OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mike James

Mike James kan verwijzen naar:
* Mike James (American football), Amerikaans American football-speler
* Mike James (honkballer), Amerikaans honkballer
* Mike James (basketballer, 1975), Amerikaans basketballer
* Mike James (basketballer, 1990), Amerikaans basketballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mike James en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Edwin Louis Teixeira de Mattos

Jhr. Edwin Louis Teixeira de Mattos (Amsterdam, 28 januari 1898 – 's-Gravenhage, 15 januari 1976) was een Nederlands bobsleeër. Hij was lid van het eerste Nederlandse bobsleeteam dat deelnam aan de Olympische Winterspelen.

## Biografie

Teixeira was een lid van de familie Teixeira de Mattos en zoon van de bankier jhr. Henry Teixeira de Mattos (1867-1924) en van jkvr. Maria Johanna van den Berch van Heemstede (1873-1963). Hij trouwde in 1958 met Sabina Louise Hemiette Baumgarten uit welk huwelijk geen kinderen werden geboren.
Nederland vaardigde in 1928 voor het eerst een olympische ploeg af naar de Winterspelen in Sankt Moritz, nadat in 1924 Chamonix-Mont-Blanc de eer had de eerste Olympische Spelen voor wintersporten te organiseren. Twee schaatsers en vijf bobsleeërs vormden de ploeg in Sankt Moritz.
Samen met Curt van de Sandt (captain), Jacques Paul Delprat, Henri Louis Dekking en Hubert Menten vormde Teixeira de Mattos het bobsleeteam. Het team werd 12e in een veld van 23 deelnemende teams.
Teixeira was referendaris bij de Rijksvoorlichtingsdienst.
# Bolívar (provincie van Ecuador)

Bolívar is een provincie in het midden van Ecuador, op de westelijke bergketen van de Andes. De hoofdstad van de provincie is Guaranda. Naar schatting zijn er 206.771 inwoners in 2018. De provincie is genoemd naar Simón Bolívar.
Bolívar heeft een oppervlakte van 3.926 km² en behoort daarmee tot de kleinste provincies van Ecuador. Er zijn geen noemenswaardige hoogteverschillen, met uitzondering van de vulkaan Chimborazo, die gedeeltelijk in de provincie ligt.

## Kantons

De provincie is bestuurlijk onderverdeeld in zeven kantons. Achter elk kanton wordt de hoofdplaats genoemd.
| Nr. | Kanton | Inwoners | Oppervlakte | Hoofdplaats | Inwoners |
| 1 | Caluma | 15.607 | 175 km² | Caluma | 7.884 |
| 2 | Chillanes | 19.802 | 655 km² | Chillanes | 3.251 |
| 3 | Chimbo | 15.524 | 262 km² | Chimbo | 4.354 |
| 4 | Echeandía | 14.654 | 230 km² | Echeandía | 7.138 |
| 5 | Guaranda | 98.130 | 1898 1.898 km² | Guaranda | 30.755 |
| 6 | Las Naves | 7.012 | 147 km² | Las Naves | 1.984 |
| 7 | San Miguel | 28.349 | 570 km² | San Miguel | 8.806 |
* Detailkaart
* Kantons

## Externe link

* (es) Website van de provincie Bolívar
* ↑ Instituto Nacional de Estadística y Censos (INEC); Proyección provincias.
Azuay · Bolívar · Cañar · Carchi · Chimborazo · Cotopaxi · El Oro · Esmeraldas · Galápagos · Guayas · Imbabura · Loja · Los Ríos · Manabí · Morona-Santiago · Napo · Orellana · Pastaza · Pichincha · Santa Elena · Santo Domingo de los Tsáchilas · Sucumbíos · Tungurahua · Zamora-Chinchipe
# Slag bij Quiberon

