OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hospicebossen

De Hospicebossen zijn een bos- en natuurgebied nabij de Oost-Vlaamse plaats Nazareth. Het gebied meet 58 ha.

## Geschiedenis

Het gebied was tot in de 12e eeuw geheel bebost en werd Scheldeholt genoemd. Het bos werd daarna gekapt en er ontstond een gebied van woeste gronden, het Scheldeveld. In 1846 resteerde nog ongeveer 500 ha bos. Het heide-achtige Scheldeveld werd, nadat de kunstmest in gebruik kwam (eind 19e eeuw) boornamelijk in cultuur gebracht. Uiteindelijk resteerde nog een 100-tal ha bos, waarvan de Hospicebossen ruim de helft uitmaakten. Deze bossen komen aan hun naam doordat ze eigendom zijn geweest van het OCMW. Tussen 1920 en 1950 diende het vooral als productiebos en werden er veel uitheemse naaldbomen aangeplant, zoals Japanse lork, Corsicaanse den en douglasspar. Uiteindelijk werd het bos opgekocht door de provincie Oost-Vlaanderen en geleidelijk ingericht als natuurgebied.

## Gebied

De monotone bosaanplant wordt geleidelijk vervangen door inheemse soorten. Een in dit bos gelegen ven wordt beheerd met het doel om de biodiversiteit te verhogen. Dubbelloof, koningsvaren, trosvlier, gewone salomonszegel en grote veldbies zijn hier te vinden.
In het gebied zijn wandel- en fietsroutes uitgezet.
* Folder Hospicebossen
* Provincie Oost-Vlaanderen
# Bassegembos

Het Bassegembos is een natuurgebied nabij de tot de West-Vlaamse gemeente Anzegem gelegen plaats Kaster.
Het gebied wordt beheerd door Natuurpunt.
Het vrij kleine bosgebied, dat geïsoleerd tussen weilanden is gelegen, is al vanaf de 16e eeuw onafgebroken bos geweest. Het was vanouds in bezit van de adel en in gebruik voor de jacht en de kleinschalige houtproductie, zoals de winning van hakhout.
Het is een gemengd loofbos met vooral een rijke voorjaarsflora, waar de wilde hyacint domineert. Er komen vogels voor als buizerd, grote bonte specht, groene specht, boomklever en bosuil. Ook is er een populatie van de grote glimworm.
# Grandvalbos en Kooigembos

Het Grandvalbos en Kooigembos is een complex van twee bij elkaar gelegen bossen in de tot de West-Vlaamse gemeente Zwevegem behorende plaat Sint-Denijs en de tot de gemeente Kortrijk behorende plaats Kooigem. Dit boscomplex en omgeving is geklasseerd als Ankerplaats.
De bossen liggen op de zuidelijke uitloper van een heuvelkam tussen Schelde en Leie. Door de leem- en kleilagen is dit gebied nooit geheel ontgonnen. De twee bossen worden gescheiden door een diep uitgeslepen vallei. In het westen van het gebied loopt de Zandbeek.
Het bos heeft een bijzondere voorjaarsflora. Op de heuveltop zijn sporen van een Gallo-Romeinse nederzetting aangetroffen. In de omgeving van de bossen liggen enkele historische hoeven: Goed ter Geest en 't Riddershof.
# Heulebos

Het Heulebos is een bosgebied in de tot de West-Vlaamse stad Kortrijk behorende deelgemeente Heule.
Het gebied meet 22 ha en is een van de weinige bossen in deze streek. Het bos is particulier eigendom van de familie Goethals, en gewoonlijk niet voor het publiek toegankelijk. Wel wordt het op een natuurlijke wijze beheerd.
# Meer van Murten

