OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Operatie Marshall

Operatie Marshall was de codenaam voor een SAS-operatie in het Franse departement Corrèze.

## Geschiedenis

De SAS dropte op 9 augustus 1944 32 soldaten van het 3e Franse Parachutistenbataljon nabij het stadje Corrèze. De manschappen hadden als taak meegekregen het ontregelen van het troepenvervoer naar het noorden, waar twee weken eerder Operatie Cobra, de uitbraak van het Normandisch bruggenhoofd, van start was gegaan. De Duitsers hadden daar versterkingen nodig en die moesten vanuit Midden- en Zuid-Frankrijk komen. De eenheid moest die oprukkende Duitse troepen zo veel mogelijk vertragen. Het deed dit door de Duitsers voortdurend aan te vallen.
Daarnaast hadden ze de opdracht het coördineren en leiden van verzetsacties, omdat de geallieerde opmars, vanwege de slechte organisatie van het Franse verzet, af en toe vertraging opliep.
# Tiberius Julius Caesar Nero Gemellus

Tiberius Julius Caesar Nero Gemellus (oktober 19 - eind 37 of begin 38) was een van de tweelingzonen van Drusus Julius Caesar en Livilla (zijn tweelingbroer was Germanicus Gemellus). Tiberius had veel kansen op de troon van Rome. Als kleinzoon van Tiberius Claudius Nero (Drusus was diens zoon) had hij rechten. Maar er waren meer die rechten hadden en zoals zijn moeder Livilla, die het leven liet in de nasleep van een mislukte staatsgreep, waren er veel bereid zelfs kleuters te vergiftigen om eigen gewin te krijgen. Daarom benoemde Tiberius geen opvolger.
Tiberius hield deze politiek lang vol, maar in de jaren dertig voelde hij zich stervende en daarom besloot hij Gaius (Caligula), de kleinzoon van zijn broer Nero Claudius Drusus, te benoemen als opvolger. Tiberius had voorzien dat Gaius hem zeker zou opvolgen, en dus benoemde hij hem. Maar de belofte Tiberius Gemellus te sparen, loste hij niet in: amper was de keizer dood, of Gaius liet Gemellus executeren.
Familieleden van Gemellus waren o.a.:
* zijn ouders Drusus Julius Caesar en Livilla,
* zijn grootouders Tiberius en Vipsania Agrippina en Nero Claudius Drusus en Antonia,
* door het huwelijk van zijn vader met Livilla was hij ook familie van Gaius, wiens vader Germanicus Livilla's broer was,
* Germanicus Gemellus, zijn tweelingbroer.
Als Tiberius Gemellus niet was vermoord, had hij al op 22-jarige leeftijd (Gaius werd drieënhalf jaar later vermoord) de troon bestegen, volgens het recht van de laatste mannelijke afstammeling van Tiberius.

## Externe link

* G.G. Fagan, art. Tiberius Gemellus (A.D. 19-37/38), in DIR (1997).
# Hongaarse Gereformeerde Kerk

De Hongaarse Gereformeerde Kerk (Hongaars: Magyarországi Református Egyház, afgekort: MRE) is het op een na grootste kergenootschap van Hongarije. Het enige kerkgenootschap met een groter ledenaantal is de Katholieke Kerk.
De kerkelijke stroming valt onder het gereformeerde protestantisme en werd gesticht in Debrecen in 1567. Tot het midden van de 19e eeuw werd de Hongaarse Gereformeerde Kerk – en religieuze vrijheid in het algemeen – onderdrukt en was nauw verbonden met het Hongaarse nationalisme. De MRE is het enige calvinistische kerkgenootschap dat een bisschoppelijke structuur kent. Verder heeft dit kerkgenootschap een tachtigtal reformatorische scholen onder haar beheer. In Roemenië is het de hoofdkerk onder de Hongaars-Roemeense bevolking. De MRE strekt ook ver buiten Hongarije, met aanhangers tot in Latijns-Amerika. De Hongaarse Gereformeerde Kerk heeft alleen al in Hongarije meer dan 2,4 miljoen leden. In Roemenië telt het kerkverband circa 700.000 leden.
De kerk heeft een universiteit in Boedapest, de Károli Gáspár Universiteit, die onder andere een bachelor- en masterstudie Neerlandistiek aanbiedt.
# Station Saunderton

Saunderton is een spoorwegstation van National Rail in Saunderton, Wycombe in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Chiltern Railways. Het station is geopend in 1901.
# Perileptus imaicus

Perileptus imaicus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door René Jeannel.
# Horch 10

De Horch 10 was een personenauto uit de hogere middenklasse die door de Duitse autoconstructeur Horchwerke AG in 1922 als eerste nieuw model na de Eerste Wereldoorlog op de markt gebracht werd.

