OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Melkviooltje

Melkviooltje (Viola persicifolia, synoniem: Viola stagnina) is een soort uit de viooltjesfamilie (Violaceae).

## Determinatie

Melkviooltje is een overblijvende, kruidachtige plant. Ze wordt 2–30 cm hoog, heeft rechtopstaande, vaak vertakte, kale stengels en wortelstokken. De 2–4 cm lange en 1–1,5 cm brede smal driehoekig-eironde tot langwerpige bladeren hebben een iets hartvormige afgeknotte of wigvormige voet en een smal gevleugelde, 1–3 cm lange bladsteel. De bladeren zijn van boven zeer kort behaard. De sterk getande, smal-lancetvormige steunblaadjes zijn van de bovenste bladeren minstens half zo lang als de bladsteel.
Melkviooltje bloeit in mei en juni met eerst melkwitte en een blauwige weerschijn, later verkleurend naar bleekblauwe, 1–1,8 cm grote bloemen. De bloemen geven geen geur af. De groengele spoor is 2–3,5 mm lang en komt 0,5–2,5 mm voorbij de aanhangsels van de kelk. De bloemsteel is 3–7 cm lang en zitten vast boven het midden van het schutblad.
De langwerpig-eivormige vrucht is een doosvrucht, die langer is dan de kelk. Het zaad is 1,5–1,7 mm lang en 0,8 mm breed.
Het aantal chromosomen is 2n = 20.

## Lagere taxa

Melkviooltje kent een voor Nederland endemische variëteit: heidemelkviooltje (Viola stagnina var. lacteoides).

## Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat melkviooltje te boek als kensoort voor het verbond van biezenknoppen en pijpenstrootje (Junco-Molinion), een verbond van plantengemeenschappen van soortenrijke, natte graslanden op voedselarme en zwak zure bodems.

## Verspreiding en trend

Het natuurlijke verspreidingsgebied van melkviooltje strekt zich uit over Europa en Siberië. In Nederland komt ze voor in laagveengebieden in Friesland, de Alblasserwaard, de Gelderse Vallei, Salland en de Achterhoek. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en sterk in aantal afgenomen.
# Vlag van Novosibirsk

Vlag van Novosibirsk kan verwijzen naar:
* Vlag van Novosibirsk (stad)
* Vlag van oblast Novosibirsk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlag van Novosibirsk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Station Bishop Auckland

Bishop Auckland is een spoorwegstation van National Rail in Bishop Auckland, Wear Valley in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail. Het station is geopend in 1905.
# Gutenstetten

Gutenstetten is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim. Gutenstetten telt 1.277 inwoners.
Bad Windsheim · Baudenbach · Burgbernheim · Burghaslach · Dachsbach · Diespeck · Dietersheim · Emskirchen · Ergersheim · Gallmersgarten · Gerhardshofen · Gollhofen · Gutenstetten · Hagenbüchach · Hemmersheim · Illesheim · Ippesheim · Ipsheim · Langenfeld · Marktbergel · Markt Bibart · Markt Erlbach · Markt Nordheim · Markt Taschendorf · Münchsteinach · Neuhof a.d.Zenn · Neustadt a.d.Aisch · Oberickelsheim · Obernzenn · Oberscheinfeld · Scheinfeld · Simmershofen · Sugenheim · Trautskirchen · Uehlfeld · Uffenheim · Weigenheim · Wilhelmsdorf
# Mineralogisch-paleontologisch Museum Stamatiadis

