OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nadia Raveles

Nadia Raveles (Paramaribo, 13 maart 1951 - aldaar, 30 juni 2019) was een Surinaams cultureel attachee en vrouwenrechtenactiviste. Ze nam het initiatief tot verschillende Surinaamse vrouwenrechtenorganisaties.

## Biografie

Nadia Emma Raveles was het vijfde uit een gezin van zeven kinderen. Haar oudste broer was de schrijver, dichter en nationalist Robin 'Dobru' en na diens dood was ze een van de oprichters van de R. Dobru Stichting om zijn nalatenschap in ere te houden. Beroepsmatig was ze cultureel attachee op het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Ze wordt daarnaast vooral herinnerd om haar inzet voor vrouwenrechten. Ze verrichtte veel werk voor Saramaccaners in Boven-Suriname, waar ze aan vrouwen en jongeren opleidingen in ondernemerschap gaf. Ze legde nadruk op het ontwikkelen van economische weerbaarheid, onder meer door te helpen meer te verdienen aan de verkoop van ambachtelijke producten.
Ze was de initiatiefneemster van de stichting Women's Rights Centre (WRC), met als verdere oprichters op 27 januari 1997 Carla Bakboord, Betty Cederboom en Karin Refos. Daarnaast was ze actief voor het Vrouwen Parlement Forum, waarvoor zij vrouwen niet om een enkele reden vanuit het hele land naar Paramaribo wilde laten komen en in plaats daarvan een meerdaagse ontmoeting organiseerde in Asewa 'Otono. Daarnaast stond ze aan de oprichting van de Stichting Stop Geweld tegen Vrouwen. In de tijd dat ze directeur was van de stichting, betaalde ze kosten voor taxi of opvang van slachtoffers van huiselijk geweld soms zelf omdat de organisatie te weinig budget had. Daarnaast was ze actief in de Caribbean Association for Feminist Research and Action (Cafra) en de pan-Afrikaanse beweging.
Raveles wordt door velen herinnerd als een dyadya uma (onafhankelijke sterke vrouw). Ze overleed onverwacht na een korte ziekenhuisopname in 2019. Ze is 68 jaar oud geworden.
* ↑ De Ware Tijd, Nadia Emma Raveles, 30 juni 2019
* 1 2 3 Carl Breeveld, Memre: Nadia Emma Raveles, 23 juni 2020
* 1 2 Carla Bakboord, In memoriam, 5 augustus 2019
* ↑ De Ware Tijd, ‘Ze heeft mij geleerd om een dyadya uma te zijn’, 2 juli 2019
* ↑ Monique Essed, Wie was zij?, 5 augustus 2019
* ↑ Henna Guicherit, Nadia Emma Raveles: een dyadya sisa en activist is heengegaan (1951-2019), 5 augustus 2019
* ↑ Audry Wajwakana, ‘Ze heeft mij geleerd om een dyadya uma te zijn’, De Ware Tijd, 2 juli 2019
# Slick Watts

Donald Earl Watts (Rolling Fork (Mississippi), 22 juli 1951 – 15 maart 2025) was een Amerikaans basketballer.

## Carrière

Watts speelde college basketbal voor enkele kleinere universiteiten en werd niet gedraft in 1973. Hij kreeg toch een kans bij de Seattle SuperSonics waar hij vijf jaar speelde voordat hij geruild werd naar de New Orleans Jazz voor een draftpick en er de rest van het seizoen1977/78 speelde. Hij werd aan het einde van het seizoen geruild naar de Houston Rockets voor opnieuw een draftpick. Hij speelde nadien nog voor de Anchorage Northern Knights.
In 1976 werd hij verkozen in de All-Defensive eerste ploeg, hetzelfde seizoen was hij ook leider in de meeste assist en meeste steals. Hij won dat seizoen ook de J. Walter Kennedy Citizenship Award.
Watts overleed op 15 maart 2025 op 73-jarige leeftijd.

