OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Glas in lood

Glas in lood is een vensterraam bestaande uit stukken glas gevat in loodlijsten. In een eenvoudige uitvoering vormen de loodlijsten een rechthoekig raamwerk waarin stukken blank vensterglas gevat zijn. Glas in lood werd destijds gemaakt omdat een raam uit één stuk glas niet te maken viel. Glas in lood leent zich echter uitstekend voor kunstzinnige uitvoeringen, met kleurrijke voorstellingen. Men treft glas in lood wel aan in oude herenhuizen, maar vooral in kerken, waar het zicht van binnen op de ramen door het invallende licht het kunstzinnige karakter doet uitkomen.

## Techniek

De techniek van glas in lood is al zeer oud. Stukken gekleurd of gebrandschilderd glas worden naar het patroon van de gewenste voorstelling gesneden en gevat in H-vormige loodlijsten, die op de punten waar zij elkaar kruisen aan elkaar worden gesoldeerd. Om het raam waterdicht te maken wordt tussen de loodlijst en het glas een kit aangebracht. Glas-in-loodkit is stopverf aangelengd met lijnzaadolie. Aangezien gewone loodlijsten niet voor veel stevigheid zorgen, zijn vaak enkele doorgaande loodlijsten voorzien van een stalen kern. Desondanks is een glas-in-loodraam een tamelijk zwakke constructie, zodat grotere uitvoeringen ter versteviging bevestigd worden aan aparte stalen spijlen. Grotere ramen bestaan doorgaans uit meerdere deelramen. Deze deelramen beschikken dan elk over een eigen sponning die tezamen het gehele raam vormen (zie de foto).

## Dubbel glas

Om de uitstraling van glas in lood te combineren met een goede warmte-isolatie is het mogelijk glas in lood te monteren in dubbel glas. Er gaat echter wel iets van de uitstraling verloren, doordat de structuur van het glas in lood niet meer zo goed te zien is. Het is echter beter om het glas in lood in een frame aan de binnenzijde tegen de bestaande isolerende beglazing te plaatsen. Hierdoor staan het glas en het lood niet bloot aan de temperaturen die tussen de dubbele beglazing kunnen ontstaan, temperaturen die kunnen oplopen tot 60-70°C en op de lange duur schadelijk zijn voor het raam.

## Galerij

* Voorbeelden
* Lampen in de Newcomb Art Gallery
* Gertrudis van Nijvel in de Sint-Martinusbasiliek te Halle
* Een verzameling glas-in-loodlampen
* Fragment van een glas-in-loodraam in de Notre-Dame van Parijs
* Ontwerp voor een glas-in-loodraam Franz Wilhelm Seiwert, 1928
* Dans I (in primaire kleuren) Theo van Doesburg, 1917
* Opwekking van het dochtertje van Jaïrus in de Nieuwe Kerk Delft. Ontworpen en uitgevoerd door Annemiek Punt in 2006.
* Kijk door de wereld. Ontworpen en uitgevoerd door Claudia Kuyken in 2023.
# Philydraceae

Philydraceae is een botanische naam, voor een familie van eenzaadlobbige planten. Een familie onder deze naam wordt algemeen erkend door systemen van plantentaxonomie erkend, en ook door het APG-systeem (1998) en het APG II-systeem (2003).
Het gaat om een heel kleine familie van zo'n half dozijn soorten.
In het Cronquist-systeem (1981) was de plaatsing in een orde Liliales.

## Geslachten

* Helmholtzia F.Muell.
* Philydrella Caruel
* Philydrum Banks ex Gaertn.
# Grote mierwesp

De grote mierwesp (Mutilla europaea) of Europese mierwesp is een vliesvleugelig insect uit de familie van de mierwespen (Mutillidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1758 door Linnaeus.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is wijd verspreid in de warmere delen van Europa, waar hij op hommels en de rupsen van de zijdevlinder parasiteert.
* ↑ Pilgrim, E., von Dohlen, C., Pitts, J. (2008). Molecular phylogenetics of Vespoidea indicate paraphyly of the superfamily and novel relationships of its component families and subfamilies. Zoologica Scripta 37 (5): 539–560. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2008.00340.x.
* 1 2 Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium, p. 82. ISBN 90-6113-334-3.
* ↑ Taxonomische informatie over Mutilla europaea bij Fauna Europaea.
# Algemene Begraafplaats Schoorl

De Algemene Begraafplaats aan de Molenweg in de voormalige Nederlandse gemeente Schoorl dateert uit 1923 en behoort nu tot de gemeente Bergen.
Nadat koning Willem I in een Koninklijk Besluit in 1829 had vastgelegd dat gemeenten met meer dan 1000 inwoners hun doden niet meer in de bebouwde kom mochten begraven, besloten Schoorl en Groet samen een algemene begraafplaats aan te leggen. De weg erheen werd de Doodweg genoemd maar heet nu de Molenweg.

