OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nieuw El Marg

Nieuw El Marg (Arabisch: المرج الجديدة) is een metrostation in de Egyptische hoofdstad Caïro dat in mei 1999 werd geopend. Het station is het noordelijkste station van het metronet van Caïro en tevens het noordelijke eindpunt van metrolijn 1. Op 12 april 1989 werd de tot metro omgebouwde voorstadslijn tussen het centraal station en El Marg geopend, met een opstelterrein ten noorden van het eindpunt. In 1999 werd ten noorden van het opstelterrein metrostation Nieuw El Marg toegevoegd. Het station ligt onder een viaduct van de ringweg pal ten zuiden van de stadsgrens.
# La Porcherie

La Porcherie is een gemeente in het Franse departement Haute-Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 619 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Limoges.

## Geografie

De oppervlakte van La Porcherie bedraagt 32,0 km², de bevolkingsdichtheid is 19,3 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorweghalte La Porcherie.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Jacques-Arsène d'Arsonval (1851-1940), arts, natuurkundige en uitvinder van de draaispoelgalvanometer
# Metro van Caïro

De metro van Caïro (Arabisch: مترو أنفاق القاهرة, Metro Anfāq al-Qāhirah) is qua aantal kilometers het grootste volledige metronetwerk van Afrika. Het is gelegen in de Caïro, de hoofdstad van Egypte. Er zijn drie lijnen. De metro van Caïro is de oudste van Afrika.
Kaartjes voor de metro kostte in 2020 vijf Egyptisch pond voor ritten van 9 stations of minder, zeven pond voor 10 tot 16 stops, en tien pond voor langere trajecten, wat omgerekend ongeveer 27, 37 of 53 eurocent is. Twee wagons per treinstel (de vierde en vijfde wagon) zijn sinds 1989 gereserveerd voor vrouwen. Na 21.00 uur is de vijfde wagon weer beschikbaar voor gemengd gebruik. In de metrostations wordt de positie van de vierde en vijfde wagon vooraf aangeduid met blauwe signalisatie.

## Geschiedenis

In de 1980 was Caïro de grootste stad van Afrika alsook van de Arabische wereld. Vanwege het grote aantal inwoners was er behoefte aan efficiënt stedelijk openbaar vervoer. Veel eerder, in de jaren 1930, was door de Egyptische ingenieur Saiyed Abdel Wahed al voorgesteld om een metro aan te leggen in de stad. Dit plan kreeg toen geen aandacht en werd niet uitgevoerd. Latere onderzoeken van buitenlandse deskundigen maakten duidelijk dat een metro nodig was om de verkeerschaos in Caïro op te verminderen. Men stelde voor om drie lijnen te maken om ten zo'n 30% van het totale reizigersverkeer te faciliteren. De druk op de gebruikelijke manieren van reizen zou zo verlicht worden.

## Lijnen

| Lijn | Kleur | Eindstations | Opening | Uitbreiding | Lengte | Stations |
| Lijn 1 | Blauw | Helwan - El Marg | 1987 | 1989, 1999 | 44.3 km | 35 |
| Lijn 2 | Rood | Shobra El Kheima - El Mounib | 1996 | 1998, 1999, 2000, 2005. | 21,5 km | 20 |
| Lijn 3 | Groen | Rod Al-Farag Corridor - Adly Mansour | 2012 | 2020, 2024 | 26,1 km | 29 |

## Uitbreidingsplannen

In 1999 werd een rapport gepubliceerd waarin werd aangeraden om tot zes lijnen te komen, op die wijze zou de hele regio Groot-Caïro bediend kunnen worden. Voor lijn drie wordt onder meer een bediening van de Internationale luchthaven van Caïro belangrijk geacht. Lijn vier zou een traject van oost naar west gaan volgen ten zuiden van het stadscentrum. Lijn vijf is geprojecteerd in een boog rond het noordoosten van de stad en moet daar de andere lijnen met elkaar verbinden en een lengte krijgen van zo'n 20 kilometer. Lijn zes moet van het noorden naar het zuiden gaan en ongeveer 19 km lang worden.
# Nangolo Mbumba

Heinrich Nangolo Klein Mbumba (Olukonda (regio Oshikoto), 15 augustus 1941) is een Namibische politicus. Sinds 4 februari 2024, na de dood van president Hage Geingob, is Mbumba waarnemend president van Namibië.

