OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maarten Wilmink

Maarten Wilmink (Borne, 14 mei 2001) is een Nederlands organist.

## Levensloop
### Opleiding

Wilmink groeide op in Borne in een katholiek gezin. Hoewel hij in eerste instantie keyboardlessen wilde nemen werd hem op 12-jarige leeftijd een orgel aangeboden. Hierdoor is zijn interesse gaan liggen bij het orgel. Hij kreeg zijn eerste orgellessen van Louis ten Vregelaar. Hij behaalde in 2019 zijn gymnasiumdiploma aan het Lyceum de Grundel in Hengelo. Hierna ging hij orgel studeren aan het Rotterdams Conservatorium waar hij les kreeg van Ben van Oosten en Zuzana Ferjenčíková. In 2023 studeerde hij hier af met een 10 als cijfer. Daarnaast volgt hij improvisatielessen bij Hayo Boerema en studeert kerkmuziek bij Hanna Rijken en Arie Hoek. In 2018 is hij de Young-Talent Masterclasses gaan volgen.

### Loopbaan

Wilmink geeft vele orgelconcerten in zowel het binnen- als in het buitenland. Hij concerteert op de orgels van Grote of St.-Bavokerk in Haarlem, de Grote Kerk in Dordrecht en de Sint-Lambertusbasiliek in Hengelo. Bij de laatste kerk bespeelde hij ook het orgel bij de tv-uitzendingen van de eucharistievieringen van de Omroep RKK op NPO2 die hier werden opgenomen. In 2020 vormde hij samen met zijn studiegenoot Rik Melissant het orgelduo Wilmink & Melissant. Hij is sinds 2022 organist en dirigent van de Sint-Stephanuskerk in Borne. Hij is daarnaast ook actief als privédocent.

## Gewonnen concoursen

* 2018 SGO-Concours (eerste prijs)
* 2021 Quintus-Concours (eerste prijs)

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Het leven van Maarten uit Borne: orgel, orgel en nog eens orgel. AD (25 juni 2021). Gearchiveerd op 5 juni 2022. Geraadpleegd op 5 juni 2022.
* ↑ Herman Haverkate, Afstuderen met een 10: Organist Maarten Wilmink uit Borne deed het op z’n 22ste en dat is heel bijzonder. AD (30 juni 2023). Geraadpleegd op 10 oktober 2023.
# Víctor Hugo Peña

Víctor Hugo Peña Grisales (Bogota, 10 juli 1974) is een Colombiaans voormalig wielrenner.

## Carrière

Víctor Hugo Peña werd in 1997 beroepswielrenner bij Telecom-Flavia. Van 2001 tot en met 2004 maakte hij deel uit van de US Postal-formatie. Peña reed bij US Postal in 2001, 2002 en 2003 de Ronde van Frankrijk in dienst van Lance Armstrong. In 2003 was Peña de eerste Colombiaanse drager van de gele trui in de Ronde van Frankrijk. Na de ploegentijdrit, die door US Postal Service gewonnen werd, was hij de hoogst geklasseerde renner en zodoende mocht hij de trui aantrekken. Hij behield het geel drie dagen.
Na het seizoen 2012 zette Peña een punt achter zijn wielercarrière.

## Belangrijkste overwinningen
### 1997

* Colombiaans kampioenschap individuele tijdrit
2000
* 11e etappe Ronde van Italië (individuele tijdrit)
2002
* 4e etappe Ronde van Nederland
* Eindklassement Ronde van Murcia
2003
* 4e etappe Ronde van Murcia
* 4e etappe Ronde van Frankrijk (ploegentijdrit) met Manuel Beltrán, Roberto Heras, George Hincapie, Floyd Landis, Vjatsjeslav Jekimov, Pavel Padrnos en Chechu Rubiera
2004
* 1e etappe Ronde van Spanje (ploegentijdrit) met Michael Barry, Manuel Beltrán, Benoît Joachim, Floyd Landis, Gennadi Michajlov, Antonio Cruz, Max van Heeswijk en David Zabriskie
2008
* 7e etappe Ronde van Colombia

