OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Torngatgebergte

Het Torngatgebergte (Engels: Torngat Mountains) bevindt zich op het noordelijke deel van het Canadese schiereiland Labrador. Het gebergte vormt de grens tussen de provincies Newfoundland en Labrador en Québec. Het hoogste punt van de bergketen is de Mount Caubvick met een hoogte van 1.652 meter boven zeeniveau.

## Geografie

Het Torngatgebergte vormt het meest zuidelijke gedeelte van de Arctische Cordillera. De Selamiut Range is een bergketen die deel uitmaakt van het Torngatgebergte en die bestaat uit het meest noordelijke gedeelte ervan. Het gebergte vormt het noordelijke deel van de waterscheiding tussen de Hudsonbaai en de Atlantische Oceaan en alzo ook de grens tussen Québec en Newfoundland en Labrador. Het oostelijke gedeelte behoort tot het autonoom gebied Nunatsiavut.

### Geologie

Het gesteente waaruit het Torngatgebergte bestaat, gneis, behoort tot de oudste op Aarde voorkomende gesteentes. Het is zo'n 3,6 tot 3,9 miljard jaar oud en stamt uit het Precambrium.

### Rivieren

De bergketen vormt het brongebied voor verschillende rivieren zoals Anaktalik Brook en de Fraser.

## Bescherming

De Labradorse kant van het gebergte is beschermd door het Nationaal Park Torngat Mountains. Aan de Québecse kant is het zuidelijke deel van het gebergte beschermd door het Nationaal Park Kuururjuaq, wat een Québecs provinciaal park is.
# Karrösten

Karrösten is een gemeente in het district Imst van de Oostenrijkse deelstaat Tirol.
Karrösten ligt in het Oberinntal, aan de voet van de berg Tschirgant (aan de zuidzijde), dicht bij de uitmonding van het Gurgltal in het Inntal en omvat de kernen Karrösten, Brennbichl en Königskapelle. Reeds in de bronstijd vond er mijnbouw plaats, die zijn hoogtepunt bereikte in de 16e eeuw. Diverse natuurrampen teisterden in de loop der jaren de gemeente. Op de berghellingen wordt fruit geteeld en maïs verbouwd. Karrösten is middels de Karröstener Straße (L244) op de Tiroler Straße (B171) aangesloten.

## Koningskapel

De in Karrösten gebouwde Koningskapel (Königskapelle) werd gebouwd ter herinnering aan koning Frederik August II van Saksen en op 8 augustus 1855 ingewijd. Bij een uitstapje in het Pitztal verongelukte hij kort achter Imst tussen het plaatsje Brennbichl en de brug over de Inn, nadat zijn koets was omgevallen en hij door een hoefslag van een schichtig paard op zijn achterhoofd getroffen werd. Op 9 augustus 1854 stierf hij in hotel Neuner. Op initiatief van weduwe Marie van Saksen (1805-1877) werd de kapel in nieuwgotische stijl opgetrokken.
# Schaesbergerveld

Schaesbergerveld is een buurt in de wijk Meezenbroek-Schaesbergerveld in de Nederlandse gemeente Heerlen. De buurt ligt ten noordoosten van het stadscentrum. Aan de westzijde wordt de buurt begrensd door de Schandelerboord (met erlangs de Caumerbeek), aan de noordzijde door de Schimmelpenninckstraat en de Limburgiastraat, aan de oostzijde door de Bredastraat/Euregioweg en in het zuiden door de spoorlijn Heuvellandlijn.
In het noorden ligt de buurt Meezenbroek, in het oosten de buurt Leenhof van Schaesberg, in het zuiden de buurten van Dr. Nolensplein en omgeving en Molenbergpark en in het westen Schandelen. Ten oosten van de buurt liggen Kasteel Schaesberg, de Hoeve de Leenhof, de Leenderberg en het Kapellerbos.
In de wijk stond de Heilige Drievuldigheidskerk. Deze werd afgebroken in 2019.
Stadsdelen: Heerlerbaan · Heerlerheide · Heerlen-Stad · Hoensbroek Wijken: Aarveld-Bekkerveld · De Beitel · Caumerveld-Douve Weien · Eikenderveld · Heerlen-Centrum · Heerlerbaan-Oost · Heerlerbaan-West · Passart · De Hei · Heksenberg · Hoensbroek-De Dem · De Koumen · Maria-Gewanden-Terschuren · Mariarade · Meezenbroek-Schaesbergerveld · Molenberg · Nieuw Lotbroek · Rennemig-Beersdal · Schandelen-Grasbroek · Vrieheide-De Stack · Welten-Benzenrade · Woonboulevard-Ten Esschen · Zeswegen-Nieuw Husken Buurtschappen en gehuchten: De Euren · Heihoven · Imstenrade · Schurenberg · Terschuren Limburg: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Lage vuurtoren van IJmuiden

