OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thomas (tramhalte)

Thomas is een Brusselse tramhalte van de MIVB in het uiterste westen van de gemeente Schaarbeek, vlak bij het Noordstation. De halte ligt aan de Vooruitgangstraat en de Koninginnelaan, maar is genoemd naar de Philippe Thomaslaan, een zijstraat van de Vooruitgangstraat.
De halte kan gezien worden als de noordelijke verlenging van de noord-zuidverbinding; alle trams van die premetroverbinding stoppen na/voor het Noordstation ook in Thomas (behalve tramlijn 4, die het Noordstation als eindhalte heeft). De halte is nu verspreid over drie perrons. Vroeger stopten de meeste trams in de tunnel onder de sporen (richting Liedts), maar onder meer om het veiligheidsgevoel te verhogen stoppen de trams nog slechts in één richting in de tunnel, omdat er buiten de tunnel geen plaats is om een voldoende breed perron te bouwen.
De omgeving van de tramhalte is vrij arm en enigszins verwaarloosd. Dit vormt een schril contrast met de hoogbouw van de Noordruimte, een paar honderd meter verderop.

## Plaatsen en straten in de omgeving

* De Vooruitgangstraat en Koninginnelaan
* De Noordruimte
Boondaal Station · Brazilië · Marie-José · Solbos · ULB · Johanna · Buyl · Roffiaen · Etterbeek Station · VUB · Arsenaal · Pétillon · Boileau · Montgomery · Georges Henri · Diamant · Meiser · Vaderland · Weldoeners · Wijnheuvelen · Robiano · Lefrancq · Liedts · Thomas · Noordstation · Rogier
# Rentespook

Een rentespook is een dreigende oplopende inflatie in een land of economische zone en de daarmee gepaard gaande voorzorgsmaatregelen (met name het verhogen van de kortetermijnrente).
De term rentespook wordt met name op aandelenbeurzen gebruikt, als (mede)verklaring voor dalende koersen in een klimaat van stijgende rente (of de verwachting dat de rente gaat stijgen). De theorie schrijft voor dat beleggen dan minder aantrekkelijk wordt ten opzichte van vastrentende waarden of een gewone spaarrekening.
# Hellend vlak van Ronquières

Het Hellend vlak van Ronquières is een scheepslift nabij het Belgische dorpje Ronquières. Het is een hellend vlak op het Kanaal Charleroi-Brussel. Het overbrugt het hoogteverschil met het Henegouws Plateau.

## Bouwplannen

Op 9 maart 1957 stemde de Belgische regering in met een plan om een aantal grote vaarwegen te moderniseren en geschikt te maken voor vaartuigen tot 1350 ton. Het Kanaal Charleroi-Brussel werd ook in de plannen opgenomen. Bij de plaatsen Ronquières, Arquennes en Seneffe nam het bochtige kanaal een hoogteverschil van meer dan 60 meter. In de 19e eeuw waren hier zestien sluizen aangelegd om dit hoogteverschil te overbruggen. Het passeren van al deze sluizen, over een afstand van circa twee kilometer, kon tot twee dagen oplopen. Modernisering van het kanaal vereiste een oplossing voor dit probleem in de vorm van een soort scheepslift.

## Beschrijving

Het hellend vlak werd na een bouwtijd van zes jaar op 1 april 1968 opgeleverd. Het vlak is 1400 meter lang en overbrugt een verval van 68 meter, met een hellingsgraad van bijna 5%. Er zijn twee scheepsbakken van elk 85,50 meter lang en 11,60 meter breed. De bakken rijden als wagons over rails en worden met kabels voortbewogen. Elke bak heeft een eigen contragewicht, dat op rails onder de bak doorgaat. De bakken kunnen zo onafhankelijk van elkaar werken, wat van belang is voor het onderhoud en bij eventuele storingen. In zulke gevallen werkt het vlak gewoon door, maar met beperkte capaciteit. De totale kosten voor het werk bedroegen ongeveer 3,1 miljard Belgische frank (ongeveer € 77 miljoen), ongeveer tweemaal meer dan bij de start van de bouw werd gedacht.
Het vlak voorziet zichzelf van energie. Naast de helling ligt een buis waardoor water stroomt dat een turbine aandrijft, die de elektrische energie voor het kunstwerk levert.

