OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ambassade van Suriname in Brazilië

De ambassade van Suriname in Brazilië staat in de woonwijk Lago Sul in Brasilia.
In 2000 kwam de ambassade in het nieuws voor de verdenking van ambassadeur Rupert Christopher van drugshandel, waardoor de Braziliaanse regering verzocht hem uit te wijzen.

## Ambassadeurs

De volgende lijst is niet compleet:
| Ambassadeur | start | vertrek |
| Inderdew Sewrajsing | 1976 | |
| Harvey Naarendorp | 1987 | 1991 |
| Kriesnadath Nandoe | 1983 | 1986 |
| Rupert Christopher | december 1996 | |
| Sonny Hira | september 2002 | 2007 |
| Marlon Hoesein | 2011/2012 | 2022 |
| Angeladebie Ramkisoen | 2022 | |
# Georgiasaurus

Georgiasaurus penzensis is een lid van de Plesiosauria dat tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Rusland.
In de Oblast Penza werd bij het dorp Zatolokino in een groeve voor bouwstenen het skelet gevonden van een plesiosauriër.
In 1976 werd de typesoort Georgia penzensis benoemd en beschreven door Wladimir Georgiwitsj Otsjew. De geslachtsnaam eerde diens vader, de geoloog Georgi Otsjew. Die naam was echter al bezet door de slang Georgia Baird & Girard, 1853. Daarom hernoemde Otsjew de naam in 1977 in Georgiasaurus. De soortaanduiding verwijst naar de herkomst uit Penza.
Het holotype, POKM 11658, is gevonden in een laag die dateert uit het Santonien. Het bestaat uit een skelet zonder schedel. Bewaard zijn gebleven: zeven halswervels, afdrukken van andere wervels, beide schouderbladen en resten van twee vinnen. De meeste botten zijn slechts gepreserveerd als natuurlijke afdrukken.
Georgiasaurus is vier à vijf meter lang bij een gewicht van 450 kilogram. De snuit is langgerekt. Het parasfenoïde steekt in de voorste holte tussen de pterygoïden. De symfyse van de onderkaken is langwerpig.
Georgiasaurus is een lid van de Polycotylidae.

## Literatuur

* V.G. Otschev. 1976. "A new pliosaur from the Upper Cretaceous of Penza Province". Paleontologicheskii Zhurnal 2: 135-138
# Ambassade van Suriname in Ghana

De ambassade van Suriname in Ghana staat in het Airport Residential in Accra.
De diplomatieke betrekkingen tussen beide landen werden medio jaren 2010 verstevigd en met een bezoek van de Ghanese Ashanti-koning Otumfuo Nana Osei Tutu II aan Suriname in november 2018 bezegeld. Tussen Suriname en Ghana zijn er historische banden, omdat veel voorouders in Ghana tot slaaf gemaakt werden. Doordat de marrons zich in Suriname aan de slavernij wisten te onttrekken, hebben ze veel van de Ghanese tradities, rituelen en gewoonten van generatie op generatie bewaard.
De ambassade werd in augustus 2019 in gebruik genomen door Natasha Halfhuid als eerste ambassadeur.

## Ambassadeurs

* 2019-2022: Natasha Halfhuid
* 22 maart 2022 - heden: Fidelia Graand-Galon
* ↑ Embassay Pages, Embassy of Suriname in Accra, Ghana
* ↑ Dagblad Suriname, Ashanti-koning in Suriname, 22 november 2018. Gearchiveerd op 10 november 2021.
* ↑ Starnieuws, Suriname en Ghana gaan band versterken, 28 april 2021. Gearchiveerd op 10 november 2021.
* ↑ Starnieuws, Natasha Halfhuid ambassadeur van Suriname in Ghana, 24 juli 2019. Gearchiveerd op 10 november 2021.
* ↑ Starnieuws, Ori ambassadeur in Frankrijk, Graand-Galon in Ghana, 9 februari 2022
* ↑ Dagblad Suriname, Ambassadrice Graand-Galon overhandigt geloofsbrieven aan president van Ghana, 23 maart 2022
# Ambassade van Oekraïne in Letland

De ambassade van Oekraïne in Letland is de vertegenwoordiging van Oekraïne in de Letse hoofdstad Riga.
De diplomatieke banden tussen Letland en Oekraïne werden op 12 februari 1992 gestart, nadat Oekraïne op 26 augustus 1991 de onafhankelijkheid van Letland had erkend. De ambassade werd geopend in 1993.
In Ventspils is nog een consulaat gevestigd.

