OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mangaan(VII)oxide

Mangaan(VII)oxide (ook wel mangaanheptoxide) is een anorganische verbinding met de brutoformule Mn$_2$O$_7$. Mangaanheptoxide is een instabiele olieachtige vloeistof.
Het is een zeer reactief en oxiderend. De stof reageert explosief met bijna elke organische verbinding. Het werd voor het eerst beschreven in 1860.
Kristallen van de stof zijn donkergroen en als olieachtige vloeistof in zwavelzuur is de stof donkergroen. Als er geen zwavelzuur aanwezig is is de olie donkerrood. Het is oplosbaar in tetrachloormethaan en ontleedt wanneer het in contact komt met water, waarbij permangaanzuur wordt gevormd (HMnO$_4$).
Mn$_2$O$_7$ ontstaat als een donkergroene olie door de toevoeging van geconcentreerd zwavelzuur aan vast kaliumpermanganaat. De reactie produceert aanvankelijk permangaanzuur, HMnO$_4$, dat wordt gedehydrateerd door het zwavelzuur waardoor zijn anhydride, Mn$_2$O$_7$, wordt gevormd:
${\ce {2 KMnO4 + 2 H2SO4 -> Mn2O7 + H2O + 2 KHSO4}}$
* ↑ (en) PubChem, Dimanganese heptaoxide. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov. Geraadpleegd op 10 maart 2025.
* 1 2 3 (en) Manganese heptoxide. American Chemical Society. Geraadpleegd op 10 maart 2025.
# Proutia comitella

Proutia comitella is een vlinder uit de familie zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Bruand.
De soort komt voor in Europa.
# Ilyocryptus acutifrons

Ilyocryptus acutifrons is een watervlooiensoort uit de familie van de Ilyocryptidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1862 voor het eerst geldig gepubliceerd door Georg Ossian Sars.
# De Keijsers Croon

De Keijsers Croon aan Waterstraat 44 in het Nederlandse Zaltbommel is een huis uit de 16e of 17e eeuw. Het staat op de hoek van de Waterpoort en is een van diverse rijksmonumenten in de Waterstraat.
In de 19e eeuw kregen veel oude huizen in Zaltbommel een eenvoudige gepleisterde lijstgevel. Deze ontwikkeling zette zich voort in het derde kwart van de 19de eeuw toen ook De Keijsers Croon zo'n gevel kreeg. Naar ontwerp van A.M.A. Gulden werd het uitgerust met vijf consoles onder de kroonlijst en vensters met afgeronde hoeken.
Het pand heeft een stoep met hardstenen palen, met daartussen kettingen. Het achterhuis is parallel aan de straatas gelegen en gedekt met een zadeldak.
In de achtertuin van Waterstraat 44 [sic.], vlak bij de Waterpoort, bevindt zich het best bewaard gebleven deel van de middeleeuwse stadsmuur van Zaltbommel: dit deel van de stadsmuur heeft als enige nog de volle hoogte, inclusief originele kantelen.
# Herluinus van Montreuil

Herluinus van Montreuil was graaf van Montreuil-sur-Mer van 926 tot 945.

## Levensloop

In 926 sneuvelde graaf Helgaudus van Montreuil, toen hij aan de zijde van koning Rudolf van Frankrijk streed tegen Rollo van Normandië. De nieuwe graaf, zijn oudste zoon Herluinus, schikte zich noodgedwongen naar Normandië. Om deze reden werd hij in 929 belegerd door Herbert II van Vermandois en Hugo de Grote, maar Montreuil doorstond het beleg.
In 939 werd Herluinus alsnog verdreven door Arnulf I van Vlaanderen en Æthelstan van Engeland. Hij vluchtte naar zijn bondgenoot, Willem I van Normandië. Prompt stelde Willem een leger samen waarmee Montreuil heroverd werd. Arnulf nodigde Willem uit voor een overleg in Picquigny (942). De bespreking leverde echter niets op en aan het einde zagen Arnulfs mannen een kans om Willem te vermoorden.
Het plotse wegvallen van Willem bracht Herluinus in het kamp van de koning. Bij deze overstap beleende Lodewijk IV van Frankrijk hem trouwens met Amiens (943). Arnulf I van Vlaanderen probeerde nog snel Montreuil te bemachtigen, maar dat werd succesvol verdedigd door Herluinus' zoon. Op aandringen van koning Lodewijk verzoende Arnulf zich weer met Herluinus.
Normandië was tijdelijk gedestabiliseerd maar genoot de steun van Harald Blauwtand, de koning van Denemarken. Op 13 juli 945 troffen de Deense en Franse troepen elkaar. De veldslag eindigde in een Deense overwinning. Herluinus sneuvelde, koning Lodewijk werd gevangen genomen. Herluinus' zoon Rogier werd de nieuwe graaf van Montreuil; Amiens werd in leen gegeven aan Wouter I van Vexin.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Herluin (Montreuil) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Leung Ka Yu

