OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Miguel María García

Miguel María García Montanía (Asunción, 1 januari 1995), ook bekend als Miguel María García en MiguelMa García, is een Paraguayaans autocoureur en rallyrijder.

## Carrière
### Rally

García begon zijn autosportcarrière in het rallyrijden in zijn thuisland Paraguay als navigator van zijn broer Jorge Raúl García in 2015. Vanaf 2017 zat hij zelf achter het stuur met zijn neef Jorge Miguel García als navigator. In 2018 werd hij derde in de Super Prime-klasse van de Copa de Verano - La Colmena en eindigde hij tevens als derde in het nationaal kampioenschap. In 2023 won hij in dezelfde klasse de Petrobras Rally Campo 9 en werd hij tweede in de Petrobras Rally Jockey Club.

### Circuitracen

In 2018 ging García tevens op het circuit racen en nam hij deel aan twee races van de Formula Atlantic-klasse van de SCCA Majors Championship Nationwide, waarin hij een podiumplaats behaalde. In 2019 reed hij opnieuw twee races in deze klasse.
In 2021 maakte García zijn debuut in de laatste vier races van het TC2000 Championship bij het team FDC Motor Sports. In 2022 reed hij het volledige seizoen in dit kampioenschap. Hij won een race op het Autódromo Ciudad de Concordia en stond hij ook op het Autódromo Termas de Río Hondo, het Autódromo Oscar Cabalén en het Circuito San Juan Villicum op het podium. Met 130 punten werd hij negende in de eindstand. Ook reed hij in een race van de TC 2000 op het Autódromo Oscar y Juan Gálvez.
In 2023 reed García voor het eerst in Europa in de GT3 Pro-Am-klasse van het Italiaans GT-kampioenschap, waarin hij samen met Jack Bartholomew en Mahaveer Raghunathan drie races voor Imperiale Racing reed. Ook reed hij wederom in de race van de TC 2000 in Buenos Aires, ditmaal voor Toyota Gazoo Racing Argentina. In 2024 reed hij in twee races van de TC 2000 op Concordia voor Ambroggio Racing, waarin hij tiende en elfde werd.
In 2025 zou García zijn debuut in de Indy NXT bij Juncos Hollinger Racing, maar het team trok zich enkele weken voor de start van het seizoen terug.
# Lijst van vuurtorens op Bonaire

Deze lijst vormt een overzicht van vuurtorens op Bonaire.

## Vuurtorens

| Naam | Bouw- jaar | Locatie en coördinaten | Status | Hoogte toren | NGA- nummer | Admiralty- nummer | Bereik (MN) |
| Vuurtoren Willemstoren (Lacre Punt) | 1838 | Lacre Punt 12° 2′ NB, 68° 14′ WL | actief | 23 m | 16100 | J6411 | 14 |
| Vuurtoren Boca Spelonk | 1910 | 12° 13′ NB, 68° 12′ WL | actief | 30 m | 16064 | J6414 | 15 |
| Vuurtoren Malmok | 1921 | Washington Slagbaai National Park | buiten dienst | 7,5 m | | | |
| Vuurtoren Ceru Bentana | 1927 | Rincon 12° 18′ NB, 68° 23′ WL | actief | 44 m | 16056 | J6416 | 15 |
| Vuurtoren Punt Vierkant | 1931 | Kralendijk 12° 7′ NB, 68° 18′ WL | actief | 9 m | 16096 | J6409 | 5 |
| Vuurtoren van Kralendijk | 1932 | Kralendijk 12° 9′ NB, 68° 17′ WL | actief | 10 m | 16093 | J6408.3 | 5 |

