OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Beautiran

Station Beautiran is een spoorwegstation in de Franse gemeente Beautiran.
# Kreatief met Kurk

Kreatief met Kurk was een satirische mockumentary van Arjan Ederveen, Tosca Niterink en Pieter Kramer (regie), dat van januari tot en met maart 1993 (les 1 tot en met 13) en van januari tot en met juni 1994 (les 14 tot en met 26) is uitgezonden door de VPRO.

## Het programma

Het duo Ederveen en Niterink had al eerder de programmaserie Theo en Thea gemaakt. Nu begonnen ze met een serie op de late avond, met een aantal vrije onderwerpen met wisselende invalshoeken. Het programmathema was steeds een duo, dat een cursus "Kreatief met Kurk" presenteerde alsof het een Teleac-cursus was. Het was een parodie op het programma Kreatief met karton met Ellen Brusse en Wim Kros. Tussen de cursus door werd het programma onderbroken door sketches, waarin Ederveen en Niterink diverse typetjes uitbeeldden. Deze sketches werden in 1996 deels herhaald in de opvolger van Kreatief met Kurk: Borreltijd.

## Overzichtstentoonstelling

Het laatste programma ging vergezeld van een heuse overzichtstentoonstelling van de voorwerpen die tijdens de uitzendingen waren gemaakt in het Amsterdamse Stedelijk Museum. Deze tentoonstelling werd geopend met een toespraak door Rudi Fuchs, de toenmalige directeur van het museum. Ook Peter van de Pood hield een toespraak en wierp symbolisch een kurk in een bak met water, ten teken dat de tentoonstelling geopend was.
In 2005 verscheen bij de VPRO een drie-DVD-box met daarop de dertien uitzendingen van 1993. In oktober 2007 verscheen een twee-DVD-box met de dertien uitzendingen van 1994. Op de DVD's ontbreken 'door juridische omstandigheden' de Poppenstory-items.
# Claude de Forbin

Claude de Forbin, graaf van Gardanne (Gardanne, 6 augustus 1656 - Marseille, 2 maart 1733) was een Frans marineofficier en kaper. Hij was een van de meest getalenteerde Franse marineofficieren van zijn tijd.

## Levensloop

De Forbin leek voorbestemd voor een kerkelijke carrière maar koos voor een militaire carrière. Hij ging in de leer bij zijn oom Louis de Forbin, die kapitein van een galei was. Na een korte diensttijd bij de musketiers werd hij in 1677 onderofficier op een marineschip. Datzelfde jaar doodde hij de ridder de Gourdon in een duel. Hij werd door het Parlement van de Provence ter dood veroordeeld maar verkreeg gratie. Hij diende op schepen in de Caraïben en in de Middellandse Zee, waar hij streed tegen Barbarijse piraten. In 1684 werd hij met de graad van kapitein (lieutenant de vaisseau) belast met een diplomatieke missie naar Siam (Thailand). Koning Narai van Ayutthaya zocht toenadering tot Frankrijk als reactie op de groeiende Nederlandse invloed in de regio. Hij benoemde Forbin tot generalissimo, admiraal en gouverneur van Bangkok. Forbin kon moeilijk aarden in Siam en keerde zogezegd om gezondheidsredenen terug naar Frankrijk.
Terug in Frankrijk legde Forbin zich toe op de kaapvaart onder bevel van Jean Bart. In 1689 werd hij samen met Bart gevangen genomen door de Britten. Forbin, ook al was hij gewond geraakt in de strijd, wist te ontsnappen uit Plymouth en stak in een kleine boot Het Kanaal over. Hij werd bevorderd tot capitaine de vaisseau en was actief bij verschillende zeeslagen tijdens de Oorlog van de Liga van Augsburg: Beachy Head (1690), Barfleur (1692) en Lagos (1693). Hij was ook opnieuw actief in de Middellandse Zee in de strijd tegen Barbarijse piraten. In 1699 werd hij ridder in de Orde van de Heilige Lodewijk en in 1707 kreeg hij een adellijke titel als graaf van Gardanne. In datzelfde jaar werd hij bevorderd tot chef d'escadre. In 1715 nam hij ontslag uit de marine als gevolg van een slechte verstandhouding met de minister voor Marine. Hij trok zich terug op zijn kasteel, het Château de Saint-Marcel bij Marseille. Daar schreef hij zijn memoires en overleed hij in 1733.

