OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nelson Mandela Championship 2012

Het Nelson Mandela Championship 2012 was een nieuwe golftoernooi dat liep van 6 tot en met 9 december 2012 en werd gespeeld op de Royal Durban Golf Club in Durban. Het toernooi maakte deel uit van de Sunshine Tour 2012 en de Europese PGA Tour 2013.

## Verslag

De eerste twee dagen regende het zo hard dat er niet gespeeld kon worden. Voor de laatste twee rondes werd de baan ingekort. Er waren acht par-3 holes en de totale par was nog maar 65. Het toernooi eindigde in een play-off waarbij Scott Jamieson twee spelers versloeg, Eduardo de la Riva en Steve Webster.
De trofee bestond uit een kleurrijk kunstwerk: een oude Nelson Mandela zit op een groene stoel voor te lezen aan enkele Zuid-Afrikaanse kinderen die op de grond zitten te luisteren.
| Speler | R1 | Stand | R2 | Totaal | Totaal | Stand |
| Scott Jamieson | 66 | T67 | 57 | 123 | -7 | 1 |
| Eduardo de la Riva | 62 | T5 | 61 | 123 | -7 | T2 |
| Steve Webster | 63 | T15 | 60 | 123 | -7 | T2 |
| Morten Orum Madsen | 60 | 1 | 64 | 124 | -6 | T4 |
| Tim Clark | 60 | 1 | 64 | 124 | -6 | T4 |
| Leider | Toernooirecord |

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ (en) Weather delays Mandela opening round again. ESPN.com (7 december 2012). Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* ↑ (en) Association, Press, "Scott Jamieson hits 57 to win inaugural Nelson Mandela Championship", The Guardian, 9 december 2012. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* (en) Resultaten van het Nelson Mandela Championship 2012 op europeantour.com
2012 · 2013 · 2014
# Elisa Waut

Elisa Waut (22 juli 1961) is een Belgische synthpopgroep uit de jaren 80. De band was opgebouwd rond broer en zus Hans en Elsje Helewaut, samen met bassist Chery Derycke.

## Geschiedenis

Elisa Waut won in 1984 Humo's Rock Rally. Na vier albums stopte de groep in 1990, maar in 1995 en 1998 kwamen er toch nog albums uit. Die waren meer spiritueel en transcendent dan hun eerdere albums.
Elsje Helewaut bouwde daarna samen met haar partner Chery een oude boerderij in Zarren om tot de bed & breakfast "Ark van Zarren" die in 2003 opende. Ze hebben in Brugge ook een gelijknamige winkel die in 2017 verhuisd is naar een pand aan de Dijver.
Elsje en Chery vormden samen met Ivan Smeulders en Marie-Anne Coppens ook de groep "Ark", die in 2002 de cd "Arkangel" met spirituele songs uitbracht. In mei 2006 kwam hun tweede cd "Victory of Light" uit. De voorlopig laatste cd van "Ark" kwam uit in 2009: "Universal Love".
Samen met Bart Plouvier, Wigbert van Lierde en Dirk Van Esbroeck nam Elsje Helewaut deel aan het project "Van Alle Landen Thuis". Hieraan kwam een eind door de ongeneeslijke ziekte van Dirk Van Esbroeck. Hij overleed op 23 mei 2007.
Hans Helewaut ging na Elisa Waut verder in de muziek. Hij bracht onder eigen naam o.a.de cd's "De Dood Van Titiaan" (1994) en "Meanwhile, up in the Snowy Mountains" (1998) uit. Hij componeerde ook filmmuziek, onder andere voor De Zusjes Kriegel uit 2004, naar een boek van Marc De Bel.
In 2015 bracht ze samen met auteur/componist Rudolf Hecke de duo-single Let's not give a damn uit, in de bijhorende clip spelen professor Dirk De Wachter en auteur Elvis Peeters een voorname rol.
Najaar 2020 verscheen de tweede single van het duo Elsje Helewaut en Rudolf Hecke Love rears.
In 2023-2024 zong Elsje Helewaut in de productie 'Kleine Helden' met onder meer Rudi Vranckx, Serge Feys, Wigbert van Lierde en Gert-Jan Van Hellemont.

