OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Loge La Paix

Loge La Paix is een vrijmetselaarsloge in Amsterdam. De loge is opgericht in 1756 en valt onder het Grootoosten der Nederlanden.

## Oprichting

De loge werd opgericht op 21 februari 1755. De loge werd geïnstalleerd ten huize van Jacques Guibert in Londen. Zij kreeg daarbij een Engelse constitutiebrief onder de naam ‘Lodge of Peace’, gedateerd 23 september 1756. Hierop worden de namen vermeld van John Durege, John Brouwer en Alexander Pleuren. (Deze namen moeten zijn: Jean Durège, Jan Brouwer en Anthonij Ulrich van Pleuren.) De Nederlandse ratificatie werd verleend in mei 1757. De loge heeft enkele jaren gewerkt onder de naam ‘De Vreede’.
Loge La Paix is een ‘loge fondatrice’; een van de tien loges die hebben deelgenomen aan de verkiezing van een Grootmeester op 26 december 1756 – een gebeurtenis die beschouwd wordt als de oprichting (of het herstel) van de Groote Loge der Zeven Verenigde Nederlanden.
Voor de onderscheidingskleur was aanvankelijk gekozen voor lichtgroen, doch in 1768 voor zeegroen, in 1791 voor groen en wit en in 1800 voor groen.

## Voorzittend Meesters

In onderstaande lijst een overzicht van de Voorzittend Meesters van Loge La Paix gedurende de eerste twee eeuwen van haar bestaan.
| Van | Tot | Voorzittend Meester |
| 1755 | 1771 | Jean Durège |
| 1771 | 1773 | Jacob Wilkens |
| 1773 | 1775 | Jean Kerkhoven |
| 1775 | 1778 | Nicolaas N. Ooms |
| 1779 | 1784 | Wouter Smit |
| 1784 | 1791 | Jan W. Zeegers |
| 1791 | 1801 | Willem Luderus |
| 1801 | 1803 | Christiaan Hagen |
| 1803 | 1805 | François Fokke |
| 1805 | 1825 | Christiaan Hagen |
| 1826 | 1829 | N.J. van der Grijp |
| 1829 | 1836 | Johannes Fabricius |
| 1836 | 1837 | Coenraad van Hulst |
| 1837 | 1839 | (Johan) C.W. Fabricius |
| 1839 | 1840 | Coenraad van Hulst |
| 1840 | 1843 | Jan Doekes Lulofs |
| 1843 | 1844 | Gerardus J. Pool |
| 1844 | 1850 | Jan Doekes Lulofs |
| 1850 | 1864 | Pieter Anthonie Oetgens van Waveren Pancras Clifford |
| 1864 | 1865 | Jan C. Wiedebosch |
| 1865 | 1873 | Jan B. Roll |
| 1873 | 1874 | Pieter Anthonie Oetgens van Waveren Pancras Clifford |
| 1874 | 1901 | Isaäc M. Cantor |
| 1901 | 1907 | Philip Cohen Kaz |
| 1907 | 1908 | Gerardus N. van Zegwaart |
| 1908 | 1910 | M. van den Brugge |
| 1910 | 1911 | J.C. de Goyer |
| 1911 | 1917 | Levie van Lier |
| 1917 | 1926 | Philip Cohen Kaz |
| 1926 | 1939 | Johan J. Becker Elzinga |
| 1939 | 1940 | Piet Vos |
| 1945 | 1953 | Frans P. Berckenhoff |
| 1953 | 1956 | Remt Lourens Mellema |
| 1956 | 1957 | Frans P. Berckenhoff |
| 1959 | 1962 | François Tekelenburg |
| 1962 | 1965 | Remt Lourens Mellema |
| 1965 | 1968 | George M. van Veen |
| 1968 | 1971 | Jacobus Johannes Edelkoort |
| 1971 | 1976 | Th. A. de Vries |

## Voetnoten

* ↑ (en) Lane, John (1895). Masonic records, 1717-1894, 2de druk. E. Letchworth, Londen, p. 112.
* ↑ Ledenlijst Loge “La Paix”, 1757
* ↑ Het oorspronkelijk omslag van de constitutiebrief
# Herman Verbruggen

Herman Verbruggen (Kapellen, 25 januari 1963) is een Vlaams acteur, vooral gekend om zijn jarenlange rol als de klungelige Marc Vertongen in de komische Vlaamse televisieserie F.C. De Kampioenen.

