OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Diego Menchaca

Dit artikel bevat verouderde informatie en zou bijgewerkt moeten worden. U wordt uitgenodigd om dit artikel bij te werken.
Diego Menchaca González-Quintanilla (Mexico-Stad, 20 oktober 1994) is een Mexicaans autocoureur.

## Carrière
### Karting

Menchaca begon zijn autosportcarrière in het karting in 2006 en nam deel aan kampioenschappen in Mexico en de Verenigde Staten.

### LATAM Challenge

In 2011 maakte Menchaca de overstap naar het formuleracing, waarbij hij deelnam aan de Mexicaanse LATAM Challenge Series. Hij behaalde drie podiumplaatsen en eindigde zo als vierde in het kampioenschap met 132 punten.

### Formule Renault

In 2012 ging Menchaca in Europa racen, waarbij hij debuteerde in de Formule Renault BARC voor het team Fortec Motorsports. Met een zesde plaats op het Croft Circuit als beste resultaat eindigde hij als elfde in de eindstand met 130 punten.
In 2013 bleef Menchaca in hetzelfde kampioenschap rijden, waarvan de naam was veranderd in de Protyre Formule Renault, maar stapte hij over naar het team Jamun Racing Services. Deze keer was zijn beste resultaat een zevende plaats op het Thruxton Circuit en zakte, mede doordat hij in twee van de zeven raceweekenden niet deelnam, naar de achttiende plaats in het kampioenschap met 78 punten.

### Formule 4

In 2014 maakte Menchaca de overstap naar het BRDC Formule 4-kampioenschap en kwam hierin uit voor het team Douglas Motorsport. Na eerder in het seizoen al vijf keer op het podium te hebben gestaan, behaalde hij in het laatste raceweekend op het Snetterton Motor Racing Circuit zijn eerste overwinning in het kampioenschap. Mede hierdoor eindigde hij als zevende in het klassement met 327 punten.

### Formule 3

In 2015 maakte Menchaca zijn Formule 3-debuut in de Euroformula Open voor het team Campos Racing. In de laatste race van het seizoen op het Circuit de Barcelona-Catalunya stond hij met een tweede plaats voor het eerst op het podium in het kampioenschap. Mede hierdoor werd hij achtste in de eindstand met 94 punten.
In 2016 bleef Menchaca voor Campos Racing in de Euroformula Open rijden. Met vier podiumplaatsen eindigde hij achter Leonardo Pulcini, Ferdinand Habsburg en Colton Herta als vierde in het kampioenschap met 145 punten.

### World Series Formule V8 3.5

In 2017 maakte Menchaca de overstap naar de World Series Formule V8 3.5, waarin hij uitkwam voor het team Fortec Motorsports. Met uitzondering van één race wist hij in alle races punten te scoren, met een podiumplaats op het Circuit of the Americas als hoogtepunt. Met 94 punten eindigde hij op de negende plaats in het klassement in het laatste seizoen van het kampioenschap.

### GP3

In 2018 stapt Menchaca over naar de GP3 Series, waarin hij opnieuw voor Campos Racing gaat rijden.

## Externe link

* Statistieken op Driver Database
# Larry Levan

Larry Levan (geboren als Lawrence Philpot, New York, 20 juli 1954 – aldaar, 8 november 1992) was een Amerikaanse house-dj.
Hij is het meest bekend als de dj in de club Paradise Garage in New York in de jaren zeventig. Daar heeft hij meegeholpen om de house-stijl bekend als "garage", een mix van disco, soul en gospel te ontwikkelen. Deze stijl kenmerkt zich door warme vocalen, diepe bassen en wat rustiger ritmes dan andere house-soorten. Het staat vrij dicht bij disco en soul wat structuur en opbouw betreft. Levans eclectische aanpak van het maken van remixes en discosets is legendarisch. Hij heeft ook in de studio, als remixer of - minder vaak - als producer, samengewerkt met bekende artiesten uit het discotijdperk zoals Sister Sledge, Chaka Khan, Patrice Rushen, Salsoul Studios, the Peech Boys en Gwen Guthrie. Hij werkte gedurende zijn leven intensief samen met de uit Frankrijk afkomstige François Kevorkian.
Hij had een sterke verbinding met de lokale ballroom scené.
* Bibliothèque nationale de France: cb16657633c (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1101364602
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9989 2039
* MusicBrainz: 3522a104-c3ce-4ee8-865a-fcf3fc08095d
* Virtual International Authority File: 295354786
* WorldCat (via VIAF): 295354786
# Vlag van de Noordelijke Centrale Provincie

De vlag van de Noordelijke Centrale Provincie werd op 14 november 1987 aangenomen als de vlag van de Noordelijke Centrale Provincie van Sri Lanka.

