OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nederlands kampioenschap schaken vrouwen 2016

Het Nederlands kampioenschap schaken voor vrouwen 2016 werd (samen met het Nederlands kampioenschap algemeen) gespeeld van 22 t/m 28 augustus 2016 in het Tropentheater in Amsterdam in de vorm van een rond toernooi met 8 deelneemsters. Kampioene werd Anne Haast met 5 punten uit 7 partijen en winst in de tiebreak op Iozefina Păuleț voor Lisa Hortenius (4½ pt.).

## Eindstand

| plaats | naam | rating | score |
| 1 | Anne Haast | 2299 | 5 |
| 2 | Iozefina Păuleț | 2249 | 5 |
| 3 | Lisa Hortensius | 2162 | 4.5 |
| 4 | Anna-Maja Kazarian | 2254 | 3.5 |
| 5 | Arlette van Weersel | 2170 | 3 |
| 6 | Smaranda Padurariu | 2179 | 3 |
| 7 | Linda Jap Tjoen San | 2096 | 2.5 |
| 8 | Martine Middelveld | 2101 | 1.5 |
# Arvicola

Arvicola is een geslacht van knaagdieren, waarvan er fossielen bekend zijn vanaf het Pleistoceen. Er zijn nog diverse recente soorten van dit geslacht.

## Beschrijving

Deze 7 cm lange woelratten hebben een vergrote, plaatvormige jukboog. Hun hoogkronige kiezen bestaan uit driehoekige prisma's. Kenmerkend voor dit geslacht is het emailpatroon van de grootste molaar uit de onderkaak. De afgeplatte schedel is in overeenstemming met het hoofdzakelijk gravende gedrag.

## Leefwijze

Soorten uit dit geslacht maken uitgebreide oppervlakkige gangenstelsels, waarin het nest wordt gemaakt en het voedsel wordt opgeslagen.

## Vondsten

Fossiele vondsten zijn bekend uit Europa en Azië.

## Soorten

Er worden vier soorten in het geslacht geplaatst:
* Arvicola amphibius (Linnaeus, 1758) – Woelrat
* Arvicola italicus Savi, 1839 – Italiaanse woelrat
* Arvicola persicus de Filippi, 1865 – Perzische woelrat
* Arvicola sapidus Miller, 1908 – West-Europese woelrat
Soms wordt een vijfde soort erkend: de bergwoelrat (Arvicola scherman), maar de status als aparte soort is door verschillende studies in twijfel getrokken en wordt daardoor veelal niet meer erkend als aparte soort. In dat geval wordt het als synoniem van de woelrat (A. amphibius) gerekend.
* Cyril Walker & David Ward (1993). Fossielen. Sesam Natuur Handboeken, Bosch & Keuning, Baarn. ISBN 90-246-4924-2
* Arvicola in de Paleobiology Database
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 09-08-2024.
* ↑ Kryštufek, B., Koren, T., Engelberger, S., Horváth, G. F., Purger, J. J., Arslan, A., ... & Murariu, D. (2015). Fossorial morphotype does not make a species in water voles. Mammalia, 79(3), 293-303.
* ↑ Mahmoudi, A., Maul, L. C., Khoshyar, M., Darvish, J., Aliabadian, M., & Kryštufek, B. (2020). Evolutionary history of water voles revisited: Confronting a new phylogenetic model from molecular data with the fossil record. Mammalia, 84(2), 171-184.
* ↑ Chevret, P., Renaud, S., Helvaci, Z., Ulrich, R. G., Quéré, J. P., & Michaux, J. R. (2020). Genetic structure, ecological versatility, and skull shape differentiation in Arvicola water voles (Rodentia, Cricetidae). Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research, 00, 1-12.
# Urtijëi

Urtijëi (Duits: Sankt Ulrich, Italiaans: Ortisei) is een gemeente in de Italiaanse autonome provincie Zuid-Tirol, gelegen in Gherdëina (Grödnertal, Val Gardena). De gemeente heeft een oppervlakte van 24,3 km² en ongeveer 4700 inwoners.
Urtijëi is met Sëlva en Santa Cristina het centrum van de Tiroler beeldhouw- of houtsnijkunst. Om deze traditie te bewaren en verder te bevorderen is er in de hoofdplaats een speciale kunstacademie.

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 1230 m boven zeeniveau.
Urtijëi grenst aan de volgende gemeenten: Kastelruth, Lajen, Santa Cristina en Villnöß.
Urtijëi ligt in het Ladinische taalgebied; van de bevolking spreekt 82% Ladinisch, 12% Duits en 6% Italiaans.

