OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# M180 (Groot-Brittannië)

De M180 is een autosnelweg in het Verenigd Koninkrijk, die de M18 bij Hatfield met Barnetby verbindt. Het eerste deel van de M180 werd in 1977 geopend. De snelweg is 58 kilometer lang.
Groot-Brittannië: M1 · M2 · M3 · M4 · M5 · M6 · M6 Toll · M8 · M9 · M10 · M11 · M18 · M20 · M23 · M25 · M26 · M27 · M32 · M40 · M42 · M45 · M48 · M49 · M50 · M53 · M54 · M55 · M56 · M57 · M58 · M60 · M61 · M62 · M65 · M66 · M67 · M69 · M73 · M74 · M77 · M80 · M90 · M180 · M181 · M271 · M275 · M602 · M606 · M621 · M876 · M898
A1(M) · A3(M) · A38(M) · A48(M) · A57(M) · A58(M) · A64(M) · A66(M) · A74(M) · A167(M) · A194(M) · A308(M) · A329(M) · A404(M) · A601(M) · A627(M) · A823(M)
Noord-Ierland: M1 · M2 · M3 · M5 · M12 · M22 · A8(M)
# Kuria

Kuria kan verwijzen naar:
* Kuria (district), een district in Kenia
* Kuria (volk), een stam in Tanzania.
* Kuria (atol), een van de Gilberteilanden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kuria en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vikoskloof

De Vikoskloof (Grieks: Φαράγγι του Βίκου) is een kloof in het Pindosgebergte in het noorden van Griekenland. De kloof is ongeveer 20 kilometer lang, de diepte varieert van 450 tot 1.600 meter en de wijdte van 400 meter tot slechts enkele meters in het smalste gedeelte.
De Vikoskloof staat in het Guinness Book of Records vermeld als diepste kloof ter wereld, waarbij door gebruikmaking van allerlei criteria diepere kloven als de Colca Canyon vanwege een grotere breedte-diepteverhouding worden uitgesloten.

## Locatie

De kloof bevindt zich in het midden van het Nationaal park Noord-Pindos in de regio Zagori. Ze begint tussen de dorpen Monodendri en Koukouli en eindigt vlak bij het dorp Vikos (ook wel Vitsiko genoemd). In de kloof ontstaat de rivier Voidomatis uit enkele kleinere riviertjes. De rivier staat in de zomer vrijwel geheel droog op een klein gedeelte na.

## Geomorfologie

Het landschap van de 20 kilometer lange kloof, waarvan zich 12 kilometer in het park bevindt, wordt gekarakteriseerd door abrupte hoogteveranderingen. Met name in de middelste en hogere regionen zijn steile wanden en kliffen te vinden. De kloof is gedurende miljoenen jaren uitgesleten door de Voidomatis, een zijrivier van de Aoös. Door het uitslijten van de kloof laten de wanden gesteentes zien uit verschillende periodes.

## Externe link

* (en) Wandelen in en om de Vikoskloof
* ↑ Guinness World Records 2005: Special 50th Anniversary Edition. Guinness World Records, 2004.
* ↑ Jackson Jack. The world's great adventure treks New Holland Publishers, 2003.
# Aartsbisdom Santa Fe

Het aartsbisdom Santa Fe (Latijn: Archidioecesis Sanctae Fidei in America Septentrionali) is een rooms-katholiek aartsbisdom met als zetel Santa Fe, in de Amerikaanse staat New Mexico. De aartsbisschop van Santa Fe is metropoliet van de kerkprovincie Santa Fe, waartoe ook de suffragane bisdommen Gallup, Las Cruces, Phoenix en Tucson behoren.

