OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Emile Lejeune

Emile Lejeune (Weerst, 17 februari 1938 – Luik, 28 december 2024) was een Belgisch voetballer die speelde als verdediger. Hij voetbalde in Eerste klasse bij Club Luik en speelde 10 interlandwedstrijden met het Belgisch voetbalelftal.

## Loopbaan

Lejeune debuteerde in 1959 als verdediger in het eerste elftal van toenmalig Eersteklasser Club Luik en verwierf er al spoedig een basisplaats. Met de ploeg eindigde Lejeune in 1961 als tweede in de eindrangschikking van de Belgische voetbalcompetitie. In de eerste helft van de jaren 1960-1969 eindigde de ploeg steeds in de eerste helft van de rangschikking en speelde daardoor enkele jaren in de Jaarbeursstedenbeker. In het seizoen 1963-64 behaalde Club Luik met Lejeune hierin de halve finales tegen Real Zaragoza nadat het onder meer Arsenal FC had uitgeschakeld. Lejeune bleef bij de ploeg voetballen tot in 1970 en zette toen een punt achter zijn spelersloopbaan op het hoogste niveau. In totaal speelde hij 276 wedstrijden voor Club Luik waarvan 243 competitiewedstrijden in Eerste klasse en hij scoorde hierin 5 doelpunten.
Tussen 1960 en 1964 werd Lejeune 14 maal geselecteerd voor het Belgisch voetbalelftal. Hij speelde tot mei 1962 in totaal 10 wedstrijden met de nationale ploeg.
Lejeune overleed op 28 december 2024 op 86-jarige leeftijd.
* ↑ Belgiumsoccerhistory (Peter Mariën). Gearchiveerd op 5 augustus 2011. Geraadpleegd op 3 mei 2018.
* ↑ (fr) Défenseur historique du RFC Liège et ancien Diable Rouge, Emile Lejeune est décédé ce samedi. Walfoot (28 december 2024).
* ↑ (fr) Annonce nécrologique de Monsieur Emile LEJEUNE (28-12-24). Hauben-Nihant. Geraadpleegd op 30 december 2024.
* ↑ "Ex-Rode Duivel Emile Lejeune (86), boegbeeld van FC Luik, overleden", Gazet van Antwerpen. Gearchiveerd op 2 januari 2025. Geraadpleegd op 28 januari 2025.
# Lijst van Europese wedstrijden van Aqtöbe FK