Leung Ka Yu (28 mei 1996) is een Hongkongs weg- en baanwielrenner.

## Carrière

In 2018 behaalde Leung een tweede plaats op de ploegenachtervolging tijdens de Aziatische Spelen.

## Palmares
### Baanwielrennen

| Jaar | HK | AK | WK | Overig |
| Als Junior |||||
| 2013 | 1 1km tijdrit 1 achtervolging 1 omnium | | | |
| Als Elite |||||
| 2014 | 1 ploegenachtervolging | | | |
| 2015 | 1 ploegenachtervolging 1 teamsprint 2 sprint 3 scratch | | | |
| 2016 | | | | |
| 2017 | 1 scratch 3 omnium | 6e 1km tijdrit | 26e 1km tijdrit | |
| 2018 | 2 omnium | 5e ploegenachtervolging 6e scratch | | Aziatische Spelen: 2 ploegenachtervolging |
| 2019 | 1 omnium 1 ploegenachtervolging 1 koppelkoers 2 achtervolging | 3 scratch 7e 1km tijdrit3 ploegenachtervolging 5e omnium | 17e puntenkoers 22e omnium | |
| 2020 | | | 18e omnium | |
| 2021 | | | | |
| 2022 | | | | |
| 2023 | | 2 ploegkoers 5e scratch 6e omnium | | Aziatische Spelen: 2 omnium 4e ploegkoers 4e ploegenachtervolging |

### Wegwielrennen
#### 2013

    Hongkongs kampioenschap op de weg, Junioren

#### 2014

    Hongkongs kampioenschap tijdrijden, Junioren

#### 2017

    3 Aziatisch kampioenschap ploegentijdrit, Elite

#### 2019

    3 Aziatisch kampioenschap ploegentijdrit, Elite
    3 Hongkongs kampioenschap op de weg, Elite
    3 Hongkongs kampioenschap tijdrijden, Elite

## Ploegen

* 2015 – HKSI Pro Cycling
* 2016 – HKSI Pro Cycling
* 2017 – HKSI Pro Cycling
* 2018 – HKSI Pro Cycling Team
* 2019 – HKSI Pro Cycling Team
* 2020 – HKSI Pro Cycling Team
* 2021 – HKSI Pro Cycling Team
* 2022 – HKSI Pro Cycling Team
* 2023 – HKSI Pro Cycling Team
* 2024 – HKSI Pro Cycling Team (tot 13 september)
* (en) Profiel van Leung Ka Yu op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Leung Ka Yu op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Leung Ka Yu op de website van de UCI
* Profiel van Leung Ka Yu op De wielersite
# Nieuwe Kerk (Utrecht)

