OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nora Mørk

Nora Mørk (Oslo, 5 april 1991) is een handbalspeler uit Noorwegen.
Ze speelt voor het Noors handbalteam, en kwam onder andere uit op de Olympische Zomerspelen van Rio de Janeiro en op de Zomerspelen van Tokio in 2021. In 2016 behaalde ze in Rio de bronzen medaille.
In 2015 werd Mørk wereldkampioen en werd ze verkozen in het all star team van het toernooi. In 2017 behaalde Noorwegen zilver, en werd Mørk wederom verkozen in het all star team.
Op het Europees kampioenschap handbal vrouwen 2016 werd Mørk topscoorder, en behaalde ze met Noorwegen de Europese titel. Ook op het Europees kampioenschap handbal vrouwen 2020 werd Mørk Europees kampioen met Noorwegen, en was ze ook weer topscoorder.
Met de Noorse club Vipers Kristiansand won Mørk tweemaal de EHF Champions League, het Noorse kampioenschap en de Noorse beker.

## Onderscheidingen

* All-Star rechteropbouwster van het wereldkampioenschap: 2015, 2017, 2021
* All-Star rechteropbouwster van het Europees kampioenschap: 2014, 2016, 2020
* Topscorer van de Olympische Zomerspelen: 2016 (62 goals) en 2021 (52 goals)

## Privé

Nora Mørk is de zus van Thea Mørk.
# Fernand Halbart

Fernand Halbart (Elsene, 22 april 1882 – Brussel, 23 mei 1952) ook bekend als Henry, was een Belgische atleet, die gespecialiseerd was in de sprint en het hordelopen. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en werd tweemaal Belgisch kampioen.

## Biografie

Halbart werd in 1900 voor het eerst Belgisch kampioen op de 100 m. Vijf jaar later veroverde hij de titel op de 110 m horden. In 1908 nam hij deel aan de Olympische Spelen in Londen. Hij overleefde door walk-over de series van de 110 m horden, maar startte niet in de halve finales. Op de 200 m werd hij uitgeschakeld in de series.
Halbart was ook de eerste Belgische recordhouder in het discuswerpen.
Halbart speelde een seizoen in de Eere Afdeeling, de hoogste voetbalklasse, bij Athletic and Running Club Brussel. In 1901-1902 en speelde drie wedstrijden en scoorde drie doelpunten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog geraakte hij geblesseerd en richtte hij het dagblad Les Sports op.

## Belgische kampioenschappen

| onderdeel | jaar |
| 100 m | 1900 |
| 110 m horden | 1905 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 110 m horden | 16,6 s | 1905 | Brussel |

## Palmares
### 100 m

* 1900: 1 BK AC - 11,4 s

### 200 m

* 1908: 5e in series OS in Londen

### 400 m

* 1906: 2 BK AC
* 1908: 2 BK AC

### 110 m horden

* 1905: 1 BK AC - 16,6 s
* 1906: 3 BK AC
* 1908: 2 BK AC
* 1908: DNS in ½ fin. OS in Londen
* 1909: 2 BK AC

### verspringen

* 1906: 2 BK AC - 5,92 m
* 1909: 2 BK AC - 5,75 m
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* Geboorteregister der gemeente Elsene, 1882, akte 334
* ↑ Profiel van Fernand Halbart, familiegeschiedenis van Nicole RODOT, Geneanet. Gearchiveerd op 8 juli 2023.
* ↑ Overzicht spelers in hoogste afdeling, Belgiumsoccerhistory.be
* ↑ Ken LAMBEETS, Estafette: van het sport- naar het slagveld (en weer terug), BRUZZ, 8 juni 2016
Externe link
* (en) Profiel van Fernand Halbart op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Ferdinand De Ruddere