De Lage vuurtoren van IJmuiden is een ronde, roodbruine, gietijzeren toren die is ontworpen door Quirinus Harder en is gebouwd tussen 1877 en 1878 door D.A. Schretlen & Co uit Leiden.
De toren heeft een hoogte van 24 meter en vormt samen met de hoge vuurtoren van IJmuiden een lichtenlijn die de IJgeul en de ingang van de haven markeert. De toren telt vijf verdiepingen en 88 treden.
De vuurtoren was identiek aan de gelijktijdig gebouwde hoge vuurtoren van IJmuiden. In 1909 zijn er echter de bovenste drie verdiepingen en het lichthuis er afgehaald en verplaatst naar Vlieland, daar doet dit geheel dienst als zelfstandige vuurtoren. Er kwam toen een nieuw lichthuis op vervaardigd door Penn & Bauduin.
Toen in eind jaren 60 van de 20ste eeuw de havendammen werden verlegd was het nodig de lichtenlijn aan te passen. Om die reden werd de toren in 1966 in zijn geheel 40 meter zuidelijker verplaatst naar een nieuw fundament.
Eind 1989 werd het uit 1909 geplaatste lichthuis vervangen door een nieuw exemplaar. Het oude lichthuis is tegenwoordig te vinden aan het Noordzeekanaal in Velsen-Noord.
Naast de toren is de in 1966 gebouwde Seinpoststelling te vinden. Tegenwoordig is hier een éénkamerhotel in gevestigd.

## Korte geschiedenis

* 1878: bouw voltooid
* 1879: licht ontstoken
* 1909: bovenstuk overgeplaatst naar Vlieland
* 1966: toren verrold in verband met wijziging lichtenlijn
* 1981: monumentstatus

## Licht

Het is een sectorlicht met twee witte sectoren en een rode sector. Het witte licht heeft een lichtsterkte van 23.000 candela en een zichtbaarheid van 16 zeemijlen. Het rode licht heeft een lichtsterkte van 5.500 candela en is zichtbaar tot 13 zeemijlen. Overdag is het een vast wit licht met een dracht van 5 zeemijl (zichtbaar op koersen van 90½° tot 110½°) wat samen met het hoge licht een lichtenlijn geeft van 100½°.
# Aan de Schreve

Aan de Schreve is de heemkundige kring voor Poperinge en omstreken. Deze vereniging, die op 5 mei 1970 werd opgericht en sinds 2020 de titel Koninklijke mag voeren, publiceert sinds 1971 een gelijknamig tijdschrift dat vier keer per jaar verschijnt.
De naam van de heemkring en het tijdschrift verwijst naar de dialectische benaming van de Belgisch-Franse grens: de Schreve.