## Loopbaan

Mbumba is lid van de South West Africa People's Organisation (SWAPO) en heeft leiding gegeven aan een aantal Namibische ministeries: Landbouw, Water en Plattelandsontwikkeling (1993–1996), Financiën (1996–2003), Informatie en omroep (2003–2005, 2005–2010) en veiligheid en beveiliging (2010–2012). Van 2012 tot 2017 was Mbumba secretaris-generaal van SWAPO en sinds 2020 vice-president. Na zijn inzwering als president liet hij weten, zich niet kandidaat te zullen stellen voor de presidentsverkiezingen van november 2024. SWAPO droeg vervolgens mevrouw Netumbo Nandi-Ndaitwah voor als nieuwe vice-president en kandidaat voor het presidentschap.
Hij studeerde in de Verenigde Staten. Na zijn BSc in 1971 aan de Southern Connecticut State University behaalde hij in 1973 zijn MSc in biologie aan de Universiteit van Connecticut.
* ↑ https://www.bbc.com/news/world-africa-68196412
* ↑ (en) Nangolo Mbumba Profile. www.africa-confidential.com. Africa Confidential. Geraadpleegd op 25 juli 2022.
* ↑ The Vice President. His Excellecny (sic!) Nangolo Mbumba. Office of the President. Gearchiveerd op 27 januari 2020. Geraadpleegd op 19 March 2020.
# Taalfamilie

Een taalfamilie is de meest gebruikelijke klasse waarbinnen talen van de wereld kunnen worden ingedeeld.
Talen binnen één familie zijn onderling verwant, wat wil zeggen dat zij zich hebben ontwikkeld uit een gemeenschappelijke vooroudertaal.
In veruit de meeste gevallen is deze vooroudertaal niet-geattesteerd, ofwel slechts te reconstrueren aan de hand van overgeleverd materiaal. Verwante taalfamilies kunnen weer tot nog grotere families worden verenigd. De status van de families in dit artikel kan verschillen: sommige zijn onomstreden, andere zijn onderwerp van debat. Talen die met de huidige gegevens niet kunnen worden ondergebracht in een bepaalde familie, zoals het Baskisch, heten "geïsoleerde talen" of isolaten.
Talen kunnen ook anders worden ingedeeld, bijvoorbeeld aan de hand van hun geografische spreiding of gedeelde structurele kenmerken.
# Vulsella ovata

Vulsella ovata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Pteriidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1819 voor het eerst geldig gepubliceerd door Jean-Baptiste de Lamarck.
# Murghab (rivier)

De Murghab (Perzisch en Pasjtoe: مرغاب, Morqâb), ook geschreven als Marghab, Margab, Murqab, Margu, Murgap of Morghab, is een 850 km lange rivier in Centraal-Azië. De rivier ontspringt in het Paropamisusgebergte (Selseleh-ye Safīd Kūh) in de provincie Ghowr, stroomt door het district Murghab in centraal Afghanistan en vervolgens in noordwestelijke richting naar Bala Murghab. Bij het bereiken van de oase van Mary in Turkmenistan eindigde de Murghab vroeger in de Karakum. Tegenwoordig mondt ze uit in het Karakumkanaal. Het stroomgebied van de Murghab wordt geschat op 46.880 km².
In de oudheid was ze als Margos de naamgever van de regio Margiana (Oudgrieks: Μαργιανή, Margianḗ)

