OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gotcha! (band)

Gotcha! is een Haarlemse p-funkband die (met enige onderbrekingen) sinds 1986 actief is.
De band had op de eerste twee albums twee frontmannen: zanger-gitarist Robadope Ro (Ro Krom) en rapper Rockattack Ten (Iwan van Amersfoord). In 1994 verliet Robadope Ro de band en begon 'Ro and Paradise Funk'. In 1996 (na het derde album) verliet ook Rockattack Ten de groep. In 2002 presenteerde Gotcha! hun comebackalbum 5.259551/2200 (zonder Ro en Ten met Kid Crash). Twee bandleden (Ireapeat en KoenFu) verlieten Gotcha! en begonnen de band Beef.
Samen met Def P & Moordgasten had Gotcha! in 2003 Nederlandstalige hit, 'Je moet je bek houwe'.
Halverwege 2009 ging de band onder de naam 'Gotcha! All Stars' weer toeren in de oude bezetting, zonder Ro Krom. Het werd daarna weer erg stil rondom de band. In 2015 was er opeens weer een nieuw album, een nieuwe bezetting en een nieuwe (voorjaars)tournee door Nederland. Robadope Ro was er weer niet bij, maar wel E1 Ten en de nieuwe zangeres Nyjolene Grey.
Begin 2016 schreef muzieksite Maxazine dat E1 Ten stopte bij de band om een solocarrière te beginnen.
In 2022 komen Ro & Ten samen om te werken aan nieuw materiaal en touren zij samen met DJ Dirk Diggler onder de naam Them Two The Gotcha! Crew. Begin 2024 gaan ze ieder hun eigen weg.

## Discografie

* Go Go Connection (Radio West Session '89) (1989), cassette (eigen beheer)
* Words And Music From Da Lowlands (1991), cd
* Gotcha! Gotcha! Gotcha! (1993), cd
* Four: It' The Terra P-funk From Beyond Space (1995), cd
* 5.259551/2200 (2002), cd
* Live from the Oldschool (2003), cd
* Imagine featuring Mary Griffin (2010), cd-single
* Back To The Moon (2015), cd/lp
* Gotcha! Gotcha! Gotcha! (2023), 12inch vinyl by Sounds Haarlem

## Externe link

* Biografie van Gotcha! (band) in de Muziekencyclopedie
* ↑ Wildenberg, Norman van den, Frontman E1 Ten stopt bij Gotcha!. Maxazine (7 januari 2016). Gearchiveerd op 6 februari 2025. Geraadpleegd op 6 februari 2025.
# Tuidraad

Een tuidraad of tuikabel (tui) is een kabel, die gebruikt wordt om stabiliteit aan hoge, smalle constructies (vaak zendmasten of windturbines) te geven. Eén eind van de kabel wordt aan de constructie bevestigd, het andere eind wordt verankerd aan een funderingsconstructie op een bepaalde afstand van de basis van de constructie. Op deze manier wordt een driehoek gevormd die niet vervormbaar is; de {meestal verticale) stand van de constructie wordt gefixeerd. Er zijn minimaal drie tuidraden nodig om in alle richtingen een stabiele constructie te vormen.

## Tuidraad, stag en scheerlijn

Een tuidraad op een boot wordt stag genoemd en is een onderdeel van de verstaging. Bij tenten spreekt men van scheerlijnen.
Rondom een constructie worden kabels meestal op onderling gelijke afstand bevestigd. Dit kan bijvoorbeeld een driepunts-, een vierpunts-, een paar-paar- of een andere opstelling zijn. Dak-antennes hebben meestal een driepuntsbevestiging. Bij een vierpuntsopstelling kan het zijn dat een van de vier kabels nauwelijks of niet belast wordt.
# Miyataka Shimizu

Miyataka Shimizu (Japans: 清水都貴, Shimizu Miyataka; Saitama, 23 november 1981) is een voormalig Japans wielrenner. Shimizu was prof sinds 2004. In 2008 won hij een etappe en het eindklassement van de Franse rittenkoers Parijs-Corrèze. Aan het eind van 2014 zette hij een punt achter zijn carrière.

