OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Loge La Bien Aimée

Loge La Bien Aimée is een vrijmetselaarsloge die in 1735 is opgericht in Amsterdam, en valt onder het Grootoosten der Nederlanden.

## Geschiedenis

De loge werd op 24 oktober 1735 opgericht door William Constant Rousset de Missy. Deze datum wordt (traditioneel maar ten onrechte) aangenomen als constitutiedatum. In 1749 ging zij echter in ruste. In 1754 verzochten enkele oud-leden van de Loge ‘De la Paix’ aan Rousset de Missy toestemming tot heropening, welke op 10-12-1754 werd verleend. De heropening had plaats op 13 december 1754, waarna op 20 december 1754 de naam gewijzigd werd in ‘La Bien Aimée’.
De Loge stelde zich op 10 december 1756 onder Nederlands gezag en kreeg op 14 december 1756 een nieuwe constitutiebrief van L. Dagran en vervolgens een nieuwe op 23 mei 1757, getekend door C.W. baron van Boetzelaer. Op 16 december 1757 deelde de loge mede zich af te scheiden van de Nationale Grootloge.
Middels een brief d.d. 24-08-1759 stelde zij zich opnieuw onder Nederlands gezag. Op 1 september 1759 werd dit door Baron van Boetzelaer aanvaard, hetgeen bekrachtigd werd door wederom een nieuwe constitutiebrief gedateerd: 1 november 1759.
Loge La Bien Aimée is een ‘loge fondatrice’; een van de tien loges die hebben deelgenomen aan de verkiezing van een Grootmeester op 26 december 1756 – een gebeurtenis die beschouwd wordt als de oprichting (of het herstel) van de Groote Loge der Zeven Verenigde Nederlanden. Het belang van menslievendheid, gelijkheid en tolerantie waren daar belangrijke onderwerpen.
Van 1945 tot 1952 gaf de loge onderdak aan de leden van Loge ‘Concordia Vincit Animos’.

## Betekenis naam

“De welbeminde”. Bedoeld is de (moeder)loge, waarin in stilte en vertrouwen wordt gearbeid (‘silentio et fide’). Op de oudste almanakken komt een afbeelding voor van de Vrouwengestalte met de zinspreuk ‘Silentio et Fide’. In Matt. 12:20, in de Franse versie, is sprake van ‘mon bien-aimé’; op Jezus wordt Jesaja 42:3 van toepassing geacht. Jesaja spreekt overigens van ‘mon élu’! Ook de andere evangelies hebben soortgelijke teksten.

## Voetnoten

* ↑ Zie bijvoorbeeld C. van der Lijn, C. van Lennep en H-J Roullaud in de vrijmetselaarsuitgave getiteld: Gedenkteeken bye ene plegtige gelegenheid opgerecht (Amsterdam 1773). K. van Geemert, Broederschap of jongensclub. Een wandeling langs het pad van drie Amsterdamse vrijmetselaarsloges 1755-2005 (Amsterdam 2005) en F. Meijer, ‘Gedekt voor het oog der ongewijden’. Vrijmetselarij in Amsterdam 1756-1800 (Amsterdam 2003).
# Miura (schiereiland)

Miura (三浦半島, Miura-hantō) is een schiereiland in de prefectuur Kanagawa van Japan. Het ligt ten zuiden van Yokohama en Tokio en scheidt de baai van Tokio, in het oosten, van de baai van Sagami, in het westen. Op Miura liggen de volgende steden en gemeenten: Yokosuka, Miura, Hayama, Zushi en Kamakura.
Het schiereiland is een populaire bestemming voor toeristen uit Tokio. Kaap Tsurugi heeft de oudste vuurtoren in westerse stijl van Japan, in gebruik genomen in 1871.
# Eiksken

Eiksken of Moresnet-Kapel (Platdiets: A-jen Eckske, Frans: Moresnet-Chapelle en Limburgs: A j'n Eèkske; op de Belgische topografische kaart: La Chapelle) is een kerkdorp bij Moresnet, een deelgemeente van de Belgische gemeente Plombières in de provincie Luik.

