OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Florent Luyckx

Florent Luyckx (20 januari 1964) is een Nederlands radioproducent. Hij bekleedt vooral leidinggevende functies bij mediabedrijven.

## Loopbaan

Florent Luyckx begon eind jaren 80 als muziekpromotor bij platenfirma Zomba. In 1998 werd hij general manager van het label. In januari 2003 stapte hij over naar NPO radio als zendermanager van 3FM. In 2004 was hij mede-bedenker van de 3FM Awards en Serious Request, de goede-doelen-actie van 3FM.
In 2009 werd Luyckx CEO van reclamebureau Y&R Not Just Film. In 2011 werd hij directeur content van de 538 groep. In september 2013 werd hij tijdelijk algemeen directeur van Q-group in België.
In 2016 startte hij zijn bedrijf Flolicious, een bureau voor talentmanagement en marketing-consultancy. Daarnaast was hij van september 2018 tot 3 april 2020 radiodirecteur (ad interim) van Radio Veronica.
Sinds mei 2021 is hij hoofd radio bij omroep PowNed.
* ↑ Luyckx directeur Q-music België op adformatie.nl, 3 september 2013, Roderick Mirande, geraadpleegd op 19 juni 2020. Gearchiveerd op 9 juli 2023.
* ↑ BroadcastMagazine, Flolicious Archieven - BM. Gearchiveerd op 16 december 2021. Geraadpleegd op 16 december 2021.
* ↑ Florent Luyckx ad-interim Radio Director Radio Veronica op radio.nl, 6 september 2018, geraadpleegd op 19 juni 2020
* ↑ Florent Luyckx vertrekt als programmadirecteur bij Radio Veronica op radiofreak.nl, 27 maart 2020, geraadpleegd op 19 juni 2020. Gearchiveerd op 12 mei 2020.
* ↑ Radiofreak, Florent Luyckx naar PowNed, wordt kwartiermaker radio. RadioFreak.nl (28 april 2021). Gearchiveerd op 16 december 2021. Geraadpleegd op 16 december 2021.
# Wessel Kooy

Wessel Kooy (9 januari 2005) is een Nederlands voetballer die doorgaans als centrale verdediger speelt en bij FC Utrecht onder contract staat.

## Clubcarrière

Kooy belandde via SV Nieuwkoop en Alphense Boys in 2019 in de jeugdopleiding van FC Utrecht. In november 2021 tekende hij zijn eerste profcontract bij de Utrechtse club.
In de laatste twee speelronden van het seizoen 2021/22 zat Kooy voor het eerst bij de wedstrijdselectie van Jong FC Utrecht. Tot speelminuten kwam het dat seizoen nog niet. Zijn officiële debuut volgde in het seizoen 2022/23 op 30 september 2022 uit tegen Telstar (2–2 gelijkspel). Hij startte de wedstrijd in de basis en werd na 62 minuten gewisseld voor Reda Akmum.
In de voorbereiding op het seizoen 2024/25 kreeg trainde Kooy samen met Nazjir Held mee met het eerste elftal van FC Utrecht. Gedurende het seizoen zelf uitte Kooy meermaals zijn vertrekwensen wegens het uitblijven van zijn debuut in het eerste elftal.

## Clubstatistieken
### Beloften

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Competitie | Overig | Overig | Overig | Totaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. |
| 2021/22 | Jong FC Utrecht | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2022/23 | Jong FC Utrecht | Eerste divisie | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 | 0 |
| 2023/24 | Jong FC Utrecht | Eerste divisie | 30 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 30 | 1 | 1 |
| 2024/25 | Jong FC Utrecht | Eerste divisie | 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 12 | 0 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 51 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 51 | 1 | 1 |
| Bijgewerkt op 2 maart 2025 ||||||||||||

### Senioren

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Overig | Totaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. |
| 2023/24 | FC Utrecht | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Bijgewerkt op 2 maart 2025 ||||||||||||||||||

