OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alles te verliezen

Alles te verliezen is een thriller van de Nederlandse thrillerauteur Esther Verhoef. De hoofdstukken worden niet-chronologisch verteld, meestal door Claire en af en toe door Harald. Het boek start met een ontwerp voor een overlijdensadvertentie van de hoofdpersoon, Claire.

## Hoofdpersonen

* Claire van Santvoort-Andijk. Stijlvolle blonde moeder van 2 dochters van 7 en 5, Fleur en Charlotte. Ze is ik-persoon van de hoofdstukken met als naam een getal in cijfers.
* Harald G. van Santfoort. Makelaar door erfopvolging in een Brabants vestingstadje aan de rivier de Maas. Na de dood van zijn vader bleef hij als wees verweesd achter. Werd opgelapt en weer in het zadel geholpen door Claire, die hem twee blonde dochters schonk. Ze wonen in het ouderlijk huis op een eiland in het stroomgebied van de rivier. Hij is ik-persoon van de hoofdstukken met als naam een getal in letters.
* Marian Andijk-Rutgers. Weduwe woonachtig in Rotterdam. Moeder van Claire, haar enig kind. Claire&Harald zijn bezig een mantelzorghuisje voor haar op hun landgoed te bouwen.
* Marius. Oude vlam van Claire in de tijd toen zij nog werkzaam was in een bordeel tussen haar 18e en 24e. Verdween uit beeld toen Noorwegen hem 10 jaar in de gevangenis opsloot wegens drugshandel.
* Chris Koope. Handlanger van Marius. Had toen en nu een oogje op de bevallige Claire, de geliefde van zijn baas. Wordt slachtoffer van een liquidatie.

## Verhaal

Terwijl Claire haar leven met twee prachtige dochters en een gerespecteerd echtgenoot keurig op de rails heeft, lijdt Harald heimelijk onder financiële zorgen. Het gaat niet goed in het onroerend goed en hij heeft het gerenommeerde familiemakelaarskantoor moeten afslanken.
Chris komt Claire sommeren contact op te nemen met de vrijgekomen Marius. Om zijn woorden kracht bij te zetten slingert hij de zwangere kat Reddy door de schuur, waarbij naar later blijkt 3 jonge katjes in de baarmoeder sterven. Claire neemt contact op met de vrijgelaten Marius en laat zich door hem verleiden en intens bevredigen. Marius trekt ook richting Harald en bedreigt zijn gezin omdat Claire hem nog circa 200.000 euro uit het guldentijdperk schuldig is. Tien jaar geleden blijkt Claire inderdaad dit geld te hebben geteld, omgewisseld en opgeborgen.
Harald is al bijna technisch failliet en heeft het geld niet. Claire neemt weer contact op met Marius en test of hij op haar of haar geld uit is. Als Marius zegt dat hij het laatste wil schiet ze hem dood. Terug thuis heeft Harald genoeg gehad aan een tip van Marius. Daarom eindigt het boek met een open eind dat op de eerste pagina al onmogelijk was geworden door de overlijdensadvertentie van Claire.

## Symboliek

Een van de duidelijkste symbolen is de totale toewijding van de mishandelde kat Reddy voor haar 2 kinderen, die parallel loopt met het vechten van Claire en ook Harald voor hun dochters.
Hoofdstukken beginnen soms met bouwkundige termen. Zo begint het hoofdstuk waarin Marius wordt doodgeschoten met "Schietlood".

## Best verkochte boeken 2008

Het boek eindigde op de 15e plaats van de best verkochte boeken uit 2008.
* ↑ Lijst van best verkochte boeken uit 2008
# Jaap Dijkstra (1943)

Jacob (Jaap) Dijkstra (Oldelamer, 3 april 1943 – Deventer, 7 januari 2025) was een Nederlands politicus en bestuurder. Hij was namens de Partij van de Arbeid (PvdA) veertien jaar lid van de Gedeputeerde Staten van de provincie Overijssel en vervulde de rol van waarnemend burgemeester van Olst.