## Lichtopstanden

| Naam | Afbeelding | Bouw- jaar | Locatie & coördinaten | Status | Hoogte toren | NGA- nummer | Admiralty- nummer | Bereik (MN) |
| Vuurtoren Punt Wekoewa | | 1976 | Rincon 12° 14′ NB, 68° 25′ WL | actief | 15 m | 16060 | J6403 | 12 |
| Vuurtoren Klein Bonaire | | 1976 | Klein Bonaire 12° 9′ NB, 68° 20′ WL | actief | 6 m | 16088 | J6406 | |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel List of lighthouses in Bonaire op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Rowlett, Russ. "Lighthouses of Bonaire", The Lighthouse Directory, University of North Carolina in Chapel Hill.
* List of Lights, Pub. 110: Greenland, The East Coasts of North and South America (excluding Continental U.S.A. except the East Coast of Florida) and the West Indies (pdf), United States National Geospatial-Intelligence Agency, 2016.
# Ermenhilda

Ermenhilda (overleden tussen 700 en 703) was een Angelsaksische koningin die als heilige wordt vereerd in de Oosters-Orthodoxe en Rooms-Katholieke Kerk op 13 februari.

## Levensloop

Volgens 11e- en 12e-eeuwse genealogieën in de Kentish Royal Legend was Ermenhilda een dochter van koning Earconbert van Kent uit diens huwelijk met de heilige Sexburga en huwde ze met koning Wulfhere van Mercia. Ze werd moeder van een zoon, koning Coenred van Mercia, en mogelijk een dochter, de heilige Werburgh. Dat laatste werd evenwel door kroniekschrijver Beda Venerabilis in twijfel getrokken.
Na de dood van haar echtgenoot in 675 werd Ermenhilda kloosterzuster en mogelijk abdis in de abdijen van Minster-in-Sheppey en Ely. Ze stierf tussen 700 en 703 en wordt als heilige vereerd. Haar naamdag valt op 13 februari.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ermenilda of Ely op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Yuhi Todome

Yuhi Todome (18 juni 2002) is een Japans wielrenner die in 2024 prof werd bij EF Education-EasyPost.

## Carrière

Als eerstejaars belofte werd Todome tiende in het eindklassement van de driedaagse Ronde van Japan. Wel won hij het jongerenklassement. Op het nationale kampioenschap tijdrijden voor beloften was enkel Shoi Matsuda sneller. Een jaar later, in 2022, won Todome de titel wel: met meer dan een minuut voorsprong op runner-up Taiki Kamimura won de 24 kilometer lange tijdrit. In september van dat jaar won hij het bergklassement in de Ronde van Hokkaido en naam hij deel aan de wereldkampioenschappen in Wollongong.
In 2024 werd Todome prof bij EF Education-EasyPost, dat hem overnam van hun opleidingsploeg.

## Overwinningen
### 2021

    Jongerenklassement Ronde van Japan

### 2023

    Japans kampioen tijdrijden, Beloften
    Bergklassement Ronde van Hokkaido

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem |
| 2024 | 94e | opgave |

### Resultaten in kleinere rondes

| Jaar | Ronde van Polen |
| 2024 | opgave |

## Ploegen

* 2022 – EF Education-NIPPO Development Team (vanaf 1 juni)
* 2023 – EF Education-NIPPO Development Team
* 2024 – EF Education-EasyPost
* 2025 – EF Education-EasyPost
Amador · Beloki · Bettiol(tot 14/8) · Bissegger · Carapaz · Carr · Carthy · Cepeda · Chaves · Costa · de Bod · Doull · Healy · Honoré · Nerurkar · Piccolo(tot 21/6) · Powless · Quinn · Rafferty · Rootkin-Gray · Rutsch · Ryan · Shaw · Steinhauser · Sweeny · Todome · Urán · Valgren · van den Berg · van der Lee · Hlady(stagiair) · Lovidius(stagiair)
* (en) Profiel van Yuhi Todome op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Yuhi Todome op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Yuhi Todome op de website van de UCI
* Profiel van Yuhi Todome op De wielersite
# Huis te Aelbrechtsberg

Het Huis te Aelbrechtsberg, later ook wel het Huis te Bloemendaal genoemd, was een uit de 12e eeuw stammende kasteelhoeve met landgoed in de omgeving van Bloemendaal. Het was een grafelijk onderkomen en bestuurslocatie voor de Hollandse graven. De naam van dit domein "Aelbrechtsberg" werd uit eerbied vernoemd naar de Heilige Adelbertus, een 8e-eeuwse missionaris die het geloof in Kennemerland predikte. De bouw van het hof werd waarschijnlijk onder leiding van Floris II van Holland en zijn vrouw Petronilla van Lotharingen gedaan en werd in 1132 voor het eerst vermeld in een charter.

