OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Las Palmas (gebouw)

Las Palmas is een voormalig werkplaatsengebouw in Rotterdam (Wilhelminapier) van de rederij Holland Amerika (Holland-Amerika Lijn), gebouwd tussen 1951 en 1953 naar een ontwerp van het Rotterdamse architectenbureau Van den Broek en Bakema (1910-1985).

## Ontstaan

Tijdens het bombardement van Rotterdam in de Tweede Wereldoorlog werd ook een groot deel van de Wilhelminakade getroffen. Na de oorlog gaf de rederij Holland Amerika opdracht voor nieuwbouw van haar panden. Een aankomsthal en loodsen waren het resultaat. Het laatste van deze wederopbouwpanden van de rederij was het werkplaatsengebouw. Dit gebouw, bekend als Las Palmas, werd in 1953 in gebruik genomen. Naast werkplaatsen voor vervaardiging van scheepsonderdelen huisvestte het gebouw ook opslagplaatsen.

## Te koop

Het hoofdkantoor van de Holland-Amerika Lijn verhuisde in 1977 naar Seattle aan de Amerikaanse westkust. De rederij organiseerde na de opkomst van het massavervoer per straalvliegtuig vooral cruises met Amerikaanse passagiers, daarom was Amerika een betere vestigingsplek. In 1984 stond het oude hoofdkantoor, tegenwoordig bekend als Hotel New York, aan de Wilhelminakade te koop. Veel andere panden van de Holland Amerika Lijn zijn aanvankelijk door de gemeente Rotterdam aangekocht. Las Palmas is jarenlang als opslagruimte gebruikt.

## Renovatie

Vanaf 2001 - tijdens Rotterdam 2001, Culturele hoofdstad van Europa - werden delen van Las Palmas in gebruik genomen als tentoonstellingsruimte. Een jaar later opende Club Las Palmas de deuren voor feesten met internationaal en nationaal bekende deejays. In 2005 sloot de club vanwege een grootschalige renovatie en verbouwing van het gebouw onder directie van Benthem Crouwel Architecten. In 2007 vond de heropening plaats door Koningin Beatrix. In 2007 vestigden er zich onder meer het Nederlands Fotomuseum (dat in 2025 verhuist naar voormalig pakhuis Santos aan de Rijnhaven) en het toenmalige visrestaurant van chef-kok Herman den Blijker (op welke locatie tegenwoordig een ander restaurant is gevestigd). De voormalige tentoonstellings- en clubruimte doet onder de naam LP2 dienst als multifunctionele evenementenlocatie. Eigenaar het van pand is het in Antwerpen gevestigde Buysse & Partners Smart Assets.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20170710090619/http://www.inlaspalmas.nl/
# Vlag van Malta

De nationale vlag van Malta bevat twee verticale balken in de kleuren wit (hijskant) en rood. Volgens de traditie werden deze kleuren door graaf Rogier I van Sicilië aan Malta gegeven in 1091. Deze bewering is echter slechts een legende. De vlag werd op 21 september 1964 aangenomen.
Rood en wit zijn ook de kleuren van de Maltezer ridders. In de bovenhoek aan de hijskant is het George-kruis afgebeeld, een eersymbool dat op 15 april 1942 aan de volledige Maltese bevolking werd toegekend voor hun moed tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tot 1964 stond het George-kruis in een blauw kanton afgebeeld.
De handelsvlag van Malta is rood met een wit Maltezer kruis in het midden en een witte zoom rondom de vlag. Het gebruik van een afzonderlijke handelsvlag heeft als doel verwarring met de seinvlag H te voorkomen, die wordt gehesen wanneer een schip een loods aan boord heeft. Deze vlag is vrijwel gelijk aan de Maltese vlag.

