OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lieve Truyman

Lieve Truyman (Beveren, 27 juli 1981) is een Belgisch Vlaams-nationalistisch politica voor de N-VA.

## Biografie

In 2004 voltooide Truyman een regentaat geschiedenis, aardrijkskunde en economie aan de Katholieke Hogeschool Sint-Lieven te Sint-Niklaas. Van 2004 tot 2006 werkte ze vervolgens als lerares aardrijkskunde, geschiedenis economie en boekhouden in een secundaire school in Sint-Niklaas. In 2006 maakte ze de overstap naar de banksector als bediende bij KBC, hetgeen ze bleef tot eind 2024. Via interne opleidingen en examens wist ze zich in 2011 verder te specialiseren tot expert in woningkredieten en verzekeringen. Eind 2024 keerde Lieve Truyman voor korte tijd terug naar het onderwijs als leerkracht geschiedenis en economie in een middelbare school in Kruibeke, tot ze in februari 2025 parlementslid werd.
Ze ging zich politiek engageren voor de N-VA en werd in 2014 lid van de nationale partijraad van de partij en bestuurslid van N-VA-afdeling van het Waasland, waarvan ze vanaf ondervoorzitter was. Van 2021 tot 2022 was Truyman tevens voorzitter van het comité van toezicht van N-VA. In september 2022 werd ze naast Steven Vandeput verkozen tot een van de twee nationale ondervoorzitters van de partij, een functie waarin ze Valerie Van Peel opvolgde. In deze functie ging Truyman vooral waken over de werking van de lokale afdelingen van de N-VA.
In oktober 2012 werd zij voor het eerst verkozen tot gemeenteraadslid van Temse. Ze was er van januari 2013 tot december 2018 schepen van Mobiliteit, Cultuur, Integratie en Leegstand en nadien van januari 2019 tot december 2024 eerste schepen, bevoegd voor Mobiliteit, Openbare Werken, Cultuur en Erfgoed. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 belandde Truyman met haar partij in de oppositie. Tevens zetelde ze van 2020 tot 2025 in de raad van bestuur van De Watergroep.
Bij de federale verkiezingen van juni 2024 stond Truyman als eerste opvolger op de N-VA-lijst in de kieskring Oost-Vlaanderen. Sinds februari 2025 zetelt zij effectief in de Kamer van volksvertegenwoordigers ter vervanging van federaal minister Anneleen Van Bossuyt.
* ↑ Profiel Lieve Truyman op LinkedIn.
* ↑ Lieve Truyman volgt Valerie Van Peel op als N-VA-ondervoorzitter, VRT NWS, 10 september 2022.
* ↑ Fiche Lieve Truyman op de website van N-VA Temse.
* ↑ Lerares Lieve Truyman uit Temse krijgt Kamerzitje van kersvers minister Van Bossuyt: "Lesgeven mag nu even niet meer", VRT NWS, 3 februari 2025.
# PDP-14

De PDP-14 (Programmed Data Processor) is een industriële controller die in 1969 geïntroduceerd werd door Digital Equipment Corporation (DEC) ter vervanging van industriële relaisbesturingen voor machines die repetitieve taken uitvoerden. De PDP-14 was een gespecialiseerde 12 bit-computer die specifiek ontworpen was om te functioneren in zware industriële omgevingen waar ook elektromotoren, solenoïden en lasapparaten aanwezig waren die elektronische interferentie konden veroorzaken. De PDP-14/L was een goedkopere variant met gereduceerde I/O-capaciteit.

