OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ramp van Walfergem

De ramp van Walfergem was een verkeersramp op 25 april 1966 in Walfergem (gemeente Asse). Het drama is een van de grootste verkeersrampen in de geschiedenis van België.

## Gebeurtenis

Kort na de middag van 25 april 1966 vond aan de drukke Brusselsesteenweg in Walfergem een groot ongeluk plaats. Een bakkerijwagen van De Man uit Zellik reed tegen 100 km/u in op een klasje en hun lerares die buiten voor het schoolgebouw over het verkeer leerden. Tien kinderen van het klasje verloren het leven. De lerares en vier andere kinderen waren er zwaar aan toe, maar herstelden van hun ernstige verwondingen. De man achter het stuur had gedronken; hij had 2,25 promille alcohol in z’n bloed. De verontwaardigde en kwade menigte, die zich snel had gevormd aan het schoolgebouw, had aanvankelijk de intentie om de man te lynchen, maar de dader werd al snel opgepakt door de politie en weggevoerd. Om voor de overige kinderen die nog op school waren geen argwaan te wekken, werden alle bloedsporen uitgewist en de slachtoffers naar het ziekenhuis gebracht.
Koning Boudewijn en koningin Fabiola toonden zich zwaar geschokt door dit verkeersdrama in Asse en waren spoedig ter plekke om het stoffelijk overschot van de tien slachtoffers te groeten en de nabestaanden een hart onder de riem te steken. Overal ter wereld haalde deze gebeurtenis de hoofdpagina’s.
Het weekend daarop werden de lichamen onder grote belangstelling van meer dan 10.000 bezoekers naar hun laatste rustplaats gebracht op het kerkhof van Walfergem.

## Gevolg

* Het zware ongeval gaf ook meteen aanleiding tot het invoeren van de alcoholtest.
* Verkeerslichten die al lang werden aangevraagd aan de school, kwamen er aanvankelijk niet. Na het ongeval werden die meteen geplaatst.
* ↑ Vijftig jaar geleden reed dronken chauffeur tien jonge kinderen dood in Walfergem. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 27 februari 2019. Geraadpleegd op 29 april 2020.
* ↑ Wim De Smet, Verdriet gezien dat nooit meer slijt. www.hln.be. Het Laatste Nieuws (19 april 2016). Gearchiveerd op 4 oktober 2022. Geraadpleegd op 29 april 2020.
* ↑ 'Overal lagen schoentjes – dan weet je: er zijn doden bij'. De Standaard. Gearchiveerd op 20 september 2016. Geraadpleegd op 29 april 2020.
* ↑ Het drama van Walfergem, 50 jaar later. Gearchiveerd op 7 augustus 2020. Geraadpleegd op 29 april 2020.
* ↑ mke, Het drama van Walfergem: 'Spijt dat ik de dader niet heb aangesproken'. Humo (16 november 2016). Gearchiveerd op 4 oktober 2022. Geraadpleegd op 29 april 2020.
* ↑ Nieuws VTM - Door dit drama blazen we vandaag
# Lindeboom van Zoersel

De Lindeboom van Zoersel is een sculptuur van de Antwerpse beeldhouwers Pol Van Esbroeck en Mariëtte Coppens. Het bevindt zich sinds 1990 in het speciaal daarvoor gebouwde Lindepaviljoen in de Antwerpse gemeente Zoersel.
De Lindeboom was oorspronkelijk de dorpslinde in het centrum van Zoersel. De rond 800 jaar oude linde stond op het kruispunt van de belangrijkste uitvalswegen en in de schaduw van de Sint-Elisabethkerk. De boom werd echter ziek en op 27 april 1974 werd de Zoerselse trots onder veel publieke belangstelling geveld.
De boom kwam opnieuw tot leven in de handen van het echtpaar Van Esbroeck-Coppens. In de 9,5 meter monumentale stam beitelde Pol Van Esbroeck zowat vijfentachtig figuren uit het vroegere dagelijkse leven van het dorp. In de hoofdtakken kapte Mariëtte Coppens in zes episoden het verhaal van De loteling. De Vlaamse schrijver Hendrik Conscience situeerde dit verhaal, geschreven in 1850, in het Boshuisje in het Zoerselbos. De loteling is het verhaal van twee jonge mensen die, ondanks al hun ellende, het geloof in elkaar en in de toekomst niet verliezen. Op een treffende manier slaagt Coppens er in de roman van Conscience universeel te maken.
In het Lindepaviljoen, waar het beeldhouwwerk staat opgesteld, is ook het infocentrum van Toerisme Zoersel gehuisvest. In 2024 is het 50 jaar geleden dat deze boom werd opgehakt. Naar aanleiding daarvan werd een fototentoonstelling opgezet in het Lindepaviljoen en werd er een boek uitgegeven.
https://toerismezoersel.be/zien-en-doen/lindepaveljoen/
* ↑ Lindepaviljoen | Toerisme Zoersel. www.toerismezoersel.be. Gearchiveerd op 1 juni 2023. Geraadpleegd op 1 juni 2023.
* ↑ "LEOPOLD III IS MIJN PETER". De Standaard (11 augustus 2001). Geraadpleegd op 1 juni 2023.
# DR-DOS

