OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# A957 Kamina

De A957 Kamina was een Belgisch marineschip, gebouwd op de Cockerill-werf in Hoboken, Antwerpen.
Tijdens zijn bouw als fruitschip onder de naam Lewant III voor een Poolse rederij werd hij na de Duitse invasie in 1940 in beslag genomen, waarna hij omgebouwd werd tot ondersteuningsschip voor de Duitse U-boten en omgedoopt werd tot Hermann von Wissmann. In 1945 vond de Britse Royal Navy hem terug en werd hij opnieuw omgedoopt, ditmaal tot HMS Royal Harold, en deed hij dienst als hotelschip voor Britse troepen te Kiel.
In 1950 werd de Royal Harold teruggeven aan België, omgedoopt tot T.N.A. Kamina (AP907), naar een streek in het voormalig Belgisch-Congo. In 1962 werd de Kamina nogmaals omgebouwd tot schoolschip en logistiek steunschip voor de Belgische mijnenvegersvloot. Op 6 september 1967 deed de Kamina zijn laatste reis van Oostende naar Zeebrugge, waar hij na meer dan 400.000 zeemijlen gesloopt werd te Brugge.

## Opdrachten

* 1950: Transport van Belgisch-Luxemburgs vrijwilligersbataljon naar Korea.
* 1951-1962: Transport van troepen naar Belgisch-Congo.
* 1962-1967: Schoolschip en logistieke steun.
# Grand Prix Formule 1 van Argentinië 1981

De Grand Prix Formule 1 van Argentinië 1981 werd gehouden op 12 april 1981 in Buenos Aires.

## Uitslag

| Positie | Nr | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 5 | Nelson Piquet | Brabham-Ford | 53 | 1:34:32.74 | 1 | 9 |
| 2 | 2 | Carlos Reutemann | Williams-Ford | 53 | + 26.61 | 4 | 6 |
| 3 | 15 | Alain Prost | Renault | 53 | + 49.98 | 2 | 4 |
| 4 | 1 | Alan Jones | Williams-Ford | 53 | + 1:07.88 | 3 | 3 |
| 5 | 16 | René Arnoux | Renault | 53 | + 1:31.85 | 5 | 2 |
| 6 | 11 | Elio de Angelis | Lotus-Ford | 52 | + 1 Ronde | 10 | 1 |
| 7 | 29 | Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 52 | + 1 Ronde | 9 | |
| 8 | 22 | Mario Andretti | Alfa Romeo | 52 | + 1 Ronde | 17 | |
| 9 | 30 | Siegfried Stohr | Arrows-Ford | 52 | + 1 Ronde | 19 | |
| 10 | 23 | Bruno Giacomelli | Alfa Romeo | 51 | Geen benzine | 22 | |
| 11 | 8 | Andrea de Cesaris | McLaren-Ford | 51 | + 2 Rondes | 18 | |
| 12 | 9 | Jan Lammers | ATS-Ford | 51 | + 2 Rondes | 23 | |
| 13 | 4 | Ricardo Zunino | Tyrrell-Ford | 51 | + 2 Rondes | 24 | |
| NF | 27 | Gilles Villeneuve | Ferrari | 40 | Transmissie | 7 | |
| NF | 33 | Patrick Tambay | Theodore-Ford | 36 | Olielek | 14 | |
| NF | 7 | John Watson | McLaren-Ford | 36 | Transmissie | 11 | |
| NF | 6 | Héctor Rebaque | Brabham-Ford | 32 | Elektrisch probleem | 6 | |
| NF | 21 | Chico Serra | Fittpaldi-Ford | 28 | Versnellingsbak | 20 | |
| NF | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Matra | 19 | Handling | 21 | |
| NF | 14 | Marc Surer | Ensign-Ford | 14 | Motor | 16 | |
| NF | 20 | Keke Rosberg | Fittpaldi-Ford | 4 | Benzinesysteem | 8 | |
| NF | 12 | Nigel Mansell | Lotus-Ford | 3 | Motor | 15 | |
| NF | 28 | Didier Pironi | Ferrari | 3 | Motor | 12 | |
| NF | 3 | Eddie Cheever | Tyrrell-Ford | 1 | Koppeling | 13 | |
| NQ | 31 | Miguel Angel Guerra | Osella-Ford | | | | |
| NQ | 32 | Beppe Gabbiani | Osella-Ford | | | | |
| NQ | 17 | Derek Daly | March-Ford | | | | |
| NQ | 25 | Jean-Pierre Jabouille | Ligier-Matra | | | | |
| NQ | 18 | Eliseo Salazar | March-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Nelson Piquet | Brabham-Ford | 1:42.665 |
| Snelste ronde | Nelson Piquet | Brabham-Ford | 1:45.287 |
1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1960 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998
# This is welfare (nummer)