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1998 | | | opgave |
| 1999 | 63e | | opgave |
| 2000 | 15e (1) | | 45e |
| 2001 | | 79e | 91e |
| 2002 | | 73e | opgave |
| 2003 | | 88e | |
| 2004 | | | 45e |
| 2006 | 9e | 121e | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Luik-Bast.‑Luik | Wereld­ranglijsten |
| 1998 | | | |
| 1999 | 127e | | |
| 2000 | | 31e | |
| 2001 | | | |
| 2002 | | | |
| 2003 | 104e | | |
| 2004 | 92e | | |
| 2006 | | | 96e (UPT) |
# Eben-Haëzerkerk

Eben-Haëzerkerk kan verwijzen naar:
* Eben-Haëzerkerk (Alblasserdam)
* Eben-Haëzerkerk (Apeldoorn)
* Molukse Kerk Eben-Haëzer (Appingedam)
* Eben-Haëzerkerk (Arnemuiden)
* Eben-Haëzerkerk (Barendrecht)
* Eben-Haëzerkerk (Beekbergen, 1960)
* Eben-Haëzerkerk (Beekbergen, 2021)
* Eben-Haëzerkerk (Brandwijk)
* Eben-Haëzerkerk (De Valk-Wekerom)
* Eben-Haëzerkerk (Drachten)
* Gereformeerde kerk (Eernewoude)
* Eben-Haëzerkerk (Gouda)
* Eben Haëzer ('s Gravenmoer)
* Eben-Haëzerkerk (Hardinxveld-Giessendam)
* Protestantse Kerk De Krim (Eben-Haëzer, Hardenberg)
* Eben Haëzerkerk (Kolhorn)
* Eben-Haëzerkerk (Ouddorp)
* Eben-Haëzerkerk (Papendrecht)
* Eben-Haëzerkerk (Ridderkerk)
* Eben-Haëzerkerk (Scheveningen)
* Eben-Haëzerkerk (Urk)
* Eben-Haëzerkerk (Zaltbommel)
* Eben-Haëzerkerk (Zuilen)
# Aroen Jadoenathmisier

Aroen Jadoenathmisier is een Surinaams topambtenaar en diplomaat. Hij werkte in verschillende functies op het ministerie van Economische Zaken (voorheen Handel en Industrie). Eind 2023 benoemde president Santokhi hem tot ambassadeur bij de Verenigde Naties in Genève.

## Biografie

Aroen Jadoenathmisier werkte voor het ministerie van Handel en Industrie en werd in 2008 bestuursvoorzitter van het toen opgerichte Agrarisch Kredietfonds (AKF), met een startkapitaal van 2,3 miljoen uit de Verdragsmiddelen. In de jaren 2010 stond hij op het ministerie aan het hoofd van de Invoer, Uitvoer en Deviezencontrole (IUD).
Na de verkiezingen van 2020 werd hij benoemd tot directeur van het ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie, onder minister Saskia Walden. Daarnaast nam hij zitting in de Raad van Commissarissen van de Centrale Bank van Suriname. Ook vertegenwoordigde hij Suriname in enkele regionale organisaties, waaronder het Caribbean Export Development Agency (CEDA). Tot 2023 was hij voorzitter van de Deviezencommissie.
In april 2022 werd Walden opgevolgd door Rishma Kuldipsingh. Bij haar aantreden nam zij een deel van haar staf mee van haar voorgaande post als minister van Arbeid, Werkgelegenheid en Jeugdzaken. Eind 2022 raakten Kuldipsingh en Jadoenathmisier met elkaar in conflict. Uiteindelijk verliet hij deze post.
Eind 2023 benoemde president Santokhi hem tot ambassadeur bij de Verenigde Naties in Genève. Hiermee is hij de eerste die Suriname in Genève vertegenwoordigt. Hij overhandigde zijn geloofsbrieven in april 2024 aan WTO-directeur-generaal Ngozi Okonjo-Iweala. Eind november 2024 overhandigde hij ook zijn geloofsbrieven aan president Viola Amherd van Zwitserland aan.
* ↑ De Ware Tijd, Hoge verwachtingen over Agrarisch Fonds, 5 februari 2008
* ↑ Parbode, De terreur van de tomaatboorder, 26 november 2020
* ↑ Starnieuws, Ruim US$ 1 miljoen aan vuurwerk binnen, 17 december 2014
* ↑ Starnieuws, Aroen Jadoenathmisier nieuwe directeur EZ, 19 september 2020
* ↑ Times of Suriname, President Santokhi installeert rvc bij CBvS, 19 september 2020
* ↑ Waterkant, Eerste ambassadeur van Suriname met standplaats Genève benoemd, 20 november 2023
* ↑ De Ware Tijd, Deviezencommissie onder leiding van Arun Sankatsing, 22 april 2023
* ↑ Sun, Walden blijft bij verkiezingsbelofte 'Wo Seteng', 19 april 2022
* ↑ Dagblad Suriname, EZ-minister Kuldipsingh vraagt directeur Jadoenathmisier vanwege persoonlijk conflict thuis te blijven, 2 december 2022
* ↑ GFC Nieuws, Susan Bansropansingh nieuwe RvT-voorzitter Centrum voor Innovatie en Productiviteit, 1 juni 2023
* ↑ De West, President beëdigt ambassadeurs voor Parijs en Genève, 22 november 2023
* ↑ Starnieuws, Jadoenathmisier overhandigt geloofsbrieven aan WTO-topper, 16 april 2024
* ↑ Waterkant, Aroen Jadoenathmisier eerste residerende ambassadeur van Suriname in Zwitserland, 30 november 2024
# Clypeus (anatomie)

