OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Adrien Lannes de Montebello

Adrien Lannes de Montebello is de naam van een historisch, maar inmiddels opgeheven champagnehuis. De champagne van het huis is niet meer in de handel. Adrien Lannes de Montebello was een nakomeling van de Franse maarschalk Jean Lannes die de adellijke titel van een Hertog van Montebello verwierf.
Het champagnehuis bezat 100 hectare wijngaard en was gevestigd in het kasteel van Mareuil-sur-Ay. Daar werden de druiven geperst en bevonden zich ook de diepe, in de krijtrotsen uitgehouwen kelders. Ondanks economische crises, twee vernietigende oorlogen in 1870 en 1914 - 1918 en een epidemie van phylloxera heeft het huis gefloreerd totdat de economische crisis van 1929 leidde tot opheffing van het champagnehuis.
Het champagnehuis, dat eerder Louis Napoléon Lannes en Alfred Lannes de Montebello had geheten, voerde tot de opheffing de naam van Adrien Jean Lannes de Montebello (9 augustus 1851 in Parijs - 6 juni 1935 in Reims).
De champagne werd verkocht met een capsule waarop het wapen van de hertogelijke familie Lannes was afgebeeld. Het wapen stond ook op het etiket dat in grote letters de naam "Montebello" droeg. Een van de merken was de "Cordon Blanche".
Flessen en capsules van dit champagnehuis worden nog steeds verzameld.
* ↑ {en} . Gearchiveerd op 6 maart 2016.
* ↑ (fr) Fiche op roglo.eu. Gezien op 11 mei 2014. Gearchiveerd op 23 november 2021.
* ↑ {fr} Patrimoine de champagne. Gearchiveerd op 16 januari 2014.
* ↑ Afbeelding van een fles uit 1837.
# Epidermale naevus

Een epidermale naevus is een aangeboren huidafwijking. Het is een hamartoom, een aangeboren teveel aan een bepaald celtype - in dit geval opperhuidcellen. Het ziet eruit als een ruwe, verheven, scherp afgegrensde plaque (vlakke "bult"). Vaak is de kleur donkerder dan de omringende huid. Hoewel aangeboren, kunnen epidermale naevi soms pas in de puberteit zichtbaar worden, bijvoorbeeld doordat apocriene klieren en talgklieren zich gaan ontwikkelen als gevolg van geslachtshormonen. Dergelijke klieren worden gevormd door cellen van de opperhuid die zich gespecialiseerd (= gedifferentieerd) hebben.

## Types

Er worden verschillende typen epidermale naevus onderscheiden:
* Naevus verrucosus: bestaat uit te veel gewone huid, verruceus= wrat-achtig.
* Naevus sebaceus: bestaat uit te veel talgklieren.
* Eccriene naevus: bestaat uit te veel zweetklieren.
* Naevus comedonicus: bestaat uit te veel haarzakjes, die mee-eters vormen.
* ILVEN: Inflammatory Linear Verrucous Epidermal Nevus. Deze epidermale naevus wordt gekenmerkt door spontane ontsteking ("inflammatory") en een langgerekte vorm ("lineair"), vaak volgens de lijnen van Blaschko.

## Externe link

* Patiëntenfolder Epidermale verruceuze naevus
# Goearam I

Goearam I (Georgisch:გუარამ I) was prins van Iberië bekend als Kartli (huidige Georgië) 588 tot 590.
Goearam was een zoon van Leo en kleinzoon van Vachtang I Gorgasali.
# Golfclub Spaarnwoude

Golfclub Spaarnwoude is een Nederlandse golfclub, die speelt op Golfbaan Spaarnwoude.

## De baan

De golfbaan werd ontworpen door Gerard Jol en er zijn enkele greens van Frank Pennink. In 1989 verkocht de baan de miljoenste dagkaart. Het is het grootste golfcomplex van Europa. Er zijn 27 holes met de NGF A-status, daarnaast zijn er nog 27 holes waar ook spelers zonder GVB (Golfvaardigheidsbewijs) terechtkunnen. Er komen nu ongeveer 350.000 bezoekers per jaar, om te spelen, les te nemen of te oefenen. De golfbaan ligt in recreatiegebied Spaarnwoude waarin ook Golfclub Houtrak en de Amsterdamse Golf Club liggen.
In 2007 opende Spaarnwoude de eerste 'golfbungalow' van Nederland. Daarin kan virtueel golf gespeeld worden.

