OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grand Prix Formule 1 van Groot-Brittannië 1971

De Grand Prix Formule 1 van Groot-Brittannië 1971 werd gehouden op 17 juli 1971 op Silverstone.

## Uitslag

| Positie | Nummer | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 12 | Jackie Stewart | Tyrrell-Ford | 68 | 1:31:31.5 | 2 | 9 |
| 2 | 18 | Ronnie Peterson | March-Ford | 68 | 36.1 | 5 | 6 |
| 3 | 1 | Emerson Fittipaldi | Lotus-Ford | 68 | 50.5 | 4 | 4 |
| 4 | 26 | Henri Pescarolo | March-Ford | 67 | + 1 Ronde | 17 | 3 |
| 5 | 24 | Rolf Stommelen | Surtees-Ford | 67 | + 1 Ronde | 12 | 2 |
| 6 | 23 | John Surtees | Surtees-Ford | 67 | + 1 Ronde | 18 | 1 |
| 7 | 22 | Jean-Pierre Beltoise | Matra | 66 | + 2 Rondes | 15 | |
| 8 | 17 | Howden Ganley | British Racing Motors | 66 | + 2 Rondes | 11 | |
| 9 | 16 | Jo Siffert | British Racing Motors | 66 | + 2 Rondes | 3 | |
| 10 | 14 | François Cevert | Tyrrell-Ford | 65 | + 3 Rondes | 10 | |
| 11 | 20 | Nanni Galli | March-Ford | 65 | + 3 Rondes | 21 | |
| 12 | 8 | Tim Schenken | Brabham-Ford | 63 | Versnellingsbak | 7 | |
| NC | 3 | Reine Wisell | Lotus-Pratt & Whitney | 57 | Niet geklasseerd | 19 | |
| NC | 19 | Andrea de Adamich | March-Alfa Romeo | 56 | Niet geklasseerd | 24 | |
| NF | 10 | Peter Gethin | McLaren-Ford | 53 | Motor | 14 | |
| NF | 4 | Jacky Ickx | Ferrari | 51 | Motor | 6 | |
| NF | 5 | Clay Regazzoni | Ferrari | 48 | Oliedruk | 1 | |
| NF | 21 | Chris Amon | Matra | 35 | Motor | 9 | |
| NF | 9 | Denny Hulme | McLaren-Ford | 32 | Motor | 8 | |
| NF | 25 | Derek Bell | Surtees-Ford | 23 | Ophanging | 23 | |
| NF | 6 | Mike Beuttler | March-Ford | 21 | Oliedruk | 20 | |
| NF | 2 | Dave Charlton | Lotus-Ford | 1 | Motor | 13 | |
| NF | 7 | Graham Hill | Brabham-Ford | 0 | Ongeluk | 22 | |
| NF | 11 | Jackie Oliver | McLaren-Ford | 0 | Ongeluk | 16 | |

## Statistieken

| Pole-position | Clay Regazzoni | Ferrari | 1:18.1 |
| Snelste ronde | Jackie Stewart | Tyrrell-Ford | 1:19.9 |
1926 · 1927 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031 · 2032 · 2033 · 2034
# Station Assat

Station Assat is een spoorweghalte in de Franse gemeente Assat.
# By (Italië)

By is een gehucht in Italië. Het ligt op 2049 meter hoogte in de Conca de By in Val di Ollomont vlak bij het Lago di By, een stuwmeer. Het bestaat uit vervallen, onbewoonde huizen. Wel is er een onderhouden kapel iets lager, vlak bij het stuwmeer. Het plaatsje ligt tevens aan twee wandelroutes: aan de Tour des Combins (TDC) en aan route 4 van Glacier d'Ollomont naar Rifugio Amianthe.
By ligt op een kleine hoogvlakte, de Conca de By. De Grand Tête de By, een moeilijk beklimbare berg met een geprezen uitzicht, ligt twee kilometer ten noordwesten van By.
# Flora (planetoïde)

(8) Flora is een planetoïde met een baan in de planetoïdengordel tussen de planeten Mars en Jupiter. Flora bevindt zich gemiddeld ongeveer 2,2 astronomische eenheden van de zon. Met afmetingen van 136×136×113 km en een massa van 8.47 × 10$^{18}$ kg is Flora de grootste planetoïde die zo dicht bij de Zon staat. Vanaf de aarde gezien kan Flora tijdens opposities een magnitude van gemiddeld +8,7 bereiken, tijdens gunstige opposities (als de planetoïde zich in de buurt van haar perihelium bevindt) kan de helderheid oplopen tot +7,9.