DR-DOS (de letters DR zijn van Digital Research, maar de naam wordt vaak uitgesproken als 'Doctor DOS') was een variant van DOS (een besturingssysteem voor IBM PC-compatibele computers), uitgegeven door Digital Research.
DR-DOS werd in het DOS-tijdperk meegeleverd met sommige pc's. Het was vrijwel identiek aan de Microsoft-variant, maar met sommige functies was DR-DOS Microsoft DOS zelfs voor. Vooral het beheer van het intern geheugen werd door de gebruikers op prijs gesteld.
De eerste versie van DR-DOS werd in mei 1988 op de markt gebracht.
Merkwaardig is dat DR-DOS beschouwd wordt als een clone van MS-DOS, terwijl MS-DOS op zijn beurt dikwijls een clone van CP/M genoemd wordt. CP/M was zelf ontwikkeld door Digital Research.

## Externe link

* DRDOS Embedded DOS via Internet Archive
# Mad'House

Mad'House was een popgroep/project, alleen gemaakt om nummers van Madonna te coveren. De groep werd opgericht door de Franse producers M Bambi Mukendi en Stéphane Durand, samen met de Nederlands-Turkse zangeres Buse Unlu. De naam Mad'House is een combinatie van de naam Madonna en het muziekgenre house.

## Geschiedenis

Hun eerste single, een cover van Like a Prayer, werd een nummer 1-hit in Duitsland en Nederland. Dit in tegenstelling tot het origineel, dat in 1989 op twee bleef steken. Like a Prayer werd gevolgd door Absolutely Mad, een album met daarop 14 remakes van Madonna-nummers.
De band heeft na het succes van de eerste single geen nummer 1-hits meer in Nederland gehad maar ging nog wel jaren op tournee door heel Europa en daarbuiten.

### Onderweg naar Morgen

Begin 2007 werd zangeres Buse door Harry Klooster Casting uitgenodigd om auditie te doen voor Onderweg naar Morgen. Zij werd aangenomen voor de rol van een nieuwe personage in de serie: Esra Karandeniz. In deze rol was zij een jaar te zien.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Absolutely mad | 2002 | 13-07-2002 | 54 | 5 | |

### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Like a prayer | 2002 | 16-03-2002 | 1(2wk) | 12 | Dancesmash op Radio 538 |
| Holiday | 2002 | 15-06-2002 | 12 | 5 | Dancesmash op Radio 538 |
| Like a virgin | 2002 | 14-09-2002 | tip12 | - | |
# Els van Rooden

