OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hartsvanger (boek)

Hartsvanger. Zeer verspreide geschriften is het in 1993 verschenen prozadebuut van vertaler en dichter Anneke Brassinga. Het boek telt vijf afdelingen met verschillende prozagenres en enkele gedichten.

## Inhoud

Het boek bestaat uit een inleiding en vijf afdelingen: 'Prematuur proza' bestaat uit de dagboeknotities van A. Tuinman, waarvan de oudste gedateerd is op 1967; 'Overtocht naar India' bestaat uit reisverslag, 'Geloof, hoop en liefde' bevat essays over auteurs die Brassinga vertaalde, Denis Diderot en Hermann Broch, en uit een nieuwe vertaling, namelijk van 'Ghostkeeper', een onvoltooid verhaal van Malcolm Lowry, dat vol staat met aantekeningen over hoe het verhaal verder moet; de afdelingen 'Knopen tellen' en 'Correspondenties' hebben een diverse inhoud.
Monologen, brieven, verhalen, vertalingen, pastiches. Er zijn essays over auteurs die Brassinga vertaalde, zoals Diderot en Hermann Broch, over het India van E.M. Forster, van wie Brassinga A Passage to India vertaalde. Pastiches zijn er op Vladimir Nabokov en zelfs op het vertalen van James Joyce.

## Receptie

Criticus Arnold Heumakers van de Volkskrant had moeite met het gebrek aan samenhang van de bundel, waarin Brassinga volgens hem gewoon al haar verspreide proza heeft gebundeld. Ook vindt hij dat het 'eenzelvige karakter' van sommige stukken de lezer weinig aanleiding geeft zich met de auteur of tekst te identificeren. In de soms 'zeer innerlijke monologen' krijgt de buitenwereld nauwelijks gestalte, andere stukken gaan vooral over Brassinga's passies en preoccupaties. Heumakers concludeert dat de samenhang bestaat uit een zelfportret van Brassinga zelf, die zich toont in haar hoedanigheid van vertaler, dichter, geliefde en verwarde geest. Ook T. van Deel in Trouw merkt het gebrek aan samenhang en het neigen naar een zelfportret op. Van Deel merkt op dat de afdeling 'Uit het dagboek van A. Tuinman al in de jaren zeventig in tijdschrift De Revisor verscheen. Hij meent dat passie de opvallendste drijfveer is die uit het werk oprijst, voor hem zelfs het sleutelwoord van de bundel, en dat de titel is gekozen om de dubbelzijdige verwijzing naar leven en dood: 'een hartsvanger is een speciaal type jachtmes, lang en aan het eind tweesnijdend, gebruikt op de hertejacht.'
In 1994 was Hartsvanger een van de 28 titels uit de voorselectie voor de AKO-Literatuurprijs.
* ↑ Heumakers (1993)
* ↑ Van Deel (1993)
* ↑ '"Doorsnee-lezers" kiezen winnaar AKO-literatuurprijs', de Volkskrant, 25 juni 1994
* Deel, T. van (1993). 'Een olifant heeft geen weet van de myriaden luizen die hem bevolken, Anneke Brassinga, "Hartsvanger."', Trouw, 6 mei 1993
* Heumakers, Arnold (1993). 'De vertaler als denkend lichaam: "Rijp" en "prematuur" proza van Anneke Brassinga.' de Volkskrant, 13 maart 1993
# Danny Scheepers

Danny Scheepers (Neerpelt, 3 augustus 1962) is een Belgisch dirigent, muziekpedagoog en trompettist.

