OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Salsa (dans)

Salsa is een zeer populaire dans van hoofdzakelijk Cubaanse oorsprong. De naam komt van een populair radioprogramma gesponsord door een fabrikant van pikante tomatensaus.

## Algemeen

Salsa wordt gedanst op salsamuziek.
Vroeger werd er in Nederland alleen rechtsvoor (Antilliaanse stijl) gedanst. Maar tegenwoordig zijn er verschillende manieren om salsa te dansen: op de eerste tel (op de een; de zogenaamde Cubaanse, Casino, Puerto Ricaans of LA-stijlen), op de tweede tel (de zogenaamde New York-stijl, nauw verwant aan de mambo), op de 3e tel (veel Antillianen dansen op de 3e) of op de 4e tel (o.a. de son wordt op de 4e tel gedanst). Maar dit allemaal met linksvoor.
Anders dan de Cubaanse, casino, Puerto Ricaans, LA-stijl en de New York-stijl salsa, die voor-achterwaarts in een lijn gedanst worden, wordt de Colombiaanse salsa zijwaarts en ter plaatse gedanst net zoals o.a. de Venezolaanse salsa. Bij de Colombiaanse salsa (Cali) wordt er geen rust gehouden. De rust of pauze wordt vervangen door extra stappen.
Salsa is geen statische stijl maar legt de nadruk op beweging. Dat betekent ook dat er geen vaste volgorde is waarin wordt gedanst. De man leidt en bepaalt aan de hand van de muziek de figuren. Er wordt niet over de vloer bewogen maar alles wordt ter plaatse gedanst. Ingewikkelde figuren met de armen zijn typisch voor de salsa. De voeten doen alleen de basispas met enkele beperkte varianten.
Een set danspassen in een salsadans is onderverdeeld in 8 tellen verdeeld over twee maten van 4 tellen. Omdat de 4e en 8e tel vaak een rust is, wordt er vaak op de volgende manier meegeteld:
1, 2, 3... 5, 6, 7...

## Figuren

Een salsadans wordt opgebouwd uit verschillende figuren. Voor meer informatie en een lijst van mogelijke salsafiguren, zie het artikel dansfiguur.

## Rueda de Casino

Als de salsa in een kring wordt gedanst met twee of meer paren, is er sprake van Rueda de Casino, een dansvorm afgeleid van de casinostijl waarbij de paren een wiel (de rueda) vormen. Deze stijl is afkomstig uit Cuba. De leider van de rueda geeft in dat geval met specifieke termen (calls) of handgebaren de figuren aan die de dansers gezamenlijk moeten uitvoeren.
Er zijn enkele honderden figuren voor de Rueda de Casino, maar of en wanneer die worden ingezet, bepaalt de leider op basis van de muziek. Met geroepen termen of met handgebaren geeft hij aan welke figuren de groep moet uitvoeren. Ook hier is dus geen vaste choreografie.
# Maximalen

Het dichterscollectief Maximalen was een groep Nederlandse dichters en stond voor het eerst als zodanig bekend door een bloemlezing met de naam Maximaal (1988), geredigeerd door Arthur Lava.
De volgende auteurs waren in deze bundel opgenomen:
* Pieter Boskma (1956)
* Bart Brey (1955)
* Koos Dalstra (1950)
* René Huigen (1962)
* Johan Joos (1957)
* Tom Lanoye (1958)
* Arthur Lava (pseudoniem van: Howard Krol, 1955-2020)
* K. Michel (pseudoniem van: Michel Kuipers, 1958)
* Frank Starik (pseudoniem van: Frank von der Möhlen, 1958-2018)
* René Stoute (1950-2000)
* Joost Zwagerman (1963-2015)
De primaire doelstelling van deze groep was het introduceren van meer straatrumoer in de Nederlandstalige poëzie. Ze verzetten zich tegen de in hun ogen verstilde, in zichzelf gekeerde en zogenaamd autonome poëzie van veel van hun voorgangers, poëzie die door Zwagerman hermetisme werd genoemd. Vooral dichters als Gerrit Kouwenaar en Hans Faverey moesten het ontgelden.
Het belangrijkste voorbeeld voor het dichterscollectief was Arthur Rimbaud, maar ook Georg Trakl, Friedrich Hölderlin, Ezra Pound, Walt Whitman, Luís de Camões en Vladimir Mayakovski vormden een inspiratiebron. Zowel hoge kunst als lage kunst werden toegepast. De Maximalen hieven zichzelf als groep op 29 september 1989 op.
# HAT-eenheid

