OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thei Dols

Thei Dols (Sittard, 27 juli 1939) is een Limburgse zanger, cabaretier en tv-persoonlijkheid. Dols is schrijver van een aantal dialect-kluchten waarin hij soms ook zelf optreedt. Hij heeft ook een bijdrage geleverd aan enkele landelijke tv-producties. Dols is woonachtig in Maastricht.
Zijn passie voor cabaret gaat terug tot zijn kinderjaren, waarin hij reeds op bruiloften en partijen pastoor speelde. Dols studeerde Frans. Hij gaf les als leraar Frans op het Stella Maris College in Meerssen.

## Landelijke bekendheid

Dols speelde mee in de volgende Nederlandse tv-producties:
* Verona van Henk Spaan en Harry Vermeegen, als pastoor met de emmer wijwater;
* Medisch Centrum West, als de heer Willemse.
* Tien torens diep (2009), een televisieserie, uitgezonden op Z@PP, over het Limburgs mijnverleden; in een rol als pater Ooms.

## Regionale bekendheid

Dols speelde de hoofdrol c.q. een belangrijke rol in:
* De Waolse Medammecour, een carnavalstheatershow;
* de Limburgse cabaretgroep Rommedoe;
* Diverse one-man shows;
* Ummer d'r Naever.
* Tien Torens Diep (2009), tevens uitgezonden op L1.
* Merci, nónk Pie (2009), tragikomedie in het Maastrichts dialect over grootindustrieel Petrus Regout en de armoede in Maastricht rond het midden van de negentiende eeuw.
* Rommewho, Rommewee (2011), compilatievoorstelling bestaande uit bekende sketches van cabaretgezelschap Rommedoe gecombineerd met nieuw werk.
* In een nummer van de Karaoke Kings
De vaste begeleiders van Dols zijn Dominique Paats op accordeon en Blanco Besselink op piano.

## Trivia

* In december 2004 bereikte het door Dols gezongen nummer Blief `ne Limbo de 7e plaats in de L1 Limbo Top 10;
* In juni 2006 bereikte hij in dezelfde top 10 de tweede plaats met Mestreechter Geis.
# Wij Geven om Oldenzaal

Wij Geven om Oldenzaal (WG) is sinds 1969 een Nederlandse, lokale politieke partij in de gemeente Oldenzaal. Fractievoorzitter is Petra Oude Engberink. Wethouders zijn Rob Christenhusz en Murat Yildirim.

## Ontstaan

De partij werd op 14 juli 1969 opgericht door Bernhard Christenhusz die uit onvrede over de standpunten van de Katholieke Volkspartij deze partij verliet. Samen met Gerard Wullink kon hij in 1970 zitting nemen in de gemeenteraad nadat de verkiezingen twee zetels hadden opgeleverd. In de jaren erna groeide de partij en in 1986 maakte de WG voor het eerst deel uit van het College van B&W. In 1994 verdubbelde WG het aantal raadsleden van vier naar acht, en bij de verkiezingen van 2002 kwam de groepering tot twaalf zetels.
In de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014 telt de fractie negen zetels en maakt zij deel uit van de coalitie. Tijdens de verkiezingen van maart 2018 heeft de partij zeven zetels behaald.
Op 30 oktober 2020 wijzigde de partij na 50 jaar de naam van Werknemersgroepering naar de huidige naam 'Wij Geven om Oldenzaal'
Bij de verkiezingen van 2022 heeft de fractie 9 van de 23 zetels behaald en twee van de vier wethouders geleverd.

