OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Zimbabwe

De vlag van Zimbabwe werd aangenomen op 18 april 1980. De vlag bestaat uit zeven horizontale banen in de kleurencombinatie groen-geel-rood-zwart-rood-geel-groen. Aan de hijszijde bevindt zich een witte driehoek (die zwart omlijnd is), met daarin een vogel op een ster.

## Symboliek
### De vogel en de ster

De vogel van Zimbabwe die op de vlag is afgebeeld is een weergave van een spekstenen beeld dat gevonden werd in de ruïnes van Groot Zimbabwe, een stad die rond het jaar 1450 ten onder ging. Deze vogel beeldt de rijke historie van het land uit. De ster op de achtergrond van de vogel symboliseert de strijd voor vrijheid en vrede.

### Kleuren

De kleuren op de vlag zijn de Pan-Afrikaanse kleuren plus zwart en wit. De kleuren hebben op zichzelf ook een betekenis:
* Groen: de landbouw en het platteland van Zimbabwe;
* Geel: de Zimbabwaanse rijkdom aan mineralen;
* Rood: het bloed dat bij de bevrijding van het land is gevallen;
* Zwart: de erfenis en etniciteit van de zwarte Afrikanen;
* Wit: vrede
Critici stellen echter dat de kleurencombinatie afkomstig is van de vlag van de ZANU-partij van president Robert Mugabe.

## Geschiedenis

Tot 1979 heette het land Rhodesië. Als Britse kolonie maakte het (als Zuid-Rhodesië) tot 1963 deel uit van de Federatie van Rhodesië en Nyasaland, ook wel Centraal-Afrikaanse Federatie genoemd, met daarin ook het huidige Malawi en Zambia. Nadat deze gebieden zich in 1963 afgescheiden hadden, verklaarde Rhodesië zich op 11 november 1965 onafhankelijk van Groot-Brittannië. Het land voerde in de periode 1964-1968 een lichtblauw Brits vaandel met aan de rechterkant het wapen van Rhodesië.
| Vlag van de British South Africa Company, 1890-1923 | Vlag van Zuid-Rhodesië, 1923-1964 | Vlag van Rhodesië en Nyasaland, 1953-1963 |
| Vlag van Rhodesië, 1964-1968 | Vlag van Rhodesië, 1968-1979 | Vlag van Zimbabwe-Rhodesië (1979) |
In 1968 werd een nieuwe vlag aangenomen: een groen-wit-groene vlag (zoals de vlag van Nigeria) met in het midden het nieuwe wapen van het land. In 1979 ging het land Zimbabwe-Rhodesië heten en werd een nieuwe vlag ontworpen, deze vlag bevatte de spekstenen vogel die ook op de huidige vlag staat op een zwart veld (symbolisch voor de zwarte meerderheidsbevolking), de kleur van de vogel staat voor de minerale rijkdommen van het land. Naast dat vlak stond een witte streep die de blanke bevolking vertegenwoordigde deze was verbonden met een witte streep, symbolisch voor de vrede. De groene en rode streep stonden respectievelijk voor de natuurlijke rijkdommen en de onafhankelijkheisstrijd. De vlag bevatte de Pan-Afrikaanse kleuren om de veranderende politieke situatie te vertegenwoordigen. Zimbabwe Rhodesië keerde als gevolg van het Lancaster House Agreement enkele maanden terug onder Brits beheer, waarna het in 1980 als Zimbabwe onafhankelijk werd en de huidige vlag werd aangenomen.
# Myrddin De Cauter

