OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Théodore Geefs

Petrus Judocus (Théodore) Geefs (Antwerpen, 15 februari 1827 – Londen, 1 januari 1867) was een Belgisch beeldhouwer.

## Leven en werk

Théodore Geefs, lid van de kunstenaarsfamilie Geefs, was een zoon van bakker Joannes Geefs (1779-1848) en diens tweede echtgenote Dymphna Vermeulen (1788-1843). Hij volgde opleidingen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen en de Academie van Brussel, waar hij beide een eerste prijs behaalde. Net als zijn broers Willem, Jozef, Aloys, Jean, Charles en Alexandre werd Théodore beeldhouwer. Hij verhuisde naar Londen, waar zijn broer Jean woonde. Hij werkte er voor meerdere beeldhouwers en samen met Jean.
Geefs maakte onder meer bustes, allegorische composities, figuren en standbeelden. Hij nam deel aan de Prix de Rome (1851) en toonde zijn werk onder andere op de Salon van Brussel (1848) en de Salon van Antwerpen (1861).
Théodore Geefs overleed in Londen, op 39-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* 1860: Le Vainqueur, standbeeld in de tuin bij het Academiënpaleis in Brussel. Samen met Jean, het is gesigneerd LES FRERES THEODORE ET JEAN GEEFS F.1860 LONDRES.
* 1862: allegorische beelden van de provincies Luik en Vlaanderen voor de voorzijde van het Station Brussel-Noord aan het Rogierplein in Sint-Joost-ten-Node. De andere provincies werden uitgevoerd door Jean-Joseph Jaquet en Pierre Puyenbroeck. Ook broers Willem en Jozef Geefs maakten werk voor het station.
* Saint Jean préchant la Rédemption
* 1 2 Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 9789491819643.
* ↑ Burgerlijke stand van Antwerpen: geboorten 1827, akte n$^o$ 330.
* ↑ "Académie Royale des Beaux-Arts de Bruxelles", Journal de Bruxelles, 6 oktober 1847.
* ↑ Félix Stappaert (1883) 'Bibliographie nationale. Brussel: Bruylant-Christophe & C$^{ie}$. Volume VII, p. 540.
* ↑ Le Vainqueur – Jardin du Palais des Académies – Bruxelles, BE Monumen.
* ↑ 'La station du Nord à Bruxelles", Journal de la Belqiue, 28 april 1862; 'Dans quelques jours se trouvera complète l'ornementation sculpturale de la station du Nord à Bruxelles', La Meuse, 1 mei 1862.
# Norfolk (Virginia)

Norfolk is een stad in de staat Virginia in het oosten van de Verenigde Staten.

## Geografie

In 2010 woonden hier 242.803 mensen. De stad ligt aan de natuurlijke haven Elizabeth Rivier en maakt deel uit van de Hampton Roads, een groot metropolitaan gebied.
Naval Station Norfolk is een belangrijke oorlogshaven, onder andere voor de NAVO.
De Old Dominion-universiteit is gevestigd in Norfolk.

## Demografie

Van de bevolking is 10,9 % ouder dan 65 jaar en bestaat voor 30,2 % uit eenpersoonshuishoudens. De werkloosheid bedraagt 4,2 % (cijfers volkstelling 2000).
Ongeveer 3,8 % van de bevolking van Norfolk bestaat uit hispanics en latino's, 44,1 % is van Afrikaanse oorsprong en 2,8 % van Aziatische oorsprong.
Het aantal inwoners daalde van 261.250 in 1990 naar 234.403 in 2000.

## Klimaat

In januari is de gemiddelde temperatuur 3,9 °C, in juli is dat 25,7 °C. Jaarlijks valt er gemiddeld 1133,9 mm neerslag (gegevens op basis van de meetperiode 1961-1990).

