OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Quincy A. Gillmore

Qunincy Adams Gillmore (Lorain County, 28 februari 1825 - Brooklyn, 7 april 1888) was een generaal in de Amerikaanse Burgeroorlog die bekend stond om zijn innovaties op het gebied van militaire techniek.

## Levensloop

Gillmore werd geboren in Black River in de staat Ohio op 28 februari. Zijn naam ontleent hij aan zijn vader die een groot supporter van president John Quincy Adams was, en dus besloot Gillmore naar hem te vernoemen.
In 1845 ging Gillmore naar West Point waar hij als beste van zijn klas afstudeerde. Na zijn afstuderen ging hij bij het Corps of Engineers. Hij werd aangewezen naar New York waar hij de staats hoogste militaire ingenieur werd.
Toen hij in 1861, aan het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog, een andere baan wilde die zich meer op het slagveld afspeelde werd hij overgeplaatst om generaal Thomas W. Sherman te assisteren bij zijn expedities naar de kusten van South Carolina; hij kreeg daar de taak om verdedigingswerken te bouwen op het nieuwe veroverde gebied.
Sherman besloot om richting de stad Savannah te gaan, die goed werd verdedigd door Fort Pulaski. Gillmore kreeg de taak om een manier te vinden om het fort over te nemen. Het lukte hen binnen drie dagen. Tijdens deze campagne werd hij ziek door Malaria. Aan het einde van 1862 werd hij overgeplaatst naar Ohio waar hij de taak kreeg om zuidelijke soldaten onder het bevel van generaal Kirby Smith uit de staat te verdrijven.
In 1864 werd hij overgeplaatst naar generaal Benjamin Butler, de twee kregen echter ruzie waarop hij naar Washington DC werd overgeplaatst, waar hij een belangrijke rol speelde in het tegenhouden van generaal Jubal Early zijn opmars richting de stad.
Hij stierf in 1888 in Brooklyn.
# Echiophis

Echiophis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slangalen (Ophichthidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1856 door Johann Jakob Kaup.

## Soorten

* Echiophis brunneus (Castro-Aguirre & Suárez de los Cobos, 1983)
* Echiophis intertinctus (Richardson, 1848)
* Echiophis punctifer (Kaup, 1860)
* ↑ (en) Echiophis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# San Juan (rivier in Nicaragua)

De San Juan (Spaans: Río San Juan) is een rivier in Nicaragua, die vanaf het Meer van Nicaragua oostwaarts naar de Caribische Zee stroomt door het departement Río San Juan. De rivier is honderdtachtig kilometer lang, waarvan het laatste deel de grens vormt met Costa Rica.
Dankzij het bestaan van de San Juan kon de aan de oever van het Meer van Nicaragua gelegen stad Granada een havenfunctie krijgen. Ook hebben piraten vanaf de Caribische Zee de wateren van het meer onveilig gemaakt.
De rivier maakte deel uit van de nooit verwezenlijkte plannen voor het Nicaraguakanaal.
De San Juan is beroemd om zijn natuurschoon. Ook de stierhaaien die in het Meer van Nicaragua leven, zwemmen door de San Juan.
* Gemeinsame Normdatei: 4601588-7
* National Archives and Records Administration: 10038764
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007555976905171
# Citer

Een citer, zither of zitherachtige is een snaarinstrument dat voornamelijk bestaat uit een klankbodem (boog, buis, plank, frame) die bespannen is met een of meer snaren. In de indeling volgens Hornbostel–Sachs behoren tot deze instrumentengroep onder andere de Japanse koto, de piano en het hakkebord. Het instrument moet niet verward worden met de Indiase sitar.
De concertciter als zelfstandig instrument komt voornamelijk voor in het Duitstalige deel van Europa bij volksmuziekevenementen.

## Etymologie

Citer is afgeleid van het Griekse kithara, een instrument uit de klassieke oudheid dat werd gebruikt in het Oude Griekenland en later in het hele Romeinse Rijk en in de Arabische wereld (Arabisch قيثارة). Ook het woord gitaar is afgeleid van kithara. De voorganger van de citer is de hommel.