## Carrière

Dijkstra werd in 1978 gekozen als statenlid in de provincie Overijssel. Hij was daar actief tot 1996, waarvan de laatste veertien jaar als lid van het College van Gedeputeerde Staten. Hij richtte zich vooral op cultuur en sociaal beleid.
In oktober 1997 werd Dijkstra benoemd tot waarnemend burgemeester van Olst, een functie die hij tot 1999 vervulde. Dijkstra was aanwezig bij de opening van het Willy Dobbeplantsoen op 27 november 1997, een initiatief van de kunstenaar Wim T. Schippers. Dijkstra werd in 1999 opgevolgd door waarnemend burgemeester Cees Brekelmans.
Na zijn politieke carrière werd Dijkstra in 2000 directeur van de zorgverzekeraar Groene Land in Zwolle, onderdeel van de Achmeagroep. Ook was hij directeur van het Zorgkantoor Drenthe, Flevoland en West-Overijssel. In 2007 werd hij aangesteld als kwartiermaker voor het op te richten Fonds voor Cultuurparticipatie.
Na zijn pensionering was hij voorzitter van de selectiecommissie van de PvdA in Olstwijhe.

## Persoonlijk leven

Dijkstra was een kunstliefhebber en hield zich bezig met beeldhouwen. Na zijn afscheid als gedeputeerde werd hem gevraagd een beeldententoonstelling te organiseren met alle vrijheid voor de uit te kiezen beelden, die plaatsvond van mei tot juni 1997. Hij was ook een voorvechter voor kunst in de publieke ruimte. Hij was lid van de beeldhouwgroep De Wilpse Klei en exposeerde in 2014/2015 samen met schilder Els Enke in het Holstohus in Olst.
Dijkstra werd onderscheiden als Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw voor zijn langdurige inzet op verschillende maatschappelijke terreinen, waaronder de politiek, de zorg en de cultuur.
Hij overleed op 7 januari 2025 op 81-jarige leeftijd in Deventer.
* ↑ Willy Dobbeplantsoen, opening, www.herensocieteit-olst.nl, geraadpleegd 28 jan. 2025
* ↑ Jet Bruinsma; Wilco Dekker, Spookrijden in de gezondheidszorg | de Volkskrant. De Volkskrant (18 januari 2025). Gearchiveerd op 18 januari 2025. Geraadpleegd op 28 januari 2025.
* ↑ Brief van de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, 13 nov. 2007, archief.rijksbegroting.nl
* ↑ Toon Schuiling lijsttrekker PvdA Olst-Wijhe. PvdA Olstwijhe (2 december 2013). Geraadpleegd op 29 January 2025.
* ↑ ans otterloo stopt als wethouder. sallandcentraal.nl (4 July 2013). Geraadpleegd op 29 January 2025.
* ↑ Dat wat blijft gaat niet voorbij. drawingcentre.nl (1997). Geraadpleegd op 29 January 2025.
* ↑ discussie avond over kunstwerken in olst. sallandcentraal.nl (14 January 2009). Geraadpleegd op 29 January 2025.
* ↑ Expositie van Els Enke en Jaap Dijkstra in het Holstohus, www.salland1.nl, 22 nov. 2014
* 1 2 Familiebericht, de Stentor, januari 2025.
# Waal (IJsselmonde)

De Waal, is de naam van een dode rivierarm door het Nederlandse eiland IJsselmonde. In de vroege Middeleeuwen was de Waal een brede rivier en vormde deze een verbinding tussen de Noord (destijds de Merwede) en de Oude Maas. In 1332 liet graaf Willem III van Holland de Waal echter afdammen bij Oostendam en later ook bij Heerjansdam. Sindsdien is de Waal een binnenwater dat belangrijk is voor de waterhuishouding in het oostelijke deel van het eiland IJsselmonde.
De Waal heeft een lengte van 8 kilometer en loopt van Hendrik-Ido-Ambacht via Oostendam en Rijsoord naar Barendrecht en Heerjansdam waar het water via een gemaal wordt afgevoerd naar de Oude Maas. In Hendrik-Ido-Ambacht stroomde de Waal vroeger via het Havenhoofd in de rivier de Noord; nu eindigt de Waal net ten zuidwesten van de Damweg. De Waal wordt doorkruist door een autosnelweg, de A16, de spoorlijnen tussen Rotterdam en Dordrecht, de HSL en de Betuweroute. De A15 loopt tussen de A16 en de Noord ten noorden van De Waal.
Het water wordt gebruikt voor watersport, amateurvisvangst, duiken en schaatsen. Langs de oostelijke oever van de Waal in Heerjansdam is tussen het clubhuis van de activiteitenvereniging en het restaurant door vrijwilligers van o.a. de milieuvereniging Heerjansdam een educatief natuurpad aangelegd.
De Waal wordt beheerd door het waterschap Hollandse Delta.
# Nón lá

