OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hoofdrenmuis

De hoofdrenmuis (Gerbillus principulus) is een zoogdier uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas & Hinton in 1923.

## Voorkomen

De soort komt voor in Soedan.
* ↑ (en) Hoofdrenmuis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zwarte Silo

De Zwarte Silo is een graansilo uit 1924 in het Havenkwartier in Deventer. De Zwarte Silo dankt zijn naam aan de kleur van de gevel waarmee zij een kenmerkende aanblik geeft van het Havenkwartier. Deze kleur ontstond toen het pand wegens vochtproblemen van een bitumencoating werd voorzien. De Zwarte Silo vormt samen met de naastgelegen Grijze Silo het CDL-silocomplex, een deel van het industrieel erfgoed van Deventer.

## Geschiedenis

De silo aan de Zuiderzeestraat werd in 1923 in opdracht van A.J. Lammers gebouwd naar ontwerp van Maarten van Harte. Het was de eerste betonnen silo in Deventer en had met een hoogte van 30 meter een inhoud van 1500 ton. Naast de silo werden onder andere een paardenstal, een zoutloods en een pakhuis met kantoor gebouwd, die in de architectuur als duidelijk verschillende eenheden waren te onderscheiden.
In 1948 werden door de volgende eigenaar van de silo, de firma G.J. ten Hove, een aantal wijzigingen aangebracht. In 1949 of 1950 werd de silo overgenomen door de CODO (Coöperatieve Op- en overslag Deventer en Omstreken). De silo werd verder geautomatiseerd door het aanbrengen van een transportketting, die het veevoeder verdeelde nadat het met de jakobsladder naar boven was getransporteerd. Dit was nodig want in de jaren 1950 was Deventer de vierde doorvoerhaven van Nederland, vanwege de gunstige ligging tussen landbouwgebieden. De CODO liet in 1961 naast de bestaande een nieuwe silo bouwen. Deze kwam bekend te staan als de Grijze Silo. Nadat in de jaren 1970 CODO werd opgevolgd door CDL, kenden de silo's in de jaren 1980 hun hoogtijdagen.
In het jaar 2000 stopte CDL met haar activiteiten in Deventer. De Zwarte Silo kwam in eigendom van de gemeente. In 2015 werd de silo door BOEi gerestaureerd en herbestemd tot 'Food Dock'. In 2020 besloot dit bedrijf tot sluiting en ging daarna door als restaurant 'De Zwarte Silo'. Anno 2023 is het restaurant weer gesloten en is er nu een evenementenlocatie.

## Kunstwerk 'de zakkensjouwer'

In 2023 maakte kunstenaar Han Nijhof een kunstwerk 'de zakkensjouwer' ter ere van het 100 jarig bestaan van de silo. Het is aangebracht aan de zuidgevel van de silo net boven de waterlijn en te zien vanaf de Nieuwe Havenbrug. Het kunstwerk beeldt een ladder uit met daarop een persoon die een zware zak naar boven tilt, een verbeelding van hoe midden in de 19de eeuw ook werkelijk op deze plek vrachtschepen met de hand werden gelost. Hierbij tilden de sjouwers zware zakken van meer dan 50 kilo op de schouder meer dan vier meter naar boven tijdens het lossen.
# Eurasburg (Opper-Beieren)

Eurasburg is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Bad Tölz-Wolfratshausen. Eurasburg telt 4.270 inwoners.
Bad Heilbrunn · Bad Tölz · Benediktbeuern · Bichl · Dietramszell · Egling · Eurasburg · Gaißach · Geretsried · Greiling · Icking · Jachenau · Kochel am See · Königsdorf · Lenggries · Münsing · Reichersbeuern · Sachsenkam · Schlehdorf · Wackersberg · Wolfratshausen
# Meriones tamariscinus

Meriones tamariscinus is een zoogdier uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Pallas in 1773.
# Oranjekerk (Amsterdam)