De Slag bij Quiberon (of Slag om de baai van Quiberon, Frans: bataille des Cardinaux) was een beslissende zeeslag die in 1759 uitgevochten werd voor de Franse kust.
De Britse bevelhebber van de vloot, Edward Hawke, had reeds indruk gemaakt tijdens de Zeeslag bij Kaap Finisterre in 1747. Hawke had de Franse vloot ontdekt die klaarlag om een invasie van Groot-Brittannië mogelijk te maken. Ze hadden zich aan de monding van de Loire verzameld en waren wachtende op de vloot van admiraal Hubert de Brienne de Conflans die vanuit Brest in de richting van de Loire ging vertrekken. Op 14 november vertrokken de Fransen. Hawke nam een enorm risico en volgde de Franse vloot. Hij liet zich leiden door de Franse lokale loodsen. Op 20 november, vroeg in de ochtend, haalde Hawke Conflans in ter hoogte van de baai van Quiberon. Ondanks het slechte weer en de vroege schemering wisten de Britten voor de avond vier Franse schepen te kelderen. De Britten moesten voor anker gaan maar hun aanwezigheid dreef de Fransen meer en meer terug. In een wanhopige poging liepen nog Franse schepen, waaronder het vlaggenschip Soleil Royal, vast. Slechts acht Franse schepen konden ontkomen naar Rochefort. Vijf schepen werden de Vilaine op gedreven, waar zij meer dan een jaar geblokkeerd werden. De Britten verloren twee schepen; deze liepen vast tijdens de nacht.
De overwinning gaf de Britten nu een enorm maritiem voordeel. Zij zouden dit gedurende de verdere oorlog kunnen handhaven en maakten een invasie van Groot-Brittannië onmogelijk.
# Stadion De Braak

Stadion De Braak was een voetbalstadion in Helmond dat vooral gebruikt werd voor de thuiswedstrijden van de betaaldvoetbalclub Helmond Sport. Sinds 1916 tot februari 2025 werd het terrein en stadion gebruikt voor wedstrijden van Helmondia '55 en opvolger Helmond Sport. Het lag ingeklemd tussen de wijken Pronto in Helmond-Oost en de Wilma in Helmond-Noord.

## Geschiedenis

Het stadion heeft gedurende haar bestaan meerdere verbouwingen ondergaan. Anno sluiting in 2025 bood het plaats aan 4.200 toeschouwers, waarvan er 400 gereserveerd waren voor de supporters van de bezoekende club. Het stadion beschikte over drie tribunes. Beide lange zijdes waren voorzien en aan één korte zijde. Aan de andere korte zijde stonden huizen. Tot begin jaren negentig was aan die zijde nog een onoverdekte staantribune die al eerder gesloopt is. Sommige bewoners van huizen achter dit doel zaten gedurende de wedstrijden vanaf hun schuurtjes te kijken.

### Verbouwingen

In 1994 werd een nieuwe oosttribune opgeleverd. Deze tribune bood plaats aan de businessclub. Over de gehele lengte van de tribune bevonden zich skyboxen en faciliteiten voor sponsoren. Enkele jaren later, in 1997 werd een nieuwe westtribune opgeleverd met faciliteiten voor de pers en genodigden. De oude westzijde bestond uit drie lossen tribunes, waaraan een einde kwam. Onder de nieuwe westtribune werd tevens een nieuw supportershome gebouwd. Deze brandde echter kort na oplevering af en werd opnieuw gebouwd.
Ook de noordtribune werd vernieuwd. Deze werd in 2000 opgeleverd. Waar er voorheen een staantribune stond, werd ook hier een tribune met zitplaatsen gerealiseerd. In 2007 werden de hekken uit het stadion verwijderd.

### Nieuwbouw

Na meerdere plannen werd er in 2023 begonnen aan de bouw van een nieuw stadion voor Helmond Sport. Campus de Braak verrees pal naast het oude stadion De Braak en biedt onder andere ook onderdak aan een sporthal, een fysiotherapiepraktijk, amateurclub SV De Braak en het Praktijkcollege. Het stadion wordt op 7 maart 2025 officieel in gebruik genomen door Helmond Sport als zij haar eerste wedstrijd in het nieuwe stadion speelt.

## Belangrijke evenementen

Doordat de faciliteiten van hun eigen sportcomplex in Deurne te gering waren werd op 15 januari 2008 de wedstrijd om de KNVB beker 2007/08 tussen SV Deurne en Feyenoord (0–4) gespeeld in het stadion. Stadion De Braak was bij deze wedstrijd volledig uitverkocht.
Elf jaar later, op 27 september 2018, kwam Feyenoord wederom op bezoek in dit stadion, ditmaal als gast van VV Gemert. Gemert speelde zijn KNVB-bekerwedstrijd in het SolarUnie Stadion om veiligheidsredenen. Ook deze wedstrijd won Feyenoord met 0–4.

## Afbeeldingen

* Westtribune
* Oostzijde met businessingang
* Stadion
# Spionkop (voetbal)

Een Spionkop (of afgekort tot The Kop) is het gedeelte van een voetbalstadion waarin de fanatiekere supporters zitten, of ook wel de fanatieke supportersgroep zelf.

