OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Trudy de Jong

Geertruida Johanna (Trudy) de Jong (Amsterdam, 24 januari 1948) is een Nederlands actrice, voornamelijk bekend van haar rol als Nanette van Schie in De Sylvia Millecam Show. Tevens is ze bekend van haar rol als Corry de Reuver in Voetbalvrouwen en als Beppie Karelse in Overspel.

## Carrière

Na de middelbare school volgde De Jong een opleiding aan de Amsterdamse Theaterschool, waar ze in 1972 eindexamen deed. Daarna volgde ze een half jaar lessen bij Allan Miller in New York. De Jong debuteerde bij Toneelgroep De Appel en speelde later bij tg Centrum. Vanaf 1976 speelde ze bij Toneelgroep Baal en later bij Art & Pro.
Naast haar acteerwerk geeft De Jong les aan de Frank Sanders Academie. Ze is getrouwd met acteur Theo de Groot en richtte samen met hem en actrice Elsje de Wijn Toneelgroep Dorst op, die zich voornamelijk bezighoudt met Nederlands repertoire. De Jong speelt onder andere de hoofdrol in "Coco Chanel" (2015).
In 1991 ontving ze de Colombina voor haar rol in Toeval Voorval. Zes jaar later ontving ze de Theo d'Or voor haar rol in het toneelstuk Kaspar.

## Filmografie (beknopt)

* Amsterdam Affair (1968)
* Een vrouw als Eva (1979) - tante
* Ons goed recht (1979) - 1 afl.
* De nieuwe Mendoza (1980) - Wilhelmine
* Bekende gezichten, gemengde gevoelens (1980) - Margot
* De Lemmings (1981) - Koosje Hamelen (2 afl.)
* Mama is boos! (1986) - Jenny
* Iris (1987) - Bregje
* Oude Tongen (1994) - Moeder van Roy
* De Sylvia Millecam Show (1994) - Nanette van Schie (26 afl.)
* Flodder 3 (1995) - Buurvrouw
* Baantjer (1999) - Thea Dobbe (afl. De Cock en de moord op de bruid)
* Rozengeur & Wodka Lime (2001) - Hubertine Borgman
* Russen (2001) - Nellie Wijnands
* Ja zuster, nee zuster (2002) - Trudie
* Baantjer (2003) - Katherina van den Heuvel (afl. De Cock en de moord op het water)
* Ellis in Glamourland (2004) - Serveerster
* Kinderen geen bezwaar (2004) - Emmy
* Keyzer & De Boer Advocaten (2005) - Rita Groenewoude
* Gooische Vrouwen (2006)
* Voetbalvrouwen (2008) - Corry de Reuver
* Radeloos (2008) - Tante van Yara
* Overspel (2011) - Beppie Karelse
* De verbouwing (2012) - Mevrouw Vermeulen
* Divorce (2012-2016) - Hetty Hulskamp
* Flikken Maastricht (2020) - Mevrouw van Os (afl. Wie met het zwaard omgaat)
* De terugreis (2024) - Corry
* Goudappels (2024) - Jannetje Scheepmaker

## Theater

* 2007 - Drang, toneelgroep Dorst, regie Porgy Franssen
* 2015 - Coco Chanel, toneelgroep Dorst
* 2018-heden: Judas, als Stien Holleeder (naar het gelijknamige boek van Astrid Holleeder)

## Externe link

* Theaterencyclopedie; Trudy de Jong
* ↑ Bestseller 'Judas' van Astrid Holleeder wordt bewerkt tot theaterthriller. Algemeen Dagblad (8 maart 2018). Geraadpleegd op 6 januari 2018.
# Klasse 1 (zeilwagenrijden)

Klasse 1 is een klasse in het zeilwagenrijden.

## Wedstrijden

De klasse 1 maakte tot en met 1975 deel uit van het Europees en wereldkampioenschap.

