OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Laubach (Hann. Münden)

Laubach is een Ortschaft van de gemeente Hann. Münden, in de Landkreis Göttingen, in de deelstaat Nedersaksen. Laubach ligt aan de Uerdinger Linie, in het traditionele Nederduitse gebied.
Laubach hoort sinds 1973 bij Hann. Münden. Het ligt 6 km ten oost-zuidoosten van de stad van die naam, aan de zuidoever van de rivier de Werra. Direct ten noorden van Laubach ligt de grote brug van de Autobahn A7 en de HSL-spoorlijn over het Werra-dal (zie Hann. Münden).
Ten zuiden van het dorp ligt een oude ringwal, die Kring genoemd wordt. Bij archeologisch onderzoek bleek dit een soort buitenpost te zijn geweest van het Romeinse kamp van rond het begin van de jaartelling, dat bij Hedemünden heeft gelegen. Op de locatie zijn ijzeren, Romeinse voorwerpen gevonden, waaronder een boei om een gevangene mee te ketenen. zie ook: Hedemünden (Romeins legerkamp).
* Bruggen over het Werra-dal van de A 7 en de HSL-spoorweg bij Laubach
* Evang.-luthers kerkje te Laubach (bouwjaar onbekend)
* Ringwal Kring bij het dorp
# Zwartborstvliegenvanger

De zwartborstvliegenvanger (Plesiodryas albonotata synoniem Poecilodryas albonotata) is een zangvogel uit de familie Petroicidae (Australische vliegenvangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de bergen van Nieuw-Guinea en telt drie ondersoorten:
* P. a. albonotata: Vogelkop (noordwestelijk Nieuw-Guinea).
* P. a. griseiventris: van westelijk-centraal tot oostelijk-centraal Nieuw-Guinea.
* P. a. correcta: Huon-schiereiland en zuidoostelijk Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 '"`UNIQ--templatestyles-00000000-QINU`"'(en) Zwartborstvliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
# Kees Koster

Cornelis Hermanus Antonius (Kees) Koster (Haarlem, 13 juli 1943 – 21 maart 2013) was een Nederlands computerwetenschapper en hoogleraar aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Hij was een pionier op het gebied van computertalen en medebedenker van Algol 68.

## Biografie

Koster werd geboren in Haarlem als oudste kind in een gezin van drie kinderen. Na de Tweede Wereldoorlog verhuisde de familie Koster naar Jakarta in het toenmalige Nederlands-Indië. Maar op zijn elfde keerde hij zelfstandig terug naar Nederland. Aanvankelijk bezocht hij het Canisiuscollege in Nijmegen, waar hij in een internaat verbleef, maar na de terugkeer van zijn ouders verhuisde hij naar Amsterdam, waar hij het Sint Ignatiusgymnasium bezocht. Aansluitend studeerde hij aan de Universiteit van Amsterdam, alwaar hij in 1965 promoveerde. Na zijn studie was hij werkzaam aan het Mathematisch Centrum (MC) van Adriaan van Wijngaarden.
In 1972 verhuisde Koster naar Berlijn om aan de Technische Universiteit Berlijn een nieuwe informatica-opleiding op te zetten. Vijf jaar later, in 1977, werd hij benoemd tot de eerste hoogleraar informatica aan de Radboud Universiteit. Hij overleed in 2013 door een motorongeluk.

## Werk

Zijn eerste kennismaking met computers was tijdens zijn opleiding aan het Amsterdamse lyceum. Met medestudent Lambert Meertens bouwde hij zijn eigen computer. Aan het Mathematisch Centrum was hij, naast Aad van Wijngaarden, Barry J. Mailloux en John E.L. Peck, een van de auteurs van het originele Report on the Algorithmic Language ALGOL 68, Algol 68 is als programmeertaal nooit erg populair geworden, maar heeft wel veel invloed gehad op latere programmeertalen. De taal werd in het rapport beschreven met behulp van Van Wijngaardengrammatica. Koster ontwikkelde daarvan een praktischere variant, Compiler Description Language (CDL), en gebruikte die bij de constructie van compilers, onder andere in zijn onderwijs.
* Peter de Waard, Kees Koster 1943-2013. De Volkskrant (16 april 2013). Geraadpleegd op 22 april 2018.
* ↑ Wijngaarden, A. van, B.J. Mailloux, J.E.L.Peck, C.H.A. Koster. Report on the Algorithmic Language ALGOL 68. Springer. ISBN 978-3662395028.
# Studio Spaan