Elisabeth Gezina Mathilda Maria (Els) van Rooden (Heemstede, 31 mei 1941 – Amsterdam, 25 juni 1981) was een Nederlands actrice.
Van Rooden studeerde in 1963 af aan de Toneelacademie Maastricht. In datzelfde jaar kon ze meteen aan de slag bij Toneelgroep Centrum. Ze speelde onder andere Sartres Eerbiedige Lichtekooi, Liefde’s Loze Les, Een Dag uit de Dood van Verdomde Lowietje (waar ze de Cor Hermusprijs mee won), Tehuis, Babyfoon, Hartsgeheimen, As, Scheiden en Mata Hari. Ze was ook te horen in tal van hoorspelen.
Op televisie was ze onder andere te zien in Ex-wonderkind (1964, KRO), Jeanne van Lotharingen (KRO), De verwoesting van Carthago (NCRV), Buren (KRO), Schakels (KRO), Uilenspiegel en Rinkelrooien.
Haar laatste stuk was de musical De Club, waar ze samen met onder anderen Adèle Bloemendaal, Jenny Arean, Annet Nieuwenhuijzen en Jes Vriens in speelde.
Op 1 juni 1965 trouwde ze met televisieregisseur Paul Pouwels. Hun dochters Barbara en Pieternel Pouwels werden allebei ook actrice. Els van Rooden overleed op 40-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Ze werd begraven in haar geboorteplaats.

## Hoorspelen (enkel de hoorspelen die nu nog te beluisteren zijn)

1966
* De dame uit Carthago (Rochus Spiecker - Léon Povel)
1967
* De gelukkigste dag (Richard Hey - Jan Wegter)
* Geen tijding van Angers (Henk van Kerkwijk - Willem Tollenaar)
1969
* De brug van Albert (Tom Stoppard - Willem Tollenaar)
1973
* Het gesprek (Natalia Ginzburg / Léon Povel)
1974
* De koperen tuin (hoorspel) (Simon Vestdijk - Jacques Besançon)
* Hippolytus (Euripides - Dick van Putten)
* Sarah (Jacques Jaquine - Rob Geraerds)
* Smaadschrift (Winston Graham - Rob Geraerds)
* Vorstadtlegende (Rolf Lauckner - Willem Tollenaar)
1975
* De speler (Fjodor Dostojevski - Willem Tollenaar)
* Waterpokken (Dragoslav Mihailović - Willem Tollenaar)
1976
* Eén zomer nog (Joan Timothy - Rob Geraerds)
1977
* De pruik (Nathalia Ginzburg - Willem Tollenaar)
1979
* Mensenhaat en berouw (August van Kotzebue - Louis Houët)
# In vitro

In vitro (Latijn: in glas) is het uitvoeren van wetenschappelijk onderzoek met micro-organismen, cellen en biomoleculen buiten hun normale biologische context. In vitro-onderzoek vindt plaats buiten een intact organisme, veelal in een reageerbuis, petrischaal of ander laboratoriumglaswerk. Een bekende toepassing is in-vitrofertilisatie, waarbij bevruchting buiten het lichaam plaatsvindt.
Door (onderdelen van) organismen onder gecontroleerde omstandigheden te bestuderen, kan men de biologie ervan zeer nauwkeurig beschrijven en verklaren. In vitro-experimenten zijn vaak makkelijker uit te voeren dan experimenten met hele organismen. Dergelijke experimenten worden in vivo genoemd. De resultaten van in vitro-onderzoek zijn niet zonder meer geldig voor de situatie in vivo; de complexiteit van het complete levende organisme wordt immers buiten beschouwing gelaten.
Tegenwoordig wordt in laboratoria naast glas ook kunststof gebruikt. Dat wordt ook met in vitro aangeduid.
Een verwante term is ex vivo (buiten het levende), dat meestal wordt gebruikt voor de kweek van hele organen of verse weefsels, vaak van kortere duur. Aangezien de kweek van deze weefsels meestal ook in glas (plastic) gebeurt, zijn de termen in vitro en ex vivo nauw aan elkaar verwant. Een andere verwante term is in silico als het gaat om een computersimulatie.
# Flying High (Captain Hollywood Project)

Flying High is een nummer van de Duitse muzikant Captain Hollywood Project uit 1995. Het is de eerste single van zijn tweede studioalbum Animals or Human.
"Flying High" leverde Captain Hollywood Project in veel Europese landen een grote eurodancehit op. Zo bereikte het de 18e positie in thuisland Duitsland. In de Nederlandse Top 40 was het met een 4e positie succesvoller dan bij de oosterburen, terwijl in de Vlaamse Ultratop 50 de 13e positie werd gehaald.

