OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Yarmouth (Wight)

Yarmouth (Nederlands, verouderd: Jarmuiden) is een civil parish aan de noordkust van het Britse eiland Wight. De civil parish telt 865 inwoners. De plaats heeft echter de status van town (stad) op basis van de stadsrechten die het in 1135 kreeg van de toenmalige heer van Wight en het belang dat het sindsdien had als markt- en havenplaats. De stadsrechten waren sindsdien zes keer bevestigd en herzien door de Engelse koningen. Tegenwoordig geldt Yarmouth als een van de twee of drie kleinste 'steden' van Engeland.
Bij Yarmouth mondt de Westelijke Yar, een kleine zeearm, uit in de Solent, de zeestraat tussen Wight en het Engelse 'vasteland'. De huidige naam (letterlijke 'monding van de Yar') berust echter kennelijk op volksetymologie want uit de 10e eeuw is de naam Eremue of Ermud bekend, wat 'modderige zeearm' betekende. Na een bloeiperiode in de 12e en 13e eeuw, toen het als een van de drie belangrijkste havens van Zuid-Engeland gold, had Yarmouth vanaf de 14e eeuw regelmatig te lijden onder Franse invallen. In 1547, drie jaar na weer een Franse inval, werd daarom bij de haven het nu nog bestaande Yarmouth Castle gebouwd, eigenlijk geen kasteel maar een klein fort (of blokhuis) met een groot platform voor kanonnen, die het scheepvaartverkeer over de Solent controleerden.
De Engelse vorsten namen in de loop van de eeuwen verschillende maatregelen om Yarmouth tegen de ondergang te beschermen, perioden van bloei en neergang bleven elkaar afwisselen. Overigens is het aantal inwoners nooit groter dan een paar honderd geweest. In 1295 (een van de bloeiperioden) kreeg Yarmouth het recht om een vertegenwoordiger (vanaf 1640 twee vertegenwoordigers) naar het Engelse parlement te sturen, waarmee het de status van borough kreeg. Het behield dit recht tot de kiesrechtherziening van 1832, toen het tot 'rotten borough' werd bestempeld. De 19e eeuw was wel een nieuwe bloeiperiode, er werd een veerdienst ingesteld en er werden een brug over de Yar, een golfbreker, een scheepspier en een spoorlijn (in 1953 weer gesloten) aangelegd. Het aantal inwoners steeg van 567 in 1841 naar 948 in 1901. Sindsdien is het inwonertal weer iets gedaald.
* ↑ Ian Dallison, A Timeline History of Yarmouth. Gearchiveerd op 21 september 2015. Geraadpleegd op 30 augustus 2014.
* ↑ Verschillende websites noemen Yarmouth de op-een-na kleinste town, maar er zijn twee plaatsen die zowel town-status als een kleiner inwonertal claimen, te weten Manningtree en Fordwich.
Arreton · Bembridge · Brading · Brighstone · Calbourne · Chale · Cowes · East Cowes · Fishbourne · Freshwater · Gatcombe · Godshill · Gurnard · Havenstreet and Ashey · Lake · Nettlestone and Seaview · Newchurch · Newport · Niton and Whitwell · Northwood · Rookley · Ryde · Sandown · Shalfleet · Shanklin · Shorwell · St Helens · Totland · Ventnor · Whippingham · Wootton Bridge · Wroxall · Yarmouth
# Wouter Degroote

Wouter Degroote (28 januari 1978) is een Belgische voormalig voetballer.

## Carrière

Degroote speelde in de jeugd van KWIK Eine en KAA Gent. Al snel brak hij door bij de lokale club van Eine, om nadien de overstap te maken naar het nationale voetbal bij Zultse VV. Nadien speelde Degroote bij de fusieclub Zulte Waregem. De transfer naar FC Dender EH zorgde voor een deelname aan de eindronde in 3de nationale (uitgeschakeld door OH Leuven, en nadien 2 kampioenstitels na elkaar (3de klasse en kampioen in 2de klasse). Nadien volgden nog Eendracht Aalst, KSV Oudenaarde en Wetteren-Kwatrecht.
Nadien startte Degroote zijn trainerscarrière bij KWIK Eine. Hij promoveerde via de eindronde in 2de provinciale. Nadien volgden nog omzwervingen bij SV Zulte Waregem (U16), KV Kortrijk (U12), Nokere-Kruishoutem (3de & 2de provinciale), KSV Oudenaarde & Olsa Brakel.
# Prenčov