De Kazachse voetbalclub Aqtöbe FK speelt sinds 2006 wedstrijden in Europese competities. Hieronder volgt een overzicht van de gespeelde wedstrijden per seizoen.
Uitslagen vanuit gezichtspunt Aqtöbe FK
| Seizoen | Competitie | Ronde | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 2006/07 | Champions League | 1Q | Liepājas Metalurgs | 1-2 | 0-1 (U) | 1-1 (T) | 0.5 |
| 2007/08 | UEFA Cup | 1Q | SV Mattersburg | 3-4 | 1-0 (T) | 2-4 (U) | 1.0 |
| 2008/09 | Champions League | 1Q | FC Sheriff Tiraspol | 1-4 | 1-0 (T) | 0-4 (U) | 1.0 |
| 2009/10 | Champions League | 2Q | FH Hafnarfjörður | 6-0 | 4-0 (U) | 2-0 (T) | 2.5 |
| | | 3Q | Maccabi Haifa FC | 3-4 | 0-0 (T) | 3-4 (U) | 2.5 |
| 2009/10 | Europa League | PO | Werder Bremen | 3-8 | 3-6 (U) | 0-2 (T) | 2.5 |
| 2010/11 | Champions League | 2Q | Olimpi Roestavi | 3-1 | 2-0 (T) | 1-1 (U) | 3.5 |
| | | 3Q | Hapoel Tel Aviv FC | 2-3 | 1-0 (T) | 1-3 (U) | 3.5 |
| 2010/11 | Europa League | PO | AZ | 2-3 | 0-2 (U) | 2-1 (T) | 3.5 |
| 2011/12 | Europa League | 2Q | Kecskeméti TE | 1-1 (u) | 1-1 (U) | 0-0 (T) | 2.0 |
| | | 3Q | Alania Vladikavkaz | 2-2 ns (2-4) | 1-1 (U) | 1-1 nv (T) | 2.0 |
| 2012/13 | Europa League | 1Q | Torpedo Koetaisi | 2-1 | 1-1 (U) | 1-0 (T) | 2.5 |
| | | 2Q | FC Milsami Orhei | 5-4 | 2-4 (U) | 3-0 (T) | 2.5 |
| | | 3Q | Racing Genk | 2-4 | 1-2 (U) | 1-2 (T) | 2.5 |
| 2013/14 | Europa League | 1Q | Gandzasar Kapan | 4-2 | 2-1 (U) | 2-1 (T) | 4.0 |
| | | 2Q | IL Hødd | 2-1 | 0-1 (U) | 2-0 (T) | 4.0 |
| | | 3Q | Breiðablik Kópavogur | 1-1 ns (2-1) | 1-0 (T) | 0-1 nv (U) | 4.0 |
| | | PO | FC Dynamo Kiev | 3-8 | 2-3 (T) | 1-5 (U) | 4.0 |
| 2014/15 | Champions League | 2Q | FC Dinamo Tbilisi | 4-0 | 1-0 (U) | 3-0 (T) | 2.5 |
| | | 3Q | Steaua Boekarest | 3-4 | 2-2 (T) | 1-2 (U) | 2.5 |
| 2014/15 | Europa League | PO | Legia Warschau | 0-3 | 0-1 (T) | 0-2 (U) | 2.5 |
| 2015/16 | Europa League | 1Q | JK Nõmme Kalju | 0-1 | 0-1 (T) | 0-0 (U) | 0.5 |
| 2016/17 | Europa League | 1Q | MTK Boedapest | 1-3 | 1-1 (T) | 0-2 (U) | 0.5 |
| 2023/24 | Europa Conference League | 2Q | Torpedo Koetaisi | 5-3 | 4-1 (U) | 1-2 (T) | 1.5 |
| | | 3Q | Sepsi OSK | 1-2 | 1-1 (U) | 0-1 (T) | 1.5 |
| 2024/25 | Europa Conference League | 1Q | FK Sarajevo | 3-3 (3-4 ns) | 0-1 (T) | 3-2 (U) | 1.0 |
| Totaal aantal behaalde punten voor UEFA coëfficiënten: 23.0 |||||||||
Zie ook
* Deelnemers UEFA-toernooien Kazachstan
* Ranglijst van alle clubs die in de diverse Europa Cups zijn uitgekomen
# Amnioblast

Een amnioblast is een afgeplatte cel van het amnion, het binnenste vruchtvlies, dat de amnionholte omsluit.
Naarmate de innesteling van de blastocyste vordert, verschijnt er een kleine ruimte in de embryoblast, die het primordium van de amnionholte is. Al snel scheiden amnionvormende cellen, de amnioblasten, zich af van de epiblast en bekleden het amnion. Amnioblasten vermenigvuldigen zich snel en vormen een eenvoudige epitheellaag op het binnenoppervlak van de amnionholte. Deze epitheellaag vormt het vruchtvlies. Naarmate het aantal cellagen toeneemt en door de afscheiding van extracellulaire matrix door amnioblasten, wordt het vruchtvlies dikker en robuuster. Amnioblasten scheiden actief vruchtwater af.
Net als epiblastcellen brengen amnioblasten OCT4 tot expressie. Het OCT4-gen codeert voor een proteïne – een transcriptiefactor – dat voor een normale embryonale ontwikkeling belangrijk is.
Omdat de pluripotente amnioblasten pas in het blastocyststadium verder differentiëren wordt veel onderzoek gedaan naar hun geschiktheid voor gebruik als stamcellen. De amnioblasten differentiëren uiteindelijk in voor het stamcelonderzoek belangrijke amniotische epitheliale stamcellen (AESC's).
* ↑ Moore, Keith L. (2020). The developing human : clinically oriented embryology, Eleventh, Edinburgh, p. 37. ISBN 9780323611541.
* ↑ Rayat Pisheh H, Darvishi A and Masoomkhah SS (2024) Amniotic membrane, a novel bioscaffold in cardiac diseases: from mechanism to applications. Front. Bioeng. Biotechnol. 12:1521462. doi: 10.3389/fbioe.2024.1521462
* ↑ Ogawa, E., Oguma, Y., Kushida, Y. et al. Naïve pluripotent-like characteristics of non-tumorigenic Muse cells isolated from human amniotic membrane. Sci Rep 12, 17222 (2022). https://doi.org/10.1038/s41598-022-22282-1\
* 1 2 (en) Chen Qiu, Zhen Ge, Wenyu Cui. Human Amniotic Epithelial Stem Cells: A Promising Seed Cell for Clinical Applications. International Journal of Molecular Sciences 21 (20). ISSN: 1422-0067. PMID 33086620. DOI: 10.3390/IJMS21207730. Wikidata
# The Hoose-Gow

