OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# N715 (België)

De N715 is een gewestweg in de Belgische provincie Limburg. Deze weg vormt de verbinding tussen Houthalen en Lommel. Net als de N74 is ook de N715 een noord-zuidverbinding, beide wegen lopen grotendeels parallel, tussen de afrit van de E314 en de splitsing met de N74 overlappen deze N-wegen
De totale lengte van de N715 bedraagt ongeveer 29 kilometer.

## Geschiedenis

De N715 werd aangelegd in de achttiende eeuw als een steenweg van Hasselt naar 's-Hertogenbosch.
Aan het einde van de jaren 60 werd de Grote Baan op het grondgebied van de toenmalige gemeente Houthalen volledig heraangelegd. De vernieuwde weg werd in 1971 in gebruik genomen. In hetzelfde jaar werden de plannen voor de A24 bekendgemaakt, de snelweg die de N715 grotendeels zou moeten vervangen. Deze autosnelweg, in 1977 gedegradeerd tot expresweg maar toch aangelegd als snelweg, werd in de periode 1981-2005 geleidelijk opengesteld. De keuze tussen een tracé door/onder Houthalen-Helchteren op het tracé van de N715 of een omleidingstracé werd pas in 2008 gemaakt in het voordeel van de westelijke omleiding rond Houthalen en Helchteren. Dit werd nadien herzien, en in oktober 2021 werd uiteindelijk beslist dat de N715 in Houthalen het bestaande tracé zou blijven volgen, en deels zou ondertunneld worden.

## Plaatsen langs de N715

* Houthalen
* Helchteren
* Hechtel
* Lommel

## N715a en N715b

* 50° 59′ 46″ NB, 5° 22′ 10″ OL (N516a) 50° 58′ 41″ NB, 5° 21′ 54″ OL (N516b)
De N715a en N715b zijn samen een verbindingsweg door de plaats Zonhoven heen. De routes hebben een lengte van respectievelijk 2,8 en 1 kilometer. De N715a sluit aan de noordkant aan op de kruising met de N715 en N74 nabij de toerit naar de A2 toe. De N715b sluit aan de zuidkant aan op de N74. De routes gaan over de Houthalenseweg, Dorpstraat en Heuvenstraat (allen N715a); Heuveneindeweg (N715b).
* ↑ Route N715 op Google Maps
* ↑ VRT NWS, Na 50 jaar is kogel eindelijk door de kerk: de Noord-Zuid loopt in Houthalen-Helchteren door tunnels. vrtnws.be (7 oktober 2021). Gearchiveerd op 28 oktober 2021. Geraadpleegd op 28 oktober 2021.
* ↑ Route N715a op Google Maps
* ↑ Route N715b op Google Maps
# Adri Hommerson

Adrianus (Adri) Hendrikus Hommerson ('s-Hertogenbosch, 29 oktober 1916 – Zaandam, 23 januari 1954) was een Nederlands journalist, en verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog. Hij werkte voor de Arnhemsche Courant en Het Vrije Volk.
Adri Hommerson had een brede belangstelling en volgde onder meer lezingen van Nicolaas van Wijk over de Slavische talen.