This is welfare is een single van de Nederlandse groep The Dutch. Het is afkomstig van hun minialbum ‘’This is Welfare’’. Dat album bevatte vijf tracks in This Is Welfare (een minuut langer dan de single), The Good Earth, Where Did The Inquisition Fail, The End of ideology en Civil Service Playing Time. Op de single This Is Welfare lijkt de zangstem van Hans Croon op die van Peter Hammill. Het album en de single zijn opgenomen in de Studio Spitsbergen in Zuidbroek. In oktober 1983 werd het nummer op vinylsingle uitgebracht.

## Achtergrond

Het is een plaat in het genre doemdenken, zoals Kees van Kooten het zou benoemen. In de tekst van het nummer wordt gerefereerd aan een instortende brug, een kernramp en de Tweede Wereldoorlog met Adolf Hitler. Alle ellende voortgebracht door welvaart. Ook het armageddon wordt aangehaald. Toch blijft de muziek lichtvoetig, zo zwaar als nichegenoot The Cure destijds klonk werd het niet. De plaat kan gezien worden als nabeschouwing op de antikernwapendemonstratie van 21 november 1981.
In Nederland werd de plaat in het najaar van 1983 veel gedraaid op Hilversum 3 en werd een radiohit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 25e positie in de Nederlandse Top 40, de 28e positie in de TROS Top 50 en de 44e positie in de Nationale Hitparade. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd géén notering behaald.
In België werd de plaat ook regelmatig gedraaid op de radio, echter werd géén notering behaald in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30 en de Waalse hitlijst.

## Hitnoteringen

Het bleef een eendagsvlieg, ook in de NPO Radio 2 Top 2000.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 45 t/m 49 in 1983 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |
| Positie: | 35 | 27 | 25 | 29 | 39 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 12-11-1983 t/m 25-11-1983 :
| Week: | 1 | 2 | |
| Positie: | 47 | 44 | uit |

### TROS Top 50

Hitnotering: 20-10-1983 t/m 24-11-1983. Hoogste notering: #28 (1 week).

### NPO Radio 2 Top 2000

This is welfare stond alleen in 2001 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1806.
* dutchcharts (Nederlandse Top 40, Nationale Hitparade, TROS Top 50, TROS Europarade, Vlaamse Ultratop 50, Vlaamse Radio 2 Top 30, UK Singles Chart)
* www.discogs.com
# Emilienne Haghebaert

Emilienne Yvonne Haghebaert (Oostende, 10 november 1932 – aldaar, 22 februari 2022) was een Belgisch gemeente- en provincieraadslid van christendemocratische strekking (CVP).
Zij was de stichter van de ‘Vrienden van de Stedelijke Musea van Oostende’ en was de eerste vrouw die meer dan 25 jaar zetelde in de West-Vlaamse provincieraad.

## Biografie

Emilienne Haghebaert was de dochter van Emile Haghebaert en Marie Gielens.
Op 2 maart 1957 trouwde ze met Lucien Vercruysse in Oostende. Samen kregen ze 4 kinderen: Marie-Anne, Hilde, Lieve en Jan.
Emilienne was huisvrouw en actief bij de Kristelijke Arbeidersvrouwenbeweging (KAV), waar zij in de periode van 1968 tot 1990 gewestvoorzitster en gesprekleider was.
Daarnaast was ze politiek actief. Ze zetelde 15 jaar in de gemeenteraad van Oostende, waarvan 6 jaar als schepen voor Cultuur. Ze was ook 26 jaar provincieraadslid van West-Vlaanderen.
Op woensdag 2 maart 2022 werd afscheid van haar genomen in de Sint-Catharinakerk op de Konterdam in Oostende.