## Bijzondere graven

* Van 1951-1958 heeft een groep van 16 Russische vluchtelingen in Schoorl gewoond. Daarna verhuisde de groep naar het Russenhuis in Den Haag. Al deze Russen werden hier in Schoorl begraven. Op hun grafstenen staat een orthodox Russisch kruis.
* Er zijn ook graven van militairen die aan het begin van de Tweede Wereldoorlog aanspoelden. Hier legt de gemeente Bergen ieder jaar op 4 mei een krans. Daarnaast staat er sinds 2013 een herdenkingsmonument voor de drie omgekomen joodse ingezetenen van Schoorl.

## Bekende Nederlanders

* Marie Joseph Brusse (1873-1941), schrijver
* Piet Wiegman (1885-1963), kunstenaar

## Galerij

* De vier oorlogsgraven van militairen op de algemene begraafplaats Schoorl.
* Herdenkingsmonument voor de drie omgekomen joodse ingezetenen uit Schoorl.
* Ingezoomd op de tekst van het herdenkingsmonument.
* Het graf van Marie Joseph Brusse.
* Russische vluchtelingen
* Algemene begraafplaats Schoorl
# Emmaplein

Talloze dorpen en steden in Nederland, waaronder Bilthoven, Bladel, Enkhuizen, Geleen, Haarlem, Halfweg, Hoensbroek, Naaldwijk, Rozenburg, Schiedam, Tegelen en Zeist hebben een plein vernoemd naar Emma van Waldeck-Pyrmont, ook wel Koningin Emma genoemd. De volgende zijn omschreven:
* Emmaplein (Amsterdam)
* Emmaplein (Groningen)
* Koningin Emmaplein ('s-Hertogenbosch)
* Koningin Emmaplein (Maastricht)
* Koningin Emmaplein (Rotterdam)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Emmaplein en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Michel Louwagie

Michel Louwagie (Brugge, 1 januari 1956) is een voormalig Belgisch sportmanager. Hij was manager en technisch directeur bij KAA Gent. Hij was tevens erevoorzitter van de Koninklijke Belgische Zwembond, een functie die hij tussen 1998 en 2018 uitoefende. Nu is hij hier nog steeds ere-voorzitter.
Hij werd geboren en getogen in Brugge en was tot zijn dertiende jeugdspeler bij Cercle Brugge. In 1978 behaalde hij aan de Universiteit Gent de graad van licentiaat in de lichamelijke opvoeding. In 1974 werd hij kampioen van België op de 100 meter rugslag. Hij was tevens Belgisch recordhouder 200 meter rugslag.

## Loopbaan

Louwagie stond aan het roer van de Koninklijke Belgische Zwembond. Hiervoor werd hij op 3 mei 2014 herverkozen.
Louwagie stapte als sportmanager het voetbal in. Hij mocht in 1990 stage lopen bij KAA Gent en voerde dit met succes uit, want hij werd aangenomen. Hij werd als sportmanager meteen derde in de eindstand met Gent en maakte een hoogtepunt in de clubgeschiedenis mee, want Gent haalde de kwartfinales van de Uefa Cup in het seizoen 1992-1993. Daarna ging het bergafwaarts met de club, want de club kwam in financiële problemen.
Gent flirtte in die tijd met faillissement, maar toen Ivan De Witte het roer overnam als voorzitter van Jean Van Milders, werd de schuldenberg van 23 miljoen euro weggewerkt. Louwagie ontdekte onder andere Bryan Ruiz, Roberto Rosales en Yassine El Ghanassy.
Hij zorgde er, in samenwerking met de stad, na enkele jaren voor dat, onder leiding van toenmalig schepen van sport en op het ogenblik van de opening burgemeester Daniël Termont, de club kon verhuizen naar de gloednieuwe Ghelamco Arena. Dit betekende een nieuwe stimulans in de uitbouw van de club, want na nog één moeilijk jaar op sportief vlak werd de ploeg in 2014-2015 voor de eerste maal kampioen in eerste klasse en betekende dit dat er een jaar later Champions League mocht gespeeld worden.
* ↑ Michel Louwagie blijft voorzitter Belgische Zwembond, Het Nieuwsblad, 27 april 2012
* ↑ Kennisgeving (pdf), Koninklijke Belgische Zwembond, 16 mei 2018
* ↑ Michel Louwagie | Alumnus 1978, UGent. Gearchiveerd op 15 april 2024.
# Synagoge (Stadskanaal)

