OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Persoonsbewijzencentrale

De Persoonsbewijzencentrale (PBC) was een Nederlandse ondergrondse organisatie die tijdens de Tweede Wereldoorlog het verzet en onderduikers voorzag van vervalste persoonsbewijzen en andere officiële documenten. De PBC was in de zomer van 1942 opgericht en was uiteindelijk uitgegroeid tot de grootste vervalsingsorganisatie van Nederland. De groep heeft in totaal 80.000 vervalste persoonsbewijzen vervaardigd. Vanaf begin 1944 begon de PBC ook met het produceren van valse tweede distributiestamkaarten, die nodig zijn om distributiebonnen voor onderduikers te krijgen. Onder leiding van Gerrit van der Veen vormde Walter Brandligt, Violette Cornelius, Maarten van Gilse, Nel Hissink, Dio Remiëns en Guusje Rübsaam de kern van deze groep.
De groep begon met het vervalsen van persoonsbewijzen naast de studio van de schrijver Eduard Veterman, die op hetzelfde idee was gekomen; zij wisten echter van elkaars activiteit niet af. Veterman en Van der Veen hanteerden grotendeels dezelfde technieken; beiden wisten het benodigde lettertype te bemachtigen door bestellingen van gefingeerd drukwerk en bootsten het watermerk op soortgelijke wijze na.
Van der Veen had echter een grotere organisatie achter zich, Groep 2000, en had grotere ambities. Om te beginnen vond hij een drukker, Frans Duwaer, die erin slaagde persoonsbewijzen op grote schaal te produceren. Daarbij liet Van der Veen het niet. Met zijn Knokploeg pleegde hij overvallen om blanco persoonsbewijzen in handen te krijgen, alsmede wat verder nog voor onderduikers nodig was, van bonkaarten tot en met het vernietigen van persoonskaarten. Daartoe beraamde hij op 27 maart 1943 de aanslag op het Amsterdamse bevolkingsregister. Het grootste deel van de groep werd gearresteerd. Daarna zijn zes overvallen beraamd om gevangen medestrijders vrij te krijgen. De uiteindelijke overval op het Huis van Bewaring I in Amsterdam in mei 1944 mislukte echter. De meeste betrokkenen zijn bij Overveen gefusilleerd.
# Li-Ann

Lianne van Groen, beter bekend onder haar artiestenaam Li-Ann, (Zaandam, 17 maart 1985) is een Nederlandse zangeres. Li-Ann deed in 2003 mee met het programma Idols. Ze kwam niet verder dan de laatste 27.
Een jaar later deed ze mee naar tv programma Popstars the Rivals. Ze werd derde en kwam daarmee in de meidengroep Raffish.
Na Raffish had ze twee solo singles uitgebracht in België o.a. met Regi van Milkinc.
Daarna heeft ze van 2009 tot 2023 gezongen in het populaire 90’s duo Twenty4Seven

## Loopbaan

Ze zong bij Idols liedjes als "How come you don't call me" van Alicia Keys en "Think Twice" van Céline Dion. Een jaar later kwam er een ander programma, namelijk Popstars: The Rivals. Hier werd een nieuwe meisjesband van vijf meiden gezocht. Lianne kon het niet laten om zich op te geven en kwam bij de laatste tien terecht. Na enkele weken strijden kwam Lianne bij de laatste zes terecht. Lianne werd bij de laatste selectieronde als derde verkozen om deel te mogen nemen aan de nieuwe girlband Raffish.
De vijf meiden scoren enkele hitjes maar willen graag allemaal solo. In februari 2006 werd ook bekendgemaakt dat Raffish uit elkaar ging. Lianne kreeg meteen al de kans om haar solocarrière op te starten in België. Zij doet dit onder de naam "Li-Ann". Het eerste nummer wat ze onder deze naam in België uitbrengt heet "Friday". Li-Ann heeft een tweede single uitgebracht genaamd "Pop the Cherry".
Li-Ann werd in 2009 zangeres van een nieuwe versie van Twenty 4 Seven en in 2010 de enige zangeres van de act.