## Politieke carrière

Emilienne Haghebaert werd op 10 maart 1974 tot CVP-provincieraadslid verkozen voor het district Oostende, met een bevordering tot secretaris van de provincieraad vanaf 1991. Ze focuste onder meer op Welzijn, met bijzondere aandacht naar het beleid ten overstaan van socio-culturele verenigingen, preventieve gezondheidszorg, gezins- en bejaardenhulp en kinderopvang.
Ze heeft in de provincieraad gezeteld van 1974 tot en met 1999 en heeft zo in totaal 7 verkiezingen doorlopen.
In 1980 werd ze als gemeenteraadslid voor Oostende verkozen, waar ze tot 1995 gezeteld heeft, met een bevordering tot schepen van Cultuur, Sociale Zaken, Jeugd en Ontwikkelingssamenwerking van 1989 tot 1995. In de hoedanigheid van schepen van Cultuur was zij in 1990 de stichter van de ‘Vrienden van de Stedelijke Musea van Oostende’.

## Bijzondere activiteiten

Emilienne Haghebaert was
* Gewestleidster VKAJ (1953-1957)
* Gewestelijk voorzitster KAV-Oostende (1971-1974)
* Voorzitster ‘Vrouwenmutualiteit Ons Vooruitzicht’-Oostende (1971)
* Ondervoorzitster Provinciale Commissie voor Sociaal-Cultureel Vormingswerk (tot 1995)
* Lid van de Provinciale Commissie Beeldende Kunst
* Lid Raad van Bestuur ‘Gewestelijke Landmaatschappij’ (1974)
* Lid Raad van Bestuur ‘Oostendse Haard’ (1974)
* Lid College Commissarissen W.I.H. (1974) en vanaf 1995 lid van de Raad van Bestuur
* Lid arrondissementeel hoofdbestuur C.V.P. Oostende (1977)
* Voorzitster ‘Moeder en Kinderzorg’ K.A.V. Oostende (1978-1996) en nationaal ondervoorzitster (1985-1989)
* Ondervoorzitster A.C.W. Oostende (1982-1987)
* Lid Provinciaal Comité ‘Kind en Gezin’ (1983-1991)
* Lid Gewestelijk Dagelijks Bestuur Familiehulp (1987)
* Diocesaan ondervoorzitster ‘Vrienden van Lourdes’ (1990)
* Stichteres en ere-voorzitster van de ‘Vrienden van de Stedelijke Musea Oostende’ (1990)

## Literatuur

* Luc Schepens, De provincieraad van West-Vlaanderen deel II 1921-1978 : Socio-politieke studie van een instelling en haar leden, Tielt, Lannoo, 1978.
* Ludo Valcke, De provincieraad van West-Vlaanderen deel III 1978-1995, Brugge, 1996.
# Trondheimfjord

