OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# S5 (S-Bahn Rhein-Main)

S5 is een van de negen lijnen die onderdeel zijn van het S-Bahn Rhein-Main-netwerk. De S-Bahn is een regionale metro die de verre buitenwijken en voorsteden verbindt met het centrum van Frankfurt am Main. S4 werd geopend in 1978 en de laatste verlenging vond plaats in 1990. Toen werd de traject van Frankfurt Konstablerwache tot Frankfurt Süd geopend. De lijn loopt van Friedrichsdorf naar station Frankfurt Süd. De S5 is dagelijks in bedrijf tussen ongeveer vier uur 's ochtends en één uur 's nachts. Gedurende het grootste deel van de dag rijdt er per lijn per richting elke 30 minuten een trein; in de spits wordt de frequentie verhoogd naar 15 minuten.
# S2 (S-Bahn Rhein-Main)

S2 is een van de negen lijnen die onderdeel zijn van het S-Bahn Rhein-Main-netwerk. De S-Bahn is een regionale metro die de verre buitenwijken en voorsteden verbindt met het centrum van Frankfurt am Main. S2 werd geopend in 1978 en de laatste verlenging vond plaats in 2003. Toen werd de traject van Offenbach tot Dietzenbach geopend. De lijn loopt van Niedernhausen naar Dietzenbach. De S2 is dagelijks in bedrijf tussen ongeveer vier uur 's ochtends en één uur 's nachts. Gedurende het grootste deel van de dag rijdt er per lijn per richting elke 30 minuten een trein; in de spits wordt de frequentie verhoogd naar 15 minuten.
# Louis Joseph Maes

Louis Joseph Maes (ook geschreven Maës, Parijs, 22 of 28 mei 1815 - La Ferté-Saint-Aubin, 1898) was een Frans ondernemer en politicus. Hij was de oprichter van de Cristallerie Maës.
Maes werd geboren in een familie van brouwers afkomstig uit het noorden van Frankrijk. In 1841 huwde hij met Anne Rouyer, wier vader een glasfabriek bezat in Boulogne. Maes nam de zaak van zijn schoonvader over en verhuisde de activiteiten in 1842 naar Clichy bij Parijs. Maes ontwikkelde samen met Louis Clémandot een nieuw type kristal, cristal de Clichy. De Cristallerie Maës groeide in enkele jaren uit tot een van de belangrijkste producenten van kristalglas in Frankrijk, na de Cristallerie Saint-Louis en Baccarat. De creaties van Maes werden wereldwijd bekend door de wereldtentoonstellingen van de jaren 1850. Een bekend product was de Rose de Clichy, een kristallen bol met daarin kleine decoratieve bloemen, die vaak als presse-papier werd gebruikt. In de jaren 1860 telde de fabriek ongeveer 300 werknemers. Hij liet de kristalfabriek over aan zijn zoon. De fabriek werd verkocht in 1882 en sloot de deuren in 1895.
Tussen 1858 en 1870 was Maes burgemeester van Clichy. Daarnaast zetelde hij in de Conseil général van Hauts-de-Seine tussen 1859 en 1870. Daarna verhuisde hij naar La Ferté Saint-Aubin (Loiret) waar hij het Château des Muids had gekocht. Daar verbleef hij tot zijn dood op 83-jarige leeftijd.
Maes was officier in het Legioen van Eer.
* ↑ (fr) La Cristallerie de Clichy. Le verre et le cristal (9 februari 2014). Geraadpleegd op 1 juli 2024.
* ↑ (fr) Cristallerie Maës. Office de Tourisme de Clichy-la-Garenne. Geraadpleegd op 1 juli 2024.
* ↑ (fr) Louis-Joseph Maës. Tourisme Loiret. Geraadpleegd op 1 juli 2024.
* ↑ (fr) Les maires de Clichy. Gemeente Clichy. Geraadpleegd op 1 juli 2024.
* ↑ (fr) Maes (Louis Joseph). Les musées de la ville de Paris. Geraadpleegd op 1 juli 2024.
# Rostor

De Rostor was stadspoort gebouwd tussen 1300 en 1350 en maakte deel uit van de buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. Het poortgebouw bestaat niet meer.