## Overwinningen
### 2007

    1e etappe Ronde van León
    Eindklassement Ronde van León

### 2008

    Eindklassement Ronde van Kumano
    1e etappe Parijs-Corrèze
    Eindklassement Parijs-Corrèze

### 2010

    2e etappe Ronde van Taiwan
    7e etappe Ronde van Martinique
    Eindklassement Ronde van Martinique
    2e etappe Ronde van Hokkaido
    Eindklassement Ronde van Hokkaido

### 2013

    Bergklassement Ronde van de Elzas

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | WK op de weg |
| 2014 | 94e |
* (en) Profiel van Miyataka Shimizu op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Miyataka Shimizu op de website van de UCI
* Profiel van Miyataka Shimizu op De wielersite
# Station Kendal

Kendal is een spoorwegstation van National Rail in Kendal, South Lakeland in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door First TransPennine Express.
# Batangasbaai

Batangasbaai is een baai aan de zuidwest kant van het Filipijnse eiland Luzon. Aan de baai liggen de gemeenten Mabini, Bauan, San Pascual en Tingloy en de stad Batangas City. De baai heeft een oppervlakte van ongeveer 220 km² en een kustlijn van 470 km. De maximale diepte van de baai, bij de ingang, is 466 meter. In de baai zijn diverse havens te vinden.
# Tuidraad

Een tuidraad of tuikabel (tui) is een kabel, die gebruikt wordt om stabiliteit aan hoge, smalle constructies (vaak zendmasten of windturbines) te geven. Eén eind van de kabel wordt aan de constructie bevestigd, het andere eind wordt verankerd aan een funderingsconstructie op een bepaalde afstand van de basis van de constructie. Op deze manier wordt een driehoek gevormd die niet vervormbaar is; de (meestal verticale) stand van de constructie wordt gefixeerd. Er zijn minimaal drie tuidraden nodig om in alle richtingen een stabiele constructie te vormen.

## Tuidraad, stag en scheerlijn

Een tuidraad op een boot wordt stag genoemd en is een onderdeel van de verstaging. Bij tenten spreekt men van scheerlijnen.
Rondom een constructie worden kabels meestal op onderling gelijke afstand bevestigd. Dit kan bijvoorbeeld een driepunts-, een vierpunts-, een paar-paar- of een andere opstelling zijn. Dak-antennes hebben meestal een driepuntsbevestiging. Bij een vierpuntsopstelling kan het zijn dat een van de vier kabels nauwelijks of niet belast wordt.
# It Grutte Ear

It Grutte Ear ("Het grote oor"), ook de Grutte Earen of (volgens de spelling van vóór de Steatestavering) It Greate Ear en officieel Satellietgrondstation 12 genoemd, is de Friese bijnaam voor een grondstation voor satellietcommunicatie. Het betreffende grondstation bevindt zich in de weilanden ten noordwesten van het Friese dorp Burum, ten westen van de buurtschap De Keegen en ten oosten van het Fries-orthodoxe kerkje van Kollumerpomp. Het werd in 1973 geopend door de PTT en is het enige Nederlandse grondstation voor internationale verbindingen over communicatiesatellieten. Het is eigendom van KPN Satcom en wordt beheerd door Stratos (voorheen Xantic).

## Inmarsat

Het grondstation vormt de toegangspoort voor het verzamelen van Europees en intercontinentaal verkeer uit Nederland en omringende landen dat loopt over het telefoonnet en via straalzenders om het weer door te sturen naar satellieten, zodat het kan worden verzonden naar de eindbestemming via soortgelijke grondstations elders ter wereld. Het vormt onderdeel van Inmarsat. Het grootste deel van het terrein (noorden, oosten en midden) heeft deze functie.

## NSO

Na de aanslagen van 11 september besloot de Nederlandse regering tot de oprichting van de Nationale Sigint Organisatie (NSO) voor het coördineren van de verbindingsinlichtingen van de AIVD en MIVD. Dit ging gepaard met een uitbreiding van de vraag naar satellietcapaciteit. Het bestaande grondstation van defensie in Zoutkamp (opgericht eind jaren 1970) mocht door bezwaren van omwonenden niet worden uitgebreid, waarop defensie het grondstation sloot en haar satellietschotels herplaatste bij haar basis in de Marnewaard. De NSO wendde zich daarop in 2005 tot het Stratosterrein in It Grutte Ear voor het gebruiken van twee bestaande grote schotels en de bouw van 13 nieuwe schotels (zie ook Grondstation Burum). Het terrein van de NSO werd gerealiseerd in het zuiden van It Grutte Ear. De schotels zijn bedoeld voor het opvangen van al het langskomend satellietverkeer in het kader van de terrorismebestrijding. Van de twee grote schotels werd er later een gesloopt.
* Bord met de aankondiging van de bouw van het grondstation voor satellietcommunicatie bij Burum. Op de achtergrond een van de schotels (1972).
* Plaatsing van een van de grote schotels (1972)

### Literatuur

* Jan Abrahamse, It Greate Ear in Burum. Noorderbreedte (2006). Gearchiveerd op 19 mei 2014. Geraadpleegd op 9 augustus 2023.