## Historische vlaggen van Malta

Tot 1964 was Malta een kroonkolonie van het Verenigd Koninkrijk. De vlag was vanaf 1875 gebaseerd op het Britse blauwe vaandel, met daarop het embleem van Malta, door de tijd heen in verschillende uitvoeringen.
* Vlag van de Kroonkolonie Malta (19e eeuw)
* Vlag van de Kroonkolonie Malta (1875–1898)
* Vlag van de Kroonkolonie Malta (1898–1923)
* Vlag van de Kroonkolonie Malta (1923–1943)
* Officieuze civiele vlag (-1943)
* Vlag van de Kroonkolonie Malta (1943–1964)
* Officieuze vlag van Malta (1943–1964)

### Gouverneursvlaggen

* Gouverneursvlag (1875 - ca. 1898)
* Gouverneursvlag (ca. 1898 - 1943)
* Gouverneursvlag (1943-1964)
# Toetsinstrument

Een toetsinstrument, ook toetseninstrument of klavierinstrument is een muziekinstrument dat bespeeld wordt met behulp van een klavier of toetsenbord. Voorbeelden van dergelijke instrumenten zijn piano, orgel, synthesizer.
Een klavier zoals hier bedoeld bestaat meestal uit 7 witte en 5 zwarte toetsen per octaaf, zo gerangschikt dat de witte toetsen een toonladder van C-majeur in gelijkzwevende temperatuur ten gehore brengen. Bij sommige instrumenten zijn de kleuren van de toetsen tegenovergesteld, dit zijn vaak klavecimbels of wat oudere synthesizers. Tevens bestaan er instrumenten met een andere microtonale toonschaal, en meer dan 12 toetsen per octaaf.

## Lijst van toetsinstrumenten

* Accordeon
* Klavecimbel
* Orgel
** Pijp-
** Hammond-
* Harmonium
* Klavechord
* Ondes-Martenot
* Piano
* Elektrische piano
** Fender Rhodes
** Wurlitzer
* Spinet
* Celesta
* Pianet
* Klavinet
* Synthesizer
* Keyboard
* Mellotron
* Luthéal
* Jankó-klavier
* Virginaal
* Vleugel
* Arrangerkeyboard
* Melodica
* Viola organista of Geigenwerk
* De draailier is een kruising tussen een snaarinstrument en een toetsinstrument.
Het carillon heeft weliswaar op het eerste gezicht de speelwijze van een klavier, maar heeft vanwege de grote slag die een toets maakt en de daarvoor benodigde kracht een heel andere bespeling.
# Vlag van San Marino

De nationale vlag van San Marino bestaat uit twee gelijke horizontale balken in de kleuren wit (boven) en lichtblauw. In het centrum staat het nationale wapen van San Marino. Dit wapen bestaat uit een schild met daarop drie torens met daarbovenop een kroon. Onder het schild staat het woord Libertas (vrijheid). De vlag is op 16 april 1862 officieel als nationale vlag van San Marino ingevoerd. In 2011 is de kroon boven het wapen op de vlag gewijzigd.
Naast deze vlag heeft San Marino ook een civiele- en handelsvlag. Deze heeft geen wapen, maar is verder gelijk aan de landsvlag.

## Geschiedenis

De oudst bekende standaard van de republiek dateert van 4 september 1465, toen het werd besteld bij een fabrikant in Florence, naar verluidt samengesteld uit een driekleur van goud, wit en "alessandrino" (gedacht dat het paars was, onlangs geherinterpreteerd als een azuurblauwe tint).
In 1797, waarschijnlijk beïnvloed door de golf van hervormingen in Frankrijk, gaf de Hoge Raad van de Republiek opdracht voor een witblauwe kokarde die, toevallig of niet, identiek was aan de haan die door de Franse revolutionairen werd gebruikt.
Het decreet van 6 april 1862 standaardiseerde het wapenschild, maar maakte geen melding van de vlag.
| Jaar | Beschrijving |
| 1465 | Slagstandaard. Hypothetische reconstructie volgens Malagola. |
| 1465 | Slagstandaard. Hypothetische reconstructie volgens Casali. |
| 1829 | Vlag gehesen op de Guaita. Eerste vermelding van het gebruik van een wit-blauwe tweekleurige vlag. |
| –2011 | in gebruik vóór 2011. |

## Gemeentevlaggen

De vlaggen van de negen gemeenten in San Marino zijn allemaal duidelijk op de nationale vlag gebaseerd. Zie het artikel Lijst van vlaggen van San Marinese gemeenten.
# Swingen (partnerruil)

