OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oskar Back

Oskar Back (Wenen, 9 juni 1879 – Anderlecht, 3 januari 1963) was een Hongaars-Nederlands violist en muziekpedagoog.

## Achtergrond

Hij was zoon van de Hongaarse musicus Ignatz Leopold Back en Hermine Feuer. In 1906 trouwde hij met Maria Anthonia Vermeer van wie hij in 1923 scheidde. In 1935 werd hij tot Nederlander genaturaliseerd. In 1959 werd hij door de toenmalige koningin Juliana benoemd tot ridder in de Orde van Oranje Nassau ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag. Hij overleed op 83-jarige leeftijd na een operatie in een ziekenhuis in Anderlecht, België. Hij werd gecremeerd op Driehuis-Westerveld.

## Levensloop

Als klein jongetje kreeg hij van zijn vader vioollessen, daarna volgde hij lessen bij Jakob Grün. Na die opleiding te hebben voltooid verhuisde hij naar Brussel, waar hij les kreeg van onder anderen Eugène Ysaÿe en César Thomson. Hij gaf ook tijdelijk les aan het Conservatorium van Brussel.
Back had ondanks zijn enorme ervaring en inmiddels enorme reputatie (zeker onder violisten) een heel groot manco: plankenkoorts. Hij ervoer het podium als een hel. Zijn leerling Theo Olof omschreef het als "een duizendmaal dood gaan" voor Oskar Back. Daarom concentreerde hij zich vooral op lesgeven. Op aanraden van cellist Marix Loevensohn vestigde hij zich in 1919 in Amsterdam. Hij werd vioolleraar aan onder meer het Amsterdams Muzieklyceum. Hij liet zich daarbij kennen als een afstandelijk figuur, die met gedrevenheid liet studeren. Daarbij vergde hij het uiterste van zijn leerlingen, maar ook van zichzelf. Back was ondanks zijn temperament ook een vaderfiguur voor zijn leerlingen.
Honderden violisten als Theo Olof, Jo Juda, Herman Krebbers, Dulci Ouwerkerk, Bouw Lemkes, Jeanne Vos, Jean Louis Stuurop, Jeannelotte Hertzberger, Rena Scholtens, Lola Mees, Davina van Wely, Emmy Verhey en Alma Moodie hebben onder zijn leiding hun vioolspel kunnen verbeteren en perfectioneren. Violiste Dulci Ouwerkerk ontving al voor de Tweede Wereldoorlog als eerste Nederlandse vrouw de koninklijke Prix d'Excellence voor viool, na haar opleiding bij Back aan het Koninklijk Conservatorium (Den Haag).
Kort na zijn 80e verjaardag moest Oskar Back het lesgeven staken.
# Slot Schagen

Het Kasteel te Schagen, ofwel Slot Schagen, is een waterburcht uit 1440 in Schagen in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Nadat het grotendeels tot een ruïne was vervallen is het begin 21e eeuw herbouwd en doet het dienst als hotel.

## Geschiedenis

In de middeleeuwen ontwikkelde de plaats Schagen zich tot een handelsplaats en kreeg Schagen in 1415 stadsrechten. Op 29 juni 1427 werden Schagen en de Schagercogge door de graaf van Holland in leen gegeven aan Willem, de bastaard van Holland. Zijn nageslacht voerde vanaf dat moment de naam Van Beijeren van Schagen. De heerlijkheid van Schagen en de Schagercogge hebben bestaan tot in de Franse tijd.
Rond 1440 liet de eerste heer van Schagen een toen al bestaand stenen huis verbouwen tot een vierkante waterburcht: Slot Schagen. Dit kasteel bleef in de familie Van Beijeren van Schagen tot 1658. De heerlijkheid met alle toebehoren werd toen wegens geldgebrek verkocht aan George van Cats. Hij liet het kasteel aanpassen aan de eisen van de tijd: de poorttoren en voormuur van het kasteel werden gesloopt en de ophaalbrug werd vervangen door een vaste brug. In 1676 werd het geheel weer teruggekocht door Floris Carel van Beijeren van Schagen. Omdat hij echter op een kasteel in België woonde, stond het kasteel van Schagen sindsdien een paar eeuwen leeg en verviel het tot een ruïne.
In 1829 verkocht de Belgische adellijke familie d’Oultremont de ruïne, waarvan alleen de slottorens nog overeind stonden, aan de gemeente Schagen. De westelijke toren werd toen gebruikt als passantengevangenis, terwijl de oostelijke toren als woonruimte voor de cipier en zijn gezin diende - later werd het de woning voor het gezin van de plaatselijke veldwachter. Het terrein werd daarna achtereenvolgens gebruikt als varkenshok, een ijskelder, het brandspuithuis en een quarantainegebouw. Bovendien deed het terrein vijftig jaar lang dienst als begraafplaats.
In het laatste deel van de 20e eeuw lag het kasteelterrein er verwaarloosd bij. Door een burgerinitiatief werd er tien jaar gewerkt aan een herbouwd slot op het oorspronkelijke eiland. Het is toen een nieuw slotgebouw geworden in harmonie met de stijl van de overgebleven slottorens.
# TV Limburg (België)

