OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jules Lootens

Jules Lootens (Gent, 10 maart 1893 - Gross-Rosen, 6 december 1944) was een lid van het Belgische verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Lootens was sinds 1942 hoofdonderwijzer in het gesticht O.L.V. van Deynsbeke in Zottegem. Hij was master van de scoutsgroep en brigadechef van het Geheim Leger in het verzet. Als weerstander bracht hij clandestiene bladen in omloop, waarschuwde door de Duitse bezetter verdachte personen, hielp mee bij het verbergen en laten ontsnappen van geallieerde vliegeniers. Hij opereerde als verbindingsagent met Engeland. Jules Lootens maakte een oriënteringskaart, die zich in de toren van de Zottegemse Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk bevond. Dankzij het windroosdoek kon de torenwacht de lokale hulpdiensten op de hoogte brengen van inslaande bommen en explosies. Op 24 september 1943 werd Lootens door de Gentse Gestapo opgepakt. Via de gevangenis van Gent en de gevangenis van Sint-Gillis kwam hij in de Duitse kampen terecht. Hij werd van Sint-Gillis naar Kamp Esterwegen overgebracht en daarna naar Groß Strehlitz; op 30 oktober 1944 werd hij op transport gezet naar Groß-Rosen. Op 27 mei 1945 meldde Radio Brussel dat Jules Lootens vrij was en in Bern zat, maar deze informatie klopte niet. Lootens overleed al op 7 december 1944 in het kamp van Groß-Rosen in Silezië (Polen)
Op 23 januari 1947 werd een rouwdienst gehouden in de Zottegemse Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk. Op 5 oktober 1947 liet collegedirecteur Back, links in de inkompartij van de school, een arduinen gedenkplaat maken ter nagedachtenis van Jules Lootens en van André Baele (de twee onderwijzers die het slachtoffer waren geworden van de Tweede Wereldoorlog). Het monument werd gemaakt door de firma Van de Velde uit Sint-Niklaas. De gedenkplaat werd bekostigd door het verkopen van duizend foto's van de gedenksteen. De tekst op de gedenkplaat luidde als volgt: Zij gaven hun leven voor God, koning en vaderland Mr Jules Lootens, schoolbestuurder van 't gesticht O.L. Vrouw van Deynsbeke geboren te Gent 10-3-1893 weggehaald 24-9-1943 overleden te Gross-Rosen 6-12-1944 Mr André Baele leraar aan 't gesticht O.L. Vrouw van Deynsbeke geboren te Strijpen 9-3-1916 gevallen te Strijpen 3-9-1944 van wege school - gemeentebestuur - C.O.V - vrienden. De gedenkplaat verdween bij het ombouwen tot appartementencomplex Collegium. In september 2024 werd de gedenksteen teruggeplaatst ter gelegenheid van 80 jaar bevrijding.
In de Zottegemse wijk Bevegem werd de Jules Lootenslaan naar hem vernoemd. Zijn naam staat ook vermeld op het Oorlogsmonument op het Politiek Gevangenenplein.
# Station Allens West

Allens West is een station van National Rail in Stockton-on-Tees in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# William Lemaire

William Lodewijk Gerard Lemaire (Indramajoe (Ned.-Indië), 25 september 1907 – Leiden, 15 februari 1976) was een Nederlands jurist. Hij was een katholieke Indische Nederlander en medestander van Welter, die in 1952 in de Tweede Kamer de Katholiek Nationale Partij kwam versterken. Hij kwam als jurist vooral op voor de belangen van de repatrianten.

