OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ambazac

Ambazac is een gemeente in het Franse departement Haute-Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Limoges. Ambazac telde op 1 januari 2022 5.565 inwoners.
De kerk Saint-Antoine van Ambazac bezit een reliekkist van het einde van de 12e eeuw afkomstig uit de Abdij van Grandmont. Hierin rusten de relieken van de heilige Stefanus van Muret. Het schrijn werd in de jaren 1790 aan de kerk geschonken en kwamen er definitief in 1907.
In de gemeente ligt het Musée régional de Minéralogie et Pétrographie.

## Geschiedenis

Ambazac werd voor het eerst vermeld in de 7e eeuw. Al in de 6e eeuw was er een klooster in Ambazac, dat in de 9e eeuw kwam af te hangen van de Abdij Saint-Augustin in Limoges. Op 10 km van Ambazac lag de belangrijke Abdij van Grandmont.
De kerk Saint-Antoine stamt uit de 12e eeuw maar werd volledig herbouwd in de 14e eeuw.
Na de Tweede Wereldoorlog kende de gemeente een bevolkingsgroei als slaapstad voor mensen die in en rond Limoges werken.

## Geografie

De oppervlakte van Ambazac bedroeg op 1 januari 2022 57,83 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 96,2 inwoners per km².
Door de gemeente stromen de beken Beuvreix en Gane. De gemeente grenst aan de Taurion, een zijrivier van de Vienne. Hier bevindt zich het laagste punt van de gemeente: 243 m. Het hoogste punt (666 m) bevindt zich in de uitlopers van de Monts d'Ambazac, noordelijk van de gemeente. Een meer is de Étang de Jonas.
De onderstaande kaart toont de ligging van Ambazac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorweghalte Ambazac.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren in Ambazac

* Catherine Cesarsky (1943), astronome
# Vlaamse Onderwijsraad

De Vlaamse Onderwijsraad of VLOR is de strategische adviesraad over onderwijs en vorming voor de Vlaamse overheid. Als strategische adviesraad werkt hij onafhankelijk. Vertegenwoordigers uit het hele onderwijslandschap en van de sociaal-economische en sociaal-culturele organisaties overleggen in de VLOR over het onderwijs- en vormingsbeleid. Op basis daarvan geeft de VLOR adviezen aan de Vlaamse minister bevoegd voor Onderwijs en Vorming en aan het Vlaams Parlement. Dat kan gebeuren op vraag van de minister of het parlement of op eigen initiatief.
Naast adviesverlening doet de VLOR ook aan studie en analyse van het onderwijsveld en onderwijsbeleid, onder meer via publicaties en studiedagen.
De VLOR werd aanvankelijk opgericht als Vlaamse openbare instelling bij decreet van 31 juli 1990. Bij decreet van 2 april 2004 (in werking getreden op 1 april 2006) werd hij omgevormd tot strategische adviesraad.
De VLOR beschikt over een eigen bibliotheek en kenniscentrum, en wordt daarom ook door externen geraadpleegd in verband met onderwijsmateries.

## Samenstelling

De VLOR is representatief samengesteld uit alle geledingen die bij onderwijs en vorming betrokken zijn:
* onderwijsorganisaties (inrichtende machten,...)
* directeurs
* instellingen, onderzoekscentra, onderwijsdeskundigen uit de academische wereld, ...
* gebruikers (scholieren- en studentenverenigingen, ouderverenigingen, cursisten, ...)
* Centra voor Leerlingenbegeleiding
* sociaal-economische organisaties (vakbonden, ....)
* sociaal-culturele organisaties
De VLOR bestaat naast een algemene raad uit vier deelraden:
* een raad basisonderwijs
* een raad secundair onderwijs
* een raad hoger onderwijs
* een raad levenslang en levensbreed leren

## Voorzitters

* Harry Martens
* Ann Verreth (sinds 2018)

## Externe link

* VLOR
# Godelieve Devos

Alice Godelieve Louise Fernanda Devos (Waanrode, 4 februari 1926 – Scherpenheuvel, 18 februari 2016) was een Belgisch politica voor de CVP.