## Memoires

Zijn Mémoires (1730) schetsen een historisch belangrijk beeld van het hof van Siam.
# Desiree Derrez

Desiree Derrez (Sittard, 26 oktober 1953) is een Nederlands voormalig televisieproducente en eindredacteur.

## Biografie
### Jeugd en opleiding

Derrez werd geboren in Sittard en groeide op als één na jongste in een katholiek gezin van vijf kinderen. Toen ze in Amsterdam ging wonen volgde ze daar een hbo lerarenopleiding aan De Witte Lelie.

### Loopbaan

Derrez was vanaf 1975 werkzaam als uitvoerend producent bij haar eigen audiovisueel bedrijf "AVVIA" in Amsterdam. Hierna werkte ze als docent bij onder meer "Het Koorenhuis" in Den Haag, "De Fabriek" in Zaandam en "HKU Media" in Hilversum. In die zelfde periode werkte ze als eindredacteur en uitvoerend producent voor de publieke omroepen VARA, KRO, NCRV, Teleac en de Humanistische Omroep. In 2001 was ze eindredacteur van het programma Marc-Marie opgenomen van Marc-Marie Huijbregts.
Vanaf 2002 trad Derrez in vaste dienst bij de VARA waar ze eindredacteur werd van de tv-programma's FF wat anders en HONK!. In datzelfde jaar werd ze vaste projectleider van het tv-programma Kinderen voor Kinderen. Ze vervulde deze functie tot 2018. In 2020 richtte ze het project WAUW! op. Hier worden AZC-kinderen geleerd te dansen en te zingen en zo hun talenten te ontdekken. Ze ging in maart datzelfde jaar met pensioen.

## Tv-programma's

* Lopend vuur (1990)
* Een man van alle wijken (1992)
* Een stem tegen geweld (1993)
* No problem! (1993)
* Yoy (1993)
* Knoop in je zakdoek (1995)
* 50 jaar actief humanisme (1995)
* De nacht (1995)
* Praktische filosofie (1997)
* De lievertjes van klik (1997)
* Denken doorzien (1999)
* HONK! (1999-2002)
* FF wat anders (2000-2002)
* Marc-Marie opgenomen (2001)
* Jules Unlimited (2002)
* Kinderen voor Kinderen (2002-2018)
* ↑ Monica de Ruiter, Ook dertigers zingen nog mee met Kinderen voor Kinderen. Trouw (15 augustus 2009). Gearchiveerd op 10 april 2022. Geraadpleegd op 19 april 2020.
* ↑ AZC kinderen dansen voor de camera van BNNVARA. Oisterwijk Nieuws (6 juli 2019). Gearchiveerd op 2 september 2019. Geraadpleegd op 19 april 2020.
# Gobiodon brochus

Gobiodon brochus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Harold & Winterbottom.
* ↑ (en) Gobiodon brochus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gobiodon brochus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Liernu

Liernu is een dorp in de Belgische provincie Namen, en een deelgemeente van de Waalse gemeente Éghezée. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Éghezée.
Liernu is een landbouw- en woondorp en ligt op 7 kilometer ten westen van Éghezée. Het grondgebied van Liernu wordt van noord naar zuid doormidden gesneden door de autosnelweg A4/E411.

## Bezienswaardigheden

* In het dorp staat de dikste boom van België: een zomereik genaamd Le Gros Chêne de Liernu. De eik zou meer dan 1000 jaar oud zijn. Zijn stamomtrek aan de grond is 10,24 m en 14,24 m op één meter hoogte. De boom is sinds 1939 beschermd als monument.
* De Sint-Jan-de-Doperkerk (Église Saint-Jean-Baptiste) is een classicistisch kerkgebouw van 1793 terwijl in 1897 een neoromaans koor en transept werd toegevoegd. De pastorie werd ingericht als museum.
* De boerderij Ferme de la Cour uit de 17e eeuw waarvan de schuur in 1987 beschermd werd als monument.
* De hoeve Ferme de la Rigauderie die al beschreven werd in de 14de eeuw en met een achtergelegen Motte waarin overblijfselen gevonden werden van de Romeinse tijd tot de Middeleeuwen.
* Sint-Jan Baptistkerk
* Pastorij
* Dikke eik van Liernu
* Ferme de la Cour
* Ferme de la Natoye
* Motte Del Rigadrie, motheuvel van middeleeuwse versterking

