OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Petrofina

De Compagnie Financière Belge des Pétroles, afgekort tot Petrofina, was een Belgische oliemaatschappij opgericht in Antwerpen op 25 februari 1920 met als bedoeling de Duitse oliebronnen, verkregen na de Eerste Wereldoorlog, te controleren. Albert Frère was een van de aandeelhouders. De olieproducten werden in België, Afrika en Europa onder de naam Fina (tot 1960 ook: Purfina) verkocht. In 1999 ging Petrofina op in Total.

## Stichting

In 1920 richtten enkele Antwerpse investeerders - Auguste Diagre, de broers Hector en Fernand Carlier en de toenmalige minister en latere premier Aloys Van de Vyvere - de oliemaatschappij Compagnie Financière Belge des Pétroles, kortweg Petrofina, op. Ze haalden hun olie in Roemenië, nadat ze eerst de Duitse rechthebbenden op die olie hadden vergoed. Hector Carlier (1884-1946) was medeoprichter van de Banque d'Anvers, samen met o.a. zijn broer Ferdinand. Later, na de invoering van de Bankenwetgeving in België in de crisistijd, werd daaruit de Compagnie d'Anvers opgericht. Dit was de holding waaronder diverse werkmaatschappijen vielen. De vader van de broers was Jean-Baptiste Ferdinand Carlier, die 30 jaar directeur van de Nationale Bank van België is geweest.

## Schenking

Na haar overlijden in 2007 heeft Marie-Antoinette Carlier, dochter van een van de stichters van Petrofina Hector Carlier, de helft van het familiefortuin laten schenken aan de Koning Boudewijnstichting, in de vorm van een duolegaat.
Men schat de waarde van het fortuin op € 200 miljoen. De nalatenschap bevat 1.200 hectare natuurgebied, vastgoed in Antwerpen, het kasteel Boterberg van de familie Carlier in Kalmthout en een pakket aandelen Fortis en Total. Door de Stichting te begunstigen hoeven de particuliere erfgenamen geen successierechten te betalen.
Met de nalatenschap van de familie Carlier zal de Koning Boudewijnstichting een fonds oprichten, om watervoorzieningsprojecten in Afrika en onderwijsinitiatieven te steunen. Het Fonds Marie-Antoinette Carlier behelst € 15 miljoen.

## Fusie

In 1999 fuseerde Petrofina met zijn Franse concurrent Total. Albert Frère was een van de belangrijkste aandeelhouders.
* ↑ http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=U128SAQA
# Gerard Bilders

Albertus Gerardus (Gerard) Bilders (Utrecht, 9 december 1838 – Amsterdam, 8 maart 1865) was een Nederlands kunstschilder, tekenaar, aquarellist en etser.

## Leven en werk

Bilders kreeg zijn eerste tekenlessen van zijn vader, de landschapschilder Johannes Warnardus Bilders. Gedurende een groot deel van Gerards jeugd woonde het gezin Bilders eerst in Utrecht en later in Oosterbeek, waar hij financieel werd ondersteund door Johannes Kneppelhout. Hij werkte daar van 1841 tot 1845, later in Utrecht van 1845 tot 1852, in Den Haag van 1856 tot 1858 en weer in Oosterbeek van 1857 tot 1864. Bilders werkte ook een tijdje in Genève en woonde van 1859 tot 1865 in Amsterdam.
In 1860 reisde Gerard Bilders met zijn vader naar Brussel en maakte daar kennis met de schilders van de Franse School van Barbizon.
Bilders genoot een opleiding aan de Akademie van beeldende kunsten in Den Haag van ongeveer 1857 tot 1859 en tekende daar naar naakte en geklede modellen. In het Mauritshuis kopieerde hij de veeschilderijen en in Zwitserland was hij korte tijd leerling van de landschap- en dierenschilder Charles Humbert.
Hij was in 1859 lid van Felix Meritis in Amsterdam en volgde daar ook nog een opleiding aan de Akademie voor Beeldende Kunsten.
Zijn onderwerpen waren landschappen, berglandschappen, portretten, stillevens, dieren, vee, en boslandschappen, waarbij het hem meer om de totaalindruk ging dan om de afzonderlijke objecten. Hij wordt als voorloper van de Haagse School beschouwd en was lid van Pulchri Studio. Gerard Bilders overleed in 1865 aan de gevolgen van tuberculose op de zeer jonge leeftijd van 26 jaar in Amsterdam.