Myrddin De Cauter is een Belgische gitarist en klarinettist. Hij is de jongste zoon van Koen De Cauter, en broer van Waso, Vigdis en Dajo, die elk ook beroepsmuzikant zijn. Door deze achtergrond kwam hij al vroeg in contact met flamenco, jazz en zigeunermuziek.
Myrddin is begonnen op klarinet en drums maar treedt voornamelijk op als gitarist. Hij leerde op veertienjarige leeftijd gitaarspelen van zijn vader, maar volgde nadien les in Spanje bij verschillende flamenco-gitaristen. Hij speelt voornamelijk eigen werken die vallen onder moderne flamenco.
Op de plaat Novar werkte hij samen met Wannes Van de Velde. In 2008 speelde hij in de voor de radio samengebrachte folksuperband Bouquet Garni. Het nummer Novar werd opnieuw opgenomen voor het album Lucía Nieve, deze keer met de stem van zanger Gabriel Rios.
In 2012 werkte hij samen met pianist Jef Neve voor het album Sons of the New World, waarop ook Myrddin's compositie Kundalini stond. In 2014 deden ze samen een tournee langs verschillende Belgische podia. Neve speelt ook mee op zijn vierde album Rosa de Papel.
Myrddin speelde onder meer op het Festival Dranouter en Brosella.

## Discografie

* 2001 Imre (Map Records)
* 2005 Novar (Munich Records / Zephyrus Records)
* 2009 Lucía Nieve (Zephyrus Records)
* 2015 Rosa de Papel (Zephyrus Records)
* 2020 Monstruos Y Duendes Vol. 1 : Myfyrio (Zephyrus Records)
* 2020 Monstruos Y Duendes Vol. 2 : Longhin (Zephyrus Records)
* 2021 Monstruos y Duendes Vol. 3 : Médyn (Zephyrus Records)

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Verbluffend snarenspel, Cobra.be 26 juni 2012
* ↑ Myrddin - Rosa de Papel, Radio 1
* ↑ Biografie, Zephyrus records
* ↑ Vlaamse vernieuwer van de flamenco, De Morgen 13 januari 2006
* ↑ ‘tussen al het kabaal zat ik in een hoekje met mijn gitaar’, De Standaard 9 maart 2015
* ↑ Jef Neve & Myrddin De Cauter, Brosella
* ↑ Rosa de Papel, De Standaard 9 maart 2015
* ↑ Myrddin - Rosa De Papel, Radio1 24 vebruari 2015
# Olearia gardneri

Olearia gardneri (Engels: Gardner's tree daisy) is een plantensoort uit de composietenfamilie (Asteraceae). Het is een zeldzame kleinbladige struik. De dunne ovale bladeren groeien aan roodachtige twijgen. De kleine bloemen zijn witkleurig en groeien in kleine groepen aan de basis van de bladeren.
De soort komt voor in Nieuw-Zeeland op het Noordereiland. Hij groeit daar in restanten van mataī, tōtara en kahikatea-bossen op alluviale terrassen. Verder groeit hij ook in rivierdalen in het zuidelijke deel van het Noordereiland.
* ↑ (en) Olearia gardneri New Zealand Plant Conservation Network
* ↑ (en) Olearia gardneri Heads Kew Royal Botanic Gardens
# Safaa Hegazy

Safaa Hegazy (Arabisch:صفاء حجازي) is een metrostation in de Egyptische hoofdstad Caïro dat wordt bediend door lijn 3 van de Caïrose metro. Op 5 oktober 2022 werd het `s avonds, tegelijk met de tweede metrotunnel onder de Nijl geopend door Kamel al-Wazir, de minister van verkeer.

## Aanleg

De bouw van de tweede metrotunnel onder de Nijl en de daarmee samenhangende stations tussen Attaba en Kit Kat zou in 2011 van start gaan maar dit werd vertraagd door de opstanden in dat jaar. Het station ligt voor het appartementencomplex Sharbatly en een aantal ambassades op het noordelijke deel van het eiland Gezira, in de rivier de Nijl, in de wijk Zamalek. Het station werd aanbesteed als Zamalek maar werd in 2020 omgedoopt ter ere van, de in 2017 overleden, bekende Egyptische verslaggeefster Safaa Hegazy.
Bewoners van het eiland uitten hun bezorgdheid over de invloed van de bouw van het station op oude gebouwen. Op 26 juli 2020 werden het appartementencomplex en de naastgelegen Bahreinse ambassade ontruimd in verband met scheuren als gevolg van verzakken. De tunnelbouwdienst ontkende een verband met de bouw van het station. Op 3 juli 2022 gaf President Abdel Fattah el-Sisi opdracht voor het proefbedrijf van het station. Na succesvolle proefritten in mei en augustus werd het station op 5 oktober 2022 geopend.

