OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Besthmen

Besthmen (plaatselijk meestal uitgesproken als "Besthem") is een oude buurtschap in de Nederlandse gemeente Ommen in de provincie Overijssel en ligt op ongeveer 22 kilometer ten oosten van Zwolle. De buurtschap grenst aan de zuidelijke bebouwing van Ommen. Op 1 januari 2015 telde de buurtschap 190 inwoners. Besthem bestaat uit een aantal hallenhuisboerderijen en een grote es op de flank van de 34 m hoge Besthmenerberg. Ook staat er de voormalige korenmolen De Besthmenermolen uit 1862 waarin thans het Natuurinformatiecentrum Ommen in is ondergebracht.
Stad: Ommen Dorpen: Lemele · Vilsteren
Buurtschappen: Archem · Arriën · Arriërveld · Beerze · Beerzerveld · Besthmen · Dalmsholte (deels) · Eerde · Emsland · Giethmen · Hoogengraven · Junne · Nieuwebrug · Ommerbosch · Ommerkanaal · Ommerschans · Ommerveld · Rotbrink · Stegeren · Stegerveld · Varsen · Vinkenbuurt · Witharen · Zeesse Overijssel · Steden en dorpen Nederland · Provincies · Gemeenten
# Dalmsholte

Dalmsholte is een buurtschap in de gemeenten Dalfsen (het westelijk deel) en Ommen (het oostelijk deel), in de Nederlandse provincie Overijssel. Dalmsholte ligt ten noorden van het dorp Lemelerveld op ongeveer 18 kilometer ten oosten van Zwolle. Het was tot eind 19e eeuw een groot areaal woeste grond. De onherbergzaamheid van het gebied speelt in diverse sagen, oude volksvertellingen, een rol. Sinds de ontginningen rond 1900, is het een uitgestrekt landelijk gebied met verspreide boerderijen.
Van 1910 tot 1933 heeft Dalmsholte een stopplaats gehad aan de OLDO spoorlijn Deventer - Ommen. Op 1 januari 2023 telde de buurtschap 340 inwoners.
Hoofdplaats: Dalfsen Dorpen: Ankum · Hoonhorst · Lemelerveld · Nieuwleusen · Oudleusen Buurtschappen: Broekhuizen · Dalfserveld · Dalmsholte (deels) · De Marshoek · De Meele · Den Hulst · Emmen · Engeland · Gerner · Hessum · Holt · Lenthe · Mataram · Millingen · Ooster-Dalfsen · Oudleusenerveld · Rechteren · Rosengaarde · Ruitenveen · Slennebroek · Strenkhaar · Vennenberg · Welsum Voormalige gemeenten: Nieuwleusen Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
Stad: Ommen Dorpen: Lemele · Vilsteren
Buurtschappen: Archem · Arriën · Arriërveld · Beerze · Beerzerveld · Besthmen · Dalmsholte (deels) · Eerde · Emsland · Giethmen · Hoogengraven · Junne · Nieuwebrug · Ommerbosch · Ommerkanaal · Ommerschans · Ommerveld · Rotbrink · Stegeren · Stegerveld · Varsen · Vinkenbuurt · Witharen · Zeesse Overijssel · Steden en dorpen Nederland · Provincies · Gemeenten
# Stegeren

