maar wordt nog wel gewaardeerd als antiek model. Ook het gebruik van elektrische molens is sterk afgenomen. De oorzaak hiervan is dat de meeste koffie gemalen te koop is.
Het zelf malen van de koffie heeft als voordeel dat de smaak van de koffieboon beter overkomt. Gemalen koffie verliest zijn smaak sneller dan hele bonen. Het vacuüm verpakken van de koffie ondervangt dit probleem grotendeels (totdat het pak wordt geopend).
Het nadeel van het zelf malen is de ongelijke grootte van de korrels, zodat het voor het zetten van filterkoffie of espresso minder geschikt is. De koffie uit de (hand)molen is zeer geschikt voor het maken van pruttelkoffie, hiervoor gebruikt men een zogenaamde koffiepercolator. De gemalen koffie uit een elektrische molen is, omdat deze grondiger wordt gemalen, wel geschikt voor filterkoffie.
De twee basismodellen zijn de handkoffiemolen, die zittend tussen de knieën werd vastgehouden, en de wandkoffiemolen, die aan de wand was bevestigd.

## Elektrische malers
### Schijven

Voor het malen van koffiebonen geschikt voor espresso bereiding, zijn er elektrische bonenmalers die op de juiste fijnheid kunnen worden ingesteld, ook wel espressomolens genoemd. Deze molens leveren een maling die gelijkmatig van structuur is. Ze kunnen uitgerust zijn met conische of vlakke maalschijven die meestal van staal zijn. Er zijn grofweg twee soorten malers, molens met een groot reservoir of hopper voor bijvoorbeeld 500 gram koffie en de 'single dose' molen, per maalbeurt wordt een afgewogen hoeveelheid koffiebonen gemalen voor bijvoorbeeld een espresso. Er zijn ook bonenmalers gericht op het maken van filterkoffie. Espressomolens kunnen ook worden ingebouwd in espressomachines. De bonen die dan aan de bovenkant in de machine worden gedaan worden dan zodra een gebruiker op de knop drukt eerst gemalen en daarna wordt de gemalen koffie gefilterd en de koffie in het kopje geschonken.

### Messen

Een ander type elektrische koffiemolen is die met een snel ronddraaiend mes dat de bonen verpulvert. Dit maalsel is niet geschikt voor espresso, maar wel voor de zogenoemde filterkoffie of percolatorkoffie.
# Belly

Belly kan verwijzen naar:
* Belly (band), een Amerikaanse band
* Belly (film), een Amerikaanse film uit 1998
* Belly (Rapper)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Belly en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# The Newton Brothers

The Newton Brothers is een Amerikaans filmcomponistenduo bestaande uit Andy Grush en Taylor Newton Stewart. Naast het componeren van de filmmuziek zijn ze ook muziekproducenten, dirigenten en multi-instrumentalisten. The Newton Brothers hebben sinds de film Oculus (2013), een onafgebroken samenwerking met regisseur Mike Flanagan.

## Biografie

Op jonge leeftijd werden zowel Grush als Stewart geïnspireerd om muziek en beelden te combineren en een carrière in de filmcompositie te zoeken. Beiden spelen piano, gitaar, bas, cello, klarinet, accordeon, saxofoon en percussie. Samen gingen ze op stage bij Hans Zimmer en componeerde ze samen met Danny Elfman de muziek voor de film Before I Wake (2016).
In 2015 ontving The Newton Brothers een Fangoria Chainsaw Award-nominatie voor Oculus.

