OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verdediging van Iwardo

De verdediging van Iwardo was een militair gevecht tussen de Ottomaanse autoriteiten en Aramese verdedigers onder leiding van Gallo Shabo in 1915, tijdens de Aramese Genocide.

## Achtergrond

Iwardo, een overwegend Syrisch-orthodox dorp, lag ongeveer tien kilometer ten oosten van Midyat. Toen berichten over massamoorden op christenen de regio bereikten, riep Massoud, de leider van de lokale Aramese gemeenschap, de mannen van het dorp op om zich te verdedigen. Naarmate de situatie verslechterde, zochten christenen uit nabijgelegen dorpen zoals Midyat, Boté, Gerçüş, Zaz en Habsenas hun toevlucht in Iwardo. In totaal verenigden ongeveer 6.000 christenen zich om het dorp te verdedigen.

## Het beleg

De Ottomaanse autoriteiten organiseerden een aanval op het dorp. De kaïmakam van Midyat verzamelde leiders van omliggende Koerdische stammen en stelde voor om hun strijdkrachten in twee groepen te verdelen: een aanval op het dorp Enhil en een aanval op Iwardo. Aziz Agha, een Koerdische leider, adviseerde echter om eerst Iwardo aan te vallen. De kaïmakam stemde hiermee in en verzamelde een strijdmacht van 13.000 Koerdische strijders uit de regio’s Midyat en Mardin. De aanvallers kregen wapens en soldij en marcheerden vervolgens naar het dorp.
Tijdens de belegering vuurden de belegeraars constant op het dorp vanaf een nabijgelegen heuvel. Toen ze zonder munitie kwamen te zitten, vroegen ze om bevoorrading uit Diyarbakir en Mardin. Ottomaanse functionarissen stuurden versterkingen, waaronder artillerie. In de gevechten kwamen 200 belegeraars en 300 dorpsbewoners om het leven.
De dorpelingen, onder leiding van Massoud, smolten metalen voorwerpen om tot kogels en zetten hun verdediging voort. De kaïmakam probeerde te onderhandelen via een Koerdische bemiddelaar, Sheikh Dara, die de dorpelingen beloofde te sparen als ze hun wapens neerlegden. De verdedigers weigerden echter en bleven vechten.
Naarmate het beleg voortduurde, raakten de dorpsbewoners door hun voedsel- en munitievoorraden heen. De lichamen van de gesneuvelden begonnen te ontbinden, en de situatie werd onhoudbaar.

## Overgave en nasleep

Na 52 dagen boden de belegeraars een vredesregeling aan en de dorpelingen kozen Sheikh Fathallah van Aïn Kaf als onderhandelaar. De Ottomaanse autoriteiten beloofden dat de Koerdische strijders zich zouden terugtrekken en de dorpelingen veilig zouden blijven.
Hoewel de belegering officieel eindigde, werden veel christelijke inwoners alsnog vermoord door de Koerdische strijders. De Syrisch-katholieke priester Boutros Hammal overleefde het beleg, maar werd later onderweg van Midyat naar Iwardo vermoord.
De belegering van Iwardo wordt soms vergeleken met de belegering van Musa Dagh, waar Armeense christenen zich eveneens wekenlang tegen Ottomaanse troepen verzetten.
# Nikola Djogo

Nikola Djogo (Stoney Creek, 4 juni 1997) is een Canadees basketballer.

## Carrière

Djogo speelde collegebasketbal voor de Notre Dame Fighting Irish van 2016 tot 2021. Hij speelde hierna nog een seizoen voor Northeastern Huskies. Hij tekende daarop bij de Brampton Honey Badgers uit de Canadian Elite Basketball League en werd met hen kampioen. Voor het seizoen 2022/23 speelde hij voor het Kroatische KK Split. Na een seizoen wisselde hij naar BC Körmend in de Hongaarse eerste klasse. Hij tekende in de zomer van 2024 bij de Belgische eersteklasser Brussels Basketball. Na een rugblessure werd zijn contract in maart 2025 stopgezet.

