OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Finland op het Eurovisiesongfestival 2025

Finland neemt voor de 58ste keer deel aan het Eurovisiesongfestival. Dit Finse omroep Yleisradio kiest opnieuw via Uuden Musiikin Kilpailu de Finse kandidaat voor het festival in Bazel.

## Selectieprocedure
### Uuden Musiikin Kilpailu

De finale vindt plaats op 8 februari 2025 in de Nokia Arena in Tampere. Op 8 januari 2025 werden de 7 kandidaten bekendgemaakt. Op 22 januari werd aangekondigd dat de band One Morning Left werd gediskwalificeerd vanwege een contractbreuk; de band bracht dezelfde dag een verklaring uit waarin werd aangekondigd dat ze uit elkaar gingen vanwege beschuldigingen van kinderlokken tegen de leadzanger, Mika Lahti.
| Artiest | Lied | Punten | Plaats |
| Costee | "Sekaisin" | 83 | 6 |
| Erika Vikman | "Ich komme" | 430 | 1 |
| Goldielocks | "Made Of" | 303 | 2 |
| Neea River | "Nightmares" | 84 | 5 |
| Nelli Matula | "Hitaammin hautaan" | 138 | 4 |
| Viivi | "Aina" | 138 | 3 |

## In Bazel

Finland zal aantreden in de tweede halve finale op 15 mei 2025.

## Externe link

* Officiële website Uuden Musiikin Kilpailu
* ↑ https://yle.fi/aihe/a/20-10008245?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR0ZkX2rKY8JLwdr4rDfGAyorCn3JSDNGC8npo_yqyJ6SrXi6VDI7C98MYc_aem_1SLMBqzdDUGro7vj-mhlMQ
1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland
# IJkbasis

De IJkbasis van het Nederlandse Rijksdriehoekmeetnet is een lijn ter lengte van 576,09226 meter, die is uitgezet op de Zilvensche heide (onderdeel van de Loenermark) ten zuidwesten van Loenen.
Deze locatie is gekozen omdat het een vrij vlak dal met zandbodem is waar in de ondergrond geen breuklijnen lopen. Hierdoor is het de stabielste bodem van Nederland. Beide einden van de meetlijn zijn voorzien van zware betonnen constructies waarop de meetapparatuur gemonteerd kan worden. De eigenlijke meetpunten bevinden zich in kelders.
De ijkbasis werd gebouwd in de jaren 1955-1957 naar Fins voorbeeld. Daar is in Nummelanharju (in de gemeenteVihti) in 1934 een ijkbasis gebouwd. Volgens een internationale afspraak zou ieder Europees land een dergelijke basis moeten krijgen, maar alleen bij München is er verder nog een gebouwd. Door de komst van GPS-metingen werd de ijkbasis overbodig. In het jaar 2000 werd hij buiten gebruik gesteld. De ijkbasis is tot gemeentelijk monument verklaard. Op 20 september 2007 is een renovatieproject van start gegaan, waarin wordt samengewerkt door de Gemeente Apeldoorn, het Kadaster, het Geldersch Landschap, de Stichting De Hollandse Cirkel en de Nederlandse Commissie voor Geodesie. In het kader van dat project is bij de basis een informatiebord geplaatst. De Zilvensche Heide is vrij toegankelijk voor fietsers en wandelaars. De ijkbasis is aangegeven op de Topografische kaarten met schaal 1:25000 en 1:50000. Sinds 2017 is de IJkbasis ook een Rijksmonument.
Begin 2019 is de ijkbasis door het Geldersch Landschap gerestaureerd. De door betonrot aangetaste pilaren zijn gerepareerd en beschermd door grenenhouten betimmering. De ijzeren kappen zijn vervangen door zinkwerk. De kap over de tweede tafel is voorzien van een plexiglazen raam, waardoor de opstelpunten voor de instrumenten zichtbaar zijn.

## Externe link

* IJkbasis Loenermark - Stichting De Hollandse Cirkel De in 1998 opgerichte Stichting De Hollandse Cirkel houdt zich bezig met de geschiedenis van de Geodesie. Op hun website staat een uitgebreide beschrijving van de achtergronden en de geschiedenis van de ijkbasis.

