OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grupo Niche

Grupo Niche is een Colombiaanse salsagroep, die in 1978 werd opgericht in Bogotá. De groep, die tegenwoordig is gevestigd in Cali, geniet veel populariteit in Latijns-Amerika.

## Geschiedenis

Grupo Niche werd opgericht door Jairo Varela en Alexis Lozano. Varela bleef bij de groep als producent, zanger, liedschrijver en güirospeler. De trombonist Lozano verliet later de band om Orquesta Guayacan op te richten. Grupo Niche bestond verder uit Nicolas Cristanelo (piano), Francisco Garcia (basgitaar), Luis Pacheco (conga), en de zangers Jorge Bassam en Hector Viveros.
Het debuutalbum Al Pasito, dat werd uitgebracht in 1980, was weinig succesvol. Een jaar later brak de groep door met hun tweede album, Querer Es Poder, en de bijbehorende single "Buenaventura y Caney".
In 1982 verhuisde Grupo Niche naar Cali. Na twee albums opgenomen te hebben, bracht de groep in 1984 No Hay Quinto Malo uit, waar de succesvolle single "Cali Pachanguero" op staat.
In 1986 voegde de Puerto Ricaanse zanger Tito Gomez zich bij de groep. Hij werkte eerder met de salsagroep La Sonora Ponceña en de jazzartiest Ray Barretto. Grupo Niche bracht vervolgens hun achtste album Me Huele A Matrimonio uit. Later nam de eveneens uit Puerto Rico afkomstige pianist Israel Tanenbaum deel aan de groep. Hij vertrok uiteindelijk om met het Orquesta Guayacán te spelen.
Tito Gomez, die de groep van 1985 tot 1993 leidde, overleed op 14 juni 2007.
Op 8 augustus 2012 overleed Jairo Varela door een hartinfarct. Hij werd 62 jaar. Zijn dochter Yanila Varela volgde hem op als manager van de groep en ook zijn andere kinderen namen rollen in het familiebedrijf.
In 2021 won de groep een Grammy Award in de categorie Best Tropical Latin Album voor het album 40. In 1991 trad Grupo Niche op in Brussel, in 1996, 2015 en 2018 op de Antilliaanse Feesten, op 2 augustus 2019 op het Kwakoe Zomerfestival en op 26 april 2023 gaf de groep een uitverkochte show in Q-factory in Amsterdam.

## Discografie

* Al Pasito (1980)
* Querer Es Poder (1981)
* Preparate... (1982)
* Directo Desde New York! (1983)
* No Hay Quinto Malo (1984)
* Triunfo (1985)
* Historia Musical (1986)
* Me Huele A Matrimonio (1987)
* Tapando el Hueco (1988)
* Sutil y Contundente (1989)
* Cielo de Tambores (1990)
* Llegando al 100% (1991)
* Un Alto en el Camino (1993)
* Huellas del Pasado (1995)
* Etnia (1996)
* A Prueba de Fuego (1997)
* Señales de Humo (1998)
* A Golpe de Folklore (1999)
* Propuesta (2000)
* La danza de la chancaca (2001)
* Control absoluto (2002)
* Imaginación (2004)
* Alive (2005)
* Robando sueños (2009)
* Tocando el cielo con las manos (2013)
# Ardèche Classic

De Classic de l'Ardèche, voorheen Boucles du Sud Ardèche en Classic Sud Ardèche, is een eendagswielerwedstrijd die verreden wordt in het departement Ardèche in het Zuiden van Frankrijk. De wedstrijd maakt sinds 2008 deel uit van de UCI Europe Tour in de categorie 1.2 en vanaf 2010 in de categorie 1.1. In 2020 werd de rit opgenomen in de nieuwe UCI ProSeries.

## Start- en finishplaatsen

| ? | 2001-2007 |
| Vals-les-Bains - Ruoms | 2008, 2010-2011 |
| Ruoms - Ruoms | 2009, 2015 |
| Bourg-Saint-Andéol - Ruoms | 2012-2014 |
| Guilherand-Granges - Guilherand-Granges | 2016-2025 |

## Lijst van winnaars
### Overwinningen per land

| Zeges | Land |
| 15 | Frankrijk |
| 2 | Italië |
| 1 | Algerije, Argentinië, Spanje, Letland, Rusland, Tsjechië, Verenigde Staten, Wit-Rusland |
2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
    Officiële website
    procyclingstats.com
    dewielersite.net
# Leffingeleuren

Leffingeleuren is een driedaags muziekfestival dat jaarlijks rond het midden van september plaatsvindt in Leffinge.

