OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Liam Howlett

Liam Paul Paris Howlett (Braintree, 21 augustus 1971) a.k.a. "Master H", is dj en een lid van de Britse band The Prodigy.

## Jeugd

Howlett leerde in zijn jeugd klassieke piano spelen. Op 14-jarige leeftijd mixte hij z'n eerste nummers door ze van radio op te nemen op een cassetterecorder. Hij werd dj bij een band genaamd "Cut 2 Kill" maar verliet deze nadat hij bijna bij een schietpartij met de band was betrokken.
Later kreeg Howlett meer en meer interesse voor elektronische muziek. Hij kwam in contact met ravemuziek en ging naar zijn eerste rave-party in 1989 op 18-jarige leeftijd. Hij was diep onder de indruk en mixte daarna op zijn slaapkamer vele rave-nummers.
In het weekend, ging hij naar zo veel mogelijk rave-party's en als de clubs gingen sluiten, gingen de feesten verder op het strand waar Liam vanuit een busje rave-nummers draaide. Op een dag benaderde Keith Flint hem om te vragen of Liam enkele nummers voor hem kon mixen. Liam deed het en gaf Keith een cassette. Toen Keith en Leeroy Thornhill er naar geluisterd hadden, draaiden ze de cassette om naar de B-kant te luisteren. Daar stonden enkele nummers van Liam zelf op. Keith en Leeroy waren onder de indruk en vroegen aan Liam of hij op een podium wilde spelen met Flint en Thornhill als dansers. Liam ging akkoord en The Prodigy (Genoemd naar de "Moog Prodigy", een synthesizer van Liam) was geboren.

## Soloprojecten

In 1998 vroeg Mary Anne Hobbs aan Howlett of hij voor haar radioshows wat wilde mixen. Liam stemde in en zo ontstond een album met mixes gemaakt in de eigen studio van Liam, The Dirtchamber Sessions Volume One.
Eind januari 2006 kwam een compilatiealbum Back to Mine Liam Prodigy uit. Dit was een collectie van Liams favoriete nummers plus een exclusief Prodigy-nummer, Wake the Fuck Up, dat gebruikt werd als intro tijdens The Prodigy's tour in 2005-2006.
Howlett was tevens co-producer van het nummer "Immunize" uitgebracht door de Australische Drum and bass act Pendulum op hun derde album Immersion, uitgebracht in 2010

## Persoonlijk

Op 6 juni 2002 trouwde hij met Natalie Appleton, bekend van de band Appleton en voormalig lid van All Saints. Samen hebben ze een zoon, Ace Howlett, die op 2 maart 2004 werd geboren.
* Bibsys: 6010008
* Bibliothèque nationale de France: cb140512147 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134796713
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1871 3322
* Library of Congress Control Number: n2009033538
* MusicBrainz: c1a18927-020f-4241-a08c-53d2630473b8
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0095340
* Virtual International Authority File: 34659908
* WorldCat: E39PBJpDK6Y4qfGY8RVFQY8V4q
# Zenon: Z3

Zenon: Z3 is een Disney Channel Original Movie uit 2004 onder regie van Steve Rash.

## Verhaal

Zenon wil niets liever dan de "Galactic Teen Supreme" wedstrijd winnen en feesten bij de "Moonstock Festival" in 2056. Als Sage om haar hulp vraagt bij het redden van de maan van haar ondergang, krijgt Zenon het erg moeilijk...

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Storms, Kirsten Kirsten Storms | Zenon Kar |
| Maltby, Lauren Lauren Maltby | Margie Hammond |
| Raven-Symoné | Nebula Wade |
| Morgan, Alyson Alyson Morgan | Dasha |
| Pankin, Stuart Stuart Pankin | Commander Plank |
| McMillan, Glenn Glenn McMillan | Bronley Hale |

## Trivia

* Deze film was de eerste Disney Channel Original Movie met een eigen website.
* De letter "Z" wordt vaak gebruikt in de film.
* Zenon was de eerste film met twee vervolgdelen. De tweede was Halloweentown.
# Drievoudige binding

