OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wereldkampioenschap voetbal 2026 (kwalificatie)

Voor het wereldkampioenschap voetbal 2026 kunnen 211 landen van de zes verschillende confederaties zich plaatsen via een kwalificatietoernooi. Iedere confederatie houdt zijn eigen toernooi hiervoor.

## Plaatsen

In de onderstaande tabel staat per confederatie het aantal toegewezen kwalificatieplaatsen. Het aantal beschikbare plaatsen is voor iedere confederatie verhoogd doordat het aantal deelnemende landen op het hoofdtoernooi van 32 naar 48 is gegaan. Door het intercontinentaal play-offtoernooi zijn er twee extra plaatsen beschikbaar voor alle voetbalbonden met uitzondering van de UEFA.
| Confederatie | DL | AP | Start |
| AFC | 46 | 8 | 12 oktober 2023 |
| CAF | 54 | 9 | 13 november 2023 |
| CONCACAF | 32 | 3 (+3) | 22 maart 2024 |
| CONMEBOL | 10 | 6 | 7 september 2023 |
| OFC | 11 | 1 | 7 september 2024 |
| UEFA | 55 | 16 | 21 maart 2025 |
| play-offtoernooi | 6 | 2 | maart 2026 |
| Organiserende landen | 3 | 3 | |
| Totaal | 210 | 48 | |

## Gekwalificeerde landen

| FIFA-lid | Confederatie | Kwalificatie | Kwal. datum | Aantal dln. (incl. 2026) | Eerste dln. | Laatste dln. | Dln. op rij | Titels (excl. 2026) | Beste prestatie |
| Canada | CONCACAF | Gastland | 14 februari 2023 | 3 | 1986 | 2022 | 2 | 0 | Groepsfase |
| Mexico | CONCACAF | Gastland | 14 februari 2023 | 18 | 1930 | 2022 | 9 | 0 | Kwartfinale |
| Verenigde Staten | CONCACAF | Gastland | 14 februari 2023 | 12 | 1930 | 2022 | 2 | 0 | Derde plaats |
# Spaanse keizerarend

De Spaanse keizerarend of Iberische keizerarend (Aquila adalberti) is een arend uit het geslacht aquila ("echte arenden") die alleen in Spanje en Portugal voorkomt. De wetenschappelijke naam is een eerbetoon aan Adalbert Willem van Beieren.

## Kenmerken

De Spaanse keizerarend is ongeveer even groot als de gewone keizerarend, de vogels worden 75 tot 85 cm lang, met een vleugelspanwijdte van 1,8 tot 2,1 m, een gewicht van 2,8 tot 3,5 kg. Volwassen vogels zijn donkerder van kleur dan de keizerarend, met een kenmerkende witte voorrand van onder- en bovenvleugel. Onvolwassen vogels zijn juist weer lichter, egaal kaneelbruin.

## Taxonomie

De Spaanse keizerarend is nauw verwant aan de keizerarend (Aquila heliaca). Tot in de jaren 1990 werd gedacht dat de Spaanse keizerarend een ondersoort was van de keizerarend maar sinds de eeuwwisseling wordt de Spaanse keizerarend beschouwd als een aparte soort.

## Verspreiding en leefgebied

Deze arend komt alleen voor in ZW en Centraal Spanje en sinds enkele jaren weer in Oost Portugal. De Spaanse keizerarend broedt in Mediterrane bossen en open boomweiden (Dehesas) met kurkeiken en steeneiken, hoewel ze in de Coto Doñana ook broeden in parasoldennen en in het Castilliaans scheidingsgebergte in grove dennen en andere naaldbomen. De grootste dichtheden van deze soort komen voor in Nationaal Park Monfragüe (Extremadura), hier leven nog zo'n 10 broedparen. De afgelopen 20 jaar heeft de soort zijn verspreidingsgebied aanzienlijk uit kunnen breiden en nieuwe paren zijn ook begonnen met broeden in meer in cultuur gebracht landschap met kleine bosschages met geschikte nestbomen (zelfs in aangeplante Eucalyptus bomen). Een vereiste is wel dat er konijnen voorkomen en dat er weinig menselijke verstoring optreedt.
De Spaanse keizerarend overwintert in zijn broedgebied. De Oostelijke keizerarend trekt dan naar het zuidoosten. De arend voedt zich hoofdzakelijk met konijnen maar ook knaagdieren, duiven, kraaien, eenden en vossen staan op zijn menu.
In Nederland bestaat één bevestigde waarneming uit mei 2007.