## Filmografie

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2007 | Quench | |
| 2007 | Wasting Away | |
| 2008 | Shades of Ray | |
| 2009 | Adopted | |
| 2010 | High School | |
| 2010 | Revolución | |
| 2010 | Magic Man | |
| 2010 | Walking with the Promise | |
| 2011 | Detachment | |
| 2011 | Scalene | |
| 2011 | Setup | |
| 2012 | Hijacked | |
| 2012 | Dungeons & Dragons 3: The Book of Vile Darkness | |
| 2013 | Diving Normal | |
| 2013 | HairBrained | |
| 2013 | Pawn Shop Chronicles | |
| 2013 | Oculus | |
| 2013 | Proxy | |
| 2013 | Life of Crime | |
| 2014 | The Road Within | |
| 2014 | The Prince | |
| 2014 | Catch Hell | |
| 2014 | See No Evil 2 | |
| 2015 | Careful What You Wish For | |
| 2015 | Chloe & Theo | |
| 2015 | Vendetta | |
| 2015 | The Runner | |
| 2016 | Hush | |
| 2016 | Before I Wake | met Danny Elfman |
| 2016 | Urge | |
| 2016 | Amateur Night | |
| 2016 | Pacific Standard Time | |
| 2016 | Ouija: Origin of Evil | |
| 2017 | The Bye Bye Man | |
| 2017 | Open Water 3: Cage Dive | |
| 2017 | Gerald's Game | |
| 2018 | Family Blood | |
| 2018 | Escape Plan 2: Hades | |
| 2018 | Extinction | |
| 2019 | Mary | |
| 2019 | Doctor Sleep | |
| 2019 | Line of Duty | |
| 2020 | The Grudge | |
| 2023 | Five Nights At Freddy's | met Josh Hutcherson |

## Overige producties
### Televisieseries

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2007 | Connected | |
| 2014 | Courtside | |
| 2015 | Chasing Life | met Stephen Endelman |
| 2017 | Dirk Gently's Holistic Detective Agency | |
| 2018 | Falling Water | |
| 2018 | The Haunting of Hill House | |
| 2020 | The Haunting of Bly Manor | |
| 2021 | Midnight Mass | |
| 2025 | Daredevil: Born Again | |

### Documentaires

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2009 | Dear Jack | |
| 2013 | Linsanity | |
# Pollux (schip, 1941)

De Pollux is een replica van een 3-mastbark zeilschip van omstreeks 1850. Het was jarenlang in gebruik als opleidingsschip voor matrozen van de koopvaardij met als ligplaats Amsterdam.
Het schip werd gebouwd op de werf van rederij Verschure en is op 11 september 1940 te water gelaten. In januari 1941 werd het in gebruik genomen als zesde opleidingsschip voor het in 1849 door de Koninklijke Nederlandsche Zeil en Roeivereeniging opgerichte Matrozen Instituut, de latere Lagere Zeevaartschool Pollux. Het schip lag van 1940 tot 1984 afgemeerd aan het Oosterdok te Amsterdam. In 1969 werd het schip voorzien van nieuwe masten. Als opleidingsschip deed het dienst tot 1989.
In 1989 is de Pollux verplaatst naar IJmuiden waar het tot 1991 in gebruik was als internaatschip. Sinds 2012 is het schip na restauratie terug in Amsterdam, het ligt in het IJ bij het vroegere NDSM terrein. In 2013 heeft de Pollux een andere plek gekregen aan de NDSM-pier. In 2014 is het schip verkocht aan de eigenaar van het Amstel Botel en werd tussen 8 januari en 25 maart 2015 gerenoveerd bij Scheepswerf Brouwer in Zaandam. In 2015 werd het nieuwe Indo ~ Asian Restaurant aan boord Pollux Pacific geopend. Nadien heeft er nog enige jaren een ander restaurant in gezeten. Vanaf 2020 is de horeca op het schip gesloten. Er vinden ook geen reünies van de "Vrienden van de Pollux" meer plaats.
* Pollux (1949)
* Pollux in 2012
* Interieur
* Pollux in 2022
* Pollux terug in Amsterdam

## Referentie

* Vrienden van de Pollux
# The Ballroom of Romance

The Ballroom of Romance is een Ierse televisiefilm uit 1982, geregisseerd door Pat O'Connor. De film is gebaseerd op een kort verhaal van William Trevor.