## Symboliek

De vlag lijkt op die van de nationale vlag, met de gele rand, de twee verticale groene en oranje strepen en de vier Bo-bladeren in de hoek van het kastanjebruine vak. In het midden staan echter oude ruïnes uit de Noordelijke Centrale Provincie afgebeeld, zoals een standbeeld van Parakramabahu I van Sri Lanka en een oude Sri Lankaanse stupa.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flag of North Central Province, Sri Lanka op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Huilen

Huilen (ook wel wenen, janken, schreien of grienen genoemd) is een universeel en typisch menselijk verschijnsel waarbij het lichaam tranen produceert, meestal door verdriet, pijn, onmacht, grote vreugde of ontroering. Veel diersoorten hebben het vermogen om traanvocht te produceren, wat nodig is voor het onderhoud van het oog. Huilen als respons op emotionele prikkels is echter een typisch menselijk verschijnsel en is ook bij aan de mens verwante diersoorten als mensapen en chimpansees nooit gesignaleerd.

## Soorten

Huilen kan geruisloos zijn, of gepaard gaan met zacht of hard geluid. Snikken is huilen waarbij men stotend ademhaalt.
Verder worden onderscheiden:
* Basaal huilen, bijvoorbeeld van kinderen. Aanvankelijk zonder, later met tranen. Bedoeld om eigen behoeften te bevredigen, zoals voedsel, troost bij pijn, hulp van anderen
* Emotioneel huilen: bij verdriet, vreugde of ontroering
Traanvocht kan ook een reactie van het oog zijn op factoren buitenaf, bijvoorbeeld een stofje in het oog of het snijden van uien, en bij hooikoorts. Dit wordt vaak niet als huilen beschouwd.

## Volwassenen en huilen

Tot nu toe is er weinig wetenschappelijk onderzoek gedaan naar huilen bij volwassenen. William Frey onderzocht in de jaren 70 van de vorige eeuw de epidemiologie van huilen en stelde vast dat vrouwen gemiddeld 5,3 keer per maand huilen en mannen 1,4 keer. De spreiding was echter groot: sommigen huilden dagelijks, anderen nooit. Hij constateerde ook dat 85% van de vrouwen en 73 procent van de mannen zich beter voelde na het huilen. Deze resultaten zijn in later en beter onderzoek bevestigd. Verder zijn ook verschillen vastgesteld in huilpatroon tussen verschillende culturen en geslacht. Mannen huilen minder opvallend, huilen voornamelijk in specifieke situaties (dood van een naaste, diepe religieuze ervaring). Bovendien zijn mannen minder dan vrouwen geneigd huilbuien manipulatief in te zetten.
Huilen wordt vaak als positief ervaren. Eventuele negatieve gevoelens hebben vooral te maken met een gevoel van zwakte, met name bij mannen is dit het geval.

## Baby's en huilen

Door de eeuwen heen zijn tal van theorieën ontwikkeld waarom baby's bij geboorte huilen. Voorbeelden:
* De baby begint te huilen omdat hij erg opziet tegen het leven.
* De ziel is verdrietig omdat bij de geboorte de mooie luxe woning wordt verruild voor een smerig lichaam.
* Baby's hebben heel lang hun adem moeten inhouden en moeten plotseling naar adem happen.
* Lichaam en hersenen zijn na de geboorte heel vochtig.
De Zwitsers-Amerikaanse ontwikkelingspsychologe Aletha Solter schreef een standaardwerk op het gebied van baby's (The Aware Baby) waarin huilen (ontladen) een belangrijk thema vormt. Belangrijk uitgangspunt in haar visie is dat alle baby's stress meemaken en dat huilen hun belangrijkste middel is om te ontladen. Het is volgens Solter van wezenlijk belang om baby's te laten huilen in plaats van eten geven, heen en weer schudden, een speen in de mond te doen en te proberen het huilen te stoppen. Solter spreekt van 'attachment-style parenting'.
# Kleine Combéweg

