OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Laura Thorn

Laura Thorn (1999) is een Luxemburgs zangeres. Met het Franstalige nummer "La poupée monte le son" zal ze Luxemburg vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2025.

## Biografie

Thorn begon op achtjarige leeftijd met het maken van muziek. Oorspronkelijk was ze actief in de klassieke muziek totdat ze een master popzingen ging volgen aan het Institut supérieur de musique et de pédagogie de Namur in Namen, België. Thorn wist deze master in de wacht te slepen. Ook leerde ze zichzelf piano en cello te spelen. Na het afronden van haar master begon ze met muzieklessen te geven aan het Conservatoires de musique d'Esch-sur-Alzette in Esch-sur-Alzette.
Thorn werd door een producer en tekstschrijver uit Parijs in 2024 gevraagd een klaarliggend nummer in te zingen. Uiteindelijk leidde dit tot het nummer La poupée monte le son. Op 18 november 2024 werd Thorn met dit nummer door RTL als een van de deelnemers van Luxembourg Song Contest 2025 aangekondigd. In deze preselectie, die plaatsvond op 25 januari 2025 in de Rockhal in Esch-zur-Alzette, was Thorn als zesde van zeven deelnemers aan de beurt. Hier wist ze met haar uitvoering van het nummer La poupée monte le son met de zegepalm aan de haal te gaan, waardoor Thorn haar vaderland mag vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2025 in Bazel, Zwitserland.
* ↑ Backes, Sabrina, Laura Thorn siegt beim ESC-Vorentscheid in der Rockhal. Luxemburger Wort (25 januari 2025). Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* ↑ Thomas, Daniel, 🇱🇺 Laura Thorn: “I’ve found the thing that I’m made for!”. Eurovisionsite.com (12 december 2024). Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* ↑ Laura Thorn bringt France Gall zurück auf die Bühne. Luxemburger Wort (20 januari 2025). Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* ↑ 🇱🇺 Luxembourg: Luxembourg Song Contest 2025 Participants Revealed. Eurovoix (18 november 2024). Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* ↑ Helgeson, Justina, Luxembourg: Laura Thorn to Eurovision 2025 with "La poupée monte le son". Eurovisionworld (25 januari 2025). Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* ↑ Laura Thorn wins 'Luxembourg Song Contest' and will head to Basel. Eurovision.tv (25 januari 2025). Geraadpleegd op 26 januari 2025.
1956: Michèle Arnaud + Michèle Arnaud · 1957: Danièle Dupré · 1958: Solange Berry · 1960: Camillo Felgen · 1961: Jean-Claude Pascal · 1962: Camillo Felgen · 1963: Nana Mouskouri · 1964: Hugues Aufray · 1965: France Gall · 1966: Michèle Torr · 1967: Vicky Leandros · 1968: Chris Baldo & Sophie Garel · 1969: Romuald · 1970: David Alexandre Winter · 1971: Monique Melsen · 1972: Vicky Leandros · 1973: Anne-Marie David · 1974: Ireen Sheer · 1975: Geraldine · 1976: Jürgen Marcus · 1977: Anne-Marie Besse · 1978: Baccara · 1979: Jeane Manson · 1980: Sophie & Magaly · 1981: Jean-Claude Pascal · 1982: Svetlana · 1983: Corinne Hermès · 1984: Sophie Carle · 1985: Margo, Franck, Diane, Ireen, Malcolm & Chris · 1986: Sherisse Laurence · 1987: Plastic Bertrand · 1988: Lara Fabian · 1989: Park Café · 1990: Céline Carzo · 1991: Sarah Bray · 1992: Marion Welter & Kontinent · 1993: Modern Times · 2024: Tali · 2025: Laura Thorn
# Palaeoacanthopsyche

Palaeoacanthopsyche is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Wilfried Rudi Arnscheid en Michael Weidlich in een publicatie uit 2017.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Palaeoacanthopsyche uralensis (Freyer, 1847), die in Zuidoost-Europa voorkomt.
# Brodskysynagoge

