OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Brandhoek

Station Brandhoek is een voormalig spoorwegstation in Brandhoek, een gehucht van de Belgische stad Ieper.
Het station lag aan spoorlijn 69 (Kortrijk-Poperinge). De halte werd gesloten op 3 juni 1984 met de invoering van de IC/IR.

## Aantal instappende reizigers

De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Brandhoek :
| | Weekdag | Zaterdag | Zondag |
| 1977 | 26 | 0 | 0 |
| 1978 | 13 | 0 | 0 |
| 1979 | 8 | 0 | 0 |
| 1980 | 9 | 0 | 0 |
| 1981 | 7 | 0 | 0 |
| 1982 | 16 | 0 | 0 |
| 1983 | 18 | 0 | 0 |
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
* ↑ De bron voor de gegevens zijn de jaarlijks door de NMBS in oktober uitgevoerde reizigerstellingen. Stationspersoneel en treinbegeleiders tellen dan visueel gedurende negen opeenvolgende dagen (vijf werkdagen en de twee aansluitende weekends) in alle stations en stopplaatsen het aantal instappende reizigers en dit voor alle binnenlandse treinen. De groene balk geeft het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers weer op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld en gedeeld door vijf). Zaterdag wordt weergegeven door de blauwe en zondag door de rode balk. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn. In 2008, 2010, 2011 en 2021 (corona) werden geen tellingen uitgevoerd. De gegevens zijn online raadpleegbaar, zoekterm Reizigerstellingen
* Brandhoek op: OV in Nederland.nl.
* Brandhoek
0: Kortrijk · 0,3: Kortrijk-West · 1,6: Bissegem · 5,1: Wevelgem · 10,4: Menen · 12,2: Menen-Koekoek · 15,6: Wervik · 17,5: Comines-Hospice · 19,2: Komen · 22,8: Houthem · 24,6: Hollebeke · 28,5: Zillebeke · 31,9: Ieper · 35,7: Vlamertinge · 38,2: Brandhoek · 42,0: Poperinge · 48,0: Abele
# Stenognathus melanarius

Stenognathus melanarius is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Dejean.
# Zuid (Utrecht)

Zuid is qua inwoners (27.772 in 2019, bron: gemeente Utrecht) de negende wijk van de gemeente Utrecht, in de Nederlandse provincie Utrecht. De wijk heeft ook een wijkraad. De wijkraad bestaat uit een groep bewoners, ondernemers en vertegenwoordigers van organisaties die actief zijn in de wijk. De leden wonen in de wijk of hebben er een onderneming. De wijkwethouder is sinds december 2024 Senna Maatoug (GroenLinks).

## Kerncijfers 2019

* Aantal inwoners 27.772
* Gemiddelde leeftijd 35,5
* Aantal huishoudens 14.828
* Aantal woningen 12.814
* Aantal bedrijven 827
* Gemiddeld besteedbaar huishoudinkomen € 27.800

## Bevolking

* 1985 23.948
* 1990 26.042
* 1995 26.788
* 1996 26.889
* 1997 27.165
* 1998 26.941
* 1999 26.715
* 2000 26.400
* 2001 26.028
* 2002 25.829
* 2003 26.153
* 2004 26.321
* 2005 26.331
* 2006 26.176
* 2007 26.331
* 2009 26.058
* 2011 26.153
* 2012 26.304
* 2013 26.417
* 2014 26.669
* 2015 27.200
* 2016 27.043
* 2017 27.163
* 2018 27.338
* 2019 27.772

## Wijken

De gemeente deelt de wijk op in de volgende subwijken en buurten:
* Oud Hoograven/Tolsteeg
** Tolsteeg en Rotsoord
** Oud Hoograven
* Nieuw Hoograven/Bokkenbuurt
** Bokkenbuurt
** Nieuw Hoograven
* Lunetten
** Lunetten-noord
** Lunetten-zuid
# Ted Raimi