Studio Spaan was een Nederlands sportprogramma dat van 2000 tot 2003 werd uitgezonden door de VARA. Het werd geproduceerd door Endemol.
Het programma werd gepresenteerd door Henk Spaan. Cabaretiers Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten verzorgden imitaties van bekende personen uit de voetbalwereld, zoals Willem van Hanegem, Harry van Raaij en Ronald Koeman.
12 steden, 13 ongelukken · Alles draait om geld · Bergen Binnen · Büch's Boeken · Buitenhof ** · Bureau Kruislaan · Cabaret & Co · Comedytrain presenteert · Deadline · Dr. Ellen · Ernstige Delicten · Factor Giel · Gebak van Krul · GIEL · Herexamen · Hoe bestaat het · Hof van Joosten · Hollands Hoop · In goed gezelschap · Is dat eigenlijk wel zo? · Jules Unlimited · Kanniewaarzijn · Kassa · Kassa 3 · Kinderen geen bezwaar · Kinderen voor Kinderen · Kopspijkers · Kun je het al zien? · Het Lagerhuis · Langs de Leeuw · Langs Sint en De Leeuw · De leugen regeert · Lieve Paul · Lieve Paul & Sint · MaDiWoDoVrijdagshow · De Mega Mike & Mega Thomas Show · Mooi! Weer De Leeuw · Mooi! Weer de Sint · Nieuwslicht · NOVA * · Oppassen!!! · Overspel · Panache · PAU!L · PAU!L en Sint! · Pauls Kadoshow · Pauls Puber Kookshow · Pauw & Witteman · Per Seconde Wijzer · Sint & De Leeuw · Shouf Shouf! · The Sopranos · Stellenbosch ** · Studio Spaan · Thank God It's Friday · Twee voor twaalf · Unit 13 · De verrukkelijke 85 · Vroege Vogels TV · Vuurzee · Waltz ** · De Wereld Draait Door · De wereld van Boudewijn Büch · Wie steelt mijn show? · X De Leeuw · Zembla *: In samenwerking met NPS en NOS **: In samenwerking met AVROTROS en VPRO
30 minuten · De Avondshow met Arjen Lubach · Barend Blijft Aan De Gang · CAST · Cojones · Daar Vliegende Panters · The Daily Show · Dit was het nieuws* · Draadstaal* · Egoland · Even tot hier* · Farce Majeure · Hadimassa · Hoe bestaat het · Hotel Hollandia · J.J. De Bom voorheen De Kindervriend · Jiskefet · Kanniewaarzijn · Keek op de week · Klikbeet* · Koefnoen · Koningshuis the Musical · Kopspijkers · Koppensnellers · Kreatief met Kurk · De Kwis · Lubach* · De Luizenmoeder · LuckyTV · Makkelijk Scoren* · Medialand · NeonLetters · Nieuw Zeer* · De Nieuwste Show · Ook dat nog! · Panache · Pisa · Plakshot · Promenade · Sanne Wallis de Show · Simplisties Verbond · Spaanders · Spotlicht · De Stratemakeropzeeshow · Studio Spaan · Theo en Thea · Toren C · De TV Kantine · Van de Week · Van Kooten en De Bie · Van Zon op Zaterdag · Verona · Vlogmania* · Voor de show · Wat een poppenkast! · Wat een Wereld · Wegtrekkers & Animal Crackers · We zijn weer thuis · Zondag met Lubach · Zo is het toevallig ook nog 's een keer * Huidige programma's
# Jean Janssens (acteur)

Jean Janssens (7 februari 1999) is een Belgisch acteur, bekend van onder andere Campus 12, D5R, Instaverliefd en Lisa. Het acteerdebuut van Janssens was de rol van Hanne in Campus 12.
Janssens studeerde humane wetenschappen en vervolgens sociale en militaire wetenschappen aan de Koninklijke Militaire School (2017) en toegepaste psychologie aan de AP Hogeschool Antwerpen.