## Erelijst

EK / WK :
| Jaar | Locatie | 1 | 2 | 3 |
| EK 1963 | Sankt Peter-Ording (BRD) | Helmut Spielmann | Michel Comein | Christian Nau |
| EK 1964 | De Panne (België) | Louis de Terschueren | Raymond Bergman | Christian Nau |
| EK 1965 | Le Touquet (Frankrijk) | Pierre Demoury | Christian Nau | Claus-Werner Wieben |
| EK 1966 | Lytham St Annes (Verenigd Koninkrijk) | Christian Nau | Helmut Spielman | Rüdiger Grassy |
| EK 1967 | Sankt Peter-Ording (BRD) | Uwe Schröder | Rüdiger Grassy | Manfred Kribis |
| EK 1968 | De Panne (België) | Uwe Schröder | M. de Terschueren | Rüdiger Grassy |
| EK 1969 | Cherrueix (Frankrijk) Saint-Malo (Frankrijk) | Uwe Schröder | Christian Nau | Georges Tricard |
| EK 1971 | Sankt Peter-Ording (BDR) | Uwe Schröder | Otto Göttlich | Peter Biner Wulf |
| EK 1972 | Oostduinkerke (België) | Uwe Schröder | Bertrand Deflandre | Hans Lindemann |
| EK 1973 | Berck-sur-Mer (Frankrijk) | Bertrand Deflandre | Christian Nau | Jeff Wood |
| EK 1974 | Lytham St Annes (Verenigd Koninkrijk) | Bertrand Deflandre | Garry Benson | Jeff Wood |
| WK 1975 | Sankt Peter-Ording (BRD) | Uwe Sönnichsen | Hans Lindemann | Günther Karschewski |
* ↑ Palmares Europese en Wereldkampioenschappen zeilwagenrijden 1963 - 2015 FISLY. Gearchiveerd op 19 december 2021.
# Joseph Netzer

Joseph Netzer (Martelange, 20 februari 1826 - Aarlen, 21 juni 1901) was burgemeester van Aarlen van 1880 tot 1901. Hij was gehuwd met Élisabeth Delrez en de vader van 6 kinderen:
* Camille Netzer (1854-1909), procureur des konings van Aarlen
* Marie Nathalie Netzer
* Jules Netzer (1861-1946), advocaat in Aarlen
* Valérie Netzer
* Charles Netzer
* Victor Netzer (1868-1937), vicepresident te Luik
Tijdens zijn ambtstermijn werd het stadhuis aan de Rue Paul Reuter grondig gerenoveerd. Het was ontworpen door de toenmalig zeer jonge architect Albert-Jean-Baptiste Jamot en diende van 1843 tot 1896 als school en internaat. Op de 29e september 1898 heeft Netzer voor de eerste maal de gemeenteraad voorgezeten in het nieuwe stadhuis.
Er werd een straat in Aarlen naar hem vernoemd.
Hij werd begraven op het joodse gedeelte van de begraafplaats van Aarlen.
* ↑ ARLONIDE. Gearchiveerd op 7 oktober 2022.
* ↑ Arlon city, Vivre à Arlon Feier im Rathaus Arels 2009] 8. Arlon city (September 2009). Geraadpleegd op 22 juli 2015.
* ↑ Klik hier om de ligging van een naar hem vernoemde straat te zien op Openstreetmap
* ↑ Begraafplaats Aarlen op de kaart
# Cardassia Prime

De Cardassia Prime is een fictieve planeet in de televisieserie Star Trek. De planeet is arm aan grondstoffen. Het is er vaak erg bewolkt, waardoor een broeikaseffect ontstaat. Hierdoor is het erg warm op Cardassia Prime.
Cardassia Prime is ongeveer 50 lichtjaar verwijderd van de dichtstbijzijnde Federatie-grens. Op 5,25 lichtjaar ligt de planeet Bajor.
# Masque

Een masque, maskerade of maskerspel is een toneel-, muziek- en dansspektakel dat hoofdzakelijk in de 16e en 17e eeuw in aristocratische kringen populair was.
De masque vond zijn oorsprong in Noord-Italië aan de hofhoudingen van adellijke families zoals de Medici en was bedoeld als opluistering voor verscheidene feestelijkheden. Via Frankrijk raakte de masque uiteindelijk vooral in Engeland populair, en ontwikkelde zich er tot een exuberant spektakel, waarvoor vooraanstaande schrijvers en componisten de tekst en muziek leverden. Doorgaans betrof het allegorische onderwerpen die vaak door leden van de aristocratie zelf zingend en dansend ten tonele werden gebracht. Het was de gewoonte dat een vorst met een uitvoerige masque verwelkomd werd. Medio 17e eeuw raakte de masque in de verdrukking door toedoen van de opkomende opera, hetgeen niet wegnam dat de eerste opera's nog vele elementen van de masque bevatten.
Een masque bevatte naast muziek en dans ook nog gesproken tekst, en legde sterk de klemtoon op weelderige kostumering en elegante, sierlijke intermezzi. Ben Jonson was vermaard om zijn masques, en componisten als Matthew Locke componeerden nog nadrukkelijk in de masquestijl, zelfs nadat het Protectoraat van Cromwell het culturele leven had stilgelegd. Vanaf de tweede helft van de 17e eeuw begonnen vorstelijke hofhoudingen de voorkeur aan continentale opera (en continentale componisten) te geven. De belangstelling voor masques is in de 20e eeuw hernieuwd in de nasleep van de nieuwe aandacht voor Oude Muziek, maar masques als dusdanig worden niet meer uitgevoerd.

