OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jurjan Mannes

Jurjan Mannes (Groningen, 26 januari 1992) is een Nederlands voormalig voetballer die doorgaans speelde als middenvelder. Tussen 2012 en 2024 was hij actief voor FC Twente, Fortuna Sittard, Jong FC Twente, FC Emmen, SC Cambuur, HHC Hardenberg en SVZW Wierden.

## Carrière

Mannes zette zijn eerste stappen in het voetbal door te gaan spelen bij de jeugd van VUC Den Haag, om vervolgens via Oranje Nassau bij FC Twente te belanden. Bij De Tukkers ontwikkelde hij zich goed en hij speelde voor de hoogste jeugdteams, maar een officiële doorbraak bleef uit. Fortuna Sittard had interesse om hem over te nemen. De Limburgers wilden hem wel kopen, maar hadden slechts genoeg budget om de middenvelder te huren. Op 3 september 2012 debuteerde Mannes voor Fortuna op bezoek bij Excelsior. In het seizoen 2013/2014 speelt hij voor Jong FC Twente zijn wedstrijden in de Eerste divisie.
FC Twente maakte in maart 2014 bekend het in juli aflopende contract van Mannes niet te verlengen. Hierop vertrok hij naar FC Emmen. Mannes speelde in tweeënhalf jaar tweeënzeventig wedstrijden voor Emmen in de Eerste divisie. Hij vertrok in januari 2017 op huurbasis naar SC Cambuur. Daarbij werd afgesproken dat hij daar na afloop van het seizoen een contract tot medio 2018 zou krijgen, met een optie op nog een jaar.
In de zomer van 2018 verliet Mannes Leeuwarden om op amateurbasis voor HHC Hardenberg te gaan voetballen. Na drie maanden kreeg hij een contract aangeboden door HHC, voor anderhalf jaar. Na vijf seizoenen bij HHC verkaste Mannes naar SVZW Wierden, waar hij in juli 2024 op tweeëndertigjarige leeftijd een punt achter zijn actieve loopbaan zette.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Nacompetitie | Nacompetitie | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2011/12 | FC Twente | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 |
| 2012/13 | → Fortuna Sittard | Eerste divisie | 10 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 11 | 0 |
| 2013/14 | Jong FC Twente | Eerste divisie | 21 | 0 | — | — | — | — | — | — | 21 | 0 |
| 2014/15 | FC Emmen | Eerste divisie | 23 | 1 | 1 | 0 | — | — | 1 | 0 | 25 | 1 |
| 2015/16 | FC Emmen | Eerste divisie | 35 | 1 | 2 | 1 | — | — | 2 | 0 | 39 | 2 |
| 2016/17 | FC Emmen | Eerste divisie | 14 | 1 | 1 | 0 | — | — | — | — | 15 | 1 |
| 2016/17 | → SC Cambuur | Eerste divisie | 11 | 0 | 1 | 0 | — | — | 1 | 0 | 13 | 0 |
| 2017/18 | SC Cambuur | Eerste divisie | 10 | 0 | 1 | 0 | — | — | 1 | 0 | 12 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 124 | 3 | 7 | 1 | 0 | 0 | 5 | 0 | 136 | 4 |
# Polystira oxytropis

Polystira oxytropis is een slakkensoort uit de familie van de Turridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Sowerby I.
# Lijst van vlaggen van Bulgaarse deelgebieden

Dit artikel bevat een lijst van vlaggen van Bulgaarse deelgebieden. Sinds 1999 bestaat Bulgarije uit 28 oblasten (Bulgaars: области/oblasti; enkelvoud област/oblast), nadat het land sinds 1987 was onderverdeeld in negen grotere oblasten. Alle oblasten zijn vernoemd naar de regionale hoofdstad. De nationale hoofdstad, Sofia, vormt een eigen oblast.
* Blagoevgrad
* Burgas
* Dobritsj
* Gabrovo
* Chaskovo
* Jambol
* Kurdzjali
* Kjoestendil
* Lovetsj
* Montana
* Pazardzjik
* Pernik
* Pleven
* Plovdiv
* Razgrad
* Roese
* Sjoemen
* Silistra
* Sliven
* Smoljan
* Sofia-Hoofdstad
* Sofia (oblast)
* Stara Zagora
* Turgovishte
* Varna
* Veliko Turnovo
* Vidin
* Vratsa
# Ridderhofstad Holy