De clypeus is het uiterst rostrale deel van de kop van een insect of sommige andere geleedpotigen als spinnen. Het betreft het deel in het midden van het 'gezicht' van een insect, net boven de bovenlip en onder het voorhoofd (frons). Bij spinnen betreft het het deel net onder de grote ogen. De clypeus kan afhankelijk van orde, familie en zelfs soort verschillen waardoor deze soms moeilijk te onderscheiden is. Ook kan de clypeus versmolten zijn met andere delen van de kop, en kan zowel behaard zijn als kaal.
# Bisdom Amarillo

Het bisdom Amarillo (Latijn: Dioecesis Amarillensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Amarillo, in de Amerikaanse staat Texas. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom San Antonio.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 3 augustus 1926, uit delen van de bisdommen Dallas en El Paso en het nieuw verheven aartsbisdom San Antonio.
Het verloor gebied bij de oprichting van de bisdommen San Angelo (1961) en Lubbock (1983).

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 9.962 km$^2$ en telde 478.700 inwoners waarvan 9,6% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Rudolph Aloysius Gerken (25 augustus 1926 - 2 juni 1933)
* Robert Emmet Lucey (10 februari 1934 - 21 januari 1941)
* Laurence Julius FitzSimon (2 augustus 1941 - 2 juli 1958)
* John Louis Morkovsky (18 augustus 1958 - 16 april 1963)
* Lawrence Michael De Falco (16 april 1963 - 28 augustus 1979)
* Leroy Theodore Matthiesen (18 maart 1980 - 21 januari 1997)
* John Walter Yanta (21 januari 1997 - 3 januari 2008)
* Patrick James Zurek (3 januari 2008 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Diocese of Amarillo. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 15 januari 2025.
San Antonio (aartsbisdom) · Amarillo · Dallas · El Paso · Fort Worth · Laredo · Lubbock · San Angelo
# Oorlogsmonument Hartebrugkerk

Het oorlogsmonument Hartebrugkerk is een gedenkteken in de Nederlandse stad Leiden, ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog.

## Achtergrond

De R.K. Kerk Onze Lieve Vrouwe Onbevlekt Ontvangen, beter bekend als Hartebrugkerk, is een 19e-eeuwse kerk in Leiden. Tijdens de oorlog werden de bronzen klokken door de bezetter geconfisqueerd en omgesmolten. Ter herdenking aan deze gebeurtenis en andere oorlogshandelingen werd in mei 1949 in de boogtrommel boven de entree van de kerk een keramisch reliëf geplaatst. Het verbeeldt Christus tussen de soldaten en lijdende burgers. Het gedenkteken is ontworpen door de kunstenaar Jules Rummens en werd gebakken bij het Atelier St. Joris in Beesel.

