OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tianyoude Hotel Cycling Team

Tianyoude Hotel Cycling Team is een wielerploeg die een Chinese licentie heeft. De ploeg bestaat sinds 2009 en komt uit in de continentale circuits van de UCI.

## Bekende (ex-)renners

    Eugen Wacker (2013)
    Edgar Nohales (2015)
    Roeslan Hrysjtsjenko (2016)
    Jonathan Monsalve (2017-2019, 2023-2024)
    Saeid Safarzadeh (2019-2020, 2023-2024)
    Yecid Sierra (2019-2020, 2023, 2025-)
    Nicolas Marini (2019-2020)
    Paolo Simion (2020)
    Josh Kench (2024)

## Overwinningen
### 2017

    Eindklassement Ronde van het Qinghaimeer: Jonathan Monsalve
    1e etappe Ronde van Venezuela: Jonathan Monsalve
    5e etappe Ronde van Singkarak: Jonathan Monsalve

### 2018

    10e etappe Ronde van Táchira: Jonathan Monsalve

### 2019

    4e etappe Ronde van Táchira: Jonathan Monsalve

### 2021

    3e etappe Ronde van het Qinghaimeer: Wang Jiancai
    6e etappe Ronde van het Qinghaimeer: Li Zisen
    7e etappe Ronde van het Qinghaimeer: Yuan Zhanhui
    8e etappe Ronde van het Qinghaimeer: Li Zisen
    Eindklassement Ronde van het Qinghaimeer: Zhang Zhishan

### 2023

    5e etappe Ronde van Iran (Azerbeidzjan): Saeid Safarzadeh
    Eindklassement Ronde van Iran (Azerbeidzjan): Saeid Safarzadeh

### Nationale kampioenschappen
#### 2013

    Kirgizisch kampioen op de weg: Eugen Wacker
    Kirgizisch kampioen tijdrijden: Eugen Wacker

#### 2018

    Venezolaans kampioen tijdrijden: Pedro Gutiérrez
    Venezolaans kampioen op de weg: Ralph Monsalve

#### 2019

    Iraans kampioen tijdrijden: Saeid Safarzadeh

#### 2023

    Iraans kampioen tijdrijden: Saeid Safarzadeh
    Iraans kampioen op de weg: Saeid Safarzadeh

#### 2024

    Iraans kampioen tijdrijden: Saeid Safarzadeh
* Ploegpagina via ProCyclingStats
* Ploegpagina via de UCI
# Lough Swilly

Lough Swilly (Iers: Loch Súilí, wat "meer van schaduwen" of "meer van ogen" betekent) is een glaciale fjord of zee-inham in het uiterste noorden van Ierland, verbonden in het noorden met de Atlantische Oceaan. Lough Swilly ligt tussen de westelijke zijde van het schiereiland Inishowen en het schiereiland Fanad in County Donegal. Samen met Carlingford Lough en Killary Harbour is het een van de drie gletsjerfjorden in Ierland. Lough Swilly is eveneens het estuarium van de Swilly.
Aan de noordelijke uiteinden van het meer liggen Fanad Head met zijn vuurtoren en Dunaff Head. Plaatsen aan de lough zijn Buncrana op Inishowen en Rathmullan aan de westelijke kant. Aan de zuidkant van het meer ligt Letterkenny .
In Lough Swilly kan veel verschillende soorten fauna waargenomen worden, waaronder dolfijnen, bruinvissen, zeevogels, migrerende ganzen en zwanen. Er wordt ook gedoken op een aantal scheepswrakken, waaronder de SS Laurentic, gezonken door een Duitse zeemijn (mogelijk een torpedo), die zonk met 3.211 goudstaven waarvan er 3.191 werden teruggevonden.
In het zuiden van het meer werden een aantal eilanden (waarvan het Inch Island het grootste is) ingepolderd, waardoor land in de 19e eeuw werd teruggewonnen voor landbouw. Deze herwonnen landen zijn nu deels drasland nuttig voor natuurbehoud en vogelobservatie, en bieden broedplaats aan meer dan 4.000 wilde zwanen en duizenden kolganzen, brandganzen, grauwe ganzen en rotganzen.

