OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maçonniek Weekblad

Het Maçonniek Weekblad was een Nederlands tijdschrift dat verscheen tussen 1852 en 1920. Het blad werd aanvankelijk opgericht als een particulier initiatief door de Utrechtse drukker en vrijmetselaar J.G. Andriessen en groeide uit tot een toonaangevend publicatieorgaan binnen de Nederlandse vrijmetselarij.

## Geschiedenis en inhoud

Het Maçonniek Weekblad werd in eerste instantie ook toegankelijk gemaakt voor niet-vrijmetselaren, maar na enkele maanden werd de verspreiding beperkt tot leden van het Grootoosten der Nederlanden. Het tijdschrift speelde een belangrijke rol in het verspreiden van maçonnieke kennis en ideeën onder Nederlandse vrijmetselaars en bevatte onder meer vertalingen uit buitenlandse maçonnieke tijdschriften, met name uit de Duitse Freimaurer Zeitung.
Naast deze vertalingen publiceerde het blad ook verslagen van rouwloges, jubilea en liefdadigheidsactiviteiten. Vanaf de jaren 1860 begon het Maçonniek Weekblad steeds vaker originele bouwstukken en artikelen van vaste auteurs te publiceren, waardoor het uitgroeide tot een volwassen Nederlands vrijmetselaarsblad.

## Betekenis en invloed

Het Maçonniek Weekblad was tot ver in de jaren 1880 feitelijk het enige maçonnieke tijdschrift in Nederland en had een belangrijke informerende en opiniërende functie binnen de Orde van Vrijmetselaren. Het tijdschrift bood een platform voor discussies en inzichten over vrijmetselarij en haar maatschappelijke rol in de negentiende eeuw. Hoewel er later andere tijdschriften verschenen, zoals L’Union Fraternelle en het Weekblad voor Vrijmetselaars, bleef het Maçonniek Weekblad een van de invloedrijkste en langstlopende publicaties binnen de Nederlandse vrijmetselarij.
# Abisko (plaats)

Abisko (Samisch: Ábeskovvu) is een dorp in de gemeente Kiruna, Zweden. Het is een toeristisch centrum dat bij het gelijknamige nationaal park behoort. Het is een oud Samisch dorp. Het is gelegen aan de Ertsspoorlijn tussen Narvik en Luleå. Tevens is het gelegen aan de Europese weg 10.
Het stationnetje heeft als toenaam Östra ("Oost") omdat het natuurpark 2,5 km ten westen van het dorp een eigen station heeft.
Bestuurscentrum: Kiruna (Tätort)
Tätort: Jukkasjärvi · Karesuando · Kuttainen · Övre Soppero · Svappavaara · Vittangi
Småort: Abisko · Idivuoma · Kauppinen · Kurravaara · Lannavaara · Laxforsen · Masugnsbyn · Mertajärvi · Närvä · Paksuniemi · Piksinranta · Saivomuotka
Overig: Alalahti · Alttajärvi · Årosjåkk · Björkliden · Holmajärvi · Jänkänalusta · Kaalasjärvi · Kalixfors · Kattuvuoma · Käyrävuopio · Krokvik · Kuoksu · Lainio · Laukkusluspa · Luongaslompolo · Maunu · Merasjärvi · Nedre Soppero · Nurmasuanto · Paittasjärvi · Parakka · Piilijärvi · Pirttivuopio · Poikkijärvi · Puoltsa · Rautas · Rensjön · Salmi · Silkkimuotka · Stenbacken · Suijajärvi · Torneträsk · Tuolluvaara · Vassijaure · Viikusjärvi · Vittangi · Vivungi
# Bungulla

Bungulla is een plaats in de regio Wheatbelt in West-Australië.

## Geschiedenis

Ten tijde van de Europese kolonisatie was de streek een grensgebied tussen de leefgebieden van de Balardong en Njakinjaki Nyungah.
Bungulla ontstond als een nevenspoor langs de Eastern Goldfields Railway. Het plaatsje werd in 1910 officieel gesticht. 'Bun-Galla' is een Aboriginesterm voor het deel van het lichaam net boven de heup.

