OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# By

By of BY kan verwijzen naar:

## By

* By (Frankrijk), een gemeente in het Franse departement Doubs
* By (Italië), een gemeente in de Italiaanse provincie Valle d'Aosta
** Grand Tête de By, een berg bij By
** Conca de By, de hoogvlakte van By
** Lago di By, een stuwmeer bij By
* By (Avesta), een plaats in de Zweedse gemeente Avesta
* Herman de By (1873 – 1961), een Nederlands olympisch zwemmer

## BY en .by

* .by, topleveldomein en internetlandcode van Wit-Rusland
* Wit-Rusland, met landcode BY
* Thomsonfly, met IATA-code BY
* CC BY, een licentie van Creative Commons
# Annotator

Een annotator is iemand die een rechtsgeleerd commentaar verzorgt op een vonnis, arrest of uitspraak van een rechter of rechterlijk college. Het is gewoonlijk een onafhankelijke specialist, als regel een hoogleraar die haar of zijn sporen in de rechtswetenschap heeft verdiend. In Nederland wordt het commentaar gegeven in een noot onder de tekst in de Nederlandse Jurisprudentie; AB Rechtspraak Bestuursrecht of een tijdschrift dat zich toelegt op een zeker juridisch specialisme. Van oudsher werden de namen van de - zeer beperkte en vaste groep - annotatoren van NJ en AB met afkortingen weergegeven volgens onderstaande tabel. Sinds 2010 worden van de annotatoren de volledige namen vermeld.

## Alfabetische lijst van Nederlandse annotatoren

| Initialen | Naam | Rechtsgebied |
| ARB | A.R. Bloembergen | burgerlijk recht |
| CB | C. Bronkhorst | |
| BVAR | B.V.A. Röling | strafrecht |
| CJHB | C.J.H. Brunner | burgerlijk recht |
| DJV | D.J. Veegens | burgerlijk recht |
| EAA | E.A. Alkema | mensenrechten |
| EAAL | E.A.A. Luijten | personen-, familie- en erfrecht; notarieel recht |
| EMM | E.M. Meijers | burgerlijk recht |
| FHvdB | F.H. van der Burg | |
| G | W.C.L. van der Grinten | burgerlijk recht, ondernemingsrecht |
| GJS | G.J. Scholten | burgerlijk recht |
| HB | L.J. Hijmans van den Bergh | burgerlijk recht |
| HD | Huib Drion | burgerlijk recht |
| HJS | H.J. Snijders | burgerlijk (proces)recht |
| JBMV | J.B.M. Vranken | burgerlijk recht |
| JD | Jan Drion | burgerlijk recht |
| JdH | J. de Hullu | strafrecht |
| Kn | G. Knigge | strafrecht |
| LEHR | L.E.H. Rutten | burgerlijk recht |
| LWH | L. Wichers Hoeth | |
| Ma | J.M.M. Maeijer | ondernemingsrecht |
| Molengraaff | W.L.P.A. Molengraaff | burgerlijk recht |
| MS | M. Scheltema | staats- en bestuursrecht |
| PAS | P.A. Stein | burgerlijk recht |
| | P.A.M. Mevis | strafrecht |
| PhANH | Ph.A.N. Houwing | burgerlijk recht |
| PJB | P.J. Boon | staats- en bestuursrecht |
| PvS | P. van Schilfgaarde | burgerlijk recht, ondernemingsrecht |
| 'tH | A.C. 't Hart | strafrecht |
| T | B.M. Taverne | |
| ThGD | Th.G. Drupsteen | bestuursrecht |
| ThWvV | Th.W. van Veen | strafrecht |
| WHH | W.H. Heemskerk | burgerlijk procesrecht |
| WMK | W.M. Kleijn | burgerlijk recht |
| YB | Y. Buruma | strafrecht |
# Dorth (gemeente)

Dorth is een voormalige gemeente in de provincie Gelderland.
De gemeente Dorth werd ook wel de Kring van Dorth genoemd. Deze hoge heerlijkheid werd op 1 januari 1812 bij de gemeente Gorssel gevoegd. Op 1 januari 1818 werd het weer een zelfstandige gemeente. Op 1 juli 1831 werd de gemeente opgeheven en weer bij Gorssel gevoegd.
# Opfenbach

Opfenbach is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Lindau. Opfenbach telt 2.349 inwoners.
Een van de districten van Opfenbach is Wigratzbad, waar het seminarie van de Priesterbroederschap van Sint Petrus gevestigd is.

