OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Agent Orange (stripreeks)

Agent Orange is een Nederlandse stripreeks gemaakt door tekenaar Erik Varekamp en scenarist Mick Peet over het leven van prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld, de echtgenoot van koningin Juliana der Nederlanden.

## Inhoud en achtergrond

De vijf delen beslaan de jonge jaren van prins Bernhard, zijn huwelijk en de oorlogsjaren.
Buiten het stripverhaal bevatten de albums ook essays en afbeeldingen van niet eerder gepubliceerde documenten die bijvoorbeeld het lidmaatschap van prins Bernhard van de NSDAP aantonen. Historici als Gerard Aalders, Coen Hilbrink en Otto Spronk leverden hiervoor bijdragen.
Naast de serie is ook Het grote Prins Bernhard aankleedboek verschenen. Het model van de prins in ondergoed is de basis voor een scala aan historische uitdossingen zoals SS uniformen, galakostuums, sportkleding en andere tenue's waarin de prins is gezien, ingeleid door Yvo van Regteren Altena. Prins Bernhard bezat een aanzienlijke collectie militaire uniformen.

## Albums
### Hoofdreeks

* De Jonge Jaren van Prins Bernhard (Amsterdam: Uitgeverij Van Praag, 2004 ISBN 904903201X)
* Het Huwelijk van Prins Bernhard (Amsterdam: Uitgeverij Van Praag, 2006. ISBN 9049032044)
* De Oorlogsjaren van Prins Bernhard I (Amsterdam: Uitgeverij Van Praag, 2008. ISBN 978-9049032074)
* De Oorlogsjaren van Prins Bernhard II - De Stadhoudersbrief (Amsterdam: Uitgeverij Van Praag, 2010. ISBN 978-9049032098)
* De Oorlogsjaren van Prins Bernhard III - De Affaire King Kong (Amsterdam: Uitgeverij Van Praag, 2012. ISBN 978-9049032128)

### Buiten de hoofdreeks

* Het grote Prins Bernhard aankleedboek (Amsterdam: Uitgeverij Van Praag, 2005. ISBN 9049032036)
* Agent Orange Omnibus - De vooroorlogse jaren van Prins Bernhard (Amsterdam: Uitgeverij Van Praag, 2012. ISBN 9789049032111)
* ↑ Prins Bernhard, licensed to kill? Erik Varekamp: "Wie het weet mag het zeggen, zolazola, 2014
* ↑ Interview met Varekamp, Daily Webhead, 29 januari 2013. Gearchiveerd op 15 november 2021.
* ↑ NRC, 2 november 2006. Gearchiveerd op 18 oktober 2014.
# Ana Fernández (volleybalster)

Ana Fernández (Sancti Spíritus, 3 augustus 1973) is een Cubaans volleybalster die als middenspeelster speelt. Zij werd met de nationale ploeg driemaal olympisch kampioen en won tijdens haar laatste spelen de bronzen medaille.

## Carrière

Met haar drie gouden en één bronzen medaille is zij de meest olympisch gelauwerde volleyballer in de zaal. Zij speelde als middenspeelster.

## Palmares
### Nationale ploeg

* 1992: 1 OS
* 1993: 1 WC
* 1993: 1 WGP
* 1994: 1 WK
* 1994: 2 WGP
* 1995: 1 P-AS
* 1995: 3 WGP
* 1996: 1 OS
* 1996: 2 WGP
* 1997: 2 WGP
* 1998: 1 WK
* 1998: 3 WGP
* 1999: 2 P-AS
* 2000: 1 OS
* 2004: 1 OS

### Bronvermelding

* (en) Profiel van Ana Fernández op olympedia.org
* (en) Profiel van Ana Fernández op volleybox.net
# Sapheneutis thlipsias

Sapheneutis thlipsias is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Edward Meyrick in een publicatie uit 1915.
De soort komt voor in Congo-Brazzaville, Kenia en Malawi.
# Dilling