## Geografie

Eiksken (Moresnet-Chapelle) was de grootste kern en het centrum van de tot 1977 bestaande gemeente Moresnet. Het ligt op een helling, ongeveer 1,5 kilometer ten noordoosten van het kleinere, in het Geuldal gelegen dorp Moresnet, dat ter onderscheiding ook wel wordt aangeduid als Moresnet-Village.
Het dorp is vastgegroeid aan de bebouwde kom van de deelgemeente Gemmenich.

## Bedevaartplaats

Eiksken is vooral bekend om de verering van Maria die hier sinds 1750 plaatsvindt, nadat de jonge Arnold Franck hier wonderbaarlijk werd genezen van vallende ziekte. Zijn toewijding aan Maria uitte hij voor een Mariabeeldje dat was opgehangen aan een kleine eik. Door de plaatselijke Platdietse bevolking werd deze plaats al snel "A-jen Eckske" genoemd, wat in het Nederlands vertaald werd naar "(Aan het) Eiksken". Het beeldje werd in 1823 verplaatst naar de kapel die op de plaats van de eik werd gebouwd. De franciscanen voltooiden nabij de kapel in 1904 de aanleg van een kruisweg met veertien staties, de kruisweg van Moresnet-Chapelle. Zowel de kapel als het kruiswegpark worden jaarlijks nog steeds door vele pelgrims bezocht. Deze toestroom van bedevaarders heeft ertoe geleid dat er in het gehucht vele cafés, restaurants en winkeltjes te vinden zijn.

## Bezienswaardigheden

* Kruisweg van Moresnet-Chapelle
* Maria Helpsterkapel

## Natuur en landschap

Moresnet-Chapelle ligt in het Land van Herve op een hoogte van ongeveer 200 meter. Naar het oosten toe stijgt het landschap snel met een hoogste punt van 338 meter, in het Preusbos wat direct achter de Kruisweg begint en doorloopt tot het Drielandenpunt.

## Taal

Naast het in het onderwijs en door de plaatselijke overheid gebruikte Frans, spreekt de plaatselijke bevolking het regionale dialect Platdiets, een Limburgs dialect.

## Geboren in Eiksken

* Bouli Lanners (1965), acteur, filmregisseur en scenarioschrijver

## Fotogalerij

* Maria Helpsterkerk
* Bejaardentehuis (voormalige ziekenhuis)
* Foyer Jean Arnolds

## Nabijgelegen kernen

Gemmenich, Kelmis, Moresnet, Plombières
# Watertoren (Wassenaar)

