OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Laaglandwisent

De laaglandwisent (Bos bonasus bonasus) is een ondersoort van de wisent (Bos bonasus). Het is de enige ondersoort van de wisent die vandaag de dag nog als zodanig voortbestaat. Deze ondersoort wordt nu meestal de "laaglandlijn" genoemd. Een andere ondersoort was de Kaukasische wisent (Bos bonasus caucasicus), maar deze is sinds 1927 uitgestorven. Afstammelingen van de Kaukasische wisent werden gefokt met laaglandwisenten en vormden zo een tweede foklijn, de "laagland-Kaukasuslijn".
Na hun uitsterven in het wild in 1919, werd een fokprogramma opgestart om de wisent van de ondergang te redden. Dit was mogelijk omdat er nog laaglandwisenten in gevangenschap leefden. De huidige laaglandwisenten stammen af van zeven individuen. Dit zijn twee koeien genaamd Planta en Plavia die werden geboren in Pszczyna, een stier genaamd Plebejer geboren in Pszczyna, een stier genaamd Bill geboren in de dierentuin van Boedapest, een koe genaamd Bilma geboren in Białowieża, een stier genaamd Begründer geboren in de Zoologischer Garten Berlin en tot slot een stier genaamd Bismarck geboren in Tiergarten Schönbrunn.
In 1952 werd de laaglandwisent, en daarmee de wisent als soort, voor het eerst sinds zijn uitsterven in het wild weer geherintroduceerd. Dit gebeurde in het Woud van Białowieża (Polen). In 2007 leefden er weer volbloed laaglandwisenten in vrijheid op vijf plaatsen in Polen, zeven locaties in Wit-Rusland, in het Regionaal Park Krekenavos in Litouwen en in de Oblast Lviv in Oekraïne.
* ↑ (en) Laaglandwisent op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 (en) Krasińska, M. & Krasiński, Z.A. (2007). European Bison: The Nature Monograph. Mammal Research Institute Polish Academy of Sciences Białowieża, Białowieża (Polen). ISBN 978-83-907521-8-1
# Operatie Westwall-Sperre

Operatie Westwall-Sperre was de codenaam voor een militaire operatie van de Kriegsmarine.

## Geschiedenis

In september 1939, net na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, legden de Duitsers grote zeemijnenvelden aan langs de oostkust van Engeland. De bedoeling was om zo een deel van de scheepvaartroute van het Europese vasteland naar het Verenigd Koninkrijk te blokkeren. De operatie werd volbracht door vijf lichte kruisers, zestien torpedobootjagers, tien torpedoboten en drie mijnenleggers.
# Operatie Wikinger (1944)

Operatie Wikinger was een Duitse militaire operatie tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Geschiedenis

Eind 1944 werden de Duitsers op alle fronten teruggedrongen. In Kroatië werd de haven van Šibenik bedreigd en daarom besloten de Duitsers de aanwezige schepen daar onder de codenaam Wikinger over te plaatsen naar het meer noordelijk gelegen Rijeka. De Duitsers voerden deze operatie zonder al te grote problemen uit op 28 oktober 1944.
* G.J.M. Kellner, De militaire operaties van de Tweede Wereldoorlog, Uitgeverij Aspekt, 2009, pag. 550
# Dzidra Uztupe-Karamiševa

Dzidra Uztupe-Karamiševa, (Smiltenes, Letland, 2 maart 1930 - Riga, 27 december 2014) is een voormalig Sovjet- basketbal en volleybalspeelster. Ze kreeg de onderscheiding Orde van de Drie Sterren.

## Carrière

Karamiševa speelde haar gehele basketbal carrière voor Daugava Riga. Met Daugava won ze vier Sovjet-kampioenschappen en drie Europese Cup-titels. Ze was aanvoerder van TTT van 1958 tot 1963. Karamiševa was ook heel belangrijk voor de nationale ploeg van de Sovjet-Unie. Met het nationale team van de Sovjet-Unie won Karamiševa zilver in 1957 op het Wereldkampioenschap en vier keer goud op het Europees Kampioenschap in 1952, 1954, 1956 en 1962. Na haar carrière was ze assistent coach onder hoofdcoach Raimonds Karnītis bij TTT Riga van 1965 tot 1979. Als speler van de Letse SSR won ze één keer de Spartakiad van de Volkeren van de USSR in 1963.
Karamiševa speelde ook verdienstelijk volleybal. In 1948 en 1949 werd ze kampioen van Letland.