## Biografie

Verbruggen studeerde aan de Mimestudio in Antwerpen. Hij speelde al enkele jaren straattheater met het door hem opgerichte gezelschap Aksident, toen hij in 1990 werd opgepikt om het goeiige personage Marc Vertongen te vertolken in de Vlaamse televisieserie F.C. De Kampioenen. Mede omdat hij bij het straattheater bijna nooit moest spreken, was hij bij het filmen van zijn eerste televisiescènes als Marc heel zenuwachtig, wat de klungelige eigenschap van het personage alleen maar ten goede kwam. De oorspronkelijk bedoelde gastrol evolueerde dan ook naar een hoofdrol die hij tot het einde van de serie in 2011 bleef vertolken. Tussendoor speelde hij in 2001 een gelijksoortig personage in Alexander, een komische reeks van jeugdzender Ketnet die slechts één jaargang liep.
In 2008 speelde hij naast een gastrolletje in Fans ook een van de voornaamste rollen in de minireeks 180, die eerst werd uitgezonden op verschillende regionale televisiezenders en nadien op VTM. Naast dat acteerwerk had hij jarenlang vaste tussenkomsten op Radio 2, onder andere in de programma's De raadkamer, En nu serieus en De zoete inval.
Na het stopzetten van de televisiereeks F.C. De Kampioenen werd het even stiller rond Verbruggen, ware het niet dat hij in 2013 de rol Marc alweer hernam in de afgeleide langspeelfilm Kampioen zijn blijft plezant.
Datzelfde jaar dook hij ook voor het eerst op in de komische VTM-reeks De Kotmadam, waar hij sindsdien een van terugkerende gastrollen speelt die het verlies van Odilon Mortier moeten opvangen.
Sinds februari 2015 neemt hij met een komische ondertoon de voice-over-commentaar van het VIER-programma Komen Eten voor zijn rekening. Dat najaar was hij ook te zien in de tweede Kampioenen-film, getiteld Jubilee General. Eind december 2017 was hij opnieuw te zien als Marcske in F.C. De Kampioenen 3: Forever.
In 2017 speelde hij in de door Studio 100 en Ketnet geproduceerde Ketnet Musical Unidamu als Elvis.
Samen met zijn levenspartner Petra De Pauw schreef Verbruggen de boeken Mag het iets meer zijn? (over de premature geboorte van de jongste van hun twee dochters), Mark Vertongen: Mijn plakboek en Vraag het aan Markske. Voor dat laatste boek won hij in 2012 "De gouden pinguïn", een (satirische) prijs voor het beste BV-boek uitgereikt door radiozender Q-music.
In 2019 speelde hij opnieuw zijn rol van Marc Vertongen in F.C. De Kampioenen 4: Viva Boma. Ook in 2020 was hij opnieuw te zien als Marc Vertongen in F.C. De Kampioenen: Kerstspecial.
In 2023 is hij te zien als Skiwi in het derde seizoen van The Masked Singer, hij viel echter al af in de eerste aflevering.
# Polanen (stam)

De Polanen waren een West-Slavische stam die van de 8e eeuw af het historische Groot-Polen bevolkte. Midden 9e eeuw werden de Polanen (letterlijk: de mensen van het veld), die zich gevestigd hadden aan de oevers van de rivier de Warta bij het tegenwoordige Poznań, de dominante stam in deze regio.
Volgens de legende slaagde een hoofdman genaamd Piast erin om de verschillende stammen samen te brengen in een politieke eenheid en noemde de streek Polska, of Polen, naar de naam van de stam.
De vroegst bekende heerser was hertog Mieszko I. Volgens de latere geschiedschrijving zou hij van Piast afstammen, hoewel daar geen bewijzen voor zijn. Hij bekeerde zich in 966 tot het christendom. Dit werd beschouwd als het formele begin van de Poolse staat.
# Transfiguratiekerk (Krakau)

