OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlietermonument

Het Vlietermonument bevindt zich bij de Vlieter, de plaats waar in 1932 de Afsluitdijk werd gesloten. Het is een monument bestaat uit een basis waarin zich een horecagelegenheid bevindt, een platform met balustrade en luifel, en een uitkijktoren. Het monument is ontworpen door architect Willem Dudok en in 1933 gebouwd.
Er is hier een voetbrug over de autosnelweg en aan weerszijden een parkeerplaats (Verzorgingsplaats Monument).
In zijn ontwerp voor de toren ging Dudok uit van de beschermende functie van de Afsluitdijk tegen de Noordzee. De bezoekers gaan via een brede open trap naar het balkon. Van onder een breed overstekend dak ziet de bezoeker het IJsselmeer in volle breedte. Vervolgens betreedt hij de wenteltrap in het trappenhuis. Het IJsselmeer blijft goed zichtbaar. Aan die kant van het trappenhuis zijn hoge raampartijen. Aan de kant van de Waddenzee is het trappenhuis niet van ramen voorzien. Pas bovenaan op het balkon is opeens de Waddenzee zichtbaar.
Bij de ingang van de toren is een bronzen reliëf van beeldend kunstenaar Hildo Krop geplaatst. Hierop staan drie steenzetters die basaltblokken plaatsen en de tekst: "Een volk dat leeft bouwt aan zijn toekomst."
De uitkijktoren is in 2006-2007 gerestaureerd.
* Vlietermonument
* Drie steenzetters, een bronzen reliëf van Hildo Krop in het Vlietermonument
# Eisuke Nakanishi

Eisuke Nakanishi (中西 永輔, Nakanishi Eisuke, Suzuka, 23 juni 1973) is een Japans voormalig voetballer die als verdediger speelde.

## Carrière

Eisuke Nakanishi speelde tussen 1992 en 2006 voor JEF United Ichihara en Yokohama F. Marinos.

## Japans voetbalelftal

Eisuke Nakanishi debuteerde in 1997 in het Japans nationaal elftal en speelde 14 interlands.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1997 | 5 | 0 |
| 1998 | 6 | 0 |
| 1999 | 1 | 0 |
| 2000 | 1 | 0 |
| 2001 | 0 | 0 |
| 2002 | 1 | 0 |
| Totaal | 14 | 0 |

## Externe link

* Eisuke Nakanishi op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 9 februari 2021.
1 Kojima · 2 Narahashi · 3 Soma · 4 Ihara · 5 Omura · 6 Yamaguchi · 7 Ito · 8 Nakata · 9 Nakayama · 10 Nanami · 11 Ono · 12 Lopes · 13 Hattori · 14 Okano · 15 Morishima · 16 Saito · 17 Akita · 18 Jo · 19 Nakanishi · 20 Kawaguchi · 21 Narazaki · 22 Hirano · Coach: Okada
# Arthur Vierendeel

Arthur Vierendeel (Leuven, 10 april 1852 – Ukkel, 8 november 1940) was een Belgisch ingenieur, hoofdingenieur-directeur Provinciale Technische Dienst West-Vlaanderen en daarna hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven.

## Levensloop

Hij behaalde zijn ingenieursdiploma in 1874 aan de Katholieke Universiteit Leuven. Zijn werk Cours de stabilité des constructions (1889) was gedurende meer dan een halve eeuw een belangrijk referentiewerk. Beide wereldoorlogen lagen aan de basis van de massale vernietiging van vierendeelbruggen. Een aantal hebben de oorlog overleefd, andere werden terug opgebouwd.
Zijn eerste brug bouwde hij in Avelgem over de Schelde in 1902.
Het vierendeelprincipe, een op een vakwerk lijkende constructie, maar met stijve hoeken, was ook toegepast in het vernielde World Trade Center te New York.

## Adel

Op 7 september 1932 werd Vierendeel in de Belgische adel opgenomen met de titel van ridder, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hoewel hij een wapenschild liet ontwerpen en als wapenspreuk Téméraire jamais, audacieux toujours nam en het diploma liet registreren, lichtte hij de open brieven niet, zodat de benoeming zonder gevolg bleef. Het belet niet dat hij algemeen ridder Vierendeel werd genoemd.
Arthur Vierendeel was getrouwd met Marie Vergote (1869-1906), dochter van luitenant-generaal Leopold Vergote.

