OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Chloé Hoogendoorn

Chloé Hoogendoorn (Woubrugge, 7 maart 2004) is een Nederlandse langebaanschaatser, uitkomend voor Team Essent. Haar zus Lieke is eveneens langebaanschaatser.
Op de teamsprint op 30 januari 2022 haalde ze bij wereldkampioenschappen schaatsen junioren 2022 de gouden medaille samen met Jildou Hoekstra en Pien Smit. Voor de EK Sprint 2025 wist ze zich uiteindelijk met haar podiumplaats niet te kwalificeren als derde rijdster, omdat Femke Kok een aanwijsplek kreeg van de KNSB.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,88 | 15 februari 2025 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.15,26 | 29 december 2024 | Heerenveen |
| 1500 meter | 1.58,88 | 8 november 2024 | Heerenveen |
| 3000 meter | 4.12,50 | 10 november 2024 | Heerenveen |

## Resultaten

| Jaar | NK Afstanden | NK Sprint | WK Junioren |
| 2022 | | | 4e 500m 3 1500m 1 massastart 1 achtervolging 1 teamsprint |
| 2023 | | 15e (18e, 15e, 16e, 13e) | 4e allround 6e 500m 4e 1000m 8e 1500m 7e 3000m 2 massastart 1 achtervolging |
| 2024 | 13e 500m 10e 1000m | 5e (6e, , 6e, ) | |
| 2025 | 9e 500m 6e 1000m | 3 (6e, 4e, 5e, ) | |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op sprinttoernooi (500m, 1000m, 500m, 1000m).
* ↑ Schaatszussen Chloé en Lieke Hoogendoorn reden hun eerste grote wedstrijd samen: ‘Heel vet om ooit samen op de Spelen te staan’ AD, 14 november 2024
# Neubrück

Neubrück is een gehucht in Crombach, deelgemeente van de stad Sankt Vith in de Belgische provincie Luik.
Het gehucht ligt 2,5 kilometer ten zuidoosten van het dorpscentrum van Crombach, en vier kilometer ten zuidwesten van het stadscentrum van Sankt Vith. Neubrück ligt aan het riviertje de Braunlauf, waarin hier de Moderbach uitmondt.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is hier nog geen bewoning te zien, maar is wel een brug over de Braunlauf aangeduid als Neu Bruck.
Op het eind van het ancien régime, toen tijdens de Franse bezetting eind 18de eeuw de gemeenten werden gecreëerd, werd het gehucht ondergebracht in de gemeente Crombach. Na de Franse bezetting ging het gebied naar Pruisen.
Op Pruisische kaarten uit de tweede helft van de 19de eeuw is hier reeds een gehucht Neubrück te zien, en is ook een watermolen op de Braunlauf aangeduid.
Na de Eerste Wereldoorlog werd de plaats met de Oostkantons bij België aangehecht.
Bij de gemeentelijke fusies van 1977 kwam Neubrück met Crombach bij de gemeente Sankt Vith.
De oude watermolen Neubrück Mühle, verviel in de loop van de 20ste eeuw en het gebouw werd in de jaren 10 van de 21ste eeuw gesloopt.

## Verkeer en vervoer

Door Neubrück loopt de N62/E421 tussen Sankt Vith en de grens met het Groothertogdom Luxemburg.
* ↑ Statistiek gemeente Sankt-Vith
* ↑ Neubrück Mühle
Deelgemeenten: Crombach · Lommersweiler · Recht · Sankt Vith · Schönberg Overige kernen: Alfersteg · Amelscheid · Andler · Atzerath · Breitfeld · Eiterbach · Galhausen · Heuem · Hinderhausen · Hünningen · Mackenbach · Neidingen · Neubrück · Neundorf · Niederemmels · Oberemmels · Rödgen · Rodt · Schlierbach · Setz · Steinebrück · Wallerode · Weppeler · Wiesenbach Belgische gemeenten · Duitstalige Gemeenschap · Arrondissement Verviers · Luik · Wallonië
# The Housekeepers

The Housekeepers zijn 3 Italiaanse dj's, te weten DJ Umile, Fabio Di Bartolomeo en DJ Simi.