De Kerk van de Transfiguratie (Pools: Kościół Przemienienia Pańskiego) is een laat-barokke kloosterkerk van de orde der piaristen in Krakau.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd voor de piaristen, die zich in 1642 vanuit Moravië in Krakau vestigden. Het kerkgebouw werd ontworpen door de Poolse barokarchitect Kacper Bażanka, maar hij zou zelf de voltooiing niet meer meemaken. De gevel uit de jaren 1759-1761 werd door de uit Italië afkomstige en sinds 1742 in Polen werkzame architect Francesco Placidi ontworpen.
De piaristen hebben zich in Krakau verdienstelijk gemaakt in het onderwijs. In 1889 verkreeg de orde toestemming van de autoriteiten om een crypte aan te leggen waar vooraanstaande burgers konden worden bijgezet. Voor de monniken betekende dit een belangrijke aanvulling op de inkomsten. In Krakau werd een begrafenis vanuit deze kerk als een groot voorrecht beschouwd.
De Transfiguratiekerk werd versierd door uit Moravië afkomstige kunstenaars onder leiding van Franciscus Eckstein. Ook de illusionistische fresco's op het plafond van het middenschip en het hoofdaltaar zijn werken van Eckstein.
Aan de rechterkant van het altaar werd het hart van Stanisław Konarski ingebed. Bij de ingang van de kerk bevindt zich een buste.

## Externe link

* (pl) (en) Kerken in Krakau
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kościół Przemienienia Pańskiego w Krakowie (ul. Pijarska) op de Poolstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lijst van Surinaamse nieuwsmedia

Dit is een lijst van Surinaamse nieuwsmedia. De media richten zich geheel of voor een belangrijk deel op Suriname en Surinamers, in het land zelf of daarbuiten.

## Papieren kranten

Van de onderstaande media zijn regulier (ook) papieren versies verschenen:
* 1774-1790: Weeklyksche Woensdaagsche Surinaams(ch)e Courant
* 1785-1793: De Surinaamsche Nieuwsvertelder
* 1792: Gazette de Surinam
* 1792-1793: Teutsches Wochenblatt für Surinam
* 1793-1797: Weeklyksche Surinaamsche Courant
* 1794: Saturdagsche Courant van Nieuws, Smaak en Vernuft
* 1804-1806: Bataafsche Surinaamsche Courant
* 1804-1809: Binnenlandsche Surinaamsche Courant
* 1805-1814: Surinaamsche Courant = The Surinam Gazette (Nederlands/Engelstalig)
* 1811-1829: Geprivilegeerde Surinaamsche Courant
* 1842-1872: De Kolonist. Dagblad toegewijd aan de belangen van Suriname
* 1845-1862: Surinaamsch Weekblad, voortgezet in De West-Indiër
* 1848-1870: Koloniaal Nieuwsblad, voortgezet in Suriname (krant)
* 1863-1898: De West-Indiër
* 1871-1943: Suriname
* 1894-1955: De Surinamer
* 1909-heden: De West
* 1929-1936: De Banier van Waarheid en Recht
* 1943-1978: Lam Foeng
* 1943-1957: Het Nieuws
* 1949-1950: Reveille
* 1952-1957: De Tijd
* 1954-1967: Nieuw Suriname
* ?-heden: Kong Ngie Tong Sang Dagblad
* 1957-1972: Tsu-Yu
* 1957-heden: De Ware Tijd
* 1969-1982: De Vrije Stem
* 1982-heden: Chung Fa Dagblad
* 2002-heden: Dagblad Suriname
* 2003-heden: Times of Suriname

