OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# North Bank

North Bank (Nederlands: Noordelijke Oever) is een van de vijf divisies van Gambia en ligt in het noordwesten van dat land. De divisie is meer dan 2200 vierkante kilometer groot en heeft Kerewan als hoofdplaats. North Bank was een van de vijf originele divisies van Gambia voor 1935 en provincies van het land vanaf 1935. Op 30 oktober 1968 werd North Bank van de divisie Lower River afgesplitst.

## Bevolking

* 1963: 63.045
* 1973: 93.388
* 1983: 112.225
* 1993: 156.462
* 2003: 172.806

## Grenzen

North Bank ligt in het westen aan de monding van de Gambiarivier in de Atlantische Oceaan. De divisie grenst in het noorden aan twee regio's van Senegal:
* Fatick in het noordwesten.
* Kaolack in het noordoosten.
Andere grenzen heeft North Bank met drie andere regio's:
* Central River in het noordoosten.
* Lower River in het zuiden.
* De divisie is van Western gescheiden door de Gambiarivier.

## LGA's en districten

Upper River bestaat uit één local government area (LGA of lokaal overheidsgebied) :
* Kerewan
De regio is onderverdeeld in zes districten:
* Central Baddibu
* Jokadu
* Lower Baddibu
* Lower Niumi
* Upper Baddibu
* Upper Niumi
* 1 2 3 4 statoids.com - Divisions of Gambia
Banjul (stad) · Central River · Lower River · North Bank · Upper River · Western
# Ongewimperd knikmos

Ongewimperd knikmos (Bryum archangelicum) is een soort mos uit het geslacht knikmos (Bryum). Dit bladmos groeit op kale vochtige bodem. Het komt voor bij grof zand en gruis.

## Determinatie

Ongewimperd knikmos lijkt habitueel sterk op het netknikmos (Bryum algovicum) en verschilt hiervan door het ontbreken van dwarslijsten op het exostoom en een zwak ontwikkelde verstevigingsrand op de kapselmond. De kapsels rijpen in de zomer.

## Ecologie

Ongewimperd knikmos groeit meestal op open plekjes in grazige vegetatie. De standplaats en het verspreidingsgebied van ongewimperd knikmos en netknikmos overlappen sterk.

## Verspreiding

In Nederland komt ongewimperd knikmos zeldzaam voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd. Ongewimperd knikmos lijkt meer te zijn aangewezen op natuurlijke standplaatsen, en komt ook voor op humeuze bodem, bijvoorbeeld op venig zand. De soort is sterk achteruitgegaan, vooral in het laagveendistrict en op de overgang van de pleistocene districten naar het fluviatiel district en die van de Veluwe naar de met grondwater gevoede dekzandgebieden van IJsselvallei en Gelderse Vallei. Na 1980 is de soort ook op begraafplaatsen in het binnenland verzameld.
# Wereldkampioenschap dammen 2013 (toernooi)

Het wereldkampioenschap dammen 2013 werd van 2 tot 19 juni 2013 in het Russische Oefa gespeeld door 40 deelnemers, die een voorronde in 4 groepen van 10 en een finale van 12 deelnemers en B-finale van 9 ronden speelden. De 4 voorrondegroepen werden van 2 tot en met 9 juni (met 2 rondes op 4 juni) en de finalegroep en B-finale (met elke dag 1 ronde) van 11 tot en met 19 juni gespeeld.
Wereldkampioen werd (voor de 6e keer) Aleksandr Georgiejev met 16 punten uit 11 partijen en 2 punten voorsprong op nummer 2 Jean Marc Ndjofang, die de met hem puntgelijk geëindigde Roel Boomstra op basis van een hoger aantal overwinningen voorbleef. Ndjofang verwierf met zijn 2e plaats het recht om Georgiejev uit te dagen voor een match om de wereldtitel.

## Toernooisysteem

De 40 deelnemers speelden een voorronde in 4 groepen van 10 spelers per groep in een rond toernooi waarvan de nummers 1, 2 en 3 van elke groep zich plaatsten voor de finalegroep. De uitslagen tegen de 2 groepsgenoten van de voorronde, die ook de finalegroep haalden, werden meegenomen naar de finalegroep waardoor aan het begin van de finaleronde bij iedereen al 2 van de 11 uitslagen bekend waren. Er werd door 30 spelers een B-finale gespeeld die werd gewonnen door N'Diaga Samb met 12 uit 9 en Pim Meurs (als enige Nederlandse deelnemer) met 10 uit 9 op de 9e plaats.