Nón lá, ook wel nón tơi genoemd, (Nederlands: strooien hoed) is een conische traditionele hoed uit Zuidoost- en Oost-Azië. Met name in Cambodja, Vietnam, China en Japan.
Een nón lá is kegelvormig. Hij wordt meestal op het hoofd gehouden door een zijden koord onder de kin.
Een nón lá wordt veel gedragen op de sawa's als bescherming tegen de zon. Voor extra koeling kan de hoed ook natgemaakt worden.
De nón lá wordt vaak met Azië en met China geassocieerd, temeer daar deze op vliegvelden en in souvenirwinkels aan toeristen wordt verkocht. Dit type hoed wordt echter slechts in het zuiden van China gedragen en in de andere delen van China vrijwel niet.
# Luxo Jr.

Luxo, Jr. is de eerste computeranimatiefilm gemaakt door Pixar Animation Studios, sinds de oprichting als onafhankelijke filmstudio. Het filmpje van 2 minuten en 18 seconden werd in 1986 gemaakt, en diende als demonstratie van waar Pixar toe in staat was.
Centraal in het filmpje staan twee levende bureaulampen. Een van deze lampen wordt nog altijd gebruikt in het logo van Pixar.

## Verhaal

De enige twee personages in het filmpje zijn een grote en kleine bureaulamp, gebaseerd op de Luxo-lamp op John Lasseter’s bureau. Luxo Jr. (de kleine lamp) speelt met een rubber bal, waar Luxo (de grote lamp) niet van gediend is. Uiteindelijk vernielt Luxo Jr. de bal per ongeluk, maar hij vindt al snel een veel grotere bal om diens plaats in te nemen.

## Achtergrond

Luxo Jr. werd voor het eerst vertoond op SIGGRAPH, een jaarlijkse computerbeurs. Om het filmpje op tijd af te krijgen, werkten Catmull en Lasseter dag en nacht door. Lasseter nam op den duur zelfs een slaapzak mee naar het werk om onder zijn bureau te slapen, zodat hij de dag erop weer vroeg verder kon werken.
De eerste vertoning was een groot succes. Nog voor het filmpje afgelopen was, kregen de makers al applaus van het publiek. Het was Pixars eerste film sinds Ed Catmull en John Lasseter ILM's computerdivisie hadden verlaten.
Op technisch niveau toonde de film het gebruik van shadow mapping om de schaduw van de bewegende lampen te genereren.
Luxo Jr. is nu officieel de mascotte van Pixar, en is nog altijd te zien in het logo van het bedrijf dat voor aanvang van een film wordt vertoond. Hierin hopt de lamp rechts het beeld in, stopt naast de I, en springt erop zodat de I wordt ingedrukt en de lamp zelf de plaats van de I inneemt in het logo. In het boek To Infinity and Beyond!: The Story of Pixar Animation Studios vergeleek filmcriticus Leonard Maltin Luxor Jr.’s significantie voor Pixar met Mickey Mouse’s significantie voor Disney. Referenties naar het filmpje zijn in veel latere werken van Pixar te vinden. Zo is de bal waarmee Luxo Jr. speelt in het filmpje in vrijwel elke Pixar-film terug te vinden.

## Prijzen en nominaties

In 1986 werd Luxo Jr. genomineerd voor een Academy Award in de categorie “beste korte animatiefilm”. Daarmee was het de eerste computeranimatiefilm die voor een Academy Award werd genomineerd. Datzelfde jaar werd de film tweede bij de OIAF Awards voor film korter dan 5 minuten.
In 1987 won het filmpje zowel de Silver Berlin Bear voor beste kore film op het Filmfestival van Berlijn als de WAC Winner voor Computeranimatie.
# Tin Toy

Tin Toy is een Amerikaanse korte animatiefilm uit 1988. De film was geregisseerd door John Lasseter en gemaakt door de Pixar Animation Studios. De film won de oscar voor Beste Korte Animatiefilm in 1989 en werd in 2003 opgenomen in the National Film Registry.

## Verhaal

Nadat een klein rood speelgoedmannetje ziet hoe een baby omgaat met de rest van zijn speelgoed begint hij voor zijn veiligheid te vrezen. Wanneer het kind het rode mannetje ziet besluit dit mannetje te vluchten. Na een korte achtervolging weet hij zich onder de bank te verstoppen waar allemaal andere bange stukken speelgoed hem blijkbaar voor waren gegaan. Als de baby begint te huilen besluit het speelgoedmannetje uit medelijden onder de bank vandaan te komen en zichzelf op te offeren. Nadat de baby even kort met hem heen en weer schudt besluit hij hem neer te zetten om met een oude doos te spelen. De film eindigt met de baby die met de oude doos speelt terwijl het mannetje hem achtervolgt en om aandacht vraagt.