Dilling kan verwijzen naar:
* Tjalling Dilling, Nederlands voetballer
* Station Dilling, station in het Noorse Rygge
* Dilling (Soedan), plaats in Soedan
* Dilling (volk)
* Dilling (taal)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Dilling en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Voormalige gemeenteschool (Zottegem)

De voormalige Gemeenteschool van het Belgische Zottegem is een historisch pand dat zich in de Firmin Bogaertstraat 12 (tot 1946 Kasteelstraat) bevindt. Het bakstenen gebouw met sierlijke muurankers dateert uit 1865. Het gebouw telt tweeëneenhalve bouwlaag en wordt bekroond door het voormalige wapen van Zottegem in steen. Bovenaan zitten ook een oculus en uitgewerkte friezen. Vroeger was de gemeenteschool in het pand gevestigd, later de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans (SAMWD).
In 1946 werd de straat van de gemeenteschool omgedoopt tot Firmin Bogaertstraat. Op de gemeenteschool werd ook een herinneringsplaquette aangebracht ter nagedachtenis van Firmin Bogaert (en hij werd ook herdacht door de bouw van de Warandekapel in 1948). Bogaert was hoofdonderwijzer van de Zottegemse gemeenteschool. Hij kwam tijdens de Tweede Wereldoorlog om als politiek gevangene tijdens een treintransport tussen de Duitse concentratiekampen Harzungen en Bergen-Belsen.
De tekst op de plaquette luidt als volgt: Ter nagedachtenis van wijlen mijnheer Firmin Bogaert schoolbestuurder 7-4-1893 te Grootenberge geboren tragisch overleden 9-4-1945 tusschen Hartzugen en Bergen-Belsen 'Duitschland' ten dienste van zijn koning en vaderland als slachtoffer van zijn naastenliefde.

## Afbeeldingen

* Voormalig wapen van Zottegem
* Plaquette Firmin Bogaert
* Infobord
* Historische prentbriefkaart
# Achterhoeks theebeschuit

Achterhoeks theebeschuit is een Nederlands streekproduct met kaneel, oorspronkelijk uit Breedenbroek in de Achterhoek (provincie Gelderland).
Dit traditionele kaneelbeschuit wordt gemaakt van oud brood, dat wordt in repen gesneden en aan één zijde in melk gedoopt. De natte kant gaat in een bakje met een mengsel van fijne suiker en kaneel, waarna het in de oven wordt gebakken tot het knapperig is. Het dubbele bakproces kost dertig uur. Het werd verkocht als bijproduct door verschillende bakkers in de Achterhoekse streek. Bakker Johan Kemper maakte in de jaren vijfig dit beschuit op grotere schaal bij "De Kempermolen" in Breedenbroek. Bakker Bendicks Kuipers uit Winterswijk nam de productie in de jaren negentig over. Sinds 2016 komen de theebeschuitjes uit de matzesfabriek Hollandia in Enschede. Op de verpakking staat een afbeelding van watermolen "Berenschot" in Winterswijk. In een standaard verpakking zitten vijftien beschuitjes, die nu uit Twente komen.
* ↑ Het Achterhoekse theebeschuitje: heerlijk om mee te soppen Gelderlander (27 januari 2021). Gearchiveerd op 23 april 2021.
* ↑ Recreëren in een oude maalderij Oude IJsselstreek Vizier (18 augustus 2020). Gearchiveerd op 21 april 2021.
* ↑ Achterhoekse theebeschuit, nu gemaakt in Twente de ondernemer (2 september 2016). Gearchiveerd op 19 april 2021.
# Laurens van den Acker

Laurens van den Acker (Deurne, 5 september 1965) is een Nederlands auto-ontwerper. Sedert 2009 is hij Senior Vice President of Corporate Design bij Renault als opvolger van Patrick le Quément. Hij is verantwoordelijk voor het ontwerp van de voertuigen van de Franse autoproducent.