## Scoretabel

Bij gelijk eindigen was het plusremisesaldo van toepassing.
| Plaats | Land | Speler | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | AW | Wi | Re | Ve | Pt | + | - |
| 1 | RUS | Aleksandr Georgiejev | | 1 | 1 | 1+ | 1 | 2 | 1 | 2 | 2 | 1+ | 1 | 2 | 11 | 4 | 7 | 0 | 15 | 2 | 0 |
| 2 | CMR | Jean Marc Ndjofang | 1 | | 1 | 1 | 2 | 0 | 2 | 0 | 1+ | 2 | 2 | 2 | 11 | 5 | 4 | 2 | 14 | 1 | 0 |
| 3 | NED | Roel Boomstra | 1 | 1 | | 1- | 1 | 1 | 1 | 2 | 1+ | 1 | 2 | 2 | 11 | 3 | 8 | 0 | 14 | 1 | 1 |
| 4 | UKR | Yuri Anikejev | 1- | 1 | 1+ | | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1+ | 1 | 2 | 11 | 2 | 9 | 0 | 13 | 2 | 1 |
| 5 | RUS | Aleksandr Getmanski | 1 | 0 | 1 | 1 | | 1 | 1 | 2 | 1+ | 2 | 1 | 1 | 11 | 2 | 8 | 1 | 12 | 1 | 0 |
| 6 | RUS | Aleksej Tsjizjov | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 11 | 2 | 8 | 1 | 12 | 1 | 1 |
| 7 | RUS | Aleksandr Schwarzman | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | | 2 | 1+ | 1 | 1 | 1 | 11 | 1 | 9 | 1 | 11 | 1 | 0 |
| 8 | CIV | Joël Atsé N’cho | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 1- | 0 | | 2 | 1 | 1 | 2 | 11 | 3 | 4 | 4 | 10 | 0 | 1 |
| 9 | CIV | Adonis Ano | 0 | 1- | 1- | 0 | 1- | 1+ | 1- | 0 | | 1 | 2 | 1- | 11 | 1 | 7 | 3 | 9 | 1 | 5 |
| 10 | LTU | Edvardas Bužinskis | 1- | 0 | 1 | 1- | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | | 1 | 1 | 11 | 0 | 9 | 2 | 9 | 0 | 2 |
| 11 | UKR | Artem Ivanov | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 0 | 1 | | 1- | 11 | 0 | 8 | 3 | 8 | 0 | 1 |
| 12 | MGL | Dul Erdenebileg | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 1+ | 1 | 1+ | | 11 | 0 | 5 | 6 | 5 | 2 | 0 |
# Golden Slumbers

Golden Slumbers is een lied dat geschreven is door Paul McCartney van The Beatles. Zoals gebruikelijk in deze periode staat het op naam van Lennon-McCartney. Golden Slumbers verscheen in september 1969 op het album Abbey Road, en is het zesde nummer van de Abbey-Road-Medley. Het nummer werd als één geheel opgenomen met het daaropvolgende Carry That Weight.

## Inspiratie en ontstaan

De tekstuele inhoud van het nummer is ontleend uit het gedicht Cradle Song uit het toneelstuk Patient Grissel, een werk van dramaturg Thomas Dekker uit 1603 dat McCartney onder ogen kreeg toen zijn stiefzus de partituur van het werk liet liggen op de piano in het huis van hun vader. McCartney gebruikte de eerste stanza met slechts kleine wijzigingen in Golden Slumbers.

## Muzikanten

Bezetting volgens Ian MacDonald
* Paul McCartney – zang, piano, ritmegitaar
* George Harrison – zang, basgitaar, leadgitaar
* Ringo Starr – zang, drums
* Zonder vernoeming: 12 violen, 4 altviolen, 4 celli, 1 contrabas, 4 hoorns, 3 trompetten, 1 trombone, 1 bastrombone

## Covers
### Elbow

Speciaal voor de kerstcampagne van de Britse warenhuisketen John Lewis, bracht de Britse band Elbow in november 2017 een cover uit van het nummer. Deze versie verschijnt ook als nieuw nummer op het verzamelalbum The Best of Elbow. Ook Elbows versie van Golden Slumbers is een gevoelige ballad. Het behaalde een bescheiden 29e positie in het Verenigd Koninkrijk en in Vlaanderen haalde het de 10e positie in de Tipparade. In Nederland wist deze versie geen hitlijsten te bereiken, wel werd het Top Song op NPO Radio 2 in de week van 24 november 2017.

