OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ontgoogelen

Ontgoogelen is een term die wordt gebruikt voor het verwijderen van ongewenste informatie van de zoekmachine Google. Het is een onderdeel van online reputatiemanagement dat probeert de beeldvorming op internet of in de sociale media te beïnvloeden. Wie ontgoogelt, probeert informatie van websites te verwijderen opdat die negatieve inhoud ook uit de zoekresultaten zou verdwijnen.

## Ontstaan

Het concept van ontgoogelen kwam in Nederland voor het eerst naar voren in februari 2006, toen TROS Radar er in haar uitzending aandacht aan besteedde. Binnen enkele maanden na de uitzending zagen internetmarketing-bedrijven in dat zij ontgoogelen als dienst konden leveren aan zowel privépersonen als bedrijven en ontstonden er specialistische websites, helemaal gewijd aan ontgoogelen. Met de opkomst van socialmediakanalen als Facebook en groeit de vraag naar ontgoogelen.

## Technieken

Om bepaalde informatie uit de resultaten van internetzoekmachines te wissen, kan men in eerste instantie de beheerder van de website aanspreken om de bewuste informatie te verwijderen. Een tweede stap kan zijn om de inhoud via de beheerder te laten verwijderen. Een laatste mogelijkheid is om een juridische procedure op te starten om de informatie te laten verwijderen.
# Imminence

Imminence is een Zweedse metalcoreband uit Trelleborg die in 2010 werd opgericht.

## Geschiedenis

De band startte in 2009 met Harald Barret en zanger Eddie Berg. Een jaar later werd besloten om onder de naam Imminence verder te gaan. In 2012 kwamen ook Alex Arnoldsson en Peter Hanström bij de band.
Hun eerste ep, genaamd Born of Sirius, is uitgebracht in 2012 en werd positief ontvangen in recensies. Ze speelden dat jaar op het Metaltown Festival, een van de grootste Zweedse muziekfestivals.
In 2013 werd hun tweede ep uitgebracht, Return for Helios. De band bracht in 2014 hun debuutalbum I uit, dat werd vergezeld met een serie videoclips.

## Bandleden

* Eddie Berg - zang, viool
* Harald Barret - gitaar, zang
* Alex Arnoldsson - gitaar
* Christian Höijer - basgitaar
* Peter Hanström - drums

## Discografie
### Studioalbums

* I (2014)
* This is Goodbye (2017)
* Turn The Light On (2019)
* Heaven In Hiding (2021)
* The Black (2024)
* The Reclaimation Of I (2024)

### Ep's

* Born Of Sirius (2012)
* Return to Helios (2013)
* Mark on My Soul (2015)
* Turn The Light On (2020)

### Singles

* Wine & Water (2013)
* Mark on My Soul (2015)
* The Sickness (2015)
* Can We Give It All (2016)
* Paralyzed (2018)
* Infectious (2019)
* Saturated Soul (2019)
* Come Hell or High Water (2023)
* Desolation (2023)
* Heaven Shall Burn (2023)
* Death By A Thousand Cuts (2023)
* Continuum (2024)
* The Black (2024)
# Rijksweg 77

Rijksweg 77 loopt van knooppunt Rijkevoort (A73/A77) naar Duitsland. Bij de grensovergang tussen Gennep en Goch gaat de weg over in de Duitse A57 naar Keulen en het Ruhrgebied. De Europese weg E31 loopt over de gehele lengte van de weg mee. Er zijn (weinig concrete) ideeën om de weg in westelijke richting door te trekken naar de A50. De weg werd in 1986 geopend.

## Aantal rijstroken

| Traject | Aantal rijstroken | Maximumsnelheid |
| Knooppunt Rijkevoort - Duitse grens BAB 57 | 2×2 | 130 km/h* |
| * maximumsnelheid tussen 6-19h: 100 km/h |||
# Gramat

Gramat is een gemeente in het Franse departement Lot (regio Occitanie). De gemeente telde 3.496 inwoners op 1 januari 2022. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Gourdon.
Gramat ligt in de historische regio Quercy en in het gebied Causse de Gramat. Het ligt in het natuurgebied Parc Naturel Régional des Causses du Quercy.
De neogotische kerk Saint-Pierre werd gebouwd aan het begin van de 20e eeuw. Ze bezit een orgel van de firma Funck uit 1853 afkomstig uit de oude kerk Saint-Pierre dat beschermd is als historisch monument. De kerk Notre-Dame gaat terug op een 17e-eeuwse kapel die in de 19e eeuw werd verbouwd en verheven tot parochiekerk.