## Carrière

Na een studie Industriële vormgeving aan de TU Delft begon hij zijn carrière in 1990 in Turijn bij Design System srl. alwaar hij meewerkte aan het ontwerp van het interieur van de Bugatti EB110 SS. In 1993 vertrok hij naar Audi in Ingolstadt waar hij zich bezighield met het exterieurontwerp. Nadat zijn mentor aldaar, J Mays, naar Ford in de Verenigde Staten vertrok volgde hij deze, in eerste instantie via een aantal externe ontwerpbureaus, maar in 1998 trad hij daar in dienst en was hij verantwoordelijk voor het ontwerp van auto's zoals de Ford Escape. In 2005 werd hij hoofd Strategic Design In 2006 begon hij bij Fords partner Mazda, alwaar hij enkele conceptauto's waaronder de Mazda Nagare en de Mazda Hakaze afleverde, die een nieuwe designtaal voor dat merk inluidden.

### Renault

In 2009 stapte hij over naar Renault. In zijn rol als Senior Vice President of Corporate Design is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van alle nieuwe Renaultmodellen. De eerste auto’s daar die volledig onder zijn leiding ontworpen zijn, zijn de Renault Twizy en de Renault Clio IV.
# Transformatorhuisje (Groningen, Nieuwe Ebbingestraat)

Het transformatorhuisje in Groningen aan de Nieuwe Ebbingestraat is in 1925 gebouwd. Het Gemeentelijk Energiebedrijf gaf Gemeentewerken opdracht om ten noorden van het Noorderplantsoen dit electriciteitshuisje te realiseren. Hiervoor werd een ontwerp in Amsterdamse Schoolstijl van Siebe Jan Bouma tot uitvoering gebracht. Anno 2010 is het nog steeds voor het oorspronkelijke doel in gebruik. Opmerkelijk is de nagenoeg paraboolvormige kap. Het gebouw heeft de status van rijksmonument.
# Tuikwerderrak

Het Tuikwerderrak is een voormalige meander van het Damsterdiep bij Delfzijl. Het rak is genoemd naar het verdwenen wierdedorp Tuikwerd.
De meander is ontstaan in de periode dat het huidige kanaal nog in een open verbinding met de zee stond en het getij vrij spel had in de Delf, zoals het water oorspronkelijk heette. Hij vormde een belangrijke hindernis voor het scheepvaartverkeer en voor de vlotte afwatering. Om hierin verbetering te brengen, maakte men al in 1650 plannen voor een afsnijding van het Tucquerder Raek. Uiteindelijk werd deze meander van het Damsterdiep in 1874 afgesneden door een nieuw kanaalbed. Dit nieuwe tracé wordt soms ook Tuikwerderrak genoemd.
De oudere naam was vermoedelijk *Olde Ee of *Ol' IJ, waaraan het schiereiland Old en Nij zijn naam ontleende. In 1460 wordt een hueswere (boerenerf) te Tuikwerd buyten byder Ee vermeld.
De naburige wijk van Delfzijl, ten zuiden van het Damsterdiep, heet eveneens Tuikwerderrak.
Het eilandje dat door het rak is ontstaan heet Dethmerseiland.
# Schauenburg

Schauenburg is een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in het district Kassel. Schauenburg telt 10.513 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Schauenburg

* Breitenbach
* Elgershausen
* Elmshagen
* Hoof
* Martinhagen
* 1 2 (de) Hessisches Statistisches Landesamt: Bevölkerung in Hessen am 31.12.2020 nach Gemeinden (Landkreise en kreisfreie Städte evenals gemeenten, inwonertallen op basis van de census 2011) (gearchiveerd)
Ahnatal · Bad Emstal · Bad Karlshafen · Baunatal · Breuna · Calden · Espenau · Fuldabrück · Fuldatal · Grebenstein · Habichtswald · Helsa · Hofgeismar · Immenhausen · Kaufungen · Liebenau · Lohfelden · Naumburg · Nieste · Niestetal · Reinhardshagen · Schauenburg · Söhrewald · Trendelburg · Vellmar · Wesertal · Wolfhagen · Zierenberg
# Vertelde tijd

De vertelde tijd is het tijdsbestek dat in een verhaal of deel van een verhaal besproken wordt. Zo kan men in een boek de vertelde tijd aanwijzen van bijvoorbeeld hoofdstuk 1, maar ook van het gehele boek of van een enkele bladzijde. Het is de tijd die in het verhaal is verstreken.
In de zin: Vier jaar later kocht Jaap een nieuwe fiets is de vertelde tijd vier jaar, maar de verteltijd één zin.
De begrippen verteltijd en vertelde tijd werden in 1946 geïntroduceerd door Günther Müller.