De Ridderhofstad Holy is een voormalige ridderhofstad in de Holiërhoekse polder in het voormalige Vlaardingerambacht, tegenwoordig tot Vlaardingen behorend.
Rond de 13e eeuw werd op een natuurlijke- of opgeworpen heuvel een donjon of verdedigingstoren gebouwd met wat later een woonboerderij er kort bij, die later ook een stenen uiterlijk kreeg en een hofstede werd.

## Geschiedenis

De oudst bekende vermelding dateert van 1343, toen Allert Aagte Muyssoon de hofstede Holy van zijn vader erfde. Zijn nazaten noemden zichzelf Muys van Holy. Maar al eerder, in de dertiende eeuw was er sprake van een familie die zich 'Van Holy' of 'Van Holylede' noemde. De ridderhofstad was gelegen aan de Holyweg en bezat een stenen woontoren op een motte met ten minste drie woonlagen en voorzien van een ringgracht. Rond 1700 was het goed een buitenplaats. Na het overlijden van de laatste eigenares, mevrouw Dreux van Holy in 1850, werd deze afgebroken en werd het terrein ontmanteld. De boerderij werd in 1964 gesloopt.
Van de ridderhofstad resteert het grote toegangshek met het wapen van Holy, en twee gevelstenen uit de boerderij, met daarop de familiewapens. Het toegangshek, met twee gemetselde pilaren met het de tekst "HO" "LY" en het jaartal 1735 is een rijksmonument.
Het inrijhek werd in 1971 verplaatst naar het terrein naast het in 1959 gebouwde ziekenhuis Holy, waar het toegang tot een rosarium verschafte. Het ziekenhuis is in 2009 gesloopt.
In 2022 werd het toegangshek en bijhorende wapens door een bewonersinitiatief vanuit de nieuwe wijk Park Hooglede geheel gerestaureerd, waarbij ook de wapens in originele staat hersteld werden. Tijdens openmonumentendag op 10 september 2022 werd het toegangshek door de burgemeester onthuld.

## Naam

De naam 'Holy' is een samentrekking van Hoge lede: Een hoge plaats aan een lede of wetering. Overigens kan Leede in deze omgeving ook verwijzen naar een riviertje dat bij Schipluiden bevaarbaar werd.
De wijk Vlaardingen-Holy is naar de voormalige ridderhofstad genoemd.

## Wapen

Het wapen van de ridderhofstad, dat boven het hek is aangebracht, kan beschreven worden als "van zilver, met een vrijkwartier, en beladen met 7 zoomsgewijs geplaatste merletten, alles van keel". Het wapen van Heemstede is van dit wapen afgeleid, en verschilt alleen in de kleur van het schild, dat van goud is.
# Thal (Stiermarken)

Thal is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Stiermarken, en maakt deel uit van het district Graz-Umgebung. Thal telt 2288 inwoners.

## Geboren

* Arnold Schwarzenegger (1947), Oostenrijks-Amerikaans acteur, bodybuilder en Amerikaans politicus (voormalig gouverneur van Californië)

## Externe link

* (de) Website van de gemeente
Attendorf · Brodingberg · Deutschfeistritz · Dobl · Edelsgrub · Eggersdorf bei Graz · Eisbach · Feldkirchen bei Graz · Fernitz · Frohnleiten · Gössendorf · Grambach · Gratkorn · Gratwein · Großstübing · Gschnaidt · Hart bei Graz · Hart-Purgstall · Haselsdorf-Tobelbad · Hausmannstätten · Hitzendorf · Höf-Präbach · Judendorf-Straßengel · Kainbach bei Graz · Kalsdorf bei Graz · Krumegg · Kumberg · Langegg bei Graz · Laßnitzhöhe · Lieboch · Mellach · Nestelbach bei Graz · Peggau · Pirka · Raaba · Röthelstein · Rohrbach-Steinberg · Sankt Bartholomä · Sankt Marein bei Graz · Sankt Oswald bei Plankenwarth · Sankt Radegund bei Graz · Schrems bei Frohnleiten · Seiersberg · Semriach · Stattegg · Stiwoll · Thal · Tulwitz · Tyrnau · Übelbach · Unterpremstätten · Vasoldsberg · Weinitzen · Werndorf · Wundschuh · Zettling · Zwaring-Pöls
# Zijpe (gemeente)

