OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kingwood (hout)

Kingwood is een klassieke edele houtsoort voor decoratieve toepassingen. Het dankt zijn naam aan het gebruik in inlegwerk van exclusieve meubelen voor Louis XIV en Louis XV.
Het heeft een fijne streeptekening, met sterk contasterende lagen. De kleur is bruin, al dan niet, maar liefst wel met een toonzetting in het paarse, al verkleurt het bij blootstelling aan de zon naar bruin. Het is zwaar, sterk en duurzaam hout, met een duidelijke zoetige geur bij bewerking. Het is fijn van nerf en mooi af te werken.
Het stamt van een kleine, langzaam groeiende boom in Brazilië (die op een gegeven ogenblik op naam gebracht is als Dalbergia cearensis). Het komt slechts in kleine afmetingen in de handel en wordt uitsluitend gebruikt als fineer voor inlegwerk of voor klein draaiwerk. Als al het hout van Dalbergia soorten staat het tegenwoordig op de CITES II lijst.
Soms wordt het hout van een Dalbergia soort uit Mexico verkocht als Mexican kingwood maar de tekening van dat hout is veeleer die van zwarte lijnen op een paarse achtergrond (zonder contrast), en meestal wordt dat hout dan ook onder de eigen, plaatselijke naam verkocht.
# Moonwalk (boek)

Moonwalk is een autobiografie van de Amerikaanse popzanger Michael Jackson. Het boek is uitgebracht in 1988, na zijn succesvolle Bad-periode. Het boek is geschreven door Jackson zelf en Jacqueline Kennedy Onassis.

## Inhoud

Jackson kijkt in dit boek terug op zijn kindertijd, waarin hij samen met zijn broers The Jackson 5 vormde, en op zijn leven daarna, waarin hij steeds meer een mythe werd. Hij vertelt in dit boek over zijn carrière, zijn ontmoetingen en vriendschap met andere bekende personen en bestrijdt hij de roddels die de laatste jaren over hem in de pers zijn verschenen. Diverse krantenrecensenten betitelden dit boek als eerlijk en reëel, maar niet opzienbarend. Geïllustreerd met tekeningen van Jackson zelf en veel, wat vaag afgedrukte, zwart-wit foto's.

## Boekgegevens

Jackson, Michael (1988). Moonwalk. uitgegeven door Doubleday. ISBN 0-434-37042-8.
# Uitvlugt (Guyana)

Uitvlugt is een dorp in Guyana aan de oostelijke oever van de rivier Demerara. In 2012 telde het dorp 2.980 inwoners.

## Geschiedenis

Uitvlugt was oorspronkelijk een suikerrietplantage gesticht door de Nederlandse planter Ignatius Uitvlugt.
Rond 1750 werd een destilleerderij gebouwd en werd rum geproduceerd. De destilleerderij heeft tot 1999 bestaan.
In 1818 was de plantage 500 akkers groot en in eigendom van Catharina Gaillard, wonende te Arnhem.
In 1871 werd een suikerfabriek gebouwd bij het dorp. Deze is in 1981 gefuseerd met de fabriek in Leonora.
Uitvlugt was vroeger verdeeld in een Afro- en Indo-Guyaanse wijk.
In de jaren 1950 en 1960 is het dorp uitgebreid met nieuwe woonwijken. Het dorp heeft een middelbare school, en 7 kerken.
* 1 2 Statistics Guyana, 2012 Census
* ↑ (en) Rumtrades, GUYANA UITVLUGT 1998 14 YEARS OLD 46% - GOOD SPIRITS RUM COLLECTION
* ↑ Paul Koulen (2014), Lijst van eigenaren van plantages, en houders van hypotheken op plantages in Berbice, Demerara en Essequebo, 1818-1819 (transcriptie), blz 14, noot 89
* ↑ (en) Cocktail Wonk, Inside the Uitvlugt Sugar Factory, 29 februari 2020
* 1 2 (en) Stabroek News, Uitvlugt, 18 maart 2012
* ↑ (en) Guyana Chronicle, Uitvlugt- the `stumbler’, 31 maart 2002 (via Land of Six People)
* ↑ (en) Department of Public Information, Uitvlugt Secondary reopened following flood, 6 maart 2018
Forteiland · Goed Fortuin · Leonora · Met-en-Meerzorg · Parika · Tuschen · Uitvlugt · Vreed en Hoop · Wakenaam · Windsor Forest · Zeeburg
# Kampershoekkapel