## Biografie

William Lodewijk Gerard Lemaire werd geboren op 25 september 1907 in Indramajoe als zoon van Ludovicus Franciscus Lemaire en Wilhelmina Risa. Hij ging eerst naar de Hogereburgerschool en in 1930 studeerde hij af aan de Rechtshogeschool van Batavia. Twee jaar later promoveerde hij aldaar op het proefschrift Overgang van godsdienst als probleem voor het intergentiel privaatrecht.
Van 1930 tot 1934 was hij ambtenaar ter beschikking van de Landraad in Nederlands-Indië en daarna was hij tot 1938 ambtenaar op het departement van Justitie in Batavia. Vervolgens was hij van 1939 tot 1942 voorzitter van de landraad Djokja en Pekalongan. Van 1942 tot 1945 was hij krijgsgevangene van de Japanners. In 1946 volgde zijn benoeming tot buitengewoon hoogleraar internationaal privaatrecht, inleiding tot de rechtswetenschappen en intergentiel recht aan de Rechtshogeschool in Batavia. Hij vervulde deze functie tot 1951. Daarnaast was hij hoofdambtenaar op het departement van Justitie en in 1948 werd hij fungerend secretaris-generaal. Het jaar erop was hij kortstondig gewoon secretaris-generaal. Van 1949 tot 1951 was hij algemeen adviseur bij het ministerie van justitie in Indonesië. Datzelfde jaar werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Ook was hij Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
In 1952 nam hij in Nederland namens de Katholiek Nationale Partij zitting in de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Hij vervulde deze functie tot 3 juli 1956. In 1955 werd hij benoemd tot buitengewoon hoogleraar in het conflictenrecht aan de Universiteit Leiden. Het jaar erna werd zijn buitengewoon hoogleraarschap omgezet in een gewoon hoogleraarschap. Hij aanvaardde dit ambt met de rede Kwesties bij de studie van het intergentiel recht. In 1957 werd het burgerlijk recht toegevoegd aan zijn leeropdracht.
Hij overleed op 15 februari 1976 in Leiden.

## Publicaties (selectie)

* Overgang van godsdienst als probleem voor het intergentieel recht (1932)
* Het Wetboek van Strafrecht van Nederlands-Indië vergeleken met het Nederlandse Strafwetboek (1934)
* Het recht in Indonesië (1952)
* Kwesties bij de studie van het intergentiel recht (1956)
* Nederlands internationaal privaatrecht (1968)
* Enige nieuwe stromingen op het gebied van het internationaal privaatrecht (1975)
# Kalloni FC

Kalloni Lekanopedio Football Club (Grieks: Αθλητική Ένωση Λεκανοπεδίου Καλλονής, Α.Ε.Λ.Κ) was een Griekse sportclub uit Mytilene.
Kalloni FC maakt in het seizoen 2013/14 zijn debuut in de hoogste competitie van Griekenland, de Super League. In 2016 degradeerde de club. Na degradatie in 2017 werd de club opgeheven.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1994 na een fusie van Apollon Dáfia (opgericht in 1969) en Arisvaios Kalloni (opgericht in 1954), twee clubs die zijn gevestigd in dorpen in de wijde omgeving van Kalloni, vandaar de term lekanopedio (bekken) in de volledige naam van de club.

## Bekende (ex-)spelers

* Spyros Fourlanos
# Kasteel Oulu

Kasteel Oulu (Zweeds: "Uleaborgs slott", Fins: "Oulun linna") is een voormalig kasteel in Oulu, Finland. Het werd gebouwd op een eiland in de delta van de rivier Oulujoki in 1590. Het grootste gedeelte van het kasteel bestond uit hout en opgeworpen aarden wallen. Vermoedelijk bestond er eerder een kasteel op dezelfde locatie rond 1375. De enige verwijzing over dit kasteel komt voor in de Russische "Sophia kroniek", daar staat vermeld dat mannen uit Novgorod het "nieuwe" kasteel aan de Oulu rivier probeerden te veroveren in 1377, wat mislukte.
Rond 1590 geeft Johan III van Zweden de opdracht een kasteel te bouwen op het eiland Koskikeskus (later Linnansaari genoemd), dit gebeurt onder de architect Peter Bagge. Het kasteel heeft een rol gespeeld in de "Stokkenoorlog" van 1596-1597, een oorlog van vier maanden tussen Zweedse adel onder leiding van Klas Flemming en lokale bewoners onder Jaako Ilkka. Op 8 april 1605 benoemd Karel IX van Zweden zijn afgezant Isak Behmile tot gouverneur van het kasteel.
De hedendaagse ruïne op het eiland Linnansaari stamt uit de periode 1590-1605. Het kasteel werd zwaar beschadigd in 1715, toen de Russische strijdkrachten het in brand staken tijdens de Grote Noordse Oorlog. Het kasteel werd helemaal verwoest tijdens een explosie in de kruidkamer in 1793, toen een blikseminslag de opslag raakte.
Er werd in 1875 een houten constructie gebouwd boven op de voormalige kruidkamer door een plaatselijk school uit Oulu, waar ze een observatorium bouwde. Het gebouw werd later een stenen observatorium ontworpen door Wolmar Westling. Het gebouw is sinds 1912 een cafetaria en er is een kleine ruimte ingericht als tentoonstelling over de geschiedenis van het kasteel.
* Observatorium op de fundamenten van het kruithuis
* steen resten van de toegangspoort van het kasteel
* olieverf schilderij voorstelling van het kasteel Oulu
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oulu Castle op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Station Ashurst (New Forest)

