OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Christian Luyindama

Christian Luyindama is een voetballer uit DR Congo, die als verdediger of verdedigende middenvelder speelt. Hij stond laatstelijk tussen juni 2019 en januari 2024 onder contract bij Galatasaray. Eerder speelde hij bij Standard Luik dat hem voor een half jaar huurde van TP Mazembe met aankoopoptie. Onder trainer Aleksandar Jankovic kwam Luyindama geen minuut in actie. Op 17 april 2017 werd Jankovic ontslagen en José Jeunechamps als interim aangesteld. Van de resterende zeven matchen in play-off II miste Luyindama enkel de eerste. Zijn debuut bij Standard Luik was de met 0-2 verloren thuismatch tegen Waasland-Beveren, waar hij de volle 90 minuten speelde. Op 18 mei 2017 lichtte Standard de aankoopoptie. In januari 2019 werd Luyindama voor een half jaar uitgeleend aan Galatasaray, waarna die laatste op zijn beurt de bedongen aankoopoptie in het huurcontract van de Congolese verdediger lichtte.
Voor het seizoen 2023/24 werd hij niet opgenomen in de selectie. Hij wist geen club te vinden, waardoor hij dat seizoen niet kon voetballen. Begin 2024 werd zijn contract ontbonden door Galatasaray.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internat. | Internat. | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | SM Sanga Balende | Linafoot | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 4 | 0 |
| 2015/16 | TP Mazembe | Linafoot | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 |
| 2016/17 | → Standard Luik | Jupiler Pro League | 6 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 1 |
| 2017/18 | Standard Luik | Jupiler Pro League | 32 | 4 | 6 | 0 | 0 | 0 | 38 | 4 |
| 2018/19 | Standard Luik | Jupiler Pro League | 20 | 3 | 1 | 0 | 8 | 0 | 29 | 3 |
| 2018/19 | → Galatasaray | Süper Lig | 11 | 0 | 4 | 1 | 2 | 1 | 17 | 2 |
| 2019/20 | Galatasaray | Süper Lig | 10 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 14 | 0 |
| 2020/21 | Galatasaray | Süper Lig | 24 | 0 | 2 | 1 | 2 | 1 | 28 | 2 |
| 2021/22 | Galatasaray | Süper Lig | 8 | 1 | 0 | 0 | 11 | 0 | 19 | 1 |
| 2021/22 | → Al Taawoun | Saudi Pro League | 12 | 1 | 1 | 0 | 4 | 0 | 17 | 1 |
| 2022/23 | → Antalyaspor | Süper Lig | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| 2023/24 | Galatasaray | Süper Lig | — | — | — | — | — | — | — | — |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 128 | 10 | 14 | 2 | 37 | 2 | 179 | 14 |
# Struthisca famula

Struthisca famula is een vlinder van de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Ctenocompa famula door Edward Meyrick in een publicatie uit 1920.
De soort komt voor in Kenia.
# Cornélie Jeanne Louise Mathilde Sickinghe

Jkvr. Cornélie Jeanne Louise Mathilde (Corinne) de Beaufort-Sickinghe ('s-Gravenhage, 3 februari 1923 – 's-Gravenhage, 10 april 2021) was een Nederlandse publiciste. Ze was de gouvernante van de prinsessen Beatrix en Irene.