Stegeren (Nedersaksische uitspraak: Steegern) is een buurtschap in de gemeente Ommen in de Nederlandse provincie Overijssel. De buurtschap is gelegen ten oosten van Ommen aan de noordzijde van de Overijsselse Vecht en ligt ongeveer op 21 kilometer ten noorden van Almelo. De buurtschap telt 535 inwoners. De verspreid liggende boerderijen worden met elkaar verbonden door de Stegerdijk, die doodloopt in een grote lus bij boerderij 'n Oeverdinck. Een deel van het Pieterpad leidt ook door de buurtschap en is vooral populair bij fietsers en wandelaars vanwege de aantrekkelijke landschapslementen zoals bosgebieden, heidegronden en de nabijgelegen Vecht bij Junne.
Net als het iets westelijker gelegen Arriën is ook Stegeren van oorsprong een esdorp, met weidegronden langs de Vecht en een es op de hogergelegen delen. Aan de noordzijde van het dorp ligt de buurtschap Stegerveld, vroeger een uitgestrekt heideveld dat tot de gemeenschappelijke gronden (marke) van Stegeren behoorde. Deze gronden waren aan de noordzijde, aan de Drentse kant, niet duidelijk begrensd. Voor de boeren aan de Drentse kant gold hetzelfde. Ze liepen ongeveer tot zover het zicht reikte. Als getuige hiervan bevindt zich op de grens tussen Overijssel en Drenthe nog de buurtschap Noord-Stegeren. De heidevelden zijn in de eerste helft van de twintigste eeuw ontgonnen.
# Cornelis den Besten

Cornelis den Besten (Minnertsga, 21 september 1894 - 1977) was een Nederlands jurist en nationaalsocialistische politicus.
Cornelis werd geboren als zoon van onderwijzer Adrianus Cornelis den Besten en Annigje Versluys. In 1897 vertrekt het gezin naar Utrecht, waar zijn ouders 2 jaar eerder ook vandaan kwamen. Hij trouwde op 9 juni 1922 te Utrecht met Johanna Maria Alberdina Hendriks. Echter scheidden ze op 8 augustus 1932. Hij hertrouwde op 29 december 1932 met Johanna Hendrika de Graaf te Loenen aan de Vecht.
Den Besten was Duitsgezind en sloot zich in 1933 aan bij de NSB. Voor Den Besten op 10 juli 1941 geïnstalleerd werd als burgemeester van Apeldoorn was hij jurist in Utrecht, waar zijn kantoorgenoot de dichter Hendrik Marsman was. Vanwege een coulante houding tegenover Joden werd Den Besten op 20 augustus 1942 ontslagen en opgevolgd door Dirk Pont. Na de oorlog werd Den Besten door het Tribunaal van Apeldoorn veroordeeld, maar werd hij na het proces meteen in vrijheid gesteld. Ook verloor hij zijn kiesrechten.
Den Besten was twee keer getrouwd en had drie kinderen. Zijn zoon Ad den Besten (1923-2015) was dichter, essayist en uitgever van poëzie.
* Mr. C. den Besten (foto). Twentsch dagblad Tubantia en Enschedesche courant (30 juni 1941). Geraadpleegd op 10 oktober 2017.
* De nieuwe burgemeester van Apeldoorn (levensloop). Nieuwsblad van het Noorden (30 juni 1941). Geraadpleegd op 10 oktober 2017.
* Installatie Mr. C. den Besten als burgemeester van Apeldoorn. Haagsche courant (11 juli 1941). Geraadpleegd op 10 oktober 2017.
* Ontslag burgemeester. Nieuwsblad van het Noorden (28 augustus 1942). Geraadpleegd op 10 oktober 2017.
* Ex-burgemeester den Besten moet zich verantwoorden. Nieuwe Apeldoornsche courant (30 juli 1946). Geraadpleegd op 10 oktober 2017.
* Wim Berkelaar, Ad den Besten (16 april 2015). Gearchiveerd op 11 oktober 2017. Geraadpleegd op 10 oktober 2017.
* Peter Sierksma, Wachten in de torenkamer. Trouw.nl (11 maart 1998). Gearchiveerd op 11 oktober 2017. Geraadpleegd op 10 oktober 2017.
* ↑ https://www.gedenkstenen-apeldoorn.nl/nieuws/burgemeester-den-besten-en-de-joden-ii
* ↑ Zoeken. allefriezen.nl. Geraadpleegd op 27 februari 2025.
* ↑ BV, DE REE Archiefsystemen, Huwelijk Cornelis den Besten en Johanna Maria Alberdina Hendriks, ... (Het Utrechts Archief ) - Het Utrechts Archief. hetutrechtsarchief.nl. Geraadpleegd op 27 februari 2025.
* ↑ BV, DE REE Archiefsystemen, Huwelijk Cornelis den Besten en Johanna Hendrika de Graaf, 29-12-1932 (Het Utrechts Archief ) - Het Utrechts Archief. hetutrechtsarchief.nl. Geraadpleegd op 27 februari 2025.
Portaal: Fascisme en nationaalsocialisme in Nederland · Fascisme · Nationaalsocialisme
# Kapsel (haardracht)