## Natuur en landschap

Liernu ligt aan de Ruisseau de Liernu die uitmondt in de Mehaigne. De hoogte aan de kerk bedraagt 161 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Nabijgelegen kernen

Meux, Aische-en-Refail, Saint-Germain
# Hans de Beaufort-beker

De Hans de Beaufort-beker is hoogste onderscheiding in de Nederlandse motorsportwereld die -in principe jaarlijks, en tegenwoordig op het jaarlijkse motorsportgala in januari- door de KNMV wordt uitgereikt aan een Nederlandse motorrijder die zich in een bepaald jaar bijzonder heeft geprofileerd. Als er in een jaar geen motorsporter is die aan alle eisen voldoet, wordt de prijs niet toegekend.
De prijs is genoemd naar de Nederlandse motorrijdende verzetsman Hans de Beaufort, die in 1942 in Dijon (Frankrijk) werd gefusilleerd door de Duitsers. De Hans de Beaufort-beker werd in 1947 voor het eerst uitgereikt aan Dick Renooy.

## Lijst van winnaars

    N.B. De jaartallen betreffen het jaar waarvoor de prijs is uitgereikt.
    Winnaars uit motorcrosssectie op motocrossadvies.nl
# Henri Libbrecht

Henri Joseph Pierre Pol Marie Libbrecht (Wetteren, 6 maart 1879 - Brussel, 11 augustus 1932) was een Belgisch politicus voor de Katholieke Partij.

## Biografie

Henri Libbrecht was een zoon van Charles-Ange Libbrecht (1840-1917) en Louise Marie van Cromphaut (1852-1909). Hij trouwde in 1904 met Marthe van Put (1881-1946). Ze kregen twee zoons en twee dochters.
Hij werd ingenieur en beheerder van vennootschappen. Hij was ook directeur van de buskruitfabriek (PRB) in Wetteren. Deze fabriek, opgericht door de familie Cooppal, werd bestuurd door Constantin Van Cromphaut, die de zaak leidde van 1828 tot aan zijn dood in 1879. Hij werd opgevolgd door zijn schoonzoon Charles-Ange Libbrecht en na hem door zijn kleinzoons Maurice Libbrecht (1874-1909) en Henri Libbrecht. Na de dood van Maurice in 1909 volgde Henri hem op als directeur en in 1913 werd hij, in opvolging van zijn vader, afgevaardigd bestuurder.
In Wetteren werd hij gemeenteraadslid (vanaf 1910) en schepen (1911-1932). Na het ontslag in 1927 van de burgemeester van Wetteren, notaris Florimond Leirens (1857-1942), werd Libbrecht door de Cercle catholique voorgedragen, maar zijn onkunde van het Nederlands maakte dat men aan een andere kandidaat de voorkeur gaf.
In 1925 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Dendermonde-Sint-Niklaas en vervulde dit mandaat tot in 1929. Hij werd toen tot senator verkozen voor hetzelfde arrondissement en dit mandaat vervulde hij tot aan zijn dood.
Het kasteel waar hij op woonde werd na zijn dood gesloopt en het domein verkaveld.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972.
* René UYTTENDAELE, Wetteren 1900-1952. Kroniek van een gemeente, Wetteren, De Canck, 1993.

## Externe link

* Henri Libbrecht in de ODIS
# Station Podensac

Station Podensac is een spoorweghalte in de Franse gemeente Podensac.
# Verdrag van Saint-Germain (1919)

Het Verdrag van Saint-Germain werd op 10 september 1919 gesloten tussen de overwinnaars van de Eerste Wereldoorlog en de overgebleven rompstaat Oostenrijk. Het verdrag is genoemd naar de Parijse voorstad Saint-Germain-en-Laye, waar het in het plaatselijke kasteel werd onderhandeld en ondertekend. Het verdrag werd op 16 juli 1920 formeel van kracht.