Zijpe (uitspraak) is een voormalige gemeente in de kop van de Nederlandse provincie Noord-Holland. Op 1 januari 2013 is het samen met Schagen en Harenkarspel opgegaan in de nieuwe gemeente Schagen. De gemeente telde 11.568 inwoners (1 februari 2012, bron: CBS) en had een oppervlakte van 116,34 km² (waarvan 2,17 km² water). Het gemeentehuis was gevestigd in Schagerbrug.

## Ontstaan Zijpe en de gemeente

De huidige Zijpe- en Hazepolder werd in 1597 definitief ingepolderd, daarvoor was het een paar eeuwen lang een stroomgat, genaamd de Sìpe. De polder was de basis voor de uiteindelijke gemeente Zijpe. Deze was echter in eerste instantie iets kleiner dan de uiteindelijke gemeente. Het dorp Petten was tot 1929 een zelfstandige gemeente, daarna ging het op in de gemeente Zijpe. En de gemeente Callantsoog, die gevormd werd door Callantsoog, Abbestede en Groote Keeten, was tot en met 1989 een zelfstandige gemeente, daarna voegde het zich bij gemeente Zijpe. Tot 1 augustus 1870 was ook de eerder drooggelegde Anna Paulownapolder onderdeel van de gemeente Zijpe, maar deze werd daarna een zelfstandige gemeente.

## Politiek

Het laatste college van burgemeester en wethouders van Zijpe bestond uit:
* Burgemeester: Marian Dekker (PvdA)
* Wethouders:
** P.C. (Piet) Morsch (BKV)
** B. (Ben) Blonk (PvdA)
** P.J. (Piet) Marees (VVD)
* Secretaris: A. Idema
De gemeenteraad telde 15 zetels en bestond uit:
* Burger Kiesvereniging (BKV) 4 zetels
* PvdA 3 zetels
* CDA 3 zetels
* VVD 3 zetels
* Natuurlijk Zijpe (NZ) 2 zetels

## Plaatsen binnen de gemeente

Plaatsen die binnen de voormalige gemeente Zijpe lagen.
Dorpen/Gehuchten:
* 't Zand
* Abbestede
* Burgerbrug
* Burgervlotbrug
* Callantsoog
* De Stolpen
* Groote Keeten
* Oudesluis
* Petten
* Schagerbrug (gemeentehuis)
* Sint Maartensbrug
* Sint Maartensvlotbrug
* Sint Maartenszee
Buurtschappen:
* 't Buurtje
* Het Korfwater
* Keinsmerbrug
* Leihoek
* Mennonietenbuurt
* Stolpervlotbrug
* Zijpersluis

## Aangrenzende gemeenten

Aangrenzende gemeenten :
| Den Helder (tot 1870, 1990-2012) | Anna Paulowna (1870-2011), Hollands Kroon (2012) | Wieringerwaard (tot 1970), Barsingerhorn (1970-1989) |
| Callantsoog (tot 1990) | | Schagen; Sint Maarten (tot 1990) |
| Petten (tot 1929) | Schoorl (tot 2001), Bergen (2001-2012) | Warmenhuizen (tot 1990), Harenkarspel (1990-2012) |

## Geboren in Zijpe

* Jan Bronner (1881-1972), beeldhouwer en tekenaar
# Moritz Stoppelkamp

Moritz Stoppelkamp (Duisburg, 11 december 1986) is een Duits voetballer die doorgaans als middenvelder speelt. In juli 2023 verruilde hij MSV Duisburg voor Rot-Weiß Oberhausen.