Ashurst New Forest is een station van National Rail in Ashurst (Hampshire), New Forest in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door South West Trains.
# Lettermonument

Een lettermonument of plaatsnaamattractie is een monumentale groep letters of tekens in de openbare ruimte die de naam van bijvoorbeeld een stad of een regio vormen.
In 1977 introduceerde de staat New York als stadspromotie een variant met een hartsymbool: I❤ NY. Dit logo was onderdeel van een reclamecampagne om toeristen te trekken en een positieve boodschap te verspreiden toen de staat een lange financiële crisis doormaakte. De combinatie "I ❤️" is op talloze manieren nagevolgd, ook voor commerciële productreclames.
Een bekend Nederlands lettermonument was I amsterdam waarvan in 2004 meerdere exemplaren in Amsterdam geplaatst werden. Van het exemplaar op het Museumplein werden per dag gemiddeld 6.000 selfies gemaakt en het werd uiteindelijk verplaatst vanwege de overmaat aan toeristen die het trok. Tot 2018 stond het op de zichtas die over het plein en de Museumstraat naar het Rijksmuseum liep; evenzo staat TORONTO op de as naar het stadhuis van deze Canadese stad. In beide gevallen versterkt de spiegeling in een vijver de zichtas.
Andere voorbeelden zijn WEstland, ‘ONLYLYON’, ‘#WOWMOSCOW’ en ‘I ambarawa in Westland, Lyon, Moskou en Ambarawa.

## Galerij

* Hollywood Sign, Hollywood, Verenigde Staten
* Montevideo, Uruguay, met wisselende thema's; regenboogversie uit 2015.
* Srefidensimonument, Paramaribo, Suriname
* TER👃👃, Stadhuisplein Terneuzen, Nederland
* Toronto, Canada, bij het stadhuis
* I❤MONS bij het kort tevoren geopende Station Bergen (Mons)
* Oostkust van het Hondurese eiland Roatán
* Conferentiecentrum Bakoe, Azerbeidzjan, met gekanteld hart om een B te vormen
# T.Raumschmiere

T.Raumschmiere is de artiestennaam van de Duitse electroproducer Marco Haas (1975). Zijn muziek kent veel invloeden uit de punk, waar hij zo nu en dan ook uitstapjes naar maakt. Hij is vooral bekend om zijn plaat Monstertruckdriver uit 2003. Hij is ook mede-eigenaar van het label Shitkatapult.

## Biografie

De in Heidelberg geboren Haas begon in de jaren negentig als drummer bij de punkband Zorn, die twee albums uitbracht. Daarna zat hij bij de band Stormbow. Voor het debuutalbum richtte hij in 1997 het label Shitkatapult op samen met Apparat. In 1998 veranderde hij echter zijn geluid naar dance. Hij verhuisde naar Berlijn en begon daar diverse projecten. Een daarvan werd zijn alter ego T.Raumschmiere. Hiermee bracht hij enkele singles uit. Dit vroege werk werd verzameld op The Great Rock ‘n’ Roll Swindle (2002). In 2002 verscheen zijn debuutalbum Anti. Ook startte hij weer als drummer voor de band Mos Eisley Rock.
Zijn doorbraak kwam in 2003 met het album Radio Blackout, waarop Miss Kittin te gast was. Het pakkende nummer Monstertruckdriver werd een hit in meerdere landen en een Dancesmash op Radio 538. Hij bouwde een liveact op waarbij hij zelf als zanger optrad. Het album werd gevolgd door Blitzkrieg Pop (2005), waarop Sandra Nasic (Guano Apes) en Ellen Alien te gast waren. In 2006 werden oude ambientprobeersels verzameld op // Random Noize Sessions Vol. I. Daarna volgde nog I Tank U (2008), waarop hij zich als songwriter profileerde.
Daarnaast had hij nog enkele zijprojecten. Zo zat hij in de band Crack Whore Society, dat in 2007 een titelloos debuutalbum uitbracht. Ook vormde hij met Ulli Bomans het duo Shrubbn dat in 2013 het album Echos uitbracht.
* Biblioteca Nacional de España: XX1800306
* Gemeinsame Normdatei: 135298911
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7826 8614
* MusicBrainz: da9138a4-67e5-4cd7-bf2f-6ecf6ca632e8
* Virtual International Authority File: 87601709
* WorldCat (via VIAF): 87601709
# Poent

Poent in hiërogliefen :
Poent of Punt, ook wel Land van Poent of Ta Netjer (land van god), is een mythisch land dat in diverse reisverslagen en religieuze teksten uit het oude Egypte wordt vermeld. Historici plaatsen Poent in het hedendaags Somalië. De oude Egyptenaren zagen het Land van Poent als een heilig land en "land van de goden", wat door oudere egyptologen werd uitgelegd als "land van de voorouders".

