OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Yudai Nitta

Yudai Nitta (Japans: 新田祐大, Nitta Yūdai; Aizuwakamatsu, 25 januari 1986) is een Japans voormalig baanwielrenner. Nitta nam deel aan de Olympische Zomerspelen van 2012 en 2020. Hij won in 2019 zilver op de keirin bij de WK.

## Palmares

| Jaar | JK | AK | WK | Overig |
| 2006 | | | | Aziatische Spelen: 1 teamsprint |
| 2008 | | 3 teamsprint 3 1km tijdrit | | WB Melbourne: 2 teamsprint |
| 2009 | | | 8e teamsprint 18e 1km tijdrit | |
| 2010 | | 3 sprint 3 1km tijdrit | 10e teamsprint 21e 1km tijdrit 29e sprint | Aziatische Spelen: 2 teamsprint 3 sprint |
| 2011 | | | 10e teamsprint 16e 1km tijdrit 37e sprint | |
| 2012 | | 2 teamsprint 4e keirin | 12e 1km tijdrit 12e keirin 31e sprint | Olympische Spelen: 8e teamsprint |
| 2013 | | | 7e teamsprint 11e 1km tijdrit 25e keirin | Oost-Aziatische Spelen: 1 sprint 1 1km tijdrit |
| 2014 | 2 1km tijdrit | 3 teamsprint | | |
| 2015 | | 2 teamsprint | | |
| 2016 | 3 keirin | | | |
| 2017 | | | 7e teamsprint 25e keirin | |
| 2018 | 3 keirin 3 sprint | | 8e teamsprint 19e keirin | Aziatische Spelen: 2 keirin 3 teamsprint |
| 2019 | | januari 1 teamsprint 6e keirin 6e sprint oktober 1 teamsprint 3 keirin | 2 keirin 10e teamsprint | WB Cambridge: 3 keirin WB Hongkong: 2 teamsprint WB Cambridge: 1 teamsprint WB Brisbane: 1 teamsprint |
| 2020 | | | 5e sprint 9e teamsprint 12e keirin | |
| 2021 | | | | Olympische Spelen: 16e keirin 26e sprint |
* Profiel van Yudai Nitta op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Yudai Nitta op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Yudai Nitta op de website van de UCI
* (en) Profiel van Yudai Nitta op olympedia.org
* Profiel van Yudai Nitta op De wielersite
# Mina Sato

Mina Sato (Chigasaki 7 december 1995) is een Japans baanwielrenster die meerdere medailles won op inter- en nationale kampioenschappen.

## Carrière

Haar gehele carrière blinkt Sato uit op de keirin. Bij de Wereldkampioenschappen baanwielrennen 2021 won ze haar eerste medaille op dit onderdeel. Naast successen op Japanse bodem en de Aziatische kampioenschappen baanwielrennen won ze in 2023 haar eerste medailles op de Aziatische Spelen, ze zegevierde bij de keirin en sprint. Wederom een jaar later won ze voor het eerst goud op de WK baanwielrennen. Nadat ze een paar dagen eerder brons had gewonnen bij de sprint was ze, net als in 2021 en 2022, sterk in de finale van de keirin, ditmaal te sterk voor onder meer de Nederlandse Hetty van de Wouw en de Britse Katy Marchant. Eveneens in 2024 maakte ze haar debuut op de Olympische Spelen die dat jaar werden gehouden in Parijs.

## Overwinningen

| Jaar | JK | AK | WK | Overige |
| 2021 | | | 2 keirin 4e teamsprint | |
| 2022 | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 sprint | 1 keirin 2 teamsprint | 2 keirin 7e teamsprint 16e sprint | |
| 2023 | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 sprint | 1 keirin 2 sprint | 10e teamsprint 13e keirin 16e sprint | Aziatische Spelen: 1 keirin 1 sprint |
| 2024 | 1 sprint 2 afvalkoers 3 scratch | | 1 keirin 3 sprint | Olympische Spelen: 10e sprint 13e keirin |
* ↑ (en) "Cycling: Japan's Sato wins women's keirin at worlds in Denmark", Mainichi Daily News, 21 oktober 2024. Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
* Profiel van Mina Sato op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Mina Sato op de website van de UCI
* Profiel van Mina Sato op De wielersite
# Sadat (metrostation)

Sadat (Arabisch: السادات) is een metrostation in de Egyptische hoofdstad Caïro dat op 26 september 1987 werd geopend. Het station onder het Tahrirplein wordt bediend door lijn 1 en lijn 2 van de Caïrose metro.