## Biografie

De drie dj's werken al samen sinds 1998 en produceren muziek voor de dancefloor.
In 2005 scoorden ze een clubhit met Go down, een bewerking van Amanda Lears Queen of Chinatown.

## Discografie

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Go down | | 4-6-2005 | 21 | 5 | Dancesmash op Radio 538 |
# Owner of a Lonely Heart

Owner of a Lonely Heart is een nummer van de Britse symphonische rockband Yes. Het is het openingsnummer van hun album 90125 uit 1983. Op 24 oktober dat jaar werd het nummer op vinylsingle uitgebracht. In november volgden Oceanië en Japan. In oktober 1991 werd het nummer op cd-single uitgebracht.

## Achtergrond

Het nummer is geschreven door het indertijd nieuwe bandlid Trevor Rabin. De plaat bereikte in de Verenigde Staten de nummer 1-positie van de Billboard Hot 100. Owner of a Lonely Heart was Yes’ grootste hitsucces. In thuisland het Verenigd Koninkrijk bereikte de plaat slechts de 28e positie in de UK Singles Chart.
In Nederland was de plaat op vrijdag 11 november 1983 Veronica Alarmschijf op Hilversum 3 en werd een gigantische hit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 2e positie in de Nederlandse Top 40, de 7e positie in de Nationale Hitparade en de 4e positie in de TROS Top 50. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, bereikte de plaat de 21e positie.
In België bereikte de single de 3e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 en de 12e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
Naderhand is de single nog vaak heruitgebracht. Op de B-kant van de vinylsingle staat het nummer Our Song.
Owner of a Lonely Heart was allereerst als ballad geschreven. Bandlid Jon Anderson overtuigde producer Trevor Horn ervan dat er een aantal gitaarriffs bij moesten. Door de Yes-afsplitsing Anderson Bruford Wakeman Howe werd het nummer live alsnog als ballad gespeeld.
Vandaag de dag geniet de plaat nog steeds populariteit. Zo is Owner of a Lonely Heart in 2005 geremixt door Max Graham, en viel de plaat te beluisteren in de soundtrack van het immens populaire computerspel Grand Theft Auto: Vice City op het radiostation Flash FM en werd Dancesmash op Radio 538.
Op 27 december 2011 prees producer Eric van Tijn als lijstduwer de plaat aan tijdens het televisie programma Top 2000 à Go-Go op Nederland 3, vanwege het unieke muzikale gehalte dat de plaat vandaag de dag nog zou hebben.
Sinds de allereerste editie in december 1999, staat de plaat onafgebroken genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering een 86e positie in 2001.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Owner of a Lonely Heart | 135 | 94 | 86 | 101 | 165 | 221 | 233 | 318 | 374 | 235 | 270 | 348 | 361 | 364 | 406 | 379 | 389 | 412 | 458 | 662 | 747 | 880 | 898 | 862 | 895 | 890 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
# Charlotte Köhler Prijs voor beeldende kunst

De Charlotte Köhler Prijs voor beeldende kunst is een aanmoedigingsprijs, uitgereikt door het Cultuurfonds aan beginnend beeldend kunstenaars om zich verder te ontwikkelen.
Het prijzengeld komt uit de nalatenschap van actrice Charlotte Köhler.

## Geschiedenis

Van 1988 tot en met 2004 werd de prijs toegekend als aanmoediging voor jonge Nederlandse beeldend kunstenaars, theatervormgevers en architecten. Per jaar waren er (maximaal) vijf winnaars. De prijs bestond uit een bedrag van 10.000 gulden (later 5000 euro) die de kunstenaar naar eigen goeddunken kon besteden.
Met ingang van 2005 werd de opzet van de prijs gewijzigd. Het aantal winnaars werd teruggebracht naar drie kunstenaars per jaar. Het prijzengeld werd verhoogd van 5000 tot 20.000 euro. Nog steeds was 5000 euro vrij besteden. De overige 15.000 euro moest worden besteed aan een 'activiteit die de persoonlijke ontwikkeling van de winnaar ten goede komt'. Met ingang van 2004 werd de prijs in de even jaren bestemd voor de beeldende kunst, inclusief architectuur en grafisch ontwerp, in de oneven jaren theater.
Vanaf 2013 zijn elk jaar twee prijzen uitgereikt, telkens aan een beeldend kunstenaar en een maker actief in de podiumkunsten.