## Discografie
### LP/cd

* Elisa Waut (1985)
* Growing Pain (1986)
* Commedia (1987)
* Bloom Boom (1989)
* Wood Nymph Blonde (1990)
* Angelus (1995)
* Mystica (1998)
* The New Light Age (1999) (mini-cd)
* Portraits And Landscapes (2015)

### Singles

* Growing pain (1985)
* It should be you (1985)
* Four times more (1986)
* Don't be mad, get even (1987)
* Lots of people (1987)
* After today (1988)
* Make me jump (1989)
* Vanilla (1990)
* We sail home together (1991)
* Smile (1991)
* Forget your sorrow (1995)
* Where's the sun? (1995)
* Sad king (1995)
* Starman (1998)
* Brother & sister (1998)
* Let's not give a damn (met Rudolf Hecke 2015)
* Love rears (met Rudolf Hecke 2020)
In 1988 nam Elsje de gelijknamige titelsong op van de film Sailors Don't Cry van Marc Didden. Het is een duet met Raymond van het Groenewoud en werd uitgebracht door "Elsje & Raymond".
# Platyrrhinus

Platyrrhinus is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1860 gepubliceerd door Henri de Saussure.

## Soorten

Er worden 19 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Platyrrhinus albericoi Velazco, 2005
* Platyrrhinus angustirostris Velazco, Gardner, & Patterson, 2010
* Platyrrhinus aquilus (Handley & Ferris, 1972)
* Platyrrhinus aurarius (Handley & Ferris, 1972)
* Platyrrhinus brachycephalus (Rouk & Carter, 1972)
* Platyrrhinus dorsalis (O. Thomas, 1900)
* Platyrrhinus fusciventris Velazco, Gardner, & Patterson, 2010
* Platyrrhinus guianensis Velazco & Lim, 2014
* Platyrrhinus helleri (Peters, 1866)
* Platyrrhinus incarum (O. Thomas, 1912)
* Platyrrhinus infuscus (Peters, 1880)
* Platyrrhinus ismaeli Velazco, 2005
* Platyrrhinus lineatus (É. Geoffroy, 1810)
* Platyrrhinus masu Velazco, 2005
* Platyrrhinus matapalensis Velazco, 2005
* Platyrrhinus nitelinea Velazco & Gardner, 2009
* Platyrrhinus recifinus (O. Thomas, 1901)
* Platyrrhinus umbratus (Lyon, 1902)
* Platyrrhinus vittatus (Peters, 1859)
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 422-424. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 03-02-2025.
# Elseya novaeguineae

Elseya novaeguineae is een schildpad uit de familie slangenhalsschildpadden (Chelidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Adolf Bernhard Meyer in 1874. Oorspronkelijk werd de schildpad beschreven als Platemys novae-guineae. De soort behoorde enige tijd tot het geslacht Myuchelys waardoor in de literatuur verschillende wetenschappelijke namen worden gebruikt. De soortaanduiding novaeguineae betekent vrij vertaald 'van Nieuw-Guinea'.
Elseya novaeguineae is nauw verwant aan de soort Myuchelys latisternum en werd vroeger wel als ondersoort gezien.

## Uiterlijke kenmerken

Elseya novaeguineae bereikt een maximale rugschildlengte tot ongeveer 30 centimeter. Het rugschild is ovaal van vorm en enigszins afgeplat, de kiel op het midden van het schild is zeer laag en nauwelijks te zien. Het schild is het breedst aan het midden. De schildpad heeft een lichtere lichaamskleur dan andere Elseya- soorten. De kleur van het schild is bruin tot bijna zwart. Soms komt een nekschild voor dat dan erg klein is. De marginaalschilden aan de zijkanten van het schild zijn relatief smal. Het buikschild heeft een gele kleur met lichtere kleuren aan de naden van de buikschilden. De plastronformule is als volgt: pect >< fem > an > abd > intergul > gul > hum.
De kop is afgeplat en krachtig, de zijkanten van de kop dragen kleine uitsteekseltjes. De bovenzijde van de kop wordt beschermd door een enkele, grote plaat. De kop heeft een donkergrijze kleur, de onderzijde is lichter tot witgeel. Juveniele dieren hebben een bruine schildkleur en hebben nog stekelachtige punten aan de achterzijde van de marginaalschilden evenals een lage kiel op het schild, die echter al na enige tijd verdwijnen. De wervelschilden zijn breder dan lang, het achterste wervelschild is het kleinst en is breder aan de achterzijde. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door een aanmerkelijk langere staart.

