OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Beleg van Fort Saint-Jean

Het Beleg van Fort Saint-Jean was een belegering in het huidige Canada onder leiding van de Amerikaanse generaal Richard Montgomery van de Britse versterkte stad Saint-Jean-sur-Richelieu (ook wel Fort Saint-Jean en St. John's genoemd) tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Het beleg duurde van 21 augustus tot 3 november 1775.
Fort Saint-Jean bewaakte de cruciale toegang tot Canada langs de Richelieu ten noorden van het Champlainmeer. Bij het begin van de vijandelijkheden van de Dertien Koloniën waren er in Canada bijna geen troepen. Het garnizoen van Fort Saint-Jean bestond uit 300 infanteristen, onder bevel van majoor Charles Preston, en het was de best bewaakte plaats van de kolonie.
Een poging van de kolonisten om de stad te bestormen werd op 31 augustus afgewend door een aantal tirailleurs buiten het fort. Midden september ontscheepte Montgomery's leger op het eiland Île-aux-Noix en hij stuurde detachementen 40 kilometer noordwaarts om de weg naar Montreal te blokkeren. Montgomery besefte dat zijn troepen van 1100 man het fort niet met een aanval zouden kunnen innemen en verschanste zich om geweren en mortieren in stelling te zetten. De omstandigheden waren zwaar. De grond was zompig en de loopgraven raakten snel tot op kniehoogte gevuld met water. Ook de voedsel- en munitievoorraden raakten op. Maar twee soldaten van Montgomery slaagden erin om achter de verdedigingslinies van Chambly te komen, een voorpost van Fort Saint-Jean, en hun bevelhebber te informeren over de vijand. De generaal besloot nu om eerst het zwakkere garnizoen van Chambly aan te pakken. 50 Amerikanen en 300 Canadezen omsingelden het fort en toen ook de artillerie de muren had doorboord, gaf de Britse bevelhebber zich over. Zes ton buskruit, 6500 musketpatronen, 125 musketten, 80 ton bloem en 272 ton voedsel werden buit gemaakt.
Op 25 oktober verplaatste Montgomery een deel van zijn artillerie naar de top van een heuvel nabij Fort Saint-Jean. Canadese gevangenen, die door Montgomery waren vrijgelaten, overtuigden de Britse bevelhebber dat zijn positie hachelijk was; hij gaf zich ten slotte over op 3 november.
Het aantal gesneuvelden aan beide zijden bleef beperkt, maar bij de Amerikaanse kolonisten waren wel 900 man buiten dienst geraakt door ziekten. Door het lange beleg moesten de kolonisten bij het begin van de winter naar Quebec vertrekken omdat de termijnovereenkomsten van veel kolonisten afliepen. Na de inname van het fort trok Montgomery verder naar Montreal, dat hij op 13 november ook innam. Zijn aanval op Quebec mislukte echter, en hij zou die aanval betalen met zijn leven op 31 december 1775.
# Slag bij Fort Cedars

De Slag bij Fort Cedars was een slag tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog, die plaatsvond van 15 tot 26 mei 1776 in Fort Cedars, op 28 mijl (45 km) ten westen van Montreal (Canada). Het was een schermutseling die ertoe leidde dat het Amerikaanse garnizoen zonder enig gevecht gevangengenomen kon worden.
Tijdens de Amerikaanse invasie in Canada (1775), hadden de Amerikaanse patriotten, onder de leiding van generaal Moses Hazen, korte tijd Montreal ingenomen. Bezorgd om de Britse activiteiten in het westen, zond Hazen 400 man onder het bevel van kolonel Timothy Bedel uit om Fort Cedar in te nemen.
Op 15 mei 1776 vernam Bedel dat 150 Britten en 50 Irokezen in opmars waren. Hij droeg zijn bevel over aan majoor Isaac Butterfield en keerde naar Montreal terug voor versterking. Bij zijn aankomst zond Hazen 100 man onder bevel van majoor Henry Sherburne terug naar Fort Cedars. Op 16 mei omsingelden de Britten het fort en Butterfield gaf zich over zonder gevecht. De Britten beloofden wel de Amerikaanse gevangenen te beschermen tegen represailles van de Irokezen. Op 20 mei landde Sherburne in Quinze-Chênes op ongeveer 10 mijl (15 km) van Cedars. Omdat hij zich niet realiseerde dat Butterfield zich had overgegeven, leidde hij zijn troepen in een Britse hinderlaag. Zij vochten ongeveer 40 minuten vooraleer zij verplicht waren zich over te geven. Dit gevecht staat bekend als de slag bij Vaudreuil.
# Provincie Canada