## Geschiedenis

De eerste editie van Leffingeleuren vond al in 1977 plaats, net als de eerste concerten in café De Zwerver. In de beginjaren kwam vooral folk, jazz en blues aan bod. Later kwam daar ook pop, rock en reggae bij. Vanaf midden jaren ’90 groeide de aandacht voor hiphop en dance. Nu komt er een breed spectrum aan muziek aan bod: pop en rock, maar ook hiphop, reggae, ska, dub, metal, hardcore punk, drum 'n bass, electro, techno, electronica, chanson, folk, funk, blues, soul, world, jazz,…
De 39e editie van Leffingeleuren (18-19-20 sept 2015) stond in het teken van de terugkeer naar de roots, met een focus op te ontdekken jong talent, het ontmoeten van mensen en het genieten van de muziek en de omgeving.
Het festival-nieuwe-stijl kan in twee delen worden opgedeeld. Enerzijds zijn er de betalende concerten die plaatsvinden in Zaal en Café De Zwerver en in de concerttent (de Kapel). Daarnaast is er ook een gratis gedeelte. In een cirkel rond de kerk komen onder meer een tiental foodtrucks, een dj-podium, het Busker Street-podium met vooral lokale en jonge artiesten, verschillende originele bars (bier, koffie, wijn, cocktails), een zestal straattheater-acts, kunst i.s.m. Beaufort, licht-animatie (mapping) i.s.m. Cinémobiel en innovatie i.s.m. Barco.

## Huistekenaar

Sinds 2022 is Lapere Nastja de huistekenaar van Leffingeleuren. Na elke editie maakt hij illustraties die gebeurtenissen van het festival in beeld brengen. Deze worden gepubliceerd op de officiële website en Instagram-pagina van Leffingeleuren. Daarnaast is hij ook medewerker van het festival en actief als barman in muziekclub De Zwerver, de organisator van het evenement.

## Bijzonderheden

* Vanaf zijn 40e editie keerde Leffingeleuren terug naar de "roots". Het festival vond dan terug plaats rond de kerk, in het hart van het dorp.
* LeffingeLeuren wordt gezien als de afsluiter van de Belgische festivalzomer.
* Leffingeleuren vond de eerste keer plaats in 1977 en wordt georganiseerd door vzw De Zwerver.
* Arno en The Van Jets spelen er in hun achtertuin.
* Op 20 september 2008 was Leffingeleuren uitverkocht, headliner was Goose.
* In 2008 speelde Goose hun laatste live-optreden voor ze in de studio doken om hun tweede album op te nemen.
* In 2008 gaven Ghosts er hun eerste Belgische optreden.
* In 2009 was er een recordaantal bezoekers aanwezig, zo'n 17.000 mensen. De vrijdag en zaterdag waren op voorhand uitverkocht.
* In 2010 was er een recordaantal bezoekers van 19.000 mensen aanwezig mede mogelijk gemaakt door de uitbreiding van het festival
# Robbie D'haese

Robbie D'haese (Oostende, 25 februari 1999) is een Belgisch voetballer die bij voorkeur als linksbuiten speelt. Hij stroomde in 2017 door vanuit de jeugd van KV Oostende. D'haese is ook een Belgisch voormalig jeugdinternational.

## Clubcarrière

D'haese begon te voetballen bij de jeugd van Club Brugge en KV Oostende. In het seizoen 2017/2018 stroomde D'haese door naar de eerste ploeg. Zijn debuut in Eerste klasse A kwam er op 18 april 2018 in de wedstrijd op KSC Lokeren. Twintig minuten voor tijd kwam hij Jelle Bataille vervangen. De wedstrijd eindigde op 2–2.
In december 2020 werd zijn contract bij Oostende verlengt tot de zomer van 2024.