De Oranjekerk is een protestants kerkgebouw in Amsterdam, bij het Sarphatipark in de wijk De Pijp, gebouwd in de jaren 1902-'03. De inwijding vond plaats op 11 september 1903. De architect was C.B. Posthumus Meyjes sr.
Begin jaren 90 waren er plannen om de kerk te slopen en te vervangen door nieuwbouw. Mede door protesten uit de buurt is er een plan gekomen om de buitenkant te restaureren en het gebouw anders in te richten en een deel te verhuren als kantoorruimte. In de jaren 1997-'99 was er een drastische verbouwing waarbij de binnenkant naar ontwerp van de architect Hans Wagner totaal is veranderd. De oude kerkzaal die het merendeel van het volume van het gebouw bevatte is verdwenen en vervangen door kleinere ruimtes waaronder een kleine kerkzaal, ontworpen door architect Leo Versteijlen, en een grote foyer, die toegankelijk is vanaf de 2e Van der Helststraat.
Sinds de verbouwing is er veel kunst in het gebouw te zien, waaronder van Ruudt Peters. Ook sinds 2000 is de kerktoren een rustplek en broedplaats voor gierzwaluwen in de zomermaanden. De tuin van het gebouw, ook toegankelijk vanaf de straat, is gedeeltelijk ingericht als "Bijbelse tuin".
Een groot deel van de Oranjekerk wordt inmiddels gebruikt als kantoor. Voorheen werd het onder meer gebruikt door onder meer Warchild. Nadat Warchild eruitgroeide is de kerk verbouwd om twee nieuwe bedrijven te herbergen. Tegenwoordig zitten het theaterproductiebedrijf Hekwerk van Youp van 't Hek erin, tezamen met onlinemarketingbedrijf Kortingscode.nl.

## Externe link

* Oranjekerk Amsterdam
* Kortingscode.nl
# Meriones vinogradovi

Meriones vinogradovi is een zoogdier uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heptner in 1931.
# Vlag van de Straat Torres-eilanders

De vlag van de Straat Torres-eilanders werd in 1995 door de regering van Australië uitgeroepen tot officiële vlag. De vlag werd ontworpen door Bernard Namok als onderdeel van een wedstrijd in 1992 en werd voor het eerst gebruikt op het Torres Strait Islands Cultural Festival in hetzelfde jaar. De Island Coordinating Council op Thursday Island bezit het auteursrecht op het ontwerp.
De groene banen stellen het land voor, de zwarte de eilandbewoners en de blauwe voor de Straat Torreseilanden die Australië van Nieuw-Guinea scheidt. In het midden van de vlag worden alle eilandbewoners symbolisch vertegenwoordigd door een witte Dhari, de hoofdtooi van een danser. De vijfpuntige ster symboliseert zowel de vijf eilandengroepen als de nautische navigatiehulp, terwijl de witte kleur staat voor vrede.
# Meriones hurrianae

Meriones hurrianae is een zoogdier uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Jordon in 1867.

## Voorkomen

De soort komt voor in India, Iran en Pakistan.
* ↑ (en) Meriones hurrianae op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Obtexocorytus schuettei

Obtexocorytus schuettei is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Thomas Sobczyk in een publicatie uit 2009.
De soort komt voor op Madagaskar.
# Burgerwelzijn

Burgerwelzijn was een Brugs weekblad dat werd uitgegeven van 1850 tot 1977.

