OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Roger Salengro

Roger Salengro (Rijsel, 30 mei 1890 - 17 of 18 november 1936) was een Frans socialistisch politicus. Hij was burgemeester van Rijsel en minister van Binnenlandse Zaken in de Volksfrontregering.

## Levensloop

Salengro werd al op jonge leeftijd een aanhanger van de marxist Jules Guesde. In augustus 1914 werd hij als anti-militarist gedurende enkele weken aangehouden. Hij kwam toch onder de wapens en vroeg zelf aan om frontdienst te mogen doen. In de lente van 1915 werd hij ziek en moest hij gehospitaliseerd worden. Hij keerde terug naar het front en werd op 7 oktober 1915 krijgsgevangen gemaakt. Hij werd geïnterneerd in Beieren en organiseerde daar een werkstaking onder de Franse krijgsgevangenen. Hij werd hiervoor tot dertien maanden strafkamp veroordeeld. Omdat hij leed aan een zenuwaandoening werd hij via Zwitserland naar Frankrijk gerepatrieerd.

### Lokale politiek

In 1919 werd hij verkozen voor de socialistische partij SFIO in de gemeenteraad van Rijsel. Hij hielp mee aan het reorganiseren van de lokale afdeling en schreef voor het lokale partijblad Le Cri du Peuple. In 1925 werd hij burgemeester van Rijsel en hij zou dit blijven tot 1929.

### Nationale politiek

In 1928 werd hij verkozen als volksvertegenwoordiger. Hij werd opnieuw verkozen in 1932 en 1936. In de volksfrontregering van Léon Blum werd hij benoemd tot minister van Binnenlandse Zaken. In juni 1936 onderhandelde hij met de vakbonden de Akkoorden van Matignon, die de betaalde vakantie, een 40-urenwerkweek en minimumlonen vastlegden. Dit akkoord en zijn maatregelen tegen extreemrechts leidden tot een haatcampagne in de rechtse pers. L'Action française haalde zijn militaire verleden aan, dat al eerder door de communisten was aangehaald om Salengro onderuit te halen. In januari 1916 was er immers een onderzoek wegens destertie geopend tegen Salengro. Hoewel hij hiervoor was vrijgesproken, bleven L'Action française en de krant Gringoire op dit thema hameren. Zij haalden ook zijn repatriëring tijdens de oorlog door de Duitsers aan. Een commissie voorgezeten door generaal Maurice Gamelin bevestigde na onderzoek dat er geen sprake was van desertie. Er volgde ook een vertrouwensstemming in de Kamer van Afgevaardigden die het vertrouwen in Salengro bevestigde.

### Dood

Moegetergd en neergeslagen na het overlijden van zijn echtgenote Léonie Venant in 1935 en de ziekte van zijn moeder pleegde Salengro in de nacht van 17 op 18 november 1936 zelfmoord. Hij kreeg een nationale begrafenis in Rijsel die ongeveer een miljoen mensen bijeenbracht.

## Film

Yves Boisset maakte in 2009 de film L'Affaire Salengro over de mediahetze voorafgaand aan de zelfmoord van Salengro.
* ↑ (fr) Biographie: Roger Salengro (1890 - 1936). Assemblée Nationale. Geraadpleegd op 20 mei 2024.
# Loet Hanekroot

Lodewijk (Loet) Hanekroot (30 oktober 1939 – 27 november 2024) was een Belgische acteur en toneelregisseur.
Hanekroot raakte als acteur vooral bekend door zijn rol van directeur-generaal Jan Clerkx in de televisiereeks De Collega's uit 1979-1981. Hij speelde kleinere rollen in de minitelevisieserie Mijnheer Serjanszoon (als boswachter, 1967) en in de films Pallieter (als dokter, 1976), Kasper in de onderwereld (als priester-arbeider, 1979) en Het afscheid (1966).
Hanekroot was sinds 1983 getrouwd met Kate’s kennel-zangeres Griet De Bock, die begin 2024 op 80-jarige leeftijd overleed. Eveneens in 1983 immigreerden ze naar Italië, waar Hanekroot en De Bock zich vestigden in Fanghetto, en Hanekroot zich omschoolde tot metselaar. In 2003 keerden ze terug naar België.
Op 23 juni 2022 werd Hanekroot door zijn thuisstad Gent in de bloemetjes gezet in kader van “Dag van de mantelzorg”.