## Erelijst

* CEBL-kampioen: 2022
* ↑ (en) Nikola Djogo. Notre Dame Fighting Irish - Official Athletics Website (9 juli 2018). Geraadpleegd op 19 december 2024.
* ↑ (en) Nikola Djogo - Men's Basketball. Northeastern University Athletics. Geraadpleegd op 19 december 2024.
* ↑ (en) HAMILTON HONEY BADGERS SIGN HAMILTON NATIVE DJOGO. www.honeybadgers.ca (14 april 2022). Geraadpleegd op 19 december 2024.
* ↑ (en) j.t.d, ABA liga, Nikola Đogo joins Split for the 2022/23 season : ABA League. ABA Liga. Geraadpleegd op 19 december 2024.
* ↑ Kormend tabs Nikola Djogo. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 19 december 2024.
* ↑ Brussels sign Nikola Djogo. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 19 december 2024.
* ↑ "Basket Brussels neemt afscheid van Canadees", Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 14 maart 2025.
* Profiel op RealGM
# Benedenwindse Eilanden (Frans-Polynesië)

De Benedenwindse Eilanden (Frans: Îles Sous-le-Vent) zijn de westelijke eilandengroep van de Genootschapseilanden van Frans-Polynesië. De archipel omvat een bestuurlijke eenheid (subdivision administrative) van Frans-Polynesië en omvat Huahine, Raiatea (grootste eiland van de groep), Tahaa, Bora Bora, Maupiti, Tupai, Manuae, Maupihaa en Motu One.
De eilanden worden mogelijk al vanaf de 3e eeuw door Austronesiërs bewoond. De eerste Europese bezoeker van de archipel was James Cook op 12 april 1769. De eilandengroep kwam onder Frans protectoraat in 1843, en werd een Franse kolonie in 1880.
De eilanden zijn bergachtig en bestaan vanwege de vulkanische oorsprong uit de gesteentes trachiet, doleriet en basalt.
Op de eilanden komen broodbomen, schroefpalmen en kokospalmen voor. De weinige aanwezige fauna bestaat uit wilde zwijnen, ratten en kleine hagedissen. In de beekjes op de eilanden leeft wat zoetwatervis, maar in de koraalriffen rond de eilanden vindt men een grote verscheidenheid aan tropische zoutwatervissen. Op de eilanden wordt kopra, suiker, rum, parelmoer en vanille geproduceerd. Toerisme is een zeer belangrijk onderdeel van de economie.
Bestuurlijk vormen de Benedenwindse Eilanden een van de vijf bestuurlijke gebieden van Frans-Polynesië. Geografisch is het een van de zes electorale districten van Frans-Polynesië.
Genootschapseilanden (Bovenwindse Eilanden · Benedenwindse Eilanden) · Tuamotu-Gambier (Gambiereilanden · Tuamotu) · Australeilanden · Marquesaseilanden
Bovenwindse Eilanden: Maiao · Mehetia · Moorea · Tahiti · Tetiaroa
Benedenwindse Eilanden: Bora Bora · Huahine · Manuae · Maupihaa · Maupiti · Motu One · Raiatea · Tahaa · Tupai
# Free float

De free float is een term voor het percentage aandelen van een bedrijf dat vrij verhandelbaar is op de beurs.
Het aantal vrij verhandelbare aandelen kan beperkt zijn om diverse redenen, waarvan de meest voorkomende zijn: de oprichter van het bedrijf heeft nog een groot aandelenbelang, een strategische belegger heeft een groot belang gekocht of een bedrijf wil een beursnotering en verkoopt in twee of meer transacties de aandelen aan een breder publiek.
Een paar Nederlandse voorbeelden ter verduidelijking. Heineken heeft een free float van 50% vanwege het grote aandelenbelang in handen van de familie via Heineken Holding en bij Randstad heeft de familie van de overleden oprichter, Frits Goldschmeding, nog een belang van meer dan 35%. In Prosus heeft Naspers meer dan 40% van de aandelen in handen. ABN Amro was tijdens de kredietcrisis nagenoeg genationaliseerd en de Nederlandse staat heeft sindsdien wel aandelen verkocht, maar had in januari 2025 nog altijd meer dan 45% van de aandelen in handen. De free float van de ABN Amro is derhalve ongeveer 55%.
In België is Financière de Tubize SA, met de familie Janssen als referentie aandeelhouder, grootaandeelhouder in Union Chimique Belge (UCB) waarmee de free float maximaal 65% is. Scaldis Invest is met een belang van 33% grootaandeelhouder in Ackermans & van Haaren resulterend in een free float van 67%.
# Ferenc Szálasi