## Biografie

Sickinghe is een telg uit het oud-adellijke geslacht Sickinghe. Zij was een dochter van jhr. Duco Wilhelm Sickinghe (1888-1983); officier en ordonnansofficier van koningin Wilhelmina (1919-1925) en jkvr. Wilhelmine Jeanne Marie Elisabeth Radermacher Schorer (1895-1965); telg uit het geslacht Schorer. Toen zij werd geboren was haar vader hofdienaar. Ze studeerde eerst MO Frans, en op 29 september 1950 studeerde ze cum laude af in de Romaanse talen aan de Rijksuniversiteit Leiden. Na haar studie werd ze diezelfde maand aangezocht door koningin Juliana om haar twee oudste dochters te helpen bij hun huiswerk, met name met het Frans. Ze zou tot 1953, tot aan haar huwelijk, die functie vervullen.
De Beaufort-Sickinghe trouwde in 1953 met jhr. mr. Arnout Jan de Beaufort (1912-1966), burgemeester van Markelo. Bij haar huwelijk waren de twee prinsessen Beatrix en Irene bruidsmeisjes. Vanaf 1950 vergezelde Sickinghe ook regelmatig de koninklijke familie tijdens vakanties en bij andere gelegenheden. Vanwege haar huwelijk werd haar taak overgenomen per 1 maart 1953 door drs. Eléonore Françoise Mees (1919-2000). Uit haar huwelijk werden vier kinderen geboren, onder wie prof. jkvr. dr. Inez de Beaufort en jhr. mr. Frans de Beaufort, directeur bij AEGON, vriend van en getuige bij het kerkelijk huwelijk van prins Willem-Alexander (die ceremoniemeester was bij het huwelijk van De Beaufort) en peetvader van prinses Alexia.
Tussen 1980 en 1985 was De Beaufort-Sickinghe voorzitter van het Fonds Dr. Catharine van Tussenbroek (dat in 1926 was opgericht om de wetenschappelijke ontplooiing van vrouwen te bevorderen). Van 1986-1989 was zij vice-voorzitter van de International Federation of University Women te Genève.
Vanaf 1990 werkte jkvr. drs. Corinne de Beaufort-Sickinghe (tot 2008) aan redactionele of vertaalwerkzaamheden mee van uitgaven uit met name Afrika. Sinds 1997 is zij Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Ze overleed in 2021 op 98-jarige leeftijd.
# Yochelcionella

Yochelcionella is een geslacht van uitgestorven basale weekdieren dat leefde tijdens het Tommotiaanse tijdperk, het eerste tijdperk van het Cambrium. Dit geslacht wordt vaak gereconstrueerd als lijkend op slakken. Yochelcionella is het typegeslacht van de familie Yochelcionellidae.

## Kenmerken

Dit geslacht van weekdieren bezat schelpen die de vorm hadden van gebogen doppen, met een pijpvormige 'snorkel' die daaronder uitsteekt waar de top (punt van de schelp) over heen buigt. Er wordt aangenomen dat de 'snorkel' werd gebruikt bij het ademen, waardoor afvalwater uit de kieuwen kon stromen.

## Taxonomie

Toen het voor het eerst werd ontdekt, werd het oorspronkelijk beschouwd als een lid van de Monoplacophora. Hun 'snorkel' kan een evolutie in de richting van een buisvormige schelp vertegenwoordigen, zoals te zien is bij de moderne Scaphopoda. Het is ook geïnterpreteerd als een voorloper van de cephalopoda-trechter of siphunkel. De taxonomie van de Gastropoda door Bouchet & Rocroi in 2005 categoriseert Yochelcionella binnen de familie Yochelcionellidae, binnen de superfamilie Yochelcionelloidea, binnen de Paleozoïsche weekdieren van onzekere positie en binnen de Mollusca (Gastropoda of Monoplacophora). P. Yu. Parkhae plaatste het in 2005 in de Helcionelloida.

## Soorten

* Y. americana Runnegar & Pojeta, 1980
* Y. angustiplicata
* Y. chinensis Pei, 1985
* Y. crassa Zhegallo in Esakova et Zhegallo, 1996
* Y. cyrano Runnegar & Pojeta 1974 typesoort. De typelocatie is ANU Collection 10352, zestien km ten noordoosten van Mootwingee Aboriginal vindplaats, die zich bevindt in een Solvan-carbonaatkalksteen in de Coonigan-formatie van Australië.
* Y. daleki
* Y. erecta (Walcott, 1891)
* Y. gracilis Atkins & Peel, 2004
* Y. greenlandica Atkins & Peel, 2004
* Y. ostentata
* Y. saginata Vendrasco et al., 2010
* Y snorkorum Vendrasco et al., 2010
* ↑ Fossilworks: Yochelcionella. fossilworks.org. Gearchiveerd op 28-10-2021. Geraadpleegd op 28-10-2021.
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 28-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Yochelcionella op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ahmed Reda Tagnaouti

Ahmed Reda Tagnaouti (Casablanca, 5 april 1996) is een Marokkaans voetballer die speelt als doelman. In januari 2025 tekende hij voor Athletic Tétouan. Tagnaouti maakte in 2017 zijn debuut in het Marokkaans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Tagnaouti speelde in de jeugd in de Académie Mohammed VI en kwam daarna terecht bij Nahdat Berkane. Bij die club brak hij ook door en in januari 2017 huurde Wydad Casablanca de doelman voor een half seizoen. Na afloop van deze verhuurperiode werd de overname definitief. Direct na zijn aankoop verhuurde Wydad de keeper weer; Ittihad Tanger werd op tijdelijke basis zijn nieuwe club. Medio 2018 keerde Tagnaouti terug naar Wydad. Vijf seizoenen later verkaste de doelman transfervrij naar Maghreb Fez. In januari 2025 tekende hij voor Athletic Tétouan.

