OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Andrej Bobrov

Andrej Joerjevitsj Bobrov (Russisch: Андрей Юрьевич Бобров) (Omsk, 13 juli 1964) is een voormalig Russisch langebaanschaatser.
Andrej Bobrov verscheen als een komeet in de internationale schaatssport. In 1983 werd hij wereldkampioen bij de junioren en aan het eind van dat jaar kwam hij aan de top van de Adelskalender, hiermee was hij de jongste lijst aanvoerder sinds Per Ivar Moe in 1964. Deze opmerkelijke prestatie was echter het laatste wapenfeit van de jonge Bobrov. Bij internationale kampioenschappen kwam hij nog in actie op de EK's van 1984 (13e plaats) en 1985 (10e) en tijdens de Olympische Winterspelen van 1988. Op de Olympische 1500 meter kwam Bobrov door toedoen van zijn Zweedse tegenstander Karlberg ten val. Hij mocht overrijden maar miste de kracht om hoger te eindigen dan de 35e plaats.
Nationaal nam hij twee keer plaats op het erepodium bij de allroundkampioenschappen van de Sovjet-Unie, in 1984 werd hij derde en in 1990 tweede.
Andrej Bobrov komt voor in het verhaal 'De fatale bocht' van Betty van Gils in het tijdschrift Zwart IJs van januari 2001.

## Adelskalender

Van 28 december 1983 tot 23 maart 1984 was Andrej Bobrov aanvoerder van de Adelskalender. Daarmee heeft hij 86 dagen aan de top van de lijst gestaan.
Hieronder staan de persoonlijke records (PR's) waarmee Andrej Bobrov aan de top van de Adelskalender kwam en de PR's die hij had staan toen hij van de eerste plek verdreven werd. Tevens zijn de gegevens weergegeven van de schaatsers die voor en na hem aan de top van de lijst stonden.
| Datum | 500 m | 1500 m | 5000 m | 10.000 m | Punten | Voorganger / Opvolger |
| 27-12-1983 | 37,6 | 1.53,70 | 6.55,43 | 14.25,29 | 160.307 | Viktor Sjasjerin |
| 28-12-1983 | 38,0 | 1.53,22 | 6.58,59 | 14.05,91 | 159.894 | |
| 23-03-1984 | 37,59 | 1.53,70 | 6.49,15 | 14.25,29 | 159.669 | Viktor Sjasjerin |

## Resultaten

| jaar | EK Allround | Olympische Spelen | WK Junioren |
| 1983 | | | 1 |
| 1984 | 13e | | |
| 1985 | 10e | | |
| 1986 | | | |
| 1987 | | | |
| 1988 | | 35e 1500m | |

### Medaillespiegel

| kampioenschap | goud 1 | zilver 2 | brons 3 |
| WK Junioren | 1 | 0 | 0 |
Rudolf Ericson · Peder Østlund · Jaap Eden · Oscar Mathisen · Ivar Ballangrud · Michael Staksrud · Åke Seyffarth · Nikolaj Mamonov · Hjalmar Andersen · Boris Sjilkov · Dmitri Sakoenenko · Juhani Järvinen · Knut Johannesen · Jonny Nilsson · Per Ivar Moe · Eduard Matoesevitsj · Ard Schenk · Kees Verkerk · Magne Thomassen · Hans van Helden · Vladimir Lobanov · Jan Egil Storholt · Sergej Martsjoek · Vladimir Belov · Eric Heiden · Viktor Sjasjerin · Andrej Bobrov · Nikolaj Goeljajev · Michael Hadschieff · Eric Flaim · Johann Olav Koss · Falko Zandstra · Rintje Ritsma · Gianni Romme · Jochem Uytdehaage · Chad Hedrick · Sven Kramer · Shani Davis · Patrick Roest
* Andrej Bobrov op SchaatsStatistieken.nl
# Vladimir Belov (schaatser)

Vladimir Belov (Russisch: Владимир Белов) (9 april 1954 - 7 januari 2021) was een Russisch schaatser.
Vladimir Belov was twee jaar actief geweest in de internationale schaatssport. In die korte tijd heeft hij naam gemaakt door ruim 300 dagen de adelskalender aan te voeren. Nationaal eindigde hij een keer op het erepodium bij de allroundkampioenschappen van de Sovjet-Unie, in 1977 werd hij derde.

