OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vinko Gorenak

Vinko Gorenak (Boharina pri Zrečah, 15 december 1955) is een voormalig Sloveens politicus en politieagent. Hij was minister van Binnenlandse Zaken van 2012 tot 2013 in de regering Janša II. Hij is sinds 1999 lid van de Sloveense Democratische Partij.

## Biografie

Vinko Gorenak werd in 1955 geboren in Boharina, een dorp in de gemeente Zreče. Hij liep school aan de Pedagogisch academie in Maribor. In 1983 studeerde hij af aan de Hogeschool voor Werkorganisatie in Kranj. Tussen 1982 en 1989 was hij werkzaam bij de politie in Celje. In 1990 verhuisde hij naar Ljubljana, waar hij werkte tot 1995 als adviseur voor de minister van Binnenlandse Zaken.
In 1991 behaalde hij zijn master in Kranj met zijn thesis "Invloed van de opleidingsresultaten van de politieacademie op de arbeidsproductiviteit van politieagenten". Van 1994 af was hij actief als hoogleraar aan de universiteiten van Ljubljana en Maribor. In 2003 verdedigde hij met succes zijn proefschrift "Invloed van managers op de prestaties van politieagenten".
Tussen 2004 en 2008 bekleedde hij de functie van staatssecretaris in het kabinet van de minister van Binnenlandse Zaken. In 2008 werd hij verkozen in het Sloveens parlement. Hij werd later twee keer herverkozen; in 2011 en 2014. Op 10 februari 2012 werd hij benoemd tot minister van Binnenlandse Zaken. Op 27 februari 2013 viel de regering Janša II na een motie van wantrouwen. De positie van de premier kwam onder druk te staan na een rapport van de Commissie voor Corruptiepreventie, waarin stond dat Janez Janša zijn vermogen met 210 duizend euro onverklaarbaar had verhoogd en meerdere overtredingen had begaan bij het aangeven van zijn vermogen.
In 2018 ging hij voor de eerste keer met pensioen, maar in 2020 maakte hij een comeback als staatssecretaris in het kabinet van Janez Janša tijdens diens derde termijn. In 2022 ging hij definitief met pensioen.
* ↑ DZ - Poslanci V. www.dz-rs.si. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ DZ - poslanci - mandat VI. www.dz-rs.si. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ DZ - Poslanci VII. www.dz-rs.si. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ (sl) Politična zgodovina: V državnem zboru padel Janša, še v skupščini Peterle. vecer.com. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ (sl) O meni – dr. Vinko Gorenak (7 augustus 2020). Geraadpleegd op 11 januari 2025.
# Johann Michael Fischer

Johann Michael Fischer (Burglengenfeld, 18 februari 1692 – 6 mei 1766) was een 18e-eeuws Duits barokarchitect. Hij is gekend vanwege verschillende kerken en abdijen in rococostijl die hij in Beieren bouwde.

## Bekende bouwwerken

* Sint-Joriskerk (München)
* Kloosterkerk Sint-Anna in het Lehel
* Klooster Marienmünster (Dießen) in Dießen am Ammersee
* ↑ https://www.oxfordreference.com/display/10.1093/oi/authority.20110803095820327
* Bibliothèque nationale de France: cb15069134v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118533355
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6677 6742
* Library of Congress Control Number: n82106726
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20030320007
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 119760665
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MILV280190
* Système universitaire de documentation: 070509263
* Union List of Artist Names: 500023197
* Virtual International Authority File: 54939787
* WorldCat (via VIAF): 54939787
# Pyrausta rubritinctalis

Pyrausta rubritinctalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Syllythria rubritinctalis door William Warren in een publicatie uit 1895.
De soort komt voor in India (Meghalaya).
# Euoplos

Euoplos is een geslacht van spinnen uit de familie van de Idiopidae (Valdeurspinnen).

