OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heilig Grafinstituut

Het Heilig Grafinstituut is een onderwijsinstelling in de Belgische plaats Turnhout (provincie Antwerpen), oorspronkelijk verbonden aan een klooster van de Reguliere Kanunnikessen van het Heilig Graf en gelegen aan de Baron Frans du Fourstraat 21 en de Patersstraat 26-30.

## Geschiedenis

In 1662 werd, vanuit de Reguliere Kanunnikessen van het Heilig Graf van Hasselt, de Heilig Grafpriorij te Turnhout gesticht op de hoek van de huidige Baron Frans du Fourstraat en de Grote Markt. Er was een internaat en een dagschool aan de priorij verbonden. In 1663 verhuisde men naar een groter pand, het "huis metten toren" aan Begijnenstraat 28. In 1668 verhuisde men naar een huis aan de Herentalsstraat en andere panden werden aangekocht. In 1680 werd deze priorij onafhankelijk en er werd bijgebouwd, tot dat in 1798 het klooster, in het kader van de Franse Revolutie, werd opgeheven. De Kanunnikessen

## School

Begin 19e eeuw werden de school en het internaat heropend en in 1822 werd het klooster erkend. In 1825 werd het vervallen Minderbroedersklooster aan de Patersstraat aangekocht. De school en het internaat breidden zich uit en onder meer Eugeen Gife ontwierp enkele gebouwen. In 1846 werd de Minderbroederskerk, sinds 1810 in gebruik als vleeshal, aangekocht. In begin 20e eeuw werden de kloostergebouwen uitgebreid in neogotische trant naar ontwerp van Jules Taeymans. Ook later, tot heden, werd het complex voortdurend uitgebreid, ook door de aankoop van aanpalende gronden.
Tegenwoordig is er een dependance van het Instituut Heilig Graf gevestigd, en wel een instelling voor secundair onderwijs.

## Complex

* Het Patersplein heeft een standbeeld van schrijver Renier Snieders, van 1930.
* Aan Patersstraat 30 werd het huis Maelsloth aangekocht. Dit gaat terug tot 1684 en is een dubbelhuis in classicistische stijl.
* Aan Patersstraat 26 werd het Sint-Richushuis aangekocht, dit huis in neorococostijl is van 1911.
* Aan Patersstraat 28 bevindt zich het eigenlijke klooster- en scholencomplex. Het betreft gebouwen in een U-vorm die een pleintje omsluiten dat min of meer overeenkomt met de binnenplaats van het voormalige Minderbroedersklooster. De noordvleugel is van 1894. De zuidvleugel is van 1909. Het poortgebouw, naar ontwerp van Eugeen Gife gebouwd in 1842, werd in 1912-1914 in neogotische stijl verbouwd door Jules Taeymans. De westvleugel, eveneens door Jules Taeymans ontworpen, is van 1920.
* In 1957-1958 werd een modern kerkgebouw, de Kerk van de verrezen Christus, toegevoegd, welke de kerk van het oude Minderbroedersklooster verving.

## Interieur

Kerk en klooster bezitten enkele kunstwerken, zoals het schilderij Aanbidding der herders door Jan Cossiers (17e eeuw); een 15e-eeuws Mariabeeld in gotische stijl; een gepolychromeerd houten Sint-Rochusbeeld (17e eeuw), afkomstig van het oude Minderbroedersklooster; een gepolychromeerd houten beeld van Onze-Lieve-Vrouw ter Engelen, dat al in 1672 werd vermeld; een beeld van Sint-Bernardus, in hout, vervaardigd in het atelier van Artus Quellinus. Daarnaast kunstwerken uit de 19e en 20e eeuw.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Hospitaal van Saint-Valery-sur-Somme