## Dagboek en brieven

* A.G. Bilders, Brieven en dagboek. (2 delen). A.W. Sijthoff, Leiden 1876 (tweede druk).

## Galerij

* Weiland bij Oosterbeek
* Bosvijver bij zonsondergang
* Koeien in de weide
* Geitenhoedster
* Bosgezicht
* Jongetje met een hengel bij een hek
* Drie kinderen voor boerenhut aan waterkant
* Bosgezicht met beek
* Pieter A. Scheen, samensteller en uitgever; Lexicon van Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950.. Den Haag 1969. ISBN 5 86028 015 7
* ↑ Bron: Bijzondere Collecties, Universiteit Leiden
* Bibliothèque nationale de France: cb16191188s (data)
* Biografisch Portaal: 11670060
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: bild004
* Gemeinsame Normdatei: 123030773
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7733 4624
* Library of Congress Control Number: nr99013296
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070309957
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 8404
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV304798
* Système universitaire de documentation: 124006760
* Union List of Artist Names: 500026942
* Virtual International Authority File: 42735457
* WorldCat (via VIAF): 42735457
# Alaotrabamboemaki

De Alaotrabamboemaki (Hapalemur alaotrensis) is een halfmaki uit de familie der maki's (Lemuridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Yves Rumpler in 1975. De soortstatus van deze maki is betwist. Volgens DNA-onderzoek uit 2002 is het eerder een ondersoort van de grijze halfmaki (Hapalemur griseus alaotrensis).

## Beschrijving

De Alaotrabamboemaki behoort tot de halfmaki's, ook wel bamboemaki's genoemd. Hij heeft een dichte, wollige, bruine vacht. De vacht is grijsbruin op de rug, lichter in het gezicht en op de borst en kastanjebruin op de kop en rond de nek.
Een volwassen Alaotrabamboemaki heeft een kop-romplengte van tussen de 38 en 40 centimeter, een staartlengte van 39 tot 41 centimeter en een lichaamsgewicht van 1,1 tot 1,4 kilogram.

## Leefgebied

De Alaotrabamboemaki leeft in de papyrusrietmoerassen rond het Alaotrameer in het oostelijke gebied met regenbos (zie kaartje), een gebied dat 200 km² groot is met heuvels tot op een hoogte van 750 m boven de zeespiegel.
De Alaotrabamboemaki is vooral overdag actief, maar ook 's nachts. Deze halfmaki voedt zich uitsluitend met vier verschillende soorten planten: de stengels en het merg van een papyrus (Cyperus madagascariensis), zachte worteluitlopers van gewoon riet (Phragmites communis) en twee soorten gras (Echinocochla crusgalli en Leersia hexandra)
De Alaotrabamboemaki leeft in familiegroepjes, bestaande uit hoogstens 12 individuen. In 2004 wordt de dichtheid geschat op ca. 45 individuen/km² (7.500 tot 11.000 in het hele gebied).

## Bedreigingen

De Alaotrabamboemaki wordt in zijn voortbestaan bedreigd door de vernietiging van zijn leefgebied door drooglegging, omzetting in weidegrond of ander landbouwkundig gebruik zoals rijstbouw. Ook wordt er op gejaagd; volgens een schatting uit 2001 worden er per jaar 1000 dieren gevangen. De achteruitgang in aantal is 50% in een periode van minder dan tien jaar (minstens 6,7% per jaar) Daarom staat de Alaotrabamboemaki als ernstig bedreigd op de internationale rode lijst.

## Bronnen en verwijzingen

* 1 2 (en) Alaotrabamboemaki op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C.P. (2005). "Order Primates". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 116. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Hapalemur alaotrensis Rumpler in Tattersall & Sussman, 1975. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 18-10-2023.
* ↑ (en) Pastorini, J. et al, 2003. Phylogenetic relationships of gentle lemurs (Hapalemur). Evolutionary Anthropology 11(1):150–154 abstract. Gearchiveerd op 9 augustus 2016.
* ↑ NCBI Taxonomy browser. Gearchiveerd op 19 december 2021.
* ↑ (en) C.P. Groves in Mammal Species of the World, Hapalemur alaotrensis
* (en) Nick Garbutt, Mammals of Madagascar (Yale University Press, 2007)
# Station Addlestone

Addlestone is een station van National Rail in Runnymede in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door South Western Railway. Het station is geopend in 1848.
# Mimaletis paucialbata

Mimaletis paucialbata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Kleine viltmuts

Kleine viltmuts (Pogonatum nanum) is een soort uit het geslacht viltmuts (Pogonatum). Hij groeit op lemige standplaatsen, vooral waar vers leem aan de oppervlakte komt, bijv. bij graafwerkzaamheden in groeven.