De Provincie Canada was de naam van de vereniging van Boven Canada en Beneden Canada (het moderne Ontario en Quebec) die tussen 1841 en 1867 bestond. Op 1 juli 1867 werd de provincie ontbonden en vormden Ontario en Quebec samen met New Brunswick en Nova Scotia de Dominion of Canada.
# Slag bij Saint-Pierre

De Slag bij Saint-Pierre was een schermutseling op 25 maart 1776 nabij Saint-Pierre-de-la-Rivière-Sud in Quebec tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog.
Na de mislukte koloniale aanval op Quebec op 31 december 1775, besloten de kolonisten de stad te belegeren gedurende de ganse winter. Nabij Saint-Pierre-de-la-Rivière-Sud kwam het tot een treffen tussen het 2de Canadese Regiment, een regiment van onafhankelijkheidsgezinde Canadezen onder aanvoering van Clément Gosselin, en de Britsgezinde milities onder leiding van Louis Liénard de Beaujeu.
De Britsgezinde Canadezen zochten bescherming in een stenen hoeve, maar gaven zich spoedig over, nadat zij beseften dat hun positie onhoudbaar was geworden. Alhoewel het een beperkt treffen was, is het toch vermeldenswaardig omdat het een van de weinige schermutselingen was tussen hoofdzakelijk Canadese troepen.
# Gaspésie

Gaspésie, in het Engels ook wel Gaspé Peninsula genoemd, is een schiereiland in het zuidoosten van de Canadese provincie Quebec. Het schiereiland beslaat een oppervlakte van ongeveer 29.500 km² en wordt begrensd door de Saint Lawrencerivier in het noorden, de Saint Lawrencebaai in het oosten, de Chaleurbaai in het zuiden en de rivier Matapédia in het westen. De noordelijke uitlopers van de Appalachen strekken zich over het gebied uit. Het Chic-Chocgebergte, dat een onderdeel van de Appalachen is, heeft als hoogste punt de top van de Mont Jacques-Cartier, gelegen op 1.268 meter boven de zeespiegel.
Gaspésie wordt gekenmerkt door vele kleine dorpjes die vooral langs de kust liggen. Het was bij het huidige plaatsje Gaspé dat de ontdekkingsreiziger Jacques Cartier op 24 juli 1534 Nieuw-Frankrijk voor zijn moederland claimde. Vlak bij het vissersdorpje Percé bevindt zich de Rocher Percé, dat het symbool is van het schiereiland. Het eiland Bonaventure, 5 km voor de kust gelegen is een vogelparadijs, met in hoofdzaak jan-van-genten.
Voor de economie van het schiereiland zijn met name de visserij, bosbouw en toerisme van belang.
# Cap Tourmente National Wildlife Area

Het Cap Tourmente National Wildlife Area (Frans: Réserve nationale de faune du Cap-Tourmente) is een beschermd natuurgebied in Canada, gelegen aan de noordelijke kust van de rivier de Saint Lawrence in de provincie Quebec.
Het gebied is opgericht op 28 april 1978. Het is onder andere het leefgebied van de sneeuwgans tijdens hun migratie. Elk voorjaar en najaar strijken er tienduizenden van deze vogels neer in het gebied.
Het moerasland in het gebied werd in 1981 door de Conventie van Ramsar erkend als van internationaal belang.

## Afbeeldingen

* Sneeuwganzen
# Ungava (schiereiland)

Ungava (Frans: péninsule d'Ungava) is het grote noordwestelijke schiereiland van de Canadese provincie Quebec. Ungava maakt deel uit van het nog veel grotere schiereiland Labrador en behoort tot de voornamelijk door Inuit bewoonde regio Nunavik.

## Geografie

Het schiereiland grenst in het westen aan de Hudsonbaai, in het noorden aan de Straat Hudson en in het oosten aan de Ungavabaai. Het heeft een oppervlakte van ongeveer 252.000 km² en een maximale breedte van ruim 500 km. De noordelijke kaap van het schiereiland, en tegelijk van heel Quebec, is Kaap Wolstenholme.