## Reizigersdienst

Het station biedt een aanvullende vervoersmogelijkheid in het gebied en draagt ook bij aan het verminderen van opstoppingen. Het station kent vier toegangen en een lift naar de tussenverdieping. Er zijn kaartautomaten om opstoppingen in het station de beperken, verder zijn er blindengeleidestroken aangebracht.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Safaa Hegazy (Cairo Metro) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Bericht van de opening in Egypt Independent
# Kouya Mabea

Kouya Mabea (23 oktober 1998) is een Ivoriaans voetballer die sinds 2020 onder contract ligt bij KVC Westerlo. Mabea is een verdediger.

## Clubcarrière

Vitória Guimarães plukte Mabea in 2018 weg bij de Ivoriaanse eersteklasser SO Armée. Daar speelde hij mee met het B-elftal in de Liga Portugal 2. Mabea slaagde er echter niet in om door te stromen naar het eerste elftal.
In augustus 2020 ondertekende hij een tweejarig contract met optie op een extra jaar bij de Belgische tweedeklasser KVC Westerlo.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Beker | Europa | Europa | Europa | Totaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. |
| 2017/18 | Vitória Guimarães B | Liga Portugal 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | 1 | 0 | 0 |
| 2018/19 | Vitória Guimarães B | Liga Portugal 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | 2 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 0 |
| 2020/21 | KVC Westerlo | Eerste Klasse B | 17 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | 19 | 0 | 0 |
| 2021/22 | KVC Westerlo | Eerste Klasse B | 23 | 0 | 2 | 3 | 0 | 0 | — | — | — | 26 | 0 | 2 |
| 2022/23 | KVC Westerlo | Jupiler Pro League | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | 1 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 40 | 0 | 2 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 46 | 0 | 2 |
| TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | 43 | 0 | 2 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 49 | 0 | 2 |
* ↑ Ivoriaanse tester tekent contract bij Westerlo Gazet van Antwerpen, 14 augustus 2020. Gearchiveerd op 2 september 2023.
1 Bolat · 2 Ortakaya · 3 Haidara · 4 Fixelles · 5 Bos · 7 Sayyadmanesh · 9 Frigan · 10 Devine · 11 Gümüşkaya · 13 Sakamoto · 15 Sydorchuk · 17 Smekens · 18 Yow · 19 Slimani · 20 Gillekens · 22 Reynolds · 23 Seigers · 25 Rommens · 30 Van Langendonck · 32 Jordanov · 33 Neustädter · 34 Haspolat · 36 Youlley · 39 Van den Keybus · 40 Bayram · 44 Vušković · 46 Piedfort · 47 Mebude · 49 Placias · 60 De Boeck · 77 Alcócer · 99 Jungdal · Coach: Simons
# Perniciacum

Perniciacum of Pernaco, waarschijnlijk het hedendaagse Braives, was een Romeinse nederzetting (vicus) in de provincie Neder-Germanië (Germania Inferior). Perniciacum staat als Pernaco vermeld op de Peutingerkaart (Tabula Peutingeriana) tussen Atuatuca Tungrorum (Tongeren) en Geminicum (Liberchies?) en als Pernacum in de Romeinse reisgids Itinerarium Antonini.