## Beschrijving

Het reliëf is van gebakken klei, geglazuurd in diverse tinten bruin, beige, zachtgeel en blauw. Centraal staat Christus met aureool en in zijn linkerhand een kruisstaf. Hij houdt zijn rechterhand zegenend geheven. Aan Christus' linkerkant is een groep Nederlandse soldaten te zien, aan zijn rechterkant de burgerbevolking. Het gezelschap is geplaatst tegen de contouren van een stad, met daarboven twee vliegtuigen. Het randschrift luidt:
   IK BEN DE WEG DE WAARHEID EN HET LEVEN 1940 = 1945
# Lepel (film)

Lepel is een Nederlandse film uit 2005. De film werd grotendeels opgenomen in de Duitse stad Gera.

## Plot

Lepel woont bij zijn veeleisende oma, die hem hard laat werken en knopen laat stelen, die verkocht worden in haar knopenwinkel. Hij sluit een vriendschap met Pleun, die stiekem in een kledingwinkel woont, waar alleen verkoper Max ervan op de hoogte is. Lepel gaat bij haar wonen. Max is verliefd op eigenaresse Broer maar is niet in staat haar dat te vertellen. Hij belooft Lepel zijn ouders, die op wereldreis zouden zijn, terug te vinden. Max komt erachter dat Lepels ouders verongelukt zijn en dat hij niet Lepel heet maar eigenlijk Pelle. Omdat zijn oma zijn echte naam niet weet toont hij tevens aan dat het zijn echte grootmoeder niet kan zijn. Max helpt Lepel tevergeefs bij de zoektocht naar een nieuwe moeder. Samen met Lepel en Pleun weet Max Broer, die ervan droomt deel te nemen aan een race in Afrika, ervan te overtuigen dat ze met z'n vieren een goed team zijn.

## Rolverdeling

| Acteur/actrice | Personage |
| Joep Truijen | Lepel (Pelle) |
| Felix Lysaukowski | Lepel (3 jaar) |
| Sander Truijen | Lepel (5 jaar) |
| Reinout Bussemaker | Lepel's vader |
| Lieke-Rosa Altink | Lepel's Moeder |
| Neeltje de Vree | Pleun |
| Carice van Houten | Juffrouw Broer |
| Barry Atsma | Max |
| Loes Luca | Oma Koppenol |
| Kees Hulst | Meester Bijts |
| Ad Knippels | Verkoper |
| Mara van Vlijmen | Verkopers |
| Babbe Groenhagen | Verkopers |
| Bente Jonker | Verkopers |
| Sjoera Retèl | Moeders in Warenhuis |
| Henriette Koch | Moeders in Warenhuis |
| Catalijn Willemsen | Moeders in Warenhuis |
| Margo Dames | Moeder en kind |
| Lotte Stig | Moeder en kind |
| Ferdi Janssen | Politieagent |
| Heleen Mineur | Marijntje |
| Marguerite de Brauw | Presentatrice |
| Peter Van den Begin | Ballonvaarders |
| Ulrich Sareik | Ballonvaarders |
| Lukas Dijkema | Kapitein Veerboot |

## In andere landen

Lepel is verkocht aan Groot-Brittannië, Duitsland en België. Het Duitse Goldener Spatz Kinder Film & Fernseh Festival heeft de Script Writing Award toegekend aan Mieke de Jong voor het scenario van Lepel.
# Saal van Zwanenberg

