OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Uduba rajery

Uduba rajery is een spinnensoort uit de familie Udubidae. De soort komt voor in Madagaskar.
# Uduba rinha

Uduba rinha is een spinnensoort uit de familie Udubidae. De soort komt voor in Madagaskar.
# Uduba taralily

Uduba taralily is een spinnensoort uit de familie Udubidae. De soort komt voor in Madagaskar.
# Flammulina populicola

Flammulina populicola is een paddenstoel behorend tot de familie Physalacriaceae. Hij is bekend van populier (Populus).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 2-7 cm. De vorm is aanvankelijk bolvormig, later breder convex tot bijna plat.

#### Lamellen

De lamellen staan dicht op elkaar. De kleur is wit tot lichtgeel en verkleuren bruin met de leeftijd. Ze zijn aangehecht aan de steel.

#### Steel

De steel heeft een lengte van 2-8 cm en een dikte van 0,5 tot 1 cm. De dikte is gelijk of iets breder aan de basis.

#### Geur en smaak

Hij vlees is wittig en verwandert niet van kleur na snijden. Het heeft geen kenmerkende geur of smaak.

#### Sporenprint

De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn glad, elliptisch, niet amyloïde met afmeting 6-7,5 x 3,5-4,5 µm. Pleurocystiden ontbreken. De cheilocystiden zijn zeldzaam, knotsvormig of opgezwollen, dunwandig; 40–50 × 10–15 µm. De pileipellis (hoedhuid) is van het type ixotrichoderm. De eindcellen zijn 3-6 µm breed. De pileocystiden zijn glad, lageniform (opgezwollen) of fusiform (spoelvormig), oranje bruin in KOH en meten 40–75 x 10–15 µm.

## Verspreiding

Flammulina populicola komt voornamelijk voor in Noord-Europa en Noord-Amerika. In Nederland is de soort slechts bekend van een atlasblok. Deze soort werd in de Noordelijke IJsselvallei op populier gevonden.

## Eetbaarheid

Culinair wordt het op dezelfde manier gebruikt als F. velutipes. Het moet gekookt worden en wordt vaak in soepen gebruikt.
# College van Beroep voor de Examens

Elke Nederlandse instelling voor hoger onderwijs heeft een College van Beroep voor de Examens (afgekort: CBE of Cobex). Het CBE is een onafhankelijk bestuursorgaan dat onderzoek verricht naar de behoorlijkheid van beslissingen genomen door examinatoren of een examencommissie waar een student het niet mee eens in en toetst of deze beslissingen in strijd zijn met het recht. De Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek bepaalt dat elke instelling voor hoger onderwijs een CBE dient te hebben.

## Achtergrond

De Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek bepaalt dat elke Nederlandse instelling voor hoger onderwijs sinds 1993 een College van Beroep voor de Examens dient te hebben. In artikel 7.60 tot en met 7.63 van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek wordt bepaald waar het college aan moet voldoen. Het college moet voor de helft bestaan uit docenten of leden van de wetenschappelijke staf. De voorzitter en plaatsvervangend voorzitter zijn echter jurist en behoren geen dienstverband met de onderwijsinstelling te hebben. Daarnaast kunnen onder andere studenten lid zijn van het college. Een zitting van het CBE bestaat uit een studentlid, een docentlid en een voorzitter, waarbij de docent en studentleden per zitting wisselt.
Uitspraken van het College van Beroep voor de Examens zijn bindend voor de student en de examencommissie. Studenten kunnen echter tegen een uitspraak van het CBE in beroep gaan bij de Raad van State. Dit beroep dient schriftelijk te worden gedaan en het kan ongeveer vier maanden duren voordat de uitspraak bepaald wordt.