## Soorten

* Euoplos bairnsdale (Main, 1995)
* Euoplos ballidu (Main, 2000)
* Euoplos booloumba Wilson & Rix, 2021
* Euoplos cornishi Rix, Wilson & Harvey, 2019
* Euoplos crenatus Wilson, Rix & Raven, 2019
* Euoplos dignitas Rix & Wilson, 2023
* Euoplos eungellaensis Wilson, Harvey & Rix, 2022
* Euoplos festivus (Rainbow & Pulleine, 1918)
* Euoplos goomboorian Wilson, Rix & Raven, 2019
* Euoplos grandis Wilson & Rix, 2019
* Euoplos hoggi (Simon, 1908)
* Euoplos inornatus (Rainbow & Pulleine, 1918)
* Euoplos jayneae Wilson & Rix, 2021
* Euoplos kalbarri Rix, Wilson & Harvey, 2019
* Euoplos mcmillani (Main, 2000)
* Euoplos ornatus (Rainbow & Pulleine, 1918)
* Euoplos raveni Wilson & Rix, 2021
* Euoplos regalis Wilson & Rix, 2021
* Euoplos saplan Rix, Wilson & Harvey, 2019
* Euoplos schmidti Wilson & Rix, 2021
* Euoplos similaris (Rainbow & Pulleine, 1918)
* Euoplos spinnipes Rainbow, 1914
* Euoplos thynnearum Wilson, Rix & Raven, 2019
* Euoplos turrificus Wilson, Rix & Raven, 2019
* Euoplos variabilis (Rainbow & Pulleine, 1918)
# Nicolaas Jouwe

Nicolaas Jouwe (24 november 1923 – Jakarta, 16 september 2017) was een Papoealeider die in 1961 tot vicevoorzitter van de Nieuw-Guinea Raad in toenmalig Nederlands-Nieuw-Guinea werd gekozen.
Aangezien de voorzitter een koloniaal bestuurder uit Nederland was, was Jouwe de hoogstgeplaatste Papoea in de kolonie. Zijn leiderschap was echter van korte duur, want in oktober 1962 werd de Nederlandse kolonie overgedragen aan de Verenigde Naties onder de zogenaamde United Nations Temporary Executive Authority, die echter in mei 1963 het gezag al overdroeg aan Indonesië. Jouwe verruilde uit protest zijn vaderland voor een rijtjeshuis in Delft, waar hij tot 2010 in ballingschap zou wonen.
In oktober 2008 werd bij de IKON de documentaire Koning zonder land uitgezonden over Jouwe. In deze documentaire van Babette Niemel hield Jouwe nog vol dat hij nooit terug zou keren naar Nieuw-Guinea zolang het land onder Indonesisch bestuur viel. In januari 2009 kreeg hij echter een uitnodiging van de Indonesische regering voor een bezoek aan het land, die hij aanvaardde. In maart 2009 bezocht Jouwe voor het eerst in bijna vijftig jaar zijn geboortegrond, samen met zijn zoon Nico en dochter Nancy. Over deze reis maakte dezelfde regisseur de vervolgdocumentaire Land zonder koning.
In zijn hoedanigheid van vicevoorzitter presenteerde Jouwe de door hem ontworpen Morgenstervlag voor Westelijk Nieuw Guinea.
In 2010 ging Jouwe definitief terug naar zijn geliefde Nieuw-Guinea om er te sterven. Uiteindelijk bleef hij echter in Jakarta, waar hij na zeven jaar stierf op 93-jarige leeftijd. Pas na zijn dood voltooide hij de thuisreis, om in zijn geboortedorp Kayu Pulau te worden begraven.
# Daniel Yáñez

Daniel Yáñez Barla (Cádiz, 28 maart 2007) is een Spaans voetballer die bij voorkeur als vleugelspeler speelt. Hij speelt bij Real Madrid.

## Clubcarrière

In 2023 tekende Yáñez zijn eerste profcontract bij Real Madrid. In 2024 debuteerde hij voor Real Madrid Castilla en de UEFA Youth League. In december 2024 trainde hij voor het eerst mee met het eerste elftal. Op 7 december 2024 debuteerde de Spanjaard in La Liga tegen Girona.
# Joseph de Maistre

Joseph, graaf de Maistre (Chambéry, 1 april 1753 – Turijn, 26 februari 1821) was een Savoyaards politicus, schrijver en filosoof, die beschouwd wordt als een van de intellectuele grondleggers van de Franse contrarevolutie.

