OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Team Flanders-Baloise/2025

Deze pagina geeft een overzicht van de Team Flanders-Baloise-wielerploeg in 2025.

## Algemene gegevens

    Sponsors: Sport Vlaanderen, Baloise
    Teammanager: Christophe Sercu
    Ploegleiders:
    Fietsmerk: Eddy Merckx
    Kleding: Vermarc

## Renners

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2024 |
| Toon Clynhens | 09-02-2001 | België | |
| Alex Colman | 22-06-1998 | België | |
| Tom Crabbe | 02-06-2005 | België | Bingoal WB Devo Team |
| Lindsay De Vylder | 30-05-1995 | België | |
| Jasper Dejaegher | 23-01-2001 | België | |
| Brem Deman | 16-05-2002 | België | EFC-L&R - Van Mossel |
| Tuur Dens | 26-06-2000 | België | |
| Siebe Deweirdt | 08-05-2002 | België | |
| Jonas Geens | 04-01-1999 | België | Morbihan Adris Gwendal Oliveux |
| Vince Gerits | 26-09-1997 | België | |
| Jules Hesters | 11-11-1998 | België | |
| Milan Lanhove | 01-11-2003 | België | Bingoal WB Devo Team |
| Elias Maris | 05-10-1999 | België | |
| Vincent Van Hemelen | 02-11-2000 | België | |
| Aaron Van Poucke | 04-04-1998 | België | |
| Noah Vandenbranden | 29-07-2002 | België | |
| Dylan Vandenstorme | 19-04-2002 | België | |
| Yentl Vandevelde | 31-10-2000 | België | |
| Ward Vanhoof | 18-04-1999 | België | |
| Victor Vercouillie | 03-11-2002 | België | |

### Vertrokken

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2025 |
| Kamiel Bonneu | 01-08-1999 | België | Intermarché-Wanty |
| Arno Claeys | 20-04-2000 | België | Gestopt |
| Lars Craps | 17-10-2001 | België | Lotto |
| Gilles De Wilde | 12-10-1999 | België | ? |

## Overwinningen

* Ster van Bessèges
* Bergklassement: Victor Vercouillie
1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017· 2018· 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Burgos-Burpellet-BH · Caja Rural-Seguros RGA · Equipo Kern Pharma · Euskaltel-Euskadi · Israel-Premier Tech · Lotto · Q36.5 Pro Cycling Team · Team Flanders-Baloise · Team Novo Nordisk · Team Polti VisitMalta · Toscana Factory Team Vini Fantini · TotalEnergies · Tudor Pro Cycling Team · Unibet Tietema Rockets · Uno-X Mobility · VF Group-Bardiani CSF-Faizanè · Wagner Bazin WB
* op procyclingstats.com
* ↑ Arno Claeys stopt nadat Flanders-Baloise zijn contract niet verlengt: “Harde wereld”. WielerFlits. Geraadpleegd op 30 december 2024.
# Al-Nuri-moskee

De al-Nuri-moskee (Arabisch: جامع النوري, Ǧāmiʿ an-Nūrī) of Grote Moskee is een moskee in het centrum van de Iraakse stad Mosoel. De moskee werd gebouwd in de 12e eeuw en stond bekend om zijn scheefstaande minaret, bijgenaamd al-Hadba ("de bochel"). In 2017 is de moskee vernietigd door ISIS, maar met de steun van de UNESCO wordt hij weer heropgebouwd. In 2025 kwam de minaret gereed.

## Geschiedenis

De al-Nuri-moskee zou naar verluidt in de periode 1172-1173 zijn gebouwd door Nur ad-Din, een atabeg van het Seltsjoekenrijk. Volgens een kroniek nagelaten door Ali Ibn al-Athir heeft Nur ad-Din zijn neef Fakhr al-Din opdracht gegeven om de moskee te bouwen. In de loop der tijd is de moskee vaak gerenoveerd. Anno 2017 waren alleen de scheve minaret, enkele pilaren en de mihrab nog origineel.

