OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tatoeageverwijdering

Tatoeageverwijdering is het proces van het verwijderen van een ongewenste tatoeage. Het proces van tatoeëren zorgt over het algemeen voor permanente markeringen in de huid, maar mensen hebben veel methoden geprobeerd om tatoeages te verbergen of te vernietigen.
De moderne standaardmethode is de niet-invasieve verwijdering van tatoeagepigment met behulp van Q-geschakelde lasers. Verschillende soorten Q-lasers worden gebruikt om verschillende kleuren tatoeage-inkt te richten; afhankelijk van de specifieke lichtabsorptiespectra van de tatoeagepigmenten. Doorgaans kunnen zwarte en andere donkerder gekleurde inkten volledig worden verwijderd met behulp van Q-switched lasers, terwijl lichtere kleuren, zoals geel en groen, erg moeilijk te verwijderen zijn. Succes hangt af van een breed scala aan factoren, waaronder huidskleur, inktkleur en de diepte waarop de inkt is aangebracht.
Recent onderzoek heeft het potentieel van multi-pass behandelingen en het gebruik van picoseconde-lasertechnologie onderzocht.

## Geschiedenis

Voordat het verwijderen van tatoeages met Q-geschakelde lasers in het begin van de jaren 1990 begon, waren continu golflasers de standaardmethode voor het verwijderen van tatoeages. Continu golflasers gebruikten een hoogenergetische straal die het doelgebied ablateerde en de omliggende weefselstructuren en tatoeage-inkt vernietigde. De behandeling was meestal pijnlijk en veroorzaakte aanzienlijke littekens.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tattoo removal op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Districten van Slowakije

Er zijn 79 districten van Slowakije (okresy), de hoofdstad Bratislava is verdeeld in 5 districten en de stad Košice in 4 districten. De districten zijn genoemd naar de grootste plaats in het district.

## Lijst

De complete lijst in alfabetische volgorde:
* Banská Bystrica
* Banská Štiavnica
* Bardejov
* Bánovce nad Bebravou
* Brezno
* Bratislava I
* Bratislava II
* Bratislava III
* Bratislava IV
* Bratislava V
* Bytča
* Čadca
* Detva
* Dolný Kubín
* Dunajská Streda
* Galanta
* Gelnica
* Hlohovec
* Humenné
* Ilava
* Kežmarok
* Komárno
* Košice I
* Košice II
* Košice III
* Košice IV
* Košice-okolie
* Krupina
* Kysucké Nové Mesto
* Levice
* Levoča
* Liptovský Mikuláš
* Lučenec
* Malacky
* Martin
* Medzilaborce
* Michalovce
* Myjava
* Námestovo
* Nitra
* Nové Mesto nad Váhom
* Nové Zámky
* Partizánske
* Pezinok
* Piešťany
* Poltár
* Poprad
* Považská Bystrica
* Prešov
* Prievidza
* Púchov
* Revúca
* Rimavská Sobota
* Rožňava
* Ružomberok
* Sabinov
* Senec
* Senica
* Skalica
* Snina
* Sobrance
* Spišská Nová Ves
* Stará Ľubovňa
* Stropkov
* Svidník
* Šaľa
* Topoľčany
* Trebišov
* Trenčín
* Trnava
* Turčianske Teplice
* Tvrdošín
* Veľký Krtíš
* Vranov nad Topľou
* Zlaté Moravce
* Zvolen
* Žarnovica
* Žiar nad Hronom
* Žilina
# Dreieck Süderelbe

Dreieck Süderelbe is een knooppunt in de Duitse deelstaat Hamburg.
Op dit half-sterknooppunt ten westen van de Süderelbe kruist de A26 Stade-Hamburg de A7 Flensburg-Füssen.
# NGC 274

