OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Monique Steegers

Prof. dr. Monique Anna Henrica Steegers (Voorburg, 18 juli 1965) is een Nederlands hoogleraar aan de Vrije Universiteit van Amsterdam.
Ze groeide op in Alphen aan den Rijn in een katholiek gezin waarbij vader op een onderwijsbureau werkte en moeder de huishouding verzorgde. Haar broer is ook medicus.
Haar middelbare schoolperiode doorliep ze aan het Voorbereidend wetenschappelijk onderwijs (VWO) van het Ashram College in Alphen aan den Rijn (1977-1983). Tussen 1983 en 1989 studeerde ze geneeskunde aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Specialisatie tot anesthesioloog en pijnbestrijding vond plaats aan het Radboudumc (1991-1996); in 1996-1997 voerde ze dat beroep daar ook uit. Het volgende jaar werkte in die functie(s) in het Sint-Joseph Ziekenhuis te Veghel. In 1998 was ze terug in Nijmegen en werkte daar tot 2019. In dat jaar stapte ze over naar het ziekenhuis Amsterdam UMC. Ze combineerde haar beroep toen met het hoogleraarschap pijn- en palliatieve geneeskunde aan de VU. Ze was na haar benoeming de eerste en dus enige vrouwelijke hoogleraar op dat gebied.
Fascinatie voor de anesthesioloog, die mensen sterk verdooft terwijl essentiële functies van het lijf (soms met ondersteuning) operationeel blijven, leidde weer tot het willen weten hoe dat in zijn werk gaat. Ze trof op het vakgebied pijnbestrijding (nog) tal van open terreinen aan. Een van die terreinen is de ervaring van pijn op zowel fysiek, mentaal als sociaal gebied. Ze constateerde dat er weinig over gesproken werd, terwijl 25 % van de volwassen bevolking er last van heeft (je mag er eigenlijk niet over klagen). Dat laatste vond ze ook in haar opleiding terug; er werd relatief weinig aandacht aan besteed, terwijl het bij de huisarts de meest aangediende klacht is. Bovendien had ze te maken met de geneeskundige mannenwereld, die niet goed kon/kan inschatten wat de pijnbeleving bij vrouwen is, terwijl deze vanwege een uitgebreider pijnzenuwgestel wel vaker en heviger klachten hebben. Pas sinds 2006 kwam er serieuze aandacht voor het verschil tussen de seksen op dit vlak. Daarenboven geldt dat vrouwen, meer dan mannen, pijn ervaren, denk bijvoorbeeld aan de bevalling en het inbrengen van spiraaltjes.
Vanaf 2022 is ze voorzitter van de Nederlandse afdeling van International Association of Pain; sinds 2024 bestuurslid van World Institute of Pain. Al eerder was ze voorzitter van de Pijnalliantie in Nederland (PAIN). Ook bij die eerste twee instellingen trof ze grotendeels een mannenwereld aan. Zelf vindt ze het van belang dat meer vrouwelijke wetenschappers in de pijnbestrijding gaan werken of er leidende functies nemen. Ook een uitbreiding van de studie naar de pijnbestrijding tijdens palliatieve zorg in de laatste levensfase heeft haar aandacht, zoals stages binnen de hospices.
* Gemeinsame Normdatei: 174028571
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9289 5173
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 298975912
* ORCID: 0000-0003-0812-5089
* Virtual International Authority File: 287080895
* WorldCat (via VIAF): 287080895
# Aphanobius permacer

Aphanobius permacer is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Ernest Candèze.
# Niles (Ohio)

Niles is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Trumbull County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 20.932. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 19.824, een daling van 1108 (-5,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 22,2 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Niles.

