OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gerarda Cornelia van Nagell

Gerarda Cornelia barones van Nagell, vrouwe van de beide Ampsen (Huis Klein Ampsen, Laren (Gelderland), 12 augustus 1878 – Amersfoort, 22 maart 1946) was grootmeesteres van de koningin Wilhelmina.

## Biografie

Van Nagell was lid van de familie Van Nagell en een dochter van burgemeester Assueer Jacob baron van Nagell, heer van de beide Ampsen (1853-1928) en Maria Christina Catharina van Eck (1854-1932). Zij trouwde in 1900 met mr. Frederik Alexander Carel graaf van Lynden van Sandenburg (1873-1932), de latere vicepresident van de Raad van State, opperkamerheer van koningin Wilhelmina en grootmeester van het huis van prinses Juliana.
Van Lynden van Sandenburg-van Nagell werd in 1924 benoemd tot grootmeesteres van de koningin. Zij bleef die functie bekleden tot 1938 toen zij om gezondheidsredenen ontheffing uit haar functie vroeg en zij werd bij haar afscheid benoemd tot eredame in de Huisorde van Oranje waarna zij grootmeesteres honoraire werd. Zij werd als grootmeesteres opgevolgd door C.M. barones van Tuyll van Serooskerken-Boreel.
Van Nagell had drie kinderen:
* Wilhelmina Elisabeth Charlotte gravin van Lynden van Sandenburg (1900-1984) die trouwde met ambassadeur jhr. mr. Marc Willem van Weede (1904-1994)
* Marie Jacqueline gravin van Lynden van Sandenburg, vrouwe van de beide Ampsen (1903-1983) die kasteel Ampsen erfde
* Mr. Constant Theodore Emmo graaf van Lynden van Sandenburg (1905-1990), Commissaris van de Koningin in Utrecht
* Nederland's Adelsboek 87 (1998), p. 572-573 (Van Lynden).
* Nederland's Adelsboek 89 (2000-2001), p. 20-21 (Van Nagell).
* C.P. Mulder en P.A. Christiaans, Voor Ons en Ons Huis. Meer dan honderd jaar Huisorde van Oranje 1905-2005 (2011). 's-Gravenhage, 2013, p. 129. [Deze geeft aan dat zij eredame werd bij haar aftreden als grootmeesteres in 1938; het NA geeft aan dat zij tot haar overlijden grootmeesteres bleef, hetgeen onjuist is, ook al bleef zij wel grootmeesteres honoraire.]
# Agios Dimitrios Piliou

Agios Dimitrios Piliou (Grieks: Άγιος Δημήτριος Πηλίου) is een dorp in de gemeente Zagora-Mouresi, in het oostelijke deel van het departement Magnesia, Thessalië. Het aantal inwoners in 2011 was 243.
Agios Dimitrios ligt op de oostelijke helling van de dicht beboste Pilion, op ongeveer 170 meter hoogte. Het ligt 1 km ten zuidwesten van het dorp Agios Ioannis, aan de kust van de Egeïsche Zee. Het ligt 1,5 km ten zuidoosten van Anilio, 2 km ten noordwesten van Mouresi, 5 km ten zuidoosten van Zagora en 19 km ten oosten van de stad Volos.

## Inwoners

| Jaar | Inwoners |
| 1981 | 348 |
| 1991 | 442 |
| 2001 | 268 |
| 2011 | 243 |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Agios Dimitrios Piliou op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Idaea damadensis

Idaea damadensis is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Wiltshire.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Wadi (infiltratievoorziening)

Met een wadi (Water Afvoer Drainage en Infiltratie) wordt in Nederland en België een opslag- en infiltratievoorziening bedoeld die tijdelijk gevuld kan zijn met hemelwater. De term is een afkorting van 'Water Afvoer Drainage en Infiltratie' en is ontleend aan de Arabische naam voor een - vaak droog - rivierdal, een wadi.
Het idee voor de aanleg van 'wadi's' ter regulering van waterafvoer in bebouwd gebied buiten de riolering om ontstond in Duitsland. In Nederland is het voor het eerst op grote schaal toegepast vanaf 1992 in de nieuwbouwwijk Ruwenbos te Enschede. Wadi's zijn daarna op vele plaatsen aangelegd, onder andere in Nijmegen, Arnhem, in Putten en in hoger gelegen delen van de Vinex-wijk Leidsche Rijn. In België onder meer in de Lierse wijk Bogerse Velden.