De Trondheimfjord (Noors: Trondheimsfjorden) is de op twee na langste fjord van Noorwegen, 130 km lang. De Trondheimfjord ligt in het westelijke centrale deel van het land en mondt in de Noorse zee uit. Hij strekt zich uit van Ørland in het westen tot Steinkjer in het noorden en loopt langs de stad Trondheim. De maximale diepte bedraagt 617 meter, net binnen Agdenes. De grootste eilanden in de fjord zijn Ytterøy en Tautra, het kleine Munkholmen ligt vlak bij de haven van Trondheim. Er zijn vele eilandjes aan de monding van de fjord. Het smalle Skarnsundet wordt overspannen door de brug Skarnsund Het deel van de fjord dat ten noorden van de zeestraat ligt wordt de Beitstadfjord genoemd. Het grootste deel van de Trondheimsfjord is gedurende het hele jaar ijsvrij. Alleen Verrasundet, een lang en smal stuk in het noorden van de fjord, kan gedurende de winter dichtvriezen. De Beitstadfjord kan ook enkele weken dichtvriezen tijdens de wintermaanden.
De steden Stjørdal, Levanger en Steinkjer liggen aan de oostelijke en noordelijke oevers van de fjord. Aker Verdal in Verdal produceert grote olieplatformen voor de aardolieindustrie. Een scheepswerf in Rissa bouwde aan het luxueuze cruiseschip The World.
De Trondheimfjord kent een rijke overzeese handel met producten zowel uit het zuiden als uit het noorden. Minstens 90 soorten vis werden in de Trondheimfjord geregistreerd en de fjord heeft de grootste biologische diversiteit van alle Noorse fjorden. Er zijn in de fjord nabij Trondheim diepzeekoralen (Lophelia pertusa) ontdekt. Verschillende van de beste zalmrivieren van Noorwegen monden in de Trondheimfjord uit, waaronder de Gaula (in Melhus, net ten zuiden van Trondheim), Orkla (in Orkdal), Stjørdalselva (in Stjørdal) en Verdalselva (in Verdal).
Het laagland ten oosten en zuiden van de fjord wordt tot de beste landbouwgebieden van Noorwegen gerekend. Het bergachtige schiereiland Fosen in het westen en noordwesten tempert de sterke wind die de meeste kustgebieden kenmerkt.
De Trondheimfjord was in de Vikingtijd, net als vandaag, een belangrijke waterweg. Een onderzeese aardverschuiving veroorzaakte in 1888 een tsunami waardoor één persoon omkwam en in Trondheim drie treinsporen vernield werden.
# Adriana Margaretha Huguetan

Adriana Margaretha Huguetan (Amsterdam, 11 januari 1701 - Den Haag, 15 mei 1752) was de dochter van de bankier en uitgever Pieter Huguetan, heer van Vrijenhoeven, en Maria de Vicq. Op 15 september 1739 trouwt de rijke Adriana met de verarmde edelman Hendrik Carel van Nassau-LaLecq in 's-Gravenhave, wat voor deze laatste de redding van diens erfgoed (onder andere Beverweerd) betekende. Zij vroeg in 1732 aan de architect Daniël Marot om een stadshuis te bouwen aan het Lange Voorhout in Den Haag: het huis Huguetan (thans zetel van de Hoge Raad der Nederlanden). Toen haar vader in 1740 overleed, viel de voogdij over Adriana's halfbroer en -zus toe aan haar echtgenoot. Adriana werd echter door een slepende ziekte overvallen en zou na een lang ziekbed overlijden. Zij is op 21 mei 1752 bijgezet in de Grafkelder van Nassau-LaLecq te Ouderkerk aan den IJssel.
# Zuidelijke kokako

De zuidelijke kokako (Callaeas cinereus) is een waarschijnlijk uitgestorven zangvogel uit de familie Callaeidae (Nieuw-Zeelandse lelvogels).

## Kenmerken

De zuidelijke kokako lijkt sterk op de noordelijke kokako. De zuidelijke soort heeft een oranje lel in plaats van de kobaltblauwe van de noordelijke soort.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort was endemisch in Nieuw-Zeeland op het Zuidereiland en Stewarteiland. De laatste bevestigde waarnemingen werden in 1967 en 2007 gedaan. Mogelijk is de vogel sindsdien uitgestorven, of er overleeft een kleine populatie van minder dan 50 individuen. Daarom staat de vogel als ernstig bedreigd ("kritiek") op de Rode lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Zuidelijke kokako op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Christianus Carolus Henricus van der Aa

Christianus Carolus Henricus van der Aa (Zwolle, 25 augustus 1718 - Haarlem, 23 september 1793) was een luthers predikant te Haarlem en secretaris van de Hollandsche Maatschappij van Wetenschappen.