De Nieuwe Kerk is een kerk in de Nederlandse stad Utrecht. Het was de eerste kerk in Utrecht die specifiek als Hervormde kerk werd gebouwd, vandaar de naam "Nieuwe" kerk. De andere kerkgebouwen die de Hervormde Kerk tot dan toe in Utrecht in gebruik had waren voormalige katholieke kerken. De Nieuwe Kerk werd gebouwd in 1910 en ontworpen door architect Christiaan Posthumus Meyjes sr.
De eerste predikant van de kerk was van 1910 tot 1916 ds. J.R. Slotemaker de Bruïne, die ook hoogleraar Theologie was aan de Universiteit Utrecht. Slotemaker de Bruïne zou later bekendheid krijgen als lid van de Tweede- en Eerste Kamer voor de CHU en als minister in de kabinetten De Geer I en Colijn II.
De kerk staat in de Bollenhofsestraat 138A in de buurt Wittevrouwen. Naast de Nieuwe Kerk staat aan de ene kant het huis van de koster en aan de andere kant een poort waarachter een wijkgebouw zat (met de naam De Klopper). Daar werden in de jaren 50 en 60 activiteiten voor de jeugd georganiseerd. Op zondag was er op de 1e verdieping zondagsschool vanuit de kerk ernaast.

## Trivia

De Nieuwe Kerk vierde op 26 december 2010 zijn honderdjarig bestaan.

## Fotogalerij

* Poort met links de Bollenhofsestraat 136 en rechts de Nieuwe Kerk 138A met links achterin het voormalig clubgebouw De Klopper op nummer 138
* Achteraan voormalig clubgebouw De Klopper aan de Bollenhofsestraat 138. Hier kon je vroeger alleen door de poort naast de kerk komen (rechts vooraan is de zijgevel van pand nummer 134)
Externe links
* Officiële website
* Diverse foto's en tekeningen Nieuwe Kerk - Het Utrechts Archief
* Beschrijving v/d Nieuwe Kerk - Reliwiki.nl
Bronnen, noten en/of referenties
* ↑ Orgelhistorie Nieuwe Kerk utrechtorgelland.nl
* ↑ De Klopper Bollenhofsestraat te Utrecht archieven.nl
Historische kerkgebouwen: Sint-Augustinuskerk · Buurkerk · Sint-Catharinakathedraal · Domkerk · Doopsgezinde kerk · Geertekerk · Jacobikerk · Jacobuskerk · Janskerk · Kerkenkruis · Lutherse Kerk · Mariakerk · Maria Minor · Nicolaïkerk · Pieterskerk · Sint-Gertrudiskathedraal · Sint-Martinuskerk · Sint-Salvatorkerk · Sint-Willibrordkerk · Westerkerk
Overige kerkgebouwen: Adventkerk · Bethelkerk · Blijde Boodschapkerk · Gerardus Majellakerk · Heilig Hartkerk · Holy Trinity Church · H. Johannes de Doper en H. Bernarduskerk · Johanneskerk · Mattheüskerk · Nieuwe Kerk · Sint-Aloysiuskerk ·Sint-Antoniuskerk · Sint-Dominicuskerk · Sint-Gertrudiskerk · Sint-Jacobuskerk · Sint-Josephkerk · Sint-Rafaëlkerk · Stefanuskerk · Tuindorpkerk · Wederkomst des Herenkerk · Wilhelminakerk · Willem de Zwijgerkerk
Deels gesloopte kerken: Oranjekerk
Gesloopte kerken: Christus Koningkerk · Begijnekerk · Heilig Kruiskapel · Johannes de Doperkerk · Julianakerk · Lucaskerk · Onze-Lieve-Vrouw-van-Goede-Raadkerk · Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk · Oosterkerk · Sint-Bernarduskerk · Sint-Dominicuskerk (Walsteegkerk) · Sint-Ludgeruskerk · Sint-Monicakerk · Sint-Nicolaaskerk · Sint-Pauluskerk · Sint-Salvatorkerk · Vaartkerk · Zuiderkerk
Voormalige kerken: Emmaüskerk · Noorderkerk · Leeuwenbergkerk · Sint-Isidoruskerk Lijst van kerken in Utrecht
# Peter Frederik Uhlenbeck