NGC 274 (ook wel PGC 2980, MCG -1-3-21, VV 81 of ARP 140) is een elliptisch sterrenstelsel in het sterrenbeeld walvis. NGC 274 staat op ongeveer 63 miljoen lichtjaar van de Aarde.
NGC 274 werd op 10 september 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
Waarnemers in de Benelux kunnen, aan de hand van de stelsels NGC 274 en NGC 275, op zoek gaan naar de gordel van geostationaire satellieten. De telescoop met volgmechanisme dient naar NGC 274 of NGC 275 gericht te worden, de geostationaire satellieten bewegen traag doorheen het beeldveld.
# De Pest (roman)

De Pest (Frans: La Peste) is een roman van de Franse schrijver Albert Camus. De roman werd 1947 uitgegeven bij Gallimard en droeg bij tot de nominatie van de schrijver voor de Nobelprijs voor Literatuur, die hij kreeg in 1957. Camus deelde het werk in bij zijn cycle de la révolte die hij naast zijn cycle de l'absurde schreef.

## Verhaal

Het verhaal speelt zich af in de Algerijnse stad Oran, toen (1940) nog een kolonie van Frankrijk. De schrijver beschrijft de geleidelijke verovering van de stad door de ziekte. Op zeker moment wordt de stad van de buitenwereld afgesloten. Camus beschrijft de evolutie van de menselijke reacties bij het voortschrijdende onheil: van aanvankelijke onverschilligheid, over ontkenning naar wanhopige bestrijding en ten slotte berusting. Als eindelijk, na bijna een jaar, hulp komt vanuit Parijs, loopt het aantal doden terug en wordt de quarantaine opgeheven. Ondanks het verschrikkelijke drama eindigt het verhaal met een zekere opluchting en feeststemming.

## Oorlogsmetafoor

Het centrale idee van de pestepidemie kan worden begrepen als de om zich heen grijpende "bruine pest" van het nazisme, die bij verschijning van de roman pas twee jaar was verslagen. Meer in het bijzonder is Oran te vergelijken met het door de Duitsers bezette Frankrijk. De dokters en de sanitaire ploegen staan voor het verzet, waarin Camus zelf actief was geweest. In Cottard, die profiteert van de ziekte, zien we de collaboratie.
In een bespreking begin 1955 noemde de criticus Roland Barthes het een misverstand dat De pest over de oorlog zou gaan. Camus wees hem er in een open brief op dat een uittreksel van De pest al tijdens de oorlog was verschenen in het verzetsblad Combat en dat men er in alle landen terecht de strijd van het Europese verzet tegen het nazisme in had herkend. Hij ging verder: "De pest is in zekere zin meer dan een kroniek van het verzet. Maar het is zeker niet minder dan dat." De epidemie staat dus ook ruimer voor het existentiële kwaad, dat in verschillende gedaanten altijd terugkomt, en het boek verkent hoe de mens zich moet verhouden tot de absurditeit die dit in zijn bestaan introduceert. In Camus' oeuvre markeert het werk de overgang van de eenzelvige houding uit De vreemdeling naar de erkenning van de gemeenschap en de nood om deel te nemen aan haar strijd.

## Film

Het boek werd in 1992 verfilmd door Luis Puenzo.

## Nederlandse vertalingen

* De pest, vert. Willy Corsari, 1948
* De pest, vert. Jan Pieter van der Sterre, 1980
* ↑ Lettre d’Albert Camus à Roland Barthes sur « La Peste » (janvier 1955). Gearchiveerd op 21 maart 2023.
# Elegistis

Elegistis is een geslacht van vlinders uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Edward Meyrick in een publicatie uit 1911.

## Soorten

* Elegistis cunicularis Meyrick, 1911
* Elegistis priscilla Meyrick, 1922
* Markku Savela. Elegistis Meyrick, 1911. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 22-2-2025.
# NGC 5306

NGC 5306 is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Maagd. Het hemelobject werd op 5 maart 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
Waarnemers in de Benelux kunnen, aan de hand van NGC 5306, op zoek gaan naar de gordel van geostationaire satellieten. De telescoop met volgmechanisme dient naar NGC 5306 gericht te worden, de geostationaire satellieten bewegen traag doorheen het beeldveld.

