OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Loes Mulder

Drs. Loes Mulder (Stadskanaal, 1972) is een Nederlandse topambtenaar. Sinds 1 januari 2024 is Mulder de secretaris-generaal van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

## Levensloop

Mulder studeerde Beleid en Bestuur in Internationale Organisaties aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze deed bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst onderzoek naar waarom asielzoekers naar Nederland komen, waarna ze beleidsadviseur voor het ministerie van Justitie in Brussel werd in 1995. Ze maakte binnen het ministerie carrière, tot ze in 2011 directeur-generaal Vreemdelingenzaken werd - eerst bij Binnenlandse Zaken, en later bij het inmiddels geherstructureerde ministerie van Veiligheid en Justitie. Ze bleef tijdens deze diverse functies vrijwel altijd betrokken bij het vreemdelingendomein.
In 2014 maakte Mulder de overstap naar het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties als directeur-generaal voor de Algemene Bestuursdienst als vervanger van Manon Leijten. In deze functie kwam ze enkele keren in het nieuws rond het percentage vrouwen in topfuncties, in het bijzonder met het relatief hoge percentage van 30% bij de overheid, als verantwoordelijke voor de invulling van topfuncties binnen de Rijksoverheid.
In 2016 werd Mulder benoemd tot secretaris-generaal van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, als opvolger van Ton Annink. In deze functie was Mulder betrokken bij de toeslagenaffaire. Het ministerie van Sociale Zaken was verantwoordelijk voor de wetgeving en uitvoeringsinstructies en daarmee medeverantwoordelijk voor de uitvoering. Ze bleef in die functie tot het eind van 2022. Van auSinds 1 januari 2024 is Mulder de secretaris-generaal van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
* ↑ Loes Mulder secretaris-generaal OCW (1 december 2023).
* 1 2 3 Loes Mulder: ’30 procent topvrouwen is het absolute minimum’. Cindy Castricum (19 december 2014). Gearchiveerd op 19 september 2020. Geraadpleegd op 24 juni 2017.
* 1 2 Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Loes Mulder directeur-generaal voor de Algemene Bestuursdienst. www.algemenebestuursdienst.nl. Gearchiveerd op 11 maart 2021. Geraadpleegd op 24 juni 2017.
* ↑ Robert Giebels, Rijksoverheid haalt streefcijfer vrouwen in topfuncties - Politiek - Voor nieuws, achtergronden en columns. De Volkskrant. Geraadpleegd op 24 juni 2017.
* ↑ Rijksoverheid haalt doel voor aantal vrouwen in topfuncties. NRC Handelsblad. Geraadpleegd op 24 juni 2017.
* ↑ Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, drs. L. (Loes) Mulder. www.algemenebestuursdienst.nl. Geraadpleegd op 24 juni 2017.
* ↑ Drs. L. (Loes) Mulder. parlement.com. Gearchiveerd op 18 april 2024. Geraadpleegd op 24 juni 2017.
* ↑ Algemene Bestuursdienst, Vertrek Loes Mulder bij SZW. Gearchiveerd op 14 april 2023. Geraadpleegd op 14 april 2023.
* ↑ Zo sneuvelde het plan om gedupeerden van de toeslagenaffaire te compenseren. NRC Handelsblad. Gearchiveerd op 17 november 2020. Geraadpleegd op 19 november 2020.
* ↑ Vertrek Loes Mulder bij SZW. algemenebestuursdienst.nl (29 augustus 2022). Gearchiveerd op 18 april 2024. Geraadpleegd op 15 mei 2023.
# Vernieuwd Beleid Aartselaar

Vernieuwd Beleid Aartselaar (VBA) was een Belgische lokale politieke partij in Aartselaar.

