OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Acarospora cervina

Acarospora cervina is een korstmos die behoort tot de familie Acarosporaceae. Deze steenbewoner leeft in symbiose met een chlorococcoïde alg.

## Kenmerken

Het thallus is variabel van vorm, de areolen talrijk, verspreid, afgerond, 0,5-3(-4) mm diameter. Het oppervlak is glad of licht opgeruwd, mat, deels tot geheel blauwgrijs behaard. De ascus bevat meer dan 100 sporen. De ascosporen zijn hyaliene, a-septaat en meten 4-8 × 1,5-3 μm. Het hymenium is 60 tot 80 (-100) µm hoog.

## Verspreiding

Acarospora cervina komt voor in Europa en Noord-Amerika. Het is ook in het westen van Azië, zuiden van Australië en Noord-Afrika waargenomen. In Nederland komt deze soort zeer zeldzaam voor. Het eerst exemplaar is in Nederland gevonden in 2021 op dakpannen en is via DNA-onderzoek vastgesteld.
* (en) Index Fungorum
* (en) Fungi of Great Britain and Ireland
* ↑ GBIF.org. Gearchiveerd op 27 augustus 2022.
* ↑ BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen. Gearchiveerd op 10 december 2023.
* ↑ Info op waarneming.nl
# Pieter-Bernard Vanhumbeeck

Pieter-Bernard Vanhumbeeck (Mechelen, 5 februari 1888 – Oostende, 7 augustus 1965) was een Vlaamse beeldhouwer en beeldhouwerspracticien.

## Genealogie

Oudste van drie zonen van Pieter Vanhumbeeck en van Joanna Antonia-Maria Lauwers. Hij huwde in 1911 Josephina-Albertina-Maria Schaerlaeken.

## Levensloop

Zijn vader was paswerker in de Spoorwegarsenaal van Mechelen. Zijn moeder baatte een kruidenierswinkel uit. Na de lagere school, op 14-jarige leeftijd, ging hij op stiel als leerling-beeldhouwer in een meubelbedrijf, een courant fenomeen op de arbeidsmarkt in het Mechelen van toen. Hij volgde daartoe dan ook reeds dagelijks nauwgezet de lessen van tekenen aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten van Mechelen waar hij alle klassen met succes doorliep. In 1908 startte hij met de boetseerkunst, eerst naar ornament daarna naar de figuur en zag zich binnen de academieconcours beloond met de eerste prijzen.
In 1911 trouwde hij en werkte eerst bij zijn leraar en kunstbeeldhouwer Boudewijn Tuerlinckx. Na enige tijd verminderden de bestellingen en moest hij zich voor werk opnieuw vooral richten tot ornamentsbeeldhouwwerk in de meubelnijverheid en de binnenhuisdecoratie.
Intussen voerde hij persoonlijke opdrachten uit o.a. te Brussel, te Leuven, te Ochamps, te Rosmeer, enz. De tijd ontbrak om werk te produceren voor het inrichten van een tentoonstelling. Hij kwam nu ook tot het maken van portretkoppen.
Als na enkele jaren de interesse voor het overdadig gebeeldhouwde Mechelse meubel onder invloed van de nieuwe smaak verminderde, kwam hij terecht als practicien bij kunstenaar Ernest Wijnants, leraar aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen. Hier werden verschillende opdrachten en projecten uitgevoerd: in hout, steen of brons: normaalschool te Leuven, Saincteletteplein te Brussel, Plantin-Moretusmuseum, Rubenshuis te Antwerpen, enz.
Nu en dan had hij ook een opdracht bij beeldhouwer Remi Cornelis te Antwerpen. In 1946 verliet hij Mechelen en kwam zich vestigen bij zijn zoon Walter, apotheker in Oudenburg. Kort daarop werd hij aangezocht om les te geven aan de pas heropgerichte Kunstacademie te Oostende onder leiding van Gustaaf Sorel, iets waar hij gretig op inpikte. Van nu af aan werkte hij op een meer gezapig tempo, met, tussen twee opdrachten in, wat meer tijd om al eens een eigen creatie op te zetten.

