OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Njisane Phillip

Njisane Nicholas Phillip (San Fernando, 29 mei 1991) is een baanwielrenner uit Trinidad en Tobago. Hij won tijdens de Pan-Amerikaanse Spelen in 2019 de teamsprint, deze overwinning werd hem echter weer afgenomen wegens een positieve doping test.
Phillip heeft deelgenomen aan de Olympische Zomerspelen van 2012 2016. Zijn beste uitslag tijdens deze Spelen is een vierde plaats op de sprint in 2012.

## Belangrijkste uitslagen

| Jaar | TK | PK | WK | Overige |
| Als elite |||||
| 2010 | | 2 sprint 3 teamsprint 4e keirin | | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 1 sprint 3 teamsprint Gemenebestspelen: 5e sprint 10e keirin |
| 2011 | | 3 sprint 7e keirin | | Pan-Amerikaanse Spelen: 3 sprint |
| 2012 | | 1 sprint 6e keirin | | Olympische Spelen: 4e sprint 7e keirin |
| 2013 | | | | WB Manchester: 2 sprint |
| 2014 | | 5e keirin 9e sprint | | |
| 2015 | 1 sprint 1 keirin | 4e keirin | | Pan-Amerikaanse Spelen: 2 sprint 5e keirin WB Milton: 1 teamsprint |
| 2016 | | | 14e sprint | Olympische Spelen: 13e sprint |
| 2017 | 1 teamsprint | 2 teamsprint | | |
| 2018 | | 1 teamsprint | | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 1 teamsprint 4e sprint Gemenebestspelen: 6e teamsprint |
| 2019 | | 1 teamsprint | 11e teamsprint 18e sprint | Pan-Amerikaanse Spelen: 2 sprint |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | 2 teamsprint 3 keirin | | |
* ↑ Panam Sports disqualified cyclist Njisane Phillip over doping allegations izzso.com, 27 december 2019
* (en) Profiel van Njisane Phillip op olympedia.org
* Profiel van Njisane Phillip op De wielersite
# Vlag van Liberland

De vlag van Liberland bestaat uit een gele achtergrond met een zwarte streep die horizontaal door het midden loopt en het wapen in het midden. Geel symboliseert het libertarisme, en het zwarte streep symboliseert minder overheid, anarchie/rebellie. In het wapen staat de vogel voor vrijheid, de boom voor welvaart, de blauwe rivier voor de rivier de Donau en de zon voor geluk. De vlag is in gebruik sinds 13 april 2015.
# Adrien Joseph Prax-Paris

Marie Adrien Joseph Prax-Paris (Montauban, 2 oktober 1829 - Caussade, 22 september 1909) was een Frans bonapartistisch politicus. Hij was burgemeester van Montauban en zetelde van 1869 tot 1902 in het Franse parlement.

## Biografie

Prax-Paris was de zoon van een rijke handelaar. Vanaf 1858 zetelde hij in de Conseil général van het departement Tarn-et-Garonne. Hij studeerde rechten in Parijs en vestigde zich als advocaat in Montauban. Dankzij de erfenis van een oom kon hij rentenieren.
Tussen 1858 en 1892 zetelde hij in de Conseil général van het departement Tarn-et-Garonne. Hij werd in 1860 burgemeester van zijn geboortestad Montauban. Hij ondernam er grote openbare werken om de stad te moderniseren. Zo liet hij een slachthuis, een markthal en een jongenslyceum bouwen. Zijn vele bouwprojecten leverden hem de bijnaam "de Hausmann van Montauban" (le Hausmann montalbanais) op. Hij verliet het stadhuis in 1870.
Nog tijdens het Tweede Franse Keizerrijk zetelde hij als centrumrechts verkozene in het Corps législatif (Wetgevend Lichaam) tussen 23 mei 1869 en 4 september 1870. Daar stemde hij voor de oorlog tegen Pruisen.
In 1871 werd hij als lid van de bonapartistische partij Appel au Peuple voor Tarn-et-Garonne verkozen in de Assemblée nationale (Nationale Vergadering). Daar voerde hij hevig oppositie tegen het kabinet-Thiers en stemde mee met de rechtse fractie. Hij werd herkozen in de Chambre des députés (Kamer van Afgevaardigden) in 1876, 1877, 1881, 1885, 1889, 1893 en 1898. Vanaf 1889 zetelde hij namens de Union des Droites. Na een lange politieke carrière die 45 jaar overspande, nam hij verbitterd afscheid van de politiek na zijn nederlaag in de verkiezingen van 1902 tegen de republikein Charles Capéran.
Prax-Paris overleed in 1909 in zijn residentie, het kasteel van Treilhou in Caussade.