Voor de bouw van de watertoren in Wassenaar werd een open prijsvraag uitgeschreven. De gemeente schreef een prijsvraag uit voor het ontwerp van een watertoren ten behoeve van Wassenaar zelf en een tiental omliggende dorpen. Het uitgangspunt van de prijsvraag was dat de watertoren de natuurlijke omgeving zo weinig mogelijk zou ontsieren. Verder werd de architect grote vrijheid gelaten. Alleen de grootte van het reservoir en de gang hier omheen, de lekvloer en de hoogte van de bouwsom waren gegeven.
Deze prijsvraag maakte duidelijk dat het ontwerpen van een watertoren voor vele vooraanstaande architecten een uitdaging betekende. Er werden maar liefst 184 plannen ingestuurd. De prijsvraag werd gewonnen door door architect J.P.L. Hendriks uit Rotterdam. Zijn ontwerp in de Delftse Schoolstijl werd in 1928 gebouwd aan het einde van de Hazelaan in Wassenaar.
De toren had een hoogte van 48,65 meter en één waterreservoir van 500 m³. De watertoren was een massieve ronde toren, doordat de toren vanaf het maaiveld als een geheel werd opgetrokken, zonder onderscheid te maken tussen het reservoir en de rest van de toren. De toren werd opgetrokken in geelgrijze baksteen en had een iets vooruitspringende plint in een contrasterend metselverband. De ingang bestond uit een rechthoekige deuropening. Hierboven bevond zich een bovenlicht in de vorm van een rondboogvenster. In dit vester bevond zich een sierlijk bewerkt smeedijzeren hekwerk. Het bovenlicht had rondom een decoratie van uitspringende bakstenen. De toren had rondom een aantal smalle, hoge vensteropeningen. Op de toren stond een lantaarn van gewapend beton met daarop een houten torenspits.
Onder tijdgenoten van Hendriks, ingenieurs en architecten, waren de meningen over het ontwerp verdeeld. Zo betoogde Ir. A.H. van Rood dat de toren niet herkenbaar was als een watertoren. Het waterreservoir kwam in zijn ogen niet in het ontwerp tot uitdrukking waardoor de verschillende ruimten niet tot hun recht kwamen. Hij verweet de jury dat ze zich had laten leiden door sentimentele esthetische overwegingen in plaats van door de roep om efficiency en rationalisme.
Volgens J. Zietsma daarentegen had de ontwerper de vorm uitstekend aan het landschap aangepast. Ook zou de romp van Hendriks' watertoren moeilijk rationeler op te lossen zijn geweest; juist in dit geval leidde, aldus Zietsma, het geheel afzien van een accentueren of demonstreren van het reservoir in het uiterlijk tot de beste oplossing.
In 1970 werd de watertoren buiten gebruik gesteld en op 21 september 1990 met behulp van springstof gesloopt.
# Stijn Meijer

Stijn Valentijn Meijer (Aalsmeer, 28 november 1999) is een Nederlands voetballer die doorgaans speelt als spits. In september 2024 verruilde hij Al-Shahania voor FC U Craiova 1948.

## Clubcarrière

Meijer speelde in de jeugd van RKAV, RODA '23 en kwam in 2015 in de opleiding van FC Utrecht terecht, dat hij na een jaar ruilde voor die van FC Twente. De tweede helft van 2017 bracht de aanvaller door bij het Spaanse Lugo, waarna hij in Nederland voor Willem II ging spelen. In de zomer van 2018 verkaste Meijer transfervrij naar Almere City, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van twee seizoenen. De aanvaller maakte zijn debuut in de eerste speelronde van de Eerste divisie. Op bezoek bij Jong AZ mocht hij van coach Michele Santoni in de basis starten. Na doelpunten van Niek Vossebelt en Tim Receveur tekende Meijer na achtentwintig minuten voor de derde treffer. Via AZ'ers Tijjani Reijnders en Ferdy Druijf werd het uiteindelijk 2–3. Meijer haalde het einde van de wedstrijd niet; na tweeënzestig minuten werd hij gewisseld ten faveure van Kevin Luckassen.
Meijer verkaste in de zomer van 2019 naar Excelsior. In Rotterdam tekende hij voor vier jaar. Op 24 maart 2021 werd zijn contract ontbonden bij Excelsior. Begin juli 2021 tekende hij een contract bij FC Dordrecht, waar hij herenigd werd met coach Santoni. Na één seizoen in Dordrecht stapte hij over naar PEC Zwolle. Hij ondertekende een tweejarig contract met een optie voor een derde seizoen. Mede doordat hij met een blessure binnenkwam bij PEC, speelde hij geen enkele wedstrijd in de eerste seizoenshelft. Daarop verhuurde de club hem aan SC Verl. Nadat hij terugkeerde van zijn verhuurperiode werd besloten het contract van Meijer te ontbinden. Later die zomer tekende hij een contract bij Al-Shahania. In juli 2024 verliet hij de club, om in september zijn loopbaan te vervolgen in Roemenië bij FC U Craiova 1948.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2018/19 | Almere City | Eerste divisie | 32 | 7 | 1 | 1 | — | — | 33 | 8 |
| 2019/20 | Excelsior | Eerste divisie | 20 | 6 | 2 | 0 | — | — | 22 | 6 |
| 2020/21 | Excelsior | Eerste divisie | 19 | 1 | 2 | 0 | — | — | 21 | 1 |
| 2021/22 | FC Dordrecht | Eerste divisie | 33 | 11 | 1 | 0 | — | — | 34 | 11 |
| 2022/23 | PEC Zwolle | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2022/23 | → SC Verl | 3. Liga | 11 | 1 | 0 | 0 | — | — | 11 | 1 |
| 2023/24 | Al-Shahania | Second Division | 8 | 2 | 0 | 0 | — | — | 8 | 2 |
| 2024/25 | FC U Craiova 1948 | Liga 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 123 | 28 | 6 | 1 | 0 | 0 | 129 | 29 |
Bijgewerkt op 17 september 2024.
# Kolgans

