OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Finland (schip, 1902)

De Finland was een passagiersschip dat onder andere werd ingezet op de passagiersdienst Antwerpen - New York van de Belgische Red Star Line. Het werd ook regelmatig op diensten van de Amerikaanse zustermaatschappijen van de Red Star Line ingezet.
Het schip had een zwarte romp met op het voorschip twee hoge masten met laadbomen en witte opbouw. Achteraan had ze eveneens twee hoge masten waarvan een op de bovenbouw stond. Het schip had twee lange schoorstenen.

## SS Finland

Als de SS Finland op de lijn Antwerpen-New York bood ze plaats aan 342 passagiers in eerste klas, 194 in tweede klas en 626 in derde klas. Na de beginjaren werd de derde klas opgedeeld in 3 aparte afdelingen voor respectievelijk families, alleenstaande mannen en alleenstaande vrouwen.

## USS Finland

Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog wordt de Finland in enkele weken tijd omgebouwd als troepentransportschip voor de US Navy.

## Geschiedenis

Het schip werd in 1902 gebouwd door scheepswerf William Cramp & Sons Shipbuilding Company in Philadelphia (Pennsylvania, Verenigde Staten) met bouwnummer 312. Ze mat 12.760 brt en was 176 meter lang en 18,20 meter breed.
* 21.06.1902 Tewater gelaten in Philadelphia voor International Navigation Company
* 27.09.1902 Arriveert in New York van Philadelphia om te gaan varen voor de Red Star Line tussen New York and Antwerpen
* 02.10.1902 Vertrek van New York voor haar maiden trip (Capt. F. Albrecht)
* 19.12.1903 Bij het vertrek uit Antwerpen in dichte mist aan de grond gelopen bij Nieuwesluis (Breskens).
* 24.12.1903 Vlotgetrokken
* 21.07.1906 Bij het vertrek uit Antwerpen naar New York aan de grond gelopen op de Schelde. (Capt. Apfeld)
* 14.06.1912 Vertrek uit New York, gechartered door het American Olympic Committee om de Amerikaanse olympische atleten te vervoeren en huisvesten die onderweg waren naar Stockholm, 274 passagiers, waarvan 164 olympische deelnemers.
* 23.03.1915 Onderweg van New York naar havens in de Middellandse zee stapten Italiaanse ambtenaren aan boord en brachten het schip op naar Genua om te worden doorzocht op contrabande.
* 28.04.1916 Nam de bemanning aan boord van het getorpedeerde Brits stoomschip Industry.
* 28.10.1917 Zelf getorpedeerd door de Duitse onderzeeër U-93. De torpedo explodeerde in een kolenbunker aan stuurboord zijde. 9 Personen vonden de dood nadat ze in paniek het schip hadden verlaten

## Fotogalerij

* SS / USS Finland
* SS Finland grondplan
* De SS Finland verlaat New York
* 1919 USS Finland
* ↑ (en) S/S Finland, Red Star Line, www.norwayheritage.com. Gearchiveerd op 31 december 2022.
# Overstromingen in Willamette Valley in 1996

De overstromingen in Willamette Valley maakten deel uit van een serie overstromingen in de Pacific Northwest in 1996. De overstromingen vonden grotendeels plaats in Oregon maar ook naburige staten werden getroffen.

## Oorzaak

Een ongewone samenloop van weersomstandigheden maakte de overstromingen bijzonder ernstig. De winter voorafgaand aan de overstromingen had een abnormale hoeveelheid aan regen en relatief weinig sneeuwval opgeleverd. De zware regens verzadigden de bodem en verhoogden het rivierpeil in januari 1996. Eind januari werd de regio getroffen door een zware sneeuwstorm. Dit werd gevolgd door een vorstperiode die zes tot tien dagen aanhield. De nieuwe sneeuwlaag smolt door een warme subtropische straalstroom die op 6 februari arriveerde. Deze straalstroom bracht nog meer regen met zich mee. De combinatie van de extra regen, de verzadigde grond en de smeltende sneeuw deed tientallen beken en zijrivieren overstromen, die uitmondden in de grote rivieren in de regio, die daardoor op hun beurt ook overstroomden. De Willamette was op sommige plaatsen negen meter hoger dan normaal. Er was zoveel water dat de 12 meter hoge Willamette Falls bijna niet meer zichtbaar was.