### Technische details

* Totale lengte project (inclusief toe- en afvoerkanalen): 6 kilometer
* Hoogte van de toren: 150 meter
* Lengte van de helling: 1432 meter
* Hoogteverschil: 68 meter
* Hellingsgraad: 5%
* Buitenmaten bak: 91 meter lang en 12 meter breed
* Waterdiepte in bak: 3 – 3,7 meter
* Gewicht van de bak: circa 5000 ton (idem contragewicht)
* Maximale afmetingen schepen: 1350 ton waterverplaatsing

## Gebruik

Van dit hellend vlak wordt weleens gezegd dat het tot de grote nutteloze werken behoort, omdat het gebruik van het kanaal na de opening van het hellend vlak stelselmatig afnam. De sluiting van de Waalse steenkolenmijnen was hier zeker een oorzaak van. Later trok het gebruik weer enigszins aan, totdat in het 'topjaar' 2006 5215 schepen werden doorgesluisd. In 2010 was dat aantal gedaald tot 4790 schepen.

## In populaire cultuur

* Het Hellend vlak van Ronquières speelt een belangrijke rol in de film Brussels by Night (1983).
# Marcel Arntz

Marcellus Wilhelmus (Marcel) Arntz (Lobith, 18 november 1965) is een voormalige Nederlandse wielrenner. Hij was actief op de weg, in het veldrijden en het mountainbiken. In die laatste discipline was hij drievoudig Nederlands kampioen. Hij was prof van 1987 tot en met 1997.
Arntz begon als wegwielrenner maar stapte later over op mountainbiken; in die discipline behoorde hij enige tijd tot de wereldtop. Arntz nam in 1996 deel aan de olympische mountainbikerace, die in Atlanta voor het eerst op het olympisch programma stond. Hij stapte voortijdig af in die wedstrijd, die werd gewonnen door zijn landgenoot Bart Brentjens.

## Belangrijkste overwinningen
### 1986

* Nederlands kampioen militairen

### 1987

* GP Albacete

### 1989

* 15e etappe Herald Sun Tour
* Eindklassement Herald Sun Tour

### 1992

* Ronde van Groningen
* Nederlands kampioen MTB

### 1993

* Nederlands kampioen MTB

### 1994

* Nederlands kampioen MTB

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Spanje |
| 1987 | | |
| 1988 | | |
| 1989 | 113e | 127e |
| 1990 | | opgave |
| 1991 | | 85e |
| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Parijs-Tours |
| 1987 | | 99e | 81e | | | 87e |
| 1988 | 65e | 26e | | | 38e | |
| 1989 | | 41e | 65e | | | 25e |
| 1990 | | | | 57e | 79e | |
| 1991 | | 125e | | 102e | 26e | 14e |

## Ploegen

* 1987 - Caja Rural-Seat
* 1988 - Caja Rural-Orbea
* 1989 - Caja Rural-Paternina
* 1990 - Stuttgart
* 1991 - Telekom
* 1993 - Giant
* 1994 - Giant
* 1995 - Giant
* 1996 - Giant-AGU Sport
* 1997 - ProFlex-Mastercard International MTB Team
* ↑ Marcel Arntz koelbloedig, Zilveren Bart Brentjens geklopt in laatste afdaling. Limburgs Dagblad (30 mei 1994) – via Delpher. Uitslagen rechtsonder.
* ↑ Dick Heuvelman, Marcel Arntz vindt Profronde ideale aanloop EK mountainbike. Nieuwsblad van het Noorden (19 augustus 1994) – via Delpher.
* (en) Profiel van Marcel Arntz op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Marcel Arntz op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Marcel Arntz op olympedia.org
* Profiel van Marcel Arntz op De wielersite
* (en) Profiel van Marcel Arntz op sports-reference.com (gearchiveerd)
Wielerploegen van Marcel Arntz
Arntz · H. Bölts · U. Bölts · Dörich · Eickelbeck · Görgen · Gröne · Holzmann · Hopmans · Kaiser · Moorman · Nepp · Nijboer · Peeters · Schleicher · Wijnands · Woods · Wüller
Arntz · H. Bölts · U. Bölts · Dörich · Eickelbeck · Freuler · Gänsler · Gröne · Hess · Holzmann · Hübner · Kaiser · Matwew · Nijboer · Schleicher · Veldscholten · Wijnands · Wolf · Woods · Wüller · Kemna (stagiair) · Koerts (stagiair)
# Griekenland op de Olympische Winterspelen 1948