## Interlandcarrière

Tagnaouti maakte zijn debuut in het Marokkaans voetbalelftal op 10 oktober 2017, toen met 1–3 gewonnen werd van Zuid-Korea. Oussama Tannane scoorde twee keer en Ismail El Haddad vergrootte de voorsprong. Uiteindelijk tekende Son Heung-min voor de enige Zuid-Koreaanse treffer. Tagnaouti begon aan het duel als wisselspeler en hij mocht van bondscoach Hervé Renard in de rust invallen voor Yassine Bounou. Tagnaouti werd in mei 2018 door Renard opgenomen in de selectie van Marokko voor het wereldkampioenschap in Rusland.
In november 2022 werd Tagnaouti door bondscoach Walid Regraoui opgenomen in de selectie van Marokko voor het WK 2022. Op het WK behaalde Marokko de vierde plaats, na een nederlaag tegen Frankrijk in de halve finales en Kroatië in de troostfinale. Daarvoor werd het groepswinnaar in een poule met datzelfde Kroatië, België en Canada en werden Spanje en Portugal uitgeschakeld. Hiermee werd Marokko het eerste Europese land ooit bij de laatste vier op een WK. Tagnaouti kwam niet in actie. Zijn toenmalige clubgenoten Yahia Attiyat Allah en Yahya Jabrane (beiden eveneens Marokko) waren ook actief op het toernooi.
Interlands van Ahmed Reda Tagnaouti voor  Marokko :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie |
| Als speler bij Ittihad Tanger |||||||
| 1 | 10 oktober 2017 | Zuid-Korea – Marokko | 1 – 3 | Vriendschappelijk |
| 2 | 27 maart 2018 | Marokko – Oezbekistan | 2 – 0 | Vriendschappelijk |
| Als speler bij Wydad Casablanca |||||||
| 3 | 12 juni 2019 | Marokko – Gambia | 0 – 1 | Vriendschappelijk |
Bijgewerkt op 7 februari 2025.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Wydad Casablanca |
| Botola Pro | 4 | 2016/17, 2018/19, 2020/21, 2021/22 |
| Ittihad Tanger |
| Botola Pro | 1 | 2017/18 |
# Madonna met de anjer (Leonardo da Vinci)

Madonna met de anjer is een olieverfschilderij van de Italiaanse schilder Leonardo da Vinci, geschilderd in 1475. Het wordt sinds 1889 permanent tentoongesteld in de Alte Pinakothek te München nadat het in particuliere handen was.
Het centrale motief is de jonge maagd Maria met haar naakte baby Christus op haar schoot. Maria zit en draagt kostbare kleding en juwelen. Met haar linkerhand houdt ze een anjer vast, wat wordt geïnterpreteerd als een symbool van genezing. De gezichten zijn licht terwijl alle andere objecten donkerder zijn, de anjer wordt bedekt door een schaduw. Terwijl het kind omhoog kijkt, en de moeder omlaag kijkt, is er geen oogcontact. De opzet van het schilderij bevat twee ramen aan beide zijde van de figuren.
Oorspronkelijk werd van dit schilderij gedacht dat het door Andrea del Verrocchio geschilderd was, maar kunsthistorici waren het eens dat het van Da Vinci is. 'Madonna met kind' was een veelvuldig motief in de christelijke kunst gedurende de middeleeuwen. Dit schilderij is het enige werk van Da Vinci dat permanent tentoongesteld is in Duitsland.
* Marburg Picture Index: 00060123
* Gemeinsame Normdatei: 7545054-9
De doop van Christus · De annunciatie · Madonna met de anjer · Portret van Ginevra de' Benci · Madonna Benois · De boetvaardige Hiëronymus · De aanbidding door de wijzen · Madonna in de grot · De dame met de hermelijn · Portret van een dame (La Belle Ferronnière) · Het Laatste Avondmaal · Karton van Burlington House · Slag bij Anghiari · Mona Lisa · Maria met kind en Sint-Anna · Johannes de Doper
# Bougainvillea