## Geschiedenis

In 10 v.Chr. liet keizer Augustus een heerweg van Oppidum Ubiorum, het latere Colonia Claudia Ara Agrippinensium (Keulen) naar Bagacum Nerviorum (Bavay) aanleggen. Aan deze weg ontstonden verschillende nederzettingen. Perniciacum werd waarschijnlijk aan het begin van de 1e eeuw gesticht en groeide uit tot een welvarende nederzetting met stenen huizen. In de 3e eeuw werd een kleine versterking (castellum) gebouwd met een brede aarden wal met houten palissadewanden en omgeven door een V-gracht. Rond 310 werd het fort in verband met de toenemende Germaanse invallen versterkt. De houten wal werd in steen herbouwd.
In de jaren 60 werden in Braives een pakhuis met 400 kruiken (amphorae) en het fort opgegraven.
# Rindern

Rindern is een plaats in de gemeente Kleef in de Duitse Nederrijnregio. Op 31 december 2015 telde Rindern 2.706 inwoners op een oppervlakte van 6,73 km².

## Geschiedenis

Men neemt aan dat Rindern de plaats is, die rond het jaar 70 n.Chr. in verband met de opstand der Batavieren door de Romeinse geschiedschrijver Tacitus genoemd wordt als Arenacum en op de Peutingerkaart staat aangegeven als Arenatium. Talrijke bodemvondsten uit de Romeinse tijd geven hiertoe aanleiding. Vooral de begraafplaats rond de Sint Willibrordkerk is een rijke vindplaats gebleken.

### Museum Forum Arenacum

De meeste archeologische vondsten zijn naar het Rheinische Landesmuseum in Bonn gebracht en worden daar geconserveerd. Ook het Museum Kurhaus Kleef bezit een paar voorwerpen uit de omgeving van Rindern. Sinds 2002 heeft Rindern echter ook een eigen museum waar voorwerpen van de Kelten, de Franken en de Romeinen tentoongesteld zijn. Het museum heet Museum Forum Arenacum en bevindt zich in de docentenwoning van de Johanna Sebus-basisschool, in onmiddellijke nabijheid van de kerk.

## Bijzondere bouwwerken
### De Sint Willibrordkerk

De kerk werd gebouwd op Romeinse fundamenten uit de eerste eeuw n.Chr. waar zich ook begraafplaatsen van de Franken bevinden uit de tijd rond 550 n.Chr. De in Rindern gevonden offersteen die Mars Camulus-Weihestein genoemd wordt dient tegenwoordig als altaar voor deze kerk. Het graf van Johanna Sebus werd bij een uitbreiding van de kerk in het noordelijke kerkgedeelte geïntegreerd.

### De Wasserburg Rindern

Van meer dan regionale betekenis is de Wasserburg Rindern. Het waterslot werd in 1654 als landhuis gebouwd in de stijl van de Nederlandse barok. In 1666 werd het huis met de landerijen gekocht door de grote keurvorst Frederik Willem I van Brandenburg en door zijn stadhouder Johan Maurits van Nassau-Siegen geïntegreerd in het landschapsplan van de de Kleefse tuinen.
In de Tweede Wereldoorlog werd het slot zwaar beschadigd. Het Bisdom Münster kocht het terrein en liet het gebouw in 1954-55 herbouwen en later uitbreiden. Sinds 1956 is er een katholiek opleidingscentrum gevestigd (Heimvolkshochschule).

## Foto's

* Sint Willibrordkerk en Johanna Sebus basisschool met Forum Arenacum
* Romeinse Mars Camulus steen uit de tijd van Keizer Nero als altaar van de St. Willibrordkerk
* Klais-Orgel in de St. Willibrordkerk
# Kartli (gebied)

Kartli of Kartlië (Georgisch: ქართლი) is het grootste historische en geografische gebied van Georgië en omvat het centrale deel van het land. Het was historisch het centrale deel van de Georgische koninkrijken Iberië en Kartlië.

