OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Journey to the Center of the Earth (2008, The Asylum)

Journey to the Center of the Earth is een Amerikaanse film uit 2008 van The Asylum met Greg Evigan. De film werd uitgebracht volgens het direct-naar-videoprincipe en is een mockbuster, gemaakt met de intentie om mee te liften op het succes van Journey to the Center of the Earth met Brendan Fraser, Josh Hutcherson, en Anita Briem.

## Verhaal

Een reddingsteam komt tijdens een reddingsactie terecht in het midden van de Aarde. Hier ontdekken ze een exotische nieuwe wereld, met bijzondere planten en fantastische dieren. Maar er schuilt ook gevaar voor het team in deze nieuwe wereld.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Evigan, Greg Greg Evigan | Joseph Harnet |
| Dorogi, Jennifer Jennifer Dorogi | Kristen Radford |
| Pfeiffer, Dedee Dedee Pfeiffer | Emily Radford |
| Evigan, Vanessa Lee Vanessa Lee Evigan | Victoria Jansen |
| Attwood, Caroline Caroline Attwood | Gretchen Lake |
# Teana

Teana is een gemeente in de Italiaanse provincie Potenza (regio Basilicata) en telt 727 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 19,6 km², de bevolkingsdichtheid is 40 inwoners per km².

## Demografie

Teana telt ongeveer 270 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 14,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 874 |
| 2001 | 750 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 806 m boven zeeniveau.
Teana grenst aan de volgende gemeenten: Calvera, Carbone, Castronuovo di Sant'Andrea, Chiaromonte, Fardella.

## Externe link

* http://www.comune.teana.pz.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Abriola · Acerenza · Albano di Lucania · Anzi · Armento · Atella · Avigliano · Balvano · Banzi · Baragiano · Barile · Bella · Brienza · Brindisi Montagna · Calvello · Calvera · Campomaggiore · Cancellara · Carbone · Castelgrande · Castelluccio Inferiore · Castelluccio Superiore · Castelmezzano · Castelsaraceno · Castronuovo di Sant'Andrea · Cersosimo · Chiaromonte · Corleto Perticara · Episcopia · Fardella · Filiano · Forenza · Francavilla in Sinni · Gallicchio · Genzano di Lucania · Ginestra · Grumento Nova · Guardia Perticara · Lagonegro · Latronico · Laurenzana · Lauria · Lavello · Maratea · Marsico Nuovo · Marsicovetere · Maschito · Melfi · Missanello · Moliterno · Montemilone · Montemurro · Muro Lucano · Nemoli · Noepoli · Oppido Lucano · Palazzo San Gervasio · Paterno · Pescopagano · Picerno · Pietragalla · Pietrapertosa · Pignola · Potenza · Rapolla · Rapone · Rionero in Vulture · Ripacandida · Rivello · Roccanova · Rotonda · Ruoti · Ruvo del Monte · San Chirico Nuovo · San Chirico Raparo · San Costantino Albanese · San Fele · San Martino d'Agri · San Paolo Albanese · San Severino Lucano · Sant'Angelo Le Fratte · Sant'Arcangelo · Sarconi · Sasso di Castalda · Satriano di Lucania · Savoia di Lucania · Senise · Spinoso · Teana · Terranova di Pollino · Tito · Tolve · Tramutola · Trecchina · Trivigno · Vaglio Basilicata · Venosa · Vietri di Potenza · Viggianello · Viggiano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Astrobunus helleri

Astrobunus helleri is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae. De wetenschappelijke naam van Astrobunus helleri gaat terug op Anton Ausserer.
# Elsenfeld