## Privé

Van Groen heeft sinds 2016 een relatie met Twenty4Seven rapper/zanger Stacey Seedorf. Samen hebben ze twee kinderen en wonen ze op Curaçao.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Opmerkingen |
| Friday | 28-04-2006 | - | |
| Pop the Cherry | 22-06-2007 | - | Nr. 95 in de Single Top 100 |
| The reason | 2012 | - | met Twenty 4 Seven & Stay-C / Nr. 33 in de Single Top 100 |
| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Friday | 2006 | 20-05-2006 | 23 | 7 | |

## Externe link

* Officiële Raffish Website
* ↑ Li-Ann. Muziek Encyclopedie. Gearchiveerd op 6 juli 2022.
# Hugo I van Ponthieu

Hugo I van Ponthieu (± 955 – 4 juli 1000) was graaf van Abbeville en Montreuil-sur-Mer, waardoor hij beschouwd wordt als de grondlegger van het graafschap Ponthieu.

## Levensloop

Hugo's vader, Rogier van Montreuil, stierf toen hij klein was. Bij zijn meerderjarigheid beleende de koning hem met de erfenis: Abbeville, de abdij van Saint-Riquier en de abdij van Forest-Montiers. Het belangrijkste onderdeel, de havenstad Montreuil, werd echter sinds 948 bezet door de graaf van Vlaanderen.
Hugo trouwde met Gisela, een dochter van Hugo Capet. Hugo greep dit huwelijk aan om Montreuil te veroveren en aan zijn schoonzoon te schenken (981). Boudewijn IV van Vlaanderen stond de stad formeel af bij het tweede huwelijk van zijn moeder, Suzanna van Italië (988). Het herenigde Abbeville-Montreuil ging later bekendstaan als het "graafschap Ponthieu".
Van Hugo en Gisela zijn twee kinderen bekend:
* Engelram I van Ponthieu
* Gwijde, abt van Saint-Riquier
# Joos Anseeuw

Joos Anseeuw (ca. 1982) is een Belgisch krachtballer. Hij is de broer van Karel Anseeuw.

## Levensloop

Anseeuw was tot 2018 actief bij KBC Male. Hij werd zesmaal verkozen tot Speler van het Jaar (2009, '10, '11, '12, '14 en 18).
Na zijn spelerscarrière ging hij aan de slag als voorzitter van Krachtbal Torhout.
* ↑ Male moet verder zonder Joos Anseeuw, Het Nieuwsblad, 28 augustus 2018. Gearchiveerd op 18 juni 2023.
* ↑ Speler / Speelster van het Jaar, Krachtbal.be. Gearchiveerd op 15 juni 2023.
* ↑ SABBE Johan, Boomende Torhoutse krachtbalclub snakt naar meer ruimte, Krant van West-Vlaanderen, 23 oktober 2021. Gearchiveerd op 18 juni 2023.
# Landelijke Coördinatiecommissie Waterverdeling

De Landelijke Coördinatiecommissie Waterverdeling (LCW) maakt bij watertekorten in Nederland een verdeling van het beschikbare rijkswater onder sectoren die daarvan afhankelijk zijn. De LCW bestaat uit vertegenwoordigers van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu (onder andere alle regionale diensten van Rijkswaterstaat), de Unie van Waterschappen en het Interprovinciaal Overleg( IPO). Het LCW maakt deel uit van het Watermanagementcentrum Nederland.

## Verdeling

LCW kijkt naar de hoeveelheid water per sector, maar ook naar de juiste waterkwaliteit voor de bestemming ervan. Voorbeelden van deze sectoren zijn de land- en tuinbouwsector, de scheepvaartsector en natuurbeheer. Per sector gelden andere eisen. Zo wil de landbouwsector graag water met een niet te hoge zoutconcentratie en willen elektriciteitsproducenten water dat niet te warm is.

