OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grand Prix Formule 1 van Argentinië 1978

De Grand Prix Formule 1 van Argentinië 1978 werd gehouden op 15 januari 1978 op het Autódromo Oscar Alfredo Gálvez bij Buenos Aires.

## Verslag

Mario Andretti leidde de race van start tot finish en zijn positie werd enkel bedreigd door John Watson die in de beginfase aan kon dringen bij de Amerikaan. Watson moest echter opgeven met koelingsproblemen.
Niki Lauda werd tweede, waarbij hij de Tyrrell van Patrick Depailler net achter zich wist te houden.

## Uitslag

| Positie | Nr | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 5 | Mario Andretti | Lotus-Ford | 52 | 1:37:04.47 | 1 | 9 |
| 2 | 1 | Niki Lauda | Brabham-Alfa Romeo | 52 | +13,21 s | 5 | 6 |
| 3 | 4 | Patrick Depailler | Tyrrell-Ford | 52 | +13,64 s | 10 | 4 |
| 4 | 7 | James Hunt | McLaren-Ford | 52 | +16,05 s | 6 | 3 |
| 5 | 6 | Ronnie Peterson | Lotus-Ford | 52 | +1:14.85 | 3 | 2 |
| 6 | 8 | Patrick Tambay | McLaren-Ford | 52 | +1:19.90 | 9 | 1 |
| 7 | 11 | Carlos Reutemann | Ferrari | 52 | +1:22.60 | 2 | |
| 8 | 12 | Gilles Villeneuve | Ferrari | 52 | +1:38.88 | 7 | |
| 9 | 14 | Emerson Fittipaldi | Fittpaldi-Ford | 52 | +1:40.60 | 17 | |
| 10 | 20 | Jody Scheckter | Wolf-Ford | 52 | +1:43.50 | 15 | |
| 11 | 9 | Jochen Mass | ATS-Ford | 52 | +1:49.07 | 13 | |
| 12 | 10 | Jean-Pierre Jarier | ATS-Ford | 51 | +1 Ronde | 11 | |
| 13 | 30 | Brett Lunger | McLaren-Ford | 51 | +1 Ronde | 24 | |
| 14 | 3 | Didier Pironi | Tyrrell-Ford | 51 | +1 Ronde | 23 | |
| 15 | 17 | Clay Regazzoni | Shadow-Ford | 51 | Benzineleiding | 16 | |
| 16 | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Matra | 50 | Motor | 8 | |
| 17 | 16 | Hans Joachim Stuck | Shadow-Ford | 50 | +2 Rondes | 18 | |
| 18 | 19 | Vittorio Brambilla | Surtees-Ford | 50 | +2 Rondes | 12 | |
| NF | 2 | John Watson | Brabham-Alfa Romeo | 41 | Motor | 4 | |
| NF | 27 | Alan Jones | Williams-Ford | 36 | Benzinesysteem | 14 | |
| NF | 22 | Danny Ongais | Ensign-Ford | 35 | Distributie | 21 | |
| NF | 23 | Lamberto Leoni | Ensign-Ford | 28 | Motor | 22 | |
| NF | 37 | Arturo Merzario | Merzario-Ford | 9 | Differentieel | 20 | |
| NF | 18 | Rupert Keegan | Surtees-Ford | 4 | Oververhitting | 19 | |
| NQ | 25 | Héctor Rebaque | Lotus-Ford | | | | |
| NQ | 32 | Eddie Cheever | Theodore-Ford | | | | |
| NQ | 24 | Divina Galica | Hesketh-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Mario Andretti | Lotus-Ford | 1:47.75 |
| Snelste ronde | Gilles Villeneuve | Ferrari | 1:49.76 |
1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1960 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998
# The Roughneck (1924)

The Roughneck is een Amerikaanse avonturenfilm uit 1924 onder regie van Jack Conway.