Een kapsel (ook frisuur of haardracht genoemd) is de manier waarop het haar van een persoon is gemodelleerd.
Een kapsel wordt in eerste instantie gecreëerd door het knippen van het haar met een schaar. Vervolgens kan het haar in een bepaalde vorm gebracht worden met behulp van gel, tijdelijk gekruld worden met watergolven of een krultang, permanent gekruld worden met chemicaliën of opgestoken worden in een knot of een rol. Kroeshaar kan met chemicaliën glad gemaakt worden (straighten). Het bestaande haar kan ook aangevuld worden met een haarstuk of ingevlochten hair extensions. Bij gedeeltelijke of algehele kaalheid kan voor een pruik gekozen worden.
Vaak wordt een kapsel door een kapper gecreëerd. Bij het bewerken of onderhouden van een kapsel gebruikt men o.a. een kappersschaar, kammen en borstels, een haardroger, een tondeuse, een krultang, krulspelden, haarverf, haarmousse, haarlak, haarspelden, haarelastiek en haarklemmen.
Ook huisdieren kunnen door een kapper behandeld worden, bijvoorbeeld honden in een trimsalon.

## Soorten kapsels

* Afrokapsel - kroeshaar in een bol om het hoofd
* Bob haar tot ongeveer aan de kin en met een rechte pony
* Bouffant - hoog opgeheven haar, bedekt vaak de oren of hangt aan de zijkanten naar beneden
* chignon - haarwrong op het achterhoofd
* Dreadlocks - bundels vervilt haar
* Emokapsel - kapsel met een pony over (een van de) de ogen vallend, vaak door emo's gedragen.
* Eton crop - een haarstijl die populair was bij lesbische vrouwen in de jaren 1920
* Hanenkam - opstaande rij haren in het midden van het hoofd
* Matje - lange haren over de nek vallend
* Melkboerenhondenhaar
* Opgestoken haar of knot
* Overkammer - kaalwordend hoofd met overgekamd haar
* Paardenstaart - haar samengebonden achter op het hoofd
* Pagekopje - haar dat steil, als dikke laag en recht afgeknipt als een muts of helm over het hoofd ligt
* Pijpenkrul (Jiddisch: peies)- krullen die los als in een sliert hangen, zoals bij vrome ultraorthodoxe joden.
* Scenekapsel - lang, (een beetje) getoupeerd haar in verschillende felle kleuren.
* Skinhead of kaalkopje - een geheel kaalgeschoren schedel.
* Stekelhaar - kort haar dat overeind staat
* Suikerspin - omhooggestoken haar, gevormd tot een suikerspinvorm
* Vetkuif - lang van voren en een kippenkontje in de nek. Bekend van rock 'n roll-ers
* Vlecht - meisjes dragen vaak twee vlechten (over de schouders op de borst), vrouwen soms één vlecht, een variant op de paardenstaart.
* Watergolf - steil haar dat met krullers en föhnen tot een kapsel met slagen is gemaakt

## Haarkrultype

Haar kan verschillende krultypes hebben.
* Steil haar
* Golvend haar
* Krullend haar
* Kroeshaar
# François d'Aix de La Chaise

François d'Aix de La Chaise (kasteel Aix in Saint-Martin-la-Sauveté, 25 augustus 1624 - Parijs, 20 januari 1709) was een Frans priester en jezuïet van adellijke geboorte. Hij was de biechtvader van de Franse koning Lodewijk XIV. Op zijn landgoed buiten Parijs werd later een naar hem genoemd kerkhof geopend: Cimetière du Père-Lachaise.