Peter Frederik Uhlenbeck (Colombo, 8 september 1816 - Haarlem, 25 mei 1882) was een Nederlands marine-officier, hydrograaf en luchtvaartpionier. Hij werd geboren, als lid van de familie Uhlenbeck, in Colombo op Ceylon, dat tot 1796 een Nederlandse kolonie was geweest. Zijn vader Christianus Cornelis Uhlenbeck (1780-1845) was aanvankelijk militair, maar na de overname door de Britten koopman op dat eiland. Zijn moeder heette Catharina Elizabeth van Andringa. Hij stamde uit een gezin met acht zonen en vier dochters; alle zonen namen dienst in het Nederlandse koloniale leger, óf in de marine.
Uhlenbeck studeerde aan het Koninklijk Marine Instituut te Medemblik, waar hij zich specialiseerde in de hydrografie, en vertrok in 1839 als luitenant-ter-zee eerste klasse naar Nederlands-Indië. Daar nam hij deel aan vele militaire expedities. Voor zijn betoonde moed viel hem in 1844 de Militaire Willems-Orde ten deel. Later maakte hij in actieve dienst onder meer de Tweede en de Derde expeditie naar Bali mee. Aan een van de veldslagen (Djageraga, 9 juni 1848) nam hij met drie van zijn broers deel, van wie er twee om het leven kwamen.
Vanaf 1849 fungeerde Uhlenbeck als commandant van Nederlandse oorlogsschepen. In 1856 werd hij als kapitein-luitenant ter zee (vergelijkbaar met luitenant-kolonel) commandant van de marinebasis Onrust, een strategisch gelegen eilandje voor de kust van Batavia. Daarnaast was hij werkzaam als inspecteur van de kustverlichting, het loodswezen en de bebakening. Zijn plan voor verbetering van de kustverlichting werd in 1860 aangenomen, maar de uitvoering werd daarna zo vertraagd, dat hij teleurgesteld ontslag nam uit zijn functies. Zijn gezondheid had geleden onder de slechte hygiënische toestanden tijdens zijn lange avontuurlijke jaren op zee en op het moerassige eilandje.
Hij kreeg eervol ontslag uit de dienst met recht van pensioen en een ridderschap in de Nederlandse Leeuw, en keerde naar Europa terug. Hij was enige tijd directeur van de Anglo-Dutch Mining Company, maar dat liep slecht af, met financieel verlies voor hemzelf. Zijn laatste jaren besteedde hij aan de ontwikkeling van een vliegtuig, waarmee hij een van de allereerste Nederlandse luchtvaartpioniers was. Maar bij gebrek aan voldoende kapitaal kwam die onderneming niet van de grond. Uhlenbeck was getrouwd met Julie le Roux. Zij kregen vier kinderen, van wie alleen de latere linguïst en antropoloog Christianus Cornelius Uhlenbeck hem zou overleven. P.F. Uhlenbeck overleed in 1882.
# Mole Antonelliana

Mole Antonelliana is een bekend gebouw in Turijn, Italië. Het gebouw is vernoemd naar Alessandro Antonelli, de architect die het gebouw heeft ontworpen. De bouw begon in 1863.
Het gebouw is te vinden op de achterkant van de Italiaanse euromunt van 2 cent.
Oorspronkelijk was het bedoeld als een synagoge, maar de relatie tussen Antonelli en de joodse gemeenschap was niet goed. Antonelli begon meteen met een serie wijzigingen aan het originele ontwerp, waaronder de hoogte 47 meter verhogen naar 113 meter. Deze veranderingen zouden een langere bouwtijd en meer geld kosten, dit vond de Joodse gemeenschap niks en de bouw werd gestopt in 1869. In 1873 werd de synagoge verder gebouwd, omdat deze nu ter ere van Victor Emanuel II zou zijn. Uiteindelijk is het gebouw 167 meter hoog geworden (548 voet).
Tegenwoordig zit in het gebouw het Museo del Cinema. Het gebouw was tevens het logo van de Olympische Winterspelen 2006, net als het het officiële logo van de 2005 World Bocce Championships was en van de 2006 World Fencing Championships.
# Lillois

