OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Emmanuel d'Hane

Emmanuel d'Hane (1751 - Gloucester, 7 september 1797) was een Zuid-Nederlands edelman en vrijmetselaar.
Hij was de zoon van Pieter Emmanuel d'Hane (1726-1786) en Coleta Theresia de La Villette (1722-1797).
In 1778 trad Emmanuel toe tot de Gentse vrijmetselaarsloge La Bienfaisante als bestuurder. Emmanuel erfde in 1786 als oudste zoon de heerlijkheden van zijn vader (Elene en Leeuwergem met het kasteel van Leeuwergem, Duffel, Eekhove, Paridaan, Waterdijk en Philippine). Hij studeerde filosofie en rechten aan de universiteit van Heidelberg. Hij liet in de tuinen van het kasteel van Leeuwergem een Engelse landschapstuin aanleggen met vrijmetselaarssymbolen. Hij was anglofiel en bezocht verschillende keren het Verenigd Koninkrijk, onder andere in 1789. Hij liet planten overbrengen uit het VK om ze in cultuur te brengen in het kasteelpark van Leeuwergem.
Bij de Brabantse Omwenteling koos Emmanuel d'Hane de kant van de conservatieve Statisten. Na de bezetting door de Franse revolutionairen vluchtte Emmanuel d'Hane op 1 mei 1793 naar Engeland. Hij huwde in Londen op 2 november 1794 met Elisabeth Chers de Walton. d'Hane stierf op 7 september 1797 in Gloucester en werd begraven in het Great Cloisters-binnenhof van de Kathedraal van Gloucester.
# De slag bij Waterloo (Pieneman)

De slag bij Waterloo is een schilderij gemaakt in 1824 door Jan Willem Pieneman dat de slag bij Waterloo in 1815 uitbeeldt. Het schilderij was langere tijd een van de belangrijkste werken van het Museum van Levende Nederlandsche Meesters in Haarlem. In 1885 werd het overgebracht naar het indertijd nieuw opgerichte Rijksmuseum in Amsterdam. Daar is het met zijn afmetingen van ruim vijf bij acht meter het grootste schilderij van de collectie. Het schilderij hangt permanent opgesteld in de Waterloozaal (zaal 1.12) op de eerste verdieping. In 2015 stond het schilderij centraal in de expositie Ooggetuigen van Waterloo in het Rijksmuseum.

## Voorstelling

Het schilderij toont een strijdtoneel met daarin centraal Arthur Wellesley, de hertog van Wellington en bevelvoerder van het Brits-Nederlands leger. Op een brancard ligt prins Willem II die mee had gestreden. Een boodschapper te paard komt aan om het nieuwe te vertellen dat de Pruisen nabij zijn om mee te strijden.

## Geschiedenis

Pieneman streefde bij het schilderen van het doek naar een waarheidsgetrouwe afbeelding van de veldslag. Zodoende nam hij in het voorjaar van 1820 contact op met Britse militairen of hij hun portret mocht maken als voorstudie voor het schilderij. Zowel de Hertog van Wellington als de Hertog van Richmond reageerden enthousiast.
De schilder werkte in Londen in de woning van Wellington, Apsley House, aan het schilderij en daarnaast verleende schilder Thomas Lawrence hem ook ruimte in de Royal Academy of Arts. Na vele studies voltooide Pieneman in 1824 het schilderij. Pieneman schilderde het stuk aanvankelijk voor Wellington, maar het werd door Koning Willem I opgekocht voor 40.000 gulden. Na voltooiing maakte het schilderij een tour langs Londen, Brussel en Amsterdam. Met behulp van de entreegelden wist Willem I het aankoopbedrag terug te verdienen.
Bij de Duitse inval van Nederland in 1940 werd een groot aantal kunstwerken opgeborgen in kasteel Radboud te Medemblik. De Slag bij Waterloo was te groot om te transporteren en moest worden opgerold.
* ↑ Paviljoen Welgelegen, 1789-1989 : van buitenplaats van de bankier Hope tot zetel van de provincie Noord-Holland. Schuyt, Haarlem (1989). ISBN 90-6097-249-X.
* ↑ https://www.rijksmuseum.nl/nl/rijksstudio/tijdlijn-nederlandse-geschiedenis/1813-1815-koning-willem-i-en-waterloo. Gearchiveerd op 29 januari 2019.
* ↑ https://www.rijksmuseum.nl/nl/waterloo. Gearchiveerd op 29 januari 2019.
* ↑ Jurrien de Jong, Ben Schoenmaker & Jeroen van Zanten, Waterloo: 200 jaar strijd (Amsterdam: Uitgeverij Boom, 2015), 250.
* ↑ De Jong, Schoenmaker & Van Zanten, Waterloo, 251.
# Pyrausta punctilinealis

