OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dischidanthus

Dischidanthus is een geslacht uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae). De soorten komen voor van de oostelijke Himalaya tot in zuidelijk China en het Maleisisch schiereiland.

## Soorten

* Dischidanthus thyrsiflorus (Hook.f.) S.Reuss, Liede & Meve
* Dischidanthus urceolatus (Decne.) Tsiang
* ↑ (en) Dischidanthus Tsiang Royal Botanic Gardens, Kew
Aganonerion · Acokanthera · Adenium · Aganosma · Allamanda · Alstonia · Alyxia · Amalocalyx · Anodendron · Apocynum . Asclepias · Baharuia · Baissea · Beaumontia · Caralluma · Carissa · Catharanthus · Cerbera · Ceropegia (lantaarnplanten) · Chonemorpha · Cleghornia · Cynanchum · Dewevrella · Dischidia · Ditassa · Echites · Elytropus · Epigynum · Eucorymbia · Forsteronia · Hoodia · Hoya · Hylaea · Huernia · Ichnocarpus · Ixodonerium · Kopsia · Landolphia · Lhotzkyella · Macroditassa · Mandevilla · Manothrix · Margaretta · Marsdenia · Matelea · Melinia · Melodinus · Merrillanthus · Metaplexis · Metastelma · Microdactylon · Microloma · Miraglossum · Mitostigma · Morrenia · Motandra · Nautonia · Neoschumannia · Nephradenia · Notechidnopsis · Odontadenia · Odontanthera · Oncinema · Oncostemma · Ophionella · Orbea · Orbeanthus · Orbeopsis · Orthanthera · Orthosia · Oxypetalum · Oxystelma · Pachycarpus · Pachycymbium · Pachypodium · Papuechites · Parameria · Parapodium · Parepigynum · Parsonsia · Pectinaria · Pentacyphus · Pentarrhinum · Pentasachme · Pentastelma · Pentatropis · Peplonia · Pergularia · Periglossum · Petopentia · Pherotrichis · Philibertia · Piaranthus · Pleurostelma · Plumeria · Pseudolithos · Quaqua · Quisumbingia · Raphistemma · Raphionacme · Rauvolfia · Rhyncharrhena · Rhyssolobium · Rhyssostelma · Rhytidocaulon · Riocreuxia · Rojasia · Sarcolobus · Sarcostemma · Schistogyne · Schistonema · Schubertia · Secamone · Secamonopsis · Seutera · Sindechites · Sisyranthus · Solenostemma · Sphaerocodon · Stapelia · Stapelianthus · Stapeliopsis · Stathmostelma · Stenomeria · Stenostelma · Stigmatorhynchus · Schizozygia · Tacazzea · Tectiphiala · Trachelospermum · Urceola · Vallariopsis · Vinca (maagdenpalm) · Vincetoxicum (engbloem)
# Laforet (warenhuis)

Laforet Harajuku (ラフォーレ原宿, Rafōre Harajuku) is een Japans warenhuis-, woningen- en museumcomplex gelegen in het gebied Harajuku van de wijk Shibuya in Tokio.
Laforet is gebouwd over een deel van de oude Tokyo Central Church. Een nieuwere kerk achter de winkel werd in 1978 geopend. Het complex werd gebouwd door de ontwikkelaar Mori Building Company, die verschillende locaties in Tokio had ontwikkeld, waaronder de Roppongi Hills Mori Tower, die op het moment van opening een van de hoogste gebouwen in Tokio was.
De naam Mori is in het Japans het woord voor "bos", en de naam van het complex is daarvan afgeleid met de Franse woorden "la forêt" (vertaald: het bos).
Het complex telt zes verdiepingen en twee kelders, verdeeld in halve niveaus. Het telt 150 winkels en het Laforet Museum op de bovenste verdieping.
Het heeft een lange geschiedenis met de jeugdmodecultuur, hoewel dit oorspronkelijk niet de bedoeling was. Hoewel modemerken als Hysteric Glamour en Ba-tsu er hun eerste boetieks openden, was het interieur oorspronkelijk voor die tijd soberder en conventioneler. Helaas voor de projectontwikkelaars resulteerde dit in een lage omzet in het eerste jaar van de onderneming, waardoor Ryotu Matsumoko van Ba-stu werd aangetrokken om het interieur van de winkel te renoveren en het te veranderen in een jeugdiger en 'edgy' ontwerp voor die tijd, waarbij lange en diepe winkels werden vervangen door brede en ondiepe winkels die op een 'panopticon'-achtige manier zichtbaar waren voor winkelend publiek vanuit een centraal trappenhuis.
Hetzelfde gold voor de reclame voor mode, oorspronkelijk ontworpen door het Amerikaanse bedrijf Antonio Lopez, dat niet bijzonder succesvol was totdat het werd overgenomen door Takuya Onuki, dat halverwege de jaren 1990 de reclamecampagnes omschakelde van vrouwelijke modellen die merkkleding droegen naar eigenzinnige beelden zoals het merk "Nude" van Amerikanen die hun dagelijkse bezigheden uitvoeren, gekleed in alleen ondergoed, en honden in spijkerbroek.
Naar aanleiding van de opkomst van de jeugdmodecultuur in die tijd ging Laforet samenwerken met jeugdmodebladen en kledingmerken om in de jaren 1980 en 1990 modeshows te organiseren in het gebouw. Als slachtoffer van zijn eigen succes, waarbij de onafhankelijke vernieuwers die oorspronkelijk werden aangetrokken, door de commercie werden overgenomen, raakten de modeshows van Laforet eind jaren negentig in verval.
In 2006 begon een nieuwe reeks boetieks het tij te keren.
# Martijn Dragt