## Gerelateerde begrippen

Isochronie / in real time ( in filmtermen ) / dramatische tijd ( in literaire termen ) betekent dat de verteltijd gelijk staat aan de vertelde tijd. Bij een vertraging is de vertelde tijd korter dan de verteltijd en bij een versnelling is de vertelde tijd juist langer dan de verteltijd.
# Aletschgebied

Het Aletschgebied (ook wel bekend als de Aletsch Arena) is een skigebied in Wallis, Zwitserland dat de volgende plaatsen omvat:
* Bettmeralp - 1933 m (dalstation Betten 814 m)
* Riederalp - 1950 m (dalstation Morel 759 m)
* Fiesch - 1050 m (bergstation Fiescheralp 2221 m)
Het is genoemd naar de Aletschgletsjer die prominent door het gebied loopt.

## Geschiedenis

De genoemde dorpen hebben elk hun skigebied onafhankelijk van elkaar ontwikkeld, waarbij de liftmaatschappijen van Rieder- en Bettmeralp al snel gingen samenwerken. De liftexploitant van het nabij gelegen Fiesch sloot zich aan bij dit samenwerkingsverband en vanaf medio jaren 70 werd er een piste/route geprepareerd tussen beide gebieden. Voor de gevorderde skiërs werden abonnementen aangeboden die geldig waren op alle skiliften in het hele gebied.

## Omgeving

Het gebied ligt in het Zuid-Zwitserse kanton Wallis, vlak bij de grens met Italië. De dorpen Bettmeralp en Riederalp zijn in principe alleen per kabelbaan bereikbaar en derhalve autovrij. De dalstations van de kabelbanen liggen in het Rhônedal, net als het dorp Fiesch. Behalve de Aletschgletsjer zijn bekende punten in het gebied:
* de Eggishorn - bergtop boven Fiesch. Bereikbaar per kabelbaan, hoogte 2859 m.
* Bettmerhorn - top 2872 m, kabelbaan en pistes tot 2643 m.
* Aletschhorn - 4195 m.
* Jungfrau - 4158 m.
De dichtstbijzijnde grotere plaats is Brig op ongeveer 20 km vanaf het dalstation van Betten.

### Bereikbaarheid

Het gebied ligt op ongeveer 1050 km vanaf Utrecht, enigszins afhankelijk of er gebruikgemaakt wordt van de autotrein tussen Kandersteg en Brig of geheel over de weg langs het Meer van Genève gereden wordt. Voor Bettmer- en/of Riederalp zijn grootschalige parkeerfaciliteiten gebouwd bij de dalstations in Morel resp. Betten Tal van de kabelbanen naar Riederalp en Bettmeralp. Het dorp Fiesch is wel per auto bereikbaar. Fiesch ligt op 1050 meter hoogte.
Voor reizigers per trein kan gebruikgemaakt worden van een internationale trein naar Brig en aldaar overstappen op de regionale Furka-Oberalp-Bahn (tegenwoordig gefuseerd tot Matterhorn Gotthard Bahn die langs de dalstations van Betten en Riederalp rijdt en ook in Fiesch stopt. Na Fiesch rijdt de trein door naar Oberwald en verder door de Furka-basistunnel.
Vliegen kan via diverse Zwitserse luchthavens en dan verder met de trein via Brig.

## Galerij

* wegwijzer in het skigebied.
* Dalstation van de lift naar de Bettmerhorn.
* Skilift naar de Bettmerhorn.
* Uitzicht op Bettmeralp.

