OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dick Ploeger

Dick Ploeger (Veendam, 18 oktober 1954) is een Nederlands voormalig voetballer die als doelman speelde. Hij kwam uit voor SC Veendam en FC Groningen.

## Loopbaan

Op zijn achtste kwam Ploeger in de jeugd van VV Veendam. Ploeger speelde tussen 1972 en 1980 in totaal 96 competitiewedstrijden voor SC Veendam in de Eerste divisie. Hij debuteerde op zeventienjarige leeftijd en werd ook geselecteerd voor regionale en nationale jeugdselecties. Ploeger kwam de eerste seizoenen veel aan bod, maar kreeg ook veel kritiek. Zijn latere seizoenen bij Veendam was hij vooral reservedoelman. Hij was op Tweede Kerstdag 1977 de doelverdediger van SC Veendam in de met 2 - 1 van Feyenoord gewonnen bekerwedstrijd.
In 1980 ging Ploeger naar FC Groningen waar hij tweede doelman werd achter Azing Griever. Griever raakte al snel geblesseerd en Ploeger speelde in september en oktober 1980 vijf wedstrijden voor FC Groningen in de Eredivisie. Toen werd Johan Tukker aangetrokken die eerste doelman werd. Aan het einde van het seizoen scheurde hij zijn enkelbanden en werd zijn contract niet verlengd. Hij keerde in 1982 nog een seizoen op amateurbasis terug bij Veendam als tweede doelman.
Ploeger was vanaf 1987 keeperstrainer bij Veendam en zat in die hoedanigheid eind 1989 en eind 1994 nog op de bank als reservedoelman. Na zijn sportloopbaan was hij veertig jaar werkzaam bij Rabobank.
# Kantersteen

Kantersteen (Frans: Cantersteen) is een straat binnen de Vijfhoek van de Belgische hoofdstad Brussel. Ze loopt van het kruispunt met de Kardinaal Mercierstraat, Koloniënstraat en Ravensteinstraat tot het Albertinaplein, waar ze overgaat in de Keizerslaan. Het tracé valt ongeveer samen met de vroegere Keizerinstraat en Houtmarkt.

## Geschiedenis

De benaming komt van de oude Kantersteen in het verlengde ervan, waarvan de kruising met de Steenweg in de 13e eeuw werd ingenomen door het steen van de cantor van Sint-Goedele. De huidige aanleg maakt deel uit van de herstructurering van de Putterijwijk als gevolg van de werken aan de Noord-Zuidverbinding (1911-1914, 1935-1952).

## Gebouwen

De westzijde van de straat wordt ingenomen door het station Brussel-Centraal, ontworpen door Victor Horta en gebouwd tussen 1937 en 1952.
De oostzijde wordt ingenomen door:
* de tuin van de Kunstberg met het ruitersstandbeeld van koning Albert I,
* het Dynastiepaleis (Kunstberg 1-5),
* voormalig hoofdkantoor Banque du Congo belge en later de Banque belgolaise (nr. 1) op de hoek met de Stuiversstraat, gebouwd in 1952-1954 naar ontwerp van André en Jean Polak,
* de Ravensteingalerij (nr. 3-9), een doorgang naar de Ravensteinstraat, gebouwd in 1954-1958 naar ontwerp van Alexis Dumont,
* Shell-gebouw (nr. 39-55), gebouwd in 1931-1934 naar ontwerp van Alexis Dumont, waar thans onder meer de redactie van De Standaard gevestigd is.

## Galerij

* Het Dynastiepaleis
* Voormalig hoofdkantoor van de Banque du Congo belge en later de Banque belgolaise
* Ingang van de Ravensteingalerij
* Shell-gebouw
* Gedenkplaat op de hoek met de Stuiversstraat, waar zich vroeger het Granvellepaleis bevond
* Kantersteen, Inventaris van het bouwkundig erfgoed
* ↑ De Standaard verhuist naar Brussel, De Standaard, 26 maart 2019.
# Tempeh

Tempeh (ook wel geschreven als tempé) is een eetbaar product van sojabonen afkomstig uit Indonesië. De bonen worden na weken en koken behandeld met de schimmel Rhizopus oligosporus.
Tempeh heeft na bereiding een licht zure smaak. Het neemt andere smaken goed op en is daardoor geschikt als ingrediënt voor verschillende gerechten. Het wordt veel gebruikt in de Indische en Indonesische keuken en is in het westen ook populair als onderdeel van vegetarisch en veganistisch voedsel.