### Minaret

Toen Ibn Battuta in de 14e eeuw Mosoel bezocht, stond de minaret al scheef en had ze ook al haar bijnaam, die sindsdien altijd is gebleven. In 1942 werden de moskee en de bijbehorende madrassa volledig ontmanteld en opnieuw in elkaar gezet, waarbij de minaret echter in zijn oorspronkelijke middeleeuwse staat behouden bleef. In de jaren 70 en 80 probeerde men de basisstructuren van de minaret stabieler te maken, om te voorkomen dat ze op den duur zou omvallen. De situatie verergerde echter door bombardementen tijdens de Irak-Iranoorlog; de bodem onder de minaret verzwakte doordat ondergrondse leidingen werden geraakt en begonnen te lekken. Ook thermische expansie, waardoor de bakstenen begonnen uit te zetten, speelde mogelijk een rol bij de verzwakking van de minaret. De minaret werd op 21 juni 2017 vrijwel volledig verwoest, alleen de voet en een klein deel van het onderste gedeelte bleven behouden.

### Verwoesting

Eind juni 2014 nam Islamitische Staat Mosoel in en werd de moskee met vernietiging bedreigd. Er werd een mensenketting gevormd om het gebouw te beschermen. Op 21 juni 2017 werd de moskee alsnog vernietigd. Dit gebeurde tijdens de Slag om Mosoel, toen de oprukkende coalitie de plek – het laatste deel van de stad dat nog in handen was van IS – steeds meer naderde.

### Heropbouw

In februari 2018 lanceerde UNESCO het "Revive the Spirit of Mosul" project voor het herstel van de stad, en in december 2018 werd de eerste steen gelegd voor de wederopbouw van de moskee. De minaret was in 2025 als eerste gerestaureerd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Great Mosque of al-Nuri (Mosul) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Mosul's iconic minaret reopened after destruction by ISIS, Rudaw, 6 februari 2025
* ↑ (en) Al-Hadba’ Minaret. World Monuments Fund. Geraadpleegd op 23 juni 2017.
* ↑ (en) Is tower bowing or tumbling?. Deseret News (3 oktober 1998). Gearchiveerd op 28 december 2017. Geraadpleegd op 23 juni 2017.
* ↑ (en) Revive the Spirit of Mosul. UNESCO. Gearchiveerd op 9 juli 2022.
* ↑ Eerste steen gelegd voor heropbouw Grote Moskee Mosul. vrtnws.be (16 december 2018).
# Sainte-Marie

Sainte-Marie kan verwijzen naar:
* Sainte-Marie (Quebec), plaats in Quebec, Canada
* Sainte-Marie (Madagaskar), eilandje ten noorden van Madagaskar
* Sainte-Marie (Étalle), plaats in de provincie Luxemburg
* Sainte-Marie-Chevigny, plaats in de provincie Luxemburg
* Sainte-Marie-lez-Opprebais, plaats in de provincie Waals-Brabant
ook:
    Lac-Sainte-Marie, gemeente in Quebec
    Sainte-Marie-de-Blandford, gemeente in Quebec
    Sainte-Marie-Madeleine, gemeente in Quebec
    Sainte-Marie-Salomé, gemeente in Quebec
Sainte-Marie is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Sainte-Marie (Hautes-Alpes)
* Sainte-Marie (Ardennes)
* Sainte-Marie (Cantal)
* Sainte-Marie (Doubs)
* Sainte-Marie (Gers)
* Sainte-Marie (Ille-et-Vilaine)
* Sainte-Marie (Nièvre)
* Sainte-Marie (Hautes-Pyrénées)
* Sainte-Marie (Pyrénées-Orientales)
* Sainte-Marie (Réunion)
* Sainte-Marie (Martinique)
ook:
    Sainte-Marie-à-Py, Marne
    Sainte-Marie-au-Bosc, Seine-Maritime
    Sainte-Marie-aux-Anglais, Calvados
    Sainte-Marie-aux-Chênes, Moselle
    Sainte-Marie-aux-Mines, Haut-Rhin
    Sainte-Marie-Cappel (Sint-Mariakappel), Noorderdepartement
    Sainte-Marie-d'Alloix, Isère
    Sainte-Marie-d'Alvey, Savoie
    Sainte-Marie-de-Chignac, Dordogne
    Sainte-Marie-de-Cuines, Savoie
    Sainte-Marie-de-Gosse, Landes
    Sainte-Marie-de-Ré, Charente-Maritime
    Sainte-Marie-des-Champs, Seine-Maritime
    Sainte-Marie-de-Vatimesnil, Eure
    Sainte-Marie-de-Vaux, Haute-Vienne
    Sainte-Marie-du-Bois (Manche)
    Sainte-Marie-du-Bois (Mayenne)
    Sainte-Marie-du-Lac-Nuisement, Marne
    Sainte-Marie-du-Mont (Isère)
    Sainte-Marie-du-Mont (Manche)
    Sainte-Marie-en-Chanois, Haute-Saône
    Sainte-Marie-en-Chaux, Haute-Saône
    Sainte-Marie-Kerque, Pas-de-Calais
    Sainte-Marie-la-Blanche, Côte-d'Or
    Sainte-Marie-Lapanouze, Corrèze
    Sainte-Marie-la-Robert, Orne
    Sainte-Marie-Laumont, Calvados
    Sainte-Marie-Outre-l'Eau, Calvados
    Sainte-Marie-sur-Ouche, Côte-d'Or
    Saintes-Maries-de-la-Mer, Bouches-du-Rhône
# Monaco op de Olympische Zomerspelen 1924