## Liften en skipistes

    Zie hiervoor de pagina's van Fiesch, Bettmeralp en Riederalp
# Betsy Torenbos

Er wordt getwijfeld aan de juistheid van een of meer onderdelen van dit artikel. Raadpleeg de bijbehorende overlegpagina en pas na controle desgewenst het artikel aan. Opgegeven reden: Het artikel is nu mooi opgemaakt door TheGoodEndedHappily, waarvoor dank. 🙂 Maar qua bronnen is het artikel nog niet in orde. Theaterencyclopedie wordt doorgaans niet als goede bron gezien, een jaarboek en live-optreden kunnen als ondersteunende bron dienen, maar niet voor heel het artikel, en De Groene Amsterdammer is een opinieblad. (sjabloon geplaatst op 10 januari 2024)
Egbertina (Betsy) Torenbos (30 juli 1969) is een Nederlands danser, choreograaf, producent en theater- en filmmaker.

## Loopbaan

Torenbos, die is opgegroeid in het Drentse Annen, studeerde uitvoerende dans aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (1991). Van 1991 tot en met 1997 was zij werkzaam als danser. In 2000 haalde ze haar Master of Arts bij DasArts onder Ritsaert ten Cate. Sinds 2002 werkt ze vanuit haar eigen Stichting Be-wonder als producent, danser, theater-filmmaker. Ze maakt in binnen- en buitenland theaterproducties gebaseerd op oral history.
Samen met regisseur Johan Doesburg werkte ze als danser/choreograaf aan uiteenlopende producties bij het Nationale Toneel tussen 1996 en 2002 waaronder aan: Celine II (Celine), Orestaiea (Aeschylus), Equus (Shaffer), Het Huis van Bernada Alba (Lorca) en Het Vuil, de Stad en de Dood (Fassbinder). Voor Torenbos haar film Gisèle, een hommage (2015) componeerde Louis Andriessen vijf composities.

## Werken (selectie)
### Als choreograaf

* Orestaiea (Aeschylus)
* Het Vuil, de Stad en de Dood (Fassbinder)
* De Tijd (2005) in samenwerking met Louis Andriessen
* Hidden Trees (2008)

### Als regisseur

* Closing the circle (1997)
* Anno Drenthe (2002)
* Memento (2008) in samenwerking met actrice Nora Kretz
* Regie en multimedia van Onder één Dak als huisgezelschap ROODPALEIS in DNK
* Adres Onbekend van Kathrine Taylor in Herinneringscentrum Kamp Westerbork met onder andere Hans Croiset
* Regie en multimedia van Machmes Wos van Louis Andriessen
* Regie en multimedia Mijn liefde is een koorts (2021)
* 1 2 Betsy Torenbos. TheaterEncyclopedie (22 juli 2023). Geraadpleegd op 10 januari 2024.
* ↑ Betsy Torenbos – Gisèle, een hommage . h401.org. Geraadpleegd op 10 januari 2024.
* ↑ Verhalen uit de geleende tijd. De Groene Amsterdammer (19 oktober 2002). Geraadpleegd op 10 januari 2024.
# Moselle (voormalig departement)

Het departement van de Moselle was een Frans departement tussen 1790 en 1871, genoemd naar de rivier de Moezel (Frans: Moselle).
In 1871, bij het verdrag van Frankfurt, stond Frankrijk de Elzas en een deel van Lotharingen af aan het Duitse Rijk. Van het departement van de Moselle werd het arrondissement Briey afgestaan aan het nieuwe departement Meurthe-et-Moselle. De arrondissementen Château-Salins en Sarrebourg werden van het voormalige departement Meurthe afgescheiden en kwamen ook bij het Duitse Rijk. Uit de van de departementen Meurthe en Moselle geannexeerde gebieden werd het district (Bezirk) Lotharingen gevormd.
Nadat heel Elzas-Lotharingen in 1919 terug bij Frankrijk kwam, werden de oude departementsgrenzen niet hersteld. Het district Lotharingen het nieuwedepartement van de Moezel, dus zonder het in 1871 afgestane arrondissement Briey, dat bij Meurthe-et-Moselle bleef, en met de arrondissementen Château-Salins en Sarrebourg.
# Oberea ocellata

Oberea ocellata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Haldeman. Karaktistiek zijn de draadachtige voelsprieten die aanzienlijk langer zijn dan de totale lichaamslengte.