## Geschiedenis

Het aartsbisdom werd opgericht op 19 juli 1850, als het apostolisch vicariaat New Mexico, uit delen van het bisdom Durango. Op 29 juli 1853 werd het verheven tot bisdom met de naam bisdom Santa Fe, en was suffragaan aan het aartsbisdom Saint Louis. Op 12 februari 1875 werd het verheven tot metropolitaan aartsbisdom.
Het aartsbisdom verloor meermaals gebied bij de oprichting van de apostolisch vicariaten Arizona (1868) en Colorado and Utah (1868) en de bisdommen Gallup (1939) en Las Cruces (1982).

## Parochies

Het aartsbisdom had in 2022 een oppervlakte van 158.296 km$^2$ en telde 1.311.611 inwoners waarvan 25,0% rooms-katholiek was.

## Aartsbisschoppen

* John Baptist Lamy (apostolisch vicaris: 19 juli 1850, bisschop: 29 juli 1853, aartsbisschop: 12 februari 1875 - 19 juli 1885)
* John Baptist Salpointe (18 augustus 1885 - 7 januari 1894; coadjutor sinds 22 april 1884)
* Placide Louis Chapelle (7 januari 1894 - 1 december 1897; coadjutor sinds 21 augustus 1891)
* Peter Bourgade (7 januari 1899 - 17 mei 1908)
* John Baptist Pitaval (1 februari 1909 - 29 juli 1918; hulpbisschop sinds 14 mei 1902)
* Albert Thomas Daeger (10 maart 1919 - 2 december 1932)
* Rudolph Aloysius Gerken (2 juni 1933 - 2 maart 1943)
** Sidney Matthew Metzger (hulpbisschop: 27 december 1939 - 26 december 1941)
* Edwin Vincent Byrne (12 juni 1943 - 25 juli 1963)
* James Peter Davis (3 januari 1964 - 1 juni 1974)
* Robert Fortune Sanchez (1 juni 1974 - 6 april 1993)
* Michael Jarboe Sheehan (17 augustus 1993 - 27 april 2015; apostolisch administrator sinds 6 april 1993)
* John Charles Wester (27 april 2015 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het aartsbisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Regio XIII van de Amerikaanse bisschoppenconferentie
* Aartsbisschop Michael Sheehan (1993-2015)
* Archdiocese of Santa Fe. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 14 januari 2025.
* Archdiocese of Santa Fe. GCatholic (2024). Geraadpleegd op 14 januari 2025.
Santa Fe (aartsbisdom) · Gallup · Las Cruces · Phoenix · Tucson
# Bart Zoet

Hubertus Balthazar (Bart) Zoet (Sassenheim, 20 oktober 1942 - Sassenheim, 13 mei 1992) was een Nederlands wielrenner.
Hij behaalde zijn grootste successen als amateur. Op de Olympische Spelen van 1964 won hij, samen met Evert Dolman, Gerben Karstens en Jan Pieterse, goud op het onderdeel 100 kilometer ploegentijdrit. Hij was prof van 1965 tot 1970 en alhoewel hij als groot talent gold bleef het bij twee bronzen medailles bij het NK achtervolging.
Zoet stierf op 49-jarige leeftijd na een hartaanval. In 2002 verscheen het boek Het Zure Leven van Bart Zoet, geschreven door Gijs Zandbergen.

## Belangrijkste overwinningen

1964
* Olympisch kampioen 100 km ploegentijdrit (met Gerben Karstens, Evert Dolman en Jan Pieterse)
1965
* Grote 1-Mei Prijs
* Kuurne-Brussel-Kuurne (voor onafhankelijken)

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Spanje |
| 1965 | | |
| 1966 | | |
| 1967 | | opgave |
| 1968 | opgave | |
| 1969 | | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Ronde van Lombardije | Parijs-Tours |
| 1965 | | | 37e | | | |
| 1966 | | | | 11e | | |
| 1967 | 59e | 36e | | 5e | | 7e |
| 1968 | | | | | | 64e |
| 1969 | | | | | 33e | |