## Geschiedenis

Het land Poent werd nooit door de Egyptenaren veroverd. De expedities naar Poent zijn de bekendste en vonden in koninklijke staatsopdracht plaats.
De oudst bekende expeditie naar het Land van Poent werd door koning Sahoere (5e dynastie van Egypte) georganiseerd. Dit wordt vermeld op de Steen van Palermo.
Ten tijde van Pepi II werd een pygmee vanuit Poent naar Egypte gebracht.
Ook onder Mentoehotep II, Mentoehotep III (11e dynastie), Amenemhat II en Senoeseret II (12e dynastie) vonden expedities plaats.
De meest beroemde is de expeditie tijdens de regeerperiode van de vrouwelijke farao Hatsjepsoet (18e dynastie) die bedoeld was om Egyptische goederen te ruilen voor goud, mirre, wierook, ivoor, ebbenhout en huiden van roofkatten. Ook werden 31 bomen mee teruggenomen naar Thebe om aan de god Amon-Re te presenteren en te herplanten bij Hatsjepsoets dodentempel in Deir el-Bahri. In de tempel van Hatsjepsoet zijn in de zuidelijke 'hal met de Poentreliëfs' (ca. 1470 v. Chr.) op een aantal reliëfs afbeeldingen van Poent te zien met ronde paalwoningen: huizen in de vorm van bijenkorven, op palen gebouwd. Verder zijn er palmen, bavianen, neushoorns en giraffen. Ook zijn zeeschepen afgebeeld, en de vorst van Poent met zijn vorstin.
De laatst bekende expeditie vond plaats ten tijde van Ramses III (20e dynastie).

## Locatie

Poent ligt ergens in het grote gebied van Oost-Afrika. Somalië wordt als de meest voor aan de hand liggende locatie gezien. Er wordt ook gezocht in de Hoorn van Afrika (Ethiopië, Eritrea, Djibouti en Somalië). Archeologische bewijzen zijn echter nog niet gevonden. De naam Puntland, een provincie van Somalië, is van de naam Poent afgeleid.

## Literatuur

* Manley, Bill, De zeventig beroemdste mysteries van het Oude Egypte (2003), Thoth, ISBN 90 209 5281 1
# Station Bargeddie

Bargeddie is een spoorwegstation van National Rail in Schotland.
# Spunk

Spunk was een Nederlands webzine en uitgeverij voor en door jongeren tussen de 18 en 25 jaar oud.

## Geschiedenis

Het online magazine werd in 2001 opgericht door uitgever Frank Bierens en (voormalig) hoofdredacteur Erwin van der Zande. Het initiatief ontstond uit onvrede over de bestaande jongerenbladen, waarin jongeren zich volgens de oprichters niet meer konden herkennen. In 2005 was de 21-jarige Jan Hoek hoofdredacteur.
Op 1 september 2003 ging Spunk een alliantie aan met NRC Handelsblad, waarmee Spunk.nl het online jongerenmagazine van NRC.nl werd. Niettemin bleef Spunk een zelfstandige en redactioneel onafhankelijke uitgave. In 2007 vertrok Spunk bij NRC.
Op 1 juli 2004 ging Spunk onder de naam Spunk Boeken een samenwerkingsverband aan met Vassallucci. In 2005 vertrok Spunk weer bij Vassallucci.
Later sloot ook uitgever Rothschild & Bach zich aan. Meerdere medewerkers van Spunk hebben een boek uitgebracht bij Spunk Boeken, zoals Raoul de Jong (die voor Stinknegers de Dick Scherpenzeel Prijs won), Hannah Buenting, Wiegertje Postma, Hadjar Benmiloud, Renske de Greef en Jan Hoek (samen met De Greef).
In 2005 ging Spunk een samenwerkingsverband aan met Radiozender Kink FM. In Oeverloos, het interviewprogramma van Kink FM, was vanaf 6 november 2005 iedere zondag een column van een Spunk-medewerker te horen.
In 2006 begon Spunk met een dagelijks (op werkdagen) internetjournaal van vijf minuten, As The World Spunks, met presentatoren Wieger Windhorst en Gwen Pol. Het journaal werd in maart 2007 bekroond met een Dutch Bloggie voor beste videolog, en in 2008 opnieuw met een Dutch Bloggie voor de beste Sport/Entertainment/fun-blog.