Elsenfeld is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Miltenberg. Elsenfeld telt 9.110 inwoners en is gelegen aan de Main, bij de monding van de Elsava.
Altenbuch · Amorbach · Bürgstadt · Collenberg · Dorfprozelten · Eichenbühl · Elsenfeld · Erlenbach a.Main · Eschau · Faulbach · Großheubach · Großwallstadt · Hausen · Kirchzell · Kleinheubach · Kleinwallstadt · Klingenberg a.Main · Laudenbach · Leidersbach · Miltenberg · Mömlingen · Mönchberg · Neunkirchen · Niedernberg · Obernburg a.Main · Röllbach · Rüdenau · Schneeberg · Stadtprozelten · Sulzbach a.Main · Weilbach · Wörth a.Main
# Nacht van Spakenburg

De Nacht van Spakenburg is een zeilwedstrijd die elk jaar in het weekend in september georganiseerd wordt. Gestart wordt op vrijdag vanaf 18.00 uur voor de haven van Spakenburg. Vervolgens varen alle schepen dezelfde route naar de Hollandsebrug en vandaar zijn verschillende banen uitgezet over het zuidelijke deel van het IJsselmeer. Het streven is om zaterdag 's ochtends om tussen 7.00 en 12.00 uur weer voor Spakenburg te finishen.
Behalve platbodems, zoals botters, schouwen en lemsteraken doen er scherpe jachten van diverse typen en verschillende grootte mee. De scherpe jachten zijn ingedeeld volgens de SW-klassen, bij voldoende inschrijvers kunnen er zelfs startgroepen van een eenheidsklasse worden gevormd. Bij de platbodems wordt volgens de TVF-formule gevaren, voor deelnemers uit Spakenburg tellen de DARP-platbodemcompetitie-handicaps.

## Geschiedenis

De tocht bevat alle ingrediënten voor een spannende onderlinge strijd en voor een avontuurlijke belevenis op het IJsselmeer. Na de eerste Nacht in 1983, naar aanleiding van het 600-jarig bestaan van de gemeente Bunschoten, is de "Nacht van Spakenburg" uitgegroeid tot een groot zeilevenement dat op de Randmeren en het Markermeer plaatsvindt.
De haven van de Watersportvereniging de Eendracht is het centrale punt van waaruit de "Nacht van Spakenburg" wordt georganiseerd. Startten er in 1983 slechts 30 schepen, de jaren voor 2015 waren dat er 185. In 2024 werd vanuit de watersportvereniging de wedstrijd nieuw leven ingeblazen. Platbodems, zoals Botters en Schouwen kunnen ook deelnemen aan het evenement.

## Externe link

* Officiele pagina
* Instagram pagina
# Monster (2008)

Monster is een Amerikaanse film uit 2008 van The Asylum met Yoshi Ando en Sarah Lieving.

## Verhaal

Uit de beelden van een in 2007 gevonden videocamera blijkt dat een aardbeving die Tokio in 2005 trof helemaal geen aardbeving was.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ando, Yoshi Yoshi Ando | Hiro |
| Lieving, Sarah Sarah Lieving | Sarah Lynch |
| Evans, Erin Erin Evans | Erin Lynch |
| Kim, Jennifer Jennifer Kim | Aiko |
# Europese dienst voor extern optreden

De Europese dienst voor extern optreden (Engels: European External Action Service, EEAS) is een orgaan van de Europese Unie dat op 1 december 2009 werd ingesteld door het Verdrag van Lissabon. De dienst wordt genoemd in onderdeel 3 van artikel 27 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Op 1 december 2010 trad de dienst formeel in werking. De dienst is gehuisvest in The Capital aan het Schumanplein.
De EEAS moet de Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid ondersteunen.

## East StratCom Task Force

Onderdeel van EEAS is de East StratCom Task Force (ESCTF) dat zich richt op effectieve communicatie en promotie van activiteiten van de Europese Unie in oostelijk Europa (Armenië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, Georgië, Moldavië en Oekraïne) en verder (waaronder Rusland). Het vlaggenschip van dit onder onderdeel is het project EUvsDisinfo, een database met daarin artikelen en media die de organisatie heeft aangemerkt als (ten dele) onjuist, dan wel vervormde informatie: desinformatie.