De Kampershoekkapel is een kapel op het bedrijventerrein Kampershoek in de Nederlandse gemeente Weert. De kapel staat aan de Edisonlaan waar de Franklinstraat hierop uitkomt.
De kapel is gewijd aan het kruis.

## Geschiedenis

Vroeger stond er hier een oude kapel in het Rosveld.

## Bouwwerk

De zeer open rode bakstenen kapel is in moderne stijl opgetrokken en wordt gedekt door een koperen tentdak. De zijgevels zijn open en afgesloten met hekwerk. In de frontgevel bevindt zich de toegang die met hekwerk is afgesloten. Links en rechts van de toegang zijn tableaus aangebracht, waarvan de linker Birgitta van Zweden en de rechter Antonius van Weert (een van de Martelaren van Gorcum).
Van binnen is de kapel uitgevoerd in baksteen. Tegen de achterwand is een uit de oude kapel afkomstig groot kruis geplaatst met daarop een corpus.
# Vlag van Tiengemeten

De vlag van Tiengemeten is de vlag van de Zuid-Hollandse eiland Tiengemeten. Het werd bij de gemeentelijke herindeling in 1984 deel van de gemeente Korendijk, maar was voor die tijd gesplitst tussen Goudswaard en Zuid-Beijerland. Sinds de herindeling van 2019 is het onderdeel van de gemeente Hoeksche Waard. In 1988 werd een vlag ontworpen: in het midden het wapenbeeld tussen twee smalle verticale gele banen en twee brede blauwe verticale banen.

## Symboliek

De tien groene en zilveren vierkantjes vertegenwoordigen de oorspronkelijke 10 gemeten. De vlaggen van Goudswaard en Zuid-Beijerland zijn geplaatst om aan te geven dat de gemeentegrens dwars over het eiland liep. De oenanthe staat voor het belangrijkste product: tarwe, dat op tien boerderijen op het eiland wordt verbouwd. De smalle gele lijnen zijn de kades die moeten worden gevormd om toekomstige overstromingen te vermijden; de blauwe strepen staan voor het Haringvliet en het Vuile Gat; de Haringvliet scheidt Tiengemeten van het eiland Overflakkee, terwijl het Vuile Gat het van de Hoeksche Waard/Beijerland scheidt.

## Verwante afbeeldingen

* Het wapen van Tiengemeten
* De vlag van Zuid-Beijerland
* De vlag van Goudswaard
* Tiengemeten (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 2 september 2023.
* van Berlo, Davied (27 april 2023). Vlag! 31 – 289. Vlag! 2023: 21-22
Dubbeldam · Gouderak · Heerjansdam · Herkingen · Hoek van Holland · Kaag · Katwijk · Kijkduin · Klaaswaal · Lekkerkerk · Lisse · Maasdam · Maasland · Middelharnis · Nieuwe-Tonge · Noordeloos · Ooltgensplaat · Ouddorp · Rijnsburg · Rockanje · Scheveningen · Stad aan 't Haringvliet · Stellendam · Tiengemeten · Valkenburg · Wieldrecht
# Émile Champion

Émile Julien Champion (Laval, 23 maart 1879 - onbekend) was een Franse langeafstandsloper. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en won bij die gelegenheid een zilveren medaille op de marathon.