## Verhaal

Kapitein McCara maakt de weduwe Anne Delaney wijs dat haar zoon Jerry is omgekomen in een ongeluk. Hij lokt haar mee naar een eiland in de Stille Zuidzee met de belofte om met haar te trouwen. Een paar jaar later laat hij Anne stikken. Haar zoon Jerry verdient inmiddels zijn boterham als bokser in San Francisco. Na een wedstrijd denkt hij dat hij zijn tegenstander heeft doodgeslagen. Hij reist daarna in paniek mee als verstekeling op een schip naar de Stille Zuidzee. Aan boord wordt hij verliefd op de schilderes Felicity Arden, maar hij durft haar zijn liefde niet te verklaren uit angst voor afwijzing. Op het eiland treft hij zijn moeder aan, die een nieuw leven is begonnen tussen de inboorlingen. Hij redt Felicity bovendien uit de klauwen van McCara. Terug in San Francisco komt hij erachter dat zijn tegenstander gezond en wel is. Jerry en Felicity trouwen met de toestemming van zijn moeder.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| O'Brien, George George O'Brien | Jerry Delaney |
| Dove, Billie Billie Dove | Felicity Arden |
| Morey, Harry T. Harry T. Morey | Kapitein McCara |
| Madison, Cleo Cleo Madison | Anne Delaney |
| Sellon, Charles Charles Sellon | Sam Melden |
| Cornwall, Anne Anne Cornwall | Zelle |
| Clark, Harvey Harvey Clark | Bokspromotor |
| Aye, Marion Marion Aye | Meisje van Marrat |
| Eichor, Edna Edna Eichor | Zamina |
| Smith, Buddy Buddy Smith | Jerry Delaney |
# Finn Skårderud

Finn Skårderud (geboren 27 oktober 1956) is een Noorse voormalig psychiater, psychotherapeut, auteur en professor. Hij werd door de Noorse Raad voor Gezondheidstoezicht uit het medisch register geschrapt vanwege een wijdverbreid patroon van professioneel wangedrag in 2023. Hij is dus niet meer medisch bevoegd.
Hij heeft ooit een psychotherapieproject in het Universitair Ziekenhuis van Oslo geleid, had ook een privépraktijk en was psychiater voor het Noorse Olympische Comité. Hij was professor aan de afdeling speciaal onderwijs van de Universiteit van Oslo en aan het Lillehammer Universiteitscollege . Hij was ook auteur en film-, kunst- en literatuurcriticus en heeft talloze wetenschappelijke artikelen, boeken en hoofdstukken in boeken geproduceerd op het gebied van de psychiatrie, psychologie, cultuur, literatuur en film, zowel fictie als non-fictie.
Na een onderzoek naar professioneel wangedrag werd hij in 2023 door de Noorse Raad voor Gezondheidstoezicht uit het medisch register geschrapt.

## In de populaire cultuur

De abnormale suggestie van de heer Skårderud dat mensen bij de geboorte een alcoholpromillage hebben dat 0,05% te laag is, vormt het centrale uitgangspunt van de Deense komische dramafilm Druk. Dit is geen wetenschappelijke theorie, maar afkomstig van een verkeerd geïnterpreteerd voorwoord geschreven door de heer Skårderud bij een boek dat voor het eerst werd gepubliceerd in 1881; 'Over de psychologische effecten van wijn' van Edmondo de Amicis .
# Naucoridae

Naucoridae is een relatief kleine familie wantsen die in Nederland ook wel platte waterwantsen of zwemwantsen worden genoemd. De familie werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door William Elford Leach in 1815. Ze lijken qua voorkomen en gedrag op reuze waterwantsen (Belostomatidae) maar ze zijn een stuk kleiner. Ze kunnen ongeveer 0,5 tot 2 cm lang worden. Ze worden over de hele wereld gevonden maar de meeste soorten komen in tropische gebieden voor. Ze leven in zoet water, van stilstaand water tot snelstromende rivieren. Voorheen maakte de familie Naucoridae deel uit van de superfamilie Naucoroidea, samen met de Aphelocheiridae en de Potamocoridae. Tegenwoordig zijn deze twee families samengevoegd tot de superfamilie Aphelocheiroidea en zijn de Naucoridae alleen achtergebleven in de superfamilie Naucoroidea.