De Brodskysynagoge (Oekraïens: Синагога Бродського), ook: Centrale Synagoge, is een synagoge in het centrum van de Oekraïense hoofdstad Kiev.
De synagoge werd in 1897 en 1898 gebouwd. De suikerhandelaar en filantroop Lazar Brodsky financierde de bouw. De synagoge is ontworpen in neoromaanse en neomoorse stijl door Georg Schleifer.
In 1926 werd de synagoge door de Sovjetautoriteiten gesloten en omgebouwd tot een kunstsociëteit. Het gebouw werd tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest door de nazi's en werd daarna gebruikt als poppentheater. In de jaren zeventig werd een extra gevel gebouwd.
In 1997 verhuisde het theater naar een nieuw gebouw. Het oude gebouw werd gerenoveerd en is sinds 2000 weer in gebruik als synagoge. De renovatie werd grotendeels gefinancierd door de mediamagnaat Vadim Rabinovitsj.
# Sergio Bambaren

Sergio Bambarén Roggero (Lima, 1 december 1960) is een Peruviaans schrijver van spirituele verhalen over het leven in en rond de oceaan. Zijn bekendste werk is De droom van de dolfijn, waarvan wereldwijd meer dan 5 miljoen exemplaren zijn verkocht.

## Biografie

Bambaren studeerde petrochemie, maar gaf zijn baan als bestuursvoorzitter bij een Australisch oliebedrijf op om meer tijd te hebben voor duiken en surfen. In de Atlantische Oceaan bij Portugal ontmoet hij in 1990 tijdens het surfen een dolfijn die enkele dagen met hem mee surft en hem inspireert tot zijn beroemdste boek De droom van de dolfijn
Een vriendin stuurde buiten zijn medeweten om het verhaal naar de uitgever Hay House, waar het direct werd aangenomen. Toen Bambaren hoorde dat zijn verhaal aangepast moest worden om zo een bredere doelgroep aan te spreken, trok hij zich terug en bracht het in eigen beheer uit en verspreidde 2000 exemplaren onder Australische spirituele boekhandels. Binnen een jaar waren er 200.000 verkocht en werd het vervolgens in meer dan 25 talen vertaald. Inmiddels zijn er elf boeken van zijn hand verschenen, waarvan een deel in het Nederlands vertaald is.
De opbrengsten van zijn boeken doneert Bambaren aan Blue World, een milieuorganisatie die zich inzet voor het behoud van de oceanen.

## De droom van de dolfijn

De fabel De droom van de dolfijn verscheen in 1994, en wordt vaak vergeleken met Jonathan Livingston Zeemeeuw van Richard Bach en De kleine prins van Antoine de Saint-Exupéry.
Hoofdpersoon is Daniel Alexander Dolfijn, een volwassen dolfijn die in tegenstelling tot de andere dolfijnen zijn dromen nooit vergeten is. In plaats van zijn leven enkel en alleen vissend door te brengen, wil hij in de branding met de golven mee surfen en zijn krachten meten met die van de oceaan. Hij besluit om de stem van de zee te volgen, de groep te verlaten en op zoek te gaan naar de perfecte golf. Onderweg maakt hij kennis met andere zeedieren en mensen en leert niet alleen over de oceaan, maar vooral over zichzelf.
# Mathias Mesmans

Mathias Mesmans (8 februari 2002)is een Belgisch acteur. Hij heeft meegespeeld in Gamekeepers en Milo. In Milo speelt hij de vaste rol van de popster Liam.
Mesmans heeft in 2016 in de Ketnet-musical Unidamu gespeeld.
* ↑ Herman Verbruggen, Sien Wynants en 24 jonge talenten in de cast van Ketnet Musical - Unidamu (4 april 2024). Gearchiveerd op 4 april 2024.
* ↑ Ontmoet Liam: de onweerstaanbare superster uit 'Milo'. hln.be (19 december 2023). Gearchiveerd op 9 juli 2024.
* 1 2 bartliekens, Opnames telenovelle Milo van start. Chez Bartizze (5 juli 2023). Gearchiveerd op 9 juli 2024. Geraadpleegd op 22 januari 2024.
* 1 2 Antje De Visscher, Silke Denissen, “Het woord ‘doorbraak’? Dat vind ik bijna eng”: ook deze vier jonge talenten zijn niet te missen in 2024. hln.be (21 januari 2024). Gearchiveerd op 22 januari 2024. Geraadpleegd op 22 januari 2024.
* ↑ Camille in telenovelle ‘Milo’: “We leerden elkaar kennen op een andere set”. HLN (13 februari 2024). Gearchiveerd op 13 februari 2024.
# Goudrugspecht