## Geschiedenis

In 1973 besloot de Egyptische regering tot de aanleg van een metronet in Caïro met drie lijnen. Hierin was onder meer een kruisingsstation voor de metrolijnen 1 en 2 opgenomen onder het Tahrirplein. Het station werd aanbesteed onder de naam Tahrir en de bouw van lijn 1 begon in 1982 waarbij de tunnel door het centrum met de openbouwput methode werd aangelegd. Toen het ondergrondse deel van die lijn gereed was werd de helft van de ondergrondse stations genoemd naar de Egyptische Presidenten tot dan toe. Zodoende kreeg het station onder het Tharirplein de naam Sadat, ter ere van Anwar Sadat die van 1970 tot 1981 President van Egypte was. Op 26 september 1987 ging de reizigersdienst tussen het centraal station en Helwan via Sadat van start. Op 1 september 1998 werd het station ook het zuidelijke eindpunt van lijn 2 tussen Shobra El-Kheima en het Tharirplein. Dit duurde tot 19 april 1999 toen de tunnel onder de Nijl gereed was en de lijn werd doorgetrokken tot metrostation Universiteit van Caïro in Gizeh.

## Inrichting

De toegangen tot het station liggen als vaste trappen rondom het plein en komen op niveau -1 uit bij reizigerstunnels tussen de toegangen en de lokettenzalen die op niveau -2 naast de perrons van lijn 1 liggen. De lokettenzalen zijn van de perrons gescheiden door OV-poortjes, reizigers kunnen tussen de lokettenzalen wisselen via een tunneltje onder lijn 1. De perrons van lijn 2 liggen haaks op die van lijn 1 en zijn bereikbaar via de perrons van lijn 1.
De Franselijn, zoals lijn 1 ook genoemd wordt in verband met de inzet van Frans materieel, loopt ten noorden van het station onder de Meret Basha langs het Egyptisch Museum richting Nasser, ten zuiden van het station loopt die lijn onder de bebouwing richting Saad Zaghloul. De Japanselijn, zoals lijn 2 ook genoemd wordt in verband met de inzet van Japans materieel, loopt ten oosten van het station onder de bevrijdingslaan richting Mohamed Naguib, ten westen van het station loopt die lijn door een geboorde tunnel onder de Nijl richting Opera.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Estação Sadat op de Portugeestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Hans-Werner Schleife c.s.: Lexikon Metros der Welt. VEB Transpress/Motorbuch Verlag, Oost-Berlijn/Stuttgart 1985. ISBN 3-613-01068-2. Blz. 141
# Station Uitkerke

Station Uitkerke is een voormalige spoorweghalte langs spoorlijn 51 (Brugge - Blankenberge) in Uitkerke, een deelgemeente van de stad Blankenberge.
* Lijn 51
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#51
* http://spoorweggeschiedenis.be
0,0: Brugge · 3,2: Brugge-Sint-Pieters · 5,7: Dudzele · 8,2: Zuienkerke · 11,4: Uitkerke · 14,9: Blankenberge
# Phuture Noize

Phuture Noize (Giessen, 11 september 1994) is de artiestennaam van Marco Spronk, een Nederlands hardstyle-dj en -producer. Phuture Noize begon als een muzikaal duo in 2009, dat naast Spronk bestond uit Antoine Kraaij. Kraaij besloot in 2015 te stoppen waarna Spronk als solo-act verder ging.
In 2018 nam Phuture Noize het anthem van Qapital voor zijn rekening. Het thema van dat jaar was "Anthem of freedom".
In september 2019 laste Spronk een pauze in. Hij besloot minder op te treden en meer tijd in de studio door te brengen. Op 22 juli 2020 verscheen het album Silver bullet, het eerste werk dat hij met zijn eigen platenlabel Black Mirror Society (nu genaamd Mirror Society) uitbracht.
Spronk heeft gedraaid op diverse dance- en hardstylefestivals waaronder Decibel Outdoor, Defqon.1 en Qlimax. In 2023 verzorgde hij de openingsact op Defqon.1.