## Geografie

De Murghab ontspringt in de provincie Ghowr in centraal Afghanistan, op een plateau tussen de bergketens Paropamisus, Gharjistan en Band-i Turkestan. In haar bovenloop stroomt de rivier van oost naar west, richting Mukhamedkhan, over ongeveer 300 km in een smalle, steile vallei van minder dan een kilometer breed, met op sommige plaatsen nauwe kloven.
Tussen Darband-i Kilrekht en Mukhammedkhan doorkruist de Murghab het westelijke deel van de Band-i Turkestan, en vervolgt haar weg in noordwestelijke richting door een diepe kloof. Bij Mukhammedkhan doorkruist ze de kloven van Jaokar. Hierna wordt de vallei iets breder en bereikt geleidelijk een breedte van 2 km in Turkmenistan. Vanaf Mukhamedkhan wordt een klein deel van het water van de Murghab gebruikt voor irrigatie: in Afghanistan wordt vanuit de Murghab ongeveer 10.000 ha geïrrigeerd. Aan haar rechteroever ontvangt de Murghab het water van de Kaysar, en vormt vervolgens over een lengte van 16 km de grens tussen Turkmenistan en Afghanistan.
In Turkmenistan, nabij Tagtabazar, mondt de Kashan aan de linkerzijde in de Murghab, en 25 km verderop is de samenvloeiing met de Kushk. Stroomopwaarts van de monding van de Kushk ligt het stuwmeer van Saryyazy, gebouwd in 1959 en vergroot in 1978. Het stuwmeer en de omgeving ervan zijn ecologisch belangrijk voor vogels.
Na het bereiken van de oase van Mary kruist de Murghab het Karakumkanaal, welke water van de Amu Darja naar het westen voert.
* de vruchtbare Murghab-vallei in Afghanistan
* brug bij Bala Murghab (1962)
* de generatoren van de Hindu Kush-waterkrachtcentrale (Гиндукушская ГЭС) aan de Murghab, kort na de voltooiing in 1909 door de Hongaarse firma Ganz, destijds de grootste waterkrachtcentrale van het Russische Rijk
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Marghab River op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Library of Congress Control Number: sh89001951
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007544168705171
# Aardbeving Doggersbank 1931

De Aardbeving Doggersbank 1931 was de krachtigste aardbeving ooit in het Verenigd Koninkrijk sinds men met meten begon. De beving had een kracht van 6,1 op de schaal van Richter.
De beving begon rond 01.30 uur op 7 juni 1931. Het epicentrum lag 100 km uit de kust van Yorkshire in de Noordzee nabij de Doggersbank. De effecten van deze beving waren voelbaar in heel Groot-Brittannië maar ook in België en Frankrijk.
De aardbeving veroorzaakte schade in heel oostelijk Engeland. De stad Filey in Yorkshire werd het ergst getroffen waarbij ook de spits van de kerk werd verdraaid. In Hull, Beverley en Bridlington stortten diverse schoorstenen in en bij Flamborough Head is wat van de kliffen afgebrokkeld. Ook is er gemeld dat een inwoonster van Hull een hartaanval heeft gekregen door de aardbeving. Minder serieuze schade werd gemeld uit Londen. Bij Madame Tussauds is het wassen hoofd van Dr Crippen eraf gevallen.
Doordat de locatie van de aardbeving in de Noordzee lag was er aanzienlijk minder schade dan wanneer het epicentrum op het Britse vasteland had gelegen.
# Mandétalen

De Mandétalen zijn een groep verwante talen die worden gesproken in verschillende landen in West-Afrika door de Mandé-bevolking. Tot deze talengroep behoren het Mandinka, Maninka, Soninke, Bambara, Dioula, Bozo, Mende, Susu en Vai. Miljoenen mensen spreken deze talen, met namen in Burkina Faso, Mali, Senegal, Gambia, Guinea, Guinea-Bissau, Sierra Leone, Liberia en Ivoorkust.
De Mandétalen werden in 1854 voor het eerst als aparte groep onderscheiden door Sigismund Wilhelm Kölle, die in zijn Polyglotta Africana 13 talen binnen deze familie onderscheidt. Later (1901) maakte de Franse taalkundige en etnograaf Maurice Delafosse een verdere onderverdeling.