## Externe link

* Website
* ↑ Immigration Residency––Embassy of the Ukraine in the Republic of Latvia. Gearchiveerd op 30 december 2020.
* ↑ Embassy of the Republic of Latvia in Ukraine––Bilateral Relations between the Republic of Latvia and Ukraine. Gearchiveerd op 15 mei 2021.
* ↑ VisaHQ––Ukraine Embassy list in Latvia. Gearchiveerd op 19 april 2021.
België · Bulgarije · Cyprus · Finland · Griekenland · Hongarije · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Montenegro · Nederland · Oostenrijk · Portugal · Roemenië · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Zweden · Zwitserland
# Halmaheraparadijskraai

De halmaheraparadijskraai (Lycocorax pyrrhopterus) is een middelgrote vertegenwoordiger van de familie Paradisaeidae (paradijsvogels). De vogel werd in 1850 geldig beschreven door Karel Lucien Bonaparte als Corvus pyrrhopterus op grond van een museumexemplaar van het eiland Gilolo, maar in 1853 door hem in een apart genus geplaatst.

## Kenmerken

Deze 42 tot 44 cm lange vogel heeft een kraaiachtig formaat en is geheel zwart met een zacht en zijdeachtig glanzend verenkleed. Hij heeft een zwarte snavel en karmijnrode ogen. De roep van de bruine paradijskraai doet denken aan het gekef van een hond. Mannetje en vrouwtje zien er bijna hetzelfde uit, het vrouwtje is iets kleiner dan het mannetje.

## Leefwijze

De vogel foerageert voornamelijk op fruit en kleine ongewervelde dieren.

## Verspreiding en leefgebied

De bruine paradijskraai is een van de weinige monogame paradijsvogels. De vogel is inheems in de laaglandwouden van de noordelijke Molukken in Indonesië en telt twee ondersoorten:
* L. p. morotensis: Morotai en Rau.
* L. p. pyrrhopterus: Halmahera, Batjan en Kasiruta.

## Status

Over de grootte van de populatie zijn geen exacte cijfers, maar er wordt door de IUCN verondersteld dat de drempel voor het criterium kwetsbaar niet wordt bereikt en dat de populatie groter is dan 10.000 volwassen individuen en dat de populatie binnen het beschreven gebied min of meer stabiel, dus veilig is, dat wil zeggen niet daalt met een snelheid van meer dan 10% in tien jaar.
* 1 2 (en) Halmaheraparadijskraai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) Conspectus generum avium 1 p.384 BHL
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Macrobaenetes kelsoensis

Macrobaenetes kelsoensis is een rechtvleugelig insect uit de familie grottensprinkhanen (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Tinkham.
# Ambassade van Nederland in Duitsland

De Nederlandse Ambassade in Berlijn werd op 2 maart 2004 officieel in gebruik genomen door koningin Beatrix en de Duitse en Nederlandse ministers van Buitenlandse Zaken, Joschka Fischer en Ben Bot. Sinds 2021 is Ronald van Roeden hier ambassadeur.
Het gebouw werd ontworpen door de befaamde Nederlandse architect Rem Koolhaas. Het ontwerp won de Architekturpreis Berlin in 2003 en de Mies van der Rohe Award for European Architecture in 2005.
De ambassade is gelegen aan de Klosterstraße in het hart van Berlijn, aan de rivier de Spree. Het ontwerp van Koolhaas oogt als een glazen kubus. Dit "kaartenhuis", zoals Koolhaas het zelf noemt, heeft geen aparte verdiepingen, maar is gebouwd als een soort hellingbaan die door het hele gebouw cirkelt. Het gebouw heeft een groot aantal verschillend uitgevoerde automatische deuren. De vergaderzaal van de ambassadeur is een glazen ruimte die boven de binnenplaats hangt en deze wordt de skybox genoemd.
Vanaf de rivier de Spree loopt dwars door het gebouw een diagonale zichtas naar de Fernsehturm. Deze zichtlijn is in het kadaster van de stad "voor eeuwig" vastgelegd, wat betekent dat er niet gebouwd mag worden tussen de ambassade en de Fernsehturm. Alle kunst in het gebouw is van Nederlandse kunstenaars met uitzondering van een aantal afdrukken van Reigning Queens van Andy Warhol, waarin hij Beatrix der Nederlanden heeft afgebeeld.
Er is een architectuurgids over het gebouw samengesteld, en er worden ook rondleidingen in het gebouw gegeven.