## Locatie

De Rostor stond in het zuidzuidwesten van de buitenste stadsmuren tussen de Marschiertor (oostelijker) en de Jakobstor (noordelijker). Tegenwoordig bevindt zich ter plaatse de Hubertusplatz. Tussen de Rostor en de Marschiertor bevonden zich de Karlsturm, Großer Pounellenturm en Kleiner Pounellenturm. Tussen de Rostor en de Jakobstor bevond zich alleen de Lavenstein. Direct naast de Rostor in de richting van de Karlsturm stond een van de wachthuizen van de Akense stadsmuren.
In de onmiddellijke nabijheid van de Rostor (westzijde) stroomde de Pau de stad in. De beek kon door een stuw worden gestuwd of worden omgeleid via de stadsgrachten. Het hier gestuwde water reikte tot de Großen Pounellenturm. De naam van de stadsgrachten was Busengraben of Bosengraben (tegenwoordig Boxgraben), wat het tegenwoordige Duitse woord Binsen of Röhricht betekent. Dit geeft een idee van de toestand van de gracht.
De Rostor had geen directe equivalent in de binnenste stadsmuren, maar de dichtstbijzijnde stadspoort was de Scherptor en ook de Jakobsmitteltor.

## Geschiedenis

De Rostor werd voor het eerst genoemd in 1346. Aangezien er toen reeds gesproken werd over in de toren staande geschut, is het waarschijnlijk dat de bouw op dat moment al was afgerond.
Als gevolg van Napoleons instructies om de militaire betekenis van Aken te minimaliseren, werden in het eerste kwart van de 19e eeuw de stadsmuren en de vele poorten geslecht. Onder hen was de volledig verwoeste Rostor.

## Beschrijving

De Rostor had slechts een kleine rol, omdat de poort alleen vanuit een zijstraat van een kleine zandweg voerde en niet toegang gaf tot een vrij goed aangelegde weg. Daarom was de stadspoort kleiner gebouwd dan andere poorten.
Het hoofdgebouw was een vierkantbouw met een breedte van 11,6 meter en een lengte van 6,7 m. Onder het dak was er een houten omgang waar men door vloerluiken de aanvaller met stenen kon bekogelen.
De barbacane had ook een vierkantbouw met aan de rechterkant een ronde toren. In die toren bevond zich een trap die naar de bovenste vloer voerde.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rostor op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Rotkugelturm

De Rotkugelturm (in de literatuur ook Rothkugelsthurm, Ruekogelsthorne, Rohkogelsthurm of Schouenthorn genoemd) was een weertoren en maakte deel uit van de tussen 1257 en 1357 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat niet meer.

## Locatie

In de buitenste ringmuur stond de Rotkugelturm in het oosten tussen de Adalbertstor (in het noordnoordoosten) en de Wirichsbongardstor (in het zuidwesten). Ze bevond zich nabij wat nu de Beeckstraße is. Tussen de Rotkugelturm en de Adalbertstor bevonden zich geen andere torens. Tussen de Rotkugelturm en de Wirichsbongardstor bevonden zich de weertorens Pulvertürmchen en de Schildturm.

## Geschiedenis

De bouwdatum van de Rotkugelturm werd niet overgeleverd, maar werd vermoedelijk opgetrokken in de 13e of 14e eeuw aangezien in de periode van 1257 tot 1357 de buitenste stadsmuur gebouwd werd.
Waarschijnlijk heeft de in de 14e eeuw in Aken levende familie Roytküygel het gebouw de naam gegeven.
In het midden van de 19e eeuw werd de toren afgebroken toen deze in 1830 bij de bouw van een gasfabriek moest wijken.

## Beschrijving

De toren wordt slechts zelden in de literatuur vermeld en had weinig militaire betekenis.
De toren was vermoedelijk rond of deels rond met een kegeldak.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rotkugelturm op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Schänzchen (Aken)

Schänzchen was een weertoren en maakte deel uit van de tussen 1257 en 1357 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat niet meer.

## Ligging

In de buitenste ringmuur stond de toren Schänzchen in het oostnoordoosten tussen de Sandkaultor (in het noordwesten) en de Kölntor (in het zuidoosten). De toren lag in de nabijheid van de huidige Monheimsallee tussen de Mariahilfstraße en de Peterstraße. Tussen Schänzchen en de Sandkaultor bevonden zich een van de wachthuizen van de Akense stadsmuren (Wachthaus Schaafjanshäusche) en de weertoren Heinzenturm. Tussen Schänzchen en de Kölntor bevonden zich geen andere waltorens, maar lag er alleen een stuk stadsmuur.