## Bekende inwoners van Norfolk
### Geboren

* Richard Dale (1756–1826), officier in de Amerikaanse Marine
* Joseph Jenkins Roberts (1809–1876), Liberiaans staatsman
* Murray Leinster (1896–1975), schrijver van westerns, sciencefiction en alternatieve geschiedenissen
* Pearl Eaton (1898–1958), actrice, zangeres, schrijfster en model
* Robert Walter Johnson (1899–1971), arts
* Mary Eaton (1901–1948), actrice, zangeres, schrijfster en model
* Jimmy Archey (1902–1967), jazz-trombonist
* Ella Baker (1903-1986), burgerechtenactiviste
* Doris Eaton (1904–2010), actrice, zangeres, schrijfster en model
* Margaret Sullavan (1909-1960), actrice
* Joe Weatherly (1922–1964), autocoureur
* Frank Sturgis (1924–1993), een van de vijf Watergate-inbrekers
* Leah Ray (1925–1999), zangeres uit het bigband-tijdperk en actrice
* Ray Copeland (1926–1984), jazztrompettist van de swing en de modernjazz, componist en muziekpedagoog
* Keely Smith (1928–2017), pop- en jazzzangeres
* Lewis Binford (1930–2011), archeoloog
* Gene Vincent (1935-1971), zanger
* James Joseph Dresnok (1941–2016), Amerikaans militair, Noord-Koreaanse leraar Engels, vertaler en acteur
* Clarence Clemons (1942-2011), saxofonist (Bruce Springsteen 's E Street Band)
* Wayne Newton (1942), zanger, entertainer
* Tim Reid (1944), acteur, komiek, regisseur en producent
* Jodi Rell (1946-2024), Republikeins politica en gouverneur van Connecticut
* Steve Bannon (1953), zakenman en politicus
* Stephen Bogardus (1954), acteur
* John Wesley Shipp (1955), acteur
* Curtis Strange (1955), golfer
* Fred Ottman (1956), professioneel worstelaar
* Ricky Rudd (1956), autocoureur
* Peter Wisoff (1958), astronaut
* Veanne Cox (1963), actrice
* Rob Estes (1963), acteur
* Pernell Whitaker (1964–2019), bokser
* Gary Fleder (1965), filmregisseur
* Rhea Seehorn (1972), actrice
* Timbaland (1972), muzikant en muziekproducent
* Patrick Wilson (1973), acteur en zanger
* Nate Parker (1979), acteur, scenarioschrijver, filmproducent en filmregisseur
* Emmy Raver-Lampman (1988), theater- en televisieactrice
* Grant Gustin (1990), acteur
# Station Thornliebank

Thornliebank is een spoorwegstation van National Rail in East Renfrewshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Soulfood

Soulfood kan verwijzen naar:
* Soul food, de aanduiding voor de traditionele keuken van Afro-Amerikanen in de Verenigde Staten
* Soulfood Music Distribution, een Duitse uitgever van muziek en videogames
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Soulfood en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gala Dragot

Gala Dragot is een Belgische zangeres en actrice. Ze verwierf haar bekendheid als opvallende kandidate en winnares van The Voice Kids van Vlaanderen 2020 en later met haar deelname aan de preselectie op VRT voor het Eurovisiesongfestival 2023.
Dragot is de dochter van de Albanese kunstenaar Robert Dragot (1960), die in Albanië grote bekendheid geniet.

