OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# National Popular Vote Interstate Compact

Het National Popular Vote Interstate Compact (NPVIC) is een overeenkomst tussen een groep Amerikaanse staten en het District of Columbia om hun kiesmannen bij presidentsverkiezingen automatisch toe te kennen aan de kandidaat die nationaal het meeste voorkeursstemmen haalt, in het geval dat de NPVIC-leden samen goed zijn voor minstens de helft van de kiesmannen. Zo willen zij ervoor zorgen dat de kandidaat met landelijk het meeste stemmen daadwerkelijk verkozen wordt. In het huidige stelsel kan een kandidaat namelijk het Kiescollege winnen met minder stemmen maar meer kiesmannen dan zijn tegenstander.
De vrijwillige overeenkomst is ondertekend door Californië, Connecticut, Colorado, Delaware, Hawaï, Illinois, Maryland, Massachusetts, New Jersey, New Mexico, New York, Oregon, Rhode Island, Vermont, Washington en Washington D.C. De deelnemers aan het compact hebben gezamenlijk 195 kiesmannen, ofwel 36,2% van het totaal en 72,2% van de kiesmannen die nodig zijn om het compact in werking te laten treden. De ondertekenende staten hebben in het zittingsjaar 2019/20 allemaal een Democratische meerderheid in beide kamers. De kans is klein dat swing states zich bij de overeenkomst aansluiten omdat hierdoor de Republikeinse invloed zou verminderen. Het wordt noodzakelijk geacht dat staten met een Republikeinse meerderheid zich aansluiten bij het compact. Het pact treedt pas in werking zodra de ondertekenaars 270 kiesmannen of meer vertegenwoordigen.
* ↑ (en) Nate Silver, "Why a Plan to Circumvent the Electoral College Is Probably Doomed", FiveThirtyEight, 17 april 2014, online geraadpleegd op 27 april 2018.
* ↑ Brody, Michael. Circumventing the Electoral College: Why the National Popular Vote Interstate Compact Survives Constitutional Scrutiny Under the Compact Clause.
# Hertog van Osuna

De Spaanse adellijke titel hertog van Osuna (Spaans: Duque de Osuna) werd door Filips II gecreëerd in 1562; aan de titel is sinds de creatie de Grandeza de España verbonden.

## Geschiedenis

De titel werd gecreëerd voor de 5e Conde de Ureña. De erfhertog is gerechtigd bij koninklijk decreet de titel markies van Peñafiel te dragen. Vanaf de creatie tot 2015 werd deze titel gevoerd door leden van het geslacht Téllez-Girón.

### Dragers van de titel

* Pedro Téllez-Girón y de la Cueva (1537-1590), 1e hertog van Osuna en 5e graaf van Ureña, ambassadeur
* Pedro Téllez-Girón y Velasco (1574-1624), 3e hertog van Osuna, onderkoning van Napels en Sicilië
* Ángela María Téllez-Girón y Duque de Estrada (1925-2015), 16e hertogin van Osuna
* Ángela María de Solís-Beaumont y Téllez-Girón (1950), sinds 30 maart 2016 17e en huidige hertogin van Osuna
# Geelsnavelekster

De geelsnavelekster (Pica nuttalli) is een zangvogel uit de familie van de kraaien en het geslacht eksters (Pica). Deze vogel is genoemd naar zijn ontdekker, de Engelse botanicus en zoöloog Thomas Nuttall (1786-1856).

## Kenmerken

De geelsnavelekster is in totaal 43–54 cm lang. Hij heeft een 20–27 cm lange staart die trapvormig afloopt en wit-zwarte vleugels. De poten zijn zwart en 41 tot 51 mm lang. De gele snavel is 20 tot 32 mm lang, gebogen en sterk. De vogel weegt 148 tot 181 gram.
De soort is van onder wit gekleurd. De kop, de borst, de rug, de staart en de nek zijn glinsterend en zwart. De handpennen zijn wit maar uiteinden zijn zwart.

## Leefwijze

Ze foerageren in groepjes op de grond. Geelsnaveleksters eten bessen, grote insecten zoals kevers en rechtvleugeligen en aas.

## Verspreiding en leefgebied

De geelsnavelekster komt voor in Californië. De soort leeft op savannes en in de dalen van de Sierra Nevada.

