OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cercle des Femmes Peintres

De Cercle des Femmes Peintres was een vereniging van beeldend kunstenaressen in Brussel, actief tussen 1888 en 1893. Deze vereniging werd opgericht naar het voorbeeld van de Franse Union des Femmes Peintres et Sculpteurs.
Tot de stichtende leden behoorden Eugénie Beauvois (vice-voorzitster), Mary Gasparoli (secretaris-penningmeester), Jenny de Hemptinne, Marie de Villermont en Berthe van Tilt. Later traden onder anderen Jeanne Adrighetti, Alix d'Anethan, Berthe Art, Marie De Bièvre, Marguérite Dielman, Mathilde Dupré-Lesprit, M. Heyermans, Pauline Jamar, Rosa Leigh, Alice Ronner, Henriëtte Ronner, Rosa Venneman, Marguerite Verboeckhoven en Emma Verwee toe tot de kring.
De Cercle organiseerde slechts vier groepstentoonstellingen, nl. in 1888, 1890, 1891 en 1893. Alle deelnemers waren vrouwelijke amateurs. Dit weerhield gevestigde kunstenaressen om zich bij die groep aan te sluiten.

## Literatuur

* Cercle des Femmes Peintres (tentoonstellingscatalogus), Brussel (Musée de Peinture Moderne), 1890.

## Externe link

* (fr) La Jeune Belgique, 1890: Chronique Artistique: commentaar op de tentoonstelling van de"Cercle des Femmes Peintres"
* ↑ "Chronique artistique", La Meuse, 2 november 1888.
# Plien en Bianca

Plien en Bianca is een Nederlands cabaretduo dat wordt gevormd door Plien van Bennekom en Bianca Krijgsman.

## Achtergrond

Het duo leerde elkaar kennen doordat ze op de Academie voor Kleinkunst in Amsterdam in hetzelfde jaar terechtkwamen. Daar bleek dat ze eenzelfde gevoel voor humor hebben, waardoor ze veel dingen samen gingen doen. Tijdens de opleiding traden ze allebei op in het theaterrestaurant James' Diner in Leiden. Ze deden samen eindexamen met de voorstelling The Ballet Nurses.
Na de Kleinkunst Academie gingen ze beiden hun eigen weg, maar in 1996 deden ze als duo mee aan het Cameretten Festival met de voorstelling Changez!. Ze wonnen met die voorstelling zowel de jury- als de publieksprijs. Daarmee werd de basis gelegd voor een gezamenlijke carrière.
Nadat ze het Cameretten Festival wonnen, kregen Plien en Bianca van de VPRO de vraag of ze een kinderprogramma wilden maken voor televisie. Samen met Joep Onderdelinden bedachten ze het programma Zaai waarin ze de tienermeisjes Irma en Ingrid spelen die opgroeien op het platteland. De serie is bedoeld als jeugdserie en werd uitgezonden bij Villa Achterwerk - het programma sloeg echter aan bij jong en oud. Het opvallende taalgebruik - met het karakteristieke accent - speelde daarbij een belangrijke rol. De serie liep tot januari 2003.
In 1999 kwamen ze als de plattelandsmeisjes Jeltje en Meike (een oudere variant op Irma en Ingrid) met de theatervoorstelling Biks. Dit programma zou hun grote doorbraak worden.
Na Biks maakten ze samen nog enkele theaterprogramma's. Daarnaast speelden ze in de bioscoopfilms All stars en Minoes. Tussen september 2004 en oktober 2016 namen ze regelmatig een gastrol in het programma Koefnoen voor hun rekening. In 2025 deden ze mee aan het programma LOL: Last One Laughing.

## Programma's

* 1997: Changez
* 1999: Biks
* 1999: Zaai (met Joep Onderdelinden)
* 2001: Ngorongoro
* 2004: Stessen (met Paul Groot en Owen Schumacher)
* 2008: Wie Dan Allemaal...
* 2011-2012: Heb je hun weer...
* 2015: Gaat het nog door?
* 2017: Slippers (toneelstuk met Droog Brood)
* 2019: En nu dan?
* 2025: Harrekidee!
# Annalena Baerbock

Annalena Charlotte Alma Baerbock (uitspraak), (Hannover, 15 december 1980) is een Duits politica van Bündnis 90/Die Grünen. In 2021 was zij kandidaat-bondskanselier tijdens de Bondsdagverkiezingen. Sinds 8 december van dat jaar is zij bondsminister van Buitenlandse Zaken in het kabinet-Scholz.