## Jeugd

Champion was de zoon van een ongehuwde arbeidster. Hij verloor zijn moeder toen hij nog minderjarig was en kreeg een voogd. Hij verhuisde naar Parijs en sloot zich aan bij de atletiekclub Racing Club de Franse en bij de voetbalclub ASI. Bij het nationale kampioenschap crosscountry 1899 gelopen in Ville-d'Avray over een afstand van 16,5 km werd hij vierde.

## Oympische Spelen

In 1900 maakte hij zijn olympisch debuut bij de Olympische Spelen van Parijs. Deze wedstrijd werd gelopen onder zeer hete omstandigheden. Met een tijd van 3:04.17 won hij een zilveren medaille. De wedstrijd werd gewonnen door Michel Théato, die in 2:59.45 over de finish kwam. Hij won als prijs een kunstobject ter waarde van 250 Franse frank en van zijn atletiekclub, Racing Club de France in Parijs, ontving hij een zilveren medaille.

## Palmares
### crosscountry

* 1899: vierde Frans nationaal kampioenschap

### marathon

* 1900: 2 OS - 3:04.17

## Later leven

Tussen november 1900 en september 1903 vervulde Champion zijn dienstplicht bij de infanterie. In 1900 was Champion vader geworden van een zoon, die hij na de geboorte erkende. Hij huwde pas in 1912 met de moeder van zijn kind. Hij verhuisde in 1906 naar Bordeaux en omstreeks 1912 naar Angoulême. Daar was hij krantenverkoper. Bij de algemene mobilisatie in augustus 1914 werd Champion in eerste instantie afgekeurd om medische redenen. Eind 1914 werd hij alsnog opgenomen in het leger. Tussen 1916 en 1917 was hij verplicht tewerkgesteld in een bedrijf in Essonne dat spoorwegmateriaal maakte. Na 1918 zijn er geen gegevens over hem bekend.
* 1 2 3 (fr) Genty, Clément, Émile Champion, la Mayenne aux Jeux olympiques. MAH (2022-2). Société d'Archéologie et d'Histoire de la Mayenne. Geraadpleegd op 27 januari 2025.
* ↑ (en) Profiel van Émile Champion op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Nesjomme

Nesjomme (het Jiddische woord voor ziel) is een Nederlandse (korte) film uit 2024 van van Sandra Beerends over het Joodse leven in Amsterdam in het interbellum tussen de Eerste Wereldoorlog en de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog. In Engelstalige landen is de film onder de naam Neshoma uitgebracht.

## Verhaal en opzet

De film is opgezet als een docufictie waarin aan de hand van archiefbeelden, een groot aantal getuigenissen en historische feiten het fictieve verhaal wordt verteld van de Joodse Rusha, die in het begin van de film (in 1918) 17 jaar oud is. Bij de beelden worden met een voice-over (de stem van Rifka Lodeizen, in de Engelse versie die van Daniella Kertesz) brieven voorgelezen die Rusha schrijft aan haar broer Max, die naar Nederlands-Indië is geëmigreerd. De brieven gaan vooral over het dagelijkse leven, over Joden in onder meer de naaiateliers, in de diamantfabriek, op de markten en bij feesten en in (film)theaters, over de ontwikkelingen in Amsterdam en over Rusha's familie en schoonfamilie. In het tweede deel van de film komt ook het opkomend fascisme, de crisis van de jaren '30, de opkomst van de nazi's in Duitsland en de dreiging van de oorlog aan bod.
Beerends zegt over haar film: "Rusha's verhaal is fictief, maar elk element komt voort uit onderzoek en echte ontmoetingen (...) Alles wat nu vanzelfsprekend lijkt, draagt de echo van wat ooit was. En alles wat we nu meemaken, zal uiteindelijk ook geschiedenis zijn. En misschien zullen de mensen van de toekomst dezelfde vragen stellen als wij nu over het verleden: wisten ze toen wat er zou komen?"