Lillois is een plaats in de Belgische provincie Waals-Brabant. Samen met Witterzée vormt het Lillois-Witterzée, een deelgemeente van Eigenbrakel. Lillois vormt het noordoostelijke deel van Lillois-Witterzée, Witterzée het zuidwestelijke.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 staat het dorp weergegeven als Lillois, met een halve kilometer ten zuidwesten het dorp Witterzé. Ten oosten van beide dorpen liep de steenweg van Brussel naar Nijvel. Op het eind van het ancien régime werd Lillois een gemeente. In 1823 werd de gemeente al opgeheven en met de opgeheven gemeente Witterzée samengevoegd in de nieuw opgerichte gemeente Lillois-Witterzée. De gemeente werd in 1977 een deelgemeente van Eigenbrakel.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Gertrudiskerk (Église Sainte-Gertrude) is een kerkgebouw van 1772 met een neogotisch koor en transept van 1902-1904.
* De Moulin de Lillois is een stenen windmolenrestant van 1859.

## Natuur en landschap

In Lillois ontspringt de Hain. De hoogte aan de kerk bedraagt 126 meter.

## Nabijgelegen kernen

Witterzée, Ophain, Oud-Genepiën
Deelgemeenten: Eigenbrakel · Lillois-Witterzée · Ophain-Bois-Seigneur-Isaac Overige dorpen en gehuchten: Belles-Pierres · Bois-Seigneur-Isaac · Hougoumont · Les Culots · L'Ermite · L'Estrée · Lillois · Mont-Saint-Pont · Odeghien · Ophain · Paudure · Sart-Moulin · Sept Fontaines · Witterzée Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Stella (1990)

Stella is een Amerikaanse film uit 1990 onder regie van John Erman. De film is gebaseerd op het boek Stella Dallas van Olive Higgins Prouty.

## Verhaal

Stella is een vastberaden, vulgaire en slonzige vrouw. Haar dochter is Jenny, een tiener die de enige rol speelt in haar moeders leven. Jenny's vader, die Stella nooit goed heeft gekend, doet nog een poging om een rol te spelen in hun leven, maar Stella weigert zijn huwelijksaanbod en sluit hem uit haar leven. Ze is vastberaden haar dochter alles te geven wat ze zelf nooit heeft gehad. Door de jaren heen leiden Stella en Jenny een zorgeloos leventje.
Op een dag stopt Stella met haar baan als barvrouw om in de cosmetica te gaan. Ze wordt aangemoedigd door vriend Ed, een barman die al jaren stiekem verliefd op haar is. Dat ze verslaafd is aan alcohol neemt hij dan ook voor lief. Op een dag realiseert hij zich dat Jenny meer kansen in de toekomst heeft als ze bij haar rijkere vader gaat wonen. Om haar het huis uit te kregen, geeft ze alles op wat ze ooit heeft gehad.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Midler, Bette Bette Midler | Stella Claire |
| Goodman, John John Goodman | Ed Munn |
| Alvarado, Trini Trini Alvarado | Jenny Claire |
| Collins, Stephen Stephen Collins | Stephen Dallas |
| Mason, Marsha Marsha Mason | Janice Morrison |
| Brennan, Eileen Eileen Brennan | Mevrouw Wilkerson |
| Hart, Linda Linda Hart | Debbie Whitman |
| Stiller, Ben Ben Stiller | Jim Uptegrove |
| McNamara, William William McNamara | Pat Robbins |
| Bell, John John Bell | Bob Morrison |
| Peldon, Ashley Ashley Peldon | Jenny als driejarige |
| Porter, Alisan Alisan Porter | Jenny als achtjarige |

## Achtergrond

Het boek waar de film op is gebaseerd, kende al twee eerdere verfilmingen; Stella Dallas (1925) en Stella Dallas (1937). De film werd overwegend negatief ontvangen. Een recensent van het dagblad The New York Times noemde Bette Midler te oud en slim voor de rol en was van mening dat ze beter iemand anders hadden kunnen kiezen. De criticus schreef dat de film vol gaten zitten, waardoor de personages regelmatig van persoonlijkheid veranderen.
Stella werd uiteindelijk genomineerd voor twee Razzie Awards. Desondanks bracht de film een aardig bedrag van $20.062.347 miljoen op.