## Verkiezingsresultaten

| Jaar | Aantal raadsleden | Aantal wethouders |
| 1970 | 2 | |
| 1974 | 3 | |
| 1978 | 2 | |
| 1982 | 3 | |
| 1986 | 4 | 1 |
| 1990 | 4 | 1 |
| 1994 | 8 | 2 |
| 1998 | 8 | 2 |
| 2002 | 12 | 3 |
| 2006 | 8 | |
| 2010 | 11 | 2 |
| 2014 | 9 | 2 |
| 2018 | 7 | 1 |
| 2022 | 9 | 2 |

## Lijst van Wethouders

| Jaar | Wethouder(s) |
| 1986 | Janneke Tammenga |
| 1990 | Jan Lempsink |
| 1994 | Jan Lempsink en Janneke Tammenga |
| 1998 | Jan Lempsink en Janneke Tammenga |
| 2002 | Jan Lempsink, Henk Winkelhuis en Trees Vloothuis |
| 2006 | - |
| 2010 | Henk Winkelhuis (2010-2012), Rob Christenhusz (2012-2014) en Trees Vloothuis |
| 2014 | Rob christenhusz en Trees Vloothuis |
| 2018 | Rob Christenhusz |
| 2022 | Rob Christenhusz en Murat Yildirim |

## Externe link

* WG Oldenzaal
* ↑ www.tubantia.nl - geraadpleegd 13 januari 2022
# Spoorlijn Sud Europe Atlantique (LGV)

De Spoorlijn Sud Europe Atlantique (LGV) is een Ligne à Grande Vitesse van Tours naar Bordeaux. De lijn is 301,8 km lang en heeft als lijnnummer 566 000.

## Geschiedenis

De bouw begon in 2012. In juli 2016 vonden er op het centrale deel van het traject proefritten plaats. In september 2016 werd op het grootste deel van het traject de bovenleiding in gebruik genomen. De lijn werd officieel ingehuldigd op 28 februari 2017 door president François Hollande. Sinds 2 juli 2017 is de LGV Sud Europe Atlantique in gebruik en rijden reizigerstreinen over dit LGV-traject.

## Treindiensten

De SNCF verzorgt het personenvervoer op dit traject met TGV treinen.
| Serie | Treinsoort | Route |
| TGV 5200 | TGV (SNCF) | [ [ Nantes – ] / [ Rennes – ] Le Mans – ] / [ Bordeaux-Saint-Jean – Saint-Pierre-des-Corps – ] Massy TGV – Aéroport Charles-de-Gaulle 2 TGV – [ Lille-Europe ] / [ Lille-Flandres ] |
| Ouigo 7640 | TGV (SNCF) | Paris-Montparnasse – Poitiers – Niort – Surgères – La Rochelle |
| Ouigo 7650 | TGV (SNCF) | Paris-Montparnasse – [ Saint-Pierre-des-Corps – ] / [ Poitiers – Angoulême – ] Bordeaux-Saint-Jean |
| Ouigo 7660 | TGV (SNCF) | Tourcoing – Aéroport Charles-de-Gaulle 2 TGV – Marne-la-Vallée - Chessy – Massy TGV – Saint-Pierre-des-Corps – Poitiers – Angoulême – Bordeaux-Saint-Jean |
| Ouigo 7670 | TGV (SNCF) | Paris-Montparnasse – Massy TGV – Angoulême – Bordeaux-Saint-Jean – Agen – Montauban-Ville-Bourbon – Toulouse-Matabiau |
| TGV 8400 | TGV (SNCF) | Paris-Montparnasse – Massy TGV – Bordeaux-Saint-Jean |
| TGV 8500 | TGV (SNCF) | Paris-Montparnasse – Bordeaux-Saint-Jean – Agen – Toulouse-Matabiau |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### aansluiting Sain-Avertin

    RFN 431 000, spoorlijn tussen Paris-Montparnasse en Monts (LGV)

### Poste 51 Sorigny

    RFN 570 345, raccordement van Monts-Sud

### Poste 53

    RFN 570 350, raccordement van La Celle Saint-Avant

### Poste 70 Chasseneuil

    RFN 570 360, raccordement van Migne-Auxances

### Poste 58 Fontaine-Le Comte

    RFN 538 310, raccordement R2FS van Fontaine-Le Comte Sud
    RFN 538 311, raccordement R1FS van Fontaine-Le Comte Sud
    RFN 538 315, raccordement van Fontaine-Le Comte Nord

### Poste 61 Juillé

    RFN 570 380, raccordement van Juillé

### Poste 62 Villognon

    RFN 570 385, raccordement van Villognon

### Poste 64 Claix

    RFN 570 390, raccordement van La Couronne

### La Gorp

    RFN 570 000, spoorlijn tussen Paris-Austerlitz en Bordeaux-Saint-Jean

## Elektrische tractie

De lijn werd bij aanleg in 2017 geëlektrificeerd met een spanning van 25.000 volt 50 Hz.