### Plaatsen

Het schiereiland Ungava telt twaalf plaatsen die tezamen zo'n 12.000 inwoners tellen. De plaatsen staan hieronder alfabetisch vermeld met hun inwoneraantal in 2021.
* Akulivik - 642
* Aupaluk - 233
* Inukjuak - 1.821
* Ivujivik - 412
* Kangiqsualujjuaq - 956
* Kangirsuk - 561
* Kuujjuaq - 2.668
* Puvirnituq - 2.129
* Quaqtaq - 453
* Salluit - 1.580
* Tasiujaq - 420
* Umiujaq - 541
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Péninsule d'Ungava op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Max Walker (wielrenner)

Max Walker (Douglas, 12 juli 2001) is een Brits wielrenner die sinds 2025 rijdt bij EF Education-EasyPost.

## Carrière

Walker begon zijn carrière bij het Britse Trinity Racing waar hij onder andere ploeggenoot was van Luke Lamperti en Thomas Pidcock. Dat jaar werd Walker derde in het jongerenklassement van de Ronde van de Mirabelle en reed hij de Ronde van Groot-Brittannië. Twee jaar later nam hij onder andere deel aan de Gran Camiño waar hij zevende werd in de tijdrit. Gelijk bij zijn volgende wedstrijd won hij het jongerenklassement in de Portugese Ronde van Alentejo. Later reed hij nog de Giro Next Gen, de Ronde van de Elzas van Groot-Brittannië en werd hij derde in de Beaumont Trophy. Vanaf februari 2024 reed hij bij de opleidingsploeg van Astana Qazaqstan Team.In 2024 boekte hij zijn eerste individuele etappezeges op profniveau door de snelste te zijn in de eerste etappe van de Ronde van Japan en even later won hij ook de zevende etappe. Bij de Britse kampioenschappen stond hij bij de wegwedstrijd en de tijdrit op het podium. Per het seizoen van 2025 werd hij overgenomen door EF Education-EasyPost.

## Overwinningen
### 2019

    1e etappe Sint-Martinusprijs Kontich (TTT)

### 2023

    Jongerenklassement Ronde van Alentejo
    2 Brits kampioenschap tijdrijden, beloften

### 2024

    1e en 7e etappe Ronde van Japan
    2 Brits kampioenschap tijdrijden, elite
    3 Brits kampioenschap op de weg, elite
    2e (deel B) etappe Sibiu Cycling Tour

### Resultaten in kleinere rondes

| Jaar | Tour Down Under |
| 2024 | 85e |

## Ploegen

* 2021 – Trinity Racing
* 2022 – Trinity Racing
* 2023 – Trinity Racing
* 2024 – Saint Piran (t.m. 6 februari)
* 2024 – Astana Qazaqstan Development Team (v.a. 7 februari)
* 2025 – EF Education-EasyPost
* ↑ (en) "Max Walker joins Astana Qazaqstan", Isle of Man, 8 februari 2024. Gearchiveerd op 21 mei 2024. Geraadpleegd op 7 februari 2025.
* ↑ EF Education-EasyPost neemt Max Walker over van opleidingsploeg Astana Qazaqstan. WielerFlits. Geraadpleegd op 7 februari 2025.
* (en) Profiel van Max Walker op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Max Walker op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Max Walker op de website van de UCI
* Profiel van Max Walker op De wielersite
# Shuijingfang Museum

Het Shuijingfang Museum (Chinees: 水井坊博物馆 ) is een museum in het Chinese Chengdu. Het museum biedt een overzicht van de oude industrie en wijnproductie. De oude wijnproductieplek werd ontdekt in 1998. Het gebouw dateert uit 2013 en werd ontwerpen door Pritzker-prijswinnaar Liu Jiakun.

## Geschiedenis en achtergrond

Shuijingfang is een van de oudste commerciële distilleerderijen in China en werd herontdekt in de jaren 90 tijdens archeologisch onderzoek in Chengdu. De vondst van eeuwenoude distilleerinstallaties en fermentatieputten bevestigde dat de locatie al sinds de 14e eeuw in gebruik was voor de productie van baijiu.