## Discografie

* Music Rules The Noize, 2013
* Phuture Propaganda, 2015
* Pursuit Of Thunder, 2017
* Black Mirror Society, 2018
* Silver Bullet, 2020
* Electronic Heartbreak, 2021
* From Star To Stardust, 2023
* The Enlightenment, 2024 (met B-Front)
# Duinknikker

Duinknikker (Pyrenula chlorospila) is een korstmossoort behorend tot de familie Pyrenulaceae. De fotobiont is Trentepohlia. Hij komt vaak voor op gladde boomschors, met name essen (Fraxinus)

## Determinatie

Duinknikker is een korstvormig korstmos met een verzonken thallus. De kleur is soms glanzend, olijfgroen tot groenachtig oker als het vochtig is, lichtbruin tot reebruin als het droog is. Het thallus is minutieus bezaaid met pseudocyphellen, 50–100 µm, zichtbaar als kleine witte stippen. De peritheciën zijn talrijk aanwezig en meten 0,2–0,4 mm in diameter (niet groter dan 0,5 mm).
Het heeft de volgende kleurreacties: K+ (geel), C-, P+/- (licht geel), UV +/- (wittig).
De sporen zijn ellipsoïde, drievoudig gesepteerd, min of meer ruitvormig per cel en meten (25–)28–32(–35) × (9–)11–13(–14) µm.

## Verspreiding

Duinknikker kent een kosmopolitische verspreiding. In Nederland is de soort zeer zeldzaam en staat op de Nederlandse Rode Lijst in de categorie 'ernstig bedreigd'.
# Toma Caragiu

Toma Caragiu (Argos Orestiko, Griekenland, 21 augustus 1925 – Boekarest, 4 maart 1977) was een Roemeens acteur met een rijke geschiedenis in de wereld van theater, film en televisie. Hij is het bekendst van de komedie, maar speelde ook dramatische rollen.
Caragiu kwam uit een Aroemeens gezin dat oorspronkelijk uit het Griekse dorp Aetomilitsa in de provincie Konitsa kwam. Hij kwam om het leven in Boekarest bij een aardbeving in 1977).

## Filmografie

* Poveste sentimentală, regie Iulian Mihu, 1962
* Străzile au amintiri, regie Manole Mărcuș, 1962
* Politică și delicatese, regie Haralambie Boroș, 1963
* Cartierul veseliei, regie Manole Mărcuș, 1965
* Procesul alb, regie Iulian Mihu, 1966
* Haiducii, regie Dinu Cocea, 1966
* Vremea zăpezilor, regie Gheorghe Naghi, 1966
* Șeful sectorului suflete, regie Gheorghe Vitanidis, 1967
* Subteranul, regie Virgil Calotescu, 1967
* Răpirea fecioarelor, regie Dinu Cocea, 1968
* Răzbunarea haiducilor, regie Dinu Cocea, 1968
* Haiducii lui Șapte Cai, regie Dinu Cocea, 1970
* Zestrea Domniței Ralu, regie Dinu Cocea, 1971
* Săptămâna nebunilor, regie Dinu Cocea, 1971
* Facerea lumii, regie Gheorghe Vitanidis, 1971
* Bariera, regie Mircea Mureșan, 1972
* Explozia, regie Mircea Drăgan, 1972
* Ciprian Porumbescu, regie Gheorghe Vitanidis, 1973
* Proprietarii, regie Șerban Creangă, 1974
* Trei scrisori secrete, regie Virgil Calotescu, 1974
* Tatăl risipitor, regie Adrian Petringenaru, 1974
* Actorul și sălbaticii, regie Manole Mărcuș, 1975
* Nu filmăm să ne amuzăm, regie Iulian Mihu, 1975
* Mastodontul, regie Virgil Calotescu, 1975
* Operațiunea "Monstrul", regie Manole Mărcuș, 1975
* Premiera, regie Mihai Constantinescu, 1975
* Serenada pentru etajul XII, regie Carol Corfanta, 1976
* Condiția Penelopei (stem), regie Luminița Cazacu, 1976
* Gloria nu cântă, regie Alexandru Bocăneț, 1977
* Buzduganul cu trei peceți, regie Constantin Vaeni, 1977
* Marele singuratic, regie Iulian Mihu, 1977
* Gemeinsame Normdatei: 128502266
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3197 9347
* Library of Congress Control Number: n80028671
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 132378493
* Virtual International Authority File: 69982859
* WorldCat (via VIAF): 69982859
# Ekaterina Zakharieva