Het Mineralogisch-paleontologisch Museum Stamatiadis (Grieks: Μουσείο Σταματιάδη Ορυκτολογίας και Παλαιοντολογίας, Mouseio Stamatiadi Oriktologias kai Palaiontologias) bevindt zich op het Griekse eiland Rhodos.
Het museum werd opgericht in 2008 door Polichronis Stamatiadis. Het betreft een mineralogisch-paleontologisch museum dat zich in het stadje Ialyssos te Rhodos bevindt. In het museum zijn diverse mineralen, edelstenen en fossielen te bezichtigen. In de 300 m² museumruimte zijn diverse collecties te zien van mineralen en fossielen die over de hele wereld zijn verzameld.
De grootste collecties zijn:
* Mineralen en fossielen uit Rhodos, Griekenland
* Mineralen en fossielen uit Lavrion, Griekenland
* Mineralen en fossielen uit de gehele wereld (uitgebreide collectie van diverse mineralen en fossielen)

## Externe link

* Officiële website
# OV-ambassadeur

De OV-ambassadeur was van 2006 tot 2010 een post van de Nederlandse overheid, ingesteld om het openbaar vervoer te bevorderen en conflicten op te lossen binnen deze branche.
De OV-ambassadeur moest samen met alle partijen in het openbaar vervoer de visie van de Nota mobiliteit van het toenmalige ministerie van Verkeer en Waterstaat concretiseren. De OV-ambassadeur was als het ware het gezicht van het openbaar vervoer en moest bij overheden en vervoerders bevorderen dat de kansen en mogelijkheden ervan daadwerkelijk werden benut. De OV-ambassadeur was het aanspreekpunt voor de reizigersorganisaties.
De OV-ambassadeur had geen bevoegdheid om regelingen of dwingende aanwijzingen te geven en was ook geen inspecteur of scheidsrechter. Wel kon de OV-ambassadeur op verzoek bemiddelen.
De OV-ambassadeur was onafhankelijk van de minister en kon dus ook kritiek uiten op het beleid van de minister. Periodiek rapporteerde de OV-ambassadeur aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
De eerste en enige OV-ambassadeur was Jeltje van Nieuwenhoven. Zij trad in functie op 1 oktober 2006, aanvankelijk voor een periode van twee jaar. Van Nieuwenhovens ambassadeurschap was een succes gebleken, en eind juni 2008 maakten de minister en staatssecretaris van V&W, Camiel Eurlings en Tineke Huizinga, bekend dat zij die functie nog eens voor twee jaar mocht bekleden. Op 19 oktober 2010 bood Van Nieuwenhoven haar eindrapport aan aan minister Melanie Schultz van Haegen en staatssecretaris Joop Atsma. Haar post werd vacant en op 10 december dat jaar maakte minister Schultz bekend dat er geen nieuwe OV-ambassadeur gezocht zou worden.
Reizigersvereniging Rover en de Consumentenbond waren voorstander van een functionaris met een meer formele status, de overige partijen vonden dat de OV-ambassadeur juist door haar informele positie veel heeft kunnen bereiken.
# Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1990

De veertiende verkiezingen van de Nationalrat, het parlement van Oostenrijk, vonden op 7 oktober 1990 plaats.
De kleinere coalitiepartner, de Österreichische Volkspartei (ÖVP) van vicekanselier Josef Riegler leed een grote verkiezingsnederlaag, maar bleef desondanks de tweede partij van het land. Een grote overwinning (de derde op rij) boekte de Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) van Norbert Gugerbauer.
Voornaamste partijen die deelnamen aan de verkiezingen :
| Partijnaam | Afkorting | Ideologische richting |
| Österreichische Volkspartei | ÖVP | christendemocratie, liberaal conservatisme |
| Sozialistische Partei Österreichs | SPÖ | sociaaldemocratie, democratisch socialisme |
| Freiheitliche Partei Österreichs | FPÖ | liberaal conservatisme, nationaal liberalisme |
| Die Grüne Alternative | GRÜNE | groene politiek |