## Status

In de jaren 1960 werd de soort met uitsterven bedreigd, door inperking van het leefgebied en illegale vergiftiging. Er waren toen nog maar 30 broedparen. In de jaren 1980 begon een aarzelend herstel tot 148 paar in 1994. Na een inzinking zette dit herstel door. In 2007 waren er 232 paren in Spanje en drie in Portugal. Deze toename kan mogelijk ook veroorzaakt zijn door beter onderzoek. De laatste jaren zijn de aantallen verder toegenomen en BirdLife International houdt in 2020 een schatting aan van 1060-1080 volwassen vogels. Toch blijft deze soort nog steeds als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Spaanse keizerarend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Svensson, L. et al., 2010. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
* ↑ (en) Sangster, G. et al. 2007 Taxonomic recommendations for British birds: Fourth report. Ibis 149:853– 857. full text
* ↑ Spaanse keizerarend op Dutchavifauna.nl
# H.W.J.M. Keuls

Henricus Wijbrandus Jacobus Maria Keuls, (Obdam, 19 mei 1883 – Ede, 28 oktober 1968) was een Nederlands jurist, dichter en vertaler. Zijn weemoedige, harmonische poezie werd gekenmerkt door een diepe religiositeit.
Keuls kreeg in 1961 de P.C. Hooft-prijs.

## Opleiding en beroep

Na te zijn afgestudeerd als jurist was Keuls van 1925 tot 1948 werkzaam als directeur van het Bureau voor Auteursrecht. Ook schreef hij enkele jaren muziek- en toneelkritieken..

## Familie

H.W.J.M. Keuls was de vader van de toneelschrijver Hans A. Keuls.

## Prijzen

* 1948 - Tollens-prijs, voor gehele oeuvre
* 1948 - Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam voor Rondeelen en kwatrijnen
* 1957 - Martinus Nijhoff-prijs vertalingen van Dante en Jules Supervielle
* 1961 - P.C. Hooft-prijs voor gehele oeuvre
# Julian van Zweden

Julian Herbert Folke (Stockholm, 26 maart 2021) (Zweeds: Julian Herbert Folke, Prins av Sverige, Hertig av Halland) is een Zweedse prins.
Julian is het derde kind van de Zweedse prins Carl Philip en prinses Sofia. Hij heeft nog twee oudere broers, prins Alexander en prins Gabriel en een zusje, prinses Ines. Hij is het achtste kleinkind van de Zweedse koning Carl Gustaf XVI. De prins draagt de titel hertog van Halland.
Hij is zevende in lijn voor de Zweedse troonopvolging, na zijn tante, nicht, neef, vader en twee broers.
# Ascension Codes

Ascension Codes is het vierde studioalbum van Cynic.

## Inleiding

De band Cynic is niet erg productief. Na Kindly Bent to Free Us uit 2014 verscheen er pas in 2021 een nieuw album. Het trio van genoemd album had de tand des tijds niet doorstaan. Twee van de drie leden, Sean Malone en Sean Reinert overleden in 2020, alleen Paul Masvidal bleef over en moest dus een nieuwe muziekgroep samenstellen. Samen met drummer (drumscapes) Matt Lynch en toetsenist Dave MacKay werd Ascencion Codes opgenomen. Het album van “slechts” 49 minuten bevat achttien nummers. Cynic hanteerde allerlei stijlen als fusion (tussen rock en jazz), metal, progressieve rock en postrock, steeds onderbroken door ambientfragmenten. Het levert een druk muzikaal en gefragmenteerd opgebouwd album op, dat toch als één geheel klinkt.