## Geboren

* Ernst Hutter (1958), Duits muzikant en dirigent
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Bodolz · Gestratz · Grünenbach · Heimenkirch · Hergatz · Hergensweiler · Lindau (Bodensee) · Lindenberg im Allgäu · Maierhöfen · Nonnenhorn · Oberreute · Opfenbach · Röthenbach · Scheidegg · Sigmarszell · Stiefenhofen · Wasserburg · Weiler-Simmerberg · Weißensberg
# To-Day (1917)

To-Day is een Amerikaanse stomme film uit 1917 geschreven en geregisseerd door Ralph Ince, met in de hoofdrol Florence Reed.

## Verhaal

Lily Morton (Florence Reed) moet noodgedwongen haar rijkeluizenleventje opgeven wanneer haar man Fred (Frank Mills) failliet gaat. Terwijl Fred probeert om hun leven weer op te bouwen, gaat Lily buiten zijn weten om aan de slag bij mevrouw Farington als escorte. Op een dag brengt Fred, als beheerder van een appartementsgebouw voor een van zijn rijke klanten, een bezoek aan een van de huurders van het gebouw. Dit blijkt mevrouw Farington te zijn. Wanneer hij in haar appartement een foto van Lily ziet, vraagt hij haar om een afspraak te regelen met het meisje op de foto. Bij haar aankomst wordt Lily geconfronteerd met haar woedende echtgenoot die haar wurgt. Op dat moment ontwaakt Lily uit haar nachtmerrie en smeekt ze Fred om vergiffenis.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Reed, Florence Florence Reed | Lily Morton | |
| Mills, Frank Frank Mills | Fred Morton | |
| Weinberg, Gus Gus Weinberg | Henry Morton | |
| Gale, Alice Alice Gale | Emma Morton | |
| Harris, Leonore Leonore Harris | Marion Garland | (als Lenore Harris) |
| Lambart, Harry Harry Lambart | Richard Hewlett | (als Captain Harry Lambert) |
| Lester, Kate Kate Lester | Mrs. Farington | |

## Trivia

* De film is gebaseerd op het toneelstuk Today van George Broadhurst en Abraham S. Schomer uit 1913.
* De Chicago Board of Censors weigerde een vergunning te verlenen aan de film omdat het verhaal de ondergang van een vrouw laat zien door haar ontrouw en het leiden van een immoreel leven.
* To-Day wordt beschouwd als een verloren film.
* ↑ (en) Today. Internet Broadway Database. Geraadpleegd op 23 december 2024.
* ↑ (en) (25 augustus 1917). Official Cut-Outs Made by the Chicago Board of Censors. Exhibitors Herald 5 (9): 33
# Bob Jesse

Daniël Cornelis (Bob) Jesse (Amsterdam, 13 november 1914 - Voorhout, 20 februari 1982), in het verzet Vos genoemd, was een Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog.
In de eerste oorlogsjaren was Bob Jesse betrokken bij de verzetsactiviteiten rond de Arbeiders Jeugd Centrale (A.J.C.) en het links-radicale blad 'De Vonk'. Hij was een papierenvervalser en verschafte onder meer het Zuid-Limburgse verzet persoonsbewijzen, distributiestamkaarten en bonkaarten. Hij was tijdens de oorlog een medewerker van de Tweede Distributiestamkaart-groep (T.D.-groep).

## Verraad

Door het vele werk wat hij verrichtte raakte hij fysiek en mentaal verzwakt. Bij een persoonscontrole bij Utrecht op 16 juni 1944 werd hij gearresteerd, omdat de kleur van de inkt van de vingerafdruk op zijn persoonsbewijs niet overeenkwam met de gebruikelijke. Er kwam een notitieboekje boven tafel met de tekst "Vergadering Limburg, Theo Roermond". Onder zware dwang zwichtte Jesse en gaf hij waardevolle informatie prijs. Tijdens een vergadering van de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers in Weert werd een aantal kopstukken opgepakt. Jac Naus, Jan Willem Berix, Jan Hendrikx, Guus Hermans, W.H.M. Jansen en Jacques Knops werden samen met Jesse opgepakt en naar kamp Vught gebracht.
Op 27 juni werd Jesse vrijgelaten om als lokaas te dienen bij de opsporing van zijn vroegere opdrachtgever T. van Vliet. Op 1 september werd een poging door P. Loyens en W. Bergmans ondernomen om Jesse in zijn eigen huis te liquideren. Deze poging mislukte, Jesse werd lichtgewond opgenomen in het ziekenhuis. Zijn vrouw, Dientje Jesse-Den Ouden, zelf ook actief in het verzet en niet betrokken bij de arrestatie van Bob of het lekken van informatie, werd zwaarder verwond en raakte hierbij voor het leven verlamd aan haar benen.