## Afbeeldingen

* Zicht op Lough Swilly
* Inch Island in Lough Swilly
# Lijst van burgemeesters van Poederoijen

Dit is een lijst van burgemeesters van de voormalige Nederlandse gemeente Poederoijen in de provincie Gelderland.
Voor 1811 behoorde het dorp Poederoijen met het Munnikenland en Slot Loevestein tot de gemeente Brakel, maar in dat jaar werd dit gebied een zelfstandige gemeente.
In 1818 werd hier het dorp Aalst aan toegevoegd.
In 1955 ging deze gemeente op in de gemeente Brakel en sinds 1 januari 1999 maakt het deel uit van de gemeente Zaltbommel.
| Ambtsperiode | Naam burgemeester | Bijzonderheden |
| 1811 - 1816 | A. Vervoorn | |
| 1816 - 1838 | A. Swaan | |
| 1830 - 1835 | H. van der Moore | |
| 1838 - 1842 | D.W. van Dam van Brakel | |
| 1842 - 1850 | D.P. Bekkers | |
| 1850 - 1874 | A. van Os | In dezelfde periode tevens burgemeester van Brakel en Zuilichem |
| 1875 - 1900 | J. van Dalen | In dezelfde periode tevens burgemeester van Brakel |
| 1900 - 1935 | S. van Dalen | In dezelfde periode tevens burgemeester van Brakel |
| 1935 - 1955 | W.J. Pos | In dezelfde periode tevens burgemeester van Brakel |
| 1945 - 1945 | D.W. van Dam van Brakel | Waarnemend. In dezelfde periode tevens burgemeester van Brakel |
# Grand Prix Formule 1 van Hongarije 1987

De Grand Prix Formule 1 van Hongarije 1987 werd verreden op 9 augustus op de Hungaroring in Mogyoród nabij Boedapest.

## Uitslag

| Pos. | Nr. | Coureur | Constructeur | Rondes | Tijd / Oorzaak uitval | Grid | Punten |
| 1 | 6 | Nelson Piquet | Williams-Honda | 76 | 1:59:26.793 | 3 | 9 |
| 2 | 12 | Ayrton Senna | Lotus-Honda | 76 | + 37.727 | 6 | 6 |
| 3 | 1 | Alain Prost | McLaren-TAG | 76 | + 1:27.456 | 4 | 4 |
| 4 | 20 | Thierry Boutsen | Benetton-Ford | 75 | + 1 Ronde | 7 | 3 |
| 5 | 7 | Riccardo Patrese | Brabham-BMW | 75 | + 1 Ronde | 10 | 2 |
| 6 | 17 | Derek Warwick | Arrows-Megatron | 74 | + 2 Rondes | 9 | 1 |
| 7 (1) | 3 | Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 74 | + 2 Rondes | 16 | |
| 8 | 18 | Eddie Cheever | Arrows-Megatron | 74 | + 2 Rondes | 11 | |
| 9 (2) | 4 | Philippe Streiff | Tyrrell-Ford | 74 | + 2 Rondes | 14 | |
| 10 (3) | 16 | Ivan Capelli | March-Ford | 74 | + 2 Rondes | 18 | |
| 11 | 24 | Alessandro Nannini | Minardi-Motori Moderni | 73 | + 3 Rondes | 20 | |
| 12 | 26 | Piercarlo Ghinzani | Ligier-Megatron | 73 | + 3 Rondes | 25 | |
| 13 (4) | 14 | Pascal Fabre | AGS-Ford | 71 | + 5 Rondes | 26 | |
| 14 | 5 | Nigel Mansell | Williams-Honda | 70 | Wiel | 1 | |
| DNF | 21 | Alex Caffi | Osella-Alfa Romeo | 64 | Benzinesysteem | 21 | |
| DNF | 25 | René Arnoux | Ligier-Megatron | 57 | Elektrisch probleem | 19 | |
| DNF | 30 | Philippe Alliot | Larousse-Ford | 48 | Ongeluk | 15 | |
| DNF | 9 | Martin Brundle | Zakspeed | 45 | Turbo | 22 | |
| DNF | 27 | Michele Alboreto | Ferrari | 43 | Motor | 5 | |
| DNF | 8 | Andrea de Cesaris | Brabham-BMW | 43 | Versnellingsbak | 13 | |
| DNF | 2 | Stefan Johansson | McLaren-TAG | 14 | Versnellingsbak | 8 | |
| DNF | 19 | Teo Fabi | Benetton-Ford | 14 | Versnellingsbak | 12 | |
| DNF | 23 | Adrián Campos | Minardi-Motori Moderni | 14 | Spin | 24 | |
| DNF | 28 | Gerhard Berger | Ferrari | 13 | Differentieel | 2 | |
| DNF | 10 | Christian Danner | Zakspeed | 3 | Motor | 23 | |
| DNF | 11 | Satoru Nakajima | Lotus-Honda | 1 | Versnellingsbak | 17 | |
* De nummers tussen haakjes zijn de plaatsen voor de Jim Clark-trofee.