## Ontdekking en naamgeving

Flora werd op 18 oktober 1847 ontdekt door de Engelse astronoom John Russell Hind, die eerder planetoïde (7) Iris ontdekt had. De planetoïde is genoemd naar de Romeinse godin van de bloemen, Flora. Flora was de achtste planetoïde die ontdekt werd. Tot de ontdekking van de veel kleinere planetoïde (149) Medusa in 1875 was ze de dichtstbijzijnde planetoïde die bekend was.

## Eigenschappen

Uit lichtcurve-analyse blijkt dat Flora's as in de richting (β, λ) = (16°, 160°) staat in het ecliptisch coördinatenstelsel, met een onzekerheid van 10°. De axiale helling is daarmee ongeveer 78°.
Flora is een S-type planetoïde: het spectrum wijst erop dat het oppervlak bestaat uit silicaten als olivijn en pyroxeen en metalen als nikkel en ijzer. Ze is verreweg het grootste lichaam in de Florafamilie. Ze bevat ongeveer 80% van de totale massa van de familie. Waarschijnlijk is Flora de overgebleven kern van een planetesimaal die uit elkaar werd geslagen tijdens een of meerdere grote inslagen. Flora is waarschijnlijk een aggregaat van na de inslag weer bij elkaar gekomen brokstukken.
De Florafamilie wordt gezien als mogelijke oorsprong van het type op aarde gevonden meteorieten dat L-chondrieten wordt genoemd. Dit type bevat ongeveer 38% van alle op aarde gevonden meteorieten.
# Jacques Thomelin

Jacques-Denis Thomelin (1640 - 1693) was een Frans componist en organist. Hij was de zoon van een organist (Guillaume Thomelin). Voordat hij in 1678 werd benoemd tot organist van de Chapelle royale, was hij al organist van de St-André-des-Arts (vanaf 1656), de St-Germain-des-Prés (vanaf 1667) en de St-Jacques-de-la-Boucherie (1669). Zijn benoeming bij de Chapelle royale was gelijktijdig met die van Jean-Baptiste Buterne, Guillaume-Gabriel Nivers en Nicolas Lebègue. Zij bezetten volgens gebruik de post van organist voor een kwartaal per jaar.
Thomelins zoon Louis-Jacques volgde hem op. Een andere Thomelin, Louis Antoine (geboren in 1699) was organist van de St-Aspais in Melun en van de hertogin van Maine. Drie van zijn zoons waren eveneens organist.
Thomelin was ook de muziekleraar van François Couperin. Na de dood van Thomelin volgde Couperin hem in de Chapelle royale op.
Jacques-Denis Thomelin heeft geen enkel werk nagelaten.

## Literatuur

* Anthony, James R. (1997), French Baroque Music from Beaujoyeulx to Rameau, Portland, Amadeus Press
* Beaussant, Philippe (in samenwerking met Patricia Bouchenot-Déchin)(1996), Les Plaisirs de Versailles. Théâtre & Musique, Parijs, Fayard
* Benoit, Marcelle (red.) (1992), Dictionnaire de la musique en France aux XVII et XVIIIe siècles, Parijs, Fayard
* Bibliothèque nationale de France: cb16150967z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 137237286
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7141 9272
* Library of Congress Control Number: n81126675
* MusicBrainz: f2197d16-7918-40ba-a234-537402a94de2
* Système universitaire de documentation: 157335712
* Virtual International Authority File: 8715847
* WorldCat (via VIAF): 8715847
# Tanya Zabarylo

Tanya Zabarylo (Gent, 19 november 1985) is een Vlaamse actrice.

## Levensloop

Zabarylo studeerde vanaf het derde middelbaar aan het Lemmensinstituut. In 2007 studeerde ze af aan de Toneelacademie Maastricht.
Ze speelde in tal van theaterproducties bij onder meer De Tijd en Compagnie De Koe. Vanaf 2020 maakt ze deel uit van het theatergezelschap woodmanspeelt.
Tanya Zabarylo speelde verscheidene rollen op televisie, waaronder de rol van Laura Sarapo in Amateurs en die van advocate Laura Moens in De Ridder. Ze was ook te zien als juf Esmee in de Eén-serie Zie mij graag. In 2024 is ze te zien als Mirjam Levi in het Nederlandse televisiedrama De Joodse Raad.
In 2020 speelde ze de hoofdrol in Kom hier dat ik u kus, de langspeelfilm van Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden naar het gelijknamige boek van Griet Op de Beeck.
Ze heeft een relatie met acteur Bill Barberis.