## Omstreden classificatie

De Mandétalen werden oorspronkelijk beschouwd als een aftakking van de Niger–Congotalen. Ook taalkundige Joseph Greenberg beschouwde ze als zodanig, maar deze classificatie is altijd controversieel geweest. Roger Blench stelt dat de Mandétalen zich reeds in een vroeg stadium van de Niger-Congotalen hebben afgescheiden. Dit zou verklaren waarom ze bepaalde voor de voornoemde familie typische kenmerken (zoals het systeem van nominale klassen) niet bezitten. Volgens Gerrit Dimmendaal echter moeten de Mandétalen als een geheel op zichzelf staande taalfamilie gezien worden.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mande languages op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Esdoornfranjekelkje

Het esdoornfranjekelkje (Lachnum rhytismatis) is een schimmel behorend tot de familie Lachnaceae. Het groeit saprotroof op bladeren van esdoorn (Acer), ook op stromata van Rhytisma acerinum en op blad van Eik (Quercus).

## Kenmerken

De apothecia hebben een diameter van 0,2 mm. De kleur is wit. De ascosporen meten 1-2 x 4-5 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt het esdoornfranjekelkje zeldzaam voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ Plantparasieten van Europa: bladmineerders, gallen en schimmels
# Tupi-Guaraní-taalfamilie

Tupi-Guarani (/tuːˈpiː ɡwɑˈrɑːni/ /ɡwɑˈɾɑ-/; Tupi-Guarani: [tuˈpi ɡwaɾaˈni]; uitspraak) is de meest wijdverbreide onderfamilie van de Tupi-talen van Zuid-Amerika. Het omvat ongeveer vijftig talen, waaronder Guarani en Oud-Tupi. De meest gesproken taal tegenwoordig is Guarani, een van de twee officiële talen van Paraguay.
De woorden petunia, jaguar, piranha, ipecac, tapioca, jacaranda, anhinga, carioca en capoeira zijn van Tupi-Guarani-oorsprong.

## Tupi-Guaraní-talen

Rodrigues & Cabral (2012) verdelen de Tupí–Guaraní-taalfamillie onder acht takken:
* Guaraní (Groep I) :
** Oud-Guarani
** Kaiwá
** Ava-Guarani
** Mbyá
** Paraguayaans-Guarani
** Xetá
** Chiriguano
** Izoceño
** Tapieté
** Guayaki
* Guarayu (Groep II) :
** Guarayo (of Boliviaans-Guarani)
** Pauserna
** Siriono
** Yuki
* Tupí (Groep III) :
** Oud-Tupí
** língua geral paulista
** Tupinambá
** Nheengatu
* Tenetehara (Groep IV) :
** Tapirapé
** Parakanã
** Suruí
** Avá-canoeiro
** Turiwara
* Kawahíb (Groep VI) :
** Apiaká
** Kayabi
** Kagwahiva
*** Arintintin
*** Amondawá
*** Karipúna
*** Uruewawáu
*** Machado-Tupi
*** Pawaté
*** Wirafera
*** Juma-dialect
* Kamayurá (Groep VII) :
** Kamayurá
* Xingu (Groep VIIIa) :
** Araweté
** Cairari-Anambé
** Xingú-Asuriní
** Amanajé
** Ararandewara
* Noord-Tupi–Guaraní (Groep VIIIb) :
** Wayãpi
** Wayampipukú
** Émérillon
** Zo'é
** Ka'apór
** Guajá
** Awré-e-awrá
** Anambé
** Takonhapé
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tupi–Guarani languages op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Tyrreense talen