### Andere versies

* Het laatste deel van de Abbey-Road-Medley, bestaande uit Golden Slumbers, Carry That Weight, en The End, is vaak door McCartney live gespeeld na het uiteenvallen van The Beatles, onder andere tijdens zijn wereldtournee 'The Paul McCartney World Tour' in 1989-90. Een opname van de medley tijdens een concert in Toronto, Canada, op 7 december 1989, werd uitgebracht op zijn livealbum Tripping the Live Fantastic.
* Jennifer Hudson zong Golden Slumbers/Carry That Weight in de film Sing uit 2016.
Voetnoten
* ↑ (en) MacDonald, Ian (2007). Revolution in the Head: The Beatles' Records and the Sixties. Chicago Review Press, Chicago, 355. ISBN 978-1-55652-733-3.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Golden Slumbers op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Control (tijdschrift)

Control is een Nederlands vakblad voor de computerspelindustrie. Het tijdschrift verschijnt sinds zomer 2007 zeven keer per jaar in een oplage van 2.000 exemplaren.
Het blad bericht over ontwikkelingen in de Nederlandse computerspelindustrie en wordt verspreid onder bedrijven, mensen werkzaam in de game-industrie en studenten van relevante opleidingen.

## Opmaak

De lezer bladert door Control als ware het een uitgaanskalender: het is een A3-formaat vouwblad, wat voor tijdschriften weinig wordt toegepast.

## Externe link

* Officiële website
# Improphantes decolor

Improphantes decolor is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Improphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Johan Peter Westring.
# Jarra Central

Jarra Central is een van de zes districten van de divisie Lower River van Gambia.
Jarra Central · Jarra East · Jarra West · Kiang Central · Kiang East · Kiang West
# Tatiana Maslany

Tatiana Maslany (Regina, 22 september 1985) is een Canadese actrice.
In 2016 won Maslany een Emmy Award in de categorie 'beste actrice in een dramaserie' voor het vertolken van meerdere personages in de science-/dramaserie Orphan Black. In 2014 werd ze genomineerd voor een Golden Globe voor dezelfde rol, maar deze won ze niet.
Verschillende prijzen werden haar eerder toegekend, waaronder een Gemini Award in 2009 (voor haar eenmalige gastrol als Penny in de politieserie Flashpoint) en de juryprijs voor grootste doorbraak van het Sundance Film Festival 2010 voor haar hoofdrol als Ruby Fry in de dramafilm Grown Up Movie Star.
Maslany maakte in 1997 haar acteerdebuut in een aflevering van de anthologieserie Incredible Story Studios, waarin ze verschillende personages speelde. Haar eerste filmrol volgde in 2004, als het gestoorde meisje Ghost in de horrorfilm Ginger Snaps 2: Unleashed.

## Filmografie

*Exclusief 5+ televisiefilms
* Stronger (2017)
* Woman in Gold (2015)
* Cas & Dylan (2013)
* Blood Pressure (2012)
* Picture Day (2012)
* The Vow (2012)
* Violet & Daisy (2011)
* The Entitled (2011)
* In Redemption (2010)
* Toiretto (2010)
* Hardwired (2009)
* Grown Up Movie Star (2009)
* Defendor (2009)
* Flash of Genius (2008)
* Late Fragment (2007)
* Diary of the Dead (2007)
* Eastern Promises (2007)
* The Messengers (2007)
* Ginger Snaps 2: Unleashed (2004)

## Televisieseries

*Exclusief eenmalige optredens
* She-Hulk: Attorney at Law - Jennifer Walters / She-Hulk (2022, negen afleveringen)
* Orphan Black - Cosima Niehaus, Elizabeth Childs, Sarah Manning, Alison Hendrix, Helena, Rachel Duncan, Tony Sawicki, Jennifer Fitzsimmons, Veera Suominen, Katja Obinger, Pupok (schorpioen, stem), Krystal Goderich (2013-2017, vijftig afleveringen)
* Captain Canuck - stem Redcoat (2013-2014, vier afleveringen)
* Parks and Recreation - Nadia (2013, twee afleveringen)
* World Without End - Sister Meir (2012, zeven afleveringen)
* Being Erica - Sarah Wexler (2009-2011, vier afleveringen)
* The Nativity - Mary (2010, vier afleveringen - miniserie)
* Heartland - Kit Bailey (2008-2010, vijftien afleveringen)
* Would Be Kings - Reese (2008, twee afleveringen)
* Instant Star - Zeppelin Dyer (2008, acht afleveringen)
* Renegadepress.com - Melaine (2004, vier afleveringen)
* 2030 CE - Rome Greyson (2002-2003, zes afleveringen)
* Bibsys: 1492758310068
* Biblioteca Nacional de España: XX5743835
* Bibliothèque nationale de France: cb17775810h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 106110771X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7342 2459
* Library of Congress Control Number: no2009194794
* MusicBrainz: 3228c0b8-9c9d-44be-876d-338d3667ee2e
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0228856
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007344972605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 371402328
* Système universitaire de documentation: 166804959
* Virtual International Authority File: 103541908
* WorldCat: E39PBJymrk6BddQKhWG9Hw7yh3
# Urnknikmos