## Ontvangst

De film kreeg positieve recensies in de Nederlandse media, waaronder 4 van de 5 sterren in De Volkskrant. Ruim een week na de première, op 2 januari 2025, ontving Nesjomme een Kristallen Film, een award voor korte films met meer dan 10.000 bezoekers.
* ↑ Cineville. www.cineville.nl. Geraadpleegd op 27 januari 2025.
* 1 2 Van der Kamp, Roosje, "Docufictie Nesjomme brengt de verloren ziel van Joods Amsterdam tijdens het interbellum tot leven: ‘Verhalen over Joden gaan altijd over de oorlog’", Het Parool, 1 januari 2025. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Smid, Ally, "De documentaire ‘Nesjomme’ brengt het vergeten Joodse leven in Amsterdam in beeld", Trouw, 29 december 2024. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Toma, Kevin, "Knap hoe ‘Nesjomme’ met archiefsnippers een intiem portret tekent van het oude Joodse Amsterdam", De Volkskrant, 31 december 2024. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Kristal voor Nesjomme. Nederlands Film Festival (10 januari 2025). Geraadpleegd op 18 januari 2025.
# Atletiek op de Olympische Zomerspelen 1900 – marathon mannen

Atletiek op de Olympische Zomerspelen 1900 :
| Baanevenementen |||
| 60 m | mannen |
| 100 m | mannen |
| 200 m | mannen |
| 400 m | mannen |
| 800 m | mannen |
| 1500 m | mannen |
| 110 m horden | mannen |
| 200 m horden | mannen |
| 400 m horden | mannen |
| 2500 m steeplechase | mannen |
| 4000 m steeplechase | mannen |
| 5000 m team | mannen |
| Wegevenementen |||
| Marathon | mannen |
| Veldevenementen |||
| Hoogspringen | mannen |
| Polsstokhoogspringen | mannen |
| Verspringen | mannen |
| Hink-stap-springen | mannen |
| Hoogspringen uit stand | mannen |
| Verspringen uit stand | mannen |
| Hink-stap-springen uit stand | mannen |
| Kogelstoten | mannen |
| Discuswerpen | mannen |
| Kogelslingeren | mannen |
De marathon voor mannen op de Olympische Zomerspelen 1900 op het stratenparcours in Parijs vond plaats op zondag 19 juli 1900.

## Parcours

Het parcours volgde de boulevards rond Parijs. Omdat deze ronde maar een afstand had van 33,9 km werden eerst vier ronden op de atletiekpiste gelopen en vervolgens 200 meter naar de boulevard. Op het einde werden nogmaals drie ronden op de piste gelopen. De wedstrijd ging zo over een afstand van 40,26 km

## Verloop

Ondanks dat het 39 °C was ging de wedstrijd toch van start. De start werd gegeven om 14:30 's middags, op het heetste van de dag. De marathon werd gewonnen door Michel Théato. Men dacht dat Michel Théato bakkerknecht was in Parijs en door de hitte de temperatuur goed kon verdragen. Volgens een andere theorie kende hij de omgeving goed en zou hij deze kennis gebruikt zou hebben om af te snijden. In werkelijkheid was hij meubelmaker. Begin jaren negentig ontdekte de Franse atletiekhistoricus Alain Bouillé, dat de winnaar eigenlijk de Luxemburgse nationaliteit bezat. Hierdoor is hij in feite de eerste olympisch kampioen van dat land.