## Herkomst

Toen aan het begin van de twintigste eeuw voetbal als toeschouwerssport populair werd, verrezen in eerste instantie geïmproviseerde tribunes. Zo ook in Liverpool. Daar deden zandophopingen dienst als tribune. Journalisten deed de hopen denken aan de slag bij Spionkop, waar de Britten tijdens de Tweede Boerenoorlog een nederlaag leden, destijds vers in het geheugen. De in 1906 gebouwde tribune in Liverpool kreeg dan ook de naam Spionkop.
De Zuid-Afrikaanse heuvel wordt tegenwoordig Spioenkop genoemd. Het woord kop betekent in het Afrikaans heuvel.
De naam van de heuvel, het Kopje van Bloemendaal, komt ook van deze Afrikaanse benaming voor heuvel. Aan de voet ligt Sportpark 't Kopje, ook wel kortweg ‘t Kopje met HC Bloemendaal.
* 1 2 Woorden op reis: Spionkop. inlander. Gearchiveerd op 1 september 2019. Geraadpleegd op 1 september 2019.
# Vera Cholodnaja

Vera Vasiljevna Cholodnaja (Oekraïens: Віра Василівна Холодна; Russisch: Вера Васильевна Холодная), geboren als Vera Levtsjenko (Oekraïens: Віра Левченко; Russisch: Вера Левченко) (Poltava, 5 augustus 1893 - Odessa, 16 februari 1919) was een Russische filmactrice. Ze maakte naam als een der eerste grote sterren van de stomme film in het Russisch Keizerrijk.

## Leven

Cholodnaja verhuisde op haar tweede jaar met haar familie naar Moskou en kreeg een balletopleiding aan het Bolsjojtheater. In 1910 huwde ze met een van de eerste Russische autoracers, Vladimir Cholodni, wiens achternaam ze aannam.
Nadat Cholodnaja in 1908 een theatervoorstelling zag met Vera Komissarjevskaja in de hoofdrol, was ze vastbesloten actrice te worden. In 1914 speelde ze voor het eerst in een film van regisseur Vladimir Gardin. De Deense actrice Asta Nielsen, die toentertijd schitterde in succesvolle Duitse films, was haar grote voorbeeld. Haar grote doorbraak kwam in 1915 met de film Lied van de triomferende liefde van regisseur Jevgeni Bauer, naar een verhaal van Ivan Toergenjev. In de daarop volgende oorlogsjaren, met al haar ontberingen, zouden nog tal van buitengewoon populaire films volgen, soms met Bauer als regisseur, soms met Pjotr Tjardinin. Cholodnaja’s populariteit steeg in die periode tot grote hoogte en leverde haar de bijnaam ‘koningin van het scherm’ op. Wellicht de bekendste film waarin ze speelde was Tjardinins tragische drama Molchi, grust... molchi (Stil, verdriet... stil, 1918).
In de winter van 1918-1919 werd Cholodnaja benaderd door regisseur Konstantin Stanislavski om zich bij het Moskous Kunsttheater aan te sluiten. Ze werd echter ziek, kreeg de Spaanse griep, en overleed in februari 1919, 25 jaar oud. Het gerucht ging echter ook dat ze vergiftigd zou zijn door de Franse ambassadeur, met wie ze een affaire had, en die gedacht zou hebben dat ze een spionne van de Bolsjewieken was.
Cholodnaja speelde in meer dan veertig films, maar omdat de films waarin ze speelde tijdens de Sovjet-periode in de ban werden gedaan doorstonden er slechts vijf de tand des tijds.

## Literatuur

* In: Articles on Russian Silent Film Actors, Hephaestus Books, 2011. ISBN 9781242996337.

## Externe links, bronnen

* (en) Cholodnaja op IMDB
* (en) Korte biografie op Russia IC
* (ru) Uitgebreide biografie op Rusactor.ru
* (ru) Uitgebreide biografie op Peoples.ru, met foto’s
Informatie in dit lemma is deels ontleend aan de lemma’s op de Engelse en Duitse Wikipedia.
* ↑ Znak tyre
* ↑ Anne Commire, Deborah Klezmer: Women in World History: A Biographical Encyclopedia. Yorkin Publications 2000, ISBN 978-0-787640-67-5, P. 642.
* Bibliothèque nationale de France: cb15972594w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 12138084X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5525 3540
* Library of Congress Control Number: nr95033463
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20030711007
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007436894005171
* Virtual International Authority File: 69783005
* WorldCat: E39PBJv8Dy8QVyDYTmTQ3Fptrq
# Vlag van Japan

De nationale vlag van Japan, in het Japans Nisshōki (日章旗) of Hinomaru (日の丸 zonneschijf), bestaat uit een wit vlak met een rode cirkel in het midden. Deze rode cirkel stelt de zon voor.