## Ploegen

* 1965 - Televizier
* 1966 - Televizier-Batavus
* 1967 - Televizier-Batavus
* 1968 - Smith's
* 1969 - Batavus-Continental-Alcina
* 1970 - Flandria-Mars
* ↑ Bart Zoet wint in Kuurne. De nieuwe Limburger op Delpher.nl (08-03-1965).
* (en) Profiel van Bart Zoet op ProCyclingStats
* Profiel van Bart Zoet op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Bart Zoet op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Bart Zoet op olympedia.org
* Profiel van Bart Zoet op De wielersite
1960: Trapè, Bailetti, Cogliati, Fornoni · 1964: Zoet, Dolman, Karstens, Pieterse · 1968: Zoetemelk, Den Hertog, Krekels, Pijnen · 1972: Jardi, Komnatov, Lichatsjov, Sjoekov · 1976: Tsjoekanov, Tsjaplygin, Kaminski, Pikkuus · 1980: Kasjirin, Logvin, Sjelpakov, Jarkin · 1984: Bartalini, Giovannetti, Poli, Vandelli · 1988: Ampler, Kummer, Landsmann, Schur · 1992: Dittert, Meyer, Peschel, Rich
Wielerploegen van Bart Zoet
Beugels · Blockx · Bodart · Bravenboer (vanaf 01/08) · Clauwaert · Corneillie · Coulon · G. David · W. David · De Boever · De Loof · E. De Vlaeminck · R. De Vlaeminck · Devos (vanaf 01/08) · Dierickx · Dubois · Hemeryck · Hutsebaut · Leman · van Leeuwen (vanaf 01/08) · Lievens · Loevesijn · Loysch (vanaf 01/08) · Mahieu · Mendes (vanaf 01/03) · Meyhi · Monseré · Nassen · Ongenae · Silva (vanaf 01/03) · Staes (vanaf 01/09) · Van Damme · Van de Vijver ·
Van der Slagmolen (vanaf 01/08) · Vanmarcke (vanaf 01/08) · Verplancke (vanaf 01/08) · Zoet · Zoetemelk
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8737 7734
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 239350421
* Virtual International Authority File: 280342286
* WorldCat: E39PBJvhqGrrMQKChXCyycFVG3
# Viroviacum

Viroviacum, het hedendaagse Wervik, was een Romeinse nederzetting in de provincie Gallia Belgica. Viroviacum lag aan de heerweg Colonia Claudia Ara Agrippinensium (Keulen) - Gesoriacum (Boulogne-sur-Mer) en staat als Virovino vermeld op de Peutingerkaart (Tabula Peutingeriana) tussen Turnacum (Doornik) en Castellum Menapiorum (Kassel).

## Geschiedenis

Viroviacum werd waarschijnlijk al voor onze jaartelling door de Romeinen gesticht bij een doorwaadbare plaats van de Leie, mogelijk bij een bestaande Menapische nederzetting. Bij de reorganisatie van Gallië door keizer Augustus kwam Viroviacum in het district van Kassel (Civitas Menapiorum) te vallen. De bloeiperiode van de agrarische nederzetting lag in de tweede helft van de 1e en eerste helft van de 2e eeuw.
Viroviacum heeft nooit een omwalling gehad en waarschijnlijk stonden er enkel lemen gebouwen. Hierdoor zijn er ter plekke relatief weinig vondsten gedaan, maar de opgegraven grafvondsten duiden wel op een zeer vroege bewoning: Viroviacum is waarschijnlijk een van de oudste Romeinse nederzettingen in het hedendaagse België. De plaats is ouder dan Atuatuca Tungrorum (Tongeren), maar Viroviacum was in de Romeinse tijd waarschijnlijk een baanpost (statio) of dorp (vicus), en geen stad zoals Atuatuca Tungrorum, Orolaunum (Aarlen) en Turnacum (Doornik).
# Lijst van hoogste gebouwen van Brussel