## Interlandcarrière

Kooy werd in 2022 geselecteerd voor Nederland onder 17, waarbij hij drie keer zonder speelminuten bij de wedstrijdselectie zat. In datzelfde jaar werd hij eveneens voor het eerst geselecteerd voor Nederland onder 18. Voor dat elftal kwam hij in totaal vier keer in actie (twee keer als basisspeler en twee keer als invaller), scoorde hij tegen Faeröer onder 19 in de extra tijd de winnende treffer in een 2–3 overwinning en was hij in de wedstrijd tegen Verenigde Arabische Emiraten onder 18 89 minuten lang aanvoerder.
# Christian Horner

Christian Edward Johnston Horner (Leamington Spa, 16 november 1973) is een voormalig Brits autocoureur. Sinds 4 januari 2005 is hij de teambaas van het Formule 1-team Red Bull Racing. Hij is ook eigenaar van Arden International.

## Carrière

De autosportcarrière van Christian Horner begon in 1994, toen hij in de Britse Formule 3 debuteerde met het Fortec-team.
Na drie jaar in de Formule 3, stapte Horner in 1997 over naar de Formule 3000 en richtte hij zijn eigen team op, Arden International. In 1998 werd Kurt Mollekens zijn teamgenoot.
In 1999 besloot Horner te stoppen met racen en zich alleen nog op het leiden van zijn team te richten.
Arden International haalde grote successen in de Formule 3000 met drie titels bij de teams (2002, 2003 en 2004) en twee rijderstitels met Björn Wirdheim (2003) en Vitantonio Liuzzi (2004).
Sinds 2005 is Horner teambaas van het Red Bull Racing Formule 1-team. Onder zijn leiding won het team achtmaal de wereldtitel bij de rijders met Sebastian Vettel (2010, 2011, 2012, 2013) en Max Verstappen (2021, 2022, 2023, 2024) en zesmaal de titel bij de constructeurs (2010, 2011, 2012, 2013, 2022 en 2023).

## Privé

Horner is getrouwd met Geri Halliwell, met wie hij een zoon heeft. Hij heeft ook een dochter uit een eerdere relatie.
Na een beschuldiging van grensoverschrijdend gedrag naar een vrouw werd hij daarvan in 2024, na een intern onderzoek door Red Bull, vrijgepleit. De vrouw die de aanklacht deed kreeg een afkoopsom maar zette haar klacht toch voort bij de arbeidsrechter, de zaak komt waarschijnlijk in januari 2026 voor de rechter.
* ↑ (en) Dave Quinn, Geri Halliwell Horner Welcomes Son Montague George Hector. People.com. Gearchiveerd op 27 november 2022.
* ↑ 'Horner-zaak nog niet voorbij, Britse media mogen er niets over melden' Nos.nl, 4 maart 2025
# Spangenhelm

Een spangenhelm is een type oorlogshelm dat populair was in Europa in de vroege middeleeuwen. De naam is van Duitse afkomst.

## Achtergrond

Spangen verwijst naar de metalen stroken die het kader vormen voor de helm en kan vertaald worden als beugels. De beugels verbinden drie tot zes stalen of bronzen platen. Het frame heeft een conisch ontwerp dat buigt met de vorm van het hoofd en uitmondt in een punt. De voorzijde van de helm bevat een neusbeschermer (een nasaal). Oudere spangenhelmen bevatten vaak wangkleppen, gemaakt van metaal of leer. Aan sommige spangenhelmen is een maliënkolder bevestigd als nekbescherming. Sommige spangenhelmen hebben oogbescherming in de vorm van een modern brilmontuur. Andere bedekken het hele gezicht.
De spangenhelm arriveerde in West-Europa vanuit wat nu Zuid-Rusland en Oekraïne is en werd verspreid door nomadische Iraanse stammen zoals de Scythen en Sarmaten die leefden op de Euraziatische steppen. In de 6e eeuw was het het meest voorkomende helmontwerp in Europa. Ook was het erg populair in het Midden-Oosten. Het bleef tot laat in de 9e eeuw in gebruik.