## 21e eeuw

Bungulla maakt deel uit van het lokale bestuursgebied (LGA) Shire of Tammin, een landbouwdistrict. Tijdens de volkstelling van 2006 werden er 104 inwoners geteld. In de resultaten van de daaropvolgende volkstellingen in 2011, 2016 en 2021 kwam het plaatsje niet meer voor.

## Toerisme

Nabij Bungulla ligt het Bungulla Nature Reserve. Het Bungulla North Nature Reserve ligt in de Shire of Kellerberrin en is bekend geworden door Barbara York Mains onderzoek naar valdeurspinnen. Een geslacht valdeurspinnen werd naar het plaatsje vernoemd.

## Transport

Bungulla ligt langs de Great Eastern Highway, 191 kilometer ten oosten van West-Australische hoofdstad Perth, 12 kilometer ten westen van Kellerberrin en 24 kilometer ten oosten van de hoofdplaats van het lokale bestuursgebied waarvan het deel uitmaakt, Tammin.
De Eastern Goldfields Railway loopt door het plaatsje maar noch de MerredinLink noch de AvonLink treindiensten van Transwa houden er halt.

## Klimaat

Bungulla kent een mediterraan klimaat. De gemiddelde jaarlijkse neerslag in het district bedraagt 370 mm.
# Marcel Ruijters

Marcel Ruijters (1966) is een Nederlands alternatieve striptekenaar. Hij begon met het zelf publiceren van zijn werk onder de naam Uitgeverij Monguzzi. De eerste 3 Dr. Molotow delen werden uitgegeven in een oplage van 700 stuks. Naast deze serie publiceerde hij publicaties zoals Mandragoora, Thank You It's Ugly, Onbegrijpelijke verhalen, etc. Hij droeg ook bij aan allerlei undergroundstriptijdschriften, ook in het buitenland.
De serie Troglodytes werd in Nederland uitgegeven door uitgeverij Oog & Blik.

## Prijzen

In 2015 ontving Ruijters de Stripschapprijs.
# Quita Sueño

Quita Sueño (Spaans: Banco Quitasueño) is een in de Caraïbische Zee gelegen koraalrif. Het rif ligt 110 km ten noordoosten van het eiland Providencia. Quita Sueño werd in 1869 opgeëist door de Amerikaan James Jennett onder de Guano Islands Act ten behoeve van de winning van guano. In 1972 (geratificeerd in 1981) tekenden de VS en Colombia een verdrag waarin staat dat de VS afstand doen van hun aanspraak op diverse guano-eilanden in deze regio. Hiertoe behoorde ook Quita Sueño, maar anders dan bij de andere eilanden beschouwen de VS dit rif niet als een eiland, maar als een deel van de zee en dus niet als gebied waarover soevereiniteit opgeëist kan worden. De VS deden dus eenvoudigweg afstand van haar eigen eis zonder de Colombiaanse aanspraak te erkennen. Volgens Colombia kan het rif echter wel aan soevereiniteit onderworpen worden en het land beschouwt dit rif dan ook als onderdeel van het departement San Andrés en Providencia. Naast Colombia maakt ook Nicaragua aanspraak op het eiland.
# Histiotus

Histiotus is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1856 gepubliceerd door Paul Gervais.