## Achtergrond

Tijdens de jaren 80 stond de productiemaatschappij voor animatiefilms bij Pixar grotendeels stil, omdat de verkoop van animatiesoftware niet van de grond kwam. Steve Jobs moest het bedrijf regelmatig met nieuwe investeringen draaiende houden.
Eind 1988 ontwikkelden de medewerkers van Pixar in Stillwater Cove een nieuwe software, geheel gericht op het werk van tekenaars. Om de mogelijkheden van dit programma te tonen, werd besloten tot het maken van een nieuw animatiefilmpje. Producer William Reeves kwam met het idee een filmpje over een baby te maken, na de geboorte van zijn dochter Julia. Het idee voor het speelgoedmannetje kwam van John Lasseter, een speelgoedverzamelaar die in 1987 het Tin Toy Museum in Japan had bezocht.
Tin Toy werd voor het eerst gedemonstreerd bij SIGGRAPH, en kreeg een staande ovatie van het publiek.

## Vervolg

Pixar plande een televisiespecial van de Tin Toy genaamd A Tin Toy Christmas om het vertrouwen van grote productiemaatschappijen te krijgen om een lange speelfilm met hen te kunnen maken, maar door het besluit van Disney om Toy Story te financieren viel dit idee in het water.

## Prijzen en nominaties

In 1989 won Tin Toy de Academy Award voor beste korte animatiefilm en de WAC Winner voor Computer-Assisted Animation.
# LeVert

LeVert was een Amerikaanse R&B-groep uit Cleveland, Ohio.
De groep werd gevormd in 1983 en bestond uit Sean en Gerald Levert (zonen van Eddie Levert, oprichter en leadzanger van de O'Jays) en Marc Gordon. Met het nummer Casanova hadden ze een grote hit in 1987. De groep werd in 1997 ontboden.
# DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp

DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp (Nederlands: DuckTales de film: Het geheim van de wonderlamp) is een Amerikaanse animatiefilm uit 1990 van Walt Disney.
De film ging in première op 3 augustus 1990. Het was de eerste Disneyfilm die geproduceerd werd door DisneyToon Studios en uitgebracht door Walt Disney Pictures. De film is een spin-off van de animatieserie DuckTales, die in dezelfde periode werd uitgezonden.

## Verhaal

Dagobert Duck arriveert samen met zijn piloot Turbo McKwek en zijn neefjes Kwik, Kwek en Kwak in Egypte waar hij de verloren schat van Collie Baba vindt. Dagobert weet echter niet dat een magische lamp deel uitmaakt van de gevonden schat. Terwijl de drie neefjes plezier maken met de geest uit de lamp hebben ze geen idee dat ze achtervolgd worden door de tovenaar Merlok.

## Stemacteurs

| Acteur | Personage | Nederlandse naam personage | Nederlandse stem |
| Alan Young | Scrooge McDuck | Dagobert Duck | Sacco van der Made |
| Russi Taylor | Huey, Dewey & Louie | Kwik, Kwek & Kwak | Magali de Fremery |
| Terry McGovern | Launchpad McQuack | Turbo McKwek | Rudi Falkenhagen |
| Joan Gerber | Mrs. Betina Beakley | Mevrouw Baktaart | Nelleke Burg |
| Russi Taylor | Webby Vanderquack | Lizzy | Laura Vlasblom |
| Chuck McCann | Duckworth | Van Stoetenwolf | Paul van Gorcum |
| Rip Taylor | Genie / Gene | Geestje | Rob Kamphues |
| Christopher Lloyd | Merlock | Merlok | Peter Aryans |
| Richard Libertini | Dijon | Hassan | Arnold Gelderman |
| June Foray | Mrs. Featherby | Juffrouw Veringa | Trudy Libosan |
# Station Irlam

Irlam is een spoorwegstation van National Rail in Irlam, Salford in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Piet Timmermans