## Loopbaan

Na haar afstuderen aan de Humboldt-school in Hannover, studeerde Baerbock van 2000 tot 2004 politicologie en publiekrecht aan de Universiteit Hamburg en van 2004 tot 2005 Internationaal recht aan de London School of Economics. In 2005 werd ze lid van Bündnis 90/Die Grünen en in 2013 werd ze verkozen in de Bondsdag.
In 2018 werd Baerbock, samen met Robert Habeck, verkozen tot bondsvoorzitter van haar partij. Onder hun leiding kende de partij een sterke groei en behaalde bij verschillende deelstaatverkiezingen en de Europese verkiezingen van 2019 haar beste resultaten ooit. In nationale opiniepeilingen groeide de partij, ten koste van de SPD, uit tot de tweede partij van Duitsland en wist zij op sommige momenten zelfs de CDU/CSU voorbij te streven. In aanloop naar de Bondsdagverkiezingen van 2021 kozen de Groenen ervoor om (in plaats van een duo, zoals gebruikelijk) één kanselierskandidaat aan te wijzen. Tegen veel verwachtingen in werd dit niet Habeck maar Baerbock. Hiermee was Baerbock, na Angela Merkel, pas de tweede vrouw ooit die kandidaat was voor het bondskanselierschap van Duitsland.
Omdat Bündnis 90/Die Grünen zich in de peilingen profileerde als een serieuze uitdager van de twee grote partijen CDU en SPD, werd Baerbock tijdens de verkiezingscampagne ook uitgenodigd voor de grote televisiedebatten. In deze debatten, die traditioneel altijd slechts een duel betroffen tussen christendemocraten en sociaaldemocraten, nam ze het op tegen Armin Laschet en Olaf Scholz. Baerbock bracht gematigde standpunten naar voren op het terrein van defensie en is voorstander van een meer gemeenschappelijk Europees buitenlands beleid.
De Groenen behaalden bij de verkiezingen 14,8% van de stemmen en werden daarmee groter dan ooit tevoren. Zij veroverden 118 van de 736 zetels in de Bondsdag. De winst was echter wel minder dan door opiniepeilingen was voorspeld. In de hieropvolgende onderhandelingen voor de vorming van een nieuwe regering kreeg Baerbock, net als Christian Lindner van de FDP, een sleutelrol in handen: zowel de Groenen als de liberalen waren nodig voor de formatie van een Verkeerslichtcoalitie (samen met de SPD) of een Jamaica-coalitie (samen met de CDU/CSU). De twee partijen konden zodoende bepalen met welke partij zij wilden regeren. De voorkeur van de Groenen ging uit naar een Verkeerslichtcoalitie, die uiteindelijk ook gevormd werd onder leiding van bondskanselier Olaf Scholz (SPD). In het kabinet-Scholz, dat op 8 december 2021 aantrad, werd Baerbock benoemd tot bondsminister van Buitenlandse Zaken.
Omdat een ministerschap volgens de statuten van haar partij onverenigbaar is met het partijleiderschap, gaf Baerbock laatstgenoemde functie op. Op 14 februari 2022 werd zij als co-voorzitter opgevolgd door Ricarda Lang.
# Johannes Winnertz

Johannes Winnertz (11 februari 1800 – 24 juli 1890) was een Duits entomoloog.
Winnertz werkte als koopman in Krefeld. Op het gebied van de entomologie had hij zich gespecialiseerd in tweevleugeligen (Diptera). Tot ongeveer 1867 waren in Europa 55 soorten Sciaridae (rouwmuggen) bekend. Winnertz bewerkte de groep en beschreef vanaf 1867 in totaal 131 nieuwe soorten van deze muggen.
Zijn collecties bevinden zich in het Naturmuseum Senckenberg in Frankfurt, het Naturhistorisches Museum Wien en in het Zoölogisch Museum in Bonn.