## Gevolgen

Tijdens de overstromingen verloren acht mensen het leven en raakten 3000 mensen hun woning kwijt. Er was voor meer dan 70 miljoen dollar schade in de regio. Steden en dorpen tussen Oregon City en Corvallis werden getroffen. In het centrum van Portland werden de rivierbeddingen verhoogd met zandzakken om te voorkomen dat grote delen van de stad zouden overstromen. Erger werd voorkomen door een waterproject dat gebouwd werd in de jaren 1930: hierdoor steeg de rivier tientallen centimeters minder. Er werden ook tientallen wegen weggespoeld evenals verschillende kuddes koeien van boerderijen in de omgeving van rivieren. President Bill Clinton noemde de ramp zeer ernstig en bezocht verschillende getroffen plaatsen.
* 1 2 3 (en) Zach Urness, Looking back: 25 years since the catastrophic Willamette Valley floods of 1996. The Register-Guard. Geraadpleegd op 4 oktober 2022.
* ↑ (en) Joseph Rose | The Oregonian/OregonLive, Remembering Oregon's epic 1996 flood (photos). oregonlive (5 februari 2016). Geraadpleegd op 4 oktober 2022.
* Artikel op Oregon Encyclopedia
# Heinrich Trumheller

Heinrich Trumheller (Naltsjik, Rusland, 1 juli 1972) is een voormalig Duits wielrenner.

## Erelijst
### 1992

* Duits kampioenschap (wegwedstrijd)

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië |
| 1992 | |
| 1993 | |
| 1994 | opgave |
| 1995 | 93e |
| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Ronde van Lombardije | WK op de weg |
| 1992 | | 108e | | | | 82e |
| 1993 | 34e | 38e | 16e | 61e | 28e | |
| 1994 | 161e | | | 41e | | |
| 1995 | | | | | | |

## Externe link

* (en) Profiel van Heinrich Trumheller op ProCyclingStats
* Profiel van Heinrich Trumheller op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Heinrich Trumheller op Firstcycling.com
* Profiel van Heinrich Trumheller op De wielersite
Wielerploegen van Heinrich Trumheller
Arnould · Bagot · Bourguignon · Bouvatier · Brochard · Davy · de Las Cuevas · Delion · Desbiens · Durand · Jeker · Leblanc · Madouas · Magnien · Rezze · Robin · Simon · Thibout · Trumheller · Gaumont (stagiair) · Roux (stagiair)
Arnould · Bourguignon · Brochard · Davy · de Las Cuevas · Delion · Desbiens · Durand · Gaumont · Jeker · Madouas · Magnien · Marie · Robin · Roux · Simon · Thibout · Trumheller · Bouyer (stagiair) · Medan (stagiair) · Salmon (stagiair)
Aldag · Audehm · Bölts · Dietz · Gröne · Henn · Heppner · Holm · Hundertmarck · Kummer · Lafis · Ludwig · Pooelnikov · Raab · Trumheller · Ullrich · Werner · Wesemann · Zabel
1996: Geen professionele ploeg, actief als amateur
# Alangudi

Alangudi is een panchayatdorp in het district Pudukkottai van de Indiase staat Tamil Nadu.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 10.742 mensen in Alangudi, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 77%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Andy Boulton

Andy Boulton (Stoke-on-Trent, 22 februari 1973) is een Schotse dartsspeler die momenteel uitkomt voor de PDC. Hoewel hij geboren werd in Engeland en ook jarenlang uitkwam onder Engelse vlag, veranderde Boulton zijn loyaliteit van Engeland naar Schotland op verblijfsgrond.

## Carrière

Op 21 januari 2023 versloeg hij Martijn Dragt met 5-3 in de finale van Challenge Tour 3. Op 29 oktober van dat jaar ging hij met een uitslag van 5-4 langs Owen Bates in de finale van Challenge Tour 23. In 2024 probeerde hij via Q-School een Tour Card te bemachtigen, waar hij niet in slaagde. Boulton wist op de laatste finaledag van de Q-School 2025 wél een Tour Card te behalen, via de UK Q-School Order of Merit. Hierdoor verzekerde hij zich voor twee jaar van toegang tot het professionele circuit.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### BDO

* 2008: Laatste 16 (verloren van Ted Hankey met 1-4)
* 2011: Laatste 32 (verloren van Robbie Green met 0-3)
* 2012: Laatste 32 (verloren van Scott Waites met 1-3)