Ferdinand De Ruddere (Aalst, 2 juni 1891 - 11 april 1958) was een Belgisch architect. Als stadsarchitect van Dendermonde (1891 - 1960) was hij voor een groot deel verantwoordelijk voor de heropbouw na de Eerste Wereldoorlog. Hij was een van de architecten die in die tijd niet bij eenzelfde stijl bleef maar gebouwen ontwierp in stijlen zoals: beaux-arts, art deco, expressionisme en zelfs romantisch kubisme. Al ging zijn voorkeur uit naar de traditioneel neo-Brabantse barok. Ferdinand De Ruddere heeft heel wat gebouwen ontworpen waarvan een groot deel op de Grote Markt, de Koningin Astridlaan, de Kerkstraat en het Statieplein. Voor de bouw van het Sint-Blasiusgasthuis (Kerkstraat 115, 1924 - 1926) werkte hij samen met Jean-Norbert Cloquet die gespecialiseerd was in ziekenhuizen.

## Geschiedenis

Ferdinand De Ruddere werd geboren in Aalst op 2 juni 1891. Hij studeerde architectuur aan het Sint-Lucas in Gent en Brussel net voor de Eerste Wereldoorlog. Tijdens de oorlog bracht hij 2 jaar door in gevangenschap in Duitsland en 3 jaar in Zwitserland. Zijn verblijf in Zwitserland zou een grote invloed hebben op zijn leven. Dit omdat hij trouwde met een Zwitsers meisje en hij daar de Poolse architect Michel Polak ontmoette waardoor hij zou beïnvloed worden. Dit is te zien aan de gevels en de fruitmotieven in het het Sint-Blasiusgasthuis. Een andere invloed was het Zwitsers regionalisme wat bekend was over heel Europa in die tijd. Hiervan komen enkele elementen voor in Leopold II laan 16 (1951). In de jaren na de oorlog woonde hij in Schaarbeek. Zijn vader was een bankier.

## Bescherming

In 2004 werden meer dan 20 van zijn gebouwen beschermd waarvan bijna allemaal in traditionele inlandse stijl en in het centrum van de stad (Grote Markt, Koningin Astridlaan, ...) met als uitzondering de turnzaal op de Leopold II laan in romantisch kubistische stijl.
# Vincent Tewson

Harold Vincent Tewson (Bradford, 4 februari 1898 - Letchworth, 2 mei 1981) was een Brits syndicalist.

## Levensloop

Tewson ging op zijn 14e aan de slag bij de Amalgamated Society of Dyers, Finishers and Kindred Trades te Bradford. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij vanaf 1 augustus 1917 luitenant van het West Yorkshire Regiment, voor zijn verdiensten tijdens de Eerste Wereldoorlog ontving hij op 4 februari 1918 het militair kruis. Vervolgens keerde hij terug naar de textiel-vakbond. In 1925 werd hij werkzaam bij het Trades Union Congress (TUC), alwaar hij in 1931 assistent-algemeen secretaris werd van Walter Citrine. In 1946 volgde hij Citrine op als algemeen secretaris van deze vakbond.
Tewson was tevens voorzitter van het Internationaal Verbond van Vrije Vakverenigingen (IVVV) van 1951 tot 1953. Hij volgde in deze hoedanigheid de Belg Paul Finet op, zelf werd hij in deze hoedanigheid opgevolgd door de Belg Omer Becu.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Vincent Tewson op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Sir Vincent Tewson; Encyclopædia Britannica
# Veľký Meder

Veľký Meder (Hongaars:Nagymegyer, Duits: Groß-Magendorf) is een Slowaakse gemeente in de regio Trnava, en maakt deel uit van het district Dunajská Streda. Veľký Meder telt 8.968 inwoners, voor het overgrote deel Hongaren behorend tot de Hongaarse minderheid in Slowakije.