## Tentoonstellingen

Het museum biedt een uitgebreide kijk op de traditionele productiemethoden van baijiu, van het fermentatieproces tot de distillatie en rijping. Bezoekers kunnen oude distilleerketels, fermentatieputten en historische documenten bekijken. Er wordt ook aandacht besteed aan de culturele betekenis van baijiu in China en de evolutie van de drank door de eeuwen heen
* ↑ Shuijingfang Museum
* ↑ Divisare
* ↑ De Standaard
* ↑ Norell, Mark (12 juli 2022). Baijiu. Yale University Press, 228–235.
* ↑ Lei, Zhigang (2005). Other distillation techniques. Elsevier, 328–353. ISBN 978-0-444-51648-0.
# Humes bladkoning

Humes bladkoning (Phylloscopus humei) is een zangvogel uit de familie Phylloscopidae. De vogel werd in 1878 geldig beschreven door Britse vogelkundige William Edwin Brooks en vernoemd naar zijn collega Allan Octavian Hume, redacteur van het tijdschrift Stray Feathers waarin de soort werd beschreven.

## Kenmerken

De vogel is 9 tot 10 cm lang en lijkt sterk op de bladkoning. Het meest opvallende verschil is het geluid, dat sterk verschilt van de roep van een bladkoning. Verder is de vogel vuilwit, in plaats van zuiver wit op de buik, wat doffer van kleur op de rug en is de tweede, kleine vleugelstreep veel minder opvallend dan bij de bladkoning.
* Geluid op xeno-canto

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt twee ondersoorten:
* Phylloscopus humei humei: Broedt in een boog van het Siberische Sajangebergte in zuidwestelijke richting door het Altaigebergte, Tiensjan en Kirgizië, om vervolgens in zuidoostelijke richting af te buigen door het Himalayagebergte tot aan Bhutan.
* Phylloscopus humei mandellii: Broedt in Centraal-China.
De vogel is standvogel in het zuidelijk deel van het broedgebied. Vogels uit het noordelijk deel overwinteren meestal in Bangladesh, Iran en Irak maar zwerven ook verder uit naar het Arabisch Schiereiland, Klein-Azië, Noord-Afrika en Europa.

### Voorkomen in Nederland

De vogel is lastig te onderscheiden van de (gewone) bladkoning en zal daardoor vaak verward zijn. Tussen 1958 en 2000 waren er 20 bevestigde waarnemingen. Na 2000 werd de vogel bijna jaarlijks gedocumenteerd, zo zijn er tussen 2001 en 2017 47 bevestigde waarnemingen.
* 1 2 (en) Humes bladkoning op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Stray Feathers 7 p. 131. Gearchiveerd op 28 september 2022.
* ↑ Svensson, L. et al., 2012. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021). Gearchiveerd op 25 april 2022.
* ↑ Dutch Avifauna. Dutch Birding. Gearchiveerd op 9 november 2021. Geraadpleegd op 23 november 2021.
# Station Saint-Senoux - Pléchâtel

Station Saint-Senoux - Pléchâtel is een spoorweghalte in de Franse gemeente Saint-Senoux. Zij wordt bediend door treinen van het netwerk TER Bretagne op de trajecten Rennes - Redon en Rennes - Messac-Guipry.
# Station Slaithwaite

Slaithwaite is een spoorwegstation van National Rail in Kirklees in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Nationaal park Šumava

Het Nationaal park Šumava (Tsjechisch: národní park Šumava) is het grootste van de vier nationale parken in Tsjechië en is gelegen in de regio's Pilsen en Zuid-Bohemen. Het omvat een deel van het Bohemer Woud (Šumava) in het zuidwesten van Tsjechië langs de grens met Duitsland en Oostenrijk. Het nationaal park beschermt een dunbevolkt gebied van de bergketen met dezelfde naam.

## Geschiedenis

In het gebied leefden tot en met de Tweede Wereldoorlog vooral Duitstalige inwoners. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werden zij verdreven en werd het gebied deel van de verlaten zone langs de grens met het Oostblok.
In 1963 werd Šumava tot beschermd landschap (chráněná krajinná oblast) uitgeroepen. In 1991 kreeg het waardevolste gedeelte de status van nationaal park. Dit park behoort sinds 1990 tot een biosfeerreservaat van de UNESCO. Šumava is 68.064 hectare groot en sluit aan op het kleinere Nationaal Park Bayerischer Wald in Duitsland.
Het nationaal park was tot 1990 alleen voor grenswachten toegankelijk, en niet voor toeristen of Tsjechen. Daardoor is het eeuwenoude park goed bewaard gebleven en zijn er weinig veranderingen geweest, en is het park voor het grootste deel nog in originele staat.