## Toepassing

Bij toepassing van een wadi in stedelijke gebieden wordt de waterafvoer van straten, andere verhardingen en daken van huizen geheel of gedeeltelijk afgekoppeld van de riolering. Het hemelwater dat op deze verharde oppervlakken valt wordt via een afzonderlijke hemelwaterriolering of over het maaiveld afgevoerd naar een wadi. Daar kan het infiltreren in de bodem of vertraagd worden afgevoerd naar oppervlaktewater. Op deze manier wordt voorkomen dat schoon water onnodig naar de rioolwaterzuiveringsinstallatie gaat. Tevens wordt zo bereikt dat het grondwater wordt aangevuld. De toepassing van wadi's heeft daarnaast als voordeel dat de aanwezige (gemengde) riolering bij hevige regenval minder zwaar wordt belast. Er wordt onderzocht hoe wadi's kunnen bijdragen aan de ecologische waarde binnen woonwijken. Echter zijn er nog weinig concrete praktische voorbeelden.

## Opbouw

Een wadi is opgebouwd in verschillende lagen. Onder de toplaag die bestaat uit teeltaarde is een laag grofkorrelig zand of grind met een goede waterdoorlatendheid aangebracht. Hieronder kan zich een ondergrondse waterberging bevinden die bestaat uit een infiltratiekoffer bestaande uit in een zanddicht doek ingepakt grof materiaal. Ook kan er een drainagebuis zijn aangelegd. Als overloop bij hevige regenval is er soms een straatkolk aangelegd, die enige tientallen centimeters boven de bodem van de wadi uitsteekt. Die voert het water, bij een waterstand tot boven deze kolk, rechtstreeks naar de ondergrondse berging.

## Voorbeelden

* Een wadi in Arnhem
* Een wadi in Arnhem
* Wadi in de wijk Bijsteren in Putten
* Wadi als gracht in de wijk Bijsteren in Putten
* Wadi als speelelement in de wijk Bijsteren in Putten
* Bogerse Velden, Lier
# Station Mossley (Tameside)

Mossley is een spoorwegstation van National Rail in Mossley, Tameside in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Stefanovikeio

Stefanovikeio (Grieks: Στεφανοβίκειο) is een klein stadje in het departement Magnesia, Thessalië. Het maakt sinds 2011 deel uit van de gemeente Rigas Feraios en de fusiegemeente Afetes. De omvang van de nieuwe gemeente is 549,77 vierkante kilometer en het aantal inwoners bedraagt 12,096 in 2001.

## Naam

Naar alle waarschijnlijkheid was "Chatzimes" de naam van de Ottomaanse eigenaar van het dorp. In 1815 werd de naam veranderd in Chatzimissi ("Half-a-Hadji"). Kort voordat het in 1881 weer deel ging uitmaken van Griekenland, werden het dorp en het omliggende gebied eigendom van Paul Stefanovic Skylitsis. Zijn moeder, Eleni Machaira, zou hem hebben aangemoedigd om het land aan de Griekse staat te schenken, waarna de bewoners het naar hem vernoemden.

## Transport

De stad heeft een treinstation aan de spoorweg tussen Larissa en Volos.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Stefanovikeio op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Operatie Haggard

Operatie Haggard was de codenaam voor twee SAS-operaties in het Frankrijk

## Operatie Haggard 1

De eerste operatie vond plaats in juli 1944 ten zuiden van de Loire tussen Nevers en Gien. De operatie werd uitgevoerd door 52 man van het B-squadron van het 1e SAS-bataljon. Zij stichtten een grote basis op de zuidoever van de Loire en voerden diverse verrassingsaanvallen uit op de Duitse troepen in de regio. Daarnaast ondernemen ze enkele verkenningstochten om informatie te verschaffen voor toekomstige geallieerde operaties in dit gebied.

## Operatie Haggard 2

De tweede operatie vond plaats op 10 augustus 1944 in het departement Cher. Ten oosten van Vierzon werden 79 mannen van het 1e SAS-regiment gedropt. Het hoofddoel was het rapporteren van vijandelijke troepenbewegingen in het gebied en het opblazen van de spoorlijnen tussen Vierzon en Tours en Orléans. Er werd veel schade toegebracht aan de vijandelijke treinen en daarmee werd de opmars van Duitse troepen uit Midden- en Zuid-Frankrijk aanzienlijk vertraagd. Ze wisten in totaal 233 Duitsers krijgsgevangenen te maken.
* G.J.M. Kellner, De militaire operaties van de Tweede Wereldoorlog, Uitgeverij Aspekt, 2009, pag. 227
# Begraafplaatsen van Sint Eustatius