## Functie

De spangenhelm was een effectieve gezichtsbescherming die relatief eenvoudig te maken was. Zwakten van het ontwerp waren de gedeeltelijke hoofdbescherming en de samengevoegde constructie. Het werd vervangen door gelijkvormige helmen die uit één stuk gemaakt werden (nasaalhelmen). Andere nieuwe ontwerpen werden de ‘waterkokerhelmen’ en uiteindelijk de ‘grote helm’ of ‘casque’.

## Externe link

* Hoe bouw je een Spangenhelm
* Simon Coupland, "Carolingian Arms and Armor in the Ninth Century", (uitgegeven 10 maart 2006).
# Heliosfeer

De heliosfeer is het gebied waarin de zonnewind de overheersende stroom van deeltjes is. De zonnewind bestaat uit geïoniseerde deeltjes afkomstig van de corona van de zon. Deze kunnen in de magnetosfeer van de aarde magnetische stormen doen ontstaan (zie poollicht) die invloed kunnen hebben op onze draadloze communicatiesystemen. Het gebied wordt begrensd door de heliopauze. De heliopauze is het gebied waar de kracht van de zonnewind zo sterk is afgenomen dat hij wordt meegesleurd door de deeltjes die het interstellair medium vormen. Hierna eindigt de invloed van het zonnestelsel.
De zonnewind heeft de eerste 10 miljard kilometer een snelheid van één miljoen kilometer per uur. Als hij begint te botsen met de interstellaire materie daalt de snelheid tot subsonische snelheid.
De plaats waar de snelheid subsonisch wordt, wordt termination shock genoemd. Daar worden de deeltjes vertraagd (100 km/s) door de tegemoetkomende interstellaire deeltjes (400 km/s). De achteropkomende deeltjes halen de vertraagde deeltjes in en er ontstaat een schokgolf. Dit is te vergelijken met water dat van de kraan in de gootsteen valt. In eerste instantie vloeit het water snel weg maar vertraagt even verder. Het achterop komende water botst op het vertraagde water en vormt een schokgolf. Bij de zon vindt dit plaats op 75 tot 90 astronomische eenheden van de zon. Volgens de American Geophysical Union passeerde de Voyager 1 dit gebied in december 2004. Hij bevond zich toen 94 AE van de zon. In 2013 verliet de Voyager 1 definitief het zonnestelsel bij een afstand van 121,7 AE. Voyager 2 was echter op 76 AE van de zon toen hij deeltjes uit tegenovergestelde richting waarnam. Dat was in mei 2006. Dat betekent dat de heliosfeer een onregelmatige vorm heeft: dikker in het noorden, ingedeukt in het zuiden. Voyager 2 verliet hey zonnestelsel bij een afstand van 119,7 AE.
De plaats waar de snelheid van de interstellaire materie en de zonnewind elkaar opheffen noemt men de heliopause. Waar de snelheid van de interstellaire materie subsonisch wordt ontstaat een boegschok (analoog aan de boeggolf van een schip). Hier worden de interstellaire deeltjes om het zonnestelsel heen geleid.
Bij de rode reus Mira in het sterrenbeeld Walvis neemt men duidelijk een boogschok en een heliopauze waar. De ster beweegt tegen 130 km/s door de ruimte.
# Cees Schouwenaar

Cornelis Hendrik Jan "Cees" Schouwenaar (Heerlen, 21 januari 1919 – 21 april 2006) was een Nederlands acteur.