## Privé

Ze was getrouwd met Alexander Karamiševa, die een autocoureur was.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 4
** Winnaar: 1960, 1961, 1962, 1963
** Tweede: 1956
** Derde: 1958
* Landskampioen Letland: 5
** Winnaar: 1950, 1951, 1956, 1959, 1965
* EuroLeague Women: 3
** Winnaar: 1960, 1961, 1962
* Wereldkampioenschap:
** Zilver: 1957
* Europees kampioenschap: 4
** Goud: 1952, 1954, 1956, 1962
* Spartakiad van de Volkeren van de USSR: 1
** Winnaar: 1963
* Landskampioen Letland (volleybal): 2
** Winnaar: 1948, 1949
# Bordes (verhoogde stoep)

Een bordes is een verhoogd platform voor de ingang en/of voorzijde van een gebouw en is meestal bereikbaar via een aantal treden, soms aan een of twee kanten, soms rondom. Tevens kan het voorzien zijn van leuningen. Wanneer de begane grond zich niet op straatniveau bevindt, vanwege een souterrain, is deze via een bordes te bereiken, zoals bij veel Amsterdamse grachtenpanden te zien is. Een onderdeurtje geeft toegang tot het souterrain, waar leveranciers de voorraden in huis aanvullen. In Amsterdam had de verhoogde stoep in de eerste plaats een veiligheidsfunctie: de begane grond van een huis werd bewust een meter of meer boven straatniveau gebouwd vanwege het dreigende gevaar van hoog water en overstroming in de stad. In de zeventiende eeuw vonden dan ook herhaaldelijk overstromingen plaats, vooral bij storm en springvloed op het IJ. Een bordes werd vroeger ook toegepast om de ingang van woningen, landhuizen en andere panden meer cachet te geven.
Een bordes werd en wordt ook gebruikt bij belangrijke bekendmakingen. Zo wordt er een nieuw Nederlands kabinet altijd gefotografeerd op de brede trap naar het bordes van Paleis Huis ten Bosch (bordesscène).
# Jeroen Woe

Jeroen Woe (Amsterdam, 2 april 1981) is een Nederlandse cabaretier, muzikant, theaterregisseur en programmamaker.
Woe dankt zijn naam aan zijn Chinese grootvader, die zijn naam Wu liet vernederlandsen. Woe is voornamelijk bekend als lid van het cabaretduo Van der Laan & Woe (voorheen Geen Familie). Daarnaast is hij ook te zien geweest als acteur in verschillende producties. Woe en Niels van der Laan leerden elkaar kennen op de Academie voor Kleinkunst in Amsterdam, waar ze in 2004 afstudeerden, waarna ze als duo begonnen met theatershows maken. In 2004 wonnen ze de Residentieprijs voor meest veelbelovende theatermakers op het festival Theater Aan Zee in Oostende, België. In 2005 wonnen ze de Wim Sonneveldprijs op het Amsterdams Kleinkunst Festival. In 2006 ging hun eerste avondvullende voorstelling in première. In 2011 wonnen ze De Neerlands Hoop voor hun voorstelling Superlatief.
In 2013 bracht Woe zijn eerste solo-cd uit: Als je aanbelt doe ik open. Sinds 2014 maakt hij deel uit van singer-songwritercollectief Het Nieuwe Lied. In 2021 bracht Woe het album Weg Was uit. Woe is verder te horen als 'Buck' in de Nederlandse versies van de films Ice Age 5 en The Ice Age Adventure of Buck Wild. Ook sprak hij de stem in van Gargamel in in de nieuwe 3D-televisieserie van De Smurfen, "Big" Jack Horner in de film De Gelaarsde Kat 2: De Laatste Wens en Splinter in de film Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem.
Sinds 2019 presenteert Woe samen met Niels van der Laan het satirische zaterdagavondprogramma Even tot hier. Hij was ook een van de presentatoren van De Kwis.
Als theaterregisseur regisseerde Woe voorstellingen van onder meer Erik van Muiswinkel, Stefan Pop en Peter van Rooijen.