## Bron

* Adri den Boer, IJkbasis na 50 jaar monument, Geo-info, jaargang 4, nummer 11 (2007), bladzijde 424-425.
# L’Union Fraternelle (tijdschrift)

L’Union Fraternelle was een onafhankelijk uitgegeven Nederlands tijdschrift voor de leden van de Orde van Vrijmetselaren. Het tijdschrift heeft meerdere ondertitels gedragen:
* Tijdschrift voor Vrijmetselaars (1887 – 1890);
* Weekblad voor Vrijmetselaars (1890 – 1897); en
* Vrijmetselaars Weekblad (1898 – 1921).

## Ontstaan

Opgericht te Amsterdam in 1887. De redactie werd gevoerd door vrijmetselaren met een progressieve inslag, die gevonden werden in de Amsterdamse Loge ‘Post Nubila Lux’. Het tijdschrift werd opgericht “om door het geschreven woord […] de ploeg ter hand nemen […] op sociaal gebied, omdat we daar, volgens onze meening, ’t meest practisch kunnen arbeiden.”
In de periode 1890 – 1895 verscheen het als weekblad, uitgegeven door een vereniging van Amsterdamse broeders met eenzelfde naam als het blad. Vanaf 1896 werd het blad uitgegeven door de Nijmeegse Loge ‘Sint Lodewijk’, die toen ook een progressieve signatuur droeg. Halverwege de 32ste jaargang (1921) werd de uitgave echter abrupt gestaakt; er zijn slechts 13 weken verschenen. L’Union Fraternelle is samen met het Maçonniek Weekblad voortgezet in 1922 als De Broederketen.

## Inhoud

In de loop der tijd veranderde het karakter van het tijdschrift en werd het van een blad met filosofische beschouwingen een nieuws- en leesblad voor de loges. Ondanks deze matiging, sneed het blad genuanceerd de toen actuele onderwerpen aan, zoals drankmisbruik, verweesde en verlaten kinderen, mensenrechten, vrouwenarbeid, militaire dienstplicht, de verhouding tot de kerken, het geloof en sociale stromingen.
Het tijdschrift geeft een inkijkje in de maçonnieke praktijk en geeft een beeld hoe maatschappelijke ontwikkelingen en nieuwe inzichten weerklank vonden bij de individuele vrijmetselaar en de Orde van Vrijmetselaren. Een belangrijke spreekbuis van een niet-alleen-naar-binnen-gerichte vrijmetselarij dat aan de vergetelheid ontrukt moet worden.
* Beekes, E.J.P. (2012). Lexicon voor de vrijmetselaar. Maçonnieke Stichting Ritus en Tempelbouw. ISBN 9789070043315.
* ↑ Redactie (1887). Ons programma. L’Union Fraternelle 1 (1): 1-6
* ↑ Harel, A. (2008). De tijdschriftencollectie van het Cultureel Maçonniek Centrum. Thoth 59: 163-170
# Codroyvallei

De Codroyvallei (Engels: Codroy Valley) is een vallei in het uiterste zuidwesten van het Canadese eiland Newfoundland. Het is een door gletsjers gevormd trogdal in de Anguille Mountains, een gebergte dat deel uitmaakt van de Long Range.

## Toponymie

De naam "Codroy" is een contractie van het Franse Cap de Ray. De Codroyvallei ligt immers zo'n 10 km ten noorden van Cape Ray. Verschillende uitspraak- en schrijfwijzen deden de ronde totdat James Cook het iets noordelijker gelegen dorp Codroy in 1765 op een kaart als "Cod Roy" bestempelde, wat sindsdien de naam gebleven is.

## Geografie

Aan de kust van de Saint Lawrencebaai is de Codroyvallei ruim 15 km breed. Ze gaat in noordoostelijke richting van daaruit zo'n 35 km landinwaarts met een gemiddelde breedte van 10 km. Vanuit het hoger gelegen noordoostelijk gedeelte stromen de North Branch en de South Branch naar het dal. Ze stromen daar samen tot één grote rivier – de Grand Codroy – die aan zee uitmondt in het gelijknamige estuarium. Terwijl de Grand Codroy aan de noordrand van het dal uitmondt, mondt aan de zuidrand de rivier Little Codroy in zee uit.