De synagoge van Stadskanaal in de Nederlandse provincie Groningen werd gebouwd in 1860 en in 1964 afgebroken.
In de eerste helft van de 19e eeuw vestigden zich tijdens de vervening en de gelijktijdige ontwikkeling van het gebied langs het Stadskanaal ook steeds meer Joden in het ontgonnen gebied. Aanvankelijk behoorde de Stadskanaalster groep tot de joodse gemeente in het naburige Veendam. Naarmate de groep in Stadskanaal in omvang groeide werd een zelfstandige positie gewenst en ondanks de tegenwerking uit Veendam verkregen. In 1860 kon overgegaan worden tot de bouw van een synagoge aan de Hoofdstraat in Stadskanaal. Rond het begin van de twintigste eeuw telde de Joodse gemeente meer dan 200 leden. Veel van hen waren werkzaam in de veehandel. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het merendeel van de Joodse bevolking van Stadskanaal vermoord in de Duitse vernietigingskampen.
De synagoge raakte vervolgens in verval en werd in 1958 verkocht en in de jaren erna gesloopt. Ondanks de plundering van het gebouw tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn delen van de inventaris - de torarollen en de parocheten - bewaard gebleven.
In 1988 kwam er een eind aan de Joodse gemeente van Stadskanaal. Vanaf dat moment werd de Joodse gemeenschap van Stadskanaal officieel ondergebracht bij de joodse gemeente van Groningen.
* Website JHM - Stadskanaal
* De Joodse Gemeenschap in de Kanaalstreek
* Berg, C.A. van der en E.P. Boon, "De Joodse gemeenschap in de Kanaalstreek", Groningen, 1992
Noot
# Annan Athletic FC

Annan Athletic Football Club is een Schotse voetbalclub uit Annan in Dumfries and Galloway. De club werd opgericht in 1942. De thuiswedstrijden worden in het Galabank gespeeld, dat plaats biedt aan 3.500 toeschouwers. De clubkleuren zijn zwart-oranje. In 2023 promoveerde de club via promotie-degradatie wedstrijden naar de League One.

## Erelijst

Annan Athletic heeft (nog) geen belangrijke prijzen gewonnen.
# Barnea truncata

Barnea truncata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Pholadidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1822 voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas Say.
# Station Bat & Ball

Bat & Ball is een spoorwegstation in Engeland.
# Rhogeessa aenea

Rhogeessa aenea is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Goodwin in 1958.

## Voorkomen

De soort komt voor in Mexico.
* ↑ (en) Rhogeessa aenea op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Station Bearsted

Bearsted is een spoorwegstation in Engeland.
# Sytse Roorda van Eysinga

Sytse Roorda van Eysinga (Sneek, 23 februari 1773 – Sint-Helena, 4 januari 1828) was een hervormd predikant.

## Achtergrond

Sytse Roorda van Eysinga was zoon van Philippus Roorda en Emke Pyters van der Velde. Op 3 juni 1794 trouwde hij in Amsterdam met Eijda Catharina Piers (1773-1821) met wie hij tien kinderen kreeg.

## Kuinre en Westzaan

Na zijn studie in Franeker, werd hij in 1794 beroepen als predikant in Kuinre, dat destijds in Friesland lag. In 1795 was hij lid van Provisionele Representanten van het Volk van Overijssel namens Kuinre en Blankenham. Deze representanten vormden het algemeen bestuur voor Overijssel en moesten een reglement opstellen voor een definitief bestuur. In 1803 werd Roorda van Eysinga benoemd als predikant in Westzaan.