## Levensloop

Toen de oorlog uitbrak was Adri's broer Ab met diens vrouw en kind met verlof in Nederland. Zij logeerden bij vader Hommerson, die stationschef in Hillegom was. Ze konden niet meer terug naar Curaçao, waar Ab als stuurman voor Shell werkte. Adri en Ab besloten samen met hun vriend Henri Baudet naar Engeland te gaan. Hun eerste poging was in het voorjaar van 1941. Deze mislukte, omdat hun bootje daags voor vertrek uit de haven van Katwijk verdwenen was. Hun tweede overtocht zou vanuit Zeeland gaan. Deze poging mislukte omdat de Duitsers ineens alle kreken hadden afgesloten.
Samen met zijn broer Ab werd Adri begin 1943 actief voor de Knokploeg Gelderse Vallei, die onder leiding stond van Dirk van der Voort. Beide broers namen deel aan overvallen op de distributiekantoren van Woudenberg en Scherpenzeel en een distributietransport tussen Barneveld en Scherpenzeel. Na de arrestatie van Van der Voort in oktober 1943 viel de knokploeg uit elkaar. Een poging om hem te bevrijden uit de Arnhemse Koepelgevangenis liep op niets uit.
Samen met broer Ab sloot Hommerson zich aan bij de verzetsgroep Koog-Purmerend.De broers waren onder meer betrokken bij de overval van het distributiekantoor in Oegstgeest (9-11-1943) en het postkantoor in Purmerend (11-1-1944). Op 23 januari 1944 werd Ab op zijn onderduikadres gearresteerd. Hij verweerde zich, werd ter dood veroordeeld en op 22 februari geëxecuteerd.
Adri Hommerson sloot zich weer aan bij de Knokploeg Gelderse Vallei, Hij nam op 14 april 1944 deel aan een overval op de Schoonhovense Courant. Op de tweede pagina van de krant werden een aantal verzetsartikelen geplaatst en een gedicht dat was overgenomen uit het Geuzenboek. De bezetting van de drukkerij duurde het grootste deel van de dag. De krant werd verspreid en het zestal overvallers, onder wie Van der Voort, slaagde erin op tijd te ontkomen. De bevolking van Schoonhoven moest de zes weken daarna verplicht om zes uur binnen zijn.
Adri verzorgde na de oorlog de Zaanse editie van Het Vrije Volk. Vanaf 6 mei 1952 werd de 36-jarige Adri Hommerson 50 dagen gegijzeld in het huis van bewaring aan de Amsterdamse Weteringschans omdat hij justitie niet de bron wilde noemen van zijn publicatie over de vermoedelijke dader van een roofmoord. Hij werd op 25 juni 1952 vrijgelaten. Na een maagbloeding overleed hij op 23 januari 1954.

## Persoonlijk

Hommerson was getrouwd en had vier kinderen. Hij ontving postuum het Verzetsherdenkingskruis.
# Jeroen Lenssinck

Jeroen Lenssinck, (Utrecht, 1969) is een Nederlands beeldend kunstenaar uit Krakow. Lenssinck komt uit een familie van kunstenaars. Hij is de zoon van kunstenaar Willem Lenssinck en zijn grootvader was schilder Piet Vermeulen. Kunstenares Lia Laimböck is een halfzus van Jeroen.

## Opleiding

Met zijn diploma van het Montessori Lyceum Herman Jordan studeerde Jeroen van 1988 - 1990 Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Van 1990 tot 1993 ging hij naar de Kunstacademie in 's-Hertogenbosch.

## Kunstenaar

Na veel tekenwerk en schilderen maakt hij sinds 2006 grafiek. Met fotografie bewerkt hij vaak oude materialen. Door meerdere lagen samen te voegen en te veranderen ontstaan verschillende texturen en effecten. Deze grafieken worden daarna via giclée-techniek vermeerderd en bewerkt met oliepastels. De grafieken zijn daardoor steeds anders dan de voorafgaande.

## Reclame

Toen hij begin 1993 naar Polen verhuisde, was het land in een fase van aanpassing aan een kapitalistisch systeem. Reclame en vormgeving waren daar nog in een vroeg stadium van ontwikkeling. Lenssinck werkte er oorspronkelijk als designer en artdirector. Later begon hij er een eigen reclamebureau. Van 2006 tot 2011 gaf hij workshops aan de Universiteit van Katowice.
In 2000 won hij de Grand Prix voor de beste advertentiecampagne op het Kracause Film Festival voor Simplus mobiele telefoons. Datzelfde jaar kreeg hij een bronzen Effie voor de meest effectieve campagne voor datzelfde product. In 2003 won hij nogmaals een bronzen Effie.
* Website Jeroen Lenssinck
* ↑ Over de familietentoonstelling
* ↑ Galerie Laimbock over het werk van Lenssinck
# Lijst van Nederlandse drumfanfares

Dit is een lijst van Nederlandse drumfanfares georganiseerd naar gemeente of regio.