## Griekse mythologie

In de Griekse mythologie leerde Herakles van Linos citer spelen. Herakles doodde hem later, nadat Linos aangekomen was in de stad Thebe en Thebaan was geworden. Later werd hij hiervoor aangeklaagd. Herakles werd voor de moord vrijgesproken op basis van de wet van Rhadamantos.

## Lijst van citers en verwante instrumenten

* bandura (Oekraïne)
* citera (Hongarije) langeleik (Noorwegen, Denemarken) Scheitholt (Duitsland) langspil (IJsland) [[kanklesen:Kanklės]] (Estland, Letland, Litouwen)
* clavichord, klavecimbel, spinet, virginaal, vina (India)
* cimbalom (Balkan), hakkebord, santur (India), qanûn (Turkije), hammered dulcimer (Ierland, Verenigde Staten)
* dulcimer (Verenigde Staten) hommel (Nederland) (België) epinette (België, Frankrijk), langspell (Zweden)
* enanga (Oeganda)
* guzheng, guqin (China)
* kacapi (Indonesië)
* kantele, psalterium, santoor (India), concertciter, akkoordciter, autoharp
* kelstone (België)
* kementsje (Turkije)
* koto (Japan)
* monochord
* noardske balke (Friesland) vlier (Nederland)
* piano, vleugel
Er zijn ook gestreken varianten, waarbij enkele snaren via een mechaniek met knoppen ingekort worden:
* draailier, nyckelharpa (Zweden)
Bij de draailier worden de snaren gestreken door een ronddraaiende houten schijf die met hars is ingewreven, bij de nyckelharpa met een strijkstok.

## Trivia

* Citer is ook de naam van een door Santiago Calatrava ontworpen brug bij Hoofddorp in de Haarlemmermeer. De tuien van de brug hebben de inspiratie gegeven voor deze naam. Ook twee andere bruggen van deze architect in de Haarlemmermeer hebben namen van een muziekinstrument: Harp en Luit.
* De openingsmelodie van de film The Third Man (1949) wordt door Anton Karas op de citer gespeeld. Deze muziek werd wereldberoemd.
# Daphne Paelinck

Daphne Paelinck (Mortsel, 14 juli 1988) is een Belgische actrice en zangeres.

## Levensloop

Paelinck studeerde Musical aan het Conservatorium te Brussel.
Ze begon haar carrière op achtjarige leeftijd in de musicalproductie Les Miserables. Daarna volgde Assepoester, Peter Pan, Kuifje & De Zonnetempel, The King and I en Zaad Van Satan en En dan...?
Van haar veertien tot zestien jaar konden mensen met haar kennismaken als Loeka in Familie. Op haar Twintig keerde ze voor een halfjaar terug als een ander personage, Julie De Deyn. Haar bekendste televisierol voor de jeugd is die van Maud Wijffels in De Elfenheuvel op Ketnet. In de serie Wittekerke speelde ze de rol van Charline in het allerlaatste seizoen. Van 2018 tot op heden is ze te zien als Christine Leysen in de dagelijkse fictiereeks Thuis.
In 2005 bracht ze met de band "Jeenz" het Levenslijnlied 'Zichtbaar' en Het gordellied uit. Daphne vormde ze later, samen met Bram Van Outryve en Guillaume Devos, "Rockflakes". een coverband, wat ze zelf omschreven als Kidsrock.
In de theaterwereld speelde ze al in tal van producties, van A taste of honey (Een smaak van honing) van 'Delaney' tot Zo mooi zo blond, Huit femmes, La cage aux folles, Gaslicht, camping, cabardouche, Caronapandamie, Arthur van Camelot, Stalker,...
Daphne begon op haar twintig met het ontdekken van de dubbingwereld. Ze was onder andere de stem van Cinderella in de liveaction film van Disney 'Cinderella'. Ze was zeven jaar lang de stem van Rarity in My Little Ponies,... en sprak verschillende films in waaronder Superkat Maurice, Sonic The Hedghehog 3, Hitpig.
Ook in de reclamewereld is ze vaak te horen als vaste stem van 'Zalando' en was ze jarenlang te horen als dé stem van VTMKzoom.
Naast haar televisie en theaterwerk is Daphne ook al jarenlang actief bij "Artistik". Een organisatie die ze zelf vijftien jaar geleden begon. Het is een plek waar ze jongeren de passie voor het vak wil doorgeven.