## Eerbewijzen

Op 11 augustus 1864 werd Adrien Joseph Prax-Paris ridder in het Legioen van Eer.
Het plein Place Prax-Paris in Montauban werd naar hem genoemd.
* 1 2 (fr) Les présidents du Conseil général de Tarn-et-Garonne de 1811 à nos jours, Archives82.fr Tarn-et-Garonne Geraadpleegd op 8 februari 2025.
* ↑ (fr) Antoine Reipert e.a., Montauban, le guide, Éditions du patrimoine, 2010, p. 37
* ↑ (fr) Adrien, Joseph Prax-Paris (assemblee-nationale.fr) Geraadpleegd op 2 december 2023.
* ↑ (fr) Fantômes montalbanais, illustres et méconnus, brochure van het Centre du patrimoine, 2011, p. 9
# Aabeek (België)

De Aabeek is een beek die ontspringt ten zuiden van de wijk Humbeek-Sas – aan de oostzijde van het Zeekanaal Brussel-Schelde – op een hoogte van 12 meter boven de zeespiegel. Het is een onbevaarbare waterloop van tweede categorie (VHA 6936) en wordt beheerd door de provincie Vlaams-Brabant.
De Aabeek vormt eerst de grens tussen Grimbergen en Humbeek en wat later tussen Humbeek en Zemst. Ze stroomt daarna de gemeente Zemst binnen langs de westrand van het Bos van Aa, waar de vijvers afwateren in de beek. Ten noorden van dat natuurgebied vormt ze de grens tussen de gemeenten Zemst en Kapelle-op-den-Bos, een kilometer later mondt de Laarbeek uit in de Aabeek. Vanaf dan vormt de beek de grens van Kapelle-op-den-Bos met Hombeek (Mechelen). Ze stroomt dan nog verschillende kilometers verder noordwaarts totdat ze net ten zuidwesten van Leest wordt aangevuld door een ander beekje en dan van naam verandert tot Molenbeek.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaarten uit 1777 wordt de Aabeek vermeld als de Galgen Beeck. Dit omdat er vroeger in Humbeek vlak bij deze beek een galg stond.

## Waterkwaliteit

De chemische waterkwaliteit van de Aabeek wordt niet bemeten in het meetnet oppervlaktewater van de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM). Er is slechts éénmalig een bepaling van de Belgische Biotische Index (BBI) geweest in 1995, die toen wees op een zeer slechte biologische kwaliteit (meetpunt 356.100 Sluisweg Zemst, BBI 2).
Langs de Aabeek is er aan de Steenstraat een kleine waterzuiveringsinstallatie (KWZI) met een capaciteit van 1350 IE gepland.

## Galerij

* De Aabeek nabij de Rozenbergvoetweg te Humbeek, slechts 1 km van de oorsprong.
* De Aabeek op de grens met Kapelle-op-den-Bos en Zemst.
* De Aabeek, enkele honderden meters nadat ze is samengevloeid met de Laarbeek. Vanaf dan vormt ze de grens tussen Kapelle-op-den-Bos en Hombeek.
# Tadzjiekse voetbalbond

De Tadzjiekse voetbalbond of Tajikistan Football Federation (TFF) is de voetbalbond van Tadzjikistan.
De voetbalbond werd opgericht in 1936 als subfederatie van de Voetbalfederatie van de Sovjet-Unie. Sinds 1994 lid van de Aziatisch voetbalbond (AFC) en sinds 2015 lid van de Centraal-Aziatische voetbalbond (CAFA). In 1994 werd de bond lid van de FIFA. Het hoofdkantoor staat in Doesjanbe. De voetbalbond is verantwoordelijk voor het Tadzjieks voetbalelftal.