## Publicaties

* Aan de Schreve, kwartaaltijdschrift met focus op lokale en familiegeschiedenis op het grondgebied van Poperinge met deelgemeenten Krombeke, Proven, Reningelst, Roesbrugge-Haringe en Watou.
* Terugblik oude stadsgezichten in de hoppestad (1983)
* De oorlog achter het front (1987)
* Van alle markten thuis – 800 jaar vrijdagmarkt (1988)
* Poperinge in puin (1990)
* Poperinge ondersteboven (1990)
* Groeten uit het Hoppeland (1994)
* Poperinge in woord en beeld (1995)
* Meester Adriaen (2023)
* Boudry, een familie kunstenaars (2024)
* Officiële website
* Artikelendatabank van Heemkunde West-Vlaanderen
* ↑ "Heemkring Aan de Schreve wil schoolgebouw van sloophamer behoeden: “Deze gevel hoort gewoon bij het DNA van het plein”", HLN, 12 december 2022. Geraadpleegd op 16 februari 2025.
* ↑ Koninklijke heemkring Aan de Schreve. UiTinVlaanderen. Geraadpleegd op 16 februari 2025.
* ↑ Lermyte, Jean-Marie (2008). 50 jaar heemkunde West-Vlaanderen: 1958-2008. Heemkunde West-Vlaanderen. ISBN 9789077723722.
* ↑ TIJDSCHRIFTEN IN DE BIB VAN DE ROEDE VAN TIELT. Geraadpleegd op 28 februari 2025. “Aan de Schreve, driemaandelijkse uitgave door de Heemkring Aan de Schreve (Poperinge en omstreken)”
* ↑ Poperinge in puin : mei-juni 1940 - Willy Tillie. Bibliotheek.be. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* ↑ "Heemkring Aan de Schreve zet Meester Adriaen centraal met expo: “Zijn verzamelwoede ging heel ver”", KW.be. Geraadpleegd op 16 februari 2025.
* ↑ "Heemkring Aan De Schreve lanceert kunstenaarsproject en boek over de familie Boudry", KW.be. Geraadpleegd op 16 februari 2025. “Dit jaar loopt in Poperinge de tentoonstelling ‘Boudry, een familie kunstenaars’, een organisatie van de Koninklijke Heemkring Aan de Schreve. Naast de tentoonstelling geeft Aan de Schreve ook een geïllustreerd kunstboek uit.”
# Erik Dyreborg

Erik Birger Dyreborg geboren als Erik Birger Poulsen (Kopenhagen, 20 januari 1940 – Herning, 12 november 2013) was een Deens voetballer, die ooit in Nederland speelde.
Dyreborg was aanvaller en begon zijn loopbaan in 1958 bij BK Frem en speelde vanaf 1961 tot en met 1968 bij Næstved BK, daarna vertrok hij naar Amerika en ging spelen bij Boston Beacons. Hij scoorde daar 13 keer in 29 wedstrijden en woonde in de buitenwijken van Boston naast zijn Deense teamgenoten Henning Boel, John Steen Olsen en John Petersen. Na één seizoen verhuisde hij naar Scheveningen en ging spelen voor Holland Sport en weer later naar Avesta in Zweden bij Avesta AIK.
Erik Dyreborg kwam 6 keer uit voor Denemarken en scoorde 8 keer voor zijn land. Op 4 oktober 1967 was Dyreborg erbij toen Denemarken het Nederlands Elftal met 3-2 versloeg in Kopenhagen.
Hij is in 2013 overleden op 73-jarige leeftijd.
# James Stavridis

James George Stavridis (West Palm Beach, Florida, 15 februari 1955) is een Amerikaanse admiraal op rust en voormalig decaan van de Fletcher School of Law and Diplomacy van Tufts University.
Stavridis was van 2 juli 2009 tot 13 mei 2013 opperbevelhebber van de NAVO. Daarvoor was hij commander respectievelijk van het U.S. Southern Command en van het U.S. European Command. Tijdens zijn militaire carrière was hij eerder actief als Operations Officer op de USS Calley Forge en als kapitein van de USS Barry waar hij onder meer werd ingezet bij operaties bij Haïti, Bosnië en de Perzische Golf.
# Eemnessersluis

De Eemnessersluis is een schutsluis tussen de Eemnesservaart en de Buitenvaart in de Nederlandse provincie Utrecht.