## Theater

* Lampje (theater FroeFroe, Johnny Mus)
* Woody (woodmanspeelt)
* De Paradox van Bertrand Russell (woodmanspeelt)
* Work harder (Wunderbaum)
* 2020-Lubricant for life (woodmanspeelt)
* Who's afraid of Virginia Woolf (Compagnie De Koe)
* De Meester en Margarita (Laika, Theater Froe Froe)
* HelloGoodbye (Compagnie De Koe)
* Pentamerone (Laika, Theater Froe Froe)
* Cyrano (Laika)
* Dracula (De Tijd)
* Aan Chesil Beach (Tanya en Vergauwen)
* 'n Rus (Tijd)
* Are you ready ready for love? (Malpertuis)
* ZMRMN (Theater Froe Froe)
* Kleine Sofie (Laika, Theater Froe Froe en HETPALEIS)
* De Rafaëls (Theatermakersgroep De Queeste)
* De Koopman van Venetië (De Theatercompagnie)
* As tears go by (Festival Boulevard)
* Drie Zusters (Joop van den Ende Theaterproducties)
* ↑ Dit zijn de topacteurs van de nieuwe EO-dramaserie 'De Joodse Raad'. Eo.nl (4 februari 2024). Geraadpleegd op 8 april 2024.
# Adrien-Charles Le Mayeur de Merprès

Adrien-Charles Louis Le Mayeur de Merprès (Watermaal-Bosvoorde, 1844 - Brussel, 1923) was een Belgisch impressionistisch schilder en etser, vooral bekend voor zijn landschappen en marines.
Hij debuteerde op het Salon van Brussel in 1870, en nam daarna deel aan veel tentoonstellingen in Antwerpen, Brussel, Chicago, Moskou, München (1891, gouden medaille), Parijs, Scheveningen en Wenen. Hij neemt in 1885 en 1900 deel aan de Wereldtentoonstelling van Parijs.
Hij werd een leerling van Isidore Meyers in Hamme-Driegoten (rond 1877). Hij trad toe, samen met Isidore Meyers en Jacques Rosseels, tot de Dendermondse School.
Hij schilderde zonnige landschappen in impressionistische stijl, maar vooral grootse marines langs de Belgische kust, gekenmerkt door een lage horizon en een onrustig wolkendek. Hij beoefende ook korte tijd het pointillisme. Volgens De Taeye schitterde hij "in de poëtische weergave van het water. Het licht, de lucht en de atmosfeer overspoelen zijn marines".
Hij werd benoemd tot ridder in de Leopoldsorde.
Men vindt zijn werken terug in musea in Brussel, Leuven, Bergen, Namen en München. Er hangt ook een werk van hem in de Kamer van volksvertegenwoordigers te Brussel.
Zijn zoon Adrien-Jean Le Mayeur de Merprès (1880-1958) werd eveneens een bekend kunstschilder.
* (nl) HOSTYN, Norbert. Adrien le Mayeur de Merpres. Neptunus, XXXII, 1986, 213, pp. 35-37.
* (nl) Arto: Adrien Charles Le Mayeur de Merprès
* (nl) Danny Lannoy, Frieda Devinck en Thérèse Thomas: Impressionisten in Knocke en Heyst (1870-1914); Uitgever: Stichting Kunstboek, 2007 - ISBN 978-90-5856-247-0
* (fr) J. Du Jardin: L'Art flamand, V, Brussel 1896-1900, p. 182
* (fr) Camille Lemonnier: L'École belge de peinture 1830-1905, Brussel, 1906, pp. 111, 154
* (fr) V.A. Bouquet: Adrien Le Mayeur de Merprès, Brussel, 1924
* (fr) Le Dictionnaire des Peintres belges du XIVe siècle à nos jours; La Renaissance du Livre, 1995, Brussel ISBN 2-8041-2012-0
* (nl) P. Piron, De Belgische beeldende kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw, 2 dln., (Brussel), (1999).
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 48554
* Virtual International Authority File: 71822371
* WorldCat (via VIAF): 71822371
# Levi Jacobs

Levi Jacobs (Haarlem, 1992) is een Nederlandse schrijver en scenarist. Hij debuteerde bij uitgeverij Atlas Contact in 2025 met zijn roman Wie ik ben. Hij schreef verhalen voor Hollands Maandblad, Tirade, De Revisor, De Gids, Deus ex Machina, Kluger Hans en Liter. Sinds 2024 is hij hoofdredacteur van Liter, een literair tijdschrift dat onder het motto lezen is geloven de verbinding zoekt tussen religie en literatuur. Ook in het werk van Jacobs speelt religie een belangrijke rol.