Het Hospitaal van Saint-Valery-sur-Somme is een hospitaal in de tot het Franse departement Somme behorende stad Saint-Valery-sur-Somme.
De oorsprong van dit hospitaal ligt in een 12e-eeuwse maladrerie. Hier werden leprozen opgevangen die terugkwamen van de kruistochten. Vervolgens werd de instelling geleid door de dominicanen die er een klooster stichtten en in 1518 een kapel bouwden. Van 1650 tot 1966 was het een godshuis dat door de augustinessen werd bediend. Het doel was om ouderen, zieken en armen te verzorgen. De huidige gebouwen zijn van 1840, voortgekomen uit een schenking na het bezoek van koning Lodewijk Filips I, die het complex in vervallen staat aanschouwde. Tegenwoordig is het vooral een bejaardentehuis. Het heeft een neogotische kapel.
# Céphée (schip, 1937)

De Céphée is een houten spits die werd gebouwd in 1937 in Meregem en is een van de laatst bewaarde walenschepen. Het schip werd voortgetrokken door een paard. Als de wind goed zat, kon een klein zeil worden aangebracht. De pié werd gebruikt als paardenstal, maar werd later omgevormd tot waslokaal. Het schip heeft een art-deco-interieur.
Het werd gekocht door het Antwerps Rijn- en Binnenvaartmuseum in 1979. Dat verkocht het door aan de Vrienden van het Nationaal Scheepvaartmuseum in 1984 en die schonken het aan de stad. Daarmee vervolledigde het schip de NSM-binnenvaartcollectie. Bij de sluiting van het Nationaal Scheepvaartmuseum kwam het schip samen met de overige collectie in beheer van het Museum aan de Stroom te Antwerpen. Sinds 3 maart 1994 is het een beschermd monument van Vlaanderen. De MAS-collectie. De Stad Antwerpen deed een volledige digitalisering van het schip door middel van foto’s en 3D-scans.
De huidige plek is een hangar op de Jordaenskaai naast Het Steen. De kaaien krijgen in 2023 een heraanleg en verfraaiing. Daarom kon het houten schip niet op zijn ligplaats blijven. Het kreeg een nieuwe locatie, een schepenhal in het toekomstige Droogdokkenpark.

## Externe link

* De Céphée in de inventaris van het varend erfgoed
* ↑ www.bootmag.be
# Brouwerij Troost

Brouwerij Troost is een onafhankelijke brouwerij met twee proeflokalen in Amsterdam. Het bier wordt op twee locaties in de stad gebrouwen. Aan de Pazzanistraat in het Westerpark heeft de brouwerij een capaciteit van 6500 hl en aan het Cornelis Troostplein heeft de brouwerij een capaciteit van 800 hl.

## Geschiedenis

Sinds 2011 waren Jorrit Lootsma, Hendrik de Jong en Frits de Jong eigenaren van Café Kostverloren in Amsterdam-West. Na drie jaar het café uitgebaat te hebben, besloten zij om zelf bier te brouwen en te verkopen. Eind 2013 is Brouwerij Troost opgericht met Peter-Derk Muffels als brouwmeester en mede-eigenaar. De eerste brouwerij is aan het Cornelis Troostplein in Amsterdam geopend en bevindt zich in een voormalig klooster. De brouwcapaciteit van de brouwerij is 800 hl. De vraag was echter zo groot, dat er plannen voor een tweede brouwerij ontwikkeld werden. In 2015 is de tweede brouwerij in een voormalig gasfabriek op het Westerpark geopend. De brouwcapaciteit van deze brouwerij is 6500 hl. Het meeste bier wat in de proeflokalen en aan cafés en leveranciers wordt verkocht, wordt op het Westergasterrein gebrouwen. De brouwerij aan het Cornelis Troostplein richt zich op het ontwikkelen van nieuwe smaken en het experimenteren met bestaande smaken.

## Brouwen voor brouwerijhuurders

Brouwerij Troost reserveert ruimte voor brouwerijen die geen of te weinig ketels hebben. Onder andere Branie Bier, Brouwerij de Eeuwige Jeugd en Ouderkerks Goud brouwen er hun bier.
In juni 2016 werd Pieper Bier op de markt gebracht door "Instock" (medewerkers van en met steun door Albert Heijn) in samenwerking met Brouwerij Troost. Dit bier wordt gemaakt op basis van aardappelen die niet meer verkocht kunnen worden.