## Gezondheid

Tempeh is rijk aan vitaminen uit de B-groep en nicotinezuur. Verder bevat het vezels en mineralen zoals calcium en ijzer, fosfor, magnesium, kalium, zink en mangaan. Het is vetarm en cholesterolvrij. Door fermentatie gedurende de bewerking worden de voedingsstoffen beter verteerbaar en componenten zoals oligosachariden (raffinose en stachyose) en fytines afgebroken. Het resultaat is een product met een verteerbaarheidscoëfficiënt van 86%, dat rijk is aan hoogwaardige eiwitten met alle essentiële aminozuren.
Tempeh heeft een gunstige werking tegen diarree; het maakt het voor ziekmakende micro-organismen lastig zich aan de darmwand te hechten.
Uit onderzoek van de universiteiten van Loughborough en Oxford uit 2008 bleek dat consumptie van het aan tempeh verwante tofoe door senioren tot verslechtering van het geheugen lijkt te leiden, als formaldehyde als conserveringsmiddel is gebruikt, maar het gefermenteerde tempeh kan door de grote hoeveelheid aanwezige folaten juist een positief effect op de hersenen hebben.

## Herkomst

Tempeh is vrijwel zeker afkomstig van Java. Het wordt voor de eerste maal vermeld in 1875, in een Javaans-Nederlands woordenboek. In 2012 kreeg Indonesië het verzoek te beschrijven wat tempeh is en aan welke eisen het moet voldoen. Dit zal als standaard worden toegevoegd aan de Codex Alimentarius van de Wereldgezondheidsorganisatie van de Verenigde Naties.

## Uitspraak

Zoals in alle Indonesische namen en woorden komt bij de uitspraak de klemtoon te liggen op de een na laatste lettergreep, in dit geval op de letter 'e' van 'tem'.
# Jakob Nieweg

Jakob Nieweg, ook wel genoemd Jacob Nieweg (Hogebeintum, 26 mei 1877 – Amersfoort, 4 augustus 1955) was een Nederlands predikant die vooral bekendheid kreeg als kunstschilder.

## Leven en werk

Nieweg werd in 1877 in Hogebeintum geboren als zoon van een predikant. Na het gymnasium te hebben doorlopen studeerde hij theologie. Hij promoveerde in 1905 aan de universiteit van Groningen op een proefschrift getiteld Frederick William Robertson. Tijdens zijn studie volgde hij in de avonduren tekenlessen bij de Groningse tekenlerares Anna van Prooijen. In 1899 kwam hij in Groningen in aanraking met H.P. Bremmer. Bremmer had als docent invloed op Niewegs schildersopvattingen en bracht Nieweg liefde bij voor het werk van Vincent van Gogh. Nieweg was achtereenvolgens predikant in Ter Apel, Winsum en Spankeren. In 1914 legde Nieweg zijn ambt als predikant neer om zich in Bloemendaal geheel aan de kunst te wijden. In 1919 vertrok hij naar Amersfoort, waar hij tot zijn overlijden in 1955 bleef wonen. In Amersfoort is een straat naar hem vernoemd.
Nieweg was lid en oprichter van De Brug, bestuurslid van Amersfoorts Kunstenaars Genootschap AKG en bestuurslid van Vereniging Vrije Kunstenaars. Hij was leraar van Elisabeth Catharina Bergsma (1902-1975).
Nieweg trouwde op 4 september 1904 te Drachten met Neine Geertruida van der Meulen. Charley Toorop schilderde hun portret in 1927. Uit het huwelijk van Nieweg en Van der Meulen werden twee dochters en een zoon geboren: Mintje, Renske en Hein.