## Erkenning

Dit verdrag regelde niet alleen de erkenning van het nieuwe Oostenrijk, maar ook de erkenning van de nieuwe staten, die uit het oude Oostenrijk-Hongarije waren ontstaan. Oostenrijk erkende aldus de onafhankelijkheid van Hongarije, Tsjechoslowakije, Polen en Joegoslavië. In dit verdrag werd tevens gesproken over de noodzaak van herstelbetalingen, die het nieuwe Oostenrijk zou moeten voldoen, maar gezien het bankroet van de staat is het nooit tot een taxatie van schade en betalingen gekomen.

## Bepalingen

* Verbod aan Oostenrijk om een (politieke of economische) unie met Duitsland aan te gaan zonder goedkeuring van de Volkenbond. Deze goedkeuring werd niet gegeven.
* Het gebruik van de naam Deutschösterreich als staatsnaam is verboden.
* Beperking van een toekomstig Oostenrijks leger tot maximaal 30.000 manschappen.
* De formele schuld van de Eerste Wereldoorlog werd aan het Habsburgse huis en het Duitse Keizerrijk toegerekend.
* De kroonlanden Bohemen, Moravië, Oostenrijks-Silezië en enkele Neder-Oostenrijkse gemeenten worden aan het nieuwe Tsjechoslowakije toegewezen.
* Zuid-Tirol, Trentino en het Karinthische Kanaltal, voortaan Val Canale, vallen voortaan onder Italië.
* Het kroonland Galicië, wordt deel van de nieuwe staat Polen.
* Het kroonland Boekovina komt aan Roemenië.
* Delen van Zuid-Stiermarken en Zuid-Karinthië gaan naar de nieuwe Staat van Slovenen, Kroaten en Serven.
* In het zuidelijk deel van Karinthië zal een volksraadpleging gehouden worden over de vraag of men er tot Oostenrijk of tot de Staat van Slovenen, Kroaten en Serven wil behoren (zie: Karinthisch plebisciet).
* De westelijke grensgebieden van Hongarije vervallen aan Oostenrijk, als Burgenland. Deze naam komt overigens van de Duitse namen voor de vier westelijke grenscomitaten: Wieselburg, Eisenburg, Ödenburg en Pressburg). De stad Ödenburg/Sopron zal uiteindelijk in een plebisciet haar toekomst bepalen. Het comitaat Pressburg en daarmee de stad (Poszony) onder de naam Bratislava, komt onder het nieuwe Tsjechoslowakije.
* Over de stad Triëst en haar omgeving, waaronder Istrië, worden beraadslagingen voortgezet.
* Het kroonland Dalmatië gaat naar de nieuwe Staat van Slovenen, Kroaten en Serven.

## Trianon

Het Hongaarse deel van de dubbelmonarchie werd eveneens genoodzaakt de grenzen van het nieuwe Hongarije en de overgang van voormalig Hongaars gebied naar de buurlanden per verdrag te regelen. Dit werd geregeld in het Verdrag van Trianon, dat getekend werd op 4 juni 1920.
# Wilhelmina Thomassen

Wilhelmina Maria Elisabeth Thomassen (Rotterdam, 8 september 1949), ook wel Willy Thomassen, is een Nederlands juriste en rechter.

## Loopbaan

Thomassen studeerde Nederlands recht aan de Universiteit Leiden. Ze was vanaf 1970 actief in de Kommunistiese Eenheidsbeweging Nederland (KEN) en Socialistiese Partij (SP). In 1975 volgde ze Koos van Zomeren op als voorzitter van de radicale Bond van Huurders en Woningzoekenden (BHW). Bij de Tweede Kamerverkiezingen 1977 was ze kandidaat namens de SP. Samen met haar echtgenoot verliet Thomassen de partij kort daarna.
Zij werd advocaat en was daarna lange tijd rechter in 's-Gravenhage. Van 1998 tot 2004 was zij rechter aan het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. Van 2004 tot 2012 was zij lid van de Hoge Raad. Van 2006 tot 2009 was zij gasthoogleraar internationalisering aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Van 2009 tot 11 november 2010 was zij voorzitter van de staatscommissie-Thomassen inzake een herziening van de Grondwet. Daarna was zij plaatsvervangend lid van de Venice Commission, lid van de Hammarskjold Commission en is zij thans lid van de International Council of Arbitration for Sport.
Thomassen is ridder in het Franse Legioen van Eer en Commandeur in de Orde van Oranje Nassau.