## Inschakeling

De LCW komt alleen bij elkaar in geval van langdurige droogte als gevolg van een neerslagtekort, bijvoorbeeld wanneer de rivierafvoeren bij de grens van de Rijn (bij Lobith) en de Maas (bij Maastricht-Sint Pieter) onder een bepaalde waarde komen, of als er op andere wijze bovenregionale waterproblemen ontstaan.
De laatste bijeenkomst van de LCW in verband met het droge voorjaar van 2011 was op 15 juli 2011. De commissie concludeerde toen dat de droogtesituatie zich stabiliseert en dat de waterbeheerders voorbereid zijn op een periode van aanhoudende droogte. Door de aangelegde buffervoorraden op het IJsselmeer en waar mogelijk in boezemwateren kan aan de waterbehoefte worden voldaan. Aandacht voor de droogtesituatie blijft echter nodig.
Vanwege de uitzonderlijk lage afvoer door de Rijn (niet meer dan 816 m³/s tegen normaal circa 1950 m³/s) is de LCW op 24 november 2011 opnieuw bij elkaar gekomen. Dat is voor het eerst zo laat in het jaar. Hoewel de watervraag in het najaar laag is, moest lokaal het waterbeheer aan de lage rivierafvoeren worden aangepast. De LCW is opgeschaald naar het stadium Dreigende Watertekorten.

## Bevoegdheden

LCW heeft formeel geen besluitvormende rol, maar geeft advies aan de directeur-generaal van Rijkswaterstaat, dat wil zeggen aan diens Management Team Watertekorten.

## Externe link

* Droogteberichten

## Verwijzingen

* ↑ Landelijke Coördinatiecommissie Waterverdeling
* ↑ Waterbeheerders houden rekening met aanhoudende droogte
* ↑ Lage waterstand houdt aan
* ↑ Droogtebericht 28 november 2011 | Nummer 2011-19 . Gearchiveerd op 7 september 2023.
# Utrecht aan Zee

Utrecht aan Zee is een serie van twaalf korte films van twaalf minuten over Utrechtse kunstenaars en hun relatie met Utrecht, die een aantal van hen aantrok, maar vaak ook afstootte. Voor allen geldt dat ze belangrijk zijn voor de verbeelding van de stad.
De serie is uitgezonden door de regionale televisiezender Regio TV Utrecht en is ook te zien geweest op het Nederlands Film Festival in 2005.
Het geheel is geregisseerd en geproduceerd door Jan van den Berg.
De serie bestaat uit twaalf delen, waarbij in elk deel een van de onderstaande kunstenaars centraal staat:
* Gerrit Rietveld
* Sybold van Ravesteyn
* Joop Moesman
* C.C.S. Crone
* Gijs Hendriks
* Jos Stelling
* Elselien van der Graaf
* Paul Bruinen
* Frans Franciscus
* Mahmud Massad
* Ingmar Heytze
* Marjon Reinders

## Externe link

Officiële website
# ATP-toernooi van Dallas

Het ATP-toernooi van Dallas was een tennistoernooi voor mannen dat eenmalig in 1983 gehouden werd. In 2022 keerde het toernooi van Dallas terug op de kalender.

## Finales
### Enkelspel

| Jaar | Winnaar | Finalist | Score |
| 1983 | Andrés Gómez | Brian Teacher | 6-7, 6-1, 6-1 |
| 1984 2021 | Geen toernooi | Geen toernooi | Geen toernooi |
| 2022 | Reilly Opelka | Jenson Brooksby | 7-6(5), 7-6(3) |
| 2023 | Wu Yibing | John Isner | 6–7(4), 7–6(3), 7–6(12) |
| 2024 | Tommy Paul | Marcos Giron | 7–6(3), 5–7, 6–3 |

### Dubbelspel

| Jaar | Winnaars | Finalisten | Score |
| 1983 | Nduka Odizor Van Winitsky | Steve Denton Sherwood Stewart | 6-3, 7-5 |
| 1984 2021 | Geen toernooi | Geen toernooi | Geen toernooi |
| 2022 | Marcelo Arévalo Jean-Julien Rojer | Lloyd Glasspool Harri Heliövaara | 7-6(4), 6-4 |
| 2023 | Jamie Murray Michael Venus | Nathaniel Lammons Jackson Withrow | 1–6, 7–6(4), [10–7] |
| 2024 | Max Purcell Jordan Thompson | William Blumberg Rinky Hijikata | 6–4, 2–6, [10–8] |