## Beschrijving

Al in 1589 lag er op deze plaats een houten sluis, die omstreeks 1650 werd vervangen door een stenen sluis. Deze sluizen vervulden een afwateringsfunctie voor het achterliggende Eemnesserpolder. De huidige schutsluis is omstreeks 1880 gebouwd. Door de aanleg van de schutsluis werd scheepvaartverkeer mogelijk tussen Eemnes en de Eem. De kaden van de sluis liggen in de zomerdijk van de Eem. De schutsluis werd in 1993 gerenoveerd, waarbij de sluisdeuren werden vervangen door nieuwe deuren. De sluis is nog steeds - incidenteel - in gebruik als schutsluis
Het gebouw is erkend als rijksmonument vanwege de cultuurhistorische waarde. Het is een voorbeeld van een laatnegentiende-eeuwse schutsluis op de plaats waar eerder ook sluizen hebben gelegen. Ook de ruimtelijke relatie met het naastgelegen gemaal Eemnes - eveneens een rijksmonument - en de Eemnesservaart waren belangrijke elementen bij de toewijzing tot rijksmonument.
* De sluis (rechts) met het gemaal (links)
* Eemnessersluis met de in 1993 vervangen sluisdeuren
* Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Schutsluis Eemnes
* Waterschap Vallei en Eem: Gemaal Eemnes
* Nederlandse Gemalen Stichting: Eemnes, gemaal
# 't Land van Bornem

't Land van Bornem is een classicistisch burgerhuis in Bornem. Het is gelegen aan het Kardinaal Cardijnplein en behoort tot het beschermd dorpsgezicht (dorpsgezicht Bornem).

## Oorsprong en beschrijving

Het pand werd gebouwd in 1781; dit staat ook aangegeven op de sluitsteen boven het deurvenster. De naam verwijst naar de heerlijkheid het Land van Bornem.
't Land van Bornem is een dubbelhuis met zes traveeën en twee bouwlagen. Het geheel is overdekt met een zadeldak. Aan de linkerkant is een rondboogpoort met een omlijsting in zandsteen. Deze poort geeft toegang tot het achterliggende voormalige wagenhuis.
Binnenin bevinden zich nog muurschilderingen uit de 19e eeuw. De muurschilderingen bevatten taferelen uit het Land van Bornem. Ze werden herontdekt in 1983 en werden vermoedelijk geschilderd door P. De Pannemaecker, een 19e-eeuws schilder-decorateur.
Anno 2013 is 't Land van Bornem een hotel-restaurant.

## Beschermd monument

't Land van Bornem is een beschermd monument. De klassering dateert van 1998.
# Luzac Onderwijs

Luzac is een keten die privaatonderwijs aanbiedt voor het voortgezet onderwijs in Nederland. Leerlingen kunnen er versneld of gefaseerd een diploma halen. Ook kan er voor deelcertificaten worden gewerkt. Luzac biedt daarnaast ook examentrainingen aan.

## Geschiedenis

Luzac is opgericht in 1983 door Eric Jan Luzac, die directeur-eigenaar was tot 1988. De school werd overgenomen door Wolters Schaberg, een investeringsmaatschappij. Van daaruit werd de keten van particuliere scholen in 1995 eigendom van de beursgenoteerde onderneming Goudsmit. Daarna kwam Luzac College in handen van USG People, voorheen Solvus. De vestiging van Luzac in Brasschaat werd in 2005 weer gesloten. In 2006 werd Luzac Holding met onder meer opleidingsinstituten Luzac College en InterCollege door middel van een buyout eigendom van Rabobank Participaties. Op dat moment was Luzac College eveneens actief op Curaçao onder de naam Nieuw Abel Tasman College. In datzelfde jaar begon men met het Luzac Lyceum, een volledige opleiding voor algemeen voortgezet onderwijs. In 2016 werd het onderwijsbedrijf overgenomen door de NCOI Opleidingsgroep waarna hogeschoolonderwijs aan het Luzac-aanbod werd toegevoegd. Het aanbod van Hogeschool Luzac is sinds 2019 opgegaan in een andere dochteronderneming van NCOI, onderwijsinstituut TIO. Sindsdien richt Luzac zich enkel op middelbare scholieren. In 2024 is Instituut Blankestijn, een privéschool te Utrecht, opgegaan in Luzac Utrecht.