## Bieren
### Standaardbieren

* Lager, 4,8%: lichtblonde Lager (op fles verkrijgbaar)
* Weizen, 4,7%: een tarwebier gebaseerd op Duitse Weizen (op fles verkrijgbaar)
* Honingblond, 7,0%: Blond bier vergist met honing (op fles verkrijgbaar)
* Tripel, 7,5%: een Tripel met citrustonen
* Amber Ale, 5,5%: lichtzoete American Amber Ale met een hoppige afdronk (op fles verkrijgbaar)
* Session, 3,8%: frisse Session met fruitig Citra-hoparoma
* Saison, 5,5%: fris en fruitige Saison (op fles verkrijgbaar)
* Smoked Porter: 5,1%: Porter met geroosterde en gerookte mouten
* I.P.A., 6,5%: India Pale Ale met Simcoe, Citra, Columbus en Centennial hop (op fles verkrijgbaar)
* Double I.P.A., 7,5%: een tropisch fruitige Double I.P.A.
* Black I.P.A., 3,8%: een I.P.A. gebrouwen met geroosterde mouten (niet meer verkrijgbaar)
* Imperial I.P.A., 7,2%: een Imperial I.P.A. met stevige bitterheid (niet meer verkrijgbaar)

### Seizoensbieren

* Lentebier, 6,5% (lente): een bitterzoet lentebier (niet meer verkrijgbaar)
* Bok, 6,5% (herfst): een Bok gebrouwen met gerst, haver en rogge (niet meer verkrijgbaar)
* Bock, 6,5% (herfst): een traditionele Bock van lage gisting
* Dubbelbok, 6,8% (herfst): een moutige Bok (niet meer verkrijgbaar)
# Sportpark Julianadorp

Sportpark Julianadorp is een sportcomplex in Julianadorp, Den Helder. Het bevindt zich op de hoek van de Van Foreestweg en de Lange Vliet. Het is de thuisbasis van zowel de voetbalclub JVC als de handbalvereniging JHC. Deze spelen echter wel op verschillende velden, aangezien het om twee verschillende sporten gaat. Het complex bestaat voornamelijk uit 3 bespeelbare voetbalvelden met hoofdtribune, kleedkamers en een sportkantine. De hoofdtribune heeft een capaciteit van 120 plaatsen, maar langs het veld is nog ruimte voor staanplaatsen. Op het complex liggen totaal 4 voetbalvelden, waaronder één trainingsveld. De velden hebben natuurlijk gras en een zandbodem als onderlaag, hoewel op het hoofdveld vanaf de zomer van 2012 een kunstgrasveld is aangelegd.
In de nabije toekomst zal Sportpark Julianadorp vervangen worden voor een moderner complex aan de Lange Vliet, een andere locatie binnen Julianadorp. Op het huidige sportpark zullen dan woningen voor jongeren en senioren gebouwd worden.

## Afbeeldingen

* Het trainingsveld (irrigatie)
# Dunolly

Dunolly is een plaats in de Australische deelstaat Victoria en telt 969 inwoners (2006).
Even buiten Dunolly vonden twee mijnwerkers in 1869 de grootste goudklomp uit de geschiedenis: 72 kilo. Hij moest zelfs in drie stukken worden gehakt om te kunnen worden gewogen. Een replica is te zien in het plaatselijk museum.
# Pullman Eindhoven Cocagne

Pullman Eindhoven Cocagne, vroeger Hotel de Cocagne en Hotel Dorint Cocagne, is een hotel in het centrum van Eindhoven, gelegen aan de Vestdijk 47. Het moderne hotel ligt in een gebouw tegenover winkelcentrum Heuvel Eindhoven. Het werd ontworpen door de Rotterdamse wederopbouw-architect Herman Bakker.