Monaco nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1924 in Parijs, Frankrijk. Het was de tweede deelname van Monaco aan de Olympische Zomerspelen.
De zes deelnemers kwamen uit in de atletiek, de schietsport en het zeilen. Émile Barral was de eerste Monegask die voor de tweede keer aan de Spelen deelnam, in 1920 nog in de atletiek actief, deze editie als zeiler. De beste prestatie was de zeventiende plaats van de atleet Gaston Médécin op de vijfkamp.

## Kunstconcours

Naast de sportwedstrijden werd een kunstconcours gehouden in de categorieën architectuur, beeldhouwkunst, literatuur, muziek en schilderkunst. Hierin won Julien Médécin een bronzen medaille voor architectuur. Kunstmedailles worden niet vermeld in het medailleklassement.

## Deelnemers en resultaten

(m) = mannen, (v) = vrouwen

### Atletiek

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Gaston Médécin | verspringen (m) | 22e | kwalificatie groep A: 8ste met 6,51m |
| Gaston Médécin | vijfkamp (m) | DNF | niet gefinisht |
| Gaston Médécin | tienkamp (m) | 20e | 5347,54 punten |

### Schietsport

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Roger Abel | 50m geweer liggend (m) | 45e | 375 punten |
| Victor Bonafède | 50m geweer liggend (m) | 31e | 383 punten |
| Joseph Chiaubaut | 50m geweer liggend (m) | 59e | 361 punten |
| Herman Schultz | 50m geweer liggend (m) | 36e | 381 punten |

### Zeilen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Émile Barral | 12 voets jol | 16e | |
Argentinië · Australië · België · Brazilië · Brits-Indië · Bulgarije · Canada · Chili · Cuba · Denemarken · Ecuador · Egypte · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Haïti · Hongarije · Ierland · Italië · Japan · Joegoslavië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Monaco · Nederland · Nieuw-Zeeland · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Spanje · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Zuid-Afrika · Zweden · Zwitserland
* (fr) Comité Olympique Français. Les Jeux De La VIII Olympiade; Paris 1924; Rapport Officiel, Parijs.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomer- en Winterspelen van 1924; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4
* (en) Details op Olympics at Sports-Reference.com
# Martha Christina Tiahahu

Martha Christina Tiahahu (Nusa Laut, 4 januari 1800 - Bandazee, 2 januari 1818) was een Molukse vrijheidsstrijder en is een Nationale held van Indonesië.

