OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jack Hemingway

Jack Hemingway, voluit John Hadley Nicanor Hemingway (Toronto, 10 oktober 1923 – New York, 1 december 2000) was een Amerikaans sportvisser, die twee autobiografische boeken schreef. Hij was de oudste zoon van schrijver Ernest Hemingway.

## Biografie

Hemingway werd in Canada geboren als enige kind van Ernest Hemingway en diens eerste vrouw Hadley Richardson. Hij had twee halfbroers: Patrick en Gregory. Hemingway diende in de Tweede Wereldoorlog en verbleef van 1944 tot 1945 in Duitse krijgsgevangenschap. Na de oorlog ontving hij de Franse onderscheiding Croix de guerre. In 1949 huwde hij met Puck Whittlesey. Ze kregen drie kinderen: Joan (1950), Margaux (1954-1996) en Mariel (1961). Een bekende kleindochter van hem is Dree Hemingway.
Samen met zijn moeder verzorgde hij de redactie van zijn vaders postuum uitgegeven memoires A Moveable Feast (1964). Zelf schreef hij twee autobiografische boeken: Misadventures of a Fly Fisherman: My Life With and Without Papa (1986) en A Life Worth Living: The Adventures of a Passionate Sportsman (postuum uitgegeven in 2002). In 1988 overleed zijn vrouw. Hemingway zelf overleed in 2000 op 77-jarige leeftijd.
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058614934806706
* CiNii: DA02702723
* Gemeinsame Normdatei: 133220095
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8145 1516
* Library of Congress Control Number: n85346104
* National Archives and Records Administration: 10568876
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00468194
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072459638
* SNAC: w6bs0vjc
* Virtual International Authority File: 65189885
* WorldCat: E39PBJvxwqDDXH8vrbHRYd3JDq
# Meli Meise

Meli Meise (ook bekend als Meli Strombeek) is een Belgisch voormalig recreatiepark en dierentuin in Grimbergen, Vlaams-Brabant. Het park omvatte een sprookjestuin, minigolf, een kleine collectie dieren en een café-restaurant. Het was geopend van 1946 tot 1957 en was de voorloper van Meli Heizel.

## Geschiedenis

In 1945 kochten Meli-oprichter Alberic Florizoone en zijn vrouw Marthe Van Doren een stuk grond in Strombeek-Bever, nabij de grens met Meise en Wemmel. Een jaar later openden ze het eerste gebouw van hun nieuwe park, dat verder werd uitgebouwd met een sprookjestuin, minigolf, dansende fonteinen en een conferentiezaal. Het park huisvestte ook dieren, zoals pelikanen, flamingo's en papegaaien.
Hoewel het park officieel in Strombeek lag, verwees Florizoone vaak naar "Meli Meise", vermoedelijk vanwege de toenmalige naam van de Meiselaan (nu de Boechoutlaan) en de beter klinkende alliteratie.
Florizoone schreef in zijn boek "Meli, mijn leven" slechts een klein stuk over het park:
   "We hebben in Meli Meise prachtig gewerkt. We realiseerden daar een sprookjestuin, een minigolf, een zaal met dansende fonteinen en een conferentiezaal. Uiteraard hadden we er ook een verkooppunt en een café-restaurant."

### Onteigening

Midden jaren 1950 besloot de overheid het park van de familie Florizoone te onteigenen voor de aanleg van de A12-snelweg tussen Brussel en Antwerpen, die dwars door hun terrein liep. Als compensatie kreeg de familie een groot terrein bij het pas gebouwde Atomium. Alles wat uit het oude park kon hergebruikt worden, werd meegenomen naar de nieuwe locatie. Dit nieuwe park op de Heizel, dat van 1958 tot 1987 een populaire attractie werd, omvatte onder meer een vogelpark, een bijententoonstelling en een minigolfterrein.