## Geschiedenis

De bouwdatum van de toren Schänzchen werd niet overgeleverd, maar hij werd vermoedelijk opgetrokken in de 13e of 14e eeuw aangezien in de periode van 1257 tot 1357 de buitenste stadsmuur gebouwd werd.
De toren werd kort na de voltooiing van de stadsmuren in de 14e eeuw gesloopt.

## Beschrijving

De Schänzchen moet een opmerkelijk massieve vierkante toren zijn geweest van het type schelptoren. Het bezat op grond van de meetgegevens van de landmeter Rhoen een zijdelengte van 13 meter en een diepte van 11 meter.
Hoewel de locatie van de toren bevestigd is, traden er tegenstrijdigheden in de vorm van het gebouw op. In de 19e eeuw stelde Rhoen onderzoek in naar de buitenste stadsmuren van Aken. Door de toenmalige geringere bebouwingsdichtheid had hij de mogelijkheid om de positie van het gebouw en de vorm ervan exact te controleren. Hij sprak van een vierkante Schanzturm. In 1940 ontdekte men bij graafwerkzaamheden in de nabijheid van Schänzchen de restanten van een halfronde toren. Of het hierbij gaat om de restanten van Schänzchen is tot dusver onduidelijk.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Schänzchen (Aachen) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# S4 (S-Bahn Rhein-Main)

S4 is een van de negen lijnen die onderdeel zijn van het S-Bahn Rhein-Main-netwerk. De S-Bahn is een regionale metro die de verre buitenwijken en voorsteden verbindt met het centrum van Frankfurt am Main. S4 werd geopend in 1978 en de laatste verlenging vond plaats in 1997. Toen werd het traject van Frankfurt Süd tot Langen geopend. De lijn loopt van Kronberg naar Langen. De S4 is dagelijks in bedrijf tussen ongeveer vier uur 's ochtends en één uur 's nachts. Gedurende het grootste deel van de dag rijdt er per lijn per richting elke 30 minuten een trein; in de minder drukke uren bestaat er een uur-dienst. De S3 loopt bijna volledig op dezelfde route als de S4 (de S4 stopt niet in Bad Soden, Sulzbach Nord en Schwalbach Limes, de S3 niet in Kronberg en Kronberg-Süd) daarom stopt een S-Bahntrein in principe elke 15 minuten in de minder drukke uren elke 30 minuten.
# Guguan

Guguan is een Oceanisch eiland, onderdeel van de regio Micronesië. Staatkundig gezien is het eiland een onderdeel van het Amerikaanse gebiedsdeel Noordelijke Marianen in de Grote Oceaan. Het is een van de toppen van vijftien vulkanische bergen die de eilandengroep de Marianen vormen. Guguan ligt ten noorden van het eiland Sarigan en ten zuiden van het eiland Alamagan. De laatste uitbarsting was in 1883.
Guguan heeft een oppervlakte van 4,2 km².

## Flora en fauna

Er komt slechts één zoogdier voor, de vleermuis Pteropus mariannus.

## Externe link

* Guguan bij Global Volcanism Program
# Berlevåg

Berlevåg (Samisch: Bearalváhki) is een gemeente in de Noorse provincie Finnmark. De gemeente telde 991 inwoners in januari 2017. Deze wonen vrijwel allemaal in het dorp Berlevåg. Berlevåg werd in 1914 een zelfstandige gemeente. Tot dat jaar was het deel van de gemeente Tana.
In de gemeente ligt een vliegveld dat wordt bediend door Widerøe. Het dorp is een van de aanleghavens voor de Hurtigruten.
Alta · Båtsfjord · Berlevåg · Gamvik · Hammerfest · Hasvik · Karasjok · Kautokeino · Lebesby · Loppa · Måsøy · Nesseby · Nordkapp · Porsanger · Sør-Varanger · Tana · Vadsø · Vardø
# Wetter (Ruhr)

Wetter (Ruhr) is een stad in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, gelegen in de Ennepe-Ruhr Kreis. De stad telt 27.269 inwoners (31 december 2020) op een oppervlakte van 31,47 km². Naburige steden zijn Gevelsberg, Hagen, Herdecke, Sprockhövel, Witten.
Wetter-Wengern is de geboorteplaats van de beroemdste Duitse kookboekenschrijfster uit de negentiende eeuw, Henriette Davidis (Wetter-Wengen 1801– Dortmund 1876). Hier is ook een museum aan haar gewijd, het Henriette-Davidis-Museum.
In de stad is het bedrijf ABUS gevestigd.