## Biografie

Tiahahu werd geboren in het dorp Abubu op het eiland Nusa Laut en was een dochter van het dorpshoofd Paulus Tiahahu. Haar moeder Sina stierf toen Martha nog jong was. Met haar vader was Martha Tiahahu aanwezig op een bijeenkomst op 14 mei 1817 op Saparua met Pattimura, de leider van de opstand tegen het Nederlandse gezag. Hoewel Paulus Tiahahu zijn dochter aanvankelijk had verboden mee te gaan had hij haar niet kunnen weerhouden. Paulus Tiahahu sluit zich aan bij de opstand en met toestemming van Pattimura mag zijn dochter hem als "wapendraagster" vergezellen.
De eerste gebeurtenis waarbij Martha Tiahahu en haar vader betrokken waren, was de verovering van het blokhuis Beverwijk op de noordhoek van het nabijgelegen eiland Nusa Laut. Hierbij zouden ze bijna alle Nederlandse soldaten hebben gedood. Volgens Zacharia nam Tiahahu heldhaftig deel aan de gevechten. Tijdens de gevechten zou ze de soldaten met stenen hebben bekogeld. Ook zou zij een steen hebben gegooid naar de KNIL-commandant Ferdinand Vermeulen Krieger die haar en haar vader gevangen zou nemen. Ze werd met de andere opstandelingen gevangen gezet op het schip de Admiraal Evertsen. Haar vader werd geëxecuteerd bij het blokhuis Beverwijk. Martha Christina Tiahahu werd vrijgesproken, omdat ze te jong was. Volgens het verslag van Quirijn Maurits Rudolph Ver Huell zou ze bij de executie van haar vader "met vaste schreden" zijn teruggaan en "geen traan ontvlood haar oog".
Marthe Tiahahu werd aan boord van het schip van Ver Huell gebracht. Aan boord werd ze ziek, maar ze wees het aanbod van voedsel en medicijnen af en overleed op 2 januari 1818. Ze kreeg een zeemansgraf in de Bandazee.

## Nationale held

Martha Christina Tiahahu werd in 1969 tot nationale held van Indonesië uitgeroepen.
Op dat moment bestond er nog geen biografie over haar en in 1970 werd aan de Amboneze geschiedenisdocent F. Hitipeuw gevraagd om een eerste biografie over haar te schrijven. In 1981 volgde een tweede, meer wetenschappelijke biografie over Tiahahu van de hand van historica L.J.H. Zacharia.
In 1977 werd er een standbeeld voor haar opgericht in Ambon en ze kreeg ook een standbeeld in haar geboortedorp Abubu op Nusa Laut.
In Wierden is een straat naar haar vernoemd in de Molukse wijk, de Marthe C. Tiahahustraat.
# Roma, città aperta

Roma, città aperta is een Italiaanse film uit 1945, geregisseerd door Roberto Rossellini. Sergio Amidei en Federico Fellini werden voor hun scenario genomineerd voor een Oscar. Tot de prijzen die de film wel kreeg toegekend behoren de Grote Prijs van het Filmfestival van Cannes 1946 en National Board of Review Awards voor beste niet-Engelstalige film en beste actrice (Anna Magnani).
Roma, città aperta geldt als een van de belangrijkste films uit het Italiaanse neorealisme en is de eerste film in Rossellini's "Neorealisme-trilogie", opgevolgd door Paisà en Germania anno zero.