## Straatnaam

De Brugse gemeenteraad gaf op 26 juni 2018 de naam Arthur Vierendeelweg aan de straat tussen de Blankenbergse Steenweg (rondpunt) en de Pathoekeweg.

## Literatuur

* André LEDERER, Arthur Vierendeel, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXXV, Brussel, 1969.
* O. JADOT, Discours, in Bulletin administratif de l'Union des Ingénieurs sortis des Écoles spéciales de Louvain, 1925
* J. VANDERHAEGEN, Discours, in: Bulletin administratif de l' Union des Ingénieurs sortis des Écoles spéciales de Louvain, 1925
* R. CLOET, Discours, in: Bulletin administratif de l'Union des Ingénieurs sortis des Écoles spéciales de Louvain, 1925
* A. VIERENDEEL, Discours, in: Bulletin administratif de l' Union des Ingénieurs sortis des Écoles spéciales de Louvain, 1925
* J. VANDERHAEGEN, Conférence, in: Bulletin administratif de l'Union des Ingénieurs sortis des Écoles spéciales de Louvain, 1935
* P. DE SMET, Éloge funèbre du chevalier Vierendeel, in: Bulletin technique de l'Union des Ingénieurs sortis des Écoles spéciales de Louvain, 1941
* ERFGOEDFORUM BRUGGE, Arthur Vierendeel en de Scheepsdalebrug, in: Brugge die Scone, aflevering 4, 2015
* Jozef BOSSU, Arthur Vierendeel 1852-1942. De mens en zijn werk, een boeiend verhaald, in: Arsbroek, jaarboek 33 (2016) p. 6-26
# Cryptoforis

Cryptoforis is een geslacht van spinnen uit de familie van de Idiopidae (valdeurspinnen).

## Soorten

* Cryptoforis absona Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis arenaria Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis cairncross Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis cassisi Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis celata Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis cooloola Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis fallax Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis grayi Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis hickmani Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis hughesae Wilson, Rix & Raven, 2020
* Cryptoforis mainae Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis montana Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis monteithi Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis tasmanica (Hickman, 1928)
* Cryptoforis victoriensis (Main, 1995)
* Cryptoforis woondum Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis xenophila Wilson, Raven & Rix, 2021
* Cryptoforis zophera Wilson, Raven & Rix, 2021
* ↑ Wilson, J. D., Raven, R. J., Schmidt, D. J., Hughes, J. M. & Rix, M. G. (2020) Total-evidence analysis of an undescribed fauna: resolving the evolution and classification of Australia’s golden trapdoor spiders (Idiopidae: Arbanitinae: Euoplini). Cladistics 36(6): 543-568.
# Station Barmouth