## Winnaars (beeldende kunst)

* 2023 - Kevin Osepa
* 2022 - Salim Bayri
* 2021 - Puck Verkade
* 2020 - Sharelly Emanuelson
* 2019 - Robert Glas
* 2018 - Sander Breure en Witte van Hulzen
* 2017 - Hedwig Houben
* 2016 - Jonas Staal
* 2015 - Jan Hoek
* 2014 - Anouk Kruithof
* 2013 - David Jablonowski
* 2012 - Guido van der Werve en Daan Roosegaarde (architectuur) en Shift Architecture Urbanism (architectuur)
* 2011 - prijzen uitgereikt aan 3 makers in de podiumkunst
* 2010 - Navid Nuur, Florian Idenburg en Christien Meindertsma
* 2009 - prijzen uitgereikt aan 3 makers in de podiumkunst
* 2008 - Pablo Pijnappel
* 2007 - prijzen uitgereikt aan 3 makers in de podiumkunst
* 2006 - Melvin Moti
* 2005 - prijzen uitgereikt aan 3 makers in de podiumkunst
* 2004 - Marc Bijl, Nathalie Bruys
* 2003 - Juul Hondius, Jop van Bennekom en Gijs Müller
* 2002 - Folkert de Jong en Saskia Olde Wolbers en L.A. Raeven
* 2001 - Pascale Gatzen en Germaine Kruip en Michael Tedja
* 2000 - Joost Conijn en Jeroen de Rijke en Willem de Rooij
* 1999 - Carla Klein en Hellen van Meene en Wouter van Riessen
* 1998 - Gillion Grantsaan en Juul Kraijer en Ronald Ophuis
* 1997 - Merijn Bolink en Yael Davids en Robert Zandvliet
* 1996 - Erszébet Baerveldt en Job Koelewijn en Barbara Visser
* 1994 - Tom Claassen en Klaar van der Lippe en Koen Vermeule en Ben Zegers
* 1993 - Maurice Joosten
* 1992 - Sonja Oudendijk en Q.S. Serafijn
* 1991 - Edwin Janssen en Elly Strik
* 1990 - Ab van Hanegem en Joep van Lieshout en Berend Strik
* 1989 - Guido Geelen en Marc Mulders en Lidwien van de Ven
* 1988 - Frank Mandersloot en Roy Villevoye en Mirjam de Zeeuw
# Waldfriedhof (München)

Het Waldfriedhof te München is het eerste kerkhof zonder strakke meetkundige vormen in Duitsland.

## Begin en uitbreiding

Professor Hans Gräffel bedacht een kerkhof zonder strakke meetkundige vormen. In 1905 begon de aanleg van het kerkhof in het toenmalige Hochwaldforst van Schloss Fürstenried. In 1907 waren al 35.000 graven klaar.
Van 1963 tot 1966 breidde Professor Hans Römer het kerkhof uit met een nieuw deel voor 24.000 graven. Nu zijn er 59.000 graven op 170 hectare.

## Soldatenkerkhoven

Het aangrenzende Soldatenfriedhof maakt deel uit van het Waldfriedhof en daar liggen 3543 slachtoffers van beide wereldoorlogen begraven, waarmee dit het grootste van Duitsland is. Los daarvan is er ook het Cimitero Militare Italiano waar 3238 Italiaanse soldaten begraven liggen.

## Pluralisme

In 1955 werd op het Waldfriedhof het eerste islamitische grafperk van Duitsland ingericht.
In het nieuwe deel werd in perk 477b het Neuer Jüdischer Friedhof München aangelegd onder toezicht van de liberale joodse gemeenschap Beth Shalom.
De stad stelt ook 40 bomen ter beschikking om urnen te begraven.