Een drievoudige binding is in de scheikunde een type covalente binding waarbij twee atomen met elkaar verbonden zijn door drie elektronenparen, met 6 bindingselektronen in totaal. De bindingsorde van een drievoudige binding is dus 3. De meest voorkomende drievoudige binding wordt gevonden bij alkynen, waarbij twee koolstofatomen zijn verbonden door middel van drie elektronenparen. Ook functionele groepen als cyaniden en isocyaniden, en di-atomaire moleculen als distikstof en koolstofmonoxide, kunnen drievoudige bindingen bevatten.
| Acetyleen (ethyn) | Oxalonitril | Koolstofmonoxide |
In structuurformules worden drievoudige bindingen aangeduid met 3 parallelle lijnen. De drie lijnen suggereren dat er sprake is van drie gelijke bindingen, maar dat is in de gebruikelijke beschrijving van deze bindingen niet het geval. Van deze drie bindingen is er namelijk eentje een sigma-binding, de andere twee zijn pi-bindingen. Omdat pi-bindingen zwakker zijn dan sigma-bindingen zijn, als gevolg van minder efficiënte orbitaaloverlap, de drie bindingen niet gelijk in bindingssterkte.
# YAML

YAML is een voor mensen leesbaar bestandsformaat, dat gebruikt wordt voor onder andere configuratiebestanden en in applicaties voor data-opslag en verzending. Het formaat bestaat sinds 2001, en gebruikt sinds 2006 de bestandsextentie .yaml. De opmaak gebeurt met spaties, en niet met tabs.

## Naam

YAML staat voor YAML Ain't Markup Language, en is daarmee een recursief acroniem.
* ↑ YAML.org-FAQ
* ↑ FileFormat–YAML
# Caminella intuta

Caminella intuta is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Caminella en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Topsent.
# Brandgrens Rotterdam

De brandgrens in Rotterdam markeert het gebied waarbinnen de brand als gevolg van het bombardement van Rotterdam in 1940 de stad had verwoest. Sinds mei 2010 is de volledige grens van twaalf kilometer gemarkeerd met lampjes in het plaveisel.

## Achtergrond

De begrenzing van het als gevolg van de Duitse aanval - en daarop volgende branden - verwoeste gebied staat in Rotterdam bekend als ‘de brandgrens’. Rotterdam heeft na de oorlog gekozen voor vernieuwing van de binnenstad en niet voor herbouw. Lange tijd werd in Rotterdam de wederopbouw gevierd en wel op 18 mei, de dag waarop werd begonnen met puinruimen. Vooruitkijken en niet terugblikken was het devies.

## Markering

Het grotendeels verwoeste centrum werd na het bombardement meteen geruimd. Anders dan in veel andere steden is de band met het verleden in het centrum van Rotterdam nauwelijks zichtbaar in de bebouwde omgeving. Daarom besloot het gemeentebestuur in 2006 dat de brandgrens blijvend gemarkeerd zou worden: de brandgrens als 'plaats van herinnering'. Voor het ontwerp was een prijsvraag uitgeschreven die werd gewonnen door Adriaan Geuze. Vanaf 14 mei 2010 (70 jaar na het bombardement) is de gehele twaalf kilometer lange brandgrens permanent gemarkeerd door plaveisellampen met rode of groene vlammetjes. Het groen gekleurde deel betreft het door het Nederlandse leger verwoeste gebied op het Noordereiland. Het exacte tracé van de brandgrens is in kaart gebracht door ir. Koos Hage.
Eerder, in 2007 en 2008, was de brandgrens al incidenteel verlicht met schijnwerpers. Een Rotterdams kunstproductiebedrijf verzorgde een project waarbij met grote lichtschijnwerpers de gehele grens verlicht werd. Honderdzevenentwintig lampen werden geplaatst en schenen naar boven. Ze gaven de skyline van Rotterdam een extra dimensie die is vastgelegd door fotobeelden met een bijzondere uitstraling.

## Overblijfselen Oud-Rotterdam net buiten de brandgrens

Net buiten de brandgrens van Rotterdam is nog een handvol historische panden van voor 1800 bewaard gebleven. Zo staan er aan de Rechter Rottekade nog drie panden uit de 18e eeuw. Ten tijde van de grote brand in 1940 zouden deze panden zelfs met natte handdoeken zo goed als mogelijk beschermd zijn zodat ze aan de vlammen zouden ontsnappen. Tevens bevindt zich aan het Haringvliet ook nog een handvol historische panden, veelal uit de 17e en 18e eeuw, die de brand uit 1940 ook hebben overleefd.
* 18e-eeuwse panden aan de Rechter Rottekade
* Rij 17e- en 18e-eeuwse panden aan het Haringvliet

## Externe link

* Website Brandgrens.nl
* ↑ Wouter Vocke, Wat zijn toch die rode lampjes in de straten van Rotterdam?, Indebuurt.nl, 15 mei 2022. Gearchiveerd op 3 juni 2023.
* ↑ Het onderzoek is verantwoord in de publicatie ‘Rotterdam De brandgrens van 14 mei 1940’ (Veenman Publishers, 2008).
# Sint-Dominicuskerk (Leeuwarden, 1850)

De Sint-Dominicuskerk was een rooms-katholiek kerkgebouw aan de Speelmansstraat in de stad Leeuwarden in de Nederlandse provincie Friesland.