## Loopbaan

Scheepers kreeg zijn eerste trompetlessen bij zijn ouders in de Muziekacademie Overpelt. In 1974 kwam hij het eerst met de blaasmuziek in contact binnen het fanfareorkest van het college te Hamont. Van begin aan was hij trompettist in het harmonieorkest van de Noordlimburgse Muziekacademie te België. Met dit orkest maakte hij diverse buitenlandse tournees.
Scheepers studeerde piano en muziekpedagogie aan het Lemmensinstituut te Leuven, hij behaalde er prijzen voor harmonie, contrapunt bij Jan Van der Roost en HaFa-directie bij Frans Violet en Karel De Wolf. Ook studeerde hij muziektherapie.
Als dirigent was hij achtereenvolgens verbonden aan de Koninklijke Fanfare de Veldbazuin, Nieuwrode en de Koninklijke Harmonie Sint-Catharina, Kortessem. Hij was ook dirigent bij de provinciale muziekkampen van Limburg en Brabant en het nationale muziekkamp in Vaalbeek. Vanaf 1997 tot 2005 was hij dirigent van de Koninklijke Fanfare de Verenigde Vrienden, Wolfsdonk. Sinds einde 1997 (tot in oktober 2015) nam hij ook de dirigeerstok op bij de Koninklijke Muziekvereniging Concordia, Londerzeel Malderen. Met dit korps werden resultaten bereikt op de provinciale en nationale Vlamo-wedstrijden in ere-afdeling en in internationaal verband werd tweemaal een gouden medaille behaald op het Wereldmuziekconcours van Kerkrade. Sinds november 2013 staat ook de KF Sint-Pietersvrienden Gijmel onder zijn leiding.
Voor Vlamo (Vlaamse Amateurmuziekorganisatie) fungeert Scheepers vaak als jurylid en als kwalitatief begeleider. Hij zetelt tevens in de provinciale en nationale artistieke commissie en in de repertoriumcommissie.
Scheepers is tevens werkzaam als docent muzikale opvoeding in het Sint-Albertuscollege te Haasrode.

## Externe link

* Biografie op de internetpagina van de Koninklijke Muziekvereniging Concordia, Londerzeel Malderen
# Joseph Malula

Joseph Albert Malula (Leopoldstad, 12 december 1917 – Leuven, 14 juni 1989) was een Congolese kardinaal. In 1964 werd hij aartsbisschop.

## Biografie

Joseph Malula werd geboren in de hoofdstad van het toenmalige Belgisch-Congo. Hij studeerde filosofie en theologie aan het grootseminarie. Hij was leraar aan het kleinseminarie van Bokoro van 1944 tot en met 1946. Op 9 juni 1946 werd hij door Joris Six tot priester gewijd en kreeg hij als eerste Congolees ook effectief de zielenzorg over een parochie. De energieke Malula genoot groot aanzien in Leopoldstad en erbuiten. Zich bewust van de culturele ontworteling veroorzaakt door het kolonialisme, droeg hij ertoe bij dat de kerk voldoende afstand nam van de machthebbers om haar legitimiteit te bewaren. De groep évolués rond Malula publiceerde in 1956 het Manifeste de conscience africaine, waarin ze hun bijval betuigden aan het Plan-Van Bilsen voor geleidelijke onafhankelijkheid. In 1964 werd hij aartsbisschop van Leopoldstad (het latere Kinshasa). In 1969 werd hij de eerste kardinaal van Zaïre. Malula was een pleitbezorger van de Zaïrese ritus, waarbij in de liturgie plaats wordt gemaakt voor de culturele gebruiken van Congo. Deze ritus werd in 1988 door het Vaticaan erkend. Hij werd begraven in de Notre Dame van Congo te Kinshasa.

## Wereldtentoonstelling

Op Expo 58, de wereldtentoonstelling van 1958 te Brussel, heerste er in het katholieke paviljoen veel fierheid over het missiewerk in tropisch Afrika. Malula was er een veel gevraagd spreker. Op 30 mei hield hij een toespraak, waarin hij zei: "Psychologisch gezien zouden de blanken de onafhankelijkheid een kwartier te laat willen geven, en de zwarten zouden die een kwartier te vroeg willen hebben. Opdat dit alles zich zou afspelen in eerbied voor wederzijdse rechten en in liefdadigheid, ware het beter dat de onafhankelijkheid te vroeg zou komen dan te laat. Te vroeg, dan zou zij een vreedzame co-existentie tussen blanken en zwarten alsook een gezonde samenwerking toelaten. Te laat, dan zijn het de meest ongelukkige gebeurtenissen die de meest catastrofale oplossingen zouden kunnen dicteren." Veel kolonialen namen hem deze woorden kwalijk.
* ↑ Emizet Francois Kisangani, Historical Dictionary of the Democratic Republic of the Congo. Fourth edition (New York: Rowman & Littlefield, 2016) p. 406
* ↑ Isidore Ndaywel è Nziem, "Aux origines de l'éveil politique au Congo belge: Une lecture du manifeste Conscience africaine (1956) cinquante ans après", in: Présence africaine, 2006, nr. 1, p. 127-144
* ↑ Bertrand Goethals, Harmonie en eigenheid, Kerk & Leven, 4 maart 2020
* 1 2 3 Congo '55-'65, van koning Boudewijn tot president Mobutu - Zana Aziza Etambala
* ↑ Notes à communiquer, 26 juin 1961, in: Papieren Terfve, CO/O1-3,CARCOB.
* Bibliothèque nationale de France: cb13178682z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119268833
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7245 8513
* Library of Congress Control Number: n85068909
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 302964673
* Système universitaire de documentation: 061482110
* Virtual International Authority File: 79417171
* WorldCat (via VIAF): 79417171
# Wolfhezerheide