## Statistieken

| Pole-position | Nigel Mansell | Williams-Honda | 1:28.047 |
| Snelste ronde | Nelson Piquet | Williams-Honda | 1:30.149 |
1936 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031 · 2032
# Nay (Pyrénées-Atlantiques)

Nay is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pau. Nay telde op 1 januari 2022 3.203 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Nay bedroeg op 1 januari 2022 5,27 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 607,8 inwoners per km².

## Verkeer

Het spoorwegstation Coarraze-Nay ligt op het grondgebied van de aanpalende gemeente Coarraze.

## Demografie

De figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations de référence 2022.
# Klaus-Peter Thaler

Klaus-Peter Thaler (Eckmannshausen, 14 mei 1949) is een voormalig Duits wielrenner. Hij was beroepsrenner tussen 1976 en 1988 en deed naast wegwielrennen ook succesvol aan veldrijden. In die discipline werd hij tweemaal wereldkampioen en vele malen kampioen van Duitsland. In 1984 was hij bondcoach van het West-Duitse wielerteam op de Olympische Spelen in Los Angeles. Daarna reed hij nog een aantal succesvolle seizoenen als actieve veldrijder.

## Belangrijkste overwinningen
### 1973

    Wereldkampioen veldrijden, Amateurs
    Grote Prijs van Lillers

### 1976

    Duits kampioen veldrijden, Elite

### 1977

    Duits kampioen veldrijden, Elite
    1e etappe Deel B Ruta del Sol

### 1978

    Duits kampioen veldrijden, Elite

### 1979

    1e etappe Critérium du Dauphiné Libéré
    Duits kampioen veldrijden, Elite

### 1980

    5e etappe Parijs-Nice

### 1982

    Duits kampioen veldrijden, Elite

### 1985

    Wereldkampioen veldrijden, Elite

### 1986

    Duits kampioen veldrijden, Elite

### 1987

    Wereldkampioen veldrijden, Elite
    Duits kampioen veldrijden, Elite

### 1988

    Duits kampioen veldrijden, Elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1977 | buiten tijd (1) | 3 ↑ |
| 1978 | 35e (1) | |
| 1979 | | |
| 1980 | 37e | opgave (1) |
| 1981 | 49e | |
| 1982 | 90e | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | WK op de weg |
| 1977 | 17e | | | | |
| 1978 | 26e | | | 18e | 12e |
| 1979 | | | | | 11e |
| 1980 | 8e | | | | |
| 1981 | 12e | | 42e | | 12e |
| 1982 | | 20e | 27e | | 8e |