## Leven

Christianus Carolus Henricus werd geboren te Zwolle, waar zijn vader Balduinus als predikant werkzaam was.
Hij studeerde in de theologie eerst te Leiden, vervolgens te Jena. Hij werd op 22 maart 1739 luthers predikant te Alkmaar, vervolgens werd hij op 12 augustus 1742 predikant te Haarlem (hij had voordien reeds tweemaal bedankt voor een beroep te Gouda).
Bij de oprichting in Haarlem van de Hollandsche Maatschappij van Wetenschappen in 1752, waarbij hij een belangrijke rol zou hebben gespeeld, werd hij aangesteld tot secretaris. Hij was een van de initiatiefnemers van de oprichting van de Oeconomische Tak van de Hollandsche Maatschappij van Wetenschappen (1777), die tot doel had het welzijn en de welvaart van vooral de allerarmsten te verbeteren. Hij bedankte nadien voor twee even voordelige als eervolle posities, te weten naar Den Haag in 1755 en later naar Batavia. Hij stierf in de nacht van 22 op 23 september 1793.
Verscheidene van zijn leerredenen zijn in druk verschenen.

## Werken

* Verhandelingen over den aart van het gebed, in 32 bedestonden, Haarlem, 1747. (2e druk, 1793)
* Een-en-twintig Predikatiën over gewigtige onderwerpen, Haarlem, 1748 (2e druk, 1784)
* Onderzoek der hoofdoogmerken van onzen Heer J.C., in eenige der voornaamste gevallen zijns levens, Haarlem, 1755. (2e druk, 1793)
* Vier Predikatiën gehouden te Schiedam, bij gelegenheid van de oprigting dier gemeente enz., Haarlem, 1758, 8°. (2e druk, 1793)
* De Mensch als Gods beeld beschouwd, Haarlem, 1769.
* Leerrede over II. Cor. V. vs. 20: ter bevestiging van Ds. P.A. Hulsbeek, Haarlem, 1784.
* Aanspraaken, gedaan op de eerste Algemeene vergaderinge des Oeconomischen taks van de Hollandsche Maatschappye der Weetenschappen te Haarlem. Op den 15. en 22. September 1778 (Haarlem 1778).
* Aanspraak in het Luthersche Weeshuis te Haarlem, den 20 Januarij 1789, bij de viering der vijftigste verjaring van dat Godshuis.
* De vereischte van ware godsvrucht, om Gods beeld op aarde te wezen. Haarlem 1792.
* 's Menschen ingang tot heerlijkheid, om in het toekomende leven Gods beeld in volkomenheid te wezen, 3 dln., Haarlem, 1792.
* Leerrede over II Petri I. vs. 12-14, ter gedachtenis van zijnen 50jarigen Predikdienst bij de gemeente te Haarlem, 1792.
# Lex Albrecht

Lex Albrecht (Barrie (Ontario), 6 april 1987) is een Canadees voormalig wielrenster. Ze reed bij ploegen als TWENTY16-Ridebiker, Optum p/b Kelly Benefit Strategies, BePink en vanaf 2017 bij Team Tibco.

## Palmares
### 2011

    2 Canadees kampioenschap wielrennen op de weg, elite

### 2013

    3 Canadees kampioenschap wielrennen op de weg, elite

### 2014

    2 Philadelphia Cycling Classic

### 2017

    2e etappe Ronde van de Gila
    2e etappe Thüringen Rundfahrt
* (en) Profiel van Lex Albrecht op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Lex Albrecht op de website van de UCI
* Profiel van Lex Albrecht op De wielersite
* Persoonlijke website
* Persoonlijke weblog
Albrecht · Bruderer · Buss · Drexel · Fischer · Hammes · Myers · Park · Ryan · Stephens · Tetrick · Walle
Albrecht · Bruderer · Buss · Chapman · Cobb · Drexel · Grant · Jackson · Malseed · Newsom · Ryan · Scandolara · Tetrick · Williams
Albrecht · Bruderer · Chapman · Cobb · Dixon · Drexel · Guarnier · Jackson · Kessler · Lucas · Malseed · Marcolini · Newsom · Ryan · Slik · Stephens
# Winssen

Winssen (Uitspraak: [ˈʋɪnsən]) is het kleinste dorp van de gemeente Beuningen in de Nederlandse provincie Gelderland; het heeft ruim 2000 inwoners. Het dorp ligt ten noorden van de Van Heemstraweg en ten zuiden van de rivier de Waal.