## Synoniemen

* MCG -1-35-14
* VV 135
* HCG 67A
* PGC 49039
# Bloedafnamebuis

Een bloedafnamebuis is een buisje dat gebruikt wordt bij het afnemen van bloed. Het buisje met bloed wordt na een venapunctie opgestuurd naar een laboratorium voor analyse. De buis is vacuüm, zodat alleen het bloed uit de ader in de buis gezogen wordt en wordt verbonden met een venoject, de eigenlijke naald met houder voor het buisje.
Een bekend merk dat bloedafnamebuizen maakt is Vacutainer. Bloedafnamebuizen zijn in 1949 onder die merknaam uitgevonden door de Amerikaan Joe Kleiner en het bedrijf Becton Dickinson (BD).

## Procedure

Hoeveel bloed wordt afgenomen, en in welke buizen er bloed afgenomen word, hangt af van naar welke stoffen in het bloed er onderzoek gedaan wordt. Er kunnen reeds diverse stoffen ten behoeve van de analyse aanwezig zijn in de buis. Afhankelijk van het soort onderzoek, heeft de bloedafnamebuis een bepaalde lengte en een bepaalde kleur dop:
* Rekje met buisjesRode dop: buizen zonder toegevoegde stoffen (serumbuis, kan een versneller voor stolling aan zijn toegevoegd) voor o.a. bezinking en analyse van het serum;
* Blauwe dop: buizen met toegevoegde stoffen (citraat) voor o.a. bloedstollingsonderzoek. Het effect van het citraat is omkeerbaar door toevoeging van een overmaat aan calcium.
* Paarse dop: bedekt met ethyleendiaminetetra-acetaat (EDTA). EDTA heeft een anticoagulaire functie doordat het cheleert met Ca-ionen die essentieel zijn voor de stolling. Doordat EDTA een complex vormt met calcium, is het niet meer beschikbaar voor de stolling. EDTA veroorzaakt na enkele uren het opzwellen van de bloedcellen en -plaatjes. Een bloedmonster met paarse dop moet dus zo snel mogelijk onderzocht worden.

## Externe link

* Informatie over bloedafnamebuizen (Universiteit Utrecht)
# Spoorlijn 130A

Spoorlijn 130A is een Belgische spoorlijn die Charleroi verbindt met de Franse grens bij Erquelinnes. De dubbelsporige lijn is 29,3 km lang en sluit bij de Franse grens aan op de spoorlijn Creil - Jeumont.

## Geschiedenis

Op 6 november 1852 werd de spoorlijn officieel geopend door de spoorwegmaatschappij "Chemin de Fer de Charleroi à la frontière de France", die in 1940 werd genationaliseerd. Op 29 januari 1965 was de spoorlijn geëlektrificeerd met een bovenleidingsspanning van 3 kV.
Op 10 september 2012 is het treinverkeer tussen Erquelinnes en Jeumont (Frankrijk) opgeheven. Per december 2018 reed er weer twee keer per dag een IC Namen - Charleroi Zuid - Maubeuge v.v., zonder verdere tussenstops; sinds 8 april 2019 is deze ingekort tot Charleroi Zuid - Maubeuge.
Aan een aantal stations van deze spoorlijn is het 2de spoor buiten dienst gegaan en stoppen alle treinen langs het zelfde perron in een aantal andere stations zijn beide sporen nog in gebruik
Vanaf 12 december 2022 (10 jaar nadat de verbinding werd afgeschaft) rijdt er dagelijks weer een reguliere stoptrein van station Charleroi-Centraal naar Maubeuge zonder stop in Jeumont, deze trein zal op alle stations tussen Charleroi-Centraal en Erquelinnes stoppen.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Charleroi-Centraal