## Soorten

Er worden 11 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Histiotus alienus O. Thomas, 1916
* Histiotus cadenai Rodríguez-Posada et al., 2021
* Histiotus colombiae O. Thomas, 1916
* Histiotus diaphanopterus Feijó, P. A. da Rocha, & S. L. Althoff, 2015
* Histiotus humboldti Handley, 1996
* Histiotus laephotis O. Thomas, 1916
* Histiotus macrotus (Poeppig, 1835)
* Histiotus magellanicus (R. A. Philippi, 1866)
* Histiotus mochica Velazco et al., 2021
* Histiotus montanus (R. A. Philippi & Landbeck, 1861)
* Histiotus velatus (I. Geoffroy, 1824)
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 488-489. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 09-02-2025.
# Parkgebied langs de Dijle

Het Parkgebied langs de Dijle is een natuurgebied in de tot de Antwerpse gemeente Mechelen behorende plaats Muizen. Het is gelegen tussen de dorpskom en de Dijle.
Het park werd aangelegd in de 2e helft van de 19e eeuw, waarschijnlijk behoorde het tot het voormalige kasteel Estricx. Dit kasteel brandde in 1953 af en daarvoor in de plaats kwamen een aantal villa's. Er is zuur beukenbos en eiken-haagbeukenbos te vinden.
In het gebied komt onder meer de moesdistel voor. Er staan ook een groot aantal monumentale bomen, waaronder een mammoetboom.
# Noordhollandschkanaalbrug

De Noordhollandschkanaalbrug is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Noord.
De brug is aangelegd in het kader van de voltooiing van rijksweg 10 eind jaren tachtig. Het bouwen en beheer van kunstwerken in die snelweg ligt geheel in handen van Rijkswaterstaat, zo ook het ontwerp van deze brug over het Noordhollandsch Kanaal. De brug laat alhoewel in de jaren tachtig gebouwd toch een stukje geschiedenis van het kanaal zien. Alle bruggen over het kanaal moesten beweegbaar zijn voor de scheepvaart waarvoor zij is aangelegd. In eerste instantie waren het alle draaibruggen, maar in de loop van de jaren kwamen er ook basculebruggen of ophaalbruggen over het kanaal te liggen. Steeds moest de brug beweegbaar zijn voor hoogliggende scheepvaart. De brug 970, een hoog gelegen ophaalbrug, was nog maar net opgeleverd (opening 1983), toen werd begonnen met de bouw van wat de Noordhollandschkanaalbrug zou worden. Dit is een vaste brug, dus ineens was het afgelopen met schepen met hoge masten. In 1990 werd het noordelijk deel van de ringweg geopend. Later werden geluidsschermen op de zuidzijde brug (stadskant) geplaatst. Ze kreeg in 2017 haar naam.
De brug overspant zowel het Noordhollandsch kanaal als de Noordhollandschkanaaldijk (westelijke oever) en de Buikslotermeerdijk (oostelijke oever). Nog geen honderd meter ten noorden van de brug ligt de scheidslijn tussen gemeenten Amsterdam en Landsmeer.
Ze maakt tevens deel uit van de route Europese weg 35, die begint en eindigt bij de uit- en ingang van de Coentunnel.
* Noordhollandschkanaalbrug volgens BAG via data.amsterdam.nl
* Peter Korrel, Noordhollandschkanaalbrug in de Ringweg Noord over het Noordhollandschkanaal.. Bruggen van Amsterdam. Geraadpleegd op 10 augustus 2022 – via bruggenvanamsterdam.nl.
* Naamgeving openbare ruimten: Vaststellen Schinkelbrug Noord en andere in Amsterdam. Gemeenteblad (217096). Gemeente Amsterdam (8 december 2017). Geraadpleegd op 11 augustus 2022.
# De Nol

De Nol is een cultuurhistorisch belangrijk gebied dat zich bevindt ten westen van het dorp Wildert op het grondgebied van de Antwerpse gemeenten Essen en Kalmthout.
Dit gebied werd gevormd door de turfwinning, die hier plaats vond van de 14e tot de 18e eeuw. Diverse turfvaarten werden voor de afvoer van de turf gebruikt. Zo werd in 1358 de Oude Moervaart gegraven, gevolgd door de Roosendaalse Vaart en in 1719 de vertakkingsvaart. De turf werd via deze vaarten gebracht naar Roosendaal, Bergen op Zoom en Breda, waar de turf werd verhandeld.
De vaarten zijn nog deels als waterlopen te herkennen, maar ook is er open water ontstaan waar watervogels en amfibieën gebruik van maken en waar ook enkele zeldzame plantensoorten zijn te vinden.
Het gebied sluit in het zuidwesten aan bij de Kalmthoutse Heide.
# Monstertruckongeluk in Haaksbergen