## Geslachten

De volgende 60 geslachten behoren tot de familie Naucoridae:
* Aidium Popov, 1968
* Ambrysus Stål, 1861
* Aneurocoris Montandon, 1897
* Angaronecta Popov, 1971
* Aphlebocoris Handlirsch, 1908
* Apopnus Handlirsch, 1921
* Aptinocoris Montandon, 1897
* Asthenocoris Usinger, 1938
* Carvalhoiella De Carlo, 1963
* Cataractocoris Usinger, 1941
* Cavocoris La Rivers, 1971
* Cheirochela Hope, 1841
* Coptocatus Montandon, 1909
* Cratocora Martins-Neto in López Ruf et al., 2005
* Cratopelocoris López Ruf & Perez Goodwyn in López Ruf et al., 2005
* Cryphocricos Signoret, 1850
* Ctenipocoris Montandon, 1897
* Decarloa La Rivers, 1969
* Diaphorocoris Montandon, 1897
* Exilcrus Zhang, Yao, Ren & Zhao, 2011
* Gestroiella Montandon, 1897
* Halmaheria Zettel, 2007
* Heleocoris Stål, 1876
* Heleonaucoris Popov, 1971
* Hygropetrocoris Sites, 2015
* Idiocarus Montandon, 1897
* Ijanecta Popov, 1971
* Ilyocoris Stål, 1861
* Interocoris La Rivers, 1974
* Irkutonecta Popov, 1985
* Laccocoris Stål, 1856
* Liadonaucoris Popov, 1971
* Limnocoris Stål, 1860
* Macrocoris Signoret, 1861
* Miroculus Zhang, Yao, Ren & Zhao, 2011
* Mongonecta Popov, 1996
* Namtokocoris Sites in Sites & Vitheepradit, 2007
* Nanonaucoris Zettel, 2001
* Naucoris Fabricius, 1775
* Nectodes Popov, 1968
* Nectonaucoris Popov, 1968
* Neomacrocoris Montandon, 1913
* Nepidium Westwood, 1854
* Nesocricos La Rivers, 1971
* Palaeoheteroptera Handlirsch, 1908
* Pelocoris Stål, 1876
* Philippinocoris D. Polhemus & J. Polhemus, 1987
* Picrops La Rivers, 1952
* Placomerus La Rivers, 1956
* Pogonocaudina Sites & Zettel in Sites et al., 2011
* Procryphocricos J. Polhemus, 1991
* Sagocoris Montandon, 1911
* Saucrolus Marchesini Santos, 1971
* Sphaerodemopsis Handlirsch, 1908
* Stalocoris La Rivers, 1969
* Tanycricos La Rivers, 1971
* Temnocoris Montandon, 1897
* Thurselinus Distant, 1904
* Usingerina Stål,1860
* Warisia La Rivers, 1971

## In Nederland waargenomen soorten

* Genus: Ilyocoris
** Ilyocoris cimicoides - (Platte waterwants)
* Genus: Naucoris
** Naucoris maculatus - (Gevlekte zwemwants)
# Grand Prix Formule 1 van Zuid-Afrika 1978

De Grand Prix Formule 1 van Zuid-Afrika 1978 werd gehouden op 4 maart 1978 in Kyalami.

## Uitslag

| Positie | Nr | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 6 | Ronnie Peterson | Lotus-Ford | 78 | 1:42:15.767 | 12 | 9 |
| 2 | 4 | Patrick Depailler | Tyrrell-Ford | 78 | +0,466 s | 11 | 6 |
| 3 | 2 | John Watson | Brabham-Alfa Romeo | 78 | +4,442 s | 10 | 4 |
| 4 | 27 | Alan Jones | Williams-Ford | 78 | +30,986 s | 18 | 3 |
| 5 | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Matra | 78 | +1:09.218 | 13 | 2 |
| 6 | 3 | Didier Pironi | Tyrrell-Ford | 77 | +1 Ronde | 14 | 1 |
| 7 | 5 | Mario Andretti | Lotus-Ford | 77 | +1 Ronde | 2 | |
| 8 | 10 | Jean-Pierre Jarier | ATS-Ford | 77 | +1 Ronde | 17 | |
| 9 | 36 | Rolf Stommelen | Arrows-Ford | 77 | +1 Ronde | 22 | |
| 10 | 25 | Héctor Rebaque | Lotus-Ford | 77 | +1 Ronde | 21 | |
| 11 | 30 | Brett Lunger | McLaren-Ford | 76 | +2 Rondes | 20 | |
| 12 | 19 | Vittorio Brambilla | Surtees-Ford | 76 | +2 Rondes | 19 | |
| NF | 35 | Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 63 | Motor | 7 | |
| NF | 20 | Jody Scheckter | Wolf-Ford | 59 | Spin | 5 | |
| NF | 8 | Patrick Tambay | McLaren-Ford | 56 | Ongeluk | 4 | |
| NF | 12 | Gilles Villeneuve | Ferrari | 55 | Olielek | 8 | |
| NF | 11 | Carlos Reutemann | Ferrari | 55 | Spin | 9 | |
| NF | 1 | Niki Lauda | Brabham-Alfa Romeo | 52 | Motor | 1 | |
| NF | 18 | Rupert Keegan | Surtees-Ford | 52 | Motor | 23 | |
| NF | 9 | Jochen Mass | ATS-Ford | 43 | Motor | 15 | |
| NF | 37 | Arturo Merzario | Merzario-Ford | 39 | Ophanging | 26 | |
| NF | 15 | Jean-Pierre Jabouille | Renault | 38 | Motor | 6 | |
| NF | 32 | Keke Rosberg | Theodore-Ford | 15 | Koppeling | 24 | |
| NF | 14 | Emerson Fittipaldi | Fittipaldi-Ford | 9 | Transmissie | 16 | |
| NF | 24 | Eddie Cheever | Hesketh-Ford | 8 | Olielek | 25 | |
| NF | 7 | James Hunt | McLaren-Ford | 5 | Motor | 3 | |
| NQ | 31 | René Arnoux | Martini-Ford | | | | |
| NQ | 17 | Clay Regazzoni | Shadow-Ford | | | | |
| NQ | 23 | Lamberto Leoni | Ensign-Ford | | | | |
| NQ | 16 | Hans-Joachim Stuck | Shadow-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Niki Lauda | Brabham-Alfa Romeo | 1:14.65 |
| Snelste ronde | Mario Andretti | Lotus-Ford | 1:17.09 |
1960 · 1960 II · 1961 · 1962 · 1963 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1992 · 1993
# The Solitaire Man