## Biografie

Jacobs is opgegroeid in Haarlem. Hij studeerde wijsbegeerte en rechten aan de Universiteit van Amsterdam. Voordat hij zich op het schrijven toelegde, werkte hij als advocaat. In 2023 ontving hij de aanmoedigingsbeurs van Hollands Maandblad in de categorie proza. In de laudatio werd over het kortverhaal Ruimtepuin het volgende opgemerkt: 'Hallucinant proza […]. Zo’n auteur moet worden aangemoedigd om lezers in de betovering gevangen te houden – want de immer op de loer liggende onttovering moet altijd worden tegengegaan.' In samenwerking met Simon van der Zande schreef hij het scenario voor de kortfilm Entre Nous, die werd geselecteerd voor verschillende filmfestivals.
# 1674 Groeneveld

(1674) Groeneveld (1938 DS) is een planetoïde uit de planetoïdengordel, die op 7 februari 1938 werd ontdekt door Karl Wilhelm Reinmuth in de sterrenwacht Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
De planetoïde is vernoemd naar de Nederlandse astronoom Ingrid van Houten-Groeneveld.
# Giona

Giona (Grieks: Γκιώνα) is een berg in Phocis in Centraal-Griekenland. Deze ligt tussen de bergen Parnassus in het oosten, Vardousia in het westen en Oeta in het noorden. Het is de hoogste berg ten zuiden van de Olympus en de op vier na hoogste van Griekenland.
In de klassieke oudheid was de berg bekend als de Aselinon Oros (Oudgrieks: Ασέληνον όρος, 'maanloze berg').
De Pyramida is de hoogste top van de berg (2510 meter). Andere toppen zijn de Perdika (Πέρδικα, 2484 m), Tragonoros (Τραγονόρος, 2456 m), Platyvouna of Plativouna (Πλατυβούνα, 2316 m), Profitis Ilias (Προφήτης Ηλίας, 2298 m), (Κάστρο, 2176 m), Vraila (Βράϊλα, 2177 m), Paliovouni (Παλιοβούνι, 2122 m), Pyrgos (Πύργος, 2066 m), Lyritsa (Λυρίτσα, 2007 m), Botsikas (Μπότσικας, 1945 m), Kokkinari (Κοκκινάρι, 1908 m), Tychioni (Τυχιούνι, 1842 m) en nog een Profitis Ilias (Προφήτης Ηλίας, 1806 m). Het water van de berg wordt afgevoerd door de rivier de Mornos naar het westen.
De dichtstbijzijnde stad is Amfissa, in het zuidoosten. Kleinere dorpen in de buurt zijn Kaloskopi in het noordoosten, Stromi in het noorden, Lefkaditi in het westen en Agia Efthymia in het zuidoosten.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mount Giona op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Liu Qi (wielrenner)

Liu Qi (29 november 2000) is een Chinees baanwielrenner.

## Carrière

Liu maakte zijn debuut op de Aziatische kampioenschappen in 2019 met een bronzen medaille in de 1 km tijdrit. In 2022 nam hij deel aan de wereldkampioenschappen en werd 16e in de 1 km tijdrit en 26e in de sprint. In 2023 nam hij deel aan de Aziatische Spelen en won zilver in de teamsprint en vijfde in het keirin. In 2024 nam hij deel aan de Olympische Spelen waar hij met de Chinese ploeg deelnam aan de teamsprint en zevende werd. In de individuele onderdelen werd hij 19e in het keirin en 28e in de sprint.

## Erelijst

| Jaar | CK | AK | WK | Overige |
| Elite |||||
| 2018 | 1 keirin 1 1 km | | | |
| 2019 | | 3 1 km | | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | | | |
| 2022 | | | 16e 1 km 26e sprint | |
| 2023 | 5e keirin 6e sprint | 10e sprint 11e keirin | | Aziatische Spelen: 2 teamsprint 5e keirin |
| 2024 | | | | Olympische Spelen: 7e teamsprint 19e keirin 28e sprint |
* (en) Profiel van Liu Qi op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Liu Qi op olympics.com
* Profiel van Liu Qi op De wielersite
# Robin Derks