Piet Timmermans (3 januari 1939) is een voormalig Nederlandse voetballer die uitkwam voor TOP en Willem II.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1955/56 | TOP | Nederland | Eerste klasse C | – | 12 | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 12 |
| 1956/57 | TOP | Nederland | Tweede divisie B | – | 3 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 3 |
| 1959/60 | Willem II | Nederland | Eredivisie | – | 14 | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 14 |
| 1960/61 | Willem II | Nederland | Eredivisie | – | 3 | 5 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 6 |
| 1961/62 | Willem II | Nederland | Eredivisie | – | 12 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 13 |
| 1962/63 | Willem II | Nederland | Eredivisie | – | 11 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 11 |
| 1963/64 | Willem II | Nederland | Eerste divisie | – | 8 | – | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | – | 10 |
| 1964/65 | Willem II | Nederland | Eerste divisie | – | 14 | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | – | 16 |
| 1965/66 | Willem II | Nederland | Eredivisie | – | 5 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 5 |
| 1966/67 | Willem II | Nederland | Eredivisie | – | 9 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 9 |
| 1967/68 | Willem II | Nederland | Eerste divisie | – | 14 | – | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 15 |
| 1968/69 | Willem II | Nederland | Eerste divisie | – | 6 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 6 |
| 1969/70 | Willem II | Nederland | Eerste divisie | – | 3 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 3 |
| 1970/71 | Willem II | Nederland | Eerste divisie | – | 5 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 5 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | 119 | – | 6 | 2 | 0 | 1 | 1 | – | 126 |

## Erelijst
### Willem II

| Competitie | Winnaar | Winnaar |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| KNVB Beker | 1x | 1962/63 |
| Eerste divisie | 1x | 1964/65 |
# Sebas Diniz

Sebastian Diniz (Borne, 16 januari 2002) is een Nederlandse langebaanschaatser bij de schaatsploeg team IKO.

## Biografie

Sebas is geboren en getogen in Borne, waar hij al vroeg begon met schaatsen. Hij schaatste al vroeg in Enschede net zoals zijn zussen. Diniz heeft de voorkeur voor de korte afstanden, 500 en 1000 meter.

## Senioren

Hij begon bij Sprint Team Oost en verdiende startbewijzen voor de NK Afstanden. Op 7 april 2021 werd bekend dat Diniz tekende bij TalentNED van Gerard Kemkers.
Een jaar later stapte hij over naar team IKO en tekende voor twee jaar.
Op de wereldbekerkwalificatiewedstrijden in het seizoen 2023-2024 pakte hij met een tweede plaats op de 500 meter een ticket voor de wereldbeker. Hij reed hier 37:70. Zijn debuut bij de wereldbeker was echter eentje om snel te vergeten. Tegen Jordan Stolz ging Diniz in de laatste bocht onderuit.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 34,41 | 26 januari 2025 | Calgary |
| 1000 meter | 1.10,13 | 30 oktober 2022 | Heerenveen |
| 1500 meter | 1.53,43 | 31 juli 2021 | Inzell |
| 3000 meter | 4.11,31 | 21 oktober 2018 | Heerenveen |
    (laatst bijgewerkt: 26 januari 2025

## Resultaten

| Jaar | NK Afstanden | NK Sprint |
| 2020 | 18e 500m | |
| 2021 | DQ 500m | |
| 2022 | 12e 500m 24e 1000m | 9e (9e, 13e, 6e, 14e) |
| 2023 | DQ 500m 17e 1000m | 12e (6e, 17e, , 15e) |
| 2024 | 5e 500m | 16e (12e, 18e, 5e, 20e) |
| 2025 | 4e 500m | |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op sprinttoernooi (500m, 1000m, 500m, 1000m).
    DQ = diskwalificatie voor bepaalde afstand
* ↑ Bornse schaatsbroers Diniz samen onderweg naar de top: "Olympisch goud winnen". www.oost.nl (9 maart 2024). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
* ↑ Schaatser Sebas Diniz tekent bij ploeg van Gerard Kemkers. www.oost.nl (7 april 2021). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
* ↑ Na Joy Beune haalt Team IKO ook Sebas Diniz uit Borne binnen. www.oost.nl (8 april 2022). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
* ↑ Joy Beune plaatst zich voor wereldbeker op 1500 meter, Sebas Diniz pakt ticket op 500. www.oost.nl (27 oktober 2023). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
* ↑ Pijnlijk debuut voor Bornse sprinter Sebas Diniz in wereldbeker. www.oost.nl (10 november 2023). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
Team IKO
Joy Beune · Stijn van de Bunt · Mats van den Bos · Sebas Diniz · Michelle de Jong · Robin Groot · Pien Hersman · Marten Liiv · Dai Dai N'tab · Jesse Speijers · Bart Swings · Kayo Vos
Coach: Erwin ten Hove · Martin ten Hove · Erik Bouwman
# Magomed-Sjapi Soelejmanov

Magomed-Sjapi Kamiljevitsj Soelejmanov (Russisch: Магомед-Шапи Камильевич Сулейманов; Machatsjkala, 16 december 1999) is een Russisch voetballer die doorgaans speelt als vleugelspeler. In februari 2025 verruilde hij Aris Saloniki voor Sporting Kansas City.