## Carrière

Stoppelkamp speelde in de jeugdopleidingen van MSV Duisburg, Fortuna Düsseldorf en Rot-Weiss Essen. Bij die laatste club brak hij ook door in het profvoetbal. In 2008, nadat hij verhuurd was geweest aan Rot-Weiß Erfurt, verkaste de middenvelder naar Rot-Weiß Oberhausen. Bij die club speelde hij twee jaar, voordat hij overgenomen werd door Hannover 96. Écht overtuigen kon Stoppelkamp niet in Hannover en in 2012 maakte hij daarom ook de transfer naar 1860 München.
In 2014 maakte hij een overgang naar het dan net naar de Bundesliga gepromoveerde SC Paderborn 07. Op 20 september 2014 scoorde hij met een schot vanaf 83 meter tegen zijn oude club Hannover 96. In 2016 ging hij naar Karlsruher SC, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van twee seizoenen. Een jaar later verkaste hij naar MSV Duisburg, de club waar hij ook in de jeugd actief was geweest. Bij Duisburg verlengde hij in juni 2019 zijn aflopende contract met twee seizoenen. Medio 2023 verkaste hij naar zijn oude club Rot-Weiß Oberhausen.
# San Joaquín (Carabobo)

San Joaquín is een gemeente in de Venezolaanse staat Carabobo. De gemeente telt 72.500 inwoners. De hoofdplaats is San Joaquín.
# Maarten Langbroek

Maarten Langbroek (IJmuiden, 17 juli 1918 – Harderwijk, 6 april 1985) was een Nederlands tekenaar, graficus en schilder.

## Leven en werk

Langbroek volgde begin jaren dertig privélessen bij Kees van den Bosch. In 1935 werd hij leerling aan het Amsterdamse Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs, waar hij in 1938 de L.O. akte tekenen haalde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog dook hij onder. Na de oorlog werkte hij als illustrator voor diverse uitgeverijen en bedrijven. Langbroek maakte vooral etsen, maar ook aquarellen, met als onderwerp onder andere marines (met schepen van de Rotterdamse rederij Holland-Amerika Lijn en de in Amsterdamse gevestigde Stoomvaart Maatschappij Nederland), stadsgezichten en dieren. Hij was lid de GVN (Grafisch Vormgevers Nederland). Vanaf 1969 was hij naast kunstenaar docent tekenen aan het middelbaar onderwijs.
Langbroek ging in 1981 met pensioen, hij overleed een aantal jaren later op 66-jarige leeftijd. Hij werd begraven op begraafplaats Oostergaarde.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Grafiekcollectie.nl. Gearchiveerd op 7 september 2023.
# Gamboa Amphibian Rescue Center

Gamboa Amphibian Rescue Center (Gamboa ARC) is een centrum in Panama dat zich richt op het behoud van amfibieën. Dit centrum bevindt zich in Gamboa.

## Geschiedenis

Sinds het einde van de jaren negentig van de twintigste eeuw worden diverse soorten amfibieën in Panama bedreigd door de schimmelinfectie chytridiomycose. Van veel soorten liepen de aantallen sterk terug ten gevolge van deze infectie. Om de bedreigde inheemse soorten amfibieën voor uitsterven te behoeden werd besloten tot het opzetten van reservepopulaties in gevangenschap. In 2005 werd El Valle Amphibian Conservation Center gebouwd. Het Gamboa Amphibian Rescue Center werd vervolgens in 2008 geopend op het terrein van Parque Municipal Summit in Panama-stad. In 2015 verhuisde het centrum naar het onderzoekstation van het Smithsonian Tropical Research Institute in Gamboa. De centra zijn betrokken bij een voor algemeen publiek toegankelijk ranarium in het Punta Culebra Nature Center.