## Determinatie

Hij heeft 0,5–1 cm lange stengels met spiraalvormig uitstekende (of gebogen als het droog is) 3-4 mm lange bladeren. Deze hebben een gladde rand, maar zijn ruw op de zitting, hebben een smalle tongvormige rand en zijn wat vloeibaar. Dwergviltmutsmos rijst op uit de laaglanden tot een hoogte van 2000 m. De seta (kapselsteel) is 0,8–1,5 cm lang en komt voort uit de punt van elke stengel. Het sporenkapsel is hooguit licht hellend en heeft een opening die wordt afgesloten door een vlies. Boven de opening, die zo is afgesloten, zit nog een dikke, 'vilten muts'. Sporenrijping vindt plaats in de winter.
Deze soort is het gemakkelijkst te onderscheiden van gewone viltmuts aan de kortere en bolronde theca. Bij gewone viltmuts is ze langwerpiger. Kapsels zijn bij beide soorten meestal wel aanwezig.

## Ecologie

De soort groeit op kalkarme of kalkloze ondergronden die gedurende een langere periode van de dag zonlicht krijgen. Het mos houdt van matig vochtige of droge grond en koloniseert daarom vaak scheuren in de grond aan ravijnen of bosranden.
Kleine viltmuts geeft net als gewone viltmuts de voorkeur aan lemige standplaatsen, maar kleine viltmuts prefereert naar verhouding net iets kalkrijkere substraten.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat kleine viltmuts te boek als kensoort voor het viltmuts-verbond (Pogonation).

## Verspreiding

Kleine viltmuts is in Nederland zeldzaam. De soort komt alhier vooral voor op de hogere zandgronden.

## Fotogalerij

* Bladeren
* Bladvoet
* Bladrand
* Bladtop
* Sporenkapsel
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Bisdom Lisala

Het bisdom Lisala (Latijn: Dioecesis Lisalaensis) is een rooms-katholiek bisdom in Congo-Kinshasa met als zetel Lisala. Het is een suffragaan bisdom van het aartsbisdom Mbandaka-Bikoro en werd opgericht in 1959. Oorspronkelijk bevatte het ook het gebied van het bisdom Budjala, dat in 1964 werd afgesplitst.
In 1919 werd het apostolisch vicariaat van Nieuw-Antwerpen opgericht, dat in 1936 werd hernoemd naar het apostolisch vicariaat van Lisala. In 1959 werd dit verheven naar een bisdom en de eerste bisschop was François Van den Berghe, C.I.C.M.. Hij bleef dit tot hij in 1964 bisschop werd van het nieuw opgerichte bisdom Budjala.
Het bisdom heeft een oppervlakte van 67.674 km$^2$ en telde in 2016 1.817.000 inwoners waarvan 53% rooms-katholiek was. Het is een landelijk gebied met 11 verschillende bevolkingsgroepen (Ngombe, Budja, Ngbaka, Bangenza, Doko, Bandunga, Pakabete, Mongo Yakata, Batwa, Lokele en Babale).

## Bisschoppen

* François Van den Berghe, C.I.C.M. (1959-1964)
* Louis Nganga a Ndzando (1964-1997)
* Louis Nkinga Bondala, C.I.C.M. (1997-2015)
* Ernest Ngboko Ngombe, C.I.C.M. (2015-2019)
* Joseph-Bernard Likolo Bokal’Etumba (2021-heden)
* Diocese of Lisala. catholic hierarchy (2016). Geraadpleegd op 11 november 2019.
* Interview With Bishop Ernest Ngboko, CICM Of The Diocese Of Lisala. Arlington Missions (3 december 2018). Gearchiveerd op 11 november 2019. Geraadpleegd op 13 juni 2019.
# Johnny English Strikes Again

Johnny English Strikes Again is een Brits-Franse film uit 2018, geregisseerd door David Kerr. De film is het vervolg op Johnny English Reborn uit 2011 en het derde deel in de Johnny English-filmreeks.