Prenčov (Hongaars: Berencsfalu) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Banská Štiavnica. Prenčov telt 605 inwoners.
Baďan · Banská Belá · Banská Štiavnica (hoofdstad) · Banský Studenec · Beluj · Dekýš · Ilija · Kozelník · Močiar · Počúvadlo · Podhorie · Prenčov · Svätý Anton · Štiavnické Bane · Vysoká
# Fred M. Vinson

Frederick "Fred" Moore Vinson (Louisa, Kentucky, 22 januari 1890 – Washington D.C., 8 september 1953) was de dertiende Opperrechter (Chief Justice) van het Amerikaanse Hooggerechtshof.
Vinson zetelde twaalf jaar, van 1924 tot 1929 en van 1931 tot 1938, als volksvertegenwoordiger voor Kentucky in het Amerikaans Huis van Afgevaardigden. Hij was lid van de Democratische Partij. In 1937 maakte hij de overstap van wetgevende naar rechterlijke macht en werd hij door president Franklin Delano Roosevelt benoemd als rechter bij het Hof van Beroep voor het circuit van het District of Columbia. In 1943 maakte hij de overstap naar de uitvoerende macht en werd hij directeur van het Office of Economic Stabilization. Van 1945 tot 1946 was hij Amerikaans minister van Financiën in het kabinet van president Harry S. Truman. In die positie was hij betrokken bij de oprichting van, en eerste voorzitter van zowel de International Bank for Reconstruction and Development als het Internationaal Monetair Fonds.
Na het overlijden van Harlan Fiske Stone werd hij door president Harry Truman voorgedragen als rechter voor het Hooggerechtshof. De Amerikaanse Senaat stemde op 20 juni 1946 in met die benoeming. Hij nam de functie op op 22 juni dat jaar.
Aan de orde tijdens zijn mandaat waren zaken van rassensegregatie, vakbonden, het communisme, spionage en de Koude Oorlog (met ook de bevestiging van het doodsvonnis van Julius en Ethel Rosenberg). Bij zijn overlijden behandelde het Hooggerechtshof net de zaak Briggs vs. Elliott.
Als Opperrechter was hij betrokken bij de inauguratie van de presidenten Harry S. Truman (diens tweede termijn) en Dwight D. Eisenhower.
* Gemeinsame Normdatei: 119001721
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4110 5715
* Library of Congress Control Number: n88059205
* National Archives and Records Administration: 10572231
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007422393005171
* SNAC: w6g55dn8
* Biographical Directory of the United States Congress: V000106
* Virtual International Authority File: 42638446
* WorldCat (via VIAF): 42638446
Samuel Alito · Amy Coney Barrett · Neil Gorsuch · Ketanji Brown Jackson · Elena Kagan · Brett Kavanaugh · John Roberts · Sonia Sotomayor · Clarence Thomas
John Jay (1789–1795) · John Rutledge (1795) · Oliver Ellsworth (1796–1800) · John Marshall (1801–1835) · Roger Taney (1836–1864) · Salmon Chase (1864–1873) · Morrison Waite (1874–1888) · Melville Fuller (1888–1910) · Edward Douglass White (1910–1921) · William Howard Taft (1921–1930) · Charles Evans Hughes (1930–1941) · Harlan Stone (1941–1946) · Fred Vinson (1946–1953) · Earl Warren (1953–1969) · Warren Burger (1969–1986) · William Rehnquist (1986–2005) · John Roberts (2005–heden)
# Brigsby Bear

Brigsby Bear is een Amerikaanse komische dramafilm uit 2017 die geregisseerd werd door Dave McCary. Het scenario werd geschreven door Kyle Mooney en Kevin Costello. Mooney vertolkt ook de hoofdrol.