## Geboren

* William McKinley (1843-1901), 25e president van de Verenigde Staten (1897-1901) en gouverneur van Ohio (1892-1896)
* Kenneth Patchen (1911-1972), dichter
* Dominic Sena (1949), filmregisseur
# Duinhoevepad

Het Duinhoevepad is een helling in de Nederlandse provincie Zeeland. De klim is genoemd naar het gelijknamige pad door de Verklikkerduinen.
De helling is opgenomen in de LF Kustroute (en daarmee ook in de EuroVelo EV12 Noordzeeroute die in Nederland de LF Kustroute volgt).
De helling kan van twee zijden worden beklommen, komend uit het zuiden vanaf Burgh-Haamstede of komend uit het noorden vanaf Renesse.
# Raymond Smith

Raymond Smith (Brisbane, 6 december 1979) is een Australische darter die de toernooien van de WDF speelt. Zijn beste prestatie tot nu toe is het behalen van de laatste 16 op het PDC World Darts Championship 2022. Doordat zijn zoon, Ky Smith, zich ook kwalificeerde voor het toernooi namen er voor het eerst een vader en zoon deel aan eenzelfde editie van het WK.

## Resultaten wereldkampioenschappen
### BDO

* 2017: Laatste 32 (verloren van Geert De Vos met 0–3)

### WDF
#### World Cup

* 2015: Kwartfinale (verloren van Darius Labanauskas met 4-5)
* 2017: Runner-up (verloren van Jeff Smith met 5-7)
* 2023: Laatste 16 (verloren van Carles Arola met 1-4)

### PDC

* 2019: Laatste 96 (verloren van Alan Tabern met 2–3)
* 2022: Laatste 16 (verloren van Mervyn King met 3-4)
* 2023: Laatste 96 (verloren van Karel Sedláček met 0-3)

## Externe link

* Player Profile Darts Database
* ↑ Spoedcursus WK darts: twee generaties Smith, 'Bully Boy' en een flinke smak geld. NOS (15 december 2021). Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
# Bad Griesbach Challenge Tour

De Bad Griesbach Challenge Tour was een golftoernooi van de Europese Challenge Tour.

## Challenge Open

De eerste editie ward van 4 tot 7 juli 2013 gespeeld op de Hartl Resort in Bad Griesbach. Hartl had met de Europese Tour een contract gesloten om het toernooi drie keer te ontvangen. De eerste winnaar werd de Italiaan Andrea Pavan gevolgd door Marco Crespi die tweede eindigde. In 2014 won de Zuid-Afrikaan Jake Roos en in 2015 was de Portugees Ricardo Gouveia de sterkste.

## Hartl Resort

Het resort werd in 1990 geopend. Er vijf 18-holes golfbanen. Drie daarvan werden ontworpen door Bernhard Langer.

## Winnaars

| Jaar | Winnaar | Score | Score |
| 2013 | Andrea Pavan | 269 | -19 |
| 2014 | Jake Roos | 175 | -13 |
| 2015 | Ricardo Gouveia | 269 | -15 |
* ↑ (en) GolfBusinessNews.com, The Hartl Resort to Host New Challenge Tour Event in 2013. GolfBusinessNews.com. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* ↑ (en) Pavan the man at Hartl Resort - Articles - HotelPlanner Tour. www.europeantour.com (7 juli 2013). Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* ↑ (en) Jake rules the Roos-t - Articles - HotelPlanner Tour. www.europeantour.com (6 juli 2014). Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* ↑ (en) Leaderboard - AEGEAN Airlines Challenge Tour by Hartl Resort 2015 - HotelPlanner Tour. www.europeantour.com. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* ↑ (en) REWIND: Beckenbauer gives Hartl Resort seal of approval - Articles - HotelPlanner Tour. www.europeantour.com (2 juli 2014). Geraadpleegd op 28 februari 2025.
# Pluimstaartmos

Pluimstaartmos of pluimstaarthaakmos (Rhytidiadelphus triquetrus) is een soort uit het geslacht haakmos (Rhytidiadelphus triquetrus).
Het is een vrij zeldzame soort van ijle bossen en graslanden uit het hele Noordelijk Halfrond, en een van onze grootste inheemse mossen. De soort heeft echter veel te lijden gehad van de zure regen.

## Etymologie en naamgeving

* Synoniem: Hypnum triquetrum Hedwig, Rhytidiadelphus triquetrus var. beringianus (Cardot & Thériot) Grout
* Duits: Große Kranzmoos
* Engels: Shaggy moss, Rough goose neck moss
De botanische naam Rhytidiadelphus is afgeleid van Rhytidium, een mossengeslacht, en het Oudgriekse ἀδελφός, adelphos (broer), wat een relatie tussen beide geslachten impliceert. De soortaanduiding triquetrus is afkomstig uit het Latijn en betekent 'driehoekig'.