## Het hotel

Op de begane grond is een restaurant gevestigd. Ook zijn er een fitnessruimte, een binnenzwembad en een spa. Het hotel beschikt daarnaast over achttien vergaderruimten.

## Geschiedenis

Het hotel is gebouwd in opdracht van Philips. Het Philips Pensioenfonds had geld belegd in de bouw van dit hotel. Het hotel werd op 1 juni 1962 door burgemeester Witte geopend als Grand Hotel Cocagne. Aangezien Philips eigenaar was van het hotel, werden Philips-gasten in dit hotel bij voorkeur ondergebracht.
In 1984 beschikte het hotel over 207 kamers, twee restaurants, een bar en acht zalen. Ook was er een parkeergarage. In 1987 vond er een modernisering van de hotelkamers plaats en werd het interieur gewijzigd. Het hotel werd in de jaren '90 overgenomen door Dorint.
In 2010 werd het hotel uitgebreid en verbouwd, en werd het overgenomen door Pullman.
De exploitatie is tegenwoordig in handen van Accor Hotels. In april 2020 werd Ed Hollander uit Valkenswaard de nieuwe eigenaar van het gebouw waar hotel Pullman Eindhoven Cocagne in is gevestigd. Hij zou 58 miljoen euro betaald hebben aan de vorige eigenaar, Aina Investment Fund. Binnen de verdichtingsvisie van de gemeente Eindhoven is deze locatie aangeduid als XL locatie met een mogelijkheid van hoogbouw tot 105 meter.
* 1 2 Google, Hotel Pullman Eindhoven Cocagne.
* ↑ "Eindhoven krijgt modern hotel", Nieuwe Tilburgsche courant, 3 juni 1961, p. 2. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* 1 2 Eindhoven in Beeld, De bouw van Hotel Cocagne. (1) (26 maart 2006).
* ↑ Eindhoven in Beeld, Hotel Cocagne (31 december 2009).
* ↑ Voltooid verleden: 'Cocagne heeft geen allure meer'. Eindhovens Dagblad (5 juni 2012).
* ↑ Eindhoven in Beeld, Uitbreiding Hotel Cocagne (13 januari 2021).
* 1 2 LMVS, Pullman.
* ↑ Michel Theeuwen, Hotel Pullman Cocagne Eindhoven verkocht aan particuliere belegger Hollander. Eindhovens Dagblad (9 april 2020).
# Broedhaarmuts

Broedhaarmuts (Orthotrichum lyellii) is een soort uit het geslacht haarmuts (Orthotrichum). Hij is te vinden in het westen van Noord-Amerika en Europa. Hij wordt meestal epifytisch gevonden op een verscheidenheid aan bomen, en minder vaak op rotsen of keiensubstraten.

## Determinatie

Broedhaarmuts wordt over het algemeen beschreven als het vormen van groene en gele matten, met losse plukjes die een hoogte bereiken van 3 tot 4 cm. De bladeren zijn lineair-lancetvormig, lang en fijn toegespitst, gekield en 3 tot 4 millimeter lang. De bladnerf strekt zich uit tot aan de punt van het blad. Als ze droog zijn, liggen de bladeren losjes op de stengel, als ze vochtig zijn, steken ze uit of buigen ze terug. De bladeren zijn meestal bedekt met talrijke opvallende broedlichamen, deze zijn roodbruin, eenrijig, cilindrisch of knotsvormig, soms vertakt.
De bladcellen zijn lang rechthoekig tot lineair aan de bladvoet nabij de bladnerf, en worden vierkant naar de bladrand toe. Boven de bladvloed zijn ze rond-ovaal, dikwandig, 10 tot 15 µm groot. De bladcellen zijn papillose en het hele bladoppervlak is vaak bestrooid met bruine ongeslachtelijke gemmae die kunnen helpen om het te onderscheiden van vergelijkbare soorten zoals Orthotrichum papillosum. Voortplanting vindt meestal plaats via de genoemde broedlichamen. De soort is tweehuizig. De sporenkapsel op de 1 millimeter lange seta is geheel of gedeeltelijk verzonken in de bladeren, ovaal langwerpig, achtvoudig geribbeld, met phaneropore huidmondjes in het onderste kapselgebied. De calyptra (huikje) is kegelvormig en dun behaard lang. Het dekseltje is lang gesnaveld en de kapselmond draagt 16 bleke exostoomtanden en 16 oranje endostoomtanden.
Aan de basis van de plant kunnen lichtbruine of bruine rhizoïden worden gevonden, waarbij de hoeveelheid vertakking varieert maar is meestal minimaal.