Pyrausta punctilinealis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Richard South in een gezamenlijke publicatie met John Henry Leech uit 1901. De spanwijdte van deze vlinder bedraagt 21 millimeter.
De soort komt voor in China (Sichuan).
# Stokstraat (Schorisse)

De Stokstraat is een straatnaam en helling in de Vlaamse Ardennen in Schorisse.

## Wielrennen

De Stokstraat is eenmaal (1971) opgenomen in de Ronde van Vlaanderen, na de Edelareberg en voor de Muur.
Een zijstraat van de Stokstraat is de Steenbeekberg die hier boven komt. Een andere zijstraat is de Heide die hier eveneens naar boven komt. Het Foreest komt iets meer noordelijk omhoog.

## Externe link

* Traject Stokstraat op Google Maps
# Schuimpje (snoep)

Een schuimpje is een zacht snoepje, zoet schuim- of spekachtig. Een fabrikant in Nederland is sinds 1918 snoepfabriek Schuttelaar te Waddinxveen.
Schuimpjes hebben meerdere kleuren en bestaan uit een luchtige vloeibare substantie die in vormpjes wordt gegoten en vervolgens uithardt. De ingrediënten zijn hoofdzakelijk suiker en gelatine. Uitdeelmomenten zijn onder andere bij feestdagen als kerstfeest en pasen, en als strooigoed tijdens het sinterklaasfeest.

## Vlaanderen

In Vlaanderen worden schuimpjes op veel plaatsen guimauves genoemd, omdat ze vroeger ook van witte moerasmaluwe of witte drop werden vervaardigd. In het Frans wordt het woord guimauve zowel voor schuimpjes als voor de zachtere spekjes gebruikt. Omdat in Vlaanderen vooral het snoepje in de vorm van Maria bekend is, worden ze ook 'Onze-Lieve-Vrouwtjes' of 'Mariaatjes' genoemd.
* ↑ Guimauves in het Vlaams woordenboek
* ↑ "Onze-lieve-vrouwtjes" op de website van een handelaar
# Wim Neijman

Wim Neijman (Amsterdam, 3 mei 1935 – Weesp, 24 juni 2005) was een Nederlands televisiejournalist en -presentator.
Neijman begon zijn loopbaan op 23-jarige leeftijd bij het IKOR als programmaleider bij de radio. In 1963 vertrok hij naar de VARA waar hij meewerkte aan Top of Flop om in 1965 weer terug te keren bij het IKOR. Hier werkte hij onder meer voor de actualiteitenrubriek Kenmerk.
Ook presenteerde hij in 1976 het jeugdprogramma Jouw beurt. Bovendien was hij omroeper bij de IKON, de omroep die in 1976 het IKOR opvolgde. In 1978 was hij de presentator van de Geloof, Hoop en Liefde Show op televisie waarin volwassenen zich openhartig uitspraken over relaties en seksualiteit. In 1994 was hij presentator bij Ontbijt TV dat in het eerste jaar een coproductie was van IKON, KRO en NCRV.
Tot aan zijn pensionering in 1995 bleef de televisiemaker verbonden aan de IKON. Na een lang ziekbed overleed Neijman in 2005.
# Hadelinus van Celles

Hadelinus, ook Hadelinus van Celles of Hadelinus van Wezet, (Aquitanië, ca. 617 – Celles, 3 februari 690) was een leerling van de heilige Remaclus, abt en kloosterstichter. Hij leefde als kluizenaar en wordt vereerd als heilige.