## Galerij

* Bouw van een viaduct over de lijn bij Sainte-Souline in 2013
* Bouw van een spoorviaduct bij Blanzac in 2013
* TGV richting Parijs bij Pliboux, het derde spoor ligt langs het noodperron
* TGV richting Bordeaux bij Asnières sur Nouère
* De lijn bij Raix
* https://routes.fandom.com/wiki/LGV_Sud-Europe-Atlantique
# Warme William

Warme William is een Vlaamse bewustmakingscampagne van GavoorGeluk om jongeren ertoe aan te zetten om te praten over hun gevoelens en te luisteren naar wie het moeilijk heeft.

## Campagne

Warme William gebruikt als hulpmiddel Peer Support, een preventieve methode waarbij jongeren elkaar ondersteunen. Verhalen delen, een luisterend oor zijn of een duwtje in de rug geven aan leeftijdsgenoten kan wonderen doen. Uit onderzoek blijkt immers dat één op vijf Vlaamse jongeren niet goed in zijn vel zit en moeite heeft om hierover te praten. Warme William wil de druk wegnemen bij diegene die het lastig heeft en aan de andere 4 op de 5 vragen zorgzaam te zijn en een context creëren voor een open en veilige omgeving waar iedereen zijn verhaal kwijt kan. Om een Warme William te zijn voor een vriend of vriendin worden volgende tips gegeven:
* Vraag hoe het echt gaat.
* Laat weten dat je er bent.
* Laat de ander uitspreken.
* Vel geen oordeel.
* Let goed op je lichaamstaal.
* Erken het probleem van de ander en minimaliseer het niet.
* Laat weten dat het OK is om je eens slecht te voelen.
* Wees te vertrouwen.
* Begin niet over je eigen problemen als vergelijking.
* Het is OK als je niet zo goed weet wat je moet zeggen.
* Zoek samen hulp als het nodig is.
De mascotte van deze campagne is de blauwe Warme William-beer die meestal uitnodigend voor een gesprek, op een bank zit. De jongsten kunnen rechtstreeks tegen de beer praten, de ouderen vinden er de weg om verdere informatie te bekomen.
Veel steden en gemeenten organiseren activiteiten om deze campagne te ondersteunen. Ook kleuterscholen en lagere scholen kunnen een bezoek van de blauwe beer organiseren.

## Ambassadeurs

Kamal Kharmach, comedian en ondernemer was bijna twee jaar lang de ambassadeur van Warme William. Hij gaf de taak door aan tv-gezicht Nora Gharib op 13 mei 2019. Een heel aantal BV's delen hun verhaal en dragen zo bij tot de bekendmaking van deze campagne: Lotte Vanwezemael, Louis Talpe, James Cooke, Dieter Coppens, Bart Peeters, Stephanie Planckaert, Simon Mignolet, Matteo Simoni, Siska Schoeters, Tom De Cock, Dorianne Aussems, Oona Wyns en Jonas De Bruyn. Het doel is om Warme William dezelfde bekendheid te geven als de Bob-campagne.
Op 15 maart 2023 ging de Warme William campagne #binnenstebuiten van start met ondersteuning van zanger Metejoor, prinses Delphine en choreograaf Joffrey Anane.
# Perzische steppegaai

De Perzische steppegaai (Podoces pleskei) is een zangvogel uit de familie Corvidae (kraaien). Deze vogel is genoemd naar de Russische zoöloog Fedor Dimitrievich Pleske (1858-1932).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in centraal en oostelijk Iran. Het leefgebied bestaat uit voornamelijk vlakke steppen en (half)woestijnen met verspreide vegetatie. Foerageert voornamelijk op de grond in paren of in kleine groepen.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk vrij talrijk. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Perzische steppegaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Perzische Steppegaai - eBird. ebird.org. Geraadpleegd op 1 december 2020.
# Hylandia

Hylandia is een geslacht uit de wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt in Australië, in de staat Queensland.