## Leefwijze

Oberea ocellata kan uitstekend vliegen. Hij komt voor in bosrijke gebieden van Europa tot Siberië en voedt zich daar met planten en hout.
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
* 1 2 Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium. ISBN 90-6113-334-3.
# Leopold Witte

Leopold Witte (Haarlem, 28 mei 1959) is een Nederlands acteur. Hij werd vooral bekend door de rol van Evert Lodewijkx in de komische dramaserie Gooische Vrouwen. Witte is een tijd te zien geweest als acteur in het Human-improvisatieprogramma De vloer op. In de eerste jaren presenteerde hij de jongerenversie van dat programma: De vloer op jr.. Daarnaast heeft hij gastrollen in verschillende film- en televisieproducties.

## Biografie

Het grote publiek kent Leopold Witte waarschijnlijk van de komische dramaserie Gooische Vrouwen waarin hij sinds 2005 de rol van Evert Lodewijkx vertolkt, de man van Willemijn (Annet Malherbe). Verder was hij in talloze reclamefilmpjes van energiebedrijf Essent te zien als Meneer van Stee, de man die samen met zijn vrouw en dochters verantwoord met energie omgaat.
Sinds 2000 is hij verbonden aan toneelgezelschap Orkater waarvoor hij samen met acteur Geert Lageveen stukken schrijft. Hiertoe behoren onder meer Conijn van Olland, De Gouden Eeuw, IK en Bloedband, waarin beiden tevens meespelen. Witte en Lageveen reisden van 29 april tot 15 mei 2008 naar Uruzgan ter voorbereiding van hun toneelstuk Kamp Holland, dat vanaf 6 november 2008 werd opgevoerd.
Hij speelt sinds 2012 in toneelgezelschap De verleiders dat zich richt op maatschappij kritische thema's. Ook speelde Witte mee in het Human-programma De vloer op. Hij presenteerde De vloer op jr. Zijn dochter is actrice Dorus Witte, die zijn dochter neerzette in Gooische Vrouwen.
Van november 2016 tot en met maart 2018 was Witte te zien als Carl Dijkma in de televisieserie Nieuwe buren.

## Filmografie

* 1982 - De moeder van David S. - David
* 1996 - Advocaat van de hanen - Advocaat
* 1996 - Baantjer: De Cock en de reclamemoord - Lex de Jong
* 1998 - Honger
* 1999 - Spangen - Harold Manté (1999)
* 2001 - IJS - Jeroen
* 2001 - Baantjer: De Cock en de moord op het vertrouwen deel 1 en 2 - Joost Steenman
* 2003 - Kees de jongen - Portier Leenkantoor
* 2004 - Rozengeur & Wodka Lime - Max Vervoort (2004-2005)
* 2005 - Gooische Vrouwen - Evert Lodewijkx (2005-2009)
* 2005 - Baantjer: De Cock en de kroongetuige - Advocaat Dijs
* 2006 - Spoorloos verdwenen: De verdwenen bruidegom - Pim Brons
* 2011 - Ik hou van Holland - Gast
* 2011 - Gooische Vrouwen - Evert Lodewijkx
* 2012-2018 - Dokter Deen - Oscar van Liesschoten
* 2014 - Gooische Vrouwen 2 - Evert Lodewijkx
* 2015 - Ventoux - Joost
* 2016 - Waterboys - Victor
* 2016-2018 - Nieuwe buren - Carl Dijkma
* 2018 - Zuidas - Pascal van de Wal
* 2019 - Huisvrouwen bestaan niet 2 - Bernd
* 2021 - Bonny & Clyde - Frank Hoffman
* 2022 - Flikken Maastricht - Herman Donkersloot
* 2024 - BODEM - Anthonie