The Hoose-Gow is een korte film uit 1929 met Laurel en Hardy in de hoofdrol, geregisseerd door James Parrott en geproduceerd door Hal Roach .

## Verhaal

Stan en Ollie zijn getuigen van een bankoverval. Ze worden echter gearresteerd op verdenking van betrokkenheid (ze zouden op de uitkijk hebben gestaan) en veroordeeld. De film begint met hun aankomst in de gevangenis met andere gevangen. Dit begint al slecht doordat ze vast komen te zitten in de politiebus.
Tijdens hun eerste ontmoeting met de gevangenisbewaker, die ze proberen te overtuigen van hun onschuld, probeert het duo te ontsnappen met een gekregen appel die over de gevangenismuur moet worden gegooid. Vrienden aan de andere kant van de muur gooien op dat teken een ladder over de muur die het duo kan gebruiken om eroverheen te klimmen. De gevangenisbewaker pakt de appel echter af en gooit deze zelf over de muur. Wanneer de ladder wordt gegooid neemt hij poolshoogte buiten de muren. De vrienden rennen weg en de bewaker sluit per ongeluk Stan en Ollie aan de andere kant op. Stan klopt vervolgens op de deur van de gevangenispoort om weer binnengelaten te worden. Ollie pakt hem beet en samen vluchten ze. De bewaker komt echter weer naar buiten en schiet op de twee. Hun daaropvolgende terugkeer wordt gekenmerkt door de vernedering en hun broeken die aan flarden liggen.
Stan en Ollie moeten daarna buiten de gevangenis onder strenge bewaking met andere gevangenen een taakstraf uitvoeren; het graven van een meterslange kuil voor een onbekend doel. Ze komen terecht in de eigenaardige dynamiek van het gevangenisleven die ze niet snappen. De medegevangenen nemen het duo op de hak met als hoogtepunt dat hen wordt verteld dat ze een eigen eettafel hebben. Dit is echter de tafel van de gevangenisbewaker. Als straf krijgen ze de opdracht een boom om te zagen voor brandhout voor de keuken. Ze hakken echter per ongeluk een wachttoren om, die op alle eettafels en de tent van de kok valt. Voordat de troep kan worden opgeruimd wordt aangekondigd dat de gouverneur een onverwachts werkbezoek komt afleggen.
De gevangenen worden snel weer aan het werk gezet. En terwijl de directeur door de bewaker wordt rondgeleid over het terrein komt Stans pikhouweel per ongeluk terecht in de radiator van de auto van de gouverneur, die lek wordt geprikt. In een misplaatste poging om de situatie recht te zetten, proberen ze de schade te herstellen door de radiator te vullen met droge rijst, op advies van een medegevangene. Hun geïmproviseerde reparatie levert echter onverwachte gevolgen op als de rijst verandert in een chaotische uitbarsting die lijkt op rijstpudding, wat leidt tot een grillig rijstgooi-gevecht waarbij de bezoekende gouverneur en zijn gevolg betrokken zijn.

## Rollen

* Stan Laurel - Stan
* Oliver Hardy - Ollie
* Tiny Sandford - gevangenisbewaker
* James Finlayson - gouverneur
* Charlie Hall - bewaker in de wachttoren
* Leo Wilis - Leo
* Elinor Vanderveer - gast van de gouverneur
* Dick Sutherland - de kok
# Emma Rodgers

Emma Rodgers (Liverpool, 6 juli 1974) is een Britse kunstenares. Ze is bekend om haar keramiekkunst.