In de middag van zondag 28 september 2014 vond een monstertruckongeluk in Haaksbergen plaats. Bij het ongeluk reed een monstertruck in op het publiek.
Bij het ongeluk kwamen drie mensen om het leven en vielen 28 gewonden. Van hen hadden sommigen ten minste zes jaar na het ongeluk nog gezondheidsschade. In 2020 waren bijna alle slachtoffers schadeloos gesteld.
Er waren naast dranghekken geen speciale veiligheidsvoorzieningen en de monstertruck bleek technische mankementen te hebben. Volgens de Monster Truck Racing Association bevond het publiek zich dicht bij de show en zou een on-board Remote Ignition Interrupter niet gebruikt zijn. Zo'n systeem kan de monstertruck vanaf een afstand onmiddellijk uitschakelen.

## Nasleep

De Onderzoeksraad voor Veiligheid concludeerde in mei 2015 dat de gemeente en de organisator van het evenement de gevaren van de demonstratie niet hebben onderkend. Na een daaropvolgende dreigende motie van wantrouwen stapte de toenmalige burgemeester Hans Gerritsen nog diezelfde maand op.
Op 28 september 2015, precies een jaar na het ongeluk, werd op dezelfde locatie een monument onthuld ter nagedachtenis aan het ongeluk. Het bestaat uit een beeld en een bord met de namen van de drie slachtoffers.
In april 2016 werd de chauffeur van de monstertruck veroordeeld tot vijftien maanden onvoorwaardelijke celstraf, waarna hij in hoger beroep ging. Dat diende in mei 2018, waarbij de straf ongewijzigd bleef. Hem werd daarin dood door schuld en zwaar lichamelijk letsel door schuld (grove schuld) ten laste gelegd. Daarop wilde hij in cassatie gaan, maar die trok hij in september 2019 in waarmee de celstraf definitief werd. De organiserende stichting werd veroordeeld tot een voorwaardelijke geldboete van 25.000 euro.
* 1 2 3 4 5 Monument voor monstertruck-ongeluk Haaksbergen onthuld. nos.nl (28 september 2015). Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* 1 2 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 23 mei 2018, ECLI:NL:GHARL:2018:4674. Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* 1 2 Slachtoffers monstertruck Haaksbergen schadeloos, maar schade blijft groot. nos.nl (28 september 2020). Geraadpleegd op 4 juli 2023.
* 1 2 Chauffeur monstertruck Haaksbergen in hoger beroep. nos.nl (29 april 2016). Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* ↑ (en) MTRA Official Statement: Haaksbergen Incident. mtra.us (29 september 2014). Geraadpleegd op 25 juni 2023.
* ↑ Gevaren monstertruckevenement Haaksbergen niet onderkend. nos.nl (20 mei 2015). Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* ↑ Burgemeester stapt op vanwege monstertruck-ongeluk. nos.nl (27 mei 2015). Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* ↑ Mark Mensink, Gerechtshof handhaaft celstraf voor verdachte van monstertruckdrama. telegraaf.nl (23 mei 2018). Gearchiveerd op 22 juni 2023. Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* ↑ Bestuurder monstertruck Haaksbergen moet cel in. telegraaf.nl (13 september 2019). Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* ↑ Monstertruckchauffeur legt zich neer bij celstraf. nos.nl (13 september 2019). Geraadpleegd op 22 juni 2023.
* ↑ Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 23 mei 2018, ECLI:NL:GHARL:2018:4675. Geraadpleegd op 22 juni 2023.
# Merodese bossen

De Merodese Bossen is een bos- en natuurgebied ten westen van de kom van de Antwerpse plaats Herenthout.