## Soorten

Gamboa Amphibian Rescue Center richt zich vooral op soorten uit het oosten van het land. Er zijn fokprogramma's voor Atelopus certus, Atelopus glyphus, Atelopus limosus en Hyloscirtus colymba. Laatstgenoemde soort plantte zich in 2010 voor het eerst voort in het centrum.
# Nationaal Park De Groote Peel

Nationaal Park De Groote Peel is een natuurgebied van meer dan 1.300 hectare groot. Het is een veengebied in de Peel, op de grens van de Nederlandse provincies Noord-Brabant en Limburg in de gemeenten Asten, Nederweert en Peel en Maas. Het natuurgebied is deels eigendom van Staatsbosbeheer en deels van de gemeente Asten. Het behoort sinds 1993 tot de nationale parken van Nederland en wordt beheerd door Staatsbosbeheer.

## Geschiedenis

Het oorspronkelijke hoogveengebied in de Peel, dat gedurende eeuwen was ontstaan, had een omvang van ruim 30.000 hectare. De veenlaag kon vijf tot zes meter dik zijn.
Vanaf de middeleeuwen werd veen gewonnen voor brandstof. Aan de rand van het veenmoeras werd turf gestoken voor eigen gebruik. In het Limburgse deel ontstonden hierdoor veenputten. In het Brabantse deel werd de turfwinning vanaf ongeveer 1850 op grote schaal en systematisch aangepakt. Om de turf af te voeren werden turfvaarten en -kanalen gegraven.
Later, toen turf niet meer rendabel was, ging men over op ontginning. Een deel werd omgevormd tot weiland en akkers. In het eerste helft van de twintigste eeuw gingen stemmen op om van het hoogveengebied een natuurreservaat te maken. Vanaf 1951 is dit door Staatsbosbeheer opgepakt.

## Landschap

Tot de landschapstypen behoren moeras, heide, bossen en struwelen. Naast grote waterplassen zijn er veenputten, peelbanen en peelvaarten die herinneren aan de turfwinning. De Groote Peel is een van de weinige gebieden in Nederland waar niet alle turf afgestoken is.
Door de grond van het gebied nat en voedselarm te houden, hetgeen haaks staat op de eisen van landbouwgrond (droog en voedselrijk), probeert men de vele zeldzame plantensoorten en bijbehorende insecten, waaronder een grote rijkdom aan libellen en vlinders, in stand te houden.
Het natte karakter, de vele landschapsvormen en de rust van het gebied maakt de Groote Peel tot een van de vogelrijkste gebieden van West-Europa. In het najaar foerageren hier duizenden trekvogels, waaronder steltlopers, ganzen, kraanvogels en eenden. In het voorjaar broeden er bijna honderd vogelsoorten. Ook komen er, door de aangeplante bomensingels veel zangvogels voor. Verder ziet men er vossen, reeën, amfibieën en reptielen.

## Ontsluiting

In buitencentrum 'De Pelen' van Staatsbosbeheer worden bezoekers ontvangen en geïnformeerd. Er zijn een aantal wandelpaden en een fietspad aangelegd. Moerassig gebied is voor wandelaars ontsloten door gebruik te maken van knuppelbruggen. In het broedseizoen, van 15 maart tot 15 juli, en tijdens de vogeltrek van 15 oktober tot 30 november is een deel van het gebied gesloten voor publiek.
# Jacques Oppenheim

Jacques Oppenheim (Groningen, 3 maart 1849 - Den Haag, 6 oktober 1924) was een Nederlands rechtsgeleerde en een vooraanstaand lid van de joodse gemeenschap.
Hij werd geboren als zoon van Urie Oppenheim, oprichter van de Oppenheimbank te Groningen, en Betje Israels de Jongh. Op 25 juni 1879 huwde hij met Helena Paulina van Nierop. Ze kregen drie kinderen: Bertha Mathilde Oppenheim, die later trouwde met Moritz Polak, raadsheer in de Hoge Raad; Elsa Rachel Oppenheim, medewerker van de Leidse universiteitsbibliotheek en het Vredespaleis, gehuwd met Philipp Christiaan Molhuysen; en een zoon Adriaan Synco Oppenheim, die hoogleraar handelsrecht en burgerlijk procesrecht te Leiden zou worden.
Na de Latijnse school in Groningen slaagde hij in 1872 aan de Rijkshogeschool Groningen voor zijn rechtenstudie. Van 1873 tot 1875 was hij gemeentesecretaris van Groningen. Hij schreef als standaardwerk Het Nederlandsch gemeenterecht. In 1893 volgde hij J.Th. Buys op als hoogleraar in Leiden. Oppenheim was lid van de afdeling Letterkunde van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.
Tussen 1907 en 1924 was hij lid van de Raad van State. De twee staatscommissies-Oppenheim die door hem werden voorgezeten hielden zich bezig met de evenredige vertegenwoordiging en de algehele herziening der Gemeentewet.
* www.parlement
* Biografisch Portaal
* Biografisch Woordenboek van Nederland 1 (Den Haag 1979)
# Eddie Condon

