OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verwerhoek

De Verwerhoek {Maastrichts: Ververshook) is een 75 meter lange straat in het Jekerkwartier van de Nederlandse stad Maastricht, een zuidelijke zijstraat van de Lenculenstraat die eindigt op de binnenzijde van de eerste stadsmuur van Maastricht. De straat sluit aan op het Klein Grachtje dat linksaf langs de muur naar Achter de Molens loopt.
De naam is ontstaan in de eerste helft van de 15e eeuw en duidt op lakenververs en -wevers. Voor hun beroep hadden ververs redelijk schoon, stromend water nodig; vlak voor de stadsmuur kruist de Verwerhoek een van de drie binnenstedelijke Jekertakken.
Enkele rijksmonumenten in de straat zijn nummer 6 (een monumentaal woonhuis uit Naamse steen) en nummer 40 (resten van de stadsmuur van na 1229). In de muur bevond zich tot circa 1910 een armenhuis, zoals ook elders aan het Lang Grachtje en het Klein Grachtje. Ook is er een stuk van de 19e-eeuwse gietijzeren balustrade van de oude Sint Servaasbrug te vinden.
* ↑ Verwerhoek / Straten en pleinen van het Jekerkwartier / Jekerkwartier / Maastricht Centrum / Stadsdelen | Maastrichtdigitaal.com. www.maastrichtdigitaal.com. Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* ↑ Historie van straatnamen V - Z | Zicht op Maastricht. www.zichtopmaastricht.nl. Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* ↑ Verwerhoek 6, Maastricht. Monumenten.nl (21 april 2020). Geraadpleegd op 28 november 2024.
* ↑ Verwerhoek 40, Maastricht. Monumenten.nl (21 april 2020). Geraadpleegd op 28 november 2024.
* ↑ Lang Grachtje: eerste stadsmuur en armenhuisjes. Zicht op Maastricht. Gearchiveerd op 6 februari 2023. Geraadpleegd op 28 november 2024.
# Glavace

Glavace is een plaats in de gemeente Otočac in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 24 inwoners (2001).
# Mortal Engines

Mortal Engines is een Nieuw-Zeelands-Amerikaanse post-apocalyptische sciencefictionfilm uit 2018, geregisseerd door Christian Rivers en gebaseerd op het eerste boek van de Levende steden-boekenreeks van Philip Reeve.

## Verhaal

Enkele duizenden jaren in de toekomst. Na de zestigminutenoorlog (een nucleaire oorlog) is het landschap dor en droog geworden en de mensheid heeft zichzelf bijna volledig uitgeroeid. Er staan alleen hier en daar nog wat verdorde bomen en struiken en ook dieren zijn zeldzaam geworden. De overlevenden van die zestigminutenoorlog gingen samenhokken in grote steden die zelfstandige stadstaten zijn geworden. Deze steden werden op wielen gezet maar er is altijd een tekort aan brandstof. De rijdende steden voeren oorlog met elkaar om de laatste overgebleven bestaansmiddelen. De jonge Tom Natsworthy kruist het pad van de mysterieuze Hester Shaw en dat heeft grote gevolgen voor de toekomst.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Robert Sheehan | Tom Natsworthy |
| Hera Hilmar | Hester Shaw |
| Hugo Weaving | Thaddeus Valentine |
| Stephen Lang | Shrike |
| Jihae | Anna Fang |
| Roman Raftery | Bevis Pod |
| Patrick Malahide | Magnus Crome |
| Leila George | Katherine Valentine |

## Productie

In 2009 toonde Peter Jackson interesse voor het regisseren van de boekverfilmingen van de Levende steden-boekenreeks van Philip Reeve. Uiteindelijk produceerde hij de film en liet de regie over aan zijn medewerker Christian Rivers die hierbij zijn regiedebuut maakt. In februari 2017 werden Robert Sheehan, Ronan Raftery en Hera Hilmar toegevoegd aan de cast.
De filmopnamen gingen van start in april 2017 in Wellington, Nieuw-Zeeland en eindigden in juli 2017.