## Status

De geelsnaveleksterl heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is er de kans op uitsterven. De grootte van de wereldpopulatie werd in 2020 geschat op 400.000 volwassen individuen. Tussen 2004 en 2008 is de populatie bijna gehalveerd door het Westnijlvirus en sindsdien blijven de aantallen langzaam verder dalen. Om deze redenen staat deze soort ekster als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Geelsnavelekster op de IUCN Red List of Threatened Species.
* (en) W. Koenig & M. Reynolds - Yellow-billed Magpie (Pica nuttalli), in: A. Poole (2009) - The Birds of North America Online, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca
# Dyscolus championi

Dyscolus championi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Henry Walter Bates.
# Mourcourt

Mourcourt is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad Doornik. Mourcourt was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Doornik.

## Bezienswaardigheden

* Het Château de Breuze, gebouwd in 1877 op de plaats van een oude kasteelboerderij. Het is een kasteel in eclectische maar vooral neorenissancestijl.
* Het Château de Baudignies, reeds in de 13e eeuw vermeld, bestaat uit bouwwerken uit verschillende tijdvakken, waarbij vooral de 14e-eeuwse vierkante woontoren, uitgevoerd in Doornikse steen, opvalt.
* De Sint-Pieterskerk is een bakstenen classicistisch bouwwerk van 1772.

## Natuur en landschap

De kom ligt ten noorden daarvan terwijl ten zuiden het Château de Breuze ligt met bijbehorend Bois de Breuze. Door Mourcourt stroomt de Melle in westelijke richting naar de Schelde toe. De hoogte bedraagt 36-68 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen

## Verkeer en vervoer

Door het zuiden van Mourcourt loopt de autosnelweg A8/E429.
Van zuidwest naar noordoost loopt door Mourcourt de N48 (Route Provinciale), de weg van Doornik naar Ronse.

## Nabijgelegen kernen

Mont-Saint-Aubert, Melles, Velaines
# Flikker

Flikker kan verwijzen naar:
* een Nederlands scheldwoord voor homoseksuele mannen, ook wel als geuzennaam gebruikt
* een moeilijk te lokaliseren lichaamsdeel, vergelijkbaar met lurven (in uitdrukkingen als op zijn flikker geven)
# Narycia

Narycia is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae).

## Soorten

* N. acharis Meyrick, 1920
* N. adspersella (Heinemann, 1870)
* N. antibatis Meyrick, 1926
* N. astrella (Herrich-Schäffer, 1851)
* N. berecynthia Meyrick, 1931
* N. centropa Meyrick, 1922
* N. certificata (Meyrick, 1918)
* N. chlorocitra Meyrick, 1934
* N. cineracea (Meyrick, 1914)
* N. colocynthia (Meyrick, 1916)
* N. copiosa Meyrick, 1921
* N. crocodilitis Meyrick, 1930
* N. crocotricha (Meyrick, 1910)
* N. duplicella (Goeze, 1783) - Poederzakdrager
* N. ennomopis Meyrick, 1934
* N. epibyrsa Meyrick, 1922
* N. epomias Meyrick, 1921
* N. eunomopis Meyrick, 1934
* N. exalbida Meyrick, 1920
* N. fumicoma Meyrick, 1922
* N. galactodes (Meyrick, 1915)
* N. galerita (Meyrick, 1911)
* N. garrula Meyrick, 1934
* N. herminata (Geoffroy, 1785)
* N. infernalis Herrmann, 1986
* N. isoxantha Meyrick, 1920
* N. luteomaculosa Sobczyk, 2019
* N. malacodepta Meyrick, 1933
* N. marmarurga (Meyrick, 1907)
* N. maschukella Zagulajev, 1994
* N. maurella (Walker, 1863)
* N. mesogypsa Meyrick, 1932
* N. metacentra (Meyrick, 1907)
* N. mixoscia Meyrick, 1922
* N. monilifera (Geoffroy, 1785)
* N. negligata Diakonoff, 1955
* N. nephelocrana Meyrick, 1933
* N. nigricoma Meyrick, 1927
* N. nubilosa Meyrick, 1920
* N. obserata Meyrick, 1919
* N. ostracophanes Meyrick, 1938
* N. peregrina (Meyrick, 1919)
* N. petrodoxa Meyrick, 1923
* N. plana Meyrick, 1919
* N. platyzona (Meyrick, 1905)
* N. prothyrodes Meyrick, 1921
* N. psammogona Meyrick, 1931
* N. ranularis Meyrick, 1922
* N. renovata Meyrick, 1922
* N. reticulata Ghesquière, 1940
* N. saccharata (Meyrick, 1914)
* N. scelerata Meyrick, 1919
* N. sciombra Meyrick, 1933
* N. sciomochla Meyrick, 1928
* N. subaenea Meyrick, 1921
* N. tarkitavica Zagulajev, 1993
* N. terricola (Meyrick, 1915)
* N. thlipsias (Meyrick, 1915)
* N. toxophragma Meyrick, 1937
* N. transvaalicola Strand, 1929
* N. trifasciana (Walker, 1863)
* N. xylonitis Meyrick, 1935

### Status onduidelijk

* N. prolidias Lower, 1903
* Markku Savela. Narycia Stephens, 1836. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 16-2-2025.
# Blanca Suárez

Blanca Martínez Suárez (Madrid, 21 oktober 1988) is een Spaans actrice.