## Kernen

* Urtijëi (Sankt Ulrich in Gröden, Ortisei)
* Sacun (Sankt Jakob, San Giacomo)

## Geboren in Urtijëi

* Johann Dominik Mahlknecht, beeldhouwer
* Giorgio Moroder (1940), componist en autobouwer
* Ernesto Prinoth (1923-1981), Formule 1-coureur
# Romeinse tuba

Een Romeinse tuba is een militaire signaaltrompet, niet te verwarren met de moderne tuba, die pas in de 19e eeuw is ontstaan. De Romeinse tuba (van het Latijnse woord tubus dat buis betekent) werd geproduceerd rond 500 voor Christus. De vorm was recht, in tegenstelling tot het cornu of de buccina die net als de moderne tuba meer gebogen rond het lichaam liepen.
De tuba was ongeveer 120 centimeter lang en aan het eind liep zij uit in een kleine beker. Zij werd meestal gemaakt van brons met aan het begin een eenvoudig afneembaar mondstuk gemaakt van been. De oorsprong wordt toegeschreven aan de Etrusken. De tuba is vergelijkbaar met de Griekse salpinx.
# Halve marathon van Egmond 2021

De halve marathon van Egmond stond gepland op zondag 10 januari 2021. Begin november 2020 vond de organisator van deze wedstrijd Le Champion het vanwege de Coronapandemie niet verantwoord om de komende tijd wedstrijden te organiseren. De organisatie heeft alle sportevenementen tot maart 2021 geannuleerd. Hier vielen ook de strandrace Egmond-pier-Egmond en de de Groet uit Schoorl Run onder. De inschrijving was niet geopend omdat dat niet eerlijk was tegenover de deelnemers.
1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Panoa mora

Panoa mora is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Desidae.
Het dier behoort tot het geslacht Panoa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Raymond Robert Forster.
# Station Wallyford

Wallyford is een spoorwegstation van National Rail aan de east Coast Main Line in East Lothian in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail. Het station is geopend in 1994.
# Saxhoorn

Saxhoorns zijn een familie van koperen blaasinstrumenten met ventielen, een conische boring en een diep komvormig mondstuk. Het geluid heeft een karakteristiek zacht en rond karakter bij de bugel en de bas, en een meer scherper geluid bij de Althoorn en de Bariton. Ze mengen goed met andere koperblazers.

## De saxhoornfamilie

De saxhoorns vormen een familie van zeven instrumenten (hoewel er tot tien verschillende maten lijken te hebben bestaan). De saxhoorns waren oorspronkelijk bedoeld voor het gebruik in blaasorkesten en zijn gestemd in Es of Bes, net als de saxofoongroep. Er was ook een soortgelijke familie van saxhoorns gebouwd voor het gebruik in symfonieorkesten gestemd in F en C, maar deze lijkt te zijn verdwenen.
Er is veel verwarring over de naamgeving van de saxhoorns in diverse talen. Dit kwam vooral door de discussie of de saxhoornfamilie wel echt nieuw was, of meer een verdere ontwikkeling van de kornet- en tuba-families. De saxhoorn wordt ook geregeld verward met de flügelhorn, een Engels instrument met een andere bouw, dat qua klank tussen de Europese bugel en kornet zit.

## Geschiedenis

Saxhoorns werden ontwikkeld in jaren dertig van de 19e eeuw. De saxhoornfamilie werd in 1845 in Parijs gepatenteerd door Adolphe Sax (tevens uitvinder van de saxofoonfamilie). Sax' claim dat hij de uitvinder was van de saxhoorns werd tijdens zijn leven aangevochten door andere bouwers van koperen blaasinstrumenten, hetgeen leidde tot diverse rechtszaken. Tot halverwege de jaren vijftig bleef hij experimenteren met de ventielen van het instrument. Zo ontwikkelde hij een trombone met 6 onafhankelijke ventielen, omdat het op straat lopen met een schuiftrombone vaak moeilijk was. Op deze manier ontstonden de 7 posities van een schuiftrombone ook op een ventieltrombone. Deze trombone wordt ook wel "Saxtrombone" genoemd.
De saxhoorns wonnen aan populariteit door het destijds bekende Distin Quintet, dat concertreizen maakte door Europa halverwege de 19e eeuw. Deze familie van musici, uitgevers en instrumentenbouwers was van grote invloed op de groei van de brassband-beweging in Groot-Brittannië midden en eind 19e eeuw.
De saxhoorn was het meestgebruikte koperen blaasinstrument in blaasorkesten tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. De variant met de beker die over de schouder lag werd het meest gebruikt, zodat achteropkomende troepen de muziek konden horen.
Een hedendaagse compositie die de saxhoorn voorschrijft is Tubissimo van Désiré Dondeyne, voor bastuba of saxhoorn en piano (1983).
# Vlag van Jura (kanton)