## Soorten

* Hylandia dockrillii Airy Shaw
* ↑ (en) Hylandia Airy Shaw Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 20 december 2022.
... · Acalypha · Adriana · Agrostistachys · Alchornea · Aleurites · Anthostema · Blachia · Chrozophora · Cnidosculus · Croton · Dalechampia · Euphorbia (Wolfsmelk) · Hevea · Hieronyma · Hippomane · Homalanthus · Hura · Hylandia · Jatropha · Mabea · Macaranga · Mallotus · Manihot · Mercurialis (Bingelkruid) · Plukenetia · Ricinus · Sebastiania · Shirakiopsis · Tragia · ...
# Křenovičky

Křenovičky (Duits: Kleinkschenowitz) is een Tsjechische plaats in de gemeente Heřmaničky in de regio Midden-Bohemen en maakt deel uit van het district Benešov. Het dorp ligt op ongeveer 4,5 kilometer afstand van Heřmaničky.
Křenovičky telt 16 inwoners (2021).

## Geschiedenis

De eerste schriftelijke vermelding van het dorp dateert van 1386. Tot en met het midden van de 19e eeuw stond Křenovičky, net als de rest van de op dat moment toekomstige, huidige gemeente, onder bestuur van Smilkov.
Sinds 1 januari 1960 is Křenovičky ingedeeld bij het district Benešov.

## Verkeer en vervoer
### Autowegen

Er leidt een regionale weg naar het dorp.

### Spoorlijnen

Er is geen station in Křenovičky; het dichtstbijzijnde station is in Heřmaničky, op zo'n 5,7 kilometer afstand.

### Buslijnen

De volgende buslijn halteert in het dorp:
| Halte | Lijn(en) | Traject(en) | Vervoerder |
| Heřmaničky, Křenovičky | 556 | Votice - Sedlčany | CŠAD Benešov |

## Bezienswaardigheden

* Dorpskapel

## Galerij

* Dorpskapel (2019)
* Bij de bushalte (uiterst links - 2019)
* Huizen in het dorp (2019)
* Huis in het dorp (2019)
* Blik op het dorp (2011)

## Externe link

* Website van de gemeente
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Křenovičky op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (cs) Počet obyvatel v obcích - k 1. 1. 2021. Český statistický úřad. Gearchiveerd op 2 april 2023. Geraadpleegd op 11 februari 2025.
* ↑ (cs) Historický lexikon obcí České republiky - 1869 - 2005. Český statistický úřad. Gearchiveerd op 25 juni 2024. Geraadpleegd op 9 februari 2025.
# Édgar Benítez

Édgar Milciades Benítez Santander (Repatriación, 8 november 1987) is een Paraguayaans-Mexicaans voetballer die doorgaans speelt als spits. In februari 2025 verruilde hij César Vallejo voor Rubio Ñu. Benítez maakte in 2008 zijn debuut in het Paraguayaans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Benítez begon zijn carrière in 2005 bij Club Libertad, waarmee hij in zijn eerste seizoen landskampioen wist te worden. Hij werd in 2008 verhuurd aan Sol de América, waar hij eenentwintig doelpunten wist te maken. In 2009 verkaste de aanvaller naar het Mexicaanse Pachuca, waar hij voornamelijk een reservespeler was. Om die reden werd hij verhuurd aan Cerro Porteño en Deportivo Toluca. Die laatste club besloot hem in 2013 ook definitief over te nemen. Voor Toluca maakte Benítez meer dan honderd wedstrijden in de Mexicaanse competitie; in de zomer van 2015 tekende hij een contract bij Querétaro. Na drie seizoenen keerde Benítez terug naar de club waar hij zijn loopbaan begonnen was, Club Libertad. Via Guaraní en Sportivo Luqueño kwam Benítez in de zomer van 2021 terecht bij Alianza Lima. In februari 2023 tekende hij voor General Caballero. Later dat jaar verkaste hij naar César Vallejo. Rubio Ñu nam hem in februari 2025 over.