## Nationale ploeg

D'haese doorliep verschillende Belgische jeugdteams. Hij maakte deel uit van de Belgische U18, Belgische U19 en de Belgische U21.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | KV Oostende | Eerste klasse A | 7 | 0 | 0 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| 2018/19 | KV Oostende | Eerste klasse A | 9 | 2 | 0 | 0 | — | — | 9 | 2 |
| 2019/20 | KV Oostende | Eerste klasse A | 14 | 0 | 2 | 0 | — | — | 16 | 0 |
| 2020/21 | KV Oostende | Eerste klasse A | 28 | 1 | 2 | 0 | — | — | 30 | 1 |
| 2021/22 | KV Oostende | Eerste klasse A | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| Club totaal | Club totaal | Club totaal | 62 | 3 | 4 | 0 | 0 | 0 | 66 | 3 |
Bijgewerkt op 28 december 2020.
* ↑ Wedstrijdgegevens Lokeren–Oostende Transfermarkt.nl
1 Bossin · 2 Vinck · 3 Medley · 4 Basila · 5 Laes · 6 D'Arpino · 7 Ndicka · 10 Rocha · 11 Jung · 13 Gabriël · 14 Mebude · 16 Dewaele · 17 Durdov · 19 Osifo · 20 Musayev · 23 Amade · 25 Van Daele · 26 Koziello · 29 D'haese · 33 Tanghe · 36 Wylin · 68 Ambrose · 77 Atanga · 88 Rodin · 90 Berte · 93 Badu · 99 Albanese · Coach: Jamath Shoffner
# Schorssteeltje

Schorssteeltje (Chaenotheca) is een geslacht van schimmels uit de familie Coniocybaceae. De structuren voor seksuele voortplanting zijn een massa losse ascosporen die worden omsloten door een komvormig excipel dat bovenop een kleine steel zit en eruitziet als een naald (mazaedium genoemd).

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 28 soorten (peildatum maart 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Chaenotheca balsamconensis | J.L. Allen & McMullin | 2015 |
| Chaenotheca biesboschii | Tibell & van der Pluijm | 2019 |
| Chaenotheca brachypoda (groen schorssteeltje) | (Ach.) Tibell | 1987 |
| Chaenotheca brunneola (bruin schorssteeltje) | (Ach.) Müll. Arg. | 1862 |
| Chaenotheca chlorella (klein schorssteeltje) | (Ach.) Müll. Arg. | 1862 |
| Chaenotheca chloroxantha | Tibell | 2001 |
| Chaenotheca chrysocephala (geel schorssteeltje) | (Ach.) Th. Fr. | 1860 |
| Chaenotheca citriocephala | (F. Wilson) Tibell | 1985 |
| Chaenotheca confusa | Tibell | 1998 |
| Chaenotheca degelii | Tibell | 1983 |
| Chaenotheca deludens | Tibell | 1987 |
| Chaenotheca erkahomattiorum | Selva | 2013 |
| Chaenotheca ferruginea (roestbruin schorssteeltje) | (Turner ex Sm.) Mig. | 1930 |
| Chaenotheca furfuracea (lichtend schorssteeltje) | (L.) Tibell | 1984 |
| Chaenotheca gracilenta | (Ach.) Mattsson & Middelb. | 1987 |
| Chaenotheca gracillima | (Vain.) Tibell | 1984 |
| Chaenotheca hispidula (kort schorssteeltje) | (Ach.) Zahlbr. | 1922 |
| Chaenotheca hygrophila | Tibell | 1980 |
| Chaenotheca laevigata | Nádv. | 1934 |
| Chaenotheca longispora | Reese Næsborg & Tibell | 2019 |
| Chaenotheca nitidula | Tibell | 2002 |
| Chaenotheca papuensis | Aptroot & Tibell | 2003 |
| Chaenotheca phaeocephala | (Turner) Th. Fr. | 1861 |
| Chaenotheca selvae | Maloles & McMullin | 2018 |
| Chaenotheca stemonea (stoffig schorssteeltje) | (Ach.) Müll. Arg. | 1862 |
| Chaenotheca succina | Rikkinen & A.R. Schmidt | 2018 |
| Chaenotheca trichialis (grijs schorssteeltje) | (Ach.) Hellb. | 1870 |
| Chaenotheca xyloxena (droog schorssteeltje) | Nádv. | 1934 |

## Externe link

* Schorssteeltje in het Nederlands Soortenregister
* (en) Index Fungorum
# Martenskerk (Scharnegoutum)

De Martenskerk (Fries: Martenstsjerke) in Scharnegoutum is een kerkgebouw in de gemeente Súdwest-Fryslân in de Nederlandse provincie Friesland.