## Determinatie

Pluimstaartmos vormt losse matten met stevige en stugge, liggende en dikwijls opstaande planten. De stengels zijn bruinrood gekleurd, tot 20 cm lang, onregelmatig maar spaarzaam vertakt.
De stengelblaadjes zijn afstaand, grijsgroen, tot 6 mm lang, duidelijk geplooid, en vanuit een breed eironde basis geleidelijk versmallend in een haakvormige gekromde top. De bladrand is tot aan het midden fijn gezaagd. De nerf is dubbel en reikt voorbij het midden van het blad. De dikwandige laminacellen zijn prosenchymatisch, lang en smal en met spitse uiteinden.
Pluimstaartmos geeft zeer zelden sporofyten, de verspreiding gebeurt voornamelijk vegetatief door het afscheuren van de stengels.

### Gelijkende taxa

Pluimstaartmos verschilt van het algemenere en nauw verwante gewoon haakmos (R. squarrosus) door de langere, duidelijk geplooide blaadjes, met een dubbele nerf die tot voorbij het midden van het blad reikt.

## Ecologie

Pluimstaartmos is relatief veeleisend voor wat zijn habitatkeuze betreft. Het geeft de voorkeur aan zonnige, matig vochtige plaatsen op basische bodems en op strooisellagen. Het mos komt voor in ijle loof- en naaldbossen, maar ook in open kalkgraslanden en kalkrijke duinen.

### Syntaxonomie

Pluimstaartmos staat te boek als kensoort voor het verbond van droge, kalkrijke duingraslanden (Polygalo-Koelerion), een groep van plantengemeenschappen van soortenrijke droge graslanden op kalk- en voedselrijke zeeduinen.

## Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied van pluimstaartmos strekt zich uit over Noordelijk Halfrond (West- en Centraal-Europa, Noord-Azië en delen van Noord-Amerika). Het is in België en Nederland een vrij zeldzame verschijning.
# Simodactylus guttatus

Simodactylus guttatus is een keversoort uit de familie van de kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Ernest Candèze.
# Ky Smith

Ky Smith (15 mei 2002) is een Australische darter die toernooien van de Professional Darts Corporation en World Darts Federation speelt.

## Carrière

Sinds 2017 speelt Smith op regionale toernooien in Australië. Op het niveau voor junioren wist hij enkele keren te zegevieren, waaronder op de Sunshine State Classic Youth in 2017. Sinds 2021 neemt de Australiër ook deel aan WDF-toernooien voor heren. Nog datzelfde jaar schreef hij ook de Sunshine State Classic Men op zijn naam.
In 2021 nam Smith met 81 anderen deel aan de Oceanic Masters, een toernooi georganiseerd door de DPA. De toentertijd 19-jarige versloeg Bailey Marsh met een gemiddelde van 94 en een eindscore van 6-2 in de finale. Zo kwalificeerde hij zich voor het PDC World Darts Championship, dat plaatsvond in december 2021. Doordat zijn vader Raymond zich ook kwalificeerde, zouden er voor het eerst een vader en zoon deelnemen aan eenzelfde editie van het WK. Smith stond in de eerste ronde tegenover de Nederlander Maik Kuivenhoven, van wie hij met een score van 3-1 in sets verloor.

## Resultaten op wereldkampioenschappen
### PDC

* 2022: Laatste 96 (Verloren van Maik Kuivenhoven met 1-3)