Theodore (Ted) Raimi (Detroit, 14 december 1965) is een Amerikaans acteur. Hij is de jongere broer van filmregisseur Sam Raimi.
Raimi studeerde aan de Universiteit van Michigan, de Universiteit van New York en aan de Universiteit van Detroit, waar hij ten slotte afstudeerde. Hij begon zijn carrière met een reeks gastrollen in televisieseries en kleinere rollen in films. Van 1993 tot 1996 speelde hij Lieutenant Tim O'Neill in de sciencefictionserie SeaQuest DSV. Vanaf 1996 acteerde hij in de serie Xena: Warrior Princess. Zijn personage Joxer the Mighty is een vast personage in de serie. Het personage is eveneens te zien in drie afleveringen van Hercules: The Legendary Journeys. Raimi bedacht zelf het liedje Joxer the Mighty dat in veel afleveringen te horen is.
Raimi is in verscheidene films te zien die geregisseerd werden door zijn broer Sam, onder meer in The Evil Dead, Army of Darkness, Darkman, Spider-Man, Spider-Man 2, Spider-Man 3 en Drag Me to Hell uit 2009. Andere films waarin hij een rol had waren onder meer Born Yesterday met Melanie Griffith en Don Johnson uit 1993 en Clear and Present Danger met Harrison Ford uit 1994.

## Externe link

* (en) Officiële website
* (en) Ted Raimi in de Internet Movie Database
* Bibliothèque nationale de France: cb14218612v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135096898
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1936 0717
* Library of Congress Control Number: no2003104821
* MusicBrainz: f6d927ef-4607-4f4c-85a2-3eed54e374b9
* Virtual International Authority File: 71604226
* WorldCat (via VIAF): 71604226
# Nationaal Fonds voor Bijzondere Noden

Het Nederlandse Nationaal Fonds voor Bijzondere Noden (NFBN) werd in 1936 opgericht. Het fond verleent hulp aan mensen die in moeilijkheden zijn geraakt door bijzondere omstandigheden. Dit gebeurt via noodhulpbureaus.

## Geschiedenis

In 1914 werd in Amsterdam het Algemeen Steuncomité Amsterdam (ASA) opgericht. Aanleiding tot het oprichten van het ASA was het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, dat had werkloosheid en de daaruit volgende verpaupering tot gevolg. Weinigen waren verzekerd tegen werkloosheid, wie geen inkomsten meer had viel al snel onder de armenzorg. De gemeente Amsterdam had in die tijd al een speciale wethouder voor het armenwezen, dr. N.M. Josephus Jitta. Op initiatief van koningin Wilhelmina werd in hetzelfde jaar door Willem Treub, de minister van Financiën, het Koninklijk Nationaal Steuncomité in het leven geroepen. In 1931 kwam er een Nationaal Crisis Comité, gesteund onder meer door prinses Juliana. De drie comités werden in 1936 opgeheven en vervangen door het Nationaal Fonds voor Bijzondere Noden.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zette het NFBN haar werkzaamheden voort, zoals aan mensen die getroffen waren door het bombardement op Rotterdam. In 1943 werd het bestuur door de Duitse bezetter ontslagen. Het archief werd in veiligheid gebracht, maar later vernield door het geallieerde bombardement op het Bezuidenhout. Na de oorlog, in 1947, werden de werkzaamheden van het fonds hervat. Langzamerhand nam de overheid steeds meer de sociale zorg over en na de inwerkingtreding van de Algemene bijstandswet stopten in 1967 de financiële bijdragen aan het fonds door het Ministerie van Sociale Zaken.

## Heden

Het NFBN bleef bestaan. Daarnaast werd in 2006 de Stichting Samenwerking voor Urgente Noden.nl (SSUN.nl) opgericht. Doel van de organisaties is om noodhulpbureaus lokaal en regionaal te stimuleren aanvullende hulp te verlenen. Vanaf 2008 werken NFBN en SSUN.nl samen.
# Stichting De Ondergrondse Kerk

Stichting De Ondergrondse Kerk SDOK is een interkerkelijke, christelijke organisatie die zich inzet voor vervolgde christenen. Daarnaast wil SDOK christenen in eigen land in verbinding brengen met vervolgde christenen wereldwijd.
Grondlegger van het werk van SDOK, dat in 1966 begon, is de Roemeense predikant Richard Wurmbrand. Hij bracht vanwege zijn geloof veertien jaar in communistische gevangenissen door. In 1965 verlieten Richard en zijn vrouw Sabina Roemenië en begonnen met internationale spreekbeurten waarin ze de mensen bekend maakten met de wreedheden die begaan werden tegen christenen in communistische landen. Als gevolg hiervan zijn SDOK en haar zusterorganisaties ontstaan. Wurmbrand was hier tot op hoge leeftijd nauw bij betrokken.In de jaren zeventig en tachtig van de twintigste eeuw was het werkgebied van SDOK met name de communistische landen in Oost-Europa en de Sovjet-Unie. Na de val van het communisme eind jaren tachtig werd de blik gericht op andere landen en gebieden in de wereld waar sprake was van toename van christenvervolging.
SDOK is een onderdeel van de internationale organisatie International Christian Association (ICA), die in meer dan 50 landen vertegenwoordigd is.