Ferenc Szálasi (Kassa, 6 januari 1897 – Boedapest, 12 maart 1946) was een Hongaarse antisemitische en fascistische politicus, uit een Hongaars adellijk (graaf) geslacht.
Aanvankelijk werd Szálasi beroepsmilitair. Na zijn pensionering in 1935 en een reis naar nazi-Duitsland werd hij de oprichter van een nationaalsocialistische partij. Deze partij werd in 1937 verboden. Szálasi belandde in de gevangenis omdat hij ervan werd verdacht de regering omver te willen werpen.
In 1940 kwam hij vrij en werd de voorzitter van de Pijlkruisers, een rabiaat antisemitische en fascistische partij. Hij bezat geen invloed, maar zijn groeiende aanhang zette de Hongaarse regering ertoe aan een steeds rechtser en antisemitischer beleid te voeren. Nadat de Duitsers de rijksregent Miklós Horthy hadden afgezet, werd Szálasi minister-president (oktober 1944) van de Hongaarse Staat en later ook 'Leider van de Natie' (november 1944).
Hoewel het duidelijk was dat de Duitsers de oorlog hadden verloren, voerde Szálasi een waar schrikbewind. Onder zijn leiding werden vele Joden, zigeuners en andere minderheden naar concentratiekampen gedeporteerd. Na de Duitse capitulatie (mei 1945) werd Szálasi door de Amerikanen krijgsgevangen gemaakt. Vervolgens werd hij aan Hongarije uitgeleverd en daar ter dood veroordeeld. Op 12 maart 1946 werd hij geëxecuteerd.

## Onderscheiding

* Orde van de IJzeren Kroon (Oostenrijk), 3e Klasse
# Station Solignac - Le Vigen

Station Solignac - Le Vigen is een spoorweghalte in de Franse gemeente Le Vigen. Het wordt bediend door de treinen van de TER Nouvelle-Aquitaine met verbinding naar Limoges en Brive-la-Gaillarde
# Joseph Mathy

Joseph Mathy (Lüben (Duitsland), 8 juli 1944 - Edingen, 25 augustus 1969) is een voormalig Belgisch wielrenner.
Joseph Mathy overleed op 25 augustus 1969. Hij beleefde dat jaar het beste seizoen uit zijn loopbaan. Tijdens de terugkeer van een criterium in Zingem werd een auto-ongeluk hem fataal. Joseph Mathy was op dat moment 25 jaar oud, had een succesvolle loopbaan bij de amateurs achter de rug en was in 1963 beroepsrenner geworden.

## Belangrijkste overwinningen

1966
* 4e etappe Ronde van Luxemburg
1969
* GP de Denain
* 2e etappe deel a Vierdaagse van Duinkerke

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk |
| 1964 | |
| 1966 | opgave |
| 1967 | |
| 1968 | |
| 1969 | |
| Jaar | Gent-Wevelgem | Parijs-Tours |
| 1964 | 50e | |
| 1966 | | |
| 1967 | | 70e |
| 1968 | | 29e |
| 1969 | 59e | |