## Geschiedenis

De partij ontstond in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 1982 en vond haar inspiratie bij De Wakkere Burger en het prille Agalev. Speerpunten waren thema's als burgerparticipatie en milieu (ISVAG-verbrandingsoven en de onveilige situatie aan de A12). De kandidaten op de kieslijst waren voornamelijk afkomstig uit de wijkraden en actiegroepen, alsook uit ouderverenigingen van de lokale scholen.
Bij haar eerste verkiezingsdeelname behaalde de partij 16,38% van de uitgebrachte stemmen - goed voor drie zetels in de gemeenteraad. Ze werd daarmee de derde grootste partij in Aartselaar. Bij de lokale stembusgang van 1988 verloor de partij iets minder dan een 1%, maar kon ze haar drie verkozenen behouden. Bijna - met slechts enkele tientallen stemmen meer - had ze toen een vierde zetel binnengehaald. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 trad de partij toe tot een coalitie met VLD, SP en NAP. Schepen voor de partij werd Luc Wuytack. Hij kreeg onder meer de bevoegdheden Milieu en Inspraak. De andere twee verkozenen waren Greet Denissen en Isidore Mertens. In 1996 verliet Denissen de gemeenteraad, ze werd opgevolgd door Ann Fabeck.
In de aanloop naar de stembusgang van 2000 verlieten verschillende leden de partij om een lokale Agalev-afdeling op te richten. De overgebleven VBA'ers vormden met de leden van de lokale Volksunie/iD21-afdeling de nieuwe partij Demokratisch en Leefbaar Aartselaar (DLA).
* Fiche Vernieuwd Beleid Aartselaar, AMSAB-ISG
* ↑ Monstercoalitie in Aartselaar (p.14), Gazet van Antwerpen, 10 oktober 1994
* ↑ Twee nieuwkomers in het college (p.28), Gazet van Antwerpen, 3 januari 1995
* ↑ WILLOCKX Rudy, Greet Denissen zet stap terug (p.17), Gazet van Antwerpen, 18 februari 1998
* ↑ WIJCKMANS Jef, Groene militanten willen zich verenigen in Agalev (p.18), Gazet van Antwerpen, 9 december 1999
# Mellofoon

Een mellofoon, ook wel stellahoorn of corhoorn genoemd, is een koperen blaasinstrument dat is afgeleid van de hoorn. Het werd rond 1920 ontwikkeld en was oorspronkelijk een rechtshandige hoorn.
De mellofoon heeft de ronde vorm van de hoorn, maar is qua afmetingen meer te vergelijken met de Es-althoorn. De totale lengte van de buis is ongeveer twee meter. Belangrijke kenmerken van de (F- of Es-)hoorn zijn de aanwezigheid van kleppen om het instrument te bedienen en het dragen en dempen van het instrument door het stoppen van de bij de Es-hoorn linkerhand of de bij de F-hoorn rechterhand in de klankbeker. Hoewel de mellofoon afgeleid is van de hoorn, kan dit instrument met draaiventielen, of met pistons (pompventielen) (zoals de trompet) uitgerust zijn. Bovendien wordt de linkerhand niet meer in de klankbeker geplaatst. De pistons worden met de rechterhand bediend en hebben een vingerzetting die gelijk is aan die van andere instrumenten met drie ventielen, zoals de trompet en de saxhoorns. Vandaar dat de mellofoon tegenwoordig meer weg heeft van de trompet. Het instrument heeft wel nog een eigen typisch mondstuk, dat iets kleiner is dan dat van de Franse hoorn. Ook wordt de mellofoon vaak vergeleken met andere leden van de familie van koperinstrumenten, namelijk met de tuba, het eufonium en met de bugel. De mellofoon is een transponerend instrument. De stemming is meestal in F, maar soms ook in Es, D of C.
De mellofoon is uitgevonden om beter te kunnen marcheren in showorkesten. Bovendien is de klankbeker horizontaal gericht zodat de klank onmiddellijk in de richting gaat van de toeschouwers. In deze showorkesten vormen ze een alternatief voor de hoorns of de alttrompetten. Verder wordt het ook gekenmerkt als een typisch brassband- en fanfare-instrument. In deze orkesten spelen ze vaak de tegenmelodie die zorgt voor een rijke aanvulling op de hoofdmelodie.
# Alfecca Meridiana

Alfecca Meridiana (alpha Coronae Australis) is de helderste ster in het sterrenbeeld Zuiderkroon (Corona Australis).
Vanuit de Benelux gezien klimt Alfecca Meridiana, tijdens de culminatie, tot slechts 1 graad boven de zuidelijke horizon. De kans dat deze extreem laagstaande ster nog kan worden waargenomen is dan ook uiterst klein. Toch kunnen pogingen ondernomen worden om, met behulp van de gidsster Gamma Coronae Australis die zich op 1 graad ten noordnoordwesten van Alfecca Meridiana bevindt, deze extreem laagstaande ster alsnog op te sporen. Een uiterst transparante atmosfeer is vereist om deze waarneming te doen slagen, evenals een vlakke horizon ver buiten de bebouwde kom en de afwezigheid van lichtvervuiling. Telescopen en verrekijkers op vaste monteringen zijn aan te raden.
De sterren Ascella en Tau Sagittarii, die samen deel uitmaken van het handvat van de Theepot in het sterrenbeeld Boogschutter, kunnen als culminerende gidssterren fungeren om de extreem laagstaande sterren Alfecca Meridiana en Gamma Coronae Australis op te sporen.
# Lijst van voorzitters van het college van bestuur van de Universiteit Leiden