## Modellen
### 10M20 (10/35 PS)

De Horch 10M20 werd op 23 september 1921 voorgesteld op het Autosalon van Berlijn. De wagen werd aangeboden als toerwagen met vier zitplaatsen en als coupé.
De wagen had een nieuwe 2,6-liter viercilinder zijklepmotor met een vermogen van 35 pk, ontworpen door Arnold Zoller. Deze motor dreef de achterwielen aan via een handgeschakelde vierversnellingsbak met een schakelhendel in het midden van de auto.
Het chassis van de 10M20 bestond uit U-profielen en had bladgeveerde starre assen voor- en achteraan en een traditioneel remsysteem dat werkte op de achteras (bedrijfsrem) en op de transmissie-as (handrem).
De productie van de 10M20 liep tot december 1924. Er werden 930 personenwagens en 100 bestelwagens gebouwd.

### 10M25 (10/50 PS)

De Horch 10M25 werd vanaf 1924 aangeboden als toerwagen, vierdeurs sedan, vierdeurs limousine en vierdeurs cabriolet. De auto werd uitsluitend in een zespersoonsversie geleverd. De 10M25 was de eerste Duitse auto met trommelremmen op de vier wielen. De radiator bevatte een logo met een kroon die op de bovenzijde van de radiator geplaatst was. Dit zou het nieuwe logo van Horch worden.
In juli 1923 werd Paul Daimler hoofdontwerper bij Argus Motoren Gesellschaft, waarvan de eigenaar Moritz Strauss ook de meerderheid van de aandelen in Horchwerke AG bezat. Daimler reviseerde de 2,6-liter motor en ontwierp een bovenliggende nokkenas die aangedreven werd door een koningsas. Met deze wijzigingen leverde de motor voortaan 50 pk.
In de twee jaar dat de 10M25 aangeboden werd was het de enige Horch op de prijslijst. De productie eindigde in 1926, na 2330 exemplaren. In datzelfde jaar werd de Horch 10 opgevolgd door de Horch 8-modelreeks met achtcilindermotoren.

## Motoren

| Model | Motor | Motor | Motor | Overbrenging | Topsnelheid | Jaartal |
| Model | Inhoud | Cilinders | Vermogen | Overbrenging | Topsnelheid | Jaartal |
| 10M20 (10/35 PS) | 2.612 cm³ | 4-in-lijn L-head | 35 pk | manuele 4-bak | 80 km/u | 1922-1924 |
| 10M25 (10/50 PS) | 2.612 cm³ | 4-in-lijn SOHC | 50 pk | manuele 4-bak | 100 km/u | 1924-1926 |
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Horch 10 op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (de) Werner OSWALD, Alle Horch Automobile 1900–1945, Motorbuch Verlag, 1979 ISBN 978-38-794-3622-4
* (de) Werner OSWALD, Deutsche Autos 1920–1945. Alle deutschen Personenwagen der damaligen Zeit, Motorbuch Verlag 1996 ISBN 978-38-794-3519-7
* ↑ (en) Horch 10/35 PS Phaeton, 1923, History of Car, 24 januari 2011. Gearchiveerd op 20 november 2022.
* ↑ (en) Horch 10/50 PS Phaeton, 1925, History of Car, 24 januari 2011. Gearchiveerd op 20 november 2022.
# Gerda van Cleemput

Gerda van Cleemput (Antwerpen, 25 november 1935 – aldaar, 28 september 2022) was een Vlaamse auteur van jeugdboeken.