Bougainvillea is een geslacht uit de familie Nyctaginaceae. Soorten en kruisingen uit het geslacht worden toegepast als tuin- en kamerplant.
Er zijn circa 15 soorten, afkomstig uit de tropen en subtropen van Zuid-Amerika, vooral Brazilië. Ze zijn in de eerste helft van de 19de eeuw in Europa ingevoerd. Vooral in de landen rond de Middellandse Zee en in Afrika tieren ze welig.
Deze planten zijn heester- of kruidachtig, groenblijvend of bladverliezend, meest klimmend. In de vrije natuur worden ze tot 4 m hoog. Ze hebben bedoornde twijgen en onaanzienlijke bloempjes. De bloemen zijn omgeven door opvallend gekleurde, papierachtige schutbladeren die lang aan de plant blijven zitten.
Bougainvillea werd voor het eerst gevonden in de tweede helft van de 18e eeuw, tijdens een expeditie waarover de Franse zeevaarder Louis Antoine de Bougainville de leiding had.

## Enkele planten van dit geslacht

* Bougainvillea buttiana
* Bougainvillea glabra
* Bougainvillea peruviana
* Bougainvillea spectabilis
* Bougainvillea spinosa

## Afbeeldingen

* Paarse schutbladen
* Gele schutbladen

## Externe link

* (en) Bougainvillea in de Flora of China
# Laubach (Hessen)

Laubach is een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen, en maakt deel uit van de Landkreis Gießen. Laubach telt 9.604 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Laubach

* Altenhain
* Freienseen
* Gonterskirchen
* Lauter
* Münster
* Röthges
* Ruppertsburg (met Friedrichshütte)
* Wetterfeld

## Historie

zie graafschap Solms-Laubach
* 1 2 (de) Hessisches Statistisches Landesamt: Bevölkerung in Hessen am 31.12.2020 nach Gemeinden (Landkreise en kreisfreie Städte evenals gemeenten, inwonertallen op basis van de census 2011) (gearchiveerd)
Allendorf (Lumda) · Biebertal · Buseck · Fernwald · Gießen · Grünberg · Heuchelheim · Hungen · Langgöns · Laubach · Lich · Linden · Lollar · Pohlheim · Rabenau · Reiskirchen · Staufenberg · Wettenberg
# Luciano Valente

Luciano Valente (Groningen, 4 oktober 2003) is een Nederlands-Italiaans voetballer die speelt als middenvelder en uitkomt voor FC Groningen en Nederland -21 en in het verleden uitkwam voor het Italiaans voetbalelftal onder 20.

## Carrière

Valente begon met voetballen bij GVAV-Rapiditas, waarna hij verhuisde naar de jeugdopleiding van FC Groningen. In 2021 tekende Valente zijn eerste profcontract. Op 14 augustus 2022 maakte hij zijn debuut in het eerste elftal tegen Ajax. Deze wedstrijd werd verloren met 6-1.
Op 8 september 2022 verlengde Valente zijn contract bij FC Groningen tot medio 2026 met een optie tot nog een jaar. Op 26 januari 2023 in de met 0-1 verloren thuiswedstrijd tegen SC Cambuur liep Valente een enkelblessure op waardoor hij langere tijd uit de roulatie was. Op 25 februari maakte Valente zijn rentree in de met 3-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen Excelsior.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2022/23 | FC Groningen | Eredivisie | 20 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | - | - | 22 | 0 |
| 2023/24 | FC Groningen | Eerste divisie | 34 | 7 | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 39 | 8 |
| 2024/25 | FC Groningen | Eredivisie | 22 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 23 | 2 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 76 | 9 | 8 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 84 | 9 |
Bijgewerkt t/m 23 februari 2025.