Het meer van Murten (Duits: Murtensee, Frans: Lac de Morat) is met 22,8 km² oppervlakte het kleinste van de drie grote meren in het Seeland (Merenland) aan de rand van de Jura in Zwitserland. Het meer ligt in de kantons van Fribourg en Vaud.
De hoofdtoevoer van water is de Broye. Door het Broyekanaal stroomt het water uit het meer van Murten in het Meer van Neuchâtel. Deze beide meren dienen als egalisatiebekken voor de Aare die in het Meer van Biel uitmondt. Wanneer het meer van Biel wordt overvuld, vloeit het water in het Broyekanaal daarom terug in het meer van Murten.
Het meer is 8,2 km lang en tot 2,8 km breed, en het ligt op 429 meter hoogte. De maximale diepte is 45 meter. Het meer bevat ongeveer 550 miljoen m³ water. Het afwatergebied is 693 km². Het water bevindt zich gemiddeld 1,6 jaar in het meer.
Aan de zuidelijke oever ligt de stad Murten. Aan de noordelijke zijde bevindt zich het wijngebied van Le Vully.
# Polyederprojectie

Een polyederprojectie is de kaartprojectie van de hele wereld op een veelvlak. Veelvlak en polyeder zijn synoniem. Door het veelvlak langs een aantal ribben los te knippen kan deze tot een platte kaart worden uitgelegd.
Andere onderbroken projecties:
* Projectie van Goode
* Universele transversale mercatorprojectie
| hoek-, oppervlakte- en afstandsgetrouw | globe | globe | globe |
| | kegelprojecties | cilinderprojecties | azimutale projecties |
| hoekgetrouw of conform | hoekgetrouwe kegelprojectie of lambertprojectie | hoekgetrouwe cilinderprojectie mercator, schuine mercator, transversale mercator, universele transversale mercator | hoekgetrouwe azimutale projectie of stereografische azimutale projectie |
| oppervlaktegetrouw of equivalent | oppervlaktegetrouwe kegelprojectie of projectie van Albers Bonne | oppervlaktegetrouwe cilinderprojectie orthografische cilinderprojectie of oppervlaktegetrouwe cilinderprojectie van Lambert, Gall-Peters, Behrmann, Hobo-Dyer, Mollweide, sinusoïde, Goode, Eckert II, IV en VI | oppervlaktegetrouwe azimutale projectie of azimutale projectie van Lambert Aitoff-Hammer |
| beperkt afstandsgetrouw of equidistant | afstandsgetrouwe kegelprojectie polyconische projectie | afstandsgetrouwe cilinderprojectie kwadratische platkaart, middelbreedtekaart, Cassini | afstandsgetrouwe azimutale projectie tweepunts-equidistant, Postel |
| onechte projecties | | stereografische cilinderprojectie, Miller, Robinson | Winkel-tripel, gnomonisch, orthografische azimutaal |
| Van der Grinten, sinaasappelschil, polyeder, perspectief, Dymaxion-projectie |||
# Ilie Oanăstadion (1937)

Het Ilie Oanăstadion was een multifunctioneel stadion in Ploiești, een stad in Roemenië. Het werd vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden van de voetbalclub Petrolul Ploiești. In het stadion konden 14.000 toeschouwers. Het stadion werd in 2010 afgebroken om plaats te maken voor een nieuw stadion, met dezelfde naam.
Het stadion werd vernoemd naar Ilie Oană, een Roemeens speler die voor het nationale elftal uitkwam en later ook coach. Het stadion heette eerder ook Stadionul Petrolul.

## Interlands

Voetbalinterlands :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Toeschouwers |
| 1 | 17 november 1966 | Polen – Roemenië | 4–3 | Vriendschappelijk | 8.000 |
| 2 | 6 juni 1998 | Roemenië – Moldavië | 5–1 | Vriendschappelijk | 7.000 |
* ↑ (en) RCF reinforces new Ilie Oana Stadium. RSF.
* ↑ (en) Interlandoverzicht bij European Football
# The Mustard Seed (single)

"The Mustard Seed" is een single van de Nederlandse band Son Mieux uit 2021. Het is uitgebracht als titelsong van de ep The Mustard Seed Pt. 2 wat diende als het tweede gedeelte van het eveneens gelijknamige album The Mustard Seed uit 2021