## Opleiding

Suárez studeerde Audiovisuele Communicatie aan de Universidad Rey Juan Carlos in haar geboortestad Madrid.

## Loopbaan

Suárez maakte in 2007 haar debuut als actrice in de televisieserie El internado op de Spaanse zender Antena 3. Vervolgens speelde ze in diverse series en films. Haar twee bekendste films zijn La piel que habito (2011) en Los amantes pasajeros (2013), beide van Pedro Almodóvar. Haar rol in eerstgenoemde film leverde Suárez een nominatie op voor de Goya-prijs van beste nieuwe actrice. Voor haar rol in de tweede film werd ze onderscheiden met de "Trophée Chopard" voor vrouwelijke revelatie van het jaar op het Filmfestival van Cannes. Sinds 2017 speelt ze de hoofdrol in de Netflix-serie Las chicas del cable.

### Filmografie
## Externe link

* (en) Blanca Suárez in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX4706550
* Bibliothèque nationale de France: cb16691369x (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058598038806706
* Gemeinsame Normdatei: 1115516094
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7754 2546
* Library of Congress Control Number: no2017127955
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 404987230
* Système universitaire de documentation: 170304957
* Virtual International Authority File: 107553502
* WorldCat: E39PBJmtvRFkQJ8t4Jm3YWHBfq
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Hongkong (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Canada en Hongkong. De landen hebben tot nu toe één keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Taipei | 11 december 1987 | Vriendschappelijk | Canada − Hongkong | 2 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Hongkong | Doelsaldo Canada – Hongkong |
| Vriendschappelijk | 1 | 1 | 0 | 0 | 2 − 0 |
| Totaal | 1 | 1 | 0 | 0 | 2 − 0 |
# Kim Holland

Kim Holland, echte naam Yvonne Meulendijk-van Zelderen, (Gouda, 22 mei 1969) is een Nederlandse ex-pornoactrice, filmproducente, internetpubliciste en columniste uit Den Haag. Daarnaast is zij sinds enkele jaren werkzaam als zelfstandig coach op het gebied van relaties en seks.

## Levensloop

In 2004 schreef Holland het boek Sexpower waarin ze beschrijft hoe vrouwen meer zelfvertrouwen kunnen krijgen op het gebied van seks. Naast haar werk als pornoactrice en producente was Holland tot september 2005 eigenaresse van haar eigen club, Club Live in Scheveningen. Daarnaast schreef ze kortstondig columns voor de website FOK! en schrijft ze maandelijks een column in het erotisch tijdschrift Foxy Magazine. Zij maakt video's met Nederlandse seksamateurs die zij vervolgens publiceert op internet. Tevens verschijnen er dvd's van Holland en was ze regelmatig te gast bij JENSEN!.
Eind 2005 zond televisiezender Talpa twee afleveringen uit van de realitysoap Op z'n Hollands. Er waren oorspronkelijk acht afleveringen gepland, maar Talpa vond de show niet passen in zijn programmering. In 2006 werd de serie alsnog in zijn geheel, zij het in gekuiste vorm, uitgezonden op Talpa. Na het mislukte avontuur bij Talpa/Tien, ging Holland aan de slag op RNN7. In september 2007 werd bekend dat Holland op deze regionale Rotterdamse zender het programma Een uurtje ondeugend invulling ging geven. Dit programma is inmiddels door de zender stopgezet.
In 2010 is Kim Holland met het bedrijf Blue Donkey Media de televisiezenders Meiden van Holland Soft en Meiden van Holland Hard begonnen. Zelf speelt ze geen rol in de programmering. Een aantal jaren later is daar de digitale zender Vurig Vlaanderen bijgekomen voor het Vlaamssprekende deel van België.
Eind 2015 richtte Kim Holland een coachingspraktijk op voor jongeren.
# Huisartsenwachtpost

Een huisartsenwachtpost in België is een medisch lokaal waar de huisarts van wacht raadpleging houdt voor (semi)dringende zorgvraag van patiënten voor geneeskundige zorg buiten de reguliere kantooruren, waarbij de eigen huisarts niet bereikbaar is tijdens het weekend, avond of nachturen. Naast een zittende huisarts vertrekt ook de rijdende huisarts vanuit de wachtpost met een dienstwagen met chauffeur.