De goudrugspecht (Campethera maculosa) is een vogel uit het geslacht Campethera van de familie spechten (Picidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in westelijk en centraal Afrika en telt twee ondersoorten:
* C. m. maculosa: van Senegal en Guinee-Bissau tot Ghana.
* C. m. permista: van oostelijk Ghana tot zuidwestelijk Zuid-Soedan, noordelijk Angola, centraal Congo en zuidwestelijk Oeganda.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Goudrugspecht op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Pijp (rookgerei)

Een pijp is een instrument om smeulende tabak te consumeren (roken). De pijp bestaat in essentie uit een langere of korte buis (steel of roer) met een komvormige houder (kop) voor de tabak.

## Geschiedenis

Nederland heeft een lange traditie in het produceren van (klei-)pijpen, die bekend zijn vanaf circa 1600, vlak na de introductie van de tabak uit de Nieuwe Wereld. De eerste pijpen werden gemaakt uit witbakkende klei, de zogenaamde pijpaarde. Later kwamen er ook pijpen in porselein, meerschuim en bruyèrehout (wortelhout van de boomheide, Erica arborea).
Er zijn talrijke verschillende modellen, onderverdeeld in soorten en maten; toch is er in grote lijnen een onderverdeling te maken.

## Modellen

Een bekend klassiek model is de billard; een recht of gebogen, strak uitgebalanceerd model van minimaal gewicht. Van dit basistype zijn veel varianten gemaakt. Andere klassieke basisvormen zijn de pot, de dublin en de apple.
* Billard
* Pot
* Dublin
* Apple
Moderne modellen hebben een vorm afgeleid van de klassieke modellen, ze zien er vaak wat 'sportiever' uit. Ze zijn vaak gebogen en hebben een breed mondstuk. Het opvallendst zijn 'freehands'; pijpen die niet op een draai- of freesbank zijn bewerkt uit hout, maar door een ambachtsman door handwerk zijn gevormd.

## Musea

In de twintigste eeuw zijn diverse musea ontstaan die de geschiedenis van de pijp laten zien. Na 2000 zijn enkele hiervan gesloten. Enkele niet meer bestaande tabaksmusea zijn: Douwe Egberts pijpenkamer, koffie- en theekabinet te Utrecht (1939-2000), Niemeyer Tabaksmuseum, eerst in Amsterdam, later in Groningen (1964-2011), Pijpen- en aardewerkmuseum De Moriaan in Gouda (1938-2009).
Het Amsterdam Pipe Museum is een museum met een nationale collectie op het gebied van de pijp. Het museum toont een wereldwijd overzicht van alle denkbare soorten pijpen.
# Station Heule-Leiaarde

Station Heule-Leiaarde is een voormalig spoorweghalte in Heule, een deelgemeente van de Belgische stad Kortrijk. Het lag aan spoorlijn 66, die Brugge met Kortrijk verbindt, ter hoogte van de kruising met de Kortrijksestraat.
Aalbeke · Bissegem · Heule · Heule-Leiaarde · Kortrijk · Kortrijk-Luipaardbrug · Kortrijk-Vorming · Kortrijk-West · Kortrijk-Weide · Marke · Sint-Katerine
0: Brugge · 3,2: Sint-Michiels · 7,2: Loppem · 10,8: Zedelgem · 12,9: Veldegem · 18,9: Torhout · 23,7: Lichtervelde · 27,1: Gits · 29,7: Beveren (Roeselare) · 32,4: Roeselare · 34,8: Rumbeke · 36,7: Kachtem · 39,3: Izegem · 42,4: Ingelmunster · 45,6: Lendelede · 47,2: Sint-Katerine · 50,2: Heule · 51,0: Heule-Leiaarde · 54,5: Kortrijk
# Grand Prix Formule 1 van Zuid-Afrika 1985

De Grand Prix Formule 1 van Zuid-Afrika 1985 werd gehouden op 19 oktober 1985 op Kyalami. Het was de tiende race van het seizoen.