## Carrière

Ze nam in 2020 deel aan het vijfde seizoen van The Voice Kids, waar ze deel uitmaakte van het team van Sean Dhondt. Ze won de finale met nummers van Elton John en Bob Dylan. Enkele maanden later volgde haar eerste single Contagious.
Eind 2022 trad Dragot als guest op in Festivali i Këngës, de Albanese preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Op 14 januari 2023 nam zij deel aan Eurosong, de Belgische preselectie voor het Songfestival. Vooraf schreef ze twee nummers, emotion ollie en t'inquiète, en niet veel later werd ze geselecteerd, naast zes andere kandidaten. Ze nam deel met het nummer t'inquiète aan de nationale finale in Paleis 12, waar ze op een derde plaats eindigde. Dragot won die avond wel de jurystemming.
* 1 2 Gala Dragot: Brussels zangtalent getipt als kandidaat-Eurosongfestival, BRUZZ, 12 januari 2023. Gearchiveerd op 5 mei 2023.
* ↑ Eurosongkandidate Gala Dragot (17) is al ster in Albanië: "Hier niet 'de dochter van', daar wél", Het Laatste Nieuws, 21 december 2022. Gearchiveerd op 7 mei 2023.
* ↑ Eurosong 2023: Maak kennis met gala dragot, 12points.be. Gearchiveerd op 2 mei 2023.
# Ciarforon

De Ciarfaron (Frans en ambtelijk: Charforon) is een 3640 meter hoge berg in de Grajische Alpen op de grens van de Italiaanse regio's Aostadal en Piëmont.
De berg maakt deel uit van het massief van de Gran Paradiso en is al vanaf grote afstand herkenbaar aan zijn enorme sneeuwkoepel. Ten oosten van de Ciarforon ligt de La Tresenta (3609m) en in het westen de Becca di Monciair (3544m). De vier gletsjers rondom de top zijn de Moncorvé (noord), Ciamousseretto (oost), Breuil (zuid), en Montchair (west).
De beklimming van de Ciarforon begint meestal vanuit Pont (1980 m) in het Valdostaanse Valsavarenche. Op de route ligt de berghut Vittorio Emanuele (2750 m) waar vaak overnacht wordt om de lange tocht in tweeën te delen.
# Lada XRAY

De Lada XRAY is een cross-over geproduceerd door de Russische autofabrikant AvtoVAZ.

## Beschrijving

Ontworpen door het team van Steve Mattin, de hoofdontwerper van de Lada Vesta, werd hij voor het eerst getoond als conceptauto in augustus 2012 op de internationale autotentoonstelling in Moskou. Een nieuwere versie, de Lada XRAY Concept 2, debuteerde in augustus 2014 en ging in productie in december 2015 in de fabriek in Toljatti. De verkoopstart van de Lada XRAY vond plaats in februari 2016.
De naam heeft twee betekenissen: als een x-ray (een vorm van elektromagnetische straling) en als een afkorting (X - crossover klasse, Recreation, Activity, Youth).
De XRAY is gebaseerd op de Dacia Sandero, geproduceerd door Dacia, onderdeel van Renault-Nissan dat ook een meerderheidsbelang heeft in AvtoVAZ, maar heeft een eigen ontwerp, motoren, versnellingsbakken en verschillende opties die niet verkrijgbaar zijn op de Sandero. De XRAY is de eerste compacte cross-over in de geschiedenis van AvtoVAZ en geldt niet als opvolger van de Lada Niva.
Begin 2017 maakte Lada bekend dat, in tegenstelling tot de Vesta, de XRAY niet zal worden geëxporteerd naar West-Europa.
In 2022 werd de productie gestopt wegens een gebrek aan onderdelen als gevolg van de internationale sancties na de Russische invasie van Oekraïne.

## Externe link

* Lada XRAY - officiële website
* ↑ Lada X-Ray officieel onthuld, AutoWeek, 6 november 2015
* ↑ Lada X-Ray niet naar Europa, AutoWeek, 24 januari 2017
* ↑ Lada stopt met prestigeproject Xray, Trends (Knack), 21 september 2022. Gearchiveerd op 16 maart 2023.
Modellen in productie: Granta · Largus · Vesta · XRAY · Niva Modellen niet meer in productie: 1200 · 1300 · 1500 · 1600 · 2105 · 2107 · 2104 · Oka · Samara · 110 · 111 · 112 · Nadezjda · Kalina · Priora
# Buma Bibliotheek