Ekaterina Spasova Gecheva-Zakharieva (Bulgaars: Екатерина Спасова Гечева-Захариева) (Pazardzjik, 8 augustus 1975) is een Bulgaarse politica. Zij bekleedde ministerschappen in verschillende Bulgaarse kabinetten. Zo was zij minister van Regionale Ontwikkeling en Publieke Werken (2013, 2014), minister van Justitie (2015-2017) en minister van Buitenlandse Zaken (2017-2021). Ook was zij vicepremier.

## Biografie

Zakharieva werd geboren in Pazardzjik in 1975. Ze spreekt vloeiend Duits. Vanwege de beheersing van de Duitse taal was Zakharieva in staat om aan de Universiteit van Plovdiv te studeren. Ze studeerde rechten. Na het behalen van haar master was Zakharieva werkzaam als advocate. In 2003 verwierf ze een aanstelling als juridisch adviseur bij het ministerie van Milieu en Water. Vier jaar later werd Zakharieva aangesteld als algemeen directeur voor juridische en administratieve diensten op het ministerie.
In 2009 werd Zakharieva onder minister-president Rosen Plevneliev benoemd tot minister van Regionale Ontwikkeling. Drie jaar later werd Plevneliev gekozen tot president van Bulgarije en werd Zakharieva aangesteld als secretaris van het presidentieel kabinet. In 2013 werd ze minister van Regionale Ontwikkeling en Publieke Zaken en vicepremier in het kabinet van Marin Rajkov. Deze termijn duurde slechts 3 maanden.
Na een korte terugkeer als minister van Regionale Ontwikkeling en Publieke Zaken in 2014, werd Zakharieva in december 2015 benoemd tot minister van Justitie in de tweede regering van Bojko Borisov. Zij volgde hiermee de tussentijds opgestapte Christo Ivanov op en vervulde deze positie tot januari 2017. Tussen mei 2017 en mei 2021 was Zakharieva vervolgens minister van Buitenlandse Zaken en vicepremier in het kabinet-Borisov III.
# Sveta Nedelyakathedraal

De Sveta Nedelyakathedraal is een orthodoxe kerk in de Bulgaarse hoofdstad Sofia.
De op een eiland in centraal Sofia gebouwde Sveta Nedelyakathedraal ('Gezegende Zondag') is al heel lang een van de belangrijkste kerken van de stad. Zij werd gebouwd op de plaats van een 10de-eeuwse kerk. In de Osmaanse tijd heette zij de Sveti Kralkerk ('Gezegende Koning'), omdat zij de relikwieën bevatte van Stefan Uroš II Milutin, een 14de-eeuwse Servische vorst die de Bulgaarse keizer Milhail Shishman versloeg. De botten, die miraculeuze helende krachten zouden bezitten, liggen in een kist naast de iconostase.
De kerk werd in 1856-1863 herbouwd, maar in 1925 verwoest toen communisten er een zware bomaanslag pleegden, die het dak deed instorten en 150 doden veroorzaakte. De terreurdaad vond plaats tijdens een door tsaar Boris III en zijn familie bezochte begrafenismis. De galerijen aan de noordzijde en de vergulde iconostase bleven bewaard. Fresco's uit circa 1970 en een marmeren vloer uit de jaren negentig geven het interieur een eigentijds aanzien. De kathedraal is de zetel van de bisschop van Sofia.
# Saharaanse talen