## Persoonlijk

Eind februari 2022 verklaarde Janssens non-binair te zijn en voor de voornaam Jean te kiezen.

## Filmografie

| Jaar | Programma | Rol |
| 2018 - 2020 | Campus 12 | Hanne Dubois |
| 2019 - 2021 | Echte Verhalen: SOS 112 | Julie Mintona |
| 2019 - 2021 | D5R | Britt |
| 2019 | Instaverliefd | Nora |
| 2020 | Instagefikst | Nora |
| 2021 - 2022 | Lisa | Pilar |
| 2021 - 2022 | GameKeepers | Sari Montero |
| 2023 | Liefdestips aan mezelf | Billie |
| 2023 - 2025 | Arcadia | Gloria Philips/ Glo Philips |
| 2023 | De laatste dag | Olivier |
| 2023 | Everybody Loves Diamonds | Nadine |
| 2023 | Hidden Assets | Swanns Assistent |

## Theater

| Jaar | Programma | Rol |
| 2020 | Knock-Out | Hanne Dubois |
* ↑ In één klap beroemd: Kempense studente Naomi Janssens (19) speelt glansrol in nieuwe Ketnet-reeks, Gazet van Antwerpen, 26 september 2018. Gearchiveerd op 23 februari 2022.
* ↑ Na het middelbaar wilde ik officier worden, Wat Wat
* ↑ Hoofdrolspeler telenovelle 'Lisa' is non-binair: acteur heet nu Jean. Het Laatste Nieuws (22 februari 2022). Gearchiveerd op 7 augustus 2023.
* ↑ 'Lisa'-acteur Jean Janssens spreekt over non-binair zijn: "Mensen hebben hokjes nodig". Het Laatste Nieuws (1 maart 2022). Gearchiveerd op 7 augustus 2023.
* ↑ Biografie van Naomi Janssens, showbizzsite.be. Gearchiveerd op 21 maart 2023.
# Martin Gaus

Martin Gaus (Amsterdam, 25 december 1944) is een Nederlands voormalig honkbalinternational, hondentrainer en tv-presentator. Hij werd in Nederland bekend door zijn dierenprogramma's op televisie.

## Sportloopbaan

Gaus was een getalenteerd honkballer die uitkwam als catcher in de hoofdklasse voor de Giants te Diemen in een team met onder meer de latere KLM-directeur Leo van Wijk en speelde tevens in het Nederlands honkbalteam, waarmee hij tijdens de Europese kampioenschappen van 1962 uitkwam in twee wedstrijden. Later zou hij nog honkbalcoach zijn bij de vereniging Falcons in Lelystad.

## Maatschappelijke carrière

Nadat hij directeur van een staalhandel was geweest, begon Gaus in 1974 zijn Dierenhotel in Lelystad, waarmee hij van zijn hobby zijn beroep maakte. Hij startte een hondenschool en de publiciteit daaromheen bracht hem landelijke bekendheid. Tegenwoordig zijn er diverse hondenscholen met zijn naam in Nederland en ook een in België. Bij de TROS presenteerde Gaus vanaf 1981 jarenlang het programma Dierenmanieren. Daarnaast presenteerde hij van 1989 tot 1996 het hondenspelprogramma Natte neuzen voor de TROS.
Gaus heeft een aantal publicaties op zijn naam staan, waaronder meer dan tien boeken over honden en katten, en was uitgever van de tijdschriften Hondenmanieren en Kattenmanieren, die Gaus in 1990 startte als voortvloeisels uit de televisieserie Dierenmanieren.
Later was hij regelmatig als vaste gast aanwezig in het programma De Wereld van K3 van de Vlaamse meidengroep K3, waar hij over het gedrag van dieren vertelde. Daarnaast is hij wekelijks te horen als dierendeskundige in een radioprogramma van Omroep Flevoland.
Voor de Europese verkiezingen van 2004 en de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 stond hij als lijstduwer op de lijst van de Partij voor de Dieren.
In 2014 werd Gaus onderscheiden als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
* ↑ Geboorteannonce door de heer en mevrouw Gaus-Boshart in De Telegraaf van 27 december 1944.
* ↑ Vermelding op honkbalsite Stoovelaar. Gearchiveerd op 7 oktober 2022.
* ↑ Foto team Giants
* ↑ Vermelding Gaus op Beeld en Geluid
* ↑ https://www.mkb.nl/forum/dit-wist-u-vast-nog-niet-over-de-presentator-van-fikkie-tv. Gearchiveerd op 17 februari 2024.
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070488762
* Virtual International Authority File: 50102441
# Claude de Forbin