## Spaarnwoude Pro-AM

Vanaf 1980 werd jaarlijks een Pro-Am op Spaarnwoude gespeeld, daarbij telde de teamscore, de pro-score en de amateurs-teamscore. In 1987 en 1988 won Tom O'Mahoney het toernooi, in 1989 was Joost Huurman de winnaar met een score van 143. John Woof werd tweede. Het tweede lustrum werd in 1990 gevierd door na de Pro-Am een skins-game te laten spelen door Jonas Saxton, Joost Huurman, John Woof en Simon van de Berg.

## Guinness Book of Records

Vrijdag 23 maart 2012 werd door Spaarnwoude een record gevestigd dat opgenomen is in het Guinness Book of Records. Ze organiseerden op hun baan het grootste golftoernooi ter wereld. Er waren 1584 deelnemers, de eerste start was om 06:00 uur. Het record stond met 1562 spelers op naam van Mission Hills Golf Club in China. De opbrengst van de dag gaat naar Stichting Spieren voor Spieren. Onder de deelnemers waren een aantal bekende Nederlanders zoals Louis van Gaal en Annemarie Jorritsma.

## Bekende leden

* Christel Boeljon (1987), haalde de halve finale in het Britse Amateurs Dames (2005), won Toxandria Jeugd Open (2006)
* ↑ Webco, Gerard Jol - Schepper van Spaarnwoude. Golfclub Spaarnwoude (14 juli 2022). Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ De golfbaan. Golfclub Spaarnwoude. Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ Golfnet.nl, Redactie, Opening eerste Golfbungalow van Nederland in Spaarnwoude (30 oktober 2007). Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ Golfen op golfbaan Het Wedde voor KiKa. Voorschoten Online Nieuws en Meer (26 mei 2014). Gearchiveerd op 30 mei 2024. Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ ‘Heb jij die opdracht nou getekend?’. De Groene Amsterdammer (25 april 2012). Geraadpleegd op 30 mei 2024.
# United Auto Workers

United Auto Workers (UAW), voluit International Union, United Automobile, Aerospace and Agricultural Implement Workers of America, is een Amerikaanse vakbond die actief is in de Verenigde Staten, inclusief Puerto Rico, en het zuiden van de Canadese provincie Ontario. Ze is voornamelijk actief in de automobielsector, maar vertegenwoordigt ook werknemers in de gezondheidszorg, casino's en hoger onderwijs. In 2022 telde de UAW 391.000 actieve leden en meer dan 580.000 gepensioneerde leden, verdeeld over meer dan 600 lokale afdelingen.
De organisatie werd in de jaren 1930 opgericht als lid van de Congress of Industrial Organizations (CIO) en groeide snel tot de jaren 1950. Onder voorzitter Walter Reuther (1946–1970) speelde de UAW een belangrijke rol in de linkervleugel van de Democratische Partij. De vakbond was vermaard om de hoge lonen en pensioenen die ze binnenhaalde voor automobielarbeiders. Vanaf de jaren 1970 slaagde de UAW er niet in om de assemblagefabrieken van buitenlandse bedrijven in de Zuidelijke Verenigde Staten te organiseren, en ging het lidmaatschap achteruit. Na problemen met mismanagement en corruptie, leidde en won de UAW in 2023, onder het voorzitterschap van hervormer Shawn Fain, een staking bij de drie grote Amerikaanse autobouwers. In organiseerde ze de eerste fabriek van een buitenlandse autobouwer, Volkswagen Chattanooga.
# Erkenningscommissie voor beroepsjournalisten

De Erkenningscommissie voor beroepsjournalisten (Frans: Commission d’agréation au titre de journaliste professionnel) is een Belgische commissie.