De Wolfhezerheide, is een bos- en heidegebied ten zuiden van de Nederlandse plaats Wolfheze, het is sinds 1939 eigendom van Natuurmonumenten. Het natuurgebied is 264 hectare groot en bestaat behalve uit de heide van Laag Wolfheze en de Doorwerthseheide uit het Wolfhezerbos, oud bos met een gemengde boomgroei dat als bosreservaat wordt beheerd. Op de heide leven zes van de zeven in Nederland voorkomende reptielsoorten.
Het natuurgebied is cultuurhistorisch en archeologisch van belang. In de zandgrond bevinden zich de resten van het vroegere dorp Laag- of Oud-Wolfheze. Er zijn enkele monumentale prehistorische grafheuvels, een middeleeuwse landweer en de sporen van een Hessenweg aanwezig. Bij de Wolfhezerbeek die hier ontspringt en samen met de Heelsumse Beek water uit het heidegebied afvoert naar de Nederrijn staan enkele zeer oude eiken. Deze werden in de 19e eeuw door schilder Johannes Warnardus Bilders Wodanseiken genoemd en zijn in die tijd door verschillende kunstenaars geschilderd.
Ten noordwesten van de Wolfhezerheide ligt Rijksweg 50. Ter hoogte van de voormalige verzorgingsplaats Kabeljauw is in 2012 een ecoduct over de rijksweg gereed gekomen dat de naam Wolfhezerheide draagt, zoogdieren zoals het ree, reptielen als de gladde slang en de ringslang en andere soorten maken er gebruik van. Ernaast is een voorziening zodat ook wandelaars de snelweg kunnen passeren. Door het natuurgebied is een met blauwe pijlen gemarkeerde 4,5 km lange wandeling uitgezet.
Aan de zuidzijde wordt het gebied door de provinciale weg 225 afgescheiden van de Cardanusbossen.
* Gemeente Renkum: Landschap
* Rijkswaterstaat: A50: ecoduct Wolfhezerheide
# Liechtensteinklamm

De Liechtensteinklamm is een kloof gelegen in de Alpen ten zuiden van de Oostenrijkse stad Sankt Johann im Pongau, in de deelstaat Salzburg.

## Omschrijving

De diepte van de kloof is tot 300 meter, ontstaan doordat de Grossarler Ache, een zijriviertje van de Salzach, eeuwenlang de ondergrond geërodeerd heeft. De kloof heeft een lengte van circa 4000 meter, waarvan ongeveer 1000 meter toegankelijk is, en eindigt in een waterval. In 1875 was begonnen met het toegankelijk maken van de kloof, maar door geldgebrek werd gestopt met de werkzaamheden. Door een donatie van vorst Johannes II van Liechtenstein konden de werkzaamheden worden hervat en het jaar erop worden afgerond. Als dank werd de kloof naar de Liechtensteinse vorst vernoemd.

## Instorting in 2017

Op 27 mei 2017 stortte een gedeelte van de klamm in. Hierdoor was de klamm in 2017 en 2018 gesloten. Een projectteam informeerde de lokale overheid van St. Johann op maandag 14 mei 2018 over twee opties om de wandelroute te herstellen. De eerste optie was dat de wandelroute door de kloof helemaal gerestaureerd werd en tegen mogelijke steenslag werd beveiligd. Daarvoor zouden grote delen van de route moeten worden verbouwd. Dat zou het natuurlijke karakter van de tocht door de kloof echter niet ten goede komen. Bron: https://bergwijzer.nl/nieuws/liechtensteinklamm-in-oostenrijk-blijft-gesloten. De tweede optie was daarom een hangbrug die het eerste deel van de klamm overspande. Daardoor zou alleen maar de achterste deel van de Liechtensteinklamm door beton en ijzer beveiligd moeten worden.
In 2018 is men bezig met de configuratiemaatregelen. Na de officiële procedure moeten de tunnel- en galerijgebouwen worden gestart. Deze duren tot de lente. Daarna worden de algemene steenkloof en algemene onderhoudswerkzaamheden in de kloof uitgevoerd. Na voltooiing van dit werk worden de loopbrug en trappen vernieuwd en worden er extra veiligheidsnetten geïnstalleerd. Afhankelijk van het verloop van het werk of de weersomstandigheden, kan in de zomer van 2019 mogelijk een opening worden verwacht. Bron: https://bergwijzer.nl/nieuws/liechtensteinklamm-in-oostenrijk-blijft-gesloten
Na een sluiting van ruim 3 jaar en een investering van bijna 7 miljoen euro is de kloof sinds 11 juni 2020 weer open voor het grote publiek. De route is aangepast en een nieuwe wenteltrap, de 'helix', is het hoogtepunt van de wandeling.