Claude de Forbin, graaf van Gardanne (Gardanne, 6 augustus 1656 - Marseille, 2 maart 1733) was een Frans marineofficier en kaper. Hij was een van de meest getalenteerde Franse marineofficieren van zijn tijd.

## Levensloop

De Forbin leek voorbestemd voor een kerkelijke carrière maar koos voor een militaire carrière. Hij ging in de leer bij zijn oom Louis de Forbin, die kapitein van een galei was. Na een korte diensttijd bij de musketiers werd hij in 1677 onderofficier op een marineschip. Datzelfde jaar doodde hij de ridder de Gourdon in een duel. Hij werd door het Parlement van de Provence ter dood veroordeeld maar verkreeg gratie. Hij diende op schepen in de Caraïben en in de Middellandse Zee, waar hij streed tegen Barbarijse piraten. In 1684 werd hij met de graad van kapitein (lieutenant de vaisseau) belast met een diplomatieke missie naar Siam (Thailand). Koning Narai van Ayutthaya zocht toenadering tot Frankrijk als reactie op de groeiende Nederlandse invloed in de regio. Hij benoemde Forbin tor generalissimo, admiraal en gouverneur van Bangkok. Forbin kon moeilijk aarden in Siam en keerde zogezegd om gezondheidsredenen terug naar Frankrijk.
Terug in Frankrijk legde Forbin zich toe op de kaapvaart onder bevel van Jean Bart. In 1689 werd hij samen met Bart gevangen genomen door de Britten. Forbin, ook al was hij gewond geraakt in de strijd, wist te ontsnappen uit Plymouth en stak in een kleine boot Het Kanaal over. Hij werd bevorderd tot capitaine de vaisseau en was actief bij verschillende zeeslagen tijdens de Oorlog van de Liga van Augsburg: Beachy Head (1690), Barfleur (1692) en Lagos (1693). Hij was ook opnieuw actief in de Middellandse Zee in de strijd tegen Barbarijse piraten. In 1699 werd hij ridder in de Orde van de Heilige Lodewijk en in 1707 kreeg hij een adellijke titel als graaf van Gardanne. In datzelfde jaar werd hij bevorderd tot chef d'escadre. In 1715 nam hij ontslag uit de marine als gevolg van een slechte verstandhouding met de minister voor Marine. Hij trok zich terug op zijn kasteel, het Château de Saint-Marcel bij Marseille. Daar schreef hij zijn memoires en overleed hij in 1733.

## Memoires

Zijn Mémoires (1730) schetsen een historisch belangrijk beeld van het hof van Siam.
# Penseeldikkopmos

Penseeldikkopmos (Brachythecium populeum) is een soort uit het geslacht dikkopmos (Brachythecium).

## Determinatie

Penseeldikkopmos heeft een tot 5 cm lange, onregelmatig vertakte stengel. De bladeren worden tot 2 mm en zijn eirond driehoekig tot smal driehoekig met een lange geleidelijk smal toegespitste bladtop. De nerf loopt tot ver in de bladtop.

## Ecologie

De soort groeit op beschutte, basenrijke standplaatsen. Het is aan te treffen op stammen van bomen en struiken met eutrofe schors, es, populier en wilg. Ook komt de soort voor op rotsen, muren, daken en oeverbeschoeiingen.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat penseeldikopmos te boek als kensoort voor de touwtjesmos-associatie (Sciurohypno-Anomodontetum), een associatie uit de kringmos-klasse (Neckeretea).

## Fotogalerij

* Blad
* Bladvoet
* Bladcellen
# Molossops

Molossops is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de bulvleermuizen (Molossidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1866 gepubliceerd door Wilhelm Peters.