## Galerij

* Het gebouw gezien vanuit de Stralauer Straße
* Het atrium van het gebouw
* Het gebouw met de Fernsehturm op de achtergrond
* Gedicht van Hendrik Marsman op een gevel van het gebouw
# Muricea fruticosa

Muricea fruticosa is een zachte koraalsoort uit de familie Plexauridae. De koraalsoort komt uit het geslacht Muricea. Muricea fruticosa werd in 1869 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Verrill.
# Muricea galapagensis

Muricea galapagensis is een zachte koraalsoort uit de familie Plexauridae. De koraalsoort komt uit het geslacht Muricea. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1941 gepubliceerd door Elisabeth Deichmann.
# Lymantria pulverea

Lymantria pulverea is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Pogue & Schaefer.
Het mannetje heeft een voorvleugellengte van 17 tot 18 millimeter.
De soort komt voor in Taiwan.
# Jeneverbesdwergspanner

De jeneverbesdwergspanner (Eupithecia pusillata) is een nachtvlinder uit de familie van de spanners, de Geometridae. De voorvleugellengte bedraagt tussen de 9 en 11 millimeter. De soort komt verspreid over Europa en Rusland voor. Hij overwintert als ei.

## Waardplanten

De jeneverbesdwergspanner heeft jeneverbes als waardplant.

## Voorkomen in Nederland en België

De jeneverbesdwergspanner is in Nederland en België een zeldzame soort, die verspreid over het hele gebied kan worden gezien. De vlinder kent jaarlijks één generatie die vliegt van halverwege juni tot en met september.
# HP 3000

De HP 3000-serie is een familie van 16 bits- en 32 bits-minicomputers van Hewlett-Packard. Het systeem werd ontworpen als de eerste minicomputer met volledige ondersteuning voor timesharing in de hardware en in het besturingssysteem, functies die in die tijd grotendeels beperkt waren tot mainframes of die achteraf toegevoegd waren aan bestaande systemen zoals Digitals PDP-11, waarop Unix was geïmplementeerd. De HP 3000-serie werd geïntroduceerd in 1972, de laatste modellen bereikten het einde van hun levensduur in 2010, waardoor het een van de langstlevende machines van zijn generatie was.

## Geschiedenis

De originele HP 3000-hardware werd in 1973 van de markt gehaald om prestatieproblemen en OS-stabiliteit aan te pakken. Na de herintroductie in 1974 werd het een betrouwbaar en krachtig systeem, dat door vele bedrijven gebruikt werd als vervanger van hun eerdere IBM-mainframes. Hewlett-Packards oorspronkelijke naamgeving verwees naar de computer als System/3000, later werd de de naam gewijzigd in HP 3000.
De HP 3000 gebruikte aanvankelijk een 16-bit CISC stack machine-processorarchitectuur, eerst geïmplementeerd met transistor-transistorlogica en later met silicon-on-sapphire-chips, te beginnen met de Series 33 in 1979. Begin jaren 80 begon HP met de ontwikkeling van een nieuwe RISC-processor, die uitgroeide tot het PA-RISC-platform. De HP 3000 CPU werd opnieuw geïmplementeerd als een emulator die draaide op PA-RISC en een opnieuw gecompileerde versie van het MPE-besturingssysteem. De op RISC gebaseerde systemen stonden bekend als de "XL"-serie, terwijl de eerdere CISC-modellen met terugwerkende kracht de "Classic"-serie werden. De twee werden gedurende een korte periode samen verkocht, maar de XL-serie nam het in 1988 grotendeels over. Identieke machines die HP-UX draaiden in plaats van MPE-XL stonden bekend als de HP 9000.
HP hernoemde de computer later naar de HP e3000 om de compatibiliteit van het systeem met internet en webgebruik te benadrukken. HP kondigde aanvankelijk aan dat de systemen in 2006 het einde van hun levensduur zouden bereiken, maar verlengde dat een aantal keer tot 2010. De systemen worden niet langer gebouwd of ondersteund door HP, hoewel onafhankelijke bedrijven wel nog ondersteuning bieden.
# Station Penrose (Nieuw-Zeeland)

Penrose is een spoorwegstation in de Nieuw-Zeelandse stad Auckland. Het station is geopend in 1873. Het station wordt bediend door de Zuidelijke Lijn en de Onehunga-Lijn. Het station telt twee perrons en is een vorkstation.
Sinds april 2014 is het spoor van de Onehunga-Lijn geëlektrificeerd. De Zuidelijke Lijn volgde in januari 2015. In 2018 werd bij het station het perron met spoor 3 verlengd zodat er tijdens evenementen in het nabijgelegen stadion Mount Smart langere treinen kunnen stoppen.