## Geschiedenis

De kerk was gewijd aan de heilige Dominicus. De neoclassicistische kerk werd in 1950 gebouwd naar ontwerp van architect Theo Molkenboer. De waterstaatskerk op de hoek van de Speelmansstraat/Bontepapesteeg verving een zolderkerk (in het begin een schuilkerk) op dezelfde plaats. Het orgel uit 1866 werd gemaakt door Adema. In 1880 werd de kerk aan de achterzijde uitgebreid met de Sint Anthoniuskerk.
* Panorama met de Sint-Dominuskerk in Speelmansstraat vanaf de Nieuwe Toren (1877)
* Heilige mis in 1924
* De pastorie in de Speelmansstraat (2021)
In 1937 werd het orgel in een nieuwe omkasting in de nieuwe Sint-Dominicuskerk aan de Harlingerstraat geplaatst. Op Paasmaandag 1937 werd afscheid genomen van het kerkgebouw aan de Speelmansstraat en werd de nieuwe kerk aan de Harlingerstraat ingewijd. Op 6 juli 1937 werd het kerkgebouw verkocht voor 5652 gulden aan een afbraakhandel om het voor 1 oktober te slopen.
# Spoorlijn Stiens - Harlingen

De spoorlijn Stiens - Harlingen is de voormalige spoorlijn die het Friese Stiens met Harlingen verbond.
Samen met de spoorlijn Tzummarum - Franeker was deze spoorlijn de westelijke tak van het net van de Noord-Friesche Locaalspoorweg-Maatschappij, die ook de aansluitende spoorlijn in Stiens had aangelegd. Het betrof hier de spoorlijn Leeuwarden - Anjum, ook wel Dokkumer lokaaltje genoemd.

## Geschiedenis

De eerste trein reed op 2 december 1902 naar Tzummarum. Op 1 oktober 1903 werd de lijn tot Midlum-Herbayum geopend, tegelijk met de spoorlijn Tzummarum - Franeker. Vanaf 2 mei 1904 was de hele lijn in gebruik.
Op 1 januari 1935 werd de NFLS door de Staat genationaliseerd en gingen de lijnen over naar de Nederlandse Spoorwegen (NS).
Door de komst van de autobus en de vrachtwagen werd de spoorlijn steeds minder gebruikt. Op 15 mei 1935 werd de reizigersdienst tussen Tzummarum en Harlingen gestaakt, en vanaf 15 mei 1936 reden ook de treinen tussen Stiens en Tzummarum niet meer.
* De voormalige spoorbrug over de opvaart van de Sexbierumervaart bij Sexbierum
* Restanten van de spoorbrug over de Sexbierumervaart
* Station Midlum-Herbaijum
* http://www.railromantiek.nl/p-ns-mpa-beetg.htm
# De talisman (Toonder)

Tom Poes en de talisman of kortweg De talisman is het 26ste verhaal uit de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het verhaal verscheen voor het eerst op 21 juni 1947 liep tot 9 september 1947. Thema: Infiltratie in een subversieve groepering.

## Samenvatting

De twee vrienden maken kennis met "baron" Joris Goedbloed, die hen meteen besteelt. Later verkoopt hij hen een talisman die wensen vervult , maar hij wisselt die om voor een nepexemplaar. Daarna belanden beide knikkers in diverse handen en worden diverse wensen vervult. Heer Bommel wordt zelfs minister, maar ook leider van een revolte-partij. Uiteindelijk laat hij echter alle revolutionairen arresteren en is hijzelf de held. Maar Joris Goedbloed ontsnapt.

## Achtergrond

Joris Goedbloed, vast personage uit de strip Panda, eveneens van Marten Toonder, komt sporadisch voor in de Bommelstrip en ook in dit verhaal.
Rechters in de Bommelstrip zijn altijd uilen. Zo ook hier (aflevering 126-127).
# Volaris El Salvador

Volaris El Salvador is een Salvadoraanse lagekostenluchtvaartmaatschappij. De maatschappij heeft haar hub op de luchthaven van San Salvador en voert vluchten uit binnen Noord- en Midden-Amerika. De maatschappij is een dochteronderneming van Volaris en vormt samen met Volaris Costa Rica de Volaris Group.