## Achtergrond

The Mustard Seed is geschreven door Will Knox, Camiel Meiresonne, Quinten Meiresonne en Isa Azier en geproduceerd door Thijs van der Klugt en The Sunshine Boys. Son Mieux liet het nummer voor het eerst horen tijdens een livestream in TivoliVredenburg, wat oorspronkelijk een normaal optreden had moeten zijn, maar wat door beperkingen tijdens de coronacrisis niet kon plaatsvinden. Het nummer was zowel Megahit bij NPO 3FM als themalied voor 3FM Serious Request 2021. Ondanks de radioaandacht was het nummer geen grote hit en bereikte het niet de Single Top 100 of de Top 40, maar haalde het enkel de twaalfde positie in de Tipparade.
* ↑ The Mustard Seed. Top 40. Geraadpleegd op 23-01-2022.
* 1 2 Son Mieux - The Mustard Seed | Top 40. Geraadpleegd op 16 december 2025.
* ↑ Livestream: Son Mieux. TivoliVredenburg. Geraadpleegd op 23-01-2022.
* ↑ 'The Mustard Seed' van Son Mieux is het themalied voor 3FM Serious Request. NPO 3FM. Geraadpleegd op 23-01-2022.
# Africa Addio

Africa Addio is een Italiaanse documentaire, gemaakt in 1964 en uitgebracht in 1966. Africa Addio volgt een aantal nieuwe staten op het Afrikaanse continent direct na de dekolonisatie. De documentaire is gemaakt door Gualtiero Jacopetti en Franco Prosperi, de makers van Mondo Cane uit 1962.
Africa Addio betekent 'Vaarwel Afrika', waarmee de makers willen zeggen dat Afrika door de dekolonisatie onomkeerbaar zal veranderen. De eerste zinnen van de documentaire luiden: "Het Afrika zoals wij dat kennen, het Afrika van de grote ontdekkingsreizigers, bestaat niet meer en komt ook nooit meer terug." Africa Addio brengt een aantal schokkende gevolgen van de onafhankelijkheid van een aantal Afrikaanse landen in beeld, zoals etnische conflicten, plezierjacht en strooptochten in wildparken, de slachting van missionarissen en burgeroorlogen. Door het onverbloemde - niet in scène gezette - geweld wordt de film vaak genoemd als een van de eerste Mondo's. In de Verenigde Staten werd een zwaar bewerkte versie in omloop gebracht onder de titel 'Africa: Blood and Guts'. Deze versie is de helft korter dan het origineel en brengt alleen gewelddadige en schokkende beelden zonder de informatieve achtergronden. De Amerikanen hebben daarmee westerse gewelddadigheden buiten beeld gelaten en concentreren zich op het Afrikaanse geweld. De makers Jacopetti en Prosperi hebben zich van deze versie gedistantieerd. In Groot-Brittannië kwam de film uit onder de titel 'Farewell Africa', ook in deze UK-versie is gesneden maar niet zo dramatisch als in de Amerikaanse. Een aantal gewelddadigheden is weggelaten.
In Africa Addio hebben Prosperi en Jacopetti beelden van de Revolutie van Zanzibar weten vast te leggen. Dat zijn de enige beelden die wereldwijd bestaan van deze gebeurtenis. De Revolutie van Zanzibar vond plaats in 1964. Zwarte bewoners keerden zich tegen de Arabische bewoners van Zanzibar, de revolutie kostte 5.000 Arabieren het leven.
Gualtiero Jacopetti en Franco Prosperi schoten de film in drie jaar, van 1961 tot 1964. Net als Mondo Cane I en II wordt de film een 'shockumentaire' genoemd vanwege het felle realisme en het geweld dat in de film te zien is. De film wordt vaak geroemd als meesterwerk, ook omdat de filmtechniek die Jacopetti en Prosperi gebruiken voor die tijd vernieuwend is. Maar er was ook kritiek, zo vonden sommigen de film racistisch of te gewelddadig. Vaak is de film daarom bewerkt op de markt gekomen of volledig van de markt gebannen.
In 2003 werd de film opnieuw uitgebracht door Blue Underground als deel van de 'Mondo Cane Collection'. De Mondo Cane Collection omvat vijf films: Mondo Cane I, Mondo Cane II, Africa Addio, Addio Zio Tom en Women of the World. Van Africa Addio en Addio Zio Tom zijn zowel de Engelse als Italiaanse versie in de collectie opgenomen.
# Jaap Boots