## Externe link

* (de) (en) Liechtensteinklamm
# Elektronische Systeem voor Reisvergunningen

Het Elektronisch Systeem voor Reisvergunningen, Engels: Electronic System for Travel Authorization (ESTA), is het systeem voor de verstrekking van elektronische reisvergunningen voor het reizen naar of via de Verenigde Staten van Amerika. ESTA werd door het Amerikaanse Department of Homeland Security (ministerie van Binnenlandse Veiligheid) geïntroduceerd ter controle vooraf van reizigers naar de Verenigde Staten.
De grondslag voor het proces van controle was een wijziging van artikel 217 van de Immigration and Nationality Act van de Verenigde Staten. Als gevolg daarvan moest het Department of Homeland Security verbetering van de veiligheid van het Visa Waiver Program (VWP) realiseren. Hoofddoel van het ESTA-systeem is de gegevens van alle ESTA-geregistreerde reizigers voor vertrek te vergelijken met zogenoemde rechtshandhavingslijsten.
Voor personen met de Belgische of Nederlandse nationaliteit is de ESTA-vergunning twee jaar geldig, tenzij het paspoort eerder verloopt. De ESTA registratie kost, inclusief administratiekosten, 21 Amerikaanse dollar (2022). Op de officiële website kan met een creditcard/betaalpas of PayPal betaald worden.
In januari 2016 is er een extra restrictie opgelegd. Personen die op of na 1 maart 2011 in Iran, Irak, Libië, Noord-Korea, Somalië, Soedan, Syrië of Jemen zijn geweest, moeten voor een reis naar of via de Verenigde Staten altijd een volledig visum aanvragen. Deze bepaling geldt ook voor personen die een dubbele nationaliteit betreffende een van deze landen hebben. Eventuele eerder verleende ESTA-vergunningen voor deze personen werden ingetrokken.
Wanneer een persoon op of na 12 januari 2021 in Cuba is geweest, komt de persoon ook niet in aanmerking voor het Visa Waiver programma. Sinds deze datum is Cuba door de Verenigde Staten aangewezen als staatssponsor van terrorisme. Dit betekent dat er een visum via de Ambassade van de Verenigde Staten aangevraagd moet worden en er geen elektronische reistoestemming (ESTA) aangevraagd kan worden.
# Borgholms slott

Borgholms slott – kasteel Borgholm – ligt bij Borgholm op het Zweedse eiland Öland. Het kasteel zoals het er nu staat is een ruïne, verwoest door een brand in 1806.

## Geschiedenis

Borgholms slott werd voor het eerst genoemd in een document uit 1268, maar is waarschijnlijk van vroegere datum. Het kasteel werd gebouwd als verdedigingswerk tegen vijandige schepen uit de Baltische landen en als bescherming tegen de belangrijke handelsposten Kalmar en Köpingsvik.
In de 14e en 15e eeuw werden de versterkingen aan het kasteel verder uitgebreid, maar in 1461 werd het grotendeels verwoest door de troepen van de Deense koning Waldemar.
Ten tijde van de Unie van Kalmar was het kasteel dan van Zweden en dan weer van Denemarken. Berucht werd het kasteel door de bewoner Ivar Axelsson Tott, die vanuit het kasteel piraterij bedreef op de Oostzee. In 1487 werd het kasteel door Sten Sture de Oudere belegerd en Tott vluchtte.
Aan het einde van de 15e eeuw werd het kasteel opnieuw zwaar beschadigd en het was pas tijdens de regering van Johan III van Zweden dat een begin werd gemaakt met de wederopbouw. Deze herbouw was in renaissance-stijl.
Tijdens de Kalmaroorlog in 1613 werd het gebouw opnieuw beschadigd, en nadat het nog eenmaal werd opgebouwd onder Karel X Gustaaf van Zweden (nu in barokstijl), verloor het kasteel toch stilaan aan belang. In 1806 werd het gehele interieur van het kasteel verwoest en bleven alleen de versterkte staan. In 1929 is de ruïne uitgeroepen tot Nationaal Historisch Monument.