## Uitsluitend online

De onderstaande nieuwsmedia publiceren uitsluitend online:
* 1999-heden: Waterkant (ook Nederlands-Surinaams nieuws)
* 2000-heden: ABC
* 2003-heden: United News
* 2010-heden: Starnieuws
* 2010-heden: GFC (voorheen Surinaams, nu algemeen lifestyle en mediabedrijf)
* 2010-heden: Suriname Nieuws
* 2012-heden: Suriname Herald
* 2015-heden: Familienieuws.com
* 2015-heden: AllesinSu
* 2019-heden: SUN (Suriname U-News)
* 2021-heden: Key News
* 2024-heden: RInieuws

## Magazines

* 1960-1982: De Vrije Stem
* 2006-heden: Parbode
# Roustam Raza

Roustam Raza (Tbilisi, 1783 – Dourdan, 7 december 1845) was van 1799 tot 1814 de beroemde mammelukse lijfwacht van Napoleon Bonaparte.
Roustam Raza werd in Georgië geboren als zoon van een Armeense koopman en diens Georgische echtgenote. In 1797 werd hij in Constantinopel als slaaf verkocht. Na het overlijden van zijn meester kwam hij in Caïro in het bezit van een met Napoleon bevriende sjeik. In augustus 1799, kort voor Napoleons terugkeer in Frankrijk, trad hij in zijn dienst. De volgende vijftien jaar vergezelde Roustam de consul en latere Franse keizer op al zijn krijgstochten, van Spanje tot Rusland aan toe. 's Nachts sliep hij direct naast Napoleons vertrek. Op 1 februari 1806 trouwde hij met Alexandrine Douville, de dochter van de eerste kamerjonker, valet de chambre, van keizerin Joséphine de Beauharnais.
Roustam Raza heeft in zijn memoires door middel van anekdotes een aardig beeld geschetst van Napoleons onmiddellijke omgeving. Hijzelf werd meermalen op doek vastgelegd, niet alleen in portretten (zoals door Jacques-Nicolas Paillot de Montabert in 1806 en door Horace Vernet in 1810), maar ook als bijfiguur in historische schilderijen van zijn werkgevers, waarop hij door zijn tulband gemakkelijk herkenbaar is.
Roustam Raza volgde Napoleon niet in zijn ballingschap naar Elba en toen hij tijdens de Honderd Dagen weer bij de keizer in dienst wilde treden liet die hem gevangenzetten. De relatie tussen beiden was onder druk komen te staan door allerlei geruchten dat de Engelsen de lijfwacht hadden omgekocht om Napoleon te vergiftigen. Na 1815 werkte hij een tijdje als loterijbaas en ging toen met zijn vrouw rentenieren.

## Literatuur

* Jos Gabriëls: De man met de witte tulband. Roestam de Mammeluk, de oosterse bediende van Napoleon. Boom, 2023. ISBN 9789024432981
* Hector Fleischmann, Roustam: mameluck de Napoleon, d'après des mémoires et des nombreux documents inédits tirès des Archives Nationales et des Archives du Ministère de la Guerre, Parijs: Albert Méricant, (1910).
# Loge Concordia Vincit Animos

Loge Concordia Vincit Animos is een vrijmetselaarsloge in Amsterdam. De loge is opgericht in 1755 en valt onder het Grootoosten der Nederlanden.

## Geschiedenis

De aan deze loge verleende Schotse constitutiebrief is gedateerd 14 april 1755 en vermeldt de volgende namen: Jean Baptiste Seionnet (Sionet c.q. Seonnet), Joseph le Petit, Jean Bellot, Pierre Chevalier, Theodore Grospoil en Claude Wybert. Ratificatie van deze constitutiebrief had plaats op 22 mei 1757. De betekenis van de naam van de loge is: “eendracht verbindt de geesten, gemoederen”. De onderscheidingskleur van de loge is wit, maar dit was tussen 1761 en 1763 ‘paille’ – strogeel.
Loge Concordia Vincit Animos is een ‘loge fondatrice’, dat wil zeggen een van de tien loges die hebben deelgenomen aan de verkiezing van een Grootmeester op 26 december 1756 – een gebeurtenis die beschouwd wordt als de oprichting (of het herstel) van de Groote Loge der Zeven Verenigde Nederlanden.
Op 12 mei 1763 werden de leden van Loge ‘Virtutis et Artis Amici’ tijdelijk opgenomen, tot dat deze loge in oktober van dat zelfde jaar de arbeid weer zelfstandig hervatte. De loge was in ruste van 1804 tot 1815; van 1945 tot 1952 werkten de leden in Loge ‘La Bien Aimée’, waarna de loge in 1952 haar arbeid weer zelfstandig hervatte.
# Air Atlanta Icelandic