## Prijzen

* 2005 - Wim Sonneveldprijs, met Geen Familie
* 2011 - Neerlands Hoop, met Van der Laan & Woe
* 2022 - Gouden Televizierring, voor Even tot hier
* 2023 - Ere Zilveren Nipkowschijf, met Even tot hier
* ↑ van Dijk, Sem Anne, Komische satire over identiteit en authenticiteit, en het doorschieten daarin. Theaterkrant (9 oktober 2022).
* ↑ https://www.nporadio5.nl/podcasts/de-leeuw-lult-verder/59805/5-de-leeuw-lult-verder-over-horen-zien-en-zwijgen. Gearchiveerd op 30 september 2021.
* ↑ Jeroen Woe. dewerelddraaitdoor.bnnvara.nl. Gearchiveerd op 11 april 2019. Geraadpleegd op 11 april 2019.
* ↑ Jeroen Woe. theaterencyclopedie.nl. Gearchiveerd op 11 april 2019. Geraadpleegd op 11 april 2019.
* ↑ Neerlands Hoop 2011: Van der Laan & Woe. Dutch Heights. Gearchiveerd op 18 juni 2023. Geraadpleegd op 18-06-2023.
* ↑ Even tot hier wint Gouden Televizier-Ring 2022 met overmacht: ‘Godzijdank, eindelijk’. AD.nl (6 oktober 2022). Gearchiveerd op 18 juni 2023. Geraadpleegd op 18 juni 2023.
* ↑ Van der Laan en Woe winnen Ere Zilveren Nipkowschijf met 'Even tot hier'. nos.nl (11 mei 2023). Gearchiveerd op 3 juli 2023. Geraadpleegd op 18 juni 2023.
# Patrick Dimbala

Patrick Dimbala (Kinshasa, 20 september 1982) is een Belgisch voormalig voetballer van Congolese komaf. Dimbala was een aanvaller. Hij is vooral bekend van zijn periode bij SC Eendracht Aalst en KAA Gent begin deze eeuw.

## Jeugdcarrière

* 1991-1996: SV Asse
* 1996-1999: SC Eendracht Aalst

## Profcarrière

* 1999-12/2001: SC Eendracht Aalst 38 (7)
* 12/2001-02/2004: KAA Gent 38 (5)
* 02/2004-2004: KV Kortrijk
* 2004-2006: Excelsior Moeskroen 57 (7)
* 2006-2007: Asteras Tripolis 2 (0)
* 2007-2009: Levadiakos 58 (11)
* 2009-2010: PAS Giannina 26 (4)
* 2011: Levadiakos 17 (4)
* 2012-2014 : Panionios 11 (2)

## Externe link

* Spelersprofiel van Patrick Dimbala op Transfermarkt
# Station Châtellerault

Station Châtellerault is een spoorwegstation in de Franse gemeente Châtellerault. Het werd in 1851 geopend op de spoorlijn 570 000 (Parijs-Austerlitz - Bordeaux-Saint-Jean).
Het wordt bediend door treinen van het netwerk TER Nouvelle-Aquitaine en de TGV.
# Windmotor Ilpendam

De Windmotor Ilpendam is een poldermolen aan de Achter Kanaalweg nabij de Noord-Hollandse plaats Ilpendam, in de gemeente Landsmeer. De molen is een Amerikaanse windmotor van de firma Bakker uit IJlst en was voorzien van een waaierpomp, die inmiddels is verwijderd.
De windmotor is in 2002 buiten bedrijf gesteld. De bemaling is overgenomen door een elektrisch aangedreven pomp.
In 2014 sloeg deze molen op hol, en waaide hij aan stukken.
# Amersfoortseweg

De Amersfoortseweg (de N237) is een weg in de Nederlandse provincie Utrecht. De Amersfoortseweg loopt vanaf de Utrechtseweg in De Bilt tot aan de Rademakersstraat in Soesterberg. Vanaf die straat gaat de weg over in de Amersfoortsestraat en deze gaat dan vervolgens weer over in de Utrechtseweg die tot aan Amersfoort loopt. Plaatsen aan de Amersfoortseweg zijn Huis ter Heide, Bosch en Duin en Zeist. De Amersfoortseweg is ca. 9,5 km lang. De Amersfoortseweg ligt in een bosachtige omgeving, zo liggen aan deze weg ook het Panbos en Tannenberg.