## Links en bibliografie

* (en) Profiel van Joseph Mathy op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Joseph Mathy op Firstcycling.com
* Profiel van Joseph Mathy op De wielersite
Wielerploegen van Joseph Mathy
Baele · Baldasseroni · Beaufrère · Bracke · Cerami · Colette · Daems · Descombin · Duez · Forestier · Gabard · Gaignard · Gaul · Giscos · de Haan · Hamon · Hocquaux · Hoevenaars · Impanis · Kunde · Lach · Le Hec · Le Lan · Le Mellec · Lewicki · Mastrotto · Mathy · Monty · Morn · Nédélec · Paillier · Rentmeester · Robinson · Rohrbach · Ruby · Schoubben · Scob · Simon · Simpson · Tymen · Valdois · Vallée · Vanderveken · Vannitsen · Viot · Walryck · Wolfshohl
Arze · Beaufrère · Bocquillon · Bölke · Bracke · Daems · Duez · Forestier · Gabard · Giscos · Gonzales · Hamon · Jankowski · Kunde · Le Hec · Le Mellec · Le Menn · Lepolard · Mahé · Mastrotto · Mathy · Mertens · Nédélec · Niel · Paris · Pingeon · Ruby · Seyve · Simpson · Valdois · Van Coningsloo · Vera · Wolfshohl
Baguet · Ballegeer · De Pauw · De Wolf · Decraeye · Delvael · Derboven · A. Desmet · H. Desmet · Himpe · Jaroszewicz · Lykke · Maes · Mathy · Merckx · Peelen · Planckaert · Schroeders · Scrayen · Sels · Seneca · Sercu · Severeyns · Sorgeloos · Staldeur · Stevens · Van Aerde · Van De Kerckhove · Van Looy · Van Steenbergen · Van Vreckom · Vandecaveye
# Jakobwüllesheim

Jakobwüllesheim is een plaats in de Duitse gemeente Vettweiß, deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 837 inwoners (31 december 2020).
Het slechts 2 km noordwaarts gelegen Rommelsheim, gemeente Nörvenich, heeft, evenals Jakobwüllesheim zelf, sedert december 2019 een stationnetje aan de spoorlijn Düren-Euskirchen.
Jakobwüllesheim ligt in het landbouwgebied Zülpicher Börde. Hoewel op de boomloze akkers hier nog altijd suikerbieten verbouwd worden, is Jakobwüllesheim vooral een forensendorp voor mensen die in de omliggende steden een baan hebben.
Het Bubenheimer Spieleland, gelegen op het grondgebied van Rommelsheim, is een populair recreatiepark, gericht op gezinnen met kinderen van 3-11 jaar. Het ligt 500 m ten westen van de spoorlijn, tussen Rommelsheim en Jakobwüllesheim. Het is gelegen op een landgoed met voormalige boerderij, waar een succesvol kinderevenement met een maïsdoolhof aanleiding was, het kinderpretpark op te richten.
Naast dit landgoed staat het kasteeltje Burg Bubenheim, waar een lokale jagersvereniging kantoor houdt en cursussen organiseert. De oudste delen van het, in het verleden door talrijke , tot de 20e eeuw adellijke, families bewoonde gebouw dateren uit 1237.
Monumentaal is de neo-romaanse St. Jacobuskerk met twee torens. De kerk werd gebouwd in 1893/94.
* Spoorweghalte Rommelsheim
* Burg Bubenheim
* Jakobwüllesheim vanuit het westen gezien
* Kerk van Jakobwüllesheim (1)
* Kerk van Jakobwüllesheim (2)
* Kerk van Jakobwüllesheim (3)
# Marie-Paule Schroeder

Marie-Paule Schroeder (Luxemburg-Stad 1956) is een Luxemburgs kunstschilder en docent.

## Leven en werk

Schroeder studeerde aan de Université des Sciences Humaines in Straatsburg (1975-1979). Ze was een aantal keren resident in de Cité Internationale des Arts in Parijs (1985, 1990, 1991) . Schroeder kreeg een aanstelling als docent aan het Athénée de Luxembourg. Ze woont en werkt afwisselend in Luxemburg en Brussel. Haar werk werd in de jaren 1980 onderscheiden op de Biennale des Jeunes in Esch-sur-Alzette, in 1991 was Schroeder de eerste ontvanger van de Prix d'art Robert Schuman.

## Onderscheidingen

* 1985 Premier Prix de la Critique op de Biennale des Jeunes in Esch-sur-Alzette.
* 1987 Deuxième Prix de la Biennale op de Biennale des Jeunes in Esch-sur-Alzette.
* 1989 Premier Prix de la Biennale op de Biennale des Jeunes in Esch-sur-Alzette.
* 1991 Prix d'Art Robert Schuman
# Dolma