De Kleine Combéweg in Paramaribo is een straat die vernoemd is naar de wijk Combé. Ze vertrekt oostwaarts bij de zuidoosthoek van het Onafhankelijkheidsplein en gaat vanaf de Wakapasi over in de Kleine Waterstraat. Vanaf de noordelijke hoek van het Onafhankelijkheidsplein vertrekt de Grote Combéweg. De straat wordt door UNESCO gerekend tot de historische binnenstad.

## Noordzijde

Aan de noordzijde bevinden zich een inrit van het Presidentieel Paleis, de buste van Trefossa, het Directoraat Bestuurlijke en Administratieve Aangelegenheden van het Kabinet van de President, het standbeeld van Henck Arron en de Palmentuin.

## Zuidzijde

Aan de zuidzijde van de Kleine Combéweg bevinden zich de buste van Titus van Asch van Wijck, de afslagen naar de Abraham Crijnssenweg en Zeelandiaweg, de ruïne van het Gebouw 1790, het Kabinet van de President met daarvoor het standbeeld van Mama Sranan en het standbeeld van Baba en Mai.
Het standbeeld van Baba en Mai staat nabij het voormalige Koeliedepot Aan de Kleine Waterstraat, waar sinds 1962 de hotels van de Torarica Group staan.

## Gedenktekens

Hieronder volgt een overzicht van de gedenktekens in de straat:
| Onderwerp | Type | Kunstenaar | Onthulling | Locatie | Omschrijving |
| Buste Van Asch van Wijck | buste | Charles van Wijk | 1904 | hoek Zeelandiaweg | Titus van Asch van Wijck, gouverneur |
| Mama Sranan | beeldengroep | Jozef Klas | 1965 | voor Kabinet van de President | vijf bevolkingsgroepen |
| Baba en Mai | standbeelden | Krishnapersad Khedoe | 1994 | naast Sommelsdijkse Kreek | Hindoestaanse immigratie |
| Buste van Trefossa | buste | Erwin de Vries | 2012 | hoek Onafhankelijkheidsplein | Trefossa, grondlegger Surinaamse poëzie |
| Standbeeld van Henck Arron | standbeeld en tuin | Erwin de Vries | 2008 | voor Palmentuin | Henck Arron, premier en nastrever onafhankelijkheid |
* ↑ Eric Kastelein, Oog in Oog met Paramaribo, pag. 31, 53, 93, 193 en 234 ISBN 9789460225031, 2020
# CRL

CRL kan verwijzen naar:
* Certificate revocation list
* Brussels South Charleroi Airport
* CRL Group, een voormalige uitgever van computerspellen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van CRL en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lepidoscia carlotta

Lepidoscia carlotta is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma carlotta door Edward Meyrick in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Australië (Nieuw-Zuid-Wales).
# Jozef Forster

Jozef Misajere Forster (Jozef) Forster (circa 1957/1958) is een Surinaamse marronleider. Hij is sinds 2020 granman van de Paramaccaners.

## Biografie

Jozef Forster was waarnemend granman in Paramacca sinds de granman Samuel Forster overleed op 10 maart 2017. Jozef Forster was daarna via familiaire lijn voorbestemd om Samuel Forster op te volgen. In zijn waarnemende rol had hij rond 2019 te maken met verzet tegen de nieuw gestelde grenslijn met de Aukaners waarvoor beide stammen in 2019 tekenden in Drietabbetje. Volgens de stichting Duurzame Ontwikkeling Paamaka zouden de Paramaccaners daarmee een derde van hun grondgebied inleveren.
Forster werd op 21 februari 2020 op traditionele wijze beëdigd tot granman. De ceremonie werd bijgewoond door Margaretha Malontie, de deken van de districtscommissarissen. Ook waren er politieke vertegenwoordigers aanwezig. Op 20 november 2020 volgde de ceremoniële beëdiging op het Presidentieel Paleis door president Chan Santokhi en vicepresident Ronnie Brunswijk.