## Tracklijst

* 'CD maxi 1
* "Flying High" (radio mix) — 3:45
* "Flying High" (extended mix) — 6:41
* "Flying High" (belly mix) — 5:25
* "Flying High" (spaceship mix) — 6:05
* CD maxi 2
* "Flying High" (Groove remix) — 6:34
* "Flying High" (Perplexer remix) — 5:40
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Duitsland
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Wallonië
* ↑ Frankrijk
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Italië
* ↑ Denemarken
* ↑ Zweden
* ↑ Noorwegen
# Kiss amc

Kiss AMC was een Britse pop-rapformatie die eind jaren tachtig in Manchester werd opgericht. De naam van de groep komt van de initialen van de twee leden, Ann Marie Copeland en Christine Leveridge.
In 1989 hadden ze in Europa een grote hit met het nummer 'A bit of...'. Op de plaats van de puntjes hoort eigenlijk de naam van de Ierse groep U2 te staan. Het nummer bevat namelijk een sample van de hit 'New Years' Day' van U2 uit januari 1983. In de jaren tachtig was het gebruik van samples nog geen gemeengoed en de leden van Kiss AMC namen een risico met het gebruik van het gitaarloopje van U2, omdat deze band erom bekendstaat geen toestemming te geven voor het samplen van hun muziek. Toen de leden van U2 de bewerking van Kiss AMC hoorden gaven ze toch hun goedkeuring. 'A bit of...' bleek een succes en behaalde in de Nederlandse top-40 nummer 5
Na deze triomf was het snel over met het succes van Kiss AMC en verdween de groep in het niets. Pogingen om het succes van het dansbare en door een snel ritme gekenmerkte 'A bit of...' te evenaren lukten niet.
# Willaert

Willaert kan verwijzen naar:
* Adriaan Willaert, componist uit de Habsburgse Nederlanden, 16e eeuw
* Steve Willaert, Belgisch componist uit de 20e eeuw
* Kasteel Willaert
anderen
* Jeroen Wielaert (1956), Nederlands radiojournalist
* Marc Wielaert (1962-2025), Nederlands radiomaker
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Willaert en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Antarctisch Schiereiland

Het Antarctisch Schiereiland, vroeger ook Palmerschiereiland genoemd, is het meest noordelijk gelegen gedeelte van het vasteland van Antarctica. Het schiereiland strekt zich uit richting Zuid-Amerika en vormt een onderdeel van West-Antarctica. Het noordelijkste deel van het schiereiland is een van de weinige delen van Antarctica die ten noorden van de zuidpoolcirkel liggen.
Het schiereiland is erg bergachtig en bestaat uit Grahamland in het noorden en Palmerland meer naar het zuiden. De hoogste bergtop, genaamd Jackson steekt 3184 meter boven de zeespiegel uit. Deze bergen worden gezien als voortzetting van de Andes, met de grotendeels onderzeese Scotiarug die de twee gebergten met elkaar verbindt. Voor de kust van het schiereiland liggen onder andere Alexandereiland en de Larsen-ijsplaat.
Aangezien het schiereiland het mildste klimaat van Antarctica heeft, bevinden zich de meeste onderzoeksstations op het schiereiland of op een van de vele langs de kust gelegen eilanden. Het Chileense onderzoekstation Villa Las Estrellas is het grootste.
Het schiereiland wordt (deels) geclaimd door Chili (Chileens Antarctica, Argentinië (Argentijns Antarctica) en het Verenigd Koninkrijk (Brits Antarctisch Territorium).

## Ecoregio

De kustgebieden die vrij zijn van een permanente ijsbedekking worden door het World Wildlife Fund erkend als een ecoregio, die ook wel Marielandia genoemd wordt. De code is AN1101 en het bioom ervan is toendra. De enige bloeiende planten die er thuishoren zijn Deschampsia antarctica en Colobanthus quitensis, daarnaast is er een aantal mossen en korstmossen. Er zijn geen landzoogdieren maar wel een zestal robben, te weten Lobodon carcinophagus, Ommatophoca rossii, Hydrurga leptonyx, Leptonychotes weddellii, Mirounga leonina en Arctocephalus gazella. Er is een vrij groot aantal vliegende zeevogels die er broeden, zoals Fulmarus glacialoides, Macronectes giganteus, Daption capense, Pagodroma nivea, Oceanites oceanicus, Phalacrocorax atriceps, Chionis alba, Stercorarius maccormicki, Catharacta lonnbergi, Larus dominicanus en Sterna vittata. Daarnaast zijn er zes soorten pinguïns.
* ↑ WWK AN1101.
# Critical Mass