Dit is een lijst van de hoogste gebouwen van Brussel, inclusief kerkgebouwen. Als ondergrens is 80 m aangehouden. Bouwwerken zoals zendmasten en schoorstenen zijn niet opgenomen.
| Rang | Naam | Voltooid | Recentste renovatie | Aantal verdiepingen | Hoogte zonder antenne | Totale hoogte |
| 1 | Financietoren | 1982 | 2005-2008 | 36 | 145 m | 174 m |
| 2 | Zuidertoren | 1967 | 2002-2006 | 38 | 150 m | 168 m |
| 3 | Iris Tower | 2020 | - | 32 | 137,0 | 137 m |
| 4 | Rogiertoren | 2006 | - | 38 | 136,9 m | 145 m |
| 5 | UP-site | 2014 | - | 42 | 142 m | 142 m |
| 6 | Madou Plaza Tower | 1965 | 2002-2005 | 33 | 120,15 m | 135 m |
| 7 | Proximus Tower U | 1988 | 1994-1996 | 32 | 102 m | 134 m |
| 8 | Bastion-toren | 1970 | - | 25 | 90 m | 112 m |
| 9 | Astrotoren | 1976 | 2014-2016 | 33 | 107 m | 107 m |
| 10 | North Galaxy A | 2004 | - | 29 | 107 m | 107 m |
| 11 | North Galaxy B | 2004 | - | 29 | 107 m | 107 m |
| 12 | World Trade Center 3 | 1983 | 2000 | 28 | 104,8 m | 105 m |
| 13 | Justitiepaleis | 1883 | 2003-2005 | 28 | 104 m | 104 m |
| 14 | Atomium | 1958 | 2004-2006 | 28 | 102 m | 102 m |
| 15 | Proximus Tower T | 1988 | 1994-1996 | 32 | 102 m | 102 m |
| 16 | Manhattan Center | 1972 | - | 30 | 102 m | 102 m |
| 17 | World Trade Center 1 en 2 | 1976 | gesloopt in 2019 | 28 | 102 m | 102 m |
| 18 | IT Tower | 1971 | - | 25 | 102 m | 102 m |
| 19 | Brusiliatoren | 1974 | - | 36 | 100 m | 100 m |
| 20 | Covent Garden | 2007 | - | 26 | 100 m | 100 m |
| 21 | Onze-Lieve-Vrouwekerk | 1911 | - | - | 99 m | 99 m |
| 22 | The Hotel Brussels | 1967 | 2010-2012 | 30 | 99 m | 99 m |
| 23 | Möbiustoren I | 2021 | - | 23 | 98 m | 98 m |
| 24 | Stadhuis van Brussel | 1454 | - | - | 96 m | 96 m |
| 25 | Zenith-gebouw | 2009 | - | 23 | 95 m | 95 m |
| 26 | The One | 2019 | - | 27 | 94 m | 94 m |
| 27 | Nationale Basiliek van het Heilig Hart | 1970 | - | - | 89 m | 89 m |
| 28 | Blue Tower | 1976 | 2016 | 25 | 88 m | 88 m |
| 29 | Marius Renardlaan 27 | 1971 | - | 30 | 85 m | 85 m |
| 30 | Résidence Aigle | 1969 | 2022 | 27 | 84 m | 84 m |
| 31 | TBR-toren | 1976 | gesloopt in 2017 | 22 | 84 m | 84 m |
| 32 | Louizatoren | 1966 | - | 24 | 84 m | 84 m |
| 33 | Noordresidentie | 1978 | 2011-2014 | 28 | 82 m | 82 m |
| 34 | Zaveltoren | 1968 | - | 26 | 80 m | 80 m |
| 35 | Ellipse-gebouw | 2006 | - | 21 | 80 m | 80 m |
| 36 | Boudewijntoren | 1997 | - | 17 | 80 m | 80 m |
| 37 | Mistral | 1973 | - | 26 | 80 m | 80 m |
| 38 | Magnolia | 1973 | - | 26 | 80 m | 80 m |
| 39 | Les Mouettes | 1973 | - | 26 | 80 m | 80 m |
| 40 | Residentie Belview | 2014 | - | 24 | 80 m | 80 m |
# Planetoïdemaan