Barmouth is een spoorwegstation van National Rail in Wales.
# Jan Royé

Johan Herman (Jan) Royé (Amsterdam, 22 maart 1936 – onbekend, 11 maart 2023) was een Nederlands voetballer. Hij was linksback bij de proftak van FC Blauw-Wit Amsterdam.
Zijn in 1922 getrouwde ouders Johan Herman Royé (Roijé) en Johanna Geertruida de Harde voerden een textielwinkel in de Tweede Lindendwarsstraat 5. Hijzelf was sinds 1958 gehuwd met Willy Weverink, die hij leerde kennen op de kweekschool. Het echtpaar kreeg een zoon (Jan) en een dochter (Jacqueline). Jans zus Johanna Maria Roijé huwde met voetballer Herman van Raalte.
Royé groeide op in de Jordaan; eerst aan de Goudsbloemstraat, vanaf 1940 aan genoemde Lindendwarsstraat. Zijn voetballoopbaan bevond zich rond 1960. Hij speelde in het voetbalteam dat in 1961/1962 de derde plaats behaalde in de Eredivisie. De top 3 bestond toen uit Feyenoord, PSV; AFC Ajax werd vierde op twee punten van Blauw-Wit. Het was wel een uitschieter, na dat seizoen zakte de ploeg snel weg naar puur amateurclub. Royé stond bekend als schaver, een type die glijdend dan wel staand niemand ontziend een sliding uitvoerde. Herman van Raalte typeerde hem met
   Waar Jan Royé heeft gespeeld, kan nooit meer een paard grazen.
Hij werd wel gezien als een van de wingbacks, vleugelverdediger die “hoog op het veld’ staat; het woord bestond toen nog niet. Collegae uit dat team werden veel bekender dan Royé. Hij speelde onder meer met Barry Hughes, Martin Koeman en Erwin Sparendam. Thuiswedstrijden werden gespeeld in het Olympisch Stadion, alwaar Royé wel tegenover Coen Moulijn en Sjaak Swart en aldus de foto Henk Groot speelde. Royé maakte de teloorgang van Blauw-Wit mee, maar ook de wederopstanding binnen het amateurvoetbal (van laagste klasse naar hoofdklasse). Hijzelf ging van professioneel voetballer naar amateurvoetballer, werd veteraanvoetballer (tot zijn zestigste), elftalbegeleider, bestuurslid en uiteindelijk erelid.
Van voetballen kon je toen nog niet leven. Royé voerde net als zijn ouders een textielwinkel; in eerste instantie de winkel van zijn ouders. Later stond hij op dagmarkten in Haarlem en Wormerveer.
Van Royé is bekend dat hij graag gangmaker was op feestjes en partijen; hij kreeg feestjes op gang met liedjes spelen op een Hohnermondharmonica; een muziekinstrument dat hem ook in zijn laatste levensuren plezier bracht.
In 2022-2023 verloor Royé de strijd tegen kanker met uitzaaiingen. Hij koos daarbij voor euthanasie, vlak nadat hij zijn mondharmonica had neergelegd. Jan Royé werd op 17 maart gecremeerd.
* ↑ De geboorteaangifte vond plaats op 24 maart 1936.
* ↑ Redactie, Familieberichten: Overlijdensadvertentie moeder. Het Parool (17 juni 1977). Gearchiveerd op 25 maart 2023. Geraadpleegd op 25 maart 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Cupido’schot was raak. De Noord-Ooster (24 maart 1949). Geraadpleegd op 25 maart 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Hans van der Beek, Waar hij speelde, kon nooit meer een paard grazen (papier); Jan Roije 1936-2023 speelde nog even mondharmonica en ging heen (elektronisch). Het Parool (18 maart 2023). Gearchiveerd op 24 maart 2023. Geraadpleegd op 21 maart 2023.
# Palermo (Californië)

Palermo is een plaats in Butte County in Californië in de VS.

## Geografie

De totale oppervlakte bedraagt 101,1 km² (39,0 mijl²) waarvan 101,1 km² (39,0 mijl²) land is en 0,03% water is.

## Demografie

Volgens de census van 2000 bedroeg de bevolkingsdichtheid 56,6/km² (146,5/mijl²) en bedroeg het totale bevolkingsaantal 5720 als volgt onderverdeeld naar etniciteit:
* 77,99% blanken
* 0,58% zwarten of Afrikaanse Amerikanen
* 5,89% inheemse Amerikanen
* 2,40% Aziaten
* 0,12% mensen afkomstig van eilanden in de Grote Oceaan
* 7,87% andere
* 5,16% twee of meer rassen
* 15,59% Spaans of Latino
Er waren 1.989 gezinnen en 1.501 families in Palermo. De gemiddelde gezinsgrootte bedroeg 2,87.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Palermo.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Palermo op city-data.com
# Ryuzo Morioka

Ryuzo Morioka (森岡 隆三, Morioka Ryuzo, Yokohama, 7 oktober 1975) is een Japans voormalig voetballer die als verdediger speelde.

## Carrière

Ryuzo Morioka speelde tussen 1994 en 2008 voor Kashima Antlers, Shimizu S-Pulse en Kyoto Sanga FC. Het grootste deel van zijn carrière speelde hij als middenvelder voor Shimizu S-Pulse. In 2008 werd hij coach bij Kyoto Sanga voor het jeugdvoetbal.