## Geschiedenis

De plaats wordt als villa Meger voor het eerst in het jaar 1258 in geschriften vermeld. De naam van de stad verwijst naar de Hongaarse stam Megyer, een van de zeven stammen die worden beschreven in de oudst bekende geschiedenis van de Hongaren. In 1466 krijgt de plaats haar eerste stadsrechten van de Hongaarse koning. In de 18e eeuw komt de plaats en haar omgeving in het bezit van de belangrijke Hongaarse adellijke familie Zichy. In de 19e eeuw vestigen zich de eerste Joden in het stadje, in 1828 bouwen ze hun Synagoge en bouwen ze samen met de Hongaren de plaats uit tot een regionaal centrum van handel. Tot de Eerste Wereldoorlog is de plaat onderdeel van het Hongaarse comitaat Komárom. In 1919 wordt de plaats ondanks haar vrijwel volledig Hongaarse bevolking onderdeel van het nieuw gevormde land Tsjecho-Slowakije. Tussen 1938 en 1945 is het nog eenmaal onderdeel van Hongarije na de Eerste Scheidsrechterlijke Uitspraak van Wenen. In 1947 worden 539 Hongaren gedeporteerd voor dwangarbeid in het Sudetenland. In 1948 worden in twee stadia 437 Hongaren gedwongen tot uitplaatsing tijdens de Tsjechoslowaaks-Hongaarse bevolkingsruil. In 1948 bepaalt de Tsjecho-Slowaakse overheid dat de naam van de stad wordt gewijzigd naar Čalovo. Pas in 1991 krijgt het haar historische stadsnaam terug.

## Bevolkingssamenstelling

* 1910 - 3.591 inwoners (99,6% Hongaarstaligen)
* 1921 - 4.012 inwoners (96,5% Hongaarstaligen)
* 1930 - 4.482 inwoners (85,7% Hongaren, 3,2% Slowaken)
* 1970 - 7.299 inwoners (84,2% Hongaren)
* 1991 - 9.247 inwoners (87% Hongaren, 11,5% Slowaken)
* 2001 - 9.113 inwoners (84,6% Hongaren, 13,5% Slowaken)
* 2011 - 8.859 inwoners (75,6% Hongaren, 14% Slowaken)
* 2021 - 8.446 inwoners (81,3% Hongaren, 9,55% Slowaken)
# Maximiliaan Hendrik van Beieren

Maximiliaan Hendrik van Beieren of Maximiliaan Hendrik van Wittelsbach (München, 8 oktober 1621 - Bonn, 3 juni 1688) was de rooms-katholieke prelaat van Keulen; hij was mensenschuw en leed aan melancholie en hypochondrie. Hij zag zichzelf meer als geleerde dan als geestelijke. Maximiliaan was sinds 1671 een van de bondgenoten van Lodewijk XIV van Frankrijk om de Republiek aan te vallen.
Hij was een zoon van hertog Albrecht VI van Beieren en Mechtilde van Leuchtenburg en kwam als coadjutor naar Keulen om zijn oom Ferdinand van Beieren bij te staan en volgde hem na diens dood in 1650 op als aartsbisschop-keurvorst van Keulen tevens prins-bisschop van prinsbisdom Luik, bisschop van prinsbisdom Hildesheim en prins-abt van het Abdijvorstendom Stavelot-Malmedy. Hij was eigenaar van het kasteel van Modave.
Maximiliaan volgde het gymnasium in Keulen en studeerde vervolgens theologie in Leuven. De keurvorst, erg statusgevoelig, wilde zijn invloed en gezag op de rijksstad Keulen uitbreiden. De bevolking wilde haar autonome status als rijksstad behouden. Half Europa bemoeide zich met de zaak. Zijn eerste minister Wilhelm Egon von Fürstenberg en zijn broer Franz trokken aan de touwtjes. Fürstenberg wordt gezien als de veroorzaker van de oorlog omdat hij het verbond had gesloten met Lodewijk XIV.
In 1672, het Rampjaar vielen de troepen van Bernard van Galen en Maximiliaan Hendrik het graafschap Zutphen binnen en veroverden Grol, Bredevoort, Lochem, Hattem, Elburg, Harderwijk en Deventer. Zwolle en Kampen gaven zich over. Maximiliaan kreeg de beschikking over Deventer. Bernard van Galen richtte zijn pijlen op Groningen. De beide bisschoppen hadden 30.000 man ingezet, maar haalden hun troepen terug toen Frederik Willem I van Brandenburg en Raimondo Montecuccoli zich bij Halberstadt verzamelden.
De bisschop vluchtte in 1673 van Bonn naar Keulen, waar hij intrek nam het Kartuizersklooster Sankt Pantaleon, en hield zich bezig met scheikundige proefnemingen. Op 11 mei 1674 tekende hij het vredesverdrag met de Republiek. In 1683 werd hij bisschop van Münster; de hulpbisschop Niels Stensen vertrok naar Hamburg, nadat hij kritiek had geleverd op de benoeming van Maximiliaan.