Een planetoïdemaan is een maan van een planetoïde.
De oorsprong van deze satellieten is nog niet met zekerheid gekend en er bestaan hierover verschillende theorieën. Het gaat wellicht vaak om rotsblokken die door een inslag op de planetoïde zijn vrijgekomen of om een klein object dat door de planetoïde werd gevangen door de werking van zwaartekracht.
De ruimtesonde Galileo fotografeerde voor het eerst in 1993 een dergelijk object: Dactyl rond de planetoïde Ida. In 1999 werd voor het eerst een planetoïdemaan vanaf de Aarde gedetecteerd; rond de planetoïde Eugenia. Dit maantje heet Petit-Prince.
In februari 2025 was van 562 planetoïden bekend dat ze een of meer manen hadden (in totaal 584 manen).
* De planetoïde Quaoar en haar maan Weywot (bij het pijltje)
* De maan Dimorphos van planetoïde 65803 Didymos opgenomen door DART op 26 september 2022
* De planetoïde Ida met rechts haar maan Dactyl
# Oorlel

De oorlel of het oorlelletje (Latijn, TA: lobulus auriculae) is het onderste deel van de oorschelp en bestaat niet uit kraakbeen, maar uit vetweefsel. De vorm van de oorlel verschilt. De oorlel is bij sommigen aan de schedel vastgegroeid en bij anderen ver van de schedel afstaand.
De oorlel wordt gebruikt voor het dragen van oorringgen of oorknoppen, waarvoor meestal eerst een gaatje moeten worden geprikt. In sommige culturen wordt de oorlel met vrij zware voorwerpen uitgerekt.
# Schotse Geloofsbelijdenis

De Schotse Geloofsbelijdenis (ook wel de Schotse Geloofsbelijdenis van 1560 genoemd) is een geloofsbelijdenis die in 1560 werd geschreven door zes leiders van de protestantse Reformatie in Schotland. De auteurs worden wel de zes Johns genoemd, namelijk John Knox, John Winram, John Spottiswoode, John Willock, John Douglas, en John Row. De belijdenis stemt wat betreft haar structuur overeen met de structuur van de Apostolische geloofsbelijdenis.
Na het Verdrag van Edinburgh van 6 juli 1560 richtte het parlement van Schotland een commissie op van zes theologen onder leiding van John Knox (1514-1572) die de reformatorische leer in slechts vier dagen in 25 artikelen samenvatte. Op 17 augustus 1560 werd de belijdenis, bijna unaniem, aangenomen door het Schotse parlement. Als gevolg van deze beslissing werd de hervormde Kerk van Schotland gecreëerd. De geschiedenis van de Kerk van Schotland en haar belijdenis is dan ook nauw verweven met de politiek.
De Schotse geloofsbelijdenis verzet zich tegen de rooms-katholieke sacramentsleer, tegen Zwingli's avondmaalsleer en tegen de visie van de wederdopers op de kinderdoop.
# Hervormde kerk (Hintham)

De Hervormde Kerk was een kerkgebouw in Hintham, in de Noord-Brabantse stad 's-Hertogenbosch.

## Geschiedenis

Tot 1996 behoorde Hintham tot de gemeente Rosmalen. De Rosmalense hervormden hadden aanvankelijk een houten schuurkerk, later een stenen kerkje, in het centrum van Rosmalen. Die kerk bleek echter op een gegeven ogenblik ongeschikt. Een nieuw, meer in het westen gelegen, kerkgebouw werd in 1887 in gebruik genomen. Deze plek lag ook dichter bij de woonplaats van de meeste hervormden. De oude kerk werd verkocht.
Het betrof een bakstenen zaalkerkje met een spits torentje boven de voorgevel. Het kerkje bezat neoromaanse stijlelementen.
In 1961 werd het kerkgebouw gesloopt. De gemeenteleden gingen over naar de protestantse gemeente te Berlicum.
* Erfgoed 's-Hertogenbosch
* Bossche encyclopedie
# Leobersdorf

Leobersdorf is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk, gelegen in het district Baden. De gemeente heeft ongeveer 4200 inwoners.

