OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Davida (planetoïde)

(511) Davida is een grote planetoïde in het buitenste deel van de planetoïdengordel tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter. Davida heeft een onregelmatige vorm met een gemiddelde diameter van ongeveer 290 km. Ze voltooit in 5,64 jaar een omloop rond de Zon. Haar baan is ellipsvormig. De minimale afstand tot de zon is tijdens een omloop 2,580 AE, de maximale 3,754 AE.

## Ontdekking en naam

Davida werd op 30 mei 1903 ontdekt door de Amerikaanse sterrenkundige Raymond Smith Dugan. Dugan ontdekte in totaal 16 planetoïden.
Davida is genoemd naar de Amerikaanse sterrenkundige David Peck Todd.

## Eigenschappen

Davida is een C-type planetoïde, wat betekent dat ze een relatief donker oppervlak heeft dat veel organische verbindingen bevat. De planetoïde draait in iets meer dan 5 uur om haar eigen as. Ze heeft waarschijnlijk iets meer massa dan (704) Interamnia, een andere grote planetoïde van het C-type.
Davida is een van de weinige planetoïden waarbij de vorm bepaald is door directe waarnemingen vanaf de aarde. Tussen 2002 en 2007 werd de vorm van de planetoïde door middel van adaptieve optiek bepaald vanuit het Keck-observatorium in Hawaï. Uit de waarnemingen blijkt ook dat op het oppervlak van de planetoïde een 150 km grote depressie voorkomt. Waarschijnlijk is dit een enorme krater, vergelijkbaar met de krater op het oppervlak van planetoïde (253) Mathilde.
# Zahan Kapoor

Zahan Prithviraj Kapoor (Bombay, 11 maart 1992) is een Indiaas acteur die voornamelijk in Hindi films en toneelstukken speelt.

## Biografie

Kapoor's carrière begon in het Prithvi Theater, dat op is gericht door zijn grootvader Shashi Kapoor. Hij speelde in 2019 in het toneelstuk Pitaji Please. Zahan is, samen met zijn zus Shaira, sinds 2012 een integraal onderdeel van het jaarlijkse Prithvi Festival. Gedurende die periode nam hij ook deel aan een podcast met de titel IVM Podcasts, waar hij de schijnwerpers deelde met zijn vader Kunal Kapoor. Dit vond plaats voordat hij debuteerde in de filmindustrie met Faraaz (2022), de film toont de tragedie van de aanslag in Dhaka in juli 2016. Na zijn filmdebuut keerde Zahan in juni 2023 terug naar het theater met het toneelstuk Siachen. In 2025 maakte hij zijn debuut op het web met de serie Black Warrant.

## Filmografie
### Films

| Jaar | Film | Rol |
| 2022 | Faraaz | Faraaz Hossain |

### Webseries

| Jaar | Serie | Rol | Platform |
| 2025 | Black Warrant | Sunil Gupta | Netflix |

### Theater

| Jaar | Toneelstuk |
| 2019 | Pitaji Please |
| 2023 | Siachen |

## Externe link

* (en) Zahan Kapoor in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Zahan Kapoor op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# British Home Championship 1980

De British Home Championship van 1980 was de 85e editie van de British Home Championship. Het toernooi werd gehouden van 16 mei tot en met 24 mei 1980. Noord-Ierland werd kampioen.

## Eindstand

| Team | Gsp | W | G | V | DV | DT | DS | Ptn |
| Noord-Ierland | 3 | 2 | 1 | 0 | 3 | 1 | +2 | 5 |
| Engeland | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 5 | –1 | 3 |
| Wales | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 3 | +1 | 2 |
| Schotland | 3 | 1 | 0 | 2 | 1 | 3 | –2 | 2 |

