OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Van Doorn (I)

Van Doorn (ook: Van Doorn van Westcapelle) is een Nederlands geslacht waarvan leden sinds 1829 tot de Nederlandse adel behoren.

## Geschiedenis

De stamreeks begint met Jan van Dooren, vermeld te Geldrop in 1623. Zijn nazaat, mr. Abraham van Doorn (1760-1814), was schepen en maire van Vlissingen en werd bij besluit van 6 mei 1813 door keizer Napoleon verheven tot Chevalier de l'Empire. Twee zonen van de laatste werden in 1829 verheven in de Nederlandse adel, de oudste zoon met de titel van baron bij eerstgeboorte; later in het jaar werd nog een zus verheven in de Nederlandse adel.
In 1694 vertrok een nazaat van de stamvader, Hendrik van Doorn (1671-1714), naar West-Indië om daar de directie over plantages met de namen Vlissingen en Berbice te voeren. Hij overleed als gegijzelde in Frankrijk in 1714 waarna zijn echtgenote Trijntje van Moerkerken (1673-ca. 1750) de directie overnam. Ook hun zoon en kleinzoon werden daar planters. Hun achterkleinzoon Abraham van Doorn (1760-1814) werd een patriciër in Vlissingen, en later een nationaal politicus, waarna bestuurlijke ambten volgden voor diens nageslacht, en adelsverheffing voor drie van zijn kinderen. Ook latere generaties leverden bestuurders op. Daarnaast dienden verscheidene leden aan het hof.

## Enkele telgen

mr. Abraham van Doorn, heer van De Boede (1760-1814), schepen en burgemeester van Vlissingen
* mr. Hendrik Jacob baron van Doorn, heer van Westcapelle (1786-1853), gouverneur van Zeeland en Oost-Vlaanderen, minister van Binnenlandse zaken en van Staat, vicepresident van de Raad van State, opperhofmaarschalk van de Koning, in 1829 verheven in de Nederlandse adel; trouwde in 1810 met jkvr. Adriana Wilhelmina Magdalena Schorer, vrouwe van Westcapelle (1787-1829)
** jkvr. Jacoba Cecilia van Doorn (1812-1874), hofdame-gouvernante van prinses Maria (1850-1871)
** mr. Willem Frederik baron van Doorn, heer van Westcapelle (1825-1894), kamerheer van koning Willem III en koningin Wilhelmina
*** Hendrik Jacob baron van Doorn van Westcapelle, heer van Westcapelle (1855-1934), stalmeester i.b.d. van de koningin
* jhr. mr. Anthony Pieter van Doorn, heer van Koudekerke (1791-1870), president provinciaal gerechtshof van Zeeland, in 1829 verheven in de Nederlandse adel
** jhr. mr. Johan Hendrik Pieter van Doorn (1819-1865), rechter van de arrondissementsrechtbank te Zierikzee
** jhr. Johan Adriaan Hendrik Cornelis van Doorn, heer van Koudekerke (1823-1895), ontvanger der directe belastingen
*** jhr. mr. Anthonij Adriaan van Doorn, heer van Koudekerke (1854-1935), burgemeester laatstelijk van Vlissingen
*** jhr. Hendrik Anthony van Doorn, heer van Koudekerke (1872-1948), burgemeester laatstelijk van Oost- en West-Souburg
**** jhr. mr. Dirk van Doorn, heer van Koudekerke (1909-1992), burgemeester en secretaris van Kattendijke
***** jhr. mr. Hendrik Rombout van Doorn, heer van Koudekerke (1942-2014), rijksambtenaar
****** jhr. mr. Alarik van Doorn, heer van Koudekerke (1967), bedrijfsdirecteur en chef de famille
# S-trein Charleroi

De S-trein Charleroi is een voorstadsnet in en rond de Belgische stad Charleroi. Het werd opgericht op 3 september 2018 toen vroegere L-treinen hernoemd werden naar S-treinen en lijnnummers kregen.