## A

* Drumfanfare Eensgezindheid, Aerdt
* Drumfanfare Almere, Almere
* Christelijke Drumfanfare Hosanna, Axel

## B

* Drumfanfare St. Jan, Babberich
* Schutterij B.U.B. Beek-Ubbergen, Beek (Gelderland)
* Drumfanfare en majorettenkorps Irene Lucia, Beek (Limburg)
* Drumfanfare ESKA, Bemmel
* Drumfanfare en Majoretten Peloton Parcifal, Brunssum

## D

* Muziekvereniging Drumfanfare Delden, Delden
* Drumfanfare Promenadeband, Delft
* Drumfanfare Peelland, Deurne
* Chr. Showband Jubal, Dedemsvaart
* Drumfanfare & Majorettekorps Loil-Vooruit, Didam
* Drumfanfare Beatrix, Dongen
* Gilde "St. Remigius", Duiven

## E

* Muziekvereniging Euphonia, Eibergen
* Drumfanfare EDG, Ermelo

## G

* Schuttersgilde St. Martinus, Gaanderen
* Drumfanfare Jong Leven, Gerwen
* Drumfanfare Avanti, Groningen

## H

* Drumfanfare TTH, Hazerswoude
* Drumfanfare Hengelo, Hengelo
* Drumfanfare Exempel, 's-Hertogenbosch
* Drumfanfare Amantius, 's-Hertogenbosch

## I

* Show- en Drumfanfare Oranje, IJsselmuiden

## J

* Muziekvereniging Kunstzin, Julianadorp

## K

* Schuttersgilde St. Jan, Keijenborg
* Muziekvereniging Crescendo, Krimpen aan de Lek

## L

* Drumfanfare FBL (FranciscusBand), Leiden
* Drumfanfare Mavileo, Leimuiden
* Malletband St. Switbertus, Lichtenvoorde
* Drumfanfare PCL Lobith, Lobith
* Drumfanfare OLTO, Loenen

## M

* Drumfanfare CMH Menaldum, Menaldum

## N

* Schutterij De Eendracht, Nieuw-Wehl
* Drumfanfare DKV, Nieuwerkerk aan den IJssel
* Drumfanfare Michaël, Nijmegen
* Jeugddrumfanfare De Stefaantjes, Nijmegen

## O

* Drumfanfare Victoria, Odijk
* Drumfanfare D.I.O.S., Oijen
* Drumfanfare St. Anna, Oud-Zevenaar

## P

* Drumfanfare Haaglanden, Pijnacker

## R

* Drumfanfare St. Caecilia, Raalte
* Muziekvereniging Volharding, Rhoon
* Drumfanfare EMM, Rijen
* Drumfanfare Melomanie, Rijsenhout
* Drumfanfare Excelsior, Rotterdam

## S

* Show- & Drumfanfare Duindorp, Scheveningen
* Muziekvereniging M.E.T.R.O., Scheveningen
* Muziekvereniging St. Cecilia, Schijndel
* Schuttersvereniging Willem Tell, Silvolde
* Drumfanfare Schutterij De Eendracht, Nieuw-Wehl

## T

Tamboerkorps St. Cecilia Zegge

## U

* Schuttersgilde Sint Hubertus, Ulft

## V

* Show-en Marchingband Forum Hadriani, Voorburg
* Drumfanfare St. Cecilia, Voorhout
* Muziekvereniging Laurentius, Voorschoten

## W

* Drumfanfare Liberte, Westervoort

## Z

* Drumfanfare Jonathan, Zeist
* Drumfanfare Altesa, De Zilk
* Drumfanfare VIOS, Zoeterwoude
# Station Loppem