### Plaatsen

De Codroyvallei telt dertien gemeentevrije plaatsen. Tien daarvan liggen in het laagste gedeelte van de vallei, enkel Benoits Siding, South Branch en Coal Brook liggen in het hoger gelegen noordoosten. De vallei telt zo'n 1500 inwoners (2016).
* Benoits Siding
* Coal Brook
* Doyles
* Great Codroy
* Loch Lomond
* Millville
* O'Regan's
* St. Andrew's
* Searston
* South Branch
* The Block
* Tompkins
* Upper Ferry

## Wegen

De Trans-Canada Highway (NL-1) betreed de vallei via het zuidwestelijke uiteinde aan de kust. De route volgt daarna gedurende 40 km de loop van de Codroyvallei om uiteindelijk de Anguille Mountains te betreden. De provinciale routes 406 en 407 zijn aftakkingen van Route 1 en doorkruisen de vallei.

## Wreckhouse

De vallei staat bekend om de bijzonder sterke winden die er voorkomen. Het meest zuidelijke kustgedeelte krijgt de meest stevige winden te verduren. Dat gebied staat dan ook bekend als Wreckhouse (letterlijk "wrakhuis") vanwege treinen die nu en dan door de wind ontspoorden (sinds 1988 is de Newfoundland Railway volledig ontmanteld). Bij zogenaamde wreckhouse winds zijn uitzonderlijk extreme windstoten tot 200 km/u mogelijk, wat gelijk staat aan de kracht van een orkaan van categorie 3.
* ↑ (en) Hamilton, W.B., Place Names of Atlantic Canada, Toronto, 1997, p. 188.
* ↑ (en) Statistics Canada, '2016 Census Population, by 2011 Census Consolidated Subdivision (CCS) by Community, Newfoundland and Labrador', 2017.
* ↑ (en) The Weather Network, 'How Wreckhouse winds bring hurricane-force gusts to Newfoundland', 23 november 2019. Geraadpleegd op 22 mei 2020. Gearchiveerd op 24 november 2020.
# HVC in het seizoen 1956/57

Het seizoen 1956/1957 was het derde jaar in het bestaan van de Amersfoortse betaaldvoetbalclub HVC. De club kwam uit in de Eerste divisie A en eindigde daarin op de zesde plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB Beker, hierin werd in de halve finale verloren van Feijenoord (1–8).

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie A

| | ADO | Alkmaar '54 | DWS | Emma | De Graafschap | Haarlem | Helmondia '55 | KFC | Limburgia | Roda Sport | SVV | De Volewijckers | VSV | Wageningen | Xerxes |
| Thuis | 1 – 3 | 3 – 1 | 3 – 0 | 1 – 1 | 1 – 1 | 1 – 1 | 6 – 5 | 3 – 2 | 3 – 1 | 3 – 2 | 3 – 1 | 4 – 2 | 1 – 5 | 1 – 3 | 1 – 1 |
| Uit | 6 – 1 | 4 – 2 | 1 – 2 | 1 – 6 | 1 – 5 | 1 – 4 | 1 – 0 | 4 – 2 | 3 – 2 | 3 – 2 | 1 – 1 | 2 – 2 | 0 – 1 | 2 – 2 | 3 – 3 |

### KNVB beker

| 1e ronde | SC Dieren | 3 – 17 (2 – 8) | HVC |
| 19 augustus 1956 Plaats: Dieren Sportpark Het Nieuwland | Weide 15' Grootherder –', –' | | 5', –', –' Jan Nederhand 15', 17', –', –', –', –', –', –', –' Wout Heinen –' (e.d.) Onbekend –', –' Hans van Eeden Ries van Maarschalkerweerd Henk Vreekamp |
| 2e ronde | Wilhelmina | 1 – 2 (0 – 2) | HVC |
| 16 september 1956 Plaats: 's-Hertogenbosch De Wolfsdonken | Jan Wierikx –' (pen.) | | Wout Heinen 30' Willy Boerboom |
| 3e ronde | HVC | 2 – 1 (1 – 0) | Tubantia |
| 26 december 1956 Plaats: Amersfoort Birkhoven | Ries van Maarschalkerweerd 1' Henk Vreekamp 90' | | 75' Martin Philips |
| 4e ronde | Veendam | 1 – 2 (1 – 1) | HVC |
| 3 maart 1957 Plaats: Veendam De Langeleegte | Sietze de Jong 20' | | 10', 80' Jan Nederhand |
| Kwartfinale | HVC | 3 – 1 (2 – 0) | Leeuwarden |
| 30 april 1957 Plaats: Amersfoort Birkhoven | Wout Heinen 15' Ries van Maarschalkerweerd 28', 70' | | 87' (pen.) André Hofman |
| Halve finale | Feijenoord | 8 – 1 (5 – 1) | HVC |
| 10 juni 1957 Plaats: Rotterdam Stadion Feijenoord | Toon Meerman 14', 15', 22', 30', 75' (pen.) Cor van der Gijp 40' Henk Schouten 50' Coen Moulijn 80' | | 20' Wout Heinen |