## Geschiedenis

Einde 18e eeuw was hier nog sprake van heidevelden en moerassen. Gedurende de eerste helft van de 19e eeuw werd dit gebied ontgonnen en bebost. Omstreeks 1900 werden er dreven door de bossen aangelegd.
Het grootste deel van de bossen ligt in de gemeente Herenthout, maar het deel ten westen hiervan ligt op het grondgebied van Bevel. Daar ligt ook het bijbehorende Kasteel Steynehof. Ten noorden van dit kasteel vindt men nog heiderestanten en enkele vennen.
Het bosgebied ligt betrekkelijk geïsoleerd in het open landschap en is van belang voor vele broedvogels.
Ten zuidwesten van dit gebied sluit het aan op de Kruiskensberg en het dal van de Grote Nete.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Leefdaalbos

Het Leefdaalbos is een bos dat zich bevindt ten noorden van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Meise behorende plaats Imde, gelegen aan Autoweg 3.

## Geschiedenis

In 1837 werd aan de zuidrand van het -op natte leemgrond groeiende- Leefdaalbos een boswachtershuisje annex herberg opgetrokken. Omstreeks 1863 liet de Brusselse rentenier Jean-Baptiste Triest in het bos een aantal dreven aanleggen zodat een sterrenbos ontstond. Het boswachtershuisje werd gesloopt en een landhuis werd gebouwd terwijl bij dit huis ook een lusttuin van bijna 2 ha werd aangelegd. Omstreeks 1903 werd ook een serre en een koetshuisje gebouwd. In 1910 werd het goed verkocht aan Raoul de baron Hennin de Boussu-Walcourt die militair was.
In 1914 werd het landhuis door de Duitse bezetter in brand gestoken en in 1922 liet de baron een nieuwe villa bouwen in cottagestijl. Na het overlijden van de baron en zijn weduwe werd het huis in 1980 in gebruik genomen door de Zusters der Christelijke Scholen van Vorselaar. Zij stichtten er een retraitehuis.
Vervolgens kwam er in het landhuis een evenementenlocatie onder de naam: Domein ten Bossche.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kasteel van Loarre

Het Kasteel van Loarre is een kloosterburcht in de gemeente Loarre in de provincie Huesca van de autonome regio Aragón in Noord-Spanje. Het kasteel wordt beschouwd als een van de mooiste van Spanje en geniet sinds 1906 erfgoedbescherming (bien de interés cultural).

## Geschiedenis

Het bouwwerk gaat terug tot een kerk die koning Sancho III van Navarra hier in 1019 stichtte als onderdeel van de herovering (reconquista) van het gebied op de Moren. De rest van de kloosterburcht werd gebouwd onder koning Sancho Ramírez (r. 1063-1094), die hier zowel een kasteel als een versterkt klooster van augustijner koorheren stichtte. Nadat in 1098 de meer zuidwaarts gelegen stad Huesca was ingenomen, verloor het kasteel veel van zijn strategische belang. In de 12e eeuw deed het dienst als een van de koninklijke residenties. Eind 13e eeuw werd een dubbele ringmuur met acht ronde weertorens toegevoegd. In de 14e eeuw werd het complex verkocht aan Antonio de Luna, een gunsteling van de koning.

## Architectuur

Het oudste deel van de kloosterburcht is waarschijnlijk het eenbeukige kerkje van Santa María met een halfronde apsis. De hoofdkerk gewijd aan San Pedro is gebouwd op een crypte met tongewelven. Het juk wordt overspannen door een koepel op trompen. Vier kleine ronde vensters (oculi) zorgen voor licht. De sobere architectuur wordt enigszins verzacht door talrijke plantaardige en figuratieve kapitelen.
Het kasteel heeft een donjon van vijf verdiepingen (Torre del Homenaje) en een kleinere “Koninginnetoren” (Torre de la Reina). Iets lager dan het hoofdkasteel, maar nog steeds binnen de ringmuur, staat de Torre Albarrana, die bovenaan verlicht wordt door twee ajimezes (tweelichten). Delen van de kasteelgebouwen fungeerden als kloostercellen.