## Verhaal

James is een jonge man die gevangen gehouden wordt in een ondergrondse bunker door zijn ouders Ted en April. Afgeschermd van de buitenwereld kijkt James dagelijks naar zijn favoriete tv-serie "The Adventures of Brigsby Bear", waarin een grote speelgoedbeer bizarre levenslessen onderwijst aan het publiek.
Wanneer de FBI binnenvalt en James bevrijdt, komt de jonge man via inspecteur Vogel te weten dat Ted en April niet zijn echte ouders zijn en dat zijn favoriete tv-serie speciaal voor hem gemaakt werd door Ted, die hem zo wilde hersenspoelen. James is teleurgesteld dat hij nooit nog afleveringen van zijn favoriete serie zal zien.
James heeft het moeilijk om zich aan te passen aan de nieuwe wereld en zijn biologische familie. Hij is bovendien vastberaden om zelf een film te maken over Brigsby Bear. Hij wordt daarbij geholpen door zijn cynische zus Aubrey en vriend Spencer. Ze bemachtigen enkele kostuums en attributen van de originele serie in hun poging om James' droomproject te realiseren. Gaandeweg overtuigen ze ook anderen om mee te werken en hun dromen na te streven.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Mooney, Kyle Kyle Mooney | James Pope |
| Simpkins, Ryan Ryan Simpkins | Aubrey Pope |
| Lendeborg Jr., Jorge Jorge Lendeborg Jr. | Spencer |
| Hamill, Mark Mark Hamill | Ted Mitchum |
| Adams, Jane Jane Adams | April Mitchum |
| Kinnear, Greg Greg Kinnear | Detective Vogel |
| Walsh, Matt Matt Walsh | Greg Pope |
| Sheil, Kate Lyn Kate Lyn Sheil | Arielle Smiles |
| Samberg, Andy Andy Samberg | Eric |
| Danes, Claire Claire Danes | Emily |
| Bennett, Beck Beck Bennett | Detective Bander |

## Productie

Het scenario werd geschreven door Kyle Mooney en Kevin Costello, die net als regisseur Dave McCary deel uitmaken van de komische sketchgroep Good Neighbor. Mooney, McCary en producent Andy Samberg, die in de film ook een bijrol vertolkt, werkten in het verleden ook samen voor het sketchprogramma Saturday Night Live. De filmopnames vonden in de zomer van 2016 plaats in Salt Lake City. Op 23 januari 2017 ging de film in première op het Sundance Film Festival.
# Tweede Kappeleroorlog

De Tweede Kappeleroorlog van 1531 was de voortzetting van de Eerste Kappeleroorlog, die in 1529 zonder gevechtshandelingen met de Eerste Kappeler Landvrede werd beëindigd.

## Verloop

De Kappeleroorlogen behoorden tot de eerste Europese godsdienstoorlogen na het begin van de reformatie. De twee oorlogen werden gevoerd door de protestantse kantons onder leiding van Zürich met de reformator Huldrych Zwingli tegen de vijf katholieke bergkantons in Centraal-Zwitserland.
De afspraken van de Eerste Kappeler Landvrede hielden niet lang stand. De ontwikkelingen in Duitsland hadden een sterke invloed. De besluiten van de Rijksdag van Augsburg (1530) leidden tot wantrouwen tussen de katholieke en de hervormde kampen in het Oude Eedgenootschap. Inmengingen in de geloofsverhoudingen in gebieden van de tegenstanders versterkten deze houding. Zürich werd verweten dat het nieuwe gebieden wilde inlijven. Toen de katholieke inlandse kantons weigerden hulp te verlenen in de "Musso-oorlog", drong de Züricher reformator Zwingli aan op een nieuw tweegevecht. De met het Christelijk Burgrecht verbonden kantons bleven terughoudend en voerden slechts een voedselembargo in tegen inlandse kantons, waarop deze op 9 oktober 1531 Zürich de oorlog verklaarden. In de Slag bij Kappel leden de geïsoleerde en slecht geleide Zürichers op 11 oktober een nederlaag. Zwingli sneuvelde in deze veldslag.
In de dertien dagen later plaatsvindende Slag bij de Gubel werd de oorlog definitief ten gunste van de katholieke kantons beslist, waarna vredesbesprekingen werden begonnen. Met de Tweede Kappeler Landvrede werd de Tweede Kappeleroorlog beëindigd en daarmee de verdere uitbreiding van de reformatie in Duitstalig Zwitserland gestopt.