## Trivia

In het wapen van Borgholm vinden we nog steeds de herinnering aan het kasteel terug.
Op de binnenplaats worden concerten, theateroptredens en andere evenementen gehouden. De Zweedse popgroep Roxette nam hier zes muziekvideoclips op tijdens een concert in juli 1989:
* Dance Away
* Dangerous
* Cry
* Paint
* Listen to Your Heart
* Silver Blue
Vijf van deze nummers verschenen op het album Look Sharp!.

## Externe link

* (sv) Officiële website
# Ismanto Adna

Ismanto Adna is een Surinaams econoom en politicus. Van 2012 tot 2015 was hij minister van Sport- en Jeugdzaken als lid van Nieuwe Stijl KTPI (NSK).

## Biografie

Adna voltooide een studie bedrijfseconomie aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname en slaagde na een studie management & accounting met een MBA-titel aan de Maastricht School of Management. Hij werkte van 1985 tot 2012 bij De Surinaamsche Bank, waaronder in het laatste jaar als afdelingsmanager Accounting & Reporting.
Toen president Desi Bouterse in 2012 een van zijn vele reshuffles in zijn kabinet hield, volgde Adna Paul Abena op als minister van Sport- en Jeugdzaken. Volgens het Dagblad Suriname zou partijgenoot Oesman Wangsabesari in die jaren achter de schermen invloed hebben gehad op zijn beleid; zelf ontkende hij dit.
Tijdens de verkiezingen van 2015 kandideerde hij voor zijn partij NKS op nummer 6 van Wanica van de lijst van de NDP. Adna werd niet verkozen en verruilde hierna de politiek voor internationale handel horecaproducten met Indonesië. Tijdens een Algemene vergadering van Aandeelhouders (AvA) van Energiebedrijven Suriname volgde hij de nieuw benoemde minister Rabin Parmessar op als financieel directeur.
* ↑ Starnieuws, Aankomende minister Adna ontvouwt zijn plannen, 2 mei 2012
* ↑ Parbode, Het reshufflingbeleid van Bouterse: een overzicht, 6 juni 2018
* ↑ Dagblad Suriname, Sportminister Adna: ‘Wangsabesari heeft geen rol bij Sport- en Jeugdzaken’, 13 augustus 2013
* ↑ NDP, Kandidaat Wanica - Nr.6 Bambang Ismanto Adna, 1 mei 2015. Gearchiveerd op 9 augustus 2023.
* ↑ Starnieuws, Topchef Yudhi Harijono opent restaurant in Suriname, 14 februari 2018
* ↑ GFC, Ismanto Adna nieuwe financieel directeur EBS, 1 december 2018
# Advances in Difference Equations

Advances in Difference Equations is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen open access wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de wiskunde. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Adv. Differ. Equ-Ny. Het tijdschrift wordt uitgegeven door Springer Science+Business Media, en werd eerder uitgegeven door Hindawi Publishing Corporation. Het eerste nummer verscheen in 2004.
# Witbuikboomekster

De witbuikboomekster (Dendrocitta leucogastra) is een zangvogel uit de familie Corvidae (kraaien).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in zuidwestelijk India.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Witbuikboomekster op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Castello di Torrechiara

Het Castello di Torrechiara is een 15e-eeuwse burcht in de Italiaanse gemeente Langhirano. Langhirano is een stadje in de Apennijnen, en ligt in de provincie Parma van de regio Emilia-Romagna.
De burcht bevindt zich in de frazione Torrechiara. Het ligt bovenop een terrasvormige heuvel ten zuiden van de stad Parma, op een strategische locatie met uitzicht op de rivier de Parma in de vallei beneden. Het kasteel werd gebouwd tussen 1448 en 1460 in opdracht van Pier Maria II de' Rossi, de vierde graaf van San Secondo. De burcht is schatplichtig aan de bouwwerken van het huis van Sforza, met name het Castello Visconteo - Sforzesco di Novara. De burcht wordt sinds 2015 beheerd door de Polo Museale dell'Emilia Romagna.
# De drakenburcht

Tom Poes en de drakenburcht (in boekuitgaven/spraakgebruik verkort tot De drakenburcht) is het vijfde verhaal van de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. De eerste aflevering van het verhaal verscheen op 16 september 1941 en het liep tot 17 oktober 1941 in stroken in De Telegraaf.
Dit is het eerste verhaal waarin slot Bommelstein een rol speelt. Ook de Oude Schicht doet zijn intrede.