### PDC

* 2016: Laatste 64 (verloren van Gary Anderson met 0-3)
* 2020: Laatste 96 (verloren van Danny Baggish met 2-3)
* 2021: Laatste 64 (verloren van Stephen Bunting met 2-3)

## Externe link

* Player Profile Darts Database
* ↑ (en) Rangorde van de Order of Merit van de PDC. Gearchiveerd op 2 januari 2019.
* ↑ Number of nationalities competing on PDC ProTour to increase in 2021. Professional Darts Corporation. Geraadpleegd op 19 februari 2021.
* ↑ (en) PDC Challenge Tour 03 Results. DartConnect (21 januari 2023). Geraadpleegd op 21 januari 2023.
* ↑ (en) PDC Challenge Tour 23 Results. DartConnect (29 oktober 2023). Geraadpleegd op 29 oktober 2023.
* ↑ UK Q-School: Long, Lipscombe en Lovely eindigen met succes. dartsactueel.nl (12 januari 2025).
# Mathieu Faivre

Mathieu Faivre (Nice, 18 januari 1992) is een Franse alpineskiër. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Bij zijn wereldbekerdebuut, in maart 2010 in Garmisch-Partenkirchen, scoorde Faivre direct wereldbekerpunten. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2013 in Schladming eindigde de Fransman als 21e op de reuzenslalom. In oktober 2013 behaalde hij in Sölden zijn eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde Faivre als 24e op de reuzenslalom.
In Beaver Creek nam de Fransman deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2015. Op dit toernooi viel hij uit in de eerste manche van de reuzenslalom. Samen met Adeline Baud, Anemone Marmottan, Tessa Worley, Thomas Fanara en Thomas Mermillod Blondin eindigde hij als vijfde in de landenwedstrijd. In februari 2016 stond hij in Yuzawa Naeba voor de eerste maal in zijn carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Op 4 december 2016 boekte Faivre in Val-d'Isère zijn eerste wereldbekerzege. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2017 in Sankt Moritz eindigde de Fransman als negende op de reuzenslalom, samen met Adeline Baud Mugnier, Tessa Worley en Alexis Pinturault werd hij wereldkampioen in de landenwedstrijd. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde hij als zevende op de reuzenslalom.
In Åre nam Faivre deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2019. Op dit toernooi eindigde hij als zeventiende op de reuzenslalom. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2021 in Cortina d'Ampezzo werd de Fransman wereldkampioen op zowel de reuzenslalom als de parallelslalom.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2014 | Sotsji | 24e Reuzenslalom |
| 2018 | Pyeongchang | 7e Reuzenslalom |
| 2022 | Peking | 3 Reuzenslalom 5e Landenwedstrijd |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2013 | Schladming | 21e Reuzenslalom |
| 2015 | Beaver Creek | DNF1 Reuzenslalom 5e Landenwedstrijd |
| 2017 | Sankt Moritz | 9e Reuzenslalom 1 Landenwedstrijd |
| 2019 | Åre | 17e Reuzenslalom |
| 2021 | Cortina d'Ampezzo | 1 Reuzenslalom 1 Parallelslalom |
| 2023 | Courchevel & Méribel | 19e Reuzenslalom |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | RS | PAR | SC | SG |
| 2009/2010 | 117e | 36e | | – | – |
| 2010/2011 | 135e | – | | 35e | – |
| 2011/2012 | 126e | 44e | | – | – |
| 2012/2013 | 78e | 25e | | – | – |
| 2013/2014 | 44e | 11e | | – | – |
| 2014/2015 | 61e | 16e | | – | – |
| 2015/2016 | 21e | 4e | | – | – |
| 2016/2017 | 14e | 2 | | – | – |
| 2017/2018 | 48e | 12e | | – | – |
| 2018/2019 | 35e | 9e | | – | – |
| 2019/2020 | 29e | 7e | 23e | – | – |
| 2020/2021 | 16e | 5e | 10e | | – |
| 2021/2022 | 46e | 13e | – | | 36e |
| 2022/2023 | 93e | 31e | | | – |
| 2023/2024 | 128e | 47e | | | – |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 4 december 2016 | Val-d'Isère | Reuzenslalom |
| 28 februari 2021 | Bansko | Reuzenslalom |
# Aelmoeseneiebos