De Saharaanse talen zijn een kleine taalfamilie die voorkomt in delen van de oostelijke Sahara, van noordwestelijk Soedan tot zuidelijk Libië, noordelijk en centraal Tsjaad, oostelijk Niger en noordoostelijk Nigeria. Bekende Saharaanse talen zijn onder meer Kanuri (9,5 miljoen sprekers, rond het Tsjaadmeer in Tsjaad, Nigeria, Niger en Kameroen ), Daza (700.000 sprekers, Tsjaad), Teda (60.000 sprekers, noordelijk Tsjaad) en Zaghawa (350.000 sprekers, oostelijk Tsjaad en Soedan ). Ze worden geclassificeerd als onderdeel van de hypothetische maar controversiële Nilo-Saharaanse taalfamilie.
Een vergelijkende woordenlijst van de Saharaanse talen werd samengesteld door Václav Blažek (2007).

## Interne classificatie

* Saharaans
** Oostelijk
*** Berti (ook: Sagato; uitgestorven)
*** Zaghawa
** Westelijk
*** Tebu
*** Kanuri
**** Kanuri (Bilma, Manga, Tumari, Centraal)
**** Kanembu (Tarjumo)
**** Daza
**** Teda

## Externe classificatie

Roger Blench betoogde dat de Saharaanse en Songhay-talen samen een Songhay-Saharaanse tak vormen binnen een breder Nilo-Saharaans taalkundig phylum.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Saharan languages op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# 1094

Het jaar 1094 is het 94e jaar in de 11e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### maart

* 23 - Het bisdom Atrecht wordt gevormd als afsplitsing van het bisdom Kamerijk.

### mei

* mei - Duncan II weet met Engelse en Franse troepen zijn oom koning Donald III van Schotland te verslaan, en de kroon over te nemen. Later dit jaar wordt hij vermoord, en neem Donald III de troon weer over.

### juni

* 4 - Aragon en Navarra - Sancho I opgevolgd door zijn zoon Peter I
* 22 - De derde versie van de San Marco van Venetië wordt gewijd.

### zonder datum

* Rodrigo Díaz de Vivar (El Cid) verovert Valencia op de moslims.
* Tutush I weet de macht in Syrië terug te veroveren.
* Na de dood van markgraaf Oberto II wordt het markgraafschap Oost-Ligurië in stukken verdeeld en houdt op te bestaan.
* De dood van Haakon Magnusson voorkomt een burgeroorlog in Noorwegen tussen hem en medekoning Magnus III.
* Eerste vermelding: Breitenwang, Oudkarspel, Zagreb

## Opvolging

* Abbasiden (kalief van Bagdad) - Al-Muqtadi opgevolgd door Al-Mustazhir
* Fatimiden (kalief van Caïro) - Abu Tamil Ma'ad al-Mustansir opgevolgd door Abu'l Qasim Muhammad al-Musta'li

## Geboren

* Abd al-Mu'min ibn Ali, eerste kalief der Almohaden (1130-1163)
* Malachias, aartsbisschop van Armagh

## Overleden

* 5 maart - Judith van Vlaanderen (~60), echtgenote van Tostig Godwinson en Welf IV
* 4 juni - Sancho I (~50), koning van Aragon (1063-1094) en Navarra (1076-1094)
* 12 november - Duncan II, koning van Schotland (1094)
* Al-Bakri (~80), Andalusisch geograaf
* Bertha van Holland (~36), echtgenote van Filips I
* Haakon Magnusson (25), koning van Noorwegen (1093-1094)
* Rogier van Beaumont, Normandisch edelman
* Rogier II van Montgomery, Normandisch edelman
* Willem IV (~54), graaf van Toulouse
* Bertha van Holland, koningin van Frankrijk
* 4 juni - Sancho I van Aragón
# Acesta rathbuni

Acesta rathbuni is een tweekleppigensoort uit de familie van de Limidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Bartsch.
Rechter en linker klep van hetzelfde exemplaar:
* Rechter klep
* Linker klep
# Radelchis II

Radelchis II (†907) was tweemaal prins van Benevento, eenmaal van 881 tot 884 en nog eens van 898 tot 900.