## Externe link

* (en) Profiel van Klaus-Peter Thaler op ProCyclingStats
* Profiel van Klaus-Peter Thaler op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Klaus-Peter Thaler op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Klaus-Peter Thaler op olympedia.org
* Profiel van Klaus-Peter Thaler op De wielersite
Wielerploegen van Klaus-Peter Thaler
Abilleira · Agostinho · Aja · Andiano · Di Francesco · Díaz · Esparza · Gandarias · Jiménez · López · Mendes · Menendez · Pomar · Prieto · Thaler · Urquiza
Agostinho · Aja · Alfonsel · Balagué · Elorriaga · Esparza · Fernández · Gandarias · Grande · Gutiérrez · Larrinaga · Lasa · Martínez · Mayoz · Melero · Mendes · Nistal · Pérez · Pomar · Prieto · Suárez · Tamames · Thaler · Torres · Vilardebó
De Cauwer · De Gendt · Gevers · Huisjes · van den Hoek · Karstens · van Katwijk · Knetemann · Kuiper · Lubberding · Nickson (tot 15/06) · Priem · Raas · Thaler · van der Velde · Wellens · Wesemael
De Gendt · Gevers · Havik · Hildred · van den Hoek · van Katwijk · Knetemann · Mutter · Lubberding · Oosterbosch · Priem · Pronk · Raas · Sutter · Thaler · van der Velde · van Vliet · Wellens · Wesemael
Alfonsel · Balbuena · Cedena · Cueli · Dejonckheere · Esparza · Fernández · García · Antoine Gutierrez · Miguel Gutiérrez · Haller · I. Lejarreta · M. Lejarreta · Martínez Heredia · Martínez · Mayoz · Nazábal · Pérez · Rodríguez · Sanders · Thaler · Thévenet · Viejo
* Gemeinsame Normdatei: 1064139817
* Virtual International Authority File: 30170487
* WorldCat (via VIAF): 30170487
# Ângelo Gabriel

Ângelo Gabriel Borges Damaceno (Brasilia, 21 december 2004) - alias Ângelo - is een Braziliaans voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde Santos in juli 2023 voor Chelsea.

## Carrière

Ângelo werd in 2015 opgenomen in de jeugdopleiding van Santos. Coach Cuca haalde hem in 2020 bij de selectie voor het eerste elftal. Hij maakte vervolgens op 25 oktober 2020 zijn officiële debuut, tijdens een met 3–1 verloren wedstrijd in de Série A uit bij Fluminense. Hij viel die dag in de tweede helft in voor Lucas Braga. Met 15 jaar, 10 maanden en 4 dagen was Ângelo tijdens zijn debuut de op-een-na jongste speler ooit in de hoofdmacht van Santos, na Coutinho. Hij mocht dat seizoen nog acht keer spelen en in de daaropvolgende jaren steeds meer. Hij kwam in 2021 ook voor het eerst in actie in de Copa Libertadores en later dat jaar in de Copa Sudamericana. Ângelo zette op 7 april 2021 de eindstand op het bord tijdens een met 1–3 gewonnen wedstrijd tegen San Lorenzo. Daarmee werd hij de jongste doelpuntenmaker in de Copa Libertadores ooit.
Ângelo verruilde Santos in juli 2023 voor Chelsea. Dat betaalde circa 15 miljoen euro voor hem aan zijn oude club.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. |
| 2020 | Santos | Série A | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 | 0 |
| 2021 | Santos | Série A | 28 | 0 | 1 | 5 | 0 | 0 | 9 | 1 | 0 | 42 | 1 | 1 |
| 2022 | Santos | Série A | 37 | 1 | 8 | 5 | 1 | 0 | 4 | 0 | 0 | 46 | 2 | 8 |
| 2023 | Santos | Série A | 21 | 2 | 0 | 6 | 0 | 1 | 5 | 0 | 0 | 32 | 2 | 1 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 95 | 3 | 9 | 16 | 1 | 1 | 18 | 1 | 0 | 129 | 5 | 10 |
| 2023/24 | → RC Strasbourg | Ligue 1 | 21 | 0 | 4 | 4 | 0 | 0 | — | — | — | 25 | 0 | 4 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 21 | 0 | 4 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 25 | 0 | 4 |
| 2024/25 | Al-Nassr | Saudi Pro League | 13 | 1 | 3 | 2 | 0 | 0 | 7 | 1 | 3 | 22 | 2 | 6 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 13 | 1 | 3 | 2 | 0 | 0 | 7 | 1 | 3 | 22 | 2 | 6 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 129 | 4 | 16 | 22 | 1 | 1 | 25 | 2 | 3 | 176 | 7 | 20 |
Bijgewerkt op 17 juli 2023.
* ↑ Ângelo, de 15 anos, supera Pelé e se torna segundo mais novo a estrear pelo Santos; veja top 5 Globo Esporte, 25 oktober 2020
* ↑ Ângelo was toen 16 jaar, 3 maanden en 16 dagen oud.
* ↑ Chelsea haalt Braziliaans toptalent VI, 16 juli 2023
1 Sánchez · 2 Disasi · 3 Cucurella · 4 Adarabioyo · 5 Badiashile · 6 Colwill · 7 Neto · 8 Fernández · 10 Moedryk · 11 Madueke · 12 Jörgensen · 13 Bettinelli · 14 Félix · 15 Jackson · 17 Chukwuemeka · 18 Nkunku · 19 Sancho · 20 Palmer · 21 Chilwell · 22 Dewsbury-Hall · 24 James · 25 Caicedo · 27 Gusto · 29 W. Fofana · 31 Casadei · 38 Guiu · 40 Veiga · 45 Lavia · 47 Bergström · Coach: Maresca
# The Conversation