## Beroepscommissie in België

In België dienen onderwijsinstellingen volgens de Wetgeving en omzendbrieven voor het Vlaamse onderwijs een (interne) beroepscommissie te hebben. Deze commissie komt grotendeels overeen met het Nederlandse College van Beroep voor de Examens. Ook deze commissie bestaat uit interne en externe leden en bekijkt klachten van studenten.
# Too good to go

Too Good To Go is een dienst met een mobiele applicatie die klanten verbindt met restaurants en winkels die overtollig onverkocht voedsel hebben. De service bestrijkt grote Europese steden en is in oktober 2020 van start gegaan in Noord-Amerika.
Het is een onderdeel van de initiatieven die op de Internationale Dag van de bewustwording van voedselverlies en -verspilling zijn genomen om voedselverlies en -verspilling tegen te gaan.
In 2022 was Too Good To Go de snelst groeiende app-startup voor duurzame voeding op basis van het aantal downloads.

## Doel

Het doel van Too Good To Go is om wereldwijd voedselverspilling tegen te gaan. Het ontwikkelde een mobiele applicatie die restaurants en winkels met onverkocht, overtollig voedsel verbindt met klanten die vervolgens het voedsel kunnen kopen dat het verkooppunt overbodig vindt, zonder dat de klant kan kiezen, tegen een veel lagere prijs dan normaal. Het voedsel via de app kost vaak een derde van de oorspronkelijke prijs. Het bedrijf beweert dat dit de verspilling van voedsel, dat anders zou worden weggegooid, vermindert.

## Gebruik

Levensmiddelenwinkels moeten Too good to Go op de hoogte stellen van wat ze elke dag beschikbaar hebben, met vermelding van wat voor soort voedsel ze hebben en de prijs voor een magic box, waarvan ze de inhoud bepalen. De gebruiker kan niet kiezen wat er in een magic box zit. De prijs van een magic box is vaak een derde van de oorspronkelijke winkelwaarde.
Gebruikers moeten zich registreren om de service te gebruiken. Een mobiele telefoon of tablet met een internetverbinding met Android of iOS is vereist. De gebruiker voert de TGTG-app uit, die verkooppunten vermeldt met de producten die beschikbaar zijn binnen een gekozen afstand en tijdbereik. De klant kan dan een magic box bestellen en betalen. De winkel kan een bestelling op elk moment annuleren als het verwachte overschot niet beschikbaar is (de koper wordt hiervan op de hoogte gebracht) en de koper kan annuleren met een opzegtermijn van twee uur vóór het afhalen. De box moet binnen een bepaald ophaaltijdvenster worden opgehaald, dit venster is vaak 1 tot 2 uur lang, en de transactie wordt afgerond door in de app te swipen om het ophalen te bevestigen.
* ↑ (en) Too Good to Go and Olio shine as Europeans flock to food waste apps. Retail Technology Innovation Hub. Geraadpleegd op 16 april 2023.
* ↑ Sloots, Roel, Hoe werkt too good to go. MeerBudget.nl (28 december 2020). Geraadpleegd op 16 april 2023.
# Aurore Tourneur

Aurore Tourneur (Bergen, 22 juni 1980) is een Belgisch politica voor Les Engagés.