### Referenties

* ↑ Grondstation voor satellietcommunicatie (1975) (Video). YouTube. Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid (10 januari 2023). Geraadpleegd op 5 februari 2023.
# Station Aber

Aber is een station van National Rail in Caerphilly in Wales. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Transport for Wales.
# Fernando Castro Santos

Fernando Castro Santos (Poio, 20 februari 1952) is een Spaanse gepensioneerde voetballer en voetbaltrainer, die speelde als verdediger.
Tijdens zijn carrière werkte hij in verschillende clubs in zijn land en in Portugal.

## Voetbalcarrière

Santos, geboren in Poio, provincie Pontevedra, begon op zijn dertigste als manager te werken bij het lokale Pontevedra CF, voordat hij in 1989 naar de Gallische buren SD Compostela verhuisde. Tijdens zijn periode van zes jaar bij de laatste club leidde hij het vanuit de vierde divisie naar La Liga.
Nadat hij Compos had geholpen om hun topstatus in het seizoen 1994-1995 te behouden, bleef Santos in de regio, tekende bij Celta de Vigo en bleef daar voor twee jaar. Hij begon 1997-98 in Portugal met S.C. Braga, werd na een paar maanden ontslagen (de ploeg bereikte uiteindelijk de nationale bekerfinale) en keerde terug naar zijn land met Sevilla FC, in het tweede niveau.
Santos verliet Sevilla in de zomer van 1999 na de beste vluchtpromotie van het team en bracht de volgende jaren door bij CD Tenerife, Polideportivo Ejido, Córdoba CF, UD Almería en UD Vecindario - allemaal op de tweede laag van het land, veilig voor 2000-2001; hij bracht ook een deel van de competitie van 2002-2003 opnieuw door in Braga en ontmoette hetzelfde lot.
Op 9 februari 2010 keerde Santos terug naar Portugal als vervanger van de ontslagen José Mota bij Leixões SC. Op 21 oktober keerde hij terug naar zijn eerste club Pontevedra na de overname van Ángel Viadero.
# Andries Lamain

Andries Lamain is een Nederlandse presentator en sportcommentator.
Lamain volgde een opleiding aan School voor Journalistiek te Utrecht. Na zijn opleiding werkte hij onder andere als presentator van de televisieprogramma's Radar en Met hart en ziel. In 2019 was Lamain een van de discipelen in The Passion 2019. Hier vertolkte hij de rol van discipel nummer vier.
Bij de EO was Lamain te horen als presentator van het NPO Radio 1-programma Dit is de Zaterdag en Dit is de Zondag. Sinds 2019 was hij werkzaam als commentator bij Eurosport, waar hij wielrennen en darts versloeg. Op 2 april 2023 was Lamain voor de eerste keer te horen als commentator wielrennen bij NOS Studio Sport. In februari 2024 werd bekend dat Lamain in vaste dienst treedt bij de NOS en stopt als commentator bij Eurosport.
Tijdens de Tour de France van 2024 is Lamain te horen als commentator in Radio Tour de France.
Lamain is naast zijn werk in de sportjournalistiek ook coach en maakt een podcast over traumaverwerking.
* ↑ Andries Lamain, The Passion
* ↑ Andries Lamain, IMDb. Gearchiveerd op 9 juni 2019.
* ↑ Andries Lamain nieuwe wielercommentator NOS Sport. nos.nl.
* ↑ Een tv-marathon tijdens de ‘supersportzomer’: wat is waar te zien en te horen?. parool.nl. Geraadpleegd op 15 juni 2024.
* ↑ Villamedia (21-02-2025). Geraadpleegd op 02-03-2025.
# Station Croix-Rouge

Station Croix-Rouge is een voormalig spoorwegstation aan spoorlijn 155 in het gehucht Croix Rouge in de Belgische gemeente Étalle. Het station met telegrafische code MCR opende op 25 maart 1873 en sloot op 5 februari 1951.
0,0: Marbehan · 3,1: Villers-sur-Semois · 6,1: Sainte-Marie · 13,5: Buzenol · 19,5: Ethe · 21,2: Belmont · 22,6: Pierrard-École · 23,9: Virton-Ville · 25,5: Virton · 27,5: Dampicourt · 31,2: Lamorteau
# Ryu Suzuki

Ryu Suzuki (Sendai, 29 september 1992) is een Japans voormalig wielrenner die tussen 2018 en 2020 reed voor Utsunomiya Blitzen.