Swingen is een vorm van intieme vriendschap tussen twee of meerdere stellen of koppels. Tussen beide partners van het swingerpaar kan een liefdesband bestaan of ze moeten gehuwd zijn. Alleen bij hen is het ruilen van partner swingen.
Meestal betreft het man-vrouwstellen die andere man-vrouwstellen ontmoeten voor seks en/of blijvende intieme vriendschappen, veelal met partnerruil. Het swingen kent verschillende vormen. Zo zijn er stellen/koppels die uit zijn op een seksuele relatie onderling terwijl anderen het juist willen beperken tot flirten. Vaak ontmoeten swingers elkaar vooraf via datingsites voor swingers. Een echte ontmoeting kan thuis gebeuren of in zogenaamde parenclubs. Dit zijn uitgaansgelegenheden die gericht zijn op dit soort erotische ontmoetingen.

## Vormen

Swingen omvat een specifieke vorm van groepsseks, waarbij de groep gevormd wordt door echtparen. Er is een erotische component nodig om van swingen te kunnen spreken. Echtparen die elkaar ontmoeten tijdens een sociocultureel evenement swingen niet, omdat het erotisch element ontbreekt.
Een lichte vorm van swingen is die waarbij de partners van twee of meer koppels flirten met elkaar. Een andere zachte vorm van swingen is wat de Fransen "mélangisme" noemen, waarbij een echtpaar streelt en zoent met een ander echtpaar. "Same-room"-seks is ook een vorm van swingen. Twee of meer paren vrijen in dezelfde ruimte, maar elk met zijn eigen partner. Dit houdt een voyeuristisch en exhibitionistisch element in. In het Engels wordt de term "soft swap" gebruikt voor die vorm van partnerruil waarbij geen geslachtsgemeenschap plaatsvindt. De echtparen ruilen van partner om te kussen, strelen, of in een verdergaande vorm voor fellatio of cunnilingus.
Met de term "full swap" bedoelt men dan een volledige vorm van partnerruil met penetratie.
Gecombineerd met drugsgebruik wordt in de swingwereld gesproken van "wapdate", wat bij homoseksuelen de "chemdate" wordt genoemd. Hierbij wordt tijdens de gezamenlijke date door beide, c.q. meerdere stellen drugs (veelal xtc, ghb, ketamine, lachgas of poppers) gebruikt om hen te helpen om in een liefdesflow te komen, de seks langer vol te kunnen houden en/of zich minder geremd te voelen. Bij deze mensen en met name de GHB gebruikers, is het vaak zo dat ze uit zichzelf niet in de juiste flow/sfeer komen om de gezamenlijke seksualiteit te beleven.

## Film

* Swingers, een Nederlandse speelfilm uit 2002 van Stephan Brenninkmeijer, belicht de psychologische aspecten van het swingen.
* ↑ The swinger symbol to recognize the community in public
* ↑ The meaning of the swinger symbol
# Laagland (Noardeast-Fryslân)