## Records

| Wereldrecord | 2:58.50 | Spiridon Louis | GRE | Athene | 10 april 1896 |
| Olympisch record | 2:58.50 | Spiridon Louis | GRE | Athene | 10 april 1896 |

## Uitslag

| Rang | Atleet | Nat. | Tijd |
| 1 | Michel Théato | LUX | 2:59.45 |
| 2 | Émile Champion | FRA | 3:04.17 |
| 3 | Ernst Fast | SWE | 3:37.14 |
| 4 | Eugène Besse | FRA | 4:00.43 |
| 5 | Arthur Newton | USA | 4:04.12 |
| 6-7 | Dick Grant | CAN | onbekend |
| 6-7 | Ronald MacDonald | CAN | onbekend |
| — | Georges Touquet-Daunis | FRA | DNF |
| — | Auguste Marchais | FRA | DNF |
| — | William Saward | GBR | DNF |
| — | Ion Pool | GBR | DNF |
| — | Frederick Randall | GBR | DNF |
| — | Johan Nyström | SWE | DNF |
| — | W. Taylor | GBR | DNF |
* (en) Uitslagen op sports-reference.com
* ↑ (fr) Genty, Clément, Émile Champion, la Mayenne aux Jeux olympiques. MAH (2022-2). Société d'Archéologie et d'Histoire de la Mayenne. Geraadpleegd op 27 januari 2025.
* ↑ Volgens de Duitse Wikipedia was de start om 14:36
* ↑ Bij sommige bronnen ontbreekt deze uitslag
Mannen: 1896 · 1900 · 1904 · 1908 · 1912 · 1920 · 1924 · 1928 · 1932 · 1936 · 1948 · 1952 · 1956 · 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012 · 2016 Vrouwen: 1984 · 1988 · 1992 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012 · 2016
# Ben Korsten

Bernardus Simon (Ben) Korsten (Hillegom, 9 mei 1916 - Wassenaar, 27 augustus 1969) was een Nederlandse journalist. Hij wordt gezien als de eerste spindoctor van Nederland.

## Begin van zijn loopbaan

Korsten groeide op in Heemstede. In 1937 begon hij zijn journalistieke loopbaan bij het Haarlems Dagblad. Na de Tweede Wereldoorlog bepaalde de Commissie voor Perszuivering dat hij zeven jaar lang geen werk als journalist mocht doen, omdat hij tijdens de oorlog had gepleit dat de krant medewerking verleende aan de Duitsers. Daarna werd hij onder andere perschef bij de Stoomvaart Maatschappij Nederland.

## Verslaving

Al van jongs af aan werd het leven van Korsten beheerst door angsten en om die te bestrijden greep hij zowel naar de fles als naar medicijnen. Verslavingen aan drank en pillen waren het gevolg.

## De politiek

In 1959 kreeg Korsten de politieke partij KVP als klant. Hij ging Norbert Schmelzer helpen bij de verkiezingscampagne. In het begin van de jaren zestig breidde het netwerk van Korsten zich uit en huurden ook andere bewindslieden hem in.
Zijn taak bestond vooral uit het opzetten van een afdeling publiciteit en het helder formuleren van stukken die naar buiten gingen. Doordat hij met zoveel ministers sprak, was hij van veel politieke plannen op de hoogte. Zo kreeg hij een grote machtspositie in Den Haag. Hij regelde uiteindelijk niet alleen de PR, maar gaf de ministers ook beleidsadviezen.
In 1967 vertelde Ben Korsten in een interview over zijn contacten in de Nederlandse politiek. Dat was voor veel van zijn klanten reden om hun samenwerking met hem te stoppen.

## Overlijden

Korsten viel na zijn ontslag in een diep gat.
Uiteindelijk werd hij in augustus 1969 opgenomen in de Ursula-kliniek in Wassenaar, waar hij korte tijd later op 53-jarige leeftijd onder onduidelijke omstandigheden overleed. Bij zijn uitvaart in Heemstede verscheen slechts een handvol mensen, vrijwel allen politici voor wie hij ooit adviseurswerk had verricht ontbraken. VVD-senator Harm van Riel - die Korsten tijdens zijn werkzaamheden voor de provincie Zuid-Holland had leren kennen - was wel aanwezig en hield een grafrede.
In 1983 werd de film De mannetjesmaker, gebaseerd op de carrière van Korsten, uitgebracht. De naam van Korsten en enkele andere personen werden wel gewijzigd, vanwege veiligheidsoverwegingen en auteursrechten.
# Cala