Robin Derks (oktober 1987) is een Nederlandse schaatscoach namens Team Reggeborgh.
Derks schaatste bij ijsclub De Ondersteuning in zijn dorp Middelie en schaatste tot 2010. Bij de baanselectie bij het gewest zag hij schaatsers doorontwikkelen terwijl hij achterbleef. Op aanraden van Johan de Wit is hij gaan coachen. Derks ontwikkelde zich later tot trainer en was actief voor IJs- en Inline-skateclub Purmerend en trainde met Martin Admiraal tot 2015 een groep talentvolle rijders uit Noord-Holland bij het team Loon Salarissoftware.
Sinds seizoen 2022/2023 is hij samen met Dennis van der Gun assistent-coach bij Reggeborgh. Daar is hij verantwoordelijk voor de allroundtak, waaronder Patrick Roest. Als coach deed Derks ervaring op bij het team van Peter Kolder in Japan en vervolgens een jaar in China. Tussen 2019 en 2022 was hij lid van de technische staf van TalentNED, als opvolger van Wouter olde Heuvel.
* ↑ Robin Derks, de man achter Patrick Roest: ‘Ik kon hard trainen, maar de wedstrijden verprutste ik’ Algemeen Dagblad, 23 november 2022
* ↑ Robin Derks: van Middelie naar Nagano Noordhollands Dagblad, 13 november 2017
Team Reggeborgh
Jenning de Boo · Marcel Bosker · Janno Botman · Wesly Dijs · Marrit Fledderus · Louis Hollaar · Femke Kok · Kjeld Nuis · Hein Otterspeer · Tim Prins · Antoinette Rijpma-de Jong · Patrick Roest · Mats Siemons · Remo Slotegraaf · Stefan Westenbroek · Gert Wierda
Coaches: Gerard van Velde · Dennis van der Gun · Robin Derks
# Antônio Lima dos Santos

Antônio Lima dos Santos (São Sebastião do Paraíso, 18 januari 1942 – Santos, 3 februari 2025) was een Braziliaanse voetballer, bekend onder zijn spelersnaam Lima.

## Biografie

Lima begon zijn carrière bij Juventus, de vijfde club van São Paulo en maakte in 1961 de overstap naar Santos. Hier kwam hij in een team terecht met stervoetballers Coutinho, Pelé, Pepe en Gilmar. Hij zou bijna 700 wedstrijden spelen voor Santos en won er zeven keer het Campeonato Paulista mee, zes keer de landstitel, drie keer het Torneio Rio-São Paulo, twee keer de Copa Libertadores en twee keer de Wereldbeker voetbal. In de intercontinentale beker van 1963 scoorde hij in de terugwedstrijd tegen AC Milan een belangrijke goal die de kansen voor de club gaaf hield en waardoor er een derde beslissende wedstrijd kwam die de Brazilianen wonnen. Na zijn periode bij Santos speelde hij nog voor Fluminense, het Amerikaanse Tampa Bay Rowdies en hij sloot zijn carrière af bij Portuguesa Santista.
Hij speelde enkele wedstrijden voor het nationale elftal en zat in de selectie voor het WK 1966.
Santos overleed op 3 februari 2025 op 83-jarige leeftijd.
* ↑ (pt) Morre Lima, o 'Curinga da Vila', um dos melhores amigos de Pelé. Terceiro Tempo (3 februari 2025).
* ↑ (pt) Morre Lima, ex-Seleção Brasileira e ídolo do Santos. Portal iG (3 februari 2025).
# Ascarina

Ascarina is een geslacht uit de familie Chloranthaceae. De soorten komen voor in Madagaskar, het Indonesische eiland Borneo, de Filipijnen, Nieuw-Guinea, verschillende Pacifische eilanden en Nieuw-Zeeland.

## Soorten

* Ascarina coursii (Humbert & Capuron) J.-F.Leroy & Jérémie
* Ascarina diffusa A.C.Sm.
* Ascarina lucida Hook.f.
* Ascarina maheshwarii Swamy
* Ascarina marquesensis A.C.Sm.
* Ascarina philippinensis C.B.Rob.
* Ascarina polystachya J.R.Forst. & G.Forst.
* Ascarina rubricaulis Solms
* Ascarina solmsiana Schltr.
* Ascarina subfalcata J.W.Moore
* Ascarina subsessilis Verdc.
* Ascarina swamyana A.C.Sm.
* ↑ (en) Ascarina J.R.Forst. & G.Forst. Royal Botanic Gardens, Kew Gearchiveerd op 21 december 2021.
# Ottomaans Algerije