## Geschiedenis

Al in de Gallo-Romeinse periode was hier een nederzetting op het kruispunt van de Romeinse wegen tussen Cahors en Limogne en tussen Rodez en Périgueux.
In de middeleeuwen was Gramat een versterkte stad die een bloeitijd kende in de 12e en de 13e eeuw. De stad had het recht om markten te organiseren en werd bestuurd door zes consuls. Tijdens de Honderdjarige Oorlog weerstond ze aan een beleg door een Engels leger onder leiding van Eduard van Woodstock. Maar door het oorlogsgeweld en epidemieën was de bevolking van de stad tegen het einde van de 14e eeuw teruggebracht tot vijf huishoudens. De stad werd weer bevolkt met immigranten uit Auvergne en Limousin. Ook in de 16e eeuw tijdens de Hugenotenoorlogen was de stad een doelwit van afwisselend katholieke en protestantse troepen en kende Gramat plunderingen. Gramat ligt in een arme landbouwstreek maar zijn markt kreeg in de 19e eeuw wel regionaal belang. Ook kende de stad faam als centrum voor het fokken van paarden. Aan het begin van de 20e eeuw kwam er enige industrie in de gemeente.

## Geografie

De oppervlakte van Gramat bedroeg op 1 januari 2022 57,07 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 61,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Gramat met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

In de gemeente ligt het spoorwegstation Gramat.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Antoine Dubois (1756-1837), arts
* Pierre Bonhomme (1803-1861), priester en ordestichter, zalig verklaard in 2003
# Froidthier

Froidthier (Nederlands en Limburgs: Freuter) is een plaats in de deelgemeente Clermont van Thimister-Clermont in de Belgische provincie Luik.

## Bezienswaardigheden

* De 19e-eeuwse Sint-Gilliskerk
* De 17e- en 19-eeuwse Onze-Lieve-Vrouw van de Engelenkapel
* Sint-Jozefkapel

## Natuur en landschap

Froudthier ligt in het Land van Herve, nabij de Berwijn, op een hoogte van ongeveer 230 meter. Het tracé van Spoorlijn 38 is tegenwoordig een fietspad.

## Nabijgelegen kernen

Clermont, Crawhez, Aubel, Abdij van Val-Dieu, Charneux, La Minerie
Deelgemeente: Clermont · Thimister Overige kernen: Crawhez · Elsaute · Froidthier · La Minerie Belgische gemeenten · arrondissement Verviers · provincie Luik · Wallonië
# Deb Haaland

Debra Anne Haaland (Winslow (Arizona), 2 december 1960) is een Amerikaans jurist en politicus van de Democratische Partij. Van 3 januari 2019 tot 16 maart 2021 was ze lid van het Huis van Afgevaardigden namens het 1e congresdistrict van New Mexico. Tussen 2015 en 2017 was ze voorzitter van de Democratische Partij van New Mexico. Op 17 december 2020 maakte president-elect Joe Biden bekend Haaland voor te willen dragen als minister van Binnenlandse Zaken. Op 16 maart 2021 werd haar positie bevestigd door de Senaat, en werd ze het eerste Inheems-Amerikaanse kabinetslid in de geschiedenis van de Verenigde Staten.
* Gemeinsame Normdatei: 1197089349
* International Standard Name Identifier: 0000 0005 0128 3257
* Library of Congress Control Number: no2020048690
* SNAC: w64n9vt4
* Biographical Directory of the United States Congress: H001080
* Virtual International Authority File: 1494157162094778980006
* WorldCat (via VIAF): 1494157162094778980006
# Gina Raimondo

Gina Marie Raimondo (Smithfield (Rhode Island), 17 mei 1971) is een Amerikaans politica van de Democratische Partij. Sinds 3 maart 2021 is zij minister van Economische Zaken in het kabinet van Joe Biden. Voordien was zij tussen 2015 en 2021 gouverneur van Rhode Island, als eerste vrouw in de geschiedenis van die staat.