## Familie

Zijn vader was Adelchis, prins van 854 tot hij in 878 werd vermoord. Zijn zus was Ageltrude, die getrouwd was met Guido III van Spoleto, zijn jongere broer was Aiulf II.

## Context

Het vorstendom Benevento lag in de invloedssfeer van het Hertogdom Spoleto en de Byzantijnen. Zijn vader was pro-Byzantijns, zijn broer koos voor
een onafhankelijke koers. De inmenging van zijn neef en voorganger Gaideris in het Prinsdom Capua zorgde er voor dat hij werd afgezet en vervangen door Radelchis II in 881. Drie jaar later zette zijn ambitieuze broer hem af en werd zelf prins. In 891 greep Byzantium in en stichtte het thema Longobardia.
In 895 slaagde Guido IV van Spoleto, neef van Guido III, het vorstendom Benevento te veroveren. Guido IV werd in 897 vermoord, Ageltrude ging bij haar zoon Lambert van Spoleto, koning van Italië, pleiten om haar broer terug te benoemen tot prins van Benevento, wat gebeurde. Atenulf I, prins van Capua, de nieuwe sterke man in Zuid-Italië, zette Radelchis II in 900 af. Het prinsdom Benevento en het prinsdom Capua waren nu verenigd tot de verovering van Zuid-Italië door de Normandiërs begin de elfde eeuw.
# Achturige werkdag

De achturige werkdag is ontstaan volgens een historisch proces dat zich voltrok vanaf eind 19e eeuw. Het had zijn oorsprong in de industriële revolutie in Groot-Brittannië, waar de industriële productie in grote fabrieken het beroepsleven veranderde en lange uren alsook slechte arbeidsomstandigheden oplegde. De werkdagen konden variëren van 10 uur in de winter tot 16 uur in de zomer, zes dagen per week. Al in de 18e eeuw bepleitte de Franse filosoof Helvetius een werkdag van acht uur.
Robert Owen formuleerde in 1817 het doel van de invoering van de achturige dag en bedacht de leuze: "Acht uren voor arbeid, acht uren voor recreatie, acht uren voor rust". ("Eight hours' labour, Eight hours' recreation, Eight hours' rest"). Hij werd in 1833 de voorzitter van een vakbond die streed voor de achturige werkdag.
Op 1 mei 1886, op de Dag van de Arbeid, demonstreerden in de Verenigde Staten een half miljoen mensen voor invoering van de achturige werkdag. In Chicago liep de demonstratie uit de hand. Onder impuls van de American Federation of Labour (AFL) besliste de Tweede Internationale om op 1 mei 1890 een internationale strijddag voor de achturige werkdag te organiseren. Dit was het begin van een traditie. Het volgende jaar vielen op 1 mei in het Franse Fourmies negen doden toen ordediensten het vuur openden op een betoging.
In Nederland had onder meer de sociaaldemocratische SDAP de achturige werkdag als politieke eis. In 1911 werd er in Nederland gedemonstreerd ter gelegenheid van de invoering. In 1919 diende de toenmalige Nederlandse minister van Arbeid, Piet Aalberse, de wet aangaande achturige werkdag in. De wet werd op 11 juli 1919 aangenomen.
In België was de achturige werkdag een strijdpunt van de socialistische Belgische Werkliedenpartij. De Wet tot invoering van de achturendag en van de achtenveertigurenweek, een ontwerp van minister van Arbeid Joseph Wauters, werd er afgekondigd op 14 juni 1921.
# Leiden Bio Science Park