### Release

De eerste trailer werd uitgebracht op 18 december 2017. De film ging in première op 27 november 2018 in het theater Empire, Leicester Square in Londen.
# Global Partnership for the Prevention of Armed Conflict

De Global Partnership for the Prevention of Armed Conflict (mondiaal partnerschap voor de preventie van gewapend conflict), GPPAC (uitgeproken als [zjie-pèk]), is een internationaal netwerk van organisaties die zich inzetten voor het voorkomen van gewapende conflicten.
De GPPAC omvat vijftien regionale netwerken. Elke regio beslaat een aantal landen. België en Nederland en hun buurlanden horen bij de regio Noord- en West-Europa.
Er is een internationale stuurgroep van ongeveer twintig personen, in meerderheid bestaande uit vertegenwoordigers van de 15 regio's. Het algemene secretariaat is gevestigd in Den Haag. Er is een bestuur van zeven personen, met de Fijiaanse activiste Sharon Bhagwan-Rolls als voorzitter en de Nederlandse politicus Joris Voorhoeve als vicevoorzitter.
Tot de donateurs behoren het Nederlandse en Zweedse ministerie van buitenlandse zaken en de Nederlandse ontwikkelingsorganisatie Cordaid.
Ter bevordering van de communicatie tussen de betrokken organisaties en personen heeft GPPAC het Vredesportaal (Peace Portal) opgericht, een soort sociaalnetwerksite op het internet. Ook verscheidene door GPPAC opgezette projecten zijn hier ondergebracht. Het Vredesportaal is tot stand gekomen dankzij financiële steun van de gemeente Den Haag en het Nederlandse Ministerie van Economische Zaken.
# Malden (Nederland)

Malden is een plaats in de gemeente Heumen in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is met 11.235 inwoners (peildatum 1 januari 2023) de grootste kern van deze gemeente. Ook is hier het gemeentehuis gevestigd.

## Geschiedenis

In het centrum van Malden zijn resten van een voorraadschuur uit ongeveer 700 v.Chr. aangetroffen. De naam Malden wordt voor het eerst vermeld in een akte uit 1247 die men gevonden heeft in het Sint-Agathaklooster bij Cuijk: er was sprake van een kapel in Malden. In de buurt van deze kapel stond de Malderburcht, die waarschijnlijk rond 1270 is gebouwd maar al in de 14e eeuw is verwoest.
Tot 1348 was Malden een leen van het graafschap Kleef. Daarna werd het een heerlijkheid. Op 30 oktober 1769 werd de heerlijkheid Malden verkocht aan Nijmegen.
Enkele gebouwen in het centrum, waaronder de rooms-katholieke Antonius Abtkerk en het gemeentehuis, zijn opgetrokken in de stijl van de Bossche School.
In Malden was tot 2020 het accordeon- en harmonicamuseum bobbies gevestigd. Er ligt ook een heemtuin aan de bosrand.
In de bossen van Maldens Vlak ligt Zweefvliegveld Malden.

## Geboren

* Frans Thijssen (1952), voetbaltrainer en oud-voetballer
* Peter Verschuren (1955), politicus (voormalig wethouder in de gemeente Groningen, SP)
* Ruud Smulders (1987), cabaretier
* Berber Esha Janssen (1989), model, actrice, presentatrice, zangeres
* Bram Nuytinck (1990), voetballer
# Gloster (appel)