## Biografie

Raimondo werd in 1971 geboren als jongste in een gezin van drie kinderen. Ze is van Italiaanse afkomst: haar grootouders emigreerden op jonge leeftijd vanuit Italië naar de Verenigde Staten en vestigden zich in Rhode Island. Na de middelbare school, die ze afsloot als valedictorian, ging Raimondo in 1989 naar de Harvard-universiteit, waar ze economie studeerde en redactielid was van het universiteitsblad The Harvard Crimson. Ze studeerde er in 1993 magna cum laude af met een Bachelor of Arts. Aansluitend vertrok ze met een Rhodesbeurs naar het Verenigd Koninkrijk om te gaan studeren aan New College van de Universiteit van Oxford. Hier behaalde zij een Master of Arts en promoveerde ze in de sociologie. Ten slotte volgde Raimondo tussen 1995 en 1998 een opleiding aan de Yale Law School, die ze met een Juris Doctor voltooide.
Na haar studies ging Raimondo aan de slag als juridisch medewerker bij de federale rechtbank voor het zuidelijke district van New York. Later was ze daar werkzaam bij Village Ventures, een investeringsbedrijf in durfkapitaal. Nadat zij in 2000 terugkeerde naar Rhode Island, werd ze medeoprichter van Point Judith Capital, de eerste durfkapitaalonderneming van die staat.
In november 2010 streed Raimondo bij de verkiezingen in Rhode Island mee voor de functie van general treasurer (minister van financiën) van de staat. Ze wist haar Republikeinse tegenstander, Kernan King, met ruime cijfers te verslaan en trad in functie in januari 2011. Ze diende een termijn van vier jaar onder gouverneur Lincoln Chafee.

### Gouverneur

In 2014 stelde Raimondo zich verkiesbaar voor het gouverneurschap van Rhode Island. De voorverkiezing van de Democratische Partij wist ze eenvoudig te winnen, waarna ze het bij de algemene verkiezingen moest opnemen tegen de Republikein Allan Fung en Robert J. Healey van de lokale Moderate Party. Raimondo behaalde met 40% de meeste stemmen en werd daarmee verkozen tot de eerste vrouwelijke gouverneur in de geschiedenis van Rhode Island. Op 6 januari 2015 werd zij ingezworen op de trappen van het Rhode Island State House in de hoofdstad Providence. In 2018 werd ze herkozen voor een tweede termijn.

### Minister van Economische Zaken

Op 8 januari 2021 maakte toenmalig president-elect Joe Biden bekend Raimondo voor te dragen als minister van Economische Zaken. Haar kandidatuur werd begin maart van dat jaar bekrachtigd door de Senaat, waarna zij aftrad als gouverneur van Rhode Island en zitting nam in het kabinet-Biden.

## Externe link

* (en) Website van de gouverneur van Rhode Island
* Gemeinsame Normdatei: 1195741405
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4917 5603
* Library of Congress Control Number: nr2003023193
* SNAC: w63p2tr6
* Virtual International Authority File: 44243566
* WorldCat (via VIAF): 44243566
# Xavier Becerra

Xavier Becerra (Sacramento (Californië), 26 januari 1958) is een Amerikaans jurist en politicus van de Democratische Partij. Sinds 24 januari 2017 is hij de 33e procureur-generaal van Californië, als opvolger van Kamala Harris, die was verkozen tot de senaat. Tussen 1993 en 2017 was hij lid van het Huis van Afgevaardigden namens het 30e, 31e en 34e congresdistrict van Californië. Op 7 december 2020 maakte president-elect Joe Biden bekend Becerra voor te willen dragen als minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken.
* Gemeinsame Normdatei: 1223030628
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4516 7382
* Library of Congress Control Number: n2004064457
* SNAC: w6qk9xzb
* Biographical Directory of the United States Congress: B000287
* Virtual International Authority File: 1862580
* WorldCat (via VIAF): 1862580
# Ferroviário AC (Fortaleza)

Ferroviário Atlético Clube (kortweg Ferroviário) is een Braziliaans voetbalclub uit Fortaleza, de hoofdstad van de staat Ceará. De club speelde altijd in de schaduw van de andere grote clubs uit de stad, Fortaleza EC en Ceará SC.

