OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tsuchimikado

Tsuchimikado (土御門天皇, Tsuchimikado-tennō, 3 januari 1196 - 6 november 1231) was de 83e keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde. Hij regeerde van 18 februari 1198 tot 12 december 1210.
Tsuchimikado's persoonlijke naam (imina) was Tamehito-shinnō (為仁親王). Hij was de oudste zoon van keizer Go-Toba. Zijn moeder was Ariko (在子). Tsuchimikado kreeg in zijn leven zes kinderen, waaronder de latere keizer Go-Saga.
Tsuchimikado kwam in 1198 op de troon na het aftreden van zijn vader, die daarna als Insei-keizer bleef doorregeren. In 1210 werd Tsuchimikado gedwongen tot aftreden ten gunste van zijn jongere broer, Juntoku. Tsuchimikado voelde zich nadien gedwongen Kioto te verlaten. Hij reisde eerst naar de provincie Tosa, en nadien naar Awa. Daar stierf hij in ballingschap op 35-jarige leeftijd.
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof: 土御門天皇 (83)
* ↑ Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 339-341; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 220-221; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp.221-230.
* ↑ Titsingh, p. 221; Brown, p. 339; Varley, p. 220.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# José de Queirós Alves

José de Queirós Alves (Soalhães, 6 mei 1941) is een Portugese redemptorist en emeritus aartsbisschop van Huambo in Angola.
Hij was van 1986 tot 2004 bisschop van Menonge en van 2004 tot 2018 aartsbisschop van Huambo.
# Gender

Gender kan verwijzen naar:
* Gender (sekse), de culturele, sociale en psychologische uitdrukking van biologische sekseverschillen
* Geslacht (taalkunde), de verdeling van zelfstandige naamwoorden in vrouwelijke, mannelijke en onzijdige woorden
* Geslacht (Nederlands), de indeling in woordklassen van Nederlandse (zelfstandige) naamwoorden
* Gender (beek), een rivier in Noord-Brabant
* Gender (film), een korte film uit 2004, geschreven en geregisseerd door Daniel Lambo
* Gendèr (muziekinstrument), een muziekinstrument
# Bisdom Isiolo

Het bisdom Isiolo (Latijn: Dioecesis Isiolansus) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Isiolo, in Kenia.
Voor 1995 maakte het gebied van 25.336 km² dat het bisdom vormt, onderdeel uit van het bisdom Meru. Het werd hieruit losgemaakt, als het apostolisch vicariaat Isiolo, en kreeg de Italiaanse missionaris Luigi Locati als eerste bisschop. Bisschop Locati werd op 14 juli 2005 vermoord. In 2023 werd het verheven tot bisdom, en werd suffragaan aan het aartsbisdom Nyeri.
Isiolo telde in 2017 151.000 inwoners waarvan 33,8% katholiek was. Er waren 16 parochies.

## Bisschoppen

* Luigi Locati (1995-2005)
* Anthony Ireri Mukobo, I.M.C. (2006-2024)
* Peter Munguti Makau (2024- )
* Vicariate Apostolic of Isiolo. catholic hierarchy (2017). Gearchiveerd op 21 mei 2021. Geraadpleegd op 21 mei 2021.
# Lacipa gemmata

Lacipa gemmata is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Distant.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Musculus longus colli

De musculus longus colli of lange halsspier bevindt zich in de nek aan de voorzijde van de wervelkolom. Met deze skeletspier bewegen mensen hun nek naar voren toe door de wervelkolom in een S-vorm te buigen. Het hoofd en de kin komen dan naar voren en naar onderen.
Deze spier strekt zich uit van de atlas (de wervel waar de schedel op rust) tot de derde borstwervel in de bovenrug.
De spier heeft een complexe vorm met vele aanhechtingen en bestaat uit drie delen: het bovenste schuine deel, het verticale deel en het onderste schuine deel.
* Het bovenste schuine deel verbindt de voorste boog van de atlas door middel van een smalle pees met de dwarsuitsteeksels (processus transversi) van de derde, vierde en vijfde halswervel.
* Het onderste schuine deel van de lange halsspier verbindt de vijfde en zesde dwarsuitsteeksels met de eerste twee borstwervels. Dit deel van de spier is dik en zit vooraan de onderkant van de spier.
* Het verticale gedeelte van de spier verbindt de eerste twee borstwervels met de voorkant van de tweede, derde en vierde halswervel.
Pezen zoals de genoemde smalle pees zijn anders dan de harde pezen die bijvoorbeeld naar de knie lopen. Het zijn flexibele en fibreuze (vezelige, draderige) weefsels. Ze komen voor op verschillende plaatsen in het lichaam en brengen de krachten van de spieren over op de botten.
De genoemde dwarsuitsteeksels bestaan uit bot en steken uit de zijkanten van de wervels.
* 1 2 Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
* ↑ Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
# La Couronne