## Na de oorlog

Direct na de bevrijding begon de zoekactie naar de verrader opnieuw. Jesse werd gelokaliseerd en vervolgd. Het Bijzonder Gerechtshof Roermond hield in de uitspraak rekening met het goede werk dat hij had verricht en concludeerde dat hij geen SD-agent was. Op 11 maart 1946 werd Jesse van rechtsvervolging ontslagen. De Bijzondere Raad van Cassatie handhaafde de uitspraak.

## Externe link

* Cammaert, A. P. M. (1994). Het verborgen front: Geschiedenis van de georganiseerde illegaliteit in de provincie Limburg tijdens de Tweede Wereldoorlog. Rijksuniversiteit Groningen.
* van de Perre, S. (2021). Mijn Naam is Selma. Thomas Rap uitgeverij.
* ↑ 21 JUNI 1944: HET VERRAAD VAN SAINT LOUIS | Erfgoedhuis Weert. erfgoedhuisweert.nl. Geraadpleegd op 9 september 2023.
* ↑ "Daniël Cornelis Jesse alias PETER VOS van rechtsvervolging ontslagen", Gazet van Limburg, 12 maart 1946. Geraadpleegd op 9 september 2023. – via Delpher.
* ↑ "Jesse voor Bijz. Raad van Cassatie. ONTSLAG VAN RECHTSVERVOLGING", Gazet van Limburg, 25 juni 1946. Geraadpleegd op 9 september 2023. – via Delpher.
# Chaliella doubledaii

Chaliella doubledaii is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Oiketicus doubledaii door John Obadiah Westwood in een publicatie uit 1854.
De soort komt voor op Sri Lanka.
# Liesje Schreuders

Elisabeth Jacomina (Liesje) Schreuders (Amsterdam, 1979) is een Nederlandse schrijfster, letterkundige, vertaler en columnist.

## Opleiding en werk

Schreuders was scholiere op het Barlaeus Gymnasium en studeerde filosofie, literatuurwetenschap, Italiaanse letterkunde en culturele antropologie in Amsterdam en Rome.
Ze is docent Nederlands als tweede taal, literatuurgeschiedenis, narrativiteit en poëzieanalyse. Van 2008 tot 2014 was Schreuders hoofdredacteur van Arabesken, het tijdschrift van het Louis Couperus Genootschap. Sinds 2016 is ze een van de vaste columnisten van de website van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde. Daarnaast schrijft ze gastcolumns voor onder meer de Volkskrant en opiniestukken.
Ze publiceerde literatuurwetenschappelijke essays en korte verhalen in verschillende Nederlandse tijdschriften. In 2017 verscheen een vertaling van haar hand van Finisterre van de Italiaanse dichter Eugenio Montale. Met Arthur Weststeijn vertaalde ze in 2022 Tegen de communicatie van de Italiaanse filosoof Mario Perniola.
Schreuders debuteerde in 1996 op zestienjarige leeftijd met de roman Aan de wilde kant bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. In 2001 verscheen een tweede roman, De zondagsleraar. In 2020 verscheen Onder deze wereld. Modernismen bij uitgeverij Koppernik. Hierin bundelde ze gedichten en korte verhalen uit de jaren 2001–2014. Uitgeverij Atol publiceerde in 2024 een selectie uit haar columns onder de titel Te vuur en andere verhalen.
# Heteromormyrus

Heteromormyrus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de tapirvissen (Mormyridae).

## Soort

* Heteromormyrus ansorgii (Boulenger, 1905)
* Heteromormyrus longilateralis (Kramer & Swartz, 2010)
* Heteromormyrus pappenheimi (Boulenger, 1910)
* Heteromormyrus pauciradiatus (Steindachner, 1866)
* Heteromormyrus szaboi (Kramer, van der Bank & Wink, 2004)
* Heteromormyrus tavernei (Poll, 1972)
* ↑ (en) Heteromormyrus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Coregonus nilssoni

Coregonus nilssoni is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zalmen (Salmonidae) en de onderfamilie van de houtingen. Deze vis komt voor in meren in Scandinavië en plaatselijk in Polen. De vis werd in 1848 door Achille Valenciennes beschreven.