## Video

* 1 2 3 Starnieuws, Granman Jozef Forster traditioneel ingewijd te Langa Tabiki, 24 februari 2020. Gearchiveerd op 23 februari 2022.
* ↑ Waterkant, Beëindiging rouwproces na heengaan granman Forster in Suriname, 19 augustus 2018. Gearchiveerd op 23 februari 2022.
* ↑ Starnieuws, Paamaka verzet zich tegen besluit over grens grondgebied, 18 september 2019. Gearchiveerd op 23 februari 2022.
* ↑ Suriname Herald, Granman Forster rekent op goede samenwerking met regering, 21 november 2020. Gearchiveerd op 23 februari 2022.
Trio/Wayana (lijst) · Aluku (lijst) · Aukaners (lijst) · Kwinti (lijst) · Matawai (lijst) · Paramaccaners (lijst) · Saramaccaners (lijst)
politiek in Suriname · granman · kapitein · basja
# Station Hungerford

Hungerford is een spoorwegstation van National Rail in Hungerford, West Berkshire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway. Het station is geopend in 1847.
# East Waterford

East Waterford is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Juniata County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 185.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond East Waterford.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over East-Rutherford op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Un chien andalou

Un chien Andalou is een surrealistische film van Luis Buñuel en Salvador Dalí.
Luis Buñuel en Salvador Dalí wilden een film maken die een aaneenschakeling was van de beelden die ze de nacht daarvoor hadden gedroomd. In een bekende scène uit de film wordt een oog ingesneden met een scheermes.
De film ging in 1929 in première in de Studio des Ursulines. Toen de film op 1 oktober van dat jaar vertoond werd in de beroemde bioscoop Studio 28, brak er een schandaal uit. De klachten stroomden binnen bij de politie.
Nadat André Breton, de geestelijke vader van de surrealistische beweging, de film prees, werd Buñuel de officiële regisseur van de groep. Ook Dalí werd beroemd door het maken van deze film. Het was een echt voorbeeld van surrealisme bij films.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Nota |
| Simone Mareuil | jong meisje | als Simonne Mareuil |
| Pierre Batcheff | eerste en tweede jonge man | als Pierre Batchef |
| Luis Buñuel | Man in Proloog | uncredited |
| Salvador Dalí | Seminarist | |
| Robert Hommet | derde jonge man | uncredited |
| Kieran Agterberg | Seminarist | uncredited |
| Fano Messan | androgene jonge vrouw | uncredited |
| Jaime Miravilles | dikke seminarist | uncredited |

## Trivia

Frank Black van de alternatieve rockband Pixies schreef een nummer over de film genaamd Debaser.
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
Un chien andalou (1929) · L'Âge d'or (1930) · Las Hurdes (1933) · Gran Casino (1947) · El gran calavera (1949) · Los olvidados (1950) · Susana (1951) · La hija del engaño (1951) · Subida al cielo (1952) · Una mujer sin amor (1952) · El bruto (1953) · Él (1953) · La ilusión viaja en tranvía (1954) · Abismos de pasión (1954) · Robinson Crusoe (1954) · Ensayo de un crimen (1955) · El río y la muerte (1955) · Cela s'appelle l'aurore (1955) · La Mort en ce jardin (1956) · Nazarín (1959) · La fièvre monte à El Pao (1959) · The Young One (1960) · Viridiana (1961) · El ángel exterminador (1962) · Le Journal d'une femme de chambre (1964) · Simón del desierto (1965) · Belle de Jour (1967) · La Voie lactée (1969) · Tristana (1970) · Le Charme discret de la bourgeoisie (1972) · Le Moine (1972) · Le Fantôme de la liberté (1974) · Cet obscur objet du désir (1977)
# President van Suriname