## Levensloop

In 1649 trad hij in bij de jezuïeten. Van 1675 tot aan zijn dood was Père La Chaise de biechtvader van koning Lodewijk XIV. Hij adviseerde de koning in religieuze zaken. De priester probeerde zijn koning in zijn politiek te matigen maar daarin slaagde hij vaak niet. Hij was betrokken bij de veroordeling van Miguel de Molinos. Voor het intrekken van het Edict van Nantes in 1685 was Père La Chaise grotendeels verantwoordelijk. Hij moedigde de koning ook aan in zijn strijd tegen de jansenisten.
Hij was niet in staat om de vaak overspelige koning tot een meer christelijke levenswandel te bewegen. La Chaise bemiddelde in ruzies en hij probeerde soms om zijn invloed ten gunste van anderen te laten gelden, bijvoorbeeld de in ongenade gevallen Richard Simon. In 1683 heeft Père La Chaise waarschijnlijk, in het diepste geheim, het huwelijk van de koning met Madame de Maintenon gesloten.
Père La Chaise was een fervent numismaticus en in 1701 werd hij opgenomen in de Académie royale des inscriptions et médailles.
Père La Chaise heeft nooit in Versailles gewoond, hij woonde in Parijs in het jezuïetenhuis bij de Saint-Paulkerk. In 1675 liet de koning voor hem een woning bouwen op het domein van de jezuïeten Mont-Louis ten oosten van Parijs.

## Begraafplaats

In 1804 werd op het domein Mont-Louis een begraafplaats ingericht: het Cimetière de l'Est dat bekend werd onder de naam Cimetière du Père-Lachaise, naar de vroegere bewoner van het domein.
* 1 2 (fr) Panneau "Le Père Lachaise". archives.loire.fr. Geraadpleegd op 27 februari 2025.
* Biblioteca Nacional de España: XX5565680
* Bibliothèque nationale de France: cb113344502 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119355965
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2277 9914
* Library of Congress Control Number: n84133116
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo2016918853
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 145341046
* LIBRIS: 314296
* SNAC: w6t18fcz
* Système universitaire de documentation: 083400656
* Virtual International Authority File: 31990194
* WorldCat: E39PBJyh7Fv4q4gPWwGRqRgR8C
# Stad Ommen

Stad Ommen is een voormalige gemeente in de Nederlandse provincie Overijssel.

## Geschiedenis

Tot 1811 bestonden er twee gemeenten: het stadgericht Ommen ofwel Stad Ommen, bestaande uit een smalle strook vanaf de Vecht, van de stad tot en met de Ommerschans, en het schoutambt Ommen ofwel Ambt Ommen, voor het omliggende platteland. Ambt Ommen omvatte destijds ook Avereest en Den Ham en werd na 1685 ook wel het schoutambt Ommen en Den Ham genoemd.
Bij de introductie van de Franse bestuursorganisatie in 1811 werd het stadgericht Ommen met het grootste deel van het schoutambt Ommen en Den Ham verenigd tot de mairie Ommen. Den Ham was vanaf 1811 een zelfstandige gemeente. In 1818 kwam de oude scheiding van de twee gemeenten Stad Ommen en Ambt Ommen weer terug.
Stad Ommen bestond uit een smalle rechthoekige strook aan de noordzijde van de Vecht. De gemeente omvatte de oude stadskern van Ommen en de Ommerschans. Het gedeelte van de kern van Ommen ten zuiden van de Vecht werd ingedeeld bij de gemeente Ambt Ommen. De rest van de huidige gemeente Ommen en het oostelijk deel van het dorp Lemelerveld waren eveneens deel van de gemeente Ambt Ommen.
In 1923, bij een gemeentelijke herindeling, werd Stad Ommen opnieuw met Ambt Ommen samengevoegd tot de gemeente Ommen.

## Bekende inwoners

* A.C. van Raalte, voorman van de Afscheiding en leider van de verhuizing van een groep afgescheidenen naar Michigan.