Dolma is een Turks gerecht dat bestaat uit druivenbladeren gevuld met rijst en gehakt. Het is veelvoorkomend in de Mediterrane keuken alsook in naburige regio's als de Balkan, Kaukasus, Rusland, Centraal-Azië en Irak. Dolma wordt ook wel gemaakt met groenten zoals paprika, tomaat, aubergine en aardappel.
Het woord dolma komt van het Turkse werkwoord doldurmak (vullen).
In de meeste landen is de naam voor het gerecht een woord dat lijkt op dolma. Aramees: ܐܦܪܟ aprag Albanees: japrak; Arabisch: محشي maḥshi ('opgevuld'), محشي ورق عنب (maḥshī waraq 'inab, 'gevuld druivenblad'); Perzisch: دلمه,"dolme", برگ "barg"; Grieks: ντολμάς dolmas (voor gevulde bladeren) en γεμιστά gemista 'opgevuld'; Koerdisch: dolma (دۆڵمە), yaprakh (یاپراخ).
De vulling kan ook bestaan uit gehakt met speciale kruiden, maar meestal is er een vegetarische vulling met groenten, bulgur of rijst.
# Hortence Brouwn

Hortence Brouwn (Suriname, 1937) is een Nederlands beeldend kunstenaar, wonend en werkend op Curaçao.

## Leven en werk

Brouwn was aanvankelijk lerares wiskunde, en ging van 1960 tot 1963 in Paramaribo naar de kunstacademie. In eerste instantie werkte zij uitsluitend met klei. Sinds 1973 woont zij op Curaçao, waar zij lessen beeldhouwen ging volgen bij Dries Kreykamp en begon met het gieten van beelden in cement en aluminiumcement. In 1989 volgde ze workshops aan de Arts Students League in New York. Ook volgde ze trainingen in Pietrasanta, Italië.
In 1996 begon ze een bronsgieterij, waar de meeste van haar bronzen beelden werden gegoten. Deze bronsgieterij, die tot 2017 bleef bestaan, had als doel beeldhouwers uit de Caribische regio te ondersteunen. Sinds 1996 werkt zij fulltime als beeldhouwer in haar atelier in de tuin van Landhuis Bloemhof. Zij gebruikt zowel kalksteen van de Curaçaose Tafelberg als albast en harde steensoorten zoals marmer uit Italië, Brazilië en andere delen van de wereld. Sinds 2014 laat zij ook beelden gieten in blauw plexiglas en neoliet. De beweging in klassieke muziek is een van haar inspiratiebronnen. Menselijke figuren vormen een hoofdthema in haar werk, vooral sterke vrouwen. Daarnaast wordt zij geïnspireerd door de ruimtelijke figuren die zij als lerares moest uitleggen.
Brouwn exposeerde in Nederland, de Verenigde Staten en het Caribisch gebied. Werk van haar is in Curaçao aangekocht door onder meer de Orcobank, notariskantoor Alexander & Simon, Deloitte, hotel Kurá Hulanda, het Avilahotel, het Floris Suite hotel en restaurant Ginger. In Nederland is werk van haar in bezit van verschillende verzamelaars.

## Selectie van werken

* Hortence Brouwn in haar atelier bij Landhuis Bloemhof
* Thinking about my pregnancy, Landhuis Bloemhof
* Big Mama, Museum Kurá Hulanda, Willemstad
* Tanchi, Riffort, Willemstad
* Curious about life, Otrobanda
* Good morning life in de kathedraal van doornen
* Beeld in Kurá Hulanda Village
* Lezende figuur, Den Burg, Texel

## Persoonlijk

Hortence Brouwn is een zus van conceptueel kunstenaar Stanley Brouwn.
* Persoonlijke website
* Jan Gulmans, Beeldende kunst van Curaçao, Aruba, Bonaire, Saba, Sint Eustatius en Sint Maarten. LM Publishers (2019). ISBN 978-94-6022-473-7
* Josée Thissen-Rojer, Hortence Brouwn. Curaçao.art.com (2012). Geraadpleegd op 19 februari 2020.
* The exhibition The Journey of a Sculptor by Hortence Brouwn. Facebook (22 december 2020). Geraadpleegd op 22 december 2020.
* ↑ ronblom, Kunst op Curaçao tot de 21e eeuw. ronunlimited.com. Geraadpleegd op 15 mei 2024.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 13149
# Fanny Winkeler

Fanny Winkeler (soms gespeld als Fanny Winkler) (Merksem, 4 augustus 1912 - Wilrijk, 4 oktober 1985) was een Belgische actrice.