## Uitslag

| Positie | Nr | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 5 | Nigel Mansell | Williams-Honda | 75 | 1:28:22.866 | 1 | 9 |
| 2 | 6 | Keke Rosberg | Williams-Honda | 75 | + 7.572 | 3 | 6 |
| 3 | 2 | Alain Prost | McLaren-TAG | 74 | + 1 Ronde | 9 | 4 |
| 4 | 28 | Stefan Johansson | Ferrari | 74 | + 1 Ronde | 16 | 3 |
| 5 | 17 | Gerhard Berger | Arrows-BMW | 74 | + 1 Ronde | 11 | 2 |
| 6 | 18 | Thierry Boutsen | Arrows-BMW | 74 | + 1 Ronde | 10 | 1 |
| 7 | 3 | Martin Brundle | Tyrrell-Renault | 73 | + 2 Rondes | 17 | |
| NF | 11 | Elio de Angelis | Lotus-Renault | 52 | Motor | 6 | |
| NF | 29 | Pierluigi Martini | Minardi-Motori Moderni | 45 | Radiator | 20 | |
| NF | 1 | Niki Lauda | McLaren-TAG | 37 | Turbo | 8 | |
| NF | 4 | Philippe Streiff | Tyrrell-Renault | 16 | Ongeluk | 19 | |
| NF | 12 | Ayrton Senna | Lotus-Renault | 8 | Motor | 4 | |
| NF | 27 | Michele Alboreto | Ferrari | 8 | Turbo | 15 | |
| NF | 7 | Nelson Piquet | Brabham-BMW | 6 | Motor | 2 | |
| NF | 20 | Piercarlo Ghinzani | Toleman-Hart | 4 | Motor | 13 | |
| NF | 19 | Teo Fabi | Toleman-Hart | 3 | Motor | 7 | |
| NF | 8 | Marc Surer | Brabham-BMW | 3 | Motor | 5 | |
| NF | 24 | Huub Rothengatter | Osella-Alfa Romeo | 1 | Elektrisch probleem | 21 | |
| NF | 22 | Riccardo Patrese | Alfa Romeo | 0 | Ongeluk | 12 | |
| NF | 23 | Eddie Cheever | Alfa Romeo | 0 | Ongeluk | 14 | |
| NS | 33 | Alan Jones | Lola-Hart | 0 | Onwel | 18 | |

## Wetenswaardigheden

* Omwille van de apartheid boycotten tal van teams de race.

## Statistieken

| Pole-position | Nigel Mansell | Williams-Honda | 1:02.366 |
| Snelste ronde | Keke Rosberg | McLaren-TAG | 1:08.149 |
1960 · 1960 II · 1961 · 1962 · 1963 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1992 · 1993
# Nationale Universiteit Tsing Hua