## Hersenen

Op 25 mei 1990 richtte de Max-Planck-Gesellschaft onder voorzitter Heinz A. Staab een gedenkteken op voor de slachtoffers van het nationaalsocialistische programma voor euthanasie. De hersenen van de slachtoffers die aan het Kaiser-Wilhelm-Institut (KWI) voor hersenonderzoek te Berlijn en het KWI voor psychiatrie te München onderzocht zijn, werden daar begraven.

## Lijst van begraven personen

* Hertog Christoph in Bayern
* Hans Ehard
* Alfons Goppel
* Georg von Vollmar
* Stepan Bandera
* Alfred von Tirpitz
* Leo Bardischewski
* Karl Ludwig Diehl
* Heidi Brühl
* Hansjörg Felmy
* Fritz Kortner
* Karl Schönböck
* Leni Riefenstahl
* Paul Verhoeven
* Karl Amadeus Hartmann
* Max Reger
* Fritz Wunderlich
* Lena Christ
* Michael Ende
* Werner Finck
* Paul Heyse
* Frank Wedekind
* Jakob Heilmann
* Heinrich Hugendubel
* Hugo Junkers
* Carl Krone
* Michael Schottenhamel
* Friedrich Wamsler
* Werner Heisenberg
* Carl von Linde
* Hans Grässel
* Theodor Fischer
* Friedrich von Thiersch
* Franz von Stuck
* Jaroslav Stetsko
* Karl Stöhr
# Station Iteuil

Station Iteuil is een spoorweghalte in de Franse gemeente Iteuil. Zij wordt bediend door treinen van het netwerk TER Nouvelle-Aquitaine op het traject Poitiers - Angoulême.
# The Cover of "Rolling Stone"

The Cover of "Rolling Stone" is een single uit 1972 van de Amerikaanse countrypopband Dr. Hook & The Medicine Show.

## Oorsprong

Deze 'Cover' was een nummer van hun LP Sloppy Seconds, waarop alle nummers waren geschreven door Shel Silverstein. De single kwam eind 1972 binnen in de Billboard Hot 100 en bereikte na zestien weken de zesde plaats (voor de week van 17 maart 1973).
Het nummer was een satire op de muziekbusiness; volgens de song had je pas echt succes wanneer je foto op de cover van het magazine Rolling Stone stond. Het resultaat was dat Dr. Hook inderdaad de cover haalde van Rolling Stone van 29 maart 1973, zij het niet als foto maar als karikatuur.
In Groot-Brittannië weigerde de BBC het nummer te draaien omdat ze het beschouwde als sluikreclame. CBS nam daarop snel een nieuwe versie van de titelregel op als "The cover of the Radio Times" (Radio Times is het programmablad van de BBC) met een paar diskjockeys van de BBC, overdubde dat op het origineel en zond de single naar de BBC als zijnde van "Dr. Hook & Friends". Maar deze versie schijnt ook niet door de BBC gedraaid te zijn en ze werd niet commercieel uitgebracht.

## Covers

Het nummer is enkele malen gecoverd, onder meer door de band Poison op het album Crack a Smile... and More!. In het Nederlands maakte Bertus Staigerpaip er een parodie op onder de titel "Den veurplaat van d'n Donald Duck".

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 23-12-1972 t/m 03-02-1973 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 31 | 22 | 18 | 16 | 22 | 31 | 37 | uit |

### Daverende Dertig

Hitnotering: 30-12-1972 t/m 20-01-1973 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie: | 21 | 16 | 13 | 24 | uit |

## Externe link

* "Cover of "Rolling Stone"" op Allmusic.com
* ↑ Billboard Magazine, 17 maart 1973
* ↑ Dennis Locorriere van Dr. Hook op diens website. Gearchiveerd op 22 februari 2014. Geraadpleegd op 4 februari 2014.
* ↑ 45cat.com - Dr. Hook and Friends
* ↑ Rateyourmusic.com: Dr. Hook
# Raynor Scheine

Raynor Scheine (Emporia (Virginia), 19 januari 1942), geboren als Raynor Johnson, is een Amerikaans acteur.