De vlag van Jura, een kanton in Zwitserland, is vierkant en is verdeeld in twee helften. De linkerhelft toont een rode bisschoppelijke kromstaf op een witte achtergrond, de rechterhelft vier rode en drie witte horizontale banen. De vlag werd aangenomen in 1979, toen het kanton Jura ontstond doordat drie districten van het kanton Bern zich samen afscheidden, maar was al enkele tientallen jaren in gebruik als vlag voor het Jura-gedeelte van het kanton Bern.
De rode en witte kleuren en de kromstaf symboliseren het feit dat de Jura vanaf de 14e eeuw tot 1815 binnen het bisdom van Bazel viel. De zeven banen staan voor de zeven districten die in 1950 door de grondwet van het kanton Bern als Jura-districten genoemd zijn. Van deze zeven zijn er maar drie in 1979 het kanton Jura gaan vormen; in de andere districten stemde de bevolking in een referendum tegen aansluiting bij Jura. De witte banen worden soms gezien als symbolisch voor de drie districten die Jura gingen vormen en de rode banen voor de districten die dat niet deden.
# De gele Christus

De gele Christus (Frans: Le Christ jaune) is een schilderij van Paul Gauguin uit 1889. Samen met De groene Christus wordt het beschouwd als een van de hoogtepunten van het Symbolisme. Sinds 1946 maakt het werk deel uit van de collectie van de Albright-Knox Art Gallery in Buffalo.

## Voorstelling

Vanaf 1886 streek Gauguin regelmatig in het Bretonse Pont-Aven neer om er te schilderen. Na zijn beroemde bezoek aan Vincent van Gogh in 1888, zou hij een groot deel van het navolgende jaar in Pont-Aven doorbrengen, onderbroken door een kort bezoek aan de wereldtentoonstelling in Parijs, waar hij zelf ook werk exposeerde tijdens de dramatisch verlopen tentoonstelling bij Volpini. Kort na zijn terugkeer in Bretagne schilderde hij De gele Christus. Gauguin had een geel kruisbeeld uit de zeventiende eeuw in de kapel van Trémalo net buiten Pont-Aven ontdekt. Dit werk van een anonieme kunstenaar was een bron van inspiratie voor Gauguin, die bijzonder geïnteresseerd was in eenvoudige volkskunst.
Op het schilderij zijn drie vrouwen in klederdracht te zien, biddend bij een kruisbeeld dat aan hen in een visioen verschijnt. De gele kleur van Christus verbindt hem met het herfstlandschap op de achtergrond. Deze koppeling heeft ook een symbolische betekenis, waarbij de herfst staat voor de kruisiging, gevolgd door de dood van Christus (winter) en de wederopstanding (lente).
De gele Christus geldt als het schoolvoorbeeld van het cloisonnisme, een postimpressionistische stroming die veel gebruik maakte van heldere kleurvakken omgeven door donkere contourlijnen. Vaak wordt afgezien van een correct perspectief of clair-obscur. Het schilderij maakt hierdoor een zeer platte indruk en schaduwen komen alleen bij de drie vrouwen voor. Gauguins sterke interesse voor kleur en geel in het bijzonder, zelfs een voorbereidende schets werd op geel papier getekend, werd door zijn samenwerking met Van Gogh verder aangewakkerd.
Later in 1889 dook De gele Christus nogmaals op in het werk van Gauguin, als een schilderij in een schilderij. Op een zelfportret is immers een deel van De gele Christus te zien (in spiegelbeeld). Hierbij valt ook enige gelijkenis tussen het gezicht van Jezus en de kunstenaar op. Gauguin, die aan veel kritiek bloot stond, lijkt een parallel te willen trekken tussen het lijden van Jezus en van de kunstenaar.

## Herkomst

De gele Christus was achtereenvolgens in bezit van Gauguins vriend Émile Schuffenecker, de schilder Gustave Fayet en de kunsthandelaar Paul Rosenberg. Hoewel het schilderij voor de inval van Nazi-Duitsland voor de veiligheid naar Bordeaux was gebracht, viel het in 1941 toch in handen van de bezetter. Na de oorlog dook het doek op in Parijs, waar Rosenberg het in 1945 terug ontving. Een jaar later verkocht hij het aan de Albright-Knox Art Gallery.