## Netwerk

Het S-netwerk van Charleroi bestaat anno 2022 uit vijf lijnen:
De S19 maakt eveneens deel uit van het Gewestelijk ExpresNet van Brussel. Vanaf 11 december 2022 rijdt de S63 trein verder naar Maubeuge in Frankrijk.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| S 19 | GEN (NMBS) | [ Leuven – ] Brussels Airport-Zaventem – Brussel-Luxemburg – Eigenbrakel – Nijvel – Charleroi-Centraal | Rijdt in het weekend tussen Leuven en Nijvel. |
| S 61 | S-trein Charleroi (NMBS) | Waver – Charleroi-Centraal – Jambes | Rijdt in de week 2×/u tussen Jambes - Charleroi-Centraal. |
| S 62 | S-trein Charleroi (NMBS) | Luttre – Manage – La Louvière-Centrum – Charleroi-Centraal | Rijdt in het weekend tussen La Louvière-Centrum en Charleroi-Centraal. |
| S 63 | S-trein Charleroi (NMBS) | Charleroi-Centraal – Erquelinnes – Maubeuge | Tijdens de spits extra ritten Charleroi-Centraal-Erquelinnes. Rijdt in het weekend 1×/2u. |
| S 64 | S-trein Charleroi (NMBS) | Charleroi-Centraal – Couvin | Rijdt in het weekend 1×/2u. |

## Rollend materieel

Op lijn S61, S62 en S63 wordt er gereden met MS08-treinstellen, MS75-treinstellen en MS96-treinstellen. Op de lijn S64 worden MW41-treinstellen ingezet, aangezien spoorlijn 132 en spoorlijn 134 niet geëlektrificeerd zijn.
* Dit artikel is voornamelijk gebaseerd op het gelijknamige artikel in de Duitstalige Wikipedia.
* ↑ NMBS, Vanaf 11 december: aangepast treinaanbod. NMBS. Gearchiveerd op 30 november 2022. Geraadpleegd op 2 december 2022.
# Station Tisselt-West

Station Tisselt-West is een voormalige spoorwegstation langs spoorlijn 61 (Kontich - Boom - Aalst) in Tisselt, een deelgemeente van de gemeente Willebroek.
0,0: Kontich · 2,0: Edegem · 3,8: Kontich-Dorp · 8,8: Reet · 12,1: Boom-Krekelenberg · 14,0: Boom · 18,5: Willebroek · 21,7: Tisselt-West · 26,1: Londerzeel-Oost · 27,5: Londerzeel · 30,7: Steenhuffel · 34,2: Peizegem · 37,4: Opwijk · 40,3: Nijverseel · 41,8: Baardegem · 44,2: Moorsel · 46,2: Mijlbeke · 49,3: Aalst
# Formule 3

De Formule 3 is na de Formule 1 en de Formule 2 de belangrijkste formuleautoklasse.
Qua rijstijl is de Formule 3 wel te vergelijken met de Formule 1, met het verschil dat de kracht en de snelheid in de Formule 1 een stuk hoger liggen.
In tegenstelling tot de Formule 1 heeft de Formule 3 verschillende kampioenschappen. De belangrijkste is het FIA Formule 3-kampioenschap. Dit is het resultaat van het samenvoegen van de GP3 Series en het Europees Formule 3-kampioenschap. Alle races van dit kampioenschap vinden plaats tijdens evenementen van de Formule 1.
Een ander belangrijk kampioenschap is het Brits Formule 3-kampioenschap, waaruit ook al vele succesvolle coureurs voortkwamen. Daarnaast zijn er in Europa nog nationale Formule 3-competities in onder meer Italië en Spanje. In Duitsland werd, om het gat op te vullen dat ontstond na het opgaan van het Duits Formule 3-kampioenschap in de Euroseries, in 2003 de nationale Recaro Formel 3 Cup in het leven geroepen. Buiten Europa zijn er Formule 3-kampioenschappen in onder andere Japan en Zuid-Amerika.
Naast de nationale kampioenschappen zijn er drie grote Formule 3-evenementen: de BP Ultimate Masters of Formula 3 in Zandvoort, de Grand Prix van Macau en de Korean Superprix in Changwon.
Gedurende lange tijd was de jaarlijkse Formule 3-race in Monaco - die traditioneel werd verreden tijdens het weekend van de Grote Prijs van Monaco Formule 1 - de belangrijkste Formule 3-afspraak van het seizoen. Deze wedstrijd werd tussen 1997 en 2005 niet verreden en was in 2006 onderdeel van de EuroSeries.