De Buma Bibliotheek is een informatiecentrum voor de klassieke oudheid met als kern een boekencollectie van meer dan 50.000 boeken over de klassieke oudheid. Het maakt deel uit van Tresoar - Frysk Histoarysk en Letterkundich Sintrum ("Fries Historisch en Letterkundig Centrum") te Leeuwarden.
De Buma Bibliotheek is opgericht in 1876 door de Staten van Friesland uit een legaat ter waarde van Fl. 100.000 (nu ongeveer een kleine miljoen euro) van de Friese classicus dr. Lieuwe Annes Buma (1796-1876). Dr. L.A. Buma wilde een bibliotheek voor de Griekse en Latijnse taal en letterkunde, die gevestigd zou zijn in Leeuwarden en voor een algemeen publiek toegankelijk.
De collectie werd ondergebracht in het Paleis van Justitie en vervolgens bij de Provinciale Bibliotheek van Friesland in de Kanselarij aan de Tweebaksmarkt. Omstreeks 1930 moest naar nieuwe huisvesting gezocht worden. De collectie verhuisde naar een nieuw pand in Delftse School-stijl aan de Grote Kerkstraat 29, dat speciaal voor de collectie ontworpen was door ir. D.F. Wouda. Nadat de Provinciale Bibliotheek in 1967 een nieuw pand aan de Boterhoek 1 betrokken had, verhuisde de Buma-bibliotheek ook naar dit gebouw, waar het een eigen leeszaal en boekenmagazijn kreeg.
De boekencollectie van de Buma Bibliotheek bevat tekstedities en vertalingen van werken van klassieke auteurs en studies over deze auteurs. Ook is er aandacht voor vroegchristelijke schrijvers en voor de geschiedenis, filosofie en kunst van de Griekse en Romeinse oudheid. De tijdschriftencollectie bestaat uit de meest vooraanstaande Engelse, Duitse, Franse en uiteraard Nederlandse tijdschriften op het terrein van de klassieke talen en cultuur. Jaarlijks worden er ongeveer 300 titels aangeschaft.
De Buma Bibliotheek participeert in veel initiatieven om de klassieke oudheid in Friesland en daarbuiten onder de aandacht te brengen. Daarnaast ondersteunt de bibliotheek wetenschappelijk onderzoek naar de Romeinse oudheid in Friesland en biedt het lesprogramma's aan aan de gymnasia.

## Externe link

* Website van Tresoar
* Het voormalige gebouw van de Buma Bibliotheek
* Bijlstra, H., Hibma, A., De Vries, L.A. (red.) (2001), Laus Bumae: ter gelegenheid van 125 jaar Buma Bibliotheek, Leeuwarden
* De Vries, L.A., (2002), “Buma Bibliotheek”, in: J. van Sluis, (red.), PBF: de Provinsjale Biblioteek van Fryslân, 150 jaar geschiedenis in collecties, Leeuwarden (2002), pp. 175-178
# Dernier Patard

Dernier Patard is een gehucht in Baisy-Thy, deelgemeente van de stad Genepiën in de Belgische provincie Waals-Brabant.
Het ligt bijna een kilometer ten zuidwesten van het dorpscentrum van Baisy, nabij de grens met Loupoigne. Ten zuidwesten sluit het gehucht aan op het gehucht Banterlez. Een halve kilometer ten oosten ligt het gehucht Chênemont.

## Geschiedenis

De naam Dernier Patard verwijst naar de "patard" of stuiver, een oude munt. Op deze plaats zou zich ooit de laatste tolbareel bevonden hebben op de steenweg van Brussel naar Charleroi, dus de plaats waar men zijn laatste patard (stuiver) moest betalen.
Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 wordt hier het gehucht Le Dernier Patard weergegeven, langs de steenweg van Brussel naar Charleroi (Chaussée de Bruxelles à Namur et Charleroij).
In 1839 werd een windmolen opgetrokken in het gehucht, maar in 1887 werd deze weer gesloopt.
Om het verkeer van de steenweg uit het gehucht te houden, werd op het eind van de 20ste eeuw de N5 oostelijk langs het gehucht geleid.