## Geschiedenis

De Amersfoortseweg is in het midden van de 17e eeuw aangelegd door architect Jacob van Campen. De 11 kilometer lange en 60 meter brede weg loopt kaarsrecht en staat bekend als Wegh der Weegen. Aan de Amersfoortseweg bevinden zich een aantal monumentale gebouwen. Dat is onder andere het Witte Kerkje, Zandbergen en het voormalige station Huis ter Heide, allen in Huis ter Heide. Ook de Vereniging Johannes-Stichting wat op een terrein van 18 ha zit in Huis ter Heide. Het terrein behoorde vroeger aan Sterrenberg. Op dit terrein bevindt zich ook een begraafplaats. Johannes Stichting is in 1973 gewijzigd in Sterrenberg en deze naam is in 1998 weer gewijzigd in Abrona. Ook landgoed Dijnselburg ligt aan de Amersfoortseweg 10 Huis ter Heide. En de eerste McDrive (1987) die Nederland kende is ook aan de Amersfoortseweg. Aan de Amersfoortseweg zijn moderne gebouwen terug te vinden. De weg heeft wat veranderingen meegemaakt in de loop van de jaren. Er bevindt zich ook een historische tuin- en parkaanleg met een ijskelder aan de Amersfoortseweg 18, dit is een rijksmonument.

## Fotogalerij

* Het Witte Kerkje in Huis ter Heide
* Zandbergen aan de Amersfoortseweg 18 te Huis ter Heide
* Kantoorgebouw aan de Amersfoortseweg
* Chinees Indisch restaurant Tong Ah op de hoek met de Panweg
* Villa Van 't Hoff aan de Amersfoortseweg 11A
* Beukbergen aan de Amersfoortseweg 11A

## Externe link

* Stichting Wegh der Weegen
* ↑ Abrahamse, Jaap Evert, Blijdenstijn, Roland (1 juni 2010). Wegh der Weegen, ontwerp, aanleg en ontwikkeling van de Amersfoortseweg 1647-2010. Stokerkade Cultuurhistorische Uitgeverij, Amsterdam.
* ↑ Buitenplaatsen spotten vanaf de Wegh der Weegen - utrechtsebuitenplaatsen.nl. Gearchiveerd op 27 april 2019.
* ↑ Huis ter Heide - De begraafplaats van de Johannes Stichting op Sterrenberg - dodenakkers.nl. Gearchiveerd op 4 juli 2017
* ↑ Het hoofdgebouw van de Johannes Stichting te Huis ter Heide (1930) - Het Utrechts Archief
* ↑ Abrona is een christelijke organisatie voor dienstverlening aan mensen met een verstandelijke beperking - abrona.nl. Gearchiveerd op 14 december 2018.
* Foto's en tekeningen van de Amersfoortseweg - Het Utrechts Archief
* Kunstwerk met tekst "De Wegh der Wegen" langs de Amersfoortseweg - provincie-utrecht.nl (gearchiveerd)
# Marino Kobayashi

Marino Kobayashi (Japans: 小林 海 Kobayashi Marino; Urayasu, 1 juli 1994) is een Japans wielrenner die anno 2025 rijdt voor JCL Team UKYO.

## Carrière

In 2016 werd Kobayashi nationaal kampioen tijdrijden bij de beloften door het 11,2 kilometer lange parcours zes seconden sneller af te leggen dan de nummer twee, Atsushi Oka. Een dag later won hij ook de wegwedstrijd door meer dan een minuut voor Suguru Tokuda solo als eerste over de finish te komen.
Na een stageperiode in 2016 werd hij in 2017 prof bij Nippo-Vini Fantini. In juni werd hij vijfde op het nationale kampioenschap tijdrijden. Later dat jaar nam hij onder meer deel aan de Ronde van Lombardije.
In 2024 werd hij nationaal kampioen op de weg, voor onder andere Sohei Kaneko en latere ploeggenoten Masaki Yamamoto en Yuma Koishi.