## Nederland

In Nederland is er een professioneel Formule 3-team, Van Amersfoort Racing uit Zeewolde. Onder andere Jos Verstappen, Max Verstappen, Tom Coronel, Christijan Albers, Bas Leinders, Huub Rothengatter, Jaap van Lagen, Charles Leclerc en Ho-Pin Tung hebben bij Van Amersfoort gereden. In 2005 werd Van Amersfoort Racing kampioen in de Formule Renault 2.0 met Renger van der Zande en derde met Récardo Bruins. In 2006 reed Van Amersfoort Racing met Récardo Bruins en Carlo van Dam in het Duits kampioenschap. In 2014 won het voor de eerste keer in het Europees Formule 3-kampioenschap met Max Verstappen. Men zou samen nog 9 andere races winnen. Verstappen werd dat jaar derde.

## Kampioenschappen
### Huidige kampioenschappen

* FIA Formule 3-kampioenschap
* Aziatisch Formule 3-kampioenschap
* Amerikaans Formule 3-kampioenschap
* Formula Regional European Championship
* Brits Formule 3-kampioenschap
* Euroformula Open
* Australisch Formule 3-kampioenschap
* All-Japan F3
* W Series

### Voormalige kampioenschappen

* Europees Formule 3-kampioenschap
* Formule 3 Euroseries
* Duits Formule 3-kampioenschap (kampioenen)
* Italiaans Formule 3-kampioenschap
* Frans Formule 3-kampioenschap
* Zuid-Amerikaans Formule 3-kampioenschap
* Braziliaans Formule 3-kampioenschap
# Martinus Cobbenhagen

Martinus Joseph Hubertus Cobbenhagen (Gulpen, 10 september 1893 - Tilburg, 10 februari 1954) was een Nederlands priester, econoom en hoogleraar in de economie aan de Tilburgse Hogeschool. Hij was een fervent uitdrager van het katholieke sociaal-economische gedachtegoed.

## Leven en werk

Tussen 1906 en 1913 studeerde Cobbenhagen aan het kleinseminarie en van 1913 tot 1916 aan het grootseminarie van Rolduc. Hij werd in 1917 tot priester gewijd. Cobbenhagen studeerde aan de Nederlandsche Handels-Hoogeschool in Rotterdam, waar hij in 1927 bij Frans de Vries promoveerde op het proefschrift De verantwoordelijkheid in de onderneming. Hij was, naast Petrus Van Gils en de eerste rector Thomas Goossens, een van de belangrijkste oprichters van de Roomsch-Katholieke Handelshoogeschool te Tilburg, en drie keer rector-magnificus van deze hogeschool. Cobbenhagens verdienste ligt vooral in de introductie van het belang van ethiek in de economie. Als hoogleraar werd hij opgevolgd door prof. dr. Dirk Schouten (1923-2018).

## Nalatenschap

In de Professorenbuurt in de Maastrichtse wijk Wyckerpoort is sinds 1960 een straat naar hem vernoemd, de Professor Cobbenhagenstraat.
In Tilburg werd een belangrijke straat, van de Ringbaan-West naar de de universiteit, naar de econoom vernoemd: de Professor Cobbenhagenlaan, alsmede ook twee scholen voor voortgezet onderwijs: 2College Cobbenhagenmavo en 2College Cobbenhagenlyceum. Daarnaast is ook een gebouw op de campus van Tilburg University vernoemd naar Martinus Cobbenhagen; het Cobbenhagengebouw.
# 1353 Maartje

(1353) Maartje (1935 CU) is een planetoïde in de planetoïdengordel tussen de planeten Mars en Jupiter.