    Spoorlijn 124 tussen Brussel-Zuid en Charleroi-Centraal
    Spoorlijn 124A tussen Luttre en Charleroi-Centraal
    Spoorlijn 130 tussen Namen en Charleroi-Centraal
    Spoorlijn 130C tussen Charleroi-Centraal en Châtelet
    Spoorlijn 140/1 tussen Charleroi-West en Charleroi-Centraal

### La Sambre

    Spoorlijn 124/1 tussen Y La Sambre en La Sambre
    Spoorlijn 132 tussen La Sambre en Treignes

### Jambe de Bois

    Spoorlijn 268 tussen Monceau en Raccordement Tilmetal

### Lobbes

    Spoorlijn 109 tussen Cuesmes en Chimay

### Erquelinnes

    Spoorlijn 108 tussen Y Mariemont en Erquelinnes
    RFN 242 000 tussen Creil en Jeumont

## Treindiensten

De NMBS verzorgt het personenvervoer met S-, L- en piekuurtreinen.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| S 64 | S-trein Charleroi (NMBS) | Charleroi-Centraal – Couvin | Rijdt in het weekend 1×/2u. |
| S 63 | S-trein Charleroi (NMBS) | Charleroi-Centraal – Erquelinnes – Maubeuge | Tijdens de spits extra ritten Charleroi-Centraal-Erquelinnes. Rijdt in het weekend 1×/2u. |
| P 7710/8710 | Piekuurtrein (NMBS) | Couvin – Mariembourg – Charleroi-Centraal | Rijdt alleen op werkdagen. |
| P 7750/8750 | Piekuurtrein (NMBS) | [ Erquelinnes – ] / [ Ottignies – ] Charleroi-Centraal | Rijdt alleen op werkdagen. |
# Station Patricroft

Patricroft is een spoorwegstation van National Rail in Patricroft, Salford in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Station Hannuit

Station Hannuit was een spoorwegstation langs de spoorlijn 127 in de gemeente Hannuit. Van de vroegere gebouwen resteert alleen nog een klein goederenloods. Verder is er een overwoekerd spooremplacement en een fietsroute met een haltebord "Hannut". Op de fundamenten van het voormalige stationsgebouw verrees een nieuw gebouw met dezelfde omvang dat dienstdoet als kantoorgebouw.
Naast het spoorstation was er een station van de Nationale Maatschappij van Buurtspoorwegen. Voor de buurtspoorwegen was dit een belangrijk knooppunt van waaruit in drie richtingen gereden kon worden:
* Ambresin (Namen, Statte) (Het gedeelte Hannuit-Meeffe van deze tramlijn 117 werd ingehuldigd in 1908) (opgeheven op 1 juni 1960)
* Omal (Luik) (opgeheven op 3 januari 1952)
* Sint-Truiden (opgeheven op 17 maart 1958)
De hierboven vermelde opheffingen betreffen het goederenverkeer. Reizigersdiensten werden al eerder opgeheven. De laatste buurtspoorweg reizigersdienst, Hannuit - Namen, over spoor, is op 1 oktober 1955 vervangen door een busdienst.
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#127
* Rail Atlas Vicinal, Uitgever: Rail memories. Door Stefan Justens & Dick van der Spek
* http://www.larchitecture.be/NL/data/pdf/belgique05/10.pdf
0,0: Landen · 2,6: Waasmont · 5,5: Avernas · 6,3: Bertrée · 9,6: Hannuit · 11,5: Villers-le-Peuplier · 13,9: Avennes · 17,0: Braives · 19,7: Fallais · 22,7: Fumal · 26,4: Huccorgne · 28,5: Moha · 33,6: Statte
# Cerbera

Cerbera is een geslacht uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae). Het zijn groenblijvende kleine bomen en struiken, die voorkomen in tropisch Azië, Australië, Oost-Afrika, op het eiland Madagaskar, op verschillende eilanden op de Indische Oceaan en de westelijke Grote Oceaan. Drie soorten zijn mangroven: Cerbera floribunda, Cerbera manghas en Cerbera odollam.