De Tyrreense of Tyrseense talen zijn een hypothetische uitgestorven taalgroep met als belangrijkste vertegenwoordiger het Etruskisch en daarnaast de talen Raetisch, uit de Alpen, en Lemnisch, bekend van het eiland Lemnos in de Egeïsche Zee.
De groep is genoemd naar de Tyrrheniërs of Tyrseniërs, een volk waar in de Oudheid verschillende Griekse auteurs over hebben geschreven. Vooral bij auteurs in de latere Oudheid werd dit volk geïdentificeerd met de Etrusken. De relatie tussen de Etrusken en de verschillende volken die in het oostelijke Middellandse Zeegebied zijn opgetreden is echter onzeker, evenals de vraag in hoeverre de talen Raetisch en Etruskisch daadwerkelijk verwant waren, aangezien de kennis van het Raetisch erg beperkt is.
In Griekenland zijn de talen rond 300 v Chr. uitgestorven, in Italië in 100 na Chr.

## Ruimere verwantschappen

Mogelijk kan deze taalgroep deel uitmaken van een grotere groep, met de Minoïsche talen. Een relatie met Anatolische talen valt ook niet uit te sluiten.
Wanneer de relatie met de Aegeïsche taalgroep (waaronder het Lineair-A (ofwel Minoïsch) klopt, dan spreidt het gebied van de talen zich uit van Griekenland over Italië tot de Alpen. Dit strookt ook met de stellingen van onder andere Herodotus, die de Etrusken uit Klein-Azië laat komen, en met het feit dat in Anatolië plaquettes zijn gevonden van het Minoïsch.
Talen uit de taalgroep zijn:
* Etruskisch
* Rhaetisch
* Lemnisch
# ECCO City Green

ECCO City Green is een Botswaanse voetbalclub uit de stad Francistown. De club werd in 2003 opgericht en behaalde haar grootste succes in 2007 door landskampioen te worden van Botswana.

## Palmares

* Landskampioen
    2007
Botswana Defence Force XI · Botswana Meat Commission · ECCO City Greens · Extension Gunners · FC Satmos · Gaborone United · Miscellaneous · Mochudi Centre Chiefs · Mogoditshane Fighters · Motlakase Power Dynamos · Nico United · Notwane FC · Police XI · TAFIC · Township Rollers · Uniao Flamengo Santos
# Wapen van Termunten

Het wapen van Termunten werd op 21 juni 1940 bij besluit door de Hoge Raad van Adel aan de Groninger gemeente Termunten toegekend. Vanaf 1990 is het wapen niet langer als gemeentewapen in gebruik omdat de gemeente Termunten opging in de gemeente Delfzijl. De Hoge Raad van Adel keurde een eerder voorstel van de gemeente niet goed, daar deze naar haar mening een te overladen karakter had. Het betrof toen een gevierendeeld wapen met symbolen naar diverse aspecten van de gemeente Termunten. In het toegekend wapen bleef de leeuw van de familie Houwerda over. In het wapen van Delfzijl zijn de leeuwen opgenomen, met het verschil dat zij nu getongd en genageld zijn van keel, de kleur van het veld van het wapen van Termunten.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   In keel een leeuw van zilver; in een gouden schildhoek een dubbele adelaar van sabel, beladen met een schild van zilver, waarin een dwarsbalk van sinopel. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.
De heraldische kleuren in het wapen zijn keel (rood), zilver (wit), goud (geel), sabel (zwart) en sinopel (groen).

## Verklaring

In het wapen is de leeuw van de familie Houwerda opgenomen, terwijl de adelaar in het vrijkwartier afkomstig is van het wapen van de stad Groningen.

## Verwante wapens

* Wapen van Groningen
* Wapen van Delfzijl
# Theodoor Willemyns

Theodoor Pieter Lodewijk Paul August Willemyns (Kortrijk, 24 juli 1898 - Dilbeek, 9 september 1984) was een Belgisch apotheker en Vlaams-nationalistisch politicus voor het VNV.