## Loopbaan

Oorspronkelijk was hij marktkoopman en stond met een ambulante handel op de Amsterdamse markten. Pas op hogere leeftijd begon hij daarnaast met acteren en kreeg vooral bekendheid in de series van Wim T. Schippers. Net als Dolf Brouwers werd Schouwenaar door Schippers ingezet vanwege diens beperkte acteertalent, al wat hogere leeftijd en bereidheid tot absurde scènes. Ook zijn geringe lengte en kostuum maakten hem opvallend.
Voor het eerst was hij te zien vanaf 1971 in de shows van Fred Haché en Barend Servet waar hij verschillende kleine rollen speelde, zoals een nep-Napoleon, een onheilsprofeet en een psychiatrisch patiënt. In Van Oekel's Discohoek was hij in verschillende rollen te zien, onder andere als een nep-Paul Da Vinci, ingehuurde kerstman, medereiziger in een trein en paparazzo van Donna Summer en in Het is weer zo laat! als solliciterende ober en zakenman die betrapt werd op het bekladden van de WC. Voorts speelde hij in de Ondergang van de Onan een seksartikelenvertegenwoordiger en een godsdienstwaanzinnige en in de Grote genade bouwvakker Van Drongelen.
Het meest bekend werd Schouwenaar met zijn rol van Henk J. Pal in de televisieseries De lachende scheerkwast, Opzoek naar Yolanda, Plafond over de vloer en We zijn weer thuis.

## Trivia

Als marktkoopman verkocht hij op de Amsterdamse Vespuccimarkt onder meer schemerlampen, een verwijzing naar de gevleugelde uitspraak van Henk J. Pal "Leuke lamp overigens".
* ↑ vraaggesprek op de radio met Joop van Tijn in 1982, https://www.vpro.nl/speel~POMS_VPRO_470050~de-handel-rust-zacht~.html. Gearchiveerd op 30 september 2017.
* ↑ Veronica magazine 2017-39
# ABUS

ABUS is een Duitse leverancier van beveiligingsproducten en fabrikant van sloten en kettingen, opgericht in 1924 en gevestigd in de stad Wetter in het Ruhrgebied in Noordrijn-Westfalen. De naam ABUS is een acroniem voor August Bremicker und Söhne KG. ABUS is gespecialiseerd in veiligheidssloten voor deuren en ramen, hangsloten en sloten voor fietsen, scooters, motorfietsen, quads en boten.

## Pfaffenhain

Pfaffenhain is een onderdeel van de cilindersloten van ABUS. Alle Pfaffenhain cilinders hebben een keurmerk variërend tussen SKG** en SKG***. Sommige profielen worden met een certificaat geleverd (sleutelbescherming). Een overzicht van alle Pfaffenhain profielcilinders kunt u hier vinden.

## Externe link

* Officiële website
# Abvolt

De abvolt (afgekort tot abV) is een eenheid voor spanning en elektrische potentiaal uit het cgs-eenhedenstelsel.
Eén abvolt is gelijk aan 10$^{−8}$ volt uit het SI-stelsel. Een potentiaalverschil van 1 abV stuurt een stroom van 1 abampère door een weerstand van 1 abohm. In de meeste praktische toepassingen wordt de volt als eenheid gehanteerd, de abvolt is officieel niet als standaard in gebruik.
De andere eenheid in het cgs-systeem is de statvolt.
# Ekranoplan

Een ekranoplan (Russisch: экраноплан) is een luchtvaartuig, dat gebruikmaakt van het grondeffect.

## Beschrijving

Het is op een vliegtuig gelijkend toestel dat enkele meters boven het aard- of zeeoppervlak vliegt op een luchtkussen. Het is geen hovercraft omdat de ekranoplan ook nog tot 100 meter kan opstijgen, totdat de luchtdichtheid niet meer voldoet om de korte brede vleugels te ondersteunen.
Bij een ekranoplan drukt de voorwaartse snelheid lucht onder het vaartuig. Hierdoor ontstaat onder de vleugels een dragende luchtlaag waarop hij zweeft. Een ekranoplan is efficiënter dan een hovercraft, die niet alleen brandstof verbruikt voor de voorwaartse beweging, maar ook voor de extra motoren die een door schorten op hun plaats gehouden luchtkussen genereren.