## Verhaal

Johnny English heeft het spionnenleven vaarwel gezegd en gaat nu als leerkracht door het leven. Wanneer een crimineel genie de identiteiten van alle actieve Britse spionnen weet te stelen, ziet MI7 maar één mogelijkheid: zijn voormalige spion terughalen om te voorkomen dat de gestolen data kunnen worden verspreid.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Rowan Atkinson | Johnny English |
| Ben Miller | Angus Bough |
| Olga Kurylenko | Ophelia |
| Emma Thompson | minister-president |
| Adam James | Pegasus |
| Miranda Hennessy | Tara |
| Jake Lacy | Jason |

## Achtergrond

Eind mei 2017 werd aangekondigd dat er werd gewerkt aan een derde Johnny English-film en dat hoofdrolspeler Rowan Atkinson ook de hoofdrol in de derde film zou spelen.
De opnames gingen op 3 augustus 2017 van start. Vanaf eind september 2017 trok de productie naar Frankrijk, waar er werd gefilmd in het departement Var.
Op 4 april 2018 werd de titel van de film vrijgegeven. Een dag later verscheen de eerste trailer van de film.
# A World Apart

A World Apart kan verwijzen naar:
* De Engelse vertaling van het boek Een wereld apart uit 1951 door Gustaw Herling-Grudziński
* A World Apart (film), een film uit 1988 van Chris Menges
** A World Apart (soundtrack), een soundtrack van de gelijknamige film uit 1988
* A World Apart (televisieserie), een Amerikaanse (soap)serie uit 1970-1971
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A World Apart en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rhodophthitus thapsinus

Rhodophthitus thapsinus is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Bisdom Molegbe

Het bisdom Molegbe (Latijn: Dioecesis Molegbensis) is een rooms-katholiek bisdom in Congo-Kinshasa met als zetel Molegbe (provincie Noord-Ubangi) (kathedraal Sint-Antonius van Padua). Het is een suffragaan bisdom van het aartsbisdom Mbandaka-Bikoro en werd opgericht in 1959.
In 1911 werd er de apostolische prefectuur van Belgisch Ubangi opgericht in Belgisch-Congo. Deze werd in 1935 verheven tot een apostolisch vicariaat en op 10 november 1959 tot een bisdom. Léon Théobald Delaere was de eerste bisschop. Het bisdom heeft een oppervlakte van 79.000 km² en telde in 2019 1.668.172 inwoners waarvan 53,8% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Léon Théobald Delaere, O.F.M. Cap. (1959-1967)
* Joseph Kesenge Wandangakongu (1968-1997)
* Ignace Matondo Kwa Nzambi, C.I.C.M. (1998-2007)
* Dominique Bulamatari (2009-2023)
* vacant
Diocese of Molegbe. catholic hierarchy (2019). Geraadpleegd op 25 maart 2022.
# Station Walmer

Walmer is een spoorwegstation van National Rail in Walmer, Dover in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southeastern. Het station is geopend in 1881.
# Fokker T.IV

De Fokker T-IV / T-IVa is een door Fokker gebouwde verkenningsbommenwerper uit 1926 voor gebruik door de M.L.D. in het voormalige Nederlands-Indië.
In 1926 had de Marine Luchtvaart Dienst (M.L.D.) van Nederlands-Indië behoefte aan een lange afstand verkenningsbommenwerper. In datzelfde jaar werd er aan Fokker een opdracht gegeven voor het ontwikkelen van het nieuwe toestel. Het moest in ieder geval worden uitgevoerd als drijvervliegtuig.
Het ontwerp werd aangeduid als de Fokker T-IV. In juni 1927 vond de eerste vlucht plaats. Het toestel werd geregistreerd als T-1. Na een aantal testvluchten werd het toestel overgedragen aan de M.L.D. De testvluchten bij de M.L.D. verliepen voorspoedig en naar aanleiding hiervan werden nog elf toestellen besteld. Deze toestellen kregen de registratie T-2 t/m T-12. De toestellen werden tussen 1928 en 1930 geleverd. De bemanning bestond uit vier man. De keuze voor de motoren viel op twee Lorraine Dietriechs van 450 pk. De maximumsnelheid met deze motoren bedroeg 200 km/uur.
Tegen het midden van de jaren dertig ontstond de behoefte aan een verbeterde uitvoering. Fokker ontwikkelde een nieuwere uitvoering van de T-IV. Dit toestel werd aangeduid als de T-IVa. De verbeteringen die werden doorgevoerd bestonden onder andere uit het plaatsen van krachtiger motoren en het toevoegen van een overdekte cockpit en geschutskoepels. De M.L.D. bestelde in 1935 zes van deze nieuwe toestellen. Een jaar later werden er hier nog zes aan toegevoegd. De registratie liep van T-13 t/m T-24.
Vanaf het moment dat deze nieuwe uitvoering in operationele dienst werd genomen werden de T-IV’s langzaam uit dienst genomen. De T-1 was op 16 oktober 1937 reeds verongelukt. De T-13 verongelukte op 12 oktober 1937. De T-IVa kon tevens als torpedobommenwerper worden ingezet. De T-23 en T-24 zijn voordat ze naar Indië vertrokken nog anderhalf jaar in Nederland gebleven. Hier werden ze gebruikt voor het oefenen van het afwerpen van torpedo’s. De toestellen konden ook worden gebruikt voor het leggen van een rookgordijn. De T-14 verongelukte op 26 mei 1941 tijdens het uitvoeren van een dergelijke vlucht.
Op 8 december 1941 waren er nog tien T-IVa’s in dienst bij de M.L.D. De toestellen waren tegen die tijd niet meer in staat om operationeel ingezet te worden. Op 1 maart 1942 kregen de overgebleven toestellen opdracht om naar een schuilplaats nabij Modjekerto te vliegen. De oorlog in Indië liep toen al tegen het einde en de volgende dag werden de toestellen door de bemanning in brand gestoken.
# Carolus Borromeuskerk (Warschau)