## Levensloop

Devos groeide op in een landbouwersgezin met acht kinderen, waaronder ook zuster Jeanne Devos. In 1944 studeerde ze af als regentes landbouwhuishoudkunde aan het Heilig-Hartinstituut te Heverlee. Ze bleef ongehuwd. Beroepshalve was ze vanaf 1953 actief als lerares aan de lagere normaalschool van het Heilig Hartinstituut te Heverlee.
Ze werd in 1958 verkozen in de gemeenteraad van Kortenaken. Ze werd er van 1965 tot 1970 schepen en vanaf 1971 burgemeester. Ze bleef dit tot de fusie van 1977. Van 1983 tot 1988 was zij burgemeester van de fusiegemeente. Van 1958 tot 1961 was ze ook provincieraadslid van Brabant.
In 1961 werd ze lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Leuven, een mandaat dat ze vervulde tot in 1985. In de periode december 1971 tot oktober 1980 zetelde ze als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Ze maakte gedurende die negen jaar deel uit van het Bureau (dagelijks bestuur) van de Cultuurraad. Achtereenvolgens was ze secretaris, vierde ondervoorzitter, derde ondervoorzitter en tweede ondervoorzitter. Vanaf 21 oktober 1980 tot oktober 1985 was ze lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad. Ook in de Vlaamse Raad had ze als tweede en later eerste ondervoorzitter zitting in het Bureau. Bovendien was ze tot in 1986 nationaal ondervoorzitster van de CVP.
Na het beëindigen van haar parlementaire loopbaan en haar burgemeesterschap, was ze van 1996 tot 2007 nog voorzitster van de CVP- en daarna de CD&V-senioren. Ook werd ze in 1989 voorzitter van de Centrale Raad van het Katholiek Lager en Kleuteronderwijs.
Ze overleed in februari 2016 op 90-jarige leeftijd.
# R.EV 1703 Fietsroute

De R.EV 1703 Fietsroute is een lusvormige fietsroute van 94 km door het Pajottenland en een klein stukje Vlaamse Ardennen. De toeristische wielerroute maakt een lus door het gebied waar Remco Evenepoel vandaan komt. De route is bewegwijzerd met dezelfde soort bebording als de Ronde van Vlaanderenroute. De route telt 840 hoogtemeters en 6,5 km kassei.
De route gaat door de provincies Vlaams-Brabant en Oost-Vlaanderen (Vlaanderen) en Henegauwen (Wallonië).
Vanuit Schepdaal voert de route over de hellingen Steenhoutberg, Muur-Kapelmuur, Bosberg, Congoberg, Ransbergstraat en Verlossingsstraat.
Naast hellingen in kassei voert de route ook over een drietal kasseistroken waarvan de Schavolliestraat het bekendst is. Deze zit vaker in de finale van de Brabantse Pijl voor vrouwen.
Belangrijke plaatsen zijn Vollezele, Galmaarden, Geraardsbergen, Itterbeek en Sint-Pieters-Leeuw. Van Geraardsbergen tot Atembeke loopt de route kort parallel met de rode lus van de Ronde van Vlaanderenroute.
# Station Batley

Batley is een spoorwegstation in Engeland.
# Nina Deuss

Nina Deuss is een Nederlands actrice. Ze studeerde aan de Toneelschool in Maastricht en later bij onder andere Frans Strijaards.

## Filmografie

* 1996 - Zoë - Secretaresse
* 1996 - Baantjer: De Cock en de moord op de broeder van het bloed - Josine van Berkel
* 1997 - All Stars - Jacqueline
* 1997 - Karakter
* 1998 - Loenatik: Junglekoorts - Paulette Oldenhuis tot Nijenburg
* 1999 - Baantjer: De Cock en de moord op de schandknaap - Mirjam de Nijs
* 2003 - De Band - Lisa ten Bokel
* 2006 - Man & Paard - Receptioniste
* 2007 - Grijpstra & De Gier: Kat en muis - Amber
* 2015 - Moordvrouw
* 2018 - Flikken Maastricht: Zaad - Connie Uitenbroeck
* 2022 - Flikken Rotterdam
# Lol (rivier)

De Lol is een rivier in de regio Bahr al-Ghazal in Zuid-Soedan. De rivier ontspringt in het Bongo-massief (of Bongo-gebergte) bij de grens met de Centraal-Afrikaanse Republiek.
# Station Bourne End

Bourne End is een spoorwegstation van National Rail in Bourne End, Wycombe in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway. Het station is geopend in 1873.
# Station Bersac

Station Bersac is een spoorweghalte in de Franse gemeente Bersac-sur-Rivalier.
# 6 uur van Mexico

De 6 uur van Mexico is een race uit het FIA World Endurance Championship. De race vindt plaats op de Autódromo Hermanos Rodríguez. De eerste editie vond in 1974 plaats, en de eerste race in het kader van het WEC werd in 2016 gehouden.