## Externe link

* Website van Spunk (Gearchiveerd op 25 september 2007)
# Rettenschöss

Rettenschöss is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Tirol, en maakt deel uit van het district Kufstein. Rettenschöss telt 464 inwoners.
Alpbach · Angath · Angerberg · Bad Häring · Brandenberg · Breitenbach am Inn · Brixlegg · Ebbs · Ellmau · Erl · Kirchbichl · Kramsach · Kufstein · Kundl · Langkampfen · Mariastein · Münster · Niederndorf · Niederndorferberg · Radfeld · Rattenberg · Reith im Alpbachtal · Rettenschöss · Scheffau am Wilden Kaiser · Schwoich · Söll · Thiersee · Walchsee · Wildschönau · Wörgl
* Gemeinsame Normdatei: 1084142422
* Virtual International Authority File: 704145662624605030777
* WorldCat (via VIAF): 704145662624605030777
# Basketbalkaarten

Een basketbalkaart is een soort ruilkaart met betrekking tot basketbal, gewoonlijk gedrukt op karton, zijde, of plastic. Op deze kaarten staan één of meer spelers van de National Basketball Association, National Collegiate Athletic Association, Olympisch basketbal, Women's National Basketball Association, Women's Professional Basketball League, of een ander basketbal-gerelateerd thema.
Enkele noemenswaardige producerende bedrijven zijn Panini Group (heden), Bowman Gum en Topps (vroeger).

## Geschiedenis

De eerste basketbalkaarten werden geproduceerd in 1910, in een serie die gecatalogiseerd werd als College Athlete Felts B-33. De complete serie omvatte tien verschillende sporten, waarvan slechts 30 kaarten verband hielden met basketbal. De kaarten werden uitgegeven als een premie voor het inwisselen van sigaretten door het aantal pakjes dat nodig was om de tabakskaarten in te wisselen.
De volgende serie basketbalkaarten werd uitgegeven in 1911, in twee afzonderlijke series, T6 College Series, van ongeveer 15 bij 20 cm, en T51 College Series, van ongeveer 5 bij 7,5 cm. Deze series omvatten een verscheidenheid aan sporten, waarbij slechts 6 kaarten in verband werden gebracht met basketbal. Eén kaart uit de T6 serie, en vijf kaarten uit de T51 serie. Beide series werden in twee variaties geproduceerd; de ene met de tekst College Series, de andere met de tekst 2nd Series. De kaarten werden verkregen in ruil voor vijftien Murad sigaretten-coupons. Het aanbod liep af op 30 juni 1911.
Basketbalkaarten werden niet meer gezien tot 1932, toen C.A. Briggs Chocolate een set met 31 kaarten uitgaf die meerdere sporten bevatte. In ruil voor een complete set kaarten, bood Briggs een honkbaluitrusting aan. Het aantal basketbalkaarten in de set is niet bekend.
Bowman Gum produceerde de eerste NBA-kaarten, te beginnen in 1948, en bracht een 72-delige set uit met daarin de George Mikan rookiekaart. Een ander Amerikaans bedrijf, Topps, begon kaarten te produceren in 1958, en keerde terug naar de productie in 1969-70. Fleer beleefde zijn hoogtepunt in 1961-62, en keerde terug in 1986-87, om de basketbalkaarten industrie nieuw leven in te blazen door een set uit te brengen die de rookiekaarten van Michael Jordan en Charles Barkley bevatte. Deze set wordt door veel basketbalkaartverzamelaars gezien als de 1952 Topps of basketball. In de jaren 1990/2000, produceerden verschillende bedrijven basketbalkaarten, waaronder Topps, Fleer, en Upper Deck.
In 2009 gaf de NBA de rechten voor de productie en verkoop van basketbalkaarten in licentie aan de Italiaanse Panini Group, die de enige licentiegever voor de competitie en de spelers werd. Panini is sindsdien NBA-licentiehouder.
# Voy a bailar

Voy a bailar is een lied van de Marokkaans-Nederlandse rapper Ali B in samenwerking met de Algerijns-Franse rapper Boef, de Dominicaans-Nederlandse zanger Rolf Sanchez en de Marokkaans-Zweeds producer RedOne. Het werd in 2017 als single uitgebracht.