## President

In oktober 2021 was de president Rustam Emomali.
# Pteroma

Pteroma is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae).

## Soorten

* P. alternata (Dyar, 1912)
* P. dealbata Dierl, 1971
* P. langkawiensis de Freina, 1993
* P. nipae (Bourgogne, 1937)
* P. pendula (Joannis, 1929)
* P. plagiophleps (Hampson, 1893)
* Markku Savela. Pteroma Hampson, 1893. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 8-2-2025.
# Koper(II)carbonaat

Koper(II)carbonaat (CuCO$_3$) is een zout van tweewaardig koper en koolzuur. Het gedraagt zich in water als een zwakke base.
Koper(II)carbonaat wordt onder meer gebruikt als pigment in verf en cosmetica (hoewel de stof giftig voor mensen kan zijn). De kleur varieert van felblauw tot groen. Koper(II)carbonaat komt in de natuur voor als de mineralen malachiet en azuriet.
Synthetisch koper(II)carbonaat wordt bereid door middel van een neerslagreactie van een koperzout en een oplosbaar carbonaat zoals natriumcarbonaat (soda). Koper(II)carbonaat gaat gemakkelijk een zuur-basereactie aan en vormt daarbij CO$_2$ en vrije Cu$^{2+}$ ionen en vormt dan een zout samen met het zuurrest-ion.
# Stemonitidaceae

Stemonitidae is een familie van slijmzwammen behorend tot de orde Stemonitales.

## Kenmerken

Kenmerkend voor de Stemonitidae is dat hun plasmodium altijd een zogenaamd aphanoplasmodium is. Meestal is er een columella waaruit het capillitium groeit. Kalkafzettingen ontbreken. De sporen zijn meestal donker, meestal zwartachtig of bruinviolet.

## Taxonomie

De familie werd voor het eerst beschreven door Józef Tomasz Rostafiński in 1873, en in 1922 plaatste Thomas Huston Macbride ze in hun eigen orde. Er is onenigheid over de interne systematiek: sommige Europese auteurs (Nannenga-Bremekamp, Mitchell, Baumann et al.) verdelen de familie in maximaal achttien geslachten. Het volgende systeem is gebaseerd op Dykstra en Keller 2000. Het geslacht Schenella dat zich daarin bevindt, waarvan de taxonomische status lange tijd onduidelijk was, bleek echter in 2005 door moleculair genetische studies een lid van de Gasteromyceten te zijn.

## Genera

De familie bestaat uit de volgende geslachten:
* Brefeldia
* Amaurochaete
* Colloderma
* Diacheopsis
* Enerthenema
* Macbrideola
* Lamproderma
* Stemonitis
* Comatricha
* Stemonitopsis
# Colombard

De Colombard is een witte druivenras dat veel voorkomt in het zuidwesten van Frankrijk. Ook in Californië, Australië en Zuid-Afrika vindt men ze.
Het is oorspronkelijk een van de oudste cépages uit de Charente, een middelgrote druif, cilindrisch van vorm, compact en klein, goudwit van kleur met een jusrijke pulp. De stok loopt vroeg uit en is daardoor onderhevig aan de lentevorst. Het is een zeer productieve druif.
Levert fruitige, aangename wijn. Hij wordt onder andere gebruikt in de Côtes de Gascogne voor wijn en Armagnac.
Colombard is een van de druifsoorten die toegestaan is in Cognac.
Geraadpleegd werden, onder andere, de websites van:
* Nederlands woordenboek Wijn
* The Wine Info Site
* Het cépage Colombard
* Bureau National Interprofessionnel de l'Armagnac
# Grünenbach

Grünenbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Lindau. Grünenbach telt 1.524 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Grünenbach

* Ebratshofen
* Grünenbach
* Schüttentobel
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Bodolz · Gestratz · Grünenbach · Heimenkirch · Hergatz · Hergensweiler · Lindau (Bodensee) · Lindenberg im Allgäu · Maierhöfen · Nonnenhorn · Oberreute · Opfenbach · Röthenbach · Scheidegg · Sigmarszell · Stiefenhofen · Wasserburg · Weiler-Simmerberg · Weißensberg
# Gedenkteken Truus Wijsmuller-Meijer