## Statistieken
### Meeste enkelspeltitels per land

| Aantal titels | Land |
| 2 | Verenigde Staten |
| 1 | Ecuador |
| 1 | China |
(Bijgewerkt t/m 2024)
1983 · 1984–2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
ITF-toernooien (mannen en vrouwen)
ATP-toernooien (mannen) – ATP-seizoen 2025
WTA-toernooien (vrouwen) – WTA-seizoen 2025
Voormalige toernooien mannen
Voormalige toernooien vrouwen
Voormalige amateurtoernooien
# Lijst van musea met een schelpenverzameling

Dit is een lijst van musea met een schelpenverzameling.

## België

* Museum voor Natuurwetenschappen (Brussel), meer dan 1000 soorten tentoongesteld (de volledige verzameling telt meer dan 9 000 000 exemplaren en behoort tot de grootste drie van de wereld)
* Universiteitsmusea
** Museum voor Dierkunde Auguste Lameere (Elsene, Université Libre de Bruxelles)
** Museum voor Dierkunde (Katholieke Universiteit Leuven)
** Museum voor Dierkunde (Gent, Universiteit Gent)
** Musée de Zoologie de l'Université (Luik)
* Schoolmuseum Michel Thiery (Gent)
* Noordzeeaquarium (Oostende)

## Nederland

* AquariOm (Groningen)
* Centrum voor Natuur en Landschap (West Terschelling)
* 'International Fossil Shell Museum' van Stichting Schepsel Schelp (Utrecht)
* Museum Natura Docet (Denekamp)
* Muzeeaquarium Delfzijl (Delfzijl)
* Muzee (voorheen Zeemuseum, Scheveningen) (Collectie Bob Entrop)
* Naturalis (Leiden)
* Natuurmuseum Enschede (Enschede)
* Natuurmuseum Fryslân (Leeuwarden)
* Miramar Zeemuseum (Vledder)
* Natuurhistorisch Museum Rotterdam (Rotterdam)
* Regionaal Natuurmuseum Westflinge (Sint Pancras)
* Schelpenmuseum Paal 14 (Schiermonnikoog)
* Teylers Museum (Haarlem)
* Visserijmuseum Breskens (Breskens)
* Schelpenmuseum Zaamslag (privé-verzameling)
* Zee Aquarium Bergen aan Zee (Bergen aan Zee)
* Zeeuws Biologisch Museum (Oostkapelle)
* Zoölogisch Museum Amsterdam (Universiteit van Amsterdam)

## Frankrijk

* Muséum national d'Histoire naturelle (Parijs)
* Muséum du Coquillage (Les Sables-d'Olonne)
* Le musée Brigoudou in Brignogan
* Musée de l'Amiral in Pouldreuzic

## Monaco

* Musée Océanographique de Monaco

## Verenigde Staten

* Houston Museum of Natural Science (Houston)
# The Lord of the Rings: The Two Towers (soundtrack)

The Lord of the Rings: The Two Towers is de soundtrack van de Britse film The Lord of the Rings: The Two Towers. Het album werd gecomponeerd door Howard Shore en kwam uit op 10 december 2002, ongeveer gelijk met de film.

## Tracklijst

Alle muziek is geschreven door Howard Shore.

## Hitnoteringen
### NPO Klassiek Filmmuziek Top 200

(Als The Lord of the Rings)
| Jaar | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 |
| Positie | 4 | 4 | 2 | 4 | 4 | 4 | 5 | 7 | 4 | 3 |
# Bring It On: All or Nothing

Bring It On: All or Nothing is een Amerikaanse film uit 2006 onder regie van Steve Rash.