## Geschiedenis

De Hollandse graaf Willem II van Holland en de later tot Rooms-koning gekroonde vorst verbleef regelmatig op dit domein en ontving diverse delegaties uit steden uit zijn graafschap en omgeving, zoals uit de stad Utrecht op 21 juni 1255. Ook Floris V van Holland verbleef veelvuldig in dit bestuurscentrum, mede vanwege dat de Ridderzaal in Den Haag nog in aanbouw was en daar later zijn hofhouding ging houden. in de 14e eeuw kreeg de adellijke familie Van Brederode het "Huys" met grond in bezit, echter verbleven ze er weinig en raakte het complex in verval.
Gedurende de 15e en 16e eeuw werd het huis bewoond door diverse functionarissen, zoals schouten, baljuws en hun bedienden. In 1558 werd het verblijf ingericht als brouwerij. Tussen 1617 en 1627 werd het complex opgeknapt en vermeld als "Huys te Bloemendaal" en zou het drie bezitters hebben, waaronder Lucas van Valkenburg. Er is een vermelding van twee boomgaarden en een meer vol vis, waarschijnlijk werd hiermee het Meertje van Caprera bedoeld. In 1658 werd er een heel nieuw huis gebouwd. Schilder en prentenmaker Hendrik Spilman maakte zowel in 1740 als in 1746 tekeningen van het Huis te Bloemendaal.
Rond 1790 is het huis grotendeels vervallen en in bezit gekomen van Willem Filip Kops. Hij laat op het complex een nieuw herenhuis, jachthuis en een grote opslagschuur bouwen. Zijn nazaat Anna Johanna Kops heeft het domein na 1820 in bezit en noemt het opnieuw "Aelbrechtsberg", ter nagedachtenis naar het oude Huis te Aelbrechtsberg, dat vanaf 1813 verkocht was voor de sloop.
De huidige ligging van het terrein moet gezocht worden aan de straten "Zomerzorglaan" en "Huis te Bloemendaalpad". De Hockyclub HC Bloemendaal met het "meertje van Caprera" liggen op het voormalige terrein van Huis Aelbrechtsberg.
# Bridge of Weir

Bridge of Weir (Schots: Brig o Weir) is een dorp in de Schotse council Renfrewshire in het historisch graafschap Renfrewshire in de buurt van Glasgow en Paisley met in 2020 een populatie van ongeveer 4900.
De naam van het dorp komt van de oversteekplats over de rivier Gryffe, en de zalmstuw (salmon weir) in diezelfde rivier. Het dorp ontstond rondom katoen- en leerindustrie. Deze industrieën zorgden voor de uitbreiding in de 18e eeuw op het land dat grensde aan het vijftiende-eeuwse Ranfurly Castle, dat tussen Kilbarchan en Houston and Killellan ligt. Een spoorweg, de Glasgow and South Western Railway, aangelegd in de jaren 1860, hielpen ook met de ontwikkeling van het dorp. Tegenwoordig is Bridge of Weir een forensendorp voor Glasgow en Paisley.
* Kerk
* Straat
# Stadion Miejski (Białystok)

Het Stadion Miejski (Pools volledig: Stadion Miejski w Białymstoku, Stadsstadion van Białystok) is een stadion in Białystok (Polen). Het is de thuisbasis van voetbalclub Jagiellonia Białystok. Het stadion biedt plaats aan 22.386 toeschouwers.