Gloster is een zeer productieve, donkerrode tot paarsrode bewaarappel met een matige tot vrij goede, friszure smaak. De ondergrond is groengeel. Het vruchtvlees is zacht en groengeel van kleur en zuur van smaak. Het is een tamelijk grote, kegelvormige appel, die aan de neus sterk geribd is. Het ras is uit de belangstelling geraakt door problemen met klokhuisschimmel.
Het ras is in 1951 ontstaan als cultivar uit een kruising gemaakt door het Obstbauversuchsanstalt in Jork/Altes Land, Duitsland en als Gloster 69 in de handel gekomen in 1969. Kenmerkend zijn de lenticellen. De appels hangen los van elkaar en zijn bestand tegen de wind.
Het is een sterk groeiende boom, die vooral in de beginjaren uitgebogen moet worden. De appels moeten eind september tot begin oktober worden geplukt.
De appels kunnen in de koelcel bij 1 tot 2°C tot half februari bewaard worden. Met gescrubde CA-bewaring kan tot half maart bewaard worden en met ULO-bewaring tot half mei.

## Bloesems

De bloei is uitbundig en begint in maart tot mei. De centrale bloem opent zich eerst, dan de vijf bloemen eromheen. De bloemen zijn wit tot lichtroze. De knop is donkerroze.

## Ziekten

Gloster is vatbaar voor klokhuisschimmel, dat bij ongeveer 10% van de vruchten rot rond het klokhuis veroorzaakt. Ook is het ras gevoelig voor glazigheid. Daarnaast is het tamelijk vatbaar voor vruchtboomkanker (Nectria galligena) en vatbaar voor schurft (Venturia inaequalis) en fruitmot (Cydia pomonella) en sterk gevoelig voor bacterievuur (Erwinia amylovora). De plant is goed bestand tegen echte meeldauw (Podosphaera leucotricha ). De bloesems en het hout zijn goed bestand tegen vorst.

## Ras

Het ras is diploïde en kan zichzelf gedeeltelijk bevruchten. Verder kan het bevrucht worden door onder meer Braeburn, Cox's Orange Pippin, Elstar, James Grieve, Lombarts Calville, Melrose, Winston, Golden Delicious en Jonared en in mindere mate door Alkmene, Discovery, Benoni en Summerred.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 26 mei 2013. Geraadpleegd op 15 juli 2023.
* ↑ https://appelbomen.fruitbomen.net/appelboom/gloster/
* ↑ http://home.scarlet.be/~tsc47278/05_1_rassenlijst/appelen.htm. Gearchiveerd op 4 november 2021.
# Pont de Neuilly (metrostation)

Pont de Neuilly is een station van de metro in Parijs langs de metrolijn 1 in de gemeente Neuilly-sur-Seine. Het is genoemd naar de nabijgelegen brug.
Het station was het eindpunt van lijn 1 van 1937 tot 1992, toen lijn 1 via de Pont de Neuilly over de Seine verlengd werd tot metrostation La Défense.
Op het straatniveau bevindt zich een autobusstation en een plein waarvandaan het gebied van La Défense zichtbaar is.

## Toegang

* 185, avenue Charles de Gaulle
* 205, avenue Charles de Gaulle
* 209, avenue Charles de Gaulle

## Overstapmogelijkheden

* Buslijnen van de RATP
* Noctilien De Parijse nachtbus
La Défense · Esplanade de la Défense · Pont de Neuilly · Les Sablons · Porte Maillot · Argentine · Charles de Gaulle - Étoile · George V · Franklin D. Roosevelt · Champs Élysées - Clemenceau · Concorde · Tuileries · Palais Royal - Musée du Louvre · Louvre - Rivoli · Châtelet · Hôtel de Ville · Saint-Paul · Bastille · Gare de Lyon · Reuilly - Diderot · Nation · Porte de Vincennes · Saint-Mandé · Bérault · Château de Vincennes
# Porte de Clignancourt (metrostation)