Het Gedenkteken Truus Wijsmuller-Meijer is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid.
Het bronzen portret dan wel borstbeeld van Truus Wijsmuller-Meijer is gemaakt in opdracht van de gemeente Amsterdam door kunstenaar Herman Diederik Janzen in 1964. Op 20 september 1965 werd het onthuld bij het Beatrixoord Ziekenhuis in de noordzoom van het Oosterpark. Het ziekenhuis werd geïnitieerd door Truus Wijsmuller-Meijer, ze voerde er ook kantoor. Het ziekenhuis werd in de loop van 1976 gesloopt en men vond geen goede plaats voor het beeld, dus de voormalige verzetsstrijder/politicus mocht het beeld mee naar huis nemen. In 1978 werd het na haar dood herplaatst in het perk van het Bachplein in Amsterdam Zuid; daar waar zij tijdens de Tweede Wereldoorlog afsprak met Joodse Amsterdammers die hulp nodig hadden. De wethouder van sociale zaken L.J. Kuyper kwam het beeld op 11 december 1978 onthullen. Onder de aanwezigen bevonden zich rabbijn David Lilienthal, (dan nog) raadslid Wim Polak, J. Stork namens de VVD en de Surinaamse ambassadeur W.F. van Eer.
Het portret/borstbeeld staat op een sokkel van travertijn.
Het beeld is op een van de schouders gesigneerd "J64".
De sokkel vermeldt
   G. Wijsmuller Meijer Lid Gemeente raad van Amsterdam 1945-1966 Bellatrix Vigilans Beatrix.
* Kunstwacht Amsterdam, beheerder kunst in openbare ruimte
* Buitenbeeld in beeld
* Van der Krogt Standbeelden
* Nationaal Comité 4 en 5 mei
* ↑ De Volkskrant, 21 september 1965, Mevrouw Wijsmuller gehuldigd
* ↑ Bellatrix, vigilans, beatrix betekent strijdbaar, volhardend, gelukbrengend.
# Talgo Avril

De Talgo Avril is een familie van hogesnelheidstreinen van de Spaanse fabrikant Talgo. Avril is de afkorting van Alta Velocidad Rueda Independiente Ligero (ruw vertaald "lichte hoge snelheid onafhankelijk wiel").

## Kenmerken

De trein is ontworpen voor een topsnelheid van 330 of 380 km/h.
Hij heeft voor- en achteraan motorwagens en daartussen 12 rijtuigen met een ongewoon korte lengte van 13,21 m tot 14,94 m.
Overige kenmerken:
* De trein is 3,2 meter breed waardoor een 3+2-zitopstelling mogelijk is, met een maximumcapaciteit van 600 reizigers per treinstel.
* Er zijn versies gepland voor een vaste spoorbreedte (1.435 mm, 1.520 mm of 1.668 mm) of met variabele asbreedte.
* Het tractiesysteem is compatibel met de vier belangrijkste Europese spanningen: 25 kV/50 Hz; 15 kV/16,7 Hz; 3 kV gelijkstroom; 1,5 kV gelijkstroom.

## Geschiedenis

Talgo presenteerde het Avril-concept in september 2010 op InnoTrans in Berlijn.
Na enkele jaren ontwikkeling en testen werd in november 2016 de eerste bestelling voor Avril-treinen geplaatst, toen de Spaanse spoormaatschappij Renfe Operadora een contract van € 786,5 miljoen tekende voor 15 treinstellen en 30 jaar onderhoud.
In mei 2017 bestelde Renfe Operadora nog eens vijftien treinstellen, met geplande ingebruikname van de Avril in 2020, later uitgesteld naar maart 2024.
In 2023 tekende de Franse start-up Le Train een contract van € 300 miljoen voor de aankoop van 10 treinstellen en 30 jaar onderhoud.
Een Talgo Avril-trein bereikte een snelheid van 360 km/u op de hogesnelheidslijn Ourense-Santiago de Compostela (Iberische spoorbreedte) als onderdeel van homologatietests.