## Geschiedenis

De ekranoplan is een product van de Koude Oorlog. In de vroege jaren vijftig, toen de Verenigde Staten en Rusland er alles aan deden om elkaar in technologische geavanceerdheid te overtreffen, kwam de Russische ingenieur Rostislav Aleksejev met het ontwerp voor het toestel, waarvoor Chroesjtsjov hem vervolgens onbeperkt krediet verleende. De eerste ekranoplan, de SM-1, werd gebouwd in 1961. Sindsdien zijn in de Sovjet-Unie verschillende types ekranoplans gebouwd, waarvan de uit 1965 daterende KM, de uit 1973 daterende Orljonok en de uit 1987 daterende Loen het meest bekend werden.
Ekranoplans werden vooral gebruikt voor militaire transporten over de Kaspische Zee en de Zwarte Zee. De NAVO leerde ze kennen door middel van satellietbeelden. Omdat men er aanvankelijk moeite mee had het gigantische, zich zeer snel over de Kaspische Zee voortbewegende object te identificeren, kreeg het de bijnaam Kaspische-Zee-Monster. In werkelijkheid betrof het een ekranoplan van het type KM, die 98 meter lang was en met volledige lading 540 ton woog. Hij kon een snelheid bereiken van 550 km/u.
Afgezien van zijn laadvermogen en zijn snelheid heeft de ekranoplan ook een ander militair voordeel: doordat hij geen diepgang heeft kan hij niet door middel van sonar worden opgespoord en doordat hij zo laag vliegt, kunnen radars hem slecht detecteren. Tot 1980 werd hij bovendien als vliegend laboratorium voor wetenschappelijk onderzoek gebruikt.
In 2003 werd bekend dat vliegtuigbouwer Boeing bezig was met het ontwerp van een nieuwe ekranoplan ten behoeve van het Amerikaanse leger. Het ontwerp voor de Pelican is voor een groot transporttoestel die zo'n 200 containers kan meenemen en een snelheid behaalt van 460 km/u. De planning was om in 2015 een prototype te hebben, maar dit is niet gerealiseerd.
# Wim Brands

Wim Brands (Brummen, 29 maart 1959 – Amsterdam, 4 april 2016) was een Nederlands dichter, journalist en presentator.

## Biografie

Brands groeide op in Brummen. In 1978 maakte Brands op 19-jarige leeftijd zijn debuut als dichter in het Hollands Maandblad van K.L. Poll. Zijn werk verscheen in literaire tijdschriften en hij publiceerde de dichtbundels Inslag (1985), Koningen, de gehavende (1990), Zwemmen in de nacht (1995), In de metro (1997), De schoenen van de buurman (1999), Ruimtevaart (2005), Neem me mee, zei de hond (2010) en 's Middags zwem ik in de Noordzee (2014). In 2015 verscheen bij uitgeverij De GeitenPers het verhaal De onverharde weg over zijn jeugd in Oeken bij Brummen, met tekeningen van Cees Rogge. Op 26 januari 2012 verscheen bij Compaan Uitgevers zijn bloemlezing De vijftig beste gedichten van Wim Brands en in april 2017 de Verzamelde gedichten, zijn verschenen bundels met ongepubliceerd materiaal waarin Thomas Verbogt een nawoord schreef.
Brands was werkzaam voor de Nederlandse omroep VPRO vanaf 1987. Van Wim Noordhoek leerde hij het vak en Brands was met hem een van de bedenkers van het radioprogramma De Avonden, maar was het bekendst als presentator van het televisieprogramma Boeken. Een programma in vergelijkbare vorm onder zijn leiding op Radio 1 was Brands met boeken.
Brands werkte als journalist voor het Leidsch Dagblad en Vrij Nederland. Vanaf 2010 was hij verbonden aan de Schrijversvakschool Amsterdam als docent poëzie en voordracht en in september 2012 verzorgde hij, na Marcel Möring en Pieter Steinz, voor Donner in Rotterdam het boekenprogramma Brands in Donner. In 2014 verscheen Sterven is doodeenvoudig. Iedereen kan het verscheen naar aanleiding van een gesprek dat Brands had met René Gude en werd uitgegeven bij ISVW Uitgevers; het boek haalde een zesde positie in De Bestseller 60.
Brands was voor het laatst als presentator van Boeken te zien op 20 maart 2016. Een week later werd het programma overgenomen door Jeroen van Kan, die meldde dat Brands wegens gezondheidsproblemen voorlopig uit de running zou zijn. Op 4 april 2016 overleed Brands op 57-jarige leeftijd. Volgens de VPRO kampte hij sinds kort met een depressie die hem onverwacht tot zelfdoding dreef.