## Japans voetbalelftal

Ryuzo Morioka debuteerde in 1999 in het Japans nationaal elftal en speelde 38 interlands.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1999 | 7 | 0 |
| 2000 | 14 | 0 |
| 2001 | 11 | 0 |
| 2002 | 2 | 0 |
| 2003 | 4 | 0 |
| Totaal | 38 | 0 |

## Externe link

* Ryuzo Morioka op National Football Teams
* ↑ The Rising Sun News, Ryuzo Morioka
* ↑ (en) Japan National Football Team Database
1 Kawaguchi · 2 Akita · 3 Matsuda · 4 Morioka · 5 Inamoto · 6 Hattori · 7 H. Nakata · 8 Morishima · 9 Nishizawa · 10 Nakayama · 11 Suzuki · 12 Narazaki · 13 Yanagisawa · 14 Santos · 15 Fukunishi · 16 K. Nakata · 17 Miyamoto · 18 Ono · 19 Ogasawara · 20 Myojin · 21 Toda · 22 Ichikawa · 23 Sogahata · Coach: Troussier
# Gerbilliscus afer

Gerbilliscus afer is een zoogdier uit de familie van de Muridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gray in 1830.

## Voorkomen

De soort komt voor in Zuid-Afrika.
* ↑ (en) Gerbilliscus afer op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Nationaal Actie Plan (NAP) 1325

Het Nationaal Actie Plan (NAP) 1325 partnerschap werkt aan een wereld waarin vrouwen en meisjes gelijkwaardig en betekenisvol deelnemen aan besluitvorming over vrede en veiligheid. Het streeft naar duurzame vrede, gelijke ontwikkelingskansen voor iedereen en een einde aan conflictgerelateerd geweld tegen vrouwen, mannen, meisjes en jongens.
Het NAP 1325 is een samenwerkingsverband tussen de ministeries van Buitenlandse Zaken, Defensie, Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Justitie en Veiligheid en meer dan 70 maatschappelijke organisaties in Nederland. Dit varieert van grote (internationale) ontwikkelingsorganisaties tot kleinschalige migranten-, vrouwen- en vredesorganisaties. Onder meer WO=MEN Dutch Gender Platform, Oxfam Novib, Cordaid, Hivos, Nederlandse Vrouwen Raad, PAX, PLAN International werken mee als ondertekenaar van NAP 1325.
Het NAP 1325 bevat de gezamenlijke toezeggingen om Resolutie 1325 van de VN-Veiligheidsraad en de opeenvolgende resoluties te implementeren, evenals andere internationale verplichtingen en toezeggingen op het gebied van 'Vrouwen, Vrede en Veiligheid'. Zoals CEDAW General Recommendation 30 en het VN Wapenhandelsverdrag.
Met het Nationaal Actie Plan 1325 heeft de Nederlandse overheid en maatschappelijke organisaties zich gecommitteerd aan het ondersteunen van vrouwen, mannen en jongeren in door conflicten getroffen landen en in Nederland bij hun inspanningen voor inclusieve vrede en veiligheid. De 'ondertekenaars' van het NAP 1325 doen dit in nauwe samenwerking met Nederlandse missies en lokale vrouwenorganisaties, mensenrechtenverdedigers en vredesopbouwers in (post)conflictlanden, en met migrantengemeenschappen en instellingen in Nederland.

## Visie en doelen

De visie van NAP 1325 is een wereld van duurzame vrede, veiligheid en ontwikkeling voor iedereen, waarin gelijke participatie van vrouwen en meisjes vanzelfsprekend is. Het NAP1325-partnerschap draagt nationaal en internationaal bij aan vijf doelen:
* Participatie
* Preventie
* Bescherming
* Hulp, wederopbouw en herstel
* Women, Peace and Security (WPS) mainstreaming

## Database

De database van de NAP 1325-gemeenschap is een groeiende verzameling van geschreven, visueel en audiomateriaal van de NAP 1325-gemeenschap. De database draagt bij aan het vergroten van onze collectieve kennis en vaardigheden, zodat wij en onze partners wereldwijd gezamenlijk beter worden in het implementeren van de Women, Peace and Securityn-agenda.