Het station Loppem is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 66 (Brugge - Kortrijk) in Loppem, een deelgemeente van de gemeente Zedelgem. Het werd in 1955 gesloten, tegelijk met een aantal andere kleine stations aan de lijn.
* Lijn 66
* http://users.pandora.be/pk/lijnen.htm#66
0: Brugge · 3,2: Sint-Michiels · 7,2: Loppem · 10,8: Zedelgem · 12,9: Veldegem · 18,9: Torhout · 23,7: Lichtervelde · 27,1: Gits · 29,7: Beveren (Roeselare) · 32,4: Roeselare · 34,8: Rumbeke · 36,7: Kachtem · 39,3: Izegem · 42,4: Ingelmunster · 45,6: Lendelede · 47,2: Sint-Katerine · 50,2: Heule · 51,0: Heule-Leiaarde · 54,5: Kortrijk
# Dwergparelmos

Dwergparelmos (Weissia rostellata) is een soort uit het geslacht parelmos (Weissia). Het komt voor op klei en leem.

## Kenmerken

Dwergparelmos valt op door zijn opvallende uiterlijk, met korte cilindrische capsules die half verborgen zijn tussen lange bladeren bij de basis van de sporofyt. Deze capsules verliezen hun deksel niet en kunnen vaak in deels afgebroken toestand worden gevonden met een loep. De soort vormt lage, losse plukjes geelgroene planten van ongeveer 5 mm hoog. De bladeren zijn 1,5-2,5 mm lang.

## Ecologie

De standplaatsen van dwergparelmos hebben gemeen dat zij allen gelegen zijn op recent aangesneden kleibodems. Veel vondsten zijn gedaan in natuurontwikkelingsterreinen waar de bovenlaag van graslanden verwijderd is. Verder komt het plantje voor in (geschoonde) greppels, langs watergangen (op steile kruimelige taluds en op onlangs verlaagde oevers), op hopen uitgegraven klei en op vochtige paden tussen gras. Het gaat om kalkarme, maar basenrijke zware klei zoals kalkloze poldervaaggronden, kalkloze drechtvaaggronden of waardveengronden. Vermoedelijk groeide dwergparelmos voor de intensivering van de landbouw in blauwgraslanden en dotterbloemhooilanden en heeft daar een omvangrijke sporenvoorraad in de bodem opgebouwd. Tot de begeleidende soorten behoren diverse pioniers op klei zoals kleismaragdsteeltje, braamknikmos, gewoon kleimos en enkele soorten vedermos.

## Verspreiding

In Nederland is dwergparelmos zeer zeldzaam. Het staat op de rode lijst in de categorie 'gevoelig'. Lange tijd was de soort slechts bekend van één vondst bij de spoorbrug van Den Bosch in 1907. In 1999 werd de soort langs de Afgedamde Maas gevonden, niet ver van de oude vindplaats. Vanaf 2002 volgden diverse vondsten in het rivierengebied. Aanvankelijk in de Alblasserwaard en de Vijfherenlanden op de grens van laagveen- en fluviatiel district. Daarna ook in het Land van Maas en Waal, in Berg en bij Wageningen. In de ons omringende landen is dwergparelmos (zeer) zeldzaam.
* 1 2 3 BLWG Verspreidingsatlas Mossen
* ↑ The British Bryological Society
# Priorij van Onze-Lieve-Vrouw van Bethanië

De Priorij van Onze-Lieve-Vrouw van Bethanië is een Benedictinessen-priorij in de tot de West-Vlaamse gemeente Zedelgem behorende plaats Loppem, gelegen aan Sysen 8.