## Verhaal

Rome verkeert in 1944 in de nadagen van de Duitse bezetting. Een verzetsgroep wordt door de Gestapo in de gaten gehouden. Opeens pakt het de meeste leden daarvan op. Enkelen worden bevrijd, maar door verraad loopt het met de meeste mensen slecht af.
De film wordt onder meer herinnerd om de scène aan het eind, waarin Pina (Anna Magnani) achter een vrachtwagen aanrent waarin haar verloofde Francesco (Francesco Grandjacquet) wordt afgevoerd en waarbij zijzelf neergeschoten wordt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Aldo Fabrizi | Don Pietro Pellegrini |
| Anna Magnani | Pina |
| Marcello Pagliero | Giorgio Manfredi, alias Luigi Ferraris |
| Vito Annicchiarico | Marcello, Pina's zoon |
| Nando Bruno | Agostino, de koster |
| Harry Feist | Majoor Bergmann |
| Giovanna Galletti | Ingrid |
| Francesco Grandjacquet | Francesco |
| Eduardo Passarelli | Buurtagent |
| Maria Michi | Marina Mari |
| Carla Rovere | Lauretta, Pina's zus |
| Carlo Sindici | Politiecommissaris |
| Joop van Hulzen | Kapitein Hartmann |
* (en) Roma, città aperta in de Internet Movie Database
* ↑ (nl) Cinema Context Nederlandse titel
La nave bianca (1941) · Un pilota ritorna (1942) · L'uomo dalla croce (1943) · Roma, città aperta (1945) · Desiderio (1946) · Paisà (1946) · Germania anno zero (1948) · L'amore (1948) · Stromboli (1950) · Francesco, giullare di Dio (1950) · La macchina ammazzacattivi (1952) · Europa '51 (1952) · Dov'è la libertà? (1954) · Viaggio in Italia (1954) · La paura (1954) · Giovanna d'Arco al rogo (1954) · India: Matri Bhumi (1957) · Il generale Della Rovere (1959) · Era notte a Roma (1960) · Viva l'Italia! (1961) · Vanina Vanini (1961) · Anima nera (1962) · Anno uno (1974) · Il messia (1975)
# Ford Capri

De Ford Capri is een naam die aan verschillende modellen van de Amerikaanse autobouwer Ford (en haar zustermerken) zijn gegeven.

## Lincoln

* De Lincoln Cosmopolitan Capri
* De Lincoln Capri

## Ford

* Ford Consul Capri
* Ford Capri (Europa), de bekendste Ford Capri (ook in Australië tussen 1969 en 72).
* Ford Capri (Australië), een op de Mazda 323 gebaseerde auto (1989-94), ook naar de VS geëxporteerd als de Mercury Capri.
* Ford Capri (2024), een volledig elektrisch aangedreven auto.

## Mercury

* Mercury Comet Capri
* Mercury Fox Capri
* Mercury Capri
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ford Capri en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gedenksteen voor Annetta Bos-Visser

De gedenksteen voor Annetta Bos-Visser is gemaakt van marmer en herdenkt haar leven dat ze wijdde aan welzijnswerk. Ze was oprichter van de Stuiversvereniging, die begin 21e eeuw nog steeds bestaat. Daarbij was ze de oprichtster van Bedehuis Annette in 's Landsgrond Boniface, waar ze onderdak bood aan armen, wezen en bejaarden.
De gedenksteen werd postuum op 23 februari 1935 onthuld in de kerk van 's Landsgrond Boniface. De kerk was afgeladen en ook buiten stonden belangstellenden. Dominee M.W.J. van Linschooten roemde in de dienst haar leven. Gouverneur Johannes Kielstra verrichtte vervolgens de onthulling.
De marmeren steen werd later verplaatst naar de Centrumkerk in Paramaribo. Daar bevindt het zich tegenover de kansel, uiterst rechts aan de muur. Het kunstwerk met haar beeltenis en inscripties werd gemaakt door Johan Mezas. Het ontwerp kwam van Wim Bos Verschuur. Zijn dubbele achternaam ontstond in Suriname, toen zijn grootmoeder Klara, het zusje van Annetta, op 25-jarige leeftijd overleed. Nadat ook zijn grootvader overleed, vroeg zijn vader de naamsverandering aan.

## Tekst

Onder haar beeltenis staat de volgende tekst:
* Ter nagedachtenis aan
* Mevr. Wed. A.F. Bos-Visser
* Moeder der weezen
* Stichtster van het
* Bedehuis "Annetta"
* 18431931
# Helotiales

De Helotiales vormen een orde van de klasse der Leotiomycetes, behorend tot de subklasse Leotiomycetidae.