## Carrière

In 2014 werd Suzuki vijfde op het nationale kampioenschap op de weg voor beloften, bijna vijf minuten achter winnaar Tanzo Tokuda. Een jaar later werd hij wederom vijfde, maar ditmaal bij de eliterenners. In november werd hij achtste in de Ronde van Okinawa, 22 seconden achter winnaar Jason Christie.
In 2017 nam Suzuki voor de tweede maal in zijn carrière deel aan de Ronde van de Filipijnen. In de eerste etappe werd hij, bijna twee minuten achter winnaar Daniel Whitehouse, tweede in de pelotonsprint. Een dag later werd hij vijfde in door Sean Whitfield gewonnen massasprint. In de derde etappe wist Suzuki, achter Fernando Grijalba en Benjamin Hill, derde te worden in de sprint van een uitgedund peloton. In september van dat jaar behaalde hij zijn eerste UCI-overwinning door de eerste etappe in de Ronde van Hokkaido te winnen. De leiderstrui die hij daaraan overhield raakte hij een dag later kwijt aan Hayato Okamoto.

## Overwinningen
### 2017

    1e etappe Ronde van Hokkaido

## Ploegen

* 2015 – Nasu Blasen
* 2016 – Bridgestone Anchor Cycling Team
* 2017 – Bridgestone Anchor Cycling Team
* 2018 – Utsunomiya Blitzen
* 2019 – Utsunomiya Blitzen
* 2020 – Utsunomiya Blitzen
* (en) Profiel van Ryu Suzuki op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Ryu Suzuki op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Ryu Suzuki op de website van de UCI
* Profiel van Ryu Suzuki op De wielersite
Abe · Amezawa · Iino · Masuda · Mawatari · Oka · Onodera · R. Suzuki · Y. Suzuki
# Zottegem Carnaval

Zottegem Carnaval is een meerdaags carnaval in het Belgische Zottegem, met vier carnavalsstoeten.
Het begint jaarlijks op de eerste vrijdag van januari met een stoet in de deelgemeente Sint-Goriks-Oudenhove en is daarmee het vroegste carnavalsevenement van het jaar in heel de wereld. De volgende dag (zaterdag) trekt de stoet door het centrum van de stad. Carnaval Zottegem vindt volgens de regels plaats op de eerste zaterdag van januari tenzij die zaterdag op 1, 2, 3 of 4 januari valt (dan wordt Carnaval Zottegem verschoven naar de tweede zaterdag van januari). Er is ook een kindercarnaval (op zondag na de Zottegemse stoet) en een seniorencarnaval (op maandag na de Zottegemse stoet). Op de eerste vrijdag na de viering in het stadscentrum wordt ook in Erwetegem carnaval gevierd. Sinds 1980 vindt er ook in Sint-Maria-Oudenhove in januari telkens een carnaval plaats met een stoet (op de eerste zaterdag na de viering in het stadscentrum), voortgekomen uit het driekoningenfeest daar sinds 1973.
Elk jaar wordt een Zottegemse Prins Carnaval verkozen. De burgemeester overhandigt de symbolische stadssleutel aan Prins Carnaval voor de festiviteiten. Na de carnavalsperiode overhandigt Prins Carnaval Zottegem de sleutel symbolisch opnieuw aan de burgemeester.