## Filmografie
### Films

Selectie:
* 2024 Horizon: An American Saga – Chapter 1 - als Hermit
* 2012 Lincoln – als Josiah S. Burton
* 2006 Man of the Year – als monteur
* 2006 The Sentinel – als Walter Xavier
* 2005 Transamerica – als Bobby Jensen
* 2000 Book of Shadows: Blair Witch 2 – als Rustin Parrr
* 1996 Extreme Measures – als Half-Mole
* 1996 Last Man Standing – als aanwezige gasstation
* 1996 First Kid – als onderhoudsmonteur
* 1995 The Quick and the Dead – als Ratsy
* 1994 Ace Ventura: Pet Detective - als Woodstock
* 1993 The Real McCoy – als Baker
* 1992 My Cousin Vinny – als Ernie Crane
* 1991 Fried Green Tomatoes – als sheriff Curtis Smoote
* 1991 The Naked Gun 2½: The Smell of Fear – als exploderende dief
* 1988 Funny Farm – als Oates
* 1986 No Mercy – als Curtis
* 1986 Nine 1/2 Weeks – als bloemenbezorger
* 1985 Insignificance – als Hunter

### Computerspellen

* 2007 BioShock – als stem
* 2004 Grand Theft Auto: San Andreas – als voetganger
* 2004 Red Dead Revolver – als blinde Willie Wilson
* 2002 Medal of Honor: Frontline – als toegevoegde stem
* 1997 Dark Reign: the Future of War – als stem
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Raynor Scheine op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Raynor Scheine in de Internet Movie Database
# Nacht van de popmuziek

Nacht van de Popmuziek was een interactief televisieprogramma dat werd gemaakt door de NTR met als presentator Matthijs van Nieuwkerk, sidekick Leo Blokhuis en verzamelaar Fenno Werkman. In 2024 werd bekendgemaakt dat het programma niet meer uitgezonden zal worden.

## Format

Het programma is begonnen in 2006, en bestaat uit archiefmateriaal over artiesten, (live)opnames van optredens en verhalen achter de gemaakte hits. Dit alles wordt ingeleid door "popprofessor" Blokhuis en aan elkaar gepraat door Matthijs van Nieuwkerk. De kijker kan via Twitter verzoekjes sturen en op de website via het tweede scherm, dat meeloopt met de uitzending, reageren op de uitzending maar ook achtergrondinformatie vinden en extra videomateriaal bekijken. Een nummer kan worden aangevraagd uit een lijst van 36.000 live-opnames, afkomstig uit het archief van VJ en verzamelaar Werkman, die zijn verzameling startte toen hij als fotograaf de wereld over reisde en filmopnames maakte tijdens optredens.

## Externe link

* Website van NvdP
* ↑ Leo Blokhuis: dit jaar geen Nacht van de Popmuziek. Nieuws.nl (15 oktober 2024).
* ↑ 'Schat, John Lennon wil je wat vragen' Limburger, 31 december 2015
# Southern Fried Records

Southern Fried Records is een onafhankelijk Brits platenlabel, dat elektronische muziek, house, dance en techno uitbrengt. Het werd in 1994 door Norman Cook (beter bekend als Fatboy Slim) opgericht met het doel zijn muziek en die van bevriende musici zonder een platencontract uit te brengen.
Op het label is muziek uitgekomen van onder meer Cook, Kurtis Mantronik, Armand Van Helden, Krafty Kuts, Sébastien Léger, Theo Kieting, The Black Ghosts, The Whip, Trabant, Maribou State en Space Cowboy.

## Externe link

* Website Southern Fried Records
# Michel Rabagliati

Michel Rabagliati (Montreal, 1961) is een Canadese striptekenaar. Hij heeft verschillende werken gepubliceerd bij Drawn and Quarterly in het Engels, en bij La Pastèque in het Frans. Een deel daarvan wordt in het Nederlands uitgegeven bij Oog & Blik.
Rabagliati heeft verschillende semi-autobiografische strips geschreven en geïllustreerd, telkens over het centrale personage Paul. Uit deze serie zijn Pauls vakantiebaantje en Paul op het platteland vertaald naar het Nederlands. Pauls vakantiebaantje won de prijs Bédélys Québec in 2002.
Rabagliati begon met het tekenen van strips rond zijn veertigste, nadat hij verscheidene jaren als grafisch ontwerper had gewerkt. Hijzelf zegt beïnvloed te zijn door de stijl van Belgische en Franse strips zoals Robbedoes, Asterix en Kuifje.