## Soorten

* Cerbera dumicola P.I.Forst.
* Cerbera floribunda K.Schum.
* Cerbera inflata S.T.Blake
* Cerbera laeta Leeuwenb.
* Cerbera manghas L.
* Cerbera odollam Gaertn.
* ↑ (en) Cerbera L. Royal Botanic Gardens, Kew
Aganonerion · Acokanthera · Adenium · Aganosma · Allamanda · Alstonia · Alyxia · Amalocalyx · Anodendron · Apocynum . Asclepias · Baharuia · Baissea · Beaumontia · Caralluma · Carissa · Catharanthus · Cerbera · Ceropegia (lantaarnplanten) · Chonemorpha · Cleghornia · Cynanchum · Dewevrella · Dischidia · Ditassa · Echites · Elytropus · Epigynum · Eucorymbia · Forsteronia · Hoodia · Hoya · Hylaea · Huernia · Ichnocarpus · Ixodonerium · Kopsia · Landolphia · Lhotzkyella · Macroditassa · Mandevilla · Manothrix · Margaretta · Marsdenia · Matelea · Melinia · Melodinus · Merrillanthus · Metaplexis · Metastelma · Microdactylon · Microloma · Miraglossum · Mitostigma · Morrenia · Motandra · Nautonia · Neoschumannia · Nephradenia · Notechidnopsis · Odontadenia · Odontanthera · Oncinema · Oncostemma · Ophionella · Orbea · Orbeanthus · Orbeopsis · Orthanthera · Orthosia · Oxypetalum · Oxystelma · Pachycarpus · Pachycymbium · Pachypodium · Papuechites · Parameria · Parapodium · Parepigynum · Parsonsia · Pectinaria · Pentacyphus · Pentarrhinum · Pentasachme · Pentastelma · Pentatropis · Peplonia · Pergularia · Periglossum · Petopentia · Pherotrichis · Philibertia · Piaranthus · Pleurostelma · Plumeria · Pseudolithos · Quaqua · Quisumbingia · Raphistemma · Raphionacme · Rauvolfia · Rhyncharrhena · Rhyssolobium · Rhyssostelma · Rhytidocaulon · Riocreuxia · Rojasia · Sarcolobus · Sarcostemma · Schistogyne · Schistonema · Schubertia · Secamone · Secamonopsis · Seutera · Sindechites · Sisyranthus · Solenostemma · Sphaerocodon · Stapelia · Stapelianthus · Stapeliopsis · Stathmostelma · Stenomeria · Stenostelma · Stigmatorhynchus · Schizozygia · Tacazzea · Tectiphiala · Trachelospermum · Urceola · Vallariopsis · Vinca (maagdenpalm) · Vincetoxicum (engbloem)
# Tarandusmolen

De Tarandusmolen is een voormalige stenen windmolen in de Vlaamse Ardennen in Dikkelvenne in de Oost-Vlaamse gemeente Gavere. Vroeger stond hier een staakmolen die in 1771 werd herbouwd tot stenen grondzeiler als graanmolen en oliemolen. De molen werkte tot in de jaren 1950. In 2011 werden instandhoudingswerken uitgevoerd. Sinds 1983 is de Tarandusmolen beschermd als monument. In 2025 raakte bekend dat de molen gerestaureerd wordt.
# Lijsterleeuwerik

De lijsterleeuwerik (Pinarocorys nigricans) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel komt voor in centraal en zuidelijk Afrika en telt twee ondersoorten:
* P. n. nigricans: zuidoostelijk Congo-Kinshasa, noordwestelijk Zambia en zuidwestelijk Tanzania.
* P. n. occidentis: zuidwestelijk Congo-Kinshasa en noordelijk Angola.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars en plaatselijk. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Lijsterleeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Sundevall, 1850. Alauda nigricans (protoniem). Öfvers. Kongl. Vetenskaps-Akad. Förh., 7, p. 99. BHL
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
# 11e eeuw v.Chr.