Het Aelmoeseneiebos (of Aalmoezenijebos) is een natuurgebied op het grondgebied van de gemeentes Melle (Gontrode) en Oosterzele (Landskouter). Het bos is 28,5 hectare groot en is in het bezit van de Universiteit Gent. Het bosgebied wordt nu beheerd door het universitaire Labo voor Bos & Natuur. De spoorlijn Gent-Geraardsbergen deelt het bos in tweeën. Het Aelmoeseneiebos is een oud bosgebied dat al op de Ferrariskaart voorkwam in 1775. Het bos was eeuwenlang eigendom van de Sint-Baafsabdij van Gent. Tijdens de Franse periode (1794-1815) werd het overgedragen aan de openbare armenzorg van de stad Gent. In 1967-1968 kocht de Belgische Staat het bos zodat de Universiteit Gent het als proefbos kon gebruiken. De belangrijkste boomsoorten zijn zomereik en beuk, met es en esdoorn in de beekvalleitjes. Het Aelmoeseneiebos staat bekend om zijn voorjaarsflora zoals bosanemoon, slanke sleutelbloem, gele dovenetel en kleine maagdenpalm. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het bos grotendeels gekapt maar in 1920 opnieuw aangeplant. Aansluitend op het westelijke deel van het Aelmoeseneiebos liggen in de vallei van de Gondebeek 10 hectare percelen van Natuurpunt afdeling Oosterzele. Met het 'landschapsproject Rodeland' wil men door bebossing in de valleien van de Gondebeek, Kerkesbeek en de Driesbeek het Aelmoeseneiebos verbinden met de Makegemse bossen. In 2021 werden aan de Gondebeekvallei 5 amfibieëntunnels aangelegd. In het Aelmoeseneiebos werden bij inventarisaties en onderzoeken 1329 verschillende soorten gevonden: o.a. 64 boom- en struiksoorten en wel 599 soorten ongewervelden. Het Aelmoeseneiebos is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied (habitatrichtlijngebied) 'Bossen van het zuidoosten van de Zandleemstreek' (BE2300044). Het bos is vrij toegankelijk op de wandelpaden.

## Afbeeldingen

* Gondebeekvallei
# Jisp (plaats)

Jisp is een dorp in de gemeente Wormerland in de Nederlandse provincie Noord-Holland. In de 17e- en 18e eeuw beleefde Jisp een bloeiperiode door de walvisvaart. Het dorp heeft toen circa 3800 inwoners gehad. Jisp heeft thans 700 inwoners (2023) en ligt in het natuurgebied Wormer- en Jisperveld aan de weg van Neck naar Wormer. De weg en buurt Het Weiver verbindt Jisp met het dorp Wormer. Tot 1991 was Jisp een zelfstandige gemeente.

## Bezienswaardigheden

Jisp kent een wegsloot en een raadhuisje uit 1650.
De Hervormde Kerk is gebouwd in 1822 op de plaats van de eerdere kerk. Het koorhek en de preekstoel dateren van die kerk uit de 17e eeuw. In de kerk worden maandelijks Concerten bij kaarslicht georganiseerd.
De uitspanning De Lepelaar (deze vogel stond ook in het wapen van de voormalige gemeente Jisp) ligt aan de plas het Zwet. Hier wordt in juni de pinksterkermis gehouden. Bij de dichtbijgelegen boerderij van Piet Praag zijn roeibootjes te huur. Piet Praag is de laatste overgebleven veeboer die zijn koeien per schuit van weiland naar weiland vervoert. Het overgrote deel van het gebied om Jisp is opgekocht door de Vereniging Natuurmonumenten
Elk jaar op 5 mei is Jisp een van de plaatsjes die wordt aangedaan bij de BevrijdingsBannetocht een variant op de bekende schaatstoertocht Bannetocht. Deze prestatietocht is altijd een gezellige gebeurtenis, met langs de route bezienswaardigheden, gratis versnaperingen en muziek. De 26 kilometer lange tocht is ook geschikt voor kinderen. Een ander jaarlijks wederkerend festijn is luilak.