## Galerij

* Levensgroot portret van Maximilian Heinrich in het Sauerlandmuseum in Arnsberg
* Maximiliaan Hendrik van Beieren in Het Stadsmus te Hasselt
* Maximiliaan Hendrik van Beieren in Laurens van den Bos: Historien onses tyds
* Maximiliaan Hendrik van Beieren in Laurens van den Bos: Historien onses tyds
# Kasteel De Schans

Kasteel De Schans of kasteel Schanshof is een kasteel in de Belgische deelgemeente Opoeteren, nabij het gehucht Dorne.
De vermoedelijke bouwdatum van het huidige kasteel is terug te vinden in een bouwsteen in een gevel die het jaar 1667 vermeldt.
De familie de Selys (of de Selijs), eerste eigenaar van het kasteel, verbleef er tot 1840. Michael de Selys, burgemeester van Luik en inwoner van Opoeteren was de bouwheer. Hij was tegelijkertijd heer van de heerlijkheid Opoeteren die hij in 1619 van de prins-bisschop Ferdinand van Beieren in pand had gekregen.
De naam van het kasteel heeft betrekking op de Dornerschans, een in 1636 reeds bestaande schans, waarop de bevolking van het nabijgelegen Dorne zich in tijden van gevaar kon terugtrekken. Op het terrein van deze schans werd het kasteeltje gebouwd.
Sinds 1994 is er op het domein een gelijknamig cursuscentrum gevestigd dat cursussen, opleidingen, trainingen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling aanbiedt.

## Externe bron

* Dornerschans
* Onroerend erfgoed
# Motmolen (Tongeren)

De Motmolen is een watermolen op de Jeker in de Belgische gemeente Tongeren. De molen bevindt zich aan de Dijk.
Net als de Moutmolen bij de Moerenpoort was de Motmolen een dwangmolen in het bezit van het Prinsbisdom Luik. Op 27 maart 1618 werd de molen door prins-bisschop Ferdinand van Beieren in erfpacht gegeven aan de stad Tongeren. In 1830 werd de Motmolen omgevormd tot een graanmolen. In 1903 kwam de Motmolen in het bezit van de gemeente en werd de molen gebruikt om het bronwater van de Daalbron te Lauw in het Tongerse waterleidingsnet te pompen. Op 2 juli 1986 werd de molen beschermd als monument en in 2000 werd het molencomplex grondig gerestaureerd.
# Gérard Douffet

Gérard Douffet (Luik, 1594 - aldaar, 1660) was een Zuid-Nederlands schilder van voornamelijk mythologische en religieuze onderwerpen en portretten. Samen met Walthère Damery, Bertholet Flémal, Jean-Guillaume Carlier, Englebert Fisen en Philippe Coclers behoort hij tot de belangrijkste 17e-eeuwse barokschilders in het prinsbisdom Luik, ook wel Luikse School genoemd.

## Levensbeschrijving

Gérard Douffet groeide op in Luik en volgde schilderlessen bij de Luikse schilder Jean Taulier en vervolgens bij de schilder Perpète in Dinant. Tussen 1612 en 1614 zou hij lessen hebben gevolgd bij Peter Paul Rubens. Daarna reisde hij naar Italië, zoals gebruikelijk was in zijn tijd voor aankomende kunstenaars. Hij bezocht er onder andere Venetië en Malta. In Italië lijkt Douffet de invloed van Caravaggio te hebben ondergaan. Het enige werk wat uit die periode bewaard is gebleven is De smidse van Vulcanus uit 1615.
In de thematiek van de werken na zijn Italiaanse jaren is duidelijk de nawerking van de Contrareformatie te zien. In 1628 trad hij in het huwelijk. Zijn zoon werd later architect. In 1634 werd Douffet hofschilder van prins-bisschop Ferdinand van Beieren. Tot zijn leerlingen behoorden Bertholet Flémal, Gérard Goswin en Jean Gilles del Cour. De schilder leidde een rustig en arbeidzaam leven tot het jaar 1646, toen hij door de gevechten tussen de twee Luikse milities, de Grignoux en de Chiroux, gedwongen was de stad tijdelijk te verlaten.
Gérard Douffet overleed op 66-jarige leeftijd in Luik.