Porte de Clignancourt is een eindstation van de metro in Parijs langs de metrolijn 4, onder de Boulevard Ornano in het 18de arrondissement. Het is een zeer druk station, vooral in het weekend en op maandag komen er veel mensen langs die op weg zijn naar de naastgelegen vlooienmarkt van Saint-Ouen. Het station is redelijk berucht vanwege z'n zakkenrollers en bedelaars. Bij de uitgangen staan meestal mensen die de visitekaartjes van maraboets uitdelen. Op 2 november 1979 is naast de metroingang van dit station Jacques Mesrine, in de jaren 70 bestempeld als staatsvijand nr 1, door de politie doodgeschoten.
Porte de Clignancourt · Simplon · Marcadet - Poissonniers · Château Rouge · Barbès - Rochechouart · Gare du Nord · Gare de l'Est · Château d'Eau · Strasbourg - Saint-Denis · Réaumur - Sébastopol · Étienne Marcel · Les Halles · Châtelet · Cité · Saint-Michel · Odéon · Saint-Germain-des-Prés · Saint-Sulpice · Saint-Placide · Montparnasse - Bienvenüe · Vavin · Raspail · Denfert-Rochereau · Mouton-Duvernet · Alésia · Porte d'Orléans · Mairie de Montrouge · Barbara · Bagneux - Lucie Aubrac
# Gnessin Staatsacademie voor Muziek

De Gnessin Staatsacademie voor Muziek (Russisch: Государственный музыкальный колледж имени Гнесиных) of, letterlijk vertaald: de Russische Academie voor Muziek vernoemd naar de Gnessins (Russisch: Российская академия музыки имени Гнесиных) is een prominente muziekacademie in Moskou, Rusland. De school werd opgericht op 15 februari 1895 door de gezusters Jevgenia, Jelena en Maria Gnessin, die alle drie als pianiste van het Moskou Conservatorium met briljante resultaten waren afgestudeerd. De school wordt sinds mensenheugenis beschouwd als een muziekacademie van hoogstaand niveau.

## Alumni

* Rim Banna, Palestijns zangeres
* Viktor Belan, Russisch zanger
* Boris Berezovski, Russisch pianist
* Michail Fomin, Russisch pianist
* Svetlana Gejman, Kazachs-Russisch zangeres
* Aleksandr Gradski, Russisch zanger en componist
* Filipp Kirkorov, Russisch zanger
* Jevgeni Kissin, Russisch pianist
* Lev Knipper, Russisch componist en NKVD-agent
* Alexander Kobrin, Russisch pianist
* Iosif Kobzon, Russisch zanger
* Moerat Nasyrov, Kazachs-Russisch zanger
* Maria Oespenskaja, Russisch klavecimbel- en pianospeelster
* Alexei Ogrintchouk, Russisch hoboïst
* Olga Pashchenko, Russische klavecimbelspeelster
* Alla Perfilova, Russisch zangeres
* Vissarion Sjebalin, Russisch componist
* Ardjoena Soerjadi, Nederlands pianist en dirigent
* Valentina Tolkoenova, Russisch zangeres
* Boris Tsjaikovski, Russisch componist
* Gennadi Tsjernov, Oezbeeks componist en muziekpedagoog

## Bekende (oud)leraren

* Aram Chatsjatoerjan, Armeens componist
* Michail Gnesin, Russisch componist
* Aleksandr Gradski, Russisch zanger en componist
* Michail Gotlib, Russisch componist en pianist
* Alexander Kobrin, Russisch pianist
* Iosif Kobzon, Russisch zanger
* Nelli Sjkolnikova, Oekraïens-Australische pianiste
# Toxicodryas adamanteus

Toxicodryas adamanteus is een slang die behoort tot de familie toornslangachtigen (Colubridae). De soort komt voor in de Democratische Republiek Congo en Equatoriaal-Guinea.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Toxicodryas adamanteus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Toxicodryas adamanteus - Website Geconsulteerd 4 december 2024
# Go Jazz Records

Go Jazz Records was een Amerikaans platenlabel, dat jazz uitbracht. Het werd eind jaren tachtig opgericht door musicus Ben Sidran, de eerste albums verschenen in september 1989. Het label was actief tot ongeveer 2004.
Op het label verschenen platen van onder meer Ben Sidran, Bob Malach, Phil Upchurch, Georgie Fame, Bill Carrothers, Mark Murphy, Clyde Stubblefield en Lee Konitz.
# Blanche (metrostation)