## Situering

Bernard Vanhumbeeck was het prototype van de beeldhouwer-practicien, die, alhoewel uitstekend academisch gevormd, zich niet profileerde als zelfstandig scheppend kunstenaar, maar de zekerheid zocht van de meubelindustrie en het assisteren van bekendere beeldhouwers in grote opdrachten. De enkele eigen creaties en zijn kort leraarschap in de academie van Oostende, waar uitsluitend dilettanten vorming kregen, onttrokken hem toch nog enigszins aan de anonimiteit.
* N. Hostyn, Bernard Van Humbeeck, in: Tijdschrift "De Plate", 1988, p.167
* Lexicon van West-Vlaamse Beeldende kunstenaars I, Brugge, 1992
* N. Hostyn, Beeldend Oostende, Brugge, 1993.
# Bald Wyntin

Bald Wyntin (Oostende, 4 juni 1966) is een Belgisch componist, muziekpedagoog, organist en pianist.

## Levensloop

Wyntin studeerde aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel en behaalde eerste prijzen voor solfège bij Jos Swinnen, harmonieleer bij Jan D'Haene, muziekgeschiedenis bij Christian de Lannoy, contrapunt bij Raphael D'Haene en fuga bij eveneens Raphael D'Haene. Aldaar behaalde hij ook het Master of Music-diploma. Vervolgens volgde hij verschillende masterclasses, bij onder andere André De Groote (piano), bij Eric Feremans (elektronische muziek) alsook bij Katia Veekmans (liedbegeleiding).
Vanaf 1997 is hij docent notenleer aan het conservatorium van Brugge en sinds 1995 aan de Stedelijke muziek-academie te Blankenberge. Als organist is hij werkzaam aan de Bergerorgel van de St.-Rikierskerk in Bredene-Dorp.
Als componist schreef hij meerdere werken voor verschillende genres.

## Composities
### Werken voor orkest

* Concertino, voor hoorn en orkest
* Il Nascituro Giocherellone, voor hoorn en orkest
* L'Atessa del Mattino, voor hoorn en orkest
* Sogni del Bambino, voor viool en orkest

### Werken voor harmonie- en fanfareorkesten

* 2005 Alake
* 2005 Idylle, voor hobo en harmonieorkest
* 2006 No Nonsense
* 2007 College March (opgedragen aan het Koninklijke Jeugd-orkest van het "Onze-Lieve-Vrouw College" - Oostende o.l.v. Arne Wyntin)
* 2007 Introduction, Meditation and Dance
* 2008 A La Nanita Nana, voor gemengd koor en harmonie- of fanfareorkest
* 2008 Ay Si ! Ay No !, voor gemengd koor en harmonie- of fanfareorkest
* 2008 Blow Blow Thou Winter Wind, voor gemengd koor en harmonie- of fanfareorkest - tekst: William Shakespeare (1564 – 1616)
* 2008 Oggi È Nato, voor gemengd koor en harmonie- of fanfareorkest
* 2008 So Now Is Come Our Joyful Feast
* 2008 El Sitio, voor trompet en harmonie- of fanfareorkest (geschreven aan de 400-jaar-viering van de Beleg van Oostende en opgedragen aan José Lantsoght)
* 2008 Michaud Michaud
* 2009 Townscape
** The Train
** Jetskiing (Presto)
** Nocturne: The Windmill by Night (Quasi lento)
** Finale

### Werken voor koren

* Drie gedichten, voor gemengd koor - tekst: P. van Langendonck

### Kamermuziek

* 2003 Bicycle Ride on a Sunny Day, voor dwarsfluit en piano
* 2005 Fiftyfifty, voor viool en piano
* Holiday Rock, voor altsaxofoon (of tenorsaxofoon, of baritonsaxofoon)
* Incantatie, voor klarinet en piano
* Oboephonic, voor hobo, althobo en piano

### Werken voor orgel

* Variaties op een koraal

### Werken voor piano

* Jocque
# Nationaal park Alonissos en Noordelijke Sporaden

Het Nationaal park Alonissos en Noordelijke Sporaden (Grieks: Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων/ ΕΘΠΑΒΣ, Ethnikó thalássio párko Alonnísou Boreíon Sporádon) is een nationaal park in het noorden van de Egeïsche Zee in Griekenland. Het park werd opgericht in 1992 en beslaat ongeveer 2200 km² (94% zee). Daarmee is het een van de grootste beschermde zeegebieden van Europa. Het nationaal park omvat naast zee en het grootste eiland Alonissos nog zes andere eilanden van de Noordelijke Sporaden (Peristera of Evonymos, Skantzoura, Kyrà Panagìa of Pelagonisi, Ghiura, Psathoura, Piperi) en 22 onbewoonde eilandjes. Het park wordt opgedeeld in een beschermingszone A (Skantzoura, Pelagonisi, Ghiura, Psathoura en Piperi) van 1597 km², waar noch gevist noch gejaagd mag worden, en een minder streng beschermde zone B (Alonissos, Peristera) van 678 km².
De rotsachtige eilandjes zijn bezaaid met baaitjes en grotten en begroeid met maquis.
In het park komen 80 soorten vogels voor, waaronder Eleonora's valk, kuifaalscholver. Op het eiland Gioura leeft Bezoargeit. In de wateren rond het park leven 300 soorten vissen en gewone dolfijn, gestreepte dolfijn, tuimelaar, griend, potvis en dolfijn van Cuvier. Rond het eiland Gioura leeft bovendien de grootste Europese populatie van de bedreigde monniksrob (Monachus monachus).