## Autobiografie

* Wilhelmina Thomassen, Mijn jaren: hoe ik mijn weg vond in de wereld van recht en rechtspraak, 2024, ISBN 9789078824114.

## Voetnoten en referenties

* ↑ Frank Kuitenbrouwer, 'Geheim van de raadkamer' heeft langste tijd gehad. nrc.nl (26 februari 2010). Geraadpleegd op 10 juni 2017.
* ↑ Wilhelmina Thomassen, LinkedIn profiel Wilhelmina Thomassen. Geraadpleegd op 10 juni 2017.
* 1 2 3 Mooie donaties voor RR | Rechters voor Rechters. Geraadpleegd op 17 september 2019.
* ↑ Het begin. KEN en MLS, geschiedenisspleiden.nl.
* ↑ Bond van huurders en Woningzoekenden (BHW), geschiedenisspleiden.nl.
* ↑ Publicatie kandidatenlijsten kieskring VI ('s-Gravenhage), Trouw, 21 mei 1977.
* ↑ (en) Rainer Arnold (21 augustus 2012). The Universalism of Human Rights. Springer Science & Business Media. ISBN 9789400745100.
* 1 2 3 Wilhelmina Thomassen benoemd tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau. NJCM. Geraadpleegd op 17 september 2019.
* ↑ Staatscommissie-Thomassen. www.parlement.com. Geraadpleegd op 17 september 2019.
# Drepanophycus

Drepanophycus is een geslacht van uitgestorven vasculaire planten van de divisie Lycopodiophyta van de Onder- tot Boven-Devoonse periode (ongeveer 420 tot 370 miljoen jaar geleden), gevonden in Oost-Canada en de noordoostelijke Verenigde Staten, China, Rusland, Egypte en verschillende delen van Noord-Europa en het Verenigd Koninkrijk.

## Beschrijving

Stam in de orde van enkele millimeter tot enkele centimeter in diameter en enkele centimeter tot een meter lang, rechtopstaand of gebogen, af en toe dichotomisch, voorzien van echte wortels aan de basis. Vasculaire bundel actinostele, tracheïden van het primitieve ringvormige of spiraalvormige type (zogenaamd G-type). Bladeren zijn onvertakte en doornvormige (dat wil zeggen met een brede basis, taps toelopend naar een stompe punt) microfielen van enkele millimeter lang met een enkele prominente vaatdraad, spiraalvormig gerangschikt op de stengel. Sporangia afzonderlijk gedragen op het bovenste bladoppervlak.
Drepanophycus heeft overeenkomsten met het geslacht Halleophyton. Het verschilt van het nauw verwant geslacht Baragwanathia uit dezelfde periode, in de positie van de sporangia en de opstelling en vorm van de bladeren. Zie Drepanophycaceae voor meer details. Het is meer afgeleid dan het naast elkaar bestaande geslacht Asteroxylon, dat enaties heeft zonder vaatbundels, in tegenstelling tot de echte bladeren van Drepanophycus.
Drepanophycus spinaeformis werd voor het eerst ontdekt in Schotland. Fossielen zijn sindsdien teruggevonden in Rusland (rond het Shunet-meer in de republiek Khakassia), in de provincie Yunnan van de Volksrepubliek China en in Egypte. Ze behoorden tot de vroegste landplanten, groeiend tot ongeveer tachtig centimeter hoog. De soort onderscheidt zich met name van andere planten in het geslacht door zijn dikkere stengels. Loof wordt beschreven als stevig en stekelig, hoewel geborgen fossielen zelden bladdetails behouden. De huidmondjes van D. spinaeformis lijken op die van Lycopodium japonicum. Ze bestaan allebei uit twee grote beschermende cellen en poriën en zijn anomocytair. Er waren twee kleine beschermende cellen, omgeven door twee grote, op dezelfde manier gevormde, secundaire cellen (paracytisch), afkomstig van een uitgesproken elliptische cuticulaire richel op het oppervlak van de beschermende cellen, die een verdikt omtrekgebied omringen.
* ↑ Fossilworks: Drepanophycus. fossilworks.org. Geraadpleegd op 28-10-2021.
* ↑ (en) Drepanophycus. Dinopedia. Geraadpleegd op 28-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Drepanophycus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sierra Leone op de Gemenebestspelen

Sierra Leone is een van de landen die deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Sinds 1958 heeft Sierra Leone dertienmaal deelgenomen. In totaal over deze dertien edities won Sierra Leone nog geen enkele medaille.