## Overwinningen
### 2015

    3 Japans kampioenschap tijdrijden, beloften

### 2016

    Japans kampioen tijdrijden, beloften
    Japans kampioen op de weg, beloften

### 2022

    Bergklassement Ronde van Japan

### 2024

    Bergklassement Ronde van Kumano
    Japans kampioen op de weg, elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Amstel Gold Race | Ronde van Lombardije |
| 2017 | | opgave |
| 2018 | opgave | |

## Ploegen

* 2016 – Nippo-Vini Fantini (stagiair vanaf 27-7)
* 2017 – Nippo-Vini Fantini
* 2018 – Nippo-Vini Fantini-Europa Ovini
* 2019 – Giotti Victoria-Palomar
* 2020 – Giotti Victoria
* 2021 – Matrix Powertag
* 2022 – Matrix Powertag
* 2023 – Matrix Powertag
* 2024 – Matrix Powertag
* 2025 – JCL Team UKYO
* (en) Profiel van Marino Kobayashi op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Marino Kobayashi op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Marino Kobayashi op de website van de UCI
* Profiel van Marino Kobayashi op De wielersite
Arredondo · Bagioli · Berlato · Bisolti · Canola · Cunego · De Negri · Filosi · Grosu · Ito · Kobayashi · Koishi · Kuboki · Marangoni · Marini · Nakane · Santaromita · Stacchiotti · Uchima · Bou (stagiair) · Cima (stagiair) · Nishimura (stagiair)
Bagioli · Bou · Canola · D. Cima · I. Cima · Cunego · Grosu · Hatsuyama · Ito · Kobayashi · Lobato · Marangoni · Nakane · Nishimura · Ponzi · Santaromita · Tizza · Uchima · Yoshida · Zaccanti
# Emmanuelle (2024)

Emmanuelle is een Franse erotische film uit 2024, geregisseerd en mede geschreven door Audrey Diwan en gebaseerd op de gelijknamige roman van de Franse schrijfster Emmanuelle Arsan. De hoofdrol wordt vertolkt door Noémie Merlant.

## Verhaal

De film volgt de jonge vrouw Emmanuelle en haar de seksuele avonturen door middel van een reeks expliciete erotische fantasieën.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Noémie Merlant | Emmanuelle |
| Naomi Watts | Margot |
| Will Sharpe | Kei |
| Jamie Campbell Bower | Sir John |
| Carole Franck | Emmanuelle's moeder |
| Chacha Huang | Zelda |
| Anthony Wong Chau-sang | het "Oog" |

## Productie

In mei 2022 werd aangekondigd dat Léa Seydoux de hoofdrol zou spelen in de film, waarbij Audrey Diwan zou regisseren en produceren op basis van een scenario dat ze samen met Rebecca Zlotowski schreef, gebaseerd op de roman Emmanuelle van Emmanuelle Arsan. In februari 2023 voegde Noémie Merlant zich bij de cast ter vervanging van Seydoux.
De filmopnames gingen van start in oktober 2023 in Parijs. Er werd ook gefilmd in Hongkong. De opnames waren in december 2023 afgerond.

## Release

Emmanuelle ging op 20 september 2024 in première als openingsfilm van het Internationaal filmfestival van San Sebastián.