Laagland (Fries: Leechlân) is een buurtschap in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Laagland ligt tussen Kollum en Buitenpost. De bebouwing van de buurtschap is gelegen in het coulisselandschap, waarin ook de streek It Paradyske ligt. De buurtschap bestaat uit een achttal huizen aan een semi-doodlopende weg, Paradyske. Langs de buurtschap stroomt de Zwaddesloot. Iets ten zuidoosten van de buurtschap stonden vroeger nog drie huizen rond de Zwaddesloot, waarvan het laatste huis in de jaren 1970 werd afgebroken.
De naam van Laagland komt van de laaggelegen polder tussen Buitenpost en Kollum. De weg Paradyske heette eerst Leechlân, daarvoor Laagland.
In 2013 kreeg de buurtschap voor het eerst een plaatsnaambord, waarop de Friestalige naam Leechlân vermeld staat.
* Kadaster Geo-Informatie
* Nieuwsuitkollum.nl over de plaatsing van de buurtschapborden
Steden, dorpen en gehuchten: Aalsum · Anjum · Augsbuurt · Birdaard · Blija · Bornwird · Brantgum · Burum · Dokkum · Ee · Engwierum · Ferwerd · Foudgum · Genum · Hallum · Hantum · Hantumeruitburen · Hantumhuizen · Hiaure · Hogebeintum · Holwerd · Janum · Jislum · Jouswier · Kollum · Kollumerpomp · Kollumerzwaag · Lichtaard · Lioessens · Marrum · Metslawier · Munnekezijl · Moddergat · Morra · Nes · Niawier · Oosternijkerk · Oostmahorn · Oostrum · Oudwoude · Paesens · Raard · Reitsum · Ternaard · Triemen · Veenklooster · Waaxens · Wanswerd · Warfstermolen · Westergeest · Wetsens · Wierum · Zwagerbosch Buurtschappen: Abbewier · Bartlehiem (deels) · Beintemahuis · Betterwird · Bollingawier · Bonte Hond · Bornwirdhuizen · Boteburen · Brandeburen · De Dellen · De Keegen · De Kolk · De Leegte · De Rijp · De Wirden · De Schans · Dijkshorne · Dokkumer Nieuwe Zijlen · Drieboerehuizen · Ezumazijl · Groot Medhuizen · Halfweg · Hallumerhoek · Hanenburg · Hantumerhoek · Huis ter Noord · Kettingwier · Klein Medhuizen · Kletterbuurt · Kollumeroudzijl · Krabburen · Laagland · Lutkewier · Molenbuurt · Nieuwland · Oudeterp · Oudwouderzijlen · Reidswal · Scharnehuizen · Stiem · Teerd · Teijeburen · Tergracht (deels) · Ter Lune · Tibma · Tilburen · Tiltjeburen · Vaardeburen · Veldburen · Vijfhuizen (Hallum) · Vijfhuizen (Ternaard) · Visbuurt · Weerdeburen · Westerburen · Westernijkerk · Wie · Wijgeest · Zevenhuizen Streken: 't Schoor · Galilea · It Paradyske · Lutkelaard · Sibrandahuis · Steenharst · Steenvak · Wildpad (deels) · Zandbulten · Zwagerveen Friesland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Ferrières (Waals-Brabant)

Ferrières is een gehucht in Belgische provincie Waals-Brabant. Het ligt op de grens van Bousval, deelgemeente van Genepiën, en van Céroux-Mousty, deelgemeente van Ottignies-Louvain-la-Neuve.
Ferrières ligt een kilometer ten zuiden van het dorpscentrum van Céroux en vier kilometer ten noordoosten van het dorpscentrum van Bousval. Het sluit ten zuiden aan op het gehucht La Motte van Bousval, en ten zuidoosten op het gehucht Limauges in Ottignies.

## Geschiedenis

De Ferrariskaart uit de jaren 1770 toont hier het gehucht Ferere.
Toen op het eind van het ancien régime, tijdens de Franse bezetting op het eind van de 18de eeuw de gemeenten werden gecreëerd, kwam het zuidelijk deel terecht in de gemeente Bousval, en het noordelijk deel in de gemeente Céroux-Mousty.
Op de Atlas der Buurtwegen uit 1841 is de plaats aangeduid als het gehucht Ferrere en als Ferère. De Vandermaelenkaart uit het midden van de 19de eeuw geeft de naam Ferrère.
Deelgemeenten: Baisy-Thy · Bousval · Genepiën · Glabais · Houtain-le-Val · Loupoigne · Oud-Genepiën · Ways Overige plaatsen: La Bruyère · Bruyère Madame · Baisy · Basse-Laloux · Le Chantelet· Chênemont · Dernier Patard · La Falise · Ferrières · Les Flamandes · Fonteny · Foriest · Fosty · Hattain · Houtain-le-Mont · La Hutte · La Motte · Loncée · Maison du Roi · Noirhat · Pallandt · Promelles · Quatre Bras · Ry-d'Hez · Sclage · Thy · Trou-du-Bois · Vieux Manants · Wanroux Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
Deelgemeenten: Céroux-Mousty · Limelette · Ottignies Overige plaatsen: La Baraque · Blanc Ry · Les Bruyères · Céroux · Croix · Ferrières · Franquenies · Louvain-la-Neuve · Mousty · Petit Ry · Pinchart · Rofessart · Stimont · Le Tri Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Vlag van de Pitcairneilanden

De vlag van de Pitcairneilanden werd op 2 april 1984 door koningin Elizabeth II aangenomen en is een blauw Brits vaandel, dus een blauwe vlag met in het kanton de Britse vlag. Aan de rechterkant van de vlag, de zogenaamde vlucht, staat het wapen van het territorium. Het wapen toont bladeren van een lokale strandpopulier en een kruiwagen, alsmede het anker en de bijbel van HMS Bounty. De bevolking van Pitcairn stamt namelijk rechtstreeks af van muiters van dit schip en door hen gevangengenomen Tahitianen.