## Algemene informatie

De Šumavabergketen is bedekt met het grootste bos van Centraal-Europa waarvan de samenstelling in de loop van de eeuwen veranderd is en momenteel vooral bestaat uit aanplant van sparren. Op verschillende plaatsen werden hiervoor uitheemse sparrenvariëteiten gebruikt. Deze zijn niet zo goed aangepast aan het harde lokale klimaat en zijn daarom kwetsbaar voor een reeks natuurelementen zoals sterke winden (bv. in de jaren 80 en meer recent in het begin van 2007) en Schorskevers (Ips typographus). Verschillende grote plateaus met veengebieden, gletsjermeren en overblijfselen van oerbossen (bv. Boubín) vervolledigen een mozaïek van weinig verstoorde biotopen. Sinds de jaren 70 leeft een stabiele populatie van lynxen in het gebied. In het park bevindt zich verder ook de berg Plechý (1378 m) precies op de grens met Oostenrijk.
De letterlijke vertaling van Šumava is ruisen. Door de Šumava stroomt de Moldau (Tsjechisch: Vltava), die ruist door de bomen. Het muziekstuk Vltava uit de cyclus Mijn vaderland van Bedřich Smetana is geïnspireerd door de ruisende rivier de Vltava in het Bohemer Woud. Het Bohemer Woud strekt zich verder uit over Duitsland en Oostenrijk. Het Duitse gedeelte wordt het Beierse Woud genoemd.

## Bezienswaardigheden

* Lipnomeer
* Rožmberk nad Vltavou
* Drielandenpunt bij de berg Plechý
# Vojčice

Vojčice (Hongaars: Vécse) is een Slowaakse gemeente in de regio Košice en maakt deel uit van het district Trebišov. Vojčice telt 2.170 inwoners.

## Geboren

* Lya De Putti (1897-1931), actrice
# Wereldkampioenschappen baanwielrennen 1894

De wereldkampioenschappen baanwielrennen 1894 werden gehouden op 12 en 13 augustus 1894 in Antwerpen. Het waren de tweede wereldkampioenschappen, georganiseerd door de International Cycling Association (ICA), een voorloper van de UCI. De wedstrijd was uitsluitend voorbehouden aan amateurs.
Op 12 augustus werd de sprint over 1 Engelse mijl en een wedstrijd over 10 kilometer betwist. De dag erna stond de 100 kilometer stayeren op het programma. In de sprint zegevierde de Duitser August Lehr vóór de Nederlander Jaap Eden. Eden was de beste op de 10 kilometer in 16 min. 54 sec. Het stayeren werd gewonnen door de Noor Wilhelm Henie in 2 u. 35 min. 53 sec.

## Uitslagen

| Wedstrijd | Winnaar | 2e | 3e |
| Sprint | August Lehr | Jaap Eden | William Broadbridge |
| 10 km | Jaap Eden | John Green | Tommy Osborne |
| 100 km stayers | Wilhelm Henie | Jack Green | Georges Van Oolen |
* ↑ Tijden volgens het Algemeen Handelsblad op kranten.kb.nl
* ↑ Volgens Mémoire du cyclisme. Gearchiveerd op 27 februari 2013. Geraadpleegd op 26 april 2014.
* ↑ Het Algemeen Handelsblad van 13 augustus 1894 gaf een zekere Brown op als derde.
* ↑ Mogelijk is dit dezelfde renner als John Green
* ↑ Jan Van Oolen volgens Mémoire du cyclisme; De Wielersite, Sportuitslagen.org en andere websites vermelden echter enkel Georges Van Oolen.
Edities 1893 · 1894 · 1895 · 1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 ·
Onderdelen Achtervolging (individueel) · afvalkoers · keirin · koppelkoers · omnium · ploegenachtervolging · puntenkoers · scratch · sprint · teamsprint ·
tijdrijden Voormalig: stayeren · tandem
# Sanair Super Speedway

De Sanair Super Speedway is een ovaal circuit met een lengte van 1,33 km gelegen in Saint-Pie in de Canadese provincie Quebec. Het opende in 1983. In 1971 was er op het terrein reeds een wegcircuit en later kwam daar een drag-strip bij. Tussen 1984 en 1986 werd er op het ovaal gedeelte een race gehouden die op de kalender stond van de Champ Car series. Bobby Rahal won de laatste Champ Car race die in 1986 op het circuit gereden werd. Hij werd dat jaar Champ Car kampioen.