## Afbeeldingen

* Monument Baron vom Stein op het raadhuis
* Voormalig stationsgebouw
* Gerechtsgebouw
* Burgturm
* Gezicht op de Harkortsee vanaf de Burgturm
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden Nordrhein-Westfalens am 31. Dezember 2020 – Fortschreibung des Bevölkerungsstandes auf Basis des Zensus vom 9. Mai 2011. Landesbetrieb Information und Technik Nordrhein-Westfalen (IT.NRW). Geraadpleegd op 21 juni 2021.
Breckerfeld · Ennepetal · Gevelsberg · Hattingen · Herdecke · Schwelm · Sprockhövel · Wetter · Witten
# Vairé

Vairé is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 1002 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Sables-d'Olonne.

## Geografie

De oppervlakte van Vairé bedraagt 28,5 km², de bevolkingsdichtheid is 35,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Neo-bop

Neo-bop, neo bop of neobop is een moderne jazz-stijl die voortgekomen is uit de bebop.
Neo-bop is ontstaan aan het begin van de jaren 1980. Als reactie op de avant-gardistische free jazz en de gepopulariseerde jazz fusion die zo kenmerkend zijn voor de jaren 1970 grepen jonge jazzmuzikanten terug op de ritmes en de harmonie van de bebop en hard bop. Omdat ook het gebruik van elementen uit de modale en free jazz niet geschuwd werden, is de stijl niet gewoon bebop of hard bop, maar nieuwe bop gaan heten.
Een van de meest prominente voorbeelden van deze neo-bop stijl is trompettist Wynton Marsalis die begin jaren 1980 speelt in de band van Art Blakey, de Jazz Messengers. Voor zijn eerst soloalbum in 1982 grijpt Marsalis terug naar de klanken van het vroege werk van Miles Davis en naar werk van jazzgiganten zoals Louis Armstrong, Duke Ellington en Charlie Parker.
Enkele andere bekende neo-bop artiesten zijn de trompettisten Roy Hargrove, Wallace Roney, Terence Blanchard en Nicholas Payton, de altsaxofonisten Vincent Herring, Donald Harrison en Antonio Hart, de pianist Mulgrew Miller, de tenorsaxofonisten Branford Marsalis en Joshua Redman en de bassist Christian McBride.
# Ajat (gemeente)

Ajat is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 281 inwoners (1999). De plaats maakte deel uit van het arrondissement Périgueux. Na de aanpassing van de arrondissementsgrenzen vanaf 2017 door het arrest van 30 december 2016 behoort zij tot het arrondissement Sarlat-la-Canéda.

## Geografie

De oppervlakte van Ajat bedraagt 21,2 km², de bevolkingsdichtheid is 13,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Station Fitzwilliam

Fitzwilliam is een spoorwegstation van National Rail in Fitzwilliam, Wakefield in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Hot Tub Time Machine

Hot Tub Time Machine is een Amerikaans-Canadese komediefilm uit 2010, geregisseerd door Steve Pink en geproduceerd door Matt Moore, John Cusack, Grace Loh en John Morris. De hoofdrollen worden vertolkt door John Cusack, Rob Corddry en Craig Robinson.

## Verhaal

Vier vrienden genaamd Adam (John Cusack), Jacob (Clark Duke), Nick (Craig Robinson) en Lou (Rob Corddry) zakken op een avondje flink door. Als ze beschonken in een bubbelbad gaan zitten, blijkt dit tot hun schrik een 'Hot Tub Time Machine' te zijn die hen terugbrengt naar het jaar 1986. Dankzij deze tijdmachine vinden ze hun jeugd terug, wat voor de nodige bizarre ontmoetingen en gebeurtenissen zorgt.

## Rolbezetting

| Acteur | Personage |
| Cusack, John John Cusack | Adam |
| Duke, Clark Clark Duke | Jacob |
| Robinson, Craig Craig Robinson | Nick Webber-Agnew |
| Corddry, Rob Rob Corddry | Lou Dorchen |
| Stan, Sebastian Sebastian Stan | Blaine |
| Caplan, Lizzy Lizzy Caplan | April |
| Wolfe, Collette Collette Wolfe | Kelly |
| Glover, Crispin Crispin Glover | Phil |
# 2-in-1-pc

Een 2-in-1-pc is een draagbare personal computer met de functies van zowel een laptop als een tablet, en is in staat om zowel desktopsoftware als mobiele apps te kunnen draaien.