## Werken

* Beitrag zur Kenntniss der Gattung Ceratopogon Meigen. 1852
* Beitrag zu einer Monographie der Gallmücken. 1853
* Beitrag zu einer Monographie der Pilzmücken. 1863
* Beitrag zu einer Monographie der Sciarinen. Wien, 1867
* Gemeinsame Normdatei: 1243213175
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0823 1284
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002455460
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 161407358
* Système universitaire de documentation: 256222886
* Virtual International Authority File: 300543969
* WorldCat (via VIAF): 300543969
# Mimail

Mimail is een computerworm die zich verspreidt via e-mails.
De worm verzendt een e-mail aan het slachtoffer die onjuiste informatie weergeeft, doorgaans dat het e-mailadres spoedig verloopt. De kwaadaardige bijgevoegde bijlage heet doorgaans message.html en bevat een zipbestand.
Na het inbreken op de computer zoekt de worm (gebruikers)informatie en publiceert die eventueel.

## Varianten

Er zijn enkele veelvoorkomende varianten, waaronder:
* Mimail.C
* Mimail.D
* Mimail.E
* Mimail.F
* Mimail.H
* 1 2 3 4 Atli Gudmundsson, W32.Mimail.A@mm. Symantec. Geraadpleegd op 1 augustus 2014.
* 1 2 Cert.org, W32/Mimail Virus. Geraadpleegd op 1 augustus 2014.
* ↑ F-Secure, Email-Worm:W32/Mimail.C. Geraadpleegd op 1 augustus 2014.
* ↑ F-Secure, Email-Worm:W32/Mimail.D. Geraadpleegd op 1 augustus 2014.
* 1 2 3 Paul Roberts, Mimail variants spreading, target antispam sites. PCWorld (4 november 2003). Geraadpleegd op 1 augustus 2014.
# Michel Franco

Michel Franco (Mexico City, 1979) is een Mexicaans filmregisseur, scenarioschrijver en filmproducent.

## Biografie

Michel Franco werd in 1979 geboren in Mexico City en startte met het maken van kortfilms in 2001 na het beëindigen van zijn studies in de media. Zijn eerst kortfilm Cuando sea grande werd gemaakt voor een anticorruptiecampagne en werd vertoond in 500 bioscopen in Mexico. In 2003 volgde de korte film Entre dos die hij schreef, regisseerde en produceerde en die verscheidene prijzen behaalde. Zijn eerste langspeelfilm Daniel y Ana werd in 2009 op het filmfestival van Cannes genomineerd voor de Caméra d'or. Franco’s tweede film Después de Lucía uit 2012 werd bekroond op enkele internationale filmfestivals zoals Cannes, Chicago, Havana en San Sebastian. De film Chronic werd geselecteerd voor de competitie van het filmfestival van Cannes 2015.

## Filmografie

* Entre dos (kortfilm, 2003)
* Daniel y Ana (2009)
* Después de Lucía (2012)
* A los ojos (2013)
* Chronic (2015)
* Las hijas de Abril (2017)
* Nuevo orden (2020)
* Sundown (2021)
* Memory (2024)
* Dreams (2025)

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2012 | Filmfestival van Cannes | Prix Un certain regard | Después de Lucía | Gewonnen |
| 2009 | Filmfestival van Cannes | Caméra d'or | Daniel y Ana | Genomineerd |

## Externe link

* (en) Michel Franco in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Michel Franco, Festival Scope, geraadpleegd op 28 april 2015
* ↑ Complément de sélection, 23 april 2015
* ↑ (en) Awards Michel Franco, IMDb, geraadpleegd 28 april 2015. Gearchiveerd op 7 januari 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb16525788n (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1205698396
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2339 1452
* Library of Congress Control Number: no2013107608
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 363793801
* Système universitaire de documentation: 165911441
* Virtual International Authority File: 173167050
* WorldCat (via VIAF): 173167050
# Marshall Bell

Marshall Bell (Tulsa (Oklahoma), 28 september 1942) is een Amerikaanse acteur die in diverse films en televisieseries heeft gespeeld.

## Films

Marshall speelde in films als A Nightmare on Elm Street Part 2: Freddy's Revenge (1985) als coach Schneider, als Mr. Lachance in Stand by Me (1986) en in Twins (1988) als huurmoordenaar Webster. Voorts speelde hij verzetsleider Kuato in de sciencefictionfilm Total Recall (1990) en General Morgan in The Puppet Masters (1994). Hij was ook te zien in de Oscarwinnende Capote (2005), Rescue Dawn (2006) en in Nancy Drew (2007).