## Uitslag

| Partijen | Partijen | Stemmen | Percentage | Zetels | Verschil |
| | Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) | 2.012.787 | 42,78% | 80 | 0 |
| | Österreichische Volkspartei (ÖVP) | 1.508.600 | 32,07% | 60 | 17 |
| | Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) | 782.648 | 16,64% | 33 | 15 |
| | Die Grüne Alternative (GRÜNE) | 225.084 | 4,78% | 10 | 2 |
| | Overige partijen$^a$ | 175.775 | 3,73% | — | — |
| | Ongeldige stemmen/ blanco stemmen | 143.847 | — | — | — |
| (opkomst 86,14%) | (opkomst 86,14%) | 4.848.741 | 100% | 183 | |
| $^a$ Verband der Sozialversicherten (VDS), Kommunistische Partei Österreichs (KPÖ), Christliche Wähler Gemeinschaft (CWG), Christdemokratische Partei (CDP), Wahlplattform der Grauen Österreichs (WGÖ), Lijst Fritz Georg ||||||

## Coalitievorming

Na de verkiezingen werd de "Grote Coalitie" van SPÖ en ÖVP onder leiding van Franz Vranitzky (SPÖ) voortgezet. Het kabinet-Vranitzky III trad op 17 december 1990 aan. In 1991 werd Josef Riegler (ÖVP) door zijn partijgenoot Erhard Busek als vicekanselier vervangen.
* Bondskanselier Franz Vranitzky (SPÖ)
* Vicekanselier Josef Riegler (ÖVP)
# Tramlijn 51 (Brussel)

De Brusselse tramlijn 51 uitgebaat door de MIVB verbindt de halte Stadion in het uiterste noorden van Brussel met het Zuidstation. De kleur van deze lijn is donkergeel.

## Traject

Stadion - Stiénon - Polikliniek Brugmann - Brugmann-ziekenhuis - Guillaume De Greef - Kerkhof van Jette - Ontmijners - Woeste - Odon Warland - Belgica - Vanderstichelen - Jubelfeest - Ribaucourt - Sainctelette - IJzer - Marguerite Duras - Vlaamsepoort - Ninoofsepoort - Arts et Métiers - Anderlechtsepoort - Bodegem - Lemonnier - Zuidstation.

## Geschiedenis

Sinds 30 juni 2008 hernam lijn 51 het traject Heizel - Zuidstation van lijn 81 en het traject Zuidstation - Stilte van lijn 55. Sinds 29 september 2008 is de verlenging van deze lijn klaar en is de eindhalte Van Haelen, gelegen op de grens van het Brusselse gewest. Met zijn 15,7 km is dit een van de langste tramlijnen in Brussel.
Vanaf maandag 13 oktober 2008 tot juni 2009 was door werkzaamheden (nieuwe overkapping en de perrons herinrichten) het toenmalig noordelijk eindpunt Heizel tijdelijk niet toegankelijk voor de trams 23 en 51.
Het nieuwe zuidelijke eindstation Van Haelen, ligt op de grens van het hoofdstedelijk gewest. Er zouden plannen bestaan om de lijn door te trekken tot in Vlaanderen.
Vanaf 10 maart 2014 is het noordelijke eindpunt van de lijn verlegd naar de halte Stadion, waar ook lijn 93 zijn eindpunt heeft. Hierdoor wordt het Universitair Verplegingscentrum Brugmann beter bediend.
In 2021 werd tramlijn 9 verlengd naar de metrohalte Koning Boudewijn. Deze tramlijn komt aan halte Stadion samen met de huidige keerlus aan het einde van de lijn. Er werd een aansluiting voorzien zodat lijn 51 en lijn 93 in de toekomst ook Koning Boudewijn als eindhalte kunnen krijgen.
Op maandag 28 augustus 2023 werd tramlijn 51 ingekort tot het traject tussen Stadion en Zuidstation. Het traject tussen niveau -1 van het vernieuwde premetrostation Albert en Van Haelen wordt sindsdien gereden als tramlijn 18.