## Externe link

* officiële site
# Otina ovata

Otina ovata is een slakkensoort uit de familie van de Ellobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1827 door Brown.
# Memisa

Memisa België is een Belgische niet-gouvernementele organisatie die ijvert voor kwaliteitsvolle basisgezondheidszorg. Memisa staat voor: MEdische MIssie SAmenwerking.
Ze is voornamelijk actief binnen medische centra en ziekenhuizen in Congo, Burundi, Benin, Congo-Brazzaville, Guinee, Mauritanië en India. Memisa werd in 1988 opgericht en is ontstaan uit Memisa Nederland, dat zich al sinds 1925 inzet op het vlak van missie. Sinds 1991 is ze erkend als ngo. In 1994 werd er met een permanent bureau in Kinshasa, een eerste kantoor geopend.
Memisa zet zich in het bijzonder in voor de strijd tegen moedersterfte en kindersterfte.
Memisa België mag niet verward worden met het voormalige Memisa Nederland, een ngo die sinds 1999 door het leven gaat onder de naam Cordaid.

## Externe link

* website Memisa
# Lise Vandecasteele

Lise Agnes Vandecasteele (Wilrijk, 13 november 1982) is een Belgisch arts en marxistisch politica voor de PVDA.

## Levensloop

Vandecasteele studeerde geneeskunde aan de Universiteit Gent. Als student was ze actief in het 'medical team' van de antiglobaliseringsbeweging in Gent. Ze studeerde af in 2007 en werkt sindsdien als huisarts bij Geneeskunde voor het Volk in Hoboken.
Ze engageerde zich ook bij de PVDA, waar ze geldt als zorgexpert. Vandecasteele stelde zich kandidaat bij de Vlaamse verkiezingen van 25 mei 2014, waar ze de 2e opvolgersplaats kreeg op de PVDA-lijst in Antwerpen. Enkele maanden later, in november 2014, werd ze OCMW-raadslid in Antwerpen, wat ze bleef tot eind 2018. Bij de lokale verkiezingen op 14 oktober 2018 kwam Vandecasteele op voor de PVDA in de stad Antwerpen. De partij haalde vier verkozenen. Als eerste opvolger werd Vandecasteele in januari 2019 lid van het bijzonder comité voor de sociale dienst, het vroegere OCMW, een mandaat dat ze uitoefende tot het einde van dat jaar. Sinds april 2021 zetelt ze in de Antwerpse gemeenteraad.
Bij de Vlaamse verkiezingen van 26 mei 2019 werd ze vanop de tweede plaats in de kieskring Antwerpen verkozen als lid van het Vlaams Parlement. Bij die verkiezingen behaalde PVDA voor het eerst verkozenen in het Vlaams Parlement. In de daaropvolgende zittingsperiode werd Vandecasteele toegevoegd lid aan de Commissie voor Welzijn, Volksgezondheid, Gezin en Armoedebestrijding en aan de Commissie voor Binnenlands Bestuur, Gelijke Kansen en Inburgering. Ze ging toeleggen op de thema's zorg en welzijn, kinderopvang en ouderenzorg, armoede en vrouwenrechten.
In december 2023 bracht Vandecasteele een boek uit, getiteld Wassen, plassen, slapen, klaar. Daarin schetste ze de benarde toestand van de kinderopvang en ouderenzorg, en het protest ertegen.
Vandecasteele kwam opnieuw op voor de PVDA tijdens de Vlaamse verkiezingen van juni 2024. Ze bekleedde de tweede plaats op de Antwerpse kieslijst en werd herverkozen, met ditmaal vier verkozenen voor de partij vanuit de kieskring Antwerpen. Vandecasteele nam opnieuw zitting in de commissie Welzijn, Volksgezondheid, Gezin, Armoedebestrijding en Gelijke Kansen.
# Station Dorking Deepdene

Dorking Deepdene is een spoorwegstation van National Rail in Mole Valley in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway.
# Blozend franjekelkje

Het blozend franjekelkje (Lachnum carneolum) is een schimmel behorend tot de familie Lachnaceae. Het groeit saprotroof op stengels en bladeren van grassen, vaak in vochtige vegetaties.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De apothecia hebebn een diameter tot 0,5 mm. Ze zijn schotelvormig en worden later vlak, kortgesteeld en behaard. De kleur van het hymenium is eerst wit en later vleeskleurig tot bruinachtig.