## Literatuur

* Boer; Jantien de [et al.] Het wonder van de werkelijkheid: Jakob Nieweg 1877-1955, Groningen, 2007
* Heij, Jan Jaap Vernieuwing & bezinning: Nederlandse beeldende kunst en kunstnijverheid ca. 1885-1935, Zwolle/Assen, 2004
* Linde-Beins, Renske van der [et al.] Jakob Nieweg: in stille bewondering, Museum Flehite, Amersfoort, 2001
* Nieweg, Jakob Frederick William Robertson, proefschrift Groningen, 1905
* Jakob Nieweg: Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
Noten
* ↑ Anna Adriana van Prooijen: Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Vereniging Vrienden Nieuwe Kunst 1900: Nieweg, Jacob. Gearchiveerd op 30 april 2023.
* ↑ Besluit Jacob Niewegpad B&W Amersfoort 27-11-2007. Gearchiveerd op 30 april 2023.
* ↑ Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie: Nieweg. Gearchiveerd op 13 augustus 2023.
* Biografisch Portaal: 72207570
* Gemeinsame Normdatei: 123518164
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6679 6508
* Library of Congress Control Number: nr2002006129
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070745781
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 59570
* Union List of Artist Names: 500031792
* Virtual International Authority File: 923176
* WorldCat (via VIAF): 923176
# Catharanthus

Catharanthus is een geslacht van een- of meerjarige, kruidachtige gewassen. Dit geslacht bestaat uit acht soorten die in de tropen vrij algemeen bekend zijn. De enige soort die als kamerplant wordt toegepast, Catharanthus roseus, komt oorspronkelijk uit Madagaskar. Andere soorten komen naast Madagaskar ook voor op het Indisch subcontinent.
De botanische naam Catharanthus is een samenstelling van de Oudgriekse woorden καθαρός, katharos (zuiver, rein, foutloos) en ἄνθος, anthos (bloem).
De soorten in dit geslacht werden vroeger in het geslacht Vinca (maagdenpalm) geplaatst. Het blad van Vinca ziet er echter heel anders, kleiner, uit en daaraan zijn ze gemakkelijk te onderscheiden. Voorts maakt Vinca ranken die zich op de grond vastzetten en zo een heel tapijt vormen, terwijl Catharanthus een opgaande groei vertoont. De kroonkeel van Catharanthus is door borstelachtige haartjes praktisch afgesloten.

## Soorten

* Catharanthus coriaceus Markgr.
* Catharanthus lanceus (Bojer ex A.DC.) Pichon
* Catharanthus longifolius (Pichon) Pichon
* Catharanthus makayensis L.Allorge, Phillipson & Razakamal.
* Catharanthus ovalis Markgr.
* Catharanthus pusillus (Murray) G.Don
* Catharanthus roseus (L.) G.Don
* Catharanthus scitulus (Pichon) Pichon
* Catharanthus trichophyllus (Baker) Pichon
* ↑ (en) Catharanthus G.Don Royal Botanic Gardens, Kew
Aganonerion · Acokanthera · Adenium · Aganosma · Allamanda · Alstonia · Alyxia · Amalocalyx · Anodendron · Apocynum . Asclepias · Baharuia · Baissea · Beaumontia · Caralluma · Carissa · Catharanthus · Cerbera · Ceropegia (lantaarnplanten) · Chonemorpha · Cleghornia · Cynanchum · Dewevrella · Dischidia · Ditassa · Echites · Elytropus · Epigynum · Eucorymbia · Forsteronia · Hoodia · Hoya · Hylaea · Huernia · Ichnocarpus · Ixodonerium · Kopsia · Landolphia · Lhotzkyella · Macroditassa · Mandevilla · Manothrix · Margaretta · Marsdenia · Matelea · Melinia · Melodinus · Merrillanthus · Metaplexis · Metastelma · Microdactylon · Microloma · Miraglossum · Mitostigma · Morrenia · Motandra · Nautonia · Neoschumannia · Nephradenia · Notechidnopsis · Odontadenia · Odontanthera · Oncinema · Oncostemma · Ophionella · Orbea · Orbeanthus · Orbeopsis · Orthanthera · Orthosia · Oxypetalum · Oxystelma · Pachycarpus · Pachycymbium · Pachypodium · Papuechites · Parameria · Parapodium · Parepigynum · Parsonsia · Pectinaria · Pentacyphus · Pentarrhinum · Pentasachme · Pentastelma · Pentatropis · Peplonia · Pergularia · Periglossum · Petopentia · Pherotrichis · Philibertia · Piaranthus · Pleurostelma · Plumeria · Pseudolithos · Quaqua · Quisumbingia · Raphistemma · Raphionacme · Rauvolfia · Rhyncharrhena · Rhyssolobium · Rhyssostelma · Rhytidocaulon · Riocreuxia · Rojasia · Sarcolobus · Sarcostemma · Schistogyne · Schistonema · Schubertia · Secamone · Secamonopsis · Seutera · Sindechites · Sisyranthus · Solenostemma · Sphaerocodon · Stapelia · Stapelianthus · Stapeliopsis · Stathmostelma · Stenomeria · Stenostelma · Stigmatorhynchus · Schizozygia · Tacazzea · Tectiphiala · Trachelospermum · Urceola · Vallariopsis · Vinca (maagdenpalm) · Vincetoxicum (engbloem)
# European Space Tracking