## Externe link

* (en) Loet Hanekroot in de Internet Movie Database
* ↑ In Memoriam Loet / Ludovico Hanekroot (1939-2024). The Fanghetto Reporter (30 november 2024).
* ↑ Griet de Bock overleden. The Fanghetto Reporter (19 februari 2024).
* ↑ De Gentse zangeres Kate. Gearchiveerd op 31 augustus 2023.
* ↑ Dag van de mantelzorg. Gearchiveerd op 28 september 2023.
# Abu Ballas

Abu Ballas, ofwel de aardewerkheuvel, is een archeologische vindplaats in de Libische Woestijn van Egypte. Ze ligt ongeveer 200 km ten zuidwesten van de Dakhlaoase en bestaat uit twee geïsoleerde zandsteenkegels in de verder vlakke woestijn. Beide heuvels zijn bedekt met Egyptisch aardewerk. Dit vaatwerk was aan het begin van de 20e eeuw vaak nog goed bewaard gebleven, maar is tegenwoordig door het moderne toerisme grotendeels verwoest. De site werd ontdekt in 1918 en 1923. Aan het begin van de 21e eeuw werd er recenter onderzoek gedaan.
Het gebied is de naamgever van de geologische Abu Ballas-formatie.

## Neolithische bewoning

Wetenschappers vermoeden dat het gebied van Abu Ballas bewoond was van ongeveer 6.700 tot ongeveer 4.700 v.Chr. Zij geven verslechterende milieuomstandigheden de schuld van de plotselinge beëindiging van de menselijke bewoning aldaar.

## Het Abu Ballas-spoor

De aard van deze plaats bleef lange tijd een raadsel. Uit recent onderzoek is gebleken dat de locatie een station was aan een oude woestijnweg, het Abu Ballas-spoor, die de Dakhla-oase verbond met Gilf Kebir en Jebel Oueinat nabij het drielandenpunt van Egypte, Soedan en Libië. Sommige onderzoekers menen dat Abu Ballas een schakel was in een oude Egyptische handelsroute naar Centraal-Afrika of voor het zoeken naar mineralen. De plaats werd gesticht in het late Oude Rijk of de vroege Eerste Tussenperiode, toen sommige autoriteiten besloten om bevoorradingsdepots aan een spoor in de woestijn te vestigen, waarvan Abu Ballas een van de grootste was. Naast aardewerk werden er ook enkele rotstekeningen, stenen werktuigen en zelfs een senetspelbord gevonden, gegraveerd op een steen. Er zijn geen waterbronnen in de buurt. Blijkbaar werd al het water en voedsel door ezels uit de Dakhlaoase hierheen gebracht. Waarschijnlijk verbleven de mensen hier slechts korte tijd. De woestijnweg werd vooral gebruikt aan het einde van het Oude Rijk en in mindere mate in de Tweede Tussenperiode en in het Nieuwe Rijk.
* aardewerk in Abu Ballas
* petroglief van een boogschutter
* petroglief van een koe die haar kalf zoogt
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Abu Ballas op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Tibor Zsitvay

Tibor Zsitvay de Zsitvatő (Pozsony, 10 november 1884 – Alpnach, 9 juli 1969) was een Hongaars politicus en jurist, die van 1929 tot 1932 het ambt van minister van Justitie bekleedde. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Boedapest. Van 1909 tot 1919 was hij raadslid bij het Hongaarse spoor. Na de val van de Hongaarse Radenrepubliek was hij een van de oprichters van de Christelijk-Nationale Partij. Van 1919 tot 1920 was hij afgevaardigd commissaris voor Kecskemét. Hij verliet zijn partij in 1920 om opnieuw advocaat te worden.
Van 1920 tot 1926 werkte hij als procureur-generaal voor het Hongaarse spoor (MÁV). In 1922 werd hij lid van het Hongaars parlement (de Nationale Vergadering), waarvan hij in 1924 ook vice-voorzitter was. Vanaf 1926 was hij voorzitter van dit eenkamerparlement. Toen het parlement in 1927 werd opgedeeld in een lagerhuis, het Huis van Afgevaardigden en een hogerhuis, het Magnatenhuis, werd hij voorzitter van het Huis van Afgevaardigden. Deze functie oefende hij uit tot 1929, toen hij door István Bethlen werd aangesteld als minister van Justitie in diens regering, een ambt dat hij ook bekleedde in de daaropvolgende regering-Gyula Károlyi. Tijdens zijn ministerschap werden de twee communistische leiders Sándor Fürst en Imre Sallai terechtgesteld.
In de vroeger jaren 1930 was hij voorzitter van de Nationale Eenheidspartij, die hij verliet in 1938. In 1944 emigreerde hij naar Zwitserland.
# Astragalus aleppicus