### Na Meli

Sinds het vertrek van Meli eind jaren 50 heeft het hoofdgebouw verschillende functies gehad. In de jaren 70 werd het eerst gebruikt voor een meubelzaak en later omgevormd tot een restaurant met feestzalen, waar bezoekers ook minigolf konden spelen op het voormalige golfterrein van de Meli.
Jaren later werd het gebouw eigendom van de hotelschool van Wemmel, die het uitbreidde tot het restaurant "Drypikkel", waar studenten maaltijden bereidden en serveerden. Na het vertrek van de hotelschool kwam in het pand ook nog een waterpijpbar, die al snel werd gesloten vanwege problemen met vergunningen en overlast. Het gebouw staat momenteel opnieuw leeg.
Aan de ingang van het gebouw zijn vandaag de dag nog steeds mozaïektegeltjes te vinden die verwijzen naar Meli.
# Kaki (kleur)

Kaki (uitspraak: of) is een geelbruine aardkleur en ook de benaming van textielweefsel in die grauwgele kleur, zoals katoen. Het woord is overgenomen uit het Engels, dat khaki op zijn beurt ontleende aan het Hindoestani en Urdu en komt oorspronkelijk uit het Perzisch, in welke taal khak letterlijk 'stof, aarde' betekent. Via het Brits-Indisch leger, dat kakikleurige uniformen droeg, waaide het woord vanuit Brits-Indië over naar het Engels.
Ten onrechte wordt het woord kaki soms ook voor olijfgroene tinten gebruikt. De militaire uniformen van veel landen waren vanaf de eerste helft van de twintigste eeuw meer olijfgroen (bruingroen) dan de vroegere bruinere (zandkleurige) kakiuniformen zoals die aanvankelijk door het Brits-Indisch leger werden gedragen. In veel Europese landen werd die groenere kleur ook kaki genoemd.
De kleur wordt door veel legers over de hele wereld gebruikt, alsook in de jacht en bijvoorbeeld de padvinderij. In gebieden met een gematigd klimaat integreren bruingroene tinten goed met de natuurlijke kleuren van grond en vegetatie, wat kaki geschikt maakt voor camouflagedoeleinden.
De kleur lijkt overigens niet op die van de (sub)tropische kakivrucht, Diospyros kaki, die geel tot rood is.
* Brits kakikleurig legeruniform uit 1915
* Vroeg-21e-eeuws kaki camouflagepatroon ontworpen voor de Britse krijgsmacht in Afghanistan
# Archeologisch Museum van Varna

Het Archeologisch Museum van Varna is het belangrijkste archeologisch museum in de Bulgaarse stad Varna.
Het herbergt het oudste door de mens bewerkte goud ter wereld. In 1972 werd het door toeval tijdens wegenwerken gevonden. Het goud maakt deel uit van het grafveld van Varna, gedateerd tussen 4200 en 4600 voor Christus. Het bestaat uit ornamenten en armbanden, meestal gesmeed of gegoten. De zuiverheid van het goud varieert tussen 13 tot 23 karaat, in totaal goed voor ongeveer 6 kg goud. Het Archeologisch Museum van Varna maakt deel uit van de honderd nationale toeristische trekpleisters.
Bij de oprichting van het museum was het een onderdeel van de stadsbibliotheek. Het gebouw waar het zich nu in bevindt werd initieel gebouwd als een meisjesschool en vanaf 1906 kreeg het er enkele zalen ter beschikking. Sinds 1993 werd het volledige gebouw ingericht als museum.
Tegenwoordig is het een van de grootste musea van het land met een oppervlakte van 2.150 m². De tentoonstellingen worden gevormd door vondsten uit de prehistorische, Thracische, Griekse en Romeinse tijd, alsook uit de periode van het middeleeuwse Bulgaarse en Byzantijnse rijk, de Ottomaanse overheersing en de Bulgaarse Nationale Rennaissanceperiode. Het museum herbergt ook veel middeleeuwse en 17e-/18e-eeuwse iconen.
Het museum staat in voor het beheer en onderhoud van 2 openluchtmusea, zijnde de Romeinse Thermen in het stadscentrum en het middeleeuws rotsenklooster van Aladzja in de buurt van Goudstrand.
In het midden van het museum is er een binnenplaats, het lapidarium, waar jaarlijks het Internationaal Jazz Zomer Festival van Varna wordt gehouden..
* onderdeel van het Grafveld van Varna: 4600-4200 BCE
# August von Trott zu Solz