## Hardware

De PDP-14 was ontworpen om Booleaanse vergelijkingen te verwerken, meestal uitgedrukt als "ladderdiagrammen" en had als zodanig een programmeerbaar read-only (PROM) geheugen.
De PDP-14 kon maximaal 4K woorden bevatten voor instructies. De configuratie van het systeem omvatte een controle-eenheid en een aantal externe boxen:
* I-boxen (BX14) waren voor discrete inputs van het gecontroleerde systeem. Er konden maximaal 256 inputbronnen worden geadresseerd.
* O-boxen (BY14) konden maximaal 255 actuatoren in het gecontroleerde systeem aansturen.
* A-boxen konden worden gevuld met tijdschakelaarmodules voor het aansturen van tijdgestuurde gebeurtenissen of opslagmodules die niet werden gewist bij stroomverlies. A-boxen deelden samen met de O-boxen de output-adresruimte.
* S-boxen waren in wezen hetzelfde als de O-boxen, maar hadden geen ouput om actuatoren aan te sturen. Dit maakte het mogelijk om tussenresultaten op te slaan. S-boxen gebruikten ook de gedeelde output-adresruimte.
In 1974 werd de tweede generatie PDP-14 geïntroduceerd met de PDP-14/30 en PDP-14/35. Deze systemen hadden dubbel zoveel input- en outputkanalen, maar de instructieset was niet binair compatibel met de originele PDP-14.

## Software

De originele PDP-14 vereiste dat de programmering door DEC werd gedaan: klanten maakten een ontwerp en stuurden dat naar DEC, die vervolgens een geheugenbord met de implementatie terugstuurden dat in de PDP-14 geïnstalleerd moest worden. Een PDP-8-programma genaamd SIM-14 maakte het mogelijk om de PDP-14 te simuleren.
De programma's voor de tweede generatie PDP-14 werden ontwikkeld met behulp van de VT14, een terminal met een ingebouwde PDP-8 minicomputer. Vervolgens werden de programma's getest met behulp van een directe verbinding met de PDP-14. De PDP-14 werd in een "check-out"-modus gezet, waarna de VT14 de instructies verstrekte die in de PROM moesten geplaatst worden. De VT14 kon ook ladderdiagrammen tonen met de realtime status van het systeem.

## Verkoop

De eerste PDP-14 werd geleverd in juni 1969 en werd gebruikt om een tandwielslijpmachine te besturen. Het ontwerp als een "programmable logic controller" werd in 1973 gepatenteerd.
# Command.com

COMMAND.COM is de meest gebruikte shell in MS-DOS. Deze voert opdrachten van de gebruiker uit, voordat andere programma's dat overnemen.
Onder Windows NT is COMMAND.COM vervangen door cmd.exe, die ook ondersteuning geeft voor langere bestandsnamen.

## Basisopdrachten

Zowel COMMAND.COM als cmd.exe hebben enkele basisopdrachten zoals:

### ECHO tekst

    Schrijft "tekst" op het scherm.

### COPY bestand bestand2

    Kopieert "bestand" naar "bestand2".

### MOVE bestand bestand2

    Verplaatst/hernoemt "bestand" naar "bestand2".

### CD map

    Opent directory "map".

### DIR

    Geeft de inhoud van de huidige directory weer.
De kleine letters zijn parameters, deze moeten vervangen worden door extra informatie bij de opdracht. De commando's zelf zijn niet hoofdlettergevoelig.
MS-DOS-batchbestanden werden vaak gebruikt om meerdere opdrachten achter elkaar uit te voeren. AUTOEXEC.BAT is hier een voorbeeld van.
# NGC 2439

NGC 2439 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Achtersteven. Hij werd op 28 januari 1835 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel. Vanwege de eigenaardige vorm ervan kreeg deze open sterrenhoop in astronomische middens de bijnaam Bold Arrow Cluster. In NGC 2439 is de variabele ster R Puppis te vinden.
NGC 2439 klimt tijdens de culminatie, vanuit de Benelux gezien, tot 7 graden boven de zuidelijke horizon.