## Televisie

Marshall vervulde ook allerlei rollen op tv. Zo speelde hij een grote rol in de serie G vs E, die na twee jaar reeds van de televisie verdween.
Andere grote televisieseries waar hij een gastrol in had, zijn onder andere Hill Street Blues, Wiseguy, The X-Files, Millennium en House.
# Lucas Jetten

Lucas Jetten (Natalspruit, 7 juni 2007) is een Nederlandse voetballer die doorgaans speelt als linksback. In 2024 tekende Jetten zijn eerste profcontract bij Ajax. In augustus 2024 debuteerde hij voor Jong Ajax.

## Clubcarrière

Jetten begon met voetballen bij voetbalvereniging Sporting Martinus, waarna hij in 2015 werd gescout voor de jeugdopleiding van Ajax.
Op 13 mei 2024 tekende hij zijn eerste profcontract bij Ajax, hij zette zijn handtekening onder een verbintenis tot 30 juni 2026.
Op 10 juni 2024 werd Jetten uitgeroepen tot grootste talent van de Ajax jeugdopleiding en kreeg hij daarvoor de Abdelhak Nouri-trofee.
Jetten debuteerde op 12 augustus 2024 in de Eerste divisie tegen Jong PSV. Hij viel na 58 minuten in voor Nassef Chourak.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2024/25 | Jong Ajax | Eerste divisie | 1 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
Bijgewerkt op 12 augustus 2024.

## Privé

Jetten werd geboren in Natalspruit in Zuid-Afrika. Hij werd geadopteerd door zijn Nederlandse moeder die eerder in het land had gewerkt en gewoond.
# Cochamierklauwier

De cochamierklauwier (Thamnophilus praecox) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae (miervogels). De vogel werd op 26 januari 1926 verzameld in het oosten van Ecuador en pas elf jaar later door de Amerikaanse ornitholoog John Todd Zimmer geldig beschreven.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in noordoostelijk Ecuador.

## Status

De grootte van de populatie is in 2022 geschat op 8000 volwassen vogels. Deze vogel heeft een klein verspreidingsgebied en de aantallen nemen af door habitatverlies. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.
* 1 2 (en) Cochamierklauwier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Zimmer, J.T., 1937. "Studies of Peruvian birds no. 25" American Museum Novitates 917. .
# Devlet Bahçeli

Devlet Bahçeli (Osmaniye, 1 januari 1948) is een Turks politicus. Sinds 6 juli 1997 is hij de voorzitter van de Partij van de Nationalistische Beweging. Van 1999 tot en met 2002 was hij vicepremier van Turkije.

## Biografie

Bahçeli komt uit een rijke en linkse familie van Turkomannen, behorend tot de Turkomeense stam Fettahoğulları.

## Politiek

Bahçeli werkte na zijn studie als academicus aan de Gazi Universiteit in Ankara. In 1987 stopte hij bij de universiteit, nadat hij door Alparslan Türkeş werd uitgenodigd bij de voorganger van de Partij van de Nationalistische Beweging. Hij werd bij de partijverkiezingen datzelfde jaar verkozen tot het bestuur en werd Algemeen Secretaris van de partij.
Na jarenlang hoge functies bekleed te hebben binnen de partij, werd hij tot voorzitter gekozen op 6 juli 1997, nadat partijleider Alparslan Türkeş overleed op 4 april 1997. Hij nam het toen op tegen Yıldırım Tuğrul Türkeş, de zoon van de overleden partijleider Alparslan Türkeş.
In 1999 werd hij verkozen tot het Turks parlement als afgevaardigde van zijn thuisprovincie Osmaniye. Onder leiding van linkse premier Bülent Ecevit werd een coalitie gevormd met de centrumrechtse Moederlandpartij en extreemrechtse MHP. Bahçeli werd vicepremier van de 57e regering van Turkije. De coalitie werd geteisterd door de grootste economische crisis in de Turkse geschiedenis. In 2002 riep Bahçeli op vervroegde verkiezingen te houden in verband met de slechte gezondheid van premier Bülent Ecevit. De coalitie viel in 2002 nadat een grote meerderheid van het parlement stemde voor vervroegde verkiezingen.
Bij deze nieuwe verkiezingen werden de coalitiepartijen hard afgestraft. Geen van de coalitiepartijen (waaronder MHP) wist de kiesdrempel niet te halen en kwam het parlement niet in, ten gunste van nieuwkomer Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling van Recep Tayyip Erdoğan. Pas bij de Turkse algemene verkiezingen 2007 wisten de nationalisten het parlement weer in te komen. De overige coalitiepartijen uit de 57e regering verdwenen van het politiek toneel. Sinds 2007 zit Bahçeli onafgebroken in het parlement als afgevaardigde van zijn thuisprovincie Osmaniye.
Onder leiding van Bahçeli voerden de nationalisten felle oppositie tegen Recep Tayyip Erdoğan. Na de Staatsgreeppoging in Turkije (2016) besloot hij Recep Tayyip Erdoğan juist te steunen. Zo sprak Bahçeli zich eerder uit tegen de ideeën van Erdoğan voor een presidentieel systeem. Na de couppoging sprak hij echter steun uit voor het systeem. Later vormde Bahçeli een alliantie met Erdoğan.
# Orsini