Cala kan verwijzen naar:
* cala (landvorm), in de geomorfologie een kleine baai, vooral van toepassing op het westelijk Middellandse Zeegebied;
* Cala (Huelva), een plaats in de Spaanse provincie Huelva;
* Cala (rivier), een riviertje in België, een zijrivier van de Dijle
* Cala (Zuid-Afrika), een plaats in de Zuid-Afrikaanse provincie Oost-Kaap.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Cala en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Theo Wesselo

Theo Wesselo (Rotterdam, 10 november 1963) is een Nederlands acteur. Hij is bekend van het kinderprogramma Rembo & Rembo en als de stem van Purno de Purno in de gelijknamige animatieserie, beide gemaakt eind jaren 80 en begin jaren 90 en tot 2010 herhaaldelijk te zien bij Villa Achterwerk van de VPRO. Andere producties van zijn hand waren The Jeessie Mekreezie/Show! (1989), De ijzersterke Verhalen van Cowboy Harry (1992), De Gebroeders Grime (1997), OJAJOH?!! met Tampie Magdat (1998), TAMPIE!, Surf- en Searchbabe (2001) en in 2005 het tekenprogramma Teken Meej Avec Reneej. Wesselo nam in deze series zowel het scenario als de regie voor z'n rekening en speelde hierin mee als lead-acteur.
In 1992 had hij een kleine rol in de Nederlandse horrorfilm De Johnsons, in 1996 schreef hij het scenario voor SLOW BULLET, een succesvolle korte film van Bob Visser. Voorts speelde hij in 1997 in All Stars, in 2001 in de film Random Runner, in diverse commerciële producties, en in 2018 werd hij voor de korte film SNOR van Michael Middelkoop genomineerd voor beste mannelijke hoofdrol korte film voor de GO SHORT AWARDS.
Vanaf 2009 houdt Wesselo zich tevens bezig met zijn band Hausmagger, waarmee hij Nederlandstalige pop brengt en schrijft. Het allerlaatste optreden gaf de band in 2019 in het Rotterdamse Worm. Vanaf 2020 speelt hij sporadisch in het land met zijn bands OUWE K*T en ACOUSTIC ASSHOLE.
Van zijn hand verschenen twee gedichtenbundels en In 2017 maakte Wesselo voor omroep Powned Pure Poëzie, een reeks van korte afleveringen waarin hij gedichten voorleest aan willekeurige mensen op straat.
In 2022 verscheen Wesselo als gastacteur in Flikken Rotterdam (aflevering 6: Recalcitrant) en in 2022 speelde hij als acteur mee als TONNY in de serie SANTOS van Giancarlo Sanchez (BNN/VARA). In 2023 een kleine bijrol in de speelfilm 3 Dagen Vis van Peter Hoogendoorn.
* ↑ Rembo & Rembo – 'Wij zijn professionals', vpro.nl, 7 april 2015
* ↑ Theo: Pure Poëzie, powned.tv
# Ferdowsi

Abol-Qasem (of Abol-Kasim) Firdausi (Perzisch: ابوالقاسم فردوسی) (ook wel getranslitereerd als Ferdauci, Ferdowsi, Firdousi, Ferdoucy, Ferdosi of Ferdusi) (nabij Toes (Perzië), 935 – aldaar, 1020) was een Perzische dichter en schrijver uit Iran die de Sjahnama schreef, het nationale epos van Iran. Hij wordt gezien als een van de belangrijkste dichters in het Perzisch.
* Bibsys: 90078852
* Biblioteca Nacional de España: XX1378882
* Bibliothèque nationale de France: cb11902551m (data)
* CiNii: DA04118170
* Gemeinsame Normdatei: 118532499
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2145 689X
* Library of Congress Control Number: n79094717
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000173169
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00439558
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000720073
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007303796805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001183098
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000269633
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071414088
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000061934
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV291755
* LIBRIS: 53397
* SNAC: w6gg621j
* Système universitaire de documentation: 073635219
* Virtual International Authority File: 101359236
* WorldCat (via VIAF): 101359236
* 1 2 BnF-normbestand; geraadpleegd op: 10 oktober 2015; BnF-identificatiecode: 11902551m.
* ↑ Library of the World's Best Literature.
# Station Llandudno