August Bodo Wilhelm Klemens Paul von Trott zu Solz (Gut Imshausen, bij Bebra, 29 december 1855 - aldaar, 27 oktober 1938) was een Duits staatsman. Hij stamde uit het uradellijke Hessische geslacht Trott zu Solz en was de vader van de diplomaat en verzetsstrijder Adam von Trott zu Solz.
Hij was van 1892 tot 1894 Landraad in Marburg, vervolgens tot 1898 rapporteur in het ministerie van Binnenlandse Zaken van Pruisen. Na in 1898 en 1899 Regierungspräsident in Kolenz te zijn geweest, werd hij Regierungspräsident van zijn geboorteregio Kassel, waar hij zich met name met het onderwijs bezighield. Vervolgens was hij eerste president van de provincie Brandenburg (1905-1909) en Pruisisch minister van Onderwijs en Cultuur (1909-1917). Van 1917 tot 1919 was hij eerste president van de provincie Hessen-Nassau. Daarnaast was hij lid van het Pruisische Huis van Afgevaardigde en kamerheer. Na zijn aftreden trok hij zich terug op zijn familiebezit. Hij stierf op 27 oktober 1938.
* Gemeinsame Normdatei: 117424447
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1040 5897
* Virtual International Authority File: 62326087
* WorldCat: E39PBJd3RrQX9d84MmF777FFrq
# Adriaen van de Venne

Adriaen Pietersz. van de Venne ('t Woudt, gedoopt op 22 april 1590 – Den Haag, 12 november 1662) was een Nederlands kunstschilder, grisailleschilder, miniatuurschilder, graveur, tekenaar, dichter en uitgever.
Zijn ouders waren Pieter van de Venne en Jannetgen Beunincx, en hij was de broer van de drukker Jan Pietersz. van de Venne. Hij was leerling van Jeronymus van Diest (I) en Simon de Valck. In 1605 schreef hij zich in als student in Leiden en in 1607 wordt hij vermeld in Antwerpen. Van 1608 tot 1625 woonde hij in Middelburg, waar hij in 1614 trouwde met Elisabeth de Pours. Ze kregen drie kinderen die de volwassenheid bereikten. In 1625 vestigde hij zich weer in Den Haag, waar hij dat jaar toegelaten werd tot het Haagse Sint-Lucasgilde. In 1656 was Van de Venne een van de oprichters van de Confrerie Pictura.
Zijn werk bestaat uit onder meer genrestukken, historiestukken, landschappen, portretten en architectuurstukken. Hij was ook leraar van Sybrand van Beest, Leonard Bramer en van zijn twee zoons, Huijbregt en Pieter van de Venne.
Van de Venne was een nagevolger van kunstenaars als Jan Brueghel (I) en Gillis van Coninxloo, en had invloed op schilders als Antoine Lenain en François Ryckhals.

## Galerij

* De zielenvisserij (1614), Rijksmuseum Amsterdam
* ’Het sijn stercke beenen die Weelde konnen dragen, Pushkin Museum
* ’t Sijn ellendige beenen die Armoe moeten draegen Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
* Maurits van Oranje opgebaard na zijn overlijden (1625), Rijksmuseum, Amsterdam

## Literatuur

* (en) Laurens J. Bol, Adriaen Pietersz. van de Venne, painter and draughtsman, 1989, ISBN 90-70288-54-0
* Biblioteca Nacional de España: XX860718
* Bibliothèque nationale de France: cb12461586j (data)
* Biografisch Portaal: 04104748
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: venn001
* Gemeinsame Normdatei: 11921332X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1032 0428
* KulturNav: f4515a02-f6c3-4a74-9f04-638153ca9f5e
* Library of Congress Control Number: n85065308
* MusicBrainz: fdb6f3f0-95a1-4cb5-9239-530fa5c2afac
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2013778398
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007507951405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069228205
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 79989
* LIBRIS: 210415
* Système universitaire de documentation: 028103017
* Union List of Artist Names: 500009810
* Virtual International Authority File: 107012486
* WorldCat: E39PBJjhDRtpCx99pRTYmhmmVC
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
# Milan Hofmans