## Verkeer en vervoer

Dernier Patard ligt aan de N5, de weg van Brussel naar Charleroi. Het oude tracé (N5a) loopt nog door het gehucht; voor het doorgaande verkeer wordt de N5 ten oosten van het gehucht geleid.
* ↑ Le Brabant wallon vu du ciel : le Dernier Patard à Genappe où on lâchait son dernier sou vers Bruxelles, in l'avenir, 30 november 2024
* ↑ Moulin Dernier Patard
Deelgemeenten: Baisy-Thy · Bousval · Genepiën · Glabais · Houtain-le-Val · Loupoigne · Oud-Genepiën · Ways Overige plaatsen: Bruyère Madame · Baisy · Chênemont · Dernier Patard · Fonteny · Foriest · Fosty · Hattain · Houtain-le-Mont · La Bruyère · La Falise · La Hutte · La Motte · Le Chantelet · Les Flamandes · Loncée · Maison du Roi · Noirhat · Pallandt · Promelles · Quatre Bras · Ry-d'Hez · Sclage · Thy · Trou-du-Bois · Vieux Manants Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Tweede industriële revolutie

Tweede industriële revolutie (1870-1914), ook wel bekend als de technologische revolutie, was een periode van de algehele Industriële revolutie, die liep van de tweede helft van de 19e eeuw tot de Eerste Wereldoorlog. Het is volgens sommige wetenschappers begonnen met de ontwikkeling van het Bessemerprocedé in de jaren 1860 en culmineerde in de opkomst van massaproductie en de productielijn.
De tweede industriële revolutie bracht een versnelde industriële ontwikkeling in West-Europa (met name in Groot-Brittannië, Duitsland, Frankrijk, de Lage Landen, Denemarken), de Verenigde Staten (in het Noordoosten en rond de Grote Meren) en, na 1870, in Japan. Het is de opvolger van de eerste industriële revolutie, die in Groot-Brittannië begon tegen het eind van de 18e eeuw, en die zich vervolgens verspreidde over heel West-Europa en Noord-Amerika.
Het begrip werd al geïntroduceerd door Patrick Geddes in zijn boek Cities in Evolution uit 1915, maar het kreeg pas in 1972 zijn tegenwoordige betekenis in het boek The Unbound Prometheus van David Landes (1972). Daarin benadrukte Landes het belang van nieuwe technologieën, met name elektriciteit, de olie-industrie, de verbrandingsmotor, nieuwe materialen en stoffen, met inbegrip van legeringen en chemicaliën, en communicatie-technologieën, zoals de telegraaf en de radio. Terwijl de eerste industriële revolutie gericht was op ijzer, stoomtechnologieën en textielproductie, draaide de tweede rond staal, spoorwegen, elektriciteit en chemicaliën.
Vaclav Smill (2005) noemde de periode van 1867 tot 1914 het "tijdperk van de synergie", waarin volgens hem het grootste deel van de grote innovaties werden ontwikkeld. In tegenstelling tot in de eerste industriële revolutie, waren de uitvindingen en innovaties op wetenschap gebaseerd.
Het idee is intensief gepromoot door de Amerikaanse economisch historicus Alfred Chandler (1918-2007). In andere wetenschappelijke kringen blijft men een voorbehoud houden over het gebruik ervan.
# Corno Bianco

De Corno Bianco (Frans: Tête blanche; Duits: Weisshorn) is een 3320 meter hoge berg in de Pennische Alpen in de Italiaanse regio Piëmont.
De berg maakt deel uit van de bergkam die de scheiding vormt tussen het Valsesia en het Valdostaanse Val di Gressoney. Het hoogste punt ligt zo'n 500 meter ten oosten van de hoofdkam en behoort hierdoor geheel toe aan Piëmont. Rondom de top liggen enkele kleine gletsjers waarvan de Ghiacciaio d'Otro aan de oostzijde de grootste is.
Op de hellingen van de Corno Bianco bevinden zich een aantal kleine bergmeren; Lago Tialli Superiore en Lago Tialli Inferiore in Val d'Otro; Lago Bianco, Lago Nero en Lago Verde in Val Vogna en de Laghetti di Netschio in het Val di Gressoney.
# Station Nové Mesto nad Váhom

Station Nové Mesto nad Váhom is een treinstation in de Slowaakse gemeente Nové Mesto nad Váhom.