## Soorten

Er worden 3 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Molossops griseiventer Sanborn, 1941
* Molossops neglectus Williams & Genoways, 1980
* Molossops temminckii (Burmeister, 1854)
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 439. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 03-02-2025.
# Millersport

Millersport is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Fairfield County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 963. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 961, een daling van 2 (-0.2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,7 km², waarvan 2,6 km² land en 0,1 km² water. Millersport ligt op ongeveer 288 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Millersport.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Millersport op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ (en) U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Zenuw

Een zenuw is een onderdeel van het perifere zenuwstelsel en bestaat uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen. Zenuwen bevatten twee typen zenuwvezels: snelle en trage vezels. Langs een zenuwvezel worden fysiologische signalen doorgegeven door verandering van de elektrische potentiaal over de celmembraan. Bij snelle vezels gaat dat met grote snelheid (80 tot 120 meter per seconde), bij langzame vezels wordt de snelheid uitgedrukt in centimeters per seconde. Het mechanisme is overigens bij snelle en bij langzame vezels grotendeels gelijk, maar bij snelle vezels maakt het depolarisatiefront grotere sprongen door de aanwezigheid van een isolerende myelineschede om de vezel, die wordt gevormd door de cellen van Schwann. Bij de perifere zenuwen zijn de axonen meestal omgeven met een myelineschede met daar omheen het endoneurium. Het perineurium zit hier weer omheen en de buitenste laag om de zenuw wordt het epineurium genoemd.
Zenuwen geleiden zowel signalen van de hersenen via het ruggenmerg naar de spieren, waardoor de spieren samentrekken, als informatie van de zintuigen naar het ruggenmerg en de hersenen toe. Daarvoor heeft de zenuwcel, waarvan het cellichaam meestal in het centrale zenuwstelsel ligt, uitlopers genaamd axonen en dendrieten. Axonen geleiden van de zenuwcel af, dendrieten ernaartoe. Bestaat een zenuw uitsluitend uit vezels die spieren prikkelen tot samentrekken, dan gaat het om een motorische zenuw; in het andere geval spreekt men van een sensorische zenuw of gevoelszenuw. Komen beide voor, dan is het een gemengde zenuw.
De informatieoverdracht tussen zenuwcellen onderling en naar andere cellen gaat via synapsen. Hierbij wordt meestal een chemische stof, een neurotransmitter, overgedragen van de ene cel op de andere. Bekende neurotransmitters zijn acetylcholine, dopamine en serotonine. Er zijn echter ook elektrische synapsen, die een snellere informatieoverdracht mogelijk maken.
# Stadsomwalling van Hasselt

De stadsomwalling van Hasselt is de voormalige verdedigingsgordel van de Belgische stad Hasselt.

## Geschiedenis

De eerste aanleg van de stadsmuur van Hasselt vond vermoedelijk plaats omstreeks 1281. Er waren vier stadspoorten: de Maastrichterpoort in het oosten, de Kuringerpoort in het westen, de Kempische Poort in het noorden en de Nieuwpoort in het zuiden, die naar Sint-Truiden en naar Luik leidde. Vanaf de Grote Markt liepen straten straalsgewijs naar deze poorten toe: de Kapelstraat naar de Kuringerpoort, de Hoogstraat en Demerstraat naar de Kempische Poort, de Maastrichterstraat naar de Maastrichter Poort, en de Nieuwstraat (tegenwoordig Koning Albertstraat genaamd) naar de Nieuwpoort.
Hoewel de muren regelmatig door oorlogshandelingen werden vernield, werden ze steeds weer hersteld, maar in 1705 werden ze, op de stadspoorten na, gesloopt en vervangen door een aarden wal.

## Boulevard

In 1845 werd ook de aarden omwalling afgebroken, en in 1849 begon, onder leiding van de Brusselse architect Louis Spaak, de aanleg van een boulevard op de plaats van de vroegere omwalling. Deze boulevard werd eind jaren '50 van de 20e eeuw omgevormd tot een vierbaans ringweg, de zogeheten Kleine Ring. Toen tussen 1967 en 1972 de Grote Ring om Hasselt werd aangelegd, kom men het aantal rijbanen op de Kleine Ring opnieuw terugbrengen tot 2. Aldus kwam er weer ruimte voor groen, en ontstond de zogeheten Groene Boulevard.
# Taishōgoto

De taishōgoto, ook wel nagoyaharp, is een Japans snaarinstrument. De naam is afgeleid van de Taishōperiode (1912-1926), toen het instrument voor het eerst verscheen. Het is ook ingeburgerd geraakt in Oost-Afrika, vaak onder de naam taishokoto.