## Achtergrond

Voy a bailar is geschreven door Marc Anthony, Sam Debbie, Alex Papaconstantinou, Nadir Khayat, Bilal Hajji en Björn Djupström en geproduceerd door RedOne. Het is een nummer uit de genres nederhop, latin pop en dancehall. Het is een bewerking van de nummers Quiéreme van Jacob Forever en Farruko uit 2017 en Vivir mi vida van Marc Anthony uit 2013, wat op zichzelf weer een bewerking is van C'est la vie van Khaled uit 2012. In het lied wordt er gezongen in verschillende talen: Nederlands en Spaans. In het nummer rappen en zingen de artiesten over een meisje dat zelf niet beseft hoe leuk en mooi ze is. In het lied proberen de artiesten haar daarvan te overtuigen. De single heeft in Nederland de dubbelplatinastatus.
De samenwerking van de drie in Nederland levende artiesten met de internationale producer RedOne komt voor uit de vriendschap van RedOne met Ali B. Het was hiermee ook de eerste keer dat de vier artiesten met elkaar samenwerken. Onderling werkten alleen Boef en Ali B al eerder samen. Dit deden zij op Een klein beetje geluk, Ik ga weg en Money voor mij. Ze herhaalden de samenwerking later op Slow down, Spektakel en Sneaky money.

## Hitnoteringen

De artiesten hadden succes met het lied in de hitlijsten van Nederland. In de Nederlandse Top 40 kwam het tot de negende positie. Het was vijftien weken in de Top 40 te vinden. Het piekte op de dertiende plaats van de Nederlandse Single Top 100 en stond achttien weken in deze hitlijst.
* ↑ Voy a bailar. Top 40. Geraadpleegd op 11 januari 2023.
* ↑ Voy a bailar. Dutchcharts. Geraadpleegd op 11 januari 2023.
* ↑ Ali B ft. Rolf Sanchez, Boef & RedOne – Voy A Bailar. Hitzound. Geraadpleegd op 11 januari 2023.
* ↑ Voy a bailar. Genius. Geraadpleegd op 11 januari 2023.
* ↑ Goud/Platina. NVPI. Gearchiveerd op 18 december 2023. Geraadpleegd op 11 januari 2023.
* ↑ RedOne verricht vriendendienst voor Ali B. de Megaman. Geraadpleegd op 11 januari 2023.
# Psapharochrus cornutus

Psapharochrus cornutus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Henry Walter Bates.
# Station Brélidy - Plouëc

Station Brélidy-Plouëc is een spoorweghalte in de Franse gemeente Plouëc-du-Trieux. Zij wordt bediend door treinen van het netwerk TER Bretagne op het traject Guingamp - Paimpol.
# Station Aviemore

Station Aviemore ((en) Aviemore railway station) is een spoorwegstation van de National Rail aan de Highland Main Line in het plaatsje Aviemore in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail. Het station is het eindpunt van de Strathspey Railway.

## Geschiedenis

Het station werd op 3 augustus 1863 geopend door de Inverness and Perth Junction Railway, later de Highland Railway.
In 1898 werd de Inverness and Aviemore Direct Railway geopend. Deze spoorlijn maakte een direct verbinding tussen Inverness en Perh mogelijk. Voordien moesten treinen een omweg maken via Forres. Door de opening van deze nieuwe spoorlijn werd Aviemore een belangrijk spoorwegknooppunt. Hiervoor werd het station herbouwd en uitgebreid.
De spoorlijn naar Forres werd ten gevolge van de Beeching Axe in 1963 gesloten voor passagiersvervoer. Deze lijn werd later een toeristische spoorweg en werd omgedoopt tot Strathspey Railway. Tot 1998 mochten de uitbaters van deze spoorweg geen gebruik maken van de faciliteiten van het station. Daarom werd een nieuw station geopend, dat enkele honderden meters van het huidige station lag.
Eind jaren negentig besloot het bestuur van Aviemore om de belangrijkste toeristische attractie van het plaatsje dichter bij het centrum te brengen. Hierop werd het station grondig gerenoveerd en werd het de Strathspey Railway toegestaan om gebruik te maken van de faciliteiten van het station. Daarna werd het andere, nieuw gebouwde station weer gesloten.
Het andere station heette Aviemore (Speyside) railway station.
* ↑ Office of Rail and Road, Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station (21 november 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.