Het Leiden Bio Science Park (LBSP) is een bedrijvenpark in de Nederlandse steden Leiden en Oegstgeest, dat zich richt op bedrijven en kennisinstellingen in de biotechnologie-sector.
Het 150 hectare grote park herbergt momenteel zo’n 400 bedrijven, kennisinstellingen en start-ups waardoor het het grootste life sciences-cluster van Nederland is. Het gebied ligt grotendeels binnen de gemeente Leiden, ten westen van station Leiden Centraal, ingeklemd tussen de Wassenaarseweg in het noorden en de Plesmanlaan in het zuiden.
Het park richt zich op het gebruik van biotechnologie voor medische en biofarmaceutische doeleinden.

## Geschiedenis

Het BSP is opgericht in 1984 in het Leeuwenhoekgebied ten westen van station Leiden Centraal tussen de Faculteit der Wiskunde en Natuurwetenschappen van de Universiteit Leiden en het toenmalige Academisch Ziekenhuis Leiden (nu Leids Universitair Medisch Centrum). De gronden in het gebied zijn voor een groot deel eigendom van de universiteit. De gemeente Leiden besloot later om het gebied primair voor de biotechnologie-gerelateerde industrie te bestemmen.
In 2005 is de stichting Leiden Life meets Science opgericht op initiatief van de Universiteit Leiden, de gemeente, het LUMC, TNO, Naturalis, de Kamer van Koophandel Rijnland, de provincie Zuid-Holland, de Hogeschool Leiden en het ROC Leiden met als doel de groei van het LBSP in omvang en kwaliteit.

## Onderzoek & educatie

* Universiteit Leiden
* Leids Universitair Medisch Centrum
* Hogeschool Leiden
* ROC Leiden
* Naturalis Biodiversity Center
* CORPUS
* TNO

## Bedrijven

* Abbot
* Airbus Defence and Space Netherlands
* Amarna Therapeutics
* Andromed
* Apotex Nederland
* Astellas Pharma
* BAC
* BaseClear
* Batavia Bioservices
* BIOCULT
* BioFocus
* Bioke
* CHDR
* ChiralVision
* Crucell
* Derphartox
* Dutch Space
* EJR-Quartz
* Enzyscreen
* ETB-Bislife
* FlexGen
* Galapagos
* Genencor
* HAL Allergy
* HALIX
* Janssen Biologics (voormalig Centocor)
* LSH
* Mentor Medical Systems
* OCS Biometric Support
* Octoplus
* Pharming Group
* Pluriomics
* Promega Benelux
* Prosensa
* ProteoNic
* PROXY Laboratories
* Sanquin
* ServiceXS
* to-BBB
* TI Pharma
* Verilabs
* Xendo
* ZF-Pharma

## Ontwikkelingen

Om ruimte te geven aan toekomstige ontwikkelingen en groei van het LBSP te stimuleren wordt het Leeuwenhoekgebied opnieuw ingericht volgens een nieuw stedenbouwkundig plan. Voorheen werd het gebied in het westen begrensd door de A44, maar het wordt nu verder ontwikkeld tot aan de oever van de Oude Rijn, waardoor het nu ook deels op grondgebied van de gemeente Oegstgeest ligt.
In het plan is het gebied onderverdeeld in 10 deelgebieden:
* LUMC-gebied / Station Leiden Centraal Zeezijde
* Boerhaavegebied
* Sylviuslocatie
* Gorlaeusgebied
* De Kop van de Leeuwenhoek
* Entreegebied
* Het huidige Bio Science Park
* Leeuwenhoekpark
* Nieuw-Rhijngeest Zuid (Oegstgeest)
* Snelliuslocatie
Het gebied zou 3 haltes krijgen van de RijnGouwelijn, maar dit project is inmiddels gestopt. Het is sinds 9 mei 2021 aangesloten op een ander HOV-netwerk, namelijk het R-net.

## Externe link

* Leiden Bio Science Park - officiële website