## Wedstrijden

Windsor Park, Belfast Toeschouwers: 18.000 Scheidsrechter: Clive Thomas (WAL) :
| 16 mei 1980 «onderlinge duels» 19:00 uur (UTC+1) | Billy Hamilton 36' | Windsor Park, Belfast Toeschouwers: 18.000 Scheidsrechter: Clive Thomas (WAL) |
Racecourse Ground, Wrexham Toeschouwers: 24.386 Scheidsrechter: Ian Foote (SCO) :
| 17 mei 1980 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1) | Mickey Thomas 19' Ian Walsh 30' Leighton James 60' Phil Thompson 66' (e.d.) | 16' Paul Mariner | Racecourse Ground, Wrexham Toeschouwers: 24.386 Scheidsrechter: Ian Foote (SCO) |
Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 33.676 Scheidsrechter: Gwyn Owen (WAL) :
| 20 mei 1980 «onderlinge duels» 19:45 uur (UTC+1) | Noel Brotherston 81' (e.d.) | 83' Terry Cochrane | Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 33.676 Scheidsrechter: Gwyn Owen (WAL) |
Hampden Park, Glasgow Toeschouwers: 31.359 Scheidsrechter: Hugh Wilson (NIR) :
| 21 mei 1980 «onderlinge duels» 20:00 uur (UTC+1) | Willie Miller 26' | Hampden Park, Glasgow Toeschouwers: 31.359 Scheidsrechter: Hugh Wilson (NIR) |
Ninian Park, Cardiff Toeschouwers: 12.913 Scheidsrechter: John Hunting (ENG) :
| 23 mei 1980 «onderlinge duels» 19:30 uur (UTC+1) | 22' Noel Brotherston | Ninian Park, Cardiff Toeschouwers: 12.913 Scheidsrechter: John Hunting (ENG) |
Hampden Park, Glasgow Toeschouwers: 85.500 Scheidsrechter: António Garrido (POR) :
| 24 mei 1980 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1) | 8' Trevor Brooking 75' Steve Coppell | Hampden Park, Glasgow Toeschouwers: 85.500 Scheidsrechter: António Garrido (POR) |
* ↑ (en) British Home Championship 1967-1984. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF).
* ↑ (en) British Championship 1980 results. European Football.
# Station Swinton (South Yorkshire)

Swinton (South Yorkshire) is een spoorwegstation van National Rail in Swinton, Rotherham in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Chapelle-Saint-Lambert

Chapelle-Saint-Lambert (Waals: Tchapele-Sint-Lambiet) is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant. Het ligt in Lasne-Chapelle-Saint-Lambert, een deelgemeente van Lasne. Chapelle-Saint-Lambert ligt zo'n anderhalve kilometer ten noordoosten van het dorp Lasne.

## Geschiedenis

Onder het ancien régime was Chapelle-Saint-Lambert een zelfstandige heerlijkheid. Juridisch viel het onder de meierij van Terhulpen, in het kwartier van Brussel van het hertogdom Brabant. Na de Franse invasie werd het dorp als gemeente ingedeeld bij het kanton Terhulpen van het Dijledepartement. Deze gemeente werd al in 1821 opgeheven en samengevoegd met Lasne in de nieuwe gemeente Lasne-Chapelle-Saint-Lambert. In 1977 werd Lasne-Chapelle-Saint-Lambert een deelgemeente van de fusiegemeente Lasne.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Lambertuskerk (Église Saint-Lambert) is een bakstenen classicistisch kerkgebouw van 1761. In 1890 werd een transept in dezelfde stijl toegevoegd.

## Natuur en landschap

Chapelle-Saint-Lambert ligt aan de Laan. Bossen in de omgeving zijn het Bois de Chapelle en het Bois de la Hussière. De hoogte aan de kerk bedraagt 107 meter.

## Nabijgelegen kernen

Lasne, Rixensart, Ottignies, Céroux-Mousty
* ↑ Oudiette, Ch. (an VII). Chapelle-Saint-Lambert. In Le département de la Dyle ou première partie du dictionnaire géographique et topographique des neuf départemens de la Belgique. (pp. 40-41). Bruxelles: Armand Gaborria.
Deelgemeenten: Couture-Saint-Germain · Lasne-Chapelle-Saint-Lambert · Maransart · Ohain · Plancenoit Overige kernen: Chapelle-Saint-Lambert · Lasne · Ransbeck Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Thorembais-les-Béguines

Thorembais-les-Béguines is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Perwijs. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente. Thorembais-les-Béguines ligt bijna vier kilometer ten noorden van het centrum van Perwijs. Ten zuidwesten van de plaats ligt Thorembais-Saint-Trond.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Martinuskerk (Église Saint-Martin) is een neoclassicistisch kerkgebouw van 1851.
* Het voormalige Begijnhof werd voor het eerst vermeld in 1267. Het huidige gebouw, buinnen een ommuurde tuin, is van 1828 en deed dienst als rusthuis voor bejaarden.
* De kruiswegstaties die zich in een lange muur bevinden welke uitkomt op een 18e-eeuws torentje.
* De Moulin de la Ferme Saint-Michel is een bovenslagmolen op de Thorembais.

## Natuur en landschap

Thorembais-les-Béguines ligt aan de Thorembais. De hoogte aan de kerk is 132 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwonersaantal op 31 december

## Nabijgelegen kernen

Thorembais-Saint-Trond, Wastines, Glimes, Perwijs
Deelgemeenten: Malèves-Sainte-Marie-Wastines · Orbais · Perwijs · Thorembais-les-Béguines · Thorembais-Saint-Trond Overige dorpen en gehuchten: Jaussellette · Malèves · Odenge · Sainte-Marie-lez-Opprebais · Wastines Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Fandango (muziek)

De fandango is een dansvorm in driekwartsmaat, oorspronkelijk gezongen, maar in de loop der tijd steeds vaker puur instrumentaal uitgevoerd. Zij heeft een karakteristiek ritme van een kwart, vier zestienden en opnieuw een kwart, en bestaat uit een copla (couplet of strofe) en een estribillo (refrein). Rond het midden van de 18e eeuw dook de fandango op in Spanje, om zich over het gehele Spaanse grondgebied te verspreiden, met uitzondering van Catalonië. Er bestaan tal van varianten die vernoemd zijn naar de plaats (de fandango van Alosno, Cartagena, Lucena enzovoort) of de streek (Málaga, Taranta enzovoort). In het Spaanse taalgebied onderscheidt men de fandanguillo (de fandango als dans) en de fandango (uitsluitend gezongen). Een karakteristiek kenmerk van de Spaanse dans is het gebruik van gitaar en castagnetten.
Een opmerkelijke fandango – met castagnetten – is verwerkt in het gitaarkwintet in d groot van Luigi Boccherini. Mozart maakte een vrije bewerking van een Andalusische fandango in het ballet uit het derde bedrijf van Le nozze di Figaro.
* Gemeinsame Normdatei: 4416956-5
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007398333705171
# Fred Soons

Alfred Henry Adriaan (Fred) Soons (Aruba, 13 oktober 1948) is een Nederlands jurist gespecialiseerd in het internationaal publiekrecht. Soons is emeritus hoogleraar aan de Universiteit Utrecht.
Soons volgde het gymnasium aan Katwijk de Breul te Zeist, waar hij in 1967 eindexamen deed. Hij vervulde het jaar daarop zijn militaire dienstplicht bij de officiersopleiding van het Korps Mariniers aan het Koninklijk Instituut voor de Marine, waarna hij in 1968 begon aan zijn rechtenstudie aan de Universiteit Utrecht. In 1971 studeerde hij daar af en werd hij wetenschappelijk medewerker aan het Volkenrechtelijk Instituut van de Utrechtse universiteit. In 1973-1974 studeerde hij aan de Universiteit van Washington in Seattle; in 1974-1975 werkte hij aan de Universiteit van Cambridge. Van 1975 tot 1976 was hij wetenschappelijk medewerker volkenrecht aan de Universiteit van Amsterdam. In 1976 werd hij ambtenaar bij het Ministerie van Verkeer en Waterstaat, hoofdafdeling bestuurlijke en juridische zaken van de hoofddirectie Waterstaat. In 1981 werd hij ook benoemd tot rechter-plaatsvervanger bij de rechtbank Rotterdam. Op 15 september 1982 promoveerde hij te Utrecht op het proefschrift Marine scientific research and the law of the sea; promotor was Leo Bouchez.
In 1985 werd Soons benoemd tot buitengewoon hoogleraar internationaal publiekrecht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Met ingang van 1 juli 1987 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar volkenrecht aan de Universiteit Utrecht; hij hield zijn oratie, getiteld Zeegrenzen en zeespiegelstijging. Volkenrechtelijke beschouwingen over de effecten van de zeespiegel op grenzen in zee, op 13 april 1989. Van 1995 tot 1998 was hij decaan van de Utrechtse rechtenfaculteit. Hij was onder andere adviseur van Indonesië in de zaak Sovereignty over Pulau Ligitan and Pulau Sipadan (Indonesië/Maleisië) voor het Internationaal Gerechtshof van 1998 tot 2002. Op 1 maart 2014 ging hij met emeritaat als hoogleraar.
Naast zijn werk als hoogleraar was Soons onder andere lid en voorzitter (1990-1996) van de Commissie van advies inzake volkenrechtelijke vraagstukken (CAVV), voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Internationaal Recht en director of studies van de International Law Association. Hij is lid van het Institut de Droit International.
* ↑ Historie. CAVV. Geraadpleegd op 12 november 2024.
* ↑ Alfred H.A. Soons. Institut de Droit International. Geraadpleegd op 21 februari 2024.
* Prof. mr. Fred Soons. Universiteit Utrecht. Geraadpleegd op 21 februari 2024.
* Prof.mr.dr. A.H.A. Soons (1948 - ). Catalogus Professorum Academiae Rheno-Traiectinae. Universiteit Utrecht. Geraadpleegd op 21 februari 2024.
# Jan Raasroute

De Jan Raasroute is een lusvormige fietsroute van 101 km in de Nederlandse provincie Zeeland . De toeristische wielerroute maakt een lus door het gebied waar Jan Raas is opgegroeid. De route is bewegwijzerd en kan eveneens worden ingekort tot 2 lussen van 46 en 55 km. De doorsteek voor de verkorting is nabij Heinkenszand.

## Verloop

In 's-Heerenhoek, het dorp waar Jan Raas tijdens zijn wielercarriere woonde, staat in het centrum een informatiebord over de route. De route is in één richting bewegwijzerd. In 's-Heerenhoek kan worden aangesloten op de LF13 Schelde-Rheinroute (onderdeel van de EuroVelo EV4 Midden-Europaroute).
Vanuit 's-Heerenhoek gaat de route door het haven- en industriegebied Vlissingen-Oost. Een klein deel van de route gaat over Walcheren en gaat dicht langs de plaatsen Oost-Souburg, Middelburg en Nieuw- en Sint Joosland. Op Walcheren nabij Fort Rammekens loopt de route parellel met de Zeeuwse Windroute langs de Westerschelde.
Het grootste deel van de route gaat over Zuid-Beveland, door de Zak van Zuid-Beveland. De route komt in Heinkenszand, hier is een routeverkorting mogelijk. Via Nisse gaat het langs natuurgebied Zwaakse Weel naar Kwadendamme. Nabij Langeweegje kan bij de Westerschelde linksaf worden geslagen en volgt al snel de Jo de Rooroute.
De route gaat grotendeels buitendijks langs de Westerschelde via Hoedekenskerke naar Ellewoutsdijk (met Fort Ellewoutsdijk) en verder tot de Kerncentrale Borssele.
De route verlaat de Westerschelde en gaat langs Borssele en Heinkenszand (routeverkorting) terug naar 's-Heerenhoek.
Andere wielerroutes in Zeeland zijn de Keetie van Oosten-Hageroute en de Theo Middelkamproute. Daarnaast is er de niet bewegwijzerde Wouter Weylandtroute.

## Aansluitingen op andere fietsroutes

* Op veel plaatsen kan gebruik worden gemaakt van het fietsroutenetwerk ter plaatse.
* In 's-Heerenhoek kan worden aangesloten op de LF13 Schelde-Rheinroute. De LF13 is tevens de EuroVelo EV4 Midden-Europaroute. De route komt de LF13 nog op meer plekken tegen.
* Tussen Vlissingen-Oost en Oost-Souburg loopt de route parallel met de Zeeuwse Windroute.
* Vlak na Langeweegje gaat de route rechtsaf langs de Westerschelde, als hier linksaf de Westerschelde gevolgd wordt dan wordt na een paar honderd meter aangesloten op de Jo de Rooroute.
Jan Raasroute · Jo de Rooroute · Keetie van Oosten-Hageroute · Theo Middelkamproute · Wouter Weylandtroute (niet bewegwijzerd) · Zeeuwse Windroute
* Jan Raasroute (101 km), Zeeland
# Energie+

Energie+, kennisplatform lokaal duurzaam opgewekt is een onafhankelijk kennisplatform voor energieprofessionals met een technische en beleidsmatige interesse in de verduurzaming van de energievoorziening. De onderwerpen energieopwekking, -besparing en -efficiency staan hierbij centraal. Energie+ heeft een wekelijkse nieuwsbrief en een website. Het vakblad verschijnt zes keer per jaar.

## Historie

Energie+ werd voor het eerst uitgegeven in 1980, toen nog onder de naam Duurzame Energie. Tot 1999 werd het uitgegeven door de stichting Tijdschrift Duurzame Energie. Sinds 1999 werd Duurzame Energie uitgegeven door uitgeverij Aeneas in Boxtel. In 2005 is de naam veranderd in Energie+.

## Inhoud

Energie+ beschrijft actuele ontwikkelingen in de duurzame energiesector. Het kan daarbij bijvoorbeeld gaan over beleid of politiek, maar ook over nieuwe technieken en innovaties. Regelmatig publiceert Energie+ opiniestukken van topmensen uit de duurzame energiewereld.
In de rubriek Brandstof wordt een onderwerp van alle kanten belicht. Meningen van verschillende partijen komen hierin aan de orde, daarnaast ligt de focus op feitelijke informatie. De Brandstof probeert dan ook duidelijkheid te scheppen over actuele energieonderwerpen, zoals schaliegas, kernenergie en energieopslag. Andere rubrieken in het vakblad zijn interview, lokaal, internationaal en de casus.
Energie+ wil met kennis bijdragen aan de duurzame energietransitie. Het platform probeert daarom duidelijkheid te scheppen over de vele mogelijkheden in de energiemix en welke energievormen in welke mate bijdragen aan die transitie.

## Redactionele formule

De doelgroep van Energie+ bestaat uit energieadviseurs, ingenieurs, architecten, installateurs, politici, beleidsmakers en energieproducenten en -leveranciers.
In Energie+ verschijnen artikelen die geschreven zijn door journalisten, specialisten uit de energiesector en academici. Alle artikelen worden geredigeerd door de eindredactie van Energie+. De inhoud van het blad wordt bepaald door hoofdredacteur Jacques Kimman in overleg met de eindredactie. Om koers en inhoud van Energie+ te bewaken is er een redactie aangesteld, die bestaat uit vakspecialisten uit de energiewereld.
# Adam Holm Jørgensen

Adam Holm Jørgensen (1 september 2002, Frederiksberg) is een Deense wielrenner die onder contract staat bij Team ColoQuick.

## Carrière

In 2020 werd hij derde in het algemene klassement van de Zwitserse wielerwedstrijd Grand Prix Rüebliland.
Per begin 2021 stapte Jørgensen over van Team ABC Junior naar het continentale team BHS-PL Beton Bornholm. In 2021 won hij samen met BHS-PL Beton Bornholm het Deense kampioenschap voor ploegentijdrijden. In 2022, zijn tweede jaar bij de ploeg, won hij de derde etappe in de Ronde van de Toekomst. Tot en met juli 2023 reed hij bij de Deense ploeg, waarna hij het jaar afrondde als stagiair bij Team BikeExchange-Jayco. Hij nam aan enkele eendaagse wedstrijden deel zoals de Grote Prijs van Wallonië en Parijs-Chauny. In 2024 reed hij een jaar bij Hagens Berman Jayco en per 2025 maakte hij de overstap naar wederom een Deense wielerploeg; Team ColoQuick.

## Overwinningen
### 2022

    3e etappe Ronde van de Toekomst

### 2023

    3e etappe Ronde van de Toekomst (TTT)

## Ploegen

* 2021 – BHS-PL Beton Bornholm
* 2022 – BHS-PL Beton Bornholm
* 2023 – BHS-PL Beton Bornholm
* 2023 – Team BikeExchange-Jayco (stagiair vanaf 1/8)
* 2024 – Hagens Berman Jayco
* 2025 – Team ColoQuick
* (en) Profiel van Adam Holm Jørgensen op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Adam Holm Jørgensen op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Adam Holm Jørgensen op de website van de UCI
* Profiel van Adam Holm Jørgensen op De wielersite
Balmer · Berhe · Colleoni · Craddock · De Marchi · Dunbar · Durbridge · Engelhardt · Grmay · Groenewegen · Hamilton · Harper · Hepburn · Jansen · Juul-Jensen · Maas · Matthews · Mezgec · O'Brien · Peña · Porter · Pöstlberger · Quick · Reinders · Scotson · Sobrero · Stewart · Štybar · Yates · Zana · Jørgensen (stagiair) · McKenzie (stagiair)
# Marco de Lange

Marco de Lange is een Nederlandse onderzoeksjournalist die werkt voor het Nederlandse televisieprogramma Zembla.

## Journalist

Na het vwo aan het Erfgooiers College studeerde De Lange journalistiek aan de Christelijke Hogeschool Ede. Van 2008 tot 2010 studeerde hij Politicologie aan de Universiteit van Amsterdam met als specialisatie Buitenlandse betrekkingen.
Tijdens deze studie werkte hij reeds als freelancer voor de EO en het programma Argos (VPRO). In 2010 werd hij onderzoeker voor het televisieprogramma Reporter van de KRO en Medialogica van de Humanistische Omroep. Sinds 2018 werkt De Lange voor het televisieprogramma Zembla (BNNVARA).

## Erkenning

In 2013 won hij met collega Bart Nijpels de journalistieke prijs De Loep in de categorie Audiovisueel. De prijs werd hen verleend voor de tweedelige documentaire Mayday Mayday over Ryanair die uitgezonden werd door Brandpunt Reporter (KRONCRV). In de reportage beschrijft een aantal gezagvoerders de arbeidsomstandigheden bij prijsvechter Ryanair. De tegen hen aangespannen rechtszaak werd door Ryanair verloren.
De documentaire Het Stofspoor dat De Lange samen met Roelof Bosma maakte werd genomineerd voor De Loep 2021 in de categorie Opsporend. De makers onthulden in Zembla dat spoorwerkers jarenlang werden blootgesteld aan te hoge concentraties kankerverwekkend kwartsstof.

## Prijzen

* De Loep 2013

### Referenties

* ↑ De Loep 2013 uitgereikt, website VVOJ, 15 november 2013. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* ↑ nu.nl. Gearchiveerd op 27 november 2022.
* ↑ Ryanair Looses Court Battle Over Mayday Mayday, avstop.com
* ↑ Uitzending Het Stofspoor op npostart. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.
# Ambassador Bridge

De Ambassador Bridge is een hangbrug over de rivier de Detroit tussen de Amerikaanse stad Detroit, Michigan en het Canadese Windsor, Ontario. De brug heeft een totale lengte van 2286 meter en een centrale overspanning van 564 meter. De brug werd in 1929 voltooid en was tot 1931 de langste hangbrug ter wereld.
Gemeten naar handelsvolume is de Ambassadorbrug de drukste internationale grensovergang in Noord-Amerika, van essentieel belang voor de handel tussen de VS en Canada. Ongeveer een kwart van alle Canadese exportproducten verlaat via deze brug het land. In 2008 maakten zo'n 7,4 miljoen voertuigen gebruik van de brug. Het drukste jaar was 1999 met ruim 12 miljoen voertuigen.

## Geschiedenis

In 1872 stuurde Great Western Railway een aantal medewerkers naar Detroit om de mogelijkheden te bestuderen van een valbrug. Uit angst dat deze brug de belangrijke doorvaartroute zou blokkeren of de scheepvaart zou hinderen, resulteerde in hevige weerstand van de rederijen en de veerdiensten waardoor het plan van tafel ging. Meerdere alternatieve ontwerpen volgden, maar het duurde nog decennia voordat een eerste vaste verbinding werd gerealiseerd.
Kort na de Eerste Wereldoorlog deed Charles Evan Fowler een poging. Hij kwam met een brugontwerp die ruimte bood aan auto's, treinen, trams en voetgangers. De brug kreeg een flinke doorvaarthoogte waardoor voor de scheepvaart weinig hinder was te verwachtten. Zijn plannen waren echter te ambitieus en de kosten te hoog waardoor het project niet is uitgevoerd.
Joseph A. Bower, een bankier, gaf niet op. Hij nam het project op zich en verzekerde zich van voldoende geld en toestemming van de autoriteiten. Zijn ontwerp ging uit van een doorvaarthoogte van 152 voet boven het water van de rivier. Uit een referendum in juni 1927 bleek de bevolking uitermate positief te staan voor de bouw van de brug en een maand later werd het bouwcontract getekend. Op 11 november 1929 was de hangbrug klaar voor gebruik. Kort tijd later brak de economische crisis uit, de verkeer over de brug daalde en verder kwam in 1930 ook nog de Detroit Windsor Tunnel in gebruik die een deel van het verkeer tussen de twee landen overnam. In 1939 was de exploitant van de brug nagenoeg failliet, maar na een flinke herfinanciering klom het bedrijf uit het dal.
In de eerste twintig jaar na de opening hadden meer dan 50 miljoen mensen van de brug gebruik gemaakt. Het vele vrachtverkeer en de groeiende handel tussen de twee landen maakte een continue uitbreiding van de douanefaciliteiten aan de Amerikaanse en Canadese kant noodzakelijk en ook van de aan- en afvoerwegen.
Er wordt tol geheven, vanaf 1 januari 2025 is het tarief voor een personenwagen 9 Amerikaanse dollar of 12 Canadese dollar.

## Externe link

* (en) Officiële website van de Ambassadorbrug
* ↑ Ambassador Bridge to get deck upgrade. Detroit News (16 oktober 2009).
* 1 2 3 4 (en) Bridge facts. Ambassador Bridge. Geraadpleegd op 4 februari 2025.