De Nationale Universiteit Tsing Hua (NTHU Chinees: 國立清華大學) is een publieke onderzoeksuniversiteit in in Hsinchu, Taiwan. Deze universiteit is een afscheuring (1956) van de Tsinghua-universiteit (THU Chinees: 清华大学) die op 30 maart 1911 was opgericht in Beijing; en die tijdens de Japanse bezetting van Beijing naar Kunming (Yunnan) verhuisd was, maar na de Japanse capitulatie (3 september 1945) reeds in 1946 nog tijdens de Chinese burgeroorlog teruggekeerd was naar Beijing.
De Nationale Universiteit Tsing Hua (NTHU) werd dus opgericht als een direct gevolg van de Chinese Burgeroorlog, met de actieve steun van enkele Westerse mogendheden, door academici die eerst verbonden waren met de oorspronkelijke Tsinghua-universiteit (THU) in Beijing, maar die zich hadden afgezet tegen het nieuwe regime en tegen de gevestigde Tsinghua-universiteitsleiding in Beijing. Niet zelden ging het daarbij om academici die gecollaboreerd hadden met de Japanse bezetter, maar net zo goed konden zij deel hebben uitgemaakt van een Chinees nationalistische factie die tijdens de Chinese Burgeroorlog zowel tegen de Japanse bezetter als tegen de communisten vocht, maar na de Japanse capitulatie het pleit verloren had. Soms ging het om personen die om onduidelijke, al-dan-niet terechte redenen niet meer aan de bak kwamen op de campus in Beijing en nu dus op zoek waren naar andere opportuniteiten, of om academici die om puur ideologische redenen op de vlucht waren geslagen voor de Marxistisch-Leninistische stalinistische soviet-bevrijders en (zeker na het eind van de burgeroorlog in 1949-1950) hun maoistische volgelingen in Beijing.
Het logo van de Nationale Universiteit Tsing Hua (NTHU) lijkt goed op het logo van de originele Tsinghua-universiteit in Beijing (THU), doch er zijn ook enkele duidelijke verschillen.
In de QS World University Rankings van 2023 staat de NTHU Tsing Hua Universiteit (Hsinchu, Taiwan) wereldwijd op een 177ste plaats, waarmee zij als 2e Taiwanese universiteit op de ranglijst staat, en zowel internationaal als nationaal gezien ver achter de wereldwijd 14de plaats van de originele Tsinghua Universiteit-voorganger in Beijing blijft.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nationale Universiteit Tsing Hua op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Joubiéval

Joubiéval is een gehucht in de gemeente Vielsalm in de Belgische provincie Luxemburg.
Jubiéval ligt in het zuidwesten van de gemeente, zes kilometer ten zuidwesten van het dorpscentrum van Vielsalm. Minder dan een kilometer ten noorden ligt het gehucht Petit-Sart in de gemeente Lierneux.
Langs het gehucht stroomt de Golnay.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is het gehucht Iubieval weergeven, net ten zuiden van Sart, gelegen in een zuidelijke uitloper van het grondgebied van het het Principauté de Stavelo (Prinsdom Stavelot-Malmedy).
Op het eind van het ancien régime, toen tijdens de Franse bezetting op het eind van de 18de eeuw de gemeenten werden gecreëerd, werd de plaats ondergebracht in de gemeente Lierneux. In de eerste helft van de 19de eeuw werd het gebied ten noorden van het gehucht, tussen Joubiéval en Petit-Sart, doorsneden door de nieuwe weg van La Roche-en-Ardenne naar Salmchâteau.
Op de Atlas der Buurtwegen uit 1841 en de Vandermaelenkaart uit het midden van de 19de eeuw staat de plaats vermeld als het gehucht Joubieval en Joubiéval. Deze zuidoostelijke sectie van de gemeente Lierneux met de plaatsen Petit-Sart en Joubiéval werd soms als Sart-Joubiéval vermeld.
Bij de gemeentelijke fusies van 1977 werd een zuidoostelijk stuk grondgebied van de gemeente Lierneux in de provincie Luik overgeheveld naar de gemeente Vielsalm in de provincie Luxemburg. De gemeente- en provinciegrens werd getrokken op de gewestweg tussen Joubiéval en Petit-Sart. De beide gehuchten werd zo van elkaar gescheiden. Joubiéval verhuisde samen met het gehucht Provedroux van de gemeente Lierneux naar buurgemeente Vielsalm.