## Biografie

Tourneur werd beroepshalve lerares en daarna was ze van 2016 tot 2024 directrice van het Institut Saint-Joseph in La Louvière.
Voor het toenmalige cdH werd ze in oktober 2006 verkozen tot gemeenteraadslid van Estinnes. Van 2009 tot 2012 was ze eerste schepen van de gemeente en sinds 2012 is ze er burgemeester.
Sinds mei 2022 is Tourneur binnen Les Engagés algemeen afgevaardigde voor Wallonië, waarbij ze de werking van de Waalse afdelingen van de partij coördineert.
Bij de federale verkiezingen van juni 2024 werd ze vanop de tweede plaats van de kieslijst van haar partij verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de kieskring Henegouwen. Tourneur ging er zetelen in de commissies Mobiliteit en Overheidsbedrijven en Sociale Zaken, Werk en Pensioenen en is er sinds februari 2025 fractievoorzitter voor haar partij.
Tourneur ging tevens verschillende bestuursmandaten bekleden. Van 2012 tot 2017 was ze bestuurder bij SOWAER, de Waalse luchtvaartmaatschappij, en sinds 2017 is ze lid van de raad van bestuur van de Waalse watermaatschappij SWE, waarvan ze van 2017 tot 2024 voorzitter was. Daarnaast zetelde ze van 2013 tot 2017 in het bestuur van de UVCW, de Waalse vereniging van steden en gemeenten, en was ze van 2013 tot 2025 vicevoorzitter van de Communauté Urbaine du Centre, vanaf 2023 Centropôle, het samenwerkingsorgaan van twaalf steden en gemeenten in de Centrestreek. Sinds 2025 is ze voorzitter van deze instantie.
* ↑ Fiche Aurore Tourneur, cumuleo.be.
* ↑ (fr) Les candidats à la vice-présidence des "Engagé.e.s", aux côtés de Maxime Prévot, se dévoilent, RTBF, 20 mei 2022.
* ↑ Fiche Aurore Tourneur op de website van Les Engagés.
* ↑ (fr) Aurore Tourneur se lance dans la politique à temps plein, RTBF, 11 juni 2024.
* ↑ Fiche Aurore Tourneur op de website van de Kamer.
* ↑ (fr) La députée-bourgmestre estinnoise Aurore Tourneur devient cheffe de groupe des Engagés à la Chambre, La Dernière Heure, 3 februari 2025.
# Maalteken

Het maalteken of vermenigvuldigingsteken ($\times$) is het symbool (operator) dat tussen twee waarden geplaatst, aangeeft dat deze met elkaar moeten worden vermenigvuldigd.
Het leesteken is een iets boven de letterlijn geplaatst schuinkruisje (×). In geschreven teksten wordt in plaats hiervan ook vaak de bijna gelijkvormige onderkast x gebruikt. In wiskundige teksten wordt in plaats van het kruisje vaak een vermenigvuldigingspunt, de daarop lijkende hoge punt ($\cdot$) of zelfs helemaal geen teken gebruikt. Bij vermenigvuldiging van vectoren hebben de punt en het kruisje een verschillende betekenis.
Het vermenigvuldigingsteken is als enige van de vier hoofdbewerkingen niet in ASCII opgenomen. In programmeertalen wordt daarom vaak een asterisk (*) geplaatst om een vermenigvuldiging aan te geven.

## Voorbeelden

* 5 × 3 (uitspraak: vijf maal drie of vijf keer drie)
* 5 $\cdot$ 3
* 5a (uitspraak: vijf a)
* 5 * 3

## Ander gebruik

Om de grootte van oppervlaktes aan te geven, wordt het maalteken eveneens gebruikt:
    een kamer van 5 × 6,5 m (uitgesproken als 5 bij 6,5 meter)
Bij de botanische nomenclatuur wordt het symbool gebruikt om hybrides (kruisingen) aan te geven:
    (tuin)aardbei als Fragaria × ananassa
Bij wegen met een middenberm, zoals autosnelwegen, wordt het aantal rijstroken met een maalteken aangegeven:
    de weg heeft 2 × 2 rijstroken
# Admiraal van de vloot van de Sovjet-Unie

Een admiraal van de vloot van de Sovjet-Unie was de hoogste marinerang van de Sovjet-Unie.