## Externe link

* officiële website nationaal park
* beschrijving nationaal park
* bescherming monniksrob
Ainos · Alonissos en Noordelijke Sporaden · Amvrakikos · Axios-Loudias-Aliakmonas · Chelmos-Vouraikos · Dadia-Lefkimi-Soufli · Evrosdelta · Kerkini · Koronia Volvi · Kotychi-Strofylia · Mesolongi-Aitoliko · Noord-Pindos · Oeta · Olympos · Oost-Macedonië en Thracië · Parnassos · Parnitha · Prespa · Rodopegebergte · Samaria · Schynias Marathon · Sounion · Tzoumerka, Acheloösvallei, Agrafa en Meteora · Zakynthos
# Conway (South Carolina)

Conway is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Horry County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 11.788. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 14.056, een stijging van 2268 (19.2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 34,7 km², waarvan 32,9 km² land en 1,8 km² water. Conway ligt op ongeveer 12 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Conway.

## Geboren

* William Gibson (1948), sciencefictionauteur en 'vader' van de 'cyberpunk'
* Scott Bessent (1962), investeerder en hedgefondsmanager; 79e minister van Financiën

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Conway op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ (en) U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Viola pubescens

Viola pubescens is een soort uit het geslacht viooltje (Viola).
In het Engels wordt de soort Downy yellow violet, yellow violet of smooth yellow violet genoemd.

## Determinatie

De plant wordt 15–25 cm hoog en bloeit in april en mei met gele bloemen.

## Variëteiten

In de Flora of North America worden twee variëteiten onderscheiden:
* Viola pubescens var. leiocarpa
* Viola pubescens var. eriocarpa

## Ecologie

De plant komt voor in droge bosgebieden van gemengde bossen en loofbossen.

## Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied omvat Noord-Amerika, waar de soort voorkomt van Minnesota via Ontario tot Nova Scotia en zuidwaarts tot Virginia.
... · V. arvensis (akkerviooltje) · V. biflora (tweebloemig viooltje) · V. calcarata (langsporig viooltje) · V. canina (hondsviooltje) · V. cornuta (hoornviooltje) · V. cryana · V. curtisii (duinviooltje) · V. epipsila · V. guestphalica (violette zinkviooltje) · V. hirta (ruig viooltje) · V. ircutiana · V. kusnezowiana · V. lutea · V. lutea subsp. calaminaria (zinkviooltje) · V. lutea subsp. lutea (geel viooltje) · V. lutea subsp. elegans · V. mirabilis (wonderviooltje) · V. odorata (maarts viooltje) · V. palustris (moerasviooltje) · V. persicifolia (melkviooltje) · V. pubescens · V. reichenbachiana (donkersporig bosviooltje) · V. riviniana (bleeksporig bosviooltje) · V. rupestris (zandviooltje) · V. tricolor (driekleurig viooltje) · ...
# Nationaal park Kotychi-Strofylia

Het Nationaal park Kotychi-Strofylia (Grieks: Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς, Ethnikó Párko ugrotópon Kotuchíou Stropfiliás) is een nationaal park in Griekenland aan de noordwestkust van de Peloponnesos. Het park is 22 vierkante kilometer groot en werd gesticht in 2009. Het park omvat naast de lagunes van Araxos, Prokopos en Kotychi ook duinen, wetlands, moerassen, kalksteenheuvels en het Strofylias-bos.
De Kotychi-lagune is met 750 hectare de grootste lagune van de Peloponnesos en is tussen 0,4 en 1 meter diep. Het Strofylias-bos bestaat uit Aleppoden en parasolden en ligt op een smalle landtong tussen de Prokopos-lagune en de Ionische Zee. In het noorden van het park liggen de 'Zwarte Bergen', kalksteenheuvels tot 240 meter hoog. De golvende duinengordel is 200 hectare groot; de duinen zelf zijn 500 meter breed en tot 10 meter hoog. In het duingebied van het park bloeien zeenarcis en helmgras. Op het strand legt de Onechte karetschildpad haar eieren.
In het park leven schildpad, vos, egel, goudjakhals, ijsvogel. Het nationaal park ligt op een trekvogelroute; in het park verblijven reiger, ibis, zwaluw, tortelduif, stern.