De kolgans (Anser albifrons) is een vogel uit de onderfamilie Anserinae van de familie der eendachtigen (Anatidae).

## Veldkenmerken

Qua uiterlijk doet de kolgans sterk denken aan de grauwe gans, maar hij is iets kleiner. Opvallend is zijn 'kol': een grote witte vlek rond zijn snavel. De snavel van de kolgans is roze. Volwassen kolganzen hebben zwarte, onregelmatig gevormde strepen op de borst.
Het geluid van de kolgans lijkt op afstand een beetje op het bekende gak-gak geluid van de boerengans (en grauwe gans), maar klinkt wat hoger, niet zo rauw en met muzikale tonen, klarinetachtig.

## Gedrag

De kolgans keert elke winter naar vaste plaatsen terug. Hij broedt in Groenland en het noorden van Rusland. In de maanden november tot en met maart verblijft de vogel in groten getale in de Lage Landen met name in Friesland, het rivierengebied, Zeeland en West-Vlaanderen (het natuurgebied het Zwin en de Oostkustpolders). Kolganzen komen vaak voor in gemengde groepen met grauwe ganzen, brandganzen en rietganzen.
De kolgans is zoals alle ganzen een levendige vogel. In groepen op weilanden grazende ganzen zijn voortdurend interacties tussen individuen waar te nemen.

## Verspreiding en leefgebied

Er worden vijf ondersoorten onderscheiden:
* A. a. albifrons – Europese kolgans: noordelijk Rusland.
* A. a. flavirostris – Groenlandse kolgans: westelijk Groenland.
* A. a. elgasi – Tule Kolgans: zuidelijk Alaska.
* A. a. gambelli: Alaska, noordwestelijk en het noordelijke deel van Centraal-Canada.
* A. a. sponsa: westelijk Alaska.

## Voorkomen en verspreiding in Nederland en Vlaanderen

Sinds de jaren 1980 broeden er op bescheiden schaal kolganzen in o.a. Friesland en het rivierengebied. Rond 1997 werd dit aantal geschat op 125 paren. De Europese kolgans (A. a. albifrons) is zeker sinds 1900 een talrijke wintergast. Sommige komen al in oktober, de meeste arriveren in de loop van november en zij trekken in februari-maart weer naar het noorden. Tellingen zijn er sinds de jaren 1960. Tussen 1960 en 1995 is het aantal overwinteraars toegenomen van 50.000 naar 470.000 (gemiddelde groei 6,6% per jaar). Dit aantal stijgt nog steeds, maar met minder dan 5% per jaar. In de Oostkustpolders (West-Vlaanderen) was het aantal overwinterende kolganzen tussen 1996 en 2006 praktisch constant en werd geschat op 25.000 exemplaren.