## Geschiedenis

Winssen werd reeds in de Romeinse tijd bewoond, zoals blijkt uit opgravingen. De middeleeuwse bevolking concentreerde zich langs de overloopgeulen van de Waal. Deze bevonden zich waar nu de Leegstraat en de Notaris Stephanus Roesstraat lopen. Het noordelijke deel van de Winssense bebouwing is, waarschijnlijk na een laat-middeleeuwse overstroming, ten prooi gevallen aan de Waal. Een indicatie hiervoor is de locatie van de middeleeuwse kerktoren. Deze ligt namelijk dicht bij de Waal, terwijl we mogen aannemen dat de kerk oorspronkelijk in het midden van het kerkdorp gebouwd is. In de twaalfde eeuw kende men het adellijke geslacht Van Winssen, dat het Huis te Winssen stichtte. Tussen 1321 en 1361 is meerdere malen sprake van het graafschap Winssen.
Op 1 januari 1818 werd de gemeente Winssen onderdeel van de gemeente Ewijk. Op 1 januari 1980 werden de gemeenten Ewijk en Beuningen samengevoegd tot de gemeente Beuningen. In de loop der jaren is de bebouwing flink toegenomen. Op 15 januari 2024 werd bekendgemaakt dat het plan Winssen-Zuid, een bouwproject aan de Kennedysingel dat voorziet in vierhonderd woningen, gefaseerd zal worden uitgevoerd.

## Bekende Winssenaren

* Willem Joseph van Ghent (1626-1672), admiraal
* Gradus Gradussen (1798-1880), architect en orgelbouwer
* Willem en Hend Gradussen (geboren in Winsen in 1831 en 1839, zoons van Gradus), orgelbouwers
* Hendrik Roes (1864-1941), kapelaan en pastoor te Deurne
* Wouterus Jacobus Zweers (1905-1964), burgemeester
* Henk Pröpper (1906-1995), luitenant-admiraal
* Huub en Adelheid Kortekaas (1935-2024 en 1947), in Winssen werkzaam en woonachtig kunstenaarsduo
* Carlos Aalbers (1964), voormalig voetballer en technisch directeur van N.E.C.
* Hayke Veldman (1969), oud politicus
* Rop Verheijen (1974), acteur

## Afbeeldingen

* " 't Huis te Winsen" (1732) door Cornelis Pronk
* " 't Huis te Winssen"(1732) door Cornelis Pronk
* Winssen, Sint-Antonius van Paduakerk
* Winssen, Oude Toren en begraafplaats
* Winssen, Cultuurkerkje, 1805 (Hervormd kerkje, met begraafplaats)
* Winssen, Beatrixmolen
* Winssen, dijkmagazijn
* Winssen, dijkboerderij
* Winssen, muziekkiosk
* Winssen loopt uit voor tweejaarlijkse Molen feesten (2018)
# Tawrat

Tawrat (ook Tawrah of Taurat; Arabisch: توراة) is het Arabische woord voor de Thora.
Moslims geloven dat het een heilig boek van de islam is dat door God aan Musa (Mozes) is gegeven. De Tawrat is gezonden naar het volk van Israël (de nakomelingen van de profeet Yaqub) en is een van de islamitische heilige boeken en het geloof daarin is een religieuze verplichting voor iedere moslim.
# Bastiaan Wielenga

Bastiaan Wielenga (Amsterdam, 23 mei 1873, Den Haag, 29 juli 1949), was een Nederlands theoloog, filosoof en literator. Als gereformeerd predikant was hij werkzaam in respectievelijk Westmaas, Arnhem en meer dan 25 jaar in Amsterdam.

## Afkomst en opleiding

Bastiaan Wielenga werd in 1873 geboren in Amsterdam geboren als zoon van Douwe Klazes Wielenga en Johanna Dirkje van Andel. Hij studeerde aan de Theologische school van de afgescheiden kerken te Kampen, waaraan zijn vader sinds 1883 was verbonden als hoogleraar. Hij promoveerde er in 1899 cum laude tot doctor in de filosofie.