## Musici

* Paul Masvidal – gitaren, zang
* Matt Lynch –drumscapes
* Dave MacKay –toetsinstrumenten, bassynthesizer
Met Max Phelps, stem van reptielen

## Muziek

* Michiel Hoogkanmer: Zware Metalen (november 2021, geraadpleegd 18 februari 2025)
* Jurrian Haage, IO Pages 174 (november 2021)
* Progarchives over Ascension Codes (geraadpleegd 18 februari 2025)
* exemplaar van het album
* ↑ T= tekst, M= muziek
# Hugh Dancy

Hugh Dancy (Stoke-on-Trent, 19 juni 1975) is een Brits acteur. Hij werd voor zijn rol in de tweedelige miniserie Elizabeth I genomineerd voor zowel een Emmy Award als een Satellite Award. Hij studeerde aan de Universiteit van Oxford.
Dancy is een zoon van filosoof Jonathan Dancy en uitgeefster Sarah. Hij maakte zijn debuut in 1998, met een rol in een Britse televisiefilm. Na gastrollen in onder andere Cold Feet en Relic Hunter, kreeg hij de titelrol in de televisiefilm David Copperfield (2000).
In 2001 maakte hij zijn filmdebuut in een Amerikaanse film. Door de jaren heen groeide Dancy uit tot een acteur op de voorgrond en verschijnt sinds 2004 naast Kate Moss in campagnes voor Burberry. Ook is hij in de film Confessions of a Shopaholic te zien als Luke Brandon.
Dancy trouwde begin september 2009 in Frankrijk met actrice Claire Danes, die hij had leren kennen op de set van de film Evening (2007). Ze hebben samen een zoon.

## Externe link

* (en) Hugh Dancy in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Life & Style exclusive: Claire Danes and Hugh Dancy get married!, Life & Style, 28 september 2009
* Bibsys: 6091038
* Biblioteca Nacional de España: XX1674285
* Bibliothèque nationale de France: cb14540179z (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058616954606706
* Gemeinsame Normdatei: 132439980
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1470 8139
* Library of Congress Control Number: no2005064026
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0085255
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007342227005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 258153067
* SNAC: w6gj6x8q
* Système universitaire de documentation: 120583909
* Virtual International Authority File: 37154088
* WorldCat (via VIAF): 37154088
# Ronde van Nederland 1993

De 33e editie van de Ronde van Nederland ging op 16 augustus 1993 van start in Leiden. Na vijf etappes werd op 20 augustus in Valkenburg gefinisht. De ronde werd gewonnen door Erik Breukink.

## Etappe-overzicht

| etappe | datum | start | finish | afstand | winnaar | klassementsleider |
| 1 | 16 augustus | Leiden | Tilburg | 155 km | Wilfried Nelissen | Wilfried Nelissen |
| 2 | 17 augustus | Tilburg | Huizen | 193 km | Wilfried Nelissen | Wilfried Nelissen |
| 3a | 18 augustus | Huizen | Hardenberg | 109 km | Fabio Baldato | Wilfried Nelissen |
| 3b | 18 augustus | Hardenberg | Hardenberg | 23 km (ITT) | Erik Breukink | Erik Breukink |
| 4 | 19 augustus | Deventer | Venlo | 181 km | Wilfried Nelissen | Erik Breukink |
| 5 | 20 augustus | Venlo | Valkenburg | 195 km | Jesper Skibby | Erik Breukink |