## Geschiedenis

Volaris El Salvador werd in 2019 opgericht en kreeg in mei 2019 haar AOC. Op 20 augustus 2019 volgden de eerste vluchten, maar pas op 15 september 2021 onder de eigen naam met een eigen toestel van San Salvador naar Mexico-Stad.

## Vloot

De vloot van Volaris El Salvador bestaat uit de volgende toestellen (juni 2024):
Vloot van Volaris El Salvador :
| Type | In dienst | Orders | Passagiers | Opmerkingen |
| Airbus A320neo | 3 | 1 | 186 | |
| Totaal | 3 | 1 | | |

## Bestemmingen

Volaris El Salvador vliegt naar de volgende bestemmingen (juni 2024):
Bestemmingen van Volaris El Salvador :
| Land | Stad | Luchthaven | Opmerkingen |
| El Salvador | San Salvador | Luchthaven El Salvador | hub |
| Guatemala | Guatemala-Stad | Internationale luchthaven La Aurora | |
| Honduras | San Pedro Sula | Internationale luchthaven Ramón Villeda Morales | |
| Mexico | Cancún | Internationale luchthaven van Cancún | |
| Mexico | Mexico-Stad | Internationale luchthaven van Mexico-Stad | |
| Verenigde Staten | Chicago | O'Hare International Airport | |
| Verenigde Staten | Houston | George Bush Intercontinental Airport | |
| Verenigde Staten | Los Angeles | Los Angeles International Airport | |
| Verenigde Staten | Miami | Internationale Luchthaven Miami | |
| Verenigde Staten | New York | John F. Kennedy International Airport | |
| Verenigde Staten | Oakland | Internationale luchthaven van San Francisco Bay Oakland | |
| Verenigde Staten | Ontario | Ontario International Airport | |
| Verenigde Staten | Washington D.C. | Internationale luchthaven Washington Dulles | |
# Station Ashton-Under-Lyne

Ashton-Under-Lyne is een station van National Rail in Ashton-under-Lyne, Tameside in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Viktor Reimann

Viktor Reimann (Wenen, 25 januari 1915 - aldaar, 7 oktober 1996) was een Oostenrijks politicus (VdU), verzetsstrijder en journalist.
Reimann studeerde rechten en germanistiek aan de Universiteit van Wenen. Hij promoveerde in 1939. Reeds kort na de Anschluss vormde hij met de augustijner koorheer Roman Karl Scholz een verzetsgroep die streefde naar het herstel van de onafhankelijkheid van Oostenrijk. In 1940 nam de verzetsgroep de naam Freiheitsbewegung Österreich aan. De verzetsgroep telde tijdens haar bestaan rond de 300 leden en richtte zich vooral op geweldloos en propagandistisch verzet. Men onderhield ook contacten met de geallieerden. Reimann werd door de Gestapo gearresteerd en zat tot 1945 in de strafgevangenis van Straubing.
Na de Tweede Wereldoorlog was Reimann plaatsvervangend hoofdredacteur van de krant Salzburger Nachrichten (1945-1948). In 1949 was hij een van de oprichters van het nationaal-liberale Verband der Unabhängigen (VdU) en werd op 1 september van dat jaar gekozen tot leider van de VdU in de deelstaat Salzburg. Van 1949 tot 1956 maakte hij voor de VdU deel uit van de Nationale Raad.
In 1949 werd Reimann hoofdredacteur van Österreichischen Allgemeinen Zeitung; uitgave van deze krant werd om financiële redenen reeds in 1950 gestaakt. Hierna was hij hoofdredacteur van het VdU-weekblad Neue Front. Dit weekblad werd in 1953 door de rechter verboden omdat een VdU-parlementariër zich in een artikel in Neue Front had uitgesproken voor een amnestieregeling voor veroordeelde Oostenrijkse nazi's.
Reimann ging na de ontbinding van de VdU (1956) niet over tot de Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ), de opvolger van de VdU. Hij was na zijn politieke carrière perschef van de raad van toezicht van het Bundestheater (organisatie van staatstheaters), columnist en hoofdredacteur van de Kronen Zeitung. In 1980 verscheen een boek van zijn hand waarin hij de geschiedenis beschrijft van het "derde kamp", d.w.z. de "derde" politieke stroming naast de sociaaldemocratie (SPÖ) en de christendemocratie (ÖVP), het nationaal-liberalisme/rechts-populisme (Die Dritte Kraft in Österreich).
Viktor Reimann overleed in 1996 in Wenen.