## Externe link

* (en) Leopold Witte in de Internet Movie Database
* ↑ Voorstellingen: Kamp Holland. Orkater. Geraadpleegd op 24 september 2011.
* Biblioteca Nacional de España: XX5877206
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6896 7915
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 310373603
* Virtual International Authority File: 288297346
* WorldCat (via VIAF): 288297346
# Vlag van Okinawa

De prefecturale vlag van Okinawa bestaat uit een wit vlak met een rood prefecturale embleem in het midden. Het prefecturale embleem bestaat uit drie cirkels. De buitenste rode cirkel stelt de zee rond Okinawa voor, de witte cirkel binnenin is de letter O voor Okinawa en de "cirkel van mensen" (wat vrede en harmonie suggereert), en de binnenste rode cirkel staat voor het ontwikkelingspotentieel van de prefectuur. De prefecturale vlag werd op 13 oktober 1972 aangenomen.

## Vorige vlaggen

Na diplomatieke besprekingen in 1969 stemden de Verenigde Staten ermee in om de prefectuur Okinawa binnen drie jaar terug te geven aan Japan. Na de ondertekening van de Okinawa Reversion Agreement in 1971 schreef de Japanse regering een openbare, landelijke wedstrijd uit voor het ontwerpen van een embleem voor de prefectuur. Er werden in totaal 186 ontwerpen ingediend. Op 24 april 1972 koos het selectiecomité voor het embleem van de prefectuur een ontwerp dat was ingediend door een man uit de prefectuur Kyoto en besloot dat het kleurenschema blauw, wit en rood zou zijn van de buitenste naar de binnenste cirkel. Het comité ontdekte echter al snel dat het gekozen ontwerp en de kleuren leken op het merk van de All Japan Kendo Federatie, en dus werd de binnenste cirkel op 9 mei veranderd van rood naar blauw. Het embleem werd zes dagen later officieel op 15 mei, toen de Riukiu-eilanden werden teruggegeven aan Japan. Op 13 oktober kondigde de prefectuurlijke overheid de goedkeuring van de prefectuurlijke vlag aan en de verandering van de blauwe cirkels van het prefectuurlijke embleem in rood.
| Vlag van Okinawa, 24 april 1972 - 15 mei 1972 (ratio 2:3) | Vlag van Okinawa, 15 mei 1972 - 13 oktober 1972 (ratio 2:3) |
# Cieszyn (stad)

Cieszyn ['ʨɛʃɨn] (Duits: Teschen) is een stad in het zuiden van Polen, gelegen in de woiwodschap Silezië. De stad is het in Polen gelegen deel van de Pools-Tsjechische dubbelstad Cieszyn / Český Těšín.

## Geschiedenis

Cieszyn en Český Těšín vormden samen de stad Teschen. Na de Eerste Wereldoorlog betwistten Polen en Tsjecho-Slowakije elkaar de stad, waarna die uiteindelijk in twee delen werd verdeeld.

## Geboren in Teschen

* Carl Friedrich Kotschy (1789-1856), botanicus en theoloog
* Aartshertog Friedrich von Österreich (1856-1936), hertog van Teschen en maarschalk in het opperbevel van het Oostenrijks-Hongaarse leger
* Hermann Heller (1891-1933), staatsrechtsgeleerde
* Viktor Ullmann (1898-1944), componist en dirigent
* Max Rostal (1905-1991), muziekpedagoog
* Herbert Czaja (1914-1997), Duits CDU-politicus in de Bondsdag, voorzitter van de Bund der Vertriebenen
* Inge Mahn (1943), academisch beeldhouwster in Duitsland
* Sławomir Kohut (1977), wielrenner
* Magdalena Gwizdoń (1979), biatlete
* Ireneusz Jeleń (1981), voetballer
* Mateusz Ligocki (1982), snowboarder
* Piotr Żyła (1987), schansspringer
* Kacper Kostorz (1999), voetballer

## Verkeer en vervoer

* station Cieszyn
* station Cieszyn Marklowice
* station Cieszyn Mnisztwo
* station Czeski Cieszyn

## Externe link

* (nl) Cieszyn, een doormidden gekliefde stad
* Pools Bureau voor Statistiek