Ottomaanse Algerije (ook wel gekend als Regentschap Algiers) was een Ottomaans gebied met de stad Algiers als middelpunt, in het huidige Algerije. Het werd rond 1525 gesticht, toen Hayreddin Barbarossa de stad veroverde. Het Regentschap Algiers was het belangrijkste machtscentrum van het Ottomaanse Rijk in de Maghreb. Het was ook een basis van waaruit aanvallen op Europese schepen werden uitgevoerd. Het besloeg ongeveer het gebied van het huidige Algerije, tussen de staten Tunesië en Marokko. Het verving de rivaliserende Zianiden, Hafsiden en de Spaanse bezittingen in Noord-Afrika en werd een belangrijk centrum van piraterij in de Middellandse Zee tot de Franse invasie van Algiers in 1830.
# Zonnetoren

Een zonnetoren is een techniek om duurzame energie op te wekken. Het concept is ontwikkeld door de Duitse ingenieur Jörg Schlaich.

## Principe

Lucht wordt opgewarmd door zonnewarmte onder een laag cirkelvormig doorschijnende collector die aan de rand open is. Zo vormt het doorschijnende dak samen met de grond een opslagruimte voor door de zon opgewarmde lucht. In het midden van de cirkel staat een verticale toren, die aan de basis een grote doorsnede heeft. Omdat hete lucht lichter is dan koude lucht, stijgt deze op door de toren: het 'schoorsteeneffect'. De toren zuigt meer lucht aan en er wordt nieuwe koude lucht aangevoerd aan de rand van de opslagruimte. Een continue stroom van lucht kan bereikt worden door met water gevulde buizen of zakken onder het dak te plaatsen. Overdag warmen deze op en ’s nachts geven ze hun warmte af. Zo is er sprake van een continue stroom veroorzaakt door zonnewarmte. De energie die ontstaat bij deze opwaartse stroom lucht wordt door windturbines omgezet in mechanische energie en met generatoren wordt deze mechanische energie omgezet in elektrische energie. Een prototype is in Spanje gebouwd, welk positieve resultaten opleverde.

## De opslagruimte

De hete lucht wordt gemaakt in een simpele luchtopslagruimte die een dak van glas of doorschijnend plastic heeft, enkele meters boven de grond. De hoogte van het dak stijgt naarmate het dichter bij de voet van de toren komt, zodat de lucht in een opgaande beweging komt met minimaal energieverlies. Het glazen dak voegt de stralingscomponent toe aan het hele proces, en zorgt dat de grond de warmte niet terug de atmosfeer instuurt, maar binnen de opslagruimte blijft.

## Constante hoeveelheid energie

Om te zorgen dat de zonnetoren een constante hoeveelheid energie levert zijn er op de grond zwarte zakken gevuld met water gelegd. Het volume aan water in de zakken is gelijk aan een laag water in de hele opslagruimte van 5 tot 10 cm, afhankelijk van de hoeveelheid vermogen die de toren moet leveren. ’s Nachts wordt de warmte die overdag is opgeslagen afgegeven.

## Efficiëntie

De efficiëntie van een zonnetoren hangt af van onder andere de volgende parameters:
* Het materiaal waarvan de collector gemaakt is moet een zo groot mogelijk percentage van de invallende stralingswarmte doorlaten. Dat betekent dus dat het materiaal in het ideale geval geen stralingswarmte absorbeert en ook geen stralingswarmte reflecteert.
* Het materiaal waarvan de collector gemaakt is moet goede warmte-isolerende eigenschappen bezitten om convectiewarmte niet te laten ontsnappen
* De collector moet zoveel mogelijk vrij zijn van obstakels om een ongehinderde luchtstroom te waarborgen
* De toren moet een grote diameter en een glad oppervlak hebben om te zorgen dat de luchtstroom zoveel mogelijk laminair is in plaats van turbulent
* De toren moet hoog zijn om een zo groot mogelijk temperatuurverschil te bewerkstelligen tussen de inlaat- en uitlaattemperatuur
# Scandia (plant)

Scandia is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De soorten komen voor in Nieuw-Zeeland.

## Soorten

* Scandia geniculata (G.Forst.) J.W.Dawson
* Scandia rosifolia (Hook.) J.W.Dawson
* ↑ (en) Scandia J.W.Dawson Royal Botanic Gardens, Kew
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia · Thapsia · Thaspium · Thecocarpus · Tiedemannia · Tilingia · Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...