## Geboren te Jisp

* Jan Ploeger (1879-1956), worstelaar, gymnastiekleraar, trainer en sportbestuurder
* Henk Ruijter (1893-1946), politicus en lid van de Tweede Kamer (RKSP, KVP)
* Lou Voster (1928-1999), politicus
# VR-Yhtymä

VR-Yhtymä Oy (Zweeds: VR-Group Abp) (VR-groep) is het nationale spoorwegbedrijf van Finland. VR staat voor Valtion Rautatiet (Fins voor staatsspoorwegen).
De huidige onderneming ontstond in 1995, toen de tot dan toe bestaande staatsonderneming Valtionrautatiet in twee delen werd gesplitst: VR-Yhtymä werd eigenaar van het rollend materieel en Ratahallintokeskus van de infrastructuur (vgl. in Nederland NS Reizigers en Prorail).
De Finse spoorwegen hebben een spoorbreedte van 1524 mm, aangezien Finland ten tijde van het begin van de aanleg van het spoorwegnet een onderdeel was van het Russische keizerrijk.
Finland had in de negentiende eeuw een voornamelijk agrarische economie, wat ertoe leidde dat het pas laat spoorwegen kreeg: de eerste spoorlijn werd op 17 maart 1862 geopend en verbond Helsinki met Hämeenlinna. Een railverbinding met Sint-Petersburg (bij Riihimäki aftakkend van eerstgenoemde lijn) kwam in 1870 tot stand. De uitgestrektheid van het land en het verhoudingsgewijs geringe aandeel van de rail in het totale vervoer komen tot uiting in het grote deel van het traject dat enkelsporig is.
De meeste lange-afstandsverbindingen zijn van en naar Helsinki. Met Sint-Petersburg werd tot de Russische inval in Oekraïne, februari 2022, onder de naam Allegro, een verbinding verzorgd met Pendolino-treinstellen, in samenwerking met de Russische spoorwegen. Helsinki heeft een voorstadsnetwerk, dat eigendom is van een aparte organisatie (Pääkaupunkiseudun lähiliikenne), maar door VR wordt geëxploiteerd.

## Afbeeldingen

* Sm3 Pendolino
* Stuurtafel van een Pendolino
* Sm5-treinstel, in gebruik rond Helsinki (Stadler FLIRT)
* Voorstadsnetwerk Helsinki
* Autotransport
* ↑ De Russische spoorwijdte is 1520 mm: dit verschil blijkt in de praktijk niet bezwaarlijk.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel VR-Yhtymä op de Finstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# VV De Valk in het seizoen 1959/60

Het seizoen 1959/1960 was het vijfde jaar in het bestaan van de Valkenswaardse betaaldvoetbalclub De Valk. De club kwam uit in de Tweede divisie A en eindigde daarin op de vijfde plaats.

## Wedstrijdstatistieken
### Tweede divisie A

| | Baronie | EBOH | EDO | Haarlem | LONGA | N.E.C. | ONA | Roda Sport | UVS | Wilhelmina | Xerxes |
| Thuis | 2 – 1 | 0 – 2 | 2 – 2 | 1 – 3 | 1 – 0 | 1 – 3 | 2 – 1 | 0 – 0 | 2 – 0 | 2 – 1 | 1 – 2 |
| Uit | 2 – 4 | 3 – 2 | 4 – 3 | 2 – 3 | 3 – 4 | 0 – 1 | 3 – 1 | 2 – 1 | 2 – 0 | 3 – 1 | 1 – 2 |

## Statistieken De Valk 1959/1960
### Eindstand De Valk in de Nederlandse Tweede divisie A 1959 / 1960

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 5e | 22 | 10 | 2 | 10 | 22 | 35 | 40 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Jan Seuntjens | 7 |
| 2. | Jacques de Wit | 6 |
| 3. | Harrie Adriaans | 5 |
| 3. | Toon Geldens | 5 |
| 5. | Jo de Leest | 4 |
| 6. | Harry Rijkers | 3 |
| 7. | Henk Theuwis | 2 |
| 7. | Toon Vereijken | 2 |
| 9. | Miel Pijs | 1 |
| 9. | Theo Smolders | 1 |
| Totaal | Totaal | 35 |
# Sean Steur

Sean Steur (Purmerend, 11 januari 2008) is een Nederlands voetballer die doorgaans speelt als middenvelder. In mei 2024 debuteerde hij voor Jong Ajax en in februari 2025 voor Ajax. Zijn broer Roy is eveneens voetballer.