### Geboren

* August Pieter van Groeningen (1866-1894), schrijver
* Kaart van de voormalige Stad Ommen in 1868
* Meer, Ad van der en Boonstra, Onno "Repertorium van Nederlandse gemeenten" 1812–2011, KNAW, 2006/2011 Online download (archive.org)
# Stopplaats Dalmsholte

Stopplaats Dalmsholte (afkorting: Dmh) is een voormalige stopplaats van de buurtschap Dalmsholte. De stopplaats lag aan de spoorlijn Deventer - Ommen van de Overijsselse Lokaalspoorweg-Maatschappij Deventer - Ommen (OLDO).
De stopplaats lag tussen de stations Lemelerveld en Ommen en werd geopend op 1 oktober 1910 en gesloten op 15 mei 1933.

## Externe link

* Station Dalmsholte op Stationsweb
0,0: Deventer · 0: Boksbergerweg · 2: De Platvoet · 4: Diepenveen Oost · 5: Hoek · 8: Eikelhof · 9: Hiethaar · 10: Wesepe · 13: Pleegste · 18: Langkamp · 19: Raalte · 22: Linderte · 23: Crisman · 26: Posthoorn · 28: Lemelerveld · 32: Dalmsholte · 38: Ommen
# Wapen van Stad Ommen

Het wapen van Stad Ommen werd op 24 november 1819 per besluit door de Hoge Raad van Adel aan de Overijsselse gemeente Stad Ommen bevestigd. Op 1 mei 1923 werd gemeente Stad Ommen weer samengevoegd met gemeente Ambt Ommen tot gemeente Ommen. Daarmee keerden de leeuw en de adelaar uit de wapens van beide gemeenten terug in het wapen van Ommen en werd de heilige Brigida uit het wapen van Stad Ommen ook opgenomen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Van goud, beladen met een maagd gekleed van lazuur, dragende in haar regterhand een schild van lazuur, beladen met een gouden klimmenden leeuw, en in de linker een schild mede van lazuur, beladen met een gouden arend. Het schild gedekt met een gouden kroon.
Niet vermeld in de beschrijving is, dat het een omgewende leeuw betreft op het rechtse schild en het schild gedekt is met een markiezenkroon.

## Verklaring

Het wapen is bijna gelijk aan de afbeelding op het oudst bekende zegel van de stad Ommen. Hierop staat de heilige Brigida. Echter in dit wapen staat de heilige op een schild met aan weerszijden een kleiner schild met daarop de leeuw en de adelaar. Daarnaast ontbreekt de ster en houdt de heilige geen palmtak vast en is haar kleding eenvoudiger.
Er zijn grote overeenkomsten met een zegel dat de weduwe van Jan van Avesnes, graaf van Henegouwen, Aleida (of Aleidis) voerde. Ook hierop werd een vrouw getoond met adelaar en leeuw. Omdat het rechterdeel van de zegel afgebroken is, is niet duidelijk of hier ook een ster op stond.

## Verwante wapens

* Wapen van Ambt Ommen
* Wapen van Ommen
* Wapen van Den Ham
* ↑ Wapen: Gemeente Stad Ommen. Hoge Raad van Adel (13 september 1909). Geraadpleegd op 21 juni 2015.
* 1 2 Hartemink, Ralf, Stad Ommen. Nederlandse Gemeentewapens. Geraadpleegd op 21 juni 2015.
* ↑ Het wapen van Ommen. Oudommen.nl. Gearchiveerd op 21 juni 2015. Geraadpleegd op 21 juni 2015.
Ambt Almelo · Ambt Delden · Ambt Hardenberg · Ambt Ommen · Ambt Vollenhove · Avereest · Bathmen · Blankenham · Blokzijl · Brederwiede · Den Ham · Denekamp · Diepenheim · Diepenveen · Genemuiden · Giethoorn · Goor · Grafhorst · Gramsbergen · Hasselt · Heino · Holten · IJsselham · IJsselmuiden · Kamperveen · Kuinre · Lonneker · Markelo · Nieuwleusen · Noordoostpolder · Oldemarkt · Olst · Ootmarsum · Rijssen · Stad Almelo · Stad Delden · Stad Hardenberg · Stad Ommen · Stad Vollenhove · Steenwijk · Steenwijkerwold · Urk · Vollenhove · Vriezenveen · Wanneperveen · Weerselo · Wijhe · Wilsum · Zalk en Veecaten · Zwartsluis · Zwollerkerspel
# Wapen van Appingedam