Een HAT-eenheid, voorheen Van Dam-eenheid, is een met HAT-subsidie gecreëerde woonruimte voor huishoudens van één of twee personen. HAT is de afkorting van Huisvesting Alleenstaanden en Tweepersoonshuishoudens.
In 1975 lanceerde staatssecretaris van Volkshuisvesting Marcel van Dam de Nota ‘Huisvesting alleenstaanden en tweepersoonshuishoudens’. In deze nota werd het voornemen geuit om landelijk 110.000 HAT-eenheden te realiseren. Er kwam een subsidieregeling voor woningbouwverenigingen, waarmee tot 1985 ongeveer 77.000 woningen zijn gebouwd. Met deze HAT-subsidie konden meer woon-eenheden op een kavel worden gebouwd. In 1995 werd de regeling definitief stopgezet.
Een HAT-eenheid heeft doorgaans een gecombineerde woonkamer/keuken, een badkamer met ruimte voor een wasmachine en een kleine slaapkamer.

## HAT-eenheden in Wageningen

Rond 1980 werden in Wageningen vermoedelijk vier gebouwen door de gemeente herbestemd en omgebouwd tot HAT-eenheden. Een van de eerste voorbeelden was Heerenstraat 3, een pand dat gekraakt was door de (activistische) Woongroepengroep om politieke pressie uit de oefenen op het gemeentebestuur. Dit had resultaat waardoor het in staat van bouwval verkerende herenhuis inderdaad onder de nota Van Dam werd ingericht. Andere HAT-complexen waren een pand aan de Rouwenhofstraat en de Villa Margaretha aan de Bennekomseweg.

## Voordelen HAT-eenheid

HAT-eenheden zijn vooral populair onder starters, omdat de kale huurprijs lager ligt dan bij eengezinswoningen en grotere appartementen. Tegenwoordig wordt dit type woning aangeduid door de termen studio's en een- of tweekamerappartementen. Doordat deze woningen een eigen voordeur hebben, kan men gebruikmaken van huurtoeslag, mits het inkomen van de huurder en de huurprijs van de woning dit toelaten.
# Fokker T.V

De Fokker T.V is een tweemotorige jachtkruiser-bommenwerper van Fokker. Het was een voor die tijd vrij modern toestel dat werd gebruikt door de Nederlandse Luchtvaartafdeeling. Het vliegtuig was in 1935 ontworpen als jachtkruiser om grote gebieden lange tijd te bewaken, maar werd uiteindelijk besteld om te gebruiken als bommenwerper.
In het oorspronkelijke plan moesten er drie BomVAs (bombardeervliegtuig-afdeling) komen, maar toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak waren er slechts zestien Fokker T.V's geleverd, waarvan negen (850, 853, 854, 855, 856, 858, 859, 862 en 865) bij één BomVA waren ingedeeld, de 852 was bijna gereed gemaakt, de 857 had geen motoren, de 863 wachtte op bewapening, de 851 werd als bron van reserve-onderdelen gebruik en de 860 stond naast het gebouw van de KLM. Behalve deze toestellen, die allemaal op Schiphol stonden, stond de 861 op De Vlijt, Texel, waar hij voor de vliegeropleiding gebruikt werd. Van de negen operationele toestellen waren slechts twee met bommenrekken uitgerust.
In de meidagen van 1940 hebben de Fokker T.V's vliegvelden, die door Duitse luchtlandingstroepen veroverd waren, gemitrailleerd. De 850 en 856, de enige met bommenrekken, hebben tevergeefs geprobeerd de Moerdijkbrug te vernietigen, die al op 10 mei door Duitse parachutisten veroverd was en een doorbraak van de Duitsers in stelling Holland kon betekenen. Op 13 mei ging de 856 als laatste Fokker T.V van BomVA verloren.
Evenals de Fokker G1 was het vliegtuig uitgerust met een intrekbaar landingsgestel, hetgeen de meeste overige Nederlandse toestellen moesten ontberen. Het had een 20 mm-boordkanon van Solothurn in de neuskoepel. Door het ontbreken van een rubberen veiligheidscoating om de vleugeltanks werden deze toestellen door lichtspoormunitie snel in brand geschoten.