## Levenswijze

Elseya novaeguineae is voornamelijk carnivoor en leeft van kleine waterdiertjes. De vrouwtjes zetten ongeveer zes eieren af die worden begraven in de bodem. De eieren hebben een broze schaal en een witte kleur, ze zijn ongeveer 55 millimeter lang en 33 mm breed. De juvenielen zijn 35 tot 48 millimeter lang als ze uit het ei kruipen.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in delen van Azië en is endemisch in Nieuw-Guinea. Elseya novaeguineae is alleen te vinden in het uiterste westelijk deel op de schiereilanden Vogelkop (Doberai) en Bomberai. De verwante soort Elseya rhodini bewoont het zuidelijke deel van Papoea-Nieuw-Guinea en Elseya schultzei is alleen te vinden in het noordelijke deel van het eiland. De habitat bestaat uit grotere permanente wateren zoals meren en moerassen in kuststreken.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).
Een belangrijke bedreiging is de vangst van de dieren door de lokale bevolking om te gebruiken als voedsel.
# Angie Bland

Angie Bland (Halle, 26 april 1984) is een Belgisch voormalig volleybalster. Ze speelde als middenaanvalster.

## Levensloop

Bland begon haar carrière bij Govok Gooik en speelde vervolgens bij VDK Gent en Dauphines Charleroi. Vanaf het seizoen 2006-'07 was ze actief in het buitenland. Dertien jaar later keerde ze terug naar België, alwaar ze actief werd bij Hermes Volley Oostende.
Ze maakt deel uit van de Belgische nationale volleybalploeg waar ze al 69 selecties verzamelde. Hiermee won ze in 2013 een bronzen medaille op het Europees kampioenschap volleybal vrouwen 2013 en zilver in de Europese volleyballeague van dat jaar. Op het Wereldkampioenschap in 2014 eindigde ze met de nationale ploeg op de 11e plaats.
Ook was ze actief in het beachvolleybal. In 2005 behaalde zij samen met Goedele Van Cauteren brons op het Belgisch kampioenschap.
* (en) Profiel Angie Bland, LinkedIn
* (en) Profiel Angie Bland, CEV
* Fiche Angie Bland, Volleybox
* COPPENS Marcel, Angie Bland: “Blij dat ik in de sportwereld kan blijven”, Volley Magazine, 2 september 2022
* ↑ Angie Bland keert terug naar België en tekent bij Hermes Oostende, Het Nieuwsblad, 30 april 2019
* ↑ Palmares BK Beakvolley (1993-2010), belgianbeachvolley.be
# Joey Logano

Joseph Thomas "Joey" Logano (Middletown (Connecticut), 24 mei 1990) is een Amerikaans autocoureur die actief is in de NASCAR Cup Series voor Team Penske. Hij werd in 2018 als rijder voor Team Penske kampioen in de NASCAR Sprint Cup.

## Carrière

Nadat hij in 2007 de regionale NASCAR Busch East Series had gewonnen startte Logano in 2008 in de Nationwide Series en won hij in zijn debuutseizoen op de Kentucky Speedway. In 2009 won hij op de Nashville Superspeedway, Kentucky Speedway, Chicagoland Speedway, Kansas Speedway en de Auto Club Speedway.
In 2008 maakte hij zijn debuut in de Sprint Cup tijdens de Sylvania 300 op de New Hampshire Motor Speedway en reed dat jaar nog twee extra races. In 2009 ging hij fulltime aan de slag in de Sprint Cup. In juni won hij de Lenox Industrial Tools 301 en werd daarmee met 19 jaar, 1 maand en 4 dagen de jongste Sprint Cup racewinnaar ooit. Hij werd later in het seizoen nog derde tijdens de AMP Energy 500 en eindigde op de 20e plaats in het kampioenschap en won de trofee rookie of the year.
In 2012 behaalde hij een tweede overwinning in de Sprint Cup toen hij de Pocono 400 won die gereden werd op de Pocono Raceway. In 2013 won hij de Pure Michigan 400 op de Michigan International Speedway.