## Geschiedenis

De eerste steen voor het kerkgebouw van de Nederlandse Hervormde Kerk werd gelegd op 3 juni 1861 door Rinze Kijlstra, zoon van de predikant. De driezijdig gesloten zaalkerk werd gebouwd naar ontwerp van Meinse Molenaar. De half ingebouwde toren van drie geledingen heeft een ingesnoerde spits. Het orgel uit 1861 is gemaakt door Willem Hardorff met gebruik van delen van een orgel (1842) uit de oude kerk van P.J. Radersma. Het in 1979 gerestaureerde kerkgebouw is een rijksmonument.
Er wordt gekerkt door de Protestantse gemeente Scharnegoutum-Loënga c.a.
* Gedenksteen
* Interieur met preekstoel (19920
* Interieur met orgel (2000)
# Postpunk

Postpunk is een muziekstijl die opkwam na de punk en vanaf eind jaren 70 populair werd. Postpunk is experimenteler dan punkmuziek (dat gekenmerkt wordt door drie-akkoordenschema's). In de stijl klinken invloeden door uit andere muziekgenres zoals krautrock, funk, protopunk en disco. Geïnspireerd door de energie van punk en de doe-het-zelf-ethiek werd een stap verder gezet door te breken met rockclichés.
Bekende Engelse bands in het genre zijn Siouxsie and the Banshees, Wire, Public Image Limited, Gang of Four, The Cure, Joy Division, Echo & The Bunnymen, Killing Joke, Cocteau Twins, en Modern English. Bands uit andere landen zijn Xmal Deutschland (Duitsland), Dead Can Dance (Australië) en Talking Heads (Verenigde Staten). De bands Swans en The Birthday Party zitten tussen postpunk en het radicalere no wave in. Bekende Nederlandse postpunkbands waren Nasmak, + Instruments en Mecano (Nederlandse band). In Nederland komt de postpunk op onder de vlag van Ultra.

## Postpunkrevival in 2000

Vanaf 2000 was er een postpunkrevival, een opleving van de genres postpunk en new wave met bands als Interpol, Arctic Monkeys, The Rakes, Liars, Franz Ferdinand, Bloc Party, Yeah Yeah Yeahs, Blood Red Shoes, Maxïmo Park, Editors, White Lies en The Killers. In België passen bands als Confuse The Cat, Johnny Berlin, Customs en Roza Parks in de postpunklijn en in Nederland De Staat, Moke en Pioneers of Love.

## Verschillen tussen postpunk en postpunkrevival

De tweede generatie musici kopieert stijlkenmerken als ritme, melodie en klankkleur, maar in esthetisch opzicht is het anders. Postpunkbands maakten een geheel nieuwe muziekstijl, terwijl de revivalbands daarentegen nostalgie en het geluid uit het verleden re-integreerden in de muziek van hun tijd. Postpunkbands werden veelal gecontracteerd door onafhankelijke platenlabels of brachten soms vanuit een principiële DIY-houding hun muziek zelf uit. De revivalbands daarentegen hebben contracten bij grote platenlabels, marketingbudgetten en videoclips. Hierdoor lijken de revivalbands soms meer op de newwave- en newromanticbands uit 1980 die ook hun muzikale ambities lieten beïnvloeden door commercie en mode. In de documentaire Kill Your Idols benadrukken onder anderen Lee Ranaldo, Michael Gira en Lydia Lunch dit verschil en merken op dat de twee stromingen niet met elkaar zijn te verenigen.
* ↑ Oor - De 154 beste postpunk albums (september 2024). muzieklijstjes.nl. Geraadpleegd op 12 februari 2025.
# Station Paisley St James

Paisley St James is een spoorwegstation van National Rail in Renfrewshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Châtillon (Jura, Zwitserland)

Châtillon (Duits: Kastel) is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Jura, en maakt deel uit van het district Delémont. Châtillon telt 433 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Boécourt · Bourrignon · Châtillon · Courchapoix · Courrendlin · Courroux · Courtételle · Delémont · Develier · Ederswiler · Haute-Sorne · Mervelier · Mettembert · Movelier · Pleigne · Rossemaison · Saulcy · Soyhières · Val Terbi
* Gemeinsame Normdatei: 1111789029
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002931
# Alphard