Air Atlanta Icelandic is een IJslandse luchtvaartmaatschappij met thuisbasis in Kópavogur. Zij verhuurt vliegtuigen en bemanningen wereldwijd.

## Geschiedenis

Air Atlanta Icelandic werd opgericht in 1986 als Atlanta Icelandic Air Transport of Tempair. In 2002 werd 50,5% overgenomen door Pilot Investor en werd het een zustermaatschappij van Islandsflug. Vanaf 2005 is de moederonderneming Hlutafelagid Eimskipafelag Islands.
In 2021 heropende Air Atlanta Icelandic haar dochteronderneming Air Atlanta Europe om een Boeing 777-passagiersvloot te exploiteren.
In 2025 voegt Air Atlanta Icelandic de eerste Boeing 777-200ER toe.

## Vloot

De vloot van Air Atlanta Icelandic bestond op 27 februari 2025 uit:
* 8 B747-400 Freighter
* 1 B777-200ER Passenger

## Externe link

* Website
* ↑ Air Atlanta opens new chapter with move to 777s
* ↑ Air Atlanta Icelandic adds first B777-200ER
* ↑ Air Atlanta Icelandic Fleet Details and History
# Charles Thiennes de Lombise

Charles Ignace Philippe de Thiennes de Lombise (Lombise, 27 april 1758 – Lombise, 18 augustus 1839) was een Zuid-Nederlands edelman en voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal.

## Levensloop

Charles de Thiennes de Lombise was een zoon van Pierre de Thiennes, heer van Lombise en van Marie Gaethovius, vrouw van Attenhoven.
Hij promoveerde in 1781 tot licentiaat in beide rechten aan de universiteit van Leuven en werd raadsheer bij de Raad van Henegouwen. Hij behoorde tot de Tweede stand van dit graafschap en was gedeputeerde in de Staten van Henegouwen. Tijdens de Brabantse Revolutie was hij lid van het Oorlogscomité. Na de mislukking vluchtte hij naar andere oorden. Hij kwam pas in 1796 terug. In de Franse tijd was hij raadsheer voor het departement Jemappes en voorzitter van het kanton Lens. Hij was aanwezig bij de kroning tot keizer van Napoleon.
Tijdens de voorlopige regering van België werd hij in augustus 1814 commissaris-generaal van justitie. Die functie ruilde hij in 1815 voor die van commissaris-generaal voor het toezicht en beleid der politie. In 1815 maakte hij deel uit van de Grondwetscommissie.
Onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd hij in 1816 erkend in de erfelijke adel met de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte, en benoemd in de Ridderschap van Henegouwen. Vanaf september 1815 werd hij benoemd tot eerste voorzitter van de Eerste Kamer. Hij bleef dat tot oktober 1818 en wisselde daarna tot in 1830 het voorzitterschap jaarlijks af met de Noord-Nederlander Röell.
Naast Eerste Kamerlid werd hij ook minister van Staat.

## Literatuur

* Paul BERCHMANS, Charles Ignace de Thiennes de Lombise, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXIV, Brussel.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1999, Brussel, 1999.
# Obbialeeuwerik

De obbialeeuwerik (Spizocorys obbiensis) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch aan de kust van zuidelijk-centraal Somalië.