## Verhaal

Britney Allen is de hoofdcheerleader van haar high school. Ze heeft verkering met quarterback Brad Warner en haar leven kan niet perfecter zijn. Als ze hoort dat ze gaan verhuizen, is Britney dan ook ontzet. Ze verhuizen naar een gettobuurt, waar Britney al de eerste dag ruzie krijgt met het populairste meisje van de nieuwe school, Camille. Robyn Rihanna Fenty (eerder bekend als Rihanna) speelt ook mee in deze film, ze speelt namelijk zichzelf.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Panettiere, Hayden Hayden Panettiere | Britney Allen |
| Knowles, Solange Solange Knowles | Camille |
| Carr, Gustavo Gustavo Carr | Jesse |
| Rylan, Marcy Marcy Rylan | Winnie |
| Chiu, Cindy Cindy Chiu | Amber |
| Samuels, Giovonnie Giovonnie Samuels | Kirresha |
| Almendarez, Francia Francia Almendarez | Leti |
| Savre, Danielle Danielle Savre | Brianna |
| Warren, Kiersten Kiersten Warren | Pam Allen |
| Rihanna | zichzelf |
# Vanadzor

Vanadzor (Armeens: Վանաձոր) is de derde stad van Armenië. Het is de hoofdstad van de noordelijke provincie Lori en heeft een inwoneraantal van 93.823 (2001). Het staat te boek als een van de mooiste steden van Armenië. De stad wordt voorts gedomineerd door een grote chemische fabriek. De stad stond tijdens een Russische heerschappij bekend onder de naam Gharakilisa (Karakilisa) en tussen 1935 en 1990 als Kirovakan (naar Sergej Kirov).
De geschiedenis van de stad gaat terug tot de bronstijd, getuige de vondst van een tombe die nu tentoongesteld wordt in het lokale museum. De stad kreeg haar naam waarschijnlijk door een zwarte kerk die in de 13e eeuw op een heuvel in de buurt was gebouwd. Vanadzor werd in 1826 vrijwel volledig verwoest door Hasan Khan gedurende de Russisch-Perzische oorlog, maar kwam opnieuw in de economische belangstelling staan na de opening van de spoorlijn naar Tbilisi in 1899. In mei 1918 vochten de troepen van de generaal Nazarbekian tegen de Turken. Een klein monument aan de weg tussen Spitak en Vanadzor herinnert aan deze slag.

## Zustersteden

* Pasadena, Californië, Verenigde Staten

## Geboren in Vanadzor

* Albert Azarjan (1929-2023), turner
* Sergej Alifirenko (21 januari 1959), Russisch schutter
* Rosa Linn (20 mei 2000), zangeres
# Diego de Nicuesa

Diego de Nicuesa (Baeza, 9 juni 1464 - Atlantische Oceaan, 1511) was een Spaanse conquistador, afkomstig uit het Spaanse Baeza.
Op 9 juni 1508 werd hij aangesteld als gouverneur van Veragua, een gebied dat zich uitstrekte vanaf de Caribische kust van het huidige Nicaragua tot aan de kust van het huidige Panama. Op weg daarheen kwam hij aan land aan de kust van Panama. Het was zijn bedoeling over land verder naar het huidige Costa Rica te reizen, maar hij stuitte op hevig verzet van de lokale bevolking. De helft van zijn troepen werd gedood, enerzijds door gevechten met de plaatselijke bevolking, anderzijds door tropische ziekten. Uiteindelijke staakte De Nicuesa zijn pogingen om Costa Rica te bereiken.
Omstreeks 1509 werd De Nicuesa gouverneur van Castilla del Oro, een van de eerste Spaanse vestigingen in Panama. In 1510 stichtte hij Nombre de Dios: de eerste Spaanse vestiging op de landengte van Panama. Hij werd daardoor een belangrijke rivaal van Vasco Núñez de Balboa, die vreesde dat De Nicuesa alle eer ten deel zou vallen die gepaard zou gaan met het openleggen van een route door de landengte van Panama. Bovendien was De Nicuesa ook wat te arrogant naar de zin van De Balboa. In 1511 werd De Nicuesa verslagen door zijn landgenoten. Zijn executie bestond eruit dat hij met een deel van zijn gevolg gedwongen werd in een pieremachochel terug naar Spanje te varen. Het barkje leed al snel schipbreuk, en geen van de opvarenden overleefde het.
# Jean-Antoine Verdier

Jean-Antoine Verdier (Toulouse, 2 mei 1767 - Mâcon, 30 mei 1839) was een Frans generaal tijdens de Coalitieoorlogen.