## Werken (selectie)

* Innitzer. Kardinal zwischen Hitler und Rom. Neuausgabe. Amalthea, Wenen, München 1988, ISBN 3-85002-268-4
* Zu groß für Österreich. Seipel und Bauer im Kampf um die Erste Republik. Molden, Wenen u. a. 1968
* Dr. Joseph Goebbels. Molden, Wenen, 1971. 2$^e$ druk 1976 ISBN 3-217-05018-5, Franse vertaling uitgegeven door uitgeverij Flammarion, Parijs 1973
* Bruno Kreisky. Das Porträt eines Staatsmannes. Molden, Wenen 1972, ISBN 3-217-00300-4
* Die Dritte Kraft in Österreich. Molden, Wenen 1980
* Fünf ungewöhnliche Gespräche. Verlag Carl Ueberreuter, Wenen, 1991, ISBN 3-8000-3380-1
# Geodia phlegraei

Geodia phlegraei is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Sollas.
# Ozarba phaeocroa

Ozarba phaeocroa is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1910.
De soort komt voor in Congo-Kinshasa.
# Hartbert van Bierum

Hartbert van Bierum (gestorven op 12 november 1150) was bisschop van Utrecht van 1139 tot 1150.
Hartbert was domproost van Utrecht tot hij op 24 juli 1139 tot bisschop werd gewijd. Tijdens zijn bewind ontstond een opstand in de stad Groningen. Nadat de bisschop deze opstand had neergeslagen, maakten de bisschop en de stad een afspraak geen stenen omwalling rondom de stad aan te leggen - een afspraak waar de Groningers zich niet lang aan hielden.
Volgens de Quedam narracio was Hartbert afkomstig uit Berum, vermoedelijk wordt hiermee Sexbierum bedoeld. Volgens dezelfde bron gaf de bisschop de oudste van zijn twee broers, Ludolf, de prefectuur van de stad in leen, en de jongere, Leffart, kreeg het kasteel Coevorden in het zuidoosten van Drenthe en daarmee de controle over de enige weg door het Bourtangermoeras van Drenthe naar Duitsland. Door deze familiepolitiek werd de kiem gelegd voor het latere verlies van Drenthe voor het prinsbisdom Utrecht.
Blijkens de Annales Rodenses had Hartbert, voordat hij priester werd, een zoon verwekt die Gozewijn (Gozwinus) heette. Deze trad in 1136 in als augustijner koorheer in de abdij Rolduc. Bij die gelegenheid schonk hij aan het klooster een hof te Schalkwijk. Gozewijn ging op kruistocht en uit een "Urkunde von Niederrhein" van Lacomblet; waar hij zijn bezit voorafgaand aan deze kruistocht verkoopt, blijkt dat hij afkomstig was uit Boxtel van de familie Van Randerath (uit het geslacht Van Sponheim dat afstamde van Immo II van de Betuwe).
* Gemeinsame Normdatei: 137326009
* Virtual International Authority File: 81532163
# Lepidoscia chrysopetala

Lepidoscia chrysopetala is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma chrysopetala door Edward Meyrick in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Australië (Nieuw-Zuid-Wales).
# Zeister Dierenpark

Het Zeister Dierenpark was een kleine dierentuin gevestigd langs de huidige Jagersingel in Zeist. De dierentuin werd opgericht in 1932 en sloot haar deuren in 1941.

## Geschiedenis

Het Zeister Dierenpark opende haar deuren op 18 juni 1932 door de pachters van het Jagershuys: de gebroeders Kolfschoten. Het dierenpark kreeg steun van de burgemeester van Zeist, Cornelis Jan baron van Tuyll van Serooskerken, die rond dezelfde tijd ook het hertenkamp (1935) en het bisonpark (1926) in Zeist verwelkomde. Deze burgemeester had dan ook hoop voor het uitbreiden van het dierenpark, met name door grote roofdieren als leeuwen en tijgers te huisvesten. Dit is echter nooit gelukt, gezien het dierenpark haar deuren weer sloot in 1941. De reden hiervoor was de Tweede Wereldoorlog, die het voor de gebroeders Kolfschoten onmogelijk maakte om de dieren voldoende te verzorgen. De dieren die de oorlog overleefd hadden werden aan Diergaarde Blijdorp verkocht.
De entree in 1936 was 20 cent voor volwassenen en 10 cent voor kinderen.