## Structuur

De scholen verzorgen een versneld examentraject. De structuur van het vavo maakt het mogelijk om de laatste twee jaar van zowel vmbo-tl, havo als vwo in één jaar te volgen. Ook kunnen leerlingen een deelpakket volgen of van profiel wisselen. Naast Luzac College is er Luzac Lyceum voor voortgezet onderwijs van brugklas tot diploma, zonder vavo-structuur. Met uitzondering van Amsterdam zitten Lyceum- en College-leerlingen in dezelfde vestiging en hebben zij dezelfde docenten.
Luzac heeft 16 vestigingen in Nederland. De klassen zijn klein, gemiddeld twaalf leerlingen. De scholen zelf zijn eveneens kleinschalig (tot 180 leerlingen). Het Luzac heeft twee vestigingen in Amsterdam. Daarnaast heeft het bedrijf een vestiging in Den Haag, Rotterdam, Leiden, Hilversum, Amersfoort, Zwolle, Groningen, 's-Hertogenbosch, Eindhoven, Haarlem, Alkmaar, Arnhem, Utrecht en Breda. In de loop van de jaren zijn verschillende vestigingen gesloten omdat er te weinig animo was waaronder Enschede, Goes en Maastricht.
De scholen krijgen geen subsidie van de overheid, omdat het een privé-instelling is. Een jaar naar school bij Luzac kost tussen de € 26.650 en € 31.800, afhankelijk waar de leerling instroomt en het gekozen pakket.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ NCOI neemt branchegenoot Luzac over, NRC Handelsblad, 6 september 2016. Gearchiveerd op 17 mei 2022.
* ↑ Leerlingen van Instituut Blankestijn zijn welkom bij Luzac!.
* ↑ Kostenoverzicht. Gearchiveerd op 7 maart 2021. Geraadpleegd op 24 maart 2021.
# Windmolenpoort

De Windmolenpoort, die in de volksmond vaak Wiemelpoort werd genoemd, was oorspronkelijk een stadspoort van Nijmegen, en later een gevangenispoort. De poort dateerde oorspronkelijk uit de middeleeuwen. In de 19e eeuw is de poort gesloopt.
De Windmolenpoort/Wiemelpoort stond ongeveer daar waar later de Korte Molenstraat liep, en was vermoedelijk ouder dan deze straat. Tegenwoordig is dit de kruising tussen de Broerstraat, Ziekerstraat en Molenstraat.

## Geschiedenis

Het is niet exact bekend wanneer de Windmolenpoort is gebouwd. Hoogstwaarschijnlijk was dit ergens in de 13e eeuw, toen de stad haar eerste echte omwalling kreeg (dit laatste gebeurde na de verpanding in 1247 aan Otto II van Gelre, waarmee Nijmegen definitief Gelders werd). De Windmolenpoort was een van de poorten van deze omwalling, net als de oorspronkelijke Hezelpoort en de Burchtpoort die in dezelfde tijd als de Windmolenpoort zijn gebouwd.
De oudst bekende vermelding van de Windmolenpoort zelf is uit 1369.
Toen Nijmegen er vanaf 1456 een nieuwe, hoge stenen verdedigingsmuur bij kreeg, kwamen de eerste omwalling binnen de stad zelf te liggen. Daarmee verviel de oorspronkelijke functie van de betreffende poorten als verdedigingswerken; die functie werd voor de Wiemelpoort nu overgenomen door de Molenpoort. De Wiemelpoort kreeg hierna een nieuwe bestemming als gevangenispoort.
Rond 1500 werd een deel van de oorspronkelijke Wiemelpoort (de voorpoort) al ontmanteld. Ook de windmolen die aanvankelijk op de poort stond en waaraan de poort haar naam dankte, verdween toen.
De Wiemelpoort is in 1860 uiteindelijk helemaal afgebroken, nadat het Nijmeegse stadsbestuur groen licht had gekregen om de stadwallen helemaal te slopen zodat de stad zich economisch meer kon ontplooien. Op de plek van de poort kwam nu een huis met toren, een ontwerp van Pieter van der Kemp.