## Resultaten in de NASCAR Cup Series

Cup Series resultaten (aantal gereden races, polepositions, gewonnen races en positie in het kampioenschap)
| Jaar | Races | Polepositions | Overwinningen | Kampioenschap |
| 2008 | 3 | 0 | 0 | 64e |
| 2009 | 36 | 0 | 1 | 20e |
| 2010 | 36 | 1 | 0 | 16e |
| 2011 | 36 | 2 | 0 | 24e |
| 2012 | 36 | 2 | 1 | 17e |
| 2013 | 36 | 2 | 1 | 8e |
| 2014 | 36 | 1 | 5 | 4e |
| 2015 | 36 | 6 | 6 | 6e |
| 2016 | 36 | 3 | 3 | 2e |
| 2017 | 36 | 2 | 1 | 17e |
| 2018 | 36 | 1 | 3 | 1e |
| 2019 | 36 | 2 | 2 | 5e |
| 2020 | 36 | 0 | 3 | 3e |
| 2021 | 36 | 0 | 1 | 8e |
| 2022 | 36 | 4 | 4 | 1e |
| 2023 | 36 | 2 | 1 | 12e |
| 2024 | 36 | 3 | 4 | 1e |
# Kento Shiogai

Kento Shiogai (塩貝 健人, Shiogai Kento, Tokio, 26 maart 2005) is een Japans voetballer die als aanvaller speelt. Hij maakte in de zomer van 2024 de overstap van Yokohama F. Marinos naar N.E.C.

## Clubcarrière
### Jeugd

Shiogai speelde voor het onder 12-elftal van Buddy SC Koto en het onder 15-elftal van Yokohama FC. Bij dat laatste team speelde hij echter amper en kon hij niet promoveren naar het onder 18-team. Bij Kokugakuin University Kugayama High School brak hij wel door. Hij was captain in zijn derde jaar van zijn middelbare school en aan het eind van 2023 viel hij bij Japanse media op. Toen won zijn team the Tokioose voorrondes van het 2023 All Japan High School Tournament. In dat toernooi werd Shiogai omschreven als een van 's lands grootste talenten en opgenomen in de 36 beste spelers van het toernooi. Hij werd geselecteerd voor Japan High School squad of the year, waarmee hij de FUJIFILM Super Cup Next Generation Match tegen Yokohama F. Marinos speelde en tweemaal scoorde.

### Keio University

In 2023 vertrok Shiogai naar het voetbalteam van Keio University, in Tokio. Daar scoorde hij, met rugnummer 10, vijftien goals in zijn eerste seizoen, waarmee hij Keio hielp te promoveren naar het tweede niveau van de Kanto University League.

### Yokohama F. Marinos

Hij werd in het voorjaar van 2024 verhuurd aan Yokohama F. Marinos. Daar maakte hij op 10 april zijn debuut maakte in het profvoetbal tegen Gamba Osaka. Drie dagen later scoorde hij tegen Shonan Bellmare zijn eerste en enige doelpunt voor de club. Hij kwam tot zeven wedstrijden voor Yokohama F. Marinos.