### Filmografie

* Spring (2007-2008) - Nele Nuydens
* Wittekerke (2008) - Charlène Cassaert
* De Elfenheuvel (2011-2013) - Maud Wijffels
* Familie (2011) - Julie De Deyn
* Binnenstebuiten (2013) - Laura Van Durme
* Aspe (2014) - Karen
* Altijd Prijs (2015) - secretaresse
* Quinten (2017) - Marlies
* Thuis (2018-2019, 2020-heden) - Christine Leysen
* De regel van 3S (2018) - Britt
* Ralph Breaks the Internet (2018) - Assepoester (stem)

## Persoonlijk

In 2019 kregen Paelinck en haar partner Randall Van Duytekom een dochter. Een tweede dochter werd geboren 2021.
* ↑ Bron: hetburoo.be
* ↑ Philippe Truyts, ‘Thuis’-actrice Daphne Paelinck start met eigen theaterzaal. PZC (11-09-19).
* ↑ Hans Luyten, Daphne Paelinck stapt na ‘Thuis’ ook echt in het huwelijksbootje: “Zoals mijn personage Christine het aanpakt, wil ik niet trouwen”. HLN (17-03-23).
# Quart (Spanje)

Quart is een gemeente in de Spaanse provincie Girona in de regio Catalonië met een oppervlakte van 38 km². Qart telt 3.478 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
    Opm.: In 1857 werden de gemeenten Castellar de la Selva, Palol de Oñar en San Mateu de Monnegre aangehecht
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Jean Marey

Jean Adolphe Marey (Merle, 11 november 1906 - El Millia, 28 maart 1959) was een Frans militair en verzetstrijder.

## Levensloop

Marey was een landbouwerszoon en studeerde voor onderwijzer. Na een tijd in het onderwijs te hebben gewerkt nam hij in 1929 dienst in het Franse leger. Hij volgde de officiersopleding in Saint-Maixent. In 1939 werd hij bevorderd tot kapitein.

### Tweede Wereldoorlog

Na de Franse nederlaag in 1940 bleef hij in dienst in de Vrije Zone. Hij werd in oktober 1941 overgeplaatst naar Saint-Étienne. Hij zocht er contact met het geheime leger (Armée Secrète). In november 1942 werd het Franse leger in de Vrije Zone ontbonden door de Duitsers. In oktober 1943 kwam hij aan het hoofd van het geheime leger in het departement Loire en dook hij onder. Nadat de verzetsgroepen in Loire zich hadden verenigd, kwam Marey aan het hoofd van het verenigd verzet (Forces françaises de l'intérieur) in Loire. Zijn belangrijkste wapenfeit vond plaats op 21 augustus 1944. Toen wist zijn verzetsgroep een terugtrekkende Duitse kolonne tot overgave te dwingen in het dorp Estivareilles.

### Algerije

Na de oorlog bleef Marey militair. Hij was actief in Algerije waar hij in 1957 werd bevorderd tot kolonel. Hij was commandant van het 23e infanterieregiment. Hij kwam om in 1959 bij een hinderlaag van Algerijnse onafhankelijkheidsstrijders. Hij werd postuum commandeur in het Legioen van Eer.
# Sergej Prokofjev (antroposoof)

Sergej Olegovitsj Prokofjev, ook genoemd Sergej O. Prokofieff (Russisch: Сергей Олегович Прокофьев) (Moskou, 16 januari 1954 — Dornach, 26 juli 2014) was een Russische antroposoof.