Alphard (alpha Hydrae, α Hya / α Hydrae, HD 81797) is een oranje reuzenster en is tevens de helderste ster van het sterrenbeeld Waterslang (Hydra).
De ster staat ook bekend als Alfard, Alphart, Kalbelalphard en Cor Hydrae en is afgeleid van het Arabisch الفرد (Al Fard), "de eenzame".
Nauwkeurige metingen van de hoeksnelheid hebben variaties aangetoond in de hoeksnelheid van de ster en het uitzicht van de spectraallijnen. Deze variaties zijn multiperiodisch met trillingstijden die variëren tussen enkele uren tot meerdere dagen. Men neemt aan dat de trillingen van kortere duur afkomstig zijn van pulsaties van de ster, vergelijkbaar met de helioseismologie van onze Zon. Men heeft ook een verband gevonden tussen de variaties in de asymmetrie van het profiel van de spectraallijnen en de hoeksnelheid van de ster. Deze multiperiodische trillingen maken van alpha Hydrae een interessant object voor de studie van asteroseismologie.
In het blauwviolette deel van het spectrum van Alphard komen abnormaal sterke absorpties voor die relatief hoge concentraties van het metaal barium aantonen. Dit zware element kan onmogelijk in de nucleaire processen van de ster zelf gevormd zijn. Barium ontstaat in de heliumschil van een reuzenster met een koolstofkern. Bariumsterren zoals Alphard hebben vaak een witte dwerg als begeleider: het eindstadium van de reuzenster waarin eerder het barium gevormd is.
Vanuit de Benelux gezien bevindt Alpha Hydrae zich anderhalve graad ten zuiden van de gordel van de geostationaire satellieten.
# Jeffrey Sparidaans

Jeffrey Sparidaans (Tilburg, 8 september 1993) is een Nederlands darter die uitkomt voor de PDC.

## Carrière

In 2015 won Sparidaans de Czech Open. In 2016 won hij Swiss Open. In 2017, won hij de England Classic en de Hungarian Classic. Hij kwalificeerde zich voor het BDO World Darts Championship 2018, maar verloor in de voorronde van Dennis Nilsson.
Sparidaans behaalde zijn eerste PDC Tourkaart op de Q-School 2023 door Ronny Huybrechts te verslaan in de finale op de eerste dag. Hij speelde op de UK Open waar hij in de eerste ronde verloor.
In 2025 schreef Sparidaans, die zijn PDC-tourkaart kwijt was, bij de WDF het Dutch Open op zijn naam. In de finale won hij met een uitslag van 3-0 van de Amerikaan David Fatum.

## Resultaten op wereldkampioenschappen
### BDO

* 2018: Voorronde (verloren van Dennis Nilsson met 0–3)
* ↑ Jetze Jan Idsardi, Jeffrey Sparidaans bekroont fantastisch weekend met eindzege Dutch Open 2025. DartsActueel.nl (2 februari 2025). Geraadpleegd op 2 februari 2025.
# Grote barracuda

De grote barracuda of grote zeesnoek (Sphyraena barracuda) is een straalvinnige vis uit de familie van de barracuda's (Sphyraenidae).

## Kenmerken

De barracuda is gemiddeld 1,4 meter, maar kan een lengte bereiken van twee meter en een gewicht van 50 kilogram. Het lichaam van de vis heeft een langgerekte vorm. De grote kop heeft een bek met krachtige kaken, die zijn bezet met messcherpe tanden. De onderkaak steekt aan de voorkant iets uit. De vis is zilverachtig gekleurd met zwarte verticale strepen en kleinere stippen op het achterlichaam, en heeft een geprononceerde kaak. De vis heeft twee rugvinnen met in totaal zes stekels en negen vinstralen en één aarsvin met één stekel en tien vinstralen.

## Leefwijze

De grote barracuda is een roofvis, die zich voedt met andere vissen en macrofauna, die hij opspoort met zijn scherpe ogen. Zijn voorkeur gaat uit naar vissen die in scholen leven. Hoe meer vissen bij elkaar, hoe makkelijker het is er een paar te vangen. De barracuda is niet echt kieskeurig met eten. Als larve voedt hij zich eerst met roeipootkreeftjes en schakelt al snel over op vislarven.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de Grote, Atlantische en Indische Oceaan. De grote barracuda is een zout- en brakwatervis die voorkomt in subtropische wateren. De soort is voornamelijk te vinden in ondiepe wateren en koraalriffen. De diepte waarop de soort voorkomt is maximaal 100 meter.