Blanche is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 2, in het 9e en 18e arrondissement, onder de Boulevard de Clichy. Het station werd genoemd naar de nabije Place Blanche. Nabij het metrostation bevindt zich de Moulin Rouge.
Porte Dauphine · Victor Hugo · Charles de Gaulle - Étoile · Ternes · Courcelles · Monceau · Villiers · Rome · Place de Clichy · Blanche · Pigalle · Anvers · Barbès - Rochechouart · La Chapelle · Stalingrad · Jaurès · Colonel Fabien · Belleville · Couronnes · Ménilmontant · Père Lachaise · Philippe Auguste · Alexandre Dumas · Avron · Nation
* Virtual International Authority File: 262273583
* WorldCat (via VIAF): 262273583
# Beddenpan

Een beddenpan is een antiek gebruiksvoorwerp. In vroeger tijden werd deze gebruikt om, toen er nog geen kruiken waren, in de winter het bed voor te verwarmen.
Het geheel bestaat uit een platronde ijzeren of koperen bak met een scharnierend deksel met enkele ventilatiegaatjes. Aan deze pan is een lange metalen of houten steel bevestigd. De pan kon worden gevuld met hete stenen, kokendheet water of gloeiende kooltjes, dit laatste was echter niet zonder gevaar om zomaar tussen de lakens te schuiven. De beddenpan lijkt op een koekenpan, maar dan met een extra lange steel en het al eerder genoemde deksel.
Uit het boek Wonen, eten en kleden in Europa van 1500 tot 1800 van Raffaella Sarti:
In de 15e eeuw werden er dus al beddenpannen gebruikt.
De term beddenpan wordt ook wel gebruikt als alternatief woord voor de in een ziekenhuis veel gebruikte en welbekende ondersteek, het equivalent van het Engelse “bedpan”, en gebruikt om ontlasting van zieken of bedlegerigen in op te vangen.
# José Sá

José Pedro Malheiro de Sá (Braga, 17 januari 1993) is een Portugees voetballer die als doelman speelt. Hij verruilde Olympiakos in juli 2021 voor Wolverhampton Wanderers.

## Clubcarrière

José Sá werd geboren in Braga en speelde in de jeugd van Palmeiras Braga, Merelinense, SL Benfica en CS Marítimo. Op 23 januari 2013 debuteerde hij in het B-elftal van CS Marítimo in de Segunda Liga tegen União Oliveirense. Op 18 augustus 2013 maakte Sá zijn debuut in het eerste elftal. In de openingswedstrijd van het seizoen 2013/14 mocht hij in het basiselftal starten tegen Benfica en hielp hij zijn team mee aan een 2–1 overwinning. In zijn debuutjaar kwam Sá tot een totaal van acht competitieduels. In 2016 vertrok Sá naar FC Porto, waar hij in het begin vooral in het B-elftal moest aantreden. Uiteindelijk kwamen er voor Sá ook optredens in het eerste van de club. In juli 2019 verhuisde Sá naar Olympiakos Piraeus. Met de Grieken werd hij twee keer landskampioen en won hij een keer de Griekse voetbalbeker. In juli 2021 tekende Sá een contract tot medio 2026 bij Wolverhampton Wanderers.