## Erelijst

* NBA All-Defensive First Team: 1976
* J. Walter Kennedy Citizenship Award: 1976
* Louisiana Association of Basketball Coaches Hall of Fame: 1991
* Louisiana Sports Hall of Fame: 2011

## Statistieken
### Regulier seizoen

| Seizoen | Team | WG | WS | MPW | 2P% | 3P% | FW% | RPW | APW | SPW | BPW | PPW |
| 1973/74 | Seattle SuperSonics | 62 | – | 23,0 | 38,8 | – | 64,5 | 2,9 | 5,7 | 1,9 | 0,2 | 8,0 |
| 1974/75 | Seattle SuperSonics | 82 | – | 25,1 | 42,1 | – | 60,8 | 3,2 | 6,1 | 2,3 | 0,1 | 6,8 |
| 1975/76 | Seattle SuperSonics | 82 | – | 33,9 | 42,7 | – | 57,8 | 4,5 | 8,1 | 3,2 | 0,2 | 13,0 |
| 1976/77 | Seattle SuperSonics | 79 | – | 33,3 | 42,2 | – | 58,7 | 3,9 | 8,0 | 2,7 | 0,3 | 13,0 |
| 1977/78 | Seattle SuperSonics | 32 | – | 25,3 | 40,4 | – | 56,6 | 2,5 | 4,2 | 1,7 | 0,4 | 7,8 |
| 1977/78 | New Orleans Jazz | 39 | – | 19,9 | 38,1 | – | 60,2 | 2,5 | 4,1 | 1,4 | 0,4 | 7,2 |
| 1978/79 | Houston Rockets | 61 | – | 17,1 | 40,5 | – | 61,2 | 1,7 | 4,0 | 1,2 | 0,2 | 3,7 |
| Carrière | Carrière | 437 | – | 26,3 | 41,3 | – | 59,7 | 3,2 | 6,1 | 2,2 | 0,3 | 8,9 |

### Play-offs

| Seizoen | Team | WG | WS | MPW | 2P% | 3P% | FW% | RPW | APW | SPW | BPW | PPW |
| 1973/74 | Seattle SuperSonics | 9 | – | 31,3 | 46,2 | – | 53,8 | 3,7 | 7,1 | 3,0 | 0,4 | 11,1 |
| 1975/76 | Seattle SuperSonics | 6 | – | 32,8 | 43,5 | – | 47,8 | 3,0 | 8,2 | 2,0 | 0,3 | 11,8 |
| 1978/79 | Houston Rockets | 2 | – | 21,5 | 40,0 | – | 66,7 | 3,5 | 3,5 | 2,0 | 0,5 | 7,0 |
| Carrière | Carrière | 17 | – | 30,7 | 44,6 | – | 51,9 | 3,4 | 7,1 | 2,5 | 0,4 | 10,9 |
* ↑ (en) Sonics legend Slick Watts dies at 73
Externe links
* (en) Profiel op Basketball-references
* (en) Profiel op NBA-website
* (en) Profiel op proballers.com
# De Meervogels

Korfbalvereniging De Meervogels is een Nederlandse korfbalvereniging uit Zoetermeer. De club is opgericht op 2 juni 1962.

## Zaal

In het 2005/06 speelde De Meervogels in de Korfbal League, degradeerde naar de Hoofdklasse. In 2006/07 handhaafde de club zich in de Hoofdklasse, maar zakte in 2008/09 verder af naar de Overgangsklasse. In het zaalseizoen 2011/12 degradeerde De Meervogels opnieuw, ditmaal naar de 1e Klasse. De Meervogels handhaafde zich in 2012/13 en werden kampioen in 2013/14, waardoor het terugkeerden naar de Overgangsklasse. Na het seizoen 2018/19 promoveerde De Meervogels maar de Hoofdklasse.