## Etymologie

De naam Kartli is afgeleid van Kartlos, de mythische aartsvader, stichter en naamgever van Georgië. De Georgische naam voor Georgië, Sakartvelo, de naam van de Georgische taalfamilie (Kartveelse talen) verwijzen allen naar Kartlos.

## Geografie

Kartli omvat de regio's Sjida Kartli (Midden-Kartli), Kvemo Kartli (Beneden-Kartli), Samtsche-Dzjavacheti en hoofdstad Tbilisi. Ook het zuidelijke deel van Mtscheta-Mtianeti wordt tot Kartli gerekend. Het gebied wordt vanuit het zuidwesten naar het oosten doorkruist door de rivier de Mtkvari (Koera), de belangrijkste rivier in Oost-Georgië.
Het gebied strekt zich uit van de grens met Rusland in het noorden tot de grens met Turkije, Armenië en Azerbeidzjan in het zuiden. Binnenlands grenst het gebied aan de regio's Kacheti in het oosten en Imereti en de autonome republiek Adzjarië in het westen. Het feitelijk afgescheiden Zuid-Ossetië ligt in het noorden van Kartli en is er historisch onderdeel van. Kartli kent verschillende streken, waaronder Trialeti.

## Geschiedenis

In de klassieke oudheid werd het gebied Iberië genoemd. In 1008 stierf Goergen van Iberië, waarna zijn zoon Bagrat III hem opvolgde. Deze had al in 989 van zijn moeder het koninkrijk Abchazië geërfd, en vanuit deze personele unie ontstond verenigde koninkrijk Georgië. Tbilisi was sinds de 4e eeuw de hoofdstad van de verschillende koninkrijken van Kartli.

### Koninkrijk Kartlië

Kartlië werd bij de splitsing van het koninkrijk Georgië in 1478 weer een onafhankelijk koninkrijk met hoofdstad Tbilisi. In de middeleeuwen speelde Kartlië een cruciale rol in de etnische en politieke vereniging van de Georgiërs. Het koninkrijk voerde vanaf zijn ontstaan strijd met het Ottomaanse en Perzische Rijk, alsook met hun naaste Kaukasische buren. Vaak streden ook de eigen onderdanen tegen elkaar. In 1762 werd Kartlië verenigd met de oostelijke buur koninkrijk Kachetië. In 1801 werden beiden geannexeerd door het Russische Rijk.
Chevi · Chevsoeretië · Ertso-Tianeti · Goedamakari · Hereti · Kartli · Koecheti · Letsjchoemi · Mingrelië · Mtioeleti · Psjavi · Ratsja · Svanetië · Tao-Klardzjeti · Toesjeti · Trialeti
# Gaucho

Gaucho is in Argentinië, Paraguay, Uruguay en in het zuidelijk deel van Brazilië (hier: Gaúcho) de benaming van voornamelijk nakomelingen van Spanjaarden en Indianen, die zich op de pampa's bezighouden met veehoeden.
De beeldvorming rond deze folklore heeft het plaatje van de Zuid-Amerikaanse gaucho's net zo geromantiseerd als dat van de Noord-Amerikaanse cowboys. Tot de belangrijkste economische successen van de gaucho's behoren het rundleer en later het gedroogde vlees.
Tegenwoordig wordt het begrip in de omgangstaal wel gebruikt voor alle Argentijnen.
De bewoners van de zuidelijke Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul worden in Brazilië Gaúchos genoemd en noemen zichzelf ook zo. Het wordt ook als bijvoeglijk naamwoord gebruikt bijvoorbeeld in 'o Governo Gaúcho' (de Gaúcho regering) waarmee de regering van Rio Grande do Sul wordt aangeduid. Het gaat hier om álle bewoners van de deelstaat, ongeacht hun afstamming (die daar dikwijls Duits en Italiaans is).