## Externe link

* (en) Emmanuelle (2024) in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Lea Seydoux to Lead New ‘Emmanuelle’ Adaptation by ‘Happening’ Director Audrey Diwan, The Hollywood Reporter, 16 mei 2022, geraadpleegd op 1 mei 2024
* ↑ (en) Noémie Merlant To Star In Audrey Diwan-Directed ‘Emmanuelle’; Hot EFM Package Shoots September In Hong Kong, Deadline, 13 februari 2023, geraadpleegd op 1 mei 2024
* ↑ (en) Audrey Diwan Announces Start Of ‘Emmanuelle’ Shoot In Paris, Deadline, 18 oktober 2023, geraadpleegd op 1 mei 2024
* ↑ (fr) C'est la nouvelle Emmanuelle : la première photo de Noémie Merlant fait déjà monter la température, Allociné, 20 december 2023, geraadpleegd op 1 mei 2024
* ↑ (en) Audrey Diwan’s ‘Emmanuelle’ To Open San Sebastian Film Festival, Deadline, 7 mei 2024, geraadpleegd op 24 mei 2024
# Vlag van de Noordse Raad

De vlag van de Noordse Raad is een symbool dat is gekozen om de Noordse samenwerking te vertegenwoordigen, met name binnen de Noordse Raad en de Noordse Raad van Ministers. De huidige vlag werd voor het eerst werd aangenomen in 2016, en is afgeleid van het originele vlag uit 1984, ontwerp van Kyösti Varis, een Finse grafisch ontwerper. De Noordse zwaan in het midden van de vlag symboliseert vertrouwen, integriteit en vrijheid in relatie tot de vijf lidstaten en drie autonome regio's van de Raad.
| Vlag van de Noordse Raad sinds 2016 | Vorige vlag van 1984 tot 2016 |
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nordiska rådets flagga op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Noordse Raad

De Noordse Raad en de Noordse Raad van Ministers zijn samenwerkingsverbanden tussen de Noordse landen.

## Leden

De leden van de Noordse Raad zijn:
Het hoofdkantoor van de Raad is gevestigd in Kopenhagen. In de verschillende lidstaten zijn kleinere kantoren te vinden. De Raad heeft op zichzelf geen enkele macht; alle voorstellen die in de Noordse Raad worden gedaan, moeten door de parlementen van de betreffende lidstaten worden goedgekeurd. Bij vergaderingen van de Noordse Raad wordt getolkt tussen IJslands, Fins enerzijds en een andere Scandinavische taal (ofwel Zweeds ofwel Noors ofwel Deens, naargelang de moedertaal van de tolk) anderzijds.

## Geschiedenis

De Noordse Raad werd in 1952 opgericht. Het eerste concrete resultaat was het bewerkstelligen van gemeenschappelijke vrije markt binnen de lidstaten. Andere resultaten waren het openstellen van de grenzen van de lidstaten voor vrij personen- en goederenverkeer zonder paspoortcontroles. Er waren plannen om de Noordse Raad net zo in te delen als de Europese Economische Gemeenschap en daarvoor werd onderhandeld over een verdrag. Finland durfde het verdrag echter niet te ratificeren. Denemarken en Noorwegen wilden vervolgens lid van de EEG worden. Denemarken werd in 1973 inderdaad lid, maar Noorwegen toch niet - de bevolking had in een referendum tegen toetreding tot de EEG gestemd. Zweden behield zijn neutraliteit en trad ook niet toe tot de EEG. Na het einde van de Koude Oorlog begonnen Zweden en Finland echter onderhandelingen, en in 1995 traden beide landen toe tot de Europese Unie.

## Noordse Raad van Ministers

De Noordse Raad voorziet in een samenwerking tussen de verschillende parlementen. De Noordse Raad van Ministers, opgericht in 1971, voorziet in samenwerking tussen de regeringen van de lidstaten.

## Prijzen van de Raad

De Noordse Raad is verantwoordelijk voor de toekenning van de Literatuurprijs van de Noordse Raad. Deze prijs geldt in de lidstaten als de belangrijkste literaire erkenning na de Nobelprijs voor de Literatuur. Ook bestaan er een Filmprijs van de Noordse Raad en een Muziekprijs van de Noordse Raad.
# Lijst van Surinaamse kunstenaars

Dit is een lijst van Surinaamse kunstenaars, beeldend kunstenaars die geboren zijn in Suriname, die geboren zijn uit Surinaamse ouders in Nederland of die zich geheel in Suriname ontplooiden. De lijst is beperkt tot kunstenaars die op Wikipedia een eigen artikel hebben.