The Conversation kan verwijzen naar:
* The Conversation (1974), een Amerikaanse thriller
* The Conversation (album), een muziekalbum uit 2013 van de popgroep Texas
* The Conversation (website), een nieuwswebsite
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Conversation en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Seychellen op de Gemenebestspelen

De Seychellen is een van de landen die deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Sinds 1990 hebben de Seychellen al negenmaal deelgenomen. In totaal over deze negen edities behaalde de Seychellen zeven medailles.

## Medailles

Seychellen op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1990 | - | - | - | - | / |
| 1994 | - | - | 1 | 1 | 27 |
| 1998 | - | 2 | - | 2 | 26 |
| 2002 | - | - | - | - | / |
| 2006 | - | - | 2 | 2 | 34 |
| 2010 | - | 1 | - | 1 | 29 |
| 2014 | - | - | - | - | / |
| 2018 | - | - | 1 | 1 | 39 |
| 2022 | - | - | - | - | / |
# (73) Klytia

(73) Klytia is een planetoïde in de hoofdgordel. Het was de tweede en laatste ontdekking van een planetoïde door de productieve komeetontdekker Horace Tuttle, op 7 april 1862. Hij is genoemd naar Clytia, die in de Griekse mythologie van Apollo hield. Van de eerste honderd genummerde planetoïden is Klytia de kleinste.
Gebaseerd op fotometrische waarnemingen tussen 1984-2007 heeft zij een siderische rotatieperiode van 8,283 uur met een amplitude die kan oplopen tot 0,34±0,01 in magnitude. De lichtkromme vertoont enige vormonregelmatigheden. Er zijn twee geldige oplossingen voor de eclipticale coördinaten van de pool: (λ1, β1) = (38°, +75°) en (λ2, β2) = (237°, +73°).
# Lepidoscia zonarcha

Lepidoscia zonarcha is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma zonarcha door Edward Meyrick in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Elena Curtoni

Elena Curtoni (Morbegno, 3 februari 1991) is een Italiaanse alpineskiester. Haar oudere zus, Irene Curtoni, is eveneens alpineskiester.