La Couronne is een gemeente in het Franse departement Charente (regio Nouvelle-Aquitaine). De gemeente telde 7.759 inwoners op 1 januari 2022. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Angoulême.

## Geschiedenis

De plaats ontstond door het samengroeien van verschillende kleine gehuchten rond de kerk van Saint-Jean de la Palud uit de 11e eeuw. In 1118 werd de augustijner Abdij Notre-Dame de La Couronne gesticht met de steun van de bisschoppen en de graven van Angoulême. In 1562 tijdens de godsdienstoorlogen werd de abdij geplunderd. De abdij werd gesloten en verkocht als nationaal goed na de Franse Revolutie. De abdijkerk werd deels afgebroken voor bouwmateriaal.
De plaats werd na de Franse Revolutie een gemeente onder de naam La Palud. In 1810 werd dit La Couronne.

## Geografie

De oppervlakte van La Couronne bedroeg op 1 januari 2022 28,82 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 269,2 inwoners per km². De gemeente ligt in een laaggelegen, van oorsprong moerassig gebied.
De onderstaande kaart toont de ligging van La Couronne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

In de gemeente ligt de spoorweghalte La Couronne.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bezienswaardigheden

* Kasteel van l'Oisellerie
* Abdij Notre-Dame de La Couronne
* Kerk Saint-Jean-Baptiste (12e eeuw)
* Marie Curieschool (1934), art-decogebouw ontworpen door Roger Baleix

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* 1 2 Populations de référence 2022.
* ↑ (fr) Histoire et patrimoine. lacouronne.fr. Gearchiveerd op 16 december 2022. Geraadpleegd op 16 december 2022.
# Klyne

Klyne is het Electro-R&B-duo van zanger Nick Klein en producer Ferdous Dehzad. Opgegroeid in het zuiden van Nederland, met respectievelijk Indonesische en Afghaanse roots, begonnen Nick en Ferdous als tieners samen muziek te maken als een manier om te ontsnappen aan de alledaagse werkelijkheid.

## Biografie
### Debuut

Hun muzikale reis kwam in 2015 in een stroomversnelling met het uploaden van hun debuutsingle Paralyzed. Het nummer ging plots viraal en trok de aandacht van muziekblogs, smaakmakers en platenlabels wereldwijd. Terwijl het blog-tijdperk zijn einde naderde, wist Klyne zich razendsnel online te vestigen als een cult sensatie.

### Water Flow

In 2017 brachten ze hun veelgeprezen debuutalbum uit bij Because Music (UK), met daarop de hit song Water Flow. Het nummer groeide uit tot hun tweede virale succes, met bijna 100 miljoen streams, en verstevigde de status van het duo in de online muziekscene.

### Erkenning

In aanvulling op hun eigen artistieke successen, kreeg Klyne brede erkenning in de muziekindustrie. Ze maakten remixes voor artiesten als Disclosure en Sam Smith, en deelden het podium met acts als Christine and the Queens, Metronomy en Years & Years.

### Comeback

Na een lange pauze, waarin Nick en Ferdous werkten aan hun solo-projecten, maakt het duo zich nu op voor een comeback in 2025. Met nieuwe muziek op komst, zet Klyne hun samenwerking met Because Music voort.

## Discografie
### Singles

* Paralyzed, 2015
* Closer, 2016
* Don't Stop, 2016
* Waiting, 2016
* Water Flow, 2017

### Ep's

* Water Flow (Remixes), 2016
* B-Sides, 2017

### Albums

* Klyne, 2017
# Tataki

Tataki (Japans: たたき) is een bereidingswijze uit de Japanse keuken waarbij vlees of vis bijna rauw wordt opgediend. Het vlees of de vis (meestal tonijn) wordt dan korte tijd boven een vlam of in een pan geroosterd. Hierna wordt het in azijn gemarineerd en in plakjes gesneden. Vervolgens wordt smaak toegevoegd met gember en/of sesam.
Deze methode is mogelijk bedacht door de 19e-eeuwse samoerai Sakamoto Ryoma. Hij had het grillen afgekeken van de Europeanen, die hij in Nagasaki had ontmoet. Het woord Tataki betekent in het Japans: In blokjes gehakt.