## Geschiedenis

Het Burgerwelzijn werd gesticht door drukker Jan Fockenier (1818-1909) en redacteur Amand J. Boeteman (1819-1884) en het eerste nummer van het blad verscheen op 21 december 1850. Vanaf december 1861 bleef Jan Fockenier als enige uitgever en dit tot einde 1890, toen hij werd opgevolgd door Aimé Fockenier-Saelens (1862-1933). Verdere leden van de familie Fockenier namen de opvolging, onder meer André Fockenier (1892-1983).
De krant voer aanvankelijk een liberale koers, maar na de terugtrekking van Boeteman werd het een neutraal informatieblad met veel advertenties. Minstens na de Eerste Wereldoorlog werd de krant beschouwd als deel uitmakende van de katholieke pers, zonder aan de katholieke partij te zijn gebonden.
De uitgever ging in op het voorstel van de bezetter om na mei 1940 de krant verder uit te geven, maar werd na vier nummers door deze zelfde bezetter geschorst, zodat ze zonder problemen weer tevoorschijn kwam na de Bevrijding. De krant kende toen goede verkoopcijfers, gelet op de afwezigheid van zijn voornaamste concurrent, het Brugsch Handelsblad. Vanaf 1948 kon deze krant opnieuw verschijnen, zeer ten nadele van de oplagecijfers van het Burgerwelzijn. Als hoofdopsteller fungeerde in de jaren 1950 Walter Baes, die voordien ambtenaar was van de provincie West-Vlaanderen.
In 1962 werden de drukkerij Fockenier en de krant verkocht aan een vennootschap onder de naam Westvlaamse drukkerij en uitgeverij, die door onder meer senator Albert Bogaert werd geleid en van wie de meeste aandeelhouders CVP-mandatarissen waren. Twee vaste medewerkers van het Brugsch Handelsblad, Roger Corty en Joseph Blauwet, die niet tot de CVP behoorden, deden de overstap naar de nieuwe vennootschap en namen de dagelijkse leiding van de krant op zich. De overname werd geen succes en kon de achteruitgang van de oplage niet tegengaan.
In 1968 werd de krant overgenomen door Roularta. Ze bleef nog slechts korte tijd een algemeen informatieblad, om weldra een afdeling te worden van het gratis advertentieblad De Streekkrant. Deze krant verscheen tweemaal per week, eenmaal onder de titel Streekkrant en eenmaal onder de titel Burgerwelzijn. Na enkele jaren werd de titel Burgerwelzijn achterwege gelaten.

## Literatuur

* Romain VAN EENOO, De pers te Brugge (1792-1914). Bouwstoffen, Leuven-Parijs, 1961.
* Burgerwelzijn - Jubileumnummer - 27 november 1980.
* Andries VAN DEN ABEELE, Inventaris van drukkers en uitgevers in Brugge, 1800 – 1914, in: Brugs Ommeland, 2001.

## Externe link

* Ludo VANDAMME, Tweehonderd jaar kranten in Brugge.
# Urbaan district

Urbaan district is de naam van een van een plantengeografisch floradistrict in Nederland.
Het Urbaan district bestaat uit de grotere stadskernen van Nederland, spoorwegemplacementen, industriegebieden en andere zogenaamde stenige gebieden. Het is samen met het District IJsselmeerpolders een gebied dat dusdanig gedomineerd wordt door menselijk ingrijpen dat het niet onder een ander floradistrict kan worden geschaard.
De stedelijke gebieden kenmerken zich onder andere door een relatief hogere temperatuur, waardoor er een specifiek soort flora is ontstaan. Er zijn meer dan 800 soorten gevonden, waaronder diverse bedreigde soorten.

## Urbicolen

Kenmerkend zijn vooral de stadsafhankelijke soorten, de zogenaamde urbane soorten of urbicolen. Dit zijn soorten, die in sterke mate gebonden zijn aan stedelijke biotopen en het stedelijk klimaat. Het stedelijk gebied telt circa 70 stadsafhankelijke soorten, waaronder:
* kransmuur
* muurfijnstraal
* klein glaskruid
* klimopbremraap
* gehoornde klaverzuring
De meeste van deze soorten komt van nature uit warme tot zeer warme gebieden.

## Stadsminnende soorten

Daarnaast zijn er in het stedelijk gebied ook soorten te vinden die niet primair stadsafhankelijk zijn, maar in zekere mate wel karakteristiek voor de stedelijke flora, dit zijn de zogenaamde stadsminnende soorten. Ook deze groep bestaat in hoofdzaak uit warmteminnaars.

## Stadsgerelateerde soorten

Ten slotte herbergt de stad een aantal soorten die 'fysiek' of 'historisch' met het stedelijk gebied verbonden zijn. Dit zijn de stadsgerelateerde soorten. Zo zitten muurplanten 'vast' aan bebouwing, in het bijzonder oude muren, en zijn stinsenplanten traditiegetrouw verbonden met stadswallen, kerkhoven, buitenplaatsen en stadsparken.

## Verstedelijking

Met de voortgaande verstedelijking is het 'volume' aan geschikt biotoop alleen maar toegenomen. Tegelijkertijd is het aanbod aan invasieve soorten groter dan ooit. Vanaf 1985 kan er gesproken worden van een botanische warmtegolf; in korte tijd heeft een nieuwe reeks 'warmtesoorten' - met name soorten uit het gebied rond de Middellandse Zee - onze steden veroverd en het einde hiervan is nog niet in zicht. De nieuwkomers profiteren van het warmer worden van het klimaat in het toch al relatief warme stedelijk gebied.