## Geschiedenis

De taishōgoto werd in 1912 ontwikkeld door de muzikant Gorō Morita in Nagoya. Hij had van de eerste premier van Japan een beurs gekregen om twee jaar lang muziekinstrumenten te bestuderen in Europa en de Verenigde Staten. Vervolgens kwam hij op het idee om het mechaniek van een typemachine te combineren met een instrument.
De taishōgoto bestaat uit een lange, holle doos met snaren over de hele lengte. Boven de snaren bevindt zich een reeks genummerde typemachine-achtige toetsen, die ingedrukt de snaren verkorten om hun toonhoogte te verhogen. Het wordt in de lengte gespeeld en getokkeld. Er zijn ook elektronische versies van het instrument.
De taishōgoto lijkt sterk op de bulbultarang uit India en de akkordolia uit Duitsland, en ze delen hetzelfde principe van het veranderen van de toonhoogte door de snaren in te drukken. Het vertoont ook enige gelijkenis met de Zweedse nyckelharpa om hetzelfde principe, hoewel de bespeling anders is.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Taishōgoto op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Museum voor Schone Kunsten en Keramiek (Verviers)

Het Museum voor Schone Kunsten en Keramiek (Musée des Beaux-Arts et de la Céramique) is een kunstmuseum in de Belgische stad Verviers, gelegen aan Rue Renier 17. Het is gevestigd in het vroegere Hôpital Nouveau uit 1661.
Het museum werd opgericht in 1884 door Jean-Simon Renier die schilder, geschiedkundige en kunstverzamelaar was. Vooral in gravures was hij geïnteresseerd en hij liet een verzameling 16e-, 17e- en 18e-eeuwse werken na, later aangevuld met eigentijdse werken. Ook liet hij schilderijen, beeldhouwwerken en keramiek na. Deze verzamelingen vormden de grondslag voor het museum.
Renier leefde in een tijd van economische voorspoed, waarin diverse fabrikanten kunstcollecties aanlegden. Deze werden vaak (gedeeltelijk of in hun geheel) aan het museum geschonken. Zo liet Edouard Deru 19e-eeuwse Belgische schilderkunst na, Pierre Hazeur oudere schilderijen en zijn echtgenote, Blanche Hauzeur de Simony schonk een keramiekverzameling.
Aldus ontstond een overzichtscollectie van Europese schilderkunst van de 14e tot de 20e eeuw, en volgens het museum zelf "een van de opmerkelijkste en uitgebreidste keramiekverzamelingen van België" met objecten zowel uit België als ver daarbuiten.
Ook de moderne kunst is vertegenwoordigd, zoals de intimistische schilders uit de regio Verviers, en moderne keramiek.
Door de overstromingen van 2021 werd het Museum voor Archeologie en Folklore beschadigd en besloot men de collecties van de twee stedelijke musea samen te brengen in het Hôtel de Biolley. Dat zou openen in 2029 en in de oude gebouwen van het Museum voor Schone Kunsten en Keramiek zouden de reserves van de twee instellingen worden ondergebracht.

## Enkele stukken uit de collectie

* Standbeeld van de H. Laurentius (13e eeuw)
* Apame & Bacchus van Hendrick Goltzius
* Jonge boer van Emile Claus
* Révolte du Caire (detail) van Anne-Louis Girodet-Trioson
* Zelfportret van Élisabeth Vigée-Le Brun
* Museum voor Schone Kunsten
* ↑ Whichmuseum.nl, Gemeentelijk museum voor Schone Kunsten en keramiek. Laatst geraadpleegd op 29 maart 2018.
* ↑ Musees.verviers.be, Musée des Beaux-Arts et de la Céramique. Origineel: "une des plus remarquables et complètes collections de céramique en Belgique"]
* ↑ Le musée de Verviers, Les Musées de Verviers (bezocht 7 oktober 2024)