## Weimar Driehoek en Weimar+

De oorspronkelijke “Weimar Driehoek” was een samenwerkingsverband tussen Frankrijk, Duitsland en Polen dat in 1991, vanaf de Derde Poolse Republiek, werd opgericht om de Europese integratie en samenwerking te bevorderen. Een voorbeeld daarvan was het pleidooi van de groep uit 2024 voor een sterke, geopolitieke Europese Unie.
De “Weimar+ groep” is een uitbreiding de oorspronkelijke groep. De term wordt gebruikt wanneer deze drie landen hun samenwerking uitbreiden door andere landen zoals Spanje of het Verenigd Koninkrijk, of entiteiten zoals de Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, bij hun initiatieven te betrekken. Een voorbeeld daarvan was de verklaring van de groep voor steun aan Oekraïne.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Artikel III-197: De minister van Buitenlandse Zaken, Europese dienst voor extern optreden, Europa Nu. Gearchiveerd op 22 december 2016.
* ↑ (en) Ashton names EU foreign-service priorities at low-key launch event. EUobserver (2 december 2010). Gearchiveerd op 22 december 2016. Geraadpleegd op 22 december 2016.
* 1 2 (en) The Timely Revival of the Weimar Triangle (18 juni 2024). Gearchiveerd op 18 juni 2024.
* ↑ (en) A Weimar Agenda for a strong, geopolitical European Union (Weimar, 22 May 2024) (22 mei 2024). Gearchiveerd op 23 mei 2024.
* ↑ (en) Ukraine: Statement by Weimar+ on the support to Ukraine. EEAS (13 februari 2025).
# Westereems

Westereems kan verwijzen naar:
* Westereems (rivier), benedenloop van de Eems
* Westereems (vaargeul), vaargeul tussen Rottumeroog en Borkum
* Westereems (departement) (Ems-Occidental), departement in de Franse tijd (1810–1814)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Westereems en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Astrobunus scoticus

Astrobunus scoticus is een hooiwagen uit de familie van de Sclerosomatidae. De wetenschappelijke naam van Astrobunus scoticus gaat terug op Carl Frederick Roewer.
# Bahamapijlstaart

De Bahamapijlstaart (Anas bahamensis) is een vogel uit de familie van de eendachtigen (Anatidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Veldkenmerken

De geslachten zijn beide hetzelfde gekleurd: de wangen, keel en de voorhals zijn wit het overige verenkleed is gelig bruin met een zwarte tekening. De zwarte kleur is iriserend groen. De staart is puntig en licht kaneelbruin. De snavel is blauw met een rode basisvlek en de poten zijn loodgrijs.

## Verspreiding en habitat

De Bahamapijlstaart komt voor in het Caraïbisch gebied, Zuid-Amerika en de Galapagoseilanden. De habitat bestaat uit poelen en plassen met veel plantengroei, zoals mangrovemoerassen en lagunes langs de kust.
Er worden drie ondersoorten onderscheiden:
* A. b. bahamensis: West-Indië en noordelijk Zuid-Amerika.
* A. b. rubrirostris: van zuidelijk Ecuador en zuidelijk Brazilië tot noordelijk Argentinië en noordelijk Chili.
* A. b. galapagensis: de Galapagoseilanden.

## Suriname

Aan de Surinaamse kust is de Bahamapijlstaart een talrijke broedvogel, die van kleine en grotere plassen met veel Ruppia maritima houdt. Hij wordt er anakie genoemd.

## Leefwijze

De bahamapijlstaart eet vooral waterplanten en insecten.
* ↑ (en) Bahamapijlstaart op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 124
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1 . Gearchiveerd op 26 mei 2023.
* ↑ Verspreiding en voedsel van een aantal eendesoorten langs de kust van Suriname; 1976
# Tonga op de Gemenebestspelen

Tonga is een land dat deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Sinds 1974 heeft Tonga elfmaal deelgenomen. In totaal over deze elf edities wonnen ze drie bronzen medailles.