## Materieel

Deze tramlijn wordt door lagevloertrams van het type T3000 en nieuwe T3200 (of TNG) bediend, evenals door oudere 7900-reeks trams.
* ↑ Tramlijn 18 officieel geopend aan station Albert Vorst
# Bibliotheek Eindhoven

De Bibliotheek Eindhoven is de bibliotheekvoorziening in de stad Eindhoven in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De hoofdvestiging van de bibliotheekvoorziening zit in het gebouw de Witte Dame, dat deel uitmaakt van een monumentaal complex van gebouwen die gebruikt werden door de gloeilampenfabriek Philips. Ook de Bibliotheek Waalre in Het Huis van Waalre in Waalre en de Bibliotheek Best in Best vallen onder de Bibliotheek Eindhoven.
De openbare bibliotheek in Eindhoven werd op 10 januari 1916 opgericht. In het jaar 2016 wordt het honderdjarig bestaan gevierd. De huidige Stichting Openbare Bibliotheek Eindhoven wordt gesubsidieerd door de gemeenten Eindhoven, Waalre en Best. Naast de hoofdvestiging in Eindhoven waren er rond het jaar 2000 verspreid over de stad ook wijkvestigingen in Eindhoven, die zijn echter door bezuinigingen opgeheven en deels vervangen door "bewonersbibliotheken".
De Bibliotheek Eindhoven is op alle basisscholen/spilcentra in Eindhoven en Waalre aanwezig met een schoolbibliotheek en mediacoaches die zich inzetten voor de ontwikkeling van de kinderen op het gebied van taalvaardigheid en mediawijsheid. Naast een (online) catalogus, biedt de bibliotheek ook een breed aanbod aan lezingen, debatten en workshops aan. Ieder jaar publiceert de Bibliotheek Eindhoven een jaarverslag.
# Hime lolita

Hime Lolita is een substroming binnen de lolitasubcultuur. Het woord hime (姫) is Japans voor 'prinses'. De stijl is meer koninklijk en elegant dan andere Lolita substijlen. Dit is te zien aan het type jurk en het gebruik van accessoires als kroontjes, parelkettingen en kanten handschoenen.
Bij deze stijl wordt ook meer gebruikgemaakt van satijn. Satijn werd namelijk vroeger gedragen door rijke en hoogstaande personen.

## Uiterlijk
### Kledij

* Kleding en accessoires die weelde uitstralen.
* Invloeden van Hime Gyaru-stijl.
* Veel gebruik van roze en wit.
* Gebruik van prints (bv. rozen)
* Kledij is geïnspireerd op de Rococo-periode.
* Kledij is versierd met rouches, strikjes en kant.
* De lengte van de rok of jurk is knielengte.
* De petticoat mag een klokvorm of A-lijn vorm hebben.
* Kousen worden gebruikt. Vooral met kant.

### Accessoires

* Hoofdtooien zijn bijvoorbeeld kronen, tiara's en haarbanden met rozen.
* Sieraden zijn bedekt met onder andere parels.
* Kanten handschoenen.
* Handtassen zijn meestal niet te extravagant en hebben bijvoorbeeld strikjes of parels als versiering.

### Schoenen

* Schoenen hebben vaak hakken en zijn vaak versierd met roosjes of parels.

### Kapsel

Voorkomende kapsels
* Het traditioneel Hime-kapsel is een kapsel met rechte pony en korte stroken haar vooraan. Het langere haar loopt naar achter.
* Elegant, groot en getoupeerd haar. Een beetje zoals Peggy Bundy van Married... with Children.
* Elegant gegolfd en gekruld haar.