## Levensloop

Hadelinus trad in bij de abdij van Solignac, waar Remaclus abt was. Deze trok naar de Ardennen en stichtte de abdij van Stavelot. De meegereisde Hadelinus betrok op aangeven van de abt een grot om er als kluizenaar te leven en een voorbeeld te zijn voor anderen. Hij kreeg verschillende leerlingen die zich nabij hun leermeester vestigden, elk in hun eigen cella oftewel kluizenaarswoning. Zo ontstond er een kleine kloostergemeenschap. Deze woningen zouden het dorpje Celles zijn naam geven. Pepijn van Herstal schonk Hadelinus landerijen om in het levensonderhoud te voorzien.
Hadelinus overleed in 690. Zijn stoffelijke resten werden in 704 in een reliekschrijn geplaatst die in de kapel kwam te staan. Dankzij de toestroom van pelgrims groeide de kapel uit tot een klooster.

## Wezet

Wegens problemen met de plaatselijke dorpsheer werden de relieken van Hadelinus op 11 oktober 1338 op aanwijzing van de prins-bisschop van Luik overgebracht naar de kerk van Wezet nabij Luik. Dankzij het onderbrengen op tijdelijke vluchtplaatsen voor het geweld van de beeldenstormers, revolutie en de twee wereldoorlogen, zijn de relieken en het reliekschrijn (12e eeuw, met 11e-eeuwse elementen) bewaard gebleven en in de Kapittelkerk van Sint-Martinus en Sint-Hadelinus te Wezet ter verering opgesteld. De abdij in Hastière (ca. 915 gesticht door paltsgraaf Wigerik van Lotharingen) is naar Hadelinus vernoemd.
Hadelinus is patroonheilige van Wezet. Het reliekschrijn van Hadelinus wordt op de jaarlijkse Hadelinusprocessie (derde zondag in september) rondgedragen. Zijn gedachtenis wordt gevierd op 3 februari.

## Wonderen

Hadelinus werd gezien als raadgever voor arm en rijk. Tijdens de middeleeuwen ontstonden verschillende wonderbaarlijke verhalen over Hadelinus. Weerkerende legenden zijn de genezing van de doodzieke echtgenote van de heer van Béon, de genezing van een doofstomme vrouw, het doen ontspringen van een fontein in Franchimont bij Philippeville en het uit de dood opwekken van een vrouw met de naam Guiza.
* ↑ (fr) Celles. Bienvenue à Houyet. Geraadpleegd op 21 november 2024.
* 1 2 Hadelinus van Celles. www.heiligen.net. Geraadpleegd op 21 november 2024.
# David Selby

David Lynn Selby (Morgantown (West Virginia), 5 februari 1941) is een Amerikaans acteur en auteur.

## Biografie

Selby werd geboren in Morgantown (West Virginia), en haalde aldaar zijn bachelor of science en zijn master in theaterwetenschap aan de West Virginia University. Hierna haalde hij zijn PhD aan de Southern Illinois University in Carbondale (Illinois).
Selby begon in 1968 met acteren in de televisieserie Dark Shadows, waar hij de rol speelde van Quentin Collins in 307 afleveringen (1968-1971). Hierna speelde hij nog meerdere rollen in televisieseries en films. Hij is ook bekend van zijn rol als Richard Channing in de televisieserie Falcon Crest waar hij in 209 afleveringen speelde (1982-1990). Voor zijn rol in Falcon Crest werd hij in 1986, 1988 en 1990 genomineerd voor een Soap Opera Digest Award en in 1989 won hij deze award in de categorie Uitstekende Acteur in een Hoofdrol.
Selby heeft als auteur verschillende boeken uitgebracht: een gedichtenbundel met de naam My Mother's Autumn en Happenstance, Romans met de naam Lincoln's Better Angel en The Blue Door. Ook heeft hij twee memoires geschreven: A Better Place wat over het opgroeien in West Virginia gaat en My Shadowed Past wat over zijn acteerperiode in de televisieserie Dark Shadows gaat.

## Filmografie
### Films

Selectie:
* 2015: Equals – Leonard
* 2012: Dark Shadows – gast
* 2010: The Social Network – Gage
* 2010: Inhale – Henry White
* 2006: Unknown – politiekapitein Parker
* 2006: End Game – Shakey Fuller
* 2004: Surviving Christmas – Horace Vangilder
* 1996: White Squall – Francis Beaumont
* 1991: Dying Young – Richard Geddes
* 1981: Rich and Famous – Douglas 'Doug' Blake
* 1980: Raise the Titanic – dr. Gene Seagram

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2017-2018: Legion – Brubaker (4 afl.)
* 2007: Tell Me You Love Me – Arthur Foster (9 afl.)
* 1997–1999: Soldier of Fortune, Inc. – Xavier Trout (8 afl.)
* 1982–1990: Falcon Crest – Richard Channing (209 afl.)
* 1981–1982: Flamingo Road – Michael Tyrone (18 afl.)
* 1977: Washington: Behind Closed Doors – Roger Castle (6 afl.)
* 1968–1971: Dark Shadows – Quentin Collins (313 afl.)