De Carolus Borromeuskerk in Warschau-Powązki (Pools: Kościół św. Karola Boromeusza) is een achttiende-eeuwse kerk die toegang biedt tot de katholieke Powązkibegraafplaats. Deze kerk is gewijd aan Sint-Carolus Borromeus.

## Geschiedenis

De kerk is tussen 1790 en 1793 gebouwd en ontworpen door Domenico Merlini in een neoclassicistische architectuurstijl. De kerk werd gebouwd op initiatief van koning Stanislaus August Poniatowski en zijn broer Primas Michał Jerzy Poniatowski. De kerk werd verbouwd in 1820, 1837, 1849-1850 en tussen 1891-1898. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk gebombardeerd als reactie van de Wehrmacht op de Opstand van Warschau. De kerk is herbouwd in 1960.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Karlskirche (Warschau-Powązki) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Website: Carolus Borromeuskerk (Warschau)
# GVAV in het seizoen 1966/67

Het seizoen 1966/1967 was het 13e jaar in het bestaan van de Groningse betaaldvoetbalclub GVAV. De club kwam uit in de Eredivisie en eindigde daarin op de negende plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd de club in de eerste ronde uitgeschakeld door Go Ahead (0–3).

## Wedstrijdstatistieken
### Eredivisie

| | ADO | Ajax | DOS | DWS | Elinkwijk | Feijenoord | Fortuna '54 | Go Ahead | MVV | NAC | PSV | Sittardia | Sparta | Telstar | FC Twente | Willem II | Xerxes |
| Thuis | 0 – 0 | 3 – 8 | 4 – 1 | 0 – 0 | 4 – 1 | 1 – 4 | 1 – 2 | 1 – 3 | 5 – 0 | 1 – 0 | 4 – 0 | 2 – 0 | 0 – 0 | 2 – 0 | 0 – 0 | 3 – 0 | 2 – 1 |
| Uit | 3 – 0 | 0 – 1 | 1 – 1 | 2 – 1 | 0 – 3 | 3 – 0 | 3 – 2 | 1 – 1 | 2 – 0 | 2 – 0 | 1 – 0 | 1 – 0 | 2 – 0 | 0 – 0 | 1 – 1 | 0 – 2 | 2 – 3 |

### KNVB beker

| 1e ronde | GVAV | 0 – 3 (0 – 2) | Go Ahead |
| 2 april 1967 Plaats: Groningen Oosterpark | | | 23' Wietse Veenstra 35' (e.d.) Piet Fransen 84' Peter Ressel |