Martijn Dragt (24 mei 1988) is een Nederlandse darter.

## Carrière
#### 2023

Dragt ging in 2023 naar de PDC Q-School, maar haalde de tweede fase niet, waardoor hij geen Tour Card behaalde.
Via de Associate Member Qualifier wist hij zich te kwalificeren voor de Baltic Sea Darts Open 2023, waar hij de laatste 16 haalde. Hierbij wist hij Ricky Evans en voormalig wereldkampioen Rob Cross te verslaan. Dragt werd uitgeschakeld door Ryan Searle.

#### 2024

In januari 2024 nam Dragt voor de vierde keer deel aan PDC Q-School. Na voldoende punten te hebben gesprokkeld om deel te kunnen nemen aan de eindfase, pakte hij een Tour Card door dagwinnaar te worden op de eerste dag. Op donderdag 11 januari versloeg hij achtereenvolgens Jesús Noguera, Marcel Junk, Liam Maendl-Lawrance, Rusty-Jake Rodriguez, Lukas Wenig en Mario Vandenbogaerde, waarop hij in de finale Chris Landman met 6-5 passeerde na een achterstand van 5-3. Dragt wist in de laatste drie wedstrijden een achterstand om te buigen naar een overwinning.
https://www.dartsactueel.nl/european-q-school-martijn-dragt-wint-tourkaart-in-nederlandse-finale/
* ↑ European Q-School First Stage Live Order of Merit. www.dartsrankings.com. Gearchiveerd op 20 februari 2023. Geraadpleegd op 26 februari 2023.
* ↑ Michael van Gerwen gooit nét geen 9-darter en struikelt over eerste horde bij Baltic Sea Darts Open (25 februari 2023). Gearchiveerd op 27 februari 2023. Geraadpleegd op 26 februari 2023.
* ↑ (en) PDC EU Q-School Final Stage - Event 1. DartConnect (11 januari 2024). Gearchiveerd op 11 januari 2024. Geraadpleegd op 11 januari 2024.
# Ville de Paris (warenhuis)

Ville de Paris was een warenhuis in het centrum van Los Angeles. Het warenhuis was actief van 1893 tot en met 1919.
De winkel Ville de Paris van A. Fusenot in Los Angeles mag niet worden verward met de niet-gerelateerde winkel City of Paris die tot 1897 in Los Angeles werd gerund door Eugene Meyer & Co. en daarna door Stern, Cahn & Loeb. Ook mag de winkel niet worden verward met het veel bekendere City of Paris Dry Goods Co. in San Francisco.