## Biografie

Van Cleemput volgde na de humaniora (Grieks-Latijnse) een opleiding aan de bibliotheekschool, waarna zij 5 jaar als bibliothecaris werkte in de dierentuin van Antwerpen. Zij begon met het schrijven van korte verhalen en versjes, die in kinderkranten, weekbladen en tijdschriften verschenen. In 1963 verscheen haar eerste boek Moeli en Harlekijn. Haar doorbraak kwam in 1966 met Het meisje dat de zon niet zag, over de vriendschap tussen Annemie en het blinde weesmeisje Greet. Het boek is vele malen herdrukt. In 1982 verkreeg ze meer bekendheid met De bloeiende mimosaboom, een verhaal over de jeugd van de blinde en dove Helen Keller.
Gerda van Cleemput kreeg twee kinderen, een zoon en een dochter. Na het overlijden van haar dochter in 2000 stopte ze met schrijven.

### Onderscheidingen

Van Cleemput ontving in 1967 de Prijs voor het Verdienstelijke Kinderboek en in 1969 de Jongerenprijs Boekenweek. Later werd zij bekroond met de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen.
# Rhacocleis neglecta

Rhacocleis neglecta is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Costa.
# SIG Sauer

SIG Sauer is een merknaam van twee dochterbedrijven die zich richten op het ontwerp en de fabricage van vuurwapens. Het oorspronkelijke bedrijf, SIG Sauer GmbH, is een Zwitsers-Duits wapenfabrikant die werd opgericht in 1976 als partnerschap tussen de Schweizerische Industrie Gesellschaft (SIG) en J.P. Sauer & Sohn.
In 1985 werd de merknaam SIGARMS opgericht voor de import en distributie van vuurwapens in de Verenigde Staten. Het bedrijf werd in 2007 hernoemd naar Sig Sauer Inc. en opereert als aparte bedrijfsdivisie.
Sinds 2000 is het bedrijf overgenomen door L&O Holding, waaronder ook de dochterfirma's SIG Sauer GmbH & Co KG, en SWISS ARMS.

## Producten

Het bedrijf produceert handvuurwapens en geweren voor privé, politie, en militaire toepassingen. Daarnaast maakt het bedrijf ook jachtgeweren en luchtdrukpistolen.

### Pistolen

* SIG Sauer X-series
* SIG P210
* SIG P220
* SIG Sauer P226
* SIG Sauer P227
* SIG Sauer P229
* SIG Sauer P320
* SIG SP 2022

### Repeteerwapen

* SIG Sauer SSG 3000
* STR 200

### Automatische wapens

* SIG MCX
* SIG MPX
* SIG M400
* SIG 516
* SIG 716
* SIG SG 550
* SIG 551
* SIG 553
* SG SAPR

## Nederlandse politie

In 2011 werd na een aanbesteding bekendgemaakt dat de 42.000 verouderde en uit productie genomen Walther P5 en de Glock 17 (arrestatieteams) dienstwapens van de Nederlandse politie vervangen zouden worden door de SIG Sauer PPNL (PolitiePistool NederLand), een aangepaste versie van de SIG Sauer P250 DCc. Met deze opdracht waren tientallen miljoenen euro's gemoeid. Nadat bezwaren van concurrenten in een kort geding afgewezen waren werd tot aankoop besloten. Echter, toen uit testen bleek dat het wapen niet voldoende betrouwbaar was, is deze gunning alsnog geannuleerd en werd besloten om in plaats daarvan de Walther P99Q aan te schaffen.

## Externe link

* (en) Website van SIG Sauer
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel SIG Sauer op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (de) Unternehmen sigsauer.de (geraadpleegd op 23 februari 2018)
* ↑ Bekendmaking Rijksoverheid 27 januari 2011: Nieuw pistool voor Nederlandse politie
* ↑ NRC 28 maart 2011: Nederlandse politie kan verder met nieuw dienstwapen Sig Sauer
* ↑ NRC 26 oktober 2012: Politie krijgt nieuwe dienstwapens, keus valt niet op Sig Sauer
# Guy Timmerman

Guy Timmerman (Gentbrugge, 6 november 1965) is een Belgisch beeldend kunstenaar. Hij woont en werkt in Melle, België.