## Archeologische vondsten

In 2010 werden er, bij werkzaamheden aan de riolering van de Broerstraat, restanten van de poort aangetroffen.
* Deur in de poort, ca, 1840
* De poort omstreeks 1860, kort voor de sloop
* ↑ Nijmegen. Geschiedenis van de oudste stad van Nederland (deel 2). Inmerc, Wormer, "Middeleeuwen en Nieuwe Tijd", pp. 259. ISBN 90 6611 2301.
* ↑ Molenpoort, noviomagus.nl
* ↑ Nijmeegse vestingwerken in verleden en heden, noviomagus.bl
* 1 2 Resten Wiemelpoort uit 13e eeuw aangetroffen. De G. Geraadpleegd op 2 maart 2025.
* ↑ Pieter van der Kemp (1809-1881), gemeentearchitect van Nijmegen, Wonen in Nijmegen
# Trois-Rivières Attak

Trois-Rivières Attak is een Canadese voetbalclub uit Trois-Rivières. Het team is een reserve/juniorteam voor Montreal Impact, dat in de Amerikaanse competitie speelt.
Op 15 november 2006 kondigde Montreal Impact aan dat er een tweede team zou gecreëerd worden in Trois-Rivières, op zo'n 140 kilometer van Montreal. De naam zou gekozen worden na een wedstrijd. Op 17 januari 2007 werd Trois-Rivières Attak FC en het logo voorgesteld. In tegenstelling tot het moederteam ging deze club in de Canadese competitie voetballen en niet in de Amerikaanse.
In het eerste seizoen won de club de Open Canada Cup in de finale tegen Columbus Clan. In de competitie werd de club tweede en verloor in de finale van de play-offs tegen de Serbian White Eagles FC.

## Erelijst

Open Canada Cup
    2007
# Voormalig sluiswachtershuis Eemnes

Korte Maatsweg 3 is een gemeentelijk monument aan de Korte Maatsweg 3 in Eemnes in de provincie Utrecht.
De langhuisboerderij staat op de zomerdijk van de Eemnesserpolder en had vroeger Wakkerendijk 32 als postadres. Op deze plek stond al sinds 1727 een boerderij van het waterschap de Gecommitteerde Geërfden van Eemnes-Buiten. Het gebouw was toen het onderkomen van de sluiswachter van de nabijgelegen sluis.
Alle vensters hebben luiken De witgepleisterde voorgevel loopt uit op een tuit.
# Yuta Obara

Yuta Obara (Hashikami, 29 februari 1996) is een Japans baanwielrenner.

## Carrière

Obara won zijn eerste medaille op de Japanse kampioenschappen in 2015 met een zilveren medaille in de teamsprint. Een jaar later won hij goud op de 1 km tijdrit. In 2021 kwam zijn doorbraak met goud in de keirin en teamsprint en zilver op de 1 km. In 2022 nam hij voor het eerst deel aan de Aziatische kampioenschappen en het Wereldkampioenschap. Hij won op het Aziatische kampioenschap goud in de 1 km en de teamsprint. Ook de volgende jaren wist de Japanse ploeg die titel te verdedigen.
In 2024 nam hij deel aan de Olympische Spelen waar hij 6e werd in de sprint en 5e in de teamsprint. Op het wereldkampioenschap later dat jaar won de Japanse ploeg een bronzen medaille in de teamsprint.

## Erelijst

| Jaar | JK | AK | WK | Overige |
| Elite |||||
| 2015 | 2 teamsprint 10e keirin 21e omnium | | | |
| 2016 | 1 1 km 4e sprint 6e teamsprint | | | |
| 2017 | 7e sprint | | | |
| 2018 | | | | |
| 2019 | 7e sprint 7e keirin | | | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | 1 keirin 1 teamsprint 2 1 km 4e sprint | | | |
| 2022 | 1 1 km 1 teamsprint 3 keirin 4e sprint | 1 1 km 1 teamsprint 4e sprint | 6e 1 km DSQ teamsprint | |
| 2023 | 1 teamsprint 5e sprint 7e keirin | 1 teamsprint | 6e teamsprint | Aziatische Spelen: 1 teamsprint |
| 2024 | 1 sprint | 1 sprint 1 teamsprint 7e keirin | 3 teamsprint 7e sprint | Olympische Spelen: 6e sprint 5e teamsprint |