Llandudno is een spoorwegstation van National Rail aan de North Wales Coast Line in Conwy in Wales. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Transport for Wales. Het station is geopend in 1858.
# Texcoco

Texcoco de Mora is een stad in de deelstaat Mexico, Mexico, ten oosten van Mexico-Stad. De stad heeft ongeveer 110.000 inwoners en is de hoofdplaats van de gemeente Texcoco. Verouderde schrijfwijzen van Texcoco zijn Tetzcoco en Tezcuco.
De stad heeft indrukwekkende Spaanse koloniale architectuur, zoals de kathedraal die boven op een precolumbiaanse piramide gebouwd is. De stad lag aan de oevers van het Texcocomeer. Dat meer is tegenwoordig echter in zo verregaande mate drooggevallen, dat Texcoco er niet meer aan grenst.

## Geschiedenis

Texcoco werd gesticht in de 12e eeuw. Het was een onafhankelijke Nahuatl stadstaat. In 1428 sloot het samen met Tlacopan en Tenochtitlan een verbond, dat de geschiedenis in zou gaan als het Azteekse Rijk. Texcoco werd de hoofdstad van de deelstaat Acolhuacan en de op een na belangrijkste stad binnen het Rijk. Onder koning Nezahualcóyotl groeide Texcoco uit tot een belangrijk cultureel centrum, het 'Athene van de Nieuwe Wereld'. In 1520 nam Hernán Cortés de stad in en vermoordde koning Cacamatzin. Hij installeerde Ixtlilxochitl II als marionet en Texcoco werd de uitvalsbasis voor de belegering van Tenochtitlan.
In 1827 was Texcoco de hoofdstad van de deelstaat Mexico, die later verplaatst werd naar Tlalpan. De stad is later hernoemd naar dr. José María Luis Mora.

## Koningen van Texcoco

* Xolotl (ong. 1160)
* Nopaltzin (ong. 1220-1263)
* Tlotzin (1263-1298)
* Quinatzin (1298-1357)
* Techotlalatzin (1357-1409)
* Ixtlilxochitl I (1409-1418)
* Tezozomoc (1418-1426)
* Maxtla (1426)
* Nezahualcóyotl (1426-1472)
* Nezahualpilli (1472-1515)
* Cacama (1515-1520)
* Coanacoch (1520)
* Tecocol (1520)
* Cocoza (1520)
* Ixtlilxochitl II (1520)

## Geboren

* Claudio Suárez (1968), Mexicaans voetballer
Mexihco · Tenochtitlan  Acolhuacan · Texcoco  Tecpanecahpan · Tlacopan
# Windeweeskind

Het windeweeskind (Aedia leucomelas) is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1758 door Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Aedia leucomelas bij Fauna Europaea.
# FK Obilic Živica

De voetbalclub Obilić Živica is een voetbalclub uit Živica, Servië. De club speelt in de lagere divisies van het Servische voetbal en maakt deel uit van de lokale sportgemeenschap.

## Geschiedenis

FK Obilić Živica werd opgericht met als doel het voetbal in de lokale gemeenschap te bevorderen. De club brengt talenten uit de regio samen en behoudt de sportieve traditie in dit deel van Servië.

## Competitie

De club speelt in regionale competities en neemt actief deel aan verschillende lokale voetbaltoernooien, waarbij hij zijn gemeenschap vertegenwoordigt en de sportieve geest onder jonge spelers stimuleert.
# Neoeptesicus andinus

Neoeptesicus andinus is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door J.A. Allen in 1914.