Onder de naam ESTRACK (European Space Tracking) exploiteert het European Space Agency (ESA) een netwerk van grondstations die worden gebruikt om te communiceren met kunstmanen en ruimtesondes en om raketlanceringen te ondersteunen. De wereldwijde verspreiding van de stations zorgt ervoor dat een ruimtevaartuig altijd radiocommunicatie tot stand kan brengen met minimaal één station. Drie stations bevinden zich in Europa, één in Australië, twee op het Zuid-Amerikaanse continent en één in het midden van de Atlantische Oceaan.
Onder de missies die via ESTRACK aangestuurd worden of werden bevinden zich onder andere Ruimtetelescoop Herschel, Planck Observatory, Venus Express, Mars Express, ExoMars, Rosetta, Gaia, BepiColombo, LISA Pathfinder, Solar Orbiter, Euclid, JUICE, Aditya-L1 naast talrijke wetenschappelijke satellieten.
ESTRACK verzorgt communicatie voor zowel Deep Space (zoals NASA Deep Space Network, Chinese Deep Space Network, Russian Deep Space Network, Usuda Deep Space Center in Japan, en het Indian Deep Space Network) alsook voor Cislunar Space (van aarde tot de maan).
Voetnoten
Bronnen
# Lapidaria

Lapidaria is een geslacht uit de ijskruidfamilie (Aizoaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt van Namibië tot in de Kaapprovincie in Zuid-Afrika.

## Soorten

* Lapidaria margaretae (Schwantes) Dinter & Schwantes
* ↑ (en) Lapidaria Dinter & Schwantes Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 6 december 2022.
... · Antimima · Argyroderma · Carpobrotus · Disphyma · Dorotheanthus · Gibbaeum · Lapidaria · Lithops · Mesembryanthemum · Sceletium · Tetragonia · ...
# Lijst van Luxemburgse architecten

Dit is een alfabetische lijst van Luxemburgse architecten met een artikel op de Nederlandstalige Wikipedia.

## D

* Paul Dornseiffer (1902-1978)

## E

* Victor Engels (1892-1962)
* Jean-François Eydt (1808-1884)

## F

* Willy Faber (1915-1999)
* Camille Frieden (1914-1998)
* Paul Funck (1875-1939)
* Pierre Funck (1846-1932)

## H

* Antoine Hartmann (1817-1891)
* Michel Heintz (1906-1993)
* Antoine Hirsch (1868-1934)

## K

* Jean-Pierre Knepper (1851-1929)
* Jean-Pierre Koenig (1870-1919)
* Rob Krier (1938-2023)

## L

* Robert Lentz (1918-1970)
* Jean Lutz (1888-1961)
* Narce Lutz (1925-1984)

## M

* Jemp Michels (1906-1989)
* Charles Mullendorff (1861-1895)

## S

* Jean Schoenberg (1881-1932)
* Hubert Schumacher (1896-1961)

## T

* Georges Traus (1865-1941)