The Solitaire Man is een Amerikaanse misdaadfilm uit 1933 onder regie van Jack Conway. In Nederland werd de film destijds uitgebracht onder de titel De geheimzinnige.

## Verhaal

De juwelendief Oliver wil een nieuw leven beginnen met zijn assistente Helen. Hun trouwplannen worden gedwarsboomd door het bendelid Bascom, die er met een kostbaar halssnoer vandoor gaat. Helen weigert te trouwen, voordat het sieraad terecht is. Door zijn pogingen om het halssnoer terug te krijgen komt zijn gehele bende onder verdenking van diefstal en moord op een inspecteur van Scotland Yard.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Marshall, Herbert Herbert Marshall | Oliver |
| Boland, Mary Mary Boland | Mijnheer Hopkins |
| Atwill, Lionel Lionel Atwill | Wallace |
| Robson, May May Robson | Mevrouw Vail |
| Allan, Elizabeth Elizabeth Allan | Helen |
| Forbes, Ralph Ralph Forbes | Bascom |
| Gleason, Lucile Lucile Gleason | Mevrouw Peabody |
| McWade, Robert Robert McWade | Mijnheer Peabody |
# Peter Blanker

Peter Blanker (Rotterdam, 11 juni 1939) is een Nederlandse dichter en zanger.

## Biografie

Na een carrière als zeeman, druivenplukker en journalist was Blanker sinds 1961 actief als zanger met gitaar in Rotterdam en omstreken. Inspiratie zocht hij bij de Franse chansonnier Georges Brassens en zijn vakgenoot Jules de Corte.
In de jaren 1960 was Blanker actief in het cabaret en aanverwante kleinkunst. Hij vertolkte vooral zogenoemde 'luisterliedjes'. In 1972 verscheen de single Laat m'n zonnebril zitten, (zijn vrije vertaling van Bury me in my Shades van Shel Silverstein). Van eind 1975 tot 1978 speelde en zong Blanker mee in de AVRO-kinderserie De Holle Bolle Boom.
In 1981 scoorde hij een onverwachte top 10-hit met 't Is moeilijk bescheiden te blijven, een vertaling van It's hard to be humble van de Amerikaanse countryzanger Mac Davis. In 1987 zong hij Alles heeft een einde (maar een worst wel twee), een vertaling door Peter Koelewijn van Alles hat ein Ende nur die Wurst hat zwei, een hit van de Duitse zanger Stephan Remmler.
Voor Kinderen voor Kinderen produceerde hij in de beginjaren een aantal liedjes, waaronder Oh dat huiswerk en Roken. Ook speelde hij in 1985 een hoofdrol in de SchoolTV-serie Muziek in de tent van de NOT. Hij was ook de zanger van de tune van de Nederlandse versie van de tekenfilmserie Maja de Bij.
Elf jaar lang verzorgde Blanker het radioprogramma Levenslief en levensleed voor de KRO. Ook gaf hij cursussen in het schrijven van levensliederen. Begin jaren 1990 gaf hij leiding aan een schrijverscollectief dat naar een idee van hem en Gerard Cox de musical Kaat Mossel schreef over de Rotterdamse mosselvrouw.
In 2003 werd een landelijke tournee georganiseerd om met zijn vaste muzikale begeleiders zijn veertigjarig artiestenjubileum te vieren. De harde kern van het Peter Blanker Consort bestond uit Elly Bezemer, Izak Boom en Kees van Velthooven, die zijn liedjes inkleurden op instrumenten als piano, banjo, mandoline en contrabas. Hij nam afscheid van zijn publiek in het Bibliotheektheater Rotterdam, werd 65 en ging op de Shetlandeilanden wonen, waar hij een beetje boerde, een roman, een autobiografie en nog een paar liedjes schreef.
Na bijna twintig jaar was hij terug in Nederland en werd uitgenodigd om nog een keer aan het Amsterdams Kleinkunst Festival mee te doen. Ook bracht hij een cd uit met nieuw en historisch materiaal: Van nu af aan. Op bijna 83-jarige leeftijd maakte hij bekend nu echt te zullen stoppen. Dat vond plaats op 29 mei 2022 in de vorm van een zestig minuten durend optreden in zijn favoriete theater, Peeriscoop in Gorkum.