## Eindklassement

Erik Breukink werd winnaar van het eindklassement van de Ronde van Nederland van 1993 met een voorsprong van 21 seconden op Jelle Nijdam. De beste Belg was Paul Haghedooren met een 11e plaats.
| Rang | Renner | Land | Tijd |
| 1 | Erik Breukink | Nederland | 20u 48'22" |
| 2 | Jelle Nijdam | Nederland | + 0'21" |
| 3 | Olaf Ludwig | Duitsland | + 0'28" |
| 4 | François Simon | Frankrijk | + 0'35" |
| 5 | Vjatsjeslav Jekimov | Rusland | + 0'36" |
| 6 | Laurent Desbiens | Frankrijk | + 0'49" |
| 7 | Jesper Skibby | Denemarken | + 0'53" |
| 8 | Raúl Alcalá | Mexico | + 0'54" |
| 9 | Tom Cordes | Nederland | + 1'01" |
| 10 | Sean Yates | Verenigd Koninkrijk | + 1'03" |
* Dewielersite
* Memoire-du-cyclisme
1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Diederik van Landsberg

Diederik van Landsberg (1242 - 8 februari 1285 op terugreis uit Polen) was de tweede zoon van Hendrik III van Meißen en Constance van Oostenrijk.
Diederik van Landsberg had de bijnamen de Wijze en de Dikke. Zijn graf bevindt zich in Seußlitz, tegenwoordig een wijk van Nünchritz.
Uit zijn in 1258 gesloten huwelijk met Helena van Brandenburg († 1304), dochter van Johann, werden drie kinderen geboren:
* Sophia, abdis te Weißenfels (ca. 1259 - 24 augustus 1318)
* Frederik Tuta, (1269 - 16 augustus 1291)
* Gertrude, non in Weißenfels (overleden 17 januari 1325 in Weißenfels)
In 1263 deelde zijn vader de bezittingen met zijn twee zonen:
* Hendrik III behield zelf het markgraafschap Meissen en de Oostmark (later Neder-Lausitz)
* Albrecht de Ontaarde kreeg het landgraafschap Thüringen en het paltsgraafschap Saksen
* Diederik kreeg het nieuw gevormde markgraafschap Landsberg.
Na zijn dood in 1285 werd Diederik opgevolgd door zijn zoon Frederik Tuta.

## Voorouders

| Otto II van Meißen (1125-1190) | Otto II van Meißen (1125-1190) | Otto II van Meißen (1125-1190) | Otto II van Meißen (1125-1190) |
| Diederik van Meißen (1162-1221) | Diederik van Meißen (1162-1221) | Diederik van Meißen (1162-1221) | Diederik van Meißen (1162-1221) | | | |
| Hedwig van Ballenstedt (1130-1203) | Hedwig van Ballenstedt (1130-1203) | Hedwig van Ballenstedt (1130-1203) | Hedwig van Ballenstedt (1130-1203) |
| Hendrik III van Meißen (1215-1288) | Hendrik III van Meißen (1215-1288) | Hendrik III van Meißen (1215-1288) | Hendrik III van Meißen (1215-1288) | | | | | | |
| | | | Herman I van Thüringen (1155-1217) | Herman I van Thüringen (1155-1217) | Herman I van Thüringen (1155-1217) | Herman I van Thüringen (1155-1217) |
| Jutta van Thüringen (1184-1235) | Jutta van Thüringen (1184-1235) | Jutta van Thüringen (1184-1235) | Jutta van Thüringen (1184-1235) | | | |
| Sophia van Sommerschenburg | Sophia van Sommerschenburg | Sophia van Sommerschenburg | Sophia van Sommerschenburg |
| Diederik van Landsberg | Diederik van Landsberg | Diederik van Landsberg | Diederik van Landsberg | | | | | | |
| | | | | | | Leopold V van Oostenrijk (1167-1194) | Leopold V van Oostenrijk (1167-1194) | Leopold V van Oostenrijk (1167-1194) | Leopold V van Oostenrijk (1167-1194) |
| | | | Leopold VI van Oostenrijk (1176-1230) | Leopold VI van Oostenrijk (1176-1230) | Leopold VI van Oostenrijk (1176-1230) | Leopold VI van Oostenrijk (1176-1230) | | | |
| Helena van Hongarije (1158-1199) | Helena van Hongarije (1158-1199) | Helena van Hongarije (1158-1199) | Helena van Hongarije (1158-1199) |
| Constance van Oostenrijk (1212-1243) | Constance van Oostenrijk (1212-1243) | Constance van Oostenrijk (1212-1243) | Constance van Oostenrijk (1212-1243) | | | | | | |
| Theodora Angelina (1189-1246) | Theodora Angelina (1189-1246) | Theodora Angelina (1189-1246) | Theodora Angelina (1189-1246) | | | |
# Caumeroliemolen