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1948, die in Sankt Moritz (Zwitserland) werden gehouden, nam Griekenland voor de tweede keer deel.

## Deelnemers en resultaten
### Alpineskiën

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Fotios Mavriplis | afdaling (m) | 101e | 5.39,1 (+2.44,1) |
| Fotios Mavriplis | combinatie (m) | dnf | opgave afdaling: 5.39,1 slalom: opgave |
* (fr) Comité Olympique Suisse (1951). Rapport Général sur les Ves Jeux Olympiques d'hiver St-Moritz 1948. De L'Imprimerie H. Jaunin S.A., Lausanne.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Winterspelen van 1948; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation.
* (en) Medailledatabase van het Internationaal Olympisch Comité
Argentinië · België · Bulgarije · Canada · Chili · Denemarken · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · IJsland · Italië · Joegoslavië · Libanon · Liechtenstein · Nederland · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Roemenië · Spanje · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Verenigde Staten · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Arctornis dorsalineatus

Arctornis dorsalineatus is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Holloway.
# Samuel Noah Kramer

Samuel Noah Kramer (Zhashkiv (bij Oeman)), 28 september 1897 - Philadelphia, 26 november 1990) was een van de leidende assyriologen en expert in de geschiedenis van Sumer en de Sumerische taal.

## Biografie

Kramer werd geboren in 1897 in de Oekraïne. Als een gevolg van een Jodenvervolging in het Rusland van tsaar Nicolaas II emigreerde zijn familie naar Philadelphia waar zijn vader een Hebreeuwse school oprichtte. Na het behalen van zijn diploma van de middelbare school en een Bachelor probeerde hij een aantal professies waaronder dat van een leraar in zijn vaders school om vervolgens een schrijver en een zakenman te worden.
Later zou hij in zijn autobiografie zeggen: "Uiteindelijk werd het me duidelijk dat ik net zo goed terug kon gaan naar af en mijn kennis van het Hebreeuws waar ik zo veel tijd in gestoken had in mijn jeugd te proberen benutten en het op een of andere manier te gebruiken voor mijn academische loopbaan.
Hij schreef zich in bij het Dropsie College in Philadelphia voor Hebreeuws en verwante studies en ontwikkelde een passie voor Egyptologie. Daarna stapte hij over naar het Oriental Studies Department van de Universiteit van Pennsylvania waar hij werkte met de "briljante jongeman Ephraim Avigdor Speiser die een van toonaangevende figuren in de Studie van het Midden-Oosten zou worden. Speiser werkte aan de ontcijfering van de tabletten in spijkerschrift van de Late Bronstijd rond 1300 v.Chr. en ook Kramer richtte zich op wat een levenslange arbeid in het begrip van het spijkerschrift zou worden.
Kramer verkreeg zijn doctoraat in 1929 en werd bekend om zijn vermogen een geheel verhaal uit verschillende brokstukken van tabletten -soms over de hele wereld verspreid geraakt- samen te kunnen stellen. Hij ging in 1969 met emeritaat maar bleef nog lang actief in zijn vakgebied.
In 1986 werd zijn autobiografie uitgegeven waarin hij zijn verrichtingen als volgt samenvat: "Ten eerste -en dit is het belangrijkst- heb ik een rol gespeeld in het herkrijgen, herstellen en doen herleven van de Sumerische literatuur of althans een representatieve doorsnede daarvan... Door mijn toedoen zijn een aantal duizenden literaire tabletten en brokstukken daarvan ter beschikking van de cuneiformisten gesteld. Dit is een voorraad onversneden gegevens die nog vele decennia zijn nut zal blijven bewijzen. Ten tweede heb ik getracht ... een redelijk betrouwbare vertaling van veel van deze documenten toegankelijk te maken voor de academische gemeenschap en vooral aan de antropologen, geschiedkundigen en humanisten onder hen. Ten derde heb ik geholpen de naam Sumer in de wereld bekend te maken en mensen te doen beseffen wat een sleutelrol de Sumeriërs gespeeld hebben in de opkomst van de beschaafde mens".
Kramer stierf in 1990 in de Verenigde Staten
# Stationsgebouw

Een stationsgebouw is een gebouw met stationsfaciliteiten. Doorgaans beschikt een stationsgebouw over een (al dan niet verwarmde) wachtruimte, loket en ruimtes ten behoeve van spoorwegpersoneel en/of -gereedschap. Ook kunnen stationsgebouwen over een of meerdere kleine winkels beschikken; vaak zijn deze gericht op reizigers die voorafgaand aan of juist na de reis nog een versnapering willen halen. Voorbeelden van dergelijke winkels in Nederland zijn AH to go, Kiosk, Starbucks en Smullers. Diverse gebouwen hebben tevens de beschikking over openbare toiletten.

## Types

Stationsgebouwen kunnen in allerlei maten zijn uitgevoerd, afhankelijk van de reizigersvraag en hoe groot de andere faciliteiten dienen te zijn uitgevoerd. Ook kan er gekozen zijn voor standaardisering van ontwerpen. Zo waren er in Nederland in de beginjaren van de spoorwegen standaardtypes, zoals GOLS-groot en -klein, en KNLS 1e, 2e en 3e klasse. In die tijd waren stationsgebouwen vaak rijkelijk versierd; na de Tweede Wereldoorlog lag de nadruk meer op functionele gebouwen, zoals die van het type Standaard Douma, vernoemd naar architect Cees Douma.
# Jarges

Jarges is een uit Staveren afkomstige familie waarvan een lid in 1814 tot de Nederlandse adel van het koninkrijk ging behoren.

## Geschiedenis

De stamreeks begint met Jarich Coppens, die van 1388 tot 1412 burgemeester van Groningen was en tussen 1413 en 1415 overleed. Zijn zoon Coppen Jarges (†1420) was eveneens burgemeester van Groningen, van 1403 tot 1414. Nazaat Eiso Jarges (1546-1584) ondertekende namens de Ommelanden mede de Unie van Utrecht in 1579. Bij Souverein Besluit van 28 augustus 1814 werd mr. Joost Jarges (1760-1845) benoemd in de ridderschap van Groningen en daarmee lid van de Nederlandse adel; hij bleef ongehuwd zodat met hem het 'adellijke geslacht' in 1845 uitstierf.

## Enkele telgen

Dr. Evert Jarges (†17 Juli 1535), pastoor van de Martinkerk (Sint-Maartenskerk) te Groningen, was getrouwd met Ide Sickinghe
Gijsbert Herman Jarges (1692-1744), ritmeester, commandant van Delfzijl
* Coppen Jarges (1727-1792), officier in Statendienst, laatstelijk generaal-majoor
** Jhr. mr. Joost Jarges (1760-1845), lid van de Tweede Kamer en van de Eerste Kamer

### Literatuur

* Nederland's Adelsboek 86 (1996-1997), p. 163-167.

### Noten

* ↑ P.J. Blok, P.C. Molhuysen, Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek, Deel 3, 1914, Jarges, Evert.
# Charge (oorlog)

Een charge is een manoeuvre in een veldslag waarbij soldaten met de hoogst mogelijke snelheid de vijand naderen, in een poging de strijd voort te zetten in een mêlee. De charge is een belangrijke schokaanval en is vaak een beslissende of doorslaggevende tactiek in historische veldslagen. De schokwaarde van een charge is in het bijzonder benut door cavalerie-eenheden, zowel door zwaarbewapende ridders als door lichtere troepen.