## Clubcarrière

Soelejmanov speelde in de jeugd van RSDYuShOR-2 en stapte in 2013 over naar de opleiding van FK Krasnodar. Op 16 juli 2017 maakte de vleugelspeler zijn debuut in het eerste elftal, toen gespeeld werd tegen Roebin Kazan. Soelejmanov mocht van coach Igor Sjalimov in de blessuretijd invallen voor Ricardo Laborde, die twee doelpunten had gemaakt in het duel. Door die twee treffers en een tegendoelpunt van Maxime Lestienne won Krasnodar het uitduel met 1–2. Op 27 juli 2017 kwam de Rus voor het eerst tot scoren. In de voorrondes van de UEFA Europa League werd thuis gespeeld tegen Lyngby BK, dat door een doelpunt van Jeppe Kjær op voorsprong kwam. Viktor Claesson maakte na rust gelijk en in de blessuretijd van de tweede helft tekende Soelejmanov, die negen minuten voor tijd inviel voor Roman Sjisjkin, voor de beslissende 2–1.
In de zomer van 2021 werd Soelejmanov voor een jaar verhuurd aan Giresunspor. Het seizoen erop vertrok hij opnieuw op huurbasis, nu naar Hapoel Beër Sjeva. In september 2023 werd Soelejmanov opnieuw verhuurd, ditmaal aan Aris Saloniki. Hij speelde eenendertig competitiewedstrijden voor de Griekse club, waarin hij vijfmaal tot scoren kwam. Na het seizoen 2023/24 werd Soelejmanov voor circa een miljoen euro overgenomen door Aris en hij tekende een contract voor twee jaar. Een half seizoen later vertrok hij weer bij Aris, toen Sporting Kansas City hem voor zo'n tweeënhalf miljoen overnam.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | FK Krasnodar | Premjer-Liga | 4 | 0 | 0 | 0 | 3 | 1 | 7 | 1 |
| 2018/19 | FK Krasnodar | Premjer-Liga | 20 | 8 | 3 | 0 | 8 | 3 | 31 | 11 |
| 2019/20 | FK Krasnodar | Premjer-Liga | 27 | 4 | 1 | 0 | 10 | 2 | 38 | 6 |
| 2020/21 | FK Krasnodar | Premjer-Liga | 27 | 4 | 1 | 0 | 10 | 1 | 38 | 5 |
| 2021/22 | FK Krasnodar | Premjer-Liga | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| 2021/22 | → Giresunspor | Süper Lig | 31 | 3 | 1 | 0 | — | — | 32 | 3 |
| 2022/23 | FK Krasnodar | Premjer-Liga | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| 2022/23 | → Hapoel Beër Sjeva | Ligat Ha'Al | 29 | 5 | 2 | 0 | 5 | 0 | 36 | 5 |
| 2023/24 | FK Krasnodar | Premjer-Liga | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2023/24 | → Aris Saloniki | Super League | 31 | 5 | 6 | 1 | — | — | 37 | 6 |
| 2024/25 | Aris Saloniki | Super League | 12 | 1 | 2 | 0 | — | — | 14 | 1 |
| 2025 | Sporting Kansas City | Major League Soccer | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 190 | 30 | 17 | 1 | 36 | 7 | 243 | 38 |
Bijgewerkt op 11 februari 2025.
# Aschheim

Aschheim is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis München. Aschheim telt 9.315 inwoners.
Aschheim · Aying · Baierbrunn · Brunnthal · Feldkirchen · Garching bei München · Gräfelfing · Grasbrunn · Grünwald · Haar · Hohenbrunn · Höhenkirchen-Siegertsbrunn · Ismaning · Kirchheim bei München · Neubiberg · Neuried · Oberhaching · Oberschleißheim · Ottobrunn · Planegg · Pullach im Isartal · Putzbrunn · Sauerlach · Schäftlarn · Straßlach-Dingharting · Taufkirchen · Unterföhring · Unterhaching · Unterschleißheim