## Bediening

De volgende treinen stoppen op station Penrose:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| Zuidelijke Lijn | Voorstadspoorweg (Auckland One Rail) | Waitematā – Newmarket – Penrose – Ōtāhuhu – Puhinui – Manurewa – Takaanini – (Papakura) | Rijdt iedere twintig minuten. Rijdt in de spits iedere tien minuten, maar rijdt dan eens in de twintig minuten tot Papakura. Rijdt 's avonds eens in het halfuur. |
| Onehunga-Lijn | Voorstadspoorweg (Auckland One Rail) | Newmarket – Penrose – Onehunga | Rijdt ieder halfuur. |
* ↑ (en) Juliet Scoble, Names & Opening & Closing Dates of Railway Stations in New Zealand. Rail Heritage Trust of New Zealand. Gearchiveerd op 24 juli 2018.
* ↑ (en) Auckland Transit Network. Auckland Transport. Geraadpleegd op 29 januari 2025.
* ↑ (en) L. Matt, Auckland Rail Electrification 10 years old. Greater Auckland (29 april 2024).
* ↑ (en) Penrose Station’s platform 3 gets an extension. Scoop - New Zealand News (14 februari 2018).
# Estadio Chamartín

Het Estadio Chamartín was een multifunctioneel stadion in Madrid, de hoofdstad van Spanje. Het stadion werd tot 1946 gebruikt voor voetbalwedstrijden van de voetbalclub Real Madrid CF. In het stadion was plaats voor 25.000 toeschouwers.

## Historie

Het stadion werd geopend in 1923 (officieel op 17 mei 1924 met een vriendschappelijk wedstrijd tegen Newcastle) en werd aanvankelijk Campo del Real Madrid Fútbol Club genoemd. Het werd gesloten in 1946. Het stadion werd gesloten toen Real Madrid in het nieuwe stadion ging spelen, het Nuevo Estadio Chamartín, later Estadio Santiago Bernabéu. Tijdens de Spaanse burgeroorlog liep het stadion flinke schade op, die in 1939 werd hersteld en tegelijkertijd werd het stadion toen uitgebreid naar 25.000 toeschouwers.
* ↑ (es) Informatie over de geschiedenis van het stadion op www.stadiumguide.com
* ↑ (en) Informatie over het stadion op www.realmadrid.com. Gearchiveerd op 16 mei 2023.
# Füssen

Füssen is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, gelegen in de Landkreis Ostallgäu aan de Lech tussen de Ammergauer en de Allgäuer Alpen en ligt op 833 meter boven de zeespiegel. De stad telt 15.538 inwoners. Füssen is mede bekend dankzij de zwavelbronnen van Bad Faulenbach. De stad is eindpunt van de beroemde Romantische Straße.

## Geschiedenis

In het gebied om Füssen zijn sporen van nederzettingen uit het Paleolithicum gevonden. Voordat de Romeinen er in 15 v.Chr. kwamen, woonden er Keltische stammen. De Romeinen trokken het gebied bij de provincie Rethië, waar de Via Claudia Augusta doorheen liep. Op de huidige Schlossberg bouwden zij een castellum ter verdediging tegen aanvallen van de Alemannen die desondanks kort daarop het gebied innamen. De moderne stad is ontstaan uit een 8e-eeuws klooster van de heilige Magnus, in de volksmond St. Mang genoemd. Tegen het eind van de 12e eeuw kreeg Füssen stadsrechten en vanaf 1313 hoorde het bij het bisdom Augsburg. In 1802 kwam de stad toe aan Beieren; in 1921 werd de aangrenzende gemeente Faulenbach met Füssen verenigd.