TV Limburg (TVL) is een regionale televisiezender in de Belgische provincie Limburg. De zender werd opgericht in 1994 door de mediagroep Concentra die onder andere Het Belang van Limburg uitgeeft. Dit bedrijf zou later Mediahuis worden. Naast TVL had Mediahuis ook nog andere regionale zenders in handen: ATV, ROB tv & TV OOST die zijn ondergebracht onder 'De Buren NV'. In 2023 werd bekend dat TVL uit 'De Buren NV' zou stappen. In 2024 werd bekend dat de zender vanaf 2025 in handen komt van Cegeka (46%), Luc Jeurissen (Trixxo) (33%) en Philippe Bodson (20%) (ASL). De andere zenders van 'De Buren NV' werden overgedragen naar 'Via Plaza'.
TVL zendt in de gehele provincie uit. Het regionale nieuws is, net zoals bij de andere regionale televisiezenders, het belangrijkste element in de zenderprogrammatie.
Ernest Bujok is de beheerder en gedelegeerd bestuurder van deze zender.
Doorheen de jaren heeft TVL vanaf verschillende locaties uitgezonden. Zo werd er de eerste jaren vanaf Houthalen op Centrum-Zuid uitgezonden. Daarna werd er uitgezonden vanaf de 'Via Media' in Hasselt. In 2019 werd er verhuist naar de Herkenrodesingel in Hasselt waar TVL vanaf hetzelfde gebouw werkt als Het Belang Van Limburg, Mediahuis. Nadat TVL een nieuwe eigenaar kreeg werden de studio's verhuist naar de Corda Studio's (Corda 8) op de Corda Campus in Hasselt.

## Hoofdredacteuren

* Johan Op de Beeck (1994-1996)
* Philip Hilven (1996-2008)
* Miranda Gijsen (2008-2013)
* Luc Moons - ad-interim (nov. 2013-april 2014)
* Anja Buytaert (2014-2015)
* Eddy Eerdekens (2015-heden)

## Huidige programma's

* Relax
* Zomergrillen/Wintergrillen
* Hallo Limburg
* Koken
* Met Stijl
* Buitengewoon Limburg
* Sinterklaas Live
* Sintpaleis Journaal
* Wonen
* TVL Sportcafé
* TVL Nieuws
* TVL Sport

## Externe link

* Officiële website
* ↑ TV Limburg wil Mediahuis verlaten. HBVL (14 september 2023). Geraadpleegd op 29 januari 2025.
* ↑ MEDIA – Cegeka is nu samen met Luc Jeurissen en Philippe Bodson eigenaar van TV Limburg, 22 april 2024
* ↑ "Mediahuis schuift regionale zenders door naar Via Plaza", De Standaard. Gearchiveerd op 29 april 2024. Geraadpleegd op 29 januari 2025.
* ↑ TVL-logo's hangen op nieuwe gebouw aan Herkenrodesingel. TVL - Dagelijks nieuws uit Limburg. Geraadpleegd op 29 januari 2025.
* ↑ Een rondleiding op de nieuwe locatie van TV Limburg. TVL - Dagelijks nieuws uit Limburg. Geraadpleegd op 29 januari 2025.
# Aad van der Struijs