## Geschiedenis

Deze priorij kan worden gezien als vrouwelijke tegenhanger van de nabijgelegen Abdij van Zevenkerken, waartoe abt Theodore Nève de aanzet gaf. Toen de abdij in 1918 als militair hospitaal in gebruik was zag hij daar verpleegsters werkzaam, welke hem op dit denkbeeld brachten.
Tussen 1921 en 1925 vestigden zich de eerste zusters, na een cursus in Angers te hebben gevolgd, in het Kasteel Lisbona. Zij beoefenden het missioneringswerk in Belgisch Congo en stichtten daar ook kloosters. Het klooster te Loppem werd tussen 1924 en 1957 in fasen gebouwd naar ontwerp van Jozef Viérin. In 1924 kwam het gastenverblijf tot stand en daarna volgden de internaatvleugel (1929), de kerk (1935-1936), de refter (1948) en een vleugel met kapel en bibliotheek (1957).
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de monniken van de Abdij van Zevenkerken in het gastenverblijf ondergebracht en in 1969 kwam hier het meisjesinternaat van de Abdij.

## Gebouw

Het complex is gebouwd in baksteen en werd uitgevoerd in neoromaanse stijl. Het toont een grote mate van eenheid en een strak symmetrische plattegrond.. Kern zijn de in een vierkant om een centrale tuin gegroepeerde vleugels. Het vierkant wordt doorsneden door een as waarop de kerk en de refter te vinden zijn (voeding van geest en lichaam symboliserend). De kerk omvat een brede achthoekige vieringtoren onder achthoekig kegeldak. Bij het ontwerp zijn de principes van de gulden snede toegepast.
* Inventaris Onroerend Erfgoe
# Vlag van Fujairah

De vlag van Fujairah gebruikt sinds 1975 de nationale vlag van de Verenigde Arabische Emiraten als de vlag van het emiraat Fujairah. Onder het Britse protectoraat vanaf 1820 werd besloten de emiraten van elkaar te onderscheiden: diegenen die een vriendschapsverdrag met de Britten sloten, moesten een wit veld toevoegen aan hun rode vlag; de anderen behielden hun rode vlaggen.
In de General Maritime Treaty van 1820 lieten de Britten twee vormen van witte kleur toe, toegevoegd aan de rode vlaggen der Arabieren.
* Vlag nummer 1 of flag number one: een witte strook aan de mast en driemaal zo brede rode strook. Dit was de vlag voor Dubai, Abu Dhabi, Ajman en Umm al-Qaiwain.
* Vlag nummer 2 of flag number two: een witte band rondom een rode rechthoek. Dit was de vlag voor Sharjah, Ras-al-Khaimah, en Kalba.
Op dat moment bleef Fujairah - dat door de Britten niet als emiraat werd erkend en dus geen ondertekenaar was van het algemene verdrag van 1820 - zijn effen rode vlag gebruiken.
Voor 1952 was de vlag effen rood. Van 1952 tot 1961 werd de naam van het emiraat aan de vlag toegevoegd en werd een rode vlag met een witte Arabische kalligrafie van de naam van het emiraat aangenomen als vaandel om het te onderscheiden van de omliggende emiraten. In 1975 werd de effen rode vlag afgeschaft en de nationale vlag van de Verenigde Arabische Emiraten wordt nu voor officiële doeleinden gebruikt.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Fujairah
* ↑ (en) Radel, Jon, General Maritime Treaty 1820 : the origin of United Arab Emirates' flags. Flags of the World.
* ↑ Fujairah. www.crwflags.com. Geraadpleegd op 9 oktober 2023.
# Moulay Abdessalam Ibn Mashish

Moulay Abdessalam Ibn Mashish (Arabisch: عبد السلام بن مشيش العلمي) (ook gespeld als Ibn Bashīsh, Ibn Manish, Ibn Machich, Ben Mshish) was een soefi-heilige en stichter van de Shadhiliya soefi orde, die leefde tijdens de heerschappij van de Almohaden-dynastie. Hij werd geboren in de regio van Beni Aross in de buurt van Tanger en leefde van 1140 tot 1227. Op een keerpunt in zijn leven trok hij zich terug op de berg Jabal al-'Alam, in de buurt van Tétouan, waar zijn mausoleum nu ligt. Hij werd de spirituele gids van Abu-l-Hassan ash-Shadhili, zijn enige leerling. Zijn eigen geestelijke erfenis was verbonden met die van Abu Midian, de grote samensteller van het Marokkaanse Soefisme. Hij is de stamvader van Moulay Ali ibn Rashid, stichter van de stad Chefchaouen.
Hij was een Sjarief, een afstammeling van Hasan ibn Ali