## Heden

Hoewel het dierenpark al sinds 1941 opgeheven is, is het Jagershuis nog steeds open als restaurant. Ook de voormalige apenrots is nog te zien achter het restaurant, waar een kolonie manenschapen leeft. Deze dieren zijn door familie Kolfschoten aan de gemeente Zeist geschonken. De zorg van deze dieren wordt door Kinderboerderij de Brink uitgevoerd.
De organisatie Geheugen van Zeist heeft in samenwerking met het Utrechts Landschap een informatiebord over de voormalige dierentuin bij de manenschapen geplaatst. Dit bord maakt deel uit van een grotere reeks informatieborden over de Zeisterse geschiedenis.

## Gehouden dieren (incompleet)

* Ooievaar
* Manenschaap
* Ezel
* Maleise beer
* Makaak
* Kasuaris
* Kangoeroe
* Flamingo
* Amazonepapegaai
* Dwerggeit
* Shetlandpony
* Kaketoes
* ↑ Rhoen, R.P.M. (2019-06). de man onder de ambtsketen. Stichting de Zilver-Kamer, p. 58.
* ↑ Feitjes en weetjes. Geheugen van Zeist. Geraadpleegd op 31 januari 2025.
* ↑ 't Jagershuis/Zeister Dierenpark. Geheugen van Zeist. Geraadpleegd op 31 januari 2025.
# Ozarba phaea

Ozarba phaea is een vlinder van de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Metachrostis phaea door George Francis Hampson in een publicatie uit 1902.

## Verspreiding

De soort komt voor in het Afrotropisch gebied waaronder Saudi-Arabië, Soedan, Eritrea, Ethiopië, Somalië, Kenia, Tanzania, Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika.

## Ondersoorten

* Ozarba phaea phaea Hampson, 1902 (Namibië, Zuid-Afrika)
** = Ozarba phaea fuscata Mey, 2011
* Ozarba phaea ampullata Wiltshire 1988 (Saudi-Arabië, Ethiopië, Kenia, Tanzania)
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2025). Ozarba phaea op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 15-3-2025.
# Oespenski-kathedraal (Helsinki)

De Oespenski-kathedraal (Fins: Jumalansynnyttäjän kuolonuneen nukkumisen katedraali; Zweeds: Uspenskijkatedralen; Russisch: Успенский собор, Oespenskij sobor) is een Russisch-orthodoxe kathedraal in Helsinki, Finland. Het is de grootste Russisch-Orthodoxe kathedraal van heel West- en Noord-Europa en het centrum van de Fins-orthodoxe gemeenschap in Finland. De kerk is een belangrijke toeristische bestemming: de kathedraal trekt jaarlijks ongeveer een half miljoen bezoekers.
De naam 'Oespensikij' is ontleend aan het Slavische woord uspenie, dat 'inslapen, sterven' betekent en duidt op het heengaan van de Moeder Gods. Oespenie is een van de twaalf hoogfeesten van de oosters-orthodoxe kerk. De kathedraal bevindt zich in het centrum van Helsinki, in de wijk Katajanokka. Heden is de kathedraal, de zetel van het bisdom Helsinki van de Fins-Orthodoxe Kerk.
De Rus Aleksej Gornostajev is de architect. De kathedraal werd gebouwd tussen 1862 en 1868, toen het Grootvorstendom Finland deel uitmaakte van het Russische Rijk. De financiering berustte op giften en voor de bouw werd deels gebruik gemaakt van stenen die afkomstig waren van het in 1854 opgeblazen Russische fort Bomarsund op Åland. Qua bouwstijl leunt het zwaar op Russische bakstenen kerken uit de 15e eeuw. In de jaren 60 van de twintigste eeuw werden delen van het interieur verbouwd; aan de buitenkant werden de koepels verguld. Tussen 2004 en juni 2007 werden de koepels opnieuw verguld. De kerk telt twaalf kleine koepels en een grote, analoog aan Jezus en de twaalf apostelen.
De binnenkant ademt, anders dan de buitenkant, een 19e-eeuwse Russisch-orthodoxe sfeer uit. Binnen is er een grote open vloer en zijn er, zoals gebruikelijk in orthodoxe kerken, geen zitbanken. Ook de iconostase ontbreekt niet.

## Externe link

* (meertalig) Website van de kathedraal
* ↑ (fi) Robins, Graham (2004). Bomarsund, Imperiumin etuvartio (pdf), Mariehamn, "Jälkimainingit", p. 30.