Jaap Boots (Bergen, 7 februari 1961) is een Nederlandse zanger/tekstdichter, schrijver, docent media en popmuziek en oud-radiomaker.

## Loopbaan

Boots begon zijn loopbaan bij de VPRO-televisie, waar hij kinderprogramma's maakte en meewerkte aan het programma Firma Onrust (later: Onrust!). Vanaf 1990 was hij werkzaam als dj voor de VPRO bij de 3FM-programma's Club Lek, Club3VOOR12 en Einfach Rockmusic. Ook was hij de man achter het punkprogramma Mr. Lee's Mysterious Washing Machine. Hij presenteerde ook enkele malen de televisie-uitzendingen over het openluchtfestival Lowlands. Naast radiomaker is Boots actief als schrijver en muzikant. Zijn begeleidingsband heet De Natte Honden. Hij maakte drie cd's (zie discografie). Het liedje Kutwijf van het album Afkuil eindigde op nummer 89 in VPRO's Song Van Het Jaar 2007.
Tussen 2006 en 2008 presenteerde Boots het middagprogramma Cantina op Radio 6. Tussen 2009 en 2011 presenteerde hij samen met jazzcriticus Koen Schouten op zaterdag en zondag het live-programma Shouting Boots op Radio 6, opgevolgd door de JaBo Gumbo Show. Per 1 januari 2014 verliet Boots de VPRO. Op 9 november van dat jaar verscheen zijn verhalenbundel Donderweg: Mijn leven in de fastlane van de popmuziek bij uitgeverij Ambo-Anthos. Met het boek als leidraad ging hij op een theatertour langs kleine zalen door heel Nederland. In april 2018 verscheen Boots' derde album Terug Naar Zee. De zanger toerde met een nieuwe band en de gelijknamige voorstelling door Nederland. Ook was hij te gast in het televisieprogramma Vrije Geluiden. In 2022 verscheen bij uitgeverij Concertobooks een eerste dichtbundel van Boots, getiteld Bambalam. De bundel, met daarin dertig 'rockgedichten' is geïllustreerd door de bekende Nederlandse illustrator en striptekenaar Erik Kriek. Ook hier was een kleine theatertour aan gekoppeld, waarbij Boots meestal optrad met DJ Oscar (Smit).
Op 6 september 2024 verscheen Jaap's vierde album Wilde Tulpen, waarvan de productie werd gedaan door Marg Van Eenbergen. Het album werd goed ontvangen en er werden tracks van gedraaid op NPO Radio 1, 2 en 5. De bekende dj Frits Spits sprak van "veertien uitstekende liedjes", Leo Blokhuis noemde het een "prachtig album" en roemde de eigenwijsheid van Boots. Hij was geroerd door Boots' coverversie van Into My Arms van Nick Cave die de zanger live in de studio speelde. Boots trad met de Wilde Tulpen Show veelal solo op in clubs en theatertjes.

## Discografie

* Zal de Hemel (2000, PIAS)
* Afkuil (2007, Rosa Records)
* Terug naar Zee (2018, V2/Munich Records)
* Wilde Tulpen (2024, JBM/Sonic)
# Louis de Baré de Comogne

Louis Eugène Marie Joseph de Baré de Comogne (Yves-Gomezée, 14 juni 1852 - Winksele, 16 augustus 1899) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Biografie
### Familie