## Clubcarrière

Steur speelde in de jeugd van RKAV Volendam, voor hij in 2016 werd opgenomen in de jeugdopleiding van Ajax. Zijn professionele debuut maakte hij namens Jong Ajax in de Eerste divisie op 10 mei 2024, thuis tegen Jong AZ. Door een treffer van Jaydon Banel en tegentreffers van Finn Stam, Ricuenio Kewal, Jurre van Aken en Damienus Reverson ging het duel met 1–4 verloren. Steur mocht van coach Dave Vos in de tweede helft invallen voor Rida Chahid. In mei 2024 werd bericht dat PSV interesse had om Steur van Ajax over te nemen. Aan het begin van het seizoen 2024/25 tekende de middenvelder echter zijn eerste professionele contract bij Ajax, tot medio 2027.
Steur zat in februari 2025 voor het eerst in de wedstrijdselectie van het eerste elftal, voor het Eredivisie-duel met Fortuna Sittard. Hier kwam hij niet in actie, maar een week later mocht hij wel zijn debuut maken. Coach Francesco Farioli liet hem invallen tegen Heracles Almelo. Het duel ging met 4–0 gewonnen en ook Rayane Bounida maakte zijn debuut in het eerste elftal.

## Clubstatistieken
### Beloften

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. |
| 2023/24 | Jong Ajax | Eerste divisie | 1 | 0 |
| 2024/25 | Jong Ajax | Eerste divisie | 17 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 18 | 0 |

### Senioren

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2024/25 | Ajax | Eredivisie | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
Bijgewerkt op 18 februari 2025.
# The Stepford Wives (1975)

The Stepford Wives (1975) is de eerste verfilming van het gelijknamige boek van Ira Levin. De regisseur was Bryan Forbes. De film was destijds een cultfilmsucces en kreeg zeer goede kritieken, ondanks protest vanuit feministische hoek.

## Verhaal

Joanna Eberhardt zit psychisch in de problemen, en haar man besluit voor haar gezondheid naar het deftige Stepford te verhuizen. Daar maakt ze kennis met buurvrouw Bobby, en samen komen ze tot de conclusie dat er iets vreemds aan de hand moet zijn met de in alle opzichten perfecte vrouwen van Stepford.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ross, Katharine Katharine Ross | Joanna Eberhart |
| Prentiss, Paula Paula Prentiss | Bobbie Markowe |
| Masterson, Peter Peter Masterson | Walter Eberhart |
| Newman, Nanette Nanette Newman | Carol Van Sant |
| Louise, Tina Tina Louise | Charmaine Wimpiris |
| Rossen, Carol Eve Carol Eve Rossen | Dr. Fancher |
| Prince, William William Prince | Ike Mazzard |
| Mallory, Carole Carole Mallory | Kit Sunderson |
| Reid, Toni Toni Reid | Marie Axheld |
| Baldwin, Judith Judith Baldwin | Patricia Cornell |
| Rucker, Barbara Barbara Rucker | Mary Ann Stravros |
| George Coe | Claude Axhelm |
| Cover, Franklin Franklin Cover | Ed Wimpiris |
| Fields, Robert Robert Fields | Raymond Chandler |
| , Michael Higgins jr. Michael Higgins jr. | Mijnheer Cornell |

## Nieuwe versie

In 2004 draaide Frank Oz een nieuwe versie van deze film: The Stepford Wives (2004). De toon van deze film benadert eerder een lichtvoetige komedie dan een spannende thriller en was destijds een grote flop.
# Selmer Mark VII

Een Selmer Mark VII is een type saxofoon dat van 1974 tot 1986 werd geproduceerd door het Franse bedrijf Selmer. Het is de opvolger van de Selmer Mark VI.
Veel saxofonisten vinden dat de klank van de Mark VII onderdoet voor de Mark VI. Het is voor velen ook niet te begrijpen waarom Selmer met de productie van de Mark VI gestopt is. Het meest aannemelijke is dat Selmer na het succes van de Mark VI toe was aan een vernieuwing. Ook wordt beweerd dat de productielijn (machines en mallen) versleten zou zijn.
De Selmer Mark VII is een zwaarder gebouwd en heeft een grotere boring dan de Mark VI. Ook is de Mark VII altijd voorzien van een hoge F#-klep. Dit in tegenstelling tot de Mark VI, waarbij dit voor een paar dollar optioneel was. De klank van een Mark VII is qua timbre te vergelijken met een Mark VI.