Albert Edwin (Eddie) Condon (Goodland (Indiana), 16 november 1905 – New York, 4 augustus 1973) was een Amerikaans jazzbanjospeler, -gitarist en orkestleider. Hij was een van de leidende figuren van de opkomst van de dixieland. Ook speelde hij piano en zong hij af en toe.

## Loopbaan

Na een tijd ukelele te hebben gespeeld, stapte Condon over op de banjo en werd rond 1921 een professioneel muzikant. Hij vestigde zich in de jaren twintig in Chicago, waar hij voornamelijk verbleef en samenspeelde met andere jazzmuzikanten als Bix Beiderbecke en Frank Teschemacher.
In 1928 verhuisde Condon naar New York. Hij speelde regelmatig jamsessies voor verschillende platenlabels met onder anderen Louis Armstrong en Fats Waller. Zijn opnamesessies in de studio waren toentertijd ongewoon, hij speelde samen met Waller, Armstrong en Henry Red Allen en speelde een tijd met de band van Red Nichols. In de late jaren dertig speelde hij regelmatig in de jazzclub Nick's, gelegen in Manhattan. In 1938 tekende hij een contract bij platenlabel Commodore Records. Tussen 1944 en 1945 verscheen Condon ook tijdens radio-uitzendingen van de New York's Town Hall. Van 1945 tot 1967 runde Condon zijn eigen jazzclub. In de jaren vijftig nam hij platen op onder Columbia Records. In 1957 toerde Condon door Groot-Brittannië, samen met Wild Bill Davison, Cutty Cutshall, Gene Schroeder en George Wettling. Zijn laatste tour was in 1964, in Australië en Japan.
In 1948 werd zijn autobiografie We Called It Music uitgegeven en in 1956 Eddie Condon's Treasury of Jazz.
Eddie Condon stierf op 67-jarige leeftijd.

## Externe link

* (en) Discografie
* Biblioteca Nacional de España: XX1287734
* Bibliothèque nationale de France: cb13892677j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134349776
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8099 1633
* Library of Congress Control Number: n50061464
* MusicBrainz: 2382bcb9-0f05-492e-b10c-2d6067a1955c
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0102753
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278231505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074381377
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV133062
* LIBRIS: 182120
* SNAC: w6x35cxs
* Système universitaire de documentation: 03318352X
* Trove: 803370
* Virtual International Authority File: 19864940
* WorldCat (via VIAF): 19864940
# Rudi Oxenaar

Rudolf Willem Daan (Rudi) Oxenaar (Den Haag, 25 november 1925 - Arnhem, 14 december 2005) was een Nederlands museumdirecteur.
Rudi Oxenaar werkte vaak samen met particuliere verzamelaars, waaronder het verzamelechtpaar Martin en Mia Visser. In 1987 werd de Visser-collectie, een van de meest toonaangevende particuliere verzamelingen van avant-garde kunst in Nederland, overgedragen aan het museum.
In 1963 volgde hij Bram Hammacher op als directeur van het Kröller-Müller Museum. Bij zijn pensioen in 1990 werd hij opgevolgd door Evert van Straaten.
Hij was een oudere broer van Ootje Oxenaar (1929-2017).