Urnknikmos (Bryum turbinatum) is een mossoort uit het geslacht knikmos (Bryum). Dit bladmos komt voor op klei en leem.

## Determinatie

Urnknikmos groeit in dichte tot losse, meestal tot 2 cm hoge, vuile tot geelgroene, vaak roodachtige gazons. De slanke, steriele scheuten zijn karakteristiek langwerpig en hebben verre bladeren. De bladeren, die rechtop staan als ze nat zijn en lichtjes gedraaid zijn als ze droog zijn, zijn eivormig-lancetvormig, geleidelijk puntig en heel. Aan de bladvoet loopt het vaag langs de stengel naar beneden (vaak onduidelijk zichtbaar). De roodachtige seta is tot 4 cm lang en draagt een hangende, rijpe gele tot bruinachtige sporenkapsel, die breed cirkelvormig en peervormig is en, wanneer deze droog is, onder de mond ingesnoerd lijkt nadat het operculum eraf is gevallen. Ze zijn meestal overvloedig ontwikkeld in de vroege zomer.
De bladbasale cellen zijn qua kleur niet gedifferentieerd van de andere laminacellen. De hoofdnerf eindigt voor of in de punt van het blad. De laminacellen zijn 70–100 µm lang en 17–21 µm breed. Aan de bladrand zijn ze smaller en langer en vormen een zwakke rand van 1 tot 3 rijen cellen.

## Gelijkende taxa

Het kan verward met de eveneens wijnrood gekleurde en nauw verwante rood knikmos (Bryum pallens). Urnknikmos verschilt vooral door de vlakke bladrand. In tegenstelling tot de sleutel en beschrijving in Touw & Rubers (1989) is de bladrand van zowel rood knikmos als urnknikmos verdikt.

## Ecologie

Urnknikmos leeft op vochtige tot natte, basisrijke, vaak kalkrijke, lichte tot gedeeltelijk schaduwrijke locaties. Het groeit op leem-, zand-, klei-, veen- of humusrijke grond, en zelden ook op grindrijke grond. Het groeit vooral aan de randen van sloten en vijvers, aan de oevers van waterlichamen, in spleten in natte weilanden, aan de rand van veengaten, in natte kalktufsteen en zelden in voegen en spleten in muren.

## Verspreiding

Het is wijdverspreid in heel Centraal-Europa, maar niet gebruikelijk. Het urnknikmos is een boreaal-montane soort die in veel Europese landen sterk achteruit is gegaan of zelfs geheel verdwenen. In Nederland komt het zeer zeldzaam voor. Het staat op de rode lijst in de categorie 'gevoelig', Oude opgaven in Nederland betreffen Jutphaas (1843, 1900) en Hussenberg bij Geulle (1870, 1880, 1925). In 1971 werd het ontdekt in de kleiputten bij Buren (laatste melding: 1974).

## Foto's

* Blad
* Bladcellen bladvoet
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Gewoon ekstertje

Het gewoon ekstertje (Spermestes cucullata, synoniem: Lonchura cucullata) is een vrij klein vogeltje uit de familie van de prachtvinken (Estrildidae) dat voorkomt in grote delen van Afrika.

## Kenmerken

De vogel is gemiddeld 9 cm lang en weegt 7,7 tot 11,8 gram. Het kopje en de keel van het gewoon ekstertje zijn zwart met een groene metaalglans, evenals de kleur van de schouders. De bovenzijde is grijsbruin en de staart is bruinzwart, de vleugels en de bovenborst zijn bruin, de onderzijde is wit. Op de flanken is hij bruin en wit gestreept, maar bij de ondersoort L. c. scutata ontbreekt deze streping. Het vrouwtje en mannetje zijn aan elkaar gelijk.