## Galerij

* Talgo Avril-concept op InnoTrans 2012
* Koppeling van het Avril-concept
# Vlag van Seborga

De vlag van het vorstendom Seborga is opgebouwd uit twee secties: het linkergedeelte, dat een derde van de lengte meet, heeft een witte achtergrond, waarop een blauw wapenschild met een wit kruis en een koninklijke kroon staat; het rechtergedeelte, dat twee derde van de lengte meet, heeft een witte achtergrond en negen horizontale banden van blauwe kleur, die op gelijke afstand van elkaar zijn geplaatst. Het huidige ontwerp werd in 2024 officieel aangenomen.
De negen blauwe banden vertegenwoordigen de eerste negen tempeliers, die volgens bepaalde legendes als zodanig in Seborga zouden zijn geordend. Het wapenschild met een koninklijke kroon lijkt te zijn afgeleid van het Huis Savoye. Het schild, dat het wapen van Savoye rood is, heeft een lichtblauwe kleur, vermoedelijk om te duiden op het feit dat Seborga zich in een zeevarend gebied bevindt, of mogelijk omdat de Savoye het dorp heeft aangekocht van de monniken die aan de kust woonden bij de Lérins-eilanden.

## Geschiedenis

De twee kleuren van de vlag gaan terug tot historische tijden. Aangezien het vorstendom Seborga zichzelf ziet als de opvolger van zijn historische voorganger, heeft het zijn kleuren overgenomen in zijn staatsvlag. De historische vlag van Seborga was verdeeld door een diagonale lijn van de linkerbovenhoek naar de rechterbenedenhoek, die de blauwe en witte kleuren scheidde. Er zijn geen definitieve bronnen over de betekenis van de kleuren, maar de blauwe kleur verwijst waarschijnlijk naar de cisterciënzerorde.
In 1963 werd het hertogdom Seborga uitgeroepen onder leiding van prins George I. Op 23 april 1995 werd in de stad een referendum gehouden, waarbij 98% van de deelnemers voor onafhankelijkheid stemde. Op dat moment werd George I herkozen en werd de eerste vlag aangenomen. Hij is gebaseerd op de historische vlag, met het nieuwe wapen van Seborga ingevoegd in het midden van de diagonaal gesplitste vlag. Deze vlag was in gebruik tot 1997, toen hij werd vervangen door de versie met zeventien strepen die tot en met 2024 werd gebruikt.
De vlag werd opnieuw veranderd in 2024, toen de afbeelding van het wapen met een koninklijke kroon en de kleuren van de vlag opnieuw werden gedefinieerd.

## Vorige vlaggen

* 12e eeuw-1729
* 1995-1997
* 1997-2024
* (it) Bandiera, stemma, inno. Principato di Seborga (8 februari 2014). Geraadpleegd op 8 februari 2025.
* (it) Revisione araldica e grafica degli stemmi e delle bandiere del Principato di Seborga Visual Identity Guide. Principato di Seborga (september 2024). Geraadpleegd op 8 februari 2025.
# Ifloga

Ifloga is een geslacht uit de composietenfamilie (Asteraceae). De soorten komen voor in Macaronesië en van het Middellandse Zeegebied en de Sahara tot in Afghanistan en het Arabisch schiereiland en verder in Namibië en de Kaapprovincie in Zuid-Afrika.

## Soorten

* Ifloga ambigua (L.) Druce
* Ifloga anomala Hilliard
* Ifloga candida Hilliard
* Ifloga decumbens (Thunb.) Schltr.
* Ifloga glomerata (Harv.) Fourc.
* Ifloga lerouxiae (Beyers) N.G.Bergh
* Ifloga molluginoides (DC.) Hilliard
* Ifloga obovata Bolle
* Ifloga paronychioides (DC.) Fenzl
* Ifloga pilulifera Schltr.
* Ifloga polycnemoides Fenzl
* Ifloga repens (L.) Hilliard & B.L.Burtt
* Ifloga spicata (Forssk.) Sch.Bip.
* Ifloga thellungiana Hilliard & B.L.Burtt
* Ifloga verticillata (L.f.) Fenzl
* ↑ (en) Ifloga Cass. Royal Botanic Gardens, Kew
# Bisei Asteroid Tracking Telescope for Rapid Survey