## Habitat en verspreiding

Broedhaarmuts is een suboceanische submediterrane soort en wordt verspreid op het noordelijk halfrond, met uitzondering van Centraal- en Oost-Azië.
In Noord-Amerika is de verspreiding voornamelijk beperkt tot het westen van de Rocky Mountains, van Zuidoost-Alaska tot Californië. Hij kan ook in heel Europa worden gevonden, aflopend van het Verenigd Koninkrijk tot het Middellandse Zeegebied van Noord-Afrika en West-Azië. De verspreiding van broedhaarmuts is geconcentreerd in gematigde regenwouden aan de kust die dichter bij zeeniveau liggen.
In Nederland komt het mos algemeen voor. Het is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.
Broedhaarmuts groeit epifytisch op het oppervlak van boomstammen en takken; ze groeien vaker op loofbomen zoals esdoorn, elzen en eiken, en minder vaak op naaldbomen zoals sparren en hemlocksparren. Ze zijn ook te vinden op de rotsen of rotsblokken onder de bomen, hoewel dit minder vaak voorkomt.
* ↑ BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Gele haarmuts

Gele haarmuts (Orthotrichum hispanicum) is een soort uit het geslacht haarmuts (Orthotrichum).

## Verspreiding

De precieze verspreiding is nog niet volledig duidelijk. Zij lijkt vooral voor te komen in landen rond de Middellandse Zee (Spanje, Frankrijk, Griekenland). Ook zijn er waarnemingen bekend uit Turkije en India (Garilleti et al. 2009). In België, Duitsland en Engeland is de soort nog niet gevonden.
In Nederland komt gele haarmuts zeer zeldzaam voor. Hij is in 2000 gevonden op de schuine stam van een gewone esdoorn in een gemengd bosperceel met Acer en Fraxinus. Directe begeleiders zijn niet genoteerd. Op bomen in de buurt groeiden als bijzonderheden o.a. Cryphaea heteromalla en Orthotrichum alpestre. In 2012 volgde een vondst op een eik. In Mediterrane bergstreken wordt gele haarmuts vooral op oude Buxus-struiken aangetroffen.
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Bekerhaarmuts

Bekerhaarmuts (Orthotrichum cupulatum) is een soort uit het geslacht haarmuts (Orthotrichum).

## Determinatie

Bekerhaarmuts groeit in dichte, zwartgroene of bruinachtige zoden, die kleine kussens vormen. De bruine stengels zijn vrij zwak vertakt. Aan de basis zijn ze bedekt met bruine, sterk vertakte houders. De bladeren zijn lancetvormig en aan de bovenkant puntig, hoewel ze vaak stomp zijn. De bladrand is gekruld, vooral aan één kant. Bladcellen hebben sterk verdikte membranen. In dwarsdoorsnede bestaat de bladnerf uit zeer vergelijkbare cellen en is hij vaag papillair aan de achterkant. De seta is zeer kort (0,5 mm), waardoor het eivormige aanzicht nauwelijks boven de bladeren uitsteekt. Het peristoom is enkelvoudig. Het huikje is bedekt met kort haren.

## Ecologie

Bekerhaarmuts groeit vooral op kalkrijke stenen, in de Lage Landen meestal langs voedselrijke wateren.