## Prijzen en nominaties

| jaar | prijs | categorie | genomineerde(n) | uitslag |
| 1991 | Razzie Awards | Slechtste Actrice | Bette Midler | Genomineerd |
| 1991 | Razzie Awards | Slechtste Lied | One More Cheer for Me! | Genomineerd |

## Externe link

* (en) Stella in de Internet Movie Database
* ↑ (en) The New York Times Review/Film; Bette Midler as a Selfless Mother in Tear-Inducing 'Stella'
* ↑ (en) The Numbers Box Office Data
# The Twelve Chairs

The Twelve Chairs is een Amerikaanse komische film van Mel Brooks die werd uitgebracht in 1970.
Mel Brooks' scenario is gebaseerd op de satirische novelle Двенадцать стульев (De Twaalf Stoelen, 1928) van het Russische schrijversduo Ilf en Petrov. Frank Langella debuteerde in deze film.

## Verhaal

Sovjet-Unie, tien jaar na de Russische Revolutie. Ippolit Vorobyaninov, een verarmde edelman afkomstig uit een aristocratische familie uit de tijd van het Keizerrijk Rusland, verneemt aan het sterfbed van zijn schoonmoeder dat zij destijds de familiejuwelen heeft verstopt om te vermijden dat de Bolsjewieken ermee aan de haal gingen. Net zoals de Russisch-orthodoxe priester die haar de Heilige olie is komen toedienen gaat Vorobyaninov op zoek naar de twaalf verdwenen stoelen van de eetkamer van zijn schoonfamilie. De juwelen zijn ingenaaid in een van die stoelen. Weldra krijgt Vorobyaninov het gezelschap van een kunstenaar die eigenlijk een dakloze oplichter is.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Langella, Frank Frank Langella | Ostap Bender |
| DeLuise, Dom Dom DeLuise | Father Fyodor |
| Moody, Ron Ron Moody | Ippolit Vorobyaninov |
| Brooks, Mel Mel Brooks | Tikon |
| Coupland, Diana Diana Coupland | Madame Bruns |
| Voutsinas, Andréas Andréas Voutsinas | Nikolai Sestrin |
| Stampe, Will Will Stampe | Night Watchman |
| Garreau, Elaine Elaine Garreau | Claudia Ivanovna |
# Silent Movie

Silent Movie is een Amerikaanse filmkomedie uit 1976 onder regie van Mel Brooks.

## Verhaal

De oudere filmregisseur Mel Funn heeft plannen om een ouderwetse kaskraker te maken. Hij wil zijn vrijwel failliete studio redden door een stomme film te draaien. De opnamen voor de prent lopen echter niet van een leien dakje.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Brooks, Mel Mel Brooks | Mel Funn |
| Feldman, Marty Marty Feldman | Marty Eggs |
| DeLuise, Dom Dom DeLuise | Dom Bell |
| Caesar, Sid Sid Caesar | Studiobaas |
| Gould, Harold Harold Gould | Engulf |
| Carey, Ron Ron Carey | Devour |
| Peters, Bernadette Bernadette Peters | Vilma Kaplan |
| Arthur, Carol Carol Arthur | Zwangere vrouw |
| Dunn, Liam Liam Dunn | Krantenverkoper |
| Feld, Fritz Fritz Feld | Ober |
| McCann, Chuck Chuck McCann | Portier |
| Curtin, Valerie Valerie Curtin | Verpleegster |
| Wilder, Yvonne Yvonne Wilder | Secretaresse |
| Ritz, Harry Harry Ritz | Man bij de kleermaker |
| Callas, Charlie Charlie Callas | Blindeman |
# Street Fighter Alpha