## Verhaal

In de jaren vijftig in County Leitrim gaat Bridie al geruime tijd naar de dorpsdanszaal op zoek naar een geschikte echtgenoot die haar kan ondersteunen op de boerderij van haar familie. Nu ze tijdens de dansavonden omringd wordt door jongere en aantrekkelijkere vrouwen, realiseert ze zich dat de meeste goede mannen van haar leeftijd zijn geëmigreerd of al getrouwd zijn. Haar enige resterende kans op een huwelijk lijkt te liggen bij de alcoholistische en onbetrouwbare Bowser Egan.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Brenda Fricker | Bridie |
| John Kavanagh | Bowser Egan |
| Mick Lally | Dano Ryan |
| Brid Brennan | Patty Byrne |
| Ingrid Craigie | Eenie Mackie |
| Niall Toibin | Eyes Horgan |
| Joe Pilkington | Tim Daly |
| Cyril Cusack | Mr. Dwyer |

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 1983 | BAFTA TV Award | Beste single drama | Pat O'Connor | Gewonnen |
# Nesogenes (plant)

Nesogenes is een geslacht uit de bremraapfamilie (Orobanchaceae). De soorten komen voor in tropisch Oost-Afrika, op de eilanden in de westelijke Indische Oceaan en in het Pacifisch gebied.

## Soorten

* Nesogenes africanus G.Taylor
* Nesogenes decumbens Balf.f.
* Nesogenes euphrasioides (Hook. & Arn.) A.DC.
* Nesogenes glandulosus (Scott Elliot) Mildbr.
* Nesogenes madagascariensis (Bonati) Marais
* Nesogenes orerensis (Cordem.) Marais
* Nesogenes prostrata (Benth.) Hemsl.
* Nesogenes rotensis Fosberg & D.R.Herbst
* Nesogenes tenuis (Benth. & Hook.f.) Marais
* ↑ (en) Nesogenes A.DC. Kew Royal Botanic Gardens
... · Bartsia · Castilleja · Euphrasia (Ogentroost) · Lathraea (Schubwortel) · Melampyrum (Zwartkoren) · Odontites (Helmogentroost) · Orobanche (Bremraap) · Pedicularis (Kartelblad) · Parentucellia · Rhinanthus (Ratelaar) · ...
# Manuel Nkomba van Kongo

Manuel Nkomba van Kongo was de heerser van de Portugese vazalstaat, het Koninkrijk Kongo, van 1910 tot 1911. Zijn regeerperiode duurde slechts één jaar voordat hij overleed, wat mogelijk de reden is waarom hij de titel Manuel III niet kreeg. In plaats daarvan werd deze titel toegekend aan zijn opvolger Manuel III van Kongo. Hij was de zoon van koning Pedro VI van Kongo.
# Stockay

Stockay is een plaats in de Luikse gemeente Saint-Georges-sur-Meuse.
De Onze-Lieve-Vrouwekerk (Église Notre-Dame) werd gebouwd in 1970 in de stijl van het naoorlogs modernisme. Architect was C. Legot. Het is een zeshoekig bouwwerk in beton, baksteen en hout dat gedekt wordt door een zeshoekig tentdak. Deze parochiekerk verving de hofkapel van het Kasteel van Warfusée.
De hoogte aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk bedraagt 207 meter.
Stockay bezit ook een protestants kerkgebouw dat omstreeks 1940 tot stand kwam.

## Nabijgelegen kernen

Warfusée, La Mallieule, Yernawe
* Onze-Lieve-Vrouwekerk
# Steenkroesmos

Steenkroesmos (Ulota hutchinsiae) is een soort uit het geslacht kroesmos (Ulota). Het is een pionier op bomen. Het komt voor op steen.

## Kenmerken

Steenkroesmos groeit in bosjes, voornamelijk op niet-kalkhoudende rotsen. In tegenstelling tot het veel meer voorkomende trompetkroesmos (die op boomschors groeit), zijn de bladeren slechts licht verwrongen wanneer ze droog zijn, en de bladeren zijn korter (1,4-2 mm versus 2-3 mm).

## Ecologie

Zoals de Nederlandse naam al zegt, is steenkroesmos eigenlijk een echte steenbewoner. In het Zwarte Woud in Duitsland komt zij vooral voor in luchtvochtige, open bossen, op kalkarm, maar basenrijk gesteente zoals gneis en graniet en dan vaak op steile, zonnige kanten, die deels door bomen worden afgeschermd van neerslag. In Schotland komt de soort ook wel voor op rotsen in meer open terreinen langs de kust. In het Horsterwold groeide steenkroesmos op de stam van een es aan de rand van een pad in een open essenaanplant. In de omgeving werden nog andere bijzondere epifyten aangetroffen zoals stijf kroesmos, Pterigynandrum filiforme en Porella platyphylla. Rondom Nederland komt de soort zeer zelden op bomen voor, het meest nog op beuk, vaak nabij bestaande groeiplaatsen op rotsen.