## Competitieresultaten
### Zaalcompetitie 2005-2024

| 10 KL | 3 HK B | 5 HK B | 7 HK A | | | | | | | | | 1 OK A | 7 HK A | | | 1 OK | 5 HK A | 4 HK B | 8 HK B |
| 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |

### Veldcompetitie 2023-2025

| 1 HK 06 | 4 EK 03 | 4 HK 07 | |
| 23nj | 24vj | 24nj | 25vj |
# De Meervogels

Korfbalvereniging De Meervogels is een Nederlandse korfbalvereniging uit Zoetermeer. De club is opgericht op 2 juni 1962.

## Zaal

In het 2005/06 speelde De Meervogels in de Korfbal League, degradeerde naar de Hoofdklasse. In 2006/07 handhaafde de club zich in de Hoofdklasse, maar zakte in 2008/09 verder af naar de Overgangsklasse. In het zaalseizoen 2011/12 degradeerde De Meervogels opnieuw, ditmaal naar de 1e Klasse. De Meervogels handhaafde zich in 2012/13 en werden kampioen in 2013/14, waardoor het terugkeerden naar de Overgangsklasse. Na het seizoen 2018/19 promoveerde De Meervogels maar de Hoofdklasse.

## Competitieresultaten
### Zaalcompetitie 2005-2025

| 10 KL | 3 HK B | 5 HK B | 7 HK A | | | | | | | | | 1 OK A | 7 HK A | | | 1 OK | 5 HK A | 4 HK B | 8 HK B |
| 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |

### Veldcompetitie 2023-2025

| 1 HK 06 | 4 EK 03 | 4 HK 07 | |
| 23nj | 24vj | 24nj | 25vj |
# Nanchong

Nanchong is een stadsprefectuur in het noorden van de zuidwestelijke provincie Sichuan, Volksrepubliek China. Door Nanchong loopt de nationale weg G318.

## Externe link

* (zh) (en) Website van de stad Nanchong
# Sactoceras

Sactoceras is een geslacht van uitgestorven nautiloïde Cephalopoda, die tijdens het Ordovicium en Siluur leefde in wat Noord-Amerika, Europa en Azië zou worden.

## Taxonomie

Het geslacht Sactoceras werd benoemd door Hyatt (1884). De typesoort is Orthoceras richteri, Barrande, 1874, die afkomstig is uit de Ludlow-serie uit het Laat-Siluur van het Prague Basin in Tsjechië. Hyatt benoemde Sactoceras voor actinoceride soorten waarin sifunkel-segmenten veel in diameter waren verminderd ten opzichte van de diameter van de schaal, en merkte op dat 'de sifon ongeveer wordt gereduceerd met de leeftijd', die hij interpreteerde als een 'degraderende beverige krimp'. Barrande (volgens Foord (1888)) beschouwde dit als een omkering van de eenvoudige sifunkel van de Orthoceratidae, wat zou kunnen worden opgevat als een aanwijzing voor een verwantschap met de Proteoceratidae. Evans (2000) beschouwde Sactoceras als een orthoceride en plaatste het in de Pseudorthoceratoidea (oorspronkelijk Pseudorthoceratacea) van Flower and Caster in 1935 en in de familie Sactoceratidae van Troedsson in 1926. De Pseudorthocerataceae wordt nu algemeen beschouwd als de afzonderlijke orde Pseuorthocerida, binnen de superorde Orthoceratoidea van Wade, 1988.