## Werken

Hij is de auteur van een verzameling beschouwingen over het godsdienstige en politieke leven van zijn tijd en van een beroemde grafrede van de profeet Mohammed (taṣliyah), waarop een commentaar werd geschreven door Ahmad ibn Ajiba. Hij schreef ook een metafysische parafrase van een bekend gebed, genaamd al-Salat al-Mashishiyah, waarin de gelovige God vraagt om een zegen over de Profeet om hem te bedanken voor de ontvangst van de Islam door hem. Hierin ziet Ibn Mashish de profeet Mohammed als een uitdrukking van de Geest waar uit de hele openbaring voortkomt en deze is de eeuwige bemiddelaar tussen de Godheid en de wereld. Hij gaf ook de Islamitische wereld een gebed van salawat, Salawat al-Nariyah genaamd. Het wordt vandaag de dag nog door Moslims over de hele wereld gereciteerd.

## Overlijden

Ibn Mashish werd in 1227 vermoord door de volgelingen van de valse profeet en anti-Almohaden rebel Ibn Abi Tawajin, die op zijn beurt vermoord werd door een meute uit Ceuta als vergelding.
Zijn mausoleum ligt op de berg Jabal al-'Alam, in de plaats Moulay Abdeslam in de buurt van Larache en is vandaag de dag een belangrijk bedevaartsoord.
# Octaaf (liturgie)

Een octaaf is in de Rooms-Katholieke Kerk een periode van acht dagen waarmee een hoogfeest kan worden gevierd. De eerste dag is de dag van het hoogfeest zelf, de achtste dag, een week na de feestdag zelf dus, is de octaafdag.
In het Westen nam gedurende de Middeleeuwen het vieren van een octaaf bij veel feesten toe. Bij sommige feesten van heiligen werd alleen de achtste dag gevierd. Na de vernieuwing van de Romeinse liturgie in 1969/1970 behielden alleen de hoogfeesten van Pasen en Kerstmis nog een octaaf. Het Paasoctaaf begint op Paaszondag, en eindigt op Beloken Pasen. Het kerstoctaaf begint op eerste kerstdag, en eindigt op 1 januari. Op de octaafdag van Kerstoctaaf (1 januari) vestigt de Kerk sinds het begin van de zevende eeuw in de Romeinse liturgie de aandacht op de Maagd Maria. In het Missaal van 1970 wordt deze dag genoemd: octaafdag van Kerstmis - Maria Moeder van God.
Plaatselijk worden echter ook octaven buiten de hoogfeesten gevierd. Zo kent men in Wittem (Limburg) ook nog het Gerardusoctaaf; de week van zondag tot zondag waarin de gedenkdag van Gerardus Majella (16 oktober) valt. Te Houthem viert men het Gerlachusoctaaf rond 5 januari. In Meerssen wordt rond Sacramentsdag het Sacramentsoctaaf gevierd.
# Fons Van Dyck

Fons Van Dyck (Mechelen, 1959) is een Belgisch marketing- en communicatiespecialist.

## Levensloop

Fons Van Dyck studeerde politieke en sociale wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Na zijn studies was hij programmamaker bij Roodvonk tussen 1982 en 1986. Vervolgens werkte hij bij Industrial Marketing Systems tot 1991 om daarna woordvoerder en communicatiedirecteur van de SP te zijn tot 1995. Vanaf 1996 was hij directeur communicatie bij Telenet om in 2001 over te stappen naar Think-BBDO.
Daarnaast is hij sinds 2007 gastprofessor marketing & communicatie aan de VUB en sinds 2016 doctor in de media- en communicatiestudies (VUB).