## Bezienswaardigheden

* Op een steile rots verheft zich boven de stad het 'Hohe Schloss' (13e-16e eeuw), de voormalige zomerresidentie van de Augsburger vorstbisschoppen, thans kantongerecht. Het slot heeft onder meer een ridderzaal, een slotkapel en een schilderijenverzameling.
* De in 728 gestichte benedictijner abdij St. Mang, waarvan de noordelijke vleugel het stadhuis herbergt in een ander gedeelte een streekmuseum, de 'Furstensaal' en de 'Papstzimmer' (pauselijke kamer). Beroemd is ook de zgn. Füssener Totentanz van Jakob Hiebeler, een van de oudste dodendansen in Beieren.
* De barokke Stadtkirche is het eerste werk van de plaatselijke bouwmeester Herkomer.
* De Spitalkirche Heilig Geist is gekend voor zijn gevel versierd met Lüftlmalerei.
* Westelijk de stadswijk Bad Faulenbach met warme zwavelbronnen en de bijbehorende baden en kuren.
* 1 km noordelijk van Füssen ligt het door opstuwing van de Lech ontstane Forggensee.
* Slot Neuschwanstein (965 m boven NN), het 'sprookjeskasteel' van koning Ludwig II met zijn torens en tinnen, ligt 5 kilometer ten oosten van de stad in het dorpje Hohenschwangau.

## Geografie

Füssen heeft een oppervlakte van 43,52 km² en ligt in het zuiden van Duitsland.

## Geboren in Füssen

* Michael Greis (1976), voormalig biatleet
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Aitrang · Baisweil · Bidingen · Biessenhofen · Buchloe · Eggenthal · Eisenberg · Friesenried · Füssen · Germaringen · Görisried · Günzach · Halblech · Hopferau · Irsee · Jengen · Kaltental · Kraftisried · Lamerdingen · Lechbruck a.See · Lengenwang · Marktoberdorf · Mauerstetten · Nesselwang · Obergünzburg · Oberostendorf · Osterzell · Pforzen · Pfronten · Rettenbach a.Auerberg · Rieden · Rieden am Forggensee · Ronsberg · Roßhaupten · Rückholz · Ruderatshofen · Schwangau · Seeg · Stötten a.Auerberg · Stöttwang · Unterthingau · Untrasried · Waal · Wald · Westendorf
# Alliantie voor Directe Democratie in Europa

De Alliantie voor Directe Democratie in Europa (ADDE) was een Europese politieke partij.

## Geschiedenis

ADDE werd opgericht in 2014. Zij bestond uit partijen die zich in het Europees Parlement aangesloten hadden bij de fractie van Europa van Vrijheid en Directe Democratie en uit gelieerde partijen zonder Europese zetels. De dominante nationale partij in ADDE was de UK Independence Party (UKIP), die 21 van de in totaal 27 Europese parlementariërs leverde bij de Europese Parlementsverkiezingen van 2014. Drie namens UKIP gekozen Europarlementariërs besloten niet toe te treden tot ADDE.
In 2015 werd ADDE als politieke partij op Europees niveau geaccepteerd door de Europese Unie, waardoor aanspraak op subsidiegelden verkregen werd ter waarde van € 1.241.725 met een extra bedrag van € 730.053 voor de gerelateerde politieke instelling, het Initiatief voor direkte democratie.
Eind 2016 stelde het Europees Parlement vast dat ADDE meer dan een half miljoen euro aan subsidiegelden gebruikt had voor partijfinanciering op nationaal niveau, wat niet was toegestaan. Als gevolg hiervan werd de subsidie voor 2017 gekort tot 40%.
In april 2017 werd ADDE insolvent verklaard. De partij werd op 24 mei 2017 opgeheven.

## Lidpartijen

| Land | Partij | Europese zetels |
| België | Parti Populaire | 0 van 22 |
| Tsjechië | Petr Mach Strana svobodných občanů (waarnemend lid) | 1 van 21 |
| Frankrijk | Debout la France | 0 van 72 |
| Frankrijk | Joëlle Bergeron (onafhankelijk) | 1 van 72 |
| Litouwen | Tvarka ir teisingumas | 1 van 12 |
| Nederland | VoorNederland | n.v.t. |
| Polen | Robert Iwaszkiewicz (KORWiN) | 1 van 51 |
| Zweden | Sverigedemokraterna | 2 van 22 |
| Verenigd Koninkrijk | UK Independence Party | 21 van 73 |
| Totaal | | 27 |
# Sainte-Cécile-d'Andorge

Sainte-Cécile-d'Andorge is een gemeente in het Franse departement Gard (regio Occitanie) en telt 490 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Alès.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Cécile-d'Andorge bedraagt 19,3 km², de bevolkingsdichtheid is 25,4 inwoners per km².