## Filmlocatie

Het kasteel werd als decor gebruikt in verschillende films:
* Crónica del alba. Valentina (Antonio Betancor, 1982)
* Kingdom of Heaven (Ridley Scott, 2005)
* Miguel y William (Inés Paris, 2007)

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Castillo de Loarre op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Birrebeekvallei

De Birrebeekvallei is een natuurgebied in de Vlaams-Brabantse gemeente Meise, gelegen tussen Sint-Brixius-Rode en Nieuwenrode. Het is toegankelijk via de Broekstraat.
Het is een gebied van ongeveer 70 ha dat wordt beheerd door Natuurpunt. De Birrebeek stroomt in noordelijke richting en wordt geflankeerd door oude bossen, waarvan het Velaartbos het belangrijkste is. Dit is rijk aan plantengroei. Op de bodem van dit oude bos groeien onder meer eenbes, daslook, bosanemoon en gele dovenetel. De Grote Heidebeek vloeit hier in de Birrebeek.
Het gebied is rijk aan dieren, waaronder het oranjetipje. Het is vrij toegankelijk op de paden en er is een wandelroute uitgezet.
# Brechtse Heide

De Brechtse Heide is een beschermd landschap en ankerplaats in de Antwerpse gemeente Brecht met ook delen in de gemeenten Schilde, Malle en Zoersel.
Het gebied heeft een oppervlakte van ongeveer 1700 ha en is in wezen een heide-ontginningsgebied met centraal er in gelegen de Abdij Onze Lieve Vrouw van Nazareth. Hier is een vlak landbouwgebied van ongeveer 30 meter hoogte met een grootste hoogte van ongeveer 32 meter, en het wordt omringd door bossen en natuurreservaten als Kooldries-Hoofsweer en Marbeleven.
Feitelijk betreft het een oost-west gerichte cuesta die tevens de waterscheiding vormt tussen de bekkens van de Schelde en, in het noorden, de Maas. De zuidelijke cuestarand, aan de zuidkant van het gebied, toont een vrij steile helling van 18 naar 25 meter. In het algemeen kent het gebied een vrij ondiepe zandlaag, gelegen op klei. Vanouds lagen er tal van vennen en ook vindt men er enkele bovenlopen van beken.
Vanaf de 11e eeuw was er wel sprake van enige landbouw in het gebied, waarbij de heide gebruikt werd als leverancier van schapenmest.
De heide-ontginningen vonden vooral plaats na 1772, toen keizerin Maria Theresia de aanplant van dennenbossen verordonneerde. Deze ontstonden vooral aan de westrand van het gebied, later ook in het zuiden. Door de abdij, die in 1947 werd gesticht, werden ook de centraal gelegen delen van het gebied ontgonnen. Vennen werden ontwaterd en opgehoogd.
Aan de noordkant werd, van 1864-1873, het Kanaal Dessel-Turnhout-Schoten gegraven met als doel om de omliggende gronden vruchtbaarder te maken. Langs dit kanaal ontstond baksteenindustrie met kleiafgravingen. Van 1897-1925 gebruikte de stad Antwerpen een deel van het noordelijke gebied om stadsmest op te brengen.
Door de gevarieerde geschiedenis en de diverse activiteiten is er een landschap ontstaan met tal van verschillende biotopen. Er komen vele vogelsoorten voor en ook de flora van de heiderestanten en diverse natte gebieden is van belang.
Het gebied is vrij toegankelijk.
# Groot Schoor