De voorzitter van het college van bestuur van de Universiteit Leiden staat aan het hoofd van het college van bestuur (CvB) van de Universiteit Leiden, en geeft leiding aan het dagelijks bestuur van de universiteit. De huidige voorzitter van het CvB is Annetje Ottow, die het ambt sinds 8 februari 2021 uitoefent.
Het college van bestuur werd in 1972 ingesteld op grond van de Wet Universitaire Bestuurshervorming van 1970. De eerste voorzitter was Kees Cath, die het ambt van 1972 tot 1988 uitoefende. Na de bestuurscrisis van 1994, die leidde tot het aftreden van collegevoorzitter Kees Oomen, werd een raad van toezicht ingesteld die het college van bestuur benoemde. Van 2005 tot 2021 was de voorzitter van het college van bestuur tevens de rector magnificus van de universiteit; bij het emeritaat van Carel Stolker in 2021 werden de twee functies weer gesplitst vanwege de toegenomen werklast.

## Lijst van voorzitters van het college van bestuur

| Ambtsperiode | Naam | Overig |
| 1972–1988 | Kees Cath | |
| 1988–1994 | Kees Oomen | |
| 1994–2002 | Loek Vredevoogd | |
| 2002–2005 | A.W. Kist | |
| 2005–2007 | Douwe Breimer | tevens rector magnificus |
| 2007–2013 | Paul van der Heijden | tevens rector magnificus |
| 2013–2021 | Carel Stolker | tevens rector magnificus |
| 2021–heden | Annetje Ottow | |
# Atractodes spiniger

Atractodes spiniger is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Samuel Constantinus Snellen van Vollenhoven in 1878. Hij beschreef de soort aan de hand van een mannelijk specimen dat was verzameld in de buurt van Leiden.
# Holkje van der Veer

Holkje Berber van der Veer O.P. (Amsterdam, 14 oktober 1960 – Nijmegen, 6 juni 2022) was een Nederlands agoge, theologe en schrijfster.

## Levensloop
### Jeugd en opleiding

Van der Veer werd geboren met het marfansyndroom en groeide op in Amsterdam. Haar ouders waren beide doopsgezind. Als kind ging zij naar de montessorischool. In 1978 deed zij haar belijdenis bij de Doopsgezinde gemeente en liet zich daar dopen. In 1980 werd ze in Nijmegen geopereerd aan een scoliose. Na een lange tijd te hebben gerevalideerd verhuisde zij naar Zwolle. Ze ging hier naar de MBO en vervolgens naar Kampen waar zij HBO Cultureel werk en Agogisch Kerkelijk Werk studeerde. Hierna volgde zij nog een lerarenopleiding aan het Windesheim in Zwolle en studeerde aansluitend theologie aan de Katholieke Theologische Universiteit in Utrecht.

### Loopbaan

Van der Veer ging in 1986 stage lopen bij de Dominicanenklooster in Zwolle. In 1992 bekeerde zij zich tot het katholicisme en trad in 1996 toe als dominicanes bij de congregatie van Zusters Dominicanessen van de Heilige Familie in Neerbosch. In 2010 verhuisde zij naar Nijmegen vanwege haar verslechterde gezondheid en begeleidde ze bezinningsdagen in het Dominicanenklooster in Huissen. Op tv was zij meerdere keren te zien in het programma Bidden in Stilte van de RKK. Ook was zij bestuurslid van het "Netwerk Katholieke Vrouwen" en redactielid van het tijdschrift Open Deur.

### Overlijden

Van der Veer overleed op 6 juni 2022 op 61-jarige leeftijd in een ziekenhuis in haar woonplaats Nijmegen, na een aantal dagen daarvoor opgenomen te zijn met hartklachten.