## Medailles

Tonga op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1974 | - | - | - | - | / |
| 1982 | - | - | - | - | / |
| 1990 | - | - | - | - | / |
| 1994 | - | - | 1 | 1 | 27 |
| 1998 | - | - | - | - | / |
| 2002 | - | - | - | - | / |
| 2006 | - | - | - | - | / |
| 2010 | - | - | 2 | 2 | 31 |
| 2014 | - | - | - | - | / |
| 2018 | - | - | - | - | / |
| 2022 | - | - | - | - | / |
# The Source (2002)

The Source is een Amerikaanse film uit 2002 van The Asylum met Mathew Scollon.

## Verhaal

Vier tieners verkrijgen bijzondere krachten waarmee ze als het ware als goden kunnen besluiten over het leven van iedereen waarmee ze al eens in aanvaring kwamen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Scollon, Mathew Mathew Scollon | Reese Hauser |
| Martin, Melissa Reneé Melissa Reneé Martin | Ashley Bainbridge |
| DeRuiter, Edward Edward DeRuiter | Zack Bainbridge |
| Frank, Alice Alice Frank | Phoebe Lewis |
| Venocur, Johnny Johnny Venocur | Jerry Hauser |
# Struthisca amydrota

Struthisca amydrota is een vlinder van de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Ctenocompa amydrota door Edward Meyrick in een publicatie uit 1920.
De soort komt voor in Kenia.
# Struthisca aphanodes

Struthisca aphanodes is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Ctenocompa aphanodes door Edward Meyrick in een publicatie uit 1919.
De soort komt voor in India.
# Astrobunus spinosus

Astrobunus spinosus is een hooiwagen uit de familie van de Sclerosomatidae. De wetenschappelijke naam van Astrobunus spinosus gaat terug op Johann Friedrich Wilhelm Herbst.
# Ruurd Alta

Ruurd Alta (Makkum, 16 maart 1908 – Wommels, 30 mei 1987) was een Nederlands politicus van de CHU.
Hij werd geboren als zoon van Pier Dirk Alta (1879-1942, houthandelaar) en Catharina Bakker (1877-1963). Na de hbs ging hij begin 1929 als volontair werken bij de gemeentesecretarie van Franeker. In 1931 trad hij als ambtenaar ter secretarie in dienst bij de gemeente Wymbritseradeel waar hij het zou brengen tot hoofdcommies. Van september 1945 tot april 1946 was Alta waarnemend burgemeester van Hindeloopen waarna de gestaakte burgemeester Gerben Stallinga in zijn oude functie terug kon keren. In november 1948 werd Alta benoemd tot burgemeester van Sloten en in december 1957 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Hennaarderadeel. In april 1973 ging hij daar met pensioen en in 1987 overleed hij op 79-jarige leeftijd.
# Amfitheater van Xanten

Het Amfitheater van Xanten is een antiek Romeins amfitheater bij de Duitse stad Xanten.
Het amfitheater werd aan het begin van de 2e eeuw n.Chr. door de Romeinen gebouwd bij de stad Colonia Ulpia Traiana. Het amfitheater werd gebruikt ter vermaak van de burgers in de stad en de Romeinse soldaten van het nabijgelegen Castra Vetera. De stad werd in 276 n.Chr. door de Franken verwoest en niet meer herbouwd. De ruïne van het amfitheater diende vervolgens als vindplaats voor bouwmateriaal voor de omwonenden, waardoor er vrijwel niets van het gebouw overbleef.
De resten van het amfitheater werden herontdekt in 1887. In de jaren 1930 werden bij grootschalige opgravingen de restanten volledig opgegraven, vrijgelegd, geconserveerd en voor bezichtiging vrijgegeven. In de jaren 1950 werden de opgravingen voortgezet. Enkele gebouwen werden daarna gedeeltelijk herbouwd waardoor het Archeologisch Park Xanten ontstond. Het amfitheater werd deels gereconstrueerd, een kwart van de oorspronkelijk aanwezige tribunes is opnieuw opgetrokken. De oorspronkelijke plattegrond van het theater werd hierbij aangehouden. De antieke funderingen die in 1935 waren blootgelegd werden verplaatst omdat ze ondanks de conservering door verwering niet meer in staat zouden zijn de nieuwe constructie te dragen. In 1981 was de reconstructie klaar.
Het amfitheater was geheel uit steen gebouwd, waarbij de tribunes door gewelven en bogen werden ondersteund. Het gebouw was ongeveer 100 meter lang en 87 meter breed. De tribune was ongeveer 10 meter hoog. Het amfitheater bood plaats aan ongeveer 10.000 toeschouwers, die door 12 toegangspoorten de tribunes konden betreden. Voor de gladiatoren en wilde dieren waren twee toegangen tot de arena. Destijds kwamen toeschouwers van heinde en verre om voorstellingen te bekijken, zelfs uit de huidige "Nederlanden".
Tegenwoordig wordt het gereconstrueerde amfitheater gebruikt voor Romeinse festivals en de Xantener Sommerfestspiele.