## Geschiedenis

Volgens een legende zou de oorsprong van deze vlag teruggaan tot de 13e eeuw ten tijde van de Mongoolse invasie van Japan. De boeddhistische priester Nichiren zou destijds een witte vlag met daarop een rode cirkel die de zon voorstelt aan de Japanse keizer hebben aangeboden, die tot het einde van de Tweede Wereldoorlog beschouwd werd als een afstammeling van Amaterasu, de godin van de zon.
Het is echter bekend dat het gebruik van een rode cirkel (zon) op een wit doek al in de 12e eeuw gebruikt werd bij confrontaties tussen samoerai van de Minamotoclan en de Tairaclan. In de zeer onrustige Sengoku-periode (15e, 16e en het begin van de 17e eeuw) werd de vlag door veel strijdende partijen gebruikt als militaire banier.
Op 7 augustus 1854, vlak nadat handel met het Westen werd toegestaan, werd de vlag de officiële vlag voor Japanse handelsschepen. Vanaf het begin van de Meiji-restauratie in 1868 werd zij de facto als nationale vlag gebruikt. De Hinomaru werd op 27 januari 1870 officieel aangenomen als marinevaandel. Het duurde echter tot 13 augustus 1999 voordat deze vlag officieel de nationale vlag werd. Daarbij werden gelijk de afmetingen vastgelegd: de verhouding tussen de hoogte en de breedte van de vlag is 2:3, de cirkel staat precies in het midden van de vlag en de diameter van de cirkel is drie vijfde van de hoogte van de vlag.

## Militaire vlaggen

Een bekende variant van de vlag is die van de zon met zestien rode stralen, de "vlag van de rijzende zon". Deze vlag is in de geschiedenis veelal gebruikt door het Japanse leger, met name de marine. Als marinevlag werd deze vlag aangenomen op 7 oktober 1889 en was in gebruik tot het einde van de Tweede Wereldoorlog. Op 30 juni 1954 werd de vlag opnieuw aangenomen als marinevlag en is dat sindsdien gebleven.
De Japanse Zelfverdedigingstroepen gebruiken een vlag met daarop een rode zon met acht stralen en acht gouden driehoeken aan de rand (Hachijō-Kyokujitsuki).
* Japanse oorlogsvlag ter zee (ratio 2:3)
* Japanse oorlogsvlag te land

## Yosegaki

Een bijzondere vlag is de yosegaki hinomaru die, beschreven met goede wensen van familie en vrienden, als mascotte werd meegegeven aan soldaten in de oorlog. Deze vlaggen waren in de Tweede Wereldoorlog een geliefde trofee voor Amerikaanse militairen, maar later werd de OBON Society in het leven geroepen om ze terug te bezorgen bij de nabestaanden in Japan.
# Gabriël Brühl

Gabriël Brühl (Brull, Brüll, Brulls; Broekhuizen, Habsburgse Nederlanden, 27 juli 1691 - Ubach over Worms, Habsburgse Nederlanden, 10 september 1743) was een Nederlands crimineel. Brühl werd tezamen met 10 andere bendeleden op 10 september 1743 geëxecuteerd tijdens de eerste terechtstellingen van de Bokkenrijders, een beruchte 18$^{de}$ eeuwse misdaadsbende. Brühl werd als medeplichtige genoemd in de vrijwillige verklaringen van Anne Barbe Pennarts en Joannes Moulen, als ook de martelverklaringen van Frans Willem Kerckhoffs, Peter Caspar ter Konig en Joannes Dirckx (alias Den Dock). Brühl is een oud-grootvader (6 generaties) van de Belgische schrijver Georges Simenon, die de naam Brulls soms gebruikte als pseudoniem.
* Bokkenrijders en hun afstammelingen, geraadpleegd op 20 februari 2025.
* Geneanet, geraadpleegd op 20 februari 2025.
* Anton Blok, De Bokkenrijders, roversbenden en geheime genootschappen in de Landen van Overmaas (1730-1774). (Prometheus, Amsterdam. 1991)
# William S. Burroughs II

William Seward Burroughs II (Saint Louis (Missouri)), 5 februari 1914 – Lawrence (Kansas), 2 augustus 1997) was een Amerikaans schrijver. Hij was, naast Jack Kerouac, Allen Ginsberg en Gregory Corso, een van de bekendste schrijvers van de Beat Generation.