### N.E.C.

In de zomer van 2024 tekende Shiogai een contract voor vier seizoenen tot medio 2028 bij N.E.C. Daar kreeg hij rugnummer 9 en werd hij tweede spits achter landgenoot Koki Ogawa, terwijl met Kodai Sano nog een Japanner bij N.E.C. speelde. Op 21 september maakte hij tegen Heracles Almelo als invaller zijn debuut voor de club. Op 29 oktober scoorde Shiogai, eveneens als invaller, zijn eerste doelpunt voor N.E.C., in de bekerwedstrijd tegen PEC Zwolle. Nadat de wedstrijd na negentig minuten gelijk stond, scoorde Shiogai in de verlenging de 3-2, waarna N.E.C. uiteindelijk met 4-2 won. Op 1 februari scoorde Shiogai in een 3-3 gelijkspel tegen regerend landskampioen PSV zijn eerste Eredivisie-doelpunt.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2023/24 | → Yokohama F. Marinos | J1 League | 7 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 | 1 |
| 2024/25 | N.E.C. | Eredivisie | 12 | 1 | 2 | 1 | 0 | 0 | 14 | 2 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 19 | 2 | 2 | 1 | 0 | 0 | 21 | 3 |
| Bijgewerkt op 3 februari 2025. |||||||||||

## Internationaal

Shiogai speelde acht interlands voor Japan onder 19, waarin hij vijf keer scoorde.
# Aktion Erntefest

Aktion Erntefest ((nl) : Operatie oogstfeest) was de codenaam van een massamoordopdracht van de nazi’s waarbij op 3 en 4 november 1943 meer dan 43.000 joodse mannen, vrouwen en kinderen door SS'ers en politiefunctionarissen werden vermoord.

## Geschiedenis

Het plan werd uitgevoerd aan het einde van Aktion Reinhard. De slachtoffers verbleven in werkkampen in het door de nazi's bezette Polen, onder meer in de provincie Lublin onder andere in Bliżyn, Trawniki, Dorohucza, Lublin, Poniatowa en Majdanek.
De slachtoffers kwamen door kogelschoten om het leven. De opdracht tot deze slachting was door Himmler gegeven, ter vergelding van de opstand in Sobibór en Treblinka. Onder de slachtoffers bevonden zich honderden Nederlanders. Van hen is een exacte sterfdatum niet bekend, daarom is hun overlijden op de laatste dag van de maand, 30 november, genoteerd.

## Literatuur

* Yitzhak Arad: Belzec, Sobibor, Treblinka: The Operation Reinhard Death Camps. Indiana University Press, Indianapolis 1987.
* Martin Gilbert: The Holocaust: A History of the Jews of Europe During the Second World War. Holt, Rinehart en Winston, New York 1985.
* Jozef Marszalek: Majdanek: The Concentration Camp in Lublin. Interpress, Warsaw 1986.
* Wojciech Lenarczyk, Dariusz Libionka: Erntefest 3-4 listopada 1943 – zapomniany epizod Zagłady, Państwowe Muzeum na Majdanku, Lublin, 2009.
# Vampyriscus

Vampyriscus is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1900 gepubliceerd door Oldfield Thomas.

## Soorten

Er worden 3 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Vampyriscus bidens O. Thomas, 1891
* Vampyriscus brocki Handley, 1960
* Vampyriscus nymphaeus Baker & Genoways, 1976
* ↑ Hoofer, S. R., & Baker, R. J. (2006). Molecular systematics of Vampyressine bats (Phyllostomidae: Stenodermatinae) with comparison of direct and indirect surveys of mitochondrial DNA variation. Molecular Phylogenetics and Evolution, 39(2), 424-438.
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 425-426. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 03-02-2025.
# Ozarba orthozona

Ozarba orthozona is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Metachrostis orthozona door George Francis Hampson in een publicatie uit 1902.
De soort komt voor in Zuid-Afrika.
# Kilometerstand

De kilometerstand geeft de gereden afstand van een voertuig aan. Bij auto's geeft de hodometer (kilometer- of mijlenteller) deze stand weer.
De kilometerstand geeft aan hoeveel een voertuig is gebruikt, en geeft daarom aan hoeveel dat voertuig aan slijtage onderhevig is. Daarom is de kilometerstand van belang bij de verkoop van een tweedehands voertuig, een hogere kilometerstand betekent een lagere marktwaarde. Ook zijn er bepaalde auto-onderdelen die bij een bepaalde kilometerstand vervangen dienen te worden. Garages geven doorgaans het advies om bij een bepaalde kilometerstand weer terug te komen voor periodiek onderhoud.
Gezien het feit dat de kilometerstand van groot belang is voor de waarde van een auto, vindt er regelmatig fraude plaats op dit gebied. Na de koop van een auto wordt de kilometerstand teruggedraaid, waardoor de auto vervolgens duurder kan worden aangeboden.
In Nederland registreert de RDW de kilometerstanden van voertuigen om fraude met de kilometerstand bij verkoop van het voertuig te voorkomen. Tot 1 januari 2014 deed de stichting Nationale Autopas dit. In België is dit een Car-Pass om fraude bij kilometerstand te voorkomen.
# Periode (scheikunde)