## Bron

* Xanten - Amfitheater
# Pablo Barrera

Pablo Edson Barrera Acosta (Tlalnepantla, 21 juni 1987) is een Mexicaans voetballer die doorgaans als middenvelder speelt. Hij verruilde CF Monterrey in juli 2016 voor Pumas UNAM. Barrera speelde tussen 2007 en 2013 57 interlands in het Mexicaans voetbalelftal .

## Clubcarrière

Barrera debuteerde in de Mexicaanse competitie op 19 november 2005 in het shirt van Pumas UNAM in een wedstrijd tegen UANL Tigres. Nadien speelde hij bij West Ham United in de Premier League, Real Zaragoza in de Spaanse Primera División en bij Cruz Azul, wederom in de [[Mexicaanse Primera División]]. Voor de Clausura 2015 tekende hij een contract bij CF Monterrey; in die Clausura speelde hij zeventien wedstrijden, waarin Barrera tweemaal trefzeker was.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Duels | Goals |
| 2005/06 | Pumas UNAM | Primera División | 1 | 0 |
| 2006/07 | Pumas UNAM | Primera División | 5 | 0 |
| 2007/08 | Pumas UNAM | Primera División | 24 | 4 |
| 2008/09 | Pumas UNAM | Primera División | 21 | 3 |
| 2009/10 | Pumas UNAM | Primera División | 28 | 11 |
| 2010/11 | West Ham United | Premier League | 14 | 0 |
| 2011/12 | West Ham United | Premier League | 1 | 0 |
| 2011/12 | Real Zaragoza | Primera División | 20 | 1 |
| 2012/13 | Cruz Azul | Primera División | 23 | 2 |
| 2013/14 | Cruz Azul | Primera División | 14 | 1 |
| 2014/15 | Cruz Azul | Primera División | 13 | 1 |
| 2014/15 | CF Monterrey | Primera División | 17 | 2 |
| 2015/16 | CF Monterrey | Primera División | 21 | 1 |
| 2016/17 | Pumas UNAM | Primera División | 30 | 8 |
| 2017/18 | Pumas UNAM | Primera División | 14 | 0 |

## Interlandcarrière

Op 17 oktober maakte Pablo Barrera zijn debuut in het Mexicaans voetbalelftal in een oefeninterland tegen Guatemala. Hij maakte deel uit van de nationale selectie die deelnam aan de CONCACAF Gold Cup 2009 en het wereldkampioenschap voetbal 2010. In Zuid-Afrika kwam Barrera voor het eerst in actie tijdens de met 0–2 gewonnen tweede groepswedstrijd tegen Frankrijk. Hij viel in de 31ste minuut in voor Carlos Vela. In de derde wedstrijd tegen Uruguay (0–1 verlies) speelde hij de tweede helft ter vervanging van Andrés Guardado. Barrera speelde de tweede helft van de met 3–1 verloren achtste finale tegen Argentinië voor de gewisselde Adolfo Bautista. In het kwalificatietoernooi voor het wereldkampioenschap voetbal 2014 speelde hij vier wedstrijden, evenals twee duels om de FIFA Confederations Cup 2013, maar bondscoach Miguel Herrera besloot hem buiten de definitieve WK-selectie te houden. De groepswedstrijd op het toernooi om de Confederations Cup tegen Japan (1–2 winst) was de laatste interland die Barrera speelde.