De 11e eeuw v.Chr. (van de christelijke jaartelling) is de 11e periode van 100 jaar, dus bestaande uit de jaren 1100 tot en met 1001 v.Chr. De 11e eeuw v.Chr. behoort tot het 2e millennium v.Chr.
Opmerking: Omdat in deze tijd de dateringen meestal niet veel nauwkeuriger zijn dan plusminus een aantal jaar, worden voor 1000 v.Chr. de gebeurtenissen per decennium weergegeven.

## Gebeurtenissen en ontwikkelingen

* De Feniciërs bereiken op hun handelsvaarten over de Middellandse Zee het Iberisch Schiereiland.
* De Doriërs dringen vanuit het noordwesten van Griekenland onweerstaanbaar naar het zuiden op. De onbeschaafde invallers zien in de Achaiërs géén stamverwanten, ze veroveren hun steden en brengen de Myceense cultuur de genadeslag toe. Veel bewoners vluchten naar de eilanden en de bergen. De Doriërs dringen tot op de Peloponnesos door, waar Sparta het centrum wordt van hun soldatenstaat. Daar de Doriërs het ijzer kennen, biedt het handwerk meer mogelijkheden, vooral voor het vervaardigen van wapens. Maar de Achaiërs en de Ioniërs krijgen voorlopig weinig kans hun kunstzin te uiten.
<< · 1099-1090 · 1089-1080 · 1079-1070 · 1069-1060 · 1059-1050 · 1049-1040 · 1039-1030 · 1029-1020 · 1019-1010 · 1009-1000 · >>
<< · 20e · 19e · 18e · 17e · 16e · 15e · 14e · 13e · 12e · 11e · >>
# Anna-Francisca Thienpont

Anna-Francisca Thienpont (21 maart 1782) werd geboren als dochter van Petrus Joannes en Anne Marie Leducq. Op 30 november 1808 huwde ze met zilversmid Petrus Franciscus De Curte (1770-1829), ze was toen 26 jaar. Haar echtgenoot had van 1802 tot 1813 een zaak op de Langemunt nr. 39 in Gent. Daarna was de winkel gevestigd aan de Groentenmarkt nr. 1 in Gent. Na het overlijden van haar man op 22 april 1829 zette Anna-Francisca de zaak verder en liet ze op 16 juli 1829 een eigen meesterteken in de Gentse keurkamer registreren. Ze bleef actief tot 1849, waarna haar zoon Henricus Josephus De Curte (1821-1894) de zaak verderzette. Ze overleed op 15 augustus 1868, ze was toen 86 jaar oud.

## Werken
### Stralenmonstrans

Eén van Thienponts werken is een Stralenmonstrans vervaardigd in 1841. Het ceremoniële object bestaat uit zilver en edelstenen en behoort tot de stijlperiode van de neobarok. De Stralenmonstrans zit in de collectie van het DIVA museum in Antwerpen.

### Kroon

Tussen 1832 en 1849 vervaardigde Anna-Francisca een kroon samengesteld uit zilver en parels. Ook deze kroon zit in de collectie van het DIVA museum in Antwerpen.
* Stralenmonstrans, Collectie Stad Antwerpen
* Kroon, Collectie Stad Antwerpen
* Algemeen repertorium van de edelsmeden en van de merken van edelsmeedwerk in België, 2 : 1798-1942 - van Dievoet, Walter – 2010 (p. 172, nr. C1.035-036).
* Biografisch lexicon van de Gentse edelsmeden uit de 19de eeuw - 1798-1869 - De Doncker, Tim, Van Damme, Jan, Van den Kerkhove, André - 2020 (p. 65-66, 193-194).
* De Onze-Lieve-Vrouwekerk te Melsele – 2001 (p. 15, 17).
* Werken en kerken. 750 jaar begijnhofleven te Gent – 1984 (p. 251).
Referenties
* ↑ Stralenmonstrans | Ontdek | DIVA. www.divaantwerp.be. Geraadpleegd op 12 maart 2025.
* ↑ Kroon | Ontdek | DIVA. www.divaantwerp.be. Geraadpleegd op 12 maart 2025.
# Agta Meijer