## Statistieken HVC 1956/1957
### Eindstand HVC in de Nederlandse Eerste divisie A 1956 / 1957

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 6e | 30 | 13 | 8 | 9 | 34 | 70 | 62 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Wout Heinen | 26 |
| 2. | Hennie Nederhand | 14 |
| 3. | Ries van Maarschalkerweerd | 10 |
| 4. | Siem Sleeking | 9 |
| 5. | Bennie Marcus | 7 |
| 6. | Hans van Eeden | 2 |
| 6. | Henk Vreekamp | 2 |
| Totaal | Totaal | 70 |
| # | Naam | |
| 1. | Wout Heinen | 12 |
| 2. | Jan Nederhand | 5 |
| 3. | Ries van Maarschalkerweerd | 4 |
| 4. | Hans van Eeden | 2 |
| 4. | Henk Vreekamp | 2 |
| 6. | Willy Boerboom | 1 |
| Eigen doelpunt |||
| – | Onbekend (SC Dieren) | 1 |
| Totaal | Totaal | 26 |
# The Caveman

The Caveman is een Amerikaanse filmkomedie uit 1926 onder regie van Lewis Milestone.

## Verhaal

De ongemanierde en ongeschoolde leverancier Mike Smagg raakt bevriend met de rijke Myra Gaylord. Tijdens een feestje stelt ze hem aan haar vrienden voor als een gekke professor. Tegen de tijd dat ze hun de waarheid wil vertellen, is ze verliefd geworden op Mike.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Matt Moore | Mike Smagg |
| Marie Prevost | Myra Gaylord |
| John Patrick | Brewster Bradford |
| Myrna Loy | Meid |
| Phyllis Haver | Dolly Van Dream |
| Hedda Hopper | Mevrouw Van Dream |
# Lorenzo Patané

Lorenzo Patané (Catania, 20 november 1976) is een Duitstalige Italiaanse acteur. Patané is de zoon van Siciliaanse ouders, maar groeide op in Duitsland. Hij vergaarde vooral bekendheid als Robert Saalfeld in de televisieserie Sturm der Liebe.

## Filmografie
### Series

* 1999: Ein Fall für zwei (1 afl.)
* 2001: Fabrixx (1 afl.)
* 2005–2007, 2010–2011, 2017, 2018–2023: Sturm der Liebe
* 2012: Kubrick – Una Storia Porno (3 afl.)
* 2014: Il Candidato (1 afl.)

### Films

* 2004: Verflixte Begegnung im Mondschein
* 2008: Harry & Bo
* 2013: L' Ultimo Weekend
* 2013: Selene
* 2014: Child K
* 2014: The Gypsy Angel
* 2016: Italian Race
* 2016: At War with Love
* 2017: All the Money in the World
* 2018: Tatort: Kopper (tv-film)
* 2018: Tatort: Meta (tv-film)
* 2018: La promessa (kortfilm)
* 2019: Memory Island (kortfilm)
* ↑ (de) "Sturm der Liebe: Nach Roberts Abschied – Darsteller Lorenzo Patané über mögliches Comeback", TV SPIELFILM. Geraadpleegd op 9 maart 2025.
# Finding Forrester

Finding Forrester is een Amerikaanse film uit 2000 van Gus Van Sant, die gaat over een zwarte tiener genaamd Jamal Wallace (Rob Brown).