## Omschrijving

De commissie, onderverdeeld in een Nederlands- en Franstalige afdeling, regelt de erkenning en bescherming van de titel van beroepsjournalisten in België, ingesteld door de wet van 30 december 1963. De commissie valt onder de verantwoordelijkheid van de kanselarij van de eerste minister van de federale regering en is paritair samengesteld uit vertegenwoordigers van de beroepsorganisaties van uitgevers en journalisten, met name de Algemene Vereniging van Beroepsjournalisten in België (AVBB) en de Belgische Vereniging van de Dagbladuitgevers (BVD).
Journalisten die minimaal 21 jaar zijn en twee jaar actief zijn kunnen zich laten erkennen als beroepsjournalist. Zij dienen hierbij aan te tonen dat hun journalistieke activiteiten hun hoofdinkomen vormen. Wie door de commissie erkend wordt, ontvangt een perskaart, afgeleverd door het Ministerie van Binnenlandse Zaken, die haar toegang verschaft tot persconferenties van bedrijven, overheden en Europese instellingen. Daarnaast beschermt deze erkenning hen tijdens betogingen en manifestaties en stelt het hen in de mogelijkheid zich te beroepen op de bescherming van bronnen tijdens ondervragingen door de politie. Ten slotte verschaft de erkenning de journalisten de toegang tot juridisch, sociaal en deontologisch advies van de VVJ, de AJP en de AVBB.

## Structuur

Het secretariaat van de commissie is gevestigd in de Zennestraat 21 te Brussel, het postadres bevindt zich in de Wetstraat 155 te Brussel.

### Voorzitters

Nederlandstalige afdeling :
| Tijdspanne | Voorzitter |
| 1999 - 2018 | Raymond De Craecker |
# Alex van Hooff

A.P.J.M. (Alex) van Hooff (Arnhem, 1971) is een Nederlandse ondernemer en natuurbeschermer. Sinds 2004 is hij dierentuin-directeur van het familiebedrijf Koninklijke Burgers' Zoo.

## Carrière

Alex van Hooff groeide op in Burgers' Zoo in Arnhem, waar zijn ouders directeur waren. Van Hooff studeerde Internationale economie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Na het overlijden van zijn vader Antoon van Hooff in 2004, werd hij aangesteld als directeur van de dierentuin. Zijn moeder Greet Wierenga bleef als adviseur verbonden aan de directie. Net als zijn vader wil Van Hooff vernieuwen. Onder zijn leiding werden diverse grote vernieuwingsprojecten opgezet. In 2007 werd het Safari Meeting Center geopend en in 2008 het Burgers' Rimba. In 2012 bouwde Van Hooff een overdekte speeltuin en restaurant in de vorm van een Zuid- en Midden-Amerikaans jungledorp. In 2013 mag Van Hooff zijn familiebedrijf Koninklijk noemen, vanwege het 100-jarig bestaan van het park. In juli 2017 werd de ecodisplay Burgers' Mangrove in het park geopend, een nabootsing van een natuurgebied in Belize dat de familie Van Hooff, samen met de Zwitserse Vlindertuin Papiliorama, al ruim dertig jaar beheert.
Van Hooff vervult naast zijn directeurschap talloze nevenfuncties. Hij is onder andere bestuurslid van de stichtingen Future for Nature, International Tropical Conservation Foundation en van de Federatie Internationale Natuurbescherming. Tevens exploiteert Van Hooff, een café-restaurant in de Rotonde van Musis Sacrum. Dit café-restaurant draagt de naam JANS'.

## Persoonlijk

Van Hooff is getrouwd en heeft drie kinderen. Zelf kwam hij ook uit een gezin met drie kinderen. Samen met zijn vrouw vormt hij de vierde generatie in de geschiedenis van het dierenpark.
* ↑ "Alex van Hooff: ‘Soms vreet de twijfel aan me’", VNO-NCW, 10 december 2015. Gearchiveerd op 19 januari 2024. Geraadpleegd op 19 januari 2024.
* ↑ "Burgers' Zoo voortaan Koninklijk", NOS.nl, 25 maart 2013. Gearchiveerd op 3 augustus 2020. Geraadpleegd op 19 januari 2024.
* ↑ Bruinsma, John, "Nieuwe horeca in Musis Sacrum met inbreng Van Hooff", de Gelderlander, 31 oktober 2017. Geraadpleegd op 19 januari 2024.
* ↑ Gasthoofdredacteur Alex van Hooff. Leren van Burgers' Zoo. Pensioenfonds Zorg en Welzijn (19 mei 2022). Geraadpleegd op 19 januari 2024.
# Thoth (tijdschrift)