Agatha (Agta) Johanna Meijer (Den Haag, 18 april 1908 – Florence, 8 november 1944) was een Nederlandse graficus, kunstschilder, boekbandontwerper en aquarellist. Agta Meijer was gehuwd met M. Troian.
Zij werkte van 1923 tot 1928 in Den Haag, en daarna in Florence tot 1944. Zij is bekend geworden door haar exlibris die in houtgravure werden uitgevoerd en ook voor haar boekbandontwerp voor het boek van Carel Scharten en Margo Scharten-Antink, Littoria, de verlossende arbeid, Wereldbibliotheek, Amsterdam 1935.
Zij had een opleiding aan het Rijksinstituut tot Opleiding van Tekenleraren en de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam en was daar leerling van Richard Roland Holst.
Haar zoon Carlo Trojan is een voormalige Nederlandse en Europese ambtenaar.

## Bronnen/Naslagwerken

* Scheen 1969-1970, dl. 2, p. 46 (als: Meijer, Agatha Johanna ('Agta');*)
* Biografisch Portaal: 62923654
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 401472361
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 54926
* Virtual International Authority File: 221147266569335480226
* WorldCat: E39PBJkp9RfFYYT6wB8jhRcgKd
# Leo Lippmann

Leo of Léon Lippmann (Luxemburg, 1 maart 1808 – Amsterdam, 11 november 1883), was een bankier en consul-generaal voor Luxemburg in Amsterdam.

## Biografie

Hij was zoon van Gothon Levy en manufacturenhandelaar Jonas Lippmann. Hijzelf was getrouwd met Henriette Enthoven (familie van Enthoven & Co), hij hertrouwde na haar overlijden met de Luxemburgse Mina Louise (Lina) Nathan. Leo's zuster Rachel Lippmann was getrouwd met journalist en hoofdredacteur Louis Keyzer van het Algemeen Handelsblad.
Lippmann vestigde zich in 1840 als bankier in Amsterdam. Op 1 maart 1859 richtte hij samen met George Rosenthal de Bank Lippmann, Rosenthal & Co. op. Hij was enige jaren deken van in Amsterdam gevestigde consuls en administrateur van de aandeelhouders van het Algemeen Handelsblad.
Hij overleed op 75-jarige leeftijd. Hij werd na een treinreis vanuit Amsterdam naar Luxemburg, begraven op de joodse begraafplaats Malakoff in Clausen. Zijn weduwe volgde in 1897.
Lippmann liet zijn collectie schilderijen na aan de stad Luxemburg, waar ze zijn opgenomen in de collectie van het museum Villa Vauban.

## Onderscheidingen

Lippmann werd diverse keren onderscheiden; hij was grootofficier in de Orde van de Eikenkroon, commandeur in de Christusorde van Portugal en ridder 2e klasse in de Orde van Sint-Anna (Rusland).
* ↑ Weduwe., Familieberichten: Bericht van overlijden. Algemeen Handelsblad (13 november 1883). Geraadpleegd op 12 maart 2025 – via delpher.nl.
* ↑ Lippmann-Rosenthal, Joodsamsterdam.nl, geraadpleegd 12 maart 2025
* ↑ Find a grave (geraadpleegd 12 maart 2025)
* ↑ (en) Villa Vauban-Musee d’Art | History Of Eu - Luxembourg Must. historyof.eu (30 januari 2020). Geraadpleegd op 13 maart 2025.
* ↑ Redactie., Leo Lippmann overleden. De Tijd (13 november 1883). Geraadpleegd op 12 maart 2025 – via delpher.nl.