### Make-up

Make-up (bv. oogschaduw) mag licht of zwaar zijn.
* mascara met soms valse wimpers
* donkere eyeliner
* rode of roze blush
* lippenstift of lipgloss in een lichtroze kleurtje
* contactlenzen (bv. om bijvoorbeeld grote blauwe ogen te creëren)
# Fujiwara no Kamatari

Fujiwara no Kamatari (Japans: 藤原鎌足) (614 - 669) was de stichter van de Fujiwara-clan in Japan. Oorspronkelijk was hij lid van de Nakatomi-clan. Hij was een zoon van Nakatomi no Mikeko, en zijn geboortenaam was Nakatomi no Kamatari (中臣鎌足). Vlak voor zijn dood ontving hij de familienaam Fujiwara van keizer Tenji.
Kamatari was een vriend en supporter van prins Naka no Oe, de latere keizer Tenji. Kamatari was hoofd van de Jingi no Haku, of de shintoritualisten; als zodanig was hij de belangrijkste tegenstander van groeiende macht van het boeddhisme aan het hof en in het gehele land. In 645 pleegde prins Naka no Oe en Kamatari een coup d'état aan het hof. Ze doodden Soga no Iruka die een sterke invloed had over keizerin Kogyoku; De vader van Iruka, Soga no Emishi, zou later zelfmoord plegen.
Keizerin Kogyoku werd gedwongen af te treden ten gunste van haar jongere broer, keizer Kotoku; Kotoku benoemde Kamatari vervolgens tot naidaijin, een ministerpost. Hij zou vervolgens helpen bij het schrijven van de Taika, een serie van wijzigingen in het Japanse staatsbestel naar Chinees voorbeeld.
Kamatari zou tijdens zijn leven prins Naka no Oe blijven steunen, die in 661 keizer Tenji werd. Tenji gaf hem de eer van de hoogste hofrang Taishokan en een nieuwe clannaam Fujiwara.
Zijn zoon was Fujiwara no Fuhito. Zijn neef Nakatomi no Omimaro werd hoofd van het heiligdom te Ise en zou de naam Nakatomi voortzetten.
Onder andere Fumimaro Konoe de 34e/38e/39e minister-president van Japan en de kleinzoon van Konoe Morihiro Hosokawa de 79e minister-president van Japan, stamden af van Kamatari.
In de 13e eeuw splitste de hoofdstam van de Fujiwara in vijf takken: Konoe, Takatsukasa, Kujo, Nijo en Ichijo. Deze vijf families leverden de regenten van de keizer, en waren aldus bekend als de vijf regentenhuizen. De Tachibana-clan claimen ook af te stammen van de Fujiwara. Keizer Montoku van de Taira-clan stamde via zijn moeder af van de Fujiwara.
Tot het huwelijk van kroonprins Hirohito (postuum keizer Showa) met prinses Kuni Nagako (postuum keizerin Kojun) in januari 1924, was de belangrijkste vrouw van de keizer en kroonprins altijd een lid van de vijf regenten huizen. Keizerlijke prinsessen werden vaak uitgehuwelijkt aan Fujiwara heersers - gedurende minstens een millennium. De meest recente voorbeelden zijn de huwelijken van de derde dochter van keizer Showa, prinses Takanomiya, en de oudste dochter van prins Mikasa, prinses Yasuko, in respectievelijk de Takatsukasa- en Konoe-clan.
# Tramlijn 97 (Brussel)

De Brusselse tramlijn 97 wordt uitgebaat door de MIVB en verbindt het metrostation Louiza met de halte Dieweg te Ukkel. De kenkleur van deze lijn is donkerpaars.

## Bijzonderheden

De Brusselse tramlijn 97 werd opgestart op 2 juli 2007 en rijdt van metro Louiza naar Dieweg in Ukkel. Ze is een samensmelting van de twee tramlijnen 18 en 91 die beiden afgeschaft werden in juli 2007.
Sinds 6 april 2009 rijdt tram 97 vanaf Kruispunt Stalle tot Dieweg en bedient hierdoor de halte Stalle Parking niet meer. Deze laatste wordt nog steeds gebruikt door tram 4. Hiermee werd het eindpunt Dieweg opnieuw gebruikt als een vast eindpunt van een tramlijn.
Vanaf 1 september 2011 rijdt tram 97 opnieuw heel de dag tussen Louiza en Bareel. Dat stukje werd voordien enkel tijdens de spitsuren bediend vanwege een tekort aan reizigers.