## Eerbetoon

Op initiatief van Micha Wertheim, Ariejan Korteweg en Thomas Verbogt werd in 2021 een aanmoediging voor jonge talenten met als naam het Brandsalarm in het leven groepen. Deze aanmoediging is geen prijs maar "wil het avontuurlijke en onderzoekende lezen bevorderen en de herinnering aan Brands levend houden". De eerste keer werd hij op 15 april 2021 toegekend aan literair scout Stefanie Liebreks.

## Bestseller 60

| Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 | Jaar van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Sterven is doodeenvoudig. Iedereen kan het. | 2014 | 08-10-2014 | 6 | 9 | |
| Nederland | 2015 | 14-10-2015 | 9 | 6 | in samenwerking met Jeroen van Kan |
# Reuzenhuis (Borgerhout)

Het Reuzenhuis is een neoclassicistisch gebouw dat dienstdeed als eerste gemeentehuis van Borgerhout (van 1836 tot 1890). Het gebouw is gelegen een de Turnhoutsebaan en werd ontworpen door Jan Hoenagels. Het wordt gekenmerkt door de "Reuzenpoort" die een doorgang vormde naar de gronden achter het gebouw waar een servituut op lag. Het gebouw is sinds 2011 een beschermd monument.
Na het verhuis van de gemeentediensten van het Reuzenhuis naar het huidige districtshuis aan het Moorkensplein deed het gebouw onder andere dienst als muziekschool en vanaf 1957 werd het gebruikt door de heemkundige kring van Borgerhout, en vanaf 1965 werd de collectie officieel het Borgerhouts Heemmuseum, dat bij gebrek aan vrijwilligers langzaam doodbloedde. Bij de renovatie van het gebouw in 2003 raakte de heemkundige collectie verspreid.
In 2010 werd het Reuzenhuis door de stad Antwerpen verkocht aan een anonieme koper die het huis een culturele invulling heeft gegeven. De verkoop stuitte op protest van Vlaams Belang en Open Vld, deze laatste partij startte een petitie tegen de verkoop van het Reuzenhuis.
In 2012 werd in het Reuzenhuis de tentoonstelling New Ways to Work georganiseerd, met het werk van jonge kunstenaars. Hetzelfde jaar speelde Marieke De Maré er een toneelvoorstelling gebaseerd op het boek De Roos en het Zwijn van Anne Provoost en speelde Vitalski er een Stand-upcomedy voorstelling.
In 2013 vond het Relics Kunstenfestival plaats in het Reuzenhuis.
In 2015 trok de nieuwssite Apache in het Reuzenhuis. Apache heeft een redactielokaal op de tweede verdieping van het gebouw.
* ↑ Gemeentehuis Borgerhout (ID: 11235)
* ↑ Reuzenhuis, Turnhoutsebaan te Antwerpen
* ↑ Reuzenhuis heeft nieuwe eigenaar
* ↑ Reuzenhuis definitief verkocht
* ↑ Vlaams Belang pleit voor behoud Reuzenhuis
* ↑ Open Vld Borgerhout start petitie tegen verkoop Reuzenhuis. Gearchiveerd op 25 mei 2015. Geraadpleegd op 25 mei 2015.
* ↑ Ways to New York
* ↑ EXPO. New Ways to Work op de Turnhoutsebaan
* ↑ “Theater voor de hele familie”
* ↑ Vitalski in Reuzenhuis Borgerhout
* ↑ Relics Kunstenfestival
# Nederlands Kremlin

Het Nederlands Kremlin, ook bekend als Kunsttuin Winkel, is een tuin met een verzameling folly's aan de Limmerschouw in Winkel in Noord-Holland. De bouwwerken zijn van de hand van de gepensioneerde bank-/plaatwerker Ger Leegwater, die er sinds zijn veertigste mee bezig is.