Thoth is een tijdschrift dat sinds 1950 wordt uitgegeven door de Maçonnieke Stichting Ritus en Tempelbouw, met als doel de vrijmetselarij te dienen en te bevorderen, met name onder het Grootoosten der Nederlanden. Het fungeert als opvolger van het vooroorlogse blad De Vrijmetselaar.
In Thoth worden zowel historische als actuele onderwerpen behandeld, met aandacht voor ontwikkelingen binnen de Orde en hun impact op de vrijmetselarij. De redactie streeft naar een objectieve benadering en vermijdt deelname aan politieke of bestuurlijke discussies. Hoewel Thoth geen krant is, hecht het tijdschrift wel waarde aan actualiteit en contact met de lezers. De redactie heeft projecten ondernomen om het tijdschrift breder onder de aandacht te brengen, maar streeft tegelijkertijd naar behoud van kwaliteit en objectiviteit.

## Uitgangspunten en karakter

Thoth opereert binnen vastgestelde formele kaders, zoals vastgelegd in het redactiestatuut van de stichting. Het tijdschrift richt zich op het bevorderen van kennis en inzicht in de vrijmetselarij, evenals het documenteren van haar geschiedenis en relevante literatuur.
Inhoudelijk positioneert Thoth zich als een publicatie met een wetenschappelijk karakter, gebaseerd op de methodologie van de authentieke school. Het tijdschrift streeft naar controleerbare feiten, onderbouwd met degelijke documentatie en literatuurverwijzingen.
# Fridtjof Petzold

Fridtjof Petzold (Werdau, 9 april 1997) is een Duits langebaanschaatser. De massastart is zijn beste discipline. Hierop heeft hij in 2025 in Calgary een zilveren medaille gewonnen bij wereldbekerwedstrijden.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 38,00 | 2 december 2017 | Berlijn |
| 1000 meter | 1.14,10 | 3 maart 2019 | Inzell |
| 1500 meter | 1.50,44 | 27 oktober 2024 | Inzell |
| 3000 meter | 3.45,81 | 23 oktober 2021 | Inzell |
| 5000 meter | 6.10,98 | 31 januaro 2025 | Milwaukee |
| 10000 meter | 13.01,78 | 26 oktober 2024 | Inzell |
    (laatst bijgewerkt: 1 februari 2025)

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | WK Afstanden |
| 2023 | | 10e 10000m |
| 2024 | | HF11e massastart |
| 2025 | NC14 (18e, 12e, 14e, -) | |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op allroundtoernooi (500m, 5000m, 1500m, 10000m).
    NC14 = niet gekwalificeerd voor de laatste afstand, maar wel als 14e geklasseerd in de eindrangschikking
# Gianni Faresin

Gianni Faresin (Marostica, 17 juli 1965) is een voormalig Italiaans wielrenner.
De in Marostica geboren Faresin werd beroepswielrenner in 1988 en was een specialist in de licht heuvelachtige eendaagse wedstrijden, al was hij meer helper dan kopman. Zijn belangrijkste overwinningen zijn de Ronde van Lombardije in 1995 en het kampioenschap van Italië twee jaar later. In 1993 werd hij tweede in de Clásica San Sebastián, net zoals in 1999 in Parijs-Tours. In 1998 werd hij zesde in de Ronde van Italië en een jaar later werd hij negende in de Ronde van Spanje. Zijn beste prestatie in de Ronde van Frankrijk was de elfde in 1993. In 2004 stopte Faresin met koersen.