## Geschiedenis

Het stadion werd geopend in 1972 en bood toen plaats aan 15.000 bezoekers. Bij de opening droeg het de naam Hetmanstadion of Hetman Białystokstadion. Het stadion werd al snel na de opening uitgebreid, om 30.000 toeschouwers te kunnen verwelkomen. Tijdens de jaren '90, toen de eerste gloriejaren van Jagiellonia voorbij waren, raakte ook het stadion in verval. In 2006 werd het stadion overgenomen door het stadsbestuur van Białystok en kreeg het de huidige naam Stadion Miejski, wat Stadsstadion betekent. Er werden nog 6.000 extra stoeltjes in het stadion geplaatst en er werd een verwarmd veld aangelegd waardoor dit het hele jaar bespeelbaar werd, maar in 2008 werd toch besloten tot een grondige renovatie van het stadion. In dat jaar werd begonnen met de sloop van de hoofdtribune. Daarvoor in de plaats kwam een nieuwe hoofdtribune met twee ringen en modernere faciliteiten. Daarna volgden de andere tribunezijden, waardoor het er feitelijk op neer kwam dat er een volledig nieuw stadion werd gebouwd. Door de fasering kon Jagiellonia tijdens de vernieuwbouw in het stadion blijven spelen. Het gerenoveerde stadion werd, na gesteggel met de aannemers en flinke overschrijding van het budget, in 2014 geopend.

## Interlands

Het Pools voetbalelftal speelde één interland in het oude Hetmanstadion.
Voetbalinterland :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Toeschouwers |
| 1 | 24 augustus 1988 | Polen – Bulgarije | 3 – 2 | Vriendschappelijk | 11.000 |
* Officiële website
* Panoramafoto van het stadion op Wikimedia Commons
* ↑ (en) Stadionprofiel, via Stadium Database.
* ↑ (pl) Stadioninformatie bij Białystok Online.
* ↑ Interlandoverzicht op European Football.
# Limbrichterbeek

De Limbrichterbeek is een waterloop in de Nederlandse provincie Limburg. Het is een zijbeek op de linkeroever van de Geleenbeek.
De Limbrichterbeek loopt van Limbricht in noordelijke richting naar de Geleenbeek bij Nieuwstadt. De beek ontstond oorspronkelijk uit de molenvijver van de watermolen de "Bovenste Molen", die tot 1971 heeft gestaan bij de huidige Beekstraat/Molenstraat in Limbricht. Deze vijver werd gevoed door de Slond, een beek die in de buurt van Einighausen ontspringt. Beide beken zijn tegenwoordig door de bebouwde kom van Limbricht geheel overkluisd. De Limbrichterbeek voedt de kasteelgracht van het kasteel Limbricht en loopt vervolgens noordwaarts langs het Limbrichterbos richting Nieuwstadt, alwaar deze voorheen uitmondde in de Geleenbeek. In het verleden lag er ter hoogte van het kasteel ook een watermolen, de "Onderste Molen" genaamd. Door de aanleg van de provinciale weg N297 is de waterloop omstreeks 2004 iets naar het westen verlegd via de Lindbeek en mondt daardoor tegenwoordig iets noordelijker uit in de Geleenbeek.
# Nguyễn Thị Thật

Nguyễn Thị Thật (Long Xuyên, 6 maart 1993) is een Vietnamese wielrenster die sinds 2023 rijdt voor Israel Premier Tech Roland. Ze won diverse keren goud op het Aziatisch kampioenschap en op de Zuidoost-Aziatische Spelen. In 2018 won Nguyễn de Belgische wedstrijd Dwars door de Westhoek. In 2019 en 2020 kwam ze voor de Belgische wielerploeg Lotto Soudal Ladies uit.