## W

* Sosthène Weis (1872-1941)
* Auguste van Werveke (1866-1927)
* Paul Wigreux (1880-1960)
# Vlag van Zenderen

De vlag van Zenderen werd op 9 juli 2022 gepresenteerd als de dorpsvlag van de Overijsselse dorp Zenderen. De vlag is blauw en heeft een rode horizontale lijn. Onder de rode baan bevinden zich een witte en gele lijn. De kleuren zijn samen afgeleid van verschillende logo's en merken van lokale organisaties en verenigingen. In het centrum van de vlag staat een geel wapenschild. Er zijn verschillende herkenbare elementen te zien op een witte achtergrond. In het centrum van het wapenschild zijn twee groene bomen te zien die bij de Mariakapel staan. Aan de linkerkant van de bomen staat de wolf van Weleveld, terwijl aan de rechterkant de Roggemaaier staat. Achtergronden van het lokale klooster en de kerk zijn afgebeeld in zwarte lijnen. Bovenin het wapenschild staat de dorpsnaam 'ZENDEREN' met grote zwarte hoofdletters.
Belt-Schutsloot · Blankenham · Boekelo · Buurse · Giethoorn · Herxen · Hoonhorst · Kuinre · Mariënheem · Oldemarkt · Ossenzijl · Scheerwolde · Slangenbeek · Vollenhove · Zenderen
# Vlag van Harskamp

De vlag van Harskamp is op 1980 vastgesteld als de dorpsvlag van de Gelderse dorp Harskamp. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Wit, met een kruis waarvan de staander van rood is en de ligger van blauw.
De vlag toont hetzelfde beeld als het gemeentewapen. Het ontwerp was van Anton Jansen. De vlag lijkt sterk op de vlag van Profondeville.

## Verwante afbeelding

* Wapen van Harskamp
* Vlag van Profondeville
Acquoy · Beekbergen-Lieren · Beemte Broekland · Bemmel · Bennekom · Bredevoort · Deil · Doornenburg · Ederveen · Elden · Emst · Enspijk · Epse · Gameren · Gellicum · Groenlo · Harskamp · Herwijnen · Heukelum · Heveadorp · Hoenderloo · Kerkdriel · Klarenbeek · Kootwijkerbroek · Laag-Keppel · Lathum · Leuvenum · Loenen · Loil · Meteren · Netterden · Oosterhuizen · Radio Kootwijk · Rumpt · Schaarsbergen · Spijk · Stroe · Teuge · Uddel · Ugchelen · Vaassen · Vierhouten · Voorthuizen · Vredenburg/Kronenburg
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
* Harskamp (The Netherlands). www.crwflags.com. Geraadpleegd op 21 oktober 2023.
# Tunica intima

Tunica intima is de binnenste laag in de bloedvaten en lymfevatenmuur. Tijdens de vroege stadia van ontwikkeling van deze vaten bestaat de wand slechts uit een enkele laag huidvormige epitheelcellen en deze eenvoudige structuur wordt gehandhaafd gedurende de levensduur van de fijnste perifere takken van de bloedvaten, van de bloed- en lymfatische haarvaten. In de andere vasculaire gebieden wordt de vaatwand daardoor verdikt, dat lagen van transversale gladde spiercellen die ringvormig de buis omvatten, en buiten de spiercellen, gelaagd zijn langs de lengte van het bindweefsel, buiten de epitheelbuis. Tussen de epitheelbuis en de buitenzijde van de spierlaag wordt ook bindweefsel ontwikkeld dat rijk is aan elastische substantie. De epitheliale buis samen met het laatste bindweefsel wordt de tunica intima van het vat genoemd, de tunica media van de buitenste spierlaag en de meest oppervlakkig gelegen longitudinale achterste weefsellaag tunica adventitia (uitwendig).
# Marcel Reuland

Marcel Peter Reuland (Echternach, 16 maart 1905 – Luxemburg-Stad, 21 oktober 1956) was een Luxemburgs auteur.