In het openbaar lichaam Sint Eustatius (Caribisch Nederland) zijn veertien bekende begraafplaatsen waarvan er nog enkele in gebruik zijn:
* Old Church Cemetery
* Jewish Cemetery
* Anglican Cemetery
* Roman Catholic Cemetery
* Salem Cemetery
* Congo Cemetery
* Benners Family Graveyard
* Berkel Family Graveyard
* de Groebe Family Graveyard
* Cemetery at Schotsenhoek
* Plantation Graveyard at English Quarter
* Plantation Graveyard at Concordia
* Old Dutch Reformed Cemetery
* Lazareto Leper Colony

## Ongemarkeerde begraafplaatsen

Verder kent Sint Eustatius verschillende achttiende-eeuwse begraafplaatsen van vrije en slaafgemaakte Afrikanen die door archeologen (gedeeltelijk) zijn opgegraven, zoals de slavenbegraafplaats van de plantage Godet aan de westkust van het eiland, naast het Fort Amsterdam. En de plantage Golden Rock vlakbij F.D. Roosevelt Airport. In 2021 zijn op de site van de Golden Rock zeker 48 graven van slaafgemaakten gevonden.

## Geschiedenis

De Old Church Cemetery wordt gezien als de oudste begraafplaats van Sint Eustatius. De oudste gedateerde grafsteen op deze begraafplaats is van Lucas Jacobsen, gestorven op 17 september 1686. Jacobsen was gezaghebber op Sint Eustatius van 1671 tot 1672. Ook de wrede Golden Rock-plantagehouder Mr. Moore werd op deze begraafplaats begraven. Uit vrees dat hij uit wraak levend zou worden begraven, bouwde hij in de graftombe een tunnel waaruit hij kon ontsnappen.
Op de Salem Cemetery bevindt zich ook een cenotaaf voor drie slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog die op Sint Eustatius zijn geboren: John Otavo Dembrooke, James Clarence van Putten en William Oraldo Hooker Op 4 mei worden zij tijdens de Nationale Dodenherdenking met een ceremonie op de begraafplaats herdacht.
# Het Centrum (krant)

Het Centrum was een Nederlandse katholieke krant.

## Geschiedenis

De krant werd opgericht in 1884 door C.L. Langendam, zoon van de oprichter van de Nijmeegse krant De Gelderlander. Later werd de krant overgenomen door Amsterdamse zakenlui. Door hun werk en dat van Herman Schaepman groeide het dagblad vervolgens uit tot een landelijke krant.
In 1932 werd Theodoor Schaepman aangesteld als politiek hoofdredacteur van de krant, een functie die hij uitoefende tot 1937. Omstreeks de jaren 50 kreeg de krant opnieuw een provinciaal karakter. Hoofdredacteuren in deze periode waren onder andere Paul de Waart, J.P. van Vonderen en Simon Keesen.
Op 1 oktober 1971 werd de krant overgenomen door het Utrechts Nieuwsblad en vervolgens ontbonden.

## Bekende medewerkers

* Theo Bogaerts
* Carel Enkelaar
* Hans Friedeman
* Henk Huurdeman
* Simon Keesen
* Cor Kropman
* Arie Kuiper
* C.L. Langendam
* Ad van Liempt
* Herman Schaepman
* Theodoor Schaepman
* Felix Thijssen
* Bernard Verhoeven
* J.P. van Vonderen
* Paul de Waart

## Historisch document

* Digitaal archief Het Centrum; Delpher
* KOK Marjanne & RÖHNER G.J.; Fiche Het Centrum; Archieven.nl; 6 januari 2013
* BENNER Wytze; Het levensverhaal van Willem Kuipers. Deel 3 De jaren van de krant; wiewiewie.nl
* ↑ Centrum verdwijnt; Het Parool; 1 september 1971
# Jamais vu (Neuronium)

Jamais vu is een studioalbum van Neuronium, de eenmansband van Michel Huygen.