## Geschiedenis

De planetoïde werd op 13 februari 1935 ontdekt door de astronoom Hendrik van Gent te Johannesburg en vernoemd naar Maartje (Nin) Maria Lindenburg Mekking (1924-2007), de dochter van Bernardus Clasinus Mekking (1903-1971). Deze was een collega van Van Gent, die werkzaam was op het Leids Observatorium.

## Externe link

* (1353) Maartje (Minor Planet Center)
* ↑ 3D-model. Gearchiveerd op 12 februari 2015.
* ↑ Omloopschets
* ↑ NASA-database
* ↑ Overzicht van de ‘Nederlandse’ planetoïden
# MW46

De MW46 is een reeks motorrijtuigen van de NMBS die in dienst was tussen 1952 en 1994.
In navolging van de 50 motorrijtuigen type 553 werd in 1950 een order geplaatst voor 10 motorrijtuigen type 554, spoedig aangevuld met een vervolgorder voor nog eens 10 motorrijtuigen. Deze 20 motorrijtuigen werden gebouwd door Ragheno in Mechelen met een dieselmotor van Brossel. Ten opzichte van het type 553, waarop deze zijn gebaseerd, zijn een aantal verbeteringen doorgevoerd op het gebied van comfort. Ook werd het type 554 voorzien van een toilet. De motorrijtuigen werden geleverd in 1952 en verdeeld over de depots van Brugge en Haine-Saint-Pierre. In 1965 werden alle 20 motorrijtuigen overgeplaatst naar Aat. In 1971 werden de motorrijtuigen vernummerd in 4601-4620.
De rijtuigen werden geleverd in twee tinten groen met gele sierstrepen. Later werd de kleurstelling aangepast aan een enkele groentint. Weer later kregen de rijtuigen een rood met gele kleurstelling aangemeten. In 1974 werden de oorspronkelijke Brossel motoren vervangen door nieuwe motoren van General Motors. Tussen 1987 en 1994 werden de motorrijtuigen afgevoerd. De 4612 werd in 1985 verbouwd tot motorrijtuig voor baanonderhoud (ES 4612). Dit treinstel heeft nog tot 1999 dienstgedaan.
Twaalf exemplaren van deze reeks zijn bewaard gebleven bij diverse verenigingen.
| Nummer | Bij | Opmerking |
| 4601 | NMBS | Verblijft in de werkplaats van Kinkempois |
| 4602 | TSP | Voorheen bij Stoomspoorlijn Dendermonde-Puurs. |
| 4603 | Stoomcentrum Maldegem | Overgebracht van Station Charleroi-Centraal naar Maldegem op 28 December 2015 |
| 4605 | TSP | |
| 4608 | CFV3V | |
| 4609 | - | Tot 2012 op het voormalige Station Montzen, daar gevandaliseerd, daarna verwijderd en gesloopt. |
| 4610 | CFV3V | |
| 4611 | CFV3V | Rijdt als 554.11 |
| 4612 | TSP/Stoomcentrum Maldegem | In 2003 overgenomen door het Stoomcentrum Maldegem om daar voor onderdelen te worden gesloopt. |
| 4613 | TSP (pluktreinstel), eerder bij ASVi | |
| 4614 | SDP | Bij Station Denée-Maredsous. Daarvoor museumtrein bij de Toeristische Trein Zolder. Nu eigendom van vzw Stoomtrein Dendermonde-Puurs. |
| 4616 | CFV3V | |
| 4618 | TSP | = 554.18 |
| 4620 | Stoomcentrum Maldegem | Reed in eerste instantie bij de Museum Stoomtrein der Twee Bruggen. |

## Literatuur

* Benelux Lokomotieven en Treinstellen 1981-01-01. Gerrit Nieuwenhuis, Yves Steenebruggen. Uitgeverij Frank Stenvalls Förlag. Mälmo. ISBN 91-7266-054-6