## Verspreiding

Steenkroesmos komt behalve in bergstreken in Europa ook voor in Noord-Amerika. In Nederland komt het zeer zeldzaam voor. De soort is in 2010 gevonden in het Horsterwold bij Zeewolde. Het is een onverwachte vondst, gezien haar zeldzaamheid in de ons omringende landen. In België is deze Ulota slechts eenmaal verzameld in de 19e eeuw in de Ardennen. In Duitsland is steenkroesmos gevonden op verspreide locaties in het middelgebergte. Het betreft echter wel meest oude opgaven. Vanaf 1998 is de soort weer op diverse plaatsen in het Zwarte Woud aangetroffen. In Groot-Brittannië komt zij voornamelijk voor in het westen van Schotland en Ierland.
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
* ↑ (en) Ohio Moss & Lichen Association
# Nakahechi

Nakahechi (中辺路町, Nakahechi-cho) was een gemeente in het District Nishimuro van de prefectuur Wakayama, Japan.
In 2003 had het dorp 3587 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 16,92 inw./km². De oppervlakte van de gemeente bedroeg 211,95 km².
Op 1 mei 2005 hield de gemeente op te bestaan als zelfstandige entiteit toen ze samen met Ryujin, Oto en Hongu werd aangehecht bij de stad Tanabe.

## Externe link

* (ja) Website van de voormalige gemeente
Steden: Arida · Gobo · Hashimoto · Iwade · Kainan · Kinokawa · Shingu · Tanabe · Wakayama (hoofdstad) Districten: Arida · Hidaka · Higashimuro · Ito · Kaiso · Nishimuro
Gemeenten per district
# Breed dubbeltandmos

Breed dubbeltandmos (Didymodon luridus) is een soort uit het geslacht dubbeltandmos (Didymodon). Het komt voor op steen.

## Kenmerken

Breed dubbeltandmos vormt lage, losse of dichte, bruingroene tot olijfgroene of donkergroene gazons. De weinige vertakte stengels zijn tot ongeveer 2 centimeter hoog en hebben een kleine centrale streng in dwarsdoorsnede.
De bladeren staan rechtop als ze vochtig zijn, droog en licht gebogen. Ze zijn hol, driehoekig eivormig tot eivormig, met hele randen en versmald tot aan de stompe of puntige punt van het blad. In het onderste deel van het blad zijn de randen naar achteren gebogen. De sterke bladnerf met korte zeshoekige cellen aan de bovenzijde eindigt in of onder de bladpunt.
De dikwandige bladcellen zijn kort rechthoekig tot vierkant aan de basis, afgerond vierkant in het bovenste deel van het blad, glad of bijna glad en 6 tot 10 micrometer groot.
De soort is tweehuizig. De rode seta draagt een elliptische tot cilindrische, rechtopstaande sporenkapsel met een snavelvormige operculum en korte en rechtopstaande peristome tanden. De gladde of vrijwel gladde sporen zijn 10 tot 16 micrometer groot.
Breed dubbeltandmos wijkt van andere dubbeltandmossen af door de relatief korte en brede blaadjes. Rotsdubbeltandmos (Didymodon cordatus) heeft ook zulke blaadjes, maar onderscheidt zich door een teruggerolde bladrand, zeer krachtige bladnerf en de aanwezigheid van broedkorrels in de bladoksels.

## Ecologie

Breed dubbeltandmos is een plant van kalkhoudende stenen en oude muren.