## Ploegen

* 2021 – Dream Seeker
* 2022 – Dream Seeker Racing Team
* 2023 – Team Rakuten K Dreams
* 2024 – Team Rakuten K Dreams
* ↑ (en) 2024 Tissot UCI Track World Championships: Historic firsts. www.uci.org. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ NEWS, KYODO, Cycling: Japan wins 1st-ever men's team sprint medal at worlds. Kyodo News+. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* Profiel van Yuta Obara op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Yuta Obara op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Yuta Obara op de website van de UCI
* Profiel van Yuta Obara op De wielersite
# Kronkelsteeltjesschijfje

Kronkelsteeltjesschijfje (Lamprospora campylopodis) is een schimmel behorend tot de familie Pyronemataceae. Hij leeft op breekblaadje (Campylopus pyriformis) en een collectie op Campylopus oerstedianus. Ook wordt genoemd op de grond tussen mossen (Campylopus fragilis) aan de wortels van dennenstammen op vochtige plaatsen.

## Determinatie

De apotheciën zijn ongeveer 1 mm in diameter, even breed als hoog, met opvallende vliezige rand. De ascus is 20−25 µm breed, 8-sporig, eenzijdig sporen (uniseriate) en niet blauw verkleurend. De ascosporen zijn bolvormig (15−18 µm diameter), sterk en regelmatig verknoopt, versiering bestaande uit ribbels 1−1,5 µm breed en hoog. De parafysen zijn draadvormig, niet of nauwelijks vergroot aan de apex, septaat, veel langer dan de asci, gevuld met oranje korrels, groenachtig met jodium en meten 230−240 × 2 µm.

## Verspreiding

Kronkelsteeltjesschijfje komt voor in Europa (Tsjechië, Duitsland, Macedonië, Nederland, Turkije, Verenigd Koninkrijk). In Nederland komt het zeer zeldzaam voor. Het staat niet de rode lijst.
# Station Coarraze - Nay

Station Coarraze-Nay is een spoorwegstation in de Franse gemeente Coarraze.
# Vlag van Santa Cruz

Vlag van Santa Cruz kan verwijzen naar:
* de vlag van de Amerikaanse county Santa Cruz, zie Vlag van Santa Cruz County (Californië)
* de vlag van de Argentijnse provincie Santa Cruz, zie Vlag van Santa Cruz (Argentinië)
* de vlag van het Boliviaanse departement Santa Cruz, zie Vlag van Santa Cruz (Bolivia)
* de vlag van het Boliviaanse gemeente Santa Cruz, zie Vlag van Santa Cruz de la Sierra (Bolivia)
* de vlag van de Braziliaanse gemeente Santa Cruz, zie Vlag van Santa Cruz (Pernambuco)
* de vlag van de Braziliaanse gemeente Santa Cruz, zie Vlag van Santa Cruz (Rio Grande do Norte)
* de vlag van de Chileense gemeente Santa Cruz, zie Vlag van Santa Cruz (Chili)
* de vlag van de Colombiaanse gemeente Santa Cruz de Mompox, zie Vlag van Santa Cruz de Mompox
* de vlag van de Portugese gemeente Santa Cruz, zie Vlag van Santa Cruz (Madeira)
* de vlag van de Portugese gemeente Santa Cruz das Flores, zie Vlag van Santa Cruz das Flores
* de vlag van de Portugese gemeente Santa Cruz da Graciosa, zie Vlag van Santa Cruz da Graciosa
* de vlag van de Spaanse gemeente Santa Cruz del Retamar, zie Vlag van Santa Cruz del Retamar
* de vlag van de Spaanse gemeente Santa Cruz de La Palma, zie Vlag van Santa Cruz de La Palma
* de vlag van de Spaanse provincie Santa Cruz de Tenerife, zie Vlag van Santa Cruz de Tenerife
* de vlag van de Spaanse gemeente Santa Cruz de Tenerife, zie Vlag van Santa Cruz de Tenerife (stad)
Zie ook de doorverwijspagina Santa Cruz
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlag van Santa Cruz en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.