## Externe link

* Foto's op Railfaneurope.net
* M.L. Vocke, P. Herbiet, J.L. Vanderhaegen, De Belgische spoorwegen in Kleur 1980-1988 + CFL, Schuyt & Co, Haarlem 1988
* Railexpo 2010 Het rollend materieel Saint-Ghislain 26/27-06-2010, TSP, 2010
* http://www.bfoto.be/docu/his/m46.php
* ↑ NVBS: Op de Rails (mei 1990). Materieeloverzichten België. Stand per 1 januari 1990. (ISSN 0030-3321)
# Phil Goldstone

Phil Goldstone (Polen, 22 februari 1893 – Los Angeles, 19 juni 1963) was een in Polen geboren Amerikaanse filmproducent en filmregisseur.

## Biografie

Goldstone werd geboren op 22 februari 1893 in Polen. Hij verhuisde naar de Verenigde Staten, waar hij rijk werd als vastgoedontwikkelaar in Palm Springs (Californië).
In de jaren twintig werd hij actief in de filmindustrie. Hij richtte Phil Goldstone Productions op en produceerde films zoals Deserted at the Altar (1922), The Verdict (1925), Lost at Sea (1926) en een aantal westerns met Franklyn Farnum in de hoofdrol. In de jaren dertig was hij betrokken bij lowbudget-filmstudio's zoals Majestic Pictures en Tiffany Pictures. Hij produceerde meer dan 70 films, voornamelijk B-films maar ook enkele grotere pre-Code horrorproducties zoals White Zombie (1932) en The Vampire Bat (1933).
Goldstone overleed op 19 juni 1963 in Los Angeles aan longkanker.

## Filmografie (selectie)
### Als regisseur

* A Western Adventurer (1921)
* Montana Bill (1921)
* Once and Forever (1927)
* Backstage (1927)
* The Girl from Gay Paree (1927)
* Snowbound (1927)
* Wild Geese (1927)
* The Sin of Nora Moran (1933)
* Damaged Goods (1937)

### Als producent

* The Firebrand (1922)
* Deserted at the Altar (1922)
* The Cub Reporter (1922)
* Wildcat Jordan (1922)
* Lucky Dan (1922)
* His Last Race (1923)
* The White Panther (1923)
* Danger Ahead (1923)
* Her Man (1924)
* The Sword of Valor (1924)
* The Other Kind of Love (1924)
* The Virgin (1924)
* The Cowboy and the Flapper (1924)
* Fighter's Paradise (1924)
* Marry in Haste (1924)
* The Torrent (1924)
* Do It Now (1924)
* The Martyr Sex (1924)
* Soiled (1925)
* The Silent Guardian (1925)
* The Wild Girl (1925)
* Three in Exile (1925)
* Brand of Cowardice (1925)
* Pals (1925)
* The Reckless Sex (1925)
* Lost at Sea (1926)
* The Medicine Man (1930)
* Sunny Skies (1930)
* Hot Curves (1930)
* Murder at Midnight (1931)
* The Pocatello Kid (1931)
* Arizona Terror (1931)
* The Drums of Jeopardy (1931)
* Two Gun Man (1931)
* Alias – the Bad Man (1931)
* The Single Sin (1931)
* Caught Cheating (1931)
* Morals for Women (1931)
* Hell Fire Austin (1932)
* White Zombie (1932)
* Whistlin' Dan (1932)
* The Crusader (1932)
* The World Gone Mad (1933)
* Sing Sinner Sing (1933)
* The Vampire Bat (1933)
* What Price Decency (1933)
* Curtain at Eight (1933)
* Unknown Blonde (1934)
* O'Shaughnessy's Boy (1935)
* Last of the Pagans (1935)
* Woman Wanted (1935)
* Age of Indiscretion (1935)
* Yukon Flight (1940)
* Sky Bandits (1940)
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Phil Goldstone op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 (en) Kulon, Gregory (2021). Filming Nemo - Phil Goldstone Takes Verne to MGM. Infinity Magazine (40): 14-20
* ↑ (en) Pitts, Michael R. (2015). Poverty Row Studios, 1929-1940. McFarland, p. 223. ISBN 978-14-766-1036-8.
* 1 2 (en) Rhodes, Gary D. (2001). White Zombie: Anatomy of a Horror Film. McFarland, pp. 91-92. ISBN 0-7864-0988-6.
# Haemodoraceae