Critical Mass was een Nederlandse happy hardcore-groep die in de periode 1994 tot 1999, ten tijde van de Happy Hardcore-periode, enkele hits in de Nederlandse Top 40 op destijds Radio 538 en de publieke hitlijst; de Mega Top 50 en later de Mega Top 100 op Radio 3FM scoorden. De groep bestond uit producers Huib Schippers, Dave van Hasselaar en Ed Bout. Later sloten zangeres Ludmilla Odijk en rapper Danny Haenraets alias MC Energie zich bij de groep aan.

## Biografie

In 1994 kwam de Rotterdamse producer Ed Bout in contact met producer Dave van Hasselaar. Samen besloten zij een nieuwe groep op te richten. Het duo kreeg een opdracht van hardcore/gabber-organisatie ID&T Records om commerciële Hardcore te maken. Met Dancing Together, dat een sample van Shawn Christopher gebruikt, scoorde Critical Mass een hit. Hetzelfde jaar nog kreeg Critical Mass een gezicht met zangeres Ludmilla Odijk en rapper MC Energie.
In 1996 scoorde de band in Nederland met singles als Burnin' Love, Believe In The Future en Happy Generation enkele hits in zowel de Nederlandse Top 40 als de Mega Top 50. Later dat jaar kondigde ID&T aan dat Critical Mass spoedig samen zou worden gevoegd met 2 Unlimited. In 1997, toen de happy hardcore-rage in Nederland langzaam zijn einde naderde, bracht de groep de single Together In Dreams uit. Deze single deed het een stuk minder goed dan verwacht. Bout en Van Hasselaar besloten hun muziekcarrière een andere wending te geven door over te stappen naar andere muziekstijlen. In 1999 kwam de laatste single uit, genaamd In Your Eyes.
In 2008 trad de groep in de originele bezetting weer op, op verschillende Happy Hardcore-feesten.

## Discografie

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Psychotic Break | 1994 | | | | Label: Rough Trade |
| Burnin' Love | 1995 | | | | #13 in de Mega Top 50 |
| Dancing Together | 1995 | 26-8-1995 | 37 | | #28 in de Mega Top 50 |
| Believe In The Future | 1996 | 15-6-1996 | 10 | 7 | Alarmschijf / #10 in de Mega Top 50 |
| Burnin' Love | 1996 | 20-1-1996 | 9 | 10 | Re-release |
| Happy Generation | 1996 | 28-12-1996 | 23 | 6 | Dancesmash Radio 538 / #26 in de Mega Top 50 |
| Together In Dreams | 1997 | | | | |
| In Your Eyes | 1999 | | | | Label: BYTE |
* Voor delen van dit artikel is de biografie op Popinstituut gebruikt.
# Carollia

Carollia is een geslacht van vleermuizen dat voorkomt van Midden-Mexico tot Bolivia en Oost-Brazilië. Ze zijn vrij algemeen en goed bekend. Het geslacht behoort tot de onderfamilie Carolliinae, waarin het het enige geslacht is.