## Inleiding

Huygen werkte al vanaf 1977 met Quasar 2C361 aan een oeuvre binnen de elektronische muziek. Zijn muziek valt onder de kosmische dan wel ruimtelijke variant daarvan. Zijn werk bestaat voornamelijk uit stukken zonder ritme en melodielijnen. Klanken ontlokt aan de synthesizers vloeien langzaam en snel in elkaar over. Het zijn stukken met relatief veel arpeggio’s. Jamais vu is nummer 42 in de genummerde reeks en werd opgenomen in zijn studio's in Barcelona en Samui (Thailand). Oniria is zijn eigen platenlabel (eigen beheer). AllMusic vergeleek het met werk van Zero Ohms, Steve Roach en een vroege Tangerine Dream met name albums Phaedra en Rubycon met hun lange mellotronklanken.
De slottrack van het album Audiophetamine is de uitzondering op de regel; het is een en al ritme.
Jamais vu (nooit gezien) verwijst naar het gelijknamige verschijnsel.

## Musici

Michel Huygen – synthesizers, elektronica

## Muziek

* Chuck van Zyl van Star’s End over Jamais vu (geraadpleegd 11 februari 2025)
* Jay Dunner: Jamais vu (2017, geraadpleegd 11 februari 2025)
* Video van Audiophetamine op YouTube (geraadpleegd 11 febrauri 2025)
* exemplaar van het album
# Anavra

Anavra (Grieks: Ανάβρα) is een dorp in het departement Magnesia, Thessalië. Sinds de hervorming van de lokale overheid in 2011 maakt het deel uit van de gemeente Almyros. In 2011 woonden er 584 mensen in Anavra. Het dorp Anavra ligt aan de westkant van de berg Othrys, 780 meter boven de zeespiegel, 72 kilometer van Volos en in de buurt van de grens met Phthiotis. De Enipeas, een zijrivier van de Pinios, begint bij Anavra en loopt twee kilometer door het dorp.
Volgens de mythologie is Anavra verbonden met veehouderij.

## Economie

In de jaren zeventig waren muilezels het enige beschikbare transportmiddel in Anavra, terwijl de dichtstbijzijnde school, in Lamia, 6 uur verderop was. In de jaren negentig heeft het dorp zich onder leiding door burgemeester Dimitris Tsoukalas ontwikkeld, gefinacierd door de de EU.
In 2010 had Anavra het hoogste BBP per hoofd van de bevolking van alle nederzettingen in Griekenland en de rest van de EU, met inkomens variërend van 30.000 tot 100.000 euro.
Het dorp werd erkend als een model van duurzame ontwikkeling en het produceerde zijn eigen elektriciteit met behulp van 20 windgeneratoren. De overtollige elektrische stroom werd verkocht. Er waren meer plannen, zoals voor een waterkrachtcentrale en een biomassa-installatie die warmte en warm water zou leveren op basis van dierlijke mest en houtsnippers. Alle gebouwen in de stad zouden op dit warmte-/warmwaternet zouden worden aangesloten. De projecten werden stopgezet en uiteindelijk geannuleerd nadat het dorp onderdeel werd van de gemeente Almyros, als gevolg van het Kallikratisprogramma.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Anavra op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Nico Rost van Tonningen

Nicolaas Albertus (Nico) Rost van Tonningen (Ambarawa, 8 september 1889 – Zeist, 15 januari 1979) was een Nederlands viceadmiraal en opperceremoniemeester.

## Biografie

Rost was lid van de familie Rost van Tonningen en een zoon van luitenant-generaal Marinus Bernardus Rost van Tonningen (1852-1927) en jonkvrouw Meinarda Sara Johanna van den Bosch (1868-1946). Hij was een broer van NSB'er Meinoud Rost van Tonningen. Hij trouwde in 1923 met Dorethea Cornelia Johanna Backer (1893-1981) met wie hij drie zonen kreeg.
Rost werd in 1912 officier bij de marine en was daar laatstelijk kapitein-ter-zee (1938-1945). Tijdens de meidagen van 1940 werd hij in Amsterdam, waar hij het gezag over de Maritieme Middelen voerde, door een doorgedraaide officier neergeschoten en raakte daarbij zwaar gewond. De enige reden was dat zijn broer de beruchte NSB'er Meinoud Rost van Tonningen was. Hij was echter volkomen trouw aan de goede zaak.
In 1948 werd hij benoemd tot viceadmiraal titulair. Vanaf 1930 was hij adjudant van koningin Wilhelmina, tot haar abdicatie. Vervolgens werd hij adjudant-generaal/Chef van het militair huis van koningin Juliana, vanaf 1954 in bijzondere dienst. Van 1955 tot 1962 was hij opperceremoniemeester en na zijn terugtreden werd hij in 1962 benoemd tot grootmeester honorair.
Rost was ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, grootofficier in de Orde van Oranje-Nassau en sinds 1949 was hij grootkruis in de Huisorde van Oranje.
* Nederland's Patriciaat 80 (1997), p. 316.
* C.P. Mulder en P.A. Christiaans, Voor Ons en Ons Huis. Meer dan honderd jaar Huisorde van Oranje 1905-2005 (2011). 's-Gravenhage, 2013, p. 116 [in het register ten onrechte opgenomen onder de naam "Tonningen, Rost van" en daar abusievelijk vermeld als nummer 99 in plaats van 103].
# Progreso