## Geschiedenis

Een van de eerste computers die beschouwd kan worden als een 2-in-1-pc is de Compaq Concerto uit 1993. De computer was geïnstalleerd met Windows 3.1 en Windows for PEN, en heeft een afneembaar toetsenbord met een stylus.
De categorie 2-in-1-pc's werd pas bekend onder het grote publiek vanaf circa 2010, toen nog veel fabrikanten verwezen naar de term "hybride computer". Tijdens de Consumer Electronics Show in 2011 toonde Packard Bell, Acer en Hewlett-Packard 2-in-1-pc's met Windows. Microsoft kwam in 2013 met de Surface Pro-serie. Het apparaat heeft een beeldscherm met een diameter van 27 cm, een Intel Core i5-processor, een stylus en een afneembaar toetsenbord.
In 2012 brachten Dell, Asus en Sony allen één of meerdere 2-in-1-pc's uit. Ook Samsung stapte in deze markt en bracht de Galaxy TabPro S uit in maart 2016. Google volgde in oktober 2018 met de Pixel Slate, waarop Chrome OS draait. Google verkoopt het toetsenbord en de styluspen als aparte onderdelen.
Ondanks dat Apple de iPad Pro met een apart toetsenbord en de Pencil verkoopt, is het besturingssysteem niet compatibel met desktopapplicaties. Apple-directeur Tim Cook vergeleek de 2-in-1-pc als "een combinatie van een broodrooster en koelkast, iets waar de gebruiker niet blij van wordt."

## Beschrijving

Apparaten in deze categorie bezitten een inklap-, draai-, schuif- of klikmechanisme waarmee de computer kan worden getransformeerd. Het apparaat onderscheidt zich van een netbook, tabletcomputer of ultrabook doordat het beschikt over een aanraakscherm, een fysiek toetsenbord en poorten die ook op een laptop aanwezig zijn, zoals USB en DisplayPort. Het meest prominente element is het toetsenbord, waarmee de gebruiker op een ergonomische manier kan typen.
Een 2-in-1-pc draait op een besturingssysteem voor desktops dat is aangepast om ook te werken in de tabletstand. Voorbeelden hiervan zijn Windows 8, Windows 8.1, Windows 10 en Chrome OS. Enkele distributies van Linux ondersteunen aanraakschermen, maar worden vaak niet ondersteund door hardwarefabrikanten.
Over het algemeen kan onderscheid worden gemaakt tussen:
* Tabletcomputers die gebruikt kunnen worden als convertible met een extern toetsenbord, maar die niet primair hiervoor zijn ontworpen (bijv. Apple iPad Pro)
* Convertibles die zijn gebaseerd op de ARM-architectuur en daarom geen desktopbesturingssysteem kunnen uitvoeren (bijv. MS Surface 2, Lenovo IdeaPad)
* Convertibles die met laptophardware zijn uitgevoerd en daarom gebruikt kunnen worden met een normaal desktopbesturingssysteem als pc-vervanging (bijv. MS Surface 3, HP Pavilion x360, Acer Iconia)
# Vicky Leandros (album)

Vicky Leandros is een album van de Grieks-Duitse zangeres Vicky Leandros, dat in 1972 verscheen. De liedjes zijn vrijwel allemaal in het Duits gezongen, inclusief Dann kamst du, de Duitse versie van Après toi waarmee Leandros in 1972 het Eurovisiesongfestival won. Zij werd begeleid door een orkest onder leiding van Arno Flor. Muziekproducent was haar vader Leo Leandros.
De meeste liedjes op de plaat waren Duitse vertalingen van Franse nummers die een paar maanden eerder, in het voorjaar van 1972, op de Franstalige lp Après toi waren verschenen. Dit Franstalige album verscheen meteen na Leandros' Songfestivaloverwinning en haalde de achttiende plaats in de LP Top 20.
De Duitse liedjes bleken succesvoller dan de Franse. Het succes van Vicky Leandros was deels te danken aan de nummer 1-notering voor het nummer Ich hab' die Liebe geseh'n.
Het album verscheen in juni 2015 op compact disc, toen het deel uitmaakte van een 5-cdbox getiteld Die Originale Album Box.

## Muziek

De meeste liedjes werden geschreven door Klaus Munro en Mario Panas, een pseudoniem voor Leo Leandros. Yves Dessca schreef de originele Franse teksten voor een aantal liedjes, terwijl Ralf Arnie de Duitse tekst schreef op het Griekse origineel van Ich hab' die Liebe geseh'n.
Leb dein Leben was een Duitse versie van Lay Down van Melanie.