## Geschiedenis

De club werd in 1933 opgericht na een fusie tussen Matapasto en Jurubeba. Het bedrijf Rede de Viação Cearense (spoorwegenbedrijf) wilde een club hebben die aan het Campeonato Cearense kon deelnemen en de naam van de club werd Ferroviário Foot-Ball Club wat zoveel betekent als spoorwegenwerkers.
In 1937 werd de club kampioen van de tweede klasse en promoveerde zo naar de hoogste klasse van Ceará. De eerste titel daar werd in 1945 gewonnen. De laatste titel werd 50 jaar later behaald. In 1968 werd de club kampioen zonder ook maar één wedstrijd te verliezen. In 2014 degradeerde de club na 77 seizoenen onafgebroken in de eerste klasse, naar de tweede klasse.
Na een seizoen in de middenmoot van de tweede klasse miste de club op één punt na de promotie in 2016. Echter voor de start van het seizoen 2017 mocht de club toch in de hoogste klasse aantreden omdat promovendus Alto Santo verstek gaf. De club eindigde zesde, maar kon dan wel in de eindronde Horizonte en grote broer Fortaleza uitschakelen. In de finale was Ceará te sterk, maar de tweede plaats leverde wel een plaats op in de edities van 2018 van de Copa do Brasil, Série D en Copa do Nordeste. In de Copa do Brasil bereikte de club de vierde ronde en schakelde onder andere eersteklasser Sport uit, maar werd dan zelf uitgeschakeld door Atlético Mineiro. In de Série D bereikte de club de finale, die ze wonnen van Treze, waardoor ze voor het eerst sinds 2006 terug in de Série C zullen spelen. Op het einde van het jaar won de club ook nog de Copa Fares Lopes, waardoor ze zich plaatsten voor de Copa do Brasil 2019. De club speelde gelijk tegen het grote Corinthians, maar de regel in de eerste ronde is dat de kleinere club het thuisvoordeel krijgt, maar bij een gelijkspel de uitclub naar de volgende ronde gaat. In de Série C was de club het hele seizoen in de running voor een eindrondeticket, maar de laatste speeldagen konden ze niet meer winnen waardoor ze vijfde werden. Na twee seizoenen middenmoot degradeerde de club in 2022 uit de Série C. De club kon wel na één seizoen terug de promotie afdwingen, maar kon in 2024 het behoud niet verzekeren.

## Erelijst

Campeonato Cearense
    1945, 1950, 1952, 1968, 1970, 1979, 1988, 1994, 1995.
Série D
    2018, 2023
Copa Fares Lopes
    2018, 2020, 2024
# Surf Coast Classic

De Surf Coast Classic is een jaarlijkse eendaagse wielerwedstrijd die wordt verreden in Torquay, Victoria, Australië, 21 kilometer ten zuiden van Geelong, de start- en finishplaats van de Cadel Evans Great Ocean Road Race die onder leiding van dezelfde organisatoren valt. De eerste editie vond plaats in 2020. Er is een wedstrijd voor mannen en een voor vrouwen.

## Mannen

De mannen reden bij de eerste editie in 2020 op een parcours met een lengte van 13,3 kilometer dat tien keer werd gerond (133 km). De eerstvolgende editie moest wachten tot 2024, ditmaal reden de renners niet op een parcours. De wedstrijd maakt deel uit van de UCI Oceania Tour met de classificatie 1.1.

### Podia

| Seizoen | Datum | Afstand | Winnaar | Tweede | Derde |
| 2020 | 30 januari | 133 km | Sam Bennett | Giacomo Nizzolo | Alberto Dainese |
| 2021-2023 | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden |
| 2024 | 25 januari | 158 km | Biniam Girmay | Elia Viviani | Corbin Strong |
| 2025 | 30 januari | 157 km | Tobias Lund Andresen | Sam Welsford | Tim Torn Teutenberg |

### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 1 | Denemarken, Eritrea, Ierland |

## Vrouwen

De vrouwen reden in 2020 op een parcours met een lengte van 13,3 kilometer dat acht keer werd gerond (106,4 km). De Women Elite wedstrijd kreeg de classificatie 1.1.

### Podia

| Seizoen | Datum | Afstand | Winnaar | Tweede | Derde |
| 2020 | 30 januari | 106,4 km | Brodie Chapman | Emily Herfoss | Tayler Wiles |
| 2021-2024 | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden |
| 2025 | 29 januari | 118,6 km | Ally Wollaston | Chloé Dygert | Georgia Baker |

### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 1 | Australië, Nieuw-Zeeland |
2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Belangrijkste wedstrijden New Zealand Cycle Classic · Herald Sun Tour · Cadel Evans Great Ocean Road Race (voormalig)
* Officiële website mannen
* Officiële website vrouwen
* Surf Coast Classic voor mannen op procyclingstats.com
* Surf Coast Classic voor vrouwen op procyclingstats.com
# Ambassade van IJsland in de Verenigde Staten

De ambassade van IJsland in de Verenigde Staten is gevestigd in het House of Sweden in het stadsdeel Georgetown in Washington D.C.. De ambassade behartigt ook de relaties met de Latijns-Amerikaanse landen Argentinië, Brazilië, Chili en Mexico.