## Interlandcarrière

Benítez debuteerde in het Paraguayaans voetbalelftal op 12 augustus 2009. Op die dag werd een vriendschappelijke wedstrijd tegen Zuid-Korea met 1–0 verloren. De aanvaller begon in de basis en werd in de tweede helft gewisseld voor Marcelo Estigarribia. Benítez was tevens met Paraguay actief op het WK 2010 in Zuid-Afrika; hier speelde hij mee tijdens de wedstrijden tegen Nieuw-Zeeland en Japan.
# Station Robertsbridge

Robertsbridge is een spoorwegstation van National Rail in Robertsbridge, Rother in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southeastern.
# Sancta Maria Mavo

De Sancta Maria Mavo is een school in 's-Hertogenbosch die zich richt op het voorbereidend middelbaar beroepsonderwijs.
Sancta Maria Mavo is een kleinschalige school met 430 leerlingen. Sancta Maria Mavo is een school voor VMBO-T. Binnen het VMBO in ’s-Hertogenbosch e.o. is de Sancta Maria Mavo dé categoriale school.
De school is in 1961 ontstaan, nadat een dependance van de meisjesschool Heilig Hart-ULO kampte met ruimtegebrek. Drie klassen kregen aan de Aartshertogenlaan een dependance. Deze dependance werd in 1961 zelfstandig en kreeg de naam Sancta Maria-ULO, vernoemd naar Maria Goretti.
In 1966 werden er ook jongens toegelaten op de school. De school groeide al snel en in het schooljaar 1968/1969 werd er onderdak gevonden in de kleuterschool aan de Pieter Borstraat.
In 1993 is de school gefuseerd met de Paulus Mavo. De school heeft de naam van Sancta Maria Mavo ook na 1999 aangehouden, toen de mavo veranderde in het vmbo.
Op 9 november 2023 werd bekend dat de Sancta Maria Mavo per 1 augustus 2024 de deuren sluit wegens een gebrek aan geld van de regering. De school werd vervangen door de ISK, een internationale school voor immigranten.

## Externe link

* Officiële homepage
* ↑ https://dtvnieuws.nl/nieuws/artikel/sancta-maria-mavo-sluit-na-dit-schooljaar Sancta Maria Mavo sluit na dit schooljaar
# Station Sandbach

Sandbach is een spoorwegstation van National Rail in Sandbach, Congleton in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Station Severn Beach

Severn Beach is een spoorwegstation van National Rail in Severn Beach, South Gloucestershire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway.
# Bleek dikkopmos

Bleek dikkopmos (Brachythecium albicans) is een soort uit de dikkopmosfamilie (Brachytheciaceae). Het is een algemeen mos op bij voorkeur iets verrijkte zandgrond in allerlei korte, grazige vegetatie, vooral op plaatsen waar dikwijls verstoring optreedt.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

Bleek dikkopmos groeit in losse graszoden met witgroen gekleurde, slanke planten. De stengels en takken zijn ook in vochtige toestand aangekleefd met bladeren en lijken daarom op snoer- tot draadvormige structuren. De stengels groeien omhoog of kruipen en zijn onregelmatig vertakt. Ze vormen slechts weinig rizoïden. De takken worden 0,5–1,5 cm lang en vertakken weinig. De dicht op elkaar staande, eivormige bladeren die plotseling in een lange, fijne, maar niet gedraaide punt uitlopen, liggen als dakpannen langs de stengel, zowel in droge als vochtige toestand. Aan de basis van het blad lopen ze naar beneden langs de stengel. Vaak hebben ze een of meer plooien vlak bij de bladrand. De bladranden zijn gaaf of zelden fijn gezaagd aan de top. De stengelbladeren worden tot 2,8 mm lang, de takbladeren tot 2 mm. De rijping van sporen vindt meestal plaats in de winter. De gladde, roodbruin gekleurde seta wordt 12–20 mm lang. De ietwat gebogen, cilindrisch gevormde sporenkapsels staan schuin of horizontaal en zijn tot 2 mm lang.