## Leven

Joseph de Maistre werd geboren in 1753 in Chambéry in Savoye, dat toen nog samen met Piëmont en Sardinië een onafhankelijk koninkrijk vormde en stamde uit een adellijke familie. Zijn vader, François-Xavier Maistre, die president was van de Senaat van Savoye, gaf hem een christelijke opvoeding en hij werd opgeleid bij de Jezuïeten. Meteen na zijn studies, op twintigjarige leeftijd, begon hij aan een carrière in de magistratuur. In 1788 werd hij senator. In 1793, na het binnenvallen van de Franse troepen in Savoye, volgde hij zijn koning in ballingschap naar Sardinië. Tijdens deze eerste periode van de Franse Revolutie schreef hij verscheidene politieke werken, waaronder Considérations sur la France, waarin hij een oordeel velde over de situatie van Frankrijk, zonder ooit Frankrijk te hebben bezocht.
In 1803 werd hij naar Sint-Petersburg afgevaardigd als Savoyaans diplomaat. Daar publiceerde hij in 1810 zijn Essai sur le principe générateur des institutions politiques, een werk over sociale politiek.
In 1816 bezocht de Maistre dan uiteindelijk Frankrijk. Men onthaalde hem met veel bewondering, want hij had twintig jaar daarvoor de Restauratie in Frankrijk voorspeld. Hoewel hij zeer gelukkig was met deze ontwikkeling, rustte de Maistre niet op zijn lauweren en publiceerde hij nog enkele ophefmakende geschriften: Du Pape (1819) en Les Soirées de Saint-Pétersbourg (1821). Dit waren werken waarin hij zijn laatste gedachten over de christelijke maatschappij, de Kerk en de Voorzienigheid neerschreef.
Joseph de Maistre overleed op 26 februari 1821.

## Zijn gedachtegoed

Joseph de Maistre was een van de voornaamste intellectuele tegenstanders van de Franse Revolutie. Men kan hem beschouwen als de theoreticus van het reactionaire denken, van de christelijke contra-revolutie. Voor hem was de Franse revolutie een ramp van historische omvang, waarvan hij in Considérations sur la France, hoofdstuk IV zei dat ze radicaal slecht was ("elle est mauvaise radicalement"). De Maistre kantte zich ook tegen het rationalisme van de 18e eeuw en de schrijvers van de Encyclopédie. Hij stelde daar het gezond verstand, religie en de ongeschreven wetten tegenover. Hij was bijgevolg ook tegen de idee van de rechten van het individu, die zo werden opgehemeld door de verdedigers van de Revolutie.
De Maistre was voorstander van een ultramontane theocratie en plaatste het menselijk gezag volledig onder de onbeperkte macht van de goddelijke Voorzienigheid. Slechts één orde, zowel op politiek als op sociaal vlak, komt overeen met de wetten van het universum: de koninklijke orde, gebaseerd op een dynastie.

## Werken

* Considérations sur la France (1796)
* Essai sur le principe générateur des institutions politiques (1810)
* Du Pape (1819)
* De l'Eglise gallicane (1821)
* Les Soirées de Saint-Pétersbourg ou Entretiens sur le gouvernement temporel de la Providence (1821), postuum uitgegeven.
# Gaius (geslacht)

Gaius is een spinnengeslacht uit de familie van de valdeurspinnen (Idiopidae).

## Soorten

* Gaius aurora Rix, Raven & Harvey, 2018
* Gaius austini Rix, Raven & Harvey, 2018
* Gaius cooperi Rix, Raven & Harvey, 2018
* Gaius hueyi Rix, Raven & Harvey, 2018
* Gaius humphreysi Rix, Raven & Harvey, 2018
* Gaius mainae Rix, Raven & Harvey, 2018
* Gaius tealei Rix, Raven & Harvey, 2018
* Gaius villosus Rainbow, 1914
* ↑ Rainbow, W. J. (1914) Studies in the Australian Araneidae. No. 6. The Terretelariae. Records of the Australian Museum 10: 187-270.
# Gereformeerde kerk (Vrijhoeve-Capelle)

De Gereformeerde Kerk is een protestants kerkgebouw in de plaats Vrijhoeve-Capelle in de Nederlandse gemeente Waalwijk. De kerk is gelegen aan de Heistraat 4.

## Geschiedenis

De Afscheiding van 1834 vond ook in Sprang-Capelle plaats. In 1841 werd een boerderij aan de Hogevaart aangekocht. Men noemde zich aanvankelijk een Christelijke Afgescheidene Gemeente en vanaf 1869 de Christelijke Gereformeerde Kerk. In 1884 werd een nieuw kerkgebouw aan de Heistraat te Vrijhoeve-Capelle betrokken. De oude kerk werd gesloopt. In 1892 ging men over naar de Gereformeerde Kerken in Nederland. Ook in Sprang was er een Gereformeerde kerk. Samenwerking tussen beide kerkelijke gemeenten kwam nauwelijks van de grond, maar toen beide gemeenten te klein waren geworden ging men in 1973 toch samenwerken en in 1992 werd de Gereformeerde kerk van Sprang afgestoten en kwam men voortaan samen bijeen in de kerk van Vrijhoeve-Capelle.
In 1997 werd het gebouw in Sprang verkocht, terwijl dat in Vrijhoeve-Capelle werd uitgebreid met twee vleugels.
In 2004 werd dit een PKN-kerk van Gereformeerde signatuur.