De Caumeroliemolen of Onderste Caumermolen was een watermolen in Onderste Caumer in de gemeente Heerlen in de Nederlandse provincie Limburg. Stroomafwaarts lag de Caumermolen.

## Geschiedenis

De oprichtingsdatum is niet bekend. In de 17e en 18e eeuw was de molen in gebruik als oliemolen.
In 1828 is - blijkens de muurankers - het huidige woonhuis gebouwd. Van het oudere molengebouw zijn geen restanten meer aanwezig. De molen had een bovenslagrad van 68 centimeter breed en 392 centimeter in doorsnede.
De molenactiviteiten en zichtbare molenkenmerken, zoals molenrad en maalinstallatie, waren echter al ruim voor de Tweede Wereldoorlog verdwenen. Voor dit gegeven vinden we in "Wandelingen in en om Heerlen" -met geschiedkundige aanteekeningen- van P.J.M. Peters uit 1919 duidelijke aanwijzingen. Gemeentearchivaris Piet Peters beschrijft hier de situatie die hij bij zijn wandelingen aantreft: […] aangekomen te Onderste Caumer bij een kruispunt van wegen (boerderij De Erk). Hier zien we de krachtige beek een kleinen waterval vormen; waar de beek een scherpe bocht maakt, loopt een gedeelte van 't beekwater door buizen en slooten. […] (zie situatie op onderste foto hiernaast).
* Molendatabase
* ↑ Betawerk, Rijckheyt - centrum voor regionale geschiedenis. www.rijckheyt.nl. Geraadpleegd op 8 oktober 2023.
* ↑ Peters, P.J.M. (1919). Wandelingen in en om Heerlen met geschiedkundige aanteekeningen, p. 49.
# Sophie De Wit

Sophie De Wit (Deurne, 28 augustus 1973) is een Belgisch advocate en Vlaams-nationalistisch politica voor de N-VA. Hieraan voorafgaand was ze actief bij de lokale partij Democratisch en Leefbaar Aartselaar (DLA).

## Levensloop

De Wit groeide op in de wijk Lindenbos te Aartselaar en doorliep haar secundair onderwijs aan het Onze-Lieve-Vrouw-Presentatie Instituut te Boom. In 1996 werd ze licentiate in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en volgde daarna een jaar lang een bijkomende opleiding in strafrecht te Parijs. In 1997 ging ze aan de slag als advocate.
Ze zetelt sinds 2000 in de gemeenteraad van haar woonplaats Aartselaar, eerst namens de lokale lijst 'Democratisch en Leefbaar Aartselaar' (DLA) en daarna namens de N-VA, waar DLA in 2005 in opging. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 werd N-VA de grootste partij in Aartselaar, waarna De Wit op 1 januari 2013 de eed aflegde als eerste vrouwelijke burgemeester van de gemeente. Ze volgde in deze hoedanigheid Marc van den Abeelen op. De Wit vormde een bestuurscoalitie met sp.a-Groen. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 zette ze de samenwerking met Groen verder. In oktober 2024 behaalde N-VA de absolute meerderheid in Aartselaar. De partij ging alleen besturen en in december 2024 begon De Wit aan haar derde termijn als burgemeester.
Bij de Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 werd ze verkozen in de kieskring Antwerpen. In het Vlaams Parlement legde ze zich toe op mobiliteit, openbare werken, welzijn en leefmilieu. Ze bleef Vlaams Parlementslid tot begin juli 2010 en werd toen lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers. Bij de federale verkiezingen van 2014, 2019 en 2024 werd ze herkozen. Als Kamerlid specialiseerde ze zich in strafrecht, strafuitvoering en het gevangeniswezen en ging ze zetelen in de Kamercommissie Justitie. Ook was ze van 2010 tot 2014 voorzitter van de Kamercommissie belast met de Problemen inzake Handels- en Economisch Recht en van oktober 2023 tot mei 2024 voorzitter van de Onderzoekscommissie belast met de aanpak van seksueel misbruik in de Kerk.
# Katholieke Kerk in de Republiek Congo