### WDF
#### World Championship

* 2024: Laatste 48 (verloren van Mike Gillet met 0-2)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ky Smith op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) PDC Player Profile - Ky Smith. Professional Darts Corporation. Gearchiveerd op 7 oktober 2022. Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
* 1 2 (de) Dart Profis - Ky Smith - "The Prodigy". Dartn.de. Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
* ↑ (en) Sunshine State Classic Youth 2017. World Darts Federation. Gearchiveerd op 8 augustus 2022. Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
* ↑ (en) Sunshine State Classic Men 2021 Results. World Darts Federation. Gearchiveerd op 28 september 2021. Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
* ↑ (en) Josh Phillips, Ky Smith wins Oceanic Masters to secure Ally Pally debut. Professional Darts Corporation (30 oktober 2021). Gearchiveerd op 20 september 2022. Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
* ↑ Jetze Jan Idsardi, Ky Smith wint Oceanic Masters en mag naar WK. DartsActueel.nl (30 oktober 2021). Gearchiveerd op 16 augustus 2022. Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
* ↑ Spoedcursus WK darts: twee generaties Smith, 'Bully Boy' en een flinke smak geld. NOS (15 december 2021). Gearchiveerd op 13 augustus 2022. Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
* ↑ Dave Verburg, Kuivenhoven relatief eenvoudig langs Ky Smith. RTL Nieuws (19 december 2021). Gearchiveerd op 13 augustus 2022. Geraadpleegd op 13 augustus 2022.
# Huis van Afgevaardigden (Marokko)

Het Huis van Afgevaardigden (Arabisch: ﻣﺠﻠﺲ ﺍﻟﻨﻮﺍﺏ, Majliss-annouwab; Berbers: ⴰⵙⵇⵇⵉⵎ ⵏ ⵉⵎⵓⵔⴰ, Agraw n imarayen; Frans: Chambre des représentants) is het lagerhuis van het parlement van Marokko en telt sinds 2011 395 leden waarvan er 305 worden gekozen via een districtenstelsel (meerderheidsstelsel) en de overige 90 middels het stelsel van evenredige vertegenwoordiging (via een landelijke kieslijst). Verkiezingen vinden om de vijf jaar plaats.
Bij de verkiezingen van 2016 werd de Parti de la justice et du développement (PJD) voor het eerst de grootste partij. De PJD verkreeg in totaal 125 zetels en vormt een coalitieregering met een aantal andere partijen. De Parti authenticité et modernité (PAM), een monarchistische partij is de nummer twee van het land met 102 zetels en is tevens de voornaamste oppositiepartij.
Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden is Habib El Malki (USFP). Hij werd op 16 januari 2017 gekozen.
Het hogerhuis van het parlement is het Huis van Raadgevers.

## Uitbreiding zetelaantal

Uitbreiding van het zetelaantal sinds de verkiezingen van 1963 :
| Jaar | 1963 | 1970 | 1977 | 1984 | 1993 | 1997 | 2002 | 2007 | 2011 |
| Aantal zetels | 144 | 240 | 264 | 306 | 333 | 325 | 325 | 325 | 395 |

## Zetelverdeling

Regering (232)
Oppositie (163):
* 1 2 Chambre des représentants / Bref historique. Gearchiveerd op 22 mei 2023.
* 1 2 IPU PARLINE database: MOROCCO Majliss-annouwab (House of Representatives)
* ↑ S. Rietbroek: Regeringspartij wint verkiezingen Marokko - nos.nl 8 oktober 2016
* ↑ M. Habib El Malki elected President of the House of Representatives, on Monday 16 January 2017.. Gearchiveerd op 5 juli 2022.
# Geklauwd pronkmos

Geklauwd pronkmos (Herzogiella seligeri) is een soort uit het geslacht Herzogiella. Het komt vooral voor op ontschorste liggende dode bomen en soms op boomvoeten en strooisel. Met name in bossen op kalkarme bodem.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

Geklauwd pronkmos groeit in losse tot dichte matten, geelgroen tot vrij donkergroen, onregelmatig, vaak dicht vertakt met takken en stengels die weinig verschillen. Bladstelen zijn tot 3 cm lang. Bladeren staan wijdverspreid in meerdere rijen, niet geplooid. Seta is 1,5-2,5 cm lang, rechtopstaand, licht bruin tot rood. De sporenkapsels zijn cilindrisch, boogvormig en geel tot roodbruin van kleur en heeft de afmeting 2–3.5 × 0.5–0.8 mm.

### Microscopische kenmerken

De bladcellen in het midden van het blad meten 30–70 × 5–7 µm. De sporenmaat 12–22 µm.