Aad van der Struijs (13-12-1937) is een Rotterdamse journalist en radiomaker.
Van der Struijs begon in 1952 als leerling-journalist voor het dagblad Trouw, werkte daarna bij diverse media en ging in 2000 met pensioen.
Daarnaast was radio maken zijn grote passie. Die activiteiten bracht hij vanaf 1962 in de praktijk bij de Ziekenomroep RANO-ROTTERDAM. In 1979 werd hij onderscheiden met de zilveren Wolfert van Borselenpenning van de gemeente Rotterdam voor zijn vele vrijwilligerswerk voor sociale en maatschappelijke doelen.
Begin jaren 80 in de 20ste eeuw, kreeg hij de leiding over 'het Geluidsarchief' van het Rotterdams Gemeentearchief, In 2000 kreeg hij daarvoor ook de gemeentelijke zilveren Erasmusspeld.
Van der Struijs is de maker van honderden historisch getinte geluidsdocumentaires over Rotterdam, die werden vervaardigd in opdracht van (en ook in het bezit zijn van) het Rotterdamse gemeentearchief (nu Rotterdams Stadsarchief).
Ná zijn pensionering heeft hij typisch Rotterdamse programma's gemaakt voor het lokale station Stads Radio Rotterdam.
Tussen 2005 en 2012 heeft hij zich in de veertiendaagse krant 'De Oud-Rotterdammer' gepresenteerd als de Spionneur. In de rubriek 'In het Spionnetje' gaf hij een persoonlijke weergave van het Rotterdam van toen en nu.
Sinds medio 2023 is hij op maan-, woens- en vrijdag tussen 13 en 15 uur (ECT) te beluisteren bij de internet radiostations www.hitrpowerfm.nl en www.radiodrechtstreek.nl met het programma 'Struijsvogel Politiek'. In dit programma wordt muziek van de jaren '40 tot heden ten gehore gebracht. Met politiek heeft dit programma niets te maken. Dit programma, met live presentatie, maakt hem tot één van de oudste Dj's in Nederland/Europa/Wereld *) n.b. *) Doorhalen wat niet van toepassing is.
# Kwesi Browne

Kwesi Browne (Arima, 31 januari 1994) is een baanwielrenner uit Trinidad en Tobago gespecialiseerd in de sprintonderdelen. In 2019 won hij de teamsprint op de Pan-Amerikaanse Spelen.

## Palmares

| Jaar | TK | PK | WK | Overig |
| Als elite |||||
| 2014 | | | | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 3 keirin 7e sprint |
| 2015 | 3 keirin 3 sprint | | | |
| 2016 | 1 keirin 1 sprint | 3 keirin 4e sprint | | |
| 2017 | 3 keirin 3 sprint | 2 teamsprint | 17e keirin 33e sprint | |
| 2018 | | 1 teamsprint 4e keirin 10e sprint | | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 1 teamsprint 3 keirin Gemenebest Spelen: 6e teamsprint |
| 2019 | | | 12e keirin | Pan-Amerikaanse Spelen: 1 teamsprint 6e keirin |
| 2020 | 2 sprint | | | |
| 2021 | | | | Olympische Spelen: 9e keirin 30e sprint |
| 2022 | 1 keirin 1 sprint | 1 teamsprint 5e keirin 10e sprint | 19e keirin 34e sprint | Gemenebest Spelen: 6e keirin Caraïbische kampioenschappen: 1 sprint 1 keirin 1 teamsprint 2 afvalling |
| 2023 | 2 keirin 2 sprint | 2 teamsprint 6e keirin | 19e keirin 34e sprint | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 2 sprint 3 teamsprint 7e keirin Pan-Amerikaanse Spelen: 6e teamsprint |
| 2024 | | 3 keirin 7e teamsprint 10e sprint | | Olympische Spelen: 23e keirin 26e sprint |
* (en) Profiel van Kwesi Browne op olympedia.org
* Profiel van Kwesi Browne op De wielersite
# Akil Campbell

Akil Campbell (San Fernando, 1 februari 1996) is een baan- en wegwielrenner uit Trinidad en Tobago. In totaal won hij sinds 2017 29 medailles op de Trinidad en Tobagoaanse kampioenschappen baanwielrennen waarmee hij de succesvolste renner is van dit nationale kampioenschap. Hij is de oudere broer van Teniel die eveneens actief is in de wielersport.