## Overzicht

De rang was grotendeels een eretitel en kon bij andere landen worden beschouwd als gelijkwaardig aan die van admiraal van de vloot. De rang werd formeel ingesteld door de raad van ministers van de Sovjet-Unie op 3 maart 1955 en verving de gelijknamige rang, vlootadmiraal / admiraal van de vloot (адмирал флота), die sinds 1945 gelijkstond aan maarschalk van de Sovjet-Unie. De houders hadden recht op een maarschalksster.
Bij de oprichting werden de enige twee admiraals van de vloot, Nikolaj Koeznetsov en Ivan Isakov, tot deze rang gepromoveerd. Minder dan een jaar later, in 1956, werd Koeznetsov om politieke redenen gedegradeerd tot viceadmiraal en Isakov bleef tot zijn dood in 1967 de enige admiraal van de vloot van de Sovjet-Unie. In oktober 1967 werd vlootadmiraal Sergej Gorsjkov de derde en laatste admiraal van de vloot van de Sovjet-Unie. Gorsjkov overleed in 1988 en er vonden geen verdere benoemingen meer plaats tot de val van de Sovjet-Unie in 1991 en de afschaffing van de rang.
Vanaf 1962 was de rang één graad hoger dan die van vlootadmiraal, die werd omgevormd tot een tussenrang, gelijk aan die van generaal van het leger.

## Lijst van admiraals van de vloot van de Sovjet-Unie

| Naam | Gepromoveerd | Gepensioneerd |
| Ivan Isakov (1894–1967) | 3 maart 1955 | |
| Nikolaj Koeznetsov (1904–1974) | 3 maart 1955 | februari 1956 |
| Sergej Gorsjkov (1910–1988) | 28 oktober 1967 | december 1985 |
* ↑ (en) Egorov, Boris, The admiral who turned the Soviet Navy into a worthy rival to the U.S.. Russia Beyond (11 september 2020). Geraadpleegd op 24 december 2023.
* ↑ Gedegradeerd op 17 februari 1956, postuum hersteld op 26 juli 1988
# Dominique Dufourny

Dominique Alice Madeleine Dufourny (Elsene, 24 augustus 1961) is een Belgische politica voor de liberale MR.

## Levensloop

Dominique Dufourny behaalde het diploma van geaggregeerde in wiskunde, fysica en chemie aan de Normaalschool Charles Buls in Brussel en werd beroepshalve lerares in het duaal onderwijs. Ook was ze van 2005 tot 2024 zaakvoerster van een bedrijf in de detailhandel.
Voor de toenmalige PRL, tot 2002 de voorloper van de MR, werd Dufourny in oktober 1988 verkozen tot gemeenteraadslid van Elsene. Begin januari 1989 trad ze toe tot het schepencollege als schepen van Gezin, Jeugd en Sport. Ze bleef schepen tot eind 2000, toen de PRL in de oppositie belandde. Zes jaar later, in oktober 2006, was Dufourny lijsttrekker van de MR. De partij belandde na deze verkiezingen terug in het college van burgemeester en schepenen en Dufourny werd eerste schepen, bevoegd voor Handel, Burgerlijke Stand en Sport. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 bleef ze aan als eerste schepen. In januari 2016 volgde ze Willy Decourty op als burgemeester van de stad. Dufourny bekleedde dit mandaat tot eind 2018 en belandde vervolgens als gemeenteraadslid in de oppositie.
Van mei 2003 tot juli 2004 zetelde Dufourny als opvolgend lid in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. In juni 2007 kwam ze terug in dit parlement terecht ter opvolging van de overleden Jacques Simonet. Ditmaal zetelde ze er tot aan de Brusselse gewestverkiezingen van juni 2009, waarbij ze niet werd herkozen. In mei 2014 raakte ze wel verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar ze deze keer tien jaar bleef zetelen, tot aan de Brusselse gewestverkiezingen van juni 2024. Hierbij stelde Dufourny zich niet meer kandidaat.