## Levensloop

Willemyns was apotheker van beroep.
Op 14 oktober 1941 volgde hij - omwille van de door de Duitsers ingestelde (en door de secretaris-generaal van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Volksgezondheid Gérard Romsée gesteunde) ouderdomsverordening (Überalterungsverordnung) van 7 maart 1941 - Jan-Baptist Rombauts op als burgemeester te Herentals. Tevens was hij VNV-gewestleider. Na de bevrijding werd Camiel Laureys dienstdoend burgemeester, waarna Rombauts de burgemeesterssjerp opnieuw overnam.
Na de bevrijding moest hij voor het krijgshof van Antwerpen verschijnen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zou hij verschillende lijsten hebben doorgespeeld aan het Arbeitsamt, met daarop circa 100 mensen. Op zijn proces werden hem 58 casussen van verklikking ten laste gelegd, waarbij hij voor zeven aanklachten zou veroordeeld worden. Daarin speelde onder meer mee dat er in quasi alle gevallen ook de mogelijkheid bestond dat de namen waren doorgegeven door de lokale DeVlag-celleider. Willeymyns werd veroordeeld tot 20 jaar buitengewone hechtenis. In de strafbepaling speelde zijn politieke collaboratie een grote rol, waarbij verwezen werd naar zijn pogingen tot onrechtmatige benoemingen/ontslagen. Later kreeg hij eerherstel.
* Afbeelding van Theodoor Willemyns, Geneanet
* WOUTERS Nico, Oorlogsburgemeesters 40/44: Lokaal bestuur en collaboratie in België, Lannoo, Tielt, 2004, ISBN 90 209 57589. Gearchiveerd op 29 augustus 2023.
* 1 2 Fiche Theodoor Willemyns, Heemkundige Kring van Gooik
* ↑ Overlijdensbericht Theodoor Willemyns, Geneanet
* 1 2 3 GISTELINCK Tim, Justitie en geschiedschrijving: reconstructie van het zelfde verleden met een ander doel. Kwalitatief historisch onderzoek op basis van collaboratiedossiers, Universiteit Gent, 2015
* ↑ Burgemeesters: ontslagen-benoemingen, Belgisch Staatsblad, 5 oktober 1941
* ↑ LAMERS Bart, Boek schetst stad in oorlog, Gazet van Antwerpen, 6 april 2007
# Station Nezamyslice

Station Nezamyslice (Tsjechisch: Železniční stanice Nezamyslice, Duits vroeger: Nesamislitz) is een station in de Tsjechische gemeente Nezamyslice. Het station is onder beheer van de SŽDC en wordt bediend door treinen van de České Dráhy.

## Verbindingen

De volgende spoorlijnen lopen vanaf, naar of via station Prostějov hlavní nádraží:
* lijn 300: Brno hlavní nádraží – Přerov
* lijn 301: Nezamyslice – Olomouc hlavní nádraží
* lijn 302: Nezamyslice – Morkovice (opgebroken)
* ↑ Pkjs.de (Duits en Tsjechisch)
* ↑ Zelpage.cz (Tsjechisch)
Nezamyslice ↔ Doloplazy ↔ Pivín ↔ Čelčice ↔ Bedihošť ↔ Prostějov hlavní nádraží ↔ Vrahovice ↔ Kraličky ↔ Vrbátky ↔ Blatec ↔ Kožušany ↔ Nemilany ↔ Olomouc-Nové Sady ↔ Olomouc hlavní nádraží
# Küsnacht

Küsnacht is een gemeente en plaats aan het meer van Zürich in het Zwitserse kanton Zürich en maakt deel uit van het district Meilen. Küsnacht telt 12.748 inwoners.