Bisei Asteroid Tracking Telescope for Rapid Survey (BATTeRS) (Japans: バッターズ) is een Japans project voor het vinden van planetoïden, dat sinds 1996 observaties doet.
Het is aangesloten bij de Japan Spaceguard Association. Lid van het project is onder andere Takeshi Urata, ontdekker van 160 planetoïden.
Het project heeft meerdere planetoïden ontdekt (265 planetoïden tussen 1996 en 2010). Verder ontdekte het de komeet C/2001 W2 (BATTERS).
Voor de observaties wordt een cassegrain-telescoop gebruikt van 100 cm met een CCD-camera van 8 megapixel, van het Bisei Spaceguard Center-BATTeRS (IAU-Code 300).
# Bohemen op de Olympische Zomerspelen 1900

Bohemen deed op de Olympische Zomerspelen 1900 in Parijs, Frankrijk voor het eerst mee aan de Spelen. Het won twee medailles.

## Medailles
### 2 Zilver

* František Janda-Suk — atletiek, discuswerpen

### 3 Brons

* Hedwiga Rosenbaumová — tennis, vrouwen enkelspel
Hedwiga Rosenbaumová won ook brons in een gemengd team met Archibald Warden uit Groot-Brittannië — tennis, gemengddubbel

## Resultaten per onderdeel
### Atletiek

Bohemen won zilver bij het discuswerpen. Vier atleten deden mee aan vijf onderdelen.
| Onderdeel | Plaats | Atleet | Heat | Halve finale | Repechage | Finale |
| 100 meter | — | Václav Nový | Onbekend 3e, heat 1 | Uitgeschakeld | Uitgeschakeld | Uitgeschakeld |
| 800 meter | — | Ondřej Pukl | Onbekend AC, heat 3 | Niet gehouden | Niet gehouden | Uitgeschakeld |
| 1500 meter | 7e-9e | Ondřej Pukl | Niet gehouden | Niet gehouden | Niet gehouden | Onbekend |
| 400 meter horden | 5e | Karel Nedvěd | Onbekend 3e, heat 1 | Niet gehouden | Niet gehouden | Uitgeschakeld |
| Onderdeel | Plaats | Atleet | Kwalificatie | Finale |
| Discuswerpen | 2e | František Janda-Suk | 35,04 meter 2e | 35,14 meter |

### Tennis

| Onderdeel | Plaats | Player | Laatste 16 | Kwartfinale | Halve finale | Finale |
| Vrouwen enkelspel | 3e | Hedwiga Rosenbaumová | Niet gehouden | bye | Verloor 6-1, 6-1 | Uitgeschakeld |
| Gemengddubbel | 3e | Hedwiga Rosenbaumová Archibald Warden (GBR) | Niet gehouden | Winst 6-3, 3-6, 6-2 | Verloor 6-3, 6-0 | Uitgeschakeld |

### Turnen

Bohemen deed met één turner mee aan deze sport. Hij won geen medailles.
| Onderdeel | Plaats | Turner | Score |
| Gecombineerd | 32 | František Erben | 249 |

### Wielersport

Eén atleet uit Bohemen deed mee aan het wielrennen maar František Hirsch had weinig succes.
| Onderdeel | Plaats | Wielrenner | Eerste ronde | Kwartfinale | Halve finale | Finale |
| 2000 meter sprint | — | František Hirsch | 4e-8e kwartfinale heat 1 | Uitgeschakeld | Uitgeschakeld | Uitgeschakeld |
* (fr) Ministère du commerce, de l’industrie des postes et des télégraphes (1902). Concours internationaux d'exercices physiques et de sports; rapports. Imprimerie Nationale, Paris.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1900; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1, deel 2 en deel 3.
* (en) Mallon, Bill; & Widlund, Ture (1998). The 1900 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. McFarland, Jefferson. ISBN 0-7864-0378-0.
* (en) Medailledatabase van het Internationaal Olympisch Comité
Argentinië · Australië · België · Bohemen · Brits-Indië · Canada · Cuba · Denemarken · Duitsland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Haïti · Hongarije · Iran · Italië · Luxemburg · Mexico · Nederland · Noorwegen · Oostenrijk · Peru · Roemenië · Rusland · Spanje · Verenigde Staten · Zweden · Zwitserland · Gemengde teams
# Buddy Alexander

Stewart Murray (Buddy) Alexander (Saint Petersburg, Florida, 20 februari 1953) is een Amerikaans voormalig golfer en golfcoach. Hij is de zoon van Skip Alexander en de vader van Tyson Alexander.