## Publicaties

* (2013) Verlangen als antwoord
* (2016) Veerkracht
* (2019) Drijf-veer De angst voorbij
* ↑ Dominicanes Holkje van der Veer overleden – Katholiek.nl. Gearchiveerd op 25 juni 2022. Geraadpleegd op 6 juni 2022.
* ↑ Dominicanes Holkje van der Veer overleden. Dominicanen.nl. Gearchiveerd op 6 juni 2022. Geraadpleegd op 6 juni 2022.
* Gemeinsame Normdatei: 1101591080
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 2331 5419
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 369464052
* Virtual International Authority File: 305832768
* WorldCat (via VIAF): 305832768
# Elieser Berlinger

Eliësêr Berlinger (Illingen, 27 januari 1904 – Amsterdam, 1 november 1985) was van 1956 tot 1985 opperrabbijn van het Interprovinciaal Opperrabbinaat te Utrecht, dat met uitzondering van Amsterdam, Den Haag en Rotterdam heel Nederland bestrijkt.
Berliner behaalde in 1928 zijn diploma aan de rabbijnenschool van Berlijn. Hij was van 1932 tot 1946 als rabbijn werkzaam in Malmö, Zweden, en daarna zes jaar als opperrabbijn in Helsinki, Finland. Berlinger kwam in 1954 naar Nederland als rabbijn van het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap en werd in 1956 benoemd tot opperrabbijn.
# Widjay Sardjoe

Widjay Sardjoe (circa 1991/1992) is een Surinaams voetbalscheidsrechter. Hij is sinds begin 2021 toegelaten tot internationale wedstrijden van de FIFA.

## Biografie

Widjay Sardjoe is assistent-scheidsrechter in wedstrijden van de SVB Hoofdklasse, de hoogste klasse van het voetbal in Suriname. Eind 2019 verstrekte de FIFA voor het tweede jaar op rij geen licentie (batch) aan een scheidsrechter uit Suriname. Widjay Sardjoe verkreeg wel de batch van de Surinaamse Voetbal Bond (SVB). In 2020 stond hij daarom niet op een internationaal toernooi. Wel was hij op 3 februari 2020 assistent-scheidsrechter naast twee Arubanen in de wedstrijd Waterhouse FC (Jamaica) tegen Don Bosco FC (Haïti) in de Flow Caribbean Club Championship 2020. Ook was hij assistent-scheidsrechter tijdens de interland Dominicaanse Republiek tegen Anguilla in de CONCACAF Nations League U-20.
Uiteindelijk behoorde hij begin 2021 met Zachari Zeegelaar, Soren Amalensi, Mijenscha Rensch en Suelle Shepperd tot de Surinaamse scheidsrechters die een batch van de FIFA verkregen. Sardjoe liep kort daarna een blessure op en kon in april niet meedoen voor de fitnesstest. Eind december 2022 behoorde hij opnieuw tot dezelfde groep van vijf Surinaamse scheidsrechters die door de FIFA werden toegelaten.
* ↑ Times of Suriname, Sardjoe wil jeugd WK halen, 18 december 2019
* ↑ De Ware Tijd, Arbiter Sergio Rozenhout bedreigd door politiemannen, 28 februari 2023
* ↑ De Ware Tijd, Geen Surinaamse arbiters in Fifa-korps, 18 december 2019
* ↑ Jamaica Premier Leagu, Waterhouse FC - Don Bosco FC, 3 februari 2020
* ↑ Diario Digital, Dominicana debutó con categórico triunfo en el Premundial masculino, 19 februari 2020
* ↑ Dagblad Suriname, Vijf Surinaamse arbiters ontvangen FIFA-badge, 2 februari 2021
* ↑ QN Sports, Slechts vier in Fifa-fitnesstest, 20 april 2021
* ↑ Suriname Herald, Successen Zeegelaar en Rensch openen deur voor lokale scheidsrechters, 17 december 2022
# Trimurti