## Bibliografie (onvolledig)

* De schilderkunst van onze tijd (1958)
* Van Van Gogh tot Picasso (1972)
* Bart van der Leck tot 1920: Een primitief van de nieuwe tijd (1976)
* Kröller-Müller: honderd jaar bouwen en verzamelen (1988). ISBN 90-70024-52-7
# Pink Boo

Pink Boo (ook wel Red Boo genoemd) is een personage uit de Mario-reeks.

## Karakteromschrijving

Pink Boo is een Boo die roze is. Verder verschilt hij niet veel met Boo. Hij maakte zijn debuut in Super Mario Bros. Deluxe, waarin hij een vijand was. Toen Boo in Mario Party 5 bespeelbaar werd nam Pink Boo het stelen van de Coins (muntjes) over. Hij deed dit ook in Mario Party 6, Mario Party 7 en Mario Party 8. In Mario Party DS is Pink Boo te zien in de minigame Peek-a-Boo.
# HMA R101

De HMA R101 was het tweede luchtschip van het Britse Continental-programma.
De letters HMA staan voor His Majesty's Airship, vergelijkbaar met de letters HMS bij grote zeeschepen. Het schip maakte zijn eerste vaart op 14 oktober 1929. Aanvankelijk was het 223 meter lang en had 140 000 m³ waterstof in gaszakken in het frame. Later werd het verlengd naar 238 meter met 156 000 m³ waterstof. Op 4 oktober 1930 maakte het schip zijn eerste passagiersvaart, waarbij het in Frankrijk nabij Beauvais in stormachtig weer tegen een bosrand voer en in brand vloog. Daarbij kwamen 48 van de 54 opvarenden om het leven. Het luchtschip was op weg naar Ismaïlia in Egypte met als eindbestemming Karachi in India. De inmiddels gereedgekomen HMA R100 met als thuishaven Howden kreeg na de crash van het zusterschip geen toestemming meer om te vliegen en werd spoedig daarna gesloopt.
Er is erg veel gedetailleerde informatie over het schip en de ramp bewaard gebleven die ook via internet toegankelijk is, zoals foto's en tekeningen over de bouw en de luxueuze inrichting. Zo is de complete passagierslijst op internet te vinden. De twee enorme hangars van de R101 in Cardington in Bedfordshire zijn niet afgebroken, maar worden als een soort eerbetoon aan de slachtoffers voor het nageslacht bewaard en krijgen zelfs een (kleinschaliger) nieuwe herbestemming.
Het was de tweede van drie grote rampen in de civiele luchtscheepvaart. De eerste was twee jaar eerder in 1928 met de N2 Italia op de Noordpool, met Umberto Nobile in een wedloop met Roald Amundsen. De derde was de brand van de Duitse zeppelin LZ129 Hindenburg in 1937.
Over de ramp met de R101 en de aanloop ernaartoe is in 1979 een boek verschenen met de titel The Airmen who would not die, geschreven door de journalist John G. Fuller (uitgeverij Putnam NY). Een samenvatting verscheen als waargebeurd verhaal in de maandelijkse Nederlandse uitgaven van Reader's Digest. De geschiedenis vertoont sterke overeenkomsten met de ramp met de Challenger van NASA. Ook daar moesten technici uit prestigeoverwegingen bewust de ogen toeknijpen voor gevaarlijke constructiefouten.
De Engelse vliegtuigbouwer en romanschrijver Nevil Shute Norway schrijft in zijn autobiografie Slide Rule (1955) openhartig en met kennis van zaken over de problemen en ontwerpfouten van de R101. Zelf was Nevil als constructeur zeer nauw betrokken bij de bouw van de R100, die wel een geslaagde proefvlucht naar Montreal in Canada maakte. Tijdens die reis heeft men in de lucht boven de oceaan zelfs kans gezien wat noodzakelijke reparaties aan lekkende gaszakken en de buitenhuid te verrichten. Ook de R101 had veel last van waterstofgaslekkages, wat blijkt uit het eerder genoemde boek.

## Trivia

* Het Iron Maiden-nummer Empire of the Clouds, van het album The Book of Souls (2015), is gebaseerd op de ramp met de R101.
* ↑ (en) R101 Passenger List. the Airship Heritage Trust. Geraadpleegd op 15 september 2015.