## Boeken

* Als de ratten het spek uitvreten (2009), historische roman over de schipbreuk van een VOC-schip bij de Shetlandeilanden.
* Eigen weg, het levenslied van een zondagskind (2014), autobiografie.

## Onderscheiding

De stad Rotterdam heeft Blanker in 2003 de Wolfert van Borselenpenning toegekend.

## Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| 't Is moeilijk bescheiden te blijven | 1981 | 18 april 1981 | 10 | 8 | |
# Ionaire binding

Een ion(aire)- of ionenbinding (ook wel elektrovalente of heteropolaire binding) is een chemische binding die ontstaat door de elektrostatische aantrekking tussen ionen: respectievelijk positief en negatief geladen atomen (of moleculen in het geval van polyatomische ionen). Een ionaire binding is alleen mogelijk tussen atomen met een groot verschil in elektronegativiteit: atomen met respectievelijk een metaalkarakter en een niet-metaalkarakter. De elektrostatische aantrekkingskracht is, bij stoffen die worden gekenmerkt door een ionbinding (zouten), de belangrijkste bindende kracht tussen de atomen. De sterkste ionbinding komt voor in cesiumfluoride, doordat de elektronegativiteit van de elementen cesium en fluor maximaal verschilt, met een waarde van respectievelijk 0,79 en 3,98.
Een ionbinding is noch een intermoleculaire noch een intramoleculaire kracht.
De ionbinding werd rond 1916 door Albrecht Kossel beschreven. Atomen van de verschillende chemische elementen streven in hun buitenste elektronenschil naar een edelgasconfiguratie s$^2$p$^6$, bij chemische elementen hogerop in het periodiek systeem, vanaf gallium, ook naar een gesloten s$^2$p$^6$d$^{10}$ elektronenconfiguratie. Dit kan door ofwel elektronenafgifte worden bereikt, waarbij enkelvoudig of meervoudig positief geladen kationen worden gevormd, ofwel door elektronenopname, waarbij eenvoudig of meervoudig negatief geladen anionen ontstaan.
Er worden bij deze chemische binding geen stoffen bestaande uit losse moleculen gevormd, maar stoffen bestaande uit een star kristalrooster met een dichte stapeling van ionen, die overigens wel (mede) uit reeds gevormde, geladen moleculen (poly-atomische ionen) kunnen bestaan. In waterige oplossing komen ionen in gehydrateerde toestand voor. De sterkte van de binding is omgekeerd evenredig met de onderlinge afstand van de ionen in de kristalstructuur.

## Voorbeelden

    $12\ \mathrm {Na_{(s)}} +\mathrm {P_{4(s)}} \rightarrow 4\ \mathrm {Na_{3}P_{(s)}}$
    $2\ \mathrm {Li_{(s)}} +\mathrm {F_{2(g)}} \rightarrow 2\ \mathrm {LiF_{(s)}}$

## Stofeigenschappen van ionaire verbindingen

Ionaire stoffen zijn elektrisch neutraal: ze hebben geen netto lading. Door de sterke ionaire bindingen binnen hun kristalrooster zijn deze stoffen bros, en niet kneed- of vervormbaar. Ze geleiden stroom niet in vaste aggregatietoestand, maar hun elektrische geleidbaarheid neemt sterk toe als ze in gesmolten of in opgeloste toestand verkeren. De kristalstructuur wordt dan verbroken en de ladingdragers, de kationen en de anionen, kunnen vrij bewegen.
Super-ionaire geleiders, bijvoorbeeld AgI, geleiden wel goed in vaste toestand. Ze hebben een hoog smeltpunt en een hoog kookpunt. Deze laatste is zó hoog, dat de damp uit ionaire moleculen in plaats van aparte ionen bestaat.