## Theaterwerk Broadway

* 1981 I Won't Dance - als Dom
* 1976 The Eccentricities of a Nightingale - als John Buchanan jr.
* 1976 The Heiress - als Morris Townsend
* 1970 Gandhi - als de Antagonist
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel David Selby op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) David Selby in de Internet Movie Database
* (en) David Selby in de Internet Broadway Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1540727
* Bibliothèque nationale de France: cb14226015z (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1526 3995
* Library of Congress Control Number: no95030120
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007447588705171
* Système universitaire de documentation: 129511056
* Virtual International Authority File: 11890566
* WorldCat: E39PBJq6Y7GhVhRW4jcyd4Cfbd
# Kleefrijst

Kleefrijst (ketan) is een rijstsoort die relatief veel amylopectine bevat en relatief weinig amylose, de twee bestanddelen van zetmeel. Door de amylopectine kleeft de rijst na het garen.
Het garen wordt gedaan door middel van koken of stomen. De rijst wordt ongeveer 15 minuten gekookt in water in een verhouding van 1 kopje rijst op driekwart kopje water, of gestoomd, zoals gebruikelijk is in Thailand en Laos. Alvorens deze rijst te koken, moet hij 8 uur wellen.

## Gebruik
### Zuidoost-Azië

In de Aziatische keuken wordt kleefrijst veelvuldig gebruikt. In de Indische Indonesische keuken wordt deze vorm van rijst gebruikt als onderdeel van bijvoorbeeld gadogado. Ketan wordt gegaard in bananenblad of in een geperforeerd zakje en na het garen in blokjes gesneden en als onderdeel van een gerecht geserveerd. In Zuidoost-Aziatische landen als Laos, Thailand en Vietnam wordt kleefrijst vaak met de hand gegeten. Doordat de rijst kleeft, zijn er gemakkelijk bolletjes van te maken. Kleefrijst wordt er gegeten in combinatie met allerlei andere gerechten. Eerst moet er een bolletje rijst worden gemaakt, vervolgens neemt men met het bolletje in de hand iets anders wat op de tafel staat en brengt het naar de mond om het op te eten.
Witte ketan wordt veel gebruikt voor het maken van hartige hapjes, zoals lemper (Indonesische rolletje kleefrijst met vulling) of zoete lekkernijen, zoals ketan unti (Molukse halve bolletjes kleefrijst met een topping van geraspte zoete kokos met gula djawa) en wadjik (Indische kleefrijstpudding). De zwarte variant vindt veel toepassing in koekjes en zoete nagerechten in combinatie met palmsuiker en kokosmelk, zoals bubur ketan hitam (zwarte kleefrijstpap).

### Japan

In Japan staat de kleefrijstkorrel bekend als mochigome (もち米), welke korte, ronde, opake rijstkorrels heeft. Het wordt gebruikt in traditionele gerechten zoals sekihan (rode rijst), okowa en ohagi. Een brei van geplette kleefrijstkorrels of mochiko (もち粉, een kleefrijstmeel van vermalen kleefrijstkorrels) wordt gebruikt om mochi (もち) te maken, een traditionele kleefrijstcake. Mochi wordt het hele jaar door gegeten, maar werd van origine gegeten tijdens het Japanse Nieuwjaar. Er bestaan veel verschillende variaties uit verschillende regio's, meestal op smaak gebracht met traditionele ingrediënten, zoals anko (rode azukibonenpasta), matcha (groene thee) en ingelegde sakura (kersenbloesem). mochiko (kleefrijstmeel) wordt ook gebruikt om dango te maken, kleefrijstballetjes op een stokje.
* Japanse korte rijstkorrels
* Sekihan, kleefrijst met rode azukibonen
* Okowa（おこわ), gestoomde kleefrijst geserveerd met groenten of vlees
* Ongezoete en niet gevulde mochi
* Gevulde mochi -balletjes, bekend als daifuku
* Mitarashi dango met een topping van mitarashi (sojasaus)
# Suhl