## Selectie van werken

* De smidse van Vulcanus, 1615, Museum voor Schone Kunsten, Luik
* Portret Sébastien Laruelle, 1620
* De Heilig Kruisvinding, 1624, Alte Pinakothek, München
* Bezoek van paus Nicolaas V aan het graf van Sint-Franciscus, 1627, Schloss Neuburg, Neuburg an der Donau (of Alte Pinakothek, München)
* Christus verschijnt aan Sint-Jacobus de Meerdere, 1633, Neues Schloss, Schleissheim
* Portret, waarschijnlijk van Ferdinand van Beieren, ca. 1634, Museum Kunstpalast, Düsseldorf
* Aanbidding door de herders, ca. 1640, Alden Biesen, Bilzen
* Venus en Amor in de smidse van Vulcanus, 1645, Museum voor Schone Kunsten, Luik
* Kruisoprichting, Musée des beaux-art, Nantes
* Kruisafneming, Abdij Kornelimünster
* Petrus slaat het oor van Malchus, Museum of Fine Arts, Boston
* Portret Sébastien Laruelle
* Paus Nicolaas V in Assisi
* Ecce Homo
* Petrus slaat het oor van Malchus
# Johannes de Doperkerk (Klundert)

De Johannes de Doperkerk, Sint-Johannes de Doperkerk of Joannes de Doperkerk is een kerkgebouw in Klundert in de gemeente Moerdijk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Molenstraat 33. Er is een cultureel centrum in het gebouw gevestigd.
Het kerkgebouw was opgedragen aan Johannes de Doper.

## Geschiedenis

In 1890 werd de kerk in gebruik genomen. Het kerkgebouw was gebouwd naar het ontwerp van Piet van Genk.
In 1944 raakte ze bij oorlogshandelingen beschadigd waarna ze werd hersteld.
Op 23 juni 2013 werd het gebouw aan de eredienst onttrokken.
In 2016 verkocht men het kerkgebouw aan Stichting Cultureel Klundert. In 2018 is de voormalige kerk in gebruik genomen als evenementenlocatie onder de naam De Stad Klundert

## Opbouw

Het bakstenen kerkgebouw bestaat uit een portaal, een driebeukig schip met vijf traveeën in basilicale opstand en ingesnoerde torenspits, een transept en een koor van een travee met vijfzijdige koorsluiting. Het middenschip en koor worden gedekt door een samengesteld zadeldak en vormt samen met de zadeldaken van het transept een kruisdak. Op de viering bevindt zich een dakruiter.

## Galerij

* Johannes de Doperkerk.
* Glas-in-loodramen boven het altaar.
* Buitenkant van de Johannes de Doperkerk vanaf de binnenplaats.
* Orgel in de Johannes de Doperkerk.
* Kerk gezien vanaf de Molenstraat
* Detail van de kerkklok.
* Johannes de Doperkerk vanaf de parkeerplaats.jpg

## Externe link

* Stichting Cultureel Klundert
* Klundert - De Stad Klundert
* Klundert, Molenstraat 31 - Johannes de Doper
# Adrienne (schilderij)

Adrienne is een schilderij van de Vlaamse kunstschilder Gustave Van de Woestyne. Het schilderij uit 1919 is uitgevoerd in olieverf op doek en behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.