## Bouwstijl

De folly's zijn gemaakt van allerhande materialen, zoals bouwafval, tegels en trottoirbanden. Sommige gebouwen zijn tien meter hoog; Leegwater heeft zelf methodes bedacht om het bouwmateriaal omhoog te hijsen. Vanwege de vele torens en koepeltjes is het aanzicht te vergelijken met dat van de gebouwen aan het Kremlin van Moskou, dat verklaart de naam.

## Gebouwen

Onder de gebouwen van het Nederlands Kremlin bevinden zich:
* De Michaëlkapel (een trouwkapel)
* De Muziekmuur
* Het Amfitheater
* Het Winterpaleis

## Beelden

Naast de verschillende gebouwen bevat het Nederlands Kremlin ook een aantal beelden, zoals:
* Sint Joris
* Aartsengel Michaël
* Orpheus
* Bacchus

## Toegankelijkheid

Het Nederlands Kremlin is op afspraak en bij bepaalde evenementen te bezichtigen.
# Lijst van Surinaamse ministers van Landbouw, Veeteelt en Visserij

Lijst van ministers van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) van Suriname sinds 1948. Tot midden jaren 50 werd de term landsminister gebruikt.
| Minister | Periode | Kabinet |
| E. Thomas L. Waller (Landbouw) | 1948 - 1949 | May (CAB) |
| Walther E. Hewitt | 1949 - 1951 | De Miranda |
| Ferdinand Anton Langguth Oliviera | 1951 - 1952 | Drielsma / Buiskool |
| Ferdinand Anton Langguth Oliviera | 1952 - 1955 | Alberga / Currie |
| Max I. Lobato | 1955 - 1958 | Ferrier |
| Sewraam Rambaran Mishre | 1958 - 1963 | Emanuels |
| Harry S. Radhakishun | 1963 - 1967 | Pengel-1 |
| Rudolph L. Jankie | 1967 - 1969 | Pengel-2 |
| Inderdew Sewrajsing | 1969 | May |
| Ramsewak Shankar | 1969 - 1971 | Sedney |
| Nannan Panday | 1972 - 1973 | Sedney |
| Willy Soemita | 1973 - 1977 | Arron-1 |
| Johan Sisal | 1977 - 1978 | Arron-2 |
| Johan T. Kasantaroeno | 1979 - 1980 | Arron-2 |
| Albert van Dijk | 1980 - 1981 | Chin A Sen |
| Franklin E. Vreden | 1981 - 1982 | Chin A Sen |
| Jan K. Sariman | 1982 | Neijhorst |
| Franklin E. Vreden | 1983 - 1984 | Alibux |
| Imro E. Fong Poen | 1984 - 1985 | Udenhout |
| Rajkumar Ranjitsing | 1985 - 1986 | Udenhout |
| Cornelis Ardjosemito | 1986 - 1987 | Radhakishun |
| Cornelis Ardjosemito | 1987 - 1988 | Wijdenbosch-1 |
| Saimin Redjosentono | 1988 - 1990 | Shankar |
| Arthur Zalmijn | 1991 | Kraag |
| André Kartoredjo | 1991 | Venetiaan-1 |
| Soeratno Setroredjo | 1992? - 1993 | Venetiaan-1 |
| Johan Sisal | 1993 - 1996 | Venetiaan-1 |
| Saimin Redjosentono | 1996 - 2000 | Wijdenbosch-2 |
| Geetapersad Gangaram Panday | 2000 - 2005 | Venetiaan-2 |
| Stanley Raghoebarsing | 2005 - 2010 | Venetiaan-3 |
| Hendrik S. Setrowidjojo | 2010 - 2014 | Bouterse-1 |
| Soeresh Algoe | 2014 - 2018 | Bouterse-1 |
| Soeresh Algoe | 2014 - 2018 | Bouterse-2 |
| Lekhram Soerdjan | 2018 - 2019 | Bouterse-2 |
| Rabin Parmessar | 2019 - 2020 | Bouterse-2 |
| Prahlad Sewdien | 2020 - heden | Santokhi |