De familie Orsini was een van de meest invloedrijke adellijke families uit middeleeuws en renaissance Italië, en bezat grote landgoederen in Hongarije.
In 1667 gaf Petrus Franciscus zijn hertogdom over aan zijn broer en in 1724 werd hij tot paus verkozen: paus Benedictus XIII. Een neef van Benedictus XIII kreeg de titel prins-troonassistent van Zijne Heiligheid (de paus), een titel die tot 1958 bleef bestaan. In 1724 had keizer Karel VI prins Beroald Orsini tot prins van het Heilig Roomse Rijk gemaakt.

## Bekende telgen

* Paus Celestinus III
* Paus Nicolaas III
* Paus Benedictus XIII
* Beroald Orsini
* Nicolaas Orsini en Laurens Orsini; bekende mannen uit de oorlog van Venetië tegen de liga van Kamerijk
* Orsino Orsini Migliorati (1473-1500), echtgenoot van Giulia Farnese
* Pier Francesco Orsini (1523-1583) - opdrachtgever tot de aanleg van de Tuinen van Bomarzo

## Orsini-Rosenberg

Sinds 1684 mochten de Oostenrijkse graven van Rosenberg zich graaf van Orsini en Rosenberg noemen. Deze titel was gebaseerd op de onbewezen bewering dat de families verwant zouden zijn.

## Palazzo Corsini

Aan de Via della Lungara betrokken ze in 1736 een uit de 15e eeuw stammend stadspaleis, en noemden het Palazzo Corsini. Thans doet het dienst doet als kunstmuseum. Met name Koningin Christina van Zweden heeft hier lange tijd als gast verbleven en het hele interieur naar haar hand gezet. In het museum verder werken van Rubens en Caravaggio.

## Literatuur

* Francesco Sansovino, L'historia di casa Orsina, Venezia, 1565.
* Scipione Mazzella, Descrittione del Regno di Napoli, Napoli, 1601.
* Ferrante della Marra, Discorsi delle famiglie estinte, forastiere, o non comprese ne' Seggi di Napoli, imparentate colla Casa della Marra, Napoli, 1641.
* Francesco De Pietri, Dell'historia napoletana, vol. 2, Napoli, 1634.
* Pompeo Litta Biumi|Pompeo Litta, Orsini di Roma, in:Famiglie celebri italiane, Torino, 1846.
* Gaetano Moroni, Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica, vol. 49, Venezia, 1848.
* Franca Allegrezza, Organizzazione del potere e dinamiche familiari: gli Orsini dal Duecento agli inizi del Quattrocento, Istituto Storico Italiano per il Medio Evo, 1998.
* Elisabetta Mori, L'archivio Orsini. La famiglia, la storia, l'inventario, Viella, 2016.
# Willy Pétillon

Willy Pétillon (Vlissingen, 23 juni 1883 – Den Haag, 13 april 1948) was een Nederlandse schrijfster, met name van meisjesboeken. Ze schreef veel voor opgroeiende, oudere meisjes. Ze was een tijdgenote van Cissy van Marxveldt.