## Levensloop

Emma Rodgers is opgevoed door haar grootouders en moeder.
Vanaf haar elfde begon ze te werken bij Rennie's Arts and Craft een plaatselijke kunsthandelaar, daar kwam ze in contact met verschillende materialen en hun gebruik. Ze studeerde kunst, design en keramiek op GCSE-niveau bij Stuart Dimalow.
Haar diploma Btec in kunst en design en haar design-cursussen aan het Wirral Metropolitan College zorgden voor een basis in haar kunstopleiding.
Rodgers is in 1998 afgestudeerd aan de universiteit van Wolverhampton, waar ze zowel een bachelordiploma als een masteropleiding vervolledigd heeft.
Ze is een professioneel lid van de Craft Potters Association en ontving meerdere onderscheidingen. Ze ontwierp een decorstuk voor de film Avengers: Age of Ultron en Guardians of the Galaxy.

## Exposities (selectie)

* 2017: 's werelds grootste meccano-beeld - Liver Bird, Liverpool
* 2016: Cilla Black standbeeld - Cavern Club, Liverpool
* 2015: Liverpool FC - Pelé shield
* 2014: "Spiritus" Emma Rodgers - Galerie Alice Mogabgab, Beiroet
* 2013: Liverpool FC Plaques
* 2012: Outsider Art Fair, Parijs
* 2011: Collect Saatchi vertegenwoordigd door het Bluecoat Display Centre
* 2010: The Rise Of Women Artists National Museums and Galleries - Stricoff Fine Art, New York
* 2009: Solo tentoonstelling, Chelsea Art Club
* 2008: Solo tentoonstelling, Imagine Gallery, Sudbury
* 2007: Solo tentoonstelling, Stricoff Fine Art, New York
* 2006: SOFA, New York
* 2005: SOFA, Chicago
* 2004: SOFA, Chicago
* 2003: Collect, Victoria and Albert Museum, Londen
* 2002: Art 4 Lift Charity, Christies, Londen
* 2001: Museum of the Southwest, Texas, Verenigde staten van Amerika
* 2000: Williamson Art Gallery, Wirral
* 1999: Lineart, Gent
* 1998: MA Tentoonstelling (Universiteit van Wolverhampton)
* 1997: Art in Clay, Hatfield
* 1996: Ceramic Contemporaries 2, V&A Museum – prijswinnaar Figuratief spreken, Rufford Craft Centre
# Grote kiskadie

De grote kiskadie (Pitangus sulphuratus) is een insectenetende (sub)tropische zangvogel uit de familie van de tirannen.

## Kenmerken

De volwassen grote kiskadie is circa 22 centimeter groot en weegt circa 63 gram. De kop is zwart met een witte oogstreep. De rug, vleugels en staart zijn bruin, de borst is helder geel. De snavel is kort en dik. De lichaamslengte bedraagt 21 tot 24 cm.
In verschillende talen is de naam van de vogel een onomatopee, ontleend aan de karakteristieke roep: een luid grietjebie. In Suriname is hij om zijn roep bekend als grietjebie. In Brazilië worden de vogel en zijn roep aangegeven als bem-te-vi; in Spaanstalige landen heet hij bien-te-veo, wat zoveel betekent als "Ik zie je goed!" of "Goed je te zien!".

## Leefwijze

Zijn voedsel bestaat uit insecten en vruchten, maar ook vissen en kikkervisjes staan op zijn menu. De vogel zit daarvoor op een tak te wachten, totdat hij met een stootduik zijn prooi te grazen neemt.

## Verspreiding en leefgebied

De grote kiskadie broedt in open bebost terrein, inclusief bouwland en rond menselijke bewoning, vanaf het zuiden van Texas tot Uruguay en centraal Argentinië en op Trinidad.
De soort telt tien ondersoorten:
* P. s. texanus: van zuidelijk Texas tot zuidoostelijk Mexico
* P. s. derbianus: oostelijk Mexico
* P. s. guatimalensis: van zuidoostelijk Mexico tot centraal Panama.
* P. s. rufipennis: noordelijk Colombia en noordelijk Venezuela
* P. s. caucensis: westelijk en zuidelijk Colombia
* P. s. trinitatis: oostelijk Colombia, zuidelijk en oostelijk Venezuela, noordwestelijk Brazilië en Trinidad
* P. s. sulphuratus: van de Guyana's en noordelijk Brazilië, zuidoostelijk Colombia en oostelijk Ecuador tot zuidoostelijk Peru
* P. s. maximiliani: van noordelijk Bolivia en Paraguay tot oostelijk en zuidelijk Brazilië
* P. s. bolivianus: oostelijk Bolivia
* P. s. argentinus: van Paraguay, Brazilië en Uruguay tot Argentinië