## Voertuigen

Bij elke aanpassing (zie hierboven) werd een ander type voertuig gebruikt:
* Bij de oprichting van tram 97 in 2007: PCC 7700/7800
* Verlenging tot Dieweg op 6 april 2009: PCC 7700/7800 en PCC 7900
* Sinds maart 2014: meestal PCC 7700/7800 met af en toe een PCC 7900 en heel zelden tijdens de vakanties een T2000 of T3000.

## Afbeeldingen

* 2008: lijn 97 rijdt tot Stalle Parking.
* Vanaf 2009 rijdt tram 97 tot Dieweg.
* Tot in 2015 bestond er op de filmrollen van de PCC's een aanduiding "97 Sint-Job".
* T7900 rijdt uitzonderlijk op tram 97 in 2016
# Frances Fisher

Frances Fisher (Milford on Sea (Hampshire), 11 mei 1952) is een Britse actrice. Het bekendst werd ze met de rol van Ruth DeWitt Bukater in de film Titanic uit 1997.
Fisher heeft ook in verschillende televisieseries gespeeld, met rollen in Strange Luck, Becker en Titus. Ze had een hoofdrol in de serie The Lyon's Den.

## Filmografie

* The Edge of Night (1956) (televisieserie) (1976 - 1981)
* The Guiding Light (1952) (televisieserie) (1985)
* Welcome Home, Roxy Carmichael (1990)
* L.A. Story (1991)
* Unforgiven (1992)
* Molly & Gina (1994)
* Strange Luck (1995, televisieserie)
* Striptease (1996)
* Waiting for Guffman (1996)
* Wild America (1997)
* Titanic (1997)
* Gone in Sixty Seconds (2000)
* Blue Car (2002)
* The Lyon's Den (2003, televisieserie)
* House of Sand and Fog (2003)
* Laws of Attraction (2004)
* The Night of the White Pants (2006)
* In the Valley of Elah {2007)
* My Sexiest Year (2007)
* Jolene (2008)
* The Perfect Game (2008)
* The Shield (2008)
* A Single Woman (2008)
* The Seven Year Hitch (2013)
* The Host (2013)
* Touch (2013, televisieserie)
* Plush (2013)
* Red Wing (2013)
* The M Word (2014)
* The Killing (2014, televisieserie)
* Resurrection: A Second Chance (2014)
* Resurrection (2014, televisieserie)
* Woman in Gold (2015)
* Heart of the Matter (2015)
* Masters of Sex (2015, televisieserie)
* Unleashing Mr. Darcy (2015)
* Outlaws and Angels (2016)
* The Sinner (2021, televisieserie)
* The Rookie (2021, televisieserie)
* Bibsys: 4108356
* Biblioteca Nacional de España: XX4954397
* Bibliothèque nationale de France: cb141775294 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1064118569
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1681 5966
* Library of Congress Control Number: no2001041668
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0077116
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007449826805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001603736
* Virtual International Authority File: 85806153
* WorldCat (via VIAF): 85806153
# Herman De Cuyper

Herman De Cuyper (Blaasveld, 22 november 1904 - 17 juni 1992) was een beeldend kunstenaar, hij werd geboren in een plattelandsgezin.

## Vorming

De Cuyper kreeg een driejarige vorming tot schilder, beeldhouwer en meubelsculpteur aan de Mechelse academie (1920-1923). Vanaf 1930 opteerde hij voor een artistieke loopbaan als beeldhouwer en vestigde zich in 1939 op de huidige locatie aan de Mechelsesteenweg 249.
In de loop van de jaren dertig van de 20e eeuw ontpopte De Cuyper zich vrij vlug tot een vertegenwoordiger van de zogenaamde animistisch-intimistische beweging in de Belgische kunst. Zijn evolutie van lyrisch impressionist tot animist verliep zeer vlug en mondde vanaf 1937 uit in een persoonlijke stijl, waarin de rechtstreeks gebeitelde sculpturen in steen en hout domineren. Deze tailles directes geven gestalte aan de grote levensmomenten van de mens: huwelijk, paring, zwangerschap, geboorte, de wereld van het kind, het vrouwelijk naakt en de thematiek van het moederschap. Naast dit oeuvre, creëerde de beeldhouwer talrijke religieus geïnspireerde plastieken, waardoor Herman De Cuyper een belangrijke bijdrage leverde tot de vernieuwing van dit genre in België.