### Overzicht als international

| Nationaal elftal | Seizoen | Wedstrijden | Goals |
| Mexico | 2007–08 | 2 | 0 |
| Mexico | 2008–09 | 6 | 2 |
| Mexico | 2009–10 | 16 | 1 |
| Mexico | 2010–11 | 15 | 3 |
| Mexico | 2011–12 | 11 | 0 |
| Mexico | 2012–13 | 7 | 0 |
| Totaal | Totaal | 57 | 6 |
# Olympiakos Piraeus BC

Olympiakos Piraeus BC (Grieks: ΚΑΕ Ολυμπιακός), of gewoon Olympiakos, is een Griekse professionele basketbalclub, die onderdeel is van de omnisportvereniging Olympiakos SFP, uit Piraeus, Attica. De basketbalclub is opgericht in 1931 en is een van de sterkste clubs in Europa. Ze zijn veertien keer landskampioen, elf keer bekerwinnaar en drie keer supercupwinnaar van Griekenland geworden. Ze wonnen drie keer de EuroLeague. De moederclub werd opgericht in 1925, Ze spelen hun thuiswedstrijden in het Peace and Friendship Stadium.
Onder leiding van de Griekse broers Panagiotis Angelopoulos en Giorgos Angelopoulos kocht Olympiakos vele spelers. In 2012 en 2013 wonnen ze de Euroleague, terwijl ze in hetzelfde jaar ook de Intercontinental Cup wonnen.

## Geschiedenis

In 1994 stond Olympiakos voor de eerste keer in de finale van de EuroLeague. Ze verloren van Joventut Badalona uit Spanje met 57-59. In 1995 stonden ze weer in de finale. Nu verloren ze van Real Madrid uit Spanje met 61-73. In 1997 was het wel raak. Ze wonnen de finale van FC Barcelona met 73-56. Na dat succes moest Olympiakos dertien jaar wachten op een nieuwe finale. In 2010 was FC Barcelona te sterk en won met 68-86. In 2012 won Olympiakos voor de tweede keer de EuroLeague. In de finale wonnen ze van CSKA Moskou uit Rusland met 62-61. In 2013 won Olympiakos weer de EuroLeague. Nu wonnen ze van Real Madrid met 100-88. In 2015 verloor Olympiakos de finale om de EuroLeague van Real Madrid met 59-78. In 2017 stond Olympiakos weer de finale om de EuroLeague. Ze verloren van Fenerbahçe Ülker uit Turkije met 64-80. In 2023 stonden ze weer in de finale om de EuroLeague. Nu verloren ze van Real Madrid met 78-79.

## Erelijst

* Landskampioen Griekenland: 14
** Winnaar: 1949, 1960, 1976, 1978, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 2012, 2015, 2016, 2022, 2023
** Tweede: 1957, 1972, 1973, 1975, 1977, 1979, 1980, 1981, 1986, 1992, 1999, 2001, 2002, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2017, 2018
* Bekerwinnaar Griekenland: 12
** Winnaar: 1976, 1977, 1978, 1980, 1994, 1997, 2002, 2010, 2011, 2022, 2023, 2024
** Runner-up: 1979, 1983, 1986, 2004, 2008, 2009, 2012, 2013, 2018, 2025
* Supercupwinnaar Griekenland: 3
** Winnaar: 2022, 2023, 2024
* EuroLeague: 3
** Winnaar: 1997, 2012, 2013
** Runner-up: 1994, 1995, 2010, 2015, 2017, 2023
* Intercontinental Cup: 1
** Winnaar: 2013
* Triple Crown: 1
** Winnaar: 1997