Haemodoraceae is een familie van meerjarige, kruidachtige planten van 14 geslachten en 102 bekende soorten. Ze komen voornamelijk voor op het zuidelijk halfrond, in Zuid-Afrika, Australië en Nieuw-Guinea en in Zuid-Amerika. Misschien wel de bekendste soorten zijn de wijd verbreide en ongebruikelijke kangoeroepoten uit Australië.

## Geslachten

* Anigozanthos (Kangoeroepoot)
* Barberetta
* Blancoa
* Conostylis
* Dilatris
* Haemodorum
* Lachnanthes
* Macropidia
* Phlebocarya
* Pyrrorhiza
* Schiekia
* Tribonanthes
* Wachendorfia
* Xiphidium
# Hendrik de Sandra Veldtman

Hendrik de Sandra Veldtman, ook bekend als De Sandra Veldtman van Slochteren, (Groningen, gedoopt 29 juni 1756 - 9 januari 1816) was een van de bewoners van de Fraeylemaborg te Slochteren (vanaf 1781).
De Sandra Veldtman, zoon van Assuerus Joan Veldtman en Etta Catharina Emmen, bekleedde diverse functies op provinciaal en landelijk niveau. Zo was hij vanaf 7 maart 1795 gedeputeerde namens Groningen voor de Staten-Generaal van de Nederlanden en van 4 juni 1802 tot 1 augustus 1805 lid van het departementaal bestuur van stad en landen van Groningen (zie Stad en Lande). Van 1808 tot 1810 was hij burgemeester van de nieuwe gemeente Slochteren. Van 19 september 1814 tot 1816 had hij zitting in de Provinciale Staten van Groningen namens de landelijke stand.
De Sandra Veldtman was in Groningen een actief lid van de loge L'Union Provinciale, een uit 1772 stammende vrijmetselaarsloge. Van hem wordt gezegd dat hij sterk door de maçonnieke symboliek werd aangesproken. Naast vrijmetselaar was De Sandra Veldtman lid van de Oeconomische Tak.
De Sandra Veldtman is tweemaal gehuwd geweest: in 1776 trouwde hij met Johanna Catharina Aleida van Rehden en in 1786 met Adelgunda Christina Wolthers. Uit het eerste huwelijk werd een zoon, en uit het tweede een dochter geboren.
# Wapen van Egmond aan Zee

Het wapen van Egmond aan Zee werd op 26 juni 1816 door de Hoge Raad van Adel bevestigd in gebruik bij de Noord-Hollandse gemeente Egmond aan Zee. De gemeente is op 1 juli 1978 opgegaan in de gemeente Egmond. Het wapen van Egmond was, net zoals dat van Egmond aan Zee, gebaseerd op dat van het huis Egmont. Op 1 januari 2001 ging Egmond op in Bergen. In het nieuwe wapen van Bergen kwamen de kepers uit het wapen van Egmond terug.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Van goud, beladen met zes kepers van keel.
De heraldische kleuren in het wapen zijn goud (geel) en keel (rood).

## Geschiedenis

Het wapen is gelijk aan het wapen van het huis Egmont, dat het Kasteel Egmond in Egmond aan den Hoef bezat. In 1483 werd Jan III van Egmont (1438-1516) door Maximiliaan I van Oostenrijk verheven tot graaf. Het graafschap Egmond werd een graafschap binnen het graafschap Holland. Dit hield in dat de heren van Egmont vanaf dat moment geen leenheer meer waren van de graaf van Holland maar als rijksgraaf direct onder de keizer van het Heilige Roomse Rijk vielen. De heren en graven van Egmond waren belangrijk in de geschiedenis van het graafschap Holland.