## Externe link

* T V info en gebeurtenissen tijdens meidagen van 1940
# Leunenstadion

Het Leunenstadion (ook kortweg 'De Leunen' genoemd) is een voetbalstadion in de Belgische stad Geel. Het is het thuisstadion van voetbalclub AS Verbroedering Geel.
Oorspronkelijk was het de thuisbasis van het ter ziele gegane KFC Verbroedering Geel. Het stadion telde tot het seizoen 2015-2016 10.524 plaatsen waarvan 8.900 staan- en 1.624 zitplaatsen. In het seizoen 2015/16 werden verbouwingswerken uitgevoerd om het stadion te laten voldoen aan de licentievoorwaarden om deel te nemen aan het profvoetbal. Na deze verbouwing telt het stadion 8.000 plaatsen, waarvan 5.000 zit- en 3.000 staanplaatsen. Het stadion is gelegen in de wijk Elsum, vlak bij de ringweg rond Geel.
# Blauwburgwal

De Blauwburgwal in Amsterdam is een grachtje tussen het Singel (ter hoogte van de 'Lijnbaanssteeg') en de Herengracht (ter hoogte van de 'Herenstraat'). Het is de kortste tussengracht in de binnenstad en onderdeel van de grachtengordel (west).
Het water is gegraven eind 16e eeuw. Halverwege de even zijde grenst de Langestraat aan de Blauwburgwal. De gracht kent twee bruggen, in de kade van het Singel ligt brug 11, in de kade van de Herengracht brug 19.

## Geschiedenis

Voor de stadsuitleg van 1612 heette de Blauwburgwal 'Lijnbaansgracht' (als verlengde van de Lijnbaanssteeg). Toen bij de uitleg een nieuwe Lijnbaansgracht ontstond, werd de naam veranderd in Blauwburgwal naar de Blauwe Brug, thans Lijnbaansbrug (over het Singel) geheten. Op 11 mei 1940 werd een deel van de Blauwburgwal (hoek Herengracht) door een Duits bombardement verwoest. Hierbij werden veertien panden verwoest en vielen 44 doden en 79 gewonden. In 2020 werd een plaquette onthuld die hieraan herinnert. Op de plaats van de verwoeste huizen verrees in 1952 een blok nieuwbouw.

## Architectuur

Tussen allerlei gemeentelijke en rijksmonumenten bevindt zich gebouw Blauwburgwal 22, een bijzonderheid vanwege de verhoogde klokgevel, de enige binnen Amsterdam. Op huisnummer 15 staat nog een onderstuk ontworpen door Dolf van Gendt. Op de hoek met de Langestraat staat een gebouw in de stijl van Amsterdamse School.
# Erioptera (Mesocyphona) subdulcis

Erioptera (Mesocyphona) subdulcis is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Hervormde kerk (Someren)

De Hervormde kerk is een kerkgebouw in Someren in de gemeente Someren in de Nederlandse provincie Noord-Brabant.
Het gebouw staat aan de Speelheuvelplein 6 in het noordwesten van het dorp.

## Geschiedenis

In 1648 kwam het middeleeuwse kerkgebouw van Someren toe aan de hervormden en moesten de katholieken elders kerken. Deze kerk stond aan de Vogelenzang/Nachtegaallaan. Hier ligt nog de protestantse begraafplaats.
In 1868 werd het schip van deze middeleeuwse kerk afgebroken en vonden de kerkdiensten plaats in het koor van deze kerk.
In 1884-1885 werd er een nieuw kerkgebouw gebouwd naar het ontwerp van architect P. van den Erve en op 1 november 1885 werd dit nieuwe gebouw in gebruik genomen aan het Speelheuvelplein.
In 1965 vond de renovatie van het kerkgebouw plaats.
Op 14 juli 1999 werd het kerkgebouw opgenomen in het rijksmonumentenregister.