## Interlandcarrière

In 2013 nam José Sá met Portugal –20 deel aan het wereldkampioenschap voor spelers onder 20 jaar in Turkije. Op 6 augustus 2013 debuteerde hij voor Portugal –21 in een vriendschappelijk duel tegen Zwitserland. Hij was de eerste keuze in het doel op het Europees kampioenschap voor spelers onder 21 jaar in Tsjechië in 2015. Sá nam in juni 2017 met Portugal deel aan de FIFA Confederations Cup 2017, waar de derde plaats werd bereikt. Portugal won in de troostfinale van Mexico (2–1 na verlenging). Sá zelf kwam niet in actie. Tevens won Sá met het Portugese team de UEFA Nations League 2018/19 door in de finale Nederland te verslaan. Sá speelde dat toernooi echter evenmin voor het nationaal elftal en debuteerde nog niet. Hij werd op 21 mei 2024 door bondscoach Roberto Martínez opgenomen in de Portugese selectie voor het EK 2024 in Duitsland. Portugal won een groep met Tsjechië, Turkije en Georgië, schakelde in de achtste finales Slovenië uit en verloor in de kwartfinales op strafschoppen van Frankrijk. Sá kwam op het toernooi als reservedoelman achter Diogo Costa niet in actie.

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Porto B |||
| Segunda Liga | 1x | 2015/16 |
| Porto |||
| Primeira Liga | 1x | 2017/18 |
| Olympiakos |||
| Super League | 2x | 2019/20, 2020/21 |
| Beker van Griekenland | 1x | 2019/20 |
| Portugal |||
| UEFA Nations League | 1x | 2018/19 |
# Goričanovec

Goričanovec is een plaats in de gemeente Đurmanec in de Kroatische provincie Krapina-Zagorje. De plaats telt 298 inwoners (2001).
# Georg Dehio

Georg Dehio, voluit: Georg Gottfried Julius Dehio (Reval, 22 november 1850 – Tübingen, 19 maart 1932) was een Duits kunst- en architectuurhistoricus. Hij was in 1905 de ontwerper en samensteller van het Dehio-Handbuch, dat is uitgegroeid tot een soort encyclopedie over bouwkundige monumenten in Duitsland, Oostenrijk en later ook (delen van) andere landen.

## Familie en levensloop

Dehio stamt af van een zekere, in 1718 naar Tallinn geëmigreerde Duitser Christoffer de Hio (1669–1728). De familie behoorde tot de hoogste, Duitstalige, burgerij in de Baltische staten, en week uit vrees voor vervolging door de Sovjet-Russische communisten omstreeks 1919 massaal uit naar Duitsland.
Dehio studeerde geschiedenis aan een universiteit te Tartu en daarna aan die te Göttingen, behaalde zijn bul in 1872 en promoveerde nogmaals te München in 1877. Daarna wijdde Dehio zich aan de kunst- en architectuurgeschiedenis van het Duitstalige gebied. Hij doceerde aan universiteiten te Kaliningrad, dat toen nog Koningsbergen in Oost-Pruisen was, en Straatsburg, dat vóór de Eerste Wereldoorlog in het Duitse Keizerrijk lag.
Georgs broer Karl (1851-1927) was een bekwaam arts, die onder andere veel deed voor de bestrijding van lepra in de Baltische staten en het tsaristische Rusland.
Georgs zoon Ludwig Dehio (1888-1963) was een Duits historicus. Ludwig Dehio was politiek gematigd rechts (hij was na de Tweede Wereldoorlog fel tegen het communisme), en zag een voor de vrede in Europa bedreigende continuïteit in imperialisme tussen onder andere Karel V, Filips II, Napoleon Bonaparte en Adolf Hitler.

## Wetenschappelijk werk en invloed

Aan Dehio wordt een belangrijke tendens in de monumentenzorg in de Duitstalige landen toegeschreven, namelijk het niet langer restaureren door reconstructie van historische objecten (vergelijk de Kaiserpfalz te Goslar) maar door conservering, waardoor latere, historisch of architectonisch waardevolle toevoegingen aan een object behouden blijven.
In de Duitstalige Wikipedia opgenomen beschrijvingen van kerkgebouwen in Duitsland, gebouwd vóór 1900, worden in de meeste gevallen voorzien van een literatuurverwijzing naar het Dehio-Handbuch.