## Gebouw

Het betreft een neogotische zaalkerk van 1884 met rechthoekige plattegrond. De voorgevel toont neoclassicistische stijlelementen zoals een driehoekig fronton en pilasters. Boven de voorgevel verheft zich een open dakruiter.
Het orgel is afkomstig uit Wales en werd in 1983 in gebruik genomen. Het werd gebouwd in 1894 door de firma P. Conacher & Co.
De kerk is geklasseerd als rijksmonument.
* Monumentenregister
* ReliWiki
# Haagse Sociale Academie

De Haagse Sociale Academie was een Nederlandse opleiding voor hoger beroepsonderwijs in de maatschappelijke sector.
In 1957 werd door vertegenwoordigers van een aantal samenwerkende protestantse kerken in Den Haag de Oecumenische School voor Maatschappelijk Werk opgericht. Aanvankelijk richtte de opleiding zich op de beroepsmatige vorming van maatschappelijk werkers. Later vond er een verbreding plaats naar andere werkvormen, zoals het cultureel werk en het opbouwwerk. De naam werd in 1960 gewijzigd in Haagse Sociale Academie (HSA). Deze sociale academie kende studierichtingen als maatschappelijk werk, cultureel werk, personeelswerk en inrichtingswerk. Theoretische inzichten uit de Verenigde Staten, onder meer het social casework, het social groupwork en de community organisation, werden vertaald naar de Nederlandse situatie.
De Academie werd in 1957 geopend door de toenmalige burgemeester Kolfschoten van Den Haag, die in zijn openingswoorden wees op de nieuwe wetenschappelijke inzichten over het maatschappelijk werk. De nieuw opgerichte academie was gehuisvest in de Tweede Sweelinckstraat. De eerste directeur was ds. P. Roest. Samen met een van de oprichters, de econoom Harry de Lange, schreef hij in 1960 Het sociale denken in de oecumene: Plaats en taak van de Haagse Sociale Academie. In 1965 werd de nieuwbouw aan de Saffierhorst in de wijk Mariahoeve betrokken. De academie kende naast volledige dagopleidingen, ook zogenaamde urgentieopleidingen, later parttimeopleidingen of deeltijdopleidingen genoemd. Deze laatste vorm van onderwijs bood niet gekwalificeerde werknemers in de sociale sector de mogelijkheid om alsnog een beroepskwalificatie te behalen.
In 1987 fuseerde de Haagse Sociale Academie met de andere sociale academie in Den Haag, de Katholieke Sociale Academie. Tegelijkertijd ging de gefuseerde organisatie op in de sector Gezondheidszorg, Gedrag en Maatschappij van de nieuw gevormde Haagse Hogeschool. In 2002 worden dit twee afdelingen binnen de hogeschool, de afdeling Culturele Maatschappelijke Vorming (CMV)/Maatschappelijk Werk en Dienstverlening (MWD) en de afdeling Sociaal Pedagogische Hulpverlening (SPH). Sinds 2005 zijn deze maatschappelijke opleidingen ondergebracht in de Academie voor Sociale Professies van de Haagse Hogeschool.
* ↑ Het is een prachtig beroep, wanneer het uitgeoefend wordt met die wetenschappelijke ondergrond, die dilettantisme - hoe goed ook bedoeld - uitsluit. (Burgemeester Kolfschoten in openingsrede, in: Vaan, M. blz. 8)
* ↑ Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG)
* Vaan, W. de Vijfentwintig jaar Haagse Sociale Academie, geschiedenis van bestuur en organisatie (1982), uitg. Haagse Sociale Academie, Den Haag
* Riethof, Rolf (et al.) Bevlogen en professioneel: Een halve eeuw sociale opleidingen in Den Haag (2009) uitg.Ruward, Den Haag, ISBN 9789071167096
# Lien Vos-van Gortel

Maria Wesselina Margaretha (Lien) Vos-van Gortel (Abcoude, 2 november 1931 – Utrecht, 10 juni 2023) was een Nederlands politicus voor de VVD. Zij was de eerste vrouwelijke burgemeester van Utrecht.