## Vlag van de gouverneur van de Pitcairneilanden

De gouverneur van de Pitcairneilanden heeft een eigen vlag, gebaseerd op de Union Flag:
# Polyhymnia (planetoïde)

(33) Polyhymnia is een planetoïde in een baan om de zon, in de planetoïdengordel tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter. Polyhymnia heeft een sterk ellipsvormige baan, die nog geen 2° helt ten opzichte van de ecliptica. Tijdens een omloop varieert de afstand tot de zon tussen de 1,920 en 3,831 astronomische eenheden.

## Ontdekking en naamgeving

Polyhymnia werd op 28 oktober 1854 ontdekt door de Franse astronoom Jean Chacornac in Parijs. Chacornac had eerder planetoïde (25) Phocaea ontdekt en zou nog vier andere planetoïden ontdekken.
Polyhymnia is genoemd naar Polyhymnia, in de Griekse mythologie de muze van de religieuze hymne.

## Eigenschappen

Polyhymnia wordt door spectraalanalyse ingedeeld bij de S-type planetoïden. S-type planetoïden hebben een relatief hoog albedo (en daarom een helder oppervlak) en bestaan grotendeels uit ijzer- en magnesiumhoudende silicaten en metalen. Polyhymnia draait in meer dan 18,6 uur om haar eigen as, wat opvallend langzaam is voor een planetoïde.
# Scharlaken tiran

De scharlaken tiran (Pyrocephalus rubinus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen). De vogel werd in 1783 door Pieter Boddaert als Muscicapa rubinus beschreven. Alle soorten van het geslacht Pyrocephalus werden lang beschouwd als ondersoorten met onderling kleine verschillen in het verenkleed. In 2016 gepubliceerd fylogenetisch onderzoek leidde tot de opsplitsing in vier afzonderlijke soorten.

## Herkenning

De vogel is 13 tot 14 cm lang. Het mannetje van de scharlaken tiran is de meest opvallend rood gekleurde van alle soorten uit deze familie. De kruin is helderrood met een warrig kuifje. Rond en oog en de oorstreek is de vogel roetzwart en dit zwart loopt door tot de nek en over de rug en de vleugels. De keel, borst en buik zijn weer helder rood, het oog is donker en de snavel en de poten zijn zwart. Het vrouwtje ziet er totaal anders uit: grijsbruin van boven en van onder lichtgrijs met streepjes over de buik en borst en een lichtgrijze wenkbrauwstreep die doorloopt tot het voorhoofd.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel komt voor in het zuidoosten van Bolivia, Paraguay, Zuidoost-Brazilië tot in Argentinië en Uruguay tot het Amazonebekken. Het leefgebied bestaat uit een groot aantal landschapstypen zoals halfopen bos vaak in de buurt van water, droge gebieden met struikgewas, cerrado en agrarisch gebied.

## Status

BirdLife International beschouwt de scharlaken en de rode tiran nog als dezelfde soort. De grootte van de wereldpopulatie werd in 2008 geschat op 5 tot 50 miljoen individuen. De soort gaat echter in aantal achteruit, maar het tempo van achteruitgang ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de rode tiran als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Scharlaken tiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (fr) Boddaert, P. 1783. Table des planches enluminéez d'histoire naturelle de M. D'Aubenton : avec les denominations de M.M. de Buffon, Brisson, Edwards, Linnaeus et Latham, precedé d'une notice des principaux ouvrages zoologiques enluminés. 58 pp. + table, Utrecht. p. 42 BHL.
* ↑ (en) Carmi, O. et al. 2016.Phylogeography of the Vermilion Flycatcher species complex: Multiple speciation events, shifts in migratory behavior, and an apparent extinction of a Galápagos-endemic bird species. Molecular Phylogenetics and Evolution 102:152-173. DOI:10.1016/j.ympev.2016.05.029
* 1 2 (en) Farnsworth, A., Lebbin, D. & Kirwan, G.M., 2018. Common Vermilion Flycatcher (Pyrocephalus rubinus). In: del Hoyo, J. et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from https://www.hbw.com/node/57383 on 29 August 2018).
# Matteo Bianchi

Matteo Bianchi (Bolzano, 21 oktober 2001) is een Italiaans baanwielrenner.