## Taxonomie

* Orde: Helotiales
** Familie: Amicodiscaceae
** Familie: Amorphothecaceae
** Familie: Ascocorticiaceae
** Familie: Arachnopezizaceae
** Familie: Bloxamiaceae
** Familie: Bulgariaceae
** Familie: Bryoglossaceae
** Familie: Calloriaceae
** Familie: Cenangiaceae
** Familie: Cordieritidaceae
** Familie: Dermateaceae
** Familie: Discinellaceae
** Familie: Drepanopezizaceae
** Familie: Erysiphaceae
** Familie: Gelatinodiscaceae
** Familie: Geoglossaceae
** Familie: Godroniaceae
** Familie: Helicogoniaceae
** Familie: Helotiaceae
** Familie: Hemiphacidiaceae
** Familie: Hyaloscyphaceae
** Familie: Hyphodiscaceae
** Familie: Lachnaceae
** Familie: Leotiaceae
** Familie: Loramycetaceae
** Familie: Mniaeciaceae
** Familie: Mollisiaceae
** Familie: Pezizellaceae
** Familie: Phacidiaceae
** Familie: Ploettnerulaceae
** Familie: Rutstroemiaceae
** Familie: Sclerotiniaceae
** Familie: Solenopeziaceae
** Familie: Tricladiaceae
** Familie: Vibrisseaceae
Geslachten (incertae sedis): Algincola - Angelina - Apiculospora - Aquapoterium - Arboricolonus - Ascluella - Asterocalycella - Atrocybe - Belonioscyphella -Benguetia - Betulina - Bioscypha - Blastosporium - Bulgariella - Bulgariopsis - Cairneyella - Capillipes - Calycellinopsis - Capricola - Cashiella - Cejpia - Chimaeroscypha - Chlorospleniella - Chlorovibrissea - Chondroderris - Ciliella - Clathrosphaerina - Coleosperma - Colipila - Comesia - Connersia - Cornuntum - Coronellaria - Criserosphaeria - Crocicreas - Crumenella - Cryptocline - Cryptopezia - Cystotricha - Dactylaria - Dermateopsis - Dawsicola - Didonia - Didymascella - Discomycella - Endoconidium - Episclerotium - Erikssonopsis - Gloeopeziza - Godroniopsis - Gorgoniceps - Helotiella - Hemiglossum - Humicolopsis - Hymenobolus - Hysteronaevia - Hysteropezizella - Hysterostegiella - Involucroscypha - Jacobsonia - Korfia -Lasseria - Lemalis - Libartania - Livia - Malotium - Margaritispora - Masseea - Melanopeziza - Merodontis - Microdiscus - Mitrulinia - Monochaetiellopsis - Monostichella - Muscia - Mycosphaerangium - Obconicum - Orbiliopsis - Patellariopsis - Peltigeromyces - Pezolepis - Pezomela - Phacidiella - Phaeofabraea - Phragmonaevia - Podophacidium - Polydesmia - Populomyces - Potridiscus - Pseudolachnum - Pseudomitrula - Pseudopeltis - Pseudotapesia - Pseudotryblidium - Psilophana - Pteromyces - Pubigera - Rhizocalyx - Rhizocladosporium - Rommelaarsia - Roseodiscus -Sambucina - Sarcomyces - Scytalidium -Sclerocrana - Scutulopsis - Sinofavus - Sorokina - Sorokinella - Stamnaria -Stilbopeziza - Strossmayeria - Tetracladium - Themisia - Tovariella - Trichangium - Trichohelotium - Triposporium - Unguicularia - Urceolella - Woodiella - Waltonia - Xeromedulla - Zugazaea
* (en) Index Fungorum
# Willem Zwalve