Progreso of El Progesso kan verwijzen naar:

## Geografie

* Guatemala
** El Progreso (departement)
** El Progreso (Jutiapa), gemeente
** Nuevo Progreso (San Marcos), gemeente
* Mexico
** Progreso (Baja California), plaats
** Progreso (Coahuila), plaats en gemeente
** Progreso (Sonora), plaats
** Progreso (gemeente) in Yucatán
*** Progreso (Yucatán) in deze gemeente
** Progreso de Zaragoza, plaats in de staat Veracruz
** Cuetzalan del Progreso, gemeente in de staat Puebla
** Nuevo Progreso (Río Bravo), plaats in de staat Tamaulipas
** Nuevo Progreso (Tamaulipas), plaats
* Panama:
** Progreso (Chiriquí), een deelgemeente (corregimiento) van Barú
* Uruguay
** Progreso (Uruguay)
*** CA Progreso, voetbalclub
* Verenigde Staten
** Progreso (Texas)

## Overige

* Progreso (tijdschrift)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Progreso en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# American Association for the Advancement of Science

De American Association for the Advancement of Science (AAAS) is het grootste wetenschappelijke genootschap ter wereld. Deze Amerikaanse non-profitorganisatie, die werd opgericht in 1848, geeft onder meer het wetenschappelijke tijdschrift Science uit. Het lidmaatschap staat voor iedereen open die de doelstellingen van de vereniging wil ondersteunen. Het hoofdkantoor staat in Washington (D.C.), maar de vereniging heeft ook een kantoor in Cambridge (Engeland). Naar eigen zeggen heeft de AAAS een totaal bereik van ca. 10 miljoen mensen, via de bij haar aangesloten organisaties.

## Trivia

Deze organisatie moet niet worden verward met de American Academy of Arts and Sciences, die ook wel wordt afgekort met AAAS, en - nog verwarrender - ook een kantoor heeft in een Cambridge, maar dan Cambridge in de VS.

## Externe link

* Website van de AAAS
# Ludon-Médoc

Ludon-Médoc is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bordeaux. Ludon-Médoc telde op 1 januari 2022 5.466 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Ludon-Médoc bedroeg op 1 januari 2022 18,69 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 292,5 inwoners per km².

## Verkeer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Ludon.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Grijze bisschopsmuts

Grijze bisschopsmuts (Racomitrium canescens) is een mos uit het geslacht bisschopsmuts (Racomitrium).

## Determinatie

De tot 6 cm lange, rechtopstaande, schaars en onregelmatig vertakte, grijsgroene tot felgroen gekleurde planten vormen onder goede omstandigheden uitgestrekte gazons.
Het mos heeft een kenmerkende grijsgroene kleur en een de opvallend witte punt. Het blad heeft sterk getande, melkwitte glasharen en naar voren gerichte tanden.
De gladde, roodachtig geel gekleurde seta draagt langwerpige, licht gestreepte sporencapsules. Ze ontwikkelen sporen die 10 µm groot zijn en tijdens de wintermaanden worden geproduceerd.

## Ecologie

Grijze bisschopsmuts groeit op grof zand en gruis, vooral op kalkrijk duinzand. Het bladmos is van bijzonder ecologisch belang, omdat het dient als waterreservoir en erosiepreventie op droge, oligotrofe en grindrijke locaties. Door de glasharen kan het dauw en mistvocht opnemen. Het fungeert ook als microhabitat voor veel kleine dieren.

## Verspreiding

Grijze bisschopsmuts is verspreid over heel Europa tot Noordwest-Azië en Noord-Amerika. In Nederland is de soort zeldzaam. Het heeft alhier een duidelijk zwaartepunt in de kustduinen. Het is bedreigd en staat op de Nederlandse Rode Lijst.