Burggraaf Louis de Baré was een telg uit het geslacht de Baré de Comogne en een zoon van burggraaf Victor de Baré (1820-1873), burgemeester van Saint-Germain, en barones Laure de Cartier d'Yves (1826-1902). Hij was een kleinzoon van burggraaf Hippolyte de Baré de Comogne, senator en gemeenteraadslid van Hoei, die in 1848 de titel van burggraaf verkreeg voor hemzelf en al zijn nakomelingen. Zijn andere grootvader was baron Louis de Cartier d'Yves, senator en burgemeester van Yves-Gomezée.
Hij trouwde in 1899 in Winksele met barones Renée Snoy et d'Oppuers (1861-1917), dochter van baron Idesbalde Snoy et d'Oppuers, provincieraadslid van Brabant, kleindochter van baron Auguste Goethals, minister van Oorlog, en zus van baron Thierry Snoy et d'Oppuers, senator en burgemeester van Ophain-Bois-Seigneur-Isaac. Ze kregen een dochter, Marie-Louise (1885-1909), die trouwde met graaf Guillaume de Lichtervelde (1882-1946), met afstammelingen tot heden.

### Loopbaan

De Baré de Comogne was gemeenteraadslid en burgemeester van Saint-Germain (1884-1895) en provincieraadslid van Namen (1882-1884).
In juni 1884 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Philippeville. Hij bleef dit mandaat uitoefenen tot in 1894.

## Literatuur

* Vingt-cinq années de gouvernement, 1884-1909. Le parti catholique belge et soen œuvre, Brussel, Dewit, 1910.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État pésent de la noblesse belge, Annuaire 1984, Brussel, 1984.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.

## Externe link

* Louis de Baré de Comogne in de ODIS
# Louis Gillès de Pélichy

Louis Jean Joseph Gillès, genaamd Gillès de Pélichy, (Antwerpen, 25 juni 1798 - 29 april 1876) was een Belgisch katholiek politicus.

## Biografie
### Familie

Louis Gillès was een telg uit het geslacht Gillès en een zoon van Louis-Michèl Gillès en Jeanne de Pret. Hij was een jongere broer van Philippe Gillès de 's Gravenwezel, met wie hij in 1829 adelserkenning verkreeg. In 1842 verkreeg hij de titel van baron, overdraagbaar op al zijn mannelijke nakomelingen en in 1872 bekwam hij de naam de Pélichy aan zijn familienaam te mogen toevoegen. Hij trouwde in 1928 in Izegem met Marie de Pélichy (1808-1872), dochter van lid van het Nationaal Congres en senator Jean-Marie de Pélichy van Huerne. Ze kregen zeven kinderen en zijn de stamouders van alle na hen komende naamdragers Gillès de Pélichy.

### Loopbaan

Vanaf 1825 was Gillès, zoals zijn voorvaders, regent van het katholiek weeshuis 't Boompje in Amsterdam. Hij was directeur van de Katholieke Bibliotheek van België vanaf 1823 en van het Gasthuis op de Antwerpse Paardenmarkt.
In 1830 koos hij onmiddellijk de zijde van de opstand. Hij werd verkozen tot plaatsvervangend lid voor het Nationaal Congres, maar hoefde niet te zetelen. In 1831 werd hij secretaris van de Commissie voor het onderzoek van de slachtoffers van plunderingen. Hij was gemeenteraadslid van Antwerpen (1833-1835) en lid van het Bureel van Weldadigheid (vanaf 1850).
Hij was verder:
* directeur van de Polder van Lillo,
* voorzitter van het Antwerpse gasthuis Sint)Carolus,
* lid van de Edele Confrérie van het Heilig Bloed in Brugge (1829),
* voorzitter van het Comité voor Hulpverlening (1848),
* lid van de Commissie voor de bestrijding van de cholera (1848, 1849, 1866),
* voorzitter van de kerkfabriek van Sint-Jacobus,
* voorzitter van de Katholieke Kring in Antwerpen.
In 1854 werd hij katholiek senator voor het arrondissement Roeselare, in opvolging van de overleden Joseph De Neckere. Hij vervulde dit mandaat tot in 1859. Zijn verkiezing was het gevolg van het feit dat hij een groot deel van het jaar resideerde in het kasteeldomein Blauwhuis in Izegem.