## Publicaties

* Het merk mens (2008)
* De Kracht van wit (2009)
* Reclame: dood of levend (2013)
* De onsterfelijke onderneming (2018)
* De toekomst is terug (2023)

## Erkentelijkheden

* 1995 - Effie-award met de campagne van Louis Tobback
* 2008 - Bekroning meest vernieuwende marketingboek voor Het merk mens
* 2009 - Master Marketeer
* ↑ Knack - 24 januari 2018, pagina 13
* ↑ Think.bbdo.be - Fons Van Dyck
* ↑ Van Dyck op de website van de VUB. Gearchiveerd op 2 september 2018. Geraadpleegd op 2 september 2018.
* Bibsys: 14041512
* Gemeinsame Normdatei: 1071919318
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9069 7085
* Library of Congress Control Number: n2013067897
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: utb2015890787
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 142809470
* Système universitaire de documentation: 170724239
* Virtual International Authority File: 305111920
# Exon

Een exon (Engels: expressed region) is het coderend gedeelte van een gen. Het grootste deel van de exons zal uiteindelijk coderen voor het polypeptide dat door het betreffende gen bepaald wordt. De delen van het gen die niet in het uiteindelijke mRNA terechtkomen, zijn introns.
De situatie is enigszins te vergelijken met een boek waar tussen de leesbare tekst door opeens enkele regels staan die uit willekeurige letters bestaan. Deze willekeurige letters zullen in het uiteindelijke boek ertussenuit gehaald worden, waardoor een verhaal zal ontstaan dat volledig leesbaar is. De exons vormen de leesbare tekst.

## Exons blijven over in het mRNA na splicing

Voor het maken van een eiwit wordt eerst het hele gen door transcriptie gekopieerd, waardoor een pre-mRNA bestaat, waarin zowel de introns als de exons aanwezig zijn. Van dit pre-mRNA wordt door een proces van splicing het uiteindelijke mRNA gemaakt. De stukken van het gen die in het uiteindelijke mRNA overblijven, zijn exons.

## Nummering

Naar goed gebruik worden exons genummerd vanaf nummer 1. Het eerste intron komt pas na het eerste exon. Bij zeer ingewikkelde genen wordt een exon weleens genummerd met 3A, 3B etc.

## Exons coderen voor een eiwit

Drie opeenvolgende nucleotiden (een codon) van een mRNA coderen samen voor één aminozuur. Deze codering is de genetische code. Tijdens de translatie van een mRNA wordt telkens een codon afgelezen en het bijbehorende aminozuur aan de aminozuurketen aangebouwd.

## 5' UTR en 3' UTR

Het begin en het einde van het mRNA codeert echter vaak niet voor het uiteindelijke eiwit. Deze regio's zijn 5' en 3' untranslated region of UTR (Nederlandse uitspraak: 5 accent UTR) genoemd. Tijdens de translatie van het mRNA in een eiwit worden deze niet gebruikt voor de codering van de bouwstenen van het eiwit (de aminozuren) zelf. Deze twee regio's hebben wel signaalfuncties die het proces van de translatie regelen. Dit betekent dat (een deel van) de eerste exons en (een deel van) de laatste exons van een gen niet coderen voor het uiteindelijke eiwit.
Naar de eerdere analogie van het boek, zijn deze regio's de instructies voor de drukker, die aangeven hoe en hoe vaak een boek gedrukt moet worden en aan wie het verstuurd moet worden, weliswaar leesbare tekst, maar niet meer terug te vinden in het uiteindelijke boek (eiwit).

## Voorkomen

Niet alle organismen hebben introns tussen de exons van hun genen. Introns komen hoofdzakelijk voor in eukaryote organismen (organismen waarvan de cellen een celkern hebben). Wetenschappers speculeren nog over de functie(s) die introns mogelijk hebben.

## Ontdekker

Voor de ontdekking dat een gen kan bestaan uit introns en exons kregen Richard John Roberts en Phillip Allen Sharp in 1993 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.