## Morfologie

Sactoceras is orthoconisch, in wezen recht van schaal. De dwarsdoorsnede van de schaal (of schelp) en die van de sifunkel zijn in wezen cirkelvormig. De schaal is middelgroot, bereikt een diameter van ongeveer vijfendertig millimeter en zet uit met een snelheid van ongeveer zes tot negen graden. Kamers zijn matig lang met septale afstand in de orde van een derde (1/3) van de schaaldiameter. Hechtingen zijn recht en dwars. De concave holte varieert van soort tot soort. De sifunkel staat centraal tot subcentraal in het vroege deel van de phragmocone, maar kan in latere groeifasen van het centrum afwijken. Segmenten worden uitgebreid, oplopend van diameters van ongeveer drie tot vier millimeter bij de septale foremina tot een maximale breedte van ongeveer twaalf tot veertien millimeter. Septale halzen zijn cyrtochoanitisch, naar buiten gebogen en liggend. Sifunkel-segmenten hebben in sommige gevallen een flauwe traanvormige omtrek, waarbij het smalle uiteinde naar de top wijst. Afzettingen van organisch calciet vormen zich op de septumformina, die naar voren uitsteken in de volgende kamer en de binnenkant van de sifunkel bekleden. Deze zijn meer continu aan de ventrale zijde van de sifunkel. Camerale afzettingen zijn ook uitgebreider in de ventrale helft van de phragmocon.
* ↑ Fossilworks: Sactoceras. fossilworks.org. Gearchiveerd op 26-10-2021. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 26-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sactoceras op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Street Fighter (computerspel)

Street Fighter (ストリートファイター, Sutorīto Faitā) is een vechtspel ontwikkeld door Capcom en uitgebracht in 1987 als arcadespel. Het is het eerste competitieve vechtspel dat door Capcom is geproduceerd en het eerste spel uit de Street Fighter-serie. Het was een commercieel succes in arcadehallen. Een port voor de PC Engine werd in 1988 uitgebracht als Fighting Street.
Het spel werd vervolgd door Street Fighter II (1991), dat evolueerde qua gameplay en uitgroeide tot een wereldwijd succes.

## Gameplay

De speler neemt deel aan één-op-één-wedstrijden tegen een reeks computergestuurde tegenstanders of in één wedstrijd tegen een andere speler. Elke wedstrijd bestaat uit drie rondes waarin de speler een tegenstander in minder dan 30 seconden moet uitschakelen. Als een wedstrijd eindigt voordat een vechter is uitgeschakeld, is de vechter met de meeste resterende energie de winnaar van de ronde. De speler moet twee rondes winnen om de tegenstander te verslaan en door te gaan naar het volgende gevecht. Als de derde ronde eindigt in een gelijkspel, wint de computergestuurde tegenstander standaard of verliezen beide spelers. Tijdens de singleplayer-modus kan de verliezende speler doorgaan tegen dezelfde tegenstander. Op dezelfde manier kan een tweede speler een singleplayer-wedstrijd onderbreken en de eerste speler uitdagen voor een nieuwe wedstrijd.
# Europa (planetoïde)

(52) Europa is een grote planetoïde in het buitenste deel van de planetoïdengordel tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter. Europa draait in 5,46 jaar om de zon, in een ellipsvormige baan die ongeveer 7° helt ten opzichte van de ecliptica. De afstand tot de zon varieert tijdens een omloop tussen de 2,785 en 3,417 astronomische eenheden.

## Ontdekking en naamgeving

Europa werd op 4 februari 1858 ontdekt door de Duitse astronoom Hermann Goldschmidt in Parijs. Het was Goldschmidts tiende ontdekking van een nieuwe planetoïde. In totaal ontdekte hij er veertien.
Europa is genoemd naar Europa, in de Griekse mythologie een Fenicische prinses, die door Zeus in de gedaante van een stier werd ontvoerd naar het eiland Kreta.