## Verspreiding

Breed dubbeltandmos is een thermofiel, sub-mediterraan bloemenelement en is vooral wijdverspreid in de zuidelijke, westelijke en centrale delen van Europa. De noordelijke verspreidingsgrens ligt in Ierland, Schotland en Zuid-Zweden; in het oosten komt het nog steeds voor in de Kaukasus. Er zijn nog meer gevallen in Zuidwest-, Midden-, Noordoost- en Oost-Azië, in Macaronesië, in Noord-Afrika en tropisch Afrika, evenals in Noord- en Midden-Amerika.
In Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland zijn de belangrijkste verspreidingsgebieden de vlakke en heuvelachtige gebieden, evenals de grote riviervalleien.
In Nederland is breed dubbeltandmos vrij algemeen. Het zwaartepunt ligt in het rivierengebied. Maar ook in Zuid-Limburg en de duinen is de soort veel aangetroffen. De intensief onderzochte gebieden in Zuidoost-Brabant, Friesland en Rotterdam laten ook veel vondsten zien.

## Foto's

* Bladeren
* Bladtop
* Bladcellen
* Doorsnede blad
* Doorsnede stengel
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Tweede van Swindenstraat 7-13

Tweede van Swindenstraat 7-13 te Amsterdam is een gebouw aan de Tweede van Swindenstraat in Amsterdam-Oost.
Die Tweede van Swindenstraat werd bebouwd aan het eind van de 19e eeuw; de tijd van zogenaamde revolutiebouw. In de jaren zeventig en tachtig viel een deel van die bebouwing ten prooi aan stadsvernieuwing. Zo maakten de huizen op de adressen met huisnummers 3 tot en met 13 plaats voor de adressen 7 tot en met 13. De oorspronkelijke zes huizen hadden een totale breedte van 35 meter, daarvoor kwamen slechts twee percelen terug met een verdeling over vier huisnummers. Het gebouw werd ontworpen door de architecten Margreet Duinker en Machiel van der Torre, die voor hier een gebouw met vijf bouwlagen ontwierpen. De vijfde bouwlaag begint enigszins teruggetrokken. Opvallend ten opzichte van de overige bebouwing aan de straat, is dat het trappenhuizen en de omringende galerijen vanaf de straat zichtbaar zijn. De etagewoningen kregen balkons aan de straatzijde, hetgeen ook “nieuw” was bij deze straat. De huizen worden verder gekenmerkt door een donkere plint van zwarte verblendsteen en een gestucte laag op de verdiepingen. Het geheel wordt afgesloten door glaskappen ter hoogte van de trappenhuizen.
Deze wijze van indeling, die volgens de architecten een meer open karakter hebben dan de gesloten baksteenwanden van de buren, pasten de architecten een aantal jaren later toe in De Pijp, ook bij stadsvernieuwingsprojecten. Na oplevering kregen de nieuwe huurders meteen te maken met een uitslaande brand bij de buur, de Muiderkerk. Het kerkgebouw tussen de kerktoren en de westelijke zijgevel ging daarbij geheel verloren; er kwamen kantoren voor in de plaats.
Dit kleine wooncomplex maakt deel uit van een setje van drie; de overige twee bevinden zich aan de Wagenaarstraat 20-24 en 30-36. Het leverde de architecten de aanmoedigingsprijs voor architectuur op van het Amsterdams Fonds voor de Kunst. In 1991 viel het opnieuw in de prijzen: Kwaliteitsprijs Volkshuisvesting van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Erfgoedvereniging Heemschut nam de drie blokjes op in hun in 2018 uitgegeven brochure Post '65 Architectuur 1966-1990 in Amsterdam onder vermelding (nummer 25)
   In de straatwand opvallende blokjes sociale huurwoningen; functionalistische architectuur
* Amsterdam op de kaart/Monumenten Inventarisatie Project (geraadpleegd 30 januari 2023)
* Duinker van der Torre (geraadpleegd 30 januari 2023)
# Muurdubbeltandmos

Muurdubbeltandmos (Didymodon vinealis) is een soort uit het geslacht dubbeltandmos (Didymodon). De soort houdt van warmte en groeit op een alkalisch, veelal kalkhoudend substraat (zoals kalkrijk duinzand, muren en met puin verharde paden) in lichtrijke tot gedeeltelijk beschaduwde gebieden op löss, op droge en warme grond, op rotsachtige plekken in droog gras, verder op wijngaardmuren en natuursteenmuren.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het mos vormt laaggroeiende, losse tot dichte, geelgroene tot bruingroene gazons. De kleine vertakte stengels worden tot 4 centimeter hoog. De lancetvormige bladeren worden geleidelijk versmald tot een lange, scherpe punt. Als ze nat zijn, staan deze rechtop of steken ze uit, en als ze droog zijn, zijn ze gebogen of gekruld. De bladranden zijn teruggebogen tot 2/3 of 4/5 van de bladlengte. De nerf eindigt in of onder de bladpunt.
De seta is roodachtig, de sporencapsule is ellipsvormig tot cilindrisch en heeft lange, spiraalvormig gewonden peristome tanden.