## Hitnotering

Het album stond 44 weken in de Duitse albumlijst en haalde daarin een zevende plaats. Het album was in Nederland het meest succesvolle album in de carrière van Vicky. Eind 1972 behaalde het de derde plaats in de toenmalige LP Top 20 van Radio Veronica.

### Nederlandse Album Top 10

Het album haalde de eerste plaats net niet. Focus met Focus 3 zat Leandros dwars.
Hitnotering: 18-11-1972 t/m 26-1-1973 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| Positie: | 8 | 4 | 2 | 3 | 4 | 3 | 3 | 4 | 5 | 8 | uit |
* ↑ Album top 10
# Terataspis

Terataspis is een geslacht van zeer grote, ongeveer 60 centimeter lange trilobieten uit het Laat-Emsien binnen de familie Lichidae. Het geslacht leefde in een zee in wat nu de staat New York en de provincie Ontario is. Er zijn geen complete exemplaren gevonden, alleen fragmenten van het exoskelet, maar er zijn zodanig veel fragmenten gevonden dat het dier gereconstrueerd kon worden. Het geslacht bevat één soort, Terataspis grandis. De trilobiet is bijna helemaal bedekt met tuberkels en stekels.
* ↑ (en) Largest Trilobites. www.trilobites.info. Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* 1 2 (en) Clarke, John Mason, Observations on the Terataspis grandis, Hall, the largest known trilobite. https://www.gutenberg.org/files/67196/67196-h/67196-h.htm. Geraadpleegd op 10 februari 2025.
# Plicatula penicillata

Plicatula penicillata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Plicatulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Carpenter.
# Gewoon purperschaaltje

Gewoon purperschaaltje (Lecidella elaeochroma) is een korstmossoort uit het geslacht purperschaaltje (Lecidella). Het leeft in symbiose met een chlorococcoïde alg. Het komt veel voor in Centraal-Europa.

## Determinatie

Gewoon purperschaaltje is een korstvormig korstmos. Het dunne thallus is helder wit tot gelig wit. De thalli zijn meestal langwerpig door diktegroei van de stam. De apotheciën zijn zwart tot donker rood bruin en zeer zelden mat met - onder de loep - een purperen glans. Ze bereiken een diameter tussen 0,4 en 1,0 mm. Hun schijven zijn zwart tot donker roodbruin. De apotheciën zijn vlak tot sterk gebogen en kan vervormd worden. Hun rand is zwart en glad.

## Ecologie

Gewoon purperschaaltje groeit bijna altijd epifytisch. Het komt hoofdzakelijk voor op jonge bomen en struiken met een gladde schors, of op de gladde delen van bomen met een ruwe schors. De soort wordt zowel in bossen als op vrijstaande loofbomen aangetroffen. Epilitische exemplaren zijn zeldzaam.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat gewoon purperschaaltje te boek als kensoort voor de schriftmos-klasse.

## Verspreiding

Gewoon purperschaaltje kent een kosmopolitische verspreiding. Binnen Europa is de soort wijdverspreid; het verspreidingsgebied strekt zich uit van de boreale zone tot het Middellandse zeegebied. Het korstmos is ook ontdekt in Noord-Amerika en in de valleigebieden van het Altajgebergte. In Nederland is gewoon purperschaaltje zeer algemeen.
# World Boxing Council

De World Boxing Council (WBC) is de grootste en meest prestigieuze wereldwijde boksbond. Zij werd opgericht in 1963.

## Kampioenen

Huidige kampioenen WBC bij de mannen:
* Zwaargewicht: Oleksandr Usyk en Agit Kabayel
* Cruisergewicht: Mairis Briedis
* Licht-zwaargewicht: Artur Beterbiev
* Super-middengewicht: David Benavidez
* Middengewicht: Jermall Charlo
* Super weltergewicht: Jermell Charlo
* Weltergewicht: Errol Spence Jr.
* Super-lichtgewicht: Jose Ramirez
* Lichtgewicht: Mikey Garcia
* Super-vedergewicht: Miguel Berchelt
* Vedergewicht: Gary Russell jr.
* Super-bantamgewicht: Rey Vargas
* Bantamgewicht: Nordine Oubaali
* Super-vlieggewicht: Juan Estrada
* Vlieggewicht: Julio Martinez
* Licht-vlieggewicht: Ken Shiro
* Minimumgewicht: Chayaphon Moonsri

## Externe link

* Website van de WBC
* ↑ http://wbcboxing.com/wbceng/champions