## Interlandcarrière

Valente maakte op 11 november 2021 zijn debuut voor Italië -19. Op 27 september 2022 maakte hij zijn debuut voor Italië -20. Op 17 maart 2025 werd hij opgeroepen bij de selectie van Nederland -21.
# HSP magazine

HSP magazine is een Nederlands tijdschrift voor hoogsensitieve mensen. HSP is de afkorting voor hoogsensitief persoon. Het komt één keer per kwartaal uit. Het eerste nummer verscheen op 1 december 2019 in een oplage van 2500 exemplaren. In HSP magazine wordt het onderwerp hoogsensitiviteit van alle kanten bekeken. Een op de vijf mensen is hoogsensitief, volgens de Amerikaanse psycholoog dr. Elaine Aron. Beseffen dat je dit bent en dat je je leven daar een beetje op aan moet passen, kan voor veel mensen goed zijn. Het leidt ook tot veel vragen, en daar gaat dit magazine op in. Met interviews met HSP's, tips van coaches, columns en artikelen over verschillende onderwerpen zoals HSP's en werk, liefde en opvoeding. De uitgever is Brigitte Schellens (1970). Na vijf jaar verschijnt het blad in een oplage van 4300 exemplaren en zijn er 3200 abonnees.

## Externe link

* Website HSP magazine
* ↑ review HSP Magazine. Hooggevoelig Heel Gewoon. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
# Struthisca liopercna

Struthisca liopercna is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Ctenocompa liopercna door Edward Meyrick in een publicatie uit 1917.
De soort komt voor in India.
# Halle-Ingooigem

Halle-Ingooigem is een eendaagse wielerwijdstrijd van ruim 190 kilometer die start in het Pajottenland, een streek ten westen van Brussel en eindigt in Ingooigem, een dorpje in het zuiden van West-Vlaanderen, deelgemeente van Anzegem. De koers wordt verreden in juni.
De wedstrijd werd voor het eerst verreden in 1945. Tot 2005 stond de wedstrijd bekend als Brussel-Ingooigem, waarbij de start lag in Sint-Agatha-Berchem. Sinds 2002 maakt de koers deel uit van de continentale circuits van de UCI, de UCI Europe Tour, eerst als 1.5-wedstrijd (de huidige categorie 1.2), sinds 2005 als 1.1-wedstrijd. Sinds 2016 behoort de wedstrijd ook tot het regelmatigheidscriterium Napoleon Games Cycling Cup.
De renners van Halle-Ingooigem beklimmen tijdens de aanloop via Geraardsbergen en Ronse zes hellingen: Pottelberg, Kanarieberg, Kruisberg, Hotondberg, Knokteberg en Tiegemberg. Tijdens de plaatselijke omloop in en rond Ingooigem wordt de Tiegemberg zes maal beklommen. Sinds 2015 is kort voor deze klim nog de beklimming van de Hellestraat in Tiegem toegevoegd.

## Lijst van winnaars
### Meervoudige winnaars

| Overwinningen | Renner | Land | Jaren |
| 2 | Bert Roesems | België | 2001 + 2005 |
| 2 | Jurgen Van De Walle | België | 2009 + 2010 |
| 2 | Nacer Bouhanni | Frankrijk | 2012 + 2015 |
| 2 | Arnaud Démare | Frankrijk | 2014 + 2017 |
| 2 | Dries De Bondt | België | 2016 + 2019 |

### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 61 | België |
| 4 | Frankrijk, Nederland |
| 1 | Australië, Estland, Rusland |

## Externe link

* Officiële website
# Facies (geologie)

Facies of faciës is het karakter van een gesteente dat bepaald wordt door de omstandigheden van het milieu waar het gevormd werd. Het begrip wordt gebruikt om duidelijk te maken dat een verandering van de lithologie (het soort gesteente) niet door het moment van afzetting komt, maar door gelijktijdige verschillende omstandigheden. Een verandering in gesteente als gevolg van een andere facies is dus positiegebonden, niet tijdsgebonden.

## Soorten facies

Er zijn twee soorten faciesverschillen bekend:
* sedimentaire facies, een verandering in afzettingsmilieu. Een rivier zal bijvoorbeeld op zijn stroomrug zand afzetten, maar daarnaast in zijn uiterwaarden klei. In gesteente is deze faciesovergang terug te vinden als een overgang tussen zandsteen en kleisteen
* metamorfe facies, een verandering van mineraalinhoud door verschillende omstandigheden van temperatuur en druk die binnen een gesteente heersten