## Geschiedenis

De 6 uur van Mexico werd in 1974 voor het eerst gehouden als een race op de kalender van het IMSA GT Championship onder de naam 1000 kilometer van Mexico. Binnen dit kampioenschap was het de enige editie van de race.
In 1989 werd het evenement nieuw leven ingeblazen als een ronde van het World Sportscar Championship. De race vond driemaal plaats: twee keer over een lengte van 480 kilometer en eenmaal over een lengte van 430 kilometer. In 1992 stond het oorspronkelijk op de kalender, maar het kampioenschap bevond zich in zwaar weer en de race werd geschrapt.
In 2016 en 2017 werden er weer twee edities georganiseerd in het kader van het FIA World Endurance Championship onder de naam 6 uur van Mexico.

## Winnaars

| Jaar | Winnaars | Team | Auto | Afstand | Verslag |
| 1000 kilometer van Mexico-Stad ||||||
| 1974 | Fred van Beuren jr. Héctor Rebaque Guillermo Rojas | Héctor Rebaque, Sr. | Porsche Carrera | 1000 km | Verslag |
| 1975- 1988 | Niet gehouden | Niet gehouden | Niet gehouden | Niet gehouden | Niet gehouden |
| 480 kilometer van Mexico ||||||
| 1989 | Jochen Mass Jean-Louis Schlesser | Team Sauber Mercedes | Sauber-Mercedes C9 | 481,889 km | Verslag |
| 1990 | Jochen Mass Michael Schumacher | Team Sauber Mercedes | Mercedes-Benz C11 | 481,889 km | Verslag |
| 430 kilometer van Mexico-Stad ||||||
| 1991 | Yannick Dalmas Keke Rosberg | Peugeot Talbot Sport | Peugeot 905 Evo 1B | 433,258 km | Verslag |
| 1992- 2015 | Niet gehouden | Niet gehouden | Niet gehouden | Niet gehouden | Niet gehouden |
| 6 uur van Mexico ||||||
| 2016 | Timo Bernhard Brendon Hartley Mark Webber | Porsche Team | Porsche 919 Hybrid | 989,92 km | Verslag |
| 2017 | Earl Bamber Timo Bernhard Brendon Hartley | Porsche Team | Porsche 919 Hybrid | 1032,96 km | Verslag |
# Dagloner

Een dagloner is een arbeider die per dag werd betaald en die met name in de land- en tuinbouw werkte.
De dagloner had geen vaste betrekking en verdiende daardoor niet als er geen werk voorhanden was. Toch was hij met zijn gezin vaak afhankelijk van één boerderij, waarbij hij op loopafstand woonde. Daarom werden ze in Brabant ook wel kortwoners genoemd. Als de boer arbeidskracht nodig had, blies hij op de koehoorn.
Tegenwoordig wordt het incidentele werk in de land- en tuinbouw gedaan door zogenaamde loonbedrijven. Deze hebben werknemers die in vaste dienst staan.
De dagloner was goed te vergelijken met de losarbeider of loswerkman in de haven en industrie. Deze meldde zich 's ochtends op een plaats waar gewoonlijk arbeid geronseld werd. Meestal was dat een café. De koppelbaas selecteerde de gewenste arbeidskracht en de rest kon het de volgende dag weer proberen.
In Nederland werd met name in 1970 door de vakbonden strijd gevoerd tegen de koppelbazen en de zogeheten koppelbazenfraude, waarbij werknemers onder valse namen werden aangeworven om de sociale lasten te ontlopen.
# Geochroon