## Biografie

Sergej Olegovitsj Prokofjev was de zoon van beeldhouwer Oleg Sergejevitsj Prokofjev (1928-1998) en schrijfster Sofia Feinberg (1928), en een kleinzoon van componist en naamgenoot Sergej Prokofjev (1891-1953). Prokofjev studeerde aan de Hogeschool van Moskou schilderkunst en kunstgeschiedenis. Op zijn veertiende jaar leerde Prokofjev de antroposofie kennen en hij besloot hieraan zijn leven te wijden. Tussen zijn 26ste en 28ste jaar schreef hij zijn eerste boek Rudolf Steiner en de grondvesting van de nieuwe mysteriën. Dit werd eerst in 1982 in een Duitse vertaling uitgegeven; het Russische origineel verscheen pas in 1992.
Na de val van het Sovjetbewind was Prokofjev mede-oprichter van de Antroposofische Vereniging in Rusland. Vanaf 2001 was hij lid van het bestuur van de Allgemeine Anthroposophische Gesellschaft in Dornach, maar in maart 2013 moest hij om gezondheidsredenen met emeritaat gaan. Daarnaast was hij actief als schrijver en hield hij in tal van landen in en buiten Europa voordrachten over antroposofie.
Sergej Prokofjev overleed op 26 juli 2014 na een langdurige ziekteperiode. Kort na zijn dood is over hem een boek in het Nederlands verschenen waarin op zijn leven en werk wordt ingegaan. Veel van zijn boeken worden door Perun Boeken uitgegeven.
# Zevenblad

Zevenblad (Aegopodium podagraria) is een vaste plant uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De plant groeit op beschaduwde plaatsen in heggen, tuinen, wegbermen en akkerranden op vochtige of bemeste grond. De plant wordt ook hanenkam, tuinmansverdriet en heers genoemd.
De stengels zijn hol en gegroefd. Zevenblad wordt 60–90 cm hoog. De plant heeft kruipende, ondergrondse uitlopers (rizomen). De plant wordt beschouwd als een onkruid, omdat de wortelstok makkelijk afbreekt en het zodoende moeilijk te verwijderen is. Een beukenhaag kan een natuurlijke barrière vormen.
De bladeren zijn onder aan de stengel zeventallig (vandaar de naam) en hebben drie blaadjes bovenaan en twee maal twee blaadjes onderaan het blad. Ze hebben een bladsteel met een buikige schede. Hoger aan de stengel zijn de bladeren vaak vijftallig.
Zevenblad bloeit met een samengesteld scherm met twaalf tot twintig stralen zonder omwindsels. De bloeitijd is van mei tot augustus. De bloemen zijn meestal wit, maar soms enigszins roze en hebben een doorsnede van 1 mm. Er zijn vijf kroonblaadjes met naar binnen gekrulde punten.
Zevenblad draagt een eivormig, geribd vruchtje van 4 mm lang, waarvan de blijvende stijlen teruggeslagen zijn en de ribben maar weinig uitsteken. De vrucht is een tweedelige splitvrucht, waarvan de ronde deelvruchtjes maar één zaadje bevatten.
Zevenblad bevat vitamine C, caroteen en kalium, calcium, magnesium, kiezelzuur. Zevenblad is eetbaar, de bladeren kunnen bereid worden als spinazie. Gedroogd smaakt het naar peterselie.
In de volksgeneeskunde gebruikte men zevenblad bij de behandeling van jicht en reuma. De wetenschappelijk naam (podagra = jicht) verwijst daar naar. Ook de volksnaam flerecijnkruid slaat daarop. Omslagen van gekneusde bladeren van zevenblad werken pijnstillend op pijnlijke gewrichten.

## Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat zevenblad te boek als kensoort voor de zevenblad-associatie (Urtico-Aegopodietum).
# Federale Alliansie

De Federale Alliansie (Nederlands: Federale Alliantie) was een kleine Zuid-Afrikaanse politieke partij die aan de Zuid-Afrikaanse parlementsverkiezingen 1999 deelnam. De partij werd in 1998 gesticht en de leider was de Zuid-Afrikaanse zakenmagnaat Louis Luyt.
* ↑ Verklaring: Dr. Louis Luyt en dr. Pieter Mulder. Gearchiveerd op 7 juli 2023. Geraadpleegd op 25 januari 2011.
* ↑ (en) FF+ and FA join forces. Geraadpleegd op 25 februari 2011.
# Felix Raabe

Felix Wilhelm Bernhard Raabe (Amsterdam, 26 juli 1900 – Aken, 9 maart 1996) was een dirigent en musicoloog.
Hij was zoon van dirigent en musicoloog Carl Ludwig Hermann (Peter) Raabe en Zdenka Anna Korab, wonende aan de Marnixstraat 376. Hij werd in Nederland geboren tijdens het beroepsmatig verblijf (Nederlandse Opera) van vader en moeder in Amsterdam. Zij remigreerden al spoedig in 1903 richting Bad Kissingen, aldus gegevens gemeente Amsterdam. Zijn voortgezet onderwijs vond in Weimar plaats aan het Wilhelm-Ernst-Gymnasium (later Goethegymnasium). Hij bestudeerde muziek eerst in Leipzig bij musicologen Albert Schering en Hermann Abert. Al na een jaar verhuisde hij qua opleiding naar de Hogeschool voor Muziek en Theater München. Zijn doctoraal bij Adolf Sandberger (1926) handelde over de muziek van Baldassare Galuppi.
Hij kon vrijwel direct aan de slag als hoofd van de zangacademie in Frankfurt an der Oder (1926-1929). Toen keerde hij terug naar wetenschappelijk onderzoek in bijvoorbeeld de Staatsbibliotheek in Berlijn als ook het Liszt-Haus in Weimar. Tijdens het seizoen 1930-1931 studeerde hij directie in Bazel bij Felix Weingartner. In die functie ging hij verder met aanstellingen als repetitor in Wuppertal (1931-1933), tweede dirigent bij het Stadttheater te Hildenheim (1933-1934) en het landestheater in Stendal (1934-1935). Daarna wisselde hij het dirigeren tijdens losse concerten af met wetenschappelijk onderzoek en componeren (1935-1937). In 1938 dirigeerde zijn vader zoons Festmusik für grosses Orchester mit Slussgang für einstemmigen Chor, nach J.G. Fichte in het Kurhaus te Scheveningen. Tussen 1937 en 1944 was hij weer vaste dirigent, nu bij het Stadttheater Remscheid. Hij moest in dienst en de gevangenis, maar kon wel in 1946 aan de slag bij het Stadttheater Aachen in Aken, een functie die hij aanhield tot 1953. Hij ontwikkelde in die stad ook muziekonderwijs op scholen. In die stad was hij vanaf 1948 voorts docent muziektheorie aan de Rheinisch-Westfälische Technische Hochschule te Aken. In 1959 keerde hij terug naar München en zegde zijn baan in Aken op. Daarna is slechts weinig bekend.
Hij stierf echter wel in Aken; hij stierf van ouderdom in het Papst Johannes Stift aldaar.
Robijns/Zijlstra vermeldde als werken: Galuppi als Instrumentalkomponist uit 1929 en Lebendige Musik. Anleitung zum Hören uit 1935.
In tegenstelling tot zijn vader werkte hij niet samen met het Nazi-bewind; alhoewel er verdenkingen waren werd hij er tijdens de denazificatie daarvan vrijgesproken.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Felix Raabe op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 228
# Brevitrygon

Brevitrygon is een geslacht uit de familie van pijlstaartroggen (Dasyatidae), orde Myliobatiformes.

## Soortenlijst

* Brevitrygon heterura (Bleeker, 1852)
* Brevitrygon imbricata (Bloch & Schneider, 1801)
* Brevitrygon javaensis (Last & White, 2013)
* Brevitrygon manjajiae Last, Weigmann & Naylor, 2023
* Brevitrygon walga (Müller & Henle, 1841)
* (en) Brevitrygon. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. oct. 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Canephora

Canephora is een geslacht van vlinders uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae).