## Herkenning

De volwassen vis is gemiddeld 25 cm lang en kan maximaal 38 cm lang worden. Het aantal kieuwboogaanhangsels is meestal tussen de 38 en 46. De bek is eindstandig.

## Verspreiding en leefgebied

Deze houtingsoort komt voor in meren in de landen rond de Oostzee: Zweden, Zuid-Noorwegen, Denemarken en het stroomgebied van de benedenloop van de Oder. De vissen zijn ook in andere meren in Polen geïntroduceerd. De vissen leven in open water en paaien in de winter op 5 tot 10 m diepte op vaste waterbodems. Ze foerageren voornamelijk op zoöplankton.

## Status

Er zijn geen factoren bekend die een bedreiging vormen voor het voortbestaan van deze soort, daarom staat deze soort als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Coregonus nilssoni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ BHL
* 1 2 (en) Kottelat, M. & Freyhof, J. 2007. Handbook of European Freshwater Fishes. Kottelat, Cornol, Switzerland. ISBN 9782839902984
* ↑ (en) Coregonus nilssoni. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 07 2017 version. N.p.: FishBase, 2017.
# Pseudoclimaciella tropica

Pseudoclimaciella tropica is een insect uit de familie van de Mantispidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Pseudoclimaciella tropica is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Westwood in 1852.
# Sashimono (vaandel)

Sashimono (Japans: 指物; Hepburn: Sashimono) is een vaandel, dat in het feodale Japan, door een infanteriesoldaat (ashigaru), een samoerai, of een cavaleriesoldaat op de rug werd gedragen tijdens een veldslag, de banier diende om duidelijk te maken tot welke legereenheid de soldaat behoorde. De vaandels waren vaak voorzien van het familiewapen, de mon genoemd, van de clan. Sashimono werden vooral gebruikt ten tijde van de Sengokuperiode (mid-15e tot begin 17e eeuw).

## Etymologie

Sashimono is de romaji-transliteratie van de kanji: 指物. Het eerste karakter is 指 [sashi] "aanwijzen" of "duiden" in de kun-lezing, het is afgeleid van het werkwoord: 指す [sasu] "wijzen". Het tweede karakter is 物 [mono] "ding" of "object" eveneens in de kun-lezing. Sashimono kan dus worden vertaald als: aanwijsding of aanwijsobject.

## Varianten

Sashimono werden ingezet om uniformiteit binnen de troepen te brengen, vanwege de grote variëteit aan Japanse harnassen. Ze waren doorgaans zwart-wit en vierkant of licht rechthoekig van vorm, al kwamen er ook andere vormen voor.
* Umajirushi - 馬印 - groot vaandel dat als gepersonaliseerde sashimono werd gedragen door een legercommandant.
* Nobori - 幟 - veel grotere en smallere variant, deze werd rechtop gehouden door twee of drie mannen. De nobori diende als herkenningspunt voor de troepen tijdens grote veldslagen.

## Bevestiging en materiaal

Een sashimono werd ondersteund door een frame vervaardigd uit bamboe in de vorm van de Griekse letter gamma (Γ), dat door het harnas ter hoogte van de taille werd gedragen en via een ring aan de schouders werd bevestigd. De meest gebruikte materialen voor de vervaardiging van sashimono waren zijde en leer.

## Ontwerp

Vaak gaf de achtergrondkleur aan tot welke eenheid de drager van de sashimono behoorde, terwijl het hoofdsymbool vaak gepersonaliseerd was per divisie. Beroemde of gerespecteerde samoerai hadden soms hun eigen familiewapen of naam op hun sashimono staan.
# Chiffonade

Chiffonade is een manier om bladgroenten te snijden in lintvorm, door de blaadjes eerst te stapelen, vervolgens op te rollen en dan dwars op de rol te snijden.
Deze techniek heet ciseleren.
De techniek kan ook gebruikt worden voor pannenkoeken en dunne omeletten.
Het Franse woord chiffonade wordt niet vertaald maar zou in het Nederlands kunnen betekenen: "in flarden".
# Sint-Trudokerk (Opitter)

De Sint-Trudokerk is de parochiekerk van Opitter die zich bevindt aan het Itterplein 1 aldaar. De kerk ligt vlak bij de Itterbeek en wordt omgeven door een ommuurde begraafplaats.