## Externe link

* officiële website nationaal park
* beschrijving nationaal park
* steekkaart protected planet
Ainos · Alonissos en Noordelijke Sporaden · Amvrakikos · Axios-Loudias-Aliakmonas · Chelmos-Vouraikos · Dadia-Lefkimi-Soufli · Evrosdelta · Kerkini · Koronia Volvi · Kotychi-Strofylia · Mesolongi-Aitoliko · Noord-Pindos · Oeta · Olympos · Oost-Macedonië en Thracië · Parnassos · Parnitha · Prespa · Rodopegebergte · Samaria · Schynias Marathon · Sounion · Tzoumerka, Acheloösvallei, Agrafa en Meteora · Zakynthos
# Nationaal park Noord-Pindos

Nationaal park Noord-Pindos (Grieks: Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, Ethnikó Párko Bóreias Píndou) is een nationaal park in het Pindosgebergte in het noordwesten van Griekenland, meer bepaald in de departementen Ioannina en Grevena. Het park werd opgericht in 2005 en is met een oppervlakte van 1969,47 km² het grootste nationaal park op het Griekse vasteland. Twee eerder gestichte Griekse nationale parken (nationaal park Pindos (Valia Kalda), opgericht in 1966, en nationaal park Vikos-Aoös, opgericht in 1973) zijn in 2005 opgegaan in dit nieuwe, grotere nationaal park Noord-Pindos.
Het nationaal park Noord-Pindos omvat de streek Zagori, Konitsa en Metsovo en het westelijke deel van Grevena. In het park ligt de op een na hoogste berg van Griekenland (Smolikas, 2637 m) en de gebergten van Tymfi, Lygkos, Vasilitsa en Mitsikeli. Binnen de grenzen van het park ontspringen verschillende rivieren: Voidomatis, Aoös, Venetikos, Bardas en Zagoritikos.
Het park is bekend om zijn kloven en ravijnen; de bekendste zijn de Vikoskloof en de Aoöscanyon (in het voormalige nationaal park Vikos-Aoos).
In het park komen meer dan 1800 bloemen- en plantensoorten voor. Verder leven er 60 soorten zoogdieren, waaronder een populatie Europese bruine beer, lynx, wilde kat, wolf, otter, gems en ree. Van de ruim 180 vogelsoorten zijn de aasgier, de visarend en de steenarend de opvallendste. Ook komen in het park 30 reptielensoorten, 14 amifibieënsoorten en 17 soorten vis voor.
De Epirus Trail en de Pindus Trail lopen door het gebergte.
# Nationaal park Parnassos

Het Nationaal park Parnassos (Grieks: Εθνικός δρυμός Παρνασσού, Ethnikós drumós Parnassoú) is een nationaal park op en rond de Parnassus (2457 m) in het zuiden van de landstreek Fokida, in Centraal-Griekenland.
Het nationaal park werd in 1938 opgericht en is 3513 hectare groot. De twee belangrijkste, vaak met sneeuw bedekte toppen van de Parnassus zijn de Tithorea en de Lycorea. Delphi ligt op de helling van de Parnassus. Het landschap bestaat uit karstgebieden, kalksteenkliffen en bossen van onder andere zwarte den en Griekse zilverspar.
Er leven in het nationaal park Parnassos wolf, wild zwijn, das en wezel. Onder de 854 plantensoorten in het park komen endemische plantensoorten voor zoals de Paeonia parnassica.

## Externe link

* (en) Officiële website
Ainos · Alonissos en Noordelijke Sporaden · Amvrakikos · Axios-Loudias-Aliakmonas · Chelmos-Vouraikos · Dadia-Lefkimi-Soufli · Evrosdelta · Kerkini · Koronia Volvi · Kotychi-Strofylia · Mesolongi-Aitoliko · Noord-Pindos · Oeta · Olympos · Oost-Macedonië en Thracië · Parnassos · Parnitha · Prespa · Rodopegebergte · Samaria · Schynias Marathon · Sounion · Tzoumerka, Acheloösvallei, Agrafa en Meteora · Zakynthos
# Nationaal park Sounion

Nationaal park Sounion (Grieks: Εθνικός δρυμός Σουνίου, Ethnikós drumós Sounioú) is een nationaal park in Griekenland op en rond Kaap Soenion. Het park is 3500 hectare groot en werd opgericht in 1971. Het park ligt in de zuidoostelijke tip van Attica, in het gebied 'Lavreotiki'. Het park bestaat uit bossen van Aleppoden, steeneik en maquis. In het nationaal park bloeien verschillende endemische plantensoorten, zoals Centaurea laureotica en Centaurea attica ssp. asperula. Er komen ook veel mineralen, grotten en karstformaties voor. Het park eindigt op Kaap Soenion.

## Externe link

* beschrijving nationaal park
* film nationaal park
Ainos · Alonissos en Noordelijke Sporaden · Amvrakikos · Axios-Loudias-Aliakmonas · Chelmos-Vouraikos · Dadia-Lefkimi-Soufli · Evrosdelta · Kerkini · Koronia Volvi · Kotychi-Strofylia · Mesolongi-Aitoliko · Noord-Pindos · Oeta · Olympos · Oost-Macedonië en Thracië · Parnassos · Parnitha · Prespa · Rodopegebergte · Samaria · Schynias Marathon · Sounion · Tzoumerka, Acheloösvallei, Agrafa en Meteora · Zakynthos
# Lijst van senatoren uit Hawaï

Dit is een lijst van de senatoren voor de Amerikaanse staat Hawaï. De senatoren voor Hawaï zijn ingedeeld als Klasse I en Klasse III. De twee huidige senatoren voor Hawaï zijn: Brian Schatz senator sinds 2012 de (senior senator) en Mazie Hirono senator sinds 2013 de (junior senator), beiden lid van de Democratische Partij.
De prominentste persoon die heeft gediend als senator voor Hawaï was Daniel Inouye (president pro tempore van de Senaat van 2010 tot 2012). Op Republikein Hiram Fong na zijn alle senatoren voor Hawaï Democraten geweest.

## Klasse I

| Nr. | Senator voor Hawaï Senator from Hawaii | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij(en) | Verkiezing(en) |
| 1 | Hiram Fong (1906–2004) | 20 augustus 1959 | 3 januari 1977 | R | 1959 |
| 1 | Hiram Fong (1906–2004) | 20 augustus 1959 | 3 januari 1977 | R | 1964 |
| 1 | Hiram Fong (1906–2004) | 20 augustus 1959 | 3 januari 1977 | R | 1970 |
| 2 | Spark Matsunaga (1916–1990) | 3 januari 1977 | 15 april 1990 | D | 1976 |
| 2 | Spark Matsunaga (1916–1990) | 3 januari 1977 | 15 april 1990 | D | 1982 |
| 2 | Spark Matsunaga (1916–1990) | 3 januari 1977 | 15 april 1990 | D | 1988 |
| 1988 |||||||
| 3 | Daniel Akaka (1924–2018) | 16 mei 1990 | 3 januari 2013 | D | 1988 |
| 3 | Daniel Akaka (1924–2018) | 16 mei 1990 | 3 januari 2013 | D | 1990 |
| 3 | Daniel Akaka (1924–2018) | 16 mei 1990 | 3 januari 2013 | D | 1994 |
| 3 | Daniel Akaka (1924–2018) | 16 mei 1990 | 3 januari 2013 | D | 2000 |
| 3 | Daniel Akaka (1924–2018) | 16 mei 1990 | 3 januari 2013 | D | 2006 |
| 4 | Mazie Hirono (1947) | 3 januari 2013 | heden | D | 2012 |
| 4 | Mazie Hirono (1947) | 3 januari 2013 | heden | D | 2018 |
| 4 | Mazie Hirono (1947) | 3 januari 2013 | heden | D | 2024 |

## Klasse III

| Nr. | Senator voor Hawaï Senator from Hawaii | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij(en) | Verkiezing(en) |
| 1 | Oren Long (1889–1965) | 20 augustus 1959 | 3 januari 1963 | D | 1959 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 1962 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 1968 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 1974 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 1980 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 1986 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 1992 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 1998 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 2004 |
| 2 | Daniel Inouye (1924–2012) | 3 januari 1963 | 17 december 2012 | D | 2010 |
| 2010 |||||||
| 3 | Brian Schatz (1972) | 26 december 2012 | heden | D | 2010 |
| 3 | Brian Schatz (1972) | 26 december 2012 | heden | D | 2014 |
| 3 | Brian Schatz (1972) | 26 december 2012 | heden | D | 2016 |
| 3 | Brian Schatz (1972) | 26 december 2012 | heden | D | 2022 |
* 1 2 Overleden tijdens ambtstermijn
* ↑ Was president pro tempore van de Senaat van 2010 tot 2012
# Benzathine