## Representaties door tijdgenoten

De gebeurtenissen van de Tweede Kappeleroorlog werden door contemporaine kroniekschrijvers – waaronder door Aegidius Tschudi en Heinrich Bullinger – alsmede in talrijke ooggetuigenissen herinnerd: Hans von Hinwil noemt de namen van dertig gesneuvelde Züricher raadsheren alsmede het aantal en het soort stukken geschut die aan Züricher zijde verloren gingen. De Züricher kannonnengieter en artilleriehoofdman Peter Füssli – hij was van het oude geloof en stond aan de kant van Zürich – rechtvaardigde zijn militaire en persoonlijke band in het kader van een gedetailleerd verhaal van de slag. De terugkeer van de door oorlog verwonde Zürichers en de angst van de overlevende Züricher aanhangers van Zwingli voor een verdere opmars van de vijand werd beschreven door Thomas Platter de Oudere in zijn autobiografie.

## Literaire bewerkingen

De slag bij Kappel is een motief in de Zwitserse literatuur, zoals in Gottfried Kellers novelle Ursula (1877), maar ook in Conrad Ferdinand Meyers onvoltooide roman Der Komtur (1897) en diens ballade Der Rappe des Comturs (1882) (beide over de in de tweede slag gesneuvelde Komtur Konrad Schmid).
# Oudvader

Oudvaders of Oude schrijvers is de term die in bevindelijk-gereformeerde kringen wordt gebruikt om de piëtistische theologen van de zeventiende en de achttiende eeuw aan te duiden, hoewel ook de 19e-eeuwse Engelse baptisten William Gadsby en Joseph Charles Philpot wel oudvaders worden genoemd. Veelal behoren de schrijvers tot de stroming van de Nadere Reformatie. De woorden worden ook wel gebruikt voor de geschriften zelf. Hoewel de termen elkaar grotendeels overlappen wordt oudvaders eerder voor de meer stichtelijke schrijvers gebruikt en geldt oude schrijvers als meer algemeen begrip. Enkele stichtelijke auteurs worden ook individueel van de toevoeging "vader" voorzien, zoals "Vader Brakel" en "Vader Smytegelt".

## Terzijde

* De term oudvader dient niet verward te worden met het begrip "kerkvader", dat met name voor de belangrijke vroeg-christelijke theologen wordt gebruikt.
* De term oudvader of oud-vader wordt in de genealogie gebruikt ter aanduiding van de vader van iemands betovergrootvader of betovergrootmoeder (zie voorouder).

## Enkele oudvaders

* Joseph Alleine
* Richard Baxter
* Thomas Boston
* Wilhelmus à Brakel
* Thomas Brooks
* Ebenezer Erskine
* Ralph Erskine
* William Gadsby
* Thomas Goodwin
* Andrew Gray
* William Guthrie
* Matthew Henry
* Johannes Hoornbeeck
* William Huntington
* John Knox
* Jodocus van Lodenstein
* Christopher Love
* Matthew Meade
* John Owen
* William Perkins
* Joseph Charles Philpot
* Samuel Rutherford
* Bernardus Smytegelt
* Gisbertus Voetius
* John Warburton

## Literatuur

* W. van't Spijker e.a., Oude schrijvers: een kennismaking (Houten, 1997).
* W. van Gent, Bibliotheek van Oude Schrijvers (Rotterdam, 1968; 3e druk: Zwijndrecht, 2005).
# Jeroen Zijlstra

Jeroen Zijlstra (Oosterland (Wieringen), 1958) is een Nederlandse zanger, tekstschrijver, componist en trompettist.
Zijlstra is sinds 1999 de zanger, tekstschrijver en trompettist van de band Zijlstra, waarin ook Jan Menu (saxofoon, zang), Ed Boekee (toetsen, zang), Edwin Wieringa (bas) en Nout Ingen Housz (drums, zang) spelen. Hiervoor was hij in 1983 mede-oprichter van mannenzanggroep De Bunzingers.
Als trompettist maakte Zijlstra deel uit van de succesvolle formatie 5 Slag 1 Wijd van Vera Vingerhoeds, waarmee hij door Nederland toerde en concerten gaf in Moskou en Leningrad. Daarnaast was hij actief in merengue-orkest "Hasta Domingo", het "Herbie White Orchestra" en de "Boventoon".
Als tekstschrijver schreef hij liederen voor onder anderen Mylène d'Anjou, Lucretia van der Vloot en Nilgün Yerli, allen werkzaam in de wereld van de kleinkunst. Hij is ook bekend van het lied Durgerdam slaapt, waarmee Zijlstra in 2002 de Annie M.G. Schmidt-prijs won.
Jeroen Zijlstra woont in Durgerdam met de predikante Hanna van Dorssen.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7198 3115
* Library of Congress Control Number: no2009158990
* MusicBrainz: 8c393b97-a0a4-429c-b95a-35a9eb8199d7
* Virtual International Authority File: 101485107
* WorldCat (via VIAF): 101485107
# Irroy