## Verhaal

Jamal groeit zonder vader op in de Bronx. Hij maakt, uit nieuwsgierigheid en met de nodige moeite, contact met de teruggetrokken blanke schrijver William Forrester (Sean Connery), die in deze relatief zwarte buurt woont. Deze raakt vooral geïnteresseerd in Jamals schrijfwerk en wordt mentor en een soort plaatsvervangend vader voor hem. Jamal wordt ondertussen uitgenodigd les te nemen op een prestigieuze school vanwege zowel zijn intellectuele als basketbalprestaties. Hij krijgt tussentijds schrijflessen van Forrester en Jamal haalt Forrester enigszins uit zijn isolement. De dochter van een van de bestuursleden van de school gaat een relatie met hem aan. Op de school boekt hij flinke successen totdat hij door een van de leraren beschuldigd wordt van plagiaat in zijn schrijfwerk.

## Verwijzingen

Het personage Forrester is, naar wordt aangenomen, gedeeltelijk gebaseerd op de Amerikaanse schrijver J.D. Salinger. De overeenkomst is onder andere dat beide teruggetrokken auteurs vooral één spraakmakend werk hebben gepubliceerd; Salinger The Catcher in the Rye en Forrester Avalon Landing.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Sean Connery | William Forrester |
| Rob Brown | Jamal Wallace |
| F. Murray Abraham | Robert Crawford |
| Anna Paquin | Claire |
| Busta Rhymes | Terrell |
| April Grace | Ms. Joyce |
| Michael Pitt | Coleridge |
| Michael Nouri | Dr. Spence |
| Matt Damon | Steve Sanderson |
| Gerry Rosenthal | Student Speaker |
| Glenn Fitzgerald | Massie |
| Alison Folland | Jeopardy Contestant |
# HVC in het seizoen 1955/56

Het seizoen 1955/1956 was het tweede jaar in het bestaan van de Amersfoortse betaaldvoetbalclub HVC. De club kwam uit in de Hoofdklasse A en eindigde daarin op de 15e plaats, dit betekende dat de club in het nieuwe seizoen uitkwam in de Eerste divisie.

## Wedstrijdstatistieken
### Hoofdklasse A

| | ADO | Ajax | Amsterdam | DOS | EBOH | Eindhoven | Excelsior | Fortuna '54 | Limburgia | NAC | NOAD | Rigtersbleek | Roda Sport | Sparta | Stormvogels | Vitesse | VVV |
| Thuis | 3 – 2 | 0 – 6 | 1 – 1 | 1 – 1 | 2 – 1 | 0 – 1 | 1 – 3 | 0 – 0 | 2 – 2 | 4 – 1 | 2 – 2 | 1 – 2 | 2 – 0 | 0 – 1 | 2 – 2 | 1 – 1 | 0 – 2 |
| Uit | 1 – 1 | 2 – 3 | 2 – 1 | 5 – 2 | 1 – 5 | 6 – 1 | 4 – 1 | 0 – 0 | 4 – 1 | 3 – 1 | 3 – 0 | 5 – 2 | 1 – 3 | 0 – 0 | 1 – 1 | 2 – 1 | 2 – 0 |

## Statistieken HVC 1955/1956
### Eindstand HVC in de Nederlandse Hoofdklasse A 1955 / 1956

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 15e | 34 | 6 | 12 | 16 | 24 | 45 | 71 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Wout Heinen | 20 |
| 2. | Jan Onrust | 4 |
| 2. | Siem Sleeking | 4 |
| 4. | Bertus van de Biezenbos | 3 |
| 4. | Hans van Eeden | 3 |
| 6. | Hennie Nederhand | 5 |
| 7. | Henk Vreekamp | 2 |
| 8. | Gerard Koot | 1 |
| 8. | Bennie Marcus | 1 |
| 8. | Bas Paauwe jr. | 1 |
| Eigen doelpunt |||
| – | Henk Snoeks (Stormvogels) | 1 |
| Totaal | Totaal | 45 |
# Mandela Challenge Plate

De Mandela Challenge Plate is een jaarlijks rugby-evenement tussen Australië (Australië Wallabies) en Zuid-Afrika (Zuid-Afrika springbokken). Sinds 2000 zijn de wedstrijden om de cup onderdeel van het The Rugby Championship, vroeger de Tri Nations Series. Tot aan de editie van 2019 won Australië de cup 13 maal tegen 6 overwinningen voor Zuid-Afrika.
De beker is genoemd naar de eerste post- apartheidspresident van Zuid-Afrika, Nelson Mandela.