## Bekende charges

* Slag bij Hastings (14 oktober 1066): 2.200 Normandische ridders voerden herhaaldelijk charges uit op de Angelsaksische schildmuur.
* Slag bij Eylau (8 februari 1807) Grootste charge ooit met 11.000 ruiters.
* Slag bij Waterloo (18 juni 1815): 2.000 Britse cavalerietroepen voeren een charge uit op Franse infanterie, en 9.000 man Franse cavalerie voeren een charge uit op de Britse infanterie.
* Charge van de Lichte Brigade (25 oktober 1854) in de slag bij Balaklava tijdens de Krimoorlog.
* Slag bij Mars-la-Tour (16 augustus 1870): "De dodenrit van Von Bredow". Pruisische zware cavalerie loopt Franse infanterie en artillerie onder de voet om de linkerflank van het Pruisische leger te beschermen, ten koste van de halve brigade.
* Slag bij Halen (12 augustus 1914): Door historici veelal beschouwd als de laatste klassieke cavaleriecharge in de West-Europese geschiedenis. Het vastlopen van het front en als gevolg daarvan de razendsnelle ontwikkeling van nieuwe wapens en technologieën, zorgde ervoor dat zowel de cavalerie als haar aloude tactiek tegen het einde van de Eerste Wereldoorlog achterhaald waren.
# Itabi (gemeente)

Itabi is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Sergipe. De gemeente telt 4.863 inwoners (schatting 2009).
De gemeente grenst aan Nossa Senhora de Lourdes, Graccho Cardoso, Gararu en Canhoba.
# Maryse Condé

Maryse Condé (Pointe-à-Pitre op Guadeloupe, 11 februari 1934 – Apt, 2 april 2024) was een Frans schrijfster, afkomstig uit het Caraïbische Guadeloupe. Condé stond bekend als een sterk pleitbezorgster van het panafrikanisme.

## Leven en werk

Condé werd geboren als jongste in een familie met acht kinderen. Reeds tijdens haar schooltijd werd ze aangetrokken door de literatuur, vooral de Engelse. In 1953 ging ze naar Parijs om vergelijkende literatuurwetenschap te studeren aan de Sorbonne. Ze studeerde af met een proefschrift over de stereotypering van zwarte mensen in de West-Indische literatuur.
In 1958 huwde Condé een acteur, kreeg vervolgens vier kinderen en werkte in diverse West-Afrikaanse landen als lerares en op spraakinstituten, onder meer in Guinea, Ghana en Senegal. In Mali deed ze inspiratie op voor haar wereldwijde bestseller Segou; de aarden wallen uit 1984, in 1985 gevolgd door Segou; de verkruimelde aarde, waarvoor ze in 1988 de Duitse LiBeraturpreis kreeg. Het Segou-epos beschrijft de geschiedenis van de ondergang van het rijk van de Bambara (volk) in de negentiende eeuw in het huidige Mali en koppelt dit aan de tragedie van de individuele mens.
Vanaf 1980 doceerde Condé op verschillende West-Europese universiteiten (waaronder de Sorbonne) Afrikaanse Literatuur, en van 1985 tot 2004 doceerde ze vervolgens Frans-Afrikaanse literatuur aan de Columbia-universiteit in New York. Met haar tweede man, de vertaler Richard Philcox, woonde ze afwisselend in New York en Guadeloupe. Na haar emeritaat heeft zij zich met haar man gevestigd in Gordes, Provence-Alpes-Côte d'Azur.
In 2018 won Condé na een publiekspeiling de alternatieve Nobelprijs voor Literatuur die dat jaar door interne problemen niet werd uitgereikt.
Condé overleed in de nacht van 1 op 2 april 2024 in een ziekenhuis in Apt. Ze werd 90 jaar oud.
# Maskerklauwier

De maskerklauwier (Lanius nubicus) is een zangvogel uit de familie klauwieren (Laniidae).

## Kenmerken

De vogel is met een lengte van 17 tot 18,5 cm kleiner dan alle andere soorten klauwieren. De staart is relatief lang en zwart gekleurd. Het mannetje heeft een zwarte rug, oogstreep en kruin. Tussen de kruin en de oogstreep, op het voorhoofd en op de hals is de vogel wit, verder zit er op de vleugel een grote witte vlek. De buik en borst zijn licht en de flanken zijn oranje. Het vrouwtje lijkt soms sterk op het mannetje, maar is gemiddeld doffer en grijs gekleurd daar waar het mannetje zwart is.