## Verkeer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Sainte-Cécile-d'Andorge.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Anurie

Anurie is de benaming voor afwezige urineproductie (Diurese). Praktisch gezien is al sprake van anurie bij een urineproductie van <50 milliliter per dag. Ter vergelijking: normaal produceren de nieren 900-1500 ml urine per dag. Een verminderde urineproductie tussen de 80 ml/dag en 400 ml/dag wordt geclassificeerd als oligurie.

## Oorzaken

Anurie kan verschillende oorzaken hebben:
* prerenaal (voor de nier): de bloedtoevoer van een verder normale nier is zo verminderd, dat de nier zijn werk niet meer kan doen en geen urine produceert. Oorzaken voor een verminderde bloedtoevoer zijn bijvoorbeeld shock of nierarteriestenose
* renaal (te maken hebbend met de nier): een nierziekte, waardoor nierfalen kan ontstaan.
* postrenaal (na de nier): er is een obstructie van het afvoersysteem van urine, waardoor het niet mogelijk is de urine uit te scheiden.
Wanneer de anurie een renale oorzaak heeft, betekent dat vaak dat gestart moet worden met dialyse.
* ↑ Boon, Nicholas A.; et al. (2006). Davidson's Principles & Practice of Medicine (20th ed.). Edinburgh: Elsevier/Churchill Livingstone. p. 475. ISBN 978-0-443-10057-4.
# Sint-Andreaskerk (Luik)

De Sint-Andreaskerk (Frans: Église Saint-André) is een kerkgebouw in het centrum van de Belgische stad Luik.

## Geschiedenis

De vroegste geschiedenis van de Sint-Andreaskerk is niet bekend. De oudste vermelding is van 1250. Vanaf 1261 was de kerk in bezit van de Duitse Orde, die in Alden Biesen een commanderij bezat.
De huidige kerk werd gebouwd van 1765-1772 in classicistische stijl. Boven het portaal was het volgende chronogram te lezen:
    DeI-paræ aC anDreæCoeLo pro VIDenteExUtor.
De Luikse Revolutie (1795) maakte een einde aan het gebruik als kerk. In 1835 werd het door de stad Luik aangekocht. Het gebouw werd een graanbeurs annex arbeidsbureau. Van 1962-1967 werd het gebouw gerestaureerd. Vervolgens werden er tentoonstellingen en evenementen in georganiseerd. In 2011 werd het gebouw gesloten, wegens de aanwezigheid van asbest. In 2016 begon men met de renovatie van het gebouw, waarbij inbegrepen de vervanging van de koepel.

## Gebouw

De kerk wordt betreden door een portaal in classicistische stijl. De kerk wordt gedekt door een grote koepel, waarvan de tamboer zes vensters kent ter verlichting van de kerkruimte. De achtkante koepel zelf wordt gekenmerkt door gebogen en naar binnen gezwenkte omtrekken. De koepel wordt geflankeerd door een traptorentje.
De ruimte onder de koepel wordt geflankeerd door een aantal zijkapellen en het koor. Het gebouw is versierd met tal van pilasters, en beeldhouwwerk van de hand van Antoine-Pierre Franck.

## Externe link

* Site van het Waals gewestelijk archieven. Tentoonstelling “La grande saison de l'eau” in de kerk Saint-André. Foto's van 1994.
* Inventaris onroerend erfgoed
# Slag bij Lillo

De Slag bij Lillo was een zeeslag tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Kort na de noodlottige Slag op de Mookerheide, op 30 mei 1574, behaalden de Zeeuwen een belangrijke overwinning.
Een geuzenvloot van 64 lichte Zeeuwse schepen onder Lodewijk van Boisot vernietigde een voor anker liggende Spaanse vloot tussen de forten Lillo en Liefkenshoek bij Antwerpen. De Spaanse aanvoerder, viceadmiraal Adolf van Haamstede, meende dat het versterking was uit Spanje die op hem af kwam en kon zich niet snel genoeg op Antwerpen terugtrekken. Hij werd gevangengenomen en tien schepen werden buit gemaakt. Hun bemanning werd aan land gezet en de schepen werden opgenomen in de Zeeuwse vloot.

## Externe link

* Lodewijk van Boisot. Gearchiveerd op 14 mei 2016.
# Saint-Hilaire-le-Châtel

Saint-Hilaire-le-Châtel is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 576 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mortagne-au-Perche.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-le-Châtel bedraagt 22,8 km², de bevolkingsdichtheid is 25,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire-le-Châtel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).