## Literatuur

* Denters, T., 1994. Het urbaan district: een eigen district voor de stadsflora. Natura 3: 65-66.
* Denters, T., 1998. De flora van het Urbaan district. Gorteria 24; 65-76.
* Denters, T., 2007. The Urban district, a biogeographical acquisition. In: T.M. de Jong (ed.), Landscape ecology in the Dutch context: 245-258. Zeist.
# Witkuifsjakohoen

De witkuifsjakohoen (Penelope pileata) is een vogel uit de familie sjakohoenders en hokko's (Cracidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Johann Georg Wagler. Het is een door habitatverlies kwetsbaar geworden vogelsoort die alleen voorkomt in Brazilië.

## Kenmerken

De vogel is 75–82·5 cm lang. Het is de meest kleurrijke soort uit het geslacht. Er is een opvallend contrast tussen de glanzend groene bovenkant en de rode tot kastanjebruine onderkant. De kruin is bleek geel, de naakte huid rond het oog en de oorstreek is zwart, met onder de kin een rode lel.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het midden-noorden van Brazilië.De leefgebieden van deze vogel liggen in laagland regenwoud.

## Status

De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 6700 volwassen individuen. De populatie-aantallen nemen af door habitatverlies en daarnaast ook door jacht en vangst voor de kooivogelhandel. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos plaats maakt voor intensief agrarisch gebruikt land. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Witkuifsjakohoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (de) Isis, oder Encyclopädische Zeitung 23, col.1109
* ↑ (en) del Hoyo, J. & G. M. Kirwan, 2020. White-crested Guan (Penelope pileata), version 1.0. In Birds of the World. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.
# Seiwa

Keizer Seiwa (清和天皇, Seiwa-tennō) (25 maart 850 — 4 december 880) was de 56e keizer van Japan volgens de traditionele volgorde. Hij regeerde van de 27e dag van de 8e maand van Ten'an 2 (858) tot de 29e dag van de 11e maand van Jōgan 18 (876)

## Genealogie

Seiwa was de vierde zoon van keizer Montoku en diens keizerin Fujiwara no Akirakeiko (明子). Zijn persoonlijke naam (imina) was Korehito Shinnō (惟仁親王). Hij stond tevens bekend als Mizunoo-no-mikado. Seiwa was tevens de jongere halfbroer van prins Koretaka (惟喬親王) (844-897)

## Leven

Oorspronkelijk was zijn broer Koretaka de kroonprins, maar dankzij zijn grootvader Fujiwara no Yoshifusa verkreeg Seiwa deze positie. Keizer Montoku stierf toen Seiwa zelf nog maar acht jaar oud was. Seiwa werd zodoende op zijn achtste al keizer, maar de ware macht aan het hof lag bij Fujiwara no Yoshifusa, die vanwege de jonge leeftijd van Seiwa tot zijn regent werd benoemd.
In 876 deed Seiwa troonsafstand ten gunste van zijn zoon, Yōzei. In 878 werd Seiwa een boeddhistische priester onder de nieuwe naam Soshin. Seiwa stierf op 30-jarige leeftijd.
Seiwa’s regeerperiode valt binnen twee periodes van de Japanse geschiedenis:
* Ten'an (857-859)
* Jōgan (859-877)
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Volgens de traditionele Japanse kalender
* ↑ Japanse hof: 清和天皇 (56)
* ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 115-121; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 286-288; Varley, H. Paul. Jinnō Shōtōki, pp. 166-17.
* ↑ Titsingh, p. 115.
* ↑ Varley, p. 166.
* ↑ Brown, p. 288.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Shawwoestijnmuis

De shawwoestijnmuis (Meriones shawi) is een zoogdier uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Duvernoy in 1842.