## Winnaars

Winnaars op het circuit voor een race uit de Champ Car kalender.
| Jaar | Rijder |
| 1984 | Danny Sullivan |
| 1985 | Johnny Rutherford |
| 1986 | Bobby Rahal |

## Externe link

* (en) Officiële website
# Viercontinentenkampioenschappen shorttrack 2024

De viercontinentenkampioenschappen shorttrack 2024 (officieel: ISU Four Continents Short Track Championships 2024) werden op 4 en 5 november 2023 georganiseerd in Laval (Quebec, Canada). De onderdelen waren gelijk aan het voorgaande jaar. Schaatsers uit negen verschillende landen namen deel.

## Medailles
### Mannen

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| 500m | CAN | Steven Dubois | CAN | Jordan Pierre-Gilles | USA | Andrew Heo |
| 1000m | CAN | William Dandjinou | KOR | Park Ji-won | JPN | Yui Matsubayashi |
| 1500m | KOR | Park Ji-won | CAN | Steven Dubois | KOR | Kim Gun-woo |
| Aflossing | KOR | Jang Sung-woo Kim Gun-woo Lee Jeong-min Park Ji-won Seo Yi-ra | CHN | Li Wenlong Liu Guanyi Liu Jinxun Zhong Yuchen Zhu Yiding | CAN | Jerome Courtemanche William Dandjinou Steven Dubois Jordan Pierre-Gilles |

### Vrouwen

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| 500m | USA | Kristen Santos-Griswold | KOR | Park Ji-won | KOR | Shim Suk-hee |
| 1500m | USA | Kristen Santos-Griswold | CAN | Courtney Sarault | CAN | Danae Blais |
| 1500m | USA | Kristen Santos-Griswold | CAN | Courtney Sarault | CAN | Danae Blais |
| Aflossing | CAN | Danae Blais Florence Brunelle Cynthia Mascitto Karina Montminy Courtney Sarault | KOR | Kim A-lang Lee So-youn Park Ji-won Park Ji-yun Shim Suk-hee | KAZ | Alina Azhgaliyeva Yana Khan Olga Tikhonova Malika Yermek Madina Zhanbusinova |

### Gemengd

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Aflossing | CAN | Florence Brunelle Jordan Pierre-Gilles Courtney Sarault William Sohier | USA | Andrew Heo Marcus Howard Julie Letai Kristen Santos-Griswold | CHN | Jang Sung-woo Kim A-lang Kim Gun-woo Park Ji-won |

## Medailleklassement

| | Land | 1 | 2 | 3 | Totaal |
| 1 | Canada | 4 | 4 | 3 | 11 |
| 2 | Verenigde Staten | 3 | 1 | 1 | 5 |
| 3 | Zuid-Korea | 2 | 3 | 2 | 7 |
| 4 | China | 0 | 1 | 1 | 4 |
| 5 | Japan | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 | Kazachstan | 0 | 0 | 1 | 1 |
# Bisdom Joliette

Het bisdom Joliette (Latijn: Dioecesis Ioliettensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Joliette, in Canada. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Montréal.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 27 januari 1904, uit delen van het aartsbisdom Montréal.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 8.800 km$^2$ en telde 287.000 inwoners waarvan 92,2% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Joseph-Alfred Archambault (27 juni 1904 - 25 april 1913)
* Joseph-Guillaume-Laurent Forbes (6 augustus 1913 - 29 januari 1928)
* Joseph Arthur Papineau (15 juni 1928 - 3 januari 1968)
** Édouard Jetté (hulpbisschop: 3 januari 1948 - 3 januari 1968; apostolisch administrator: 30 april 1962 - 3 januari 1968)
* René Audet (3 januari 1968 - 31 oktober 1990)
* Gilles Lussier (7 september 1991 - 8 september 2015)
* Raymond Poisson (8 september 2015 - 18 mei 2018)
* Louis Corriveau (21 mei 2019 - heden)
* Diocese of Joliette. catholic hierarchy (2023). Geraadpleegd op 3 december 2023.
Montréal (aartsbisdom) · Joliette · Saint-Jean-Longueuil · Saint-Jérôme-Mont-Laurier · Valleyfield