## Geschiedenis

De Franse emigrant Auguste Fusenot (Frans consul in Los Angeles van 1898 tot 1907) arriveerde in 1873 in de Verenigde Staten en werd al snel partner bij de winkel City of Paris in San Francisco. Nadat hij het vak had geleerd, richtte hij in 1893 Ville de Paris in Los Angeles op. Het werd door de A. Fusenot Co. geëxploiteerd als een winkel in textiel. Het was gevestigd in het Potomac Block op South Broadway 221-223 tussen 2nd Street en 3rd Street in een tijd dat de meeste winkels zich in het Central Business District rond Spring Street, Main Street, First Street en Temple Street bevonden. De oorspronkelijke winkel was 280 m² groot.
In de tweede helft van 1905 verhuisde de winkel naar een ruimte die 32 keer groter was (8.900 m²), naar het pand waar voorheen Coulter's gevestigd was. Het was een blok verderop in het Homer Laughlin Building, op South Broadway 317-325, dat helemaal doorloopt tot Hill Street 314-322. Dit is de huidige locatie van de Grand Central Market.
In 1907 stierf Auguste Fusenot en nam broer Georges het beheer van de winkel over. In 1915 verkocht Fusenot zijn bedrijf aan de eigenaren van The Emporium, en in 1917 verhuisde de Ville de Paris naar de hoek 7th Street en Olive Street, nadat J.W. Robinson zijn vlaggenschipwinkel opende op 7th Street, vele blokken ten westen van Broadway. Het gebied zou tientallen jaren lang het exclusieve winkelgebied van het stadscentrum worden. De ruimte op Broadway wordt sindsdien ingenomen door de Grand Central Market.
In 1919 verkochten de eigenaren de winkel op de hoek van 7th Street and Olive Street aan B.H. Dyas, waarna de winkel werd omgedoopt tot B.H. Dyas Co. Deze sloot zelf rond 1930. Het gebouw werd daarna bezet door de Los Angeles Jewelry Mart, een onderdeel van wat nu de Jewelry District is, een onderdeel van het district Historic Core.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ville de Paris (department store) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Edouard Liefmans

Edouard Josephus Carolus Liefmans, meestal vermeld als Liefmans-Bonné, (Oudenaarde, 24 juli 1783 - 21 januari 1844) was een Belgisch burgemeester.

## Levensloop

Edouard Liefmans is de zoon van brouwer Jacobus Liefmans van de gelijknamige brouwerij. Hij was getrouwd met Colette Bonné, vandaar de toevoeging Bonné bij zijn achternaam. Hij was advocaat en pleitbezorger (Frans: avoué) bij de rechtbank van eerste aanleg in Oudenaarde. Hij was daar ook een tijd plaatsvervangend rechter. Hij stond begin van de negentiende eeuw, net als zijn schoonvader Pierre Bonné ook ingeschreven als kleinhandelaar in linnen.
Liefmans was tussen 1814 en 1817 als adjunct-burgemeester verantwoordelijk voor de burgerlijke stand van Oudenaarde. In 1830 werd hij verkozen tot burgemeester van Oudenaarde en vervulde dit ambt tot aan zijn dood. Hij werd opgevolgd door zijn oudere broer Henri Liefmans.
* S. MINNAERT, De politieke dynastieën te Oudenaarde van 1815 tot 1914, Gent, R.U.G. licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), 1974.
* Wouter RONSIJN, De moeilijke jaren 1840 in Oudenaarde. Sociaal-economisch en politiek beeld van een stad tussen 1840 - 1850. Een historisch onderzoek naar het verloop van de crisis van 1845 - 1849 binnen de sociaal-economische context van Oudenaarde en de behandeling van die crisis binnen de politieke context van Oudenaarde, Licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), Gent, RUG, 2004.
* J. ODEYN, Almanach de la province de la Flandre Orientale pour l'an 1817, provinciebestuur Oost-Vlaanderen, 1817
* J. ODEYN, Almanach des autorités constituées de la province de la Flandre Orientale pour l'année bissextile 1820, provinciebestuur Oost-Vlaanderen, 1820
* L. J. MONTIGNY, Almanak van de provincie Oost-Vlaanderen voor het schrikkeljaar 1824, provinciebestuur Oost-Vlaanderen, 1824
* F. J. BOGAERT-DE CLERCQ, Nieuwen utilen almanach en wegwyzer der stad Gent in ‘t bezonder, en van de provintie Oost-Vlaanderen in het algemeyn, 1826, provinciebestuur Oost-Vlaanderen, 1826
* Register van Overlijden, stad Oudenaarde, 1844, overlijdensakte 14
# Kameňany