## Biografie

Op 18-jarige leeftijd ging Verdier in dienst in het Franse leger. Hij diende als Aide-de-camp onder Pierre François Charles Augereau in de Pyreneeën. In 1795 werd hij benoemd tot brigadier. Tijdens de Slag bij Castiglione werd hij tot generaal bevorderd. Verdier nam ook deel aan de Expeditie van Napoleon naar Egypte en wist zich daar te onderscheiden.
Na zijn terugkeer in Europa ging hij dienen onder Joachim Murat. Hij werd samen met Murat in 1808 overgeplaatst naar Spanje. Toen dat land in opstand kwam tegen Napoleon kreeg Verdier de opdracht om Zaragoza te belegeren. Hierin wist hij niet te slagen. Een paar jaar later nam hij ook deel aan de Franse invasie in Rusland, waar hij gewond raakte en werd teruggestuurd naar Frankrijk.
Hij was een van de onderaanvoerders van Napoleon tijdens de Honderd Dagen. Na de Slag bij Waterloo nam hij ontslag uit het leger. Hij stierf in 1839.

## Bron

* Charles Mullié: Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850, 1852
* Bibliothèque nationale de France: cb106723390 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0447 743X
* Base Léonore: LH//2688/4
* Système universitaire de documentation: 167059548
* Virtual International Authority File: 2460744
* WorldCat (via VIAF): 2460744
# Zandschoffelmos

Zandschoffelmos (Scapania irrigua) is een levermossoort uit het geslacht schoffelmos (Scapania).

## Kenemerken

Zandschoffelmos is meestal middelgroot (scheuten 1,5-4 mm breed) en lichtgroen of gepigmenteerd, met puntige voor- en achterbladlobben (minder dan 2 mm lang). Kenmerkend is dat de voorkwab evenwijdig loopt voordat hij zich snel vernauwt tot een basis die niet doorloopt naar de stengel. De gemmen zijn groen, maar zelden prominent aanwezig.

## Ecologie

Zandschoffelmos heeft een voorkeur voor kleine verstoorde plekjes, die meestal maar enkele jaren blijven bestaan. Bij inventarisaties dient bedacht te worden dat de soort op regelmatig betreden paden zeer klein en onopvallend kan zijn.

## Verspreiding

In Nederland is zandschoffelmos zeldzaam. Het staat op de rode lijst in de categorie 'bedreigd'. In het binnenland is de soort sterk achteruitgegaan. Hier kwam de soort voor in uiteenlopende milieus als heide, afgravingen en zelfs in venen. Het feit dat de soort bij de intensieve inventarisaties in Brabant toch nog met enige regelmaat gevonden is geeft hoop dat de soort ook op de Veluwe nog te vinden moet zijn. De soort lijkt niet echt te profiteren van de vele natuurontwikkelingsprojecten op de zandgronden.
* ↑ (en) Scapania irrigua op The British Bryological Society
* 1 2 BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Verdrag ter bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed

Het Verdrag ter bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed (in het Engels: Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage) is een internationaal verdrag van de UNESCO, dat tot doel heeft om dingen die behoren tot het niet-materiële culturele erfgoed, zoals tradities, die vanuit internationaal oogpunt gezien belangrijk zijn, te bewaren.
Het verdrag werd op 17 oktober 2003 vastgesteld door de Algemene Conferentie van de Unesco (de organisatie van de Verenigde Naties voor onderwijs, wetenschap, cultuur en communicatie). Het trad in werking in 2006 nadat het 30-ste land (30e lidstaat van Unesco) het verdrag had geratificeerd.
Op basis van dit verdrag is er een lijst in wording van immaterieel erfgoed. Ook is er een beperkte kleinere lijst van die dingen uit de grote lijst die internationaal gezien belangrijk genoeg zijn om echt internationaal beschermd te worden. De landen die tot het verdrag zijn toegetreden nemen op zich om nationaal (dat wil zeggen binnen het eigen land) een lijst op te maken van zaken die in aanmerking komen voor opname op de Unesco-lijst.