## Fotogalerij

* Blad
* Bladtop
* Stengeldoorsnede
* Laminacellen
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Abram Joseph Bonda

Abram Joseph Bonda (Sommelsdijk, 25 november 1872 – Bergen 28 april 1928) was een Nederlands fotograaf. Hij is bekend om zijn foto’s van o.a. Bergen in het begin van de twintigste eeuw. Bonda kwam vanuit Amsterdam, waar hij assistent-boekverkoper was, naar het dorp Bergen in Noord-Holland. Hij liet zich daar op 6 december 1906 inschrijven. In Bergen had hij een boekhandel en was hij tevens fotograaf van beroep.
De boekhandel (Oude Prinsweg 11 in Bergen) liet Bonda in voorjaar 1910 bouwen. Naast de boekhandel was er ook een kleine leesbibliotheek, een drukkerij en een donkere kamer voor het ontwikkelen van foto’s aanwezig. Daarnaast bood Bonda kunstenaars ook de mogelijkheid te exposeren in het pand.
Bonda trouwde op 1 mei 1901 met Joanna Carolina Catharina Barkhuijsen. Ze kregen in oktober van dat jaar een zoon, Jean Emile Joseph. In 1916 scheidde Bonda van Joanna. Hij hertrouwde in 1919 met Wilhelmina Elisabeth van Soesbergen, hij scheidde echter van haar al in datzelfde jaar.
De glasplaatnegatieven van het werk van Bonda zijn uiteindelijk terechtgekomen in de collectie van het Regionaal Archief Alkmaar en dat heeft ze na het scannen op zijn online beeldbank gezet.

## Een selectie van foto's van Bergen, Bergen aan Zee en Alkmaar
### Collectie Regionaal Archief Alkmaar

* Gezicht op het strand van Bergen aan Zee vanaf het water, met op de voorgrond spelende kinderen en op de achtergrond de huizen aan de boulevard en de Pier Panderstraat
* De Ruïnekerk in Bergen, gezien naar het oosten
* Bankje in het bos, met daarop een Duitse militair geflankeerd door twee vrouwen
* Een strandjutter loopt met een mand op zijn rug langs de vloedlijn
* Het winkelpand van fotograaf Bonda, Oude Prinsweg 11
* Salonboot van de Alkmaar Packet aan de Kanaalkade

## Literatuur

* Frits David Zeiler, Bergen door de ogen van Bonda. Uitgegeven door de Eerste Bergensche Boekhandel en het Regionaal Archief Alkmaar, Alkmaar, 2010, ISBN 978-90-7219506-7
# Pärnumaa

Pärnumaa (Estisch: Pärnu maakond), is een van de vijftien provincies van Estland. Het ligt in het zuidwesten van het land aan de kust van de Golf van Riga en grenst aan de provincies Läänemaa en Raplamaa in het noorden, Järvamaa en Viljandimaa in het oosten en aan Letland in het zuiden. De hoofdstad is Pärnu. De provincie heeft 87.418 inwoners (2023).
Pärnumaa is qua oppervlakte de grootste provincie van Estland. De oppervlakte is vergelijkbaar met die van de Belgische provincie Luxemburg en van het Nederlandse Gelderland.

## Toerisme

De stad Pärnu is een populaire vakantiebestemming onder Esten. Ook steeds meer toeristen, met name uit Rusland, Zweden, Finland en Duitsland, bezoeken de plaats.

## Gemeenten

De provincie is opgedeeld in gemeenten: één stad en zes plattelandsgemeenten.
Stadsgemeente:
* Pärnu
Landgemeenten:
* Häädemeeste
* Kihnu
* Lääneranna
* Põhja-Pärnumaa
* Saarde
* Tori
* ↑ (en) Estisch bureau voor statistiek (Eesti Statistika); zoek onder de tweede box naar ‘Pärnu county’.
Harjumaa · Hiiumaa · Ida-Virumaa · Järvamaa · Jõgevamaa · Läänemaa · Lääne-Virumaa · Pärnumaa · Põlvamaa · Raplamaa · Saaremaa · Tartumaa · Valgamaa · Viljandimaa · Võrumaa
# Croix
## Plaatsen

* Croix-lez-Rouveroy, een dorp in de Belgisch provincie Henegouwen

### Frankrijk

Croix is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Croix (Territoire de Belfort)
* Croix (Noorderdepartement) Croisiens
ook:
    Croix-Caluyau, Noorderdepartement Croix-Caluois of Croix-Caluens
    Croix-Chapeau, Charente-Maritime
    Croix-en-Ternois, Pas-de-Calais
    Croix-Fonsomme, Aisne
    Croix-Mare, Seine-Maritime
    Croix-Moligneaux, Somme
    gemeenten met de naam La Croix
    gemeenten met de naam Lacroix
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Croix en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.