## Enkele van Dehio's werken

* Geschichte des Erzbistums Hamburg-Bremen bis zum Ausgang der Mission (1877, dissertatie)
* Die kirchliche Baukunst des Abendlandes, 1884–1901, in 2 delen, aangevuld met enkele kleine boekjes
* Geschichte der deutschen Kunst, 3 delen, 1919-1925
* Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler 5 delen, 1905-1912, de grondslag van het latere standaardwerk Dehio-Handbuch.

## Afbeeldingen

* Portretfoto van Georg Dehio (1892)
* Graf van Georg Dehio, stedelijke begraafplaats, Tübingen
* Voorzijde eerste druk deel 3 Dehio-Handbuch, 1905

## Eerbetoon, vernoemingen

Georg Dehio werd verscheidene malen onderscheiden, waaronder in 1924 met de orde Pour le Mérite für Wissenschaften und Künste. Ook hebben enkele universiteiten hem een eredoctoraat toegekend.
Naar Georg Dehio is de planetoïde (48415) Dehio genoemd. Deze werd in 1987 ontdekt en bevindt zich in de planetoïdengordel.
# Martijn Kleermaker

Martijn Kleermaker (Harderwijk, 19 februari 1991) is een Nederlandse dartsspeler. In 2020 won hij zijn tourkaart voor 2020/2021.

## Carrière
### PDC-carrière
#### 2021

Tijdens Players Championship 11, onderdeel van de zogeheten Super Series, verloor Kleermaker in de finale van landgenoot Dirk van Duijvenbode met 6-8 in legs en greep zo net naast zijn eerste titel bij de PDC.
Kleermaker debuteerde op het PDC World Darts Championship tijdens de editie van 2022, die plaatsvond vanaf 15 december 2021. In de eerste en tweede ronde wist hij met 3-1 in sets te winnen van respectievelijk de Griek John Michael en de Australiër Simon Whitlock. In de derde ronde moest Joe Cullen eraan geloven. Kleermaker versloeg de Engelsman met 4-3. In de vierde ronde bleek James Wade, de toenmalige nummer vier van de wereld, te sterk. Kleermaker werd met 0-4 verslagen.

## Resultaten op wereldkampioenschappen
### BDO

* 2020: Laatste 16 (verloren van Paul Hogan met 1-4)

### WDF

* 2019: Halve finale (verloren van Darren Herewini met 5-6)

### PDC

* 2021: Laatste 96 (reglementair verloren van Cameron Carolissen nadat hij positief werd getest op het coronavirus)
* 2022: Laatste 16 (verloren van James Wade met 0-4)
* 2023: Laatste 64 (verloren van Chris Dobey met 0-3)

## Externe link

* Player Profile Darts Database
* ↑ Primeur voor Van Duijvenbode met winst in Nederlandse finale Super Series. Algemeen Dagblad (26 april 2021). Gearchiveerd op 26 april 2021. Geraadpleegd op 26 april 2021.
* ↑ Debutant Martijn Kleermaker via Griek naar tweede ronde WK darts: ‘Maar totaal niet constant’. Algemeen Dagblad (19 december 2021). Gearchiveerd op 30 december 2021. Geraadpleegd op 30 december 2021.
* ↑ Michel Mulders, Kleermaker verrast met zege op Whitlock. RTL 7 Darts (23 december 2021). Gearchiveerd op 30 december 2021. Geraadpleegd op 30 december 2021.
* ↑ Kleermaker wint thriller in derde ronde WK darts, doek valt voor Noppert. NOS (28 december 2021). Gearchiveerd op 30 december 2021. Geraadpleegd op 30 december 2021.
* ↑ Kleermaker verliest van Wade, alle Nederlanders uitgeschakeld op WK darts. NU.nl (30 december 2021). Gearchiveerd op 30 december 2021. Geraadpleegd op 30 december 2021.
* ↑ Geen WK voor Kleermaker wegens corona: ‘Enorme teleurstelling’. Algemeen Dagblad (20 december 2020). Gearchiveerd op 20 december 2021. Geraadpleegd op 19 december 2021.