## Medailles

Sierra Leone op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1958 | - | - | - | - | / |
| 1966 | - | - | - | - | / |
| 1970 | - | - | - | - | / |
| 1978 | - | - | - | - | / |
| 1990 | - | - | - | - | / |
| 1994 | - | - | - | - | / |
| 1998 | - | - | - | - | / |
| 2002 | - | - | - | - | / |
| 2006 | - | - | - | - | / |
| 2010 | - | - | - | - | / |
| 2014 | - | - | - | - | / |
| 2018 | - | - | - | - | / |
| 2022 | - | - | - | - | / |
# Station Cérons

Station Cérons is een spoorwegstation in de Franse gemeente Cérons.
# Daplasa irrorata

Daplasa irrorata is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Moore.
# Spoorlijn Bottrop Nord - Quakenbrück

De spoorlijn Bottrop Nord - Quakenbrück is een Duitse spoorlijn en als spoorlijn 2273 onder beheer van DB Netze.

## Geschiedenis

De 155 km lange, voormalige verbinding tussen Bottrop in het Ruhrgebied en Quakenbrück in het Oldenburger land is geopend door de Rheinische Eisenbahn-Gesellschaft op 1 juli 1879. Thans zijn grote delen van deze verbinding niet meer in gebruik en opgebroken.
Alleen de trajecten Dorsten - Coesfeld en Rheine - Spelle zijn nog in gebruik voor reizigers en/of goederenverkeer. Het traject Fürstenau - Quakenbrück is volledig opgebroken, maar door stenen nog wel zichtbaar.
Het noordelijke, vrijwel bochtenloze, traject van Rheine naar Quakenbrück is nog in beeld geweest als deel van een ICE-verbinding. Er waren reeds voor 25 miljoen Duitse Mark werkzaamheden aan dit tracé verricht, toen werd besloten het traject toch niet te gebruiken.

## Treindiensten

De Deutsche Bahn en NordWestBahn verzorgen het personenvervoer op dit traject met RB treinen.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RB 45 | Regionalbahn (NordWestBahn) | Dorsten – Hervest-Dorsten – Lembeck – Maria Veen – Coesfeld (Westf) | Der Coesfelder 1x per twee uur in het weekend |
| RB 63 | Regionalbahn (DB Regio Westfalen) | Münster Zentrum Nord – Münster (Westf) Hbf – Coesfeld (Westf) | Baumberge-Bahn |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Bottrop Nord

    DB 2262, spoorlijn tussen Oberhausen en Bottrop Nord

### Dorsten

    DB 15, spoorlijn tussen Hervest-Dorsten en Dorsten
    DB 2236, spoorlijn tussen Zutphen en Gelsenkirchen-Bismarck

### Hervest-Dorsten

    DB 2236, spoorlijn tussen Zutphen en Gelsenkirchen-Bismarck

### Coesfeld

    DB 2100, spoorlijn tussen Dortmund en Gronau
    DB 2265, spoorlijn tussen Empel-Rees en Müster

### Steinfurt-Burgsteinfurt

    DB 2014, spoorlijn tussen Münster en Glanerbeek
    DB 9205, spoorlijn tussen Borken en Burgsteinfurt

### Hauenhorst

    DB 2023, spoorlijn tussen Hauenhorst en Rheine Rangierbahnhof
    DB 2025, spoorlijn tussen Hauenhorst en Rheine Rangierbahnhof

### Rheine

    DB 44, spoorlijn tussen Rheine en de Emshafen
    DB 2020, spoorlijn tussen Ochtrup en Rheine
    DB 2021, spoorlijn tussen Rheine Rs en Rheine
    DB 2931, spoorlijn tussen Hamm en Emden
    DB 2992, spoorlijn tussen Löhne en Rheine

### Altenrheine

    DB 9208, spoorlijn tussen Osnabrück en Altenrheine

### Quakenbrück

    DB 1502, spoorlijn tussen Oldenburg en Osnabrück

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2014, ISBN 978-3-89494-145-1.
* ↑ Interactieve kaart van DB Netze (voor dienstregeling 2013) Geraadpleegd 28 juli 2013
* http://nrwbahnarchiv.bplaced.net/strecken/2273.htm