Katholieke Kerk in de Republiek Congo kan verwijzen naar:
* Katholieke Kerk in Congo-Brazzaville, dat van 1958 tot 1969 en sinds 1992 officieel de Republiek Congo heet
* Katholieke Kerk in Congo-Kinshasa, dat van 1960 tot 1964 officieel de Republiek Congo heette
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Katholieke Kerk in de Republiek Congo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jurgen Callaerts

Jurgen Callaerts (Rumst, 9 mei 1985) is een Belgisch Vlaams-nationalistisch politicus voor de N-VA.

## Biografie

Callaerts behaalde in 2007 een diploma in de toegepaste economische wetenschappen en in 2008 een postgraduaat in de maritieme wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen. In 2019 behaalde hij nog een master in overheidsmanagement aan de Antwerp Management School.
Hij startte in 2008 zijn beroepsloopbaan als adviseur voor risicobeheer bij spoorwegbeheerder Infrabel en was nadien van 2009 tot 2014 aan de slag voor de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken, als inspecteur en vervolgens vanaf 2012 hoofdinspecteur voor de brandweerinspectie. Daarna was hij van november 2014 tot december 2018 adviseur op het kabinet van Jan Jambon, toenmalig minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken, en van 2018 tot 2019 attaché op de FOD Binnenlandse Zaken. In het jaar 2020 werkte hij als business manager voor de publieke sector voor het consultancybedrijf TriFinance. In 2021 volgde hij een opleiding als reserveofficier voor de Belgische marine en ging hij deeltijds aan de slag als crisis- en rampenmanager voor deze legercomponent. Van 2022 tot 2024 was hij eveneens beleidsondersteuner voor de Kustwacht bij het Crisiscentrum van de FOD Binnenlandse Zaken.
Callaerts werd politiek actief voor de N-VA en in oktober 2012 werd hij voor de partij verkozen tot gemeenteraadslid van Rumst. Van januari 2013 tot december 2018 was hij er schepen van Jeugd, Financiën en Communicatie en van 2016 tot 2018 voorzitter van de gemeenteraad en sinds januari 2019 is Callaerts burgemeester van de gemeente. Tevens is hij sinds 2019 lid van de bestuurlijke commissie Veiligheid en sinds 2021 lid van de raad van bestuur van de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG).
Bij de Vlaamse verkiezingen van juni 2024 werd Jurgen Callaerts eerste opvolger in de kieskring Antwerpen. In oktober 2024 werd hij effectief lid van het Vlaams Parlement ter vervanging van Vlaams minister Annick De Ridder. Callaerts ging er zetelen in de commissies Landbouw, Visserij en Plattelandsbeleid en Leefmilieu, Natuur en Ruimtelijke Ordening.
* ↑ Burgemeester wisselt sjerp (even) voor soldatenkepie, Het Nieuwsblad, 18 september 2021.
* ↑ Profiel Jurgen Callaerts op LinkedIn.
* ↑ Fiche Jurgen Callaerts op cumuleo.be.
* ↑ Fiche Jurgen Callaerts op de website van het Vlaams Parlement.
# Dwergtinamoe

De dwergtinamoe (Taoniscus nanus) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1815 door Coenraad Jacob Temminck.