## Beschrijving

Na de Eerste Wereldoorlog betrok de familie Van de Woestyne het “Rozenhuis” te Waregem. Hun buurmeisje was Adrienne de Zutter die samen met haar hondje door Gustave Van de Woestyne geportretteerd werd. Ze is veertien jaar oud en kijkt de toeschouwer wat verlegen aan.
In tegenstelling tot het portret van De blinde met de scherp afgetekende omtreklijnen en de effen kleurvlakken, is dit werk veel waziger geschilderd. De grove en wilde penseelstreken doen denken aan het werk van William Turner, een Engelse landschapsschilder. Het werk van Turner moet Van de Woestyne tijdens de oorlogsjaren gezien hebben.
# 1e Legerkorps (België)

De "1ste Legerafdeling van het Veldleger" was een gemengde grote Belgische militaire-eenheid tijdens de Eerste Wereldoorlog.

## Geschiedenis van de 1ste Legerafdeling
### Historiek

* 1914 : Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog krijgt de 1ste legerafdeling van het veldleger het 3de Cavalerieregiment Lansiers toegewezen om verkenningsopdrachten uit te voeren voor het 1 leger.
* 1915 : Dit jaar worden de onpraktische en donkerblauwe militaire uniformen worden vervangen door een kaki uniform en krijgen met de stalen Adrienhelm. In januari wordt de Sectie Veldtelegrafie omgevormd naar het Peloton Veldtelegrafie.
* 1917 : In januari wordt het Peloton Veldtelegrafie omgevormd naar de Compagnie Veldtelegrafie.
* 1918 : Begin dit jaar werd de militaire luchtvaart verder uitgebouwd met een jachtgroep. De 1ste legerafdeling krijgt een verkenningsmaldeel ter beschikking.

## Organisatiestructuur van de 1ste Legerafdeling
### Structuur van de 1ste Legerafdeling

De 1ste Legerafdeling was georganiseerd op divisieniveau en telde ongeveer 15.000 tot 24.000 manschappen, de legerafdeling bestond uit drie of vier Gemengde Brigades, een cavalerieregiment, een artillerieregiment, een geniebataljon, een veldtelegrafie-eenheid, een vervoerkorps en een depot-eenheid.

### Organisatie van de 1ste Legerafdeling

De 1ste Legerafdeling bestond als volgt:
* 1ste Legerafdeling met :
** DRIE - VIER "Gemengde (infanterie)Brigades" ;
** het 3de Cavalerieregiment Lansiers (1914) ;
** een Artillerieregiment ;
** een Geniebataljon ;
** een Depot-eenheid ;
** een Vervoerkorps ;
** (een "Verkenningsmaldeel (1918) van de Militaire Luchtvaart" ;)
** en een Compagnie Veldtelegrafie (1917) van de 1ste Legerafdeling met :
*** Peloton(s) Telegrafisten (1915) - 1e Leger ;
**** en een Sectie Telegrafisten - 1e Leger
# Nemiusklooster

Het Klooster van de Zusters van de Zoete Moeder, bekend als het Nemiusklooster, is een voormalig rooms-katholiek klooster in 's-Hertogenbosch.
Het klooster van de congregatie Zusters van Liefde is gelegen aan Nemiusstraat 4 in de ten noorden van het centrum gesitueerde 20ste-eeuwse uitbreidingswijk De Muntel. De zusters waren werkzaam in het onderwijs aan meisjes.Aan het klooster waren een scholencomplex en een bejaardenpension, een kerk en een pastorie verbonden. De kerk is reeds lange tijd gesloopt, de pastorie is jaren lang in gebruik geweest als Marokkaans consulaat. Ondanks dat het klooster besloten was had het een belangrijke rol in de wijk. In de Tweede Wereldoorlog zaten er mensen ondergedoken en later in de oorlog schuilden er burgers in de kelders ten tijde van bombardementen. Door een bom of granaatinslag werd een deel van de kapelmuur weggeslagen. Na de oorlog schonken de bewoner van de Muntel nieuwe glas-in-loodramen aan het klooster, die er nu nog zitten en in 2016-2017 zijn gerestaureerd. De laatste zusters vertrokken in 2004 naar hun moederklooster in Schijndel.