## Soorten

* C. andrewsi (Wileman, 1911)
* C. hirsuta (Poda, 1761) - kleine reuzenzakdrager
* C. trautmanni (Rebel, 1910)
* Markku Savela. Canephora Hübner, 1822. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 5-2-2025.
# Guo Shuang

Guo Shuang (26 februari 1986) is een Chinese wielrenster. Guo is gespecialiseerd op de sprintonderdelen bij het baanwielrennen. In 2003 werd ze wereldkampioene bij de dames junioren op de sprint en de 500 m tijdrit. Een jaar later wist ze haar titel op de sprint met succes te verdedigen. Tijdens de Olympische Spelen van 2008 in Peking won Guo de bronzen medaille op de sprint. Bij het Wereldkampioenschap van 2009 in Pruszków won ze de wereldtitel op de keirin. In 2012 werd Guo samen met Gong gediskwalificeerd in de finale van de teamsprint op de Olympische Zomerspelen in Londen wegens te vroeg overnemen.

## Erelijst

| Jaar | AK | WK | Overige |
| Junioren |||||
| 2003 | | 1 500m tijdrit 1 sprint | |
| 2004 | | 1 sprint | |
| Elite |||||
| 2004 | | 5e keirin | |
| 2005 | | 5e keirin 8e sprint | |
| 2006 | | 3 sprint 3 keirin 6e 500m tijdrit | Aziatische Spelen: 1 sprint 1 500m tijdrit |
| 2007 | 1 sprint 1 teamsprint 2 500m tijdrit | 2 sprint 2 keirin | |
| 2008 | | 4e sprint | Olympische Spelen: 3 sprint |
| 2009 | | 1 keirin 5e sprint | |
| 2010 | 1 sprint 1 500m tijdrit | 2 sprint 8e keirin | Aziatische Spelen: 1 sprint 2 500m tijdrit |
| 2011 | 1 sprint 1 keirin 2 500m tijdrit | 3 teamsprint 4e keirin 8e sprint | |
| 2012 | | 3 teamsprint 4e keirin 5e sprint | Olympische Spelen: 2 teamsprint 2 keirin 3 sprint |
| 2013 | | 2 teamsprint 4e sprint | |
| 2014 | | | |
| 2015 | | 5e sprint 11e keirin | |
| 2016 | 4e sprint 6e keirin | | |
| 2017 | | 4e teamsprint 11e keirin | |
* (en) Profiel van Guo Shuang op de website van de UCI
* (en) Profiel van Guo Shuang op olympics.com
* (en) Profiel van Guo Shuang op olympedia.org
* Profiel van Guo Shuang op De wielersite
# De Meester

De Meester kan verwijzen naar:
Personen met de familienaam De/de Meester
* De Meester (Belgisch geslacht), Belgische notabele en adellijke familie
* Athanase de Meester, Belgisch senator
* Charles de Meester, Belgisch volksvertegenwoordiger
* Emmanuel de Meester, Belgisch volksvertegenwoordiger en senator
* François de Meester de Heyndonck, Belgisch volksvertegenwoordiger
* Raymond de Meester de Betzenbroeck, Belgisch senator
* Theo de Meester, Nederlands politicus
* Wivina Demeester, Belgisch volksvertegenwoordiger
Andere
* De Meester (Almere), poppodium in Almere
* De Meester (Haarlem), een voormalig schoolgebouw getransformeerd tot appartementencomplex in Haarlem
# Amphicar 770