## Status

De grootte van de populatie is in 2008 geschat op 50-100 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Galerij

* Een grote kiskadie verjaagt een havik
* Een van de vliegenvangers die lijkt op de grote kiskadie is Myiozetetes similis
* Bem-te-vi in Jardim Botânico do Rio de Janeiro (Brazilië)
* Cristofue in San Salvador (El Salvador)
* Badend in een fontein
# Jan Mulder

Jan Mulder kan verwijzen naar:
* Jan Mulder (wielrenner, 1878), Nederlands wielrenner
* Jan Mulder (kunstschilder) (1897-1962), Belgisch kunstschilder
* Jan Jacobs Mulder (1940-2019), Nederlands beeldend kunstenaar
* Jan Mulder (politicus) (1943), Nederlands politicus (VVD) en VN-functionaris
* Jan Mulder (voetballer, 1945), Nederlands voetballer (voor Anderlecht en Ajax), columnist, schrijver en televisiepersoonlijkheid
* Jan Mulder (schrijver) (1970), Nederlands schrijver van de boeken Aan De Langeleegte, Jantje, je hebt goud in je benen en 100 jaar VV Gieten
* Jan Mulder (beeldend kunstenaar) (1955), Nederlands beeldend kunstenaar
* Jan Mulder (wielrenner, 1956), Nederlands wielrenner
* Jan Mulder (voetballer, 1961), Nederlands voetballer (onder andere SVV en Feyenoord)
* Jan Mulder (musicus) (1963), Nederlands pianist en componist
* Jan Mulder (voetballer, 1964), Nederlands voetballer (PEC Zwolle)
* Jan Mulder (voetballer Sittardia), Nederlands voetballer (Sittardia)
In samenstelling:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Mulder en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eberfing

Eberfing is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Weilheim-Schongau. Eberfing telt 1.481 inwoners.
Altenstadt · Antdorf · Bernbeuren · Bernried · Böbing · Burggen · Eberfing · Eglfing · Habach · Hohenfurch · Hohenpeißenberg · Huglfing · Iffeldorf · Ingenried · Oberhausen · Obersöchering · Pähl · Peißenberg · Peiting · Penzberg · Polling · Prem · Raisting · Rottenbuch · Schongau · Schwabbruck · Schwabsoien · Seeshaupt · Sindelsdorf · Steingaden · Weilheim i.OB · Wessobrunn · Wielenbach · Wildsteig
# HVV Tubantia in het seizoen 1955/56

Het seizoen 1955/1956 was het eerste jaar in het bestaan van de Hengelose betaaldvoetbalclub Tubantia. Voorafgaand aan het seizoen nam de club de restanten van, de voormalige NBVB-club, de Twentse Profs over. De club kwam uit in de Eerste klasse C en eindigde daarin, na een verloren beslissingswedstrijd tegen Fortuna Vlaardingen, op de vijfde plaats, dit betekende dat de club in het nieuwe seizoen uitkwam in de Tweede divisie.

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste klasse C

| | DHC | DOSKO | Fortuna | Helmondia '55 | Hilversum | KFC | Oldenzaal | Oosterparkers | TOP | UVS | Volendam | Wilhelmina | Zeist | ZFC | Zwartemeer |
| Thuis | 2 – 0 | 1 – 1 | 1 – 1 | 1 – 7 | 2 – 3 | 0 – 2 | 0 – 0 | 4 – 0 | 2 – 2 | 5 – 1 | 2 – 1 | 3 – 0 | 3 – 0 | 5 – 1 | 2 – 2 |
| Uit | 3 – 1 | 1 – 2 | 1 – 3 | 3 – 3 | 3 – 2 | 2 – 1 | 0 – 2 | 1 – 0 | 1 – 3 | 2 – 3 | 2 – 1 | 1 – 0 | 1 – 2 | 3 – 3 | 0 – 1 |

### Beslissingswedstrijd om de vierde plaats

| Beslissingswedstrijd | Tubantia | 1 – 2 (0 – 1) | Fortuna |
| 10 juni 1956 Plaats: Amersfoort Birkhoven Toeschouwers 6.000 Scheidsrechter: Joop Martens | Theo Albers 58' (pen.) | | 7', 82' Jan van den Berg (junior) |