## Levensloop

Hij was de kleinzoon van William S. Burroughs I, uitvinder van de eerste industrieel vervaardigde rekenmachine, en vader van de in 1947 geboren William S. Burroughs III, die eveneens schrijver was, maar in 1981 op 33-jarige leeftijd overleed. Aangenomen wordt dat hij in 1951 in Mexico tijdens een feestje zijn vrouw Joan Vollmer vermoordde, in het bijzijn van zijn zoon. Met valse getuigen en een vlucht naar de VS wist hij aan langdurige gevangenisstraf te ontkomen.
In 1959 werd hij beroemd door de uitgave van de roman Naked Lunch, een boek met een innovatieve, deconstructivistische structuur waarin hij harde maatschappijkritiek levert, met drugsverslaving en homoseksualiteit als metaforen. Tevens is het een kroniek van zijn eigen ervaringen met homoseksualiteit, het gebruik en afkicken van drugs. Hij maakte in dit boek onder meer gebruik van elementen uit genres als hard-boiled, sciencefiction en porno. Ook zijn enige gedeelten geschreven als satire op wetenschappelijke traktaten. In 1991 werd het boek door David Cronenberg verwerkt tot de film Naked Lunch.
In het daarop volgende werk, met name in de trilogie The Soft Machine (1961), The Ticket that Exploded (1962) en Nova Express (1964) past hij de cut-up techniek toe waarbij hij letterlijk tekst verknipt en op een andere manier weer samenvoegt. In zijn latere werk staat het gebruik van deze techniek minder op de voorgrond. Overigens had William S. in 1993 een korte samenwerking met Kurt Cobain. Deze samenwerking betrof een opname genaamd The "priest" they called him waarop Burroughs zijn verhaal vertelt en Cobain muziek speelt op de achtergrond. Cobain heeft later aangegeven dat ze aan een heel album zouden gaan werken. Maar door diens vroege overlijden in 1994 is dit nooit tot stand gekomen. Burroughs was zijn gehele leven ongeliefd binnen literaire kringen omdat hij zich liever ophield aan de onderkant van de samenleving met criminelen en drugsverslaafden. Niet in de laatste plaats omdat, volgens eigen zeggen, hij daar de inspiratie voor zijn romans vandaan haalde. Hij heeft bij leven geen prijs gewonnen en nooit positieve recensies gehad.

## Gedeeltelijke bibliografie

* Junkie (roman, 1953)
* Naked Lunch, Naakte Lunch (roman, 1959)
* The Soft Machine, De zachte machine (roman, 1961)
* The Ticket that Exploded (roman, 1962)
* Nova Express (1964)
* Cities of the Red Night (1981)
* The Place of Dead Roads (1983)
* Queer (1953, uitgegeven 1985; in 2024 verfilmd)
* The Western Lands (1987)
* Interzone (1987)
* The "priest" they called him (1993)
* And the Hippos Were Boiled in Their Tanks (1945, uitgegeven 2008)
# Mandarijnkorst

Mandarijnkorst (Flavoplaca dichroa) is een korstmos uit de familie Teloschistaceae. Hij leeft in symbiose met de alg Pseudotrebouxia.

## Kenmerken

Mandarijnkorst is een korstvormig korstmos met een geel tot oranje, vaak dun thallus dat mozaïeken vormt. Het oppervlak is grof-soredieus tot isidieus met op gelijke afstand geplaatste thalluskorrels.
De apotheciën zijn zelden aanwezig. Ze zijn 0,5 tot 1,0 mm in diameter. Het zijn platte of licht convexe schijf, niet poederachtig.
Hij vertoont de volgende kenmerkende kleurreacies: K+ (rood).
De elliptische, hyaliene sporen zijn vrij variabel van vorm maar de meeste hebben een dikke wand.

## Ecologie

Mandarijnkorst groeit epilitisch. Het is een schaars voorkomende soort op horizontale delen van oude muren van harde kalksteen of baksteen onder invloed van mortel.