## Rijksmonument

Het pand dat in de jaren 20 werd ontworpen door Hendrik Willem Valk werd in 2001 als rijksmonument opgenomen in het monumentenregister. Sinds 2016 is er een hotel en maatschappelijk verantwoord leerwerkbedrijf in gevestigd onder de naam 'De Soete Moeder'.
* ↑ De oorlogsjaren | BOEi. BOEi. Gearchiveerd op 3-3-2020. Geraadpleegd op 3-3-2020.
* ↑ Architect Valk | BOEi. BOEi. Gearchiveerd op 3-3-2020. Geraadpleegd op 3-3-2020.
* ↑ Informatie over rijksmonumentnummer 522498
* ↑ Klooster van de 'De zusters van de congregatie van de Zoete Moeder' in de Bossche Encyclopedie
* ↑ De Soete Moeder, Stichting Leerwerkbedrijf De Soete Moeder. Geraadpleegd op 3-3-2020.
# Baby, I love your way

Baby, I love your way is een single van Peter Frampton. Het is afkomstig van zijn album Frampton. Het nummer sluit op het album aan op het vorige nummer Nassau. In de nadagen van zijn grote hit Show me the way, kreeg Baby, I love your way de nodige aandacht. Die aandacht leek zich te beperken tot buiten het vasteland van Europa. Het haalde in zestien weken Billboard Hot 100 de twaalfde plaats. In Engeland waren de noteringen bescheidener. Vijf weken stond het daar in de lijst met een 43e plaats als hoogste notering. Nederland en België sloegen dit hitje over.

## Hitnotering
### NPO Radio 2 Top 2000

Baby, I Love Your Way stond alleen in 1999 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1936.

## Will to Power

Frampton kon opnieuw incasseren toen Will to Power het nummer combineerde met Lynyrd Skynyrds Freebird. Baby, I love your way/Freebird haalde zowel in de Verenigde Staten als in Canada de eerste plaats. Deze versie werd ook in Engeland, Nederland en België een klein hitje.

## Big Mountain

In februari 1994 kwam de versie van de Amerikaanse reggaeband Big Mountain uit. Het verscheen op hun album Unity, maar ook op de soundtrack van de film Reality Bites. In die film schetst Ben Stiller alias Michael Grates de achtergrond van het lied. Big Mountains versie versloeg de verkoopcijfers van het origineel. (West-)Europa ging voor deze versie. In tal van landen dook het op in de hitparades. Ook in thuisland de VS haalde het betere verkoopcijfers dan het origineel, 28 weken stond het daar genoteerd. Het bleef echter veelal de enige top-10 hit van Big Mountain. In het Verenigd Koninkrijk werd Big Mountain (14 weken notering) door Wet Wet Wet een halt toegeroepen tot de eerste plaats. Zij overwonnen met Love Is All Around.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 28 t/m 38 in 1994 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| Positie: | 28 | 16 | 7 | 4 | 4 | 7 | 9 | 13 | 23 | 29 | 37 | uit |

### Mega Top 50

Hitnotering: 09-07-1994 t/m 30-09-1994 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Positie: | 32 | 18 | 10 | 4 | 5 | 6 | 11 | 13 | 19 | 27 | 35 | 45 | uit |

### Vlaamse Radio 2 Top 30

Hitnotering: 23-07-1994 t/m 21-10-1994 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| Positie: | 29 | 21 | 9 | 8 | 8 | 7 | 8 | 10 | 10 | 12 | 11 | 15 | 28 | uit |

### Vlaamse Ultratop 50

Hitnotering: 23-07-1994 t/m 28-10-1994 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | |
| Positie: | 34 | 22 | 11 | 9 | 7 | 8 | 8 | 10 | 11 | 13 | 13 | 18 | 26 | 33 | uit |
* dutchcharts (Nederlandse Top 40, Mega Top 50, Vlaamse Ultratop 50, Vlaamse Radio 2 Top 30, UK Singles Chart)
* www.discogs.com
* Coverlijst
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Baby, I Love Your Way op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.