### Microscopische kenmerken

De ascosporen meten 5-9,5 × 1,2-2,1 µm en hebben oliedruppeltjes van 0,5-1 µm. De randharen zijn 40-90 µm lang.

## Verspreiding

In Nederland komt het blozend franjekelkje zeldzaam voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ (en) Key to European species of Lachnum
# Remeha

Remeha is een Nederlandse producent van centrale verwarmingsproducten voor de woning- en utiliteitsbouw, gevestigd in Apeldoorn.
In 1924 richten de Nederlandse ondernemers en broers Gerard en Johan van Reekum een technisch handelsbedrijf in Apeldoorn op, met in 1925 een tweede vestiging in Rotterdam. De nv "Van Reekum's Metaalhandel" (waarvan de merknaam Remeha is afgeleid) verhandelde stalen buizen en fittingen voor de centrale verwarmingsindustrie. In 1933 wordt de vestiging Rotterdam gesloten en de bedrijfsactiviteiten geconcentreerd in Apeldoorn. Daar begint de handelsonderneming in cv-ketels Van Reekum met ook eigen productie, de A-serie het eerste model van Remeha. Remeha maakte een aantal industrieproducten, waaronder olietanks voor de chemische industrie. In 1948 richtte het een eigen gieterij op en ontwikkelde Remeha zich verder tot een fabrikant van onderdelen voor toepassingen in centrale verwarming zoals gietijzeren ketels. Aanvankelijk waren dit ketels voor vaste brandstoffen (zoals cokes). Na 1955 kwam ook het oliestoken langzaam op gang en ook werden ketels ontwikkeld voor stadsgas. Na de ontdekking van aardgas in 1963 onder Nederlandse bodem werden in de jaren daarna complete verwarmingstoestellen voor die brandstof ontwikkeld. Aangespoord door de aandacht voor brandstofbesparing legde het bedrijf zich toe op het ontwikkelen van hoogrendementsketels zoals de condenserende verwarmingsketel.
In 1985, bij het 50-jarig bestaan, telde de onderneming 370 werknemers, inclusief de vestigingen in West-Duitsland en Engeland. In 2004 fuseerde het Nederlandse bedrijf met de Franse verwarmingsfabrikant De Dietrich Thermique. De bedrijven vormden samen de De Dietrich Remeha Group. In 2009 volgde een fusie tussen deze groep en de Britse Baxi Group, resulterend in BDR Thermea.
Remeha is een van de producenten die bezig zijn met de ontwikkeling van de HRe-ketel. In 2010 is deze ketel, waarbij warmteproductie wordt gecombineerd met het opwekken van elektriciteit door middel van een stirlingmotor voor gebruik in huishoudens op de Nederlandse markt geïntroduceerd onder de merknaam eVita.
Het bedrijf heeft anno 2010 circa 550 werknemers en realiseerde een jaaromzet van bijna € 300 miljoen. Het bedrijf is ISO 9001 gecertificeerd.

## Links en literatuur

* Alex Donswijk, REMEHA, in: IJzersterk Apeldoorn (Apeldoorn, 2025), 106-111. ISBN 9789082767568
* Officiële website
# FA Community Shield 2006

De FA Community Shield 2006 (ook bekend als de McDonald's FA Community Shield om sponsorredenen) was de 84e FA Community Shield, een jaarlijkse Engelse voetbalwedstrijd georganiseerd door de Engelse voetbalbond (The Football Association) en werd gespeeld tussen de winnaars van de Premier League en de FA Cup van vorig seizoen.
De wedstrijd werd gespeeld in het Millennium Stadium te Cardiff op 13 augustus 2006 door Chelsea, dat in het seizoen 2005/2006 de Premier League won, en Liverpool, de winnaar van de FA Cup in 2006. Chelsea zag middenvelder Michael Ballack na net geen halfuur geblesseerd uitvallen. Arjen Robben speelde een uur mee bij Chelsea, Boudewijn Zenden deed precies hetzelfde aan de kant van Liverpool. Tien minuten voor affluiten bezorgde Peter Crouch de supercup aan Liverpool, nadat Chelsea-aanvaller Andrij Sjevtsjenko het vroege openingsdoelpunt van Liverpool-linksachter John Arne Riise uitwiste vlak voor de pauze.