## Maskerades door studenten

In de 19e en het begin van de 20e eeuw was het gebruikelijk in verschillende steden als Leiden, Utrecht en Delft bij een lustrum van de universiteit of het studentencorps een maskeradeoptocht te houden, waarbij studenten zich verkleedden in historische kostuums rond een bepaald thema. Tot in de jaren zestig van de 20e eeuw hebben studenten van het Groninger Studentencorps Vindicat Atque Polit bijvoorbeeld bij ieder lustrum een maskerade gehouden. De maskerades waren zeer kostbaar. De leden beeldden een historische intocht of bruiloft uit en lieten daarvoor kostbare historisch correcte kostuums en paardentuig maken. Het was gebruikelijk dat de hoofdpersonen feesten en recepties gaven en visitekaarten met hun portret lieten drukken. Van de maskeraden die door de stad Groningen trokken, werden kostbare boeken met kleurenlitho's gedrukt. Deze grote langwerpige boeken zijn door verzamelaars zeer gezocht.
* Maskerade Leiden, 1825
* Maskerade Delft, 1862
* Maskerade Utrecht, 1876
* Maskerade Leiden, 1935
# Orde van de Witte Roos (Finland)

De Orde van de Witte Roos (Fins: Suomen Valkoisen Ruusun ritarikunta) is een op 28 januari 1919 door de Finse regent Carl Gustav Mannerheim ingestelde ridderorde. Het motto van de orde is "Isänmaan hyväksi" (Fins: Voor het welzijn van het vaderland). De Orde van de Finse Leeuw werd in 1942 ingesteld om de exclusiviteit van de Orde van Orde van de Witte Roos te kunnen bewaren. De orde heeft vijf rangen en wordt verleend voor civiele of militaire verdienste. De orde wordt ook "met zwaarden" verleend voor dapperheid aan het front. De orden van de Finse Leeuw en de Witte Roos delen een uit een kanselier, vicekanselier en vier leden bestaand kapittel.

## Graden

De graden van de orde zijn:
* (Grootkruis) met kraag
* (Grootkruis)
* Commandeur der Eerste Klasse
* (Commandeur)
* Ridder der Eerste Klasse (Officier)
* (Ridder) of Lid
* Finse Ereteken van de Witte Roos
* Finse Medaille van de Witte Roos in Goud
* Finse Medaille van de Witte Roos in Zilver
* Finse Medaille van de Witte Roos in Brons

## De versierselen van de Orde van de Witte Roos

Het lint van de orde is donkerblauw. De keten van de orde wordt in Finland alleen door de Grootmeester gedragen maar wordt ook aan vreemde staatshoofden verleend. Pas in 1963 werden de hakenkruisemblemen van de keten van de orde verwijderd en door gestileerde dennetakken vervangen. De orde wordt ook met briljanten verleend. Het Finse Ereteken van de Witte Roos is een zilveren onderscheiding, men kan ook van een Damesorde spreken, een niet geëmailleerd ridderkruis, wordt alleen aan dames verleend en aan het lint van de orde gedragen. In oorlogstijd wordt het Finse ereteken van de Witte Roos in brons met zwaarden verleend in navolging van het Britse Victoria-Kruis. De Finse Medaille van de Witte Roos in Goud, Zilver en Brons volgt in rang op de ridderkruizen en wordt aan het lint van de orde gedragen.
# Andrzej Panufnik