## Belangrijkste resultaten
### 2014

    2 Aziatische Spelen, wegwedstrijd

### 2015

    1 Zuidoost-Aziatische Spelen, wegwedstrijd

### 2017

    1 Zuidoost-Aziatische Spelen, wegwedstrijd

### 2018

    1 Aziatisch kampioen, wegwedstrijd

### 2019

    1 Zuidoost-Aziatische Spelen, wegwedstrijd

### 2022

    1 Aziatisch kampioen, wegwedstrijd
    1 Zuidoost-Aziatische Spelen, wegwedstrijd

### 2023

    1 Aziatisch kampioen, wegwedstrijd

### 2024

    2 Aziatisch kampioenschap, wegwedstrijd

### 2025

    2 Aziatisch kampioenschap, wegwedstrijd
    0

### 2015

    1e etappe Ronde van Thailand

### 2017

    1e en 2e etappe Ronde van Thailand
    Puntenklassement Ronde van Thailand

### 2018

    2e etappe Ronde van Thailand
    Dwars door de Westhoek

### 2019

    Ronde van Zhoushan I
    GP Fourmies

### 2023

    2e etappe Ronde van Thailand
    Punten- en bergklassement Ronde van Thailand

### 2024

    1e en 2e etappe Ronde van Thailand
    0
    0

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Classic Brugge-De Panne | Dwars door Vlaanderen | Dwars door de Westhoek | WK op de weg |
| 2016 | | | | | | | opgave |
| 2018 | | | | | | 1 | opgave |
| 2019 | | | | 31e | 21e | | |
| 2023 | opgave | opgave | | opgave | 103e | | |
| 2024 | opgave | | opgave | 104e | | | |

## Ploegen

* 2018 – UCI WCC Women
* 2019 – Lotto Soudal Ladies
* 2020 – Lotto Soudal Ladies
* 2023 – Israel Premier Tech Roland
* 2024 – Roland
Braam · Castrique · Christmas · Dessart · Dom · Hoffmann · De Jong · Kopecky · Moonen · Nguyễn · Van de Velde · Van den Steen · Vanhoutte
Beekhuis · Braam · Castrique · Christmas · Dom · Fidanza · Kopecky · Meertens · Nguyễn · Parkinson · Siggaard · Van de Velde · Vandenbulcke
Baur · Buch · Coles-Lyster (vanaf 4/5) · Collinelli · Delbaere · Dronova-Balabolina · Eklund · Griffin · Hartmann (vanaf 1/6) · Kiesenhofer (vanaf 31/1) · Magri · Nguyễn · Pirrone · Sharpe (vanaf 1/6) · Stannard (vanaf15/4) · Steels · Vieceli
Christofórou · Coles-Lyster · Collinelli · Dronova-Balabolina · Eklund · Grinczer · Hartmann · Kiesenhofer · Nguyễn · Pirrone · Swinkels · Vettorello
* ↑ als lid van het landenteam
* (en) Profiel van Nguyễn Thị Thật op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Nguyễn Thị Thật op de website van de UCI
* Profiel van Nguyễn Thị Thật op De wielersite
* firstcycling.com
# Schorpioen (sterrenbeeld)

Schorpioen (Scorpius, afkorting Sco) is een sterrenbeeld aan de zuidelijke hemelkoepel, liggende in de Melkweg, tussen rechte klimming 15$^u$44$^m$ en 17$^u$55$^m$ en tussen declinatie −8° −46'. De ecliptica loopt door een klein stukje van Schorpioen, dus het maakt deel uit van de dierenriem, de zon staat hier elk jaar van 23 november tot 30 november.

## Sterren

(in volgorde van afnemende helderheid)
* Antares (α, alpha Scorpii)
* Shaula (λ, lambda Scorpii)
* Sargas (θ, theta Scorpii) (onzichtbaar vanuit de Benelux)
* Dschubba (δ, delta Scorpii)
* Graffias (β, beta Scorpii)
* Lesath (υ, upsilon Scorpii)
* Alniyat (σ, sigma Scorpii)
* Jabbah (ν, nu Scorpii)

## Bijzonderheden

De Melkweg loopt door dit sterrenbeeld. Hierdoor zijn er veel lichtende en donkere nevels en gaswolken. Ook zijn er bolvormige sterrenhopen te zien, waaronder M4 en M80 en de open sterrenhopen M6 en M7.