## Verspreiding en leefgebied

De maskerklauwier komt als broedvogel voor van Griekenland tot zuidwestelijk Iran en overwintert in Afrika en in het zuiden van het Arabisch schiereiland. Het leefgebied bestaat uit half open, deels bebost terrein. Afwisseling van open plekken en struikgewas is belangrijk. De maskerklauwier zit niet zoals de andere klauwiersoorten op opvallende plaatsen, maar houdt zich meer schuil.

## Voorkomen in Nederland

De vogel is in Nederland een hele zeldzame dwaalgast die slechts één keer is gezien, namelijk in 2016 op Terschelling.

## Status

De maskerklauwier heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) niet zo groot. De grootte van de populatie werd in 2016 ruw geschat tussen de 120 en 350 duizend individuen. De vogel gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de maskerklauwier als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

## Galerij

* Volwassen vrouwtje
* Onvolwassen vogel
* 1 2 (en) Maskerklauwier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Svensson, L. et al., 2010. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
* ↑ Maskerklauwier op Dutchavifauna.nl (geraadpleegd 20-9-2021). Gearchiveerd op 21 maart 2023.
# H- en P-zinnen

De H- en P-zinnen zijn teksten en bijbehorende symbolen die volgens de voorschriften van GHS op verpakkingen van alle gevaarlijke substanties voor moeten komen. H-zinnen zijn Hazard statements en geven dus gevaren aan; P-zinnen zijn Precautionary statements en geven dus voorzorg (preventie) aan. Zie de Lijst van H- en P-zinnen.
Gevaarlijke stoffen of mengsels moeten ingedeeld worden in een of meer gevarenklassen die elk een pictogram, een signaalwoord, bijhorende gevarenaanduidingen (H-zinnen) en voorzorgsmaatregelen (P-zinnen) moeten hebben.
De H- en P-zinnen op de etikettering zijn sedert 1 december 2010 wereldwijd verplicht voor zuivere stoffen en sedert 1 juni 2015 voor mengsels. In Europa vervangen ze de vroegere R- en S-zinnen.
Bovenop de door de GHS vereiste H-zinnen zijn enkele door de Europese Unie aanvullend verplicht gestelde zinnen in de lijst met H-zinnen opgenomen. Die worden aangeduid als EUH-zinnen. De meeste van deze EUH-zinnen zijn ontstaan uit equivalente R- en S-zinnen.

## Voorbeeld

Voor een instabiele ontplofbare stof is het GHS-pictogram GHS01 (ontploffing), het signaalwoord Gevaar, de gevarenaanduiding H200 (Instabiele ontplofbare stof), en de voorzorgsmaatregelen:
* P201 - "Alvorens te gebruiken de speciale aanwijzingen raadplegen."
* P202 - "Pas gebruiken nadat u alle veiligheidsvoorschriften gelezen en begrepen heeft."
* P273 - "Voorkom lozing in het milieu."
* P281 - "De nodige persoonlijke beschermingsuitrusting gebruiken."
* P372 - "Ontploffingsgevaar in geval van brand."
* P373 - "Niet blussen wanneer het vuur de ontplofbare stoffen bereikt."
* P380 - "Evacueren."
* P401 - "... bewaren."
* P501 - "Inhoud/verpakking afvoeren naar..."
Uitzondering zijn sommige categorieën met weinig gevaar, waarvoor geen aanduidingen op het etiket vereist zijn. Voorbeeld: "ontplofbare stoffen, subklasse 1.6" of "zelfontledende stoffen en mengsels, type G".

## Wegvervoer

Het wegvervoer in Europa gebruikt op de buitenkant van voertuigen de ADR-gevarenklassen en -labels. Dit staat los van de GHS en heeft een andere classificatie en andere symbolen.
* ↑ Belgisch antigifcentrum: Bijkomende informatie, geraadpleegd 16 januari 2013