## Opbouw

Het kerkgebouw is een eenvoudig zaalkerkje met erachter een consistoriekamer eraan vastgebouwd. Het gebouw heeft vier traveeën en een driezijdige sluiting aan de noordwestzijde. De kerkzaal heeft een gestukadoord kruisribgewelf met als dak een zadeldak, de consistoriekamer heeft een schilddak. De gevel aan de zuidoostzijde (straatzijde) is een pilastergevel dat voorzien is van een risaliserend portaal (naar voren komend) en een pinakel. De gevel zelf is een tuitgevel met een klimmend boogfries en een wijzerplaat met uurwerk. Boven op de gevel staat een klein vierkanten klokkentorentje met een carillon bestaande uit achttien klokken.
# Gotha G.IX

De Gotha G.VIII, GL.VIII, G.IX en G.X zijn een serie Duitse bommenwerpers, geproduceerd tijdens de laatste maanden van de Eerste Wereldoorlog. Net zoals de Gotha G.VII, waren ze als snelle en wendbare tactische bommenwerpers ontworpen, met een, voor die tijd, geavanceerde stroomlijning.
* De G.VIII was een verder ontwikkelde G.VII, met een spanwijdte verlengd tot 21,73 m, een herziene romp en een extra "gondel", waarmee het opmerkelijke concept van een asymmetrisch vliegtuig verlaten werd. Er volgden geen verdere productieorders.
** De GL.VIII was een lichtere versie van de G.VIII met een verbeterde staart en extra stutten voor de ondersteuning van de bovenste vleugel.
* De G.IX had een nog grotere overspanning, 25,26 m. Hier was de men duidelijk enthousiaster over, want de luchtmacht bestelde meteen 170 stuks bij de Luft Verkehrs Gesellschaft, om de ondertussen verouderde Gotha G.V's te vervangen. Waarschijnlijk was voor de wapenstilstand op 11 november 1918 de helft van de bestelling al klaar, maar slechts enkele waren ooit in actieve dienst. Sommige werden, als onderdeel van herstelbetalingen, aan de Belgische luchtmacht geschonken.
* De G.X was de allerlaatste in de Gotha G-reeks, die aangedreven zou worden door twee BMW IIIa motoren, veel minder krachtig dan de Maybach Mb IVa, gebruikt in de IX. Deze variant kan echter uitsluitend bedoeld geweest zijn voor verkenning, en het is onbekend of er voor de wapenstilstand gebouwd werden.
Gotha G.I · Gotha G.II · Gotha G.III · Gotha G.IV · Gotha G.V · Gotha G.VI · Gotha G.VII · Gotha G.VIII · Gotha G.IX · Gotha G.X · AEG DJ.I · AEG G.I · AEG G.II · AEG G.III · AEG G.IV · AEG G.V · AEG J.I · AEG J.II · AEG R.I · Friedrichshafen G.II · Friedrichshafen G.III · Hannover CL.II · Junkers CL.I · Junkers J.I · Rumpler G.I · Rumpler G.II · Rumpler G.III · Zeppelin-Lindau Rs.II · Zeppelin-Lindau Rs.III · Zeppelin-Lindau Rs.IV · Zeppelin-Staaken R.VI
# Mino de Rossi

Mino de Rossi (Arquata Scrivia, 21 mei 1931 - Genua, 7 januari 2022) was een Italiaans wielrenner.
De Rossi won tijdens de Olympische Zomerspelen 1952 samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de ploegenachtervolging.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1952 | | 1 ploegenachtervolging |
* ↑ (it) Il ciclismo piange Mino De Rossi, iridato e olimpionico su pista. La Stampa (20 januari 2022).
* ↑ "Ploeg-achtervolging: DE VIER VAN ITALIË BEKROOND met GOUD Nederlanders kwamen niet door kwartfinale", De Volkskrant, 30 juli 1952. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* (en) Profiel van Mino de Rossi op ProCyclingStats
* Profiel van Mino de Rossi op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Mino de Rossi op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Mino de Rossi op olympedia.org
* Profiel van Mino de Rossi op De wielersite
* (en) Profiel van Mino de Rossi op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
# Aphanobius thoracicus