## Indië

Na 24 jaar in Nederland als dominee te hebben gewerkt vertrok hij op 23 december 1818 met de Henriette Elisabeth, onder zeil naar Batavia. Ten tijde van de afvaart waren van zijn tien kinderen reeds vier overleden, waaronder de jongsten in 1814 en 1816. Zijn benoeming in Batavia tot predikant van de Hollandse kerk betekende voor een dorpspredikant een grote carrièresprong.
In 1821 werd hij visitator van de kerken en scholen van Makassar en van de Molukken. Naast zijn lidmaatschap van het Bataviaasch Genootschap was Roorda secretaris van het Hoofdbestuur van het Bijbelgenootschap in Batavia. Zijn vrouw Eijda overleed in 1821 in Batavia. Zijn negentienjarige dochter Sara Hermina zou drie jaar later overlijden. Tijdens zijn verblijf op Ambon ontmoette hij zijn tweede vrouw. Op 24 juli 1823 hertrouwde Sytse in Amboina met de veertienjarige officiersdochter Geertruida Catharina Dibbetz. Na een doodgeboren zoontje in juni 1824 werden nog drie kinderen geboren: Sicco, Sytse en Maria Catharina Roorda van Eysinga. Toen zijn gezondheid achteruit liep vroeg hij verlof om terug te mogen keren naar Nederland. Op het moment van vertrek was de Java-oorlog in volle gang. In 1830 overleed hij op de terugreis naar Nederland en werd op het eiland Sint-Helena begraven. Geertruida Catharina Dibbetz vestigde zich met haar drie jonge kinderen in Winterswijk.

## Dagboeken

Zijn zoon Philippus liet de verschillende Reizen en lotgevallen van zijn vader uitgeven in twee delen in het licht. Daarna verschenen ook twee delen van Philippus zelf waarin hij zijn eigen belevenissen beschreef sinds zijn veertiende jaar tot aan zijn eerste terugkomst in het vaderland op 19 juni 1830. In 1810 verscheen Leerredenen als ook enkele gelegenheidsgezangen.
# Sclage

Sclage is een gehucht in Bousval, deelgemeente van de stad Genepiën in de Belgische provincie Waals-Brabant.
Het gehucht ligt twee kilometer ten noorden van het dorpscentrum van Bousval. Ten noorden van Sclage ligt de vallei van de Cala. Het gehucht Wanroux ligt een halve kilometer ten noordoosten van Sclage, aan de overkant van de Cala.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 wordt hier het gehucht Sclage al aangeduid. De Atlas der Buurtwegen uit 1841 en de Vandermaelenkaart uit het midden van de 19de eeuw tonen het verder uitgegroeide gehucht Sclage.
In 1897 besliste men hier een schooltje in te richten voor gemengd onderwijs. De École du Sclage opende in 1900. De school sloot haar deuren weer halverwege de jaren 1960.
Op 10 mei 1940, aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, werd Sclage getroffen door een Duits luchtbombardement.
* ↑ L'école du Sclage, op lebousvalien.be
Deelgemeenten: Baisy-Thy · Bousval · Genepiën · Glabais · Houtain-le-Val · Loupoigne · Oud-Genepiën · Ways Overige plaatsen: La Bruyère · Bruyère Madame · Baisy · Basse-Laloux · Le Chantelet· Chênemont · Dernier Patard · La Falise · Ferrières · Les Flamandes · Fonteny · Foriest · Fosty · Hattain · Houtain-le-Mont · La Hutte · La Motte · Loncée · Maison du Roi · Noirhat · Pallandt · Promelles · Quatre Bras · Ry-d'Hez · Sclage · Thy · Trou-du-Bois · Vieux Manants · Wanroux Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Psychidea

Psychidea is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae).

## Soorten

* P. alba Solanikov, 1990
* P. balcanica (Wehrli, 1933)
* P. nudella (Ochsenheimer, 1810)
* P. transcaucasica Meier, 1966
* Markku Savela. Psychidea Rambur, 1866. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 8-2-2025.
# Bersac-sur-Rivalier

Bersac-sur-Rivalier is een gemeente in het Franse departement Haute-Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 631 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Limoges.

## Geografie

De oppervlakte van Bersac-sur-Rivalier bedraagt 32,6 km², de bevolkingsdichtheid is 19,4 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Bersac.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Paucivena

Paucivena is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Donald Ray Davis in een publicatie uit 1975. De soorten binnen dit geslacht komen in Midden-Amerika voor.