## Beschrijving

De dwergtinamoe wordt ongeveer 13 tot 16 cm lang. Hij heeft een grijsbruine keel, een zwarte kruin en bruingestreepte buik.

## Voedsel

De dwergtinamoe eet vooral zaden van grassen, termieten en andere insecten.

## Voorkomen en leefgebied

De soort komt voor in het zuidoosten van Brazilië en het noordoosten van Argentinië. Het leefgebied bestaat uit natuurlijke graslanden met verspreid staand struikgewas. De dwergtinamoe leeft onder andere in de Serra da Canastra, het Braziliaanse nationaal park Chapada dos Veadeiros en het Tocantins staatspark Jalapão.

## Beschermingsstatus

De grootte van de populatie werd in 2019 door BirdLife International geschat op 2.500 tot 10.000 individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door intensief, gemechaniseerd, agrarisch gebruik, beweiding, teelt van exotische grassoorten, ontbossing door afbranden en het gebruik van insecticides. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Dwergtinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Histoire naturelle générale des pigeons et des gallinaces. 3 p. 600 BHL
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
* 1 2 Species factsheet: Dwarf Tinamou Taoniscus nanus.. BirdLife International (2019). Geraadpleegd op 5 februari 2025.
# Deuterium

Deuterium, genoteerd met $^2$H, een enkele keer ook waterstof-2 genoemd, is een stabiele isotoop van waterstof met in de atoomkern een proton en een neutron. In plaats van de gebruikelijke notatie $^2$H voor isotopen wordt meestal gebruikgemaakt van het symbool D. De naam komt van het Griekse δεύτερος, deúteros, dat de tweede betekent en daarmee naar het neutron verwijst, het tweede deeltje behalve het proton in de kern van het waterstofatoom.
Deuterium is in tegenstelling tot tritium, een andere isotoop van waterstof, stabiel. De abundantie op Aarde is laag: ongeveer 0,015% van alle waterstofatomen is deuterium. De meest voorkomende isotoop van waterstof is protium $^1$H. Deuterium is in 1932 door Harold Urey ontdekt. Er werd hem hiervoor in 1934 de Nobelprijs voor Scheikunde toegekend.

## Eigenschappen en toepassingen

De chemische eigenschappen van deuterium zijn nagenoeg gelijk aan die van waterstof. Soms wordt in reactiesnelheden een kinetisch-isotoopeffect gemeten: als in de snelheidsbepalende stap een waterstofatoom wordt overgedragen, verloopt de reactie trager indien H is vervangen door D.
Door de ten opzichte van waterstof haast tweemaal zo grote atoommassa zijn de fysische eigenschappen van veel deuteriumverbindingen meetbaar verschillend. Zwaar water D$_2$O heeft bijvoorbeeld een vriespunt van ongeveer 4° C en een blokje van zwaarwaterijs zinkt in water naar de bodem. Het kookpunt van zwaar water is hoger dan van gewoon water.
Van dit verschil in eigenschappen wordt gebruikgemaakt bij de winning van deuterium, bijvoorbeeld bij herhaalde destillatie van water zal het achterblijvende water steeds meer zwaar water bevatten.
Omdat een deuteriumkern, anders dan een protiumkern, een heeltallige spin heeft, hebben deuteriumverbindingen goede eigenschappen om als oplosmiddel te worden gebruikt voor analyse door middel van kernspinresonantie. Dat zijn gedeutereerde oplosmiddelen. Ze interfereren dan niet met de signalen van de te onderzoeken stof. Een veelgebruikt oplosmiddel daartoe is de gedeutereerde vorm van chloroform.

## Websites

* WolframAlpha. Entity["Isotope", "Hydrogen2"].
* Isotopes of Hydrogen. met hun verval
$^1$H · $^2$H · $^3$H · $^4$H · $^5$H · $^6$H · $^7$H