## Synoniemen

* OCL 688
* ESO 429-SC11
# John Patrick Foley

John Patrick Foley (Darby, 11 november 1935 – aldaar, 11 december 2011) was een Amerikaans geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.
Foley bezocht de Saint Joseph's University in Philadelphia en het seminarie Carolus Borromeüs in dezelfde plaats. Hij studeerde af in de wijsbegeerte en behaalde daarna een graad in de journalistiek aan de Columbia Universiteit in New York. Hij werd op 19 mei 1962 tot priester gewijd en behaalde in 1965 een doctoraat in de wijsbegeerte aan het Angelicum. Hij was vervolgens van 1970 tot 1984 correspondent van de The Catholic Standard & Times in Rome.
Op 5 april 1984 benoemde paus Johannes Paulus II hem tot titulair aartsbisschop van Neapolis in Proconsulari en tot president van de Pauselijke Raad voor de Sociale Communicatiemiddelen. Tijdens zijn presidentschap haalde hij zich de woede van velen op de hals door te verklaren dat aids een natuurlijke sanctie op een bepaald type activiteiten was. In juni 2007 benoemde paus Benedictus XVI Foley tot grootmeester van de Orde van het Heilig Graf van Jeruzalem, als opvolger van Carlo Furno. Bij de Raad voor de Communicatie werd hij opgevolgd door Claudio Maria Celli.
Tijdens het consistorie van 24 november 2007 werd hij kardinaal gecreëerd. De San Sebastiano al Palatino werd zijn titeldiakonie.
Op 29 augustus 2011 aanvaardde de paus Foley's ontslag als grootmeester van het Heilig Graf en benoemde hij Edwin Frederick O'Brien als diens opvolger. Foley overleed enkele maanden later, een maand na zijn 76e verjaardag.
* Gemeinsame Normdatei: 122675304
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0986 6538
* Library of Congress Control Number: n2011085293
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 117159026
* SNAC: w69q6m4c
* Virtual International Authority File: 72281716
* WorldCat (via VIAF): 72281716
# Rodekruislaan

De Rodekruislaan is een laan in Paramaribo die loopt van de Dr. Sophie Redmondstraat naar de Verlengde Zinniastraat.

## Bouwwerken

De laan begint aan de Dr. Sophie Redmondstraat. Op nummer 3 bevindt zich het Nationaal Tuberculose Programma van het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) en het hoofdkantoor van de BOG zelf bevindt zich verderop in de laan. Ertegenover bevindt zich het Transvaal Sportcomplex.
Het Centraal Laboratorium van het BOG en het Surinaamse Rode Kruis bevinden zich op de kruising met de Gravenberchstraat. Op de tegenoverliggende hoek bevindt zich de Memre Boekoe-kazerne met de ingang van het Surinaams Legermuseum. Bij IAC International maakt de laan een hoek naar rechts en eindigt op de Verlengde Zinniastraat.

## Gedenkteken

Het volgende gedenkteken staat in de laan bij de ingang van het Surinaams Legermuseum:
| Onderwerp | Type | Kunstenaar | Onthulling | Locatie | Omschrijving |
| Monument oorlogsvrijwilligers in Nederlands-Indië | bank | onbekend | 1948 | Memre Boekoe-kazerne | 3e Compagnie van de Surinaamse Schutterij, Japanse bezetting van Nederlands-Indië |
# Verlengde Gemenelandsweg

De Verlengde Gemenelandsweg is een weg in Paramaribo. De weg begint bij de Gemenelandsweg en gaat uiteindelijk over in de Kasabaholoweg.
De naam van de weg zou op 23 november 2019 gewijzigd worden naar de Dr. Christiaan Hendrik Eerselstraat. Deze naamsverandering werd uitgesteld.

## Route

De Verlengde Gemenelandsweg is een lange weg met meer dan tweehonderd huisnummers. De weg begint vanaf de kruising met de Johan Adolf Pengelstraat in noordwestelijke richting en gaat na enkele bochten in zuidwestelijke richting verder in de Kasabaholoweg bij de Tweede Rijweg.
Aan het begin is er een middenberm. Onderweg is er twee keer een afslag naar de Neeltje van Ravenswaaystraat, en zijn er afslagen naar de Van Idsingastraat, Thomsonstraat, Rode Kruislaan, (Verlengde) Zinniastraat, Zonnebloemstraat, Via Bellalaan, Brokopondolaan, Tawajakoerastraat, Marthastraat, Nicolaas van Meertenlaan, Rozenbergstraat, Kolonistenweg, Eliselaan, Koosstraat, Ankielaan, Virolastraat, Riekelaan/Veldhuizenlaan, Pardolaan, Willemlaan en Matawarilaan.