## Wedstrijd

Millennium Stadium, Cardiff Toeschouwers: 56.275 Scheidsrechter: Martin Atkinson (West Yorkshire) :
| 13 augustus 2006 15:00 (UTC+1) | Riise 9' Crouch 80' | Verslag | Shevtsjenko 44' | Millennium Stadium, Cardiff Toeschouwers: 56.275 Scheidsrechter: Martin Atkinson (West Yorkshire) |
| Liverpool | Chelsea |
| GK | 25 | Pepe Reina |
| RB | 3 | Steve Finnan |
| CB | 23 | Jamie Carragher |
| CB | 5 | Daniel Agger |
| LB | 6 | John Arne Riise |
| RM | 16 | Jermaine Pennant | | 60' |
| CM | 22 | Mohamed Sissoko |
| CM | 32 | Boudewijn Zenden | | 60' |
| LM | 11 | Mark González | | 56' |
| AM | 10 | Luis García | | 66' |
| CF | 15 | Peter Crouch | | 89' |
| Wisselspelers: ||
| GK | 1 | Jerzy Dudek |
| DF | 4 | Sami Hyypiä |
| DF | 12 | Fábio Aurélio | | 56' |
| MF | 8 | Steven Gerrard | | 60' |
| MF | 14 | Xabi Alonso | 61' | 60' |
| FW | 17 | Craig Bellamy | | 66' |
| FW | 24 | Florent Sinama-Pongolle | | 89' |
| Coach: ||
| Rafael Benítez ||
| GK | 23 | Carlo Cudicini |
| RB | 14 | Geremi | | 53' |
| CB | 26 | John Terry |
| CB | 6 | Ricardo Carvalho |
| LB | 20 | Paulo Ferreira | | 81' |
| CM | 13 | Michael Ballack | 7' | 26' |
| CM | 5 | Michael Essien |
| CM | 8 | Frank Lampard | 15' |
| RW | 11 | Didier Drogba | | 71' |
| LW | 16 | Arjen Robben | | 62' |
| CF | 7 | Andrij Sjevtsjenko |
| Wisselspelers: ||
| GK | 40 | Hilário |
| DF | 18 | Wayne Bridge | | 53' |
| DF | 44 | Michael Mancienne |
| MF | 12 | John Obi Mikel | | 81' |
| MF | 19 | Lassana Diarra | 68' | 62' |
| MF | 24 | Shaun Wright-Phillips | | 71' |
| FW | 21 | Salomon Kalou | | 26' |
| Coach: ||
| José Mourinho ||
# Station Aublain

Station Aublain was een spoorwegstation langs spoorlijn 156 in Aublain, een deelgemeente van de Belgische stad Couvin.
1,3: Momignies · 3,4: Macon · 6,3: Séloignes-Monceau · 7,6: Villers-la-Tour · 11,3: Chimay · 15,2: Virelles · 18,3: Lompret · 20,5: Aublain · 25,1: Boussu-en-Fagne · 28,2: Mariembourg · 32,5: Fagnolle-Roly · 37,3: Matagne-la-Grande · 38,9: Matagne-la-Petite · 42,8: Romerée · 45,4: Gimnée · 47,3: Doische · 51,1: Agimont-Dorp · 56,3: Hermeton-sur-Meuse · 58,9: Hastière
# Vlag van Libië

De huidige vlag van Libië werd in gebruik genomen na de revolutie van 2011 en is dezelfde vlag die tussen 1951 en 1969 ook al in gebruik was.

## Geschiedenis

Tot 1911 was het gebied dat nu Libië heet, een provincie van het Ottomaanse Rijk met de naam Tripolitanië. Deze provincie had een eigen vlag.
* Vlag van Tripolitanië (1864-1911)
* Vlag van Republiek Tripolitanië (1918-1922)
* Vlag van Emiraat Cyrenaica (1949-1951)
* Vlag van Fezzan
Na de Italiaans-Turkse Oorlog ging het gebied over naar Italië als Italiaans-Libië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwamen de provincies Tripolitanië en Cyrenaica in het noorden en oosten onder Brits militair bestuur, terwijl in het westen Fezzan onder Frans militair bestuur viel. Dit ging door als een mandaat van de Verenigde Naties tot 1950. In 1951 ontstond uit de drie provincies het Koninkrijk Libië.