## Verspreiding

De soort komt voor in Europa inclusief de Kaukasus, bovendien groeit het in Algerije en Noord-Amerika.
In Nederland is bekerhaarmuts vrij algemeen in het rivierengebied en wordt ook langs het IJsselmeer en in Friesland en Groningen regelmatig aangetroffen, elders is het vrij zeldzaam.

## Fotogalerij

* Mos
* Bladnerf
* Sporenkapsel
* Sporenkapsel
* Peristoomtanden
* Doorsnede stengel
* Doorsnede bladnerf
* Sporen
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Lale Gül

Lale Gül (Amsterdam, 3 november 1997) is een Turks-Nederlandse schrijfster.

## Biografie

Lale Gül groeide op in een streng-islamitisch gezin in Amsterdam-West. Haar schooltijd doorliep ze aan de protestants-christelijke Paulusschool (2001-2009), een basisschool in Slotermeer, en het Hervormd Lyceum West (2010-2016) in de wijk Slotervaart. Gül studeert sinds 2018 Nederlands aan de Vrije Universiteit. In haar jeugd ging ze in het weekend naar de koranschool van Milli Görüş.

## Carrière

In februari 2021 publiceerde ze haar autobiografische debuutroman Ik ga leven waarin ze afstand neemt van haar streng gelovige opvoeding.
Na de publicatie werd Gül vanuit extremistische islamitische hoek ernstig bedreigd. Ook binnen haar familie werd het boek kritisch ontvangen. Hoewel ze in eerste instantie zei in haar ouderlijk huis te blijven wonen, besloot ze later diezelfde maand dat dit geen optie meer was.
Gül is regelmatig te gast in verschillende talkshows.
Vanaf juli 2021 tot begin 2025 had Gül een vaste wekelijkse column in de zaterdageditie van Het Parool. In haar eerste publicatie als columniste vertelde ze bezig te zijn met haar tweede boek, dat gaat over de nare nasleep van haar eerste boek.
In haar column in het Parool van 25 januari 2025 liet ze weten dat ze vanaf 1 februari 2025 een column schrijft in dagblad De Telegraaf.
In november 2021 begon Lale Gül de gelijknamige podcast Ik ga leven met wetenschapper Ömer Uyar. Daarin bespreken zij allerlei onderwerpen uit onder andere de actualiteit, cultuur, religie en wetenschap.
In oktober 2022 maakt Gül samen met Ronit Palache (1984) de 5-delige podcastserie Van God Los over geloofsverlaters.
Op 14 mei 2024 publiceerde Gül haar tweede boek Ik ben vrij gevolgd door een theatertour met dezelfde titel in een College Tour-achtige setting van oktober 2024 tot april 2025.

## Waardering

Nadat haar debuut in 2021 verschenen was werd Gül genomineerd voor de Pim Fortuynprijs. Ze ontving in het zelfde jaar de NS Publieksprijs. Daarnaast toonden meerdere producenten belangstelling voor zowel het maken van een film als een serie. Tenslotte riep het opinieblad Elsevier Weekblad Gül uit tot Nederlander van het Jaar 2021 vanwege haar "grensverleggende boek".

## Kritiek

In de Kanttekening, Joop.nl en Frontaal Naakt is Gül bekritiseerd. Ze zou zich voor de kar van conservatief Nederland laten spannen en daarmee een tolerante samenleving ondermijnen. Als reactie hierop geeft de schrijfster aan dat haar kritiek geworteld is in persoonlijke ervaringen en dat ze zich niet laat gebruiken voor de agenda van anderen.
# Pontmain

Pontmain is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire) en telt 893 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mayenne. In de gemeente ligt de basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Pontmain en de plaats is een Maria-bedevaartsoord.