## Adelskalender

Van 4 april 1978 tot 11 februari 1979 was Vladimir Belov aanvoerder van de Adelskalender. Daarmee heeft hij 313 dagen aan de top van de lijst gestaan.
Hieronder staan de persoonlijke records (PR's) waarmee Vladimir Belov aan de top van de Adelskalender kwam en de PR's die hij had staan toen hij van de eerste plek verdreven werd. Tevens zijn de gegevens weergegeven van de schaatsers die voor en na hem aan de top van de lijst stonden.
| Datum | 500 m | 1500 m | 5000 m | 10.000 m | Punten | Voorganger / Opvolger |
| 19-03-1978 | 38,07 | 1.55,18 | 7.01,16 | 14.49,26 | 163,042 | Jan Egil Storholt |
| 04-04-1978 | 37,90 | 1.56,70 | 6.59,8 | 14.42,1 | 162,885 | |
| 11-02-1979 | 37,90 | 1.56,05 | 6.59,15 | 14.43,11 | 162,653 | Eric Heiden |

## Resultaten

| jaar | EK Allround |
| 1978 | 8e |
Rudolf Ericson · Peder Østlund · Jaap Eden · Oscar Mathisen · Ivar Ballangrud · Michael Staksrud · Åke Seyffarth · Nikolaj Mamonov · Hjalmar Andersen · Boris Sjilkov · Dmitri Sakoenenko · Juhani Järvinen · Knut Johannesen · Jonny Nilsson · Per Ivar Moe · Eduard Matoesevitsj · Ard Schenk · Kees Verkerk · Magne Thomassen · Hans van Helden · Vladimir Lobanov · Jan Egil Storholt · Sergej Martsjoek · Vladimir Belov · Eric Heiden · Viktor Sjasjerin · Andrej Bobrov · Nikolaj Goeljajev · Michael Hadschieff · Eric Flaim · Johann Olav Koss · Falko Zandstra · Rintje Ritsma · Gianni Romme · Jochem Uytdehaage · Chad Hedrick · Sven Kramer · Shani Davis · Patrick Roest
* Vladimir Belov op SchaatsStatistieken.nl
# Tatjana Baranova

Tatjana Baranova (Russisch: Татьяна Баранова) (9 juni 1949) was een Russisch schaatsster.
Op 1 december 1975 behaalde zij destijds het wereldrecord op de 5000 meter op de IJsbaan van Boedapest, met een tijd van 8.51,10. Omdat de ISU tussen 1955 en 1982 de wereldrecords niet erkent, is dit geen officieel wereldrecord.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 44,20 | 16 maart 1979 | Medeo |
| 1000 meter | 1.26,12 | 17 maart 1978 | Medeo |
| 1500 meter | 2.15,21 | 8 april 1978 | Medeo |
| 3000 meter | 4.50,10 | 27 maart 1979 | Medeo |
| 5000 meter | 8.23,59 | 3 april 1978 | Medeo |
* Speedskating Base
* Persoonlijke records op Speedskating News
# Vladimir Ivanov

Vladimir Ivanov (Russisch: Владимир Иванов) (Izjevsk, 28 april 1949) is een voormalig langebaanschaatser uit de Sovjet-Unie.

## Loopbaan

Vladimir Ivanov was een schaatser in de jaren 70 die meedeed in de subtop van het internationale allroundschaatsen. Eenmaal haalde hij het podium. In Oslo werd hij bij het WK allround van 1975 tweede achter Harm Kuipers. In de Noorse hoofdstad miste hij op slechts 0,048 punt de allroundtitel. Op dat toernooi won hij de tien kilometer. Bij de Olympische Winterspelen 1976 werd hij op dezelfde afstand op twee ronden achterstand gereden door goudenmedaillewinnaar Piet Kleine. Ivanov werd allround kampioen van de Sovjet-Unie in 1972 en 1973.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 38,87 | 3 april 1978 | Medeo |
| 1000 meter | 1.19,51 | 12 maart 1977 | Medeo |
| 1500 meter | 1.58,79 | 4 april 1978 | Medeo |
| 3000 meter | 4.10,0 | 2 maart 1982 | Medeo |
| 5000 meter | 7.06,86 | 3 april 1978 | Medeo |
| 10.000 meter | 14.33,29 | 23 maart 1980 | Medeo |

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | Olympische Spelen | WK Allround |
| 1972 | | | 11e |
| 1973 | 9e | | 5e |
| 1974 | | | 7e |
| 1975 | 5e | | 2 |
| 1976 | 7e | 7e 5000m 15e 10.000m | 13e |

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 |
| EK Allround | 0 | 0 | 0 |
| Olympische Spelen | 0 | 0 | 0 |
| WK Allround | 0 | 1 | 0 |
* Vladimir Ivanov op SchaatsStatistieken.nl
# Boarmia complacita

Boarmia complacita is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Louis Beethoven Prout.
# Chrysocraspeda peristoecha

Chrysocraspeda peristoecha is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Ruppiafamilie

De ruppiafamilie (Ruppiaceae) is een familie van eenzaadlobbige bloeiende planten. Het zijn kruidachtige, submerse waterplanten, die in vers, brak en zilt water te vinden zijn. De familie kent een kosmopolitische verspreiding.
Het enige geslacht in de familie is ruppia (Ruppia), waarvan twee soorten in Nederland voorkomen.
* snavelruppia (Ruppia maritima)
* spiraalruppia (Ruppia cirrhosa)
Vroeger werd het geslacht ruppia ingedeeld bij de fonteinkruidfamilie, later onder het Cronquist-systeem werd het een familie in de orde Najadales. In het APG II-systeem vormt het een aparte familie in de orde Alismatales. Er bestaat nog volop discussie over het aantal soorten dat in de familie onderscheiden moeten worden: ten minste één en hoogstens tien.
# Get off (Foxy)

Get off is een single van Foxy. Het is afkomstig van hun album Get off, dat geheel in Miami is opgenomen. De muziekgroep uit de Verenigde Staten had ook daar voornamelijk succes en dan nog voornamelijk in de Billboard Soullijst. Get off haalde in die soullijst een eerste plaats terwijl het nummer weinig met soul te maken heeft. Het is pure disco. Get off is eigenlijk de enige grote hit van Foxy in de Benelux, de opvolger Hot number haalde wel de hitparades in Nederland, maar bleef in de onderste regionen steken.
Muziekproducent Ish Ledesma maakte deel uit van Foxy en is van oorsprong Cubaan.

## Hitnotering

In de Billboard Hot 100 (algemene hitparade) bleef Get off steken op plaats nummer 9. In Engeland haalde het de top 50 niet. Daarentegen was het in Nederland en België een grote hit. Het werd in sommige lijsten van de eerste plaats afgehouden door Dreadlock Holiday van 10cc.

### Nederlandse Top 40

Alarmschijf
Hitnotering: 28-10-1978 t/m 20-01-1979 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Positie: | 20 | 10 | 7 | 3 | 2 | 1 | 1 | 3 | 4 | 13 | 20 | 38 | uit |

### Nederlandse Nationale Hitparade

Hitnotering: 04-11-1978 t/m 09-02-1979 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | |
| Positie: | 48 | 6 | 3 | 2 | 3 | 2 | 4 | 4 | 5 | 9 | 9 | 17 | 35 | 42 | uit |

### Belgische BRT Top 30

Hitnotering: 04-11-1978 t/m 20-01-1979 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Positie: | 23 | 14 | 19 | 11 | 3 | 4 | 3 | 3 | 6 | 13 | 16 | 26 | uit |

### Vlaamse Ultratop 30

Hitnotering: 04-11-1978 t/m 26-01-1979 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Positie: | 26 | 15 | 10 | 9 | 3 | 2 | 3 | 3 | 6 | 9 | 14 | 28 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

Get off (Foxy) stond alleen in 2000 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1830.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* www.discogs.com
# Anarchafeminisme

Anarchafeminisme, ook wel anarchistisch feminisme en anarchofeminisme genoemd, is een stroming binnen het anarchisme die het anarchisme met het feminisme combineert. Anarchafeminisme beschouwt het patriarchaat als een manifestatie van onvrijwillige sociale hiërarchie. Anarchafeministen zijn van mening dat de strijd tegen het patriarchaat een essentieel onderdeel van de klassenstrijd en de anarchistische strijd tegen de staat is. In wezen is de filosofie gebaseerd op het idee dat de anarchistische strijd een noodzakelijk onderdeel van de feministische strijd is en vice versa. L. Susan Brown, een Canadese anarchocommunist, beweert dat "doordat het anarchisme een politieke filosofie is die alle relaties van de macht verzet, gaat het samen met het feminisme."
In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht vanwege onder andere de associatie met radicaal feminisme (die het over Anarkafeminisme hadden), is het anarchafeminisme geen militante stroming. Anarchafeminisme kan het best omschreven worden als een anti-autoritaire en antikapitalistische filosofie, met als doel het creëren van gelijkheid tussen vrouwen en mannen.
# Boarmia cladara

Boarmia cladara is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Louis Beethoven Prout.
# Hylemera puella

Hylemera puella is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Butler.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Babcock

Babcock kan verwijzen naar:
* Barbara Babcock (geboren 1937), Amerikaans actrice
* George Herman Babcock (1832–1893), Amerikaanse ingenieur, uitvinder en ondernemer
* Harry Babcock, Amerikaanse atleet
* John Babcock (1900-2010), laatste Canadese veteraan van de Eerste Wereldoorlog
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Babcock en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ecuador op de Olympische Zomerspelen 1924

Ecuador debuteerde op de Olympische Spelen tijdens de Olympische Zomerspelen 1924 in Parijs, Frankrijk. Drie sporters namen deel, alle drie in de olympische sport atletiek. Pas in 1968 zou de tweede deelname van het land volgen.

## Deelnemers en resultaten
### Atletiek

| Olympiër | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| Alberto Jurado | 100 m (m) | series | serie 1: 5de |
| Alberto Jurado | verspringen (m) | series | kwalificatie groep 2: 7de met 5,68m |
| Alberto Jarrín Jaramillo | 10.000 m (m) | DNF | niet gefinisht |
| Belisario Villacís | marathon (m) | DNF | niet gefinisht |
* (es) Ecuadoraans Olympisch Comité
* (fr) Comité Olympique Français. Les Jeux De La VIII Olympiade; Paris 1924; Rapport Officiel, Parijs.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomer- en Winterspelen van 1924; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4
Argentinië · Australië · België · Brazilië · Brits-Indië · Bulgarije · Canada · Chili · Cuba · Denemarken · Ecuador · Egypte · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Haïti · Hongarije · Ierland · Italië · Japan · Joegoslavië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Monaco · Nederland · Nieuw-Zeeland · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Spanje · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Zuid-Afrika · Zweden · Zwitserland
# Kronkelwilg

Kronkelwilg (Salix babylonica 'Tortuosa', synoniem: Salix matsudana 'Tortuosa'), ook bekend als krulwilg of Chinese wilg is een cultivar van treurwilg (Salix babylonica). De soort wordt op grote schaal geteeld in China. De soortaanduiding matsudana verwijst naar de Japanse botanicus Sadahisa Matsuda.

## Determinatie

Kronkelwilg groeit doorgaans uit tot kleine boom en bereikt een hoogte tot ± 12 m. De takken en twijgen zijn bochtig gedraaid. De gekrulde bladeren zijn smal, lichtgroen en ongeveer 4–10 cm lang en 1–2 cm breed. De bloemen worden in de lente gevormd. Kronkelwilg is tweehuizig (zoals alle wilgen), dus met de mannelijke en vrouwelijke bloemen op afzonderlijke bomen.

## Variëteiten

Er bestaan drie variëteiten van deze soort, namelijk: Salix matsudana var. anshanensis, S. matsudana var. matsudana en S. matsudana var. pseudomatsudana.

## Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied van kronkelwilg strekt zich uit over het noordoosten van China.
... · S. alba (schietwilg) · S. aurita (geoorde wilg) · S. babylonica (treurwilg) · S. babylonica 'Tortuosa' (kronkelwilg) · S. caprea (boswilg) · S. cinerea (grauwe wilg) · S. cinerea subsp. oleifolia (rossige wilg) ·
S. daphnoides (berijpte wilg) · S. dasyclados (Duitse dot) · S. exigua (smalbladige wilg) · S. fragilis (kraakwilg) · S. herbacea (kruidwilg) · S. jejuna · S. myrsinifolia (zwarte wilg) · S. pentandra (laurierwilg) · S. polaris (poolwilg) · S. Salix purpurea (bittere wilg) · S. repens (kruipwilg) · S. sacchalinensis · S. sacchalinensis 'Sekka' (bandwilg) · S. sepulcralis · S. sepulcralis 'Chrysocoma' (gele treurwilg) · S. triandra (amandelwilg) · S. viminalis (katwilg) · ...
# Cierges-sous-Montfaucon

Cierges-sous-Montfaucon is een gemeente in het Franse departement Meuse (regio Grand Est) en telt 56 inwoners (2009).
De plaats maakt deel uit van het kanton Clermont-en-Argonne in het arrondissement Verdun. Tot 1 januari 2015 was het deel van het kanton Montfaucon-d'Argonne, dat op die dag werd opgeheven.

## Geografie

De oppervlakte van Cierges-sous-Montfaucon bedraagt 9,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 6,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Cierges-sous-Montfaucon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
Aubréville · Avocourt · Bantheville · Baulny · Béthelainville · Béthincourt · Brabant-en-Argonne · Brabant-sur-Meuse · Brocourt-en-Argonne · Boureuilles · Charpentry · Chattancourt · Cheppy · Cierges-sous-Montfaucon · Le Claon · Clermont-en-Argonne · Consenvoye · Cuisy · Cunel · Dannevoux · Dombasle-en-Argonne · Épinonville · Esnes-en-Argonne · Forges-sur-Meuse · Froidos · Fromeréville-les-Vallons · Futeau · Gercourt-et-Drillancourt · Gesnes-en-Argonne · Les Islettes · Jouy-en-Argonne · Lachalade · Malancourt · Marre · Montblainville · Montfaucon-d'Argonne · Montzéville · Nantillois · Le Neufour · Neuvilly-en-Argonne · Rarécourt · Récicourt · Regnéville-sur-Meuse · Romagne-sous-Montfaucon · Septsarges · Sivry-sur-Meuse · Varennes-en-Argonne · Vauquois · Véry · Vilosnes-Haraumont
* ↑ Populations de référence 2022.
# Station Bernissem

Station Bernissem is een voormalige spoorweghalte langs spoorlijn 23 (Drieslinter-Tongeren) in de stad Sint-Truiden. De stopplaats werd beheerd door het station Ordingen. Vóór de Eerste Wereldoorlog was er een industrieaansluiting naar de nabijgelegen suikerfabriek van Bernissem, in de voormalige Commanderij van de Duitse orde (zie Commanderij Bernissem), ten noorden van de spoorlijn. In de jaren 1970 werd aan de zuidzijde van de spoorlijn een industrieaansluiting aangelegd naar twee bedrijven op het industrieterrein Terbiest.
Hoewel de stopplaats reeds in de jaren '20 van de twintigste eeuw werd gesloten voor het reizigersverkeer bleef er tot in 1988 actief goederenverkeer naar het vlak bij de stopplaats gelegen industrieterrein Terbiest (tegenwoordig industrieterrein Schurhovenveld geheten).
Het wachthuis is omgebouwd tot woning.
Het tracé van de oude spoorlijn is nu een fietsroute: 'De Spoorweg Zate' en verbindt het industrieterrein Schurhovenveld met het Speelhof.
* Lijn 23
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#23
0,0: Drieslinter · 4,1: Zoutleeuw · 7,0: Wilderen · 9,9: Sint-Truiden · 12,2: Melveren · 13,1: Bernissem · 15,4: Ordingen · 18,7: Hoepertingen · 22,0: Rullingen · 22,6: Borgloon · 24,3: Kerniel · 27,3: Jesseren · 28,9: Piringen · 33,4: Tongeren
# Koninklijke Fanfare Apollo

Koninklijke Fanfare Apollo (voor 2008 Muziekvereniging Apollo), is de muziekvereniging, opgericht op 12 juli 1898, van de Nederlandse plaats Nieuw-Lekkerland. Apollo is een fanfareorkest dat niet op straat marcheert. Momenteel heeft het orkest ongeveer vijftig leden. Apollo treedt jaarlijks op bij de aubade, de intocht van Sinterklaas, de Kerstnachtviering en de Nationale Dodenherdenking. Ook wordt er gespeeld bij andere officiële gelegenheden, bijvoorbeeld als de koningin komt.

## Geschiedenis

Op 21 september 1898 kreeg Apollo zijn eerste dirigent, Philip Hakkert uit Rotterdam. De eerste repetitie was in de Openbare School te Kinderdijk. In 1959 werd de drumband opgericht, deze werd echter in 1997 weer opgeheven, wegens te weinig leden.

## Jeugdorkest

Muziekvereniging Apollo is ook in het bezit van een jeugdorkest, het heet Jong Apollo en is opgericht tijdens het 100-jarig jubileum in 1998.

## Pietenband 'De Pepernoot'

De Pietenband De Pepernoot is een enorm succes. Deze band treedt op tijdens Sinterklaas, waarmee ze zelf geld verdient. Ze heeft al ver van haar geboortedorp opgetreden. Ze heeft onder andere ook al opgetreden in Amsterdam, Leiden en Rotterdam. Tegenwoordig beschikt Apollo ook over een feestband genaamd 'Nootgeval'.

## Externe link

* Website van Muziekvereniging Apollo
* Website van pietenband de Pepernoot
* Website van de feestband de Nootvoorziening
# August Cuppens

August Cuppens (Beringen, 22 mei 1862 – Loksbergen, 1 mei 1924) was een Vlaams dichter en priester.

## Levensloop

Hij was de oudste zoon van Toon Cuppens, postbode en Rosalie Bomans. Hij studeerde in het college in Beringen en ging in 1880 naar het Kleinseminarie van Sint-Truiden. Daarna studeerde hij in Luik waar hij tot priester gewijd werd op 9 april 1886. Samen met zijn medestudenten Jacob Lenaerts en Jan Mathijs Winters stichtte hij in 1885 het tijdschrift " 't Daghet in den Oosten", een taal- en volkskundig weekblad voor de provincie Limburg.
Na zijn priesteropleiding werd August Cuppens aangesteld als kapelaan in het Waalse Ans. Daarna werd hij in 1888 naar Verviers gestuurd. In 1895 werd hij rector van de Armenzusters in Luik en in 1899 kon hij terug naar Limburg als pastoor van Loksbergen. Op zijn pastorie ontving hij geregeld kunstenaars en schrijvers, zoals Hugo Verriest, Stijn Streuvels, Maria Belpaire, Alice Nahon, Jef Lynen en Jozef Geurts, de directeur van het college te Beringen. Hij onderhield een levendige briefwisseling met Guido Gezelle en Maria Belpaire. Cuppens vertaalde onder meer 58 gedichten van Gezelle naar het Frans. Hij schreef proza, poëzie en toneel. Van zijn hand verschenen vier dichtbundels en zeer vele bijdragen in allerlei letterkundige tijdschriften.
In 1900 stond August Cuppens samen met Maria Belpaire, Lodewijk Scharpé en Emiel Vliebergh aan de wieg van het tijdschrift Dietsche Warande en Belfort. Door het ondersteunen van Nederlandstalige literatuur zou dit tijdschrift ook een rol spelen in de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. August Cuppens liet zich in deze niet onbetuigd en zou via Maria Belpaire er bij de koningin op aandringen om gedichten van hem te verspreiden onder de soldaten aan het front.