## Carrière

Lien van Gortel werd geboren als dochter van een huisarts. Ze ging naar het Amsterdams Lyceum in Amsterdam, waar ze haar gymnasium-b diploma behaalde en studeerde geneeskunde aan de Gemeentelijke Universiteit te Amsterdam.
Ze werd eerst wethouder van Financiën te Den Haag. Van 1 september 1970 tot 1 april 1981 was ze gemeenteraadslid in deze stad, van 3 september 1974 tot 1 april 1981 wethouder. Vervolgens was ze burgemeester van Utrecht, van 1 april 1981 tot 1 oktober 1992 en lid van de Raad van State, van 1 oktober 1992 tot 1 december 2001.

### Onderscheidingen

Op 29 april 1988 werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

## Privé

Lien Vos trouwde op 16 maart 1957 met Jan Eling Vos (1927-2002) en kreeg drie zoons. Ze overleed op 91-jarige leeftijd.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Robert van de Griend, De daadkracht van burgemeester Lien Vos-van Gortel (91) maakte van Utrecht een grote stad. de Volkskrant (13 juni 2023). Geraadpleegd op 1 september 2023.
* ↑ Oud-burgemeester Lien Vos-van Gortel (91) overleden. Gemeente Utrecht. Gearchiveerd op 12 juni 2023. Geraadpleegd op 13 juni 2023.
* ↑ Oud-burgemeester Lien Vos-van Gortel. Aggeloo. Geraadpleegd op 13 juni 2023. Gearchiveerd op 14 juni 2023.
* ↑ Familiebericht NRC, 17 juni 2023. Gearchiveerd op 16 juni 2023.
* Parlement.com: vg09llyjdrxx
# Dirk Meynendonckx

Dirk Meynendonckx, Mortsel 11 oktober 1961, is een acteur uit Vlaanderen. Hij heeft onder andere in Het Park, Wittekerke en Pa heeft een lief gespeeld en vertolkte van 1997 tot 2007 de rol van FAIC algemeen directeur René d'Hollander in de soap Familie. Hij was lange tijd regisseur van deze serie.
# Station Wylam

Wylam is een spoorwegstation van National Rail in Wylam, Tynedale in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail. Het station is Grade II* listed
# Madagaskarparadijsmonarch

De Madagaskarparadijsmonarch (Terpsiphone mutata) is een zangvogel uit de familie Monarchidae (monarchen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op Madagaskar en de Comoren en telt vijf ondersoorten:
* T. m. mutata: Madagaskar.
* T. m. pretiosa: het eiland Mayotte in de oostelijke Comoren.
* T. m. vulpina: het eiland Anjouan in de centrale Comoren.
* T. m. voeltzkowiana: het eiland Mohéli in de westelijk-centrale Comoren.
* T. m. comorensis: het eiland Grande Comore in de westelijke Comoren.
Een Madagaskarparadijsmonarch was te zien in de tweede aflevering van de Britse natuurfilmdocumentaireserie Madagascar.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als wijdverspreid en algemeen op Madagaskar. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Madagaskarparadijsmonarch op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Abraham Fresco

Abraham Fresco (Den Haag, 20 juni 1903 - Auschwitz, 19 november 1942) was een Nederlands kunstschilder en Joods slachtoffer van de Holocaust. Werk van Fresco is te zien in het Joods Museum en duikt verder regelmatig op tijdens veilingen.

## Leven en werk

Fresco was de zoon van Leon Fresco en Margaretha Blitz. Hij had een broer en een zus, Simon en Annie. Al op de lagere school viel zijn tekentalent op en op advies van zijn onderwijzers ging hij naar de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag. Later bezocht hij de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten te Amsterdam, waar hij les kreeg van Johannes Hendricus Jurres, Antoon Derkinderen en Nicolaas van der Waay. Vervolgens vestigde hij zich als kunstschilder terug in Den Haag.
In 1928 trok Fresco de aandacht toen het Joodse weekblad "De Vrijdagavond" aandacht besteedde aan zijn werk in een artikel van Michel Danvers. Danvers omschreef hem als een zeer bescheiden, serieuze, hardwerkende jongeman, zich bewust van zijn tekortkomingen, en met niets van het snobisme van jonge kunstenaars. Hij voorspelde Fresco een grote toekomst.
Fresco werkte aanvankelijk als portretschilder, maar legde zich vervolgens steeds nadrukkelijker toe op genrestukken, landschappen, stillevens en vooral stadsgezichten. Hij werkte vaak in Scheveningen en Den Haag, maar ook in andere plaatsen in Nederland en België. Daar schilderde hij zowel verstilde pleinen als bruisende winkelstraten en voorstellingen van volksfeesten, steeds gekenmerkt door een krachtige, impressionistische penseelvoering en een opvallend sterk coloriet.
Fresco trouwde in 1928 met Debora Engelsman, met wie hij in 1929 een dochter kreeg: Marga. Als Joden werd het hele gezin in 1942 opgepakt en op transport gesteld. Op 19 november 1942 werden ze gedrieën in Auschwitz vermoord.