Milan Hofmans (Amsterdam, 20 september 1971) is een Nederlandse fotograaf, beeldend kunstenaar en auteur.
Zijn expositie Tabsch! 1958-1996, een roddelblad schaamteloos onthuld (2018), omvat 38 werken – voornamelijk foto’s (transparanties in lichtbakken), maar ook tijdschrift-omslagen en -artikels, 3D-objecten, schilderijen, een kostuum en vier kijkdozen met readymades op kleine schaal.
Tot op heden verschenen er vier boeken van Hofmans' hand: Project M (2008), Droziers Erfenis (2010), De Bruid, de albatros en de schatzoeker (2011) en het fotoboek Amsterdam Cool (2012). De Bruid, de albatros en de schatzoeker en Amsterdam Cool verschenen bij Hofmans' eigen uitgeverij Darp Books.
Eind 2023 opende Hofmans zijn tentoonstelling 'Came Back Got Out', met levensgrote kleurenfoto's, een videosequentie, 3D-objecten en dagboekfragmenten. De expositie speelt zich af in de toekomst en vertelt het verhaal van de interplanetaire tour en uiteindelijke ontsnapping van de rockband Came Back Got Out (CBGO). Dit nieuwste werk van Hofmans wordt begeleid door een boek. De tentoonstelling was tot de zomer van 2024 te zien in Orato, aan de H.J.E Wenckebachweg in Amsterdam.
* Gemeinsame Normdatei: 1033466697
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6904 7539
* Library of Congress Control Number: no2019087505
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 308944755
* Virtual International Authority File: 281261951
# Mops ansorgei

Mops ansorgei is een zoogdier uit de familie van de bulvleermuizen (Molossidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas in 1913.
# Berlin-Friedrichsfelde

Friedrichsfelde is een stadsdeel in het district Lichtenberg in Berlijn. Er is nog veel historische bebouwing in het stadsdeel. Het is ook bekend door het Tierpark Berlin en het daarin gelegen Schloss Friedrichsfelde.

## Geschiedenis

Het dorp Rosenfelde werd gesticht rond 1230. Een eerste gedocumenteerde vermelding dateert van 1265. In 1699 werd Rosenfelde omgedoopt in Friedrichsfelde ter ere van keurvorst Frederik III. In 1896 werden het Gutsbezirk Friedrichsfelde en de kolonie Karlshorst (destijds nog Carlshorst) opgenomen in de gemeente Friedrichsfelde. In 1920 werd de gemeente dan onderdeel van Groot-Berlijn.

## Verkeer

Er is een S-Bahn-station Friedrichsfelde Ost die bediend wordt door de lijnen S5, S7 en S75. Er zijn ook twee metrostations (Friedrichsfelde en Tierpark) op de U5-lijn.
Al sinds 1900 rijden er trams door het gebied. Friedrichsfelde wordt bediend door de lijnen M17, 27 en 37.

## Sport

SC Borussia 1920 Friedrichsfelde speelt in het Stadion Friedrichsfelde en is actief in voetbal, handbal en basketbal.

## Bezienswaardigheden

Hoewel er vele flatgebouwen staan zijn er ook nog vele negentiende-eeuwse gebouwen. In het zuidoosten ligt de dierentuin, die in 1955 opende met daarin het slot.
Alt-Hohenschönhausen · Falkenberg · Fennpfuhl · Friedrichsfelde · Karlshorst · Lichtenberg · Malchow · Neu-Hohenschönhausen · Rummelsburg · Wartenberg
# Plejadenweg

Plejadenweg is een straat in Amsterdam-Noord. De straat is vernoemd naar Zevengesternte, Plejaden.
De straat loopt voor wat betreft nummering van zuidwest naar noordoost, maar is in de omgekeerde volgorde aangelegd. De naam is vastgelegd tijdens een raadsbesluit van 30 januari 1935, maar al op 26 oktober 1921 was de naam bij een raadsbesluit vastgelegd voor het ten noorden van de Meteorenweg gelegen Plejadenplein.. Bij de indeling van kiesdistricten in Amsterdam, bekendgemaakt in de Staatscourant van maandag 18 mei 1925 pagina 11, wordt de straat al genoemd. Ze is gelegen in Tuindorp Oostzaan. In het zuidoosten begint ze bij de Kometensingel bij brug 440; in het noordoosten eindigt ze op de Meteorenweg.
De eerste huisjes kwamen eveneens midden jaren dertig, maar dan alleen als zijstraat van de Meteorenweg. De huisnummer 31-37 (oneven) en 30-32 (even) werden toen neergezet. Eind 1937 begon met aan de bouw van het stuk naar de Kometensingel met huisnummers 9-29 (oneven) en 12-28. Het zijn alle eengezinswoningen, haast gebouwd volgens een standaard stramien. Gezien het feit dat lagere nummers ontbreken lijkt het te veronderstellen dat er nog plannen waren de straat door te trekken, maar sinds 1937 kent de straat haar eindpunt (qua bebouwing) aan het watertje Oostertocht. De straat kwam net als grote delen van Tuindorp Oostzaan in januari 1960 onder water te staan als gevolg van een dijkdoorbraak in Zijkanaal H.
* ↑ Wiersma, J.A. (1978) De naam van onze straat. Amsterdam : Stadsdrukkerij van Amsterdam. ISBN 90-6274-006-5
* ↑ De Tijd, 11 januari 1936, 141 vrije huizen gereed
# CrossFit