## Carrière

Curtoni maakte haar wereldbekerdebuut in november 2009 in Levi. Ruim een jaar later scoorde ze in Val d'Isère haar eerste wereldbekerpunten. In november 2011 behaalde de Italiaanse in Cortina d'Ampezzo haar eerste toptien klassering in een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2011 in Garmisch-Partenkirchen eindigde Curtoni als zesde op de Super G en als zestiende op de supercombinatie. Tijdens de wereldkampioenschappen alpineskiën 2013 in Schladming eindigde ze als dertiende op de supercombinatie en als achttiende op de Super G.
In Beaver Creek nam de Italiaanse deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2015. Op dit toernooi eindigde ze als tiende op de Super G. In maart 2016 stond Curtoni in Sankt Moritz voor de eerste maal in haar carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2017 in Sankt Moritz eindigde ze als vijfde op de Super G.
Op 25 januari 2020 boekte de Italiaanse in Bansko haar eerste wereldbekerzege.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2022 | Peking | 5e Afdaling 10e Super G 20e Reuzenslalom DNF1 Alpine combinatie |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2011 | Garmisch-P. | 6e Super-G 16e Supercombinatie |
| 2013 | Schladming | 13e Supercombinatie 18e Super G |
| 2015 | Beaver Creek | 10e Super G DNF1 Combinatie |
| 2017 | Sankt Moritz | 5e Super G DNF2 Supercombinatie |
| 2021 | Cortina d'Ampezzo | 4e Combinatie 8e Afdaling 18e Super G DNS2 Reuzenslalom |
| 2023 | Courchevel-Méribel | 9e Combinatie 13e Afdaling 15e Super G |
| 2025 | Saalbach | 9e Super G 14e Teamcombinatie |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | RS | SG | SC |
| 2010/2011 | 53e | 43e | – | 23e | 21e |
| 2011/2012 | 40e | 48e | 47e | 11e | 15e |
| 2012/2013 | 38e | 44e | 29e | 19e | 7e |
| 2013/2014 | 75e | – | 37e | 35e | – |
| 2014/2015 | 44e | – | 33e | 16e | 18e |
| 2015/2016 | 23e | 16e | 25e | 15e | 23e |
| 2016/2017 | 17e | 30e | 26e | 4e | 20e |
| 2017/2018 | 126e | – | 52e | – | – |
| 2018/2019 | 57e | 35e | – | 21e | – |
| 2019/2020 | 15e | 6e | – | 11e | 10e |
| 2020/2021 | 14e | 9e | 18e | 10e | |
| 2021/2022 | 13e | 19e | 38e | 2 | |
| 2022/2023 | 9e | 4e | – | 4e | |
| 2024/2025 | ... | ... | ... | ... | |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 25/01/2020 | Bansko | Afdaling |
| 23/01/2022 | Cortina d'Ampezzo | Afdaling |
| 16/12/2022 | Sankt Moritz | Afdaling |
# Dießen am Ammersee

Dießen am Ammersee is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Landsberg am Lech. Dießen am Ammersee telt 10.546 inwoners.
De plaats vormde, samen met het naburige Andechs, het stamland van de hertogen van Meranië. Hertog Berthold III (IV) werd hier begraven.

## Bezienswaardigheden

De Marienmünster werd gebouwd (1732-1739) door Johann Michael Fischer, op de plaats van een voormalig augustijner convent.
Het Carl Orff Museum is gewijd aan de componist Carl Orff en bevindt zich in het huis waar hij tientallen jaren heeft gewoond.
Het Schacky-Park, genoemd naar Freiherr von Schacky (1849-1913), grenst aan het zuiden van Dießen en is toegankelijk voor bezoekers.
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Apfeldorf · Denklingen · Dießen a.Ammersee · Eching a.Ammersee · Egling a.d.Paar · Eresing · Finning · Fuchstal · Geltendorf · Greifenberg · Hofstetten · Hurlach · Igling · Kaufering · Kinsau · Landsberg a.Lech · Obermeitingen · Penzing · Prittriching · Pürgen · Reichling · Rott · Scheuring · Schondorf a.Ammersee · Schwifting · Thaining · Unterdießen · Utting a.Ammersee · Vilgertshofen · Weil · Windach
# Mannequin