## Eigenschappen

Europa is in volume waarschijnlijk de op zes na grootste planetoïde, maar ze heeft een lage dichtheid, vermoedelijk vanwege een inslag die de planetoïde erg poreus gemaakt heeft.
Haar baan ligt dicht bij die van de Hygieafamilie, maar ze is geen lid van die familie.
Europa wordt door spectraalanalyse ingedeeld bij de C-type planetoïden, wat betekent dat ze een relatief laag albedo heeft en een donker oppervlak. C-planetoïden zijn rijk in organische verbindingen. Het oppervlak van Europa bevat mogelijk olivijnen en pyroxenen.
Europa draait waarschijnlijk in iets meer dan 5,5 uur om haar eigen as. De draaias wijst naar de ecliptische coördinaten (β, λ) = (70°, 55°) of (40°, 255°), met een onzekerheid van 10°. Dat betekent dat de axiale helling 14° of 54° is.
# Clarence Kingsbury

Clarence Brickwood Kingsbury (Portsmouth, 6 februari 1885 - Southwark, 4 maart 1949) was een Brits wielrenner.
Kingsbury werd in 1908 olympisch kampioen op de 20 kilometer en de ploegenachtervolging.

## kampioenschappen

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1908 | | 1 ploegenachtervolging 5e 5 km 1 20 km |
* (en) Profiel van Clarence Kingsbury op olympedia.org
* Profiel van Clarence Kingsbury op De wielersite
* (en) Profiel van Clarence Kingsbury op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
# Maspero

De naam Maspero kan betrekking hebben op:
* Gaston Maspero (1846-1916), Frans egyptoloog.
* Henri Maspero (1882-1945), Frans sinoloog.
* Maspero (metrostation), een metrostation in Caïro.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Maspero en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Plioplatecarpinae

De Plioplatecarpinae zijn een groep Mosasauridae.
In 1884 benoemde Louis Dollo een familie Plioplatecarpidae om Plioplatecarpus een plaats te geven. In 1890 duidde hij zulke vormen aan als mosasauriens microrhynques, dus mosasauriërs met een kleine snuit. In 1897 plaatste Samuel Wendell Williston deze soorten in de Platocarpinae.
In 2008 was Jack Lee Conrad de eerste die de term Plioplatecarpinae daadwerkelijk gebruikte hoewel Dollo formeel naamgever blijft. Conrad benoemde een klade Plioplatecarpinae als de groep bestaande uit Plioplatecarpus marshi[i] en alle soorten nauwer verwant aan Plioplatecarpus dan aan Tylosaurus proriger of Mosasaurus hoffmannii.
In 2017 gaven Daniel Madzia en Andrea Cau een voorzichtiger definitie als de groep bestaande uit Plioplatecarpus marshii en alle soorten nauwer verwant aan Plioplatecarpus dan aan Mosasaurus hoffmannii Mantell, 1829, Tylosaurus proriger (Cope, 1869), Tethysaurus nopcsai Bardet, Suberbiola & Jalil, 2003 of Yaguarasaurus columbianus Páramo, 1994.
De groep bestaat uit middelgrote tot grote soorten. Platecarpus, Plioplatecarpus, Angolasaurus, Ectenosaurus, Selmasaurus, Latoplatecarpus en Plesioplatecarpus zijn genoemd als mogelijke soorten. Volgens Conrad was ook Prognathodon een plioplatecarpine maar dat werd later ontkend.
Het volgende kladogram toont de positie in de evolutionaire stamboom volgens een analyse door Nick Longrich uit 2020.
| | Tethysaurus |
| Plioplatecarpinae | Russellosaurus Yaguarasaurus columbianus Carlile Formation plioplatecarpine Yaguarasaurus regiomontanus Ectenosaurus spp. Angolasaurus Plioplatecarpini  Plesioplatecarpus Platecarpus Latoplatecarpus willistoni Plioplatecarpus nichollsae Plioplatecarpus brachycephalus Plioplatecarpus corphaeus Plioplatecarpus primaevus Plioplatecarpus peckensis Plioplatecarpus houzeaui Plioplatecarpus marshi Selmasaurini Selmasaurus johnsoni Selmasaurus russelli Gavialimimus Goronyosaurus Khinjaria |