Astragalus aleppicus is een plantensoort uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae). Het is een niet houtachtige vaste plant met witachtige tot gele bloemen. De soort komt voor van Zuid-Turkije tot in Noord-Irak en Jordanië. Hij groeit daar in struiksteppes en garrigue.
* ↑ (en) Astragalus aleppicus Boiss. Royal Botanic Gardens, Kew
* ↑ (en) קדד פיינברון Astragalus aleppicus Boiss. Flora of Israel and adjacent areas
* ↑ (en) Astragalus aleppicus Wild Flowers of Israel
... · A. bibullatus · A. cicer (bergerwt) · A. didymocarpus · A. glycyphyllos (wilde hokjespeul) · A. whitneyi · ...
# Schiffermuelleria

Schiffermuelleria is een geslacht van vlinders van de familie sikkelmotten (Oecophoridae), uit de onderfamilie Oecophorinae.

## Soorten

* S. albilabris (Zeller, 1850)
* S. albocinctella (Chrétien, 1915)
* S. albomaculella (Caradja, 1920)
* S. amasiella (Herrich-Schäffer, 1855)
* S. antidectis (Meyrick, 1914)
* S. argentidisca (Dognin, 1905)
* S. augustella Hübner, 1793
* S. bisinuella (Erschoff, 1874)
* S. bruandella (Ragonot, 1889)
* S. coeruleopicta (Christoph, 1888)
* S. conchylidella (Snellen, 1884)
* S. diminutella (Rebel, 1932)
* S. einsleri (Amsel, 1933)
* S. grandis (Desvignes, 1842)
* S. haasi (Rebel, 1902)
* S. helminthias Meyrick, 1918
* S. heptalitha Meyrick, 1931
* S. jantharica Skalski, 1977
* S. leucochrysella (Millière, 1854)
* S. luctuosella Duponchel, 1838
* S. obolaea Meyrick, 1910
* S. orthophanes (Meyrick, 1905)
* S. osthelderi (Rebel, 1935)
* S. pedicata Meyrick, 1918
* S. pictipennis (Wollaston, 1879)
* S. procerella Schiffermüller & Denis, 1776
* S. quadrimaculella (Chambers, 1875)
* S. ragonotella (Constant, 1885)
* S. reducta (Walsingham, 1901)
* S. rhaetica (Frey, 1856)
* S. rostrigera Meyrick, 1919
* S. sardiophanes Meyrick, 1937
* S. schaefferella (Linnaeus, 1758) - zilverstraalmot
* S. schmidii (Saalmüller, 1881)
* S. splendidella Amsel, 1935
* S. splendidula (Wollaston, 1879)
* S. stroemella (Fabricius, 1781)
* S. taboga (Busck, 1914)
* S. tetractis Meyrick, 1936
* S. tripuncta (Haworth, 1829)
* S. venturellii (Costantini, 1923)
* S. zelleri (Christoph, 1882)
# Pancratium

Pancratium is een geslacht van bolgewassen uit de narcisfamilie (Amaryllidaceae). De soorten komen voor in Afrika en Eurazië.

## Soorten

* Pancratium arabicum Sickenb.
* Pancratium bhramarambae Sadas.
* Pancratium biflorum Roxb.
* Pancratium canariense Ker Gawl.
* Pancratium centrale (A.Chev.) Traub
* Pancratium donaldii Blatt.
* Pancratium foetidum Pomel
* Pancratium illyricum L.
* Pancratium landesii Traub
* Pancratium longiflorum Roxb. ex Ker-Gawl.
* Pancratium maritimum L.
* Pancratium maximum Forssk.
* Pancratium nairii Sasikala & Reema Kumari
* Pancratium parvicoronatum Geerinck
* Pancratium parvum Dalzell
* Pancratium sickenbergeri Asch. & Schweinf.
* 'Pancratium st-mariae Blatt. & Hallb.
* Pancratium telanganense Sadas.
* Pancratium tenuifolium Hochst. ex A.Rich.
* Pancratium tortuosum Herb.
* Pancratium trianthum Herb.
* Pancratium triflorum Roxb.
* Pancratium verecundum Aiton
* Pancratium zeylanicum L.
* ↑ (en) Pancratium Dill. ex L. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Acis · Amaryllis · Boophone · Clivia · Crinum (Haaklelie) · Galanthus (Sneeuwklokje) · Hippeastrum · Hymenocallis · Leucojum (Narcisklokje) · Narcissus (Narcis) · Pancratium · Scadoxus · Sprekelia · Sternbergia · ...
# Fletcher