De geochroon (Engels: geochron) is een grafisch hulpmiddel voor radiometrische datering, meer specifiek bij de uranium-lood- en lood-loodmethode. In een tweedimensionaal diagram waarin isotopen van lood en uranium tegen elkaar staan uitgezet is het een isochroon, een rechte lijn die punten van gelijke ouderdom verbindt. In het geval van de geochroon is dit de ouderdom van de Aarde.
Twee isotopen van uranium ($^{238}$U en $^{235}$U) vervallen naar twee verschillende isotopen van lood ($^{206}$Pb en $^{207}$Pb). De verhoudingen tussen tussen de moeder- en dochterisotopen bieden twee afzonderlijke manieren om de ouderdom van een monster te bepalen. Om de twee waardes te combineren zet men de hoeveelheid van beide dochters tegen elkaar uit in een diagram, beide genormaliseerd door te delen door een andere, niet-radiogene isotoop van lood ($^{204}$Pb).
De verhouding tussen de isotopen kan ook bij monsters van gelijke ouderdom verschillen als bij de vorming ook dochterisotopen ("gewoon" lood) werden ingesloten. Bij datering met lood en uranium meet men meerdere monsters met een verschillende hoeveelheid "gewoon" lood die tot hetzelfde systeem (in de praktijk een gesteente of serie gesteentes) behoren, en dus dezelfde ouderdom hebben. De gemeten waarden zet men uit in het diagram om een isochroon te verkrijgen. Uit de helling van de isochroon volgt de ouderdom van de monsters.
Om de geochroon (en daarmee de ouderdom van de Aarde) te bepalen meet men monsters ontstaan tijdens de vorming van de Aarde. Omdat er op Aarde geen materialen van de vorming zijn overgebleven gebruikt men hiervoor meteorieten. Meteorieten zijn onverstoorde overblijfselen van de vorming van het Zonnestelsel. De geochroon en de ouderdom van het Zonnestelsel werden voor het eerst bepaald door Clair Patterson in 1956.

## Bronnen en verwijzingen

* (en) Chambers, J. & Mitton, J., 2014: From Dust to Life, The Origin and Evolution of our Solar System, Princeton University Press, ISBN 978-­0-­691­14522-­8.
* (en) Dickin, A.P., 2005: Radiogenic Isotope Geology (2nd ed.), Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-82316-6.
# Azizulhasni Awang

Mohammed Azizul Hasni bin Awang (Dungun, 5 januari 1988) is een Maleisisch baanwielrenner. In 2016 behaalde hij een bronzen medaille in de keirin op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Acht jaar eerder was Awang de Maleisische vlaggendrager tijdens de openingscermonie van de Spelen in 2008. Zijn hoogtepunt beleefde hij op de Spelen van Tokio in 2021 waar hij de zilveren medaille in de keirin won. In 2017 werd hij tevens wereldkampioen keirin.

## Palmares

| Jaar | AK | WK | Overig |
| Junioren |||||
| 2006 | | | Aziatische Spelen: Sprint |
| Elite |||||
| 2007 | 1 Keirin | | |
| 2008 | 1 Sprint, 1 Keirin, 2 Teamsprint | | WB Melbourne: Keirin |
| 2009 | 1 Sprint, 1 teamsprint | 2 Sprint | WB Peking: Keirin WB Eindklassement: Keirin |
| 2010 | | 2 Keirin | WB Peking: Keirin WB Eindklassement: Keirin Aziatische Spelen: Keirin WB Cali: Keirin |
| 2011 | 3 Keirin, 3 Sprint | 2 Keirin | WB Eindklassement: Keirin |
| 2012 | 2 Keirin, 2 Sprint | | |
| 2013 | | | |
| 2014 | 1 Sprint | | |
| 2015 | 1 Keirin, 2 Sprint | 3 Keirin | |
| 2016 | 3 Keirin, 3 Sprint | 3 Keirin | OS: 3 Keirin |
| 2017 | 1 Sprint | 1 Keirin | |
| 2018 | 2 Sprint, 3 Keirin | | Aziatische Spelen: 1 Sprint, 2 Teamsprint, 3 Keirin |
| 2019 | Januari 2019 1 Sprint, 3 Teamsprint Oktober 2019 1 Sprint 2 Keirin | | WB Cambridge: Keirin |
| 2020 | | 3 keirin 3 sprint | |
| 2021 | | | OS: 2 Keirin |
* Profiel van Azizulhasni Awang op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Azizulhasni Awang op de website van de UCI
* (en) Profiel van Azizulhasni Awang op olympedia.org
* Profiel van Azizulhasni Awang op De wielersite
# Psychocentra

Psychocentra is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Herbert Meier in een publicatie uit 1963.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Psychocentra millierei (Heylaerts, 1879), die in Europees Rusland voorkomt.
* Markku Savela. Psychocentra Meier, 1963. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 8-2-2025.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2025). Psychocentra millierei (Heylaerts, 1879). Bestimmung von Schmetterlingen und ihren Präimaginalstadien. Geraadpleegd op 8-2-2025.
# Ferdinand Baeyens

Baron Ferdinand Baeyens (Elsene, 19 april 1837 - Natoye, 28 juli 1914) was een Belgisch bankier. Van 1892 tot 1913 was hij gouverneur van de Generale Maatschappij van België.