## Palmares
### Baan

| Jaar | TTK | P-AK | WK | Overige |
| Als elite |||||
| 2015 | 1 ploegenachtervolging 1 puntenkoers 1 scratch 2 achtervolging 2 omnium | 7e scratch | | |
| 2016 | | | | |
| 2017 | 1 omnium 1 ploegenachtervolging 1 puntenkoers 2 1km tijdrit 2 achtervolging | 6e ploegenachtervolging | | |
| 2018 | 1 ploegenachtervolging 2 omnium 3 1km tijdrit | 10e omnium | | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 3 omnium 8e scratch |
| 2019 | 1 achtervolging 1 omnium 1 scratch | 4e scratch 6e omnium | | Pan-Amerikaanse Spelen: 7e koppelkoers 7e omnium |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | 10e afvalkoers 11e omnium | 17e afvalkoers 21e scratch | |
| 2022 | 1 achtervolging 1 scratch 3 keirin | 3 sratch 6e afvalkoers 9e omnium | 19e afvalkoers 21e omnium | |
| 2023 | 1 afvalkoers 1 omnium 1 scratch 2 achtervolging 5e keirin | 3 omnium 7e afvalkoers 8e scratch | 22e afvalkoers 22e omnium | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 4e omnium 7e koppelkoers |
| 2024 | 1 afvalkoers 1 keirin 1 omnium 1 puntenkoers 1 scratch 2 achtervolging | 3 scratch 6e omnium 7e afvalkoers | 12e afvalkoers 22e omnium 22e scratch | |

### Weg
#### 2023

    Trinidad en Tobagoaans kampioen tijdrijden, elite

#### 2024

    Trinidad en Tobagoaans kampioen op de weg, elite
* (en) Profiel van Akil Campbell op ProCyclingStats
* Profiel van Akil Campbell op De wielersite
* Profiel via les-sports.info
# Compton Gonsalves

Compton Aloysius Gonsalves (Georgetown, 11 december 1926 – San Fernando, 8 maart 2012) was een wielrenner uit Trinidad en Tobago. Hij werd geboren in Guyana maar verhuisde in 1940 naar Trinidad en Tobago.
Gonsalves begon pas in 1945 met wielrennen maar won amper een jaar later zijn eerste medaille, dit in de achtervolging tijdens de Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen. Later in datzelfde jaar beëindigde hij zijn wielercarrière even snel als ze begon en verhuisde naar Engeland. Het zou echter maar tien maanden duren alvorens hij weer begon, zodat hij zijn land kon vertegenwoordigen tijdens de Olympische Zomerspelen 1948. Zijn afwezigheid eiste haar tol op de prestaties van Gonsalves: hij eindigde zestiende in het tijdrijden en werd bij de sprint al in de eerste ronde uitgeschakeld.
In 1949 besloot Gonsalves om, samen met Ferdi de Gannes, het wielrennen in Trinidad en Tobago uit het bewind van de nationale "Amateur Athletic Association" te halen om in 1951 de Trinidad and Tobago Cycling Federation op te richten. De administratieve druk die de oprichting met zich meebracht leidde ertoe dat Gonsalves in datzelfde jaar tijdens de Wereldkampioenschappen baanwielrennen zijn laatste grote evenement reed. Een val in 1954 in Venezuela zorgde er uiteindelijk voor dat hij ook stopte met amateurwielrennen.
In 1985 werd Gonsalves door zijn werk voor het wielrennen in Trinidad en Tobago opgenomen in de Trinidad en Tobago Sports Hall of Fame.
* ↑ Olympian Compton Gonzales laid to rest
* ↑ Gonsalves dies at 86. Gearchiveerd op 3 maart 2016.
* (en) Profiel van Compton Gonsalves op olympedia.org
* Profiel van Compton Gonsalves op De wielersite
* (en) Profiel van Compton Gonsalves op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Kruispunt (televisieprogramma)