## Afbeeldingen

* De groene Christus (1889)
* Kruisbeeld van Trémalo, Pont-Aven
* voorbereidende schets
* Zelfportret met de gele Christus (1889)

## Literatuur

* Ingo F. Walther (2000). Gauguin. Taschen. p. 29
# Palaemnema domina

Palaemnema domina is een libellensoort uit de familie van de Platystictidae, onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Calvert.
# Groenestraat (Nijmegen)

De Groenestraat is een straat in Nijmegen-Midden.

## Route

De Groenestraat loopt vanaf de kruising met de St. Annastraat (s105), alwaar de straat in oostelijke richting overgaat in de Groenewoudseweg, naar het westen tussen de wijken Nije Veld (Willemskwartier) en de Hazenkamp. Vervolgens loopt de Groenestraat bij de Muntweg (verbinding naar het Jonkerbosplein, s100) naar het noorden tot aan de kruising met de Graafseweg (s103), waar de straat overgaat in de Wolfskuilseweg.
De Groenestraat had al vóór 1906 deze naam.

## Buslijnen

Het centrale deel wordt bediend door de buslijnen 8 en 14 (lijn 14 kruist de Groenestraat tussen de Willemsweg en de Dobbelmanweg en lijn 8 rijdt over de Groenestraat tussen de Muntweg en de Willemsweg). Aan de oostzijde stoppen de bussen 6 en 83 bij de bushalte Groenestraat aan de St. Annastraat. Bij de Graafseweg stoppen de lijnen 2 en 99.

## Markante punten

Aan deze straat liggen de Groenestraatkerk, rijksmonument de Agnes Reiniera Fröbelschool en Smit Transformatoren. Bij dit bedrijf wordt de Groenestraat onderbroken door de spoorlijn Tilburg - Nijmegen.
Aan de Groenestraat zitten verspreid verschillende kleine winkels en horeca alsmede een vestiging van Albert Heijn.
Aan Groenestraat 229 ligt een begraafplaats.

## Varia

In de wijk Oosterhout had een straat vroeger dezelfde naam, die in 2009 echter is gewijzigd naar Oude Groenestraat.
* Agnes Reiniera Fröbelschool
* Sculptuur bij de ingang van Smit Transformatoren
* Pastorie bij de Groenestraatkerk
* De Groenestraatkerk
* ↑ Stratenlijst Nijmegen, Rob Essers. Gearchiveerd op 31 mei 2023.
* ↑ R.K. Begraafplaats aan de Groenestraat te Nijmegen, Oorlogsgravenstichting
# Vlag van Thurgau

De vlag van Thurgau, een kanton in Zwitserland, wordt gevormd door twee driehoeken, een groene (links) en een witte. In elke driehoek staat een gele (gouden) klimmende leeuw.
De leeuwen zijn afkomstig uit het wapen van de graven van het oude graafschap Kyburg. De graven 'gaven' hun leeuwen in 1047 aan het aan Kyburg behorende Thurgau. Men plaatste de leeuwen op een zwart (later rood) veld, met een gele diagonale lijn tussen de leeuwen.
Toen Zwitserland in 1803 weer een confederatie werd, waarbij Thurgau een van de nieuw opgerichte kantons was, plaatsten de nieuwe machthebbers in Thurgau de leeuwen uit het oude wapen in de huidige groen-witte combinatie. Deze kleuren zijn afgeleid van die van Vaud en Sankt Gallen, waarbij het groen voor vrijheid staat.
De gele leeuw staat op de afbeelding hiernaast zwart omrand, maar officieel mag dat niet. Daarmee gaat de vlag van Thurgau (evenals het wapen) in tegen heraldische conventies die goud op wit verbieden.
# Artikel (winkel)

Een artikel of winkelartikel is een product dat te koop wordt aangeboden
De verkoop vindt plaats vanuit een winkel, of webwinkel, bijvoorbeeld een supermarkt of een warenhuis. Het overgrote deel van de winkels markeert de voor verkoop bestemde artikelen met een streepjescode. Artikelen zijn vaak ook beveiligd tegen diefstal door middel van een zichtbare of onzichtbare bescherming. Een artikel is een soort product wat een substantie heeft, dus geen dienst die geleverd wordt.
# China Gate

China Gate kan verwijzen naar:
* China Gate (1957), een Amerikaanse film onder regie van Samuel Fuller
* China Gate (1998), een Indiase film onder regie van Rajkumar Santoshi
* China gates, compositie van John Adams
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van China Gate en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Nienke

Nynke (ook wel Nienke) is van oorsprong een Friese meisjesnaam vandaar ook dat het oorspronkelijk met een 'Y' geschreven wordt.
De naam is afgeleid van de Friese naam Nine, die waarschijnlijk is afgeleid van Catharina. Catharina komt van het Griekse woord katharos dat "rein, schoon, zuiver" betekent.

## Bekende naamdraagsters

* Nienke van Hichtum, Nederlandse kinderboekenschrijfster
* Nienke Plas, Nederlandse presentatrice, youtuber
* Nienke Römer, Nederlandse actrice
* Nienke Sikkema, Nederlandse actrice
* Nynke Laverman, Nederlandse zangeres
* Nienke Homan, Gedeputeerde Provincie Groningen

## Fictieve naamdraagsters

* Nienke Martens, een personage uit de televisieserie Het Huis Anubis, gespeeld door Loek Beernink

## Nienke in de Nederlandstalige literatuur

* Nienke, wat doe je voor een ander (1916) van Dieuwke Winsemius
* Nienke van den Koster (1940) van Nel Verschoor-van der Vils
# Mischa de Vreede

Mischa de Vreede (Batavia, 17 september 1936 – Amsterdam, 12 mei 2020) was een Nederlands dichteres en schrijfster. Zij schreef veel over haar Indische verleden.

## Levensloop

De Vreede werd geboren in het toenmalige Batavia in Nederlands-Indië. Zij werd Henny gedoopt, naar de op Ambon overleden eerste vrouw van haar vader, en was het middelste kind en de enige dochter van een dominee en een onderwijzeres. Van 1942 tot 1945 verbleef ze met haar moeder en broers in een jappenkamp op Noord-Sumatra.
In 1946 verhuisde het gezin naar Nederland. Haar vader was achtereenvolgens dominee in Amerongen, Egmond aan Zee, Emmen en Zetten. Na de lagere school ging De Vreede naar het Nijmeegs Gymnasium, dat ze in 1954 zonder diploma verliet. Hierna studeerde ze een jaar aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. In 1955 verhuisde ze naar Amsterdam. Toen ze 18 jaar oud was, wijzigde ze haar voornaam in Mischa.
In 1957 debuteerde De Vreede als dichteres in het driemansbundeltje Morgen mooi weer maken. In 1959 ontving zij de Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam (de latere Herman Gorterprijs) voor het gedicht Een jong meisje droomt uit de bundel Met huid en hand (poëziereeks De Windroos). Zij had toen al een kort verhaal in het toonaangevende literaire tijdschrift Podium gepubliceerd.
Vanaf 1969 leefde ze van het schrijverschap. Ze schreef onder meer columns voor de VARA-radio, recenseerde kinderliteratuur voor NRC Handelsblad en hield voor het toenmalige bureau SSS lezingen door het hele land. Ook maakte zij (reis)verslagen voor onder andere Vrij Nederland, Intermagazine en Elegance. Ze schreef onder andere de romans Onze eeuwige honger (1973), 13, een meisjesboek (1976) en Eindelijk mezelf (1979). Haar bekendste kinderboek is Selamat Merdeka (1997).
De Vreede verhuisde In 1991 van Amsterdam naar Camperduin. Daar schreef ze ook haar laatste roman, Heilige Dagen (2007) over een reis die ze met een levenslange vriendin, schrijfster Maartje Luccioni, maakte naar Lucca. Mischa de Vreede was twee keer getrouwd (met onder anderen de architect H.Th. Oudejans) en had twee kinderen. Vanaf 1970 had ze een langdurige relatie met uitgever Geert Lubberhuizen. Ze stierf in 2020 op 83-jarige leeftijd.
# Nationaal park Tazekka

Het Nationaal park Tazekka is een nationaal park in Marokko, in de Midden-Atlas, vlakbij de stad Taza.

## Geschiedenis

Het park werd in 1950 gecreëerd met een initiële oppervlakte van 6,8 km² om de natuur rond Jbel Tazekka (hoogte 1.980 m), voornamelijk het bos van atlasceders, dat geïsoleerd op deze top in het Midden-Atlasgebergte ligt.
In 1989 werd het park uitgebreid tot 120 km² aan ecologisch belangrijke gebieden, inclusief bossen van kurkeiken en steeneiken, maar ook kloven, grotten, watervallen en landelijke landschappen.

## Klimaat

Atmosferisch vocht condenseert wanneer het orografisch over de berg wordt gestuwd. Als gevolg hiervan vertoont de berg vaak een kapwolk en valt er jaarlijks ongeveer 180 cm neerslag, vooral in de vorm van sneeuw.

## Flora en fauna

De zoogdieren in het park zijn onder andere Noord-Afrikaanse wild zwijnen, gewone stekelvarkens, otters, genetkatten, hazen, Afrikaanse wolven en rode vossen. Berberluipaarden, gestreepte hyena's en caracals kwamen ooit voor in het gebied, maar zijn nu (lokaal) uitgestorven. Het atlashert was hier ook uitgestorven, maar is geherintroduceerd.
Het park is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van Barbarijse patrijzen, Levaillants spechtten, westelijke baardgrasmussen, kleine zwartkoppen, zwarte spreeuwen, diadeemroodstaarten, westelijke blonde tapuiten en zwarte tapuiten.
In het park leven ook drie endemische reptielensoorten: Psammodromus microdactylus, Hyalosaurus koellikeri en Blanus tingitanus, evenals de Marokkaanse endemische plant Teucrium oxylepis. De vegetatie is verder meer karakteristiek voor het Rifgebergte dan voor de Midden-Atlas met soorten als Quercus lusitanica, Cerastium avium, Adenocarpus decorticans, Viola mumbyens, Potentilla miorantha, Cistus laurifolius, Stipa gigantea and Pteris sp. Lager op de bergen zijn er bossen van kurkeik en Quercus rotundifolia.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tazekka National Park op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 (en) Important Bird Area factsheet: Parc National de Tazekka (Morocco). BirdLife International (2024). Geraadpleegd op 4 december 2024.
# Atletiek op de Paralympische Zomerspelen 2024 - 800 m mannen T34

De 800 meter voor mannen klasse T34 op de Paralympische Zomerspelen 2024 vond plaats op 1 september (series) en 2 september (finale) in het Stade de France. Deze klasse is voor atleten met cerebrale parese die voornamelijk beperkingen hebben aan hun benen, maar minimale beperkingen of controleproblemen in hun armen en romp. De winnaar van 2020 was Walid Ktila uit Tunesië. Hij werd in 2024 opgevolgd door de Canadees Austin Smeenk, Chaiwat Rattana uit Thailand behaalde het zilver en de Australiër Rheed McCracken won de bronzen medaille.

## Records

Voorafgaand aan het toernooi waren dit de wereldrecords en Paralympische records.
| Wereldrecord | Canada Austin Smeenk | 1:35.39 | Parijs | 14 juni 2024 |
| Paralympisch record | Verenigde Arabische Emiraten Mohamed Hammadi | 1:40.24 | Rio de Janeiro | 17 september 2016 |

## Series

De eerste drie van beide series kwalificeerden zich direct voor de finale. Van de overgebleven atletes kwalificeerden bovendien de twee snelsten zich voor de finale.

#### Serie 1

| Rang | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| 1 | Wang Yang | CHN | 1:38.57 | Q, PR |
| 2 | Chaiwat Rattana | THA | 1:38.61 | Q |
| 3 | Ali Radi Arshid | QAT | 1:40.36 | Q |
| 4 | Rheed McCracken | AUS | 1:41.51 | q |
| 5 | Isaac Towers | GBR | 1:42.62 | q |
| 6 | Mohamad Othman | UAE | 1:44.88 | |

### Serie 2

| Rang | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| 1 | Walid Ktila | TUN | 01:44.60 | Q |
| 2 | Austin Smeenk | CAN | 01:44.91 | Q |
| 3 | Roberto Michel | MRI | 01:46.17 | Q |
| 4 | Gong Wenhao | CHN | 01:46.19 | |
| 5 | Henry Manni | FIN | 01:46.27 | |

## Finale

| Rang | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| | Austin Smeenk | CAN | 1:39.27 | |
| | Chaiwat Rattana | THA | 1:39.48 | |
| | Rheed McCracken | AUS | 1:40.13 | |
| 4 | Wang Yang | CHN | 1:40.14 | |
| 5 | Walid Ktila | TUN | 1:41.07 | |
| 6 | Isaac Towers | GBR | 1:41.68 | |
| 7 | Ali Radi Arshid | QAT | 1:41.84 | |
| 8 | Roberto Michel | MRI | 1:42.17 | SB |
* (en) uitslag finale
* (en) uitslag serie 1
* (en) uitslag serie 2