## Overwinningen

1991
* G.P. Industria & Artigianato (Larciano)
* GP Città di Camaiore
1992
* G.P. Industria & Artigianato (Larciano)
1993
* 2e Clasica San Sebastian
* 11e Ronde van Frankrijk
1994
* G.P. van Cordignano
* 4e etappe Ronde van Trentino
1995
* Ronde van Lombardije
* 3e etappe Hofbrau Cup
* Eindklassement Hofbrau Cup
1996
* 3e etappe Ronde van Trentino
* 2e Ronde van Zwitserland
1997
* Italiaans kampioen op de weg, Elite
* G.P. Industria & Artigianato (Larciano)
1998
* 6e Ronde van Italië
1999
* 2e Parijs-Tours
2000
* Luk Cup (Brühl)
2001
* Trofeo Matteotti

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1988 | 50e | | |
| 1989 | | | 50e |
| 1990 | 44e | | |
| 1991 | 17e | | |
| 1992 | 13e | | |
| 1993 | 23e | 11e | |
| 1994 | 31e | opgave | |
| 1995 | 42e | | |
| 1996 | 19e | | |
| 1997 | | | 9e |
| 1998 | 6e | | |
| 1999 | | 23e | 25e |
| 2000 | | | 20e |
| 2001 | 19e | | |
| 2002 | 21e | | |
| 2003 | 17e | | |
| 2004 | opgave | | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Vlaanderen | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Ronde van Lombardije | Waalse Pijl | Clásica San Sebastián | WK op de weg |
| 1988 | | | | | 32e | | | |
| 1999 | | | | | | | | |
| 1990 | | | | | 20e | | | |
| 1991 | | | | | | | | |
| 1992 | 160e | 68e | | 32e | | | | |
| 1993 | | | | | 21e | | 2 ↑ | 30e |
| 1994 | | | | | 15e | | 14e | opgave |
| 1995 | | | | 30e | 1 | 26e | 32e | opgave |
| 1996 | 136e | | 23e | | 31e | | 61e | |
| 1997 | | | | | 29e | 25e | | 46e |
| 1998 | | | | 32e | | 46e | | 47e |
| 1999 | | | | 36e | 47e | 12e | 16e | 30e |
| 2000 | | | | | 21e | | 29e | 28e |
| 2001 | | | | | 39e | | 21e | 34e |
| 2002 | 56e | | 76e | 47e | | 55e | 34e | |
| 2003 | | | 12e | 14e | 61e | 21e | 80e | |
| 2004 | | | opgave | 34e | opgave | 81e | 38e | |

## Ploegen

* 1988 - Malvor-Bottecchia-Sidi
* 1989 - Malvor-Sidi
* 1990 - Malvor-Sidi
* 1991 - ZG Mobili-Bottecchia
* 1992 - ZG Mobili-Selle Italia
* 1993 - ZG Mobili
* 1994 - Lampre-Panaria
* 1995 - Lampre-Panaria
* 1996 - Panaria-Vinavil
* 1997 - Mapei-GB
* 1998 - Mapei-Bricobi
* 1999 - Mapei-Quick Step
* 2000 - Mapei-Quick Step
* 2001 - Liquigas-Pata
* 2002 - Team Gerolsteiner
* 2003 - Team Gerolsteiner
* 2004 - Team Gerolsteiner
# Coloane

Coloane is een van de twee eilanden in de Speciale Bestuurlijke Regio Macau. Het ligt ten zuiden van het andere eiland Taipa en ten oosten van het Chinese eiland Hengqin. Tussen Taipa en Coloane staat een twee kilometer lange brug, hoewel tussen de twee eilanden een nieuw stuk land is drooggelegd: Cotai.
# Lijst van vlaggen van Chileense deelgebieden

Dit artikel bevat een lijst van vlaggen van Chileense deelgebieden. Chili bestaat uit vijftien regio's. Van deze zestien hebben alleen Atacama en Magallanes y la Antártica Chilena een officiële vlag; alle andere onderstaande regionale vlaggen hebben geen officiële status. De vijftien regio's bestaan uit in totaal 56 provincies, die vaak ook een eigen vlag hebben.