## Voorkomen

De soort komt voor in Marokko, Algerije, Tunesië, Libië en Egypte.
* ↑ (en) Shawwoestijnmuis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Guigoven

Guigoven is sinds de fusie op 1 januari 2025 een kerkdorp en deelgemeente van de stad Hasselt in de provincie Limburg, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Tot en met 31 december 2024 was het een deelgemeente van de gemeente Kortessem, dat sinds 1 januari 2025 ook een deelgemeente van Hasselt is. Het dorp is gelegen in Haspengouw.

## Etymologie

Guigoven werd voor het eerst vermeld in 980 als Guodenghoven. Het achtervoegsel -hoven duidt op Frankische oorsprong. De naam zou betekenen: Hoeve van (de lieden van) Godo.

## Geschiedenis

De Romeinen waren in deze streek actief, getuige de vondst van Romeinse potscherven. Ook het feit dat Romeinse dakpannen als bouwmateriaal voor de kerktoren werden gebruikt, duidt op Romeinse aanwezigheid in de buurt.
In de middeleeuwen was Guigoven een Loons leen. De heersende familie was gedurende drie eeuwen het geslacht Van Guigoven. Vanaf eind 13e eeuw bezat zij tevens het burggraafschap van Kolmont. In 1413 ging het bezit door huwelijk over op het geslacht Van Gingelom en begin 16e eeuw naar De Blanckaert. Vervolgens waren de families Van Repen, De Surlet, Van Printhagen en De Grunne eigenaar van de heerlijkheid.
Op kerkelijk gebied vormde Guigoven een parochie met Overrepen. Het patronaatsrecht behoorde toe aan de wereldlijke heren en werd vermoedelijk in 1096 door Ida van Verdun geschonken aan de Abdij van Munsterbilzen. Guigoven bleef in bezit van deze abdij tot eind 18e eeuw.
De kom van het dorp groeide rond de oude kerk. De Tongersesteenweg, deel van de Steenweg op Luik die omstreeks 1740 werd aangelegd, leidde tot een verplaatsing van het zwaartepunt van het dorp naar deze weg. In 1850 werd een nieuwe kerk gebouwd, enkele honderden meter westwaarts. Van 1904 tot 1949 was er een halte van de tram van Kortessem naar Tongeren in het dorp.
Tot eind 20e eeuw was er een kleigroeve met dakpannenfabriek in Guigoven. Ook was er ooit een watermolen.
Het gehucht Mersenhoven behoorde, tot de gemeentefusie van 1977, deels bij Guigoven.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Quintinuskerk is een neoromaans bouwwerk uit 1850.
* De Kerkhofkapel op de oude begraafplaats
* Het Rood Kasteel (17de–19de eeuw), deels in Maaslandse renaissancestijl, thans hoeve.
* Het Kasteel de Donnea (1801-1802)

## Natuur en landschap

Guigoven is gelegen in vochtig-Haspengouw. Ten oosten ligt het dal van de Mombeek, en de uitmonding van de Winterbeek in de Mombeek. Ten westen ligt het Bellevuebos. De hoogte varieert tussen 35 en 93 meter.
Op het grondgebied van Guigoven wordt landbouw en fruitteelt beoefend.

## Woonachtig in Guigoven

* Simon Lindekens, vanaf 1925

## Nabijgelegen kernen

Wintershoven, Vliermaal, Kortessem, Gors-Opleeuw, Zammelen, Overrepen

## Externe link

* Onroerend erfgoed
Deelgemeenten: Guigoven · Kortessem · Vliermaal · Vliermaalroot · Wintershoven Overige kernen: Daaleinde · Eggertingen · Grimmertingen · Herbroek · Hullertingen · Mersenhoven · Opeinde · Zammelen Belgische gemeenten · Arrondissement Tongeren · Limburg · Vlaanderen
# John Flanagan (schrijver)

John Anthony Flanagan (Sydney, 22 mei 1944) is een Australische schrijver. Hij schreef onder meer de series De Grijze Jager en Broederband.

## Levensloop

Flanagan begon zijn carrière in de reclameereld en als co-auteur van het televisieprogramma Hey Dad!. Hij is een van de productiefste schrijvers van televisieprogramma’s in Australië. Flanagan schreef het eerste boek in de serie De Grijze Jager om zijn twaalfjarige zoon Michael aan het lezen te krijgen. Hij wilde hem laten zien dat lezen leuk is en dat helden niet altijd groot, sterk en man hoeven te zijn. Later schreef hij als aanvulling op De Grijze Jager-wereld het eerste boek uit de serie Broederband, dat zich later afspeelt.
# Karel De Plyn

Joannes Carolus (Karel) De Plyn (Antwerpen, 15 februari 1827 – Lier, 6 oktober 1911) was een Belgisch beeldhouwer.