### Microscopische kenmerken

De lineaire bladcellen zijn prosenchymatisch en worden 40–80 µm lang en 6–10 µm breed. Aan de basis van het blad zijn ze verbreed en hebben ze een ruitvorm.

## Verspreiding

Het mos heeft een circumboreaal verspreidingsgebied, waarvan de grenzen zijn in het noorden van de Noordpool, in het zuiden van Noord-Afrika, in de oost-zuidwestelijke delen van Azië en in het westen van Noord-Amerika. Het is door mensen geïntroduceerd in Australië en Nieuw-Zeeland.
In Nederland komt bleek dikkopmos zeer algemeen voor. Het is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst. Het is zeer algemeen in kust- en rivierduinen en op de pleistocene zandgronden. Daarnaast komt het overal voor waar zand is opgebracht voor aanleg van wegen en spoorlijnen of nieuwbouw. Ook kan het voorkomen op grinddaken en op droge ruderale plekken.

## Fotogalerij

* Blad 40x vergroot
* Bladvoet en hoekcelgroepen
* Bladrand
* Bladpunt
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen

### Externe links

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
... · B. albicans (Bleek dikkopmos) · B. campestre (Velddikkopmos) · B. glareosum (Kalkdikkopmos) · B. laetum (Rotsdikkopmos) · B. mildeanum (Moerasdikkopmos) · B. oedipodium (IJl dikkopmos) · B. plumosum (Oeverdikkopmos) · B. populeum (Penseeldikkopmos) · B. reflexum (Gekromd dikkopmos) · B. rivulare (Beekdikkopmos) · B. rutabulum (Gewoon dikkopmos) · B. salebrosum (Glad dikkopmos) · B. tenuicaule (Haardikkopmos) · B. velutinum (Fluweelmos) · ...
# Bockscar

Bockscar, soms ook Bock's Car of Bocks Car (44-27297), is de naam van de Amerikaanse B-29 Superfortress-bommenwerper die tijdens de Tweede Wereldoorlog op 9 augustus 1945 de tweede atoombom met de naam Fat Man boven Nagasaki afwierp. De naam is een woordspeling op de achternaam van de oorspronkelijke piloot van het toestel: Capt. Frederick C. Bock, en een Amerikaanse gesloten goederenwagon (boxcar).
Bock vloog het toestel op 9 augustus 1945 echter niet. De bemanning bestond tijdens deze missie uit:
* Maj. Charles W. Sweeney, piloot
* Capt. James Van Pelt, navigator
* Capt. Raymond "Kermit" Beahan, bommenrichter
* 1st. Lt. Charles Donald Albury, copiloot
* 2nd Lt. Fred Olivi, copiloot
* Cpl Abe Spitzer, radio operateur
* Master Sgt. John D. Kuharek, boordwerktuigkundige
* Staff Sgt Ray Gallagher, schutter, assistent boordwerktuigkundige
* Staff Sgt Edward Buckley, radar operateur
* Sgt. Albert Dehart, staartschutter
* Cmdr. Frederick L. Ashworth, schutter;
* Lt. Philip Barnes, assistent schutter;
* Lt. Jacob Beser, radio counter measures;
De oorspronkelijke bemanning van Bockscar vloog die dag een andere B-29, The Great Artiste genaamd, die was uitgerust met instrumenten om de gevolgen van de atoombomaanval te meten.
Bockscar is te bezichtigen bij het National Museum of the United States Air Force, in Dayton (Ohio).