## Verspreiding en leefgebied

Er zijn twee ondersoorten:
* S. c. cucullata (Senegal en Gambia tot in Zuid-Soedan, Oeganda en West-Kenia, Bioko)
* S. c. scutata (Ethiopië en Oost-Kenia tot Zuidoost-Zuid-Afrika en Oost-Angola, Comoren)
Het is een vogel van half open landschappen, bebost gebied afgewisseld met vrij droge graslanden, ook wel in agrarisch gebied. Komt in Oost-Afrika ook in bergland voor, tot op 2200 m boven zeeniveau. Verwildere populaties komen voor op Puerto Rico.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat deze prachtvink als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

## Verzorging als volièrevogel

Deze vogel is levendig, maar vrij schuw, echter toch wel goed te houden in een grote kooi of (buiten)volière in gemengd gezelschap. Tijdens de broedtijd zijn ze vechtlustig. Het voedsel bestaat niet alleen uit een zaadmengsel voor bijvoorbeeld tropische vinken maar ook uit gekiemd zaad. Water, grit en maagkiezel moeten vanzelfsprekend altijd voorhanden zijn.

## Externe link

* Gewoon ekstertje Lonchura cucullata in: Keulemans, J.G. (1869) - Onze vogels in huis en tuin (deel 1); op de Nederlandstalige Wikisource (Keulemans noemt de vogel (kleine) domino, ook wel bandelotje Spermestes cuculata).

## Voetnoten

* 1 2 3 (en) Gewoon ekstertje op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 15, 2010.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021) - IOC World Bird Names (version 11.1)
# Val di Rhêmes

Het Val di Rhêmes / Val de Rhêmes is een bergdal in de Noord-Italiaanse regio Aostadal.
Het dal dat door de rivier de Doire de Rhêmes is uitgesleten opent zich bij Arvier in de centrale Aostavallei. In het dal liggen twee kleine gemeenten: Rhêmes-Notre-Dame (112 inw.) en Rhêmes-Saint-Georges (195 inw.). Het oostelijke deel van de vallei behoort tot het nationaal park Gran Paradiso. Aan het einde van het dal ligt de markante spits van de Granta Parei met de uitgestrekte Rhêmes-Golettegletsjer.

## Gemeenten in het dal

* Rhêmes-Saint-Georges
* Rhêmes-Notre-Dame

## Belangrijkste bergtoppen

* Becca di Tos (3304 m)
* Grande Rousse Nord (3607 m)
* Granta Parei (3386 m)
* Punta Bioula (3414 m)

## Externe link

* Website van het toeristenbureau van de vallei
# Jaques Spanjaard

Jaques Spanjaard (Haarlem, 6 Juli 1846 - Den Haag, 7 november 1910) was korte tijd bestuursambtenaar op Java en vanaf zijn drieëntwintigste docent en later hoogleraar aan de Indische Instelling in Delft. Vanaf 1886 was hij directeur van de onderwijsinstelling.
Jaques Spanjaard werd in 1846 in Haarlem geboren als zoon van Jacobus Gijsbertus Spanjaard, secretaris van de Algemene Rekenkamer, en Anna Elizabeth Arntzenius. Hij bezocht het Gymnasium Haganum in Den Haag en besloot daarna de opleiding tot Indisch bestuursambtenaar te volgen. Vanaf 1864 studeerde hij aan de Rijksinstelling voor onderwijs in Indische taal-, land- en volkenkunde te Leiden, en vervolgens aan de gemeentelijke Instelling voor onderwijs in de taal-, land- en volkenkunde van Nederlandsch Indië te Delft. Jaques Spanjaard behaalde op zijn eenentwintigste het Indisch grootambtenaarsexamen. Zijn loopbaan als bestuursambtenaar op Java moest hij wegens ziekte al na een half jaar beëindigen.
In 1869 werd hij als docent aangesteld aan de Indische Instelling in Delft om lessen in Indische staatsinstellingen van docent en directeur Salomo Keyzer over te nemen. Door een gemeentebesluit werd Spanjaard al in 1872, net als zijn collega's aan de instelling, benoemd tot hoogleraar.
Na de dood van Salomo Keyzer in 1868 werd J.J. Meinsma directeur van de Indische Instelling. Toen Meinsma overleed volgde Spanjaard hem in 1886 op. Naast docent was Spanjaard ook secretaris van de commissie verantwoordelijk voor het afnemen van het grootambtenaarsexamen. In 1889 werd Spanjaard tegen zijn zin vervangen door zijn Leidse collega P.A. van der Lith, als secretaris van deze commissie. Wetenschappelijk heeft Spanjaard geen grote verdienste. Toen hij hoogleraar werd, had hij slechts één titel, een handboek over de staatinstellingen van Nederlands-Indië op zijn naam staan, bovendien geschreven samen met Van der Lith.
Op 8 april 1890 trouwde hij met Adriana Maria Keller. Uit het huwelijk werden geen kinderen geboren. Het echtpaar woonde in Den Haag.
In 1894 ontving Spanjaard een Utrechts eredoctoraat in de staatswetenschap. Dat jaar was hij tevens 25 jaar als docent verbonden aan de Indische Instelling, die vanaf dat jaar voor het eerst rijkssubsidie mocht ontvangen, een teken van erkenning voor de Delftse opleiding, waarvan Spanjaard directeur was. Zes jaar later werd de instelling echter opgeheven en alle docenten ontslagen. Na de sluiting was Spanjaard nog actief als docent in het Indisch staatsrecht aan de Hoogere Krijgsschool in Den Haag en als membre associé van het Institut Colonial International te Parijs
Jaques Spanjaard overleed op 7 november 1910 in Den Haag. Adriana Maria Keller overleed in 1937. Spanjaard had bij leven verschillende onderscheidingen ontvangen, waaronder ridder in de Orde van de Nederlandsche Leeuw en officier in de Orde van Oranje-Nassau.