## Publicaties
### In het Frans

* Paul à la campagne, La Pastèque, Montreal, 1999, 48 p.
* Paul a un travail d'été, La Pastèque, Montreal, 2002, 152 p.
* Paul en appartement, La Pastèque, Montreal, 2004, 114 p.
* Paul dans le métro, La Pastèque, Montreal, 2005, 114 p.
* Paul à la pêche, La Pastèque, Montreal, 2006, 208 p.
* Paul à Québec, La pastèque, Montreal, 2009, 192 p.
* Paul au parc, La pastèque, Montreal, 2011, 160 p.
* Paul à la campagne, Édition 15e anniversaire, La pastèque, Montreal, 2013, 64 p.
* Les Extras de Paul, La pastèque, Montreal, 2010, 48 p.

### In het Engels

* Paul Apprentice Typographer in Drawn and Quarterly, vol. 3, Montreal, mai 2000, p. 130-144.
* Paul in the Country, Éd. Drawn & Quarterly. 26 p.
* Paul Has a Summer Job, Éd. Drawn and Quarterly. 152 p.
* Paul in the Metro in Drawn & Quarterly annual, vol. 5. 14 p.
* Paul Goes to the Hardware Store in Cyclops. 10 p.
* Paul Moves Out, Éd. Drawn & Quarterly. 114 p.
* Paul Goes Fishing, Éd. Drawn & Quarterly. 208 p.
* The Song of Roland, Conundrum Press, 192 p.
* Paul joins the scouts, Conundrum Press, 152 p.

### In het Spaans

* Paul va a trabajar este verano, Éd. Fulgencio Pimentel. 152 p.
* Paul en el campo, Éd. Fulgencio Pimentel. 120 p.
* Paul se muda, Astiberri ediciones, 112 p.
* Paul va de pesca, Astiberri ediciones, 208 p.
* Paul en Quebec, Astiberri ediciones, 192 p.

### In het Nederlands

* Pauls vakantiebaantje, Éd. Oog & Blik 2004. 152 p.
* Paul op het platteland, Éd. Oog & Blik 2007. 48 p.

### In het Italiaans

* Paul ha un lavoro estivo, Éd. Coconino Press. 152 p.

### In het Duits

* Pauls ferienjob, Édition52. 152 p.

### In het Kroatisch

* Paulov ljetni posao, Naklada Fibra, 196 p.
# Jaap Vegter

Jacob Cornelis (Jaap) Vegter (Voorburg, 21 juni 1932 - Den Haag, 14 januari 2003) was een Nederlands schrijver, cartoonist en striptekenaar.

## Biografie

Vegter volgde de middelbare school aan het Zandvliet Lyceum in Den Haag en studeerde aan de kunstacademie aldaar. Hij publiceerde vanaf 1967 strips met een sterk maatschappijkritisch gehalte. In de jaren zestig en zeventig verscheen zijn werk in Sekstant, het blad van de NVSH, en De Tijd. Vanaf 1977 had hij een vaste pagina in het weekblad Vrij Nederland, een strip over de linkse doctorandus Johan, zijn geëmancipeerde vriendin en haar puberende zoon waarin hij juist het eigen lezerspubliek van VN een spiegel voorhield. Deze één pagina lange strips verschenen later in verscheidene boekuitgaven. Vegter tekende ook enkele vervolgverhalen, zoals Jeroen en Jan-Bart. Hij overleed onverwacht in 2003 tijdens een opening van een tentoonstelling in het Haagse perscentrum Nieuwspoort.
In 2001 werd er in het Haags Historisch Museum een tentoonstelling aan zijn werk gewijd. Vegter noemde zichzelf een "gereformeerde atheïst."