## Status

Er is maar weinig over deze vogel bekend. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status onzeker.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Obbialeeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Spiegelbeeldleven

Spiegelbeeldleven (ook wel “spiegelleven” genoemd) is een – voorlopig hypothetische – levensvorm met gespiegelde moleculaire bouwstenen. De mogelijkheid van spiegelleven zou voor het eerst geopperd zijn door Louis Pasteur. Hoewel dergelijke alternatieve levensvormen nog niet in de natuur zijn ontdekt, zijn er al wel pogingen gedaan om in de biologie een spiegelbeeldversie van moleculaire bouwstenen te bouwen. Omdat deze “onzichtbaar” zijn voor natuurlijke biologische systemen, zouden zij een “genetische firewall” vormen tegen uitwisseling van genetische informatie met de natuurlijke wereld.
Sommige wetenschappers hebben in 2024 gewaarschuwd om de creatie van spiegelleven, waaronder spiegel(beeld)bacteriën of -microben, te verbieden of minstens uit te stellen tot nader onderzoek, vanwege het existentieel risico dat dergelijke levensvormen mogelijk aan immuunafweer ontsnappen en zo natuurlijke ecosystemen kunnen binnendringen.
# Loge La Charité

Loge La Charité is een vrijmetselaarsloge in Amsterdam opgericht in 1755, vallende onder het Grootoosten der Nederlanden.

## Geschiedenis

Op 24 juni 1755 werd door de Engelse Grootmeester James Brydges Marquis of Carnarvon aan Hogguer toestemming verleend om in Amsterdam een loge op te richten. Een (kopie van een) document d.d. 19 oktober 1755, getekend door J.B. Berletot, vermeldt echter dat de stichting in plaats van door D. Hogguer door hemzelf (Berletot) is verricht. In dit document staat een aantekening dat deze loge onder de naam ‘Lodge of Charity’ op 20 april 1756, onder nummer 265, in de Engelse lijst van loges werd opgenomen. Deze Engelse constitutiebrief werd op 22 mei 1757 geratificeerd.
Na de bevrijding in 1945, sloten haar leden zich voorlopig aan bij Loge ‘La Paix’ om de werkzaamheden in eigen loge in het voorjaar van 1955 weer te hervatten. Op 19 november 1955 werd de loge officieel heropend.
Loge La Charité is een ‘loge fondatrice’; een van de tien loges die hebben deelgenomen aan de verkiezing van een Grootmeester op 26 december 1756 – een gebeurtenis die beschouwd wordt als de oprichting (of het herstel) van de Groote Loge der Zeven Verenigde Nederlanden.

## Naam en onderscheidingskleur

De liefde, in de zin van Corinthiens 13:13: “Maintenant ces trois choses demeurent: la foi, l’espérance et la charité” – nu blijven deze drie dingen over: geloof, hoop en (naasten)liefde). De onderscheidingskleur van de loge is ‘ponceaurood’.
# Mosonudvar

Mosonudvar is een gemeente (község) in de Hongaarse provincie Győr-Moson-Sopron.
Het dorp behoorde tot voor de gemeenteraadsverkiezingen van 3 oktober 2010 onder de naam "Újudvar" tot de stad Mosonmagyaróvár. Op 5 april 2009 werd er een referendum gehouden met de vraag "Gaat u akkoord dat de kern Újudvar afgescheiden wordt van Mosonmagyaróvár en daarna als zelfstandige gemeente verdergaat?". Van de 369 kiesgerechtigden brachten 231 mensen hun stem uit. Het resultaat was als volgt: 202 ja-stemmen, 27 neen-stemmen en 2 ongeldige stemmen. Aangezien meer dan 50% van de kiesgerechtigden kwam opdagen en meer dan 50% van de kiezers zich voor eenzelfde antwoord uitsprak, was het referendum geldig en moest de uitkomst verder behandeld worden.
Zoltán Varga, de Minister van Binnenlands Bestuur, legde het resultaat voor aan president László Sólyom, die de oprichting van de nieuwe gemeente op 30 december 2009 goedkeurde. Aangezien er al een gemeente is met de naam "Újudvar" in de buurt van de Zuidwest-Hongaarse stad Nagykanizsa en er geen dubbele gemeentenamen mogen voorkomen in Hongarije, werd door de inwoners de nieuwe naam "Mosonudvar" voorgesteld, verwijzend naar de oude provincie Moson waarin het dorp ligt. Deze naam voor de nieuwe gemeente werd door de Nationale Aardrijkskundige Commissie van Hongarije goedgekeurd.
# Eschau (Duitsland)