## Externe link

* Link naar de website
# Ctesias van Cnidus

Ctesias van Cnidus of kortweg Ctesias (Oudgrieks: Κτησίας) was een Griekse arts en geschiedschrijver uit de Carische stad Cnidus, die leefde eind 5e eeuw, begin 4e eeuw v.Chr.
Hij was afkomstig uit Cnidus, een oude Dorische stad gelegen op een schiereilandje aan de kust van Carië. Hij stamde uit een artsenfamilie, die haar afkomst terugvoerde op de legendarische Asclepius. Volgens de Suda, een negende-eeuws Bijzantijns lexicon, was zijn vader Ctesiarchos of Ctesiochos.
Een deel van zijn leven was hij de persoonlijke lijfarts van Artaxerxes II. Hij ging bijvoorbeeld mee op de veldtocht van Artaxerxes tegen diens broer Cyrus de Jongere in 401 v.Chr.. Volgens zijn eigen berichten bracht hij zeventien jaar door aan het hof van Artaxerxes II. In het jaar 398/397 keerde hij terug naar Cnidus. Over zijn belevenissen aan het hof van de Achaemenidische grootkoningen schreef hij Persica in drieëntwintig delen, waarvan slechts een uittreksel door de Byzantijnse patriarch Photios I is overgeleverd naast een reeks niet zelden gekleurde parafrases, door andere Griekse schrijvers overgeleverd.
De verhalen in Persica wijken in belangrijke opzichten af van de andere bronnen, met name van de Historiën van Herodotus. Zo zijn er verhalen die Herodotus niet geeft, treden er personen in op met afwijkende namen en zijn de belangrijkste zeeslagen in de Tweede Perzische Oorlog (480- 479), die bij Salamis en bij Plataeae, in chronologische volgorde verwisseld. In de Oudheid bestond al twijfel aan de juistheid van Ctesias berichtgeving. Zo zegt Plutarchus:
    "Maar het is onwaarschijnlijk dat Ctesias, zelfs al heeft hij in zijn werk een uitgelezen mengeling ingevoegd van buitengewone en ongeloofwaardige verhalen, onbekend zou zijn met de naam van de koning aan wiens hof hij leefde als arts van de vrouw, de moeder en de kinderen van de koning [...]" Plutarchus, Artaxerxes, I.1
Ctesias schreef ook een Indica, waarin hij de mensen en dieren van het Indisch subcontinent beschreef. Veel beschrijvingen lijken eerder op fantasie (van Ctesias of van zijn bronnen) terug te gaan dan op de werkelijkheid. Ook dit werk is net als de Persica slechts in de vorm van een uitgebreid uittreksel van Photius bewaard gebleven.

## Literatuur

* Dominique Lenfant, Ctésias de Cnide. La Perse. L' Inde. Autres fragments, Parijs 2004.
* Jan P. Stronk, "Ctesias of Cnidus, a Reappraissal" in: Mnemosyne 60 (2007) 25-58.
* Jan P. Stronk, Ctesias' Persian History. Part 1: Introduction, Text, and Translation, Düsseldorf 2010.

## Externe link

* Ctesias of Cnidus Engelstalig overzichtsartikel met verwijzingen naar een reconstructie van de Persica en het volledige uittreksel van Photius
# Parnon

Parnon, Parnonas (Grieks: Πάρνων / Πάρνωνας) of Malevos (Μαλεβός) is een bergketen of massief in het oosten van de Peloponnesos. Het westelijke deel ligt in de prefectuur Laconia en het noordoostelijke deel in de prefectuur Arcadia. De Parnon-bergketen scheidt Laconia van Arcadia. De bergketen is maximaal 1.935 m hoog. De top biedt een panoramisch uitzicht op grote delen van Arcadia, Laconia en de zuidelijke prefecturen van Argolis.

## Geografie
### Fysiek

Het Parnon-massief is verdeeld in drie delen. Het noordelijkste en hoogste deel ligt 30 kilometer ten noorden van Doliana in Noord-Kynouria (oostelijk Arcadia), ten zuidoosten van de Platanaki-pas. Onder de berg liggen bossen van zwarte den en spar; boven op de berg graslanden. Tussen de pas en Kounouria in het zuiden ligt 22 km van het centrale deel van Parnon, lager dan het noordelijke deel. De resterende 38 km, nog lager maar nog steeds bergachtig, loopt van Kounouria naar de zee bij Epidaurus Limera, in Monemvasia.