Aphanobius thoracicus is een keversoort uit de familie van de kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Ernest Candèze.
# Spoorpark

Spoorpark kan verwijzen naar:
* Spoorpark (Amsterdam); stadspark in Amsterdam
* Spoorpark (Tilburg); stadspark in Tilburg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Spoorpark en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Royal Tyrrell Museum of Palaeontology

Het Royal Tyrell Museum of Palaeontology is een van de belangrijkste musea ter wereld over dinosauriërs. Het heeft een verzameling van meer dan 160.000 fossielen. Het ligt in Drumheller in de Canadese provincie Alberta op zowat 135 kilometer ten oosten van Calgary.

## Geschiedenis

Het museum is genoemd naar de geoloog Joseph Burr Tyrrell, die hier in 1884 het eerste fossiel van een dinosauriër in de Red Deer-vallei vond, terwijl hij eigenlijk op zoek was naar steenkool. Het door hem ontdekte fossiel werd Albertosaurus genoemd, een neefje van Tyrannosaurus rex.
Het museum werd opgericht in 1985 en kreeg in 1990 het predicaat koninklijk, Royal. De meeste vondsten komen uit de nabij gelegen Alberta Badlands, het Dinosaur Provincial Park en Devil's Coulee.

## Expositie

Het museum heeft in zijn grote "Dinosaur Hall" een veertigtal grotendeels complete en met originele fossiele beenderen gemonteerde skeletten. Daaronder Tyrannosaurus rex, Albertosaurus, Stegosaurus, Triceratops en Edmontosaurus. Het gitzwarte skelet van de tyrannosaurus wordt "Black Beauty" genoemd en is een van de meest complete skeletten van een tyrannosaurus die tot nu toe gevonden zijn. Een recente aanwinst is het exemplaar "Hellboy" dat benoemd is tot de nieuwe soort Regaliceratops .
De "Age of the Mammals" en "Ice Ages" tonen skeletten van onder meer mammoeten, sabeltandtijgers, en Gomphotherium. De Burgess Shale galerij toont fossielen uit het Cambrium die in de Rocky Mountains zijn gevonden. De "Triassic Giant" toont een 21 meter lange ichthyosauriër Shastasaurus sikanniensis.
Sinds mei 2017 wordt in "Grounds for discovery" het fossiel van een Nodosaurus tentoongesteld. Het is het best bewaard gebleven dinosaurus-fossiel tot nu toe. Niet alleen het skelet maar ook de huid en stekels en bepantsering van deze herbivoor zijn bewaard gebleven. Het werd in 2011 in het noorden van Alberta in een mijn ontdekt en het kostte 7000 uren om het fossiel uit het gesteente te halen.
Bezoekers kunnen bij het "Preparation Lab" naar binnen kijken hoe onderzoekers fossielen uit het gesteente halen. Het museum organiseert voor bezoekers "Field Trips" waarbij ze onder leiding van paleontologen, dino-beenderen kunnen opgraven in de nabij gelegen Badlands.

## Beelden

* Triceratops
* Een theropode en een ankylosaurus
* Dimetrodon
* Royal Tyrrell Museum
* Drumheller Badlands
* Chasmosaurus belli
* Edmontonia
* Prosaurolophus
* Tyrannosaurus
* Dinosaur Hall
* Een Camarasaurus
* Gorgosaurus in het Royal Tyrrell Museum
* Nodosaurus

## Externe link

* (en) Officiële website van het museum
# Nicholas Pope

Nicholas Pope (Sydney, Australië, 1949) is een Brits-Australisch beeldend kunstenaar.