Sir Andrzej Panufnik (24 september 1914 - 27 oktober 1991) was een Poolse componist en dirigent. Hij was een van de leidende Poolse componisten. Als dirigent speelde hij een belangrijke rol bij de heroprichting van het Filharmonisch Orkest van Warschau na de Tweede Wereldoorlog. Na zijn toenemende frustratie over de eisen die het regime van het land aan hem stelde, liep hij in 1954 over naar het Verenigd Koninkrijk en nam het Britse staatsburgerschap aan. In 1957 werd hij chef-dirigent van het City of Birmingham Symphony Orchestra. Hij gaf die functie na twee jaar op om al zijn tijd aan het componeren te wijden.
* Bibsys: 1032687
* Biblioteca Nacional de España: XX5402632
* Bibliothèque nationale de France: cb138982218 (data)
* CiNii: DA08842496
* Gemeinsame Normdatei: 116023791
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1455 4379
* Library of Congress Control Number: n81067966
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000081670
* MusicBrainz: 393bad50-98e8-4f98-a7a1-4dabf4de9c31
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20030204021
* Nationale bibliotheek van Australië: 35408111
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007592426705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072335785
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003668578
* LIBRIS: 82529
* SNAC: w6qr6631
* Système universitaire de documentation: 080539696
* Trove: 942032
* Virtual International Authority File: 114175728
* WorldCat (via VIAF): 114175728
# OCA-DLR Asteroid Survey

* Aardscheerders ontdekt door O.D.A.S.
* (1997) NJ6
* (1997) XV11 (herontdekking)
* (1998) EP8
* (1998) SJ2
* (1998) VD31
OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) was een Europees astronomisch project dat tussen 1996 en 1999 planetoïden en kometen probeerde te ontdekken. Het betrof een samenwerking tussen de Franse Observatoire de la Côte d'Azur (OCA) en het Duitse Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt (DLR). Ze werkten verder samen met een reeds lopend project dat onderzoek deed naar aardscheerders, de Working Group on Near-Earth Objects, een onderdeel van de International Astronomical Union.
Het project begon in oktober 1996 en werkte vanuit Nice. Observaties werden gedaan gedurende 15 dagen per maand, de dagen met het minste maanlicht. Men had de beschikking over een 90cm Schmidt telescoop. De observaties stopten in april 1999 toen de telescoop onderhoud kreeg. Sindsdien is de telescoop niet opnieuw in gebruik genomen.
Het project heeft in totaal 708 nieuwe planetoïden ontdekt en een komeet. Hieronder waren vijf aardscheerders en 8 Marskruisend.

## Externe link

* The O.C.A.-DLR Asteroid Survey (O.D.A.S.)
# (30564) Olomouc

(30564) Olomouc is een planetoïde in de planetoïdengordel. De planetoïde werd op 28 juli 2001 ontdekt door de Tsjechische astronoom Petr Pravec in het Observatorium van Ondřejov in Midden-Bohemen. De planetoïde is vernoemd naar de Tsjechische stad Olomouc.
# Clémentine Barzin

Clémentine Barzin (Namen, 20 november 1974) is een Belgisch politica voor de liberale MR.

## Levensloop

Barzin behaalde in 1997 een master in de journalistiek en communicatie aan de ULB en in 2003 een executive master in marketing en advertising aan het Institut Solvay van dezelfde universiteit. In 2017 behaalde ze eveneens een master in de bestuurswetenschappen aan de hogeschool Francesco Ferrer in Brussel.
Ze begon haar beroepsloopbaan als persattaché op het kabinet van Hervé Hasquin, minister in de Brusselse Hoofdstedelijke Regering, een functie die ze uitoefende van 1996 tot 1998. Nadien was Barzin van 1999 tot 2000 pr-verantwoordelijke voor een theatergezelschap in Vorst, van 2000 tot 2001 klantenbehandelaar in een Nederlandstalig pr-bedrijf en van 2001 tot 2003 persattaché bij de hogesnelheidstreindienst Thalys International. Nadien werkte ze van 2003 tot 2017 als persattaché voor federaal staatssecretaris Jacques Simonet en federaal minister Didier Reynders en was ze van 2017 tot 2019 adviseur op het kabinet van minister Sophie Wilmès..
Voor de MR werd Barzin na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 OCMW-raadslid van Brussel, wat ze bleef tot eind 2012. Vanaf december 2012 was ze gemeenteraadslid van de stad en van februari tot oktober 2018 was ze er schepen van Burgerparticipatie en Stadsvernieuwing. In juli 2020 nam ze om privéredenen ontslag uit de Brusselse gemeenteraad.
Bij de verkiezingen van mei 2019 werd Clémentine Barzin vanop de achtste plaats van de MR-lijst verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. In juni 2024 werd ze herkozen en vervolgens werd ze eveneens afgevaardigd naar het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar ze in juli 2024 als derde secretaris toetrad tot het Bureau.
Bovendien is ze sinds 2017 voorzitter van de Brusselse afdeling van de vrouwenafdeling van de MR, Femmes MR. In oktober 2019 stelde Barzin zich kandidaat voor het voorzitterschap van haar partij. In de eerste ronde van de voorzittersverkiezingen, op 12 november, eindigde ze op de vijfde plaats met 5,05 procent van de stemmen.
Daarnaast was Barzin van 2017 tot 2019 voorzitster van het mode- en designcentrum MAD Brussels. Haar nicht Anne Barzin werd ook politiek actief voor de MR.