## Gebouw

Oorspronkelijk betrof dit een quarta capella, waarvan het patronaatsrecht en het grootste deel van het tiendrecht in het bezit was van de Abdij van Averbode, en een kleiner deel van het tiendrecht in bezit was van enkele particulieren en de Abdij van Herkenrode.
Het betreft een basiliek in gotische stijl. Het schip werd waarschijnlijk in 1409 gebouwd, het koor omstreeks 1400. Van 1864-1876 werd gebouwd aan een neogotische toren, ontworpen door Léon Jaminé. Het gebouw is opgetrokken in mergelsteen op een plint van kalksteenblokken; de toren is uitgevoerd in baksteen met mergelstenen speklagen. Het interieur van de kerk is, evenals de buitenmuren, in mergelsteen uitgevoerd. De kerk is 45 meter hoog.

## Meubilair

Een schilderij, voorstellende het Laatste Avondmaal, stamt uit de 16e eeuw. Van de beelden kunnen worden genoemd een eikenhouten Sint-Anna-te-Drieën, toegeschreven aan de Meester van Elsloo, uit het begin van de 16e eeuw; een Calvariegroep in gepolychromeerd hout uit dezelfde tijd; een beschilderd houten beeld van Sint-Cecilia uit omstreeks 1500. Ook zijn er enkele 18e-eeuwse beelden.
Het hoofdaltaar uit 1908 wordt gesierd door een passieretabel, bevattende in eikenhout gebeeldhouwde en vergulde voorstellingen uit het Oude Testament en het leven van Christus, en voorzien van twee geschilderde zijluiken. Dit retabel stamt uit omstreeks 1535. Het is afkomstig uit de Onze-Lieve-Vrouwekapel aan de Opitterkiezel.
Het orgel en de orgelkast stammen uit 1716, en ook de biechtstoelen zijn vervaardigd in de 18e eeuw. Voorts is er 19e-eeuws meubilair, zoals het doksaal en de kerkbanken.

## Externe link

* Parochiekerk Sint-Trudo in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
# Doolhof (Texel)

Het Doolhof op Texel is een klein bosje op de zuidoostelijke helling van de Hoge Berg ten westen van Oudeschild. Hoewel het klein is, valt het door de hoge ligging wel op en bepaalt het het omliggende landschap sterk.
De geschiedenis van het bosje begint in 1764 toen commissaris en commies Cornelis Roepel een stuk land van 17 are kocht op de Hoge Berg. Van hieraf was en is er een prachtig uitzicht op de Rede van Texel. Bovendien is er een klein heuveltje in het gebied. Van dit heuveltje gaan verhalen op Texel dat er een grote kei in verborgen zou liggen. De kei heet de Engelse Steen omdat hij helemaal onder de Noordzee door zou lopen tot in Engeland. De heuvel is te beklimmen via zeven treden: 'de zeven pannenkoeken'.
Roepel maakte er een mooi landgoedje van met een sterrebos en een wandellaan. In 1784 werd het verkocht aan de heer Kikkert. Deze maakte er een uitspanning en legde er een klein doolhof aan. In 1840 kwam het bos in bezit van de gemeente Texel. In die tijd werd het een geliefd gebied voor uitstapjes en dat bleef het een hele tijd.
Het doolhof verdween en werd een bos, met een tijdlang het clubhuis van een sociëteit. Het bosje wordt vermeld in de Camera Obscura van Hildebrand in het gedeelte over Teun de Jager, als "Nietig overschot van vroegere woudpracht." Jac. P. Thijsse vertelt hoe het bos soms vol kan zitten met trekkende zangvogeltjes als goudhaantjes. Op Pinksteren is het Bossiesdag. Dan gaat de Texelse jeugd naar het Doolhof. Deze gewoonte is door de kerken van Den Burg aan het eind van de twintigste eeuw weer opgepakt.
In het begin van de 21ste eeuw heeft Staatsbosbeheer weer 'de zeven pannenkoeken' hersteld.
# Kasteel Vianden