Irroy is een champagnehuis dat in 1820 in Reims werd opgericht door Charles-François-Benjamin Irroy, de vader van Ernest-Benjamin Irroy (1829-1896), die in 1890 als vennoot toetrad tot F. Blondeau en Charles Berque. Het huis was een Négociant-Manipulant (aangeduid als NM) en gelegen 42 boulevard Lundy. Het huis werd in 1955 overgenomen door Taittinger.

## Champagnes

De Carte D'Or Brut is een Brut Sans Année gemaakt van chardonnay, pinot noir en bij uitzondering pinot blanc. Pinot blanc mag bij het maken van champagne worden gebruikt, maar meestal kiest men bij de assemblage voor de pinot meunier.
De Cuvée Extra-Brut rijpt minimaal 30 maanden in de kelders en is gemaakt van 30 crus. Deze blend bestaat uit 70% Pinot Noir en Pinot Meunier en 30% Chardonnay.
Bronnen en referenties
* ↑ Champagne people - Union des Maisons de Champagne. maisons-champagne.com. Geraadpleegd op 14 februari 2025.
* ↑ Etiquette Champagne IRROY à Reims. Delcampe. Geraadpleegd op 14 februari 2025.
* ↑ VINELLO, Champagne Irroy. vinello-wijn.nl. Geraadpleegd op 14 februari 2025.
* ↑ Taittinger Irroy Extra-Brut Champagne. www.enviedechamp.com. Geraadpleegd op 14 februari 2025.
# Remise Havenstraat

De Remise Havenstraat is een remise gebouwd door de Gemeentetram Amsterdam. Het complex, waarvan het eerste gedeelte in 1914 in gebruik werd genomen, is gelegen aan de Havenstraat, tussen het Haarlemmermeerstation en de Schinkel ten zuiden van de Vlietstraat.
In de loop der jaren is het complex sterk uitgebreid, zowel met overdekte stallingsruimte als met een tweetal openluchtstallingen. De eerste overdekte uitbreiding kwam in 1932 in gebruik, ter vervanging van de stalling in de Remise Tollensstraat, die toen geheel tot werkplaats werd ingericht.
Door ruimtegebrek door de komst van de lijnen 17 en 27 in 1962, waarvoor het noodzakelijk was de lijnen 10 en 24 tijdelijk te verhuizen naar de Remise Lekstraat, werd besloten tot uitbreiding van de remise. Uit kostenoverweging werd besloten tot een openluchtstalling die in gebruik werd genomen in 1963 en een uitgang heeft aan de Vlietstraat. Hiervoor moest eerst het stuk water tussen de remise en de Vlietstraat worden gedempt. In deze remise werd in de jaren zestig vooral het afgeschreven vooroorlogse materieel opgesteld, dat alleen in de spitsuren dienstdeed, en in weer en wind stond opgesteld.
De tweede openluchtstalling werd in gebruik genomen in 1975 op het achterterrein langs de Schinkel, waar voorheen de basiswerkplaats rail was gevestigd. Deze verhuisde begin jaren zeventig naar de Joan Muyskenweg.
Het is nu de grootste remise van het Amsterdamse trambedrijf. In tegenstelling tot de remise Lekstraat is het geen eenrichting-remise behalve voor de trams die via het zijterrein Vlietstraat uitrukken.
Bij de remise bevindt zich de aansluiting van de Electrische Museumtramlijn Amsterdam op het GVB-netwerk. Een deel van het onderhoud van de museumtrams vond ook plaats in de remise Havenstraat.
De trams van de lijnen 1, 2, 5, 7, 13, 17 en 27 zijn in de remise ondergebracht. In het verleden hebben voor kortere tijd ook andere lijnen, behalve de lijnen 8, 9, 20, 21, 22, 25, 26 en S, vanuit de remise gereden. Remise Lekstraat wordt nu alleen nog gebruikt als stalling waarbij in de remise Havenstraat het dagelijks onderhoud van alle trams plaatsvindt waardoor er dagelijks overbrengingsritten noodzakelijk zijn. Per 12 juli 2010 zijn beide remises organisatorisch samen gevoegd.
Plannen voor overkapping van de remise, omdat het verblijf in de openlucht voor sommige series vooral in de winter veel problemen geeft, zijn nooit uitgevoerd maar nog steeds in studie.