Salomon (Saal) van Zwanenberg (Oss, 21 april 1889 - Apeldoorn, 12 maart 1974) was een Nederlands industrieel en initiatiefnemer tot de oprichting van het Organonconcern.
Saal van Zwanenberg was de zoon van Arnold van Zwanenberg en Catharina Levison. Hij trouwde op 16 april 1912 te 's-Gravenhage met Nettie van Gelder.
In 1906 trad hij in dienst van de N.V. Zwanenberg's Slachterijen en Fabrieken, toen een grote exportslachterij. In 1920 werd hij algemeen directeur van dit bedrijf. Hij gaf in 1920 aan Jacques van Oss, die adviseur warenkennis was, de opdracht gebruiksmogelijkheden te onderzoeken voor slachtafval als klieren en organen. Dit leidde tot contact met de hoogleraar farmacologie Ernst Laqueur. Dit drietal richtte in 1923 het bedrijf Organon op, nadat men in staat was gebleken insuline uit alvleesklieren te produceren. Het leidde tot de ontplooiing van een farmaceutisch concern.

## Politiek

Van Zwanenberg kreeg tijdens de Eerste Wereldoorlog met de politiek te maken omdat hij toen overleg met de minister moest voeren aangaande de distributie van vleesproducten. Tijdens de crisis in de jaren 30 van de 20e eeuw werd hij voorzitter van de Nederlandse Varkenscentrale (NVC), een overheidsorganisatie die de varkenshouderij moest ondersteunen. Dit leidde tot verdenkingen aangaande belangenverstrengeling, waarop hij in 1934 moest aftreden. Hij bleef echter in adviesorganen voor de regering zitting nemen. De toenmalige opkomst van extreemrechts leidde tot antisemitische uitspattingen aan het adres van hem en zijn familie. Van Zwanenberg was joods. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog dook hij met zijn gezin onder en week later, met behulp van valse Uruguayaanse diplomatieke paspoorten, via Zwitserland, Spanje en Portugal naar Engeland uit. In Londen werd hij lid van de Raad van Advies van de Nederlandse regering in ballingschap. Zijn bedrijf werd door de nazi's geconfisqueerd en vele Joodse personeelsleden raakten in ernstige moeilijkheden of kwamen om in vernietigingskampen.

## Naoorlogse jaren

Van Zwanenberg kwam na de Tweede Wereldoorlog terug naar Nederland en nam de leiding van het bedrijf weer op zich. Erkenning volgde door de verlening van het predicaat Koninklijke aan het bedrijf in 1953, dat voortaan Koninklijke Zwanenberg Organon zou heten. In 1954 werd aan Van Zwanenberg het ereburgerschap van Oss toegekend, terwijl hem in 1955 een eredoctoraat in de geneeskunde werd toegekend door de Rijksuniversiteit Utrecht.
In 1963 legde hij het voorzitterschap van de Raad van Bestuur neer. Koninklijke Zwanenberg Organon fuseerde in 1967 met Koninklijke Zout Ketjen tot Koninklijke Zout Organon, dat twee jaar nadien met de AKU het Akzoconcern vormde. In 1970 werd Zwanenberg verkocht aan Unilever en in 1996 aan de familie Van der Laan uit Almelo; Organon is sinds 2007 in Amerikaanse handen.
# John Rogers Herbert

John Rogers Herbert (Maldon, Essex, 23 januari 1810 -Kilburn, 17 maart 1890) was een Engels kunstschilder. Hij had invloed op de leden van de Pre-Raphaelite Brotherhood.

## Leven en werk

Herbert ging in 1926 studeren aan de Royal Academy of Arts. Na de dood van zijn vader in 1928 verliet hij de academie en begon een succesvolle carrière als illustrator en portretschilder. Hij legde in de jaren dertig menig Brits aristocraat op het witte doek vast en maakte onder andere in 1934 een portret van prinses Victoria.
Steeds vaker begon Herbert ook genrewerken te maken, in een romantische stijl, met een voorliefde voor dramatische en historische taferelen, vaak ook naar Bijbelse en literaire thema’s. Vanaf de jaren 1840 vertoont zijn werk duidelijke invloeden van de Duitse kunstenaarsbeweging de Nazareners. Veel succes had hij met zijn werken The First Introduction of Christianity into Great Britain (1842) en Our Saviour Subject to his Parents in Nazareth (1847). Met name dat laatste schilderij had grote invloed op de prerafaëlieten. Het inspireerde John Everett Millais tot zijn Christ in the House of His Parents en William Holman Hunt tot A Converted British Family Sheltering a Christian Missionary from the Persecution of the Druids.
Vanaf 1845 begon Herbert ook steeds vaker fresco’s te maken. Zijn Lear Disinheriting Cordelia (1850), naar Shakespeare, in de Palace of Westminster, werd geprezen door John Ruskin. Voor de ‘Peers Robing Room’ maakte hij later onder andere de muurschilderingen Moses bringing down the Tables of the Law to the Israelites, The Visit of the Queen of Sheba en The Judgement of Daniel. Ook maakte hij veel werk voor Katholieke kerken.
Herbert was vanaf 1847 lid van de Royal Academy. Hij bleef tot op hoge leeftijd schilderen en overleed in 1890, op 80-jarige leeftijd.