Suhl is een kreisfreie Stadt in de Duitse deelstaat Thüringen. De stad telt 36.395 inwoners (31 december 2020). Van 1949 tot 1990 maakte Suhl deel uit van de DDR, als hoofdplaats van het gelijknamige Bezirk Suhl.
Sinds 2004 wordt op de eerste zaterdag van december Das Adventsfest der 100.000 Lichter live vanuit het Congress Centrum Suhl uitgezonden door ARD. Het programma waarmee de opening van de Duitse kerstmarkten wordt gevierd, wordt gepresenteerd door Florian Silbereisen.

## Stadsdelen

* Albrechts
* Dietzhausen
* Gehlberg
* Goldlauter-Heidersbach
* Mäbendorf
* Schmiedefeld am Rennsteig
* Vesser
* Wichtshausen

## Partnersteden

* Bègles (Frankrijk), sinds 1962
* Kaluga (Rusland), sinds 1969
* České Budějovice (Tsjechië), sinds 1979
* Leszno (Polen), sinds 1984
* Würzburg (Duitsland), sinds 1988
* Lahti (Finland), sinds 1988
* Smoljan (Bulgarije), sinds 1998

## Geboren

* Johann Ernst Rembt (1749-1810), organist en componist
* Fritz Reitz (1858-1946), componist en dirigent
* Wilhelm Cuno, (1876-1933), Rijkskanselier
* Mario Kummer (1962), wielrenner
* Dagmar Neubauer (1962), sprintster
* Sandra Hüller (1978), actrice
* Jens Filbrich (1979), langlaufer
* Andi Langenhan (1984), rodelaar
* Franz Göring (1984), langlaufer
* Erik Lesser (1988), biatleet

## Demografie

| Peildatum | 31.12.2009 | 31.12.2010 | 31.12.2011 | 31.12.2012 | 31.12.2013 | 31.12.2014 | 31.12.2015 | 31.12.2016 | 31.12.2017 | 31.12.2018 | |
| Inwoners | 39.526 | 38.776 | 36.570 | 35.967 | 35.665 | 36.208 | 36.778 | 35.608 | 35.166 | 34.835 | |
| Buitenlanders | 1.052 | 1.023 | 586 | 645 | 787 | 1.763 | 2.887 | 2.336 | 2.452 | 2.654 | |
| Aandeel buitenlanders | 2,7% | 2,6% | 1,6% | 1,8% | 2,2% | 4,9% | 7,8% | 6,6% | 7,0% | 7,6% | |
| Peildatum | 31.12.1998 | 31.12.1999 | 31.12.2000 | 31.12.2001 | 31.12.2002 | 31.12.2003 | 31.12.2004 | 31.12.2005 | 31.12.2006 | 31.12.2007 | 31.12.2008 |
| Inwoners | 50.182 | 49.206 | 48.025 | 46.765 | 45.569 | 44.529 | 43.652 | 42.689 | 41.861 | 41.015 | 40.173 |
| Buitenlanders | 1.167 | 1.085 | 1.085 | 1.048 | 1.042 | 1.009 | 1.051 | 1.029 | 1.059 | 1.026 | 1.044 |
| Aandeel buitenlanders | 2,3% | 2,2% | 2,3% | 2,2% | 2,3% | 2,3% | 2,4% | 2,4% | 2,5% | 2,5% | 2,6% |

## Trivia

* In 1989 werd begonnen met de aanleg van een trolleybuslijn die echter nooit in dienst werd genomen.
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden vom Thüringer Landesamt für Statistik
* ↑ (de) Kreisfreie Stadt: Stadt Suhl Thüringer Landesamt für Statistik
* ↑ (de) Suhl - Einwohnerzahl bis 2023. Statista. Geraadpleegd op 9 oktober 2024.
# Mauro Caviezel