De elementen van het periodiek systeem kunnen in een aantal perioden ingedeeld worden op basis van hun elektronenconfiguratie. Elke periode eindigt aan de rechterkant van het periodiek systeem met een edelgas waarvan de buitenste elektronenschil geheel gevuld is. Doordat de schillen niet allemaal even veel elektronen kunnen bevatten, zijn de perioden niet allemaal even lang. De periodenummers staan regelrecht in verband met het hoofdkwantumgetal n van de schil die in die periode wordt opgevuld.
In totaal komen er in het periodiek systeem zeven perioden voor, die genummerd zijn van 1 tot en met 7. Het ligt in de lijn der verwachting dat binnenkort element 119 (ununennium) gesynthetiseerd wordt, en dat zal dan het eerste element in de achtste periode zijn.
Andere groeperingen binnen het periodiek systeem zijn:
* groepen
* blokken
* reeksen
# Paus Benedictus XIII

Paus Benedictus XIII, geboren als Pietro Francesco Orsini (Gravina in Puglia (Bari), 2 februari 1649 – Rome, 21 februari 1730) was paus van 1724 tot 1730. Afkomstig uit het voorname Romeinse geslacht der Orsini's, gold hij als laatste Romeinse paus tot de verkiezing van paus Pius XII in 1939.
Orsini trad al op zestienjarige leeftijd toe tot de orde van de Dominicanen. Hij studeerde theologie in Venetië en Bologna en filosofie in Napels. Hij werd in 1672 kardinaal, tussen 1675 en 1680 was hij aartsbisschop van Manfredonia en in 1680 werd hij bisschop van Cesena. In 1686 volgde zijn benoeming tot aartsbisschop van Benevento.
In 1724 werd hij na een conclaaf van 70 dagen tot paus gekozen. Aanvankelijk weigerde hij zijn benoeming, maar uiteindelijk aanvaardde hij deze toch.
Als paus noemde hij zich aanvankelijk Benedictus XIV, maar corrigeerde dit later in XIII. Hierin speelde mee dat Pietro de Luna de tegenpaus Benedictus XIII was geweest.
Benedictus XIII was een veranderingsgezinde paus en maakte tijdens zijn pontificaat vooral werk van het bestrijden van de decadentie die de Italiaanse geestelijkheid in zijn macht leek te hebben. Hij stimuleerde de zielzorg, vooral de prediking (Synode van Rome, 1725). Benedictus XIII was meer geleerde dan politicus: de belangen van de Kerkelijke Staat liet hij geheel over aan de gewetenloze kardinaal Coscia.
Zijn grafmonument in de S. Maria sopra Minerva is van de hand van Carlo Marchionni (1739).

## Oeuvre

* Epigrammata sacra (1669, uitgegeven onder de naam Fr. Ursinus)
* Opere di Bened. XIII (3 dln., 1728)
Cursief: tegenpaus
* Biblioteca Nacional de Chile: 000381827
* Biblioteca Nacional de España: XX1583329
* Bibliothèque nationale de France: cb13530663m (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058521554206706
* Gemeinsame Normdatei: 119539780
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2095 538X
* Library of Congress Control Number: n88274527
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2010593046
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007448731205171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002629536
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069476845
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000018247
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV009838
* SNAC: w6pr903c
* Système universitaire de documentation: 050454099
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 67516
* Union List of Artist Names: 500121836
* Virtual International Authority File: 7549012
* WorldCat (via VIAF): 7549012