Kameňany (Hongaars: Kövi) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Revúca. Kameňany telt 767 inwoners.
Držkovce · Gemer · Gemerská Ves · Gemerské Teplice · Gemerský Sad · Hrlica · Hucín · Chvalová · Chyžné · Jelšava · Kameňany · LeváreLevkuška · Licince · Lubeník · Magnezitovce · Mokrá Lúka · Muráň · Muránska Dlhá Lúka · Muránska Huta · Muránska Lehota · Muránska Zdychava · Nandraž · Otročok · Ploské · Polina · Prihradzany · Rákoš · Rašice · Ratková · Ratkovské Bystré · Revúca · Revúcka Lehota · Rybník · Sása · Sirk · Skerešovo · Šivetice · Tornaľa · Turčok · Višňové · Žiar
# Portugezen

Het Portugese volk (Portugees: os portugueses) is van oorsprong een Zuid-Europees volk, dat uit het land Portugal komt en verwant is met onder anderen Spanjaarden, Fransen en Italianen. Zij spreken vooral Portugees en hangen vaak het rooms-katholieke geloof aan. De Portugezen stammen af van de Kelten en Iberiërs. Later hadden de Romeinen ook een grote invloed op de Portugezen (zie het Portugees). Over de hele wereld zijn er ongeveer 55 miljoen Portugezen, die vooral wonen in: Portugal (10 miljoen), Brazilië (5 miljoen), Verenigde Staten (1,3 miljoen) en Frankrijk (1,2 miljoen).

## Beroemde Portugezen
### Politici

* Antonio Salazar, voormalig minister-president
* Alvaro Cunhal, politicus
* Marcelo Rebelo de Sousa, president
* José Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie (2004-2014)
* António Guterres, secretaris-generaal van de Verenigde Naties (2017-)

### Zeevaarders

* Bartolomeu Dias, zeevaarder
* Diogo Cão, zeevaarder
* Vasco da Gama, zeevaarder
* Ferdinand Magellaan, zeevaarder
* Pedro Álvares Cabral, zeevaarder
* Afonso de Albuquerque, zeevaarder

### Kunstenaars

* Fernando Pessoa, dichter
* Sophia de Mello Breyner Andresen, dichter
* Herberto Hélder, dichter
* Gil Vicente, schrijver
* António Lobo Antunes, schrijver
* Almeida Garrett, schrijver
* Camilo Castelo Branco, schrijver
* Eça de Queirós, schrijver
* Ferreira de Castro, schrijver
* José Régio, schrijver
* José Rentes de Carvalho, schrijver, publicist
* José Saramago, schrijver
* Amália Rodrigues, fado-zangeres
* Cristina Branco, fado-zangeres
* Mafalda Arnauth, fado-zangeres
* Mariza, fado-zangeres
* Dulce Pontes, zangeres
* Nuno Bettencourt, gitarist
* Paula Rego, schilder
* Manoel de Oliveira, filmmaker
* Carmen Miranda, zangeres
* Álvaro Siza, architect
* Nelly Furtado, Portugees-Canadees zangeres
* Ana Moura, fado-zangeres

### Sporters

* Eusébio da Silva Ferreira voetballer
* José Mourinho, voetbalcoach
* Pedro Pauleta, voetballer
* Joaquim Agostinho, wielrenner
* Nelson Evora, atleet
* Luís Figo, voetballer
* Fábio Coentrão, voetballer
* Sérgio Conceição, voetballer en voetbalcoach
* Cristiano Ronaldo, voetballer
* Pedro Lamy, formule 1-coureur
* Tiago Monteiro, formule 1-coureur
* Ricardo Quaresma, voetballer
* Nani, voetballer
* Maniche, voetballer
* Francis Obikwelu, atleet
* Pepe, voetballer
* Fernanda Ribeiro, atlete
* Renato Sanches, voetballer
* André Gomes, voetballer
* Rui Costa, wielrenner
# Brian Molko

Brian Molko (Brussel, 10 december 1972) is de zanger en gitarist van de rockband Placebo.