## Relatie tot de mens

De grote barracuda is voor de beroepsvisserij van beperkt belang. De soms bijna 50 kilo zware vis wordt door hengelsporters in de VS genoemd als een furieuze vechter waarvan de eetbaarheid enigszins tegenvalt. De soort kan worden bezichtigd in sommige openbare aquaria. In het Caribisch gebied wordt er overigens wel veel op de barracuda gevist.
In het wild kan het voorkomen dat een barracuda een mens bijt. Omdat de mens geen prooi is voor een barracuda blijft het vaak bij een beet. Dit soort incidenten komt vooral voor bij slecht zicht of als mensen naar de vissen toezwemmen.
Barracuda's worden ook aangetrokken bij het speervissen. Dit levert gevaar als men in de buurt van barracuda's komt. Het komt voor dat de dieren de persoon aanvallen die aan het speervissen is.

## Externe link

* Sphyraena barracuda op FishBase
* Foto's van de grote barracuda op FishBase
# Simone Kome-van Breugel

Simone Kome-van Breugel (Zwartewaal, 8 juni 1976) is een Nederlandse scenarioschrijfster, sinds haar scheiding bekend als Simone van Breugel.
Ze studeerde in 2001 af aan de Nederlandse Film en Televisie Academie in de richting scenario en schreef de eindexamenfilm De Bovenman.
De door haar geschreven korte film Babyphoned won tijdens het Nederlands Film Festival 2002 de NPS-prijs voor Beste Korte Film. In 2002, 2003 en 2004 schreef Van Breugel in totaal 19 afleveringen van de televisieserie Meiden van De Wit, die werd uitgezonden in Nederland, België, Frankrijk en Rusland. Deze serie kreeg de prijs van beste Nederlandse dramaserie in 2002 en 2003. Ze was in 2005 hoofdschrijver en scenarist van de misdaadserie Parels en zwijnen en in 2008 script-editor voor de komische serie Het schnitzelparadijs. Van Breugel schreef afleveringen voor de dramaseries IC, Keyzer & De Boer Advocaten, Koppels, Flikken Maastricht en Seinpost Den Haag. Samen met Edwin de Vries schreef ze vier seizoenen van de televisieserie Dokter Deen. Ze is medeschrijver van de speelfilms Daglicht en Pak van mijn Hart.

## Externe link

* (en) Simone van Breugel in de Internet Movie Database
* (en) Simone Kome-van Breugel in de Internet Movie Database
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6871 0482
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 417584474
* Virtual International Authority File: 43152820186900682480
* WorldCat (via VIAF): 43152820186900682480
# Hollands-Zeeuwse Unie

De Hollands-Zeeuwse Unie, ook wel de Unie van Dordrecht, was een unie ten tijde van de Nederlandse Opstand.
Door de politiek-militaire status quo die heerste in de Nederlanden in de jaren zeventig van de zestiende eeuw was het onvermijdelijk dat Holland en Zeeland nauwer gingen samenwerken in de strijd tegen de wat zij 'willekeur van de Spaanse tirannie' noemden. De totstandkoming van deze unie is te danken aan Willem van Oranje, die toen 'tegenstadhouder' van Holland en Zeeland was. Maximiliaan van Hénin-Liétard, graaf van Boussu, was op dat moment de officiële stadhouder, aangewezen door Filips II, heer der Nederlanden. De Staten van Holland en van Zeeland voelden er aanvankelijk weinig voor. Oranje bezigde daarom een pressiemiddel dat hij vaker gebruikte, namelijk dreigen met ontslag. De beide Staten konden niet anders dan zijn eis opvolgen. Tijdens een gemeenschappelijke vergadering op 4 juni 1575 sprak men zich uit voor een onderlinge unie. Pas in april 1576 kwamen preciezere regelingen. Beide gewesten zouden geen gezamenlijke staat gaan vormen, ze behielden ieder hun eigen bestuurscollege. Oranje nam de leiding van het leger op zich, bijgestaan door gedeputeerden uit beide Staten. Dit versterkte zijn positie aanzienlijk.
Deze beslissingen waren revolutionair. Door Oranje dit soort bevoegdheden te verstrekken, op eigen hand, waren de beide Staten in de praktijk niet meer trouw aan de Spaanse koning. Desalniettemin beschreven ze de benoeming van Oranje als 'van weegen den Koning als Grave van Holland ende Zeeland'. Ofschoon zij de koning formeel bleven erkennen als rechtmatige heer gingen ze recht tegen diens belangen in.