### Microscopische kenmerken

De laminacellen zijn vierkant tot (meestal) rechthoekig, transparant en glad aan de bladvoet, in het bovenste deel van het blad afgerond-vierkant tot zeshoekig, matig dikwandig, dicht papillair en min of meer ondoorzichtig. De bladnerf heeft aan de bovenzijde (ventraal) korte, ongeveer vierkante cellen. De dwarsdoorsnede van de bladnerf toont een meerlagige dorsale stereids, ventrale stereids ontbreken. De sporen zijn glad en 8 tot 12 µm groot.

## Voorkomen

De soort is wijdverspreid in Europa, voornamelijk in het zuiden en midden, en is afwezig in het hoge noorden. Er zijn andere waarnemingen in delen van Azië, Noord-Afrika, Noord- en Midden-Amerika en Oceanië. In Nederland komt het vrij algemeen voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd. Het heeft haar hoofdverspreiding in de duinen, het rivierengebied en in Zuid-Limburg.

## Fotogalerij

* Blad
* Bladvoet
* Bladtop
* Bladcellen (bladvoet)
* Bladcellen (bladtop)
* Stengeldoorsnede
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Bessel van der Kolk

Bessel van der Kolk (Den Haag, 8 juli 1943) is een Nederlands-Amerikaans psychiater en emeritus-hoogleraar, die vooral onderzoek heeft gedaan naar posttraumatische stress.

## Biografie

Van der Kolk vertrok na zijn eindexamen aan het Daltonlyceum in Den Haag naar de Verenigde Staten. Hij studeerde politieke wetenschappen aan de Universiteit van Hawaï en medische wetenschappen aan de Pritzker School of Medicine in Chicago. In 1974 werd hij psychiater, na een opleiding aan het Massachusetts Mental Health Center aan de Harvard Medical School. Hij werkte als directeur van het Boston State Hospital en werd daarna psychiater in Boston. Hij startte het Trauma Center in Boston in 1982 en werd specialist op het gebied van posttraumatische stress.
In 2018 startte Van der Kolk The Trauma Research Foundation. Van der Kolk schreef diverse boeken en vele tijdschriftartikelen over de verwerking van stress, onder meer Psychological Trauma (1987) en The Body Keeps the Score (2014).
In 2022 was Van der Kolk de laatste gast van het seizoen in het VPRO programma Zomergasten. Vooraf was er kritiek van rechtspsychologen die waarschuwden dat Van der Kolk de ruimte zou krijgen om onjuiste en potentieel gevaarlijke ideeën te verspreiden.

## Publicaties (in het Nederlands)

* Bessel van der Kolk: Traumasporen. Het herstel van lichaam, brein en geest na overweldigende ervaringen. Eeserveen, Uitgeverij Mens!. 2016. 6e druk 2020: ISBN 978-94-6316-031-5
# Geelwit franjekelkje

Het geelwit franjekelkje (Lachnum patulum) is een schimmel behorend tot de familie Lachnaceae. Het komt vaak voor in vaak in rietlanden. Het leeft saprotroof op bladeren van eik (Quercus), ook op bladeren en napjes van Fagus.

## Kenmerken

De apothecia zijn 1-2 mm in diameter en hebben een geelwitte hymenium. De asci hebben een J+ reactie. De ascosporen zijn zonder oliedruppels en 7-9 micron lang.

## Verspreiding

In Nederland komt het geelwit franjekelkje zeer zeldzaam voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen

### Foto's

* Foto's op svampe.databasen.org
* Foto op mycodb.fr
* Foto op helotiales.nl