## Bezienswaardigheden

* Het Bulge Relics Museum, een museum over het Ardennenoffensief
* Een oude kruis uit 1782, in 1992 als monument beschermd

## Verkeer en vervoer

Langs Joubiéval loopt de gewestweg N89 tussen La Roche-en-Ardenne en Salmchâteau.
Deelgemeenten: Bihain · Grand-Halleux · Petit-Thier · Vielsalm Overige dorpen: Bêche · Burtonville · Cahay · Commanster · La Comté · Dairomont · Ennal · Farnières · Fraiture · Goronne· Hébronval · Joubiéval · Neuville · Ottré · Petit-Halleux · Provedroux · Regné · Rencheux · Salmchâteau · Ville-du-Bois
Belgische gemeenten · Arrondissement Bastenaken · Luxemburg · Wallonië
# Huidschilfer

Een huidschilfer is een klein deeltje van de huid van een mens of een andere diersoort. Zoogdieren raken dagelijks dode huidcellen kwijt, die als huisstof in de lucht terechtkomen. De meeste huidschilfers zijn niet zichtbaar door hun kleine afmetingen. Huidschilfers bestaan uit keratine.
Huismijten eten huidschilfers, die bijvoorbeeld in het beddengoed terechtkomen. Een mens produceert per dag voldoende huidschilfers om een miljoen mijten te voeden.
De menselijke huid kan na verbranding door de zon een sterke vervelling vertonen, waarbij veel huidschilfers vrijkomen. Een bijzondere vorm van huidschilfers is roos, afkomstig van de behaarde hoofdhuid.

## Dermatologie

Dermatologische afwijkingen die met huidschilfering gepaard gaan zijn:
* Psoriasis
* Ziekte van Oudtshoorn
* Zwemmerseczeem
* Ringworm
* Seborroïsch eczeem
* ↑ National Geographic Junior: Mens en wereld: stof (National Geographic Junior)
# Bourgognea

Bourgognea is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De soorten binnen dit geslacht komen in het Afrotropisch gebied voor.

## Soorten

* B. grandis (Bourgogne, 1958)
* B. maxima Dierl, 1972
* B. microcera (Bourgogne, 1958)
* B. obscurior (Bourgogne, 1962)
* B. reimeri (Gaede, 1929)
* Markku Savela. Bourgognea Dierl, 1972. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 13-2-2025.
* ↑ Dierl W. (1972.) Revision einiger afrikanischer Psychidae-Gattungen (Lep.). Mit einen provisorischen Verzeichnis der bekannten afrikanischen "Macropsychiden". - Mitteilungen der Münchner Entomologischen Gesellschaft 61 (1971): 40-41.
# Roque Nublo

Roque Nublo (Spaans voor 'wolkenrots') is een 67 meter hoge monoliet op het Canarische eiland Gran Canaria. Het is een van herkenningspunten van het eiland en ligt op een paar kilometer van het centrum van het dorpje Tejeda. De hoogte van Roque Nublo is in totaal 1.813 meter, waarmee het een van de hoogste punten van de eilandengroep is. De top is 4,5 miljoen jaar geleden gevormd bij een vulkaanuitbarsting. De monoliet is wandelend te bereiken vanaf de op 30 minuten afstand gelegen parkeerplaats, waardoor zomers toeristen de rots bezoeken. Het plateau bij Roque Nublo biedt een mooi uitzicht over het eiland, op de op het eiland Tenerife gelegen Pico del Teide, El Fraile (een rots die lijkt op een monnik) en de Pico de las Nieves, het hoogste punt van Gran Canaria.
* Uitzicht vanaf Roque Nublo
* De Roque Nublo
* Uitzicht vanaf Roque Nublo op rots die lijkt op monnik
# NGC 3621

NGC 3621 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Waterslang. Het hemelobject ligt 22 miljoen lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 17 februari 1790 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Culminatie van NGC 3621

Tijdens de culminatie klimt NGC 3621, gezien vanuit de Benelux, tot 6 graden boven de zuidelijke horizon. De atmosferische omstandigheden moeten bijzonder gunstig zijn om met behulp van een telescoop alsnog iets van dit stelsel te zien te krijgen. De afwezigheid van storende lichthinder kan de mogelijkheid op het zien van NGC 3621 doen toenemen.