Trimurti is de benaming voor de drie belangrijkste aspecten van God (Ishvara/Brahman) in het hindoeïsme. Ze worden ook wel aangeduid als de hindoeïstische Drie-eenheid.
De term trimurti zelf, gebruikt om de personificatie van de drie aspecten aan te duiden, schijnt van relatief recente datum en is nooit algemeen gebruikt.
Een eerdere godentriade die voorkwam in de Veda's bestond uit Agni, Vāyu (of Indra), en Sūrya. De triade die algemeen in het Hindoeïsme centraal staat bestaat uit Brahmā, Viṣṇu en Śiva. Elk van de drie goden vertegenwoordigt een kosmische functie, waarbij Brahmā het evenwicht symboliseert tussen twee uitersten: het middelpuntzoekende principe voorgesteld door Viṣṇu, en het middelpuntvliedende principe voorgesteld door Śiva.
Dit trimurticoncept wordt vooral gebruikt in het smartisme.
* Brahmā (Scheppende aspect van God)
* Viṣṇu (Onderhoudende /beschermende aspect van God)
* Śiva (Vernietigende of transformerende aspect van God).
De Trimurti symboliseert dat alle goddelijke invloeden van een en dezelfde Eenheid uitgaan omdat de drie Goden of goddelijke aspecten elkaar als het ware aanvullen.
In het smartisme wordt de Trimurti zelf als een godheid voorgesteld en afgebeeld als menselijke figuur met drie gezichten. Brahma is als godheid niet zo belangrijk meer als voorheen. Sommigen zouden zeggen dat zijn plaats is ingenomen door de alles-in-een Devi of Shakti, de Goddelijke Moeder of God's Macht in persoon.
Reeds in de Rig-Veda, het oudste van de Vedische boeken, stond dat Indra bekend is onder vele namen en dat de geleerden begrepen dat deze naar de éne verwezen, zonder te preciseren wie die ene dan juist is. De Upanishads gaan verder en relativeren de individuele godheden en de hun gebrachte offers; wat in de Bhagavad Gita leidt tot Krishna's verzekering dat alle gebeden en offers, tot wie de oprechte gelovigen ze ook richten, aan hem gericht zijn, en dat hij de toegewijden van alle goden zal belonen.
* ↑ (en) Daniélou, Alain (1991). The Myths and Gods of India. Inner Traditions International, Rochester, Vermont, "2. The Nature of the Ultimate", p. 59. ISBN 978-1-59477-733-2.
* ↑ lemma Trimūrti in Stutley, Margaret, "The Illustrated Dictionary of Hindu Iconography," Routledge 2019.
* ↑ Hoofdstuk 8 Smartas - Traditional Hindu Universalists in Klostermaier, Klaus K., "Hinduism: A Short History," Oneworld 2014.
# Station Haverfordwest

Haverfordwest is een spoorwegstation van National Rail in Pembrokeshire in Wales. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Transport for Wales.
# Jishnu Raghavan

Jishnu Raghavan Alingkil (Kannur, 23 april 1979 - Kochi, 25 maart 2016), ook wel bekend als Jishnu, was een Indiase acteur die voornamelijk in Malayalam-films verscheen.
Voor zijn debuutfilm Nammal (2002) kreeg hij de Kerala Film Critics Association Award voor Beste Acteur en de Mathrubhumi Film Award voor Beste Mannelijke Debuut. Zijn laatste film was Traffic (2016).

## Biografie

Jishnu was een zoon van filmacteur en regisseur Raghavan en Shobha. Hij had een jongere zus genaamd Jyothsna. Hij was getrouwd met Dhanya Rajan, een architect.

## Externe link

* (en) Jishnu in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Actor Jishnu Raghavan still an inspiration. ritzmagazine.in (25 March 2016).
* ↑ "Traffic review: Tight script, stellar performances make it a must-watch", 6 May 2016. Geraadpleegd op 29 August 2017.
* ↑ (en) Malayalam film actor Jishnu Raghavan dies. The Times of India (25 March 2016).
* ↑ (en) It is difficult to believe Jishnu is no more: Raghavan. timesofindia.indiatimes.com (27 april 2016).
* ↑ (en) Jishnu gifts a cup of tea to his parents. timesofindia.indiatimes.com (8 november 2015).
* ↑ (en) Actor Raghavan on Chakkarapanthal. timesofindia.indiatimes.com (15 October 2015).
* ↑ (en) How veteran Malayalam actor Raghavan came to be a part of Telugu film 'Uma Maheshwara Ugra Roopasya'. The Hindu (4 August 2020).
* ↑ (en) Every day Jishnu used to text me he is alive. The Times of India (22 november 2016).
* Gemeinsame Normdatei: 1327954192
* International Standard Name Identifier: 0000 0005 1368 2925
* KulturNav: 8860abad-0aa2-4e97-9b46-6afc79b5da01
* Library of Congress Control Number: no2024042582
* MusicBrainz: 17dc1715-bf71-4899-9477-50057d07d09c
* ORCID: 0009-0008-9258-3050
* ResearcherID: LIG-9756-2024
* Système universitaire de documentation: 279744986
* Virtual International Authority File: 4469171267343234710006
* WorldCat (via VIAF): 4469171267343234710006
# Gelasine

Gelasine is een geslacht uit de lissenfamilie (Iridaceae), hetgeen voor het eerst wetenschappelijk beschreven is in het jaar 1840. Het hele geslacht is endemisch aan Zuid-Amerika.
De naam 'Gelasine' komt, via het Latijnse gelasinus, uit het Oudgriekse woord γελασῖνος (Gelasînos), wat "kuiltje in de wangen" betekent.