## Status

De grootte van de populatie is in 2022 geschat op 5-6 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Video

* Grazende kolganzen
* Kolgans neemt een bad
# Queen of the North

De MV Queen of the North was een roll-on/roll-off (RORO) veerboot gebouwd door AG Weser uit Duitsland en geëxploiteerd door BC Ferries.
De veerboot voer 18 uur langs de kust van British Columbia in Canada tussen Port Hardy en Prince Rupert in British Columbia. Deze route staat ook wel bekend als de Inside Passage. Op 22 maart 2006, met op dat moment 101 mensen aan boord, slaagde ze er niet in om een geplande koerswijziging door te voeren. Het schip strandde en zonk (rond 14.00 uur). Twee passagiers, van wie de lichamen nooit zijn gevonden, overleden bij dit ongeval. Het schip had woog ruim 8.806 ton (de op vier na grootste van de vloot) en het had een totale lengte van 128 meter (de op 13 na langste van de vloot). Het had plek voor 700 passagiers en 115 auto's.
# (7217) Dacke

(7217) Dacke (voorlopige aanduiding 1979 QX$_3$) is een planetoïde in de buitenste planetoïdengordel, die op 22 augustus 1979 werd ontdekt door Claes-Ingvar Lagerkvist in het La Silla-observatorium van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht. De planetoïde werd in 1998 vernoemd naar de leider van een 16e-eeuwse boerenopstand in Småland in Zuid-Zweden Nils Dacke.
(7217) Dacke is een planetoïde van ongeveer 24 km diameter.

## Baan om de Zon

De planetoïde beschrijft een baan om de Zon die gekenmerkt wordt door een perihelium van 2,6799 AE en een aphelium van 3,7480 AE. De planetoïde heeft een periode van 5,76 jaar (of 2104,54 dagen).
# (9205) Eddywally

(9205) Eddywally is een hemellichaam in de planetoïdengordel.

## Beschrijving

Deze planetoïde werd ontdekt op 10 augustus 1994 in het La Silla-observatorium te Chili door Eric Walter Elst. Ze werd vernoemd naar Eddy Wally.

## Externe link

* (en) (9205) Eddywally in de JPL Small-Body Database
* ↑ Fiche (9205) Eddywally; Minor Planet Center
# Katherine Waterston

Katherine Boyer Waterston (Westminster, 3 maart 1980) is een Amerikaanse actrice.

## Biografie

Katherine Waterston werd geboren als de dochter van fotomodel Lynn Louisa Woodruff en acteur Sam Waterston. Haar ouders waren werkzaam in Westminster (Londen) toen ze in 1980 geboren werd. Ze is de zus van actrice Elisabeth en regisseur Graham Waterston. Tevens is ze de halfzus van acteur James Waterston. Katherine zelf studeerde af aan de Tisch School of the Arts in New York.

### Acteercarrière

In 2007 maakte Waterston haar filmdebuut met de thriller Michael Clayton. Dat jaar speelde ze ook de hoofdrol in de onafhankelijke productie The Babysitters. In de daaropvolgende jaren had ze bijrollen in onder meer Robot & Frank (2012), Being Flynn (2012) en The Disappearance of Eleanor Rigby: Her (2013). In 2014 brak ze door met haar hoofdrol in Inherent Vice van regisseur Paul Thomas Anderson. Een jaar later vertolkte ze Chrisann Brennan, de vriendin van computeruitvinder Steve Jobs, in de biopic Steve Jobs van regisseur Danny Boyle.
In 2012 speelde Waterston ook vier afleveringen mee in de misdaadserie Boardwalk Empire. Ze speelde in de HBO-reeks de tweelingzus van het personage Richard Harrow.

## Externe link

* (en) Katherine Waterston in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX5686005
* Bibliothèque nationale de France: cb17130846f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 143814443
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7017 480X
* Library of Congress Control Number: no2012050197
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0196845
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 408742712
* Système universitaire de documentation: 200043560
* Virtual International Authority File: 235724563
* WorldCat: E39PBJwRTgm46PfyHKW9JCk4bd
# Cor Jaring

Cornelis (Cor) Jaring (Amsterdam, 18 december 1936 – aldaar, 17 november 2013) was een Nederlands fotograaf en conceptueel kunstenaar. Hij werd vooral bekend door zijn foto's uit de woelige jaren zestig en zeventig.