## Biografische schets

Pope werd opgeleid aan de Bath Academy of Art en ontving in 1974 een studiebeurs van de Roemeense regering. In 1976 ontving hij een prijs van de Calouste Gulbenkian Foundation.
Popes werk uit de jaren zeventig heeft een krachtige, abstracte uitstraling, maar door het gebruik van natuurlijke materialen als hout en kalk bezit het tevens een 'zachte' kwaliteit. Belangrijke tentoonstellingen in die jaren vonden plaats in de Garage Gallery in Londen (1976), de Anthony Stokes Gallery (1979) en bij Art & Project in Amsterdam (1979). In 1980 vertegenwoordigde Pope Groot-Brittannië op de XXXIXe Biënnale van Venetië.
In 1981 wijdde het Kröller-Müller Museum een retrospectieve aan Pope. In hetzelfde jaar maakte hij op uitnodiging van de British Council een studiereis naar Zimbabwe en Tanzania.
In 1987 trok Pope zich tijdelijk terug uit de kunstwereld. Pas in 1992 hernam hij zijn artistieke carrière en begon hij naïef uitziend kleiwerk te produceren. Tegelijkertijd werden religie en Christendom belangrijke thema's in zijn werk.
Pope woont en werkt in Herefordshire, Engeland.

## Werk

Zijn werk bevindt zich in belangrijke kunstcollecties in onder andere het Verenigd Koninkrijk, Australië, de Verenigde Staten en Canada.
In Nederland toonde de Amsterdamse galerie Art & Project vanaf de jaren zeventig regelmatig werk van Nicholas Pope. In België deed Galerij S65 in Aalst hetzelfde in de jaren tachtig.
In 1997 werkte Pope aan de opdracht Geloof, hoop en liefde van het Koninklijk Instituut voor de Tropen in Amsterdam en in 1998-99 aan een opdracht voor de nieuwe rechtbank in Utrecht. Het Kröller-Müller Museum, Rijksmuseum Twenthe, Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch en het Centraal Museum bezitten alle een of meer werken van Pope. In België is Nicholas Pope vertegenwoordigd in de moderne kunstcollectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel.
* Gemeinsame Normdatei: 1038355613
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7474 7484
* Library of Congress Control Number: n87810157
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 64282
* Système universitaire de documentation: 243748701
* Union List of Artist Names: 500089437
* Virtual International Authority File: 96331856
* WorldCat (via VIAF): 96331856
# Mohoua (geslacht)

Mohoua is een geslacht van zangvogels uit de familie Mohouidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door Lesson. De soorten uit het geslacht zijn endemische in Nieuw-Zeeland. Mohoua is ontleend aan het Māori. De mannetjes zijn groter dan de vrouwtjes bij beide soorten (en de verwante Finschia novaeseelandiae). Buiten de broedtijd leven deze vogels in groepen, vaak ook met andere soorten. Ook vertonen ze opmerkelijk broedgedrag; de jongen worden verzorgd door zowel hun eigen ouders als 'helpers', soortgenoten die meedoen aan het opvoeden van de jongen.
Alle drie soorten worden geparasiteerd door de Langstaartkoël (Urodynamis taitensis), een soort koekoek die alleen bij deze soorten zijn eieren deponeert.

## Taxonomie

In het verleden passeerden zeven families de revue als kandidaat: Paridae, Timaliidae, Orthonychidae, Campephagidae, Sylviidae, Maluridae en Acanthizidae. Onderzoek gepubliceerd in 2011 en 2013 wijst op een aparte eigen familie die het meest verwant is met de rupsvogels (Campephagidae). Daarom is dit geslacht in 2013 in de familie Mohouidae geplaatst.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Mohoua albicilla – Witkopmohoua
* Mohoua novaeseelandiae – Finschia
* Mohoua ochrocephala – Mohoua
* ↑ (fr) Histoire naturelle générale et particulière des mammifères et des oiseaux découverts depuis la mort de Buffon par R.P.Lesson, 1837. p. 130 BHL
* ↑ (en) Jønsson, K.A., P.-H. Fabrea, R.E. Ricklefs & J. Fjeldså, 2011. Major global radiation of corvoid birds originated in the proto-Papuan archipelago, Proc. Natl. Acad. Sci. 108:2328-2333.
* ↑ Aidala, Z.; Chong, N.; Anderson, M. G.; Ortiz-Catedral, L.; Jamieson, I. G.; Briskie, J. V.; Cassey, P.; Gill, B. J.; Hauber, M. E. (2013) Phylogenetic relationships of the genus Mohoua, endemic hosts of New Zealand’s obligate brood parasitic Long-tailed Cuckoo (Eudynamys taitensis); Journal of Ornithology, vol. 154, n°4, p. 1127-1133. DOI:10.1007/s10336-013-0978-8
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).