## Leven en werk

Karel De Plyn was een zoon van blikslager Joannes Baptista De Plyn en Anna Catharina Meulepas en een tweelingbroer van Eugène De Plyn. De broers werkten een aantal keren samen aan opdrachten voor beeldhouwwerk.
De Plyn maakte onder meer beelden voor de deur van het stadhuis van Antwerpen en een buste van Rembrandt voor de loggia aan de voorgevel van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen (KMSKA). Hij nam onder andere deel aan de Salon van Gent (1874).
Karel De Plyn overleed op 84-jarige leeftijd in het Sint-Elisabethgastuis in Lier.

## Enkele werken

* 1891: De schilder Rembrandt, voorgevel KMSKA in Antwerpen.
* figuren voor de deur van het stadhuis van Antwerpen.
* 1 2 Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 9789491819643.
* ↑ Burgerlijke stand van Antwerpen: geboorten 1827, akte n$^o$ 329.
* ↑ P. Génard (1886) Anvers a travers les ages. Brussel: Bruylant. p. 220-221.
* ↑ Cor Engelen en Mieke Marx (2002) Beeldhouwkunst in België vanaf 1830. Brussel: Algemeen Rijksarchief en Rijksarchief in de provinciën, Studia 90. Volume I, p. 494.
* ↑ Dorine Cardyn-Oomen et al. (1986) Beeldhouwwerken en assemblages 19de en 20ste eeuw. Uitgave van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap/Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. p. 210.
* ↑ Familiebericht in Het Handelsblad, 7 oktober 1911.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 331169
# Schaardijk

Een schaardijk is een winterdijk, die in tegenstelling tot een normale winterdijk direct aan het zomerbed ligt. De rivier heeft aan deze zijde van de rivier dus geen uiterwaard. Dit heeft als voordeel dat het geheel minder ruimte inneemt dan een winter- en zomerdijk. Een groot nadeel is het ontbreken van extra capaciteit voor de afvoer van water, wanneer dat in grote hoeveelheden voorbij moet kunnen stromen.
Een voorbeeld is de Schaardijk aan de Nieuwe Maas in Rotterdam.
# Chinese renmuis

De Chinese renmuis (Meriones meridianus) is een zoogdier uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Mus meridianus in 1773 gepubliceerd door Peter Simon Pallas.
* ↑ (en) Chinese renmuis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Pallas, P.S. (1773). Reise durch verschiedene Provinzen des Russischen Reichs 2: 702
# Thomas McMeekin

Thomas Doodputlee McMeekin (Cachar, 31 december 1866 – Chichester, 24 oktober 1946) was een Brits zeiler.
McMeekin werd geboren in Brits Indië. McMeekin won de gouden medaille in de 6 meter klasse tijdens de Olympische Spelen 1908 in eigen land.

## Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1908 | Londen | 1 6 meter klasse |
* (en) Profiel van Thomas McMeekin op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Charles Crichton / Gilbert Laws / Thomas McMeekin · 1912: Amédée Thubé / Gaston Thubé / Jacques Thubé 1920 (model 1907): Frédéric Bruynseels / Émile Cornellie / Florimond Cornellie · 1920 (model 1919): Andreas Brecke / Paal Kaasen / Ingolf Rød · 1924: Christopher Dahl / Eugen Lunde / Anders Lundgren · 1928: Erik Anker / Johan Anker / Håkon Bryhn / Olaf van Noorwegen · 1932: Olle Åkerlund / Åke Bergqvist / Martin Hindorff / Tore Holm · 1936: Miles Bellville / Christopher Boardman / Russell Harmer / Charles Leaf / Leonard Martin · 1948: Alfred Loomis / Michael Mooney / James Smith / James Weekes / Herman Whiton · 1952: Everard Endt / John Morgan / Eric Ridder / Julian Roosevelt / Emelyn Whiton / Herman Whiton