## Loopbaan

* In de jaren zestig en zeventig werkte hij bij De Tijd en Sekstant
* In 1977 kreeg hij een vaste plek in Vrij Nederland, tot aan zijn dood
* In 1979 won hij de Stripschapprijs

## Bibliografie (selectie)

* P. de Zeeuw, De vliegende Hollander. Met illustraties van J. Vegter. Den Haag, 1960.
* Niet doen, kleine man!. 's-Gravenhage, 1971.
* Verzameld en Gebundeld. Amsterdam, 1978.
* Zei d'r iemand iets?. Amsterdam, 1979.
* Geníet nou es!. Amsterdam, 1980.
* Jeroen. Amsterdam, 1980.
* Nóg een stapje terug, graag! Amsterdam, 1981.
* Wie doet me wat. Amsterdam, 1982.
* Niemand houdt van me. Amsterdam, 1982.
* Wat maakt 't uit.... Amsterdam, 1983.
* Het ergste leed uit 25 jaar Consumentengids. 250 cartoons van Jaap Vegter in gezinsverpakking. Baarn, 1984.
* Houen zo!. Amsterdam, 1985.
* Ga je lekker!. Amsterdam, 1986.
* Mag 't even..! De wereld volgens Jaap Vegter in strips en cartoons. 's-Gravenhage, 2001.
* Biografie van Jaap Vegter op CultuurArchief.nl
* Biografie van Jaap Vegter bij Lambiek

### Noten

* ↑ Mag 't even...!! : de wereld volgens Jaap Vegter in strips en cartoons. [Den Haag], 2001.
* ↑ https://www.lambiek.net/aanvang/vegter.htm. Gearchiveerd op 8 juni 2023.
* Biografisch Portaal: 54194387
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: vegt011
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8922 5208
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070364257
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 79724
* Virtual International Authority File: 282549522
* WorldCat (via VIAF): 282549522
# Gnomoniaceae

Gnomoniaceae is een familie van schimmels behorend tot de orde Diaporthales. Ze komen voor op planten.

## Kenmerken

Door Laut Monod (1983) zijn de Gnomoniaceae gekarakteriseerd door de ingezonken vruchtlichamen (Ascomata) zonder stroma of in aggregaten in gereduceerde prosenchymatische stromata. De ascomata zijn in het algemeen zacht, dunwandig en prosenchymatisch met een centrale of laterale uitstulping. De asci kunnen een duidelijke apicale ring hebben met gewoonlijk kleine sporen, die niet langer dan 25 µm zijn. Ze kunnen zowel gesepteerd als ongesepteerd zijn. In het anamorfe stadium komen ze bij de Coelomyceten en Hyphomyceten voor als acervulair of pycnidiaal, meestal met een brede opening en met phialidische, meestal ongesepteerde conidiën.

## Genera

Het bestaat uit de volgende genera:
* Alnecium
* Ambarignomonia
* Anisomyces
* Apiognomonia
* Apioplagiostoma
* Asteroma
* Bagcheea
* Chadefaudiomyces
* Clypeoporthe
* Cryphognomonia
* Cryptodiaporthe
* Cryptosporella
* Diplacella
* Ditopella
* Ditopellopsis
* Flavignomonia
* Gloeosporidina
* Gnomonia
* Gnomoniella
* Gnomoniopsis
* Maculatipalma
* Mamiania
* Mamianiella
* Marsupiomyces
* Millerburtonia
* Neognomoniopsis
* Occultocarpon
* Ophiognomonia
* Phragmoporthe
* Phylloporthe
* Plagiostoma
* Pleuroceras
* Sirococcus
* Spataporthe
* Tenuignomonia
* Uniseta
* Valsalnicola
* Vismaya
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ M. Monod: Monographie taxonomique des Gnomoniaceae (= Sydowia. Annales mycologici. Serie 2, Beihefte 9). Berger, Horn 1983, ISBN 3-85028-135-3.
# Stilbopeziza

Stilbopeziza is een monotypisch geslacht van schimmels uit de orde Helotiales. Het bevat alleen Stilbopeziza yerbae.