## Leven en werk

Marcel Reuland was een zoon van Michel Reuland (1877-1955) en Catharina Hauer. Hij ging naar het gymnasium in Echternach, waar zijn vader lesgaf. Toen deze in 1921 werd benoemd tot schoolinspecteur verhuisde het gezin naar de hoofdstad. Na het Athénée grand-ducal studeerde Reuland filologie en filosofie (1924) aan de Cours supérieurs en handelswetenschappen aan het Institut Des Hautes Etudes Commerciales in Antwerpen (1925-1929). Omdat er in die tijd niet veel baankansen waren studeerde hij nog literatuurwetenschap in Luxemburg. Hij werd docent aan de École industrielle et commerciale in Esch-sur-Alzette (1937-1953) en vanaf 1953 aan de Lycée de garçons de Luxembourg.
Reuland schreef hoorspelen, kluchten, komedies, operettes, gedichten en verhalen in het Luxemburgs. Een aantal van zijn gedichten verscheen in Les Cahiers luxembourgeois en Revue de la Jeunesse, postuum verscheen de bundel Gedichter vum Marcel Reuland. Met zijn collega Léopold Hoffmann was hij van 1945 tot 1951 betrokken bij het schooltoneel van het Escher Lycée, dat toneelstukken opvoerde van Isi Comes, Batty Weber, Lucien Koenig en Reuland zelf. In 1947 voerden Reuland en Hoffmann samen zijn eerste avondvullende toneelstuk Op der Kirmes op, een vrije bewerking van Shakespeares Twelfth Night, or What You Will, voor het Escher toneelgezelschap Liewensfro. Voor E Summerdrâm ontving Reuland de Luxemburgse literatuurprijs 1947. In 1954 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Eikenkroon.
Marcel Reuland overleed op 51-jarige leeftijd. In Esch-sur-Alzette, Luxemburg-Stad en Soleuvre werden straten naar hem vernoemd. In 2005 gaf de Luxemburgse Post een postzegel met zijn portret uit.
* 1 2 Nicole Sahl, "Marcel Reuland", Luxemburger Autorenlexikon, Centre national de littérature.
* ↑ Burgerlijke stand van Echternach: geboorten 1905, akte n$^o$ 21.
* ↑ "Aus der Stâd", Obermosel-Zeitung, 8 maart 1948.
* ↑ "Les distinctions honorifiques dans l’ordre de la Couronne de Chêne", Luxemburger Wort, 17 maart 1954.
* ↑ "Overlijdensbericht" in de Luxemburger Wort, 23 oktober 1956.
* ↑ "Ein schwerer Schlag für unsere Mundartdichtung : MARCEL REULAND †", d'Letzeburger Land, 2 november 1956.
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5812 9579
* Virtual International Authority File: 75145003842861340832
* WorldCat (via VIAF): 75145003842861340832
# Vulkaan-eilanden

De Vulkaan-eilanden of Kazan-rettō (Japans: 火山列島) vormen een keten van kleine vulkanische eilanden die ongeveer 1200 km zuidoostelijk van het hoofdeiland Honshū ligt. De eilanden vallen bestuurlijk onder de subprefectuur Ogasawara en daardoor onder de prefectuur Tokio.
De eilandjes liggen 150 km ten zuidwesten van de Bonineilanden en 200 km zuidelijk van het eiland Nishinoshima, dat op dezelfde, onder de zeespiegel liggende, vulkanische rug ligt. De reeks strekt zich uit over een afstand van 140 km van noord naar zuid en bestaat uit drie eilanden:
* Kita Iwo Jima (北硫黄島, Kita-Iōtō, Kitaiōjima of Kitaiōtō, letterlijk: Noordelijk zwaveleiland)“, oppervlakte: 5,57 km², hoogste punt:792 m (Sakaki-ga-mine). Ligging: 25°, 26' NB;141°, 17' OL.
* Iwo Jima (硫黄島, Iōjima of Iōtō, letterlijk: Zwaveleiland), oppervlakte: 20,60 km², hoogste punt 166 m (Suribachi-yama). Ligging 24°, 47' NB; 141°, 19' OL. Dit is het grootste eiland, hier ligt een Japanse marinebasis.
* Minami Iwo Jima (南硫黄島, Minamiiōjima of Minamiiōtō, letterlijk: Zuidelijk zwaveleiland), oppervlakte: 3,54 km², hoogste punt: 916 m. Ligging: 24°, 14' NB; 141°,27',45" OL. Het eiland is onbewoond en het broedgebied van het endemische Japans stormvogeltje.