## Carrière

Bianchi won in 2022 zijn eerste medaille op de EK bij de kilometer tijdrit waar de Fransman Melvin Landerneau te sterk bleek voor de Italiaan. In datzelfde jaar nam Bianchi voor het eerst deel aan de WK waar hij vijfde werd bij de kilometer tijdrit. In 2024 en 2025 won hij goud op datzelfde onderdeel. In 2024 reed hij een betere tijd dan de Nederlander Daan Kool en een jaar later moest de Duitser Maximilian Dörnbach Bianchi voor zich laten.

## Palmares

| Jaar | IK | EK | WK |
| Als belofte |||||
| 2020 | | 6e teamsprint | |
| 2021 | | | |
| 2022 | | 1 1km tijdrit 1 keirin 3 teamsprint 10e sprint | |
| Als elite |||||
| 2019 | 2 keirin 2 sprint | | |
| 2020 | | | |
| 2021 | | 19e keirin 27e sprint | |
| 2022 | 2 1km tijdrit 2 keirin 2 sprint | 2 1km tijdrit 7e teamsprint 13e keirin 16e sprint | 5e 1km tijdrit 12e teamsprint |
| 2023 | 4e 1km tijdrit 5e keirin | 5e 1km tijdrit 6e teamsprint 21e keirn | 7e 1km tijdrit 10e teamsprint |
| 2024 | | 1 1km tijdrit 6e teamsprint | 8e teamsprint |
| 2025 | | 1 1km tijdrit 7e teamsprint | |
* ↑ (it) Filippi, Davide, Europei Pista 2024, Matteo Bianchi oro nel chilometro!. SpazioCiclismo (11 januari 2024). Geraadpleegd op 15 februari 2025.
* ↑ (it) Campionati Europei di ciclismo su pista 2025: successi per l’Italia. Sport Magazine (13 februari 2025). Geraadpleegd op 15 februari 2025.
# FIVB Challenger Cup vrouwen 2019

De FIVB Challenger Cup vrouwen 2019 was de tweede editie zijn van de FIVB Challenger Cup, een nieuwe volleybalcompetitie dat dient als kwalificatietoernooi voor de FIVB Nations League. Aan het toernooi zullen zes landen deelnemen.
Het toernooi vond plaats in Peru van 26 juni tot 30 juni 2019. Canada plaatste zich voor de FIVB Nations League in 2020.

## Gekwalificeerde teams

| Manier van Kwalificatie | Data | Locatie | Aantal plaatsen | Gekwalificeerde land(en) |
| Gastland | 2019 | Lausanne | 1 | Peru |
| Europese Kwalificatie | 25 mei–22 juni 2019 | Varaždin | 2 | Tsjechië |
| Europese Kwalificatie | 25 mei–22 juni 2019 | Varaždin | 2 | Kroatië |
| Noord-Amerikaanse kwalificatietoernooi | 30 mei – 1 juni 2019 | Châteauguay | 1 | Canada |
| Wereldranglijst voor Azië | 12 juni 2019 | Bangkok | 1 | Taiwan |
| Play-off Azië-Zuid-Amerika | niet gespeeld | nvt | 1 | Argentinië |
| Totaal | Totaal | Totaal | 6 | |

## Eindronde

* bij winst met 3-0 of 3-1: 3 punten voor de winnaar, 0 punten voor de verliezer
* bij winst met 3-2: 2 punten voor de winnaar, 1 punt voor de verliezer
* Top 2 van elke poule plaatst zich voor de halve finales