CrossFit is een manier van fitness die gewichtheffen, atletiek en gymnastiek combineert in een trainingsvorm. Gedurende de training worden functionele bewegingen op een gevarieerde manier in een hoge intensiteit zo snel mogelijk uitgevoerd. De filosofie achter CrossFit is om niet te specialiseren in een specifiek sportonderdeel, omdat dit tot een eenzijdige fysieke ontwikkeling zou leiden.
Trainingen bestaan uit een warming-up, een technisch gedeelte om de Crossfit-bewegingen te leren en een intensieve training, een workout of the day (WoD) van 10 à 20 minuten. Vaak worden de resultaten van deze WoD op een whiteboard bijgehouden om een competitie-element aan de training toe te voegen.
Gedurende de training wordt er gebruikgemaakt van barbells, dumbbells, kettlebells, tractorbanden, zandzakken, touwen en pull-up-bars. De oefeningen bestaan voornamelijk uit natuurlijke lichaamsbewegingen zoals duwen, (op)trekken, stoten, werpen, tillen, springen, klimmen en rennen. Het doel van CrossFit is om ongeacht leeftijd, beroep of fysieke gesteldheid zo snel mogelijk fit en gezond te worden.

## Geschiedenis

CrossFit is bedacht door voormalig gymnasten Greg en Lauren Glassman. De eerste specifiek op CrossFit toegelegde sportschool werd in 1996 geopend in Santa Cruz. Het aantal sportscholen, boxes, groeide daarna van 18 in 2005 tot meer dan 1500 in 2010. In 2014 werd de 10.000e box geopend in Londen. Met name in de Verenigde Staten wordt Crossfit veel beoefend. Sinds 2007 worden elke jaar de CrossFit Games georganiseerd in Aromas, Californië en vanaf 2010 in Carson, Californië. Voormalig NFL-speler John Welbourn heeft een speciaal CrossFit Football-programma ontwikkeld. Andere experts op het gebied van Crossfit zijn dr. Nicholas Romanov, (pose running methode) en dr. Barry Sears, bedenker van het zonedieet. CrossFit heeft speciale certificeringseminars voor gymnastiek, gewichtheffen, powerlifting, strongman, hardlopen en uithoudingsvermogen, CrossFit Kids en CrossFit Football.

## Externe link

* CrossFit bewegingen
# David Rijser

David Rijser (Amsterdam, 14 juli 1956) is een Nederlandse classicus. Hij is emeritus hoogleraar Receptie van Klassieke Oudheid aan de Rijksuniversiteit Groningen.