Fletcher kan verwijzen naar:

## Aardrijkskunde

* Fletcher (North Carolina), plaats in de Amerikaanse staat North Carolina
* Fletcher (Ohio), plaats in de Amerikaanse staat Ohio
* Fletcher (Oklahoma), plaats in de Amerikaanse staat Oklahoma

## Fictief figuur

* Ferb Fletcher, personage uit de Amerikaanse animatieserie Phineas en Ferb
* Jessica Fletcher, hoofdpersonage uit de Amerikaanse serie Murder, She Wrote

## Personen

* Alan Fletcher, Australisch acteur en zanger
* Andrew Fletcher, Brits muzikant en lid van Depeche Mode
* Anne Fletcher, Amerikaans filmregisseuse
* Bryan Fletcher, Amerikaans noordse-combinatieskiër
* Charles Tenshin Fletcher, Amerikaans zen-boeddholoog en priester
* Darren Fletcher, Schots voetballer
* Frank Jack Fletcher, Amerikaans admiraal
* Giles Fletcher, Engels dichter
* Guy Fletcher, Engels muzikant o.a. Dire Straits
* Guy Fletcher (singer-songwriter), Engels muzikant met hitje Mary in the morning
* Harvey Fletcher, Amerikaans natuurkundige
* John Fletcher, Engels toneelschrijver
* Ken Fletcher, Australisch tennisspeler
* Louise Fletcher, Amerikaans actrice
* Mal Fletcher, Australische christelijk leider, spreker, schrijver en tv-presentator
* Thomas Bainbrigge Fletcher, Brits entomoloog
* Tom Fletcher, Engels zanger, gitarist en componist
* Fletcher, Amerikaanse zangeres

## Overige

* Fletcher (lettertype), een fraktuur lettertype uit ca. 1865
* Fletcher Trust Building, gebouw in de Amerikaanse stad Indianapolis
* Fletcherklasse, klasse van torpedobootjagers
* Fletcher Hotels, Nederlands hotelketen
# Lee Hye-Jin

Lee Hye-Jin (Koreaans: 이 혜진, 23 januari 1992) is een Zuid-Koreaanse baanwielrenster.

## Carrière

Ze is goed in de sprintonderdelen, de sprint, teamsprint, keirin en 500 m tijdrit. Lee nam namens Zuid-Korea deel aan de Olympische Zomerspelen in 2012, 2016 en 2020, haar beste prestatie op deze spelen was een achtste plaats op de keirin in 2016. Tijdens de Aziatische kampioenschappen baanwielrennen won Lee de teamsprint in 2015 en 2017.

## Belangrijkste uitslagen

| Jaar | AK | WK | Overige |
| Als elite ||||
| 2012 | 2 teamsprint 4e keirin | 10e sprint 13e teamsprint | Olympische Zomerspelen: 9e teamsprint 13e sprint 17e keirin |
| 2013 | 3 teamsprint 4e 500m tijdrit 6e sprint | | |
| 2014 | | | Aziatische Spelen: 2 teamsprint 4e keirin 5e sprint |
| 2015 | 1 teamsprint 2 keirin | 9e keirin | |
| 2016 | 2 teamsprint 2 sprint 3 keirin | 6e keirin | Olympische Zomerspelen: 8e keirin |
| 2017 | 1 teamsprint 2 keirin 3 sprint | 10e teamsprint 12e keirin 16e sprint | |
| 2018 | 2 keirin 2 teamsprint 3 sprint | 8e keirin 12e teamsprint 20e sprint | Aziatische Spelen: 2 sprint 2 keirin 3 teamsprint |
| 2019 | januari 2 teamsprint 3 sprint 6e keirin oktober 2 teamsprint 3 keirin | 9e keirin 11e teamsprint 22e sprint | WB Hongkong: keirin WB Cambridge: keirin |
| 2020 | | 2 keirin 13e teamsprint | |
| 2021 | | | Olympische Spelen: 19e keirin 21e sprint |
| 2022 | | | |
| 2023 | 5e sprint 7e keirin | | Aziatische Spelen: 2 teamsprint 4e keirin 6e sprint |
* Profiel van Lee Hye-Jin op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Lee Hye-Jin op olympedia.org
* Profiel van Lee Hye-Jin op De wielersite
# Echinothrix

Echinothrix is een geslacht van zee-egels uit de familie Diadematidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1853 door de Duitse natuuronderzoeker en wetenschapper Wilhelm Peters gepubliceerd, in zijn boek Naturwissenschaftliche Reise nach Mossambique, auf Befehl seiner Majestät des Königs Friedrich Wilhelm IV. in den Jahren 1842 bis 1848 ausgeführt.
Het geslacht omvat 2 soorten, namelijk Echinothrix diadema en Echinothrix calamaris.