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ Fiche Dominique Dufourny op de website van het Parlement francophone bruxellois.
# Priemgetalhiaat

Een priemgetalhiaat is het verschil tussen twee opeenvolgende priemgetallen. De eerste 30 priemgetalhiaten zijn:
    1, 2, 2, 4, 2, 4, 2, 4, 6, 2, 6, 4, 2, 4, 6, 6, 2, 6, 4, 2, 6, 4, 6, 8, 4, 2, 4, 2, 4, 14
Het n-de priemgetalhiaat, aangeduid door g$_n$, is het verschil tussen het n+1-de en het n-de priemgetal, dat wil zeggen
    g$_n$ = p$_{n+1}$ − p$_n$.
g$_1$ = 1, g$_2$ = g$_3$ = 2 en g$_4$ = 4.
De rij (g$_n$) van priemgetalhiaten is uitvoerig bestudeerd. Wiskundigen proberen te bewijzen dat er een oneindig aantal priemtweelingen is. Daartoe gaf Yitang Zhang op 13 mei 2013 een belangrijke bijdrage.
* ↑ rij A001223 in OEIS
* ↑ Kennislink. Tweelingpriemvermoeden weer een stap dichterbij, 17 mei 2013.
# Azuurblauwe gaai

De azuurblauwe gaai (Cyanocorax caeruleus) is een zangvogel uit de familie Corvidae (kraaien).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Zuid-Amerika in het zuiden van Brazilië en het uiterste noordoosten van Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot plaatselijk vrij algemeen. Aangenomen wordt dat de aantallen snel achteruitgaan door ontbossing. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Azuurblauwe gaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Vallei van de Heidebeek met dorpskern Watou

De Vallei van de Heidebeek met dorpskern Watou is een ankerplaats in de tot de West-Vlaamse gemeente Poperinge behorende deelgemeente Watou, gelegen langs de Belgisch-Franse grens.
Het ankerpunt is gelegen ten oosten van de Heidebeek, welke nog goeddeels in meanderende staat verkeert en hier de grens tussen België en Frankrijk vormt. Aan de Franse zijde ligt de gemeente Houtkerke. Ten gevolge van de aanwezigheid van een tertiaire kleilaag (Formatie van Ieper) is de vallei smal en diep ingesneden.
De eigenlijke vallei kent wegen noch bebouwing. Langs de vallei liggen beek begeleidende weilanden en hogerop liggen wegen en akkers. Enkele historische hoeven en kapelletjes zijn kenmerkend voor het gebied.
De dorpskern van Watou is een beschermd dorpsgezicht.
# Kłodzkodal

Het Kłodzkodal (Pools: Kotlina Kłodzka; Tsjechisch: Kladská kotlina; Duits: Glatzer Kessel; Nederlands ook wel Glatzer Bergland ) is een heuvelachtige regio in de Sudeten dat aan de noord-, oost- en zuidzijde is omringd door bergen. Het is gelegen in het zuidwesten van Polen en het aangrenzende deel van Tsjechië tussen de Centrale Sudeten en de Oostelijke Sudeten. Naast het natuurschoon staat het gebied ook bekend om haar bijzondere bouwkunst en kuuroorden.

## Afbeeldingen

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kłodzko Valley op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Jac L. Griep, Summa Encyclopedie en Woordenboek in kleur:Wereldatlas. Utrecht: Kluwer groep,1976, Pag.120-121
* Teresa Czerniewicz-Umer, Polen (Capitool Reisgidsen). Houten: Unieboek van Reemst, 2002, Pag. 200-201
# Ieperse vestingen en omgeving, bossen ten zuiden en heuvelrug Wijtschate-Mesen

De Ieperse vestingen en omgeving, bossen ten zuiden en heuvelrug Wijtschate-Mesen is een landschappelijk geheel en ankerplaats dat zich uitstrekt van de zuidrand van de stad Ieper tot de grens met Wallonië te Mesen.

## Geologie

Geologisch is de heuvelrug van belang, die de waterscheiding vormt tussen de stroomgebieden van de IJzer en de Leie. Aan beide zijden van de heuvelrug bevinden zich beeksystemen, zoals de Kemmelbeek die met Haringbeek en Wijtschatebeek in noordelijke richting naar de IJzer vloeien, en de beken die via de Douvebeek in oostelijke richting naar de Leie vloeien. Het gebied ligt in het zuiden dicht tegen het West-Vlaams Heuvelland aan.
Vooral de oostelijke zijde van de heuvelrug, tussen Mesen en Wijtschate, is erg steil.

## Cultuurhistorie

De heuvelrug was al bewoond tijdens het neolithicum. Ook voorwerpen uit de Gallo-Romeinse periode werden aangetroffen. Het gebied was grotendeels bedekt met bos dat pas in de 12e en 13e eeuw werd ontgonnen.
De stad Ieper kwam tot ontwikkeling in de 12e eeuw, kreeg stadsrechten in 1170 en werd omgeven door versterkingen. In 1678 kwam Ieper in Franse handen en werd de stad versterkt door Vauban. Er werden uitgebreide vestingwerken aangelegd. In 1697 werd Ieper echter weer Nederlands. In 1782 werden de vestingwerken, door keizer Jozef II opgeheven en deels ontmanteld. Van 1815-1830, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werden ze weer enigszins uitgebouwd, maar na de Belgische onafhankelijkheid was de vesting niet meer nodig. Omstreeks 1850 werd het noordelijk deel afgebroken, maar vooral in het zuiden en oosten van de stad zijn ze nog bewaard. Hier vond ook parkaanleg plaats.
Vanaf 1864 werd het Kanaal Ieper-Komen gegraven, wat echter nooit in gebruik is genomen door tal van tegenslagen en de naderende oorlog.
De heuvelrug speelde tijdens de Eerste Wereldoorlog een belangrijke rol. De geallieerden wilden de Duitsers verdrijven van de heuvelrug, waartoe de Tweede Slag om Mesen in 1917 werd uitgevoerd. Deze en andere veldslagen kostten vele tienduizenden militairen het leven, en de streek is sindsdien bezaaid met militaire begraafplaatsen en oorlogsmonumenten.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog dienden de kazematten nog als schuilplaats, en na de oorlog vond men er een ijsfabriek en een champignonkwekerij. Ten zuiden van de versterkingen werd het Hoornwerkpark aangelegd en vormde men er het natuurgebied Verdronken Weide, waar zich in de middeleeuwen de Sint-Michielswijk bevond.
Van de natuurgebieden op en nabij de heuvelrug kan het domein Palingbeek worden genoemd, met diverse bossen in de directe omgeving.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Meer van Ägeri

Het Meer van Ägeri (Duits: Ägerisee) is een 7,25 km² groot gletsjermeer in het kanton Zug in centraal Zwitserland. Het meer ligt op 724 meter hoogte. Plaatsen aan de kust zijn Oberägeri en Unterägeri. De Hürlibach is de hoofdtoevoer, terwijl de rivier de Lorze naar het Meer van Zug stroomt.

## Geschiedenis

Van origine werd het meer gebruikt voor visvangst en houttransport. Van 1431 tot 1817 werd belasting geheven over de vangst van de Rötel (ook wel de Rolheli, een inheems soort trekzalm). In 1857 werd het waterniveau omlaag gebracht door de afgraving van de Lorze. Sinds 1890 is er sprake van gemotoriseerde toeristische rondvaarten. Het meer wordt sinds 1992 als waterreservoir gebruikt.
In 1315 vond de Slag bij Morgarten er plaats waarbij de Zwitserse eedgenoten de Oostenrijkers in een hinderlaag versloegen.
# Radbodsberg

De Radbodsberg (Nederduits: Rabbelsberg) in de gemeente Dunum (Oost-Friesland), is een grafheuvel waarin, volgens de overlevering, de Friese koning Radboud begraven zou zijn.
De ovale heuvel heeft een hoogte van 2,6 meter, een lengte van 29 meter en een breedte van 24 meter. Tussen 1898 en 1904 werden er twee archeologische opgravingen uitgevoerd. Er werden een Neolitisch lichaamsgraf, zes urn- en tien crematiegraven uit de brons- en ijzertijd en een middeleeuws paardengraf gevonden. Verschillende keien zouden kunnen behoren tot een (uit de bronstijd daterende) steenkist.
# Meikensbossen