## Taxonomie

Pine (1972) gaf een revisie van het geslacht. Hij onderscheidde vier soorten: C. brevicauda, C. castanea, C. perspicillata en C. subrufa. Hij was echter niet in staat sommige exemplaren te classificeren. Sindsdien is de taxonomie van het geslacht weinig meer veranderd, totdat Cuartas et al. (2001) een nieuwe soort beschreven uit de Andes van Colombia. Daarna beschreven Baker et al. (2002) de Midden-Amerikaanse populaties van C. brevicauda als een nieuwe soort, C. sowelli. Pacheco et al. (2004) beschreven daarna nog een nieuwe soort, C. manu uit de nevelwouden van Zuidoost-Peru en Noordwest-Bolivia, onder andere op basis van een van Pines onidentificeerbare exemplaren. In 2004 is ook nog de nieuwe soort C. monohernandezi beschreven, gevolgd door C. benkeithi in 2006. De auteurs van C. benkeithi gaven ook aan dat er een onbeschreven soort bestaat in Ecuador en Peru.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten:
* Carollia benkeithi Solari & Baker, 2006
* Carollia brevicauda (Schinz, 1821)
* Carollia castanea H. Allen, 1890
* Carollia colombiana (Cuartas et al., 2001)
* Carollia manu Pacheco, Solari, & Velazco, 2004
* Carollia monohernandezi Muñoz, Cuartas-Calle, & M. González, 2004
* Carollia perspicillata (Linnaeus, 1758) – Brilbladneusvleermuis
* Carollia sowelli Baker et al., 2002
* Carollia subrufa (Hahn, 1905)
De genetische analyse van Baker et al. (2002) gaf de volgende verwantschappen tussen de soorten:
C. colombiana en C. manu waren niet geanalyseerd.
* Baker, R.J., Solari, S. & Hoffmann, F.G. 2002. A new Central American species from the Carollia brevicauda complex. Occasional Papers, Museum of Texas Tech University 217:i+1-12, 21 October 2002.
* Cuartas, C.A., Muñoz, J. & González, M. 2001. Una nueva especie de Carollia Gray, 1838 (Chiroptera: Phyllostomidae) de Colombia. Actualidades Biológicas 23(75):63-73.
* Pacheco, V., Solari, S. & Velazco, P.M. 2004. A New Species of Carollia (Chiroptera: Phyllostomidae) from the Andes of Peru and Bolivia. Occasional Papers, Museum of Texas Tech University 236:1-16, 8 June 2004.
* Pine, R.H. 1972. The bats of the genus Carollia. Texas A & M University, The Texas Agricultural Experiment Station, Technical Monograph 8:1-125.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 31-01-2025.
# Witvleugelvampier

De witvleugelvampier (Diaemus youngi) is een zoogdier uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Jentink in 1893.

## Leefwijze

De witvleugelvampier voedt zich uitsluitend met bloed van warmbloedige zoogdieren en vogels. Het is een van de drie soorten vampiervleermuizen. De gewone vampier en ruigpootvampier zijn de andere twee soorten.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in Tamaulipas (Mexico) zuidelijk naar noordelijk Argentinië, Bolivia, Paraguay en oostelijk Brazilië.
* ↑ (en) Witvleugelvampier op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Xu Changquan

Xu Changquan (16 januari 1997) is een Chinees wielrenner die anno 2025 rijdt voor Li Ning Star.

## Carrière

In 2019 werd Xu zesde op het nationale kampioenschap tijdrijden. Een jaar later werd hij tiende in de door Wang Meiyin gewonnen wegwedstrijd. In 2022 maakte Xu de overstap naar China Glory Continental Cycling Team, waar Maarten Tjallingii de manager was. Hij nam dat jaar onder meer deel aan de Ronde van Turkije en de Ronde van Slovenië. Op het wereldkampioenschap in Wollongong eindigde Xu op plek 46 in de tijdrit, waarmee hij enkel Edward Oingerang en Drabir Alam voorbleef.

## Ploegen

* 2020 – Ningxia Sports Lottery Continental Team
* 2021 – Ningxia Sports Lottery Cycling Team
* 2022 – China Glory Continental Cycling Team
* 2023 – China Glory Continental Cycling Team
* 2024 – Hengxiang Cycling Team
* 2025 – Li Ning Star
* (en) Profiel van Xu Changquan op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Xu Changquan op de website van de UCI
* Profiel van Xu Changquan op De wielersite
# Gällinge

Gällinge is een plaats in de Zweedse gemeente Kungsbacka in de provincie Hallands län en het landschap Halland. De plaats heeft 55 inwoners (2005) en een oppervlakte van 8 hectare. Gällinge wordt omringd door zowel landbouwgrond en bos als moerasachtig gebied, ook ligt de plaats aan het kleine meer Bysjö. In Gällinge staat de kerk Gällinge kyrka. De stad Kungsbacka ligt zo'n vijftien kilometer ten noordwesten van het dorp.

## Trivia

* In Gällinge wordt via het internet Spinning Seal FM uitgezonden, dat maar een enkel liedje afspeelt dat, zoals de naam van de zender duidt, Spinning Seal heet.
* ↑ (sv) Zweeds Bureau voor Statistiek. Småorter 2005 (Toelichting) (gearchiveerde versie)