## Resultaten

In onderstaande tabel staan de resultaten van de cup. Indien er in één elk team evenveel wedstrijden in één jaar won, dan blijft de cup bij de regerende winnaar.
| Jaar | Winnaar | Winst | Verlies | Gelijk |
| 2000 | Australië | 1 | 0 | 0 |
| 2002 | Zuid-Afrika | 1 | 0 | 0 |
| 2005 | Zuid-Afrika (behouden) | 1 | 1 | 0 |
| 2006 | Australië | 2 | 1 | 0 |
| 2007 | Australië (behouden) | 1 | 1 | 0 |
| 2008 | Australië | 2 | 1 | 0 |
| 2009 | Zuid-Afrika | 2 | 1 | 0 |
| 2010 | Australië | 2 | 1 | 0 |
| 2011 | Australië | 2 | 0 | 0 |
| 2012 | Australië (behouden) | 1 | 1 | 0 |
| 2013 | Zuid-Afrika | 2 | 0 | 0 |
| 2014 | Zuid-Afrika (behouden) | 1 | 1 | 0 |
| 2015 | Australië | 1 | 0 | 0 |
| 2016 | Australië (behouden) | 1 | 1 | 0 |
| 2017 | Australië (behouden) | 0 | 0 | 2 |
| 2018 | Australië (behouden) | 1 | 1 | 0 |
| 2019 | Zuid-Afrika | 1 | 0 | 0 |
| 2021 | Australië | 2 | 0 | 0 |
| 2022 | Australië (behouden) | 1 | 1 | 0 |
| 2023 | Zuid-Afrika | 1 | 0 | 0 |
| 2024 | Zuid-Afrika | 2 | 0 | 0 |
# Hallelujah, I'm a Bum

Hallelujah, I'm a Bum is een Amerikaanse muziekfilm uit 1933 onder regie van Lewis Milestone. De film werd destijds uitgebracht onder de titel Hoera, ik ben een zwerver.

## Verhaal

Gedurende de Grote Depressie leeft de gelukkige zwerver Bumper in Central Park in New York. Wanneer de maîtresse van de burgemeester zelfmoord wil plegen door in een meer te springen, wordt ze door hem gered. De minnares heeft geheugenverlies en wordt verliefd op Bumper. Hij besluit zijn zwerversbestaan op te geven en een huis en een baan te nemen. Dan wil de burgemeester zijn maîtresse echter terug.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Al Jolson | Bumper |
| Madge Evans | June Marcher |
| Frank Morgan | Burgemeester John Hastings |
| Harry Langdon | Egghead |
| Chester Conklin | Sunday |
| Tyler Brooke | Secretaris van de burgemeester |
| Tammany Young | Orlando |
| Bert Roach | John |
| Edgar Connor | Acorn |
| Dorothea Wolbert | Apple Mary |
| Louise Carver | Ma Sunday |
# Gor Khatchikyan

Gor Khatchikyan (Leninakan, 28 januari 1987) is een Armeens-Nederlandse arts, schrijver en spreker. Hij verwierf landelijke bekendheid door in 2012 het VPRO-programma Premier gezocht te winnen. Tijdens de coronacrisis kwam hij opnieuw in het nieuws door optredens in talkshows, krantenberichten en vlogs in het programma #Frontberichten door zijn werk als spoedeisendehulparts in het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein.

## Levensloop

Khatchikyan werd geboren in Armenië, waarvandaan zijn gezin op zijn twaalfde moest vluchten. Zo kwamen ze in Nederland terecht. Zijn tienerjaren bracht hij door op Texel waar hij een baptistengemeente bezocht en zich bekeerde tot het christelijk geloof. Khatchikyan begon zijn studie geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam toen hij uitgeprocedeerd asielzoeker was, maar door het generaal pardon werd hij uiteindelijk officieel Nederlander.
In diezelfde tijd was hij ook panellid van het tv-programma VARA's Nieuwe Lagerhuis. In 2012 deed hij mee met het programma Premier gezocht, dat hij in de laatste aflevering won. In 2015 verscheen zijn boek De gelukzoeker. Inmiddels is hij werkzaam als arts. Ook treedt hij regelmatig, met name in christelijke kringen, op als spreker over diverse onderwerpen. Hij was hoofdspreker tijdens de conferentie 'Opwekking' op 5 juni 2017.
# Station Wymondham