## België

In 2006 ondertekende België het verdrag. In Vlaanderen is Kunsten en Erfgoed met de uitvoering belast. Men werkt aan een inventaris maar kan terugvallen op eerdere inventarisaties, zodat er inmiddels al verscheidene tradities zijn aangemeld.

## Nederland

Op 15 mei 2012 ondertekende ook Nederland het verdrag. Het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed draagt zorg voor de uitvoering van dit verdrag en maakt de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed opdat kan worden bekeken wat Nederland moet voordragen voor de UNESCO-lijst. Deze Nederlandse ratificatie werd publiekelijk bekendgemaakt tijdens het corso van Zundert op 2 september 2012 door staatssecretaris Halbe Zijlstra.
* ↑ Dit is de officiële variant in Nederland volgens het Tractatenblad. In Nederland en België zijn ontelbare naamsvarianten gebruikt, met meer of minder hoofdletters, "Unesco" wordt soms in de naam toegevoegd, verdrag/conventie, ter/inzake/over, "cultureel" wordt soms weggelaten, et cetera.
* ↑ Het Koninkrijk aanvaardt UNESCO Verdrag inzake bescherming immaterieel cultureel erfgoed
* ↑ 'Startschot voor immaterieel erfgoed', in: Traditie.nl, september 2012 en in: 'Immaterieel erfgoed', jrg. 1, nr. 3 (2012), p. 5-9.
* ↑ Startschot uitvoering UNESCO-verdrag immaterieel erfgoed
* Tractatenblad van het Koninkrijk der Nederlanden, 2011, nr. 151, zie
* Immaterieel cultureel erfgoed in Vlaanderen
* Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed in Nederland
# Malchaz Asatiani

Malkhaz Asatiani (Georgisch: მალხაზ ასათიანი) (Koetaisi, 4 augustus 1981) is een voetballer uit Georgië, die sinds 2003 onder contract staat bij het Russische Lokomotiv Moskou. Hij speelt als verdediger en middenvelder. Asatiani speelde ook voor Torpedo Koetaisi en (op huurbasis) voor Dynamo Kiev.

## Interlandcarrière

Asatiani speelde sinds 2001 in totaal 43 officiële interlands (vier doelpunten) voor het Georgisch voetbalelftal. Hij maakte zijn debuut voor de nationale ploeg op 24 april 2001 in de vriendschappelijke interland tegen Israël, die met 3-2 werd gewonnen. Hij trad in die wedstrijd na 68 minuten aan als vervanger van Georgi Gakhokidze.
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Tegenstander | Goal(s) | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 30/04/2003 | Tbilisi, Georgië | Rusland | 12' | 1–0 | EK-kwalificatie |
| 2 | 04/09/2004 | Trabzon, Turkije | Turkije | 84' | 1–1 | WK-kwalificatie |
| 3 | 17/11/2004 | Tbilisi, Georgië | Denemarken | 76' | 2–2 | WK-kwalificatie |
| 4 | 26/03/2005 | Tbilisi, Georgië | Griekenland | 22' | 1–3 | WK-kwalificatie |

## Erelijst
### Torpedo Koetaisi

* Georgisch landskampioen
    2000, 2001, 2002
* Georgisch bekerwinnaar
    2001

### Lokomotiv Moskou

* Russisch landskampioen
    2004
* Russisch bekerwinnaar
    2007
* Russische Supercup
    2003, 2005

### Dynamo Kiev

* Oekraïens landskampioen
    2009