## Galerij

* Nazareth
* Nazareth (detail)
* Lear and Cordelia, 1876
* Cordelia, naar zijn fresco in de Palace of Westminster
* The Wine That Maketh Glad The Heart Of Man
* Mary Magdalene
* Israeli mother
* Expectation
* Sir Thomas More and his Daughter
* Our Saviour Subject to his Parents in Nazareth

## Literatuur

* T.S.R. Boase: The Decoration of the New Palace of Westminster, in Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, Vol. 17, No. 3/4 (1954), pag. 319-358
# Johan Krajenbrink

Johan Krajenbrink (Emmen, 23 maart 1966) is een Nederlands dammer. Krajenbrink groeide op in Vorden en is neerlandicus.Hij werd driemaal Nederlands kampioen sneldammen. Hij is in het bezit van de titels Internationaal Grootmeester en Nationaal Grootmeester en was tot eind 2024 technisch directeur van de KNDB, waar hij zich vooral bezig hield met talentontwikkeling.In 2025 richt hij een denksportfonds op als blijkt dat hij ongeneeslijk ziek is.

## Nederlands kampioenschap

Hij nam voor het eerst deel aan de finale van het Nederlands kampioenschap in 1987 en voor het laatst in 1998. Hij is tegenwoordig vaak commentator bij NK-finales.

## Wereldkampioenschap

Hij nam deel aan het WK kandidatentoernooi 1997 in Stadskanaal waar hij zich met een vierde plaats kwalificeerde voor het WK 2001 in Moskou waar hij op de 3e plaats eindigde.

## Externe link

Profiel op Toernooibase
* ↑ Gewoon Positiespel 1 - Johan Krajenbrink
* ↑ Ongeneeslijk zieke damgrootmeester richt denksportfonds op: ‘Door diagnose gedwongen om aan mijn nalatenschap te denken
# Marty Walsh (politicus)

Martin Joseph (Marty) Walsh (Boston, 10 april 1967) is een Amerikaans politicus van de Democratische Partij.
Van 6 januari 2014 tot 22 maart 2021 was hij burgemeester van Boston. Eerder was hij tussen 1997 en 2014 lid van het Huis van Afgevaardigden van Massachusetts. Van maart 2021 tot maart 2023 maakte hij deel uit van de regering van Joe Biden als minister van Arbeid.
Daarna nam hij de leiding over van de National Hockey League Players' Association (NHLPA), de vakbond van spelers in de National Hockey League.
* Gemeinsame Normdatei: 1224681002
* SNAC: w6mm746m
* Virtual International Authority File: 7073161030933823920007
* WorldCat (via VIAF): 7073161030933823920007
# Ron Klain