## Galerij

* Kermis
* Jonge vrouw met sigaret
* Bloementuin in een hofje
* Onder de parasol, Scheveningen
* Stadsgrachtje, Brugge
* Binnenplaatsje met volière
* Grachtje met wandelaars, Delft
* Bloemenmarkt op de Dam
* In de stationswachtkamer
* Maskerade

## Literatuur

* Pieter A. Scheen: Lexicon Nederlandse beeldende kunstenaars, 1750-1950, Den Haag, 1969, lexicon, deel I.
# Knooppunt Emmeloord

Het Knooppunt Emmeloord is een Nederlands verkeersknooppunt voor de aansluiting van de A6 en de N50, nabij Emmeloord (woonwijk 'De Zuidert').
Dit knooppunt is geopend in de jaren zeventig. Het is een klaverturbine met een vervormde lus. Op het eerste gezicht heeft het daardoor wat weg van een trompetknooppunt. Het is een opmerkelijk knooppunt omdat de weg, in de rijrichting van Lelystad naar Lemmer, bij Emmeloord een scherpe bocht naar het noorden maakt. Oorspronkelijk was het de bedoeling de A6 in een rechte lijn door te trekken richting Oosterwolde, om bij de Groningen aan te sluiten op het bestaande rijkswegennet. Dit is niet uitgevoerd vanwege lastige tracékeuzes en bestaande waardevolle natuurgebieden.
Na een forse reconstructie in 2006 zijn, door een spectaculair toenemende verkeersdruk, de wegen van Lemmer naar Lelystad en vice versa met dubbele rijstroken en lichtmasten uitgevoerd.
Op 25 september 2009 kwam dit knooppunt in het nieuws doordat er bij een politiecontrole van de 6400 passerende voertuigen er 1200 geflitst waren door een te hoge snelheid.

## Richtingen knooppunt

Aansluitende wegen :
| | richting Emmeloord / Lemmer / Joure |
| richting Emmeloord-West / Lelystad / Almere / Muiderberg | |
| | richting Ens / Kampen / Zwolle / Arnhem / Eindhoven |
Almere · Amstel · Arnestein · Assen · Azelo · Badhoevedorp · Bankhoef · Batadorp · Beekbergen · Benelux · Beverwijk · Bodegraven · Boterdiep · Buren · Burgerveen · Coenplein · De Baars · De Hoek · De Hogt · De Nieuwe Meer · De Poel · De Punt · De Stok · Deil · Diemen · Drachten · Drie Klauwen · Eemnes · Ekkersweijer · Emmeloord · Empel · Euvelgunne · Everdingen · Ewijk · Galder · Gooimeer · Gorinchem · Gouwe · Grijsoord · Hattemerbroek · Heerenveen · Hellegatsplein · Het Vonderen · Hintham · Hoevelaken · Hofvliet · Holendrecht · Holsloot · Hoogeveen · Hooipolder · IJmuiden (niet officieel) · Joure · Julianaplein · Kerensheide · Kethelplein · Klaverpolder · Kleinpolderplein · Kooimeer · Kruisdonk · Kunderberg · Lankhorst · Leenderheide · Lunetten · Maanderbroek · Markiezaat · Muiderberg · Neerbosch · Noordhoek · Ommedijk · Oud-Dijk · Oudenrijn · Paalgraven · Princeville · Prins Clausplein · Raasdorp · Reitdiep · Ressen · Ridderkerk · Rijkevoort · Rijnsweerd · Rottepolderplein · Rozenburg · Sabina · Sint-Annabosch · Stelleplas · Slufter · Ten Esschen · Terbregseplein · Tiglia · Vaanplein · Valburg · Velperbroek · Velsen · Vlaardingen · Vught · Waterberg · Watergraafsmeer · Werpsterhoek · Westerlee · Ypenburg · Zaandam · Zaarderheiken · Zonzeel · Zoomland · Zuidbroek · Zurich Geplande knooppunten: De Liemers · Zestienhoven Voormalige knooppunten: Bocholtz · Ekkersrijt · Europaplein (Groningen) · Europaplein (Maastricht) · Lindenholt