# Spoedeisende medische hulpverlening

Spoedeisende medische hulpverlening (SMH) verwijst naar het verstrekken van medische verzorging aan slachtoffers en patiënten met een plots ontstane of verergerende ziekte, letsel of andere aandoening, die al dan niet levensbedreigend is, en aan wie die hulp onmiddellijk of zo snel mogelijk moet verstrekt worden om de kans op overlijden of ernstige gezondheidsschade te voorkomen of beperken. Spoedeisende medische hulpverlening wordt in veel landen geleverd door een stelsel of keten die uit verschillende hulpverleners, diensten of organisaties bestaat, die elk hun eigen taken en verantwoordelijkheden hebben binnen dat stelsel of die keten. Diensten of organisaties die in de meeste landen een cruciaal aandeel hebben in deze keten zijn: meldkamers, ambulancediensten en ziekenhuizen.
Afhankelijk van het land in kwestie kunnen er andere gangbare termen bestaan voor spoedeisende medische hulpverlening, zoals dringende medische hulpverlening of prehospitaalzorg. Laatstgenoemde term verwijst dan naar de hulpverlening die plaatsvindt voorafgaand aan de opvang in het ziekenhuis. Als de spoedeisende medische hulpverlening in een breder kader geplaatst wordt samen met andere onderdelen van de gezondheidszorg die zich richten op niet-geplande hulpvragen, al dan niet voor minder ernstige gezondheidsproblemen, kan er ook gesproken worden van spoedzorg, acute zorg of ongeplande zorg.

## België

In België wordt deze vorm van hulpverlening georganiseerd onder de naam 'Dringende Geneeskundige Hulpverlening', afgekort als DGH. Het is de Belgische federale Staat die via de FOD Volksgezondheid instaat voor de organisatie, werking en financiering van de DGH. De belangrijkste schakels in de DGH zijn:
* De noodcentrales 112, die de medische noodoproepen aannemen en de nodige diensten uitsturen,
* De diensten die worden ingezet voor hulp aan en transport van de patiënten, zijnde de ambulance-, PIT- en MUG-diensten,
* De spoedgevallendiensten van de ziekenhuizen, die de patiënten na transport opvangen.
Bij grootschalige incidenten waarbij het Medisch Interventieplan wordt afgekondigd, komt naast de bovenstaande diensten ook het Rode Kruis in actie. Op de DGH kan een beroep gedaan worden door een telefoonoproep naar een uniform noodnummer: het Europese noodnummer 112 of het oude nationale noodnummer 100. Wegens het oude nationale noodnummer wordt de DGH in de volksmond vaak nog "de honderd" genoemd.
* ↑ Kamerstuk 2003-2004, 29247 nr. 18: Rapport 'Spoedeisende hulpverlening: haastige spoed niet overal goed' p. 5. Inspectie voor de Gezondheidszorg (22 september 2004). Geraadpleegd op 31 december 2022.
* ↑ Blikvanger gezondheidszorg: Paraatheid en respons in crisissituaties (pdf) p. 6-7. FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu (2024). Gearchiveerd op 2 februari 2025. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* 1 2 Acute zorg. Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu. Gearchiveerd op 1 januari 2023. Geraadpleegd op 1 januari 2023.
* ↑ Wanneer zorg niet planbaar is. Zorgnet-Icuro (16 september 2016). Gearchiveerd op 10 augustus 2022. Geraadpleegd op 11 januari 2023.
* ↑ Cattoor, W., Sabbe, M., Sermeus, W., Lippens, F. (1 januari 2008). Dringende geneeskundige hulpverlening en prehospitaalzorg in Vlaanderen . Tijdschrift voor Geneeskunde vol. 64 (10): pp. 497 - 503. ISSN:1784-9721. DOI:10.2143/TVG.64.10.2000316.
* ↑ Kwaliteitskader Spoedzorgketen. Zorginstituut Nederland (19 februari 2020). Gearchiveerd op 23 juli 2022. Geraadpleegd op 1 januari 2023.
* ↑ Spoeddiensten en huisartspermanentie op één locatie: meer comfort en duidelijkheid voor patiënt. Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (24 maart 2016). Gearchiveerd op 1 januari 2023. Geraadpleegd op 1 januari 2023.