## Biografie

Ferdinand Baeyens was een zoon van Livin Baeyens, een bescheiden winkelier, en Ernestine Dotermont. Hij trouwde in 1866 in Hornu met Rose Quenon (1843-1928). Ze kregen twee zoons en twee dochters. Hun dochter Jeanne (1872-1959) trouwde met een zoon van Théophile de Lantsheere, minister van Justitie, voorzitter van de Kamer van volksvertegenwoordigers en gouverneur van de Nationale Bank van België.
Hij begon op 14-jarige leeftijd als klerk bij de Generale Maatschappij van België. Hij klom snel op en werd op 28-jarige leeftijd hoofd van het secretariaat van de bank. In 1874 trad hij toe tot de raad van bestuur en in 1892 volgde hij Victor Tesch als gouverneur op. Dit was de eerste keer was dat iemand van bescheiden afkomst deze functie bekleedde, die tot dan toe was voorbehouden aan notabele families. Tijdens een periode van economische crisis breidde hij de bankactiviteiten uit naar die van depositobanken, waardoor de Generale Maatschappij zich verder ontwikkelde als een gemengde bank.
Baeyens was lid van verschillende raden van bestuur van spoorwegmaatschappijen, waaronder Haut et Bas Flénu, Braine-le-Comte-Gent, Mons-Hautmont en Société d'études de chemins de fer en Chine. Onder zijn leiding breidde de Generale Maatschappij voor het eerst uit buiten België, wat resulteerde in de oprichting van de Banque sino-belge in China (1902), de Banque du Congo belge (1909) en de Banque brésilienne italo-belge (1911).
In 1910 was hij voorzitter van de raad van bestuur van de Wereldtentoonstelling in Brussel.
Baeyens genoot het vertrouwen van koning Leopold II, hoewel hij zich aanvankelijk verzette tegen de kolonisatie van Congo. Van 1906 tot 1913 was hij de eerste voorzitter van de raad van bestuur van Union Minière du Haut Katanga. In 1904 verkreeg hij van de koning de titel van baron, overdraagbaar bij mannelijke eerstgeboorte. In december 1909 hielp hij persoonlijk barones de Vaughan, de maîtresse van Leopold II, haar fortuin te redden toen ze na de dood van de koning België halsoverkop moest verlaten.
Hij bleef actief in zijn verschillende functies tot 1913, toen hij wegens gezondheidsredenen aftrad. Jean Jadot volgde hem op. Hij overleed op 28 juli 1914, op het kasteel van Mouffrin nabij Natoye, op de dag dat de Eerste Wereldoorlog uitbrak.

## Literatuur

* M.-L. COMELIAU, 'Ferdinand Baeyens', in Biographie coloniale belge, vol. 4, 1955, Brussel, Institut royal colonial belge, 11.
* Ginette KURGAN-VAN HENTENRYK, Gouverner la Générale de Belgique. Essai de biographie collective, Brussel, De Boeck Université, 1996.
# Maarten Mast

Maarten Mast (1978) is een Belgisch apotheker en politicus.

## Levensloop

Mast groeide op in een gezin met twee kinderen in Brussegem, een deelgemeente van Merchtem. Hij was de zoon van Merchtems Agalev-gemeenteraadslid Jef Mast. Op elfjarige leeftijd (1989) werd hij wees, nadat zijn ouders omkwamen in een verkeersongeluk tijdens hun reis in het Afrikaanse Zaïre. Vervolgens werd hij samen met zijn zus opgenomen in het gezin van zijn nonkel en tante te Muizen. Hij voltooide zijn secundair onderwijs aan het BimSem te Mechelen en ging vervolgens studeren aan de Rijksuniversiteit Gent. In 1999 nam hij - als student - de apotheek van zijn ouders over. Hij vervolledigde zijn studies aan de VUB.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 was hij onafhankelijk kandidaat op de kartellijst van VLD met Gemeentebelangen en sp.a te Merchtem. Hij werd verkozen en vervolgens aangesteld als schepen van deze gemeente. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 stond hij wederom als onafhankelijke op de derde plaats op de liberale kieslijst Lijst1785 van Maggie De Block. Hij vormde een coalitie met CD&V-Plus en werd burgemeester van Merchtem ter opvolging van Eddie De Block. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 was hij andermaal als onafhankelijk kandidaat lijsttrekker op de lokale Open VLD-kieslijst van Lijst van de Burgemeester (LVB). Met 1594 voorkeurstemmen werd hij stemmenkampioen van deze verkiezingen. LVB vormde een coalitie met N-VA met Mast terug als burgemeester.