Ronald Alan Klain (Indianapolis, 8 augustus 1961) is een Amerikaans ambtenaar en jurist.
Klain behoort tot de Democratische Partij en bekleedde in zijn loopbaan diverse posten in het Witte Huis. Zo was hij stafchef van vicepresident Al Gore (1995–1999) en stafchef van vicepresident Joe Biden (2009–2011). Ook fungeerde hij als ebolacoördinator van het Witte Huis (2014–2015). Van 20 januari 2021 tot en met 7 februari 2023 was Klain stafchef van het Witte Huis onder het presidentschap van Joe Biden.
* Gemeinsame Normdatei: 1223712656
* National Archives and Records Administration: 86744203
* Virtual International Authority File: 1176160848414208210003
* WorldCat (via VIAF): 1176160848414208210003
John Steelman · Sherman Adams · Wilton Persons · Kenneth O'Donnell · Marvin Watson · Jim Jones · Bob Haldeman · Alexander Haig · Donald Rumsfeld · Dick Cheney · Hamilton Jordan · Jack Watson · James Baker · Donald Regan · Howard Baker · Kenneth Duberstein · John Sununu I · Samuel Skinner · James Baker · Mack McLarty · Leon Panetta · Erskine Bowles · John Podesta · Andrew Card · Joshua Bolten · Rahm Emanuel · Pete Rouse · Bill Daley · Jack Lew · Denis McDonough · Reince Priebus · John Francis Kelly · Mick Mulvaney · Mark Meadows · Ron Klain · Jeff Zients
# Copa Fares Lopes 2023

In 2023 werd de veertiende editie van de Copa Fares Lopes gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Ceará. De competitie werd georganiseerd door de FCF en werd gespeeld 28 juni tot 30 augustus. Er zouden tien teams deelnemen maar Floresta trok zich voor de start terug om zich te focussen op deelname aan de Série C. Iguatu werd kampioen.
Nadat Guarany de Sobral twee keer niet kwam opdagen werden ze uit de competitie gezet.

## Eerste fase
### Groep A

| Plaats | Clu | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Iguatu | 3 | 3 | 0 | 0 | 11:1 | 9 |
| 2. | Pacajus | 3 | 1 | 1 | 1 | 13:4 | 4 |
| 3. | Fortaleza | 3 | 1 | 1 | 1 | 6:3 | 4 |
| 4. | Guarani de Juazeiro | 3 | 0 | 0 | 3 | 0:22 | 0 |

### Groep B

| Plaats | Clu | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Ferroviário | 3 | 2 | 1 | 0 | 4:2 | 7 |
| 2. | Caucaia | 3 | 1 | 1 | 1 | 4:2 | 4 |
| 3. | Atlético Cearense | 3 | 1 | 1 | 1 | 4:4 | 4 |
| 4. | Icasa | 3 | 0 | 1 | 2 | 2:6 | 1 |
| 5. | Guarany de Sobral | Uitgesloten | Uitgesloten | Uitgesloten | Uitgesloten | Uitgesloten | Uitgesloten |

## Tweede fase

| halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale | finale |
| Iguatu | 0 | 4 | 4 |
| Pacajus | 0 | 1 | 1 | | | | |
| | | | | Iguatu | 0 | 2 | 2 (8) |
| | | | | Ferroviário | 1 | 1 | 2 (7) |
| Ferroviário | 0 | 5 | 5 |
| Pacajus | 2 | 1 | 3 |

## Eindstand

| Plaats | Clu | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Iguatu | 7 | 5 | 1 | 1 | 17:4 | 16 |
| 2. | Ferroviário | 7 | 4 | 1 | 2 | 11:7 | 13 |
| 3. | Pacajus | 5 | 2 | 1 | 2 | 16:9 | 7 |
| 4. | Caucaia | 5 | 1 | 2 | 2 | 5:6 | 5 |
| 5. | Fortaleza | 3 | 1 | 1 | 1 | 6:3 | 4 |
| 6. | Atlético Cearense | 3 | 1 | 1 | 1 | 4:4 | 4 |
| 7. | Icasa | 3 | 0 | 1 | 2 | 2:6 | 1 |
| 8. | Guarani de Juazeiro | 3 | 0 | 0 | 3 | 0:22 | 0 |
| 9. | Guarany de Sobral | Uitgesloten | Uitgesloten | Uitgesloten | Uitgesloten | Uitgesloten | Uitgesloten |
* Winnaar, geplaatst voor Copa do Brasil 2024
* Finalist
* Uitgeschakeld in halve finale
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Copa Fares Lopes de 2023 op de Portugeestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.