## Biografie

Guy Timmerman is afkomstig uit Gentbrugge. Hij studeerde tussen (1979) en (1987) aan het Sint-Lucas Instituut in Gent, alsook aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Gent te Gent en vervolgens aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten. Tijdens die periode won hij prijzen zoals de beeldhouwonderscheiding van de Stad Westerlo en de eerste prijs voor Beeldhouwkunst van RVS Verzekeringen. Sinds 1997 is hij docent in de Beeldhouwklas aan de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunsten van Gent. Vanaf 1998 is hij zelfstandig beeldend kunstenaar. Intussen heeft hij ongeveer een tiental beelden in de openbare ruimte staan doorheen België en Nederland.
# Spondylus varius

Spondylus varius is een tweekleppigensoort uit de familie van de Spondylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1827 door G.B. Sowerby I.
Rechter en linker klep van hetzelfde exemplaar:
* Rechter klep
* Linker klep
# Wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2025

De wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2025 worden gehouden van 13 tot en met 16 maart 2025 in het Vikingskipet, de Olympische schaatshal van 1994, in Hamar, Noorwegen. Het is de 24e editie van de WK afstanden.

## Toewijzing

De volgende plaatsen/ijsbanen hebben een bid ingediend om het WK afstanden 2025 te mogen organiseren:
| Land | Plaats | IJsbaan | Capaciteit | Datum |
| China | Peking | National Speed Skating Oval | 12.000 | 27 februari-2 maart 2025 |
| Duitsland | Inzell | Max Aicher Arena | 5.200 | 20-23 februari 2025 |
| Noorwegen | Hamar | Vikingskipet | 8.578 | 27 februari-2 maart 2025 |
| Polen | Tomaszów Mazowiecki | Ice Arena Tomaszów Mazowiecki | 2.600 | 27 februari-2 maart 2025 |

## Medaillewinnaars
### Vrouwen

| Onderdeel | 1 Kampioen | 2 Tweede | 3 Derde |
| 500 m | Femke Kok | Jutta Leerdam | Kim Min-sun |
| 1000 m | Miho Takagi | Femke Kok | Jutta Leerdam |
| 1500 m | Joy Beune | Antoinette_Rijpma-de_Jong | Mei Han |
| 3000 m | Joy Beune | Martina Sáblíková | Merel Conijn |
| 5000 m | Francesca Lollobrigida | Ragne Wiklund | Merel Conijn |
| Massastart | | | |
| Teamsprint | Nederland | Canada | Polen |
| Achtervolging | Nederland | Japan | Canada |

### Mannen

| Onderdeel | 1 Kampioen | 2 Tweede | 3 Derde |
| 500 m | Jenning de Boo | Jordan Stolz | Cooper McLeod |
| 1000 m | Joep Wennemars | Jenning de Boo | Jordan Stolz |
| 1500 m | | | |
| 5000 m | Sander Eitrem | Beau Snellink | Vladimir Semirunniy |
| 10.000 m | | | |
| Massastart | Andrea Giovannini | Lee Seung-hoon | Bart Swings |
| Teamsprint | China | Nederland | Verenigde Staten |
| Achtervolging | Verenigde Staten | Italië | Nederland |

### Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Nederland | 7 | 6 | 4 | 15 |
| 2 | Italië | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 3 | Verenigde Staten | 1 | 1 | 3 | 5 |
| 4 | Noorwegen | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 4 | Japan | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 6 | China | 1 | 0 | 1 | 1 |
| 7 | Canada | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 7 | Zuid-Korea | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 9 | Tsjechië | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 10 | Polen | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 11 | België | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 12 | 12 | 12 | 36 |
* ↑ ISU WK Afstanden. www.schaatsen.nl.
* ↑ (en) ISU World Single Distances Speed Skating Championships 2025 - Bids Summary (via archive.org). ISU (31 mei 2021). Gearchiveerd op 8 mei 2024. Geraadpleegd op 21 februari 2022.
# Galgenberg (Mander)