## Bronnen, noten en referenties

* ↑ Lowry, Dave (2005). The Connoisseur's Guide to Sushi: Everything You Need to Know about Sushi. Harvard Common Press, p. 123. ISBN 1-55832-307-4.
# Tennis op de Pan-Amerikaanse Spelen 2011

| Irina Falconi, winnares bij de vrouwen | Robert Farah, winnaar bij de mannen |
De tenniswedstrijden op de Pan-Amerikaanse Spelen 2011 werden van 17 tot en met 22 oktober 2011 gehouden op de hardcourt-banen van het Complejo Telcel de Tenis in de Mexicaanse stad Guadalajara.
Het toernooi bestond uit vijf delen:
* Tennis op de Pan-Amerikaanse Spelen 2011 (vrouwen)
* Tennis op de Pan-Amerikaanse Spelen 2011 (mannen)
* Tennis op de Pan-Amerikaanse Spelen 2011 (vrouwendubbel)
* Tennis op de Pan-Amerikaanse Spelen 2011 (mannendubbel)
* Tennis op de Pan-Amerikaanse Spelen 2011 (gemengddubbel)

## Medailles

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| vrouwenenkelspel | USA | Irina Falconi | PUR | Mónica Puig | USA | Christina McHale |
| mannenenkelspel | COL | Robert Farah Maksoud | BRA | Rogério Dutra da Silva | DOM | Víctor Estrella Burgos |
| vrouwendubbelspel | ARG | María Irigoyen Florencia Molinero | USA | Irina Falconi Christina McHale | COL | Catalina Castaño Mariana Duque Mariño |
| mannendubbelspel | COL | Juan Sebastián Cabal Robert Farah Maksoud | ECU | Júlio César Campozano Roberto Quiroz | USA | Nicholas Monroe Greg Ouelette |
| gemengd dubbelspel | MEX | Ana Paula de la Peña Santiago González | CHI | Andrea Koch Benvenuto Guillermo Rivera Aránguiz | BRA | Ana-Clara Duarte Rogério Dutra da Silva |
# Peerless (Slough)

Peerless uit Slough (Verenigd Koninkrijk) was aanvankelijk een onderdelenleverancier voor de Amerikaanse Peerless-truck. Men zou vanaf 1919 vrachtwagens bouwen. Van 1958 tot 1960 bouwde het ook een gran turismo.

## Vrachtwagens

Van 1919 tot 1933 verkocht het Engelse Peerless in Engeland uitgerangeerde Amerikaanse Peerless-vrachtwagens, waarna men zelf vrachtwagens ging bouwen. Deze vrachtwagens waren uitgerust met twee of drie assen, een servo-remsysteem met perslucht en de keuze uit een benzine- of dieselmotor.

## GT
### Peerless Cars Ltd.

In 1956 wilde hoteleigenaar James Byrnes een eigen raceauto bouwen. Hij benaderde tuner Bernie Rodgers om die te ontwikkelen en bouwen. Byrnes kende mensen van Triumph, en zo haalde men daar de mechanische onderdelen. De auto's werden aanvankelijk Warwick genoemd, naar de county van Byrnes hotel. Al snel werd besloten er ook wat aan te verdienen door hem als goedkope GT op de markt te brengen. Ook besloot men de merknaam Peerless te gebruiken, daar die – zeker in de Verenigde Staten – gekend was.
De productie startte in 1958. In hetzelfde jaar eindigde een Peerless op de zestiende plaats in de 24 uur van Le Mans. De productieversie was daarentegen vrij langzaam, met een topsnelheid van slechts 170 km/h. Al in 1959 kwam er een tweede versie uit, die stijver was door een verbeterd productieproces van het koetswerk uit glasvezelversterkte kunststof. De firma kwam in 1960 in financiële problemen en werd dat jaar geliquideerd. Er waren toen zo'n 300 GT's geproduceerd.