De Amphicar (geïntroduceerd als Eurocar) was het levenswerk van de auto-ontwerper Hans Trippel (1908-2001), die zich tot op hoge leeftijd bezighield met het maken van amfibievoertuigen. De Amphicar 770 is de enige amfibieauto die in serie is gemaakt voor particulier gebruik. De auto had een motor van Triumph uit Engeland en een versnellingsbak van Hermes.
De auto werd geassembleerd in West-Berlijn en Lübeck en was verkrijgbaar in vier kleuren. Tussen 1961 en 1968 werden 3878 exemplaren geproduceerd.
De verkoop viel tegen, onder meer door de hoge prijs van ruim 10.000 Duitse mark. Ook was de Amphicar geen comfortabele auto en waren de prestaties matig, met een topsnelheid van 105 km/h op het land en 12 km/h op het water. Bij gebrek aan een roer moest er met de voorwielen gestuurd worden, zodat de boot niet erg wendbaar was. Daarnaast was de auto niet absoluut waterdicht en vergde een tochtje op het water veel onderhoud. Toch wist een Amphicar in 1962 het Kanaal over te steken.
In 1967 overleed een van de belangrijkste investeerders, en toen in 1968 de Amerikaanse wetgeving strenger werd gemaakt, viel het doek.
De auto werd in Nederland en Vlaanderen bekend door zijn optreden in de BRT-jeugdserie Kapitein Zeppos. Later ook in Nederland bij een aflevering van Bassie en Adriaan: “de verdwenen kroon”.
Hij komt ook voor in de Avengers (de Wrekers), 4de seizoen, 5de aflevering Castle De'ath.
* ↑ (en) Martin, Keith (2013). Strange but True Tales of Car Collecting: Drowned Bugattis, Buried Belvederes, Felonious Ferraris and Other Wild Stories of Automotive Misadventure, 1e druk. Motorbooks International, Pag.240. ISBN 978-0760344002. Geraadpleegd op 12 augustus 2023.
* ↑ Das Amphicar, Der Spiegel 17 juli 2009. Gearchiveerd op 22 mei 2012.
* ↑ Wasserwunderkind Amphicar, Der Spiegel 17 augustus 2006
# Aros Castle

Aros Castle is (een ruïne van) een dertiende-eeuws kasteel op het Schotse eiland Mull, gelegen ongeveer twee kilometer ten noordwesten van Salen. Het kasteel werd gebouwd door de MacDougalls van Lorne. Vanaf de veertiende eeuw was Aros Castle een belangrijk kasteel van de MacDonalds, de Heren van de Eilanden, totdat het in de zeventiende eeuw in handen kwam van de Campbells, die het kasteel lieten vervallen.

## Geschiedenis

Aros Castle ligt aan de noordkant van de monding van de Aros River en werd in de dertiende eeuw - net als het Duart Castle - gebouwd als een van de kastelen die de Sound of Mull onder controle moest houden. Het kasteel werd gebouwd door de MacDougalls of Lorne, die sinds de dood van Somerled het eiland Mull in hun bezit hadden, totdat Robert the Bruce het hun in de vroege veertiende eeuw ontnam.
In de veertiende eeuw was Aros Castle bekend onder de naam Dounarwyse Castle en was het in het bezit van de Lords of the Isles (de Heren van de Eilanden), de MacDonalds.
Dat Aros Castle een belangrijk kasteel was blijkt uit het feit dat zowel Donald, tweede Lord of the Isles, als zijn kleinzoon John, vierde Lord of the Isles verscheidene documenten verstrekten vanuit Aros Castle. Daarnaast werd Angus MacDonald, negende clanleider van Glengarry, door Karel II van Engeland verheven tot Aeneas, Lord MacDonell and Aros.
In 1493 brak Jacobus IV van Schotland echter de macht van de Lord of the Isles en Aros Castle kwam in handen van de Macleans of Duart. In 1674 gaf de kroon het kasteel aan de Campbells die het niet langer nodig hadden en na 1690 raakte het kasteel in verval.

## Bouw

Aros Castle werd gebouwd op een rotsachtige klif aan de Sound of Mull. Het kasteel bestond uit een donjon en werd omringd door een muur die 0,19 hectare omsloot. Van de rechthoekige donjon staan nog een paar muren overeind. Waarschijnlijk was de donjon zo'n twaalf meter hoog. De donjon bestond uit twee verdiepingen met een zolder. Aan de landzijde bevond zich een hangbrug over de greppel die in de rotsen was uitgehakt.

## Beheer

Aros Castle is voor het publiek toegankelijk, maar op eigen risico.