## Vergelijkbare wapens

Het wapen van Egmond aan Zee is een afgeleide van het wapen van het huis Egmont. Daardoor is het wapen, op historische gronden, te vergelijken met de volgende wapens:
* Het wapen van het huis Egmont
* Het wapen van Egmond
* Het wapen van Egmond-Binnen
* Het voor de gemeente Bergen voorgestelde wapen met in twee delen het wapen van Egmond.
* Het uiteindelijk verleende wapen van Bergen met de kepers van Egmond.
* Het wapen van Harenkarspel
* Het wapen van Langedijk
* Het wapen van Maassluis
* Het wapen van Oud-Beijerland
* Het wapen van Den Helder
* Het wapen van Warmenhuizen
* Teding van Berkhout
# Jus de non evocando

Het jus de non evocando (Latijn voor "het recht om niet afgehouden (letterlijk: weggeroepen) te worden") is een algemeen rechtsbeginsel dat iemand niet mag worden afgehouden van de rechter die normaal gesproken de jurisdictie heeft. Daarbij kan zowel de absolute als de relatieve competentie van de rechtsautoriteit aan de orde zijn.

## Oorsprong

Het jus de non evocando vindt zijn oorsprong in het Europese feodalisme. Daar kon iemand niet ontzegd worden om een proces te verkrijgen voor de rechter waaronder hij viel. Dit kon betekenen dat men niet berecht hoefde worden door een college van mensen uit een lagere stand.

## Het jus de non evocando in de Nederlandse grondwet.

Tegenwoordig is het recht opgenomen in artikel 17 van de Nederlandse Grondwet:
   Niemand kan tegen zijn wil worden afgehouden van de rechter die de wet hem toekent.
Het jus de non evocando wordt beschouwd als een van de algemene beginselen van behoorlijk proces en maakt aldus deel uit van het recht op een eerlijk proces.

## Het jus de non evocando in het internationaal recht

Het jus de non evocando vindt zijn weerslag in artikel 2 en 14 van het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten alsmede in artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Berechting door internationale gerechtshoven zoals het Rwanda-tribunaal of het Joegoslavië-tribunaal wordt soms bestreden met een beroep op het principe van jus de non evocando. Dit standpunt werd door de kamer voor hoger beroep van het Joegoslavië-tribunaal verworpen.

## Het jus de non evocando in de Bijbel

Als Paulus in Palestina aangeklaagd wordt door Joden beroept hij zich op zijn Romeins burgerschap. Hij heeft recht op berechting door of vanwege de keizer. De proconsul, die het Romeinse gezag vertegenwoordigt, overweegt dat een Romeins burger niet kan worden veroordeeld zonder zich te hebben kunnen verdedigen, wat iets zegt over de kwaliteit van het recht dat voor Romeinse burgers gold.
* ↑ Deze vertaling lijkt beter dan "het recht om niet gedagvaard te worden", die in sommige bronnen wordt aangetroffen. Zie https://www.ensie.nl/lexicon-nederland-en-belgie/ius-de-non-evocando , Focķema Andreae Juridisch woordenboek en A.F.M. Brenninkmeijer, 'Het ius de non evocando', in Grondrechten (Jeukens-bundel), Nijmegen 1982, p. 347, voetnoot 8 met de bijbehorende hoofdtekst; https://web.archive.org/web/20190217143642/https://core.ac.uk/download/pdf/15591067.pdf
* ↑ Kortmann, C.A.J.M., Constitutioneel Recht, Deventer: Kluwer 2008, p. 461.
* ↑ (en) Amerasinghe, Chittharanjan Félix (2003). Jurisdiction of international tribunals. Kluwer Law International, The Hague New York, p. 237-238. ISBN 978-90-411-1838-7.
* ↑ Handelingen 22:25 en 25:12.
* ↑ https://www.ensie.nl/betekenis/audiatur-et-altera-pars ; Rens Bod, Een wereld vol patronen: De geschiedenis van kennis, Prometheus, Amsterdam 2019, par. 4,7 - in onderdeel genaamd ‘Rome: principes voor rechtsregels’. Gearchiveerd op 4 april 2022.