## Externe link

* National Museum of the United States Air Force
# Dommartin (België)

Dommartin is een dorp in de Luikse gemeente Saint-Georges-sur-Meuse.
Hier werden sporen gevonden uit de Bandkeramische cultuur en wel in het bijzonder de Omalien-groep. Ook de Romeinen lieten hun sporen achter, getuige de aanwezigheid van een heerbaan, de Verte Chaussée die van Tongeren naar Aarlen liep. Er werden resten van een villa uit de 2e of 3e eeuw gevonden.
De plaats speelde een rol in de Awans- en Warouxoorlog, toen er in 1325 de Slag bij Dommartin werd uitgevochten.

## Bezienswaardigheden

* Diverse vierkantshoeven met delen uit de 16e tot en met de 18e eeuw.
* De Sint-Martinuskerk (Église Saint-Martin) is een kerkgebouw waarvan de toren en het schip uit 1793 stammen en in 1893 werd een nieuw koor, transept en sacristie gebouwd. Oorspronkelijk een kapel werd deze in 1804 tot filiaalkerk en in 1833 tot parochiekerk verheven.

## Natuur en landschap

Dommartin ligt aan een beek, de Ruisseau Bobesse. De hoogte aan de kerk bedraagt 169 meter.

## Nabijgelegen kernen

Horion, Hozémont, Saint-Georges-sur-Meuse, Verlaine
# Operatie Inherent Resolve

Operation Inherent Resolve (OIR) is de codenaam voor de militaire acties van de Verenigde Staten van Amerika en 15 bondgenoten in het Midden-Oosten die sinds 2014 zijn gericht tegen de Islamitische Staat (in Irak en de Levant) (ISIL) en de organisatie al-Nusra en ze omvat zowel de campagne in Irak als die in Syrië.
In tegenstelling tot eerdere gevechtsoperaties, zoals Operatie Desert Shield en Operatie Desert Storm eerder in dezelfde regio tijdens de Golfoorlog van 1990-1991, werd er aanvankelijk geen naam gegeven aan de militaire acties van de Amerikaanse overheid tegen ISIL. Door de aanhoudende dubbelzinnige aard van de Amerikaanse betrokkenheid in Irak konden Amerikaanse militairen niet in aanmerking komen voor campagnemedailles en andere onderscheidingen.
De naam Inherent Resolve werd gekozen met het doel een onwrikbare vastberadenheid en de grote betrokkenheid van de VS en de partnerlanden te weerspiegelen om ISIL te elimineren, en daarmee de dreiging die deze zou vormen voor Irak en andere staten in de regio.
Het United States Department of Defense berichtte aan het eind van oktober 2014 dat de troepen die in diverse gebieden dienstdeden in het kader van Inherent Resolve met terugwerkende kracht sinds 15 april 2014 in aanmerking zouden komen voor de Global War on Terrorism Expeditionary Medal. Dit betrof uitgezonden militairen in Bahrein, Cyprus, Egypte, Iran, Irak, Israël, Jordanië, Koeweit, Libanon, Qatar, Saudi-Arabië, Syrië, Turkije en de Verenigde Arabische Emiraten, evenals troepen ter ondersteuning van de operatie in de Arabische Golf / Perzische Golf, de Rode Zee en de Middellandse Zee ten oosten van 25 graden westerlengte.
De operaties werden gecoördineerd door de Combined Joint Task Force – Operation Inherent Resolve (CJTF–OIR) onder bevel van de Amerikaanse luitenant-generaal Sean MacFarland, met de Britse generaal-majoor Robert Bruce als plaatsvervanger, vanaf het hoofdkwartier Camp Arifjan in Koeweit.
Aan deze operaties werd deelgenomen door de Verenigde Staten, Australië, België, Canada, Denemarken, Frankrijk, Jordanië, Nederland en het Verenigd Koninkrijk met luchtaanvallen op Irakees grondgebied. Luchtaanvallen op het grondgebied van Syrië werden uitgevoerd door Australië, Bahrein, België, Canada, Frankrijk, Jordanië, Saudi-Arabië, Turkije, de Verenigde Arabische Emiraten en het Verenigd Koninkrijk.