Een mannequin is een persoon, meestal een vrouw, die haute couture showt. Een mannequin heeft daarvoor een speciale, elegante looptechniek.
Het woord mannequin komt van het Middelnederlandse woord mannekijn (mannetje), een houten pop die de kleermaker gebruikte om zijn kledingontwerpen met spelden op te bevestigen. Het woord werd vlug overgenomen in het Frans en vandaar wereldwijd via de modewereld verspreid.
In het Engels denkt men bij een mannequin eerder aan een paspop of etalagepop dan aan een levende persoon zoals in het Frans en Nederlands.
In de Middeleeuwen, toen Vlaanderen het Europese centrum van de Europese "haute couture" was, werd het publiekelijk tonen van kleren voor vrouwen onbetamelijk geacht, zodat men mannelijke pages met deze taak belastte.

## Video

* Bioscoopjournaal uit 1955 over de school voor mannequins en fotomodellen te Amsterdam
# Sint-Amanduskerk (Oostrozebeke)

De Sint-Amanduskerk is een kerk in het centrum van het Belgische dorp Oostrozebeke. Het is de kerk van de parochie van Sint-Amandus in Oostrozebeke-centrum.

## Geschiedenis

Rond 640 werd een gebedshuis gebouwd in het huidige centrum van Oostrozebeke. De Franse geloofszendeling Amandus (594-676) zou hiervoor de opdracht hebben gegeven. Ook de monniken uit Ingelmunster (uit Anglo-monasterium: klooster van de Engelsen) worden gezien als mogelijke opdrachtgevers. Het ging nog niet om een echte kerk, maar een ruimte waar men samenkwam om te bidden.
Over de Middeleeuwen is er weinig informatie bekend. Maar de kerk onderging gedurende deze tijd heel wat verbouwingen.
Gedurende het vijftigjarige oproer van de Gentenaars tegen de hertog van Bourgondië, Filips de Goede en de graaf van Vlaanderen, werd de kerk door de Gentenaars verwoest. Dit was in het jaar 1450.
In de Geuzentijd verwoestten de Geuzen de kerk opnieuw. Dit gebeurde in het jaar 1584. De kerk werd hersteld op kosten van de abdij van Ename. Deze abdij bezat hier het patronaat van de pastorie. De kerk was voorzien van een houten communiebank. In 1821 werd deze vervangen door een nieuwe van ijzer. In deze 19de eeuw werd de kerk uitgelengd. De kerk was redelijk klein in verhouding tot de bevolking. Dit kwam vooral door de moerpilaren die de toren droegen.
Op 7 april 1935 brandde de kerk af. Het onheil begon 's ochtends om 4u14 in de toren. Het vuur breidde zich bliksemsnel tot het houten dak uit. Het dak vertoonde een vuurzee van vlammen. Binnen brandde de kerk helemaal uit en ook het dak en het bovenste deel van de toren verdwenen.
Men trachtte te redden wat er te redden viel: de sacristie bleef van de vlammen gespaard. De preekstoel, een werk van Alfons Vanoverbeke, en de biechtstoelen werden ook gered. De beelden en de altaartafels waren niet beschadigd.
* Verwoeste kerk
* De geredde preekstoel
* Binnenkant ná de brand
* Brandende kerk
Op 9 februari 1936 werd de eerste steen gelegd van de nieuwe kerk. De pastoor van die tijd, E.H. Pieter Deraedt, begon al vlug met de heropbouw ervan. Architect was Van Coillie uit Roeselare en de ondernemer was Lannoo uit Marke. Op 22 oktober werd de nieuwe kerk ingewijd door de bisschop, Monseigneur Henricus Lamiroy.
In 1940 brak echter de Tweede Wereldoorlog uit, waarbij Ook Oostrozebeke werd getroffen. In mei 1940 schoten de Duitsers de toren kapot. Opnieuw waren de toren en het dak helemaal verwoest. Ook de binnenkant van de kerk leed schade. De kerk moest opnieuw worden heropgebouwd.
* Interieur (2024)
* Crucifix
* H. Gandolphus
* Binnenzicht