## Kenmerken

Ze zijn makkelijk te onderscheiden, aangezien E. diadema volledig zwarte en lange stekels heeft, terwijl E. calamaris eerder korte en gestreepte stekels heeft.

## Verspreiding en leefgebied

Beide soorten leven in riffen en worden vaak aangetroffen in de Indische en Grote Oceaan.

## Soorten

* Echinothrix calamaris (Pallas, 1774)
* Echinothrix diadema (Linnaeus, 1758)

## Afbeeldingen

* Echinothrix diadema.
* Een jonge Echinothrix diadema.
* Echinothrix calamaris.
* Echinothrix calamaris.
* Echinothrix calamaris.
# Gradus Jansen

Joannes Gerhardus (Gradus) Jansen (Stadtlohn, 20 september 1774 – Amsterdam, 15 oktober 1826) was een Nederlandse beul, ook wel scherprechter genoemd. Hij was assistent-scherprechter te Amsterdam, scherprechter aan het Departementaal Gerechtshof van Gelderland te Arnhem (1803-1807), stadsscherprechter (1807-1811) en scherprechter van het Cour d'Assises te Amsterdam (1811-1826).

## Familie

Jansen kwam uit een bekende Duits-Nederlandse vilders- en scherprechtersfamilie. Hij was een zoon van Henrich Wilhelm Caspar Jansen (1741-1807) en Anna Margaretha Catharina Haveresch (1735-1813). Zijn vader was vilder in Stadtlohn. Twee zoons van zijn broer Gerard Wilhelm Joseph Jansen (1765-1807) waren ook bekende Nederlandse scherprechters. Diens zoon Dirk Jansen (1801-1881) werd bekend als de laatste Nederlandse scherprechter in vredestijd. De andere zoon, Joannes Jansen (1794-1852), was scherprechter te Groningen (1821-1851).
Gradus Jansen trouwde met Anna Maria Ockel (ook: Okeling; 1767-1836). Zij was weduwe van de Arnhemse scherprechter Johann Jacob Nordt. Het huwelijk bleef kinderloos. Een dochter uit het eerste huwelijk van zijn echtgenote, Maria Elisabetha Nordt, trouwde met scherprechter Johan David Klotz, en hertrouwde na diens dood met scherprechter Jacobus Ras. Ras volgde Jansen na diens dood op als scherprechter in Amsterdam.
* I. H. VAN EEGHEN, De positie van de scherprechter in de 19e eeuw, in: Tijdschrift voor rechtsgeschiedenis 23, 1955, p. 93-100.
* ↑ Taufen - KB004_1 | Stadtlohn, St. Otger | Münster, rk. Bistum | Deutschland | Matricula Online. data.matricula-online.eu. Geraadpleegd op 23 januari 2025.
* ↑ Cornelis R.H. Snijder, Scherprechters te Maastricht, 1580-1870. Een historisch-genealogische studie, in: De Nederlandsche Leeuw 119 (2002), k. 145-220 (aldaar k. 155-156 en 212-220: Genealogie Jansen).
* ↑ "Familiebericht", Algemeen Handelsblad, 19 december 1836. Geraadpleegd op 23 januari 2025.
* 1 2 Cornelis R.H. Snijder, Het scherprechtersgeslacht Nordt (Nord) en Klotz (Klots) in Utrecht en Arnhem, 1787-1809. Gens Nostra 2021 – Jaargang 76 nummer 5 pp. 295-296.
# Freek Derks

Frederik Johannes (Freek) Derks (Maartensdijk, 29 april 1937) is een Nederlands jurist, politicus en bestuurder.
Derks ging na zijn studie rechten met zijn Surinaamse echtgenote naar Suriname. Na zijn terugkeer naar Nederland was hij studentendecaan aan de Katholieke Hogeschool Tilburg en namens de PvdA gemeenteraadslid van Berkel-Enschot. Van 16 september 1980 tot 13 september 1983 was Derks lid van de Eerste Kamer waar hij justitie-woordvoerder was. Hij werd vervolgens gemeentesecretaris van Hilversum en vervulde deze functie van 1990 tot 1995 in de gemeente Nijmegen. Daarna was hij werkzaam als interim-manager.
* ↑ Mr. F.J. (Freek) Derks, parlement.com
* ↑ Eerste Kamer in nieuwe samenstelling. "NRC Handelsblad". Rotterdam, 05-07-1980. Geraadpleegd op Delpher op 11-03-2025, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000027373:mpeg21:p003
* ↑ Mr. F.J. Derks (PvdA), eerstekamer.nl
# Sudd