## Geboren

* Severino Minelli (1909-1994), voetballer en voetbalcoach

## Overleden

* Elsa Burckhardt-Blum (1900-1974), architecte en kunstenares
* Traute Carlsen (1887-1968), Duits-Zwitserse actrice
* Marie-Louise von Franz (1915-1998), psycholoog
* Carl Gustav Jung (1875-1961), psychiater, psycholoog
* Julius Maggi (1846-1912), oprichter van Maggi
* Tina Turner (1939-2023), zangeres

## Bekende inwoners

* Monisha Kaltenborn, Formule 1-teambaas
* Thomas Mann (1875-1955), schrijver, Nobelprijswinnaar
* Conrad Ferdinand Meyer (1825-1898), dichter, schrijver
* Kimi Räikkönen, Formule 1-coureur
* Hannu Tihinen, voetballer

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Erlenbach · Herrliberg · Hombrechtikon · Küsnacht · Männedorf · Meilen · Oetwil am See · Stäfa · Uetikon am See · Zollikon · Zumikon
* Gemeinsame Normdatei: 4137928-7
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 000109
* Library of Congress Control Number: n83123534
* MusicBrainz: ff9acd64-70e1-450b-8d53-ba7e0cd465af
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge1096983
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007555231605171
* Virtual International Authority File: 243487335
* WorldCat (via VIAF): 243487335
# Kerkplein (Paramaribo)

Het Kerkplein is een plein en straatnaam in de historische binnenstad van Paramaribo. Op het plein staat de Centrumkerk met daar omheen de oude begraafplaats Oranjetuin.

## Bouwwerken

De Korte Kerkstraat kent een afsplitsing naar links (Grote Kerkstraat) en naar rechts (huisnummers aan het Kerkplein). Hier zijn vestigingen van Surpost, de pastorie, het directoraat Belastingen van het Ministerie van Financiën en Planning en enkele detailhandels- en horecazaken. Aan het eind bevindt zich een parkeerplaats. Op het plein staan de Centrumkerk met daar omheen de oude begraafplaats Oranjetuin.

### Monumenten

De volgende panden op het Kerkplein staan op de monumentenlijst:
| Omschrijving | Bouwjaar | Adres | Coördinaten | Objectnummer$^?$ | Afbeelding |
| Centrumkerk (hervormde kerk) | 1833-1835 1833-1835 | Kerkplein Kerkplein | 5° 49' 38" NB, 55° 9' 19" WL | APO 053 | Meer afbeeldingen Upload foto |
| woonhuis | | Kerkplein 8 Kerkplein 8 | 5° 49' 38" NB, 55° 9' 18" WL | CPO 019 | Meer afbeeldingen Upload foto |

## Gedenktekens

Hieronder volgt een overzicht van de gedenktekens in de straat:
| Onderwerp | Type | Kunstenaar | Onthulling | Locatie | Omschrijving |
| Gedenksteen voor Annetta Bos-Visser | gedenksteen | Wim Bos Verschuur en Johan Mezas | 1935 | Centrumkerk | Annetta Bos-Visser, welzijnswerker voor armen, wezen en bejaarden |
| Helstonemonument | gedenkzuil met buste | Charles Nieleveld met tekstgraveringen van Mezas | 1948 | bij Centrumkerk | musicus en schrijver Johannes Helstone |
| Buste Simón Bolívar | borstbeeld | onbekend | 1955 | tegenover postkantoor | Latijns-Amerikaans vrijheidsstrijder |
| Muurschildering op het Belastingkantoor Kerkplein | muurschildering | Fabian de Randamie met meerdere kunstenaars, Paramaribo Urban Rehabilitation Programma (PURP) | 2024 | Belastingkantoor | diverse culturen van Surinamers en de flora en fauna in Suriname |

## Stadsbrand van 1821

Op zondagmiddag 21 januari 1821 brak rond half twee brand uit in een huis op de hoek van het Gouvernementsplein en de Waterkant. De brand bleef vervolgens overslaan op andere huizen tot de brand de volgende dag om twaalf uur onder controle was. In tien straten brandden alle huizen af, waaronder aan het Kerkplein. Ook andere straten werden zwaar getroffen.