Het Kasteel Vianden in de Luxemburgse stad Vianden is gebouwd tussen de 11e en 14e eeuw op de funderingen van een Karolingische en Romeinse vesting (castellum). Het is een van de grootste en mooiste adellijke residenties van de romaanse en gotische perioden in Europa.
Vanaf het begin van de 15e eeuw was het de zetel van de invloedrijke graven van Vianden die goede contacten onderhielden met de koningen van Frankrijk en het keizerlijke hof van Duitsland. Hendrik I van Vianden (1220 - 1250) wordt ook wel de Zonne-graaf genoemd omdat tijdens zijn regeerperiode het bezit, de levensstijl en invloed van het huis van graafschap Vianden een hoogtepunt bereikten. Zijn opvolgers hadden honderden jaren lang veel invloed in de Ardennen, de Eifel en in Luxemburgse regio's.
In 1417 ging de heerschappij over de domeinen over op het Huis Nassau, dat in 1530 ook het prinsdom Orange verwierf. Sindsdien is het kasteel niet meer de officiële residentie van de graven van Vianden.
Het hoofdgebouw, dat tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven, in het bijzonder de kapel en de grote en de kleine zaal, stammen uit het eind van de 12e en de eerste helft van de 13e eeuw.
Het niet meer bestaande "Quartier de Juliers" aan de westkant van het paleis stamde uit het begin van de 14e eeuw. Het huis van Nassau bouwde alleen aan het begin van de 17e eeuw aan het kasteel maar de grote invloed daarvan is nog steeds te zien.
Onder koning Willem I in 1820 werd het kasteel stukje bij beetje verkocht, met het resultaat dat het geheel in verval raakte. In 1890 werd het kasteel eigendom van Adolf van Luxemburg, de groothertog van Luxemburg. Tot 1977 bleef het dan in handen van deze familie. In 1977 maakte de groothertogelijke familie er staatsbezit van. Sindsdien is het kasteel gerestaureerd in zijn oude glorie en is het een grote toeristische trekpleister.

## Externe link

* Website van het Kasteel van Vianden
# Kunsthistorisches Museum

Het Kunsthistorisches Museum (KHM) in Wenen is een van de belangrijkste musea ter wereld voor Europese schilderkunst. Meer dan anderhalf miljoen mensen bezoeken het jaarlijks. Het werd in 1891 geopend.
De collectie bestaat voor een belangrijk deel uit de kunstverzameling van de Habsburgers. De collectie werd ondergebracht in het weelderig ingerichte gebouw in late neorenaissancestijl aan de Ringstraße aan ene zijde van de Maria-Theresienplatz.

## Collecties

Er zijn diverse afdelingen zoals:
* Egyptische-Oriëntaalse verzameling
* Antiekverzameling
* Ephesos Museum
* Schilderkunst met onder meer meer dan de helft van de schilderijen van Pieter Breugel de Oude
* Hofjagd- en Rustkammer
* Kunstkamer
* Muntenkabinet
* Lipizzaner Museum
* Verzameling oude muziekinstrumenten
* Schatkamer
* Wagenburg und Monturdepot

### Collectie schilderkunst

De collectie schilderijen richt zich op de oude meesters uit de vroegrenaissance, hoogrenaissance, noordelijke renaissance, maniërisme en barok van de 15e tot de 18e eeuw, en volgt grotendeels de persoonlijke smaak van de Habsburgse verzamelaars. Sterk vertegenwoordigd zijn de Venetiaanse schilders zoals Titiaan, Veronese, Tintoretto en Canaletto. Daarnaast zijn er werken van 16e-eeuwse Vlaamse schilders zoals Pieter Bruegel de Oude en Duitse schilders uit dezelfde periode, zoals Dürer. Er is ook een uitmuntende verzameling van Vlaamse en Nederlandse schilders uit de barok zoals Rubens en Van Dyck. Ook heeft het museum diverse schilderijen van Diego Velázquez.
De schilderijen zijn grofweg ingedeeld naar regionale scholen of stijlen, hoewel de categorieën elkaar soms ruim overlappen.

### Overige collecties

Het Kunsthistorisches Museum herbergt ook andere collecties. De verzameling van Europese beeldhouwkunst en kunstnijverheid behelst ongeveer dezelfde periode als de schilderijen. De voorwerpen in de Egyptische kunst, Griekse en Romeinse zalen geven een intrigerend beeld van de oude beschavingen.

## Externe link

* Website van het Kunsthistorisches Museum
# Josplateau

Het Josplateau is een plateau in Nigeria van 7770 km² met een gemiddelde hoogte van 1280 meter. Het hoogste punt is 1829 meter. Het is de enige regio in Nigeria met een gematigd klimaat.