## Leven en werk

Jaring groeide op op Wittenburg waar zijn vader een winkel dreef. Tijdens militaire dienst kwam hij in aanraking met de fotografie. Hij werd portretfotograaf en werkte daarnaast in de Amsterdamse haven. Door zijn gevoeligheid voor zeeziekte was werken als matroos niet voor hem weggelegd. In zijn ambitie kunstenaar te worden begon hij met schilderen maar zijn werk vond nauwelijks interesse. Vanaf 1966 was hij professioneel fotograaf.
Hij fotografeerde vooral in zwart-wit, onder andere de provo-beweging en Amsterdam als 'magisch centrum'. Hij stond vooraan bij happenings met artiesten als Robert Jasper Grootveld, Simon Vinkenoog, Johnny van Doorn en Theo Kley. Hij werd internationaal bekend door zijn foto's van de ongeregeldheden tijdens het huwelijk van prinses Beatrix en prins Claus in 1966 en van John Lennon en Yoko Ono in bed tijdens hun Bed-in for Peace in het Hiltonhotel in 1969.
De Kikvorst expeditie was een spraakmakende onderneming van Cor Jaring in de jaren zestig. Andere projecten waarbij hij als fotograaf betrokken was waren bijvoorbeeld het Deskundologisch Laboratorium en de Insekten Sekte. Vanaf 1974 was hij 23 jaar lang docent aan de AKI in Enschede. Hij maakte reizen naar onder andere Egypte, Formosa, Japan, Marokko en Rusland maar hij had op reis altijd last van heimwee en was zeer blij weer terug te zijn op zijn vertrouwde plekken in Amsterdam.
Jaring bezocht graag cafés en was een enthousiast verteller. Met zijn innemende houding maakte hij gewoonlijk al snel deel uit van zijn omgeving en wist hij als fotograaf het dagelijks leven van zowel gewone mensen als van excentriekelingen vast te leggen.
Jaring ontving in 1975 de eerste prijs van World Press Photo Amsterdam, beeld van een stad, in 1979 de Fotoprijs van Amsterdam en werd in 1986 ereburger van deze stad. In 2002 kreeg hij de Frans Banninck Cocqpenning voor 'grote verdiensten voor de fotografie in Amsterdam'.
Werk van Jaring bevindt zich onder meer in de collecties van het Gemeentemuseum Helmond en het Rijksmuseum Amsterdam. In 2007 was zijn werk te zien in Foam tijdens de tentoonstelling inside-out - photos from amsterdam collections and archives. Het kunstenaarsarchief met zijn negatieven werd in oktober 2013 overgedragen aan het Stadsarchief Amsterdam.
# Luciano Valente

Luciano Valente (Groningen, 4 oktober 2003) is een Nederlands-Italiaans voetballer die speelt als middenvelder en uitkomt voor FC Groningen en het Italiaans voetbalelftal onder 20.

## Carrière

Valente begon met voetballen bij GVAV-Rapiditas, waarna hij verhuisde naar de jeugdopleiding van FC Groningen. In 2021 tekende Valente zijn eerste profcontract. Op 14 augustus 2022 maakte hij zijn debuut in het eerste elftal tegen Ajax. Deze wedstrijd werd verloren met 6-1.
Op 8 september 2022 verlengde Valente zijn contract bij FC Groningen tot medio 2026 met een optie tot nog een jaar. Op 26 januari 2023 in de met 0-1 verloren thuiswedstrijd tegen SC Cambuur liep Valente een enkelblessure op waardoor hij langere tijd uit de roulatie was. Op 25 februari maakte Valente zijn rentree in de met 3-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen Excelsior.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2022/23 | FC Groningen | Eredivisie | 20 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | - | - | 22 | 0 |
| 2023/24 | FC Groningen | Eerste divisie | 34 | 7 | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 39 | 8 |
| 2024/25 | FC Groningen | Eredivisie | 22 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 23 | 2 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 76 | 9 | 8 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 84 | 9 |
Bijgewerkt t/m 23 februari 2025.