## Structuur

Een huisartsenwachtpost wordt opgericht door de lokale huisartsenkring. Het is meestal een aparte vzw. Sommige wachtposten maken deel uit van meerdere huisartsenkringen uit de regio. Deze wachtposten zijn goed uitgeruste zorginstellingen die de eerstelijnszorg verstrekt aan de patiënten uit de regio, vooral buiten de kantooruren. Ze zijn geopend tijdens het weekend van vrijdagavond 18 uur tot maandagmorgen 8 uur. Sommige wachtposten zijn ook open tijdens de avond en nachten van de weekdagen. Er is steeds één of meerdere huisartsen aanwezig, samen met personeel voor het onthaal en verplegend personeel.
De rijdende wacht van de huisartsen vertrekt bijna overal vanuit deze huisartsenwachtpost.

## Ligging

Alle huisartsenwachtposten zijn gelegen nabij of zelf binnen de spoedopnames van het lokaal ziekenhuis.
Het ganse Vlaamse land is gedekt door één of meerdere huisartsenwachtposten.
Ook Wallonië is praktisch volledig gedekt.
Voor de regio Brussel is er één grote wachtpost die bestaat uit zes verscheidende wachtposten.

## Wettelijke basis

De regelgeving is gewestelijk. De financiering gebeurt door het RIZIV.

## Centraal oproepnummer

De zorgvrager wordt doorgeschakeld rechtstreeks naar het onthaal van de huisartsenwachtpost. Ofwel krijgt men een operator aan de telefoon die een triage zal doen volgens bepaalde protocollen. De patiënt wordt dan doorgestuurd naar de wachtpost, ofwel volgt er een huisbezoek, of wordt er verwezen naar de spoedopname voor de meest dringende en ernstige klachten. Sommige mineure klachten kunnen ook wachten tot de volgende werkdag de reguliere huisarts beschikbaar is.
# Chilling effect

Er is sprake van een chilling effect (letterlijk “afkoelend effect”) wanneer op iemand druk wordt uitgeoefend om af te zien van het gebruik van zijn/haar rechten, door te dreigen met een sanctie of procedure. Het begrip stamt uit het Angelsaksisch recht. Het Amerikaans rechtssysteem bedoelt met chilling effect het verhinderen of ontmoedigen van het legitiem gebruik van een grondwettelijk recht, met name de vrije meningsuiting, door de mogelijkheid van of dreiging met vervolging of sanctie langs juridische weg.
Het chilling effect kan veroorzaakt worden door het invoeren van een wet, het vonnis van een rechtbank, of het dreigen met een rechtszaak, bijvoorbeeld een SLAPP-rechtszaak wegens smaad. Maar ook buiten het juridisch kader kan sprake zijn van een chilling-effect:
* Personen die weten dat ze gesurveilleerd worden (videocamera, internet), zijn geneigd bepaalde gedragingen te onderdrukken en zichzelf te “corrigeren”
* Sommige regeringen zien zich gedwongen milieuregels in te trekken uit vrees voor schadeclaims op grond van de clausules inzake investeerder-staatarbitrage in vrijhandelsverdragen.
In het Britse Parlement werd een gelijkaardige vrees uitgesproken bij de onderhandelingen over het Trans-Atlantisch Vrijhandels- en Investeringsverdrag (TTIP). Intussen is het chilling effect ook als rechtsgrond erkend door onder meer het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, met name in het Arrest-Goodwin.

## Chilling effects op wikipedia-gebruikers

Edward Snowden onthulde in 2013 dat het Upstream-programma van de National Security Agency (NSA) gegevens verzamelde over mensen die Wikipedia-artikelen lazen. Deze onthulling had een merkbaar effect van zelfcensuur van de lezers, zoals blijkt uit het feit dat er aanzienlijk minder weergaven waren voor artikelen met betrekking tot terrorisme en veiligheid. Dit leidde in 2015 tot de rechtszaak Wikimedia Foundation v. NSA.
# Ezelsrug

Een ezelsrug kan in de architectuur duiden op twee verschillende toepassingen.
* Een gemetselde afwaterende muurafdekking.
* Een boog bestaande uit twee gelijkvormige boogdelen in een accoladevorm, die bij de ontmoeting een spits vormen. Een ezelsrugboog wordt gezien als een laatgotische raamtracering.