Street Fighter Alpha: Warriors' Dreams, bekend als Street Fighter Zero in Japan, is een vechtspel dat is ontwikkeld en uitgegeven door Capcom en verscheen als arcadespel in 1995. Het was het eerste geheel nieuwe Street Fighter-spel sinds Street Fighter II uit 1991. Qua plot dient het als een prequel op Street Fighter II en bevat het dus jongere versies van gevestigde karakters, evenals karakters uit de eerste Street Fighter en Final Fight.
Het spel introduceert verschillende nieuwe functies, die voortborduren op het Super Combo-systeem dat eerder te zien was in Super Street Fighter II Turbo. Er werd door Capcom van dezelfde animatiestijl gebruikgemaakt als in Darkstalkers en X-Men: Children of the Atom. Nadat het spel in de arcadehallen uitkwam, werd het geporteerd naar de PlayStation en Sega Saturn. Street Fighter Alpha werd overwegend positief ontvangen. Het spel werd opgevolgd door Street Fighter Alpha 2 in 1996 en daarna door Street Fighter Alpha 3 in 1998. De drie spellen werden in 2006 opgenomen in de PlayStation 2-compilatie Street Fighter Alpha Anthology.

## Karakters

De directe karakterlijst bevat Ryu, Ken, Chun-Li en Sagat uit Street Fighter II, samen met Birdie en Adon (Sagats voormalige leerling) uit het eerste Street Fighter-spel, die hun eerste verschijningen maken als speelbare personages. Guy, een van de hoofdpersonages uit Final Fight, en Sodom, een eindbaaspersonage uit hetzelfde spel, zijn ook speelbaar. Nieuwe karakters zijn Charlie (de oorlogsvriend van Guile die dezelfde speciale technieken gebruikt) en Rose (een waarzegster die een geestelijke band heeft met de antagonist van de serie M. Bison).
Naast de tien reguliere karakters zijn er ook drie eindbaaspersonages in het spel. M. Bison verschijnt als de laatste tegenstander voor veel van de karakters in de singleplayer-modus, terwijl Akuma uit Super Street Fighter II Turbo opnieuw verschijnt als een geheime laatste tegenstander. Een ander geheim karakter, Dan, Capcoms parodie op SNK-karakters Ryo Sakazaki en Robert Garcia, verschijnt voor het eerst in dit spel. Alle drie de karakters kunnen door de speler worden geselecteerd door voor elk een specifieke code in te voeren.
# Andy Bell (basgitarist)

Andrew Piran (Andy) Bell (Cardiff (Wales), 11 augustus 1970) is een Britse muzikant die vooral bekend is als basgitarist van de band Oasis.
Voordat Bell toetrad tot Oasis, was hij gitarist in de bands Ride en Hurricane #1. Met de laatste band scoorde hij de bescheiden hit Step Into My World.
Daarnaast schrijft Bell ook mee aan nummers van Oasis. Het door Bell geschreven nummer Turn Up the Sun schopte het zelfs tot openingsnummer van het in 2005 verschenen Don’t Believe the Truth. Andere Oasisnummers van zijn hand betreffen: A Quick Peep, Thank You For The Good Times, Keep The Dream Alive, en The Nature Of Reality.
Bell staat bekend om zijn gebruik van Burns basgitaren uit de jaren zestig.
Begin 2025 brengt hij het album Pinball Wanderer uit waarop hij flirt met elektronische muziek. Op het album staat de singles I'm In Love..., waar Dot Allison en voormalig Neu!-lid Michael Rother een bijdrage aan doen.

## Trivia

* Als enige zuiderling binnen de band is Bell vaak slachtoffer van grappen. De meest bekende is te horen op het live-album Familiar to Millions uit 2000. Als door het publiek herhaaldelijk de namen van zanger Liam Gallagher en leadgitarist Noel Gallagher gejoeld worden, vraagt die laatste aan het publiek of ze niet eens over Andy Bell kunnen zingen. "Who the fuck is Andy Bell", is de reactie van het publiek in het Londense Wembley Stadium. Ook tijdens latere optredens is deze zin nog vaak te horen, zo ook tijdens het optreden van Oasis in de Amsterdamse Heineken Music Hall op 2 november 2005.
* Biblioteca Nacional de España: XX1727463
* Bibliothèque nationale de France: cb16662812z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1249483530
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5997 1507
* Library of Congress Control Number: n2021058926
* MusicBrainz: 5946e805-9ab4-4fd9-9c19-21a8f7dfef98
* Virtual International Authority File: 87499731
* WorldCat: E39PBJgd7gtK9b7bWqWwjy4pfq