## Jeugd

Molko, geboren te Brussel, is een zoon van Amerikaanse en Schotse ouders. Molko heeft nog een 10 jaar oudere broer, Stuart Molko. Door zijn vaders werk is zijn familie veel verhuisd toen hij klein was, maar uiteindelijk gingen ze in Longeau wonen, dicht bij de grens met het Groothertogdom Luxemburg. In Luxemburg bracht hij het grootste deel van zijn tijd door, aan een internationale kostschool. Zijn vader is bankier en zijn moeder wedergeboren Christen. In zijn jeugd heeft hij ook een aantal jaren in Libanon gewoond. Op zestien- of zeventienjarige leeftijd verhuisde hij naar Londen omdat hij acteur wilde worden, tegen de zin van zijn ouders. Daar heeft hij aan het Goldsmiths, College of University of London de theateropleiding gevolgd. In december 2012 ontving Brian Molko van Goldsmiths een honorary fellowship, een academische ere-titel voor alumni die zich op enige manier hebben onderscheiden.
In Londen kwam hij zijn oud-schoolgenoot Stefan Olsdal tegen (met wie hij overigens geen vrienden was in Luxemburg), met wie hij in 1994 Placebo oprichtte, dat uiteindelijk zijn grootste interesse werd.

## Film

In 1998 speelde Molko een bijrol in de film Velvet Goldmine. Hij vertolkte daarin de rol van Malcolm, leadzanger van de glamrockband The Flaming Creatures (samen met o.a. toenmalig Placebo-drummer Steve Hewitt als drummer Billy). Het is zijn enige echte optreden als acteur gebleven.

## Placebo

Molko is de frontman van zijn band. Niet alleen doordat hij als zanger de meeste aandacht trekt, maar ook door zijn extravagante uiterlijk is hij de blikvanger. Door zijn make-up en kledingstijl meet hij zich een androgyn imago aan. Over zijn seksualiteit werd dan ook een tijd hevig gespeculeerd. Naar eigen zeggen is hij biseksueel. Molko had een vaste relatie met fotografe Helena Berg, met wie hij sinds 2005 een zoon heeft, Cody.
Daarnaast is vooral Molko verantwoordelijk voor de, vooral in de beginjaren van de band, cynische en soms ook controversiële teksten van de Placebo-nummers. Tegenwoordig zijn Placebo's lyrics een stuk milder gestemd, getuige de twee recentste albums. Hij zingt ze met een nasale stem die wel vergeleken wordt met die van Billy Corgan (Smashing Pumpkins, Zwan). Behalve gitaar bespeelt hij ook de mondharmonica, saxofoon en basgitaar. Pas toen Placebo al lang bekend was, heeft hij van Olsdal ook piano leren spelen.
# Jennie Stearns

Jennie Stearns (Carlisle (Massachusetts), geboortenaam Brandhorst) is een Amerikaanse singer-songwriter.
Ze zingt en begeleidt zichzelf daarbij meestal op de gitaar, en laat zich daarbij begeleiden door een band met drums, basgitaar en keyboard. Haar liedjes zijn in folkstijl met soms een lichte alternatieve-country-invloed. De teksten zijn breekbaar en melancholisch, evenals de muziek, al is die soms onverwacht vrolijk.
In 2003 maakte ze een tournee door Nederland; een voor 2006 aangekondigde tournee kwam te vervallen.
In december 2006 verscheen haar cd Birds Fall, alleen verkrijgbaar via haar eigen website.
Naast haar muziekcarrière werkte ze in een muziekwinkel in Trumansburg (New York); later werd ze mede-eigenaar van een muziekwinkel in Ithaca. Samen met haar man Richie Stearns was ze medeoprichter van de band Donna the Buffalo. Inmiddels is ze gescheiden en hertrouwd en werkt ook onder de naam Jennie Lowe, maar al haar cd's zijn onder haar oude naam uitgebracht.

## Discografie

* White Tape: Donna The Buffalo (cassette, 1989)
* Tin Roof (cassette, 1994)
* Running with Scissors: Live at the Rongo (1996)
* Angel with a Broken Wing (1998)
* Mourning Dove Songs (2000)
* Tin Roof Mystery (heruitgave) / Live in Buffalo (met Rich Stearns) (2000)
* Sing Desire (2002)
* Birds Fall (2006)
* Blurry Edges [Jennie Lowe Stearns & The Fire Choir] (2011)
* Ghost Tracks (2019)
# Frank Visbeen

Frank Visbeen (Haarlem, 2 maart 1937 - Portugal, 12 augustus 1996 was een Nederlands journalist, ambtenaar en schaakmeester. Als medewerker film van de Rotterdamse Kunststichting staat Visbeen met Adriaan van der Staay bekend als bedenkers van het Film International, het latere International Film Festival Rotterdam.