## Soorten

* Gelasine caldensis Ravenna - Minas Gerais
* Gelasine coerulea (Vell.) Ravenna - Paraguay, zuidoostelijk Brazilië
* Gelasine elongata (Graham) Ravenna - Zuid-Brazilië, Urubual, Noordoost-Argentinië
* Gelasine gigantea Ravenna - centraal Brazilië
* Gelasine goodspeediana (RCFoster) Celis & Goldblatt
* Gelasine paranaensis Ravenna - Staat Paraná in het zuiden van Brazilië
* Gelasine rigida Ravenna - Minas Gerais
* Gelasine uruguaiensis Ravenna - Uruguay
* ↑ (en) Ravenna, Pierfelice (1984). The delimitation of Gelasine (Iridaceae), and G. uruguaiensis sp. nov. from Uruguay. Nordic Journal of Botany 4 (3): 347–350. ISSN:1756-1051. DOI:10.1111/j.1756-1051.1984.tb01506.x.
* ↑ Manning, John (20082008). The Iris Family: Natural History & Classification. Timber Press, Portland, Oregon, 242–43. ISBN 978-0-88192-897-6.
# Uduba barbarae

Uduba barbarae is een spinnensoort uit de familie Udubidae. De soort komt voor in Madagaskar.
# Tempel van Ares

De Tempel van Ares stond in het oude Athene in de Romeinse tijd midden op de Agora. De fundamenten van het bouwwerk zijn bewaard en die stammen uit het einde van de 1e eeuw v.Chr., maar de marmeren onderdelen van de bovenbouw die nog over zijn, komen uit de 2e helft van de 5e eeuw v.Chr. Hiermee is te reconstrueren dat het een Dorische peripteros (tempel met zuilen rondom) was met 6 x 13 zuilen en een afmeting van ca. 7,4 x 16,9 m. Architectuur en datering komen sterk overeen met de Tempel van Hephaistos; daarom heeft W.B. Dinsmoor (Hesperia 9 (1940) 1-52) gesuggereerd dat deze tempels door dezelfde architect zijn ontworpen.
Het gaat om een zogenaamde ‘zwervende tempel’, die door de Romeinen in zijn geheel verplaatst is vanuit een afgelegen deme (mogelijk was het de tempel van Athene Pallenis in het moderne Stavro) naar het centrum van de polis om te dienen voor een nieuw doel. De tempel werd daarbij zorgvuldig afgebroken en weer volledig opgebouwd. In het dak zijn ook delen van de tempel van Poseidon op Kaap Soenion hergebruikt. Waarschijnlijk diende de tempel voor de verering van de Romeinse keizer.
De identificatie als tempel van Ares is gebaseerd op de beschrijving van Pausanias (I, 8, 4), die verder alleen de aanwezigheid van een aantal standbeelden vermeldt: twee beelden van Aphrodite, een beeld van Ares door Alcamenes en een beeld van Pallas Athena door ene Locrus van Paros.
# Uduba hiragasy

Uduba hiragasy is een spinnensoort uit de familie Udubidae. De soort komt voor in Madagaskar.
# Devon Koswal

Devon Koswal (21 augustus 2003) is een Nederlands voetballer die als verdediger voor FC Dordrecht speelt.

## Carrière

Devon Koswal speelde in de jeugd van VV Alexandria '66, Spartaan'20, Excelsior, weer Spartaan'20 en FC Dordrecht. Hij debuteerde voor FC Dordrecht op 6 december 2020, in de met 0-1 gewonnen uitwedstrijd tegen NAC Breda. Hij kwam in de 90+6$^e$ minuut in het veld voor Kürşad Sürmeli.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | FC Dordrecht | Nederland | Eerste divisie | 3 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 3 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 |
| Bijgewerkt op 3 januari 2021 ||||||||||
# Thyridorhoptrum baileyi

Thyridorhoptrum baileyi is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Pitkin.