## Geschiedenis

Zottegem Carnaval ontstond in de jaren 1950 uit de lokale Driekoningenvieringen. In Zottegem werden deze festiviteiten uitgebreid met een optocht die al snel een carnavalesk karakter kreeg waardoor men van Driekoningencarnaval sprak. Anno jaren 80 verdween het Driekoningen-element en bleef de carnavalsstoet over.
* ↑ "Einde Carnaval Zottegem 2025, vooruitblik op 2026".
* ↑ Carnavalsstoeten in Zottegem brengen veel volk op de been, VRT
* ↑ "Terwijl de rest van het land nog klinkt op het nieuwe jaar rijdt in Zottegem dit weekend al de carnavalsstoet uit", TVOOST, 4 januari 2024. Geraadpleegd op 11 januari 2024. “in Zottegem gaan ze er dit weekend weer stevig tegenaan met de 65e editie van Zottegem Carnaval. De stoet van Zottegem is ook dit jaar de eerste carnavalsstoet ter wereld”
* ↑ Duizenden toeschouwers genieten van eerste carnaval van het jaar, Het Nieuwsblad
* ↑ 50 jaar driekoningenfeest in Sint-Maria-Oudenhove, Nuus
* ↑ Prins Stanny I waakt twaalf dagen lang over de stad, De Standaard
* ↑ Prins Jens krijgt de sleutel, Het Nieuwsblad
* ↑ Prins Wesley regeert over stad, Het Laatste Nieuws
* ↑ Prinsverkiezing kondigt Carnaval Zottegem 2024 aan, Nuus
* ↑ Jenne De Potter geeft sleutel van stad Zottegem aan prins Elien, Nuus
* ↑ Prinsjesdag kondigt carnaval Groot-Zottegem aan, Het Nieuwsblad
* ↑ "Vroegste carnaval ter wereld start in Zottegem", VRT NWS: nieuws, 5 januari 2024. Geraadpleegd op 11 januari 2024. “"In 1957 waren er nog veel Driekoningenvieringen in de streek. Dat was heel populair en valt op 6 januari. Maar in Zottegem zagen ze dat meteen groot en kwamen er snel karren en een optocht bij, de Driekoningenstoet. Een paar jaar later was het al Driekoningencarnaval.""In de jaren tachtig viel de traditie van Driekoningen wat weg en waren er geen meer. Maar de stoet is altijd gebleven en heeft een echt carnavalskarakter gekregen."”
# Station Kingham

Kingham is een spoorwegstation van National Rail in Kingham, West Oxfordshire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway. Het station is geopend in 1855.
# Filip Maciejuk

Filip Maciejuk (Puławy, 3 september 1999) is een Poolse wielrenner die sinds 2024 voor BORA-hansgrohe uitkomt.

## Carrière

Bij de junioren werd Maciejuk nationaal kampioen tijdrijden in 2016 en 2017. Bij de editie van 2016 versloeg hij Mateusz Kostański en een jaar later was Maciejuk te sterk voor Wiktor Richter. In de Ronde van Vlaanderen 2023 veroorzaakte hij een massale valpartij door een onoordeelkundige inhaalmanoeuvre, waarna hij door de jury uit de wedstrijd werd gehaald. In 2024 behaalde hij zijn eerste profoverwinning door nationaal kampioen tijdrijden te worden, voor Kamil Gradek en Szymon Sajnok.

## Overwinningen
### 2016

    Pools kampioen tijdrijden junioren

### 2017

    Pools kampioen tijdrijden junioren

### 2018

    Eindklassement Carpathian Couriers Race
    3e etappe Szlakiem Walk Majora Hubala
    Jongerenklassement Triptyque des Monts et Châteaux

### 2021

    2e etappe, eind- en puntenklassement Carpathian Couriers Race
    1e etappe en eindklassement L'Etoile d'Or

### 2024

    Pools kampioen tijdrijden, Elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Waalse Pijl | WK op de weg |
| 2022 | 87e | 84e | | opgave | | |
| 2023 | opgave | uitgesl. | | opgave | opgave | |
| 2024 | opgave | 81e | 97e | | | opgave |