## Waarneembaarheid

De verschillende constellaties zijn slechts waarneembaar wanneer ze vanaf de Aarde gezien niet in dezelfde richting staan als de Zon. Omdat de Aarde in een jaar tijd rond de Zon reist, is er voor elk sterrenbeeld dus een periode waarin het beter kan worden waargenomen. Op het noordelijk halfrond is Schorpioen slechts gedeeltelijk te zien. De beste tijd om deze sterrengroep te zien is midden juli.

## Aangrenzende sterrenbeelden

(met de wijzers van de klok mee)
* Slangendrager (Ophiuchus)
* Weegschaal (Libra)
* Wolf (Lupus)
* Winkelhaak (Norma)
* Altaar (Ara)
* Zuiderkroon (Corona Australis)
* Boogschutter (Sagittarius)
* ↑ Jean Meeus, "Zodiacal Constellations", in: More Mathematical Astronomy Morsels (Richmond: Willmann-Bell Inc., 2002), pp. 327-333. Opgegeven data gelden strikt genomen voor 2002, in andere jaren kan het vanwege de schrikkeldag een dag afwijken.
# Gouden Hoorn

De Gouden Hoorn (Turks: Haliç, Grieks: Χρυσοκερας) is een estuarium dat door de stad Istanbul loopt. De Gouden Hoorn scheidt de binnenstad in het zuidwesten van de wijk Galata in het noordoosten.
De binnenstad van Istanbul (het oude Constantinopel of Byzantium) wordt op die manier begrensd door de Gouden Hoorn in het noordoosten, de Bosporus in het oosten en de Zee van Marmara in het zuiden, en ligt daardoor strategisch op een schiereiland. De Gouden Hoorn vormde een natuurlijke haven, reden voor de eerste Griekse kolonisten om daar om hun stad te stichten. Het hoofdkwartier van de vloot van het Byzantijnse Keizerrijk lag aan de Gouden Hoorn. Een grote ketting, gespannen over de Gouden Hoorn, moest vijandige schepen de toegang ontzeggen.
In de 10e eeuw wisten de Varjagen (Vikingen) de ketting te omzeilen door hun boten om Galata heen naar de Gouden Hoorn te dragen. In de daaropvolgende zeeslag werden de Varjagen echter verslagen door de Byzantijnen, die Grieks vuur gebruikten. Tijdens de Vierde Kruistocht (1204) wisten de Venetiërs de ketting met een stormram te breken. In 1453 kon de Osmaanse sultan Mehmet II Constantinopel pas innemen nadat hij zijn vloot, net als de Varjagen eerder, over houten balken achter Galata langs naar de Gouden Hoorn had laten slepen. Voordien had de sultan zijn vloot ernstig beschadigd door te proberen de ketting te doorbreken.
De Gouden Hoorn bleef ook na de val van Constantinopel in 1453 de haven van de stad, waar veel buitenlandse handelaren en etnische of religieuze minderheden (Venetiërs, Joden, Genuezen en de Griekse meerderheid – later minderheid – van de stad) zich vestigden. In 1502 ontwierp Leonardo da Vinci een 240 meter lange brug over de Gouden Hoorn voor sultan Bayezid II, maar het ontwerp werd nooit uitgevoerd. In 2001 werd een kleinere versie van het ontwerp bij Ås in Noorwegen gebouwd. Op 26 mei 2006 kondigde de Turkse regering aan dat het ontwerp van Da Vinci alsnog zou worden uitgevoerd.
De Gouden Hoorn wordt inmiddels volledig door de stad Istanbul ingesloten. In 1836 werd de Galatabrug over de Gouden Hoorn gebouwd, zodat Galata en Eminönü (het oude centrum) met elkaar verbonden werden. Verder landinwaarts zijn nog een aantal bruggen te vinden: de Atatürkbrug (1940) en de Haliçbrug (1974) waarover de autosnelwegring om Istanbul loopt, alsook de Gouden Hoorn Metrobrug (2014) waarover een metrolijn van Istanbul loopt. Tot de jaren tachtig van de 20e eeuw werd de Gouden Hoorn gebruikt als stortplaats door zware industrie, maar sindsdien heeft strengere milieuwetgeving de waterkwaliteit doen verbeteren. Hierdoor werden de bestanden van lokale vissoorten, wilde dieren en flora grotendeels hersteld. De grote schoonmaak van het water van de Gouden Hoorn vond plaats onder de burgemeesters Bedrettin Dalan (jaren 80) en Recep Tayyip Erdoğan (jaren 90).
# D'Hane de Steenhuyse