## Statistieken GVAV 1966/1967
### Eindstand GVAV in de Nederlandse Eredivisie 1966 / 1967

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 9e | 34 | 13 | 8 | 13 | 34 | 48 | 44 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Ole Fritsen | 16 |
| 2. | Gerrit van Tilburg | 10 |
| 3. | Johan Beuvink | 5 |
| 4. | Jan Hordijk | 4 |
| 4. | Martin Koeman | 4 |
| 6. | Joop Oomens | 2 |
| 6. | Wim Visser | 2 |
| 8. | Dick Bosschieter | 1 |
| 8. | Henk Cornelis | 1 |
| 8. | Piet Fransen | 1 |
| 8. | Tonny van Leeuwen | 1 |
| Onbekend doelpunt |||
| – | Onbekend | 1 |
| Totaal | Totaal | 47 |
| # | Naam | |
| – | Geen speler | 0 |
| Totaal | Totaal | 0 |
# Heilige-Geestkerk (Warschau)

De Heilige Geestkerk (Warschau) (Pools: Kościół św. Ducha) of Paulinerkerk is een Barokkerk. Het is de kerk van de Paulinerorde in Warschau. De kerk is gesticht door Hertog Jan I van Warschau in 1388. De kerk was gebouwd in Gotische stijl. De kerk maakte onderdeel uit van een Hospitaal. De kerk en het hospitaal lagen net buiten te stadsmuren van de Oude stad.

## Geschiedenis

De kerk is gesticht in 1388,was van origine gebouwd in gotische stijl en is verschillende malen uitgebreid. Tijdens de Zweedse invasie van Warschau brandde deze kerk af. Omdat de bevolking geen geld had om te restaureren werd de plek van de kerk door Koning Jan II Casimir van Polen aan de pauliners uit het Paulinerklooster (Częstochowa) geschonken. De pauliners bouwden op eigen kosten een muur om de kerk en het nabij gelegen Paulinerklooster zodat dit klooster en de kerk binnen de stadsmuren van de toenmalige Nieuwe stad kwam te liggen. In 1699 werd de grondsteen voor de kerk gelegd. Tussen 1707 en 1717 werd de huidige kerk gebouwd door de architecten Piola, Belotti en Ceroni. Het interieur van de kerk werd voltooid in 1725. De kerk werd vernietigd in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Opstand van Warschau. Na de oorlog werd deze kerk herbouwd.
Sinds 1711 is deze kerk het beginpunt van de Pelgrimsroute naar het Icoon van de Zwarte Madonna van Częstochowa in het Paulinerklooster van Jasna Góra te Częstochowa.

## Externe link

* Webpagina over de: Heilige-geestkerk in Warschau
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Heilig-Geist-Kirche (Warschau) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Teresa Czerniewicz-Umer, Polen (Capitool Reisgidsen). Houten: Unieboek van Reemst, 2002
* Malgorzata Omilanowska, Warsaw (Eyewitness Travel Guides) Londen VK: Dorling Kindersley Limited, 1997
# Johannes de Deokerk (Warschau)

De Johannes de Deokerk (Pools: Kościół św. Jana Bożego) is een barokke 18e-eeuwse kerk van de Hospitaalbroeders van Sint-Johannes de Deo in Nowe Miasto ("Nieuwe Stad"), een stadsdeel van Warschau.

## Geschiedenis

Het klooster met zijn kloosterkerk lagen voorheen op de plek waar later het Saksisch Paleis van koning August de Sterke werd gebouwd. Hierdoor moest de kerk uitwijken naar de huidige plek. Het eerdere klooster werd gesticht door magnaat Bogusław Leszczyński en werd voltooid in 1673. De sloop vanwege de bouw van het paleis vond plaats rond 1713. Met de bouwwerkzaamheden voor het huidige klooster en kerk werd gestart in 1726 en in 1728 was dit voltooid. Klooster en kerk werden ontworpen door de architecten Józef Fontana en Antoni Solari. Het klooster fungeerde ook als hospitaal. In dit hospitaal werden mensen met psychische problemen verzorgd en verpleegd. Dit hospitaal was een van de eerste plekken ter wereld waar deze groep patiënten werd verpleegd. In 1760 werd het hospitaal uitgebreid door architect Jakub Fontana. De wojwode van het woiwodschap Roethenië en magnaat August Aleksander Czartoryski betaalde voor de uitbreiding van het 'hospitaal. Tijdens de Opstand van Warschau in de Tweede Wereldoorlog is er rondom dit klooster zwaar gevochten. Na deze oorlog is alleen de kerk herbouwd met wat verwijzingen naar het verleden als hospitaal.

## Externe link

* Website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johannes-von-Gott-Kirche (Warschau) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Malgorzata Omilanowska, Warsaw (Eyewitness Travel Guides) Londen VK: Dorling Kindersley Limited, 1997