## Synoniemen

* ESO 377-37
* MCG -5-27-8
* UGCA 232
* AM 1115-323
* IRAS 11159-3235
* PGC 34554
# Surat Thani (provincie)

Surat Thani (Thai: สุราษฏร์ธานี) is een provincie in het zuiden van Thailand. In december 2002 had de provincie 920.283 inwoners, het is daarmee qua bevolking de 22e provincie van Thailand. Met een oppervlakte van 12.891,5 km² is het qua omvang de 6e provincie. De provincie ligt op ongeveer 644 kilometer van Bangkok. Surat Thani heeft een kustlijn van ongeveer 156 km en grenst aan de provincies Ranong, Chumphon, Nakhon Si Thammarat, Krabi en Phang Nga.

## Provinciale symbolen

* Provinciale zegel en vlag

## Klimaat

De gemiddelde jaartemperatuur is 28 graden. De temperatuur varieert van 19 graden tot 37 graden. Gemiddeld valt er 1839 mm regen per jaar.

## Politiek
### Bestuurlijke indeling

De provincie is onderverdeeld in 18 districten (Amphoe) en 1 subdistrict (King Amphoe) namelijk:
# Gie van den Berghe

Gie van den Berghe (Gent, 1945) is een Vlaamse historicus, ethicus en publicist.

## Loopbaan

Van den Berghe ging op zijn drieëndertigste studeren, promoveerde aan de Universiteit Gent als licentiaat en doctor in de moraalwetenschap met een proefschrift over de nazi-kampen (onderling gedrag, overlevingsschuldgevoel) dat hij herwerkte tot Met de dood voor ogen (1987). Hij concludeerde dat "het enige wat we uit Auschwitz geleerd hebben, is dat er geen grenzen zijn aan het barbarisme van de mens". Voor zijn studie kreeg Van den Berghe in 1987 de Provinciale Prijs voor Geschiedenis van Oost-Vlaanderen toegekend.
Over deze onderwerpen en veel andere schreef hij voor, tijdens en na zijn studies talloze wetenschappelijke artikels en essays in vooraanstaande, kranten, weekbladen, tijdschriften en bundels. Hij werkte tevens mee aan het project Onderuit van de arbeidersliteratuur (EPO).
Gie van den Berghe dook in verscheidene landen in de archieven, werkte acht jaar als geschiedkundige aan het Studie- en Documentatiecentrum Oorlog en Hedendaagse Maatschappij, zetelde in de wetenschappelijke commissie die de oprichting voorbereidde van een Vlaams Museum over de Jodenuitroeiing en andere genociden en is gastdocent aan de Universiteit Gent.
Zijn werk De uitbuiting van de Holocaust uit 1990, waarin hij enerzijds de Holocaust-ontkenners weerlegt en anderzijds waarschijnlijk maakt dat verscheidene Israëlische regeringen de jodenuitroeiing hebben uitgebuit om hun politiek in het Midden-Oosten te rechtvaardigen, leidde tot kritiek uit joodse hoek.
Het werk van Gie van den Berghe werd bekroond met geschiedkundige en andere prijzen, onder meer de Arkprijs van het Vrije Woord en in 1996 met "De Zesde Vijs" van SKEPP, voor zijn genuanceerde kritische kijk en voor zijn verdiensten in het verspreiden van objectieve kennis inzake pseudowetenschap.
Zijn voorlaatste boek 'De mens voorbij' (november 2008) overziet vier eeuwen vooruitgangs- en maakbaarheidsideologie, van de Verlichting, over darwinisme, sociaal darwinisme en eugenetica tot transhumanisme.

## Prijzen

* 1987 Provinciale Prijs voor Geschiedenis van Oost-Vlaanderen.
* 1996 Arkprijs van het Vrije Woord.
* 1996 Prijs van Saint Genois, vijfjaarlijkse prijs voor geschiedenis van de Koninklijke Academie van België
* 1997 De Zesde Vijs, prijs van SKEPP, Vlaamse sceptici