## Ligging

Het station is gelegen in het westen van Slowakije, op de kruising van de spoorlijnen nummers 120 (Bratislava – Žilina) en 121 (Nové Mesto nad Váhom – Veselí nad Moravou (Tsjechië)). Op het grondgebied van de gemeente "Nové Mesto nad Váhom", ligt het station in zuidoostelijke richting, aan de straat: « Železničná ».

## Geschiedenis

In het kader van de modernisering van lijn 120 tussen Piešťany en Nové Mesto nad Váhom (20 km) en de aanpassingswerken voor een lijnsnelheid van 160 km/u (van mei 2006 tot december 2008) werd ook het station Nové Mesto nad Váhom onder handen genomen. In maart 2007 begonnen de aanpassingen. Benevens de vervanging van de ballast en de rails, werden ook de voetgangersonderdoorgang, de dakbedekking en de perrons gerenoveerd. Er werd een geluidsmuur gebouwd, een tunnel en een fietsenstalling.

## Lijnen

* Lijn 120: Bratislava – Žilina
* Lijn 121: Veselí nad Moravou – Nové Mesto nad Váhom (verbinding met Tsjechië)

## Dienstverlening

Anno 2025 is er in het station een loket met personeel van de operator ŽSSK aanwezig. Deze bedienden verstrekken inlichtingen en verzekeren de aanmaak van vervoerbewijzen in binnenverkeer en internationaal verkeer. Voor de openingsuren van dit loket: zie de onderstaande externe link: "ŽSSK - Loket - Openingsuren".
Tegenover het treinstation is er een bushalte.
# Gemeentelijke herindelingsverkiezingen in Nederland 2000

De Gemeentelijke herindelingsverkiezingen in Nederland 2000 waren tussentijdse verkiezingen voor een Nederlandse gemeenteraad die verspreid gehouden werden op een aantal dagen in de periode oktober/november 2000.
Deze verkiezingen werden gehouden in 53 gemeenten die betrokken waren bij een herindelingsoperatie die op 1 januari 2001 werd doorgevoerd.
De volgende gemeenten waren bij deze verkiezingen betrokken:
* de gemeenten Bemmel, Gendt en Huissen: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Bemmel;
* de gemeenten Bergen, Egmond en Schoorl: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Bergen;
* de gemeenten Dalfsen en Nieuwleusen: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Dalfsen;
* de gemeenten De Bilt en Maartensdijk: samenvoeging tot een nieuwe gemeente De Bilt;
* de gemeenten Denekamp, Ootmarsum en Weerselo: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Denekamp;
* de gemeenten Avereest, Gramsbergen en Hardenberg: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Hardenberg;
* de gemeenten Ambt Delden, Diepenheim, Goor, Markelo en Stad Delden: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Hof van Twente;
* de gemeenten Broekhuizen, Grubbenvorst en Horst: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Horst aan de Maas;
* de gemeenten IJsselmuiden en Kampen: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Kampen;
* de gemeenten Olst en Wijhe: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Olst, sinds 26 maart 2002 geheten Olst-Wijhe;
* de gemeenten Elst, Heteren en Valburg: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Overbetuwe;
* de gemeenten Heino en Raalte: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Raalte;
* de gemeenten Holten en Rijssen: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Rijssen;
* de gemeenten Born, Geleen en Sittard: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Sittard-Geleen;
* de gemeenten Brederwiede, IJsselham en Steenwijk: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Steenwijk;
* de gemeenten Utrecht en Vleuten-De Meern: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Utrecht;
* de gemeenten Belfeld, Tegelen en Venlo: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Venlo;
* de gemeenten Den Ham en Vriezenveen: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Vriezenveen;
* de gemeenten Harmelen en Woerden: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Woerden;
* de gemeenten Genemuiden, Hasselt en Zwartsluis: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Zwartewaterland.
In deze gemeenten zijn de reguliere gemeenteraadsverkiezingen van 6 maart 2002 niet gehouden.
Door deze herindelingen daalde het aantal gemeenten in Nederland van 537 naar 504.
# Noorderzon

Noorderzon is een jaarlijkse elfdaagse internationale kunstenmanifestatie die plaatsvindt in het Noorderplantsoen en op diverse nabijgelegen locaties in en rondom het centrum van Groningen.

## Geschiedenis

Noorderzon vond in 1991 voor het eerst plaats onder de huidige naam. Het festival ontstond uit een reeks muzikale zondagen die bekend stonden als "Sterren in het Bos" en later "Sterren in het Park". Het evenement was oorspronkelijk een kleinschalig muziekfestival dat in de loop der tijd uitgroeide tot een breder cultureel festival, mede door de samenwerking met het reizende theaterfestival De Parade.
Met de komst van Mark Yeoman als artistiek directeur in 2001 verschoof de focus van Noorderzon van een lokaal zomerfeest naar een internationaal evenement met een nadruk op experimentele en vernieuwende kunsten. Het festival biedt sindsdien een podium aan artiesten die zich richten op theater, dans, muziek en multimedia.
In een van de succesvolste edities, in 2013, trok Noorderzon 150.000 bezoekers en werden er 50.000 kaarten voor de voorstellingen verkocht.
Tijdens de coronapandemie in 2020 werd het traditionele festival omgezet in een zes weken durend programma op verschillende locaties in Groningen, bekend als "NoorderZomer", met kleinschalige voorstellingen voor een beperkt publiek.

## Festival en programmering

Noorderzon combineert hedendaagse podiumkunsten met een toegankelijk zomerfestival in het Noorderplantsoen. Bezoekers komen niet alleen voor de culturele voorstellingen, maar ook voor de foodtrucks en het samenzijn in het park.
Een bijzonder kenmerk van Noorderzon zijn de containervoorstellingen, kleinschalige optredens in compacte ruimtes die populair zijn bij bezoekers vanwege hun intieme sfeer. Deze voorstellingen zijn een vast onderdeel van het festivalprogramma.

## Externe link

* Website van Noorderzon
* ↑ Wat is Noorderzon nu eigenlijk: theater, muziek of eten en drinken? 'Je hoeft je echt niet te schamen als je alleen komt voor een pannenkoek'. Dagblad van het Noorden (21 augustus 2024). Geraadpleegd op 22 augustus 2024.
* ↑ Noorderzon: veel meer dan een festival. De Volkskrant (25 augustus 2018). Geraadpleegd op 24 augustus 2024.
* ↑ Noorderzon bewijst internationale reputatie met multimediale performances en eigenzinnige programmering. De Volkskrant (27 augustus 2018). Geraadpleegd op 24 augustus 2024.
* ↑ Programma NoorderZomer compleet; voorstellingen voor klein maar live publiek. OOG Radio en Televisie (24 juni 2020). Geraadpleegd op 24 januari 2023.
* ↑ Wat is Noorderzon nu eigenlijk: theater, muziek of eten en drinken?. Dagblad van het Noorden (21 augustus 2024). Geraadpleegd op 24 augustus 2024.
* ↑ De magie van de kleine acts: wat maakt containeroptredens op Noorderzon zo bijzonder?. Dagblad van het Noorden (14 augustus 2024). Geraadpleegd op 24 augustus 2024.