## Soorten

* Paucivena cubana Núñez, 2006
* Paucivena ferruginea Núñez, 2006
* Paucivena fusca Núñez, 2006
* Paucivena hispaniolae Davis, 1975
* Paucivena orientalis Núñez, 2006
* Paucivena pinarensis Núñez, 2006
* Paucivena reticulata Davis, 1975
* Markku Savela. Paucivena Davis, 1975. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 8-2-2025.
# Purperruggaai

De purperruggaai (Cyanocorax beecheii) is een zangvogel uit de familie van de kraaien (Corvidae). Deze vogel is genoemd naar de Engelse marineofficier en geograaf Frederick Beechey.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het noordwesten van Mexico.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 20.000-50.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Purperruggaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Siegfried I van Guînes

Siegfried I van Guînes (± 910 – 965) was een Viking die in 928 werd beleend met het graafschap Guînes.
In de jaren 880 bracht Boudewijn II van Vlaanderen de Mepsegouw onder zijn controle. Volgens de 12e-eeuwse kroniekschrijver Lambert d'Ardres was deze gouw echter beloofd aan het Hof van Denemarken, door een huwelijk tussen een Deense prins en een erfdochter van Boulogne en/of Ponthieu. Veertig jaar later eisten de Denen de gouw op als apanage voor prins Siegfried, maar de nieuwe graaf, Arnulf I van Vlaanderen, weigerde het gebied af te staan.
Volgens de overlevering arriveerde Siegfried in 928 in het betwiste gebied. Tot zijn gevolg behoorde ook Knut Gormsson, een broer van Harald Blauwtand. De Denen voeren een getijdengeul op, tegenwoordig de watergang du Zandick. Ter hoogte van Guînes vonden ze een gunstige plaats voor de bouw van een ringwalburcht. Met zijn aanwezigheid zette Siegfried zijn aanspraak extra kracht bij. Na onderhandelingen kwam het tot een compromis: Arnulf stond de grafelijke titel over de Mepsegouw af, maar de titel bleef leenroerig aan de graven van Vlaanderen.
Vlaanderen en de andere graafschappen hadden een moeilijke verstandhouding met de Denen. Omstreeks 964 sloten Arnulf en Siegfried vrede. Ter bevestiging hiervan trouwde Siegfried met een dochter van Arnulf, Elftrudis. De wettigheid van dit huwelijk werd aangevochten door de abdij van Sint-Bertinus. Siegfried stierf in 965, net vóór de geboorte van hun zoon, Ardolf I van Guînes.
# Mohammad Saufi Mat Senan

Mohammad Saufi Mat Senan (10 oktober 1990) is een Maleisisch voormalig wielrenner die tussen 2011 en 2015 uitkwam voor Terengganu Cycling Team. Nadien reed hij nog bij Forca Amskins Racing en Sweet Nice Continental.

## Overwinningen
### 2012

    4e etappe Ronde van Thailand
    2e etappe Ronde van Hainan

## Ploegen

* 2011 – Terengganu Cycling Team
* 2012 – Terengganu Cycling Team
* 2013 – Terengganu Cycling Team
* 2014 – Terengganu Cycling Team
* 2015 – Terengganu Cycling Team
* 2018 – Forca Amskins Racing
* 2021 – Sweet Nice Continental
Abdul Hamid · Duarte · Ebsen · Hamdan · Manan · Mat Senan · Mohammed Bakri · Rusli · Zulkifle
* (en) Profiel van Mohammad Saufi Mat Senan op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Mohammad Saufi Mat Senan op de website van de UCI
* Profiel van Mohammad Saufi Mat Senan op De wielersite
# Wanroux

Wanroux is een gehucht in Bousval, deelgemeente van de stad Genepiën in de Belgische provincie Waals-Brabant.
Het gehucht ligt meer dan 2,5 kilometer ten noorden van het dorpscentrum van Bousval. Het ligt op de noordelijke helling van de vallei van de Cala. Het gehucht sluit in oostelijke richting aan op het gehucht La Motte. Ten noorden ligt het gehucht Pallandt. Ten zuidwesten, aan de andere kant van de Cala ligt het gehucht Sclage.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 wordt hier het gehucht Wanroux al aangeduid. Op de Atlas der Buurtwegen uit 1841 en de Vandermaelenkaart uit het midden van de 19de eeuw wordt een bron of waterput aangeduid, de Fontaine Fauconnier.
In 1928-1929 liet industrieel Auguste De Broux een katholiek schooltje optrekken nabij Wanroux. Het schooltje had een enkele leraar voor kinderen van de zes leerjaren. Het schooltje sloot in 1959.
* ↑ (fr) L'école du Wanroux, op lebousvalien.be
Deelgemeenten: Baisy-Thy · Bousval · Genepiën · Glabais · Houtain-le-Val · Loupoigne · Oud-Genepiën · Ways Overige plaatsen: La Bruyère · Bruyère Madame · Baisy · Basse-Laloux · Le Chantelet· Chênemont · Dernier Patard · La Falise · Ferrières · Les Flamandes · Fonteny · Foriest · Fosty · Hattain · Houtain-le-Mont · La Hutte · La Motte · Loncée · Maison du Roi · Noirhat · Pallandt · Promelles · Quatre Bras · Ry-d'Hez · Sclage · Thy · Trou-du-Bois · Vieux Manants · Wanroux Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Meneer Anton Harmsen