## Geografie

Leobersdorf heeft een oppervlakte van 12,34 km². Het ligt in het noordoosten van het land, in de buurt van de hoofdstad Wenen.
Alland · Altenmarkt an der Triesting · Baden · Bad Vöslau · Berndorf · Blumau-Neurißhof · Ebreichsdorf · Enzesfeld-Lindabrunn · Furth an der Triesting · Günselsdorf · Heiligenkreuz · Hernstein · Hirtenberg · Klausen-Leopoldsdorf · Kottingbrunn · Leobersdorf · Mitterndorf an der Fischa · Oberwaltersdorf · Pfaffstätten · Pottendorf · Pottenstein · Reisenberg · Schönau an der Triesting · Seibersdorf · Sooß · Tattendorf · Teesdorf · Traiskirchen · Trumau · Weißenbach an der Triesting
* Bibliothèque nationale de France: cb12159959z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4204674-9
* Library of Congress Control Number: nr88012271
* MusicBrainz: 09041b7e-96cf-4616-b5b2-614ac03b7625
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007538022705171
* Virtual International Authority File: 156764379
* WorldCat (via VIAF): 156764379
# Station Hinchley Wood

Hinchley Wood is een spoorwegstation van National Rail in Hinchley Wood, Elmbridge in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door South Western Railway. Het station is geopend in 1930.
# Medaille van de Stad Amsterdam

De Medaille van de Stad Amsterdam is een onderscheiding die wordt uitgereikt aan verdienstelijke personen.
Het is niet bekend wanneer de medaille is ingesteld. Sinds 1951 is de medaille gemaakt volgens een ontwerp van H. Bolhuis. De eerste die deze medaille kreeg uitgereikt, was kunstschilder Jan Sluijters in december 1951.
Er zijn een gouden, een zilveren en een bronzen medaille.

## Gouden Medaille

De gouden medaille wordt standaard verleend aan burgemeesters bij hun afscheid. Ook worden (inter)nationaal bekende personen die veel voor de stad hebben gedaan hiermee geëerd. In enkele gevallen zijn organisaties onderscheiden.
Ontvangers zijn onder meer:
| Pieter Oosterhuis (1877) Willem Mengelberg (1920) Floor Wibaut (1931) de ANWB (1933) Cornelis George Vattier Kraane (1934) Julius Carl Bunge (1934) Dwight D. Eisenhower (1945) Winston Churchill (1946) Feike de Boer (1946) Jan Sluijters (1951) | Ben Sajet (1967) Gijs van Hall (1967) Leen Seegers (1967) de KLM (1969) AFC Ajax (1971) Beppie Nooij sr. (1972) Ivo Samkalden (1977) Wim Polak (1983) Bernard Haitink (1988) Ed van Thijn (1994) | Nelson Mandela (1999) Schelto Patijn (2001) Ernst Veen (2009) Job Cohen (2010) Joop van den Ende (2010) Frits Goldschmeding (2013) Henk Dijkstra van het Leger des Heils (2017) Eberhard van der Laan (2017) Jacques Grishaver (2022) Angela Merkel (2024) |