## Verspreiding

Geklauwd pronkmos komt voor in Europa en Azië. In Nederland komt de soort vrij algemeen voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd. Het wordt met name aan de kust en in het oosten van het land waargenomen.

## Fotogalerij

* Bladpunt
* Doorsnede stengel
* Bladcellen bladmidden
* Bladcellen bladvoet
* Info op BLWG Verspreidingsatlas
* Infop op waarneming.nl
* (en) Flora of North America
# Double Whoopee

Double Whoopee is een Amerikaanse stomme film met Laurel en Hardy uit 1929 onder regie van Lewis Foster.

## Verhaal

Laurel en Hardy spelen de rol van lakei (Hardy) en portier (Laurel) in een chic Broadway-hotel. Jean Harlow maakt ook een korte verschijning in deze film, als een blonde bom die gedeeltelijk wordt uitgekleed door Laurel & Hardy. Een van de leukere scènes is er een met een automatische lift. Een hooghartige prins probeert vanaf de eerste verdieping de lift in te stappen. Tegelijkertijd roept Oliver de lift op. Om de een of andere reden sluiten de buitendeuren niet en als de prins (die het druk heeft gehad met het houden van een toespraak) probeert binnen te komen, valt hij in de liftput. Oliver rijdt met de lift naar beneden en verdwijnt. De prins wordt uit de put getrokken, helemaal verward en vuil. Hij probeert het opnieuw. Deze keer roept Stan de lift op en alles herhaalt zich.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Stan Laurel | Stanley de portier |
| Oliver Hardy | Ollie de lakei |
| Jean Harlow | de aantrekkelijke blonde |
| Ed Brandenburg | de piccolo |
| William Gillespie | de hotel manager |
| Charlie Hall | de taxichauffeur |
| Hans Joby | de prins |
| Ham Kinsey | de andere taxichauffeur |
| Sam Lufkin | de man die in zijn oog wordt geprikt |
| Charley Rogers | de eerste minister |
| Tiny Sandford | de agent |
| Rolfe Sedan | de receptionist |
# The Changeling (1980)

The Changeling is een Canadese horrorfilm uit 1980 onder regie van Peter Medak. De productie won elf filmprijzen, waaronder Genie Awards voor beste film, beste script gebaseerd op een ander medium, beste cinematografie, beste art direction/production design, beste geluid, beste geluidsmontage, beste niet-Canadese actrice (Trish Van Devere) en beste niet-Canadese acteur (George C. Scott). De Franse titel is L'enfant du diable.

## Verhaal

Musicus John Russell verliest zijn vrouw en dochter in een tragisch ongeluk. Om zijn verdriet te verwerken trekt hij zich terug in een oud huis, dat al jaren leegstaat. Hier waart de geest van een kind rond. John gaat op onderzoek uit naar de herkomst van de geest.

## Rolbezetting

Hoofdpersonages:
| Acteur | Personage |
| George C. Scott | John Russell |
| Trish Van Devere | Claire Norman |
| Melvyn Douglas | Senator Joseph Carmichael |
| Jean Marsh | Joanna Russell |
| John Colicos | De Witt |
| Madeleine Sherwood | Mrs. Norman |
| Helen Burns | Leah Harmon |
| Frances Hyland | Elizabeth Grey |
| Ruth Springford | Minnie Huxley |
| Eric Christmas | Albert Harmon |
| Roberta Maxwell | Eva Lingstrom |
| Bernard Behrens | Professor Robert Lingstrom |
| Barry Morse | De parapsycholoog |
# Mohamed Salah El Boukammiri

Mohamed Salah El Boukammiri (27 mei 2004) is een Belgisch voetballer die sinds 2024 onder contract ligt bij Lommel SK.