## Schrijver

In 1904 verscheen de dichtbundel: 'Een Rooske van Overzee'. In 1908 neemt Cuppens de leiding over van "’t Daghet in den Oosten". Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog wordt de uitgave ervan gestaakt. In 1914 schreef August Cuppens het gelegenheidsgedicht: "De Slag der Zilveren Helmen", na een gevecht tussen Duitse en Belgische troepen te Halen op 12 augustus 1914.
Hij heeft ook de mondelinge verhalen van Limburg verzameld en opgetekend in een boek “Vertellingen uit Limburg” (1923), dat geïllustreerd werd met pentekeningen van de in die tijd te Halen verblijvende Gaston Wallaert.
August Cuppens is het meest bekend door de tekst van het lied Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen dat hij maakte met de componist Lodewijk De Vocht.
Hij overleed op 1 mei 1924 op 62-jarige leeftijd te Loksbergen.

## Vernoemingen

* In Beringen werd in 1933 een bronzen gedenkplaat onthuld aan de voorgevel van het Sint-Jozefscollege. Voor de fusie droeg de plaatselijke bibliotheek er zijn naam.
* Beringen heeft een August Cuppenslaan en een toeristisch wandelpad onder de naam 'August Cuppenswandeling'.
* Loksbergen heeft een August Cuppensstraat.
* Lanaken heeft een August Cuppensstraat.
* Heusden-Zolder heeft een August Cuppenslaan
# Toyo Ito

Toyo Ito (伊東豊雄, Itō Toyoo; Keijō, 1 juni 1941) is een Japans architect.

## Biografie

Toyo Ito werd geboren in 1941 in Seoel, de hoofdstad van Zuid-Korea. Korea was indertijd ingelijfd bij Japan. Op zeer jonge leeftijd kwam Toyo Ito met zijn familie in Japan, waar hij verder is opgegroeid en sindsdien woont en werkt. Hij heeft architectuur gestudeerd aan de Universiteit van Tokio en is daar afgestudeerd in 1965. Daarna heeft hij eerst gewerkt bij de architect Kiyonori Kikutake.Van 1971-'79 werkte hij onder de naam Urban Robot. Sinds 1979 vormt hij (met anderen) het architectenbureau Toyo Ito & Associates, Architects.
In Nederland is hij bekend als ontwerper van de Ito-toren (2005) in de Zuidas te Amsterdam. In België is hij bekend van een paviljoen (2002) op de Burg te Brugge, dat in 2013 afgebroken werd. Het paviljoen zal op termijn op een andere locatie heropgebouwd worden.
Hij was en is als gastdocent verbonden aan diverse universiteiten, waaronder Columbia University in New York.
Bekende werken in Japan zijn
* het U-huis (White U) (1976) in Tokio (in de wijk Nakano), dat hij voor zijn zus ontwierp,
* de Zilveren Hut (1984), zijn eigen woning in Tokio, naast het U-huis,
* de Toren van de Winden (1986) in Yokohama,
* de Mediatheek (2000) in de universiteitsstad Sendai.

## Onderscheidingen

* 2013: Pritzker Prize

## Literatuur

* Lori VAN BIERVLIET, Tojo Ito pantomine, in: Brugge die Scone, 2013.

## Galerij

* Toren van de Winden
* Sendai Mediatheque
* Ito-toren (Amsterdam)