Eschau is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Miltenberg. Eschau telt 3.851 inwoners.
Altenbuch · Amorbach · Bürgstadt · Collenberg · Dorfprozelten · Eichenbühl · Elsenfeld · Erlenbach a.Main · Eschau · Faulbach · Großheubach · Großwallstadt · Hausen · Kirchzell · Kleinheubach · Kleinwallstadt · Klingenberg a.Main · Laudenbach · Leidersbach · Miltenberg · Mömlingen · Mönchberg · Neunkirchen · Niedernberg · Obernburg a.Main · Röllbach · Rüdenau · Schneeberg · Stadtprozelten · Sulzbach a.Main · Weilbach · Wörth a.Main
# De zabberlipgekte

De zabberlipgekte is het 97ste album uit de stripreeks De avonturen van Urbanus uit 2002.

## Verhaal

Het bier en de tabak in Tollembeek blijken aangetast door de spierverslapper "Zabberlippius", die eigenlijk gebruikt wordt om bronstige olifanten te kalmeren. De burgemeester vaardigt een algemene drooglegging uit, wat voor de mannen in het dorp een complete ramp betekent.
Het album speelt zich af op één en dezelfde dag en volgt drie verschillende personages in drie aparte verhaallijnen die aan het einde van het verhaal allemaal samenkomen. Eufrazie infiltreert als poetsvrouw bij een maffiabende. Cesar komt in contact bij de gangster Vincent & Jules. Urbanus belandt in de Moulin Rouge, waar hij ook Vincent & Jules ontmoet.

## Achtergronden en culturele verwijzingen bij het verhaal

* Een "zabberlip" is een Vlaams dialectwoord voor een lip die door het zuigen is uitgezet.
* Vincent & Jules zijn twee personages uit de film Pulp Fiction (1994), waarin drie verhaallijnen aan het einde van de film weer samenkomen.
* De plot van dit verhaal werd geïnspireerd door The Simpsons-aflevering "Thumb Fiction", waarin Homer, Lisa en Bart elk individueel een avontuur meemaken dat met de andere verhaallijnen verbonden is. Ondanks de titel werd deze Simpsons-aflevering niet door "Pulp Fiction" geïnspireerd, maar door de film Lola rennt (1998). Urbanus komt in dit album overigens in een kelder terecht waar The Simpsons op tv speelt en zegt: "Die Halloween-afleveringen zijn toch eigenlijk de beste!"
* ↑ Fiche De Zabberlipgekte; De avonturen van Urbanus
# Gorcumse Zoute Bollen

Gorcumse Zoute Bollen zijn zoute, ronde koekjes uit Gorinchem. Ze worden sinds 1892 onder de merknaam 'De Gulde Capel' gebakken door bakkerij De Kroes. De traditionele lekkernij wordt verkocht in een goudkleurig bewaarblikje. De productie gebeurt sinds 1999 in de koekfabriek van De Kroes te Oosterhout.

## Muurschildering

Een reclameschildering op de zijgevel van een pand aan de Gasthuisstraat in Gorinchem, waar De Kroes jarenlang gevestigd was, herinnert aan de oude bakkerij. Daar werden de zoute roomboterkoekjes jarenlang gemaakt en verkocht door Jacob de Kroes. Om zijn product aan te prijzen liet hij er in 1937 de reclame aanbrengen.
* ↑ 'Over ons' op website De Kroes
# Cephalopyrus

Cephalopyrus is een monotypisch geslacht van zangvogels uit de familie Paridae (mezen). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Bonaparte.

## Soorten

De volgende soort is bij het geslacht ingedeeld:
* Cephalopyrus flammiceps – Vuurkruinmees
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).