## Levensloop en carrière

Fanny Winkeler stuurde toneel aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium in Antwerpen.
Ze speelde aanvankelijk amateurtoneel. Vanaf 1 oktober 1944 was ze verbonden aan de Koninklijke Nederlandse Schouwburg. Ze speelde onder meer de hoofdrol in de stukken "Ninotchka" en "Van muzen en mensen".
In 1959 maakte ze haar televisiedebuut. In 1965 speelde ze in de jeugdreeks Johan en de Alverman. In 1969 speelde ze in Fabian van Fallada. In 1974 speelde Winkler mee in de Nederlandse film Help, de dokter verzuipt!. Haar laatste rol speelde ze in 1979 in Maria Speermalie.
Ze was getrouwd met Ward De Ravet.
Winkeler overleed in 1985 op 73-jarige leeftijd.

## Beknopte filmografie

* Johan en de Alverman, 1965
* Fabian van Fallada, 1969
* Help, de dokter verzuipt!, 1974
* Maria Spermalie, 1979
* ↑ "... een kind van het vrouwelijk geslacht, alhier geboren den vierden Augustus dezes jaar te zes ure der middag, van hem en van zijn echtgenote ..., aan hetwelk kind hij verklaart de voornamen te geven Fanny Edy...", burgerlijke stand gemeente Merksem, geboorteaktes 1912, akte nr. 337, "Winkeler Fanny Edy"
* ↑ Fanny Winkeler, Museum Plantin Moretus
* ↑ "Fanny Winkeler", verzamelplaatje uit de reeks "Ken Uw Volk", reeks 11-3, Chromodienst de Beukelaar
# Tjitske Wassenaar

Tjitske Wassenaar is een Nederlands inline-skater, marathonschaatsster en langebaanschaatsster.
Wassenaar was bij de junioren A drievoudig Nederlands kampioen marathonschaatsen.
In 2016 stond Wassenaar op de startlijst van de NK Afstanden op het onderdeel massastart, maar zij is niet van start gegaan.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 41,17 | 17 maart 2012 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.21,51 | 16 maart 2013 | Heerenveen |
| 1500 meter | 2.05,80 | 6 oktober 2013 | Inzell |
| 3000 meter | 4.31,00 | 16 maart 2013 | Heerenveen |
* ↑ Rene van Kleef–1000m ranking list
* ↑ RTV-NOF–Finale baancompetitie skeeleren bij IDS in de Westereen
* ↑ Schaatsen.nl–Wassenaar staat voor rentree na maandenlange revalidatie
* ↑ Schaatspeloton–uitslag
* ↑ Speedskating Results
# Stuttgart Surge

Stuttgart Surge is een American footballteam uit Stuttgart, Duitsland. Ze komen uit in de European League of Football (ELF) waar ze momenteel spelen in de Central Division. De Surge zijn opgericht in 2021 en is een van de oprichters van de ELF.
De eerste twee seizoenen eindigden de Surge op de laatste plaats van hun divisie en bovendien, als de slechtste ploeg van de hele competitie. In 2023 sloten sommige coaches en spelers van de Schwäbisch Hall Unicorns zich aan bij de Surge. Sindsdien zijn de Surge een van de beste teams van de ELF. Ze hebben hun divisie twee keer gewonnen en waren 2023 voor de ELF Bowl gekwalificeerd.

## Resultaten

| Seizoen | Competitie | Div | Regulier seizoen | Regulier seizoen | Regulier seizoen | Regulier seizoen | Play-offs | Play-offs | Play-offs |
| Seizoen | Competitie | Div | Plek | W | V | Pct | Wild card | Halve finale | ELF Bowl |
| 2021 | ELF | South | 4e | 2 | 8 | 0,200 | — | | |
| 2022 | ELF | Central | 4e | 0 | 12 | 0,000 | — | | |
| 2023 | ELF | Central | 1e | 10 | 2 | 0,833 | 37–14 v. Panthers Wrocław | 33–40 @ Vienna Vikings | 53–34 @ Rhein Fire |
| 2024 | ELF | Central | 1e | 11 | 1 | 0,917 | vrijstelling | 23–29 v. Rhein Fire | |