## Vlaggen van regio's

| Regio | Artikel over de vlag | Ratio | Ingebruikname |
| Antofagasta | Vlag van Antofagasta | 2:3 | Niet officieel |
| Araucanía | Vlag van Araucanía | 2:3 | Niet officieel |
| Arica y Parinacota | Vlag van Arica y Parinacota | 2:3 | |
| Atacama | Vlag van Atacama | 2:3 | 1997 |
| Aysén del General Carlos Ibáñez del Campo | Vlag van Aysén del General Carlos Ibáñez del Campo | 2:3 | |
| Biobío | Vlag van Biobío | 2:3 | |
| Coquimbo | Vlag van Coquimbo | 2:3 | november 2013 |
| Los Lagos | Vlag van Los Lagos | 2:3 | 2013 |
| Los Ríos | Vlag van Los Ríos | 2:3 | 22 december 2008 |
| Magallanes y la Antártica Chilena | Vlag van Magallanes y la Antártica Chilena | 2:3 | 12 september 1996 |
| Maule | Vlag van Maule | 2:3 | Niet officieel |
| Región Metropolitana de Santiago | Vlag van de Región Metropolitana de Santiago | 2:3 | |
| Ñuble | Vlag van Ñuble | 2:3 | |
| Libertador General Bernardo O'Higgins | Vlag van Libertador General Bernardo O'Higgins | 2:3 | |
| Tarapacá | Vlag van Tarapacá | 2:3 | |
| Valparaíso | Vlag van Valparaíso | 2:3 | |

## Vlaggen van provincies

* Antártica Chilena: Vlag
* Antofagasta: Vlag
* Arauco: Vlag
* Arica: Vlag
* Aysén: Vlag
* Biobío: Vlag
* Cachapoal: Vlag
* Capitán Prat: Vlag
* Cardenal Caro: Vlag
* Cauquenes: Vlag
* Cautín: Vlag
* Chacabuco: Vlag
* Chañaral: Vlag
* Chiloé: Vlag
* Choapa: Vlag
* Colchagua: Vlag
* Concepción: Vlag
* Copiapó: Vlag
* Cordillera: Vlag
* Coyhaique: Vlag
* Curicó: Vlag
* Diguillín: Vlag
* El Loa: Vlag
* El Ranco: Vlag
* Elqui: Vlag
* General Carrera: Vlag
* Huasco: Vlag
* Iquique: Vlag
* Itata: Vlag
* Limarí: Vlag
* Linares: Vlag
* Llanquihue: Vlag
* Los Andes: Vlag
* Magallanes: Vlag
* Maipo: Vlag
* Malleco: Vlag
* Marga Marga: Vlag
* Melipilla: Vlag
* Osorno: Vlag
* Paaseiland: Vlag
* Palena: Vlag
* Parinacota: Vlag
* Petorca: Vlag
* Punilla: Vlag
* Quillota: Vlag
* San Antonio: Vlag
* San Felipe de Aconcagua: Vlag
* Santiago: Vlag
* Talagante: Vlag
* Talca: Vlag
* Tamarugal: Vlag
* Tierra del Fuego: Vlag
* Tocopilla: Vlag
* Última Esperanza: Vlag
* Valdivia: Vlag
* Valparaíso: Vlag
# Hof ter Linden (Edegem)

Het kasteel Hof ter Linden is een classicistisch kasteel in de Antwerpse gemeente Edegem. De oudste vermelding dateert uit 1277. Het Hof ter Linden groeide nadien uit tot een dorpskasteeltje. Het huidige kasteel is gebouwd tussen 1770-1773 door Simon-Josephus de Neuf, naar het ontwerp van Coreblom. Het park is in de 19e eeuw door de familie d’Oultremont aangelegd.
Sinds 2012 is het eigendom van de gemeente, het Agentschap Natuur en Bos en de vzw Kempens Landschap. Hiervoor was het eigendom van de familie de Roest d'Alkemade Oem de Moesenbroeck.
Het kasteel heeft een rechthoekige omgrachting en een hierop aansluitende T-vormige vijver. Het park van het kasteel loopt uit tot aan Fort 5 en is zeer boomrijk.