Mauro Caviezel (Tomils, 18 augustus 1988) is een Zwitserse, voormalige alpineskiër. Hij won de Wereldbeker op de slalom in 2020 en vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Caviezel maakte zijn wereldbekerdebuut in maart 2008 in Kranjska Gora. Op 17 januari 2014 scoorde de Zwitser in Wengen zijn eerste wereldbekerpunten, negen dagen later behaalde hij in Kitzbühel zijn eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde Caviezel als 28e op de reuzenslalom, op de supercombinatie viel hij uit in de tweede manche.
Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2015 in Beaver Creek eindigde de Zwitser als dertiende op de alpine combinatie en als zeventiende op de Super G. In Sankt Moritz nam hij deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2017. Op dit toernooi veroverde hij de bronzen medaille op de alpine combinatie. Daarnaast eindigde hij als twintigste op de afdaling en als 21e op de Super G. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde Caviezel als zesde op de afdaling en als twaalfde op de alpine combinatie, op de Super G wist hij niet te finshen.
Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2019 in Åre eindigde de Zwitser als zevende op de alpine combinatie en als negende op de afdaling, op de super G wist hij niet te finishen. In het seizoen 2019/2020 won hij, zonder wereldbekerzege, het wereldbekerklassement op de super G. Op 12 december 2020 boekte Caviezel in Val d'Isère zijn eerste wereldbekerzege.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2014 | Sotsji | 28e Reuzenslalom DNF2 Supercombinatie |
| 2018 | Pyeongchang | 12e Alpine combinatie 13e Afdaling DNF Super G |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Beaver Creek | 13e Alpine combinatie 17e Super G |
| 2017 | Sankt Moritz | 3 Alpine combinatie 20e Super G 21e Afdaling |
| 2019 | Åre | 7e Combinatie 9e Afdaling DNF Super G |
| 2021 | Cortina d'Ampezzo | DNF Super G |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | SG | PAR | AC |
| 2013/2014 | 77e | – | – | | 6e |
| 2014/2015 | 42e | 38e | 19e | | 8e |
| 2016/2017 | 33e | 24e | 10e | | 10e |
| 2017/2018 | 23e | 12e | 15e | | 5e |
| 2018/2019 | 7e | 5e | 3 | | 3 |
| 2019/2020 | 7e | 10e | 1 | 39e | 8e |
| 2020/2021 | 22e | 24e | 4e | – | |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 12 december 2020 | Val d'Isère | Super G |
# Martin Čater

Martin Čater (Celje, 20 december 1992) is een Sloveense alpineskiër. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Čater maakte zijn wereldbekerdebuut in maart 2013 in Kranjska Gora. In januari 2014 scoorde hij in Wengen zijn eerste wereldbekerpunt. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2015 in Beaver Creek eindigde de Sloveen als twintigste op de supercombinatie, als 25e op de afdaling en als 29e op de Super G. In januari 2017 behaalde Čater in Wengen zijn eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. In Sankt Moritz nam hij deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2017. Op dit toernooi eindigde hij als dertiende op de supercombinatie en als zeventiende op de Super G. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde de Sloveen als negentiende op de afdaling.
Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2019 in Åre eindigde Čater als dertiende op de Super G. Op 13 december 2020 boekte hij in Val d'Isère zijn eerste wereldbekerzege.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2018 | Pyeongchang | 19e Afdaling DNF Alpine combinatie DNF Super G DNF Reuzenslalom |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Beaver Creek | 20e Supercombinatie 25e Afdaling 29e Super G |
| 2017 | Sankt Moritz | 13e Supercombinatie 17e Super G DNF1 Reuzenslalom |
| 2019 | Åre | 13e Super G |
| 2021 | Cortina d'Ampezzo | 25e Super G DNF2 Alpine combinatie |
| 2023 | Courchevel-Méribel | 35e Afdaling DNF Super G DNF2 Alpine combinatie |
| 2025 | Saalbach | 12e Landenwedstrijd 34e Afdaling DNF Super G |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | SG | SC |
| 2013/2014 | 145e | 55e | - | 40e |
| 2014/2015 | 137e | - | - | 30e |
| 2015/2016 | 112e | - | 39e | 36e |
| 2016/2017 | 67e | 46e | 26e | 12e |
| 2017/2018 | 52e | 24e | 29e | 13e |
| 2018/2019 | 66e | 27e | 33e | 20e |
| 2019/2020 | 75e | 50e | 36e | 14e |
| 2020/2021 | 65e | 17e | 49e | |
| 2021/2022 | 60e | 23e | 34e | |
| 2022/2023 | 80e | 42e | 41e | |
| 2023/2024 | 137e | 55e | 54e | |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 13 december 2020 | Val d'Isère | Afdaling |