Willem Jans Zwalve (Groningen, 7 september 1949) is een Nederlands rechtshistoricus. Zwalve is emeritus hoogleraar aan de Universiteit Leiden.
Zwalve studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen van 1968 tot 1973; hij was daar lid van GSC Vindicat atque Polit, het plaatselijke corps. Naderhand promoveerde hij 1981 bij H.J. Scheltema op Proeve ener theorie der denegatio actionis: een onderzoek naar de positie van de magistraat in het Romeinse burgerlijke procesrecht. Na zijn promotie werd hij universitair hoofddocent aan de Groninger rechtenfaculteit. In 1987 werd hij benoemd tot hoogleraar Inleiding in de rechtswetenschap en rechtsvergelijking te Groningen; op 14 juni 1988 hield hij zijn oratie, getiteld Het Janushoofd der Rechtsvergelijking. In 1993 werd hij benoemd tot hoogleraar historische ontwikkeling van het recht aan de Universiteit Leiden, na de benoeming van Jeroen Chorus tot raadsheer bij het Gerechtshof Amsterdam; op 4 maart 1994 hield hij zijn oratie, getiteld Het proteïsch paradigma. Een jaar later werd hij aan zijn alma mater ook benoemd tot deeltijdshoogleraar Anglo-Amerikaans recht. Op 12 september 2014 hield Zwalve zijn afscheidscollege als hoogleraar rechtsgeschiedenis, getiteld Contemporaine ongelijktijdigheid. Een bijdrage tot de juridische palaeontologie. Hij werd als hoogleraar opgevolgd door Egbert Koops.
Samen met zijn Groninger collega Jan Lokin schreef Zwalve een studieboek over de rechtsgeschiedenis, getiteld Hoofdstukken uit de Europese codificatiegeschiedenis. Ook schreef hij zelf Hoofdstukken uit de geschiedenis van het Europese privaatrecht: I. Inleiding en Zakenrecht, een Beknopte geschiedenis van het Romeinse recht (over de uitwendige geschiedenis van het Romeinse recht) en Keizers, soldaten en juristen (een bundel biografieën van Romeinse juristen). Verder bewerkte hij Common Law and Civil Law van C.Æ. Uniken Venema, een inleiding tot het Anglo-Amerikaanse vermogensrecht. Bij zijn emeritaat gaf hij ook een bundel essays uit, getiteld De cypressen van Daphne en andere verhalen.
Zwalve is sinds 2009 lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.
* ↑ Sharifi, Mohammad, Maurice Jeurissen (1 mei 2014). In gesprek met Willem Zwalve. NOVUM 35 (6): 6-9
* ↑ Zwalve, Prof. mr. W.J. (Willem). Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Gearchiveerd op 21 februari 2022. Geraadpleegd op 21 februari 2022.
# Hulst (plant)

Hulst (Ilex aquifolium) is een soort uit de hulstfamilie (Aquifoliaceae).

## Determinatie

Hulst groeit meestal als struik maar kan ook uitgroeien tot boom. Het is een langzaam groeiende soort, die een hoogte kan bereiken van iets meer 10 m. De gemiddelde leeftijd ligt rond de 100 jaar oud. De leerachtige bladeren van hulst zijn getand en voorzien van stekels. Hulst is een tweehuizige plant. De bloemen op de mannelijke plant zijn geelachtig; de bloemen op de vrouwelijke plant zijn kleiner en eerder wit. De bloeitijd loopt van mei tot in juni.

## Ecologie

Hulst komt vooral voor in loofbossen uit de klasse van eiken- en beukenbossen op voedselarme grond. Ze groeit goed op bodems met een relatief lage pH. Hulst wordt door insecten bestoven. Voor mensen zijn de bessen giftig, maar voor vogels niet. De larven van de hulstvlieg voeden zich in en met hulstbladeren. De bladluis Aphis ilicis voedt zich eveneens met de bladeren van deze plant.

## Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied van hulst strekt zich uit over het westen en zuiden van Europa, het noordwesten van Afrika en het zuidwesten van Azië. In de Benelux is hulst de enige inheemse groenblijvende loofboom.

## Toepassingen

Hulst wordt gebruikt in heggen. De plant kan schaduw goed verdragen. Er zijn vele cultivars ontwikkeld, die vermeerderd worden door middel van stekken.
Zowel de bladeren als de bessen worden vaak gebruikt in kerststukjes. Hout wordt gebruikt voor meubilair en inlegwerk. De jonge bladeren kunnen in juni worden geplukt en gedroogd. Thee die hiervan wordt getrokken, werkt koortsverlagend en urinedrijvend. Hulst is in bepaalde gebieden beschermd.

### Werkzame stoffen

* Looizuur
* Bitterstof

## Symboliek

Hulst is een symbolische plant vanwege zijn altijd groene verschijning. Volgens oud bijgeloof zou hulst bescherming bieden tegen blikseminslag en tegen vijandige machten zoals demonen en heksen.
* Boven mannelijke, onder vrouwelijke bloemen
* Plant met vruchten
* Bonte hulst
* Blad met bladmineerder