De Sudd (Arabisch سد, sadd, "barrière") is een moeras gevormd door de Nijl in Zuid-Soedan. Het oppervlak van het moeras varieert; in het regenseizoen is het meer dan 130.000 km² groot. Het gebied valt samen met de WWF-ecoregio van de overstroomde graslanden van de Sahara
In de Sudd stroomt de rivier door verschillende verweven kanalen in een patroon dat jaarlijks verandert. In de ondiepe stukken water groeit veel papyrus. Soms vormt de dichte vegetatie zich tot een klein eiland, maar dit valt over het algemeen snel weer uit elkaar.
Er zijn drie hoofdwaterwegen in het moeras: de Bahr al Zaraf ("Rivier van de Giraffen"), de Bahr-al-Ghazal ("Rivier van de Gazellen"), en de Bahr al Jabal ("Rivier van de Bergen"). Deze vormen de hoofdverbinding met de Witte Nijl. De eerste ontdekkingsreizigers die de bron van de Nijl probeerden te vinden, hadden vaak grote moeite door de Sudd te komen.
Vanwege het Suddmoeras bereikt het water van de zuidwestelijke stromen niet de hoofdrivier en gaat verloren door verdamping en transpiratie. Hydrogeologen stelden daarom begin 20e eeuw voor een kanaal te graven ten oosten van de Sudd, dat het water van de Bahr al Jabal boven de Sudd naar ander punt in de Witte Nijl zou leiden en zo het moeras zou ontlopen. Dit plan werd voor het eerst bestudeerd door de overheid van Soedan in 1946 en plannen werden gemaakt in 1954-59. Het werk aan het kanaal begon in 1978, maar de politieke onstabiliteit in Soedan legde het werk vele jaren stil. In 1984 bracht het SPLM het werk definitief tot een einde. 240 kilometer van het in totaal 360 kilometer lange kanaal was toen al gegraven.

## Natuur

Het gebied behoort tot een vrij zeldzaam bioom, dat van de overstromende graslanden. Het heeft veel papyrus (Cyperus) en Phragmites- en Typha-moerassen. Andere planten die volop aanwezig zijn, zijn wilde rijst Oryza longistaminata en grassen als Echinochloa pyramidalis. De regelmatig overstroomde delen worden omzoomd met bomen als Acacia seyal en Balanites aegypticaca. Er is een rijke fauna met antilopen als Kobus kob, Damaliscus lunatus tiang, Gazella thomsonii albontata en vogels als de schoenbekooievaar Balaeniceps rex. Ook de witte pelikaan komt hier om te overwinteren.

## Romeinse expeditie

De Sudd werd aangedaan door een Romeinse expeditie uitgestuurd door keizer Nero in 61 n.Chr. Volgens Seneca was het een wetenschappelijke zoektocht naar de bronnen van de Nijl (Quaestiones naturales 6.8.3), terwijl Plinius de Oudere het houdt op een militaire verkenning gericht tegen Nubië (Naturalis historia 6.184). In elk geval kregen de Romeinen medewerking van de Nubische koning Amanikhabale en voeren ze doorheen de dichtbegroeide Sudd tot een grote waterval tussen twee rotsen, mogelijk de Murchison Falls. Via Meroë en Egypte keerde de expeditie terug naar Rome om verslag uit te brengen.
# MicroATX

MicroATX, vaak als µATX geschreven, is een standaardmaat voor moederborden. Deze vorm werd geïntroduceerd in december 1997. MicroATX-moederborden zijn op zijn grootst 244 mm bij 244 mm, maar soms zijn ze maar 171,45 mm bij 171,45 mm. De standaard ATX grootte is 25% langer, dus 305 mm bij 244 mm.
MicroATX-borden worden vaak in thuisservers gebruikt.

## Externe link

* (en) microATX Motherboard Interface Specification (via archive.org (PDF) 23. Intel Corporation. Gearchiveerd op 19 juni 2013. Geraadpleegd op 10 september 2006.