## Samenvatting

Op voorspraak van Liezelotje komt de rentmeester van de markies van Muizenis, Jonkheer Leegh van Hooft, naar het huisje van Tom Poes. De dochter van de markies meent namelijk dat Tom Poes overal raad op weet, ook nu haar vader spoorloos verdwenen is. Tom Poes zegt zijn hulp toe, waarop de rentmeester spoorslags vertrekt. Terwijl hij nog nadenkt hoe te beginnen, hoort hij geknal buiten. Op de drempel van zijn huisje ziet hij daarna heer Bommel staan in zijn geruite jas. Heer Bommel heeft een dertien jaar oude auto gekocht, de Oude Schicht. Met die auto wil hij een huis zoeken dat past bij zijn stand. Eigenhandig heeft heer Bommel de auto opgelapt.
Wanneer hun auto (de Oude Schicht) het begeeft, staan ze net bij een kasteel dat te huur staat, de drakenburcht. Heer Bommel wil dit kasteel kopen en ze gaan naar binnen om eens rond te kijken. Eenmaal binnen zien ze een zwevend dienblad vol met eten dat een luik binnen gaat. Ondanks bezwaren van heer Bommel, besluit Tom Poes om het luik te gaan onderzoeken. Ze treffen de markies van Muizenis aan, die gevangengenomen is door Hocus Pas. Ontsnappen blijkt echter niet zo gemakkelijk, want een draak bewaakt de enige uitgang. Uiteindelijk ontsnappen ze dankzij de verdwijnmantel van Hocus Pas, waarbij de draak versteent. De toverkracht van Hokus Pas verzwakt dusdanig dat de tovenaar naar de Zwarte Bergen moet vluchten.
Het lukt heer Bommel zijn Oude Schicht weer aan te slingeren. Eerst brengt hij Tom Poes naar huis en vervolgens de markies van Muizenis. Enkele weken later wordt Tom Poes met een koets door een lakei opgehaald om een feestmaaltijd te komen gebruiken bij de nieuwe heer van Bommelstein, heer Bommel. Ook de markies van Muizenis is uitgenodigd.

## Achtergrond

Heer Bommel krijgt het woongenot over de Drakenburcht (omgedoopt tot Bommel­stein) (zie aflevering 139-140), maar het kasteel was eerst te huur (aflevering 118). Onduidelijk is of hij huurder is geworden of dat hij de eigenaar ervan heeft overtuigd om alsnog te verkopen. Onduidelijk is ook of Hocus Pas eigenaar van het kasteel was of dat hij het kraakte. In het eerste geval kan de naam verwijzen naar de draak die hij in het kasteel hield.

## Voetnoot/Bronnen

* ↑ https://www.heerbommel.info/verhalen/heer-bommel-tom-poes/tom-poes-en-de-drakenburcht
* ↑ https://delpher.nl/nl/kranten/results?query=Tom+Poes+de+drakenburcht&page=1&coll=ddd.
# Weisenheim am Sand

Weisenheim am Sand is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Bad Dürkheim. Weisenheim am Sand telt 4.302 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Freinsheim.

## Bekende inwoner

* Hugo Simon, springruiter
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Altleiningen · Bad Dürkheim · Battenberg · Bissersheim · Bobenheim am Berg · Bockenheim an der Weinstraße · Carlsberg · Dackenheim · Deidesheim · Dirmstein · Ebertsheim · Ellerstadt · Elmstein · Erpolzheim · Esthal · Forst an der Weinstraße · Frankeneck · Freinsheim · Friedelsheim · Gerolsheim · Gönnheim · Großkarlbach · Grünstadt · Haßloch · Herxheim am Berg · Hettenleidelheim · Kallstadt · Kindenheim · Kirchheim an der Weinstraße · Kleinkarlbach · Lambrecht · Laumersheim · Lindenberg · Meckenheim · Mertesheim · Neidenfels · Neuleiningen · Niederkirchen bei Deidesheim · Obersülzen · Obrigheim · Quirnheim · Ruppertsberg · Tiefenthal · Wachenheim an der Weinstraße · Wattenheim · Weidenthal · Weisenheim am Berg · Weisenheim am Sand