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ Profiel Clémentine Barzin op LinkedIn.
* ↑ Ex-schepen Clémentine Barzin (MR) neemt ontslag als Brussels gemeenteraadslid, BRUZZ, 7 juli 2020. Gearchiveerd op 27 maart 2023.
* ↑ Fiche Clémentine Barzin op de website van het Parlement van de Franse Gemeenschap.
* ↑ (fr) La députée Bruxelloise Clémentine Barzin candidate à la présidence du MR, Le Soir, 11 oktober 2019. Gearchiveerd op 8 december 2019.
* ↑ (fr) Présidence du MR: Georges-Louis Bouchez et Denis Ducarme au second tour, Le Vif, 12 november 2019. Gearchiveerd op 2 augustus 2021.
# Stomp boogsterrenmos

Stomp boogsterrenmos (Plagiomnium ellipticum) is een mossoort uit de sterrenmosfamilie (Mniaceae).

## Determinatie

Het mos heeft meestal rechtopstaande, maar soms gebogen, niet-vruchtbare stengels. De scheuten kunnen tot 9 cm lang worden. De bladeren zijn 5-6 mm lang en hebben langwerpige cellen die diagonaal gerangschikt zijn. Het voorkomen van sporenkapsels is zeer zeldzaam.

## Verwarrende soorten

Stomp boogsterrenmos is soms vrij lastig op naam te brengen en verwisseling met rond boogsterrenmos (P. affine) komt nogal eens voor. Een handig veldkenmerk is dat stomp boogsterrenmos nooit lange rizoïden aan de stengel heeft, maar vaak wel veel korte rizoïden

## Ecologie

Stomp boogsterrenmos groeit op vochtige, voedselarme tot matig voedselrijke plaatsen, die zowel open als beschaduwd kunnen zijn, bijvoorbeeld moerasbossen, getijdengrienden, rietlanden en trilvenen. De soort komt verspreid over het land voor met uitzondering van de zeekleigebieden. Wanneer de omstandigheden gunstig zijn, kan ze in fraaie grote populaties voorkomen. Meestal vindt je deze soort in gebieden, die door de mens min of meer met rust worden gelaten.

## Verspreiding

Stomp boogsterrenmos komt voor vrij zeldzaam voor in Nederland. Er zijn vooral veel waarnemingen uit Noordwest-Overijssel en van de beekdalen in Brabant. Verder bleek tijdens een revisie van de Boogsterrenmossen van de Biesbosch, dat deze soort daar ook aardig vertegenwoordigd is, terwijl er geen enkele collectie tussen zat van P. affine.
* Blad
* Bladtop
* Bladcellen
* Bladcellen bladrand
* Tanden
* Doorsnede bladnerf
* Doorsnede stengel
* Doorsnede stengel
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
* ↑ The British Bryological Society
# Styela psoliformis

Styela psoliformis is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1989 voor het eerst geldig gepubliceerd door het echtpaar Claude en Françoise Monniot.
# 't Is stil in Amsterdam