## Scholing en loopbaan

Na het Barlaeus Gymnasium doorlopen te hebben, studeerde Rijser klassieke talen aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij in 1988 cum laude afstudeerde. Hierna volgde een loopbaan in de journalistiek en het middelbaar onderwijs (eveneens op het Barlaeus Gymnasium), waar Rijser doceerde in de filosofie, geschiedenis en Grieks en Latijn. In 2006 promoveerde hij aan zijn alma mater cum laude op een proefschrift over Rafaël en poëzie. Vervolgens verbleef Rijser verbonden aan de Amsterdamse universiteit als docent bij de opleiding klassieke talen.
In 2019 werd Rijser benoemd tot bijzonder hoogleraar Recepties van de Klassieke Oudheid te Groningen. Deze post werd mede bekostigd door het Nederlands Klassiek Verbond. In deze hoedanigheid won hij in 2020 de Oikos publieksprijs. In juni 2024 nam Rijser afscheid als hoogleraar en ging hij met emeritaat.
Rijsers specialisme bestaat met name op het gebied van de doorwerking en invloed van het klassieke erfgoed tijdens de middeleeuwen en renaissance. Ook doet hij onderzoek naar de receptie van de Oudheid in hedendaagse populaire cultuur als film en tv-series. Naast zijn werk als wetenschapper schrijft Rijser met regelmaat recensies in het NRC en de Nederlandse Boekengids.

## Publicaties (selectie)

* Raphael's Poetics. Art and Poetry in High Renaissance Rome, 2012
* Een telkens nieuwe Oudheid. Of: Hoe Tiberius in New Jersey belandde, 2016
* De portiek van de buren. Verbeeldingen van denken in de Oudheid, 2018
* 'Moverende redenen. De zintuigen tussen deze en de andere wereld in de Romeinse barok', in: Roma Aeterna (2020) 8.I, blz. 68-79.
* Arachne en de imams. Mediterrane cultuur als gedeelde antieke erfenis, 2024.
* 1 2 Album Academicum; geraadpleegd op: 24 augustus 2021; UvA Album Academicum-identificatiecode: id057388.
* ↑ David Rijser wint OIKOS publieksprijs. Geraadpleegd op 28-7-2024.
* ↑ Afscheidssymposium David Rijser. Geraadpleegd op 28-7-2024.
* Bibsys: 13071287
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: rijs021
* Gemeinsame Normdatei: 139234160
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1767 6953
* Library of Congress Control Number: n2020024724
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987008898377605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 181635550
* Système universitaire de documentation: 139816496
* Virtual International Authority File: 65984245
# Gustaaf Schlegel

Gustaaf Schlegel (Oegstgeest, 30 september 1840 - Leiden, 15 oktober 1903) was een Nederlands sinoloog. Hij was de zoon van Hermann Schlegel; zijn broer was Leander Schlegel.

## Leven en werk

Gustaaf Schlegel kreeg een veelzijdige opvoeding en ontving zijn onderwijs in eerste instantie van zijn eigen vader, de Duitse zoöloog Hermann Schlegel, afkomstig uit het Duitse Altenburg. Op zijn negende begon hij, in eerste instantie zonder medeweten van zijn ouders, Chinees te leren bij Johann Joseph Hoffmann. Toen Hoffmann werd gevraagd enkele jongeren op te leiden tot tolk Chinees schreef hij daarvoor een studieprogramma. Hij diende tevens een verzoek in bij de Minister van Koloniën Charles Ferdinand Pahud om de toen dertienjarige Gustaaf een maandelijkse toelage van 25 gulden toe te kennen. Daaardoor kon hij privélessen volgen in plaats van zijn opleiding aan het Stedelijk Gymnasium. Hij kreeg toestemming, maar vanwege het ontbreken van goede grammatica- en woordenboeken was de opleiding erg zwaar. Na de studie werden de jongens enkele jaren naar het Chinese keizerrijk gezonden om praktijkervaring op te doen in de twee zuidelijke kustdialecten die het meest werden gesproken door Chinezen in Nederlands-Indië.
Op 20 augustus 1862 werd Schlegel benoemd tot tolk voor de Chinese taal te Batavia. In 1866 verscheen zijn studie Thian Ti Hwui die hij op basis van in beslag genomen Chinees materiaal had kunnen doen. Hierin analyseerde hij voor het eerst de geheime Chinese genootschappen, waarna de overheid kon ingrijpen in de Chinese onderwereld. In 1875 werd Schlegel benoemd tot hoogleraar titulair in de Chinese taal in Leiden, en in 1877 bezette hij als eerste de leerstoel Chinees in Leiden.

## Literatuur

* Renate Schönfuß-Krause: Hermann Schlegel, Gustav Schlegel, Leander Schlegel. Die Schlegels aus Altenburg. Biografie von Hermann Schlegel und seinen Söhnen Gustaaf und Leander Schlegel (PDF; 5,2 MB) In het Duits.