## Externe link

* Persoonlijke website
* Fiche Maarten Mast; Cumuleo.be
* 1 2 DE SMET Wim; 'Niemand verdient dit meer dan hij'; Het Laatste Nieuws; 15 oktober 2018. Gearchiveerd op 3 april 2019.
* ↑ Profiel Maarten Mast; LinkedIn
* ↑ Apotheker Maarten Mast meteen schepen; Het Nieuwsblad; 19 oktober 2012. Gearchiveerd op 4 april 2019.
* ↑ Fiche Maarten Mast; Lijst1785
* ↑ DE SMET Wim; Niet Maggie, wel Maarten aan het roer van Merchtem; Het Laatste Nieuws; 14 oktober 2018. Gearchiveerd op 4 april 2019.
# Ewijckshoeve

De Ewijckshoeve is een landgoed in de omgeving van Den Dolder in de Nederlandse provincie Utrecht.

## Geschiedenis

In 1685 was er al sprake van een terrein vernoemd naar de eigenaar, de heer Justus van Ewijck, lid van de familie Van Ewijck. Hij liet het huis Ewijckshoeve echter pas in de jaren negentig van de zeventiende eeuw bouwen. In 1695 werd Ewijckshoeve vermeld in de registers van de provincie Utrecht.
De hoeve onderging in de loop der eeuwen grote veranderingen. Zij brandde in het begin van de negentiende eeuw tot de grond af. Het huis dat in 1830 op de oude fundamenten werd opgetrokken is voor het grootste deel onveranderd gebleven.
In de jaren zeventig van de negentiende eeuw kwam het huis in handen van de koninklijke familie, die ook het nabijgelegen Paleis Soestdijk en Prins Hendriksoord bezaten. Ewijckshoeve werd toen bewoond door prins Hendrik van Oranje-Nassau (1820-1879), een broer van koning Willem III, die in 1879 stierf. Na zijn dood bleef het huis nog enige tijd in het bezit van de familie.
Een aannemer kocht het buiten in 1881 en verhuurde het aan de vader van de schilder Willem Witsen, Jonas Jan Witsen (1819-1901). Van 1884-1887 woonde en werkte Willem Witsen op de Ewijckshoeve. Op het landgoed kwamen toen veel kunstenaars en schrijvers uit de beweging van de Tachtigers op bezoek. De zus van Willem Witsen, Anna Agnes Witsen (1855-1889) woonde ook op het landgoed. Zij had ambitie om sopraan zangeres te worden, uiteindelijk na periodes van depresiviteit en eenzaamheid pleegde zij zelfmoord in maart 1889.
In 1924 kwam het huis via een veiling in handen van ondernemer Otto Blom (1887-1972). Otto Blom was firmant van het assurantiebedrijf Blom & Van der Aa en zevenvoudig tenniskampioen van Nederland.

### Bouwstijl

Het huidige witte landhuis uit 1827 samen met het koetshuis, zijn gebouwd in Neoclassicistische architectuur. In 1920 werd er aan beide kanten van het huis zijvleugels aangebouwd.

### Tuin en Parkaanleg

Van de oorspronkelijke 18de-eeuwse aanleg is de middenlaan en de formele rechthoekige kavelstructuur nog zichtbaar. Rond 1871 is onder leiding van Hendrik Copijn een meer landschappelijk tuin aangelegd met slingerende lanen, paden met vijver.

## Publicatie

* Rein van der Wiel, Ewijkshoeve. Tuin van tachtig. Amsterdam, Querido, 1988. ISBN 9021488051
* Karin Snellen, Landgoed Ewijckshoeve. Uitgeverij Stichting Ewijckshoeve, 2003. ISBN 9789090167206
* ↑ Buitenplaats Ewijckshoeve. Geraadpleegd op 8 februari 2025.
* ↑ Anna Witsen.
* ↑ Omschrijving van Ewijckshoeve: historisch tuin- en parkaanleg. Geraadpleegd op 2 februari 2025.
# Alur

Alur kan verwijzen naar:
* Alur (India)
* Alur (volk)
* Alur (taal)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Alur en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.