Kruispunt is een Nederlands actualiteitenprogramma van KRO-NCRV en brengt inspirerende levensverhalen uit het hart van de samenleving. Het programma is elke maandagavond te zien op NPO 2 om 22.50 uur.
Kruispunt Radio was voor het eerst te horen op 5 oktober 1963. Op 5 april 1992 werd de eerste televisieaflevering uitgezonden bij Omroep RKK (verzorgd door de KRO). Het programma richt zich op nieuws over kerk en samenleving. Sinds 2016 wordt het programma uitgezonden door fusie-omroep KRO-NCRV.
Een aantal keren per jaar (meestal in de zomer) brengt Kruispunt de Kloosterserie. Hierin worden verschillende kloosters in binnen- en buitenland bezocht door bekende Nederlanders.

## Presentatie

Van 1992 t/m 2009 werd het programma gepresenteerd door Leo Fijen en tot 2020 door Wilfred Kemp. Vanaf halverwege 2020 heeft het programma geen presentator meer en is Joris Linssen te horen als voice-over.
# Frank Essed Gebouw

Het Dr. Ir. Frank Essed Gebouw, ook wel het Regeringsgebouw genoemd, is een overheidsgebouw aan de Dr. Sophie Redmondstraat in Paramaribo, Suriname. Het complex werd rond het begin van de jaren 1960 gebouwd.
Het metalen kunstwerk op de voorgevel van het gebouw beeldt de dynamische ontwikkeling van Suriname uit en werd ontworpen door Hans Lie.

## Inpandig

Begin 21e eeuw is hier onder meer het Kabinet van de Vicepresident gevestigd. Vanwege de voorzittersrol van de vicepresident worden hier ook de vergaderingen gehouden van de Raad van Ministers. Verschillende andere overheidsinstanties met hun vestiging hier zijn de Stichting Planbureau Suriname, de Competitiveness Unit Suriname en voorheen het toenmalige ministerie van Planning en Ontwikkelingssamenwerking (1991-2010).

## Renovatie vanaf november 2022

Na de contractondertekening met de architecten op 4 november 2022 gaf vicepresident Ronnie Brunswijk het startsein voor de renovatie van het gebouw, door middel van een ceremoniële slaande beweging op een bouwsteen. Het gebouw was toen zo'n zestig jaar oud en kende gebreken als lekkage, houtrot en verouderde installaties, en daarmee ook een verhoogd brandgevaar.

## Naamgever

Het gebouw is vernoemd naar de minister van Opbouw en bouwkundige Frank Essed (1919-1988).
* 1 2 3 Kabinet van de Vicepresident, Contractondertekening renovatie Frank Essed gebouw een feit
* ↑ Parbode, Frank Essedgebouw, 1 december 2011
* ↑ Suriname Compete, Competitiveness Unit Suriname
# Tafluprost

Tafluprost (INN) is een geneesmiddel voor de behandeling van glaucoom en verhoogde oogboldruk. Het bevordert de afvoer van oogvocht waardoor de oogdruk daalt.
Tafluprost behoort tot de synthetische prostaglandine-analoga; het is een prostaglandine F$_{2α}$-analogon. Andere vergelijkbare prostaglandine-analoga zijn latanoprost, bimatoprost en travoprost.
Tafluprost werd ontwikkeld door de Japanse bedrijven Santen Pharmaceutical en Asahi Glass. Het wordt verkocht in oogdruppels van het merk Saflutan (Tapros in Japan). Het Amerikaanse Merck & Co. heeft in 2009 een licentie gekocht voor de verkoop van het product in Noord- en Zuid-Amerika, Afrika en West-Europa (behalve in Duitsland). Saflutan is o.m. vergund in Nederland (RVG-nummer 103823) en in België (vergunningsnummer BE384474, verleend op 1 februari 2011). Het is enkel op voorschrift verkrijgbaar.
* ↑ "Santen and Merck & Co., Inc Sign Licensing Agreement for Tafluprost, Treatment for Glaucoma and Ocular Hypertension." Santen persbericht, 15 april 2009. Gearchiveerd op 5 juli 2010. Geraadpleegd op 23 maart 2011.
* ↑ Consumed.nl. Gearchiveerd op 16 maart 2011. Geraadpleegd op 23 maart 2011.
# Amor-planetoïde