## Statistieken Tubantia 1955/1956
### Eindstand Tubantia in de Nederlandse Eerste klasse C 1955 / 1956

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 5e | 30 | 14 | 7 | 9 | 35 | 60 | 45 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Theo Albers | 12 |
| 2. | Jacky Jurissen | 11 |
| 3. | Timo Broersma | 9 |
| 4. | Martin Philips | 8 |
| 5. | Henk Wessels | 4 |
| 6. | V.d. Berg | 3 |
| 7. | Wim Assink | 2 |
| 7. | Wim Perik | 2 |
| 9. | Otto Blom | 1 |
| 9. | Frans Eppink | 1 |
| 9. | Jan Lentink | 1 |
| 9. | Dick Scholder | 1 |
| 9. | Lambert Toren | 1 |
| Eigen doelpunten |||
| – | Hennie de Haas (UVS) | 1 |
| – | Huug Kok (UVS) | 1 |
| – | Johannes Mommers (DHC) | 1 |
| – | Verburgh (Fortuna) | 1 |
| Totaal | Totaal | 60 |
| # | Naam | |
| 1. | Theo Albers | 1 |
| Totaal | Totaal | 1 |
# Sapropeel

Sapropeel, ook sapropel, sapropelium. rottingsslik of rottingsslib genoemd, is een term uit de biogeologie voor het beschrijven van donker gekleurde sedimenten die bestaan uit organisch materiaal. Het materiaal bestaat voor voor minimaal 2% uit organisch koolstof. Het woord is een samentrekking van de Griekse woorden sapros ("wegrotten") en pelos ("modder").

## Ontstaanswijze

Sapropelen ontstaan in anaerobe omstandigheden: als er langere tijd minder zuurstof aanwezig is op de bodem van (binnen)zeeën. Dit komt doordat er meer zoetwater influx is, wat de watercirculatie verstoort. Voor de afzetting van de sapropelen is een sterke run-off nodig van rivieren, zoals bij de Nijl, om deze circulatie te stoppen. Daardoor ontstaat er een ophoping van organisch materiaal, met minder zuurstofrijk water.
# Lichte cognitieve stoornis

Lichte cognitieve stoornis (Engels: "mild cognitive impairment" (MCI)) is een neurologische stoornis die voorkomt op latere leeftijd en die gekenmerkt kan worden door geheugenstoornissen, leerproblemen en een verminderde aandacht. Instrumentele algemene dagelijkse levensverrichtingen blijven echter gespaard. Bij MCI ontstaan cognitieve beperkingen die niet passen bij de leeftijd en het opleidingsniveau van de patiënt, maar die niet ernstig genoeg zijn om het dagelijks leven te hinderen. MCI kan een overgangsfase vormen van normale cognitie naar dementie, maar dit is niet altijd het geval.

## Types

MCI kan door meerdere symptomen worden gekenmerkt. Wanneer geheugenstoornissen op de voorgrond staan, spreekt men vaak van een "amnestische MCI". Dit type MCI wordt vaak gezien als een prodromaal stadium van de ziekte van Alzheimer. Ongeveer 10 tot 15% van de MCI-patiënten vordert elk jaar naar alzheimer.
Wanneer beperkingen in andere cognitieve domeinen meer uitgesproken zijn dan geheugenstoornissen, wordt dit een non-amnestische of multi-domein MCI genoemd. Het lijkt voor patiënten met deze vorm van MCI waarschijnlijker te zijn om een andere soort dementie (zoals bijvoorbeeld Lewy-body-dementie) te ontwikkelen.

## Oorzaken

De precieze oorzaak (of oorzaken) voor het ontstaan van MCI is onbekend. De risicofactoren voor MCI en dementie lijken echter wel overeen te komen. Ouder worden, genetische (erfelijke) oorzaken voor dementie en risico op hart- en vaatziekten lijken het risico op het krijgen van MCI te vergroten.