Het wapen van Appingedam was het wapen van de voormalige Groningse gemeente Appingedam. Het oude wapen werd op 8 december 1819 "vanwege den Koning" bevestigd. Het wapen werd op 25 juni 1964 aangepast. Sinds 2021 is het wapen niet langer als gemeentewapen in gebruik omdat de gemeente Appingedam in de nieuwe gemeente Eemsdelta op is gegaan.

## Blazoenering

De beschrijving van het wapen uit 1819 luidde als volgt (dat de kroon vijf bladeren heeft bleef bij de Hoge Raad van Adel onvermeld):
   Van zwart, beladen met een pelikaan van zilver, voedende zijne jongen staande in een nest in natuurlijke kleur. Het schild gedekt met een kroon van goud.
Het aangepaste wapen uit 1964 werd bij Koninklijk Besluit van 25 juni 1964 nr. 35 vastgesteld en bevat andere kleuren:
   In azuur een pelikaan met opgeheven vlucht met drie omgewende jongen met geopende vleugels, alles van goud, staande in een nest van sinopel en voedende zijn jongen met zijn bloed. Het schild gedekt met een gouden kroon van vijf bladeren.
N.B.:
* De heraldische kleuren zijn keel (rood), goud (geel), azuur (blauw) en sinopel (groen), het schild is gedekt met een markiezenkroon.

## Oorsprong

Het wapen kwam voor op een contrazegel, geheim- of kleinzegel genaamd, waarop een wapenschild met een pelikaan zich in de borst pikkend met opgeheven vlucht. Hij staat naast een nest met drie jongen en volgens de heraldische regels naar rechts gewend. Het oudst bekende exemplaar is uit ca. 1540. De pelikaan is vanouds het symbool van de alles opofferende liefde. En staat symbool voor Christus, hij gaf zijn bloed aan de mensenkinderen. Hij reinigde hen van hun zonden door het bloed dat vergoten werd toen hij stierf aan het kruis. Maria wordt gezien als het hemelse nest waar Christus in en uit vliegt. Door de tijd heen is de pelikaan in verschillende vormen en standen afgebeeld. Ook het aantal jongen wisselde.
# Goin' On

"Goin' On" is een nummer geschreven door Brian Wilson en Mike Love voor de Amerikaanse rockband The Beach Boys. Het werd uitgebracht op hun album Keepin' the Summer Alive in 1980. De single bereikte nummer 83 in de Billboard Hot 100. Het nummer verschijnt ook op het verzamelalbum The Very Best of the Beach Boys.
Record World zei dat "The Beach Boys een majestueuze ballad hebben gemaakt die een perfect stuk is om het warme weer in te luiden."

## Personeel

2000 liner notes en Craig Slowinski.

### Goin' On

The Beach Boys
* Brian Wilson - zang, tackpiano
* Carl Wilson - zang
* Al Jardine - zang
* Mike Love - zang
* Bruce Johnston - zang, Fender Rhodes elektrische piano, producer
Extra muzikanten en productiepersoneel
* Steve Ross – gitaar
* Bill House - gitaren
* Bryan Garofalo – bas
* John Hobbs - toetsenborden
* Scott Mathews - harmonie en achtergrondzang, drums
* Steve Forman - pauken
* Steve Douglas - saxofoon en saxofoon solo
* Joel Peskin - saxofoon
* Dick "Slyde" Hyde - trombone
* Chuck Findley - trompet
* Bob Alcivar - hoornarrangementen
* Steve Desper - ingenieur, mengen