De Meikensbossen (ook: Vijverbos) is een natuurgebied ten noordwesten van de West-Vlaamse plaats Dentergem.
De Meikensbossen liggen direct ten zuiden van de Poelberg en meten 63 ha. Ze worden beheerd door het Agentschap Natuur en Bos. Het gebied bestaat uit oud en nieuw aangeplant bos, hooilanden en weilanden met enkele poelen.
De naam "Meikensbossen" is afgeleid van herberg 't Meyken, die al in 1641 werd vermeld. Omstreeks 1800 lag hier nog een groot bos, het Dendrombosch, maar door houtkap en ontginning nam de oppervlakte af tot 5 ha. In het gebied werd door het Agentschap in de jaren 2000-2010 ongeveer 43 ha aangekocht, waarvan 3,5 ha oorspronkelijk bos, het Vijverbos. In dit oorspronkelijk bos groeien gele dovenetel, slanke sleutelbloem, gewone salomonszegel en bosanemoon.
Het gehele gebied werd heringericht met het oog op biodiversiteit, met houtwallen, open land, poelen en dergelijke. Een wandelroute van 5 km voert door het gebied.

## Externe link

* ANB folder
* Agentschap Natuur en Bos
# Biesweerd

Biesweerd is een natuurgebied bij het gehucht Herbricht van de Belgische deelgemeente Neerharen. Dit gebied van circa 9 hectare groot ligt in de winterbedding van de Grensmaas en wordt beheerd door de afdeling van Natuurpunt in Lanaken.

## Historiek

Oorspronkelijk was dit een grasland met een boomgaard. In de jaren 1960 werd hier grind gewonnen en in de twee volgende decennia werd een deel van het terrein gebruikt als vuilnisbelt (het stort Tielens).

## Fauna en flora

Biesweerd bestaat uit graslanden, hagen, struweel en een poel. Klaphekjes geven toegang tot het wilgenbos. Paarden zorgen voor begrazing waardoor de structuur van het terrein, de flora en fauna meer variatie vertonen en vorming van bos wordt vermeden. De minder intensieve begrazing leidt tot het voorkomen van kattendoorn, heksenmelk en rode ogentroost.
Slijkgroen, een plant die nog weinig voorkomt in Vlaanderen, is te vinden in de open plekken die in de winter onder water staan. Ook een in Vlaanderen zeldzaam voorkomende plant, de polei, is hier te vinden. Verder komen hier zilverschoon, fioringras, geknikte vossenstaart, aardbeiklaver en Engelse alant voor.
Vijf soorten amfibieën komen voor in de Biesweerd. Prominent aanwezig is de zeldzame kamsalamander die ook waterdraak wordt genoemd omwille van de opvallende kam op de rug bij de mannetjes tijdens de paringstijd. Deze amfibie stelt hoge eisen aan zijn voortplantingswater de Biezenplas: een diepe poel, voldoende (ondergedoken) vegetatie, vrij van vis en voldoende zonneschijn. Zijn landbiotoop werd door Natuurpunt verbeterd door de aanplanting van hagen en de aanleg van takkenrillen.
De grasmus, spotvogel, bosrietzanger, witgat en de grote lijster zien hier te zien en de meer zeldzame roodborsttapuit.

## Galerij

* Poel waar de kamsalamander voorkomt, bij zeer lage waterstand
* Friese paarden op de Biesweerd
* Rietkraag en wilgen aan de poel
* ↑ Biesweerd. Natuurpunt. Gearchiveerd op 4 december 2020. Geraadpleegd op 16 november 2020.
* ↑ Natuurgebieden. Natuurpunt. Gearchiveerd op 4 december 2020. Geraadpleegd op 16 november 2020.