## Afbeeldingen

* Keizer Peter II van Brazilië gekleed als gaucho (1865), Luigi Terragno
* Gauchos drinken maté en spelen gitaar op de pampa
* Gaucho's in Argentinië
* Gaucho's (publicatie tussen 1890 en 1923)
* Drie gaucho's te paard
# Tramway Français Standard

Tramway Français Standard (TFS) zijn vroege series trams van GEC-Alsthom in Frankrijk.

## TFS1

De eerste versie werd vanaf 1979 ontwikkeld door GEC-Alsthom om als standaardtram voor Frankrijk te dienen. De ontwerpers leverder een zesasser af met een hoge vloer en toegang via trappen. Uiteindelijk bestelde alleen Nantes in totaal 46 stuks. Pas veel later werden deze met een lagevloer-middenbak verlengd. Een type TFS heeft in 1985 ten behoeve van de ontwikkeling van de TFS2 proefgereden in Nantes met de middenconstructie van de toekomstige TFS2 serie.

## TFS2

Gedurende de jaren 1980 werd de lagevloertram rap populair en voor andere Franse steden met tramplannen werd een nieuw type ontwikkeld dat wel een lagevloer had. Deze TFS2 is een driedelige tram. Onder het voorste en achterste deel zit aan de uiteinden een conventioneel draaistel. Onder de korte middenbak zit een wielstel dat niet of nauwelijks kan bewegen. Tussen de twee draaistellen bevindt zich de lage vloer (34,5 centimeter boven spoorstaaf) en boven de draaistellen is de vloer 87,5 centimeter hoog. De TFS is 29,4 meter lang en 2,30 meter breed. Het voertuig kan 178 reizigers vervoeren, waarvan er 52 tot 54 kunnen zitten. Kenmerkend aan dit tramtype zijn de zeer grote ramen.
Grenoble was in 1987 de eerste stad die de TFS aanschafte (53 stuks). Later volgen Parijs (35 stuks) en Rouen (28 stuks).

## Saint-Étienne

GEC-Alsthom bouwde samen met het Zwitserse Vevey Technologies 35 TFS'en voor het metersporige tramnet van Saint-Étienne. De basis vormde de trams voor Genève en Bern die Vevey eind jaren 1980 leverde.
De versie van Saint-Étienne bestaat niet uit drie, maar twee delen. Het middelste wielstel is vervangen door een minidraaistel dat onder de voorste wagenbak is geplaatst. Verder is deze versie slechts 2,10 meter breed en 23,24 meter lang. Het is een eenrichtingtram die bij aflevering voorzien was van een trolleystang (in 1998 vervangen door een pantograaf).
* ↑ Stoer, Gerard (1985). Trams 1986. De Alk, p. 134. ISBN 9060138198.
# KRO-ORK

De KRO-ORK was een Nederlands radioprogramma van de KRO uitgezonden op locatie dat vanaf 7 oktober 1984 wekelijks werd uitgezonden op de vaste KRO-zondagmiddag van 13.00 tot 15.00 uur op Hilversum 3. Het programma werd gepresenteerd door Ruud Hermans, terwijl Jeroen Keers de spelleider op locatie was en de regie in handen had.
Een belangrijk onderdeel van het programma bestond uit een opgave van een aantal cryptische omschrijvingen waarbij de luisteraars konden raden naar wat of wie de programmamakers op zoek waren. Hierbij werd ook gebruikgemaakt van een anagram. De titel ORK was een anagram van KRO.
In beide uren werd eenmaal de zogenoemde 'speciale aanbieding' gedraaid.
Het programma heeft maar één seizoen gelopen.
# Lijst van ePrix-winnaars

De lijst van ePrix-winnaars bevat alle Formule E-coureurs die één of meer raceoverwinningen op hun naam hebben staan.