Wymondham is een spoorwegstation van National Rail in Wymondham, South Norfolk in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door National Express East Anglia. Het station is geopend in 1845.
# Four Eyed Monsters

Four Eyed Monsters is een Amerikaanse film uit 2005. Hij is gemaakt door het New Yorkse koppel Susan Buice en Arin Crumley. De film gaat over een koppel dat met elkaar via kunst probeert te communiceren. De film maakte in 2005 zijn première mee op het Slamdance Film Festival en won zowel de prijs voor beste regisseur als voor beste nieuwe regisseur op het Brooklyn International Film Festival. De film bezit een Creative Commons-licentie. De hele film staat sinds kort op YouTube.
# Bare Fists

De western Bare Fists is een verloren stomme film uit 1919 van regisseur John Ford met acteur Harry Carey in de hoofdrol.
De film vertelt het verhaal van een cowboy die wraak neemt op een groep desperado's die zijn vader vermoordden en zijn broer mishandelden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Harry Carey | Cheyenne Harry |
| Betty Schade | Conchita |
| Joe Harris | Boone Travis |
| Vester Pegg | Lopez |
| Mollie McConnell | Conchita's Moeder |
| Anna Mae Walthall | Ruby |
| Howard Enstedt | Bud |
| Joseph W. Girard | Harry's vader |
# Cuttitta Cup

De Cuttitta Cup is een internationale rugby union-prijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan de winnaar van de wedstrijd tussen Italië en Schotland op het Zeslandentoernooi.
De Cuttitta Cup is vergelijkbaar met de Calcutta Cup, een rugbywedstrijd die elk jaar wordt gehouden tussen Engeland en Schotland, en de Millennium Trophy, een rugbywedstrijd tussen Engeland en Ierland. Beide prijzen worden ook betwist tijdens het zeslandentoernooi. De trofee is vernoemd naar Massimo Cuttitta, de vroegere aanvoerder van het rugbyteam van Italië en de scrum coach van het rugbyteam van Schotland, die overleed aan COVID-19 in 2021. Hij was 54.

## Overzicht

| Details | Gespeeld | Gewonnen Italië | Gewonnen Schotland | Gelijkspel | punten Italië | punten Schotland |
| In Italië | 2 | 1 | 1 | 0 | 53 | 62 |
| In Schotland | 2 | 0 | 2 | 0 | 33 | 57 |
| Totaal | 4 | 1 | 3 | 0 | 86 | 119 |

## Resultaten

| Jaar | Thuis | Score | Uit | Datum | Plaats |
| 2022 | Italië | 22 - 33 | Schotland | 12 februari | Olympisch Stadion, Rome |
| 2023 | Schotland | 26 - 14 | Italië | 18 maart | Murrayfield, Edinburgh |
| 2024 | Italië | 31 - 29 | Schotland | 9 maart | Olympisch Stadion, Rome |
| 2025 | Schotland | 31 - 19 | Italië | 1 februari | Murrayfield, Edinburgh |
* ↑ The Cuttitta Cup Is Unveiled, scottishrugby.org, 7 maart 2022
* ↑ (it) Paolo Ricci Bitti, Rugby, Italia-Scozia 31-29: trionfo azzurro all'Olimpico. Vinta la Cuttitta Cup. Meloni festeggia negli spogliatoi. Quesada: «Siamo un gruppo di folli» Highlights. www.ilmessaggero.it (9 maart 2024). Gearchiveerd op 20 maart 2024. Geraadpleegd op 20 maart 2024.
* ↑ (en) Simmons, Graham, Now We Are Six. www.rugbypass.com (18 maart 2024). Gearchiveerd op 19 februari 2024. Geraadpleegd op 19 maart 2024.
* ↑ (en) Hislop, John, Scotland win back the Cuttitta Cup with 31-19 victory over Italy. The Edinburgh Reporter (1 februari 2025). Gearchiveerd op 3 februari 2025. Geraadpleegd op 3 februari 2025.