### Gordon Automobile Company

In 1959 mocht Jim Keeble een prototype bouwen van een Peerless GT-chassis met V8-motor van Chevrolet. Na onenigheid verliet Byrnes zakenpartner John Gordon Peerless en naam Keeble mee. Hij richtte de Gordon Automobile Company op en bracht in 1964 de Gordon-Keeble op de markt.

### Bernard Rodgers Developments Ltd.

Rodgers startte een nieuw bedrijf, verbeterde de auto verder en bracht hem in 1960 onder de merknaam Warwick op de markt. Er werd ook begonnen aan een versie met 3,5 liter V8-motor van Buick, die GT350 werd genoemd. In totaal waren zo'n 40 GT's gemaakt toen het bedrijf in de problemen kwam. In 1962 werd ook dit bedrijf geliquideerd.

### Peerless Dublin Ltd.

Rodgers verhuisde naar Ierland om het daar opnieuw te proberen met Peerless Dublin Ltd. De intentie was om de GT350 daar te produceren voor de Amerikaanse markt onder de merknaam Peerless. Een prototype werd ontwikkeld. General Motors vond hem echter niet goed genoeg. Van de GT350 zijn uiteindelijk maar een handvol exemplaren gebouwd.
* (en) History. Peerless and Warwick Owners Register. Geraadpleegd op 1 februari 2025.
# Schildgeweervogel

De schildgeweervogel (Ptiloris paradiseus) is een zangvogel uit de familie Paradisaeidae (paradijsvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het oosten van Australië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen in het noorden van zijn verspreidingsgebied en schaarser naar het zuiden. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Schildgeweervogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Oostenrijk op de Olympische Zomerspelen 1896

Drie sporters uit Oostenrijk namen deel aan de in Athene (Griekenland) gehouden Olympische Zomerspelen 1896. Hoewel Oostenrijk destijds een onderdeel was van de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije, wordt de Oostenrijkse deelname meestal opgevat als gescheiden van de Hongaarse deelname.
De Oostenrijkers eindigde op de zevende positie in het medailleklassement met vijf medailles waarvan twee gouden.

## Medailleoverzicht

(m) = mannen
| Sport | Olympiër | Discipline | Medaille |
| Wielrennen | Adolf Schmal | 12u (m) | 1 |
| Zwemmen | Paul Neumann | 500m vrije slag (m) | 1 |
| Zwemmen | Otto Herschmann | 100m vrije slag (m) | 2 |
| Wielrennen | Adolf Schmal | 333m (m) | 3 |
| Wielrennen | Adolf Schmal | 10km (m) | 3 |

## Deelnemers en resultaten
### Schermen

Adolf Schmal nam naast zijn deelname bij het schermen ook deel bij het wielrennen.
| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Adolf Schmal | sabel (m) | 4e | V van GRE Karakalos: 0-3 V van GRE Georgiadis: 2-3 W van GRE Iatridis: 3-2 V van DEN Nielsen: 2-3 |

### Wielersport

Alle medailles die Adolf Schmal won, won hij bij het wielrennen, alhoewel hij ook nog bij het schermen (sabel) deelnam. Hij deed mee aan vier onderdelen waarbij hij er op drie een medaille behaalde.
| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Adolf Schmal | 333m (m) | 3 | 2de in 26,0 (race-off: 2de in 26,6) |
| Adolf Schmal | 10km (m) | 3 | |
| Adolf Schmal | 100km (m) | DNF | niet gefinisht |
| Adolf Schmal | 12u (m) | 1 | 295,30km |

### Zwemmen

Twee Oostenrijkse zwemmers namen deel die ieder een medaille wonnen.
| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Otto Herschmann | 100m vrije slag (m) | 2 | 1.22,8 |
| Otto Herschmann | 500m vrije slag (m) | DNS | niet gestart |
| Paul Neumann | 500m vrije slag (m) | 1 | 8.12,6 |
| Paul Neumann | 1200m vrije slag (m) | DNF | niet gefinisht |
* (en) Lampros, S.P.; Polites, N.G.; De Coubertin, Pierre; Philemon, P.J.; & Anninos, C. (1897). The Olympic Games: BC 776 – AD 1896. Charles Beck, Athens. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1896; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1 en deel 2.
* (en) Mallon, Bill; & Widlund, Ture (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. McFarland, Jefferson. ISBN 0-7864-0379-9.
* (en) Smith, Michael Llewellyn (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games. Profile Books, London. ISBN 1-86197-342-X.
* (en) Medailledatabase van het Internationaal Olympisch Comité
Australië · Bulgarije · Chili · Denemarken · Duitsland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · Italië · Oostenrijk · Verenigde Staten · Zweden · Zwitserland · Gemengde teams
# Duinbekermos