## Museum

Het Museum Herman De Cuyper werd in 1984 voor het publiek opengesteld en bevat de kern van de artistieke productie van deze kunstenaar (beeldhouwwerken, tekeningen en schilderijen).
# Vandervelde (metrostation)

Vandervelde is een station van de Brusselse metro, gelegen in de Brusselse gemeente Sint-Lambrechts-Woluwe.

## Geschiedenis

Het station werd geopend op 7 mei 1982 ter gelegenheid van de verlenging van metrolijn 1B naar Alma, samen met de stations Roodebeek en Alma. Het station Vandervelde is vernoemd naar de Belgische politicus Emile Vandervelde, wiens naam ook werd gegeven aan de nabije Emile Vanderveldelaan.
Sinds de herinrichting van het metronet in 2009 bedient de nieuwe metrolijn 1 dit station.

## Situering

Vandervelde is gelegen in het verlengde van de Vanderveldelaan, ter hoogte van de kruising met de Jean-François Debeckerlaan en de Groenenberg. Kenmerkend aan dit station zijn de weinige aansluitingen met andere vervoersmiddelen, waardoor dit station voornamelijk gebruikt wordt door residentiële bevolking.

## Kunst

De Brusselse kunstenaar Paul De Gobert creëerde op de perrons de muurschildering La grande Taupe et le petit Peintre. Boven een strook in aardkleuren, die de geologische lagen van het ondergrondse voorstelt, zijn lichte, idyllische landschappen te zien. Het werk schetst de omgeving van het station zoals ze er ooit zou hebben kunnen uitzien en tracht zo de aandacht te vestigen op de invloed van de oprukkende stad op de natuur.

## Afbeeldingen

* Ingang van het metrostation.
* Muurschildering van Paul de Gobert.
# Oorlogswinter (televisieserie)

Oorlogswinter is een dertiendelige televisieserie die gebaseerd is op het gelijknamige boek van Jan Terlouw. De serie werd van 2 oktober tot en met 25 december 1975 uitgezonden door de VARA.

## Verhaal

Het verhaal gaat over de zestienjarige Michiel, die in de laatste winter van de Tweede Wereldoorlog leeft. Eerst is hij alleen toeschouwer, maar hij wordt meer en meer verzetsman.

## Rolverdeling

* Paul Röttger als Michiel van Beusekom
* Ton Lensink als Oom Ben
* Peter Winter als Jack
* Gees Linnebank als Dirk Knopper
* Leontien Ceulemans als Erica van Beusekom
* Lies Franken als moeder van Beusekom
* Piet Kamerman als Schafter
* Andrea Domburg als barones Weddik Wansfeld
* André van den Heuvel als Jan van Beusekom
* Onno Molenkamp als secretaris van de burgemeester
* Joost Prinsen als Bertus Hardhorend
* Bram van der Vlugt als dominee
* Jan Borkus als wethouder Kleiweg
* Arnold Gelderman als wachtcommandant
* Pim Dikkers als ortskommandant
* Tim Beekman als Duitse sergeant
* Johan te Slaa als Visser
* Wieteke van Dort als juffrouw Harder

## Trivia

Omdat het dorp in het boek (Vlank) niet in werkelijkheid bestaat, is men op zoek gegaan naar een dorp dat het meest aan de beschrijvingen in het boek voldeed. Dit is het Overijsselse Zalk geworden. Een deel van de opnames werd gemaakt op havezate Den Alerdinck.