Meneer Anton Harmsen is een personage uit de Nederlandse televisieserie Toen was geluk heel gewoon (1994-2009) en de gelijknamige film uit 2014. De rol werd gespeeld door Huib Rooymans. In de loop der jaren is Harmsens rol in de serie steeds belangrijker geworden.

## Fictieve biografie

Meneer Antoine Hubert Pascal Marie Antoinette Harmsen, geboren in juli 1909, is directeur van de Rotterdamse RET, waar Jaap Kooiman, het hoofdpersonage, werkt als buschauffeur. Voor Harmsen aan de slag ging als directeur van de RET, woonde hij samen met zijn moeder in Indonesië. Harmsen zit altijd keurig in het pak, maar heeft slechte ogen en draagt daarom een bril met dikke glazen. Hij woont aan de Avenue Concordia 331 samen met zijn moeder en butler annex chauffeur Hopjes. Hij komt per dienstauto, een Rolls Royce, naar kantoor - en nooit met de bussen van het bedrijf.
Harmsen heeft over het algemeen een kinderlijke en wereldvreemde persoonlijkheid. Naast zijn baan als directeur heeft hij een groot aantal liefhebberijen. In een van de afleveringen is hij in zijn vrije tijd tandarts, waarbij hij een kies bij Kooiman tracht te trekken. Hierbij is Hopjes zijn assistent die het "gereedschap" aan Harmsen doorgeeft. In een andere aflevering blijkt hij nudist te zijn en laat hij Karel en Simon Stokvis op de Avenue een diavoorstelling van zijn activiteiten op dat gebied zien. Daarnaast is hij een groot liefhebber van wijn. Harmsen heeft een voorkeur voor het gebruik van dure, vaak Franse woorden. Daarnaast hanteert hij verschillende stopwoorden en catchphrases.
Er wordt gesuggereerd dat meneer Harmsen homoseksueel is. Hij heeft de gehele serie lang een oogje op Simon Stokvis, die hij aanspreekt met "Vriendje Stokvis". In een aflevering deelde hij uiteindelijk een keer het bed met Simon, hij in pyjama en Simon met kleren aan en zijn hoed op. Even probeert meneer Harmsen ook Bas te versieren, die eerder een relatie met Adri de Greef heeft gehad.
In de film blijkt hij vroeger advocaat te zijn geweest en neemt de verdediging van Jaap voor zijn rekening. Ook blijkt dat hij en Hopjes wederzijdse gevoelens voor elkaar te hebben.
* ↑ In de aflevering De oorkonde wordt hij aangekondigd als Antonius Gerhardus Octavianus Victor Victoria Harmsen
# Adolf Schmal

Felix Adolf Schmal (Dortmund, 18 augustus 1872 – Salzburg, 28 augustus 1919) was een Oostenrijks baanwielrenner en schermer. Schmal won een gouden en twee bronzen medailles op de Olympische Zomerspelen 1896 in het baanwielrennen en behaalde een vierde plaats in het sabelevenement, een onderdeel van het schermen.

## Palmares
### OS 1896

    1 in de 12 uur
    3 in de sprint, 333,33 m
    3 op de 10 km
* (en) Profiel van Adolf Schmal op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Adolf Schmal op olympedia.org
* (en) Profiel van Adolf Schmal op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Gemeinsame Normdatei: 1030282234
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0011 3056
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pna2013748230
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000719296
* Virtual International Authority File: 295657988
* WorldCat (via VIAF): 295657988
# Wathinee Luekajorh

Wathinee Luekajorh (<P19>, 21 juli 1987) is een baanwielrenster uit Thailand.
Op de Wereldkampioenschappen baanwielrennen 2008 behaalde ze de zevende en laatste plaats op het onderdeel teamsprint.
* ↑ ProCyclingStats––profiel
* ↑ Cycling Archives--profiel
* ↑ WV Cycling--profiel
* (en) Profiel van Wathinee Luekajorh op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Wathinee Luekajorh op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Wathinee Luekajorh op de website van de UCI
* Profiel van Wathinee Luekajorh op De wielersite