## Aantal ePrix-overwinningen

* De lijst is bijgewerkt t/m de ePrix van Jeddah, 15 februari 2025.
| | Coureur | Land | Aantal | Actieve jaren | Eerste overwinning | Laatste overwinning |
| 1 | Buemi, Sébastien Sébastien Buemi | Zwitserland | 13 | 2014– | Punta del Este 2014 | New York 2019 (I) |
| 1 | Grassi, Lucas di Lucas di Grassi | Brazilië | 13 | 2014– | Peking 2014 | Londen 2022 (II) |
| 1 | Evans, Mitch Mitch Evans | Nieuw-Zeeland | 13 | 2016– | Rome 2019 | São Paulo 2024 (december) |
| 4 | Bird, Sam Sam Bird | Verenigd Koninkrijk | 12 | 2014– | Putrajaya 2014 | São Paulo 2024 (maart) |
| 4 | Costa, António Félix da António Félix da Costa | Portugal | 12 | 2014– | Buenos Aires 2015 | Portland 2024 (II) |
| 6 | Vergne, Jean-Éric Jean-Éric Vergne | Frankrijk | 11 | 2014– | Montreal 2017 (II) | Haiderabad 2023 |
| 7 | Cassidy, Nick Nick Cassidy | Nieuw-Zeeland | 7 | 2021– | New York 2022 (I) | Berlijn 2024 (I) |
| 7 | Wehrlein, Pascal Pascal Wehrlein | Duitsland | 7 | 2019– | Mexico-Stad 2022 | Londen 2024 (I) |
| 9 | Mortara, Edoardo Edoardo Mortara | Zwitserland | 6 | 2017– | Hongkong 2019 | Seoel 2022 (II) |
| 9 | Dennis, Jake Jake Dennis | Verenigd Koninkrijk | 6 | 2021– | Valencia 2021 (II) | Ad Diriyah 2024 (I) |
| 9 | Günther, Maximilian Maximilian Günther | Duitsland | 6 | 2018– | Santiago 2020 | Jeddah 2025 (I) |
| 12 | Rowland, Oliver Oliver Rowland | Verenigd Koninkrijk | 5 | 2015 2018– | Berlijn 2020 (V) | Jeddah 2025 (II) |
| 13 | Vries, Nyck de Nyck de Vries | Nederland | 4 | 2019–2022, 2024– | Ad Diriyah 2021 (I) | Berlijn 2022 (II) |
| 14 | Prost, Nicolas Nicolas Prost | Frankrijk | 3 | 2014–2018 | Miami 2015 | Londen 2016 (II) |
| 14 | Rosenqvist, Felix Felix Rosenqvist | Zweden | 3 | 2016–2018 | Berlijn 2017 (I) | Marrakesh 2018 |
| 14 | Ambrosio, Jérôme d' Jérôme d'Ambrosio | België | 3 | 2014–2020 | Berlijn 2015 | Marrakesh 2019 |
| 14 | Vandoorne, Stoffel Stoffel Vandoorne | België | 3 | 2018– | Berlijn 2020 (VI) | Monte Carlo 2022 |
| 18 | Piquet jr., Nelson Nelson Piquet jr. | Brazilië | 2 | 2014–2019 | Long Beach 2015 | Moskou 2015 |
| 18 | Abt, Daniel Daniel Abt | Duitsland | 2 | 2014–2020 | Mexico-Stad 2018 | Berlijn 2018 |
| 18 | Frijns, Robin Robin Frijns | Nederland | 2 | 2015–2017 2018– | Parijs 2019 | New York 2019 (II) |
| 21 | Sims, Alexander Alexander Sims | Verenigd Koninkrijk | 1 | 2018–2022 | Ad Diriyah 2019 (II) | Ad Diriyah 2019 (II) |
| 21 | Lynn, Alex Alex Lynn | Verenigd Koninkrijk | 1 | 2017–2021 | Londen 2021 (II) | Londen 2021 (II) |
| 21 | Nato, Norman Norman Nato | Frankrijk | 1 | 2021 2023– | Berlijn 2021 (II) | Berlijn 2021 (II) |