## Geschiedenis

Op 23 april 1940 opende IJsland een consulaat-generaal in New York, wat de tweede IJslandse diplomatieke missie was na de ambassade in Kopenhagen. IJsland was door de Duitse invasie in Denemarken op 9 april 1940 genoodzaakt een eigen buitenlandse dienst op te richten. Tot dan handelde Denemarken de buitenlandse relaties af, zoals afgesproken in de Deens-IJslandse unie.
De IJslands-Amerikaanse diplomatieke betrekkingen werden op 1 juli 1941 geformaliseerd. Op 23 oktober 1941 werd een ambassade in Washington D.C. geopend, wat formeel de vierde ambassade van IJsland was na Kopenhagen, Stockholm en Londen. De ambassade in Washington was sinds haar oprichting de IJslandse diplomatieke vertegenwoordiging naar verschillende Latijns-Amerikaanse landen.

## Missie

De IJslandse ambassade in Washington behartigt ook de relaties met Argentinië, Brazilië, Chili en Mexico, waarbij de ambassadeur in deze landen is geaccrediteerd. Er zijn in het dekkingsgebied 23 honorair consuls benoemd, waarvan 18 in de VS, twee in Mexico, twee in Brazilië en een in Argentinië.

## Ambassadeurs

De volgende diplomaten waren ambassadeur voor IJsland in de Verenigde Staten:
| # | Naam | Aanstelling | Einde missie |
| 1 | Thor Thors | 23 oktober 1941 | 11 januari 1965 |
| 2 | Pétur Thorsteinsson | 1 augustus 1965 | 1 oktober 1969 |
| 3 | Magnús V. Magnússon | 1 oktober 1969 | 4 april 1971 |
| 4 | Guðmundur Ívarsson Guðmundsson | 1 augustus 1971 | 2 maart 1973 |
| 5 | Haraldur Kröyer | 2 maart 1973 | 21 juli 1976 |
| 6 | Hans G. Andersen | 21 juli 1976 | 24 november 1986 |
| 7 | Ingvi S. Ingvarsson | 24 november 1986 | 17 december 1990 |
| 8 | Tómas Á. Tómasson | 17 december 1990 | 9 december 1993 |
| 9 | Einar Benediktsson | 9 december 1993 | 21 november 1997 |
| 10 | Jón Baldvin Hannibalsson | 16 maart 1998 | 9 december 2002 |
| 11 | Helgi Ágústsson | 9 december 2002 | 8 december 2006 |
| 12 | Albert Jónsson | 8 december 2006 | 8 januari 2009 |
| 13 | Hjálmar W. Hannesson | 8 januari 2009 | 1 oktober 2011 |
| 14 | Guðmundur Árni Stefánsson | 1 oktober 2011 | 23 februari 2015 |
| 15 | Geir Haarde | 23 februari 2015 | 1 juli 2019 |
| 16 | Bergdís Ellertsdóttir | 16 september 2019 | 1 augustus 2024 |
| 17 | Svanhildur Hólm Valsdóttir | 18 september 2024 | |
| Bron tot en met maart 2016: Bijgewerkt in januari 2025. |||||
# Sankuru (rivier)

De Sankuru is een grote rivier in de Democratische Republiek Congo. Met een lengte van ongeveer 1200 km is zij de langste zijrivier van de Kasaï-rivier, die uiteindelijk in de Kongostroom uitmondt.

## Geografie

Boven de samenvloeiing met haar zijrivier Mbuji-Mayi staat zij ook bekend als Lubilash of Lubilanji. De Sankuru stroomt in noordelijke en vervolgens in westelijke richting. Daarna mondt zij uit in de Kasaï-rivier bij Bena-Bendi, op 4°17′S 20°25′E.
De rivier doorloopt de steden Mpanya-Mutombo, de provinciehoofdplaats Lusambo en Bena Dibele.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sankuru (rivière) op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sankuru River op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 Ook geschreven als Pania-Mutombo.
# Tennistoernooi van Adelaide 2024

Het tennistoernooi van Adelaide van 2024 werd van maandag 8 tot en met zaterdag 13 januari 2024 gespeeld op de hardcourt­buiten­banen van het Memorial Drive Park in de Austra­li­sche stad Adelaide. De officiële naam van het toernooi was Adelaide International.
Het toernooi bestond uit twee delen:
* WTA-toernooi van Adelaide 2024, het toernooi voor de vrouwen
* ATP-toernooi van Adelaide 2024, het toernooi voor de mannen