De Galgenberg (Nedersaksisch: Galgnbearg) is een heuvel in de Twentse gemeente Tubbergen in de Nederlandse provincie Overijssel. De top, gelegen op een hoogte tussen 68 meter en 69,8 meter, ligt even ten noordoosten van Mander, nabij de Mosbeek. In de Middeleeuwen vonden op de top van de heuvel terechtstellingen plaats. De galg boven op de heuvel stond aan de grens van de marke Mander, daar waar thans de grens met Duitsland ligt, om vreemdelingen te waarschuwen voor het geval zij het gebied achter de heuvel met snode plannen zouden betreden. Thans loopt over de Galgenberg de Galgenbergroute, een ongeveer achttien kilometer lange wandelroute die door het natuurreservaat Dal van de Mosbeek, langs het hunebed van Mander en langs de Cirkels van Jannink loopt.
De Galgenberg maakt deel uit van de stuwwal die zich uitstrekt van Ootmarsum tot Uelsen in Duitsland. Andere heuvels van deze stuwwal zijn de Braamberg (76 m) en verder naar het zuidoosten de Kuiperberg (71 m). Het hoogste punt is de net over de grens gelegen Poascheberg (Paasberg) (89 m), niet te verwarren met de Paasberg (80 m) op de stuwwal van Oldenzaal.
Het stuwwalcomplex van Ootmarsum en Uelsen is ontstaan tijdens het Saalien. Het landijs heeft hier de toen bevroren ondergrond, bestaande uit Tertiaire mariene sedimenten en Pleistocene afzettingen, zijdelings weggedrukt en als grote schubben dakpansgewijs op elkaar gestapeld. De Pleistocene afzettingen zijn voor een groot deel door erosie verdwenen, waardoor het Tertiaire materiaal tegenwoordig aan of nabij het oppervlak voorkomt. De stuwwal is in het landschap herkenbaar als hoge en lagere heuvelcomplexen en worden versneden door enkele goed ontwikkelde dalen. Het complex is gaaf van vorm en zeer representatief voor het glaciale landschap in Nederland en daarmee geologisch en geomorfologisch van grote waarde is. Door de provincie Overijssel is de Galgenberg aangemerkt als aardkundig monument.
# Infurcitinea longipennis

Infurcitinea longipennis is een vlinder uit de familie Meessiidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het voorgesteld door Aleksej Konstantinovitsj Zagoeljaev in een publicatie uit 1979.
De soort komt voor in Georgië.
# Kewaskum

Kewaskum is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Wisconsin, en valt bestuurlijk gezien onder Washington County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 3274. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 3970, een stijging van 696 (21,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,8 km², geheel bestaande uit land. Kewaskum ligt op ongeveer 319 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Kewaskum.

## Inwoner

De langebaanschaatser Jordan Stolz woont in Kewaskum.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Kewaskum op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ (en) U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# G.A.H. Buisman & Zoon

G.A.H. Buisman & Zoon was een rozenkwekerij in de gemeente Heerde.

## Geschiedenis

In 1912 begon Geert Adolph Hendrik Buisman (1853-1923) uit liefhebberij met de teelt van rozen op landgoed Groot Oever bij de Geldersche IJssel in Wapenveld. Geleidelijk groeide de hobbyteelt uit tot een professionele rozenkwekerij. Na het afronden van zijn opleiding ging ook zijn oudste zoon Roelof Buisman (1892-1968) in het bedrijf van zijn vader werken, dat toen de naam G.A.H. Buisman & Zoon kreeg. Roelof Buisman had een tuinbouwopleiding in Boskoop gevolgd en vervolgens bij rozenkwekers in Echternach (Luxemburg) en in Trier gewerkt, waar hij het veredelen van rozen leerde.
In 1920 verhuisde de kwekerij naar het gebied De Horsthoek in de gemeente Heerde, omdat de grond daar geschikter was voor het kweken van rozen. In 1927 begon Roelof Buisman voor het eerst zelf met het kruisen van rozen. In totaal creëerde Roelof Buisman ongeveer 59 verschillende rozenhybriden. De productie van de kwekerij steeg tot meer dan een miljoen rozen per jaar. De rozenkwekerij besloeg een gebied van ongeveer 10 hectare. Roelof Buisman was voorzitter van de vereniging 'De Roos', de opvolger van de vereniging 'Nos Jungent Rosae' (Ons verenigt rozen). In 1964 introduceerde de Duitse rozenkwekerij W. Kordes' Söhne de roos 'Roelof Buisman', opgedragen aan hun collega-veredelaar Roelof Buisman.
Na het overlijden van Roelof Buisman in 1968 had het bedrijf verschillende bedrijfsleiders, het meest recent Roelofs jongste zoon Geert Buisman (geboren in 1935) die het bedrijf in 1986 om gezondheidsredenen verliet. Achtereenvolgens had de inmiddels afgeslankte rozenkwekerij nog twee bedrijfsdirecteuren, waaronder Geerts neef Roelof Buisman jr., een kleinzoon van Roelof Buisman. Van Roelof Buisman jr. zijn vier nieuwe rozenvariëteiten bekend, namelijk 'Emmeloord' (1973), 'Mies Bouwman' (1973), 'White Love' (1973) en 'Belle van Zuylen' (1990). Uiteindelijk werd het resterende bedrijf in 1993 verkocht aan de familie Van Dommelen. Na enige tijd werd het bedrijf omgedoopt tot 'De Rozenkwekerij' en verhuisde het naar Deil. In 2022 werd het bedrijf in Nederland gesloten en verplaatst naar het buitenland.
In de tuin van het Geelvinck Hinlopen Huis in Amsterdam bevindt zich een grote verzameling Buismanrozen. De catalogi van G.A.H. Buisman & Zoon kunnen worden ingezien in de bibliotheek van Wageningen University & Research.