## Bekende (oud)-spelers

* Panagiotis Fasoulas
* Christos Iordanidis
* Nikos Ekonomou
* Nikola Vujčić
* - Franco Nakić
* Dino Rađa
* Arijan Komazec
* Christian Welp
* Artūras Karnišovas
* Žarko Paspalj
* Aleksej Savrasjenko
* Oleksandr Volkov
* Kostas Sloukas
* Theodoros Papaloukas
* Kostas Papanikolaou
* Giorgos Printezis
* Giorgos Sigalas
* Vassilis Spanoulis
* Panagiotis Vasilopoulos
* Miloš Teodosić

## Bekende (oud)-coaches

* Panagiotis Giannakis
* Pinhas Gershon
* Giannis Ioannidis
* Dušan Ivković
* Jonas Kazlauskas
* Fedon Mattheou
* Kostas Mourouzis
* Giannis Spanoudakis
# Claire Vaye Watkins

Claire Vaye Watkins (Bishop (Californië), 9 april 1984) is een Amerikaans schrijver.

## Biografie

Claire Vaye Watkins werd geboren Californië, aan de rand van Death Valley, maar groeide op in Pahrump, in de woestijn van Nevada. Haar vader Paul Watkins was jarenlang de rechterhand van Charles Manson.
In 2012 debuteerde ze in de Verenigde Staten met haar verhalenbundel Battleborn, die een jaar later in Nederlandse vertaling werd uitgegeven. Ze geldt sindsdien als een van de grootste hedendaagse literaire talenten van de Verenigde Staten. Eerder verschenen verhalen van haar in Paris Review en in de New York Times.
Watkins is tevens universitair docent aan de Bucknell Universiteit in Lewisburg, Pennsylvania, waar ze creatief schrijven doceert.
# Óbidos (Portugal)

Óbidos is een plaats en gemeente in het Portugese district Leiria. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 142 km² en telde 10.875 inwoners in 2001. Óbidos is een UNESCO literatuurstad.

## Geschiedenis

Vanaf ca. 713 is de stad in handen van de moslims van Al-Andalus, die op de heuvel een versterking bouwden. In maart 1147 valt de stad aan Alfons I van Portugal, die het op de moslims veroverde. De legende verhaalt over de ridder Gonçalo Mendes da Maia die in zijn eentje verantwoordelijk zou zijn voor de overwinning op het kasteel. De inname van Óbidos betekende het einde van de Reconquista in Estremadura.

## Bezienswaardigheden

* Het oudste gedeelte van Óbidos, dat nog volledig ommuurd is, is in zijn geheel een belangrijke trekpleister. Het Kasteel (Castelo de Óbidos) uit de 12de eeuw bevindt zich in dit ommuurde stadsgedeelte. Heel typisch zijn de witgekalkte huizen, die bijna allemaal omlijnd zijn met blauwe, rode of gele strepen. In de straatjes is het zeer gezellig (en relatief fris in warme periodes). Vanop de omwalling heb je niet alleen een spectaculair zicht op de oude stad, maar ook op de omgeving.
* Óbidos

## Plaatsen in de gemeente

* A dos Negros
* Amoreira
* Gaeiras
* Olho Marinho
* Santa Maria
* São Pedro
* Sobral da Lagoa
* Usseira
* Vau
# Tuvalu op de Gemenebestspelen

Tuvalu is een land dat deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Hun eerste deelname was op de Gemenebestspelen 2002. Tot nu toe wonnen ze nog geen enkele medaille.

## Medailles

Tuvalu op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 2002 | - | - | - | - | / |
| 2006 | - | - | - | - | / |
| 2010 | - | - | - | - | / |
| 2014 | - | - | - | - | / |
| 2018 | - | - | - | - | / |
| 2022 | - | - | - | - | / |