## Interlandcarrière

Valente maakte op 11 november 2021 zijn debuut voor Italië -19. Op 27 september 2022 maakte hij zijn debuut voor Italië -20.
Op 17 maart 2025 werd hij opgeroepen voor de selectie van Jong Oranje.
# David Geerts

David Geerts (Bombay (India), 17 april 1975) is een Belgisch politicus voor Vooruit en herbergier.

## Levensloop

Geerts doorliep zijn secundair onderwijs op het Sint-Gummaruscollege te Lier, vervolgens studeerde hij Politieke Wetenschappen aan de KU Leuven, alwaar hij afstudeerde in 1998. Vervolgens behaalde hij in 2001 een master in Publiek Management aan het UAMS-UIA te Antwerpen.
Van 1 oktober 1998 tot 31 juni 1999 was hij expert armoedebeleid op het kabinet van staatssecretaris Jan Peeters, daarop aansluitend vervulde hij dezelfde functie aangevuld met gehandicaptenbeleid op het kabinet van minister Johan Vande Lanotte tot 30 juni 2001. Op 1 oktober 2000 werd hij aangesteld als diensthoofd gezondheidszorgen, arbeid en gezondheid en van 1 april 2001 tot 31 oktober 2002 was hij regioverantwoordelijke van de Socialistische Mutualiteiten voor de gemeenten Heist-op-den-Berg, Lier, Berlaar, Duffel, Nijlen en Putte. Daarnaast is hij sinds juli 2001 herbergier van café Den Hosp te Heist-op-den-Berg.
In juli 2004 deed hij zijn intrede in de Kamer van volksvertegenwoordigers als vervanger van Patrick Janssens, waar hij zetelde tot in mei 2019. Hij vertegenwoordigde de kieskring Antwerpen. In de daarop volgende legislatuur, de periode 2007-2010, was hij de opvolger van Caroline Gennez en ten slotte van 2010-2014 opnieuw de opvolger van Patrick Janssens. Bij de federale verkiezingen van 2014 werd hij voor de eerste maal rechtstreeks verkozen als volksvertegenwoordiger. Hij was pleitbezorger na het rookverbod om rook- en afzuiginstallaties in de horeca maximaal fiscaal aftrekbaar te maken. In het parlement was hij de spoorwegenspecialist van sp.a. Bij de verkiezingen van mei 2019 was hij geen kandidaat meer.
Tevens is hij sinds oktober 1998 actief als gemeenteraadslid te Heist-op-den-Berg. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012 kreeg hij een golf van kritiek over zich van N-VA omdat hij een coalitie (en het burgemeesterschap) in Heist-Op-Den-Berg weigerde en in zee ging met CD&V. In de legislatuur 2013-2018 was hij er schepen van Mobiliteit, Werk en Milieu. In daaropvolgende legislatuur, die van 2019-2024, bleef Geerts schepen van Heist-op-den-Berg, bevoegd voor Openbare Werken, Vrijwilligers en Verenigingen, Waterbeleid, Wonen en Jeugd. Na de verkiezingen van oktober 2024 werd hij begin december 2024 eerste schepen van de gemeente, waarbij hij de bevoegdheden Openbaar Domein, Groen, Burgerzaken, Personeel en Evenementen kreeg.
Geerts is ridder in de Leopoldsorde.
* ↑ Fiche David Geerts; Kamer van volksvertegenwoordigers
* ↑ Biografie David Geerts; officiële website
* ↑ sp.a wil maximale fiscale aftrek voor afzuiginstallaties in cafés; Clint; 26 april 2014
* ↑ David Geerts neemt niet deel aan federale verkiezingen, Het Laatste Nieuws, 16 januari 2019. Gearchiveerd op 20 april 2019.
* ↑ David Geerts (sp.a) pikt kritiek niet en slaat terug; Gazet van Antwerpen; 17 oktober 2012
* ↑ Nieuwe schepenen leggen zich toe op Sport, Zorg, Milieu en Mobiliteit, Het Nieuwsblad, 8 november 2024.