De Amor-planetoïden zijn een groep planetoïden die dicht langs de Aarde komen. Ze zijn genoemd naar de eerst ontdekte Amor-planetoïde: (1221) Amor.
De Amor-planetoïden naderen de aardbaan langs buiten maar kruisen deze niet. De meeste Amor-planetoïden kruisen de baan van Mars. De twee manen van Mars, Deimos en Phobos zijn mogelijk Amor-planetoïden die gevangen zijn door de Rode Planeet.
De meest bekende Amor-planetoïde is Eros. Dit is de eerste planetoïde waarvan de baan bekend is. Eros is in 2001 bezocht door de ruimtesonde NEAR Shoemaker.
Op 29 april 2020 is de potentieel gevaarlijke planetoïde (52768) 1998 OR2 de aarde gepasseerd.
Bekende Amor-planetoïden:
| Naam | Jaar | Ontdekt door |
| (3908) Nyx | 1980 | Hans-Emil Schuster |
| (1221) Amor | 1932 | Eugène Joseph Delporte |
| (1036) Ganymed | 1924 | Walter Baade |
| (887) Alinda | 1918 | Max Wolf |
| (719) Albert | 1911 | Johann Palisa |
| (433) Eros | 1898 | Gustav Witt |
# Antonio de Torres

Antonio de Torres Jurado (La Cañada de San Urbano, 13 juni 1817 - Almería, 19 november 1892) was een Spaanse gitaarbouwer. Hij staat bekend als de vader van de moderne klassieke gitaar, en wordt door gitaristen ook wel Torres genoemd. Een instrument van De Torres wordt beschouwd als de Stradivarius onder de gitaren.
De Torres werd geboren als zoon van een belastingambtenaar. Op zijn twaalfde werd hij een timmermansleerling, en kort daarna verhuisde het gezin naar Vera waar De Torres verder werd opgeleid. Toen hij zijn opleiding bijna had voltooid, brak in 1833 in Spanje de Derde Carlistische Oorlog uit, omdat Isabelle II door haar oom niet als koningin werd erkend. De Torres werd opgeroepen voor militaire dienst. Zijn vader wist tweemaal te voorkomen dat De Torres in werkelijke dienst moest. Om verdere problemen te voorkomen trouwde hij in februari 1835. Hij verhuisde naar Granada, waar hij waarschijnlijk door Jose Pernas werd opgeleid tot gitaarbouwer. Nadat zijn vrouw en twee dochters als gevolg van ziekte waren overleden, verhuisde De Torres in 1845 naar Sevilla, waar hij de beroemde gitarist Julián Arcas ontmoette, die hem vertelde over de tekortkomingen van de toenmalige gitaren. Rond 1854 raakte De Torres bekend als gitaarbouwer. In 1858 won hij een bronzen medaille voor een van zijn gitaren.
In 1868 trouwde De Torres voor de tweede maal, en in 1870 keerde hij terug naar Almería. Hij stopte met gitaarbouw, en werd handelaar in porselein en glaswerk, waarschijnlijk omdat de gitaarbouw te weinig geld opbracht om zijn tweede vrouw en kinderen te onderhouden. Vanaf 1875 was hij parttime gitaarbouwer, naast zijn werk als porseleinhandelaar. De Torres overleed op 75-jarige leeftijd te Almería.
De Torres heeft circa 320 gitaren gebouwd, waarvan er nog 66 over zijn. Vergeleken met de instrumenten van zijn tijdgenoten heeft een gitaar van De Torres een grotere klankkast en een langere hals. Ook plaatste De Torres de zangbalken in een waaiervormig patroon. De bouwwijze van De Torres zorgde voor een groter klankbereik, vooral in het laag. Zijn innovatieve ideeën voor een completere gitaar zijn door velen overgenomen. Sindsdien is er aan de klassieke gitaar niet zoveel meer veranderd. De Torres' gitaren ogen dan ook verrassend modern.