## Bouwwerken

Het voormalige gebouw van het Bonifatius Internaat aan de weg werd in 2015 geheel verwoest door brand. Het pand was op dat moment in gebruik door de Landbouw Maatschappij Victoria dat deel uitmaakt van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij.
Aan het begin van de weg staat links op de hoek een groot gebouw met twee vleugels. Verderop in de straat bevinden zich de omroep Apintie Radio & Televisie, de Memre Boekoe-kazerne (aan weerszijden van de straat, inclusief het legermuseum, een zwembad van de Vereniging Officiers Sociëteit (VOS) en sportvelden), de hoofdkazerne van de brandweer, de tempel Surya Mandir en de Werkplaats voor Podiumkunsten met ArtLab Suriname

## Legermuseum

Aan de Verlengde Gemenelandsweg bevindt zich de Memre Boekoe-kazerne, met via de zijingang aan de Rode Kruislaan het Surinaams Legermuseum. De entreeprijs is gratis en naast militaire attributen is er een bibliotheek met militaire onderwerpen. Op het terrein in de richting van de hoofdingang staat een lichtrode bank die herinnert aan de 3e Compagnie van de Surinaamse Schutterij die in 1948 de Australiëgangers werden genoemd en deelnamen aan de bevrijding van de Nederlands-Indië tijdens de Japanse bezetting.
| Onderwerp | Type | Kunstenaar | Onthulling | Locatie | Omschrijving |
| Monument oorlogsvrijwilligers in Nederlands-Indië | bank | onbekend | 1948 | Memre Boekoe-kazerne | 3e Compagnie van de Surinaamse Schutterij, Japanse bezetting van Nederlands-Indië |
# Gertrudis

Gertrudis kan verwijzen naar:
* Gertrudis (naam), een meisjesnaam
* Gertrudis van Nijvel, een heilige
* Gertrudis van Helfta, een heilige
* Gertrudis College, een school in Roosendaal, NB
* Gertrudis van Brunswijk, markgravin van Brunswijk (ca. 1058-1117)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gertrudis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# 1502 Arenda

(1502) Arenda (voorlopige aanduiding 1938 WB) is een planetoïde uit de hoofdgordel. Het hemellichaam werd op 17 november 1938 ontdekt door de Duitse astronoom Karl Wilhelm Reinmuth in de sterrenwacht van Heidelberg. Door een aantal andere waarnemingen zijn ook de aanduidingen 1926 CD en 1963 KD aan deze planetoïde toegewezen. Arenda heeft catalogusnummer 1502 gekregen en is vernoemd naar de Belgische sterrenkundige Sylvain Arend.
# Nationale gedenkplaat voor de afschaffing van de slavernij

De nationale gedenkplaat voor de afschaffing van de slavernij is een monument in Paramaribo, Suriname.
Het bestaat uit vier paaltjes met in het midden een plaquette die er verhoogd bovenuit steekt. Het werd op 30 juni 2018 om vijf uur 's middags onthuld aan de Waterkant, op de vooravond van 155 jaar afschaffing van de slavernij in Suriname. De gedenkzuil staat direct naast de Stenen Trap. Voor deze plak is gekozen omdat Afrikaanse slaafgemaakten hier aan land kwamen.
De ceremonie werd georganiseerd door de stichting Fiti Fu Wini (vertaald: kracht om te winnen). Deze werd ingezet toen winti-priesteres Dorina Babel met een zingende stoet mensen van de Platte Brug naar de Waterkant trok. In de Surinamerivier werd een maripa boto geofferd. Dit is een symbolisch bootje gemaakt van bladeren van de maripaboom. Met de handeling werden de slaafgemaakten herdacht die de overtocht niet hadden overleefd.
# Sainte-Marie-lez-Opprebais

Sainte-Marie-lez-Opprebais (of kortweg Sainte-Marie) is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant. Samen met Malèves en Wastines vormt het Malèves-Sainte-Marie-Wastines, een deelgemeente van Perwijs. Sainte-Marie ligt tussen de twee andere kernen in. Het ligt aan het riviertje de Orbais.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is de plaats weergegeven als het dorpje Ste Marie Lez Opprebais. Op het eind van het ancien régime werd Sainte-Marie-lez-Opprebais een gemeente. In 1812 werd de gemeente al opgeheven en samengevoegd met Malèves tot Malèves-Sainte-Marie, waar in 1822 ook Wastines werd aan toegevoegd.