## noten

* 1 2 Jaques Spanjaard, biografie door C. Fasseur in Biografisch Woordenboek van Nederland.
* 1 2 C. Fasseur, 1993, p. 224
* ↑ 'Prof. Dr. J. Spanjaard †', in Het Vaderland, 7 november 1910
# Kiang East

Kiang East is een van de zes districten van de divisie Lower River van Gambia.
Jarra Central · Jarra East · Jarra West · Kiang Central · Kiang East · Kiang West
# Le Débarquement du congrès de photographie à Lyon

Le Débarquement du congrès de photographie à Lyon is een Franse korte film uit 1895 die werd gemaakt door Louis Lumière. De film werd op 11 juni 1895 gefilmd toen de leden van een congres van fotografen afstapten van een boot waarmee ze op excursie waren geweest op de Saône. Een dag later, op 12 juni, werd de film vertoond voor deze leden als afsluiter van hun congres.
Op 28 december 1895 was het een van de tien films die werden vertoond tijdens de eerste commerciële filmvoorstelling ooit, die plaatsvond in het Salon indien du Grand Café.
# Gekromd dikkopmos

Gekromd dikkopmos (Brachythecium reflexum) is een mossensoort uit de dikkopmosfamilie. Het komt voor in rijk bos op boomschors.

## Ecologie

Gekromd dikkopmos groeit op meestal iets verrijkte, neutrale schors in essenhakhoutbos en grienden, maar ook wel in andere bossen of bosjes en een enkele maal op vrijstaande bomen.

## Verspreiding

Gekromd dikkopmos komt in Nederland zeldzaam voor. De soort werd pas in 1972 ontdekt, maar de eerste vondst dateert blijkens herbariummateriaal al uit 1962. Het mos komt vooral voor in het rivierengebied, maar is ook bekend uit beekdalen in het Pleistoceen, de laagveengebieden en de IJsselmeerpolders. In sommige grienden in het westelijk rivierengebied is het inmiddels algemeen. Zeer opvallend is het ontbreken van waarnemingen in het westelijk kustgebied. Gericht zoeken in bos- en hakhoutgebieden in dit gebied moet duidelijk maken of hier sprake is van een areaalgrens.
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen

### Externe links

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
... · B. albicans (bleek dikkopmos) · B. campestre (velddikkopmos) · B. glareosum (kalkdikkopmos) · B. laetum (rotsdikkopmos) · B. mildeanum (moerasdikkopmos) · B. oedipodium (ijl dikkopmos) · B. plumosum (oeverdikkopmos) · B. populeum (penseeldikkopmos) · B. reflexum (gekromd dikkopmos) · B. rivulare (beekdikkopmos) · B. rutabulum (gewoon dikkopmos) · B. salebrosum (glad dikkopmos) · B. tenuicaule (haardikkopmos) · B. velutinum (fluweelmos) · ...
# Station Broughty Ferry

Broughty Ferry is een spoorwegstation van National Rail in Dundee City in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Station Prissé-la-Charrière

Station is een spoorweghalte in de Franse gemeente Plaine-d'Argenson.