Het duinbekermos (Cladonia pocillum, synoniem: Cladonia pyxidata) is een korstmos uit de familie Cladoniaceae. Het komt alleen voor op plekken met kalkrijk zand. Deze soort groeit vaak in de buurt van vals rendiermos (Cladonia rangiformis). Kenmerkend voor deze soort zijn de platliggende, samengesmolten grondschubben, de schotelvormige, beschorste korrels aan de binnenzijde van de beker en het ontbreken van sorediën.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het duinbekermos is een zeer variabel korstmos dat grijsgroen tot grijsbruin kan zijn en gewoonlijk vrij brede bekervormige structuren vormt op een korte steel. De podetia zijn meestal grijs, maar op zonnige plaatsen kunnen deze ook bruinachtig gekleurd zijn. De steel is tot 0,5 tot 1,5 cm hoog en verandert langzaam in een beker van 3 tot 6 mm breed. De rand van de beker is bezet met kleine, donkerbruine pycnidia.
Er zijn ook basale, dichte, kleine blaadjesachtige structuren die meestal een beetje opgerold zijn en ook grijsgroen van kleur zijn. Deze bebladering bevindt zich aan de binnen- en buitenkant en heeft een diameter van 2 tot 5 mm lang en 1 tot 3 mm breed. De vorming van apothecia is relatief zeldzaam. Deze zijn meestal gesteeld en bruinachtig en hebben een diameter van 0,5 tot 5 mm.
Kenmerkend voor het duinbekermos zijn de platliggende samengesmolten grondschubben.
Het heeft de volgende kenmerkende kleurreacties: K- of K+ (geel), C-, KC-, P+ (rood), UV-.

### Microscopische kenmerken

In één ascus zitten acht kleurloze eencellige sporen met afmetingen van 9-15 × 3,5-4 μm.

## Verspreiding

Het komt voor op alle continenten van de wereld, inclusief Antarctica, het Noordpoolgebied en vele eilanden. Het is het meest talrijk in gebieden met een koud en gematigd klimaat. In Nederland komt het zeldzaam voor. Het staat op de rode lijst met de status 'kwetsbaar'. Bekende vindplaatsen zijn de kalkrijke duinen en opgespoten schelpzand en mergel (Limburg).
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* (en) Index Fungorum
* (en) Consortium of North American Lichen Herbaria
# Emilio Pettoruti

Emilio Pettoruti (La Plata, 1 oktober 1892 - Parijs 16 oktober 1971) was een Argentijnse kunstschilder.

## Biografie

Pettoruti studeerde kunst in Buenos Aires, een stad die aan het begin van de twintigste eeuw een dynamische bloei van intellectuele activiteit doormaakte. De kunst van Pettoruti werd beïnvloed door het beeld van de moderne stad met zijn geometrische en verticale patronen. Het thema verticaliteit komt steeds terug in zijn schilderijen.
In 1913 verhuisde Pettoruti naar Florence in Italië, waar hij de meesterwerken uit de middeleeuwen en de renaissance bestudeerde, met bijzondere aandacht voor Giotto, Beato Angelico en Masaccio. Tijdens zijn verblijf in Florence kwam hij in contact met futuristische groepen.
In 1927 werd hij benoemd tot directeur van het Provinciaal Museum voor Schone Kunsten van La Plata. Een van Pettoruti's terugkerende thema's in deze periode waren muzikanten en harlekijnen, alleen of in groepen afgebeeld. Hij beelde vooral muzikanten af die werden geassocieerd met de tangocultuur die typerend is voor Argentinië.
* ↑ Centro Virtual de Arte Argentino. Propósitos. cvaa.com.ar.
* ↑ (es) Clarín, Redacción, Pettoruti, el artista que pintaba sin más dogma que la creación. Clarín (27 mei 2011).
* ↑ Fundacion Pettoruti - Argentina. www.pettoruti.com.
* Bibliothèque nationale de France: cb150641141 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 120918161
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1559 9325
* Library of Congress Control Number: n82045334
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003687898
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 62998
* SNAC: w68636j5
* Système universitaire de documentation: 147497175
* Union List of Artist Names: 500000946
* Virtual International Authority File: 10689075
* WorldCat (via VIAF): 10689075
# BMW R16