## Prevalentie

Hoe vaak MCI voorkomt, verschilt per leeftijdscategorie. In de tabel hieronder staat per leeftijdscategorie hoeveel procent van de mensen, naar schatting, wereldwijd een lichte cognitieve stoornis heeft:
| Leeftijd | Prevalentie |
| 60–64 | 6,7% |
| 65–69 | 8,4% |
| 70–74 | 10,1% |
| 75–79 | 14,8% |
| 80–84 | 25,2% |
# Francisco Largo Caballero

Francisco Largo Caballero (Madrid, 15 oktober 1869 – Parijs, 31 maart 1946) was een Spaans vakbondsleider en politicus.
Largo Caballero stamde uit een arme familie. Hij was aanvankelijk metselaar, maar vanaf 1890 was hij vakbondsman bij de socialistische UGT. In 1894 werd hij lid van de PSOE (socialistische partij). Sinds 1914 was hij lid van het uitvoerend comité van de UGT en in 1918 werd hij secretaris-generaal van de UGT. Largo Caballero speelde een belangrijke rol tijdens de staking van 1917, waarna er door de Spaanse regering de staat van beleg werd afgekondigd. Nadat de staking van regeringswege was gebroken, werd Caballero tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld, doch een jaar later kwam hij vrij.
Tijdens de dictatuur van generaal Miguel Primo de Rivera werd Largo Caballero door de generaal aangesteld als adviseur arbeidszaken en werd de UGT de enige toegestane Spaanse vakbond. Zijn samenwerking met de dictator werd fel bekritiseerd door enkele socialistische collega's, waaronder Juan Negrin en Indalecio Prieto. Na de val van de dictatuur in januari 1930, werd Spanje in april 1931 een republiek. Van 1931 tot 1933 was hij minister van Arbeid in de regering-Azaña.
Kort na het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog werd Caballero premier van een socialistisch/republikeins coalitiekabinet. Reeds een jaar na aanvang viel deze regering omdat Caballero weigerde verdere concessies te doen aan de Sovjet-Unie. (De USSR wilde politieke invloed in ruil voor de geleverde wapens aan de republikeinen.) Tot 1 april 1939 diende hij nog als minister van Oorlog. Hij week daarna uit naar Frankrijk. Na de Franse capitulatie (juni 1940) werd hij door de Duitsers opgesloten in concentratiekamp Sachsenhausen bij Oranienburg, waaruit hij in 1945 werd bevrijd.
# Exorcist II: The Heretic

Exorcist II: The Heretic is Amerikaanse horrorfilm uit 1977 en is het eerste vervolg op de horrorfilm The Exorcist uit 1973. De regie was in handen van John Boorman. De schrijver van het boek waar deel 1 op was gebaseerd, William Peter Blatty, had geen inbreng in dit verhaal.

## Verhaal

Een paar jaar na de gebeurtenissen uit het eerste deel, wordt Priester Philip Lamont (Richard Burton) naar het huis van Regan McNeil (Linda Blair) gestuurd om de dood van Priester Merrin (Max von Sydow) te onderzoeken. Tijdens hypnosesessies om gebeurtenissen van die tijd terug te halen, blijkt McNeil nog steeds niet helemaal verlost van de demoon die haar destijds bezat. Lamont reist daarop naar Afrika om Kokumo (James Earl Jones, als kind gespeeld door Joey Green) te vinden, die jaren daarvoor door dezelfde demon bezeten werd, waarop Merrin deze uitdreef. De inmiddels volwassen Kokumo vertelt hem dat het om de demoon Pazuzu gaat en dat deze zich voortbeweegt in zwermen treksprinkhanen. Daarop keert Lamont terug naar Washington, waar Pazuzu zijn greep op Regan weer verstevigd heeft en een nieuwe uitdrijving wacht.

## Rolverdeling

* Linda Blair - Regan McNeil
* Richard Burton - Priester Philip Lamont
* Louise Fletcher - Dr. Gene Tuskin
* Max von Sydow - Priester Merrin
* Kitty Winn - Sharon Spencer
* Paul Henreid - Kardinaal
* James Earl Jones - Oude Kokumo
** Joey Green - Jonge Kokumo
* Ned Beatty - Edwards
* Belinda Beatty - Liz
* Barbara Cason - Mrs. Phalor
* Tiffany Kinney - Doof meisje
* Karen Knapp - Pazuzu (onvermeld)

## Filmmuziek

De muziek van Exorcist II: The Heretic werd gecomponeerd door Ennio Morricone.

## Vervolg

Exorcist II: The Heretic werd in 1990 opgevolgd door The Exorcist III (ook bekend als The Exorcist III: Legion), die schrijver Blatty zelf regisseerde.