## Literatuur

* Dollo, L. 1884. "Le mosasaure". Revue des Questions Scientifiques 1e serie. 16: 648–653
* Dollo, L. 1890. "Première note sur les mosasauriens de Maestricht". Bulletin de la Société Belge de Géologie, de Paléontologie et d’Hydrologie 4: 151–169
* Williston S.W. 1897. "Range and distribution of the mosasaurs". Kansas University Quarterly 6: 177-189
* Conrad J.L., 2008, "Phylogeny and systematics of Squamata (Reptilia) based on morphology", Bulletin of the American Museum of Natural History 310: 1–182
* Madzia D. and Cau A. 2017, "Inferring weak spots in phylogenetic trees: application to mosasauroid nomenclature". PeerJ 5: e3782
# Blackwood (Wales)

Blackwood (Coed-duon in het Welsh) is een plaats in de Welshe county borough Caerphilly. Blackwood telde in 2011 8496 inwoners.
* Blackwood
* Brug over de Page
* High Street
# Street Fighter 6

Street Fighter 6 is een computerspel ontwikkeld en uitgegeven door Capcom voor de PlayStation 4, PlayStation 5, Windows, Xbox Series en als arcadespel. Het vechtspel is uitgekomen op 2 juni 2023.

## Personages

Het spel bevat 18 speelbare personages, met aanvullende personages die als betaalde DLC beschikbaar zijn. In het tweede DLC-pakket zijn ook personages uit de Fatal Fury-serie aanwezig.
Hoofdpersonages:

## Ontvangst

Recensiescore :
| Recensieverzamelaar | Score |
| Metacritic | 92% (PC) 92% (PS5) 90% (XBS) |
| Publicist | Score |
| Destructoid | 9,5 |
| Electronic Gaming Monthly | 4/5 |
| Famitsu | 40/40 |
| Game Informer | 9,5 |
| GameSpot | 9 |
| IGN | 9 |
Het spel ontving zeer positieve recensies. Men prees het grafische gedeelte, de personages, gameplay, de vele toevoegingen, en het online gedeelte. Ook de toegankelijkheid voor visueel beperkte mensen werd positief ontvangen. Enige kritiek was er op het verhaal in de World Tour-modus.
Op recensieverzamelwebsite Metacritic scoorde het 92% voor PC en PS5, en 90% voor Xbox Series.
Het spel was begin 2024 inmiddels ruim 3 miljoen keer verkocht.

## Prijzen

Tijdens The Game Awards in 2023 won het spel de titel van 'Beste Vechtspel' en tijdens de D.I.C.E. Awards in 2024 de prijs voor 'Vechtspel van het Jaar'.

## Externe link

* Website van Street Fighter 6
* (en) Street Fighter 6 in de nieuwe database van MobyGames
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Street Fighter 6 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Street Fighter 6 Punches Through 3 Million Copies Sold. IGN (16 januari 2024).
# Leon Meredith

Leonard Lewis (Leo) Meredith-Payne (St Pancras, 2 februari 1882 - Davos, 27 januari 1930) was een Brits wielrenner.
Payne werd in 1908 olympisch kampioen op de ploegenachtervolging. Payne werd in totaal zeven maal wereldkampioen stayeren. In 1912 won Payne de olympische zilveren medaille in de wegwedstrijd voor teams.
Payne overleed tijdens een wintersportvakantie.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1904 | 1 stayeren | |
| 1905 | 1 stayeren | |
| 1907 | 1 stayeren | |
| 1908 | 1 stayeren | 1 ploegenachtervolging |
| 1909 | 1 stayeren | |
| 1911 | 1 stayeren | |
| 1912 | | 4e wegwedstrijd 2 landenwedstrijd weg |
| 1913 | 1 stayeren | |
| 1920 | | 18e wegwedstrijd |
* (en) Profiel van Leon Meredith op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Leon Meredith op olympedia.org
* Profiel van Leon Meredith op De wielersite
* (en) Profiel van Leon Meredith op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien