OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zuid Carolina (plaats)

Zuid Carolina is een buurtschap in de gemeente Land van Cuijk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt ten zuiden van het dorp Langenboom.
Dorpen: Beers · Beugen · Boxmeer · Cuijk · Escharen · Gassel · Grave · Groeningen · Haps · Holthees · Katwijk · Landhorst · Langenboom · Ledeacker · Linden · Maashees · Mill · Oeffelt · Oploo · Overloon · Rijkevoort · Sambeek · Sint Agatha · Sint Anthonis · Sint Hubert · Stevensbeek · Velp · Vianen · Vierlingsbeek · Vortum-Mullem · Wanroij · Westerbeek · Wilbertoord
Buurtschappen: De Berg · Blauwenhoek · De Boer · Borneo · Broekkant · De Bolt · Bruggen · De Dellen · Dommelsvoort · Driehoek · Ewinkel · De Gagel · Haart · Ham · Hank · Haring · Heeswijk · Heihoek · Heikant (Overloon) · Heikant (Sambeek) · Heikant (Sint Anthonis) · Helbroek · 't Herselt · De Hoef · Den Hoek · Hoeven · Hoogeind (Oeffelt) · Hoogeind (Rijkevoort) · Huij · Hulsbeek · Klein-Vortum · Krolhoek · Laageind · Meeren · Molengat · 't Muurke · Lamperen · Nieuw-Gassel · Noord · Noordkant · Op den Bosch · Oude Waranda · Papenvoort · Park · Peelkant · Peelstraat · De Plaats · Putselaar · Rijkevoort-De Walsert · De Rijtjes · Rondveld · Schafferden · Spekklef · Startwijk · Toven · Tuuthees · Ullingen · Verlorenhoek · Vlagberg · Werveld · 't Zand · Zandkant · Zevenhutten · Zuid Carolina
Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Lijst van voetbalinterlands Canada - Engeland (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Canada en Engeland. De landen hebben tot nu toe vijftien keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Helsingborg | 6 juni 1995 | WK 1995 | Engeland − Canada | 3 − 2 |
| 2 | Lachine | 19 mei 2003 | Vriendschappelijk | Canada − Engeland | 4 − 0 |
| 3 | Ottawa | 22 mei 2003 | Vriendschappelijk | Canada − Engeland | 4 − 0 |
| 4 | Nicosia | 12 maart 2009 | Cyprus Women's Cup 2009 | Engeland − Canada | 3 − 1 |
| 5 | Nicosia | 27 februari 2010 | Cyprus Women's Cup 2010 | Engeland − Canada | 0 − 1 |
| 6 | Nicosia | 7 maart 2011 | Cyprus Women's Cup 2011 | Canada − Engeland | 2 − 0 |
| 7 | Nicosia | 13 maart 2013 | Cyprus Women's Cup 2013 | Engeland − Canada | 1 − 0 |
| 8 | Rotherham | 7 april 2013 | Vriendschappelijk | Engeland − Canada | 1 − 0 |
| 9 | Nicosia | 10 maart 2014 | Cyprus Women's Cup 2014 | Engeland − Canada | 2 − 0 |
| 10 | Larnaca | 11 maart 2015 | Cyprus Women's Cup 2015 | Canada − Engeland | 0 − 1 |
| 11 | Hamilton | 29 mei 2015 | Vriendschappelijk | Canada − Engeland | 1 − 0 |
| 12 | Vancouver | 27 juni 2015 | WK 2015 | Engeland − Canada | 2 − 1 |
| 13 | Manchester | 5 april 2019 | Vriendschappelijk | Engeland − Canada | 0 − 1 |
| 14 | Stoke-on-Trent | 13 april 2021 | Vriendschappelijk | Engeland − Canada | 0 − 2 |
| 15 | Middlesbrough | 17 februari 2022 | Arnold Clark Cup 2022 | Engeland − Canada | 1 − 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Canada | Gelijk | Winst Engeland | Doelsaldo Canada – Engeland |
| WK-eindronde | 2 | 0 | 0 | 2 | 1 − 5 |
| Cyprus Women's Cup | 6 | 2 | 0 | 4 | 4 − 7 |
| Arnold Clark Cup | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 − 1 |
| Vriendschappelijk | 6 | 5 | 0 | 1 | 12 − 1 |
| Totaal | 15 | 7 | 1 | 7 | 20 − 14 |
# Kolumbo

De Kolumbo (Grieks: ηφαίστειο Κολούμπος) is een submariene calderavulkaan in de Egeïsche Zee en ligt ongeveer 8 km noordoostelijk van het Griekse eiland Santorini. Ten tijde van de Minoïsche uitbarsting van de vulkaan Santorini lag de krater van de Kolumbo nog op het eiland Santorini. De Kolumbo en Santorini maken onderdeel uit van hetzelfde vulkanische complex.

## Kenmerken

De hedendaagse krater is ongeveer 1,5 kilometer breed en ongeveer 3 kilometer lang. In de koepel ligt de krater van ongeveer 500 meter diep. Op de bodem ligt een sulfideneerslag in Kurokostijl, dit soort neerslag komt wereldwijd gezien weinig voor. Kurokoneerslagen kennen grote hoeveelheden goud en zilver. De hydrothermale bronnen (ook wel schoorstenen) scheidden niet alleen heet water uit, wat er op duidt dat de vulkaan nog leeft, maar ook grote hoeveelheden metalen. De metalen liggen in dikke lagen rondom de schoorstenen.
De hoogste randen van de krater komen tot tussen de 18 en 15 meter onder het wateroppervlak. Op de bodem van de krater leven bacteriën in rood- of oranjekleurige matten van enkele centimeters dik. Op de schoorstenen leven ook bacteriën die "haren" vormen, waardoor deze op wolharige mammoeten lijken.

## Uitbarstingen

In 1650 n.Chr. had de Kolumbo zijn enige bekende uitbarsting. Deze uitbarsting was zeer explosief. As en puim kwamen tot in wat nu Turkije is terecht, daarnaast kwamen circa 70 mensen op Santorini om door gloedwolken en een grote hoeveelheid vee door wolken waterstofsulfide. Gedurende de uitbarsting ontstond er ook een vloedgolf, die tot 150 kilometer ver eilanden en kusten beschadigde. Aan de oostelijke zijde van Santorini werd een aantal Romeinse ruïnes onthuld.
Het Santorinicomplex ligt op een vreemde plek. De hydrothermale spleten liggen, in tegenstelling tot wat gebruikelijk is, niet in diep water op twee platen die uit elkaar drijven, maar juist in ondiep water op twee platen die samenkomen. De enige andere plek op de wereld waar dit voorkomt, is rondom Japan.
In februari 2025 was er een grote toename van het aantal aardbevingen (een aardbevingszwerm) ten noordoosten van de Kolumbo.

## Literatuur

* (en) Bakalis, E. et al., Breathing modes of Kolumbo submarine volcano (Santorini, Greece)
* 1 2 3 (en) Santorini Eruption Much Lager than Originally Believed. Santorini.com. Gearchiveerd op 9 augustus 2016. Geraadpleegd op 8 juni 2018.
* ↑ (en) Kolumbo Volcano. Volcano Discovery (3 juli 2013). Gearchiveerd op 18 juni 2018. Geraadpleegd op 8 juni 2018.
# Witkeeldwerggaai

De witkeeldwerggaai (Cyanolyca nanus) is een zangvogel uit de familie Corvidae (kraaien).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in zuidwestelijk Mexico.

## Status

De grootte van de populatie is in 2016 geschat op 2500-10.000 volwassen vogels. Deze kleine populatie gaat achteruit door habitatverlies. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Witkeeldwerggaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kapucinessenklooster (Luik)

Het Kapucinessenklooster (Couvent des Capucines de Liège) is een voormalig klooster in de Belgische stad Luik, gelegen aan Rue Hors-Château 49 in de buurt Féronstrée et Hors-Château.

## Geschiedenis

De kapucinessen vestigden zich in 1626 te Luik. Het klooster werd gesticht door twee vrome vrouwen met de steun van de toenmalige prins-bisschop, Ferdinand van Beieren. Uit Sint-Omaars kwam een drietal kapucinessen, waarmee het een officieel klooster werd. De twee vrome vrouwen traden in als novicen.
In 1628 vonden de kapucinessen hun uiteindelijke bestemming, op de huidige plaats, en in 1645 werd als kloosterkerk de Heilig Kruiskapel gebouwd. Deze werd in 1646 ingezegend en gewijd aan Sint-Petrus en Sint-Paulus.
In 1797 werden de gebouwen onteigend en openbaar verkocht. Doch de kloostergebouwen werden aangekocht door een voormalige kloosterlinge. Omstreeks 1820 komt het via de familie Frésart in handen van de pastoor van de parochie van het Heilig Kruis, met de bedoeling dat dit het moederhuis wordt van de zojuist opgerichte congregatie: Filles de la Croix. Voor dat doel waren de kloostergebouwen niet geschikt, en deze werden gesloopt. Slechts een klein gebouwtje in de tuin bleef behouden, en een gevelsteen daar toont de chronogrammen:
    VICIt Leo fortIs eX trIbV JVDa hosteM (1680) (zie de sterke leeuw van Juda's stam)
    CrVX Dat LaVreaM (1670) (het Kruis geeft zegepraal)
In 1862 werd de voormalige kerk herbouwd in neogotische stijl. Deze staat bekend als Chapelle des Filles de la Croix. In deze kapel werden 14 kruiswegstaties geschilderd en ook de kunstenaars Jules Helbig en Édouard van Marcke vervaardigden polychrome schilderingen.
De kloostergebouwen kwamen uiteindelijk aan onderwijsinstellingen.
# Joseph Roelants

Joseph Charles Roelants (4 november 1881 - 7 augustus 1962) was een Vlaamse kunstenaar, die vooral bekendheid verwierf voor het ontwerpen van keramische tegels.

## Leven en werk

Joseph Roelants interesseerde zich vooral in de toegepaste kunst. Tijdens de Eerste Wereldoorlog week hij uit naar het Verenigd Koninkrijk en werkte er in de vliegtuigindustrie.
In 1919 vestigde hij zich in Hemiksem en ging ontwerpen voor de keramiekfabriek Gilliot & Cie. Hij ontwierp decoratieve panelen en werd hoofd van het decoratieatelier. Zijn werk evolueerde mee met de mode en werd vaak als gedurfd en modern ervaren.
In 1935 ontwierp hij het "Gilliotpaviljoen" voor de wereldtentoonstelling in Brussel, waar hij op veel bijval kon rekenen.
In 1946 ging hij op pensioen, maar hij bleef als zelfstandige actief tot 1957.

## Erfenis

Veel van zijn werk wordt tentoongesteld in het Gilliot & Roelants Tegelmuseum in Hemiksem. In die gemeente werd ook een straat naar hem genoemd: de Joseph Roelantslaan.
# Muchosa

Een muchosa (myʃosa) is een doedelzak die vanaf de dertiende eeuw in het Belgische Henegouwen en het noorden van Frankrijk bespeeld werd. In Henegouwen komen verschillende historische benamingen voor, afgeleid van het middeleeuwse Latijn musa: muse-au-sac, mouchafou, moujacou. In het Franse Picardië komt de benaming pipasso voor.
Het instrument is voorzien van één melodiepijp en twee bourdonpijpen. De melodiepijp en de kleine tenorbourdon steken in een gemeenschappelijke vierkante houder en de grote basbourdon, met zijn aparte houder, rust op de schouder van de speler. De melodiepijp heeft een conische boring met een wijde klankbeker en werkt met een dubbelriet. De twee bourdonpijpen, met cilindrische boring, werken met een enkelriet. De lederen balg is voorzien van een vulpijp met terugslagklep. Volgens de classificatie van Jean-Pierre Van Hees wordt het instrument gerangschikt als een hybride (wegens de combinatie van twee rietensystemen) driestemmige (drie geluidspijpen) monomelodische (één enkele melodiepijp) doedelzak.
Na de Eerste Wereldoorlog is de muchosa gedurende een dertigtal jaren niet meer bespeeld, tot de herontdekking van het instrument in de jaren 1960, dankzij het onderzoek van Hubert Boone, wetenschappelijk medewerker aan het Muziekinstrumentenmuseum (M.I.M.). De namen van enkele muchosaspelers (de zogenaamde muchards) van de oude traditie, zoals de gebroeders Piron, en Alphonse Gheux konden nog worden geregistreerd. Vooraanstaande acteurs van de heropleving van de muchosa zijn de Waalse doedelzakbouwer Remy Dubois en Jean-Pierre Van Hees, later gevolgd door Jean-Marie Van Coppenolle, Pascale Gheux(achterkleindochter van Alphonse Gheux), Olle Geris, Gislaine Desmaris die een actieve bijdrage geleverd hebben om de traditie van de muchosa in België en Noord-Frankrijk in ere te houden.
* ↑ Muchosa. Gearchiveerd op 9 januari 2021. Geraadpleegd op 17 februari 2021.
* ↑ Muchosa Confrérie.
* ↑ Bagpipes.
* ↑ [| Jean-Pierre Van Hees]. Cornemuses, un infini sonore.
* ↑ Pascale Gheux.
* ↑ Amuseon.
# Ascou

Ascou is een gemeente in het Franse departement Ariège (regio Occitanie) en telt 102 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Foix.

## Geografie

De oppervlakte van Ascou bedraagt 32,0 km², de bevolkingsdichtheid is 3,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Ascou met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
De gemeente bestaat uit verschillende dorpjes, waarvan het hellingdorp Ascou het belangrijkste is. Lavail, Goulours en La forge zijn enkele andere woonkernen.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Altenstadt (Hessen)

Altenstadt is een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in de Wetteraukreis. Altenstadt telt 12.363 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Altenstadt

* Altenstadt
* Heegheim
* Höchst
* Lindheim
* Enzheim
* Oberau
* Rodenbach
* Waldsiedlung
* 1 2 (de) Hessisches Statistisches Landesamt: Bevölkerung in Hessen am 31.12.2020 nach Gemeinden (Landkreise en kreisfreie Städte evenals gemeenten, inwonertallen op basis van de census 2011) (gearchiveerd)
Altenstadt · Bad Nauheim · Bad Vilbel · Büdingen · Butzbach · Echzell · Florstadt · Friedberg (Hessen) · Gedern · Glauburg · Hirzenhain · Karben · Kefenrod · Limeshain · Münzenberg · Nidda · Niddatal · Ober-Mörlen · Ortenberg · Ranstadt · Reichelsheim (Wetterau) · Rockenberg · Rosbach v.d. Höhe · Wölfersheim · Wöllstadt
# Station Margival

Margival station is een treinstation gelegen op het grondgebied van de gemeente Margival in het departement Aisne, in de regio Hauts-de-France. Het station ligt aan de lijn van La Plaine naar Hirson en Anor (grens), en wordt aangedaan door treinen van TER Hauts-de-France. In de dienstregeling van september 2022 stopt er twee keer per week een trein, op zaterdag, 's ochtends richting Laon en 's avonds één richting Crepy-en-Valois.

## Geschiedenis

* Ansichtkaart van het station in 1903.
* Panorama van Margival rond 1905 met een stoomtrein op de lijn.
* Het tijdelijke station dat na de wapenstilstand geplaatst is.
Het station, gelegen op de lijn van de lijn van Soissons naar Laon, werd in 1866 geopend. Het werd tijdens de Eerste Wereldoorlog in maart 1917 door de Duitsers verwoest tijdens hun terugtrekking naar de Hindenburglinie. Na de wapenstilstand werd een tijdelijk houten station gebouwd dat later vervangen is door het huidige gebouw.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 28 september 2022. Geraadpleegd op 28 september 2022.
# Stekelmuizen

De stekelmuizen (Acomys) vormen een geslacht van knaagdieren uit de onderfamilie Deomyinae.

## Verwantschap

Acomys was in 1993 het eerste geslacht van de Deomyinae waarvan werd ontdekt dat het niet nauw verwant was aan de muizen en ratten van de Oude Wereld of de Dendromurinae; de Deomyinae is door verschillende auteurs zelfs "Acomyinae" genoemd, in plaats van het oudere Deomyinae. De nauwste genetische verwant van Acomys is waarschijnlijk Deomys, maar het Miocene fossiel Preacomys is mogelijk de voorouder van de stekelmuizen.

## Kenmerken

Deze muizen hebben korte poten en een zeer harde, stekelige vacht. De bovenkant van het lichaam is roodachtig tot grijs of bruin, de onderkant wit of vuilwit. De kop-romplengte bedraagt 7 tot 12 cm, de staartlengte 4 tot 10 cm en het gewicht 10 tot 40 g.

## Leefwijze

Stekelmuizen eten zaden, bladeren, ander plantaardig materiaal en ongewervelden.

## Verspreiding

Stekelmuizen komen voor in woestijnen en andere droge gebieden in Afrika, Kreta en Zuidwest-Azië, oostelijk tot Zuid-Pakistan.

## Onderverdeling

Het geslacht omvat de volgende soorten, verdeeld over drie ondergeslachten:
* Ondergeslacht Acomys
** Acomys cahirinus – Egyptische stekelmuis
** Acomys chudeaui
** Acomys cilicicus
** Acomys cineraceus
** Acomys dimidiatus – Sinaïstekelmuis
** Acomys ignitus
** Acomys johannis
** Acomys kempi
** Acomys minous – Kretenzische stekelmuis
** Acomys mullah
** Acomys muzei
** Acomys nesiotes
** Acomys ngurui
** Acomys percivali
** Acomys russatus – Gouden stekelmuis
** Acomys selousi
** Acomys seurati
** Acomys spinosissimus
** Acomys wilsoni
* Ondergeslacht Peracomys
** Acomys louisae
* Ondergeslacht Subacomys
** Acomys subspinosus
* Kingdon, J. 2004. The Kingdon Pocket Guide to African Mammals. Londen: A & C Black, 272 pp. ISBN 978-0-7136-6981-7
* Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 18-02-2025.
Stekelmuizen (Acomys) · Deomys · Lophuromys · Uranomys
# Polissja Zjytomyr

Polissja Zjytomyr (Oekraïens: Полісся Житомир, Russisch: Полесье Житомир) was een Oekraïense voetbalclub uit Zjytomyr.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1959 en ging dat jaar van start in de tweede klasse van de toenmalige Sovjet-Unie. De club speelde er vier jaar in de middenmoot en eindigde in 1962 als vijfde, de beste plaats tot dan toe. Door competitiehervorming moest de club vanaf 1963 in de derde klasse spelen. In 1964 eindigde de club derde en in 1967 werden ze kampioen waardoor ze terug promotie konden afdwingen naar de tweede klasse. De club werd bij de club vierde in zijn groep, net als in 1969. Door een nieuwe competitiehervorming moest de club vanaf 1970 opnieuw van start in de derde klasse. De eerste jaren eindigde de club steevast in de subtop en vanaf halverwege de jaren zeventig in de betere middenmoot. Buiten 1985 en 1986 toen de club redelijk vanonder eindigde was de club jaren een stevige middenmoter. Nadat de derde klasse in 1990 werd teruggebracht naar drie reeksen moest de club van start in de vierde klasse.
Na de Oekraïense onafhankelijkheid ging de club van start in de Oekraïense tweede klasse, maar degradeerde meteen. Na één seizoen kon de club terugkeren en speelde daar tot 2000. Ook nu kon de club na één seizoen terugkeren en werd in 2002 zelfs vierde. Hierna ging het bergaf en in 2004 en 2005 werd de club laatste, waarop de club ontbonden werd.
Voor het seizoen van 2023/24 komt de club uit op het hoogste niveau.

## Naamswijzigingen

* 1959: Dinamo Zjitomir
* 1959—1960: Avangard Zjitomir
* 1960—1966: Polesje Zjitomir
* 1967—1976: Avtomobilist Zjitomir
* 1977—1988: Spartak Zjitomir
* 1989—1991: Polesje Zjitomir
* 1992—1997: Chimik Zjytomyr
* 1997—2005: Polissja Zjytomir

## Seizoensresultaten vanaf 2017

| Seizoen | Competitie | Niveau | Eindstand | Beker | Opmerking |
| 2016/17 | Amateur Liha Groep 2 | IV | 6 | -- | Toegelaten tot profvoetbal. |
| 2017/18 | Droeha Liha Groep A | III | 8 | 1e ronde |
| 2018/19 | Droeha Liha Groep A | III | 3 | 3e ronde |
| 2019/20 | Droeha Liha Groep A | III | 2 | 2e ronde |
| 2020/21 | Persja Liha | II | 11 | 1e ronde |
| 2021/22 | Persja Liha | II | 9 | 8e finale | Gespeeld tot kwartfinale i.v.m. Russische inval |
| 2022/23 | Persja Liha | II | 1 | -- | Ligatopscorer > Pylyp Boedkivskyj (14); Geen bekertoernooi i.v.m. Russische inval |
| 2023/24 | Premjer Liha | I | 5 | 8e finale |
| 2024/25 | Premjer Liha | I | . | |

## Polissja in Europa

Uitslagen vanuit gezichtspunt SK Dnipro-1
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 2024/25 | Conference League | 2Q | | Olimpija Ljubljana | 1-4 | 0-2 (U) | 1-2 (T) | 0.0 |
Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 0.0
Zie ook
* Deelnemers UEFA-toernooien Oekraïne
* Ranglijst van alle clubs die in de diverse Europa Cups zijn uitgekomen
Dynamo Kiev · Inhoelets · Karpaty Lviv · Kolos Kovalivka · Kryvbas Kryvy Rih · LNZ Tsjerkasy · Livyi Bereh · Obolon · Oleksandrija · Polissja Zjytomyr · Roech Lviv · Sjachtar Donetsk · Tsjornomorets Odessa · Veres Rivne · Vorskla Poltava · Zorja Loehansk
# Audunar þáttr vestfirzka

Het verhaal van Auðunar þáttr vestfirzka (letterlijk: verhaal van Auðun uit de Westfjorden; populair: Auðun en de ijsbeer) is een kort verhaal uit IJsland. Het werk werd vermoedelijk omstreeks 1220 geschreven door een onbekende auteur.

## Het verhaal

Auðunar þáttr vestfirzka is een pelgrimsvertelling, het verhaal van een arme pientere en vastberaden IJslandse keuterboer uit Vaðil (Vestfirðir), die de kans krijgt eropuit te trekken en de wereld te zien.
Hij werkte bij een boer (Thorsteinn) waar ook de schipper Thórir aanwezig was. Hij liet vrijwel al zijn geld voor zijn moeder achter en vertrok samen met de schipper. De reis ging eerst naar Noorwegen waar de schipper een boerderij had. Na de winter vertrokken ze weer, ditmaal naar Groenland. Hier besteedt hij zijn hele vermogen aan de aankoop van een ijsbeer.
Hij keert naar Noorwegen terug met de bedoeling zijn ijsbeer aan koning Svein van Denemarken te schenken. Hij moet de afkeuring van de Noorse koning Harald trotseren wanneer deze hoort dat het zijn bedoeling is de ijsbeer aan de Deense koning te schenken (Noorwegen verkeerde in die tijd op slechte voet met de Denen). In Denemarken valt hij in handen van de hebzuchtige koninklijke hofmeester Aki, die in ruil voor eten en onderdak een half aandeel in de ijsbeer krijgt. Koning Svein, echter, veroordeelt Aki voor zijn hebzucht met verbanning en beloonde Auðun met een forse hoeveelheid zilver en regelde zijn pelgrimstocht naar Rome. Tijdens de terugreis van zijn pelgrimage wordt Auðun ernstig ziek, verbruikte daardoor al het geld van de koning en bereikte uiteindelijk berooid en miserabel de residentie van koning Svein. Door zijn vasthoudendheid wint hij het respect van Svein. Hij schenkt Auðun een schip voor de terugreis naar IJsland, samen met een beurs zilver en een gouden armband als dank voor de ijsbeer. Volgens afspraak keert Auðun eerst terug naar koning Harald en vertelt van alle kostbaarheden die hij in ruil voor de ijsbeer heeft gekregen. Hij schenkt de gouden armband aan de koning, en krijgt er fijne goederen voor terug. Hij keert ten slotte naar IJsland terug waar hij een zeer gefortuneerd man wordt.

## De historische context

Het verhaal speelt zich af tijdens de elfde eeuw. Het is de periode van de oorlog tussen Denemarken en Noorwegen. De Noorse koning was Harald Sigurðarson die in 1066 zou sneuvelen in de Slag bij Stamford Bridge in Yorkshire. De Deense koning was Svein Úlfsson, die van 1047 tot 1074 regeerde en een neef was van koning Knut.

## Hoofdpersonages

Het verhaal belicht de karakters van de drie voornaamste protagonisten:
* Koning Harald III van Noorwegen, de laatste van de grote krijger-koningen van Scandinavië.
* Koning Sven II van Denemarken die zich aan zijn troon vastklampt ondanks een gestage Noorse druk.
* Auðun zelf, de held tegen wil en dank, die alles of niets speelt en wint.

## Nederlandse vertalingen

* De geschiedenis van Audun uit de West-Fjorden, in De saga van Eirik de Rode en andere IJslandse saga's, vert. Paula Vermeyden, 1980. ISBN 9029014032
# Zwijnsbergen (plaats)

Zwijnsbergen is een buurtschap in de gemeente Meierijstad in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt vier kilometer ten zuiden van het dorp Sint-Oedenrode.
Woonplaatsen: Erp · Schijndel · Sint-Oedenrode · Veghel Dorpen: Boerdonk · Boskant · Eerde · Keldonk · Mariaheide · Nijnsel · Olland · Wijbosch · Zijtaart Bedrijventerreinen: De Amert · De Dubbelen · Doornhoek · Oude Haven Havengebied: Veghel-Haven Buurtschappen: Achterste Hermalen · Beukelaar · Bolst · Borne · Bus · De Bus (Schijndel) · De Bus (Sint-Oedenrode) · De Haag · Dijk · Dorshout · Driehuizen · Eerschot · Elde · Everse · Ham · Havelt · Hazelberg · Hermalen · Het Schoor · Heuvel · Heuvelberg · Hoek · Hoeves · Hoogebiezen · Houterd · Hurkske · Jekschot · Kapeleind · De Kempkens · Kilsdonk · Koevering · Kraanmeer · Kremselen · Lagebiezen · De Laren · Lieseind · Looieind · Meijldoorn · Middegaal · Morsche Hoef · Mosbulten · Oetelaar · Rijkerbeek · Vernhout · Zondveld · Zwijnsbergen Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Federico Manca

Federico Manca (Padova, 6 mei 1969 – Boedapest, 16 januari 2025) was een Italiaanse schaker met een FIDE-rating van 2418 in 2005 en 2402 in 2016. Hij was een internationaal meester.
Van 23 november tot en met 4 december 2005 werd in Cremona, Italië, het 65e kampioenschap van Italië gespeeld dat met 8.5 uit 11 door Michele Godena gewonnen werd. Manca eindigde met 6 punten op de vijfde plaats.
Manca kreeg op 24 december 2024 een hartinfarct in Boedapest en raakte in coma. Hij overleed drie weken later op 55-jarige leeftijd.