#### Resultaten in kleinere rondes

| Jaar | Ronde van de VAE |
| 2024 | 47e |

## Ploegen

* 2018 – Leopard Pro Cycling
* 2019 – Leopard Pro Cycling
* 2020 – Leopard Pro Cycling
* 2021 – Leopard Pro Cycling
* 2022 – Bahrain Victorious
* 2023 – Bahrain Victorious
* 2024 – BORA-hansgrohe
* 2025 – Red Bull-BORA-hansgrohe
Arashiro · Bauhaus · Bilbao · Buitrago · Caruso · Colbrelli · Feng · Govekar (vanaf 1/6) · Gradek · Haig · Haussler · Landa · Maciejuk · Madan · Mäder · Milan· Mohorič · Novak · Osorio (tot 31/3) · Pernsteiner · Poels · Price-Pejtersen · Sánchez · Sütterlin · Teuns (tot 4/8) · Tratnik · Williams · Wright · Zambanini · Miholjević (stagiair)
Arashiro · Arndt · Bauhaus · Bilbao · Buitrago · Buratti (vanaf 12/4) · Caruso · Govekar · Gradek · Haig · Haussler (tot 7/4) · Kepplinger · Landa · Maciejuk · Madan · Mäder (overleden 16/7) · Miholjević · Milan· Mohorič · Pasqualon · Pernsteiner · Poels · Price-Pejtersen · Rajović · Scott · Sütterlin · Tiberi (vanaf 1/6) · Tu · Wright · Zambanini
Adrià · Aleotti · Benedetti (tot 18/8) · Buchmann · Denz · Gamper · Hajek · Haller · Herzog · Higuita · Hindley · Jungels · Kämna · Koch · Lipowitz · Lührs · Maciejuk · Martínez · Meeus · Mullen · Palzer · Roglič · Schachmann · Sobrero · van Poppel · Vlasov · Wandahl · Welsford · Zwiehoff
* ↑ (en) published, Stephen Farrand, Filip Maciejuk disqualified from Tour of Flanders after sparking huge crash - Video. cyclingnews.com (2 april 2023). Geraadpleegd op 6 februari 2025.
* (en) Profiel van Filip Maciejuk op ProCyclingStats
* Profiel van Filip Maciejuk op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Filip Maciejuk op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Filip Maciejuk op de website van de UCI
* Profiel van Filip Maciejuk op De wielersite
# Rood bekermos

Het rood bekermos (Cladonia coccifera) is een korstmos uit de familie Cladoniaceae. Het komt voor op humusrijke bodems, af en toe op hout. Vaak in heidevelden, stuifzanden, ook in de duinen. Het komt voor van laagland tot hooggebergte in droge naaldbossen, soms ook op rotsen. Het groeit niet op kalkrijke gronden.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

Rood bekermos is geelgroenig van kleur. De gelige kleur komt van het usninezuur dat het bevat. De podetiën (takjes) zijn tot 7-35 mm hoog en vormen bekerstructuren met een diameter van 4 tot 7 mm (maximaal 15 mm). De bekers relatief breed. Vaak breder dan de halve hoogte. Verder zijn de bekers dicht bedekt met kleine ronde schubben. De binnen en buitenkant van de beker is soredieus. Op de bekerranden kunnen kunnen rode pycnidiën of zeldzaam kleine gebogen rode apotheciën voorkomen. De pycnidiën zijn breed peervormig, aan de basis ingesnoerd, zwart naar rood, met rode gelatine conidia. De apotheciën zijn tot 4 mm breed en produceren ascosporen. De onderkant van het korstmos is wit met gelige tot geelbruine plekken aan de basis.
Grondschubben zijn talrijk en worden tot 5 tot 8 mm lang. Ze zijn in gelijke kleur als de podetiën. Aan de onderzijde zijn ze wit, de basis is echter geelachtig tot geelbruin.
Rood bekermos toont de volgende gebruikelijke kleurreacties: K-, C- & KC+ (geel), P- en UV-. De oranje en rode delen kleur rood met K+.
Het korstmos kan worden verward met andere soorten met rode vruchtlichamen, zoals:
* dove heidelucifer (Cladonia macilenta), maar deze heeft geen bekervormige, maar staafvormige tot vertakte podetiën.
* rode heidelucifer (Cladonia floerkeana), maar deze heeft geen bekervormige, maar staafvormige tot vertakte podetiën.

### Microscopische kenmerken

De pycnidiumsporen zijn is 3 × 0,5 μm groot. De ascosporen zijn eencellig, kleurloos, spoelvormig tot langwerpig met de afmeting 6-12 × 2,5-3,4 μm.

## Verspreiding

Het bekermos is een kosmopolitische soort en worden gevonden op alle continenten behalve Antarctica. In Nederland komt het vrij algemeen voor.

## Naam

Cladonia coccifera naam is afgeleid van het Latijnse woord coccum en betekent "pit van boomvrucht" of granaatappel, "scharlaken of kermes". De gal van Quercus coccifera werd gebruikt voor de productie van een karmozijnrode of scharlakenrode kleurstof. De soortaanduiding coccifera verwijst hier naar de rode apotheciën.
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* (en) Index Fungorum
* (en) Consortium of North American Lichen Herbaria
* Herk, K. van, A. Aptroot & L. Sparrius, 2017. Veldgids Korstmossen. KNNV Uitgeverij, Zeist. 2e druk p. 140-141