### Groep 1

| | | | Wedstrijden | Wedstrijden | Set punten | Set punten | Set punten | Sets | Sets | Sets |
| Rank | Team | Pts | W | L | W | L | Ratio | W | L | Ratio |
| 1 | Tsjechië | 6 | 2 | 0 | 6 | 2 | 3.000 | 194 | 160 | 1.213 |
| 2 | Kroatië | 3 | 1 | 1 | 4 | 4 | 1.000 | 168 | 189 | 0.889 |
| 3 | Peru | 0 | 0 | 2 | 2 | 6 | 0.333 | 186 | 199 | 0.935 |

### Groep 2

| | | | Wedstrijden | Wedstrijden | Set punten | Set punten | Set punten | Sets | Sets | Sets |
| Rank | Team | Pts | W | L | W | L | Ratio | W | L | Ratio |
| 1 | Canada | 6 | 2 | 0 | 6 | 0 | MAX | 150 | 116 | 1.293 |
| 2 | Argentinië | 3 | 1 | 1 | 3 | 3 | 1.000 | 142 | 140 | 1.014 |
| 3 | Taiwan | 0 | 0 | 2 | 0 | 6 | 0.000 | 114 | 150 | 0.760 |

### Halve finale

| Team 1 | Res. | Team 2 |
| Tsjechië | 3-0 | Argentinië |
| Canada | 3-0 | Kroatië |

### Finale

| Team 1 | Res. | Team 2 |
| Tsjechië | 2-3 | Canada |
# Mediakunst

Mediakunst is een verzamelnaam voor kunstvormen die op een uitgesproken manier gebruikmaken van nieuwe media en technologie. Het is een breed en divers veld met vele niches en stromingen dat voornamelijk ontstaan is met de komst van de elektronische en digitale media in het midden en het eind van de 20e eeuw.

## Kunst en technologie

Mediakunst wordt over het algemeen beschouwd als een deelgebied van de beeldende kunst. Onder mediakunst vallen onder andere videokunst, geluidskunst, elektronische kunst, digitale kunst en internetkunst, al doen deze categoriseringen geen recht aan de reële praktijk die vaak, en bijna per definitie, zeer hybride is.
In plaats van mediakunst wordt soms ook gesproken van kunst en technologie. Deze benaming toont de ambigue relatie tussen mediakunst en de beeldende kunsten. Met de noemer ‘kunst en technologie’ wordt verwezen naar het brede veld van hybride praktijken die zich bezighouden met artistieke en technologische experimenten waarbij de klemtoon, anders dan binnen de beeldende kunsten, niet langer steeds in hoofdzaak op het artistieke komt te liggen. Daar zeer nauw bij aanleunend is de internationaal geijkte noemer ‘Art, Science and Technology’. Analoog aan ‘kunst en technologie’ gaat het daar over een praktijk waarbinnen creatieve processen ontwikkeld worden die gebaseerd zijn op de interactie tussen kunst, wetenschap en technologie. De geschiedenis van de mediakunst in Nederland wordt besproken in de publicatie A Critical History of Media Art in the Netherlands: Platforms, Policies, Technologies (2019), samengesteld door Sanneke Huisman en Marga van Mechelen.

## Typen

Verschillende typen van kunst met nieuwe media zijn onder meer:
* ASCII-art
* Digitale kunst
* Elektronische kunst
* Interactieve kunst
* Internetkunst
* Mail art
* Performancekunst
* Geluidskunst
* Videokunst

## Mediakunstenaars (selectie)

Mediakunstenaars zijn onder andere:
* Annie Abrahams
* Doug Aitken
* Cory Arcangel
* Abdellatif Benfaidoul
* Guy Bleus
* Leonie Bodeving
* Sharelly Emanuelson
* Péter Forgács
* Irene Fortuyn
* Alicia Framis
* Walter Giers
* Joan Heemskerk
* Floris Kaayk
* Junichi Kakizaki
* Jeroen Kooijmans
* Lancel/Maat
* Amor Muñoz
* Rafael Lozano-Hemmer
* Martina Menegon
* Babeth Mondini-VanLoo
* Cindy Moorman
* Geert Mul
* Toos Nijssen
* Esther Polak
* Rafaël Rozendaal
* Marja Samsom
* Michal Shabtay
* Erik Wesselo
* Helen Zeru