### Politiek

De dichtstbijzijnde plaatsen zijn:
* Ano Doliana, noord
* Kastanitsa, noordoosten
* Agios Vasileios, oost
* Platanaki, oost
* Palaiochori, oost
* Kosmas, zuidoosten
* Geraki, zuid
* Kallithea, zuidwesten
* Vamvakou, west

## Geologie

De Parnon-bergketen bestaat overwegend uit kalksteen. Bij de berg ligt de op vier na diepste grot in Griekenland, het Peleta Sinkhole (diepte -543 m) en de indrukwekkende verticale grot Propantes (-360m).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Parnon op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Steengooi-incident

Een steengooi-incident is een voorval waarbij voorwerpen vanaf een viaduct op een weg, vaar- of treinverbinding wordt gegooid. Het kan gezien worden als een vorm van vandalisme.

## Gevaar

Omdat het voorwerp met grote snelheid het voorbijrijdende voer- of vaartuig raakt, is de kans op zwaar lichamelijk letsel of dodelijke slachtoffers groot. Bovendien hebben de voertuigen vaak ook een hoge snelheid, en kan zelfs het laten vallen van een klein object op het voertuig al een gevaarlijke schrikreactie bij de bestuurder veroorzaken.

## Nederland

Rijkswaterstaat heeft na een reeks voorvallen met soms dodelijke afloop besloten om hekken te plaatsen op risico-viaducten en bruggen. Risico-viaducten en bruggen zijn objecten die dicht bij een bebouwde kom van een plaats liggen en waar veel jongeren langs komen of waar een uitgaansgelegenheid dicht bij ligt.

## Incidenten

* Op 9 januari 2005 komt een vrouw om op de Nederlandse A4 bij Rijswijk (Zuid-Holland) doordat vandalen een stoeptegel op haar auto gooien.
* Op 22 maart 2008 komt een vrouw om op de A29 in Duitsland doordat een blok hout door de voorruit van de auto wordt gegooid.
# Falklandbooteend

De falklandbooteend (Tachyeres brachypterus) is een eend uit de familie Anatidae. Hij leeft op de Falklandeilanden, gelegen in het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan (voor de kust van Argentinië). Het is een van de twee vogelsoorten die endemisch zijn op deze eilanden. De andere is de Cobbs winterkoning (Troglodytes cobbi).

## Beschrijving

Falklandbooteenden hebben zeer korte vleugels, waardoor hun vliegvermogen niet beter ontwikkeld is dan dat van de kip. Het verenkleed is donkergrijs, met een witte streep achter het oog. Er is veel gelijkenis met de vliegende booteend (Tachyeres patachonicus), die op het vasteland van Zuid-Amerika leeft. Ook die vliegt zelden, maar kan het beter dan de falklandbooteend.

## Voorkomen en leefgebied

De falklandbooteend is een algemene standvogel op de Falklandeilanden. Het leefgebied wordt gevormd door rotsige kusten in de nabijheid van rustig water met kelpwoud. De vogel is sterk gebonden aan zeewater en kustgebieden. Hij komt daardoor niet verder dan drie kilometer landinwaarts voor. Voor zoetwater om te drinken en te baden gaat het dier tot maximaal vijf kilometer van de kust.
* ↑ '"`UNIQ--templatestyles-00000000-QINU`"'(en) Falklandbooteend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) Latham, 1790. Anas brachyptera (protoniem). Index Orn., 2, p. 834. BHL
# Wolfgang Beltracchi

Wolfgang Beltracchi (Höxter, 4 februari 1951), echte naam: Wolfgang Fischer, is een Duitse kunstschilder en vervalser.

## Levensloop

Beltracchi maakte jarenlang schilderijen in de stijl van onder anderen Max Ernst, Heinrich Campendonk, Johannes Molzahn, Max Pechstein, Fernand Léger en Kees van Dongen en verkocht deze, samen met onder meer zijn vrouw Helene, als echt. Zij claimden dat deze werken afkomstig waren uit de Werner Jägers-collectie die in werkelijkheid niet bestond.
In 2011 werd Beltracchi hiervoor tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld.

## Autobiografie

* Helene Beltracchi, Wolfgang Beltracchi: Selbstporträt, Rowohlt 17/01/2014, ISBN 978-3-498-06063-3

## Literatuur

* Stefan Koldehoff en Tobias Timm: Falsche Bilder, Echtes Geld, Galiani Berlín, ISBN 978-3-86971-057-0