## Muurafdekking

Ezelsruggen die fungeren als muurafdekking kunnen verschillende vormen hebben. Alle ezelsruggen hebben een schuine bovenkant ter afwatering van de regen. Sommige typen ezelsruggen steken aan de zijkanten voor de onderliggende muur uit en zijn voorzien van een druipkant. Een ezelsrug kan ook over het beertje zijn gemetseld. Deze vorm heeft een schuinbehakte bakstenen kern (het beertje) met daarover een halflaags metselwerk; een druipkant ontbreekt. Tevens kan een ezelsrug aan de buitenzijde zijn opgebouwd met verschillende profielstenen waarbij er een druipkant aanwezig is.
# Lepidoscia cirrhosticha

Lepidoscia cirrhosticha is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia cirrhosticha door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1923.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Prospectus

Een prospectus is een wettelijk vereist document, veelal juridisch van aard, bij een emissie van financiële producten, zoals aandelen, obligaties, beleggingsfondsen et cetera. De Latijnse vorm van het woord, dat in feite als Neolatijn overgenomen is uit het Frans, le prospectus, doet vermoeden dat het mannelijk is en dus het correcte lidwoord "de" prospectus zou moeten zijn. Maar de constructie als het onzijdige "het prospectus" is om onzekere redenen al in de negentiende eeuw gebruikelijk geworden. Beide lidwoorden worden nu als correct beschouwd.
In het prospectus staan de voorwaarden van de emissie vermeld. Enkel op basis van een prospectus kan een verantwoorde beleggingsbeslissing worden genomen. Een productbrochure schiet hiervoor ernstig te kort. Ook een essentiële-informatiedocument (Eid) kan niet voor een beleggingsbeslissing worden gebruikt. Echter, een prospectus kan volgens de Van Dale in algemenere zin ook simpelweg gelden als een aankondiging of beschrijving van een aankomend(e) project/onderneming.
Het prospectus verschaft informatie over:
* de onderneming
** de organisatiestructuur
** de historie
** het bestuur
** aansprakelijkheid
** financiële gegevens
** operationele activiteiten
* het product
** de emissievoorwaarden
** productomschrijving
** toepasbaar recht
** de beursnotering
** verhandelbaarheid
** het rendement
** de risico's
** de kosten
** fiscale aspecten
** het toezicht
Zonder het gebruik van een goedgekeurd prospectus is het in Nederland verboden om effecten aan te bieden. Dit is bepaald in EU verordening 2017/1129 (prospectusverordening) en artikel 5:2 van Wet op het financieel toezicht. Een instelling die effecten wil aanbieden zal dus allereerst een prospectus moeten opstellen. Vervolgens moet dit prospectus goedgekeurd worden door de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Het prospectus wordt daarbij getoetst op de volgende eisen:
* volledigheid
* begrijpelijkheid
* consistentie
Daarnaast kan de AFM aanvullende informatie opeisen van de instelling voordat zij het prospectus goedkeurt. Een uitzondering op deze regeling vormen opties en futures. Dezen hoeven alleen bij de AFM gedeponeerd te worden waarbij goedkeuring niet is vereist.
Bij een aanbieding met een waarde van in totaal minder dan €5 miljoen geldt niet de prospectusplicht (€5 miljoen-vrijstelling), maar zo'n aanbieding moet wel vooraf worden gemeld bij de AFM. Ook is de aanbieder verplicht gegevens te verstrekken aan de beleggers door middel van een informatiedocument. Dit document is niet onderworpen aan voorafgaande goedkeuring door de AFM.
# Wehrkreis XVII

Het Wehrkreis XVII (Wien) (vrije vertaling: 17e militaire district (Wenen)) was een territoriaal militaire bestuurlijke eenheid tijdens het nationaalsocialistische Duitse Rijk. Het bestond vanaf 1938 tot 1945.
Het Wehrkreis XVII was verantwoordelijk voor de militaire veiligheid van het Neder-Oostenrijk, Opper-Oostenrijk, en delen van Burgenland. Het voorzag ook in de bevoorrading en training van delen van het leger van de Heer in het gebied.
Het gebied van het Wehrkreis XVII was 38.934 vierkante kilometer, met een bevolking van 4.604.000 in 1944. Het hoofdkwartier van het Wehrkreis XVII was gevestigd in Wenen.
Het Wehrkreis XVII had twee Wehrersatzbezirke (vrije vertaling: twee reserve militaire districten) Wenen en Linz.