## Literatuur

* Charles GILLES DE PELICHY, 'Histoire des Gillès et Gillès de Pelichy', in Tablettes des Flandres, vol. 10, Brugge, 1971.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1989, Brussel, 1989.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
* ↑ Kasteeldomein Blauwhuis, Inventaris Onroerend Erfgoed. Gearchiveerd op 6 mei 2021.
# Port Kaituma

Port Kaituma is een dorp in Barima-Waini regio van Guyana. Het is een mijnersdorp aan de Kaituma. Het gaf toegang tot Jonestown van de Peoples Temple, en was de plaats waar de Amerikaanse afgevaardigde Leo Ryan werd vermoord.

## Geschiedenis

Port Kaituma was oorspronkelijk een inheems dorp. In de jaren 1950 werd mangaan ontdekt in de buurt van Matthews Ridge. In 1959 opende een dochteronderneming van Union Carbide mijnen. Matthews Ridge lag aan een niet-bevaarbare rivier. Daarom werd er een 62 km lange spoorlijn aangelegd naar Port Kaituma waar de mangaan werd overgeladen op schepen en naar Trinidad werd verzonden.
President Burnham vond dat Guyana zelfvoorzienend moest worden, en dat het binnenland moest worden ontwikkeld. Port Kaituma werd aangewezen als een potentiële nieuwe stad, en een grote middelbare school met 800 leerlingen werd geopend. In 1968 hield de grootschalige mijnbouw op vanwege een wereldwijde prijsdaling.
In 1973 verhuisde Jim Jones de Peoples Temple van de Verenigde Staten naar Guyana. Het dorp Jonestown werd in de buurt van Port Kaituma gebouwd. In 1978 vertrok Amerikaanse afgevaardigde Leo Ryan met journalisten naar Guyana om de geruchten over de sekte te onderzoeken. Ryan vond 15 sekteleden die terug naar de Verenigde Staten wilden. Op 18 november 1978 waren de vliegtuigen klaar om te vertrekken van de airstrip van Port Kaituma, maar werden met automatische wapens onder vuur genomen. Er vielen 5 doden waaronder Ryan en 13 gewonden. Dezelfde dag pleegden 909 sekteleden zelfmoord.
In 1982 werden de mangaanmijnen definitief gesloten. Port Kaituma is de toegangs- en verzamelplaats geworden voor goudzoekers. Watervoorziening en elektriciteit zijn gebrekkig, de wegen zijn slecht begaanbaar en het prijsniveau ligt bijzonder hoog, maar Port Kaituma blijft een druk dorp. In 2011 werd een mangaanmijn in Matthews Ridge heropend door Reunion Gold Corp.
* ↑ Statistics Guyana, 2012 Census
* ↑ (en) Matthew’s Ridge, 11 maart 2012
* 1 2 3 (en) International Steam, Mining Railways in Guyana, 2014
* ↑ (en) Guyana Red Cross, Port Kaituma Focus...
* ↑ (en) Alternative Considerations of Jonestown & Peoples Temple, Resolution to Establish Agricultural Mission
* ↑ (en) Insider, Decades after more than 900 cult members died in Jonestown, the jungle village is completely abandoned. Take a look inside.
* ↑ (en) Avaitaion Safety de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter 300
* ↑ (en) CNN, Inside the Jonestown massacre, 12 november 2008
* ↑ (en) BBC, How Guyana gold mining threatens its green future, 26 november 2011
* ↑ (en) Stabroek, The diehards still wait for a change in gold’s fortunes, 12 augustus 2016
* ↑ (en) Investing News, Guyana Aims to Become a Top Manganese Producer, 24 mei 2012
Jonestown* · Mabaruma · Matthews Ridge · Port Kaituma · Santa Rosa · Whitewater
# Portpatrick