### Koninkrijk

De eerste nationale vlag van het moderne Libië werd in 1951 ingevoerd, toen het Koninkrijk Libië ontstond. Deze vlag was een rood-zwart-groene horizontale driekleur, waarbij de zwarte baan tweemaal zo hoog was als de andere twee afzonderlijk. In het midden van de zwarte baan stonden een witte halve maan en een ster, de vlag van het emiraat Cyrenaica (1949-1951); de bovenste rode baan stond symbool voor Fezzan, de onderste groene baan voor Tripolitanië.

### Pan-Arabische driekleur

Na een staatsgreep van de Vrije Officieren onder leiding van Moammar al-Qadhafi in 1969 werd de vlag vervangen door een driekleur in de pan-Arabische kleuren rood, wit en zwart. In 1971 besloten Libië en Egypte een federatie te gaan vormen. Op 1 januari 1972 werd een gemeenschappelijke vlag aangenomen. Nadat de pogingen om tot een Federatie van Arabische Republieken te komen in 1977 mislukte, werd een groene vlag ingevoerd.

### Groene vlag

De vlag die tussen 19 november 1977 tot 3 augustus 2011 in gebruik was, was volledig groen. Dit was de enige nationale vlag in de wereld die slechts één basiskleur had en geen embleem of insigne bevatte. Groen is de traditionele kleur van de islam, de staatsgodsdienst. Het stond ook symbool voor de Groene Revolutie van Moammar al-Qadhafi.
In het boek Animal Farm van George Orwell werd op de boerderij een groene vlag gebruikt. Deze heeft geen relatie met de voormalige Libische vlag.

### Opstand 2011

Bij de opstand van 2011 gebruikten de opstandelingen (Nationale Overgangsraad) weer de oude vlag van het Koninkrijk Libië om zich te onderscheiden van Qadhafi. Na de revolutie werd de vlag van het koninkrijk opnieuw ingevoerd, hoewel er nog geen grondwet is die dit officieel bevestigt.
| Vlag van Libië, 1951-1969, 2011- | Vlag van Libië, 1969-1972 | Vlag van Libië, 1972-1977 | Vlag van Libië, 1977-2011 |
# A10 (België)

De A10 is een van de belangrijkste autosnelwegen in België. Op 6 april 1937 werd te Beernem begonnen met de aanleg van deze snelweg, toen bekend als de "snelweg Brussel-Oostende". De broers Modest en Theophile Byttebier waren betrokken bij de aanleg van de A10. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was het traject Jabbeke (N367) - Aalter al klaar. Pas in 1956 was de hele snelwegroute klaar, maar er moesten nog talrijke aansluitingen en kruisingen worden voltooid. De autosnelweg begint vanaf de kustplaats Oostende, passeert langs Brugge, Gent en Aalst, en eindigt in Brussel. De snelweg loopt over bijna het volledige traject gelijk met de E40, onder welke naam hij meestal ook vermeld wordt. Enkel tussen het knooppunt Jabbeke en de kust loopt het traject niet gelijk met deze E40. De nummering van de afritten sluit aan bij die van de A18: op de A18 heeft de laatste afrit voor de splitsing in Jabbeke ook nr. 5 (Gistel).
De snelweg is in feite de belangrijkste, maar ook de enige snelwegverbinding tussen de kust en het binnenland, en trekt dan ook het meeste verkeer aan. Een tweede grote verbinding is de A11/E34 snelweg en expresweg tussen Antwerpen en Knokke ten noorden van de A10/E40. Deze weg is echter nog geen volledige snelweg. Een derde verbinding zijn de snelwegen van Brussel (A8) en Wallonië (E42) naar Doornik en Kortrijk, deze verkeersader heeft echter geen vlotte doorverbinding naar de kust, omdat de A19 van Kortrijk naar Ieper wegens tegenstand nooit doorgetrokken is naar Veurne. In de jaren 70 waren er nog plannen voor een andere verbinding, uit het binnenland via Deinze, Roeselare naar Veurne, maar deze zijn nooit concreet geworden.
Het gevolg is dat deze autosnelweg dagelijks veel wordt gebruikt voor woon-werkverkeer door Vlaanderen, 's ochtends vooral naar het binnenland toe, tijdens de avondspits in de omgekeerde richting. Ook tijdens de zomermaanden en mooie weekends zit de snelweg vaak overvol, voor het weekend trekken veel toeristen richting Belgische kust, op zondagavonden of het einde van een verlengd weekend landinwaarts. Dit heeft als gevolg dat er in die gevallen regelmatig files optreden, zeker wanneer de uittocht naar de kust de vrijdagavond samenvalt met de spits na de werkuren.