## Externe link

* Foto's van de tramremise Havenstraat in de Beeldbank van het Stadsarchief Amsterdam
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 12 maart 2023. Geraadpleegd op 29 januari 2017.
* ↑ Een eeuw electrische exploitatie van de tram in Amsterdam, H.J.A.Duparc, 2000 Nivo drukkerij & DTP Service, ISBN 90-9013957-5
Amsteldijk · Amstelveenseweg · Brouwersgracht · Droogbak · Havenstraat · Karperweg · Koninginneweg · Legmeerpolder · Lekstraat · Linnaeusstraat · Overtoom · Prins Hendrikkade · Oost · Roetersstraat · Stadhouderskade · Tollensstraat · Tweede Leeghwaterstraat · Veemarkt · Weesperzijde · Zeeburg
# Rompe

Rompe is een lied van de Nederlandse rappers Priceless, Frenna en Murda. Het werd in 2019 als single uitgebracht.

## Achtergrond

Rompe is geschreven door Tevin Irvin Plaate, Jackie Nana Osei, Francis Junior Edusei en Onder Dogan en geproduceerd door Spanker. Het is een nummer uit de genres nederhop en reggaeton. In het lied zingen de rappers over een vrouw en wat ze voor haar willen doen. Naast de rappers zou ook de rapper Feis een bijdrage leveren aan het nummer, maar deze overleed vlak voordat het werd opgenomen. Op de B-kant van de single is een instrumentale versie van het lied te vinden. De single heeft in Nederland de platina status.
Het is niet de eerste keer dat de rappers met elkaar samenwerken. Priceless en Frenna waren samen jarenlang onderdeel van de rapformatie SFB en hadden daarmee meerdere hits, waaronder Nu sta je hier, Lovely body en Drip. Ook buiten de formatie hadden ze al samen hits, zoals Wasteman en Freak in the weekend. Frenna en Murda waren al eerder samen te horen op Soon en waren na Rompe te horen op de hit Eigenaar. Het is de eerste en enige hitsamenwerking van Murda en Priceless.

## Hitnoteringen

De artiesten hadden succes met het lied in Nederland. Het piekte op de eerste plaats van de Single Top 100 en was vier weken op deze positie te vinden. In totaal stond het 24 weken in deze hitlijst. In de Top 40 kwam het tot de zestiende plek in de vijf weken dat het in de lijst te vinden was.
* ↑ Rompe. Dutchcharts. Geraadpleegd op 18 oktober 2022.
* ↑ Rompe. Top 40. Geraadpleegd op 18 oktober 2022.
* ↑ 'Rompe' van Priceless, Frenna, Murda en Spanker nieuwe hit?. FunX. Geraadpleegd op 18 oktober 2022.
* ↑ Goud/Platina. NVPI. Gearchiveerd op 18 december 2023. Geraadpleegd op 12 december 2022.
# Bissingen (Beieren)

Bissingen is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Dillingen an der Donau. Bissingen telt 3.675 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Bissingen

* Bissingen
* Buch
* Buggenhofen
* Burgmagerbein
* Diemantstein
* Fronhofen
* Gaishardt
* Göllingen
* Hochstein
* Kesselostheim
* Leiheim
* Oberliezheim
* Oberringingen
* Stillnau
* Thalheim
* Tuifstädt
* Unterbissingen
* Unterringingen
* Warnhofen
* Zoltingen
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Aislingen · Bachhagel · Bächingen an der Brenz · Binswangen · Bissingen · Blindheim · Buttenwiesen · Dillingen an der Donau · Finningen · Glött · Gundelfingen an der Donau · Haunsheim · Höchstädt an der Donau · Holzheim · Laugna · Lauingen (Donau) · Lutzingen · Medlingen · Mödingen · Schwenningen · Syrgenstein · Villenbach · Wertingen · Wittislingen · Ziertheim · Zöschingen · Zusamaltheim