## Carrière

Salah genoot zijn jeugdopleiding bij Crossing Schaerbeek, Zulte Waregem en Union Sint-Gillis. Op 23 juli 2022 maakte hij er zijn officiële debuut in het eerste elftal: op de openingsspeeldag van het seizoen 2022/23 liet trainer Karel Geraerts hem tegen Sint-Truidense VV in de 88e minuut invallen voor Dante Vanzeir. Op de derde competitiespeeldag kreeg hij al iets meer speeltijd: in de 3-0-nederlaag tegen KV Mechelen liet Geraerts hem in de 62e minuut invallen voor Vanzeir. Daarnaast kwam hij in het seizoen 2022/23 ook in actie voor het beloftenelftal van Union in Tweede afdeling.
In juni 2023 ondertekende hij een tweejarig bij Club Brugge, waar hij aanvankelijk aansloot bij Club NXT. Een jaar later maakte hij de overstap naar Lommel SK.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2022/23 | Union Sint-Gillis | | Eerste klasse A | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 2022/23 | Union Saint-Gilloise U23 | | Tweede afdeling | 27 | 3 | — | — | — | — | — | — | 27 | 3 |
| 2023/24 | Club NXT | | Eerste klasse B | 22 | 4 | — | — | — | — | — | — | 22 | 4 |
| 2024/25 | Lommel SK | | Eerste klasse B | 22 | 5 | 1 | 0 | — | — | — | — | 23 | 5 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 73 | 12 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 74 | 12 |
Bijgewerkt op 28 februari 2025.
# Koningskerk (Amsterdam)

De Koningskerk is een kerk in de Amsterdamse wijk Watergraafsmeer. Ze bevindt zich aan de Van 't Hofflaan.
De Koningskerk werd tussen 1954 (eerste paal augustus/september 1954) en 1956 (de toren staat in januari nog in de steigers; inwijding 21 maart 1956) gebouwd als gereformeerde kerk. De kerk is gebouwd in modernistische stijl. Architecten waren Wouter van de Kuilen en Cornelis Trappenburg, die voornamelijk in en rond Hilversum hun sporen hebben achtergelaten. Opvallend aan het doosvormige bakstenen gebouw met sobere losstaande en hoge toren zijn de grote (en een van de eersten in Nederland) glas-in-betonwanden ontworpen door Berend Hendriks, uitgevoerd door atelier Huub Loontjens. Doordat het glas dikker is dan bijvoorbeeld bij glas-in-loodramen heeft het een afwijkende lichtval en meer onregelmatigheden en verontreinigingen. Een van de zijwanden geeft een ruiter weer die een zevenkoppige draak te lijf gaat ofwel Christus (Koning der Koningen) tegenover Satan; een andere wand een engel met papyrusrol. Beide grote werken moesten ingepast worden in een structuur van rechthoekige betonplaten waaruit de gevels bestaan. Aan de buitenzijde geeft het volgens sommigen het uiterlijk van een kruiswoordraadsel.
Het orgel stamt uit 1960 en werd gebouwd door Mense Ruiter te Groningen. De architecten van de kerk wilden de pijpen niet zichtbaar in het orgelfront zien. Dit gaf meningsverschil met de orgelbouwer die dat wél wilde. Uiteindelijk werden de pijpen zichtbaar aangebracht maar kreeg de architect het recht om -indien gewenst- dit later aan te passen. Dat bleek niet nodig. In de 21e eeuw was het orgel aan herstelwerkzaamheden toe.
Sinds 1994 wordt de kerk gebruikt door de Evangelische Broedergemeente. Als zodanig komen er veel mensen uit de Surinaamse gemeenschap. De baksteenwanden van het interieur zijn rond dat jaar wit geschilderd.
In circa 2008 werd het gebouw vermeld in de Top100 van het naoorlogs erfgoed; een lijst die diende om in te schatten of een gebouw in aanmerking kwam voor gemeentelijk monument dan wel rijksmonument. Niet veel later werd het tot gemeentelijk monument verklaard.
De kerk moet niet verward worden met de Christus Koningkerk aan de James Wattstraat, eveneens in Amsterdam Oost/Watergraafsmeer.
* Monumenten Inventarisatie Project
* Evangelische Broedergemeente Amsterdam
* Mense Ruiter
* Wandkunst Amsterdam
* Top 100 naoorlogs in Amsterdam
* Werken van Berend Hendriks
* ↑ De Telegraaf, 24 maart 1956, verslag opening
* ↑ De Tijd, 25 februari 1956, vergelijking tussen de Kroningskerk en Kolenkit