## Verspreiding

Mandarijnkorst kent een Europees verspreidingsgebied. In Nederland is de soort vrij algemeen, staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* (en) LICHENS MARINS, MARITIMES ET OCEANIQUES
* ↑ (en) Index Fungorum. Gearchiveerd op 8 maart 2022.
* 1 2 BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen. Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
* ↑ (en) GBIF.org. Gearchiveerd op 12 april 2023.
# Rembt

Rembt is een voornaam uit de provincie Groningen en Friesland. De naam is samengetrokken via Remmet uit Rembod, een tweestammige Germaanse naam uit Regin- 'raad' en -bad 'bieden, gebieden' (zie regin- en -bod-), of een afleiding uit Reginbrecht.
De naam kan dus worden verklaard als biedt raad of raadgever. Varianten van de naam zijn: Rempt, Remt, Rembdt, Rembad en Rembod.

## Geschiedenis en statistieken

De naam kwam tussen de 16e- en 19e eeuw met name voor in Noord-Groningen. Via het Groningse (adellijke) geslacht Sickinghe verspreidde de naam zich vanaf de 20e eeuw richting het westen van Nederland. De naam komt sindsdien nog enkele keren binnen die familie voor.
In Nederland kwam de naam Rembt in 2025 onder mannen minder dan vijf keer voor als voornaam en minder dan 5 keer als volgnaam. Onder vrouwen kwam de naam in beide gevallen niet voor.

## Bekende naamdragers

* Rembt Tobias Hugo Pieter Liebrecht Alexander van Boneval Faure (1826-1909), Nederlands hoogleraar en politicus
* Rembt Tobie Guyot (1796-1870), Noord-Nederlands bestuurder
* Rembt ten Ham († ca. 1670), Noord-Nederlands borgheer en militair
* Rembt Tobias van Iddekinge (1715-1797), Gronings secretaris
* Rembt Rombout van Iddekinge (1636-1719), Gronings politicus
* Rembt Jensema († na 1580), Gronings borgheer
* Rembt de Mepsche (†1615), Gronings raadsheer
* Rembt Itens to Nansum (†1562), Gronings hoveling
* Rembt Rengers ten Post (ca. 1600), Gronings bestuurder
* Rembt Tobias Sickinghe (±1746), Gronings militair

### Als volgnaam

* Pieter Rembt van Iddekinge (1683-1758), Gronings politicus en burgemeester
* Eilko Rembt Sickinghe (1948), Nederlands bestuurder
* Pieter Feyo Onno Rembt Sickinghe (1900-1974), Nederlands hofdienaar en bestuurder
* Pieter Rembt Sickinghe (1743-1821), Gronings jonkheer en politicus

### Als achternaam

* Paul Rembt (1906-1931), artistiek leider Orkest Berliner Musikfreunde
* Johann Ernst Rembt (1749-1810), Duits orgelcomponist
* Adolf Rembte (1902-1937), Duits politicus en verzetsstrijder
* Fiona Rempt (1973), Nederlands schrijfster
* Kristin Rempt, Duits schlagerzangers
* Rens Rempt (1908-1945), Nederlands verzetsstrijder
* Len Rempt-Halmmans de Jongh (1927-2013), Nederlands politica
* Rodney P. Rempt (1945), Amerikaans vice-admiraal

## Externe link

* Rembt in de databank van het KNAW/Meertens Instituut
# Elastiek

Elastiek is een verzamelnaam voor een aantal rekbare materialen. Echter, niet alle elastische materialen zijn elastiek.
Een veelvoorkomende toepassing van elastiek is in de zoom of band van kleding, waar deze kleding licht om het lichaam klemt om te voorkomen dat de kleding afzakt. Soms is ook een hele stof elastisch – de zogenaamde stretch-stof –, zodat deze dan strak om het lichaam zit.
Een andere veelvoorkomende toepassing is als dunne rubberen ringen, om objecten, zoals brieven, tijdelijk bij elkaar te houden. Zie ook elastiekje.
Verder worden elastische materialen, zoals rubber, gebruikt ter demping van trillingen. Dit is mogelijk omdat deze materialen een hoge interne wrijving hebben, waardoor trillingen snel uitdempen. Als alleen veren gebruikt zouden worden, dan zou de trilling veel langer doorgaan.
Elastiek voldoet niet aan de wet van Hooke, $\scriptstyle {\frac {F}{u}}\ \not =\ k$. Dit betekent dat de uitrekking u niet rechtevenredig is met de uitgeoefende kracht F. Naarmate een elastiek verder uitgerekt (of ingedrukt) wordt, is steeds meer kracht nodig voor eenzelfde verdere uitrekking (of indrukking).