## Externe link

* Officiële website
ELF Teams 2024: Barcelona Dragons · Berlin Thunder · Cologne Centurions · Fehérvár Enthroners · Frankfurt Galaxy · Hamburg Sea Devils · Helvetic Mercenaries · Madrid Bravos · Milano Seamen · Munich Ravens · Paris Musketeers · Prague Lions · Raiders Tirol · Rhein Fire · Stuttgart Surge · Wrocław Panthers · Vienna Vikings
# Dorkwerdersluis

De Dorkwerdersluis is een schutsluis in het Reitdiep nabij Dorkwerd in de Nederlandse gemeente Groningen.
De sluis vormt de scheiding tussen de boezempeilen van de waterschappen Hunze en Aa's (+0,62 mNAP) en Noorderzijlvest (-0,93 mNAP).

## Geschiedenis

Na de aanleg van de dijk van Zoutkamp naar de Nittershoek (1874 en 1876) verdwenen eb en vloed in het Reitdiep. Om te voorkomen dat het waterpeil in de stad Groningen permanent zo'n anderhalve meter zou dalen, werd het kanaal in twee panden verdeeld. Om dit te bereiken werd de Wetsingersluis aangelegd. Het onderste pand kreeg hetzelfde waterpeil als het omringende gebied. Het bovenste pand was echter een strook dat door rivierdijken werd omsloten. Het enige gebiedje, de Kleine Krimpolder, dat wel direct op het Reitdiep afwaterde, moest zijn afwatering "landinwaarts" wijzigen, richting Hunsingo.
De aanleg van het Van Starkenborghkanaal tussen 1924 en 1938 dreigde het peil te verstoren. Dit kanaal zou een 1,55 meter lager peil krijgen, namelijk dat van de schappen Hunsingo en Westerkwartier. Het verplaatsen van de peilscheiding, door de bouw van de Dorkwerdersluis net ten zuiden van het nieuwe kanaal loste dit "probleem" op.

## Sluis

De schutkolk is opgetrokken uit bakstenen troggewelven (in Groningen veelal wulfmuren genoemd) ondersteund door ijzeren kubbestijlen (balken). De afsluiting gebeurt door middel van roldeuren.
Naast de sluis staat een opvoergemaal voor het op peil houden van het pand, maar vooral voor de toevoer van Rijnwater (via het IJsselmeer, Prinses Margrietkanaal en Van Starkenborghkanaal).
# Vlag van de Marquesaseilanden

De vlag van de Marquesaseilanden is de vlag van de Marquesaseilanden, een deel van Frans-Polynesië in de Grote Oceaan dat door Frankrijk wordt bestuurd.
De vlag is verdeeld in twee horizontale banen met geel aan de bovenkant en rood aan de onderkant, met een witte gelijkzijdige driehoek die uit de hijs komt. Het geel staat voor jeugd en vreugde, terwijl het rood en wit tapu zijn, of heilig, voor respectievelijk de opperhoofden en de priesters. In de witte driehoek staat een zwart ontwerp van Matatiki ("de blik van Tiki"), de eerste man in de Polynesische mythologie en de uitvinder van beeldhouwen en tatoeëren. De tatoeages op Tiki's wangen zijn tapu-symbolen.
De eerste versie van de vlag werd op 30 december 1978 onthuld door de Motu Haka Association. De vlag werd formeel aangenomen door de lokale overheid op 30 november 1998. De vlag werd jarenlang informeel gebruikt en voor het eerst gehesen op 14 december 1980, bij de opening van het vliegveld op Nuku Hiva. Het ontwerp van Matatiki is door de jaren heen in verschillende versies verschenen. Het ontwerp werd voor het laatst bijgewerkt in 2017 door Teiki Huukena, een tatoeëerder van het Markiezeneiland.
Op 4 december 1985 besliste de Territoriale Regering dat de vlag van de archipels en eilanden van Frans-Polynesië naast de vlag van Frans-Polynesië en de vlag van Frankrijk mag wapperen.

## Vlaggen van de eilanden

* Nuku Hiva
* ↑ Marquesas Islands (French Polynesia). www.fotw.info. Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* ↑ Drapeau de l'archipel des Marquises. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 26 januari 2025.