## Rozen van Roelof Buisman (selectie)

* 'Mevrouw Henri Daendels' (1931)
* 'A.N.W.B. Rose' (1933)
* 'Kathleen Ferrier' (1952)
* 'Buisman's Triumpf' (1953)
* 'Rosorum' (1959)
* 'Saskia' (voor 1960)
* 'Norris Pratt' (1964)
* 'John Dijkstra' (1965)
* 'Evert Regterschot' (1965)
* 'Agatha Christie' (1966)
* 'Beatrice Boeke' (1966)
* 'Mary Robertson' (1969)
* 'Vincent van Gogh' (1969)

## Rozen van Roelof Buisman jr. (selectie)

* 'Mies Bouwman' (1973)

## Literatuur

* H. Edland, R. Buisman: Rozen in kleur, Kosmos, 1963
# Ihor Bjelanov

Igor Ivanovytsj Bjelanov (Oekraïens: Ігор Іванович Бєланов; Russisch: Игорь Беланов: Igor Belanov; Odessa, 25 september 1960) is een voormalig Oekraïense voetballer, die in 1986 Europees voetballer van het jaar was. Bilanov werd geboren in de Oekraïense stad Odessa.

## Clubcarrière

Van 1985 tot 1989 speelde hij voor Dynamo Kiev. In 1986 wist hij met Dynamo Kiev de Europacup II te winnen. Dit leidde ook tot zijn uitverkiezing tot Europees voetballer van het jaar. In 1988 wist Hans van Breukelen op het EK een penalty van Bjelanov te stoppen in de finale tussen Nederland en de Sovjet-Unie.

## Interlandcarrière

Bjelanov kwam in totaal 33 keer (acht doelpunten) uit voor de nationale ploeg van de Sovjet-Unie in de periode 1985-1990. Hij maakte zijn debuut op 2 mei 1985 in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Zwitserland (4-0). Hij viel in dat duel na 77 minuten in voor Hennadij Lytovtsjenko.
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Wedstrijd | Goal(s) | Score | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 02/06/1986 | Irapuato | Sovjet-Unie – Hongarije | 23' (pen.) | 3 – 0 | 6 – 0 | WK-eindronde |
| 2 | 15/06/1986 | León | België – Sovjet-Unie | 28' | 0 – 1 | 4 – 3 | WK-eindronde |
| 3 | 15/06/1986 | León | België – Sovjet-Unie | 70' | 1 – 2 | 4 – 3 | WK-eindronde |
| 4 | 15/06/1986 | León | België – Sovjet-Unie | 111' (pen.) | 4 – 3 | 4 – 3 | WK-eindronde |
| 5 | 11/10/1986 | Parijs | Frankrijk – Sovjet-Unie | 67' | 0 – 1 | 0 – 2 | EK-kwalificatie |
| 6 | 29/10/1986 | Simferopol | Sovjet-Unie – Noorwegen | 27' (pen.) | 2 – 0 | 4 – 0 | EK-kwalificatie |
| 7 | 29/04/1987 | Kiev | Sovjet-Unie – Duitse Democratische Republiek | 49' | 2 – 0 | 2 – 0 | EK-kwalificatie |
| 8 | 28/10/1987 | Simferopol | Sovjet-Unie – IJsland | 15' | 1 – 0 | 2 – 0 | EK-kwalificatie |