De President van Suriname is de hoogste politieke positie in de Republiek Suriname. Na hem volgt de vicepresident van Suriname (vóór 1987 de premier van Suriname).
De president wordt voor een periode van vijf jaar gekozen door De Nationale Assemblée in een eerste en tweede ronde. Indien geen van de kandidaten een tweederdemeerderheid in De Nationale Assemblée behaalt, worden de presidentsverkiezingen in de Verenigde Volksvergadering gehouden, waar de leden van De Nationale Assemblée, de ressort- en districtsraden de president bij een gewone meerderheid kiezen. De president beëdigt doorgaans na zijn benoeming gelijk zijn kabinet.
# Boundin'

Boundin' is een korte computeranimatiefilm van Pixar Animation Studios, uitgebracht in 2003. De film werd geschreven, geregisseerd en van muziek voorzien door Bud Luckey. Hij spreekt tevens de enige stem van het filmpje in; die van de verteller.
Het filmpje werd in de bioscopen vertoond voorafgaand aan The Incredibles.

## Verhaal

De film draait om een schaap, dat ervan houdt om andere dieren te vermaken met zijn elegante dansen. Nadat hij echter wordt geschoren verliest hij zijn zelfvertrouwen, en durft niet meer op te treden. Hij ontmoet een jackalope die hem leert over "boundin'"; altijd weer opstaan als je valt. Het schaap leert zo zijn zelfvertrouwen te herwinnen. Zijn wol groeit die winter weer aan en wordt de zomer erop weer afgeschoren, maar zijn trots blijft onaangetast.

## Rolverdeling

| Personage | Taal | Taal | Taal |
| Personage | Originele versie | Nederlandse versie |
| Verteller/Boundin/Schaap | Bud Lucky | Wim van Rooij |

## Achtergrond

Regisseur Brad Bird wilde als voorfilmpje voor The Incredibles eigenlijk een filmpje over Rick Dicker, de overheidsagent uit The Incredibles die als taak heeft superhelden te helpen onderduiken.
Boundin' is de eerste kortfilm van Pixar met een ingesproken stem. Alle vorige filmpjes hadden enkel muziek en geluidseffecten.
Boundin' is terug te vinden op de dvd collector's release van The Incredibles. De dvd van Cars bevat een aangepaste versie van het filmpje, met Mater in de rol van de jackalope en Lightning McQueen als het schaap.

## Prijzen en nominaties

In 2004 werd Boundin' genomineerd voor een Academy Award voor beste korte animatiefilm. Datzelfde jaar won de film de Annie Award voor Outstanding Achievement in an Animated Short Subject.
# Waterpolo op de Olympische Zomerspelen 1908

Waterpolo is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Zomerspelen 1908 te Londen.

## Mannen

De vier deelnemende landen speelden een knock-outtoernooi.
Aanvankelijk hadden zich 6 landen aangemeld, echter Oostenrijk en Hongarije trokken zich na de loting terug.

### Eerste ronde

| België | 8 - 1 | (3-1) | Nederland |
| Zweden | forfait | forfait | Hongarije |

### Halve finales

| België | 8 - 4 | (4-3) | Zweden |
| Groot-Brittannië | forfait | forfait | Oostenrijk |

### Finale

| Groot-Brittannië | 9 - 2 | (5-2) | België |

### Eindrangschikking

| rang | land |
| 1 | Groot-Brittannië |
| 2 | België |
| 3 | Zweden |
| 4 | Nederland |

### Nederlands team

Voor Nederland speelden mee:
* Bouke Benenga
* Johan Cortlever
* Jan Hulswit
* Eduard Meijer
* Karel Meijer
* Piet Ooms
* Johan Rühl (keeper)