Benzathine is een hulpstof in bepaalde geneesmiddelen. Het stabiliseert penicilline en functioneert dus als conserveermiddel.
Het wordt bereid door de condensatiereactie van ethyleendiamine met benzaldehyde.
Penicilline is een carbonzuur en benzathine is een base. Eén molecuul benzathine kan bijgevolg met twee moleculen penicilline een zout vormen. Een veelgebruikte vorm van penicilline is benzylpenicilline of penicilline G, en het zout daarvan met benzathine noemt men benzathinebenzylpenicilline of benzathine-penicilline G. Na injectie zet het zout langzaam penicilline vrij; men kan daarmee een verlengde antibiotische werking verkrijgen met een relatief lage dosis penicilline.

## Externe link

* ConsuMed: Benzathinebenzylpenicilline Injecties
* 1 2 U.S. Patent 2627491, "Penicillin salts of substituted alkylene diamines" van 3 februari 1953 aan Joseph L. Szabo en William F. Bruce voor Wyeth Inc.
# Focus II

Focus II (in het buitenland: Moving Waves) is het tweede album van de Nederlandse rockband Focus. De lp werd door platenmaatschappij Bovema uitgebracht in het jaar 1971 op het Imperial label onder catalogusnummer 5C 05624385. Er is ook een Franse persing uitgebracht onder het Sire label onder nummer STEC 121. Later volgde er een heruitgave op compact disc door Red Bullet onder catalogusnummer RB 33188.

## Bezetting

Voor de opnamen van dit album was er (weer) ruzie in de tent. Van Leer wilde verder met Martijn Dresden en Hans Cleuver uit de bezetting van het eerste Focus album. Jan Akkerman wilde per se verder met zijn oude maatje Pierre van der Linden, uit Brainbox en Johnny and The Cellar Rockers, en een beetje met Cyriel Havermans. Akkerman zette Van Leer voor het blok: òf verder met Van der Linden en Havermans, of verder zonder Akkerman. Van Leer gaf toe en moest zijn oude vrienden ontslaan. Havermans zou tijdens de opnamen naar de mening van Akkerman de bastechniek nog onvoldoende beheerst hebben. Akkerman speelde daarom delen van de baspartij zelf in. Over wie wat nu op de plaat speelt zijn Havermans en Akkerman het oneens. Vlak voor het uitkomen van het album vertrok Havermans zonder animositeit. De andere Focusleden spelen mee op zijn solo-album Cyril.

## Musici

* Thijs van Leer — orgel, harmonium, mellotron, piano, sopraan en alt fluit, zang
* Jan Akkerman — gitaar, basgitaar
* Cyriel Havermans — basgitaar, zang
* Pierre van der Linden — drums

## Bron

Over het nummer Eruption staat op de credits vermeld "Basic musical idea by Thijs van Leer". Op de credits staat Van Leer vermeld als componist van het eerste deel (Orfeus, Answer, Orfeus). Maar het beginmotief (Orfeus) is een bewerking van het leitmotiv van de opera Orfeo (1603) van Monteverdi. Inspiratie voor Eruption komt niet alleen van Monteverdi maar ook uit de trage beweging van het Concert voor orkest van Béla Bartók uit 1943. Tommy in Eruption is geschreven door Tom Barlage, saxofonist van Solution, die het nummer origineel als 'Divergence' opnam.

## Herpersing langspeelplaat

In 2021 kwam een nieuwe persing van de langspeelplaat van Red Bullet uit bij Music on Vinyl. Er werd gekozen voor de Engelstalige titel; een verwijzing naar Inayat Khan. Van Leer leest voor uit diens werk. Beste nummer in de oren van Wouter Bessels is dan Focus 2, waarin het kwartet op zijn best is.
* Hoesinformatie op de Franse LP-versie
* Focus : wereldsucces, ego's en machtsstrijd door Jaap van Eik, Laren : uitgeverij Verbum, (2013), in de serie Nederrockklassiekers, ISBN 978-90-74274-62-3
* In & out of focus : the music of Jan Akkerman & Focus door David Randall, London : SAF Publishing (2003), ISBN 0-946719-44-6
* ↑ Wouter Bessels: IO Pages 170 (april 2021), recensie LP