## Afbeeldingen

* zijaanzicht van Kita Iwo Jima
* Zijaanzicht van Iwo Jima
* Zijaanzicht van Minami Iwo Jima
* Kaart van Kita Iwo Jima
* Kaart van Iwo Jima
* Kaart van Minami Iwo Jima
# Shiretoko (park)

Shiretoko (Japans: 知床国立公園, Shiretoko Kokuritsu Kōen) is een nationaal park in het noordoosten van het Japanse eiland Hokkaido dat het grootste deel van het schiereiland Shiretoko bestrijkt. Het park werd in juni 1964 opgericht en heeft een oppervlakte van 386,33 km².
Het is een van de meest afgelegen gebieden van Japan en het grootste deel van het schiereiland is dan ook alleen te voet of per boot bereikbaar. Het park staat er om bekend dat het de grootste populatie bruine beren van Japan heeft. Vanaf de bergen van het park is Koenasjir te zien, een eiland dat bij Rusland hoort, maar door Japan wordt geclaimd.
Sinds 2005 staat het park op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

## Afbeeldingen

* Mount Rausu
* Waterval
* Sikahert in het park
Boeddhistische monumenten in het Horyu-ji-gebied · Kasteel Himeji · Shirakami-Sanchi · Yakushima · Historische monumenten van oud-Kyoto (Kyoto, Uji en Otsu) · Historische dorpen van Shirakawa-go en Gokayama · Vredesmonument in Hiroshima (Genbaku Dome) · Itsukushima-schrijn · Historische monumenten van oud-Nara · Schrijnen en tempels van Nikko · Gusuku en plaatsen van het Koninkrijk Riukiu · Heilige plaatsen en pelgrimsroute in het Kii-gebergte · Shiretoko · Zilvermijn Iwami Ginzan en zijn cultuurlandschap · Hiraizumi - Tempels, tuinen en archeologische sites die het boeddhistische Pure Land vertegenwoordigen · Ogasawara-eilanden · Fujisan, heilige plaats en bron van artistieke inspiratie · Zijdefabriek van Tomioka en aanverwante sites · Sites van de industriële revolutie van Japan tijdens de Meijiperiode: ijzer en staal, scheepsbouw en kolenmijnbouw · Architecturaal werk van Le Corbusier (Nationaal Museum voor Westerse Kunst) · Heilige eiland Okinoshima en aanverwante sites in Munakata · Verborgen christelijke sites in de streek van Nagasaki · Groep van kofun van Mozu-Furuichi: grafheuvels van oud-Japan · Amami-Oshima, Tokunoshima, noordelijk deel van Okinawa en Iriomote · Prehistorische Jomon-sites in Noord-Japan · Goudmijnen op het eiland Sado
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001105701
* Virtual International Authority File: 259562277
* WorldCat (via VIAF): 259562277
# Biwameer

Het Biwameer (琵琶湖;Biwa-ko) is het grootste meer van Japan. De oppervlakte is 670 km². Het Biwameer ligt ten noordoosten van Kioto in de prefectuur Shiga. Twintig kilometer ten oosten van het meer ligt Sekigahara. Hier vond in 1600 de Slag bij Sekigahara plaats. In het Biwameer leeft een zoetwatermossel, die kleine parels levert. Van het Biwameer naar Kioto loopt een tunnelkanaal dat is ontworpen door de Nederlandse waterbouwkundige Johannis de Rijke.
# Hakusan (berg)

Haku of Hakusan (白山, 'witte berg') is een slapende stratovulkaan in Japan. Hij ligt op de grens tussen de prefecturen Gifu, Ishikawa en Fukui op het hoofdeiland Honshu. De vulkaan barstte laatst uit in 1659. De top meet 2702 meter boven zeeniveau. Samen met Fuji en Tateyama wordt Hakusan beschouwd als een van de traditionele 'drie heilige bergen van Japan'.