## Bevelhebbers

| Rang | Naam | Begin | Eind | Opmerking |
| General der Infanterie | Werner Kienitz | 1 april 1938 | 25 augustus 1939 - 26 augustus 1939 | |
| General der Flieger | Otto von Stülpnagel | 26 augustus 1939 - 1 september 1939 | 24 oktober 1939 | |
| General der Artillerie | Alfred Streccius | 25 oktober 1940 - 26 oktober 1940 | 21 augustus 1943 - 31 augustus 1943 | |
| General der Infanterie | Albrecht Schubert | 1 september 1943 | Zomer 1944 | |
| General der Panzertruppen | Hans-Karl von Esebeck | Zomer 1944 | 20 juli 1944 | (m.d.st.F.b.) |
| General der Infanterie | Albrecht Schubert | 21 augustus 1943 - 20 juli 1944 | April 1945 | Het Wehrkreis werd in april 1945 door het Russisch leger overlopen. |

## Stafchef van het Wehrkreis

| Rang | Naam | Begin | Eind | Opmerking |
| Oberstleutnant | Heinrich Kodré | 28 februari 1943 - 26 februari 1943 | 20 juli 1944 | Deelnemer aan het Complot van 20 juli 1944. |

## Politieautoriteiten en SD-diensten

Höherer SS- und Polizeiführer (HSSPF):
* Rudolf Querner (30 januari 1943 - 20 februari 1944)
* Rudolf Querner (20 februari 1944 - 5 oktober 1944)
* Walter Schimana (5 oktober 1944 - 8 mei 1945)
Inspekteur der Ordnungspolizei (IdO):
* Franz Walter Stahlecker (20 mei 1938 - 1 juni 1939)
* Otto Rasch (1 juni 1939 - 20 september 1939)
* Herbert Becker
* Karl Brenner (6 februari 1942 - 1 juli 1942)
* Karl Retzlaff (29 november 1939 - 1 september 1943) (m.d.W.d.G.b.)
* Kurt Bader (1 augustus 1943 - 1 oktober 1944)
* Kurt Bader (1 oktober 1944 - april 1945)
Befehlshaber der Ordnungspolizei (BdO):
* Karl Brenner (7 maart 1943 - 30 september 1943)
* Otto Schumann (1 maart 1944 - 1 oktober 1944) (m.d.st.F.b.)

## Höhere Kommandeur der Kriegsgefangenen

* SS-Obergruppenführer en Generaal in de Waffen-SS en de politie Rudolf Querner (1 oktober 1944 - 5 oktober 1944)
* SS-Gruppenführer en Generalleutnant in de Waffen-SS en de politie Walter Schimana (5 oktober 1944 - 8 mei 1945)

## Afkortingen

* mit der Wahrnehmung der Geschäfte beauftragt (m.d.W.d.G.b.) - vrije vertaling: met de waarneming van de functie belast
* mit der stellvertretende Führung beauftragt (m.d.st.F.b.) - vrije vertaling: met het plaatsvervangend leiderschap belast
# Bisdom Sainte-Anne-de-la-Pocatière

Het bisdom Sainte-Anne-de-la-Pocatière (Latijn: Dioecesis Sanctae Annae Pocatierensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Sainte-Anne-de-la-Pocatière, in Canada. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Québec.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 23 juni 1951, uit delen van het aartsbisdom Québec.

## Parochies

Het bisdom had in 2020 een oppervlakte van 9.623 km$^2$ en telde 90.872 inwoners waarvan 94,4% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Bruno Desrochers (13 juli 1951 - 24 mei 1968)
** Louis Joseph Jean Marie Fortier (hulpbisschop: 15 november 1960 - 19 januari 1965)
* Charles Henri Lévesque (17 augustus 1968 - 24 november 1984; hulpbisschop sinds 18 oktober 1965)
* André Gaumond (31 mei 1985 - 16 februari 1995)
* Clément Fecteau (10 mei 1996 - 18 oktober 2008)
* Yvon-Joseph Moreau (18 oktober 2008 - 8 december 2017)
* Pierre Goudreault (8 december 2017 - heden)
* Diocese of Sainte-Anne-de-la-Pocatière. catholic hierarchy (2023). Geraadpleegd op 9 december 2023.
Québec (aartsbisdom) · Chicoutimi · Sainte-Anne-de-la-Pocatière · Trois-Rivières