## Zilveren Medaille

Deze wordt toegekend aan personen die buitengewoon verdienstelijk hebben gemaakt voor de gemeente Amsterdam en de naam van Amsterdam naar buiten toe hebben uitgedragen.
De medaille is bijvoorbeeld uitgereikt aan:
* Seraphine Levenbach-Asscher (1936)
* Benjamin Emanuel Asscher (1939)
* Rudolf Mengelberg (1952)
* Feyo Onno Joost Sickinghe (1997)
* Huub Oosterhuis (1998)
* Theun de Vries (2002), ter gelegenheid van zijn vijfennegentigste verjaardag
* Ramses Shaffy (2002)
* Hedy d'Ancona (2012)
* Pierre Audi (2014)
* Mariss Jansons (2015), bij zijn afscheid van het Concertgebouworkest
* Wim Pijbes (2016)
* Louise Gunning (2017)
* Reinbert de Leeuw (2018)
* Dennis Gebbink (2020), oprichter Sportclub Only Friends | Friendship Sports Centre

## Bronzen Medaille

In ieder geval sinds burgemeester Ed van Thijn werd deze medaille niet meer verleend.
# Rieno Stofferis

Rieno Stofferis (Ursel, 21 juni 1978) is een Belgisch wielrenner.

## Belangrijkste overwinning

2005
* Lochristi

## Tourdeelnames

geen
Aiken · Bogaerts · T.Cassidy · M.Cassidy · M.Concannon · E.Concannon · Connor · Cosyn · Desaever · Irvine · Kelly · McQuaid · Minne · O'Brien · Schoonacker · Schoonjans · Stofferis · Vandekerckhove
Bak · Beddegenoodts · T.Cassidy · M.Cassidy · Dempsey · Fox · Gallagher · Healion · Kelly · Meeusen · O'Brien · Speirs · Stofferis
M.Cassidy · De Schrooder · Dunworth · Fleeman · Folkesson · Gallagher · Lisabeth · Lloyd · McLaughlin · Müller · O'Brien · Speirs · Stofferis · van Kuik
# Joop van Maurik

Joop van Maurik (Utrecht, 12 augustus 1945) is een Nederlands voormalig profvoetballer die in zijn carrière uitkwam voor onder meer Holland Sport en FC Utrecht.

## Carrière

Van Maurik begon zijn carrière in het betaalde voetbal begin jaren zestig bij Velox dat uitkwam in de eerste divisie. Hij speelde hier samen met onder andere Willem van Hanegem. Na de degradatie van Velox in 1968 naar de toenmalige tweede divisie stapte Van Maurik over naar Holland Sport dat juist net was gepromoveerd naar de eredivisie. De spits zou drie seizoenen op het hoogste niveau spelen, waarna hij in 1971 vertrekt naar HVC uit Amersfoort. Na twee seizoenen in de eerste divisie keert Van Maurik terug op het hoogste niveau. Hij tekent een contract bij FC Utrecht.
De geboren Utrechter groeide uit tot een publiekslieveling en was een van de vertegenwoordigers van het agressieve werkvoetbal dat FC Utrecht midden jaren zeventig speelde. Hij werd gezien als een krachtpatser en de vrees van alle verdedigers. In het seizoen 1974-1975 werd hij samen met Leo van Veen gedeeld clubtopscorer met 9 doelpunten. Hij speelde zijn laatste wedstrijd in de Eredivisie op 16 april 1978 in de met 1-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen FC Den Haag, waarin de aanvaller het enige doelpunt scoorde. Van Maurik sloot zijn loopbaan in 1979 af bij FC Amsterdam. Hierna speelde hij nog voor de Utrechtse amateurclub RUC.
In 1978 begon Van Maurik een buurtkroeg in de Utrechtse wijk Oud Hoograven. Na tweeënveertig jaar sloot hij Café Engelenburgh eind 2020 en verkocht het medio 2021.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Wedstrijden | Goals | Competitie |
| 1962-1963 | Velox | ? | 0 | Eerste divisie |
| 1963-1964 | Velox | ? | 0 | Eerste divisie |
| 1964-1965 | Velox | ? | 9 | Eerste divisie |
| 1965-1966 | Velox | ? | 15 | Eerste divisie |
| 1966-1967 | Velox | ? | 3 | Eerste divisie |
| 1967-1968 | Velox | ? | 9 | Eerste divisie |
| 1968-1969 | Holland Sport | 27 | 8 | Eredivisie |
| 1969-1970 | Holland Sport | 31 | 10 | Eredivisie |
| 1970-1971 | Holland Sport | 24 | 5 | Eredivisie |
| 1971-1972 | HVC | ? | 8 | Eerste divisie |
| 1972-1973 | HVC | ? | 11 | Eerste divisie |
| 1973-1974 | FC Utrecht | 32 | 5 | Eredivisie |
| 1974-1975 | FC Utrecht | 29 | 9 | Eredivisie |
| 1975-1976 | FC Utrecht | 28 | 4 | Eredivisie |
| 1976-1977 | FC Utrecht | 33 | 9 | Eredivisie |
| 1977-1978 | FC Utrecht | 24 | 5 | Eredivisie |
| 1978-1979 | FC Amsterdam | 16 | 4 | Eerste divisie |
| Totaal | | 244 | 59 |
# Historisch Park Ayutthaya