## Bezienswaardigheden

* De Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Église Notre-Dame de l'Assomption), met een toren uit de 11de en 12de eeuw en sacristie uit de 13de eeuw. De overige delen van de kerk zijn neogotisch en werden gebouwd in 1908-1913.
* Priorij, vroegere pastorie uit de 18 eeuw
* Le Parvis, uit 1845 in het verlengde van de Priorij was oorspronkelijk een school en dient nu als parochiezaal
* Église Notre-Dame de l'Assomption
* Priorij
* Le Parvis

## Natuur en landschap

Sainte-Marie-lez-Opprebais ligt aan de Orbais. Het ligt nabij het Bois de Malèves.De hoogte aan de kerk bedraagt 135 meter.

## Nabijgelegen kernen

Wastines, Sart-Risbart, Malèves
Deelgemeenten: Malèves-Sainte-Marie-Wastines · Orbais · Perwijs · Thorembais-les-Béguines · Thorembais-Saint-Trond Overige dorpen en gehuchten: Jaussellette · Malèves · Odenge · Sainte-Marie-lez-Opprebais · Wastines Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Piatus

Piatus (Benevento, ? — Doornik, 1 oktober 286) was volgens het Martyrologium Romanum een martelaar en heilige uit de derde eeuw. De feestdag van deze "apostel van Doornik" is op 1 oktober.

## Vita

Onder keizer Maximianus stuurde de paus Piatus naar het noorden van Gallië om het geloof te verbreiden. Hij maakte deel uit van een lichting van twaalf, met onder meer nog Dionysius (die naar Parijs ging). Zelf kwam Piatus in Doornik terecht en deed hij er veel bekeringen. Dit bracht hem in botsing met Rictiovarus, de vicarius van de streek. Rictiovarus liet zijn soldaten een aantal volgelingen van Piatus ombrengen, maar deze ging onverdroten voort met zijn zendelingenwerk. Dit was het sein om hem te arresteren en folteren. Het liep erop uit dat een Romeinse soldaat hem scalpeerde, maar Piatus nam zijn schedeldak in zijn handen en wandelde nog verder tot buiten de stad, waar hij dan toch de geest gaf.
Volgens de Vita Sancti Eligii was Piatus in vergetelheid geraakt tot Elooi rond 650 op miraculeuze wijze zijn stoffelijke resten ontdekte, samen met enkele lange nagels die hij als bewijs van zijn martelaarschap opvatte. In deze Vita komt Seclin in beeld als plaats waar Piatus gestorven is.
De Passio Sancti Piati werd waarschijnlijk in de negende eeuw geredigeerd. Op dat moment was er een levendige verering, zoals blijkt uit het Piatusaltaar rond 800 in de Sint-Vedastuskerk van de Abdij van Sint-Vaast. De auteur uit het Doornikse liet zich sterk inspireren door het verhaal van Lucianus van Beauvais. Usuardus nam het op in zijn martyrologium.

## Verering

Tot de voornaamste Sint-Piatuskerken behoren:
* Sint-Piatuskerk (Doornik)
* Église Saint-Piat van Seclin
* Sint-Piatuskapel in de Kathedraal van Chartres
* Sint-Piatuskapel van Anstaing

## Externe link

* Narrative sources

## Literatuur

* M. Coens, "Note sur saint-Piat", in: M. Amand en H. Lambert (reds.), Le sous-sol archéologique de l'église de Saint-Piat a Tournai, in: Archaeologica Belgica, nr. 222, Brussel, Service national des Fouilles, 1980
* Brigitte Meijns, Aken of Jeruzalem? Het ontstaan en de hervorming van de kanonikale instellingen in Vlaanderen tot circa 1155, Leuven, University Press, 2000

## Bronnen en noten

* ↑ Vermeld in het heiligenleven van Victoricus en Fuscianus.
* ↑ J.B. Sollerius, Acta Sanctorum
# Donker franjekelkje

Het donker franjekelkje (Dematioscypha dematiicola) is een schimmel behorend tot de familie Hyaloscyphaceae. Het komt voor op loofhout (els).