## A

* Rahied Abdoel
* Aidah Amatstam
* Samuel Arons
* Reinier Asmoredjo

## B

* Armand Baag
* George Barron
* Anand Binda
* Carlos Blaaker
* Guno Bodo
* Winston van der Bok
* Wim Bos Verschuur
* Robert Bosari
* Nicolaas Box
* Stanley Brouwn

## C

* Jules Chin A Foeng
* Reinier Chin a Loi
* Isan Corinde

## D

* Djinti

## F

* Anton Faverey
* Helen Ferdinand
* Ron Flu

## G

* Rudi Getrouw
* Leo Glans

## H

* Ed Hart
* Nola Hatterman
* Ro Heilbron
* Herman Hennink Monkau
* Shaundell Horton

## I

* Soeki Irodikromo

## J

* Remy Jungerman
* Rihana Jamaludin

## K

* Ruben Karsters
* Krishnapersad Khedoe
* Jozef Klas
* Rinaldo Klas

## L

* Charl Landvreugd
* John Lie A Fo
* Winston Loe
* Nic Loning

## M

* William Man A Hing
* Aniel Manurat
* Armand Masé
* Marijke van Mil
* Noeki André Mosis

## N

* Kurt Nahar
* Alida Neslo
* Charles Nieleveld

## O

* Obentiye
* Lucas Ooft

## P

* John Pandellis
* Jack Pinas
* Johan Pinas
* Marcel Pinas

## R

* George Ramjiawansingh
* Fabian de Randamie
* Jo Rens
* Stuart Robles de Medina
* George Gerhardus Theodorus Rustwijk

## S

* Rini Shtiam
* George Struikelblok
* Gerrit Schouten

## T

* Iléne Themen
* Martha Tjoe Ny
* Evita Tjon A Ten
* Kit-Ling Tjon Pian Gi

## V

* Iwan Verwey
* Wilgo Vijfhoven
* Erwin de Vries

## W

* Willem Winkels
* Paul Woei
* Dorothee Wong Loi Sing
* Leo Wong Loi Sing
* Michael Wong Loi Sing
# Auguste Broos

Augustinus Ludovicus (Auguste) Broos, (Schaffen, 9 november 1894 - 27 oktober 1954) was een Belgische atleet, die zich had toegelegd op de lange afstand en het veldlopen. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde twee Belgische titels.

## Biografie

Korporaal Broos veroverde in 1919 zilver op het veldlopen op de 1e Intergeallieerde Spelen in Parijs. In 1920 veroverde hij zijn eerste Belgische titel in het veldlopen. Hij won dat jaar Aalst-Gent, een wedstrijd over 32 km en tevens de voorbereidingswedstrijd voor de marathon op de Olympische Spelen in Antwerpen. Daar greep hij met een vierde plaats net naast de eerste Belgische olympische atletiekmedaille.
In 1921 kwam Broos op het Belgisch kampioenschap veldlopen samen met zijn clubgenoot Marcel Alavoine als eerste over de streep. De titel werd echter alleen aan Alavoine toegekend. In 1922 veroverde hij een tweede titel in het veldlopen.
In 1924 werd Broos geselecteerd voor de Olympische Spelen in Parijs, waar hij twintigste werd op de marathon.

### Clubs

Broos was aangesloten bij Union Atletiek Brussel, daarna Union Sint-Gillis.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| veldlopen | 1920, 1922 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| marathon | 2:39.25 | 22 augustus 1920 | Antwerpen |

## Palmares
### 10.000 m

* 1920: 2 BK AC

### marathon

* 1920: 4e OS in Antwerpen – 2:39.25
* 1924: 20e OS in Parijs – 3:14.03

### veldlopen

* 1919: 2 Intergeallieerde Spelen in Parijs
* 1920: 1 BK AC
* 1921: 2 BK AC
* 1922: 1 BK AC
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
Externe link
* (en) Profiel van Auguste Broos op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Bibliothèque nationale de France: cb16535587z (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5097 468X
* Virtual International Authority File: 316737670
* ↑ Register van de burgerlijke stand van Schaffen, geboorteakte 27
# Ozarba flavescens

Ozarba flavescens is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1910.
De soort komt voor in Ethiopië, Somalië, Congo-Kinshasa, Oeganda, Kenia en Tanzania.