## Tabel

De eigenschappen van enkele ionaire verbindingen:
| verbinding | smeltpunt (°C) | kookpunt (°C) |
| CsBr | 636 | 1300 |
| NaI | 661 | 1304 |
| MgCl$_2$ | 714 | 1412 |
| KBr | 734 | 1435 |
| MgO | 2852 | 3600 |
# Ozarba bipartita

Ozarba bipartita is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst voorgesteld als Metachrostis bipartita door George Francis Hampson in een publicatie uit 1902.

## Verspreiding

De soort komt voor in Djibouti, Ethiopië, Kenia, Tanzania, Angola, Zimbabwe, Zuid-Afrika, Saudi-Arabië en Jemen.

## Ondersoorten

* Ozarba bipartita algaini Wiltshire, 1983 (Ethiopië, Tanzania, Saudi-Arabië, Jemen)
** = Ozarba algaini Wiltshire, 1983
* Ozarba bipartita bipartita (Hampson, 1902) (Angola, Zimbabwe, Zuid-Afrika)
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2025). Ozarba bipartita op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 16-3-2025.
# Koorenhuis

Het Koorenhuis is een cultureel centrum in de binnenstad van de Nederlandse stad Den Haag.

## Geschiedenis

Het Koorenhuis werd als korenbeurs gebouwd in 1662-1663, aan de Prinsegracht in Den Haag. Het was een gebouw waar koren werd opgeslagen en verhandeld. De korenmarkt werd gehouden op maandag en vrijdag van 8.00 tot 13.00 uur. Het gebouw werd gebouwd in classicistische stijl. Voor het ontwerp was waarschijnlijk Urbanus Talibert van Yperen verantwoordelijk, die ook het tuchthuis had ontworpen, iets verderop aan de Prinsegracht. Urbanus van Yperen was naast architect ook kunstschilder en een van de oprichters van Confrerie Pictura, die een etage in het korenhuis zou gaan huren. Het gebouw is van 1663 tot 1867 gebruikt als korenbeurs, waarna de markthal op de begane grond werd ingericht tot hulpwaag voor varkens.
De graanhandelaren maakten nooit van het hele gebouw gebruik. Zij benutten slechts de begane grond voor de handel en de zolder om graan op te slaan. De verdieping van dit drie lagen tellende gebouw, werd al vanaf de oplevering verhuurd voor sociale- en culturele doelen. Zo hadden de gildes van zadelmakers en karosmakers er vergaderruimte.

### Confrèrie Pictura

De meest bekende huurder was de Confrèrie Pictura, een genootschap van kunstenaars dat van 1656 tot 1849 bestond in Den Haag. Zij maakten vanaf 1680 gebruik van enkele ruimten in het korenhuis. Om te vergaderen, maar ook om elkaars werken te beoordelen. In 1682 richtten enkele van de leden de Haagsche Teekenacademie op, die later zou uitgroeien tot de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten. Tot 1839 zou deze academie in het korenhuis blijven, waarna zij verhuisden naar een speciaal voor hen gebouwd pand aan de Haagse Prinsessegracht.

## Huidige functie

In het gebouw zijn diverse organisaties gevestigd. De Kunst Onderwijs Organisatie (KOO) biedt kunstopleidingen aan, De MBO opleiding 'Dutch Academy of Performing Arts' leidt op tot acteur. De organisatie CultuurSchakel zet zich in om scholen te ondersteunen bij het integreren van kunst en cultuur in het lesaanbod en ondersteunt initiatieven op het gebied van vrijetijdskunst. Ook worden er cursussen en workshops gegeven op het gebied van drama, dans, muziek, theater, beeld & media, beeldende kunst en literatuur. Verder worden er festivals en muziekoptredens georganiseerd.
* 1 2 Stal, C.J.J.: Het Korenhuis, zijn geschiedenis, bewoners en gebruikers, in: “Het Korenhuis”, VOM-reeks 1992-2, Gemeente Den Haag, 1992, ISBN 9073166128
* ↑ RKd Artists: Urbanus Talibert van Yperen
* Virtual International Authority File: 167865001