## Naleven

De stad Almería, waar Torres werd geboren en overleed, eerde hem met het Museo de la Guitarra Española Antonio de Torres.
Stefano Grondona heeft cd's opgenomen waarop hij diverse originele Torres gitaren bespeelt.

## Literatuur

* (en) José L. Romanillos, Antonio de Torres; guitar maker; his life and work, 1987, ISBN 0 906540 85 2, 240 bladzijden

## Externe link

* Engelstalige biografie, plus overzicht van de technische verbeteringen
* ↑ dorpje bij Almería, tegenwoordig een sloppenwijk bij deze stad
# Hyalopteronia

Hyalopteronia is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Victor Pavlovich Solyanikov in een publicatie uit 2002.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Hyalopteronia davarica Solyanikov, 2002, die in Iran voorkomt.
# Sauterelia

Sauterelia is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Michael Weidlich in een publicatie uit 2000.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Sauterelia lukhtanovi Weidlich, 2000, die in Kazachstan voorkomt.
# Arnstein (Neder-Franken)

Arnstein is een stad en gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, gelegen in het Landkreis Main-Spessart. De stad telt 8.158 inwoners.

## Geografie

Arnstein heeft een oppervlakte van 112,12 km² en ligt in het zuiden van Duitsland.

## Stadsdelen

* Altbessingen
* Arnstein
* Binsbach
* Binsfeld
* Büchold
* Gänheim
* Halsheim
* Heugrumbach
* Müdesheim
* Neubessingen
* Reuchelheim
* Schwebenried
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Arnstein · Aura im Sinngrund · Birkenfeld · Bischbrunn · Burgsinn · Erlenbach bei Marktheidenfeld · Esselbach · Eußenheim · Fellen · Frammersbach · Gemünden am Main · Gössenheim · Gräfendorf · Hafenlohr · Hasloch · Himmelstadt · Karbach · Karlstadt · Karsbach · Kreuzwertheim · Lohr am Main · Marktheidenfeld · Mittelsinn · Neuendorf · Neuhütten · Neustadt am Main · Obersinn · Partenstein · Rechtenbach · Retzstadt · Rieneck · Roden · Rothenfels · Schollbrunn · Steinfeld · Thüngen · Triefenstein · Urspringen · Wiesthal · Zellingen
# Aten-planetoïden

De Aten-planetoïden zijn een groep planetoïden die dicht bij de aarde komen, ze zijn genoemd naar de eerst ontdekte Aten-planetoïde (2062) Aten. Hun baan om de zon heeft een halve hoofdas van minder dan één AE. Bijna alle Aten-planetoïden hebben een aphelium van meer dan één AE. De Aten-planetoïden waarvan het aphelium volledig binnen de aardbaan ligt, worden Apohel-planetoïden genoemd. In september 2008 waren hiervan slechts 5 voorbeelden bekend: (163963) Atira, (164294) 2004 XZ130, 2004 JG6, 2005 TG45 en 2006 WE4. De kleinste halve hoofdas is die van (66391) Moshup, met 0,642 AE.
Enige bekende Aten-planetoïden zijn: (33342) 1998 WT24; (66391) Moshup; 1989 VA; 1998 DK36; 2000 BD19; 2002 AA29; 2003 CP20; 2004 FH; 2004 FU162; 2004 JG6; (2062) Aten; (3554) Amun; (3753) Cruithne en (99942) Apophis
In januari 2025 waren er 2980 Aten-planetoïden bekend.
# Neuvic-Entier

Neuvic-Entier is een gemeente in het Franse departement Haute-Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 1025 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Limoges.

## Geografie

De oppervlakte van Neuvic-Entier bedraagt 38,7 km², de bevolkingsdichtheid is 26,5 inwoners per km².

## Verkeer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Châteauneuf - Bujaleuf

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).