## Walthers facieswet

Walthers facieswet zegt dat in een horizontaal liggende sedimentaire opeenvolging een verticaal faciesverschil het gevolg is van een horizontale verschuiving van de afzettingsomstandigheden. Oftewel, als bijvoorbeeld een rivier zijn bedding verlegt, zullen sedimenten van het ene type boven op sedimenten van het andere type komen te liggen. Een ander voorbeeld is als de zeespiegel daalt (regressie) of juist stijgt (transgressie) waardoor de zee landinwaarts beweegt of zich juist terug trekt. De wet is opgesteld door en vernoemd naar de geoloog Johannes Walther.
# Ostalb Arena

De Ostalb Arena is een voetbalstadion in de Duitse stad Aalen. De voetbalclub VfR Aalen, die in de Oberliga Baden-Württemberg uitkomt (seizoen 2024/2025), speelt er zijn thuiswedstrijden. Het stadion biedt plaats aan 14.500 toeschouwers: het beschikt over 4.685 overdekte zitplaatsen en 9.815 staanplaatsen (3.335 overdekt).
Het stadion werd in 1949 onder de naam VfR-Stadion im Rohrwang gebouwd. Het beschikte toen over een houten hoofdtribune met daar tegenover een wal met staanplaatsen. In 1988 werd het stadion tot Städtisches Waldstadion Aalen hernoemd. Vanwege de ambities van de club om op termijn in de 2. Bundesliga te spelen, werd het stadion in 2002 en 2003 ingrijpend gerenoveerd. Na de installatie van veldverwarming in 2008 voldoet het stadion aan de Bundesliga-eisen. Om een deel van verbouwingskosten te financieren, werden de naamrechten voor vijf jaar aan de firma Scholz verkocht.
# Lobjesvingermos

Lobjesvingermos (Physcia tribacia) is een korstmos uit de familie Physciaceae. De fotobiont is trebouxioïde.

## Kenmerken

Het thallus is onregelmatig van vorm, gelobd, lobben vrij kort, meestal 0,5–1,5 mm breed, dicht aangedrukt, vaak gegolfd, dicht opeengepakt en meestal overlappend, margelobben meestal met duidelijk uitlopende en gekartelde insnijdingen, zonder trilharen. Thallus bleekgrijs bij droogte, mat of licht glanzend, niet berijpt. De soralen zijn tot 1,2 mm in diameter, sterk bolvormig, vaak samenvloeiend, wit tot bleekgrijs bij droogte. Ondervlak van thallus wit tot bleekbruin-wit, rhizinen vrij schaars, bleek tot middelbruin. Cortex en medulla bevatten atranorine, K+ geel.
De apotheciën komen zelden voor en indien aanwezig zijn deze 0,7–1,6 mm diameter, zittend of kort gesteeld, omgeven door een goed ontwikkelde thalliene rand zonder rhizinen. Jonge schijven zijn roodbruin niet berijpt, met een oranjebruin epithecium geproduceerd door aangroeiingen rond de parafyse-uiteinden. De parafysen zijn apicaal vertakt en 1,5–2 μm in diameter. Het hymenium en hypothecium zijn hyaliene.
Asci zijn 8-sporig, meten 50 x 20 μm en hebben een apicale ring (J+ blauw). Ascosporen zijn in de ascus biseriaat gerangschikt, ellipsoïdaal tot fabiform van vorm, glad, dikwandig vooral aan de uiteinden, toppen afgerond en meten 18–19,5(–22) × 7–9,5(–11) μm.

## Verspreiding

In Nederland komt deze soort zeer zeldzaam voor. Het staat op de rode lijst in de categorie gevoelig.
* 1 2 BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen. Gearchiveerd op 28 maart 2024.
* ↑ (en) Fungi of Great Britain and Ireland. Gearchiveerd op 28 maart 2024.
# Pieter van Vessem

Pieter van Vessem (Rotterdam, 24 december 1903 – aldaar, april 1945) was een Nederlandse luitenant die later in Duitse militaire dienst trad. Van Vessem gaf als SS-Hauptsturmführer lange tijd leiding aan een speciale commando-eenheid in Oranienburg, die later geleid zou worden door Otto Skorzeny.
Vanaf 1943 was Van Vessem lange tijd actief in de omgeving Den Haag. Hij vergaarde zijn vermogen (o.a. een grote hoeveelheid gouden tientjes) onder verdachte omstandigheden.
In 1945 werd hij tezamen met zijn echtgenote Elsbeth Kontecki slachtoffer van een roofmoord door Peter Louis Henssen en Jan Arie de Groot. Hun stoffelijk overschot werd gevonden in het Boerengat.