## Kasteeldomein
### Park

Het domein bestaat uit een afwisseling van loofbos en graslanden. Het bos bestaat grotendeels uit inheemse boomsoorten, waaronder: gewone en rode beuk (Fagus sylvatica en Fagus sylvatica f. purpurea), zomereik (Quercus robur), linde (Tilia), gewone es (Fraxinus excelsior), haagbeuk (Carpinus betulus) en de uitheemse tamme kastanje (Castanea sativa). In de zichtas van het kasteel staan twee monumentale rode beuken. Verspreid op het domein staan nog meer imposante bomen.

### Dubbele dreef

Het Hof ter Linden is toegankelijk via een dubbele dreef van zomerlinden (Tilia platyphyllos). Deze historische dreef is 260 m lang en verbindt het kasteel met de Sint-Antoniuskerk in het centrum. Omwille van zijn hoge erfgoedwaarde werd deze lindendreef in 2010 beschermd als monument.

### Kruishaag van beuk

Ten westen van de hoofdingang staat een gevlochten kruishaag van beuk (Fagus sylvatica). Deze werd aangelegd in de 19de eeuw om het domein af te sluiten en is beschermd als monument omwille van de historische en esthetische erfgoedwaarde en de zeldzaamheid ervan.
* ↑ Kempens Landschap, Beheersplan Hof ter Linden. Geraadpleegd op 29 september 2024.
* ↑ Beltrees Belgium. www.arboretumwespelaar.be. Geraadpleegd op 29 september 2024.
* ↑ Zomerlindendreef Hof ter Linden. inventaris.onroerenderfgoed.be (2 augustus 2010). Geraadpleegd op 29 september 2024.
* ↑ Beuken kruishaag Hof ter Linden. inventaris.onroerenderfgoed.be (2 augustus 2010). Geraadpleegd op 29 september 2024.
# Noilly Prat

Noilly Prat is een Franse droge vermout. Hij bevat 18% alcohol.
In 1813 ontwikkelde Joseph Noilly zijn eerste recept voor een vermout. Zijn zoon Louis ging in zee met zijn zwager Claudius Prat en in 1855 werd Noilly Prat & Cie opgericht. Toen beide heren gestorven waren, werd het bedrijf overgenomen door Anne Rosine Prat, de weduwe van Prat (en zus van Louis). In de veertig jaar waarin zij het bedrijf bestierde, werden nieuwe internationale markten ontgonnen. Aan het eind van de 20e eeuw werd het bedrijf overgenomen door de rum-producent Bacardi.

## Productieproces

Het proces dat tegenwoordig gebruikt wordt is vrijwel ongewijzigd sinds 1850. Noilly Prat wordt uitsluitend gemaakt van witte druivenrassen geteeld in Marseillan, voornamelijk Picpoul de Pinet en Clairette. De hier geproduceerde lichte, fruitige wijnen worden gerijpt in massieve Canadese eiken vaten. De wijn staat gedurende acht maanden op vat, waar hij rijpt en de smaak van het hout aanneemt, waarna hij wordt overgebracht naar kleinere eiken vaten die gedurende een jaar buiten gestald worden. Hier is de wijn blootgesteld aan de hitte van de zon, de wind van de zee en lage temperaturen in de winter, terwijl de wijn langzaam verandert. Het resultaat is een wijn die droog is, vol en amberkleurig net als madeira of sherry. Gedurende het jaar buiten wordt 6 tot 8% van het volume verloren aan verdamping.
Hierna wordt de wijn weer naar binnen gebracht om een paar maanden te rusten waarna de wijnen worden gemengd in eiken vaten. Een kleine hoeveelheid Mistelle (druivensap en alcohol) wordt toegevoegd aan de wijn om het te verzachten.
In de eiken vaten vindt over een periode van drie weken een proces van maceratie plaats, zogenaamd uniek voor Noilly Prat. Een mix van een twintigtal kruiden en specerijen wordt iedere dag met de hand toegevoegd. De exacte mix van kruiden en specerijen in Noilly Prat is een goed bewaard geheim, maar die bevat kamille, bittere sinaasappelschil, nootmuskaat, centaurie, koriander en kruidnagel. Na nog eens zes weken is het eindproduct klaar voor het bottelen en wordt het in tankers vervoerd naar Beaucaire (Gard), waar het wordt gebotteld door Martini & Rossi.