Het Groot Schoor is een natuurgebied nabij de Antwerpse plaats Bornem.
Deze oorspronkelijke Scheldepolder van 23 ha, omsloten door de Spierbroekpolder en de Vitsdam, werd in het kader van het Sigmaplan ontpolderd en omgezet in een zoetwatergetijdengebied. Hetzelfde is gebeurd met de nabijgelegen Stort van het Buitenland (7,7 ha). Het gebied maakt deel uit van Nationaal Park Scheldevallei en van Natura 2000-gebied Schelde en Durme-estuarium van de Nederlandse grens tot Gent.
De rietvegetatie gaat geleidelijk over in een wilgenvloedbos.
# Gooreind (natuurgebied)

Het Gooreind is een natuurgebied nabij de tot de Antwerpse stad Geel behorende plaats Ten Aard, in de omgeving van de Oudetongelseweg.
Het Gooreind ligt direct ten zuiden van het Kanaal Bocholt-Herentals en in het stroomgebied van de Kleine Nete, waar het water van de Zeggeloop en de Elzenloop naar toestroomt. Het Gooreind ligt daartoe betrekkelijk laag, van 17-19,5 meter. De bodem behoort tot de Formatie van Kasterlee, waarboven zich dekzanden bevinden.
Het gebied bestaat uit een parkbos, populierenaanplanten met moerasgebied langs het kanaal, en een gebied van akkers met houtwallen en dreven.
In 1852 werd 389 ha grond gekocht ten oosten van Ten Aard, door koning Leopold I en baron Charles Coppens. Later kwam er nog 600 ha bij en zo ontstond het Koninklijk Domein. Hier vonden ontginningen plaats waarbij delen werden opgehoogd, vloeiweiden aangelegd, stadsvuil ter bemesting aangevoerd, en waterlopen gegraven.
Eind 19e eeuw vestigde L. Dekeu zich in het gebied, hij kocht de Drossaardhoeve en ook liet hij in 1903-1904 een landhuis aanleggen en een park.
# Gelaagpark

Het Gelaagpark is een natuurgebied in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Temse behorende plaats Steendorp.
Het Gelaagpark heeft een oppervlakte van 4 hectare. Het bestaat uit wilgen-berkenbos en er zijn drie vijvers die een goede waterkwaliteit bezitten. Er zijn veel amfibieën en waterplanten. In het gebied komt ook de gevlekte orchis voor. In het gebied komen het woudaapje en de kwak voor. Het Gelaagpark is een broedgebied voor 52 vogelsoorten, waaronder ijsvogel, waterral en sperwer.
# Boerenhuis

Doorverwijzing Boerderij
# Mocro sh*t (lied)

Mocro sh*t is een lied van de Nederlandse rapper Ashafar. Het werd in 2020 als single uitgebracht en stond in hetzelfde jaar als achtste track op het gelijknamige album.

## Achtergrond

Mocro sh*t is geschreven door Julien Willemsen en Zakaria Abouazzaoui en geproduceerd door Jack $hirak. Het is een nummer uit het genre nederhop. Het lied is, net als het gelijknamige album, een ode aan de Marokkaanse roots van de rapper. In de videoclip is de artiest meermaals met een Marokkaanse vlag te zien. De single heeft in Nederland de gouden status.

## Hitnoteringen

De rapper had succes met het lied in de hitlijsten van het Nederlands taalgebied. Het piekte op de twintigste plaats van de Nederlandse Single Top 100 en stond elf weken in de lijst. Er was geen notering in de Nederlandse Top 40, maar het kwam tot de achtste plaats van de Tipparade. De Vlaamse Ultratop 50 werd niet bereikt; het lied bleef steken op de twintigste plaats van de Ultratip 100.
* ↑ Mocro sh*t. Dutchcharts. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* ↑ Mocro sh*t. Top 40. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* ↑ Mocro sh*t. Ultratop. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* ↑ Ashafar lost verwachtingen in met nieuw debuutalbum ‘Mocro Sh*t’. Maxazine. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* ↑ Ashafar – Mocro Shit. Moroccanhiphop. Gearchiveerd op 19 september 2020. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* ↑ Goud/Platina. NVPI. Gearchiveerd op 18 december 2023. Geraadpleegd op 12 december 2022.