## Toernooikalender

| Adelaide | januari 2024 | januari 2024 | januari 2024 | januari 2024 | januari 2024 | januari 2024 |
| Adelaide | maa 8 | din 9 | woe 10 | don 11 | vrĳ 12 | zat 13 |
| vrouwenenkelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | kwart­finale | halve finale | finale |
| vrouwendubbelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | halve finale | finale | |
| mannenenkelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | kwart­finale | halve finale | finale |
| mannendubbelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | kwart­finale | halve finale | finale |
ATP-toernooi van Adelaide – WTA-toernooi van Adelaide 2020 · 2021 · 2022-1 · 2022-2 · 2023-1 · 2023-2 · 2024 · 2025
# Ambassade van IJsland in Oeganda

De ambassade van IJsland in Oeganda is sinds 2004 gevestigd in hoofdstad Kampala in de wijk Nakasero.

## Geschiedenis

De diplomatieke relatie tussen IJsland en Oeganda begon in 2000 toen het IJslandse ontwikkelingsagentschap een regionaal kantoor opende in de hoofdstad Kampala. Het land werd de eerste jaren diplomatiek bediend vanuit het IJslandse ministerie van Buitenlandse Zaken in Reykjavik, maar met ingang van 2002 vanuit de IJslandse ambassade in Maputo in Mozambique.
In juni 2004 werd het ontwikkelingskantoor in Kampala omgevormd in een ambassade, tegelijkertijd met de post in Malawi. De ambassade kreeg een charges d'affair, maar de ambassadeur bleef in Mozambique gevestigd. Benedikt Ásgeirsson was in mei 2005 de eerste IJslandse ambassadeur die de geloofsbrieven in Oeganda overhandigde. In november 2005 werd de IJslandse hoofdambassade voor Zuidelijk- en Oost-Afrika verhuisd vanuit Maputo naar Pretoria in Zuid-Afrika.
Door de IJslandse bankencrisis moest het land flink bezuinigen op haar ontwikkelingsgelden. De regering sneed in 2010 in het aantal ambassades in ontwikkelingslanden, waaronder die in Pretoria, Maputo en Windhoek. De Oegandese ambassade bleef overeind, maar de diplomatieke relatie werd door deze reorganisatie weer vanuit Reykjavik geleid.
In 2018 werd de ambassade in Kampala de standplaats van de IJslandse ambassadeur naar de Afrikaanse landen Djibouti, Ethiopië, Kenia, Malawi, Namibië en Oeganda. De ambassade werd ook de permanente vertegenwoordiging bij de Afrikaanse Unie in Addis Abeba en bij het VN-Milieuprogramma (UNEP) in Nairobi. In 2020 werden Djibouti, Malawi en Namibië uit het ambassadegebied gehaald, waarna in 2022 ook Ethiopië en Kenia geschrapt werden.

## Ontwikkelingssamenwerking

IJsland en Oeganda werken sinds 2000 samen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking. In 2001 begon de samenwerking met het district Kalangala, dat bestaat uit 84 eilanden in het Victoriameer. Aanvankelijk was het steunprogramma gericht op de visserij in het gebied, maar dit werd met de jaren uitgebreid naar onderwijs en de watervoorziening. De zogeheten districtsaanpak van IJsland, gelijke met die in Malawi, werd een blauwdruk voor het IJslandse ontwikkelingsbeleid. In 2014 werd begonnen met projecten in samenwerking met de autoriteiten van de districten Buikwe en Namayingo, beiden ook aan de kust van het Victoriameer gelegen.

## Ambassadeurs

De volgende diplomaten waren geaccrediteerd ambassadeur voor IJsland naar Oeganda.
| # | Naam | Aanstelling | Einde missie | Opmerking |
| 1 | Benedikt Ásgeirsson | 12 mei 2005 | 1 june 2006 | Vanaf november 2005 vanuit Zuid-Afrika |
| 2 | Unnur Orradóttir Ramette | 22 februari 2019 | 30 juni 2020 | |
| | Þórdís Sigurðardóttir | 1 juli 2020 | 1 augustus 2023 | Charges d'Affair in Kampala |
| | Hildigunnur Engilbertsdóttir | 1 augustus 2023 | | Charges d'Affair in Kampala |
| Bron tot 2007. Lijst bijgewerkt in januari 2025. ||||||