Het Historisch Park Ayutthaya in Ayutthaya (Thailand) omvat de oude hoofdstad Ayutthaya van het koninkrijk Ayutthaya. Ayutthaya werd in 1991 door UNESCO tot werelderfgoed verklaard.
De stad Ayutthaya, gesticht rond 1350 als hoofdstad van het Koninkrijk Ayutthaya door de Siamese koning U Thong, werd over een periode van ca. 400 jaar door 33 koningen opgebouwd. In 1767 werd de stad door het Birmese leger verwoest.
De stad ligt aan de samenvloeiing van drie rivieren: de Chao Phraya, de Pa Sak (of Nam Pasak) en de Lopburi. Door het graven van een aanvullend kanaal werd de stad volledig door waterwegen omringd. Vele Europese naties, waaronder de Nederlandse V.O.C., hadden in deze eens welvarende stad handelsposten.
Eeuwenoude tempels (zogenaamde "wat") en paleizen liggen verspreid in de omgeving van Ayutthaya. Een van de meest belangrijke is de Wat Phra Si Sanphet. Deze koninklijke tempel, gebouwd in 1448 en twee keer gerestaureerd, stond binnen de muren van het oude Koninklijk Paleis. De tempel wordt bewaakt door drie chedis. Van het koninklijk paleis zelf is niets meer over.
Ten zuiden van de tempel ligt het modernere Viharn Phra Mongkol Bopit. Dit complex herbergt een van de grootste bronzen Boeddhabeelden van Thailand. Hier vlak bij, aan de rand van het Phra Ram Park, ligt de Wat Phra Ram tempel, gebouwd in 1369 door Koning Ramesuen. In het park liggen ook de ruïnetempels van Wat Phra Mahathat, daterend uit 1374. De Wat Ratchaburana, gelegen ten noorden van de Wat Phra Mahathat, stamt uit de 15e eeuw.
Ook liggen op loopafstand het Nationaal Museum Chao Sam Phraya en het in de 19e eeuw herbouwde Chandra Kasem-paleis.
Een van Ayutthaya’s best bewaarde tempels is de Wat Na Phra Meru, gelegen op de noordoever van de Lop Buri rivier. Ongeveer 1 kilometer ten westen ligt de Phu Khao Thong, een chedi uit 1745. Aan de oostelijke oever van de Pasak ligt de Wat Phanan Choeng, met een 19m hoog Boeddhabeeld, stammend uit de 14e eeuw.
Het Bang Pa-In-paleis is een zomerpaleis gelegen op ongeveer 20 kilometer ten zuidwesten van Ayutthaya.
In 2011 werd dit park ook getroffen door de overstromingen die, naast de provincie Ayutthaya, ook 84 andere provincies trof.