De BMW R 16 is een motorfiets van het merk BMW.
In 1929 kwam BMW met de opvolgers van de R 62 en R 63. Dit waren de 750cc-modellen die nog samen met twee 500cc-modellen (R 52 en R 57) waren uitgebracht. In 1929 verdwenen de 500's echter en werden ook (tijdelijk) de buisframes losgelaten. Motorisch waren er geen wijzigingen aangebracht.
Nog steeds paste men hier twee principes op toe:
* Er werden steeds kleine series van één toermodel met zijklepmotor en één sportmodel met kopklepmotor uitgebracht
* Er werd gewerkt volgens het "Baukastensystem", waardoor zo veel mogelijk onderdelen uitwisselbaar waren.
De R 11 was de toermotor van deze serie, de R16 was de sportmotor. Beide machines waren voorzien van een geklonken plaatframe, dat desondanks tamelijk slank was vormgegeven. Ook de voorvork was nu van gevouwen plaatstaal, maar het was nog steeds een schommelvoorvork met bladvering. De tank was wat ronder van vorm en aan de zijkant zaten kniekussentjes. In het voorwiel zat een trommelrem, de achterrem was een transmissierem: een uitwendige rem op een trommel die op de aandrijfas zat.

## Technische gegevens

| | BMW R 16 |
| Periode | 1929-1934 |
| Categorie | sportmotor |
| Motortype | kopklepmotor |
| Bouwwijze | langsgeplaatste tweecilinderboxermotor |
| boring | 83 mm |
| slag | 68 mm |
| Cilinderinhoud | 735,8 cc |
| Max. Vermogen | 18 kW/24 pk |
| Topsnelheid | 145 km/h |
| Aandrijving | as |
| Rijwielgedeelte | dubbel wiegframe, plaatframe |
| Drooggewicht | 162 kg |
| Max. totaalgewicht | 372 kg |
| Tankinhoud | 14 ltr |
| Voorganger | R 63 |
| Opvolger | R 17 |
# Ying Hon Ronald Yeung

Ying Hon Ronald Yeung (30 juli 1988) is een Hongkongs voormalig wielrenner die in 2017 reed voor Infinite AIS Cycling Team.

## Baanwielrennen
### Palmares

| Jaar | HK | AK | WK | Overig |
| 2013 | 2 Ploegenachtervolging | | | |

## Wegwielrennen
### Overwinningen
#### 2010

    1e etappe Ronde van Korea

#### 2011

    2e etappe Ronde van Oost-Java
    3e etappe Ronde van Indonesië

#### 2012

    1e etappe Ronde van Oost-Java

#### 2014

    1e etappe Ronde van Sétif

#### 2015

    4e etappe Ronde van Thailand

#### 2016

    3e etappe Ronde van Flores

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | WK op de weg |
| 2012 | opgave |

## Ploegen

* 2007 – Hong Kong Pro Cycling
* 2014 – OCBC Singapore Continental Cycling Team
* 2015 – Attaque Team Gusto
* 2016 – Wisdom-Hengxiang Cycling Team (vanaf 20-3)
* 2017 – Infinite AIS Cycling Team
* (en) Profiel van Ying Hon Ronald Yeung op ProCyclingStats
* Profiel van Ying Hon Ronald Yeung op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Ying Hon Ronald Yeung op de website van de UCI
* Profiel van Ying Hon Ronald Yeung op De wielersite
# Koninklijke Bibliotheek

Koninklijke Bibliotheek kan verwijzen naar:
* Koninklijke Bibliotheek van België, de nationale bibliotheek van België
* KB, nationale bibliotheek (voorheen: Koninklijke Bibliotheek), de nationale bibliotheek van Nederland
* Kungliga biblioteket, de nationale bibliotheek van Zweden
* Det Kongelige Bibliotek, de nationale bibliotheek van Denemarken
* Royal Library, Windsor, de bibliotheek van het Britse koninklijk huis
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Koninklijke Bibliotheek en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.