## Biografie

* 1885: geboren in Vlissingen, als Hendrika Willemina Mulder.
* 1905: volgde een opleiding tot journaliste in Groningen (zeer tegen de wens van haar vader die haar onderwijzeres wilde laten worden)
* 1907: getrouwd met de journalist A.F. Pétillon, met wie zij drie kinderen kreeg.
* 1908: eerste boek: De lotgevallen van een Bengel. Met dit boek won zij de eerste prijs van een schrijfwedstrijd.
* 1912: vertrek naar Parijs, waar haar man in 1915 overleed. Keerde terug naar Nederland (Den Haag).
* 1921: hertrouwd met A.B. van Tienhoven, eveneens schrijver van kinderboeken, met wie zij nog twee kinderen kreeg.
* 1929: scheiding; Van Tienhoven overleed korte tijd later.
* 1933-1940: hoofdredacteur van het maandblad Meisjesleven.
* 1937: verhuisd naar Amersfoort.
* 1948: overleden in Den Haag.
# Lepidoscia charitodes

Lepidoscia charitodes is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma charitodes door Edward Meyrick in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Australië (Nieuw-Zuid-Wales).
# Paus Celestinus III

Celestinus III, geboren als Giacinto Bobone (Rome, 1106 - aldaar, 8 januari 1198) was paus van 1191 tot 1198. Op het moment van zijn verkiezing was hij al 85 jaar geworden en is daarmee de oudstverkozene van alle pausen. In het Latijn luidt zijn naam Coelestinus of Caelestinus.
Als jongeling verliep zijn leven voorspoedig want hij behoorde tot de welgestelde familie van de Orsini's. Al in 1126 was hij subdiaken in Lateranen en sinds 1144 kardinaal-diaken van Santa Maria in Cosmedin maar had nog geen priesterwijding ontvangen op het moment van zijn uitverkiezing.
Als eerste grote daad als paus, kroonde hij Hendrik VI tot keizer van het Heilige Roomse Rijk (al gepland door zijn voorganger).
Tusculum, dat in een concurrentiestrijd met Heilige Stoel gewikkeld was, werd in zijn eerste pontificaatjaar 1191 met de grond gelijk gemaakt.
Verder veroordeelde hij het huwelijk van Alfons IX van León met Theresia van Portugal wegens te naaste bloedverwantschap en weigerde koning Filips II van Frankrijk een echtscheiding toe te staan.
Hij erkende en bevestigde de Duitse Orde (1191) en zou zowel keizer Hendrik VI als Alfons IX van León later excommuniceren, de ene omdat hij Richard Leeuwenhart gevangen achterhield, de andere omdat hij vrede sloot met de moslims op het Iberisch Schiereiland om zodoende strijd te kunnen voeren tegen Castilië. Hij zond een persoonlijk gezant naar Spanje om de vrede onder de christenen te herstellen. Dit zou pas lukken onder zijn opvolger, paus Innocentius III.
Na zijn overlijden is Celestinus III begraven in Sint-Jan van Lateranen.
Cursief: tegenpaus
# Lepidoscia euryptera

Lepidoscia euryptera is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma euryptera door Edward Meyrick in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# English Challenge

De English Challenge was van 1993 tot 2018 een golftoernooi van de Europese Challenge Tour.

## Edities

De English Challenge ging niet elk jaar door en werd in zijn bestaan onder verscheidene namen gehouden:
* 1993: de Collingtree Park Challenge
* 1994: de Stockley Park Challenge
* 2004: het Donnington Grove Computacenter English Challenge Open
* 2010-2012: de English Challenge op het Stoke by Nayland Hotel, Golf & Spa in Stoke-by-Nayland, Suffolk. Daniel Gaunt uit Australië won het 2010-toernooi met één slag verschil van de Engelse amateur Tommy Fleetwood en Craig Lee uit Schotland. Het was Gaunts eerste overwinning in de Challenge Tour. Behalve € 24.000 verdiende hij ook een jaar speelrecht in dat wedstrijdcircuit.
* 2016-2018: de Bridgestone Challenge werd in 2016 gehouden in het Heythrop Park Resort in Enstone. De Belg Thomas Detry won er zijn eerste professionele toernooi. Een jaar later verhuisde het toernooi naar Luton Hoo en werd het Stableford-scoresysteem gebruikt. In 2018 bleef het toernooi in Luton Hoo, maar greep terug naar het strokeplay-systeem met 72 holes.

## Winnaars

* 1993: Kevin Morris
* 1994: Ricky Willison
* 2004: Matthew King
* 2010: Daniel Gaunt
* 2011: Benjamin Hebert
* 2012: Chris Paisley
* 2016: Thomas Detry
* 2017: Oscar Lengdén
* 2018: Tom Lewis

## Externe link

* (en) Website Challenge Tour