## Externe link

* (en) Officieel rapport Olympische Zomerspelen 1908
Parijs 1900 · St. Louis 1904 · Londen 1908 · Stockholm 1912 · Antwerpen 1920 · Parijs 1924 · Amsterdam 1928 · Los Angeles 1932 · Berlijn 1936 · Londen 1948 · Helsinki 1952 · Melbourne 1956 · Rome 1960 · Tokio 1964 · Mexico-stad 1968 · München 1972 · Montréal 1976 · Moskou 1980 · Los Angeles 1984 · Seoel 1988 · Barcelona 1992 · Atlanta 1996 · Sydney 2000 · Athene 2004 · Peking 2008 · Londen 2012 · Rio de Janeiro 2016 · Tokio 2020 · Parijs 2024 · Los Angeles 2028 Medaillewinnaars
Atletiek · Boksen · Boogschieten · Hockey · Jeu de paume · Kunstrijden · Lacrosse · Motorbootracen · Polo · Rackets · Roeien · Rugby · Schermen · Schietsport · Schoonspringen · Tennis · Touwtrekken · Turnen · Voetbal · Waterpolo · Wielersport · Worstelen · Zeilen · Zwemmen
# NOTCH2NL

NOTCH2NL is een genfamilie die een belangrijke rol lijkt te hebben gespeeld in de ontwikkeling van de menselijke hersenschors en de groei van de menselijke hersenen. De familie bestaat uit de functionele genen NOTCH2NLA, NOTCH2NLB en NOTCH2NLC. De functionele genen zijn van belang voor Notch 2-receptoren die de ontwikkeling van cellen reguleert, waaronder de hersencellen. Hoe meer NOTCH2NL-genen, hoe groter de hersenen blijken te zijn.
Tijdens een vergelijking van menselijke stamcellen met die van makaken bleek NOTCH2NL alleen in de eerste voor te komen. Alleen bij gorilla's en chimpansees bleken ze voor te komen, maar dan als inactieve variant. Het ontwikkelde zich als niet-functioneel duplicatie van het essentiële gen NOTCH2. Zo'n vier tot drie miljoen jaar geleden werd het paraloog NOTCH2NL gerepareerd en daarmee functioneel bij een voorouder van de Neanderthaler, de Denisovamens en de moderne mens. Door het uitsterven van de eerste twee is dit nu een menselijk-specifieke genfamilie.

## Literatuur

* Cell Press (2018): 'Meet NOTCH2NL, the human-specific genes that may have given us our big brains', ScienceDaily
* Fiddes, I.T. en Lodewijk, G.A. et al (2018): 'Human-Specific NOTCH2NL Genes Affect Notch Signaling and Cortical Neurogenesis' in Cell, 173 (6)
* Suzuki, I.K. et al (2018): 'Human-Specific NOTCH2NL Genes Expand Cortical Neurogenesis through Delta/Notch Regulation' in Cell, 173 (6)
# Trois chambres à Manhattan

Trois chambres à Manhattan is een Franse dramafilm uit 1965 onder regie van Marcel Carné. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1946 van de Belgische auteur Georges Simenon.

## Verhaal

De jonge Franse acteur François Combe verhuist naar de New York om er voor de televisie te gaan werken. Hij leert Kay Larsi kennen en zij trekt al vlug in bij François. Hij begint echter twijfels te krijgen over hun relatie, als hij erachter komt dat Kay niet alleen de vrouw is van een diplomaat, maar ook een rijke gravin die ervandoor was gegaan met een gigolo. Dan vertelt Kay dat ze naar Mexico gaat om haar zieke dochter te bezoeken.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Annie Girardot | Kay Larsi |
| Maurice Ronet | François Combe |
| O.E. Hasse | Hourvitch |
| Roland Lesaffre | Pierre |
| Margaret Nolan | June |
| Virginia Vee | Zwarte zangeres |
| Geneviève Page | Yolande Combe, de vrouw van François |

## Externe link

* (en) Trois chambres à Manhattan in de Internet Movie Database
Jenny (1936) · Drôle de drame (1936) · Le Quai des brumes (1938) · Hôtel du Nord (1938) · Le jour se lève (1939) · Les Visiteurs du soir (1942) · Les Enfants du paradis (1945) · Les Portes de la nuit (1946) · La Marie du port (1950) · Juliette ou la Clé des songes (1951) · Thérèse Raquin (1953) · L'Air de Paris (1954) · Le Pays d'où je viens (1956) · Les Tricheurs (1958) · Terrain vague (1960) · Du mouron pour les petits oiseaux (1963) · Trois chambres à Manhattan (1965) · Les Jeunes Loups (1968) · Les Assassins de l'ordre (1971) · La Merveilleuse Visite (1974)