D'Hane de Steenhuyse was een adellijke familie in de Oostenrijkse Nederlanden. De familie woonde en bezat een tijdlang in het Hotel d'Hane-Steenhuyse en in het Kasteel van Leeuwergem.

## Geschiedenis

De familie d'Hane zou afkomstig zijn uit Duitsland, waar de naam de Hane was. In 1307 was een Henri d'Hane schepen van Gent. Gilles en Jacob d'Hane werden schepen van Gent in 1358 en 1425. Sébastien d'Hane was gedurende een halve eeuw secretaris van de schepenbanken in Gent. In 1539 koos hij partij tegen de opstand van de Gentse bevolking, werd afgezet en moest de stad ontvluchten. Hij werd vogelvrij verklaard. Het jaar daarop nam keizer Karel V Gent in en werd d'Hane in zijn functie hersteld.
Op 20 augustus 1641 werd adelstand verleend 'voor zoveel als nodig' door koning Filips IV aan Sebastien d'Hane (1593-1682). In 1655 werd hij ook ridder. Zijn zoon Jean-Baptiste d'Hane werd ridder in 1659. Op 26 december 1768 verleende keizerin Maria-Theresia de bij eerstgeboorte overdraagbare titel van graaf, ten gunste van Emmanuel Ignace d'Hane. Bijkomend kreeg ook de tweede zoon, Jean-Baptiste d'Hane, in 1783 de titel van graaf.

## Genealogie

* graaf Emmanuel Ignace d'Hane (1702-1771) x Jeanne d'Heyne (1705-1736)
** graaf Pierre Emmanuel d'Hane de Leeuwergem (1726 -1786) x Colette de la Villette
*** graaf Emmanuel Pierre d'Hane de Leeuwergem (1751-1797)
*** graaf Jean-Baptiste d'Hane de Steenhuyse (1757-1826) x Marie-Madeleine Rodriguez d'Evora y Vega (1760-1842)
**** graaf Charles d'Hane de Steenhuyse (1787-1858) x Christine Dons de Lovendeghem (1782-1846)
***** graaf Ernest d'Hane de Steenhuyse (1821-1887) x Mathilde de Marches (1832-1855)
**** jonkheer Louis-Emmanuel d'Hane de Steenhuyse (1788-1861) x Virginie de Kerchove d'Ousselghem (1801-1871)
**** jonkheer Constant d'Hane de Steenhuyse (1790-1850)
***** Charles-François d'Hane de Steenhuyse (1830-1888)
**** jonkheer Eugène d'Hane de Steenhuyse (1793-1853)
**** jonkheer Jean-Baptiste Joseph d'Hane de Steenhuyse (1797-1858) x Adelaïde de Potter (1803-1844)
**** jonkheer Edmond d'Hane de Steenhuyse (1802-1877)

## Literatuur

* E. VAERENBERGH, Famille d'Hane-Steenhuyse, in: Biographie nationale de Belgique, Tome VIII, Brussel, 1884-85, col. 680-682.
* F. GERARD, Histoire des anciennes seigneuries de Leeuwerghem et d'Elene, 1853
* J. M. VAN DEN EECKHOUT, La principauté de Steenhuyse, in: Le Parchemin, 1984, blz. 81-94.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1990, Brussel, 1990.
* Guy SCHRANS, Vrijmetselaars te Gent in de XVIIIde eeuw, Gent, Liberaal Archief, 1997, p. 233-234.