### Endless Harmony

The Beach Boys
* Brian Wilson - harmonie en achtergrondzang
* Carl Wilson - leadzang, harmonie en achtergrondzang
* Al Jardine - harmonie en achtergrondzang
* Mike Love - harmonie en achtergrondzang
* Bruce Johnston - leadzang, harmonie en achtergrondzang, elektrische piano's van Fender Rhodes, producer
Extra muzikanten en productiepersoneel
* Steve Ross – gitaar
* Bill House - gitaren
* Bryan Garofalo – harmonie en achtergrondzang, bas
* Ricci Martin - piano
* Scott Mathews - drums, percussie
* Steve Forman - percussie
* Steve Desper - ingenieur, mixen
# Maison-Dieu

Het Maison-Dieu (ook Hôtel-Dieu) is een voormalig hospitaal en klooster in de Franse stad Montmorillon (Vienne).

## Geschiedenis

In de 11e eeuw werd in Montmorillon een hospitaal gesticht om pelgrims en armlastige zieken op te vangen. Als stichters worden drie mannen uit de stad genoemd: Robert, Acfred en Umbert. Het hospitaal kende pas een eerste bloei nadat de edelman Robert du Puy in 1102 een grote schenking deed. Na zijn terugkeer van de kruistocht schonk hij zijn hele vermogen weg. Bisschop Pierre van Poitiers stichtte in 1107 een broederschap van geestelijken om in te staan voor het beheer van het ziekenhuis. Dit genootschap genoot de bescherming van Willem IX van Aquitanië als graaf van Poitiers. Ook later werd het hospitaal gesteund door de lokale heren en de hogere adel. Zo kende het Maison-Dieu een bloeitijd van de 12e tot de 16e eeuw. Rond 1300, of mogelijk al eerder, kwam het beheer van het hospitaal in handen van de augustijnen. Het klooster- en hospitaalcomplex onderging talrijke veranderingen tussen de 14e en de 16e eeuw. Zo werd het complex versterkt om te kunnen weerstaan aan het geweld van de Honderdjarige Oorlog en de Hugenotenoorlogen. De 16e eeuw was een tijd van verval. In de 17e eeuw kwam het klooster in handen van augustijnen uit Bourges. Er volgde een nieuwe belangrijke bouwfase.
In 1806 werd het Maison-Dieu ingericht als kleinseminarie door het bisdom Poitiers. In 1968 sloot het kleinseminarie de deuren en er kwam een rusthuis in de plaats. In 2009 verhuisde het rusthuis naar een nieuwe lokatie en kwam het Maison-Dieu leeg te staan. Het werd in 2022 overgedragen aan de regio Nouvelle-Aquitaine met het oog op het zoeken naar een nieuwe bestemming. De kapel wordt gebruikt voor culturele manifestaties.

## Beschrijving

Het Maison-Dieu omvat kloostergebouwen uit de 17e eeuw met een verwarmde zaal, de kapel Saint-Laurent-et-Saint-Vincent, de versterkte woning van de prior, een achthoekige kerkhofkapel, een tiendschuur en een tuin van 4,5 hectare. Delen van het Maison-Dieu beschermd als monument historique.

### Kapel

De kapel Saint-Laurent-et-Saint-Vincent werd in de 12e eeuw gebouwd als kloosterkerk. De kapel heeft een rechthoekig grondplan. De façade en de achthoekige klokkentoren zijn 12e-eeuws. De façade is bekroond met een gebeeldhouwde fries die de geboorte van Christus voorstelt. Het gotisch beeldhouwwerk werd in de 16e eeuw beschadigd tijdens de godsdiensttroebelen. Alle figuren werden onthoofd. De rest van de kapel werd gebouwd in de 19e eeuw toen ze dienst deed als kapel van het kleinseminarie. Ook het interieur is uit het midden van de 19e eeuw.

### Octogone

Het Octogone werd in de 12e eeuw en het begin van de 13e eeuw gebouwd, waarschijnlijk als kerkhofkapel. Mogelijk diende de Heilig Grafkerk van Jeruzalem tot voorbeeld. Het hospitaal had een groot kerkhof. In het Octogone is een ossuarium ingericht. Het drieledig dak stamt uit de 17e eeuw. Het gebouw werd gerestaureerd in 1997-1998.