Portpatrick (Schots-Gaelisch: Port Phàdraig) is een dorp in het uiterste zuidwesten van Schotland, in de streek Dumfries and Galloway. De plaats ligt aan de kust, tussen steile kliffen.
Portpatick is ongeveer 500 jaar geleden gebouwd in de buurt van de ruïne van het nabijgelegen kasteel Dunskey. Vanaf daar is in het westen de kust van Noord-Ierland zichtbaar. Als gevolg van de warme golfstroom kent Portpatrick een relatief mild klimaat. De plaats leeft van oudsher van de visserij, nog steeds is er een vissersvloot actief. Er is een bootverbinding met Belfast. In het verleden was Portpatrick een belangrijke haven, maar met het groter worden van de schepen op het eind van de 19e eeuw, in combinatie met de kwetsbare ligging bij de soms zware wind nam dat belang af ten gunste van Stranraer. In Portpatrick staat een Navtex station.

## Sport en recreatie

Boven op de klif in het noorden staat het ca 100 jaar oude Portpatrick Hotel, vanaf waar de Southern Upland Way begint, een wandelroute naar het oosten van Schotland. Het is de bedoeling dat deze route deel gaat uitmaken van de Europese Wandelroute E2, die op dat moment Ierland zal verbinden met Zuid-Frankrijk.
* ↑ Mid-2020 Population Estimates for Settlements and Localities in Scotland. National Records of Scotland (31 maart 2022). Gearchiveerd op 12 december 2023. Geraadpleegd op 31 maart 2022.
# PowerShell

PowerShell is een objectgeoriënteerde shell- en scripttaal voor Microsoft Windows (Windows PowerShell) en andere platformen.

## Versies
### Versie 1.0

Versie 1.0 werd uitgebracht in 2006 en is beschikbaar voor Windows XP Service Pack 2, Windows Server 2003, Windows Vista en zit als een optionele feature in Windows Server 2008.

### Versie 2.0

Versie 2.0 is geïntegreerd in Windows 7 en Windows Server 2008 R2. Het is beschikbaar als een aparte installatie voor Windows XP met Service Pack 3, Windows Server 2003 met Service Pack 2 en Windows Vista met Service Pack 1.

### Versie 3.0

Version 3.0 is geïntegreerd in Windows 8 en Windows Server 2012. Het is beschikbaar als een aparte installatie voor Windows 7 met Service Pack 1, voor Windows Server 2008 met Service Pack 1 en voor Windows Server 2008 R2 met Service Pack 1.
Windows Powershell 3.0 maakt deel uit van een groter pakket: Windows Management Framework 3.0.

### Versie 4.0

Version 4.0 is geïntegreerd in Windows 8.1 en Windows Server 2012 R2.
Windows Powershell 4.0 maakt deel uit van een groter pakket: Windows Management Framework 4.0.

### Versie 5.0

Version 5.0 is geïntegreerd in Windows 10 en Windows Server 2016. Is sinds februari 2016 als aparte download beschikbaar voor Windows 7 Service Pack 1, Windows 8.1, Windows Server 2008 R2 SP1, Windows Server 2012 en Windows Server 2012 R2.
Windows Powershell 5.0 maakt deel uit van een groter pakket: Windows Management Framework 5.0.

### Versie 5.1

Version 5.1 is geïntegreerd in Windows 10 Build 14393 en Windows Server 2016. Is sinds februari 2017 als aparte download beschikbaar voor Windows 8.1, Windows Server 2008 R2 SP1, Windows Server 2012 en Windows Server 2012 R2.

### Versie 6.0

Versie 6.0 is open source en draait op Windows, Linux en MacOS. Deze versie is sinds februari 2016 als aparte download beschikbaar.

## Bestandsextensies

* PS1 – Windows PowerShell shell script
* PSD1 - PowerShell Data file
* PSM1 - PowerShell module file
* PS1XML - PowerShell format & type definitions (out - scope)
* CLIXML - PowerShell serialized data
* PSC1 - PowerShell console file
* PSSC - PowerShell session configuration file