## Speler

Hoewel hij naast de golfbaan van de Lakewood Country Club opgroeide waar zijn vader head-pro was, heeft Buddy nooit golfles gekregen van Skip Alexander. Zijn ouderlijk huis stond bijna naast de achtste green.
Buddy Alexander heeft ongeveer tien jaar als amateur gespeeld en enkele toernooien gewonnen waaronder het Amerikaans Amateur in 1986. Hij bekroonde zijn amateurcarrière door de Walker Cup te spelen, waarna veel spelers professional worden, maar hij wilde net als zijn vader coach worden.

### Gewonnen

* 1976: Azalea Invitational
* 1977: Eastern Amateur
* 1986: Amerikaans Amateur

### Teams

* 1986: Eisenhower Trophy
* 1987: Walker Cup

## Coach

Van 1983 tot 1987 was Buddy Alexander coach van het damesteam van de Louisiana State University, en in 1977 werd hij de coach van het herenteam van de Georgia Southern University, slechts twee jaar nadat hij daar was afgestudeerd, en hij bleef dat tot 1990. In januari 1988 werd hij hoofd-golfcoach van de Florida Gators van de Universiteit van Florida.
In 2005 werd hij gekozen tot coach van het Amerikaanse team dat de Palmer Cup speelde.
# Ondine Quackelbeen

Ondine Quackelbeen is een Belgische contrabassist. Daarnaast is ze directeur en mede-oprichter van de Jazz Pop-studio te Antwerpen.

## Carrière in het onderwijs

In 1982 studeerde Quackelbeen af als klinisch psychologe aan de Universiteit Gent. In datzelfde jaar richtte ze samen met Maarten Weyler de Jazzstudio op. Dit was een van de eerste private dagscholen voor jazzopleidingen in Vlaanderen. De school werd opgericht op vraag van enkele studenten die reeds weekend- en zomercursussen volgden bij de Halewynstichting, maar verlangden naar een volledige dagopleiding. Ook Quackelbeen zelf volgde in 1982 de opleiding als bassist aan de Jazzstudio. Later richtte ze de Popsoulstudio op, die samen met de Jazzstudio de Jazz Pop-studio vormt.
In 1998 stond Quackelbeen mee aan de basis van het European Modern Music Educational Network (EMMEN). Dit is een netwerk van Europese privéscholen en instituten die onderwijs binnen de populaire muziek aanbieden. Binnen dit kader droeg ze ook bij aan een Europees muziekdiploma, namelijk de European Performance Music Qualification (EPMQ).

## Loopbaan als muzikante

Gedurende haar carrière als bassist, maakte Quackelbeen deel uit van verschillende ensembles en projecten. Voorbeelden hiervan zijn: Forest Jazz Quintet, Blue Jazz Quartet en Trio Vongole.
Momenteel is ze actief bij Sentido, CollecTive en Low Tones.
* Ondine Quackelbeen. Jazz in Belgium. Geraadpleegd op 10 maart 2025.
* Directie. Jazz Popstudio. Geraadpleegd op 10 maart 2025.
* Een gesprek met Ondine Quackelbeen, directrice Jazz Pop-studio. Jazz'halo. Geraadpleegd op 202-03-10.
* Bandmembers. CollecTive. Geraadpleegd op 10 maart 2025.
* De Brabander, Kim (2007-2008), 'Jazz in België. Het belang van het ontstaan van het jazzonderwijs.', Verhandeling voorgelegd aan de faculteit Letteren en Wijsbegeerte, Vakgroep Kunst,-Muziek,- en Theaterwetenschappen, Universiteit Gent, p.36-37.
* Ondine Quackelbeen. Jazzathome Festival. Geraadpleegd op 10 maart 2025.
* About Emmen. EMMEN. Geraadpleegd op 10 maart 2025.
* International Standard Name Identifier: 0000 0005 0917 9470