## Levensloop

Visbeen was geboren en getogen in Haarlem. Na de middelbare school zwierf hij enige tijd door Europa en Australië. In 1959 begon hij als journalist bij de Haagsche Courant en van 1964 tot 1969 werkte hij voor het Rotterdams Nieuwsblad, waar hij schreef over kunst en cultuur.
In 1968 werd Visbeen bestuurslid van de hernieuwde Rotterdamse filmliga. In 1969 stapte hij uit de journalistiek en begon als voorlichter bij de Rotterdamse Kunststichting. Bij de RKS werd hij ook medewerker film. In deze hoedanigheid heeft hij met Adriaan van der Staay het idee voor het Rotterdamse Filmfestival bedacht. Met Huub Bals en journalist-programmeur Hans Saaltink programmeerde hij later het Film International, het latere International Film Festival Rotterdam. Hiernaast was hij nog enige jaren bij het filmfestival betrokken.
Als filmkenner gaf Visbeen ook gastcolleges aan de Academie van Beeldende Kunst te Rotterdam. Hij was verder een expert in probleemschaak. Op grond van zijn verdienste op dit gebied werd hem de internationale FIDE meester verleend, de eerste Nederlander die om die reden de titel verkreeg. Hiernaast was hij jaren hoofdredacteur van het schaakmagazine Probleemblad. Visbeen was de vader van regisseur Marcel Visbeen.

## Publicaties, een selectie

* Frank Visbeen, Rotterdamse filmnota, RKS, 1972.

### Publicaties over Frank Visbeen

* Anton Haakman, "Een voorbeeld van gemeentelijk filmbeleid. Interview met Frank Visbeen," in: Skoop, jaargang 10, nr. 6 (1974), p. 7-13.
* Rob Langestraat, "Filmhuis Rotterdam (interview met Frank Visbeen)," in: Skrien nr. 53 (november 1975).
* Frans Westra en Jan Heijs. Que le tigre danse!, Otto Cramwinckel, 1996.
# Saint-Berthevin-la-Tannière

Saint-Berthevin-la-Tannière is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire) en telt 377 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mayenne.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Berthevin-la-Tannière bedraagt 17,5 km², de bevolkingsdichtheid is 21,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Onkyo Corporation

Onkyo Corporation (オンキヨー株式会社, Onkyō Kabushiki-gaisha) is een Japanse fabrikant van consumentenelektronica gespecialiseerd in hifi-audioapparatuur. Het bedrijf werd opgericht op 17 september 1946 en is gevestigd in Osaka, Japan.
Het Japanse woord onkyo betekent geluidsharmonie.

## Geschiedenis

Onkyo werd in 1946 opgericht onder de naam Osaka Denki Onkyo K.K. en richtte zich in die tijd hoofdzakelijk op de productie van toonarmen voor platenspelers. In de opvolgende jaren werden ook stereoinstallaties geproduceerd. In 1981 kwam het eerste dubbelcassettedeck met een functie voor kopiëren op hoge snelheid. In 1985 ontwikkelde Onkyo hun eerste cd-speler met optische gegevensoverdracht.
Begin 2012 nam het Amerikaanse Gibson een aandeel van 13% in Onkyo Corporation. Ook ging het een samenwerking aan met TEAC, waarbij de bedrijven hun productiefaciliteiten en middelen op het gebied van onderzoek delen.
In 2014 verkreeg Onkyo een grootaandeel in de afdeling consumentenelektronica van Pioneer. In ruil daarvoor bezit Pioneer een aandeel van 16% in Onkyo. De grootste aandeelhouder van het bedrijf is de familie Ohtsuki met 26%.

## Producten

Onkyo is producent van onder andere:
* Optische/analoge apparaten: dvd-spelers, cd-spelers, platenspelers, cassettedecks, tuners en blu-ray spelers
* Versterkers/Receivers: A/V receivers, stereo receivers en stereo versterkers.
* Luidsprekers: Vooral boekenplankformaat speakers, ook enkele designmodellen
* Geluidskaarten voor personal computers
Verder heeft Onkyo een designserie speciaal voor in huiskamers.
* Onkyo DX7210 cd-speler
* Onkyo TX-NR414 AV-receiver
* Geluidskaart van Onkyo