## Redenaar en schrijver

Wielenga maakte naam met een reeks van geschriften, niet alleen op theologisch gebied. Hij publiceerde ook talrijke wijsgerige en letterkundige werken. Daarnaast stond hij aan de wieg van een aantal periodieken. Als kanselredenaar en vlot schrijver liet Wielenga zich kennen als een ruimdenkend oecumenisch protestants voorman. Dit kwam onder meer naar voren uit zijn bijdragen aan Elseviers Weekblad. Ook spande hij zich in voor versterking van de verbinding tussen christendom en cultuur, in het bijzonder met de literatuur. Zijn bestseller "De Bijbel als boek van schoonheid" is daarvan een belangrijke exponent.

## Onderscheiding

Zijn verdiensten werden koninklijk erkend door zijn benoeming tot ridder in de orde van Oranje Nassau.

## Privé

Wielenga trouwde op 6 november 1902 in Rotterdam met Margaretha Maria Jentiena van den Boom. In 1940 ging hij met emeritaat. Ten gevolge van een fietsongeval in 1949 werd hij enige tijd verpleegd in het Gemeenteziekenhuis te Den Haag. Hij overleed hier op 29 juli 1949.
# Waalblok

Het waterschap Polder Het Waalblok was een waterschap in de gemeente 's-Gravenzande in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
Het waterschap was verantwoordelijk voor de waterhuishouding in de polder.
# Poelpolder (Westland)

Het waterschap Poelpolder was een waterschap in de gemeente 's-Gravenzande in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
Het waterschap was verantwoordelijk voor de drooglegging en de waterhuishouding in de polder.
# Heen- en Geestvaartpolder

Het waterschap Heen- en Geestvaartpolder was een waterschap in de gemeente 's-Gravenzande, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
Het waterschap was verantwoordelijk voor de waterhuishouding in de polder.
# Gerard Wijnen

Gerard Wijnen ('s-Hertogenbosch, 28 november 1930 – aldaar, 11 januari 2020) was een Nederlands architect.

## Leven en werk

Zijn in 1961 opgerichte architectenbureau, voorheen bekend onder de naam Wijnen en Senders maakte vanaf 1977 vooral naam als De Twee Snoeken. Die naam werd ontleend aan het historische pand in de Kruisstraat 37 te 's-Hertogenbosch, waarin het indertijd gevestigd was. Zijn werk is sterk geïnspireerd op het werk van Dom Hans van der Laan, ook op diens geschriften.
Ter gelegenheid van het in gebruik nemen van het pand 'De Twee Snoeken' - in oktober 1977 - schreef en illustreerde de Utrechtenaar William D. Kuik (de latere Dirkje Kuik) in opdracht van Gerard Wijnen (naar aanleiding van Kuiks verhaal 'De held van het Potspel') een denkbeeldig historisch verhaal: 'De Twee Snoeken'. In de kelder van het pand werd ook een galerie gevestigd. William Kuik was de eerste exposant, samen met Felix van der Linden (kleinplastieken).
Wijnen heeft tevens het complete oeuvre van Georges Brassens vertaald en in 2006 in boekvorm uitgegeven met als titel: 'De grote Eik: 131 gedichten en chansons'. In 1993 maakte hij een cd, 'Saturnus', met daarop 18 door hem vertaalde nummers van Brassens. De cd werd opgenomen in Soetelieve Studio's te 's-Hertogenbosch. Gerard Wijnen wordt daarop begeleid door zijn zoons Miel (diverse gitaren) en Bart Wijnen (dwarsfluit), en voorts door Kees van Eijck (contrabas) en Paul van Pelt (sologitaar); Gerards vrouw, de kunstenares Goof Wijnen, ontwierp de cover.
Gerard Wijnen overleed in 2020 op 89-jarige leeftijd.

## Werken (Selectie)

| Bouw | Naam | Plaats | Bijzonderheden |
| 1979/82 | Gemeentekantoor Oirschot | Oirschot | In samenwerking met Tom Senders |
| 1968/77 | Woningen aan de Pannenschuurlaan | Oisterwijk | In samenwerking met Frans Ruys |
| 1979/85 | Appartementencomplex tussen de Zuid-Willemsvaart en Pastoor de Kroonstraat | 's-Hertogenbosch | In samenwerking met Tom Senders |
| 1979/80 | Woningen aan de Walstraat | Ravenstein | |
| 1975/77 | Muziekschool en woningen | Venlo | In samenwerking met Tom Senders. Deels gesloopt |