## Kenmerken

Het hymenium is bleekgrijs. De sporen zijn (5)6(7) x 2-3 micron lang.

## Verspreiding

In Nederland komt het donker franjekelkje zeldzaam voor.
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Aten (planetoïde)

(2062) Aten is de eerst ontdekte van een groep planetoïden die dan ook naar haar vernoemd is, de Aten-planetoïden, met banen die grotendeels binnen de Aardbaan liggen en deze van binnenuit kruisen.
Aten is 1,1 km groot, en haar baan ligt tussen 0,79 AE (perihelium) en 1,143 AE (aphelium). De baaneccentriciteit bedraagt 0,183, waarbij de baan 18,93° helt ten opzichte van de ecliptica.
Aten hoort bij de groep silicaatrijke planetoïden. Het albedo bedraagt 0,2. Tijdens haar oppositie bereikt Aten een helderheid von 16,8 mag en is daarmee een zeer lichtzwak object aan de nachthemel.
Ze werd op 7 januari 1976 ontdekt door Eleanor Helin en is genoemd naar Aton, een Oud-Egyptische god.
# Aurora (planetoïde)

(94) Aurora is een grote planetoïde in een baan om de zon, in de planetoïdengordel tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter. Aurora heeft een ellipsvormige baan, die bijna 8° helt ten opzichte van de ecliptica. Tijdens een omloop varieert de afstand tot de zon tussen de 2,895 en 3,435 astronomische eenheden.

## Ontdekking en naamgeving

Aurora werd op 6 september 1867 ontdekt door de Canadese astronoom James Craig Watson in Ann Arbor. Watson ontdekte eerder de planetoïden (79) Eurynome en (93) Minerva en zou in totaal 22 planetoïden ontdekken.
Aurora is genoemd naar Aurora, in de Griekse mythologie de godin van de morgenraad.

## Eigenschappen

Bij waarnemingen van een sterbedekking in 2001 bleek dat Aurora waarschijnlijk een ellipsoïde vorm heeft met afmetingen van 225 bij 173 km. Ze wordt door spectraalanalyse ingedeeld bij de C-type planetoïden. C-type planetoïden hebben een relatief laag albedo (en daarom een donker oppervlak) en zijn rijk in organische verbindingen. Aurora’s albedo is nog geen 0,04, wat betekent dat de planetoïde donkerder dan roet is.
Aurora draait in 7,22 uur om haar eigen as.
# Glischropus

Glischropus is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1875 gepubliceerd door George Edward Dobson.

## Soorten

Er worden 5 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Glischropus aquilus Csorba et al., 2015
* Glischropus bucephalus Csorba, 2011
* Glischropus javanus Chasen, 1939
* Glischropus meghalayanus Saikia, Ruedi, & Csorba, 2022
* Glischropus tylopus (Dobson, 1875)
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 488-489. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 09-02-2025.
# Insolatie

Insolatie (van het Latijnse woord insolare, blootstellen aan de zon) is de totale hoeveelheid zonnestraling die een bepaald gebied over een bepaalde periode van tijd ontvangt. De Wereld Meteorologische Organisatie raadt aan om als eenheid MJ/m$^2$ of J/mm$^2$ te gebruiken. Wanneer men de totale insolatie deelt door het tijdsbestek krijgt men de bestralingssterkte. In de industrie van zonnepanelen en zonnecollectoren wordt ook wel de eenheid Wh/m$^2$ gebruikt.
Het grootste deel van deze energie wordt omgezet in warmte, en een klein deel wordt gebruikt door planten en zonnepanelen om andere vormen van energie te produceren. De insolatie is het grootst wanneer de zon loodrecht boven het aardoppervlak staat. Bij een kleinere hoek tussen het oppervlak en de zon neemt de insolatie af. Daardoor komt er minder zonlicht op de polen terecht en is het daar kouder.
De insolatie kan worden gemeten met een pyranometer.