't Is stil in Amsterdam is een lied geschreven door Ramses Shaffy.
Het chanson stamt uit circa 1957. Hij vertelde dat hij het had geschreven zittend op een bankje op weg van de Oudeschans naar zijn woonhuis aan de Kalkmarkt, beide in Amsterdam. Shaffy zong het toen in zijn eigen cabaretprogramma Shaffy show, dat hij bracht met collega Ria Kuyken, uitgezonden door de AVRO. Shaffy bezong zijn eenzame trektocht door een stil Amsterdam, wanneer hij 's nachts van een uitgaansgelegenheid richting huis gaat. Shaffy was toen nog grotendeels werkzaam als acteur bij de Nederlandse Comedie, pas later ging hij zich meer profileren als zanger. Shaffy was ten tijde van 't Is stil onder de jazzy stijl van Frank Sinatra die hij had horen zingen. De stemming van Sinatra uit One for my baby is dan terug te vinden in 't Is stil in Amsterdam.
Shaffy zou het pas veel later op plaat zetten. Met arrangeur en dirigent Frans Mijts legde hij het voor Philips Records vast op Ramses II, dat in 1966 in mono werd uitgebracht (in 1969 volgde stereo). 't Is stil in Amsterdam werd de opener van de B-kant van de langspeelplaat terwijl een ander lied over Amsterdam (Halleluja Amsterdam) de A-kant afsloot. Bekendste lied van Ramses II werd Sammy. 't Is stil op straat is voor zover bekend nooit op single uitgebracht.
't Is stil in Amsterdam kwam terug in de titel van een boekwerk van Nico van der Linden over alle liedjes van Shaffy. Tevens werd het gebruikt als finale in de documentaire Ramses, ou est mon prince (2002) van Pieter Fleury.
In 2024 werd het door een jury gekozen als één van de tien beste liedjes geschreven en gezongen over Amsterdam. De “wedstrijd” was uitgeschreven in het kader van Amsterdam 750 jaar. Juryvoorzitter wethouder Touria Meliani en juryleden Orville Breeveld (namens medeorganisator Concertgebouw, Peter van Brummelen (namens medeorganisator Het Parool), Joris Nassenstein (Concertgebouw), en Elmer moesten daarbij kiezen uit 125 liedjes. Op 29 januari 2025 is het mooiste Amsterdamse lied gekozen. Het lied Aan de Amsterdamse grachten werd deze dag verkozen tot het mooiste lied over Amsterdam. Het lied won met een ruime voorsprong een poll van Het Concertgebouw en Het Parool. Daarin werden 4500 stemmen uitgebracht. Meer dan een kwart, 28 procent, ging naar Aan de Amsterdamse grachten.
Een vergelijkbaar nummer is It's Five O'Clock ("I walk down the empty streets") van Aphrodite's Child medegeschreven door Vangelis.
* Door alles heen. Ramses Shaffy 1933-2009. Amsterdam: JEA (2019)
* Redactie, Draadloos, kritisch bekeken. Algemeen Dagblad (16 juli 1957). Geraadpleegd op 14 december 2024 – via delpher.nl.
* Tracklist van Ramses II via Discogs (geraadpleegd 14 december 2024)
* Frenk der Nederlanden, Claire Bender: Ik kan met een verkeerde bril naar mezelf kijken. Het Parool/parool.nl (12 december 2024). Geraadpleegd op 12 december 2024.
# Zjosselina Maiga

Zjosselina Alievna Maiga (Russisch: Жосселина Алиевна Майга) (Rostov aan de Don, 30 april 1996) is een Russisch basketbalspeelster die uitkomt voor het nationale team van Rusland. Ze is Meester in de sport van Rusland.

## Carrière

In 2016 ging Maiga spelen voor Nadezjda Orenburg. In 2016 stond ze met die club in de finale van de EuroLeague Women. Ze speelde de finale in Istanboel tegen UMMC Jekaterinenburg uit Rusland maar verloor die finale met 69-72. In 2019 won ze de EuroCup Women door in de finale te winnen van Basket Lattes-Montpellier uit Frankrijk met een totaalscore van 146-132 over twee wedstrijden. In 2019 ging ze spelen voor Gorzów Wielkopolski in Polen. Na één seizoen keerde ze terug naar Rusland om te gaan spelen voor Dinamo Koersk. In 2021 ging ze spelen voor MBA Moskou. Met MBA Moskou werd ze het derde om het Landskampioenschap van Rusland in 2022. In 2023 ging ze spelen voor UMMC Jekaterinenburg.
Met Rusland speelde Maiga op het Europees kampioenschap in 2017 en 2019.

## Privé

Haar vader komt uit Mali en haar moeder is Russisch.

## Erelijst

* Landskampioen Rusland: 1
** Winnaar: 2024
** Tweede: 2015, 2016, 2021
** Derde: 2017, 2018, 2019, 2022
* Bekerwinnaar Rusland: 2
** Winnaar: 2024, 2025
* EuroLeague Women:
** Runner-up: 2016
* EuroCup Women: 1
** Winnaar: 2019