## Onze-Lieve-Vrouw van Pontmain

In de nacht van 17 januari 1871 zouden verschillende kinderen uit het dorp een verschijning van Maria hebben gezien. Deze kinderen (de broers Joseph en Eugène Barbadette, Jeanne-Marie Lebosse en Françoise Richer) zagen Maria gekleed in een blauw kleed met sterren, een zwarte sluier en een diadeem. Het kleed van Maria veranderde van kleur. Ook verscheen er een rood kruis voor haar borst. Aan de voeten van Maria verschenen drie boodschappen op een banier:
Maar bid alsjeblieft, mijn kinderen
God zal jullie gebeden spoedig verhoren
Mijn Zoon wacht op jullie
De aanwezige volwassenen zagen deze verschijning, die drie uur duurde, niet. Op 2 februari 1872 werd deze verschijning authentiek verklaard door paus Pius XI. In 1932 schonk paus Pius XII een gouden kroon aan Onze-Lieve-Vrouw van Pontmain, moeder van de hoop. Voor de bedevaarders werd een kerk gebouwd die verheven werd tot basiliek.

## Geografie

De oppervlakte van Pontmain bedraagt 7,2 km², de bevolkingsdichtheid is 124,0 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Body and Soul?

Body and Soul? is een nummer van de Amerikaanse rockband Thelonious Monster uit 1993. Het is de tweede single van hun vierde studioalbum, Beautiful Mess.
De rockballad werd enkel een hit in Nederland, waar het de 29e positie behaalde in de Nederlandse Top 40.
# Berchem (Luxemburg)

Berchem (Luxemburgs: Bierchem) is een plaats in de gemeente Roeser en het kanton Esch-sur-Alzette in Luxemburg. Berchem telde 831 inwoners in 2001.
Er is ook een station Berchem aan CFL Lijn 6).
# Serrivomer

Serrivomer is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zaagtandalen (Serrivomeridae).

## Soorten

* Serrivomer beanii Gill & Ryder, 1883
* Serrivomer bertini Bauchot, 1959
* Serrivomer garmani Bertin, 1944
* Serrivomer jesperseni Bauchot-Boutin, 1953
* Serrivomer lanceolatoides (Schmidt, 1916)
* Serrivomer neocaledoniensis Bauchot, 1959
* Serrivomer samoensis Bauchot, 1959
* Serrivomer schmidti Bauchot-Boutin, 1953
* Serrivomer sector Garman, 1899
* ↑ (en) Serrivomer. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Electrophorus

Electrophorus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie Gymnotidae.

## Soorten

* Electrophorus electricus (Linnaeus, 1766)
* Electrophorus varii de Santana, Wosiacki, Crampton, Sabaj, Dillman, Mendes-Júnior & Castro e Castro, 2019
* Electrophorus voltai de Santana, Wosiacki, Crampton, Sabaj, Dillman, Castro e C., Bastos & Vari, 2019
* ↑ (en) Electrophorus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Kreis Bergen

De Kreis Bergen was een Kreis in de Bezirk Rostock in de Duitse Democratische Republiek van 1952 tot en met 1955.

## Geschiedenis

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog viel de Landkreis Rügen, die het eiland Rügen omvatte, in de Sovjet-bezettingszone en werd bij het Land Mecklenburg ingedeeld. Op 25 juli 1952 werd er in de DDR een omvangrijke herindeling uitgevoerd, waarbij onder andere de deelstaten hun betekenis verloren en nieuwe Bezirken gevormd werden. Uit het gebied van de oude Landkreis Rügen werden de nieuwe kreisen Bergen en Putbus gevormd. Daarnaast werd het eiland Hiddensee uit de Landkreis Stralsund bij Bergen gevoegd.
Omdat de deling van het eiland Rügen in twee kreisen snel als ondoelmatig werd beschouwd, werden de kreisen Bergen en Putbus met ingang van 1 januari 1956 weer in de Kreis Rügen herenigd.

## Gemeenten

De Kreis Bergen omvatte het noordelijke deel van het eiland Rügen, inclusief de voorliggende eilanden Hiddensee en Ummanz en de schiereilanden Bug, Jasmund, Schaabe en Wittow. Tot de kreis behoorden de stad Bergen en de volgende gemeenten: