OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Donkere fruitetende vleermuis

De donkere fruitetende vleermuis (Artibeus obscurus) is een zoogdier uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich Rudolf Schinz in 1821.

## Verspreidingsgebied

De soort komt voor in Colombia, Venezuela, de Guiana's, Ecuador, Peru, Bolivia en Brazilië. In Suriname wordt hij aangetroffen op het Nassaugebergte en het Lelygebergte, beide delen van de Brokolonko-formatie.
* ↑ (en) Donkere fruitetende vleermuis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 A Rapid Biological Assessment of the Lely and Nassau Plateaus, Suriname (with additional information on the Brownsberg Plateau) RAP 43 Leeanne E. Alonso, JanH. Mol 2007
# Antoku

Keizer Antoku (安徳天皇, Antoku-tennō, 22 december 1178 - 25 april 1185) was de 81e keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde. Hij regeerde van 22 april 1180 tot 24 maart 1185.

## Genealogie

Voor Antoku’s troonsbestijging was zijn persoonlijke naam (imina) Tokohito-shinnō (言仁親王). Hij stond daarnaast ook bekend als Kotohito-shinnō.
Antoku was de zoon van keizer Takakura en Taira no Tokuko. Antoku kreeg zelf geen kinderen.

## Leven

Antoku werd ongeveer een maand na zijn geboorte tot kroonprins benoemd. Toen hij 1,5 jaar oud was werd hij reeds tot keizer gekroond. In praktijk had hij echter geen macht, zowel vanwege zijn jonge leeftijd als vanwege het feit dat zijn grootvader, voormalig keizer Go-Shirakawa, nog regeerde als Insei-keizer. In het jaar dat Antoku werd gekroond, verhuisde de keizerlijke hoofdstad naar het huidige Kobe. Deze verhuizing werd echter al snel weer ongedaan gemaakt.
Toen in 1183 Minamoto no Yoshinaka de keizerlijke stad binnenviel, vluchtte de Tairaclan weg met de jonge keizer. Minamoto no Yoshinaka zette met zijn leger de achtervolging in. In maart 1185 werd Antoku gedwongen tot aftreden, en vluchtte verder weg met de Tairaclan. Een maand later kwam het tot een veldslag tussen de Taira en de Minamoto. Deze strijd staat bekend als de Slag bij Dan-no-ura. De Taira verloren, waarna Antoku's grootmoeder, Taira no Tokiko, zichzelf en Antoku verdronk.
Het verhaal van Antoku en de Tairaclan werd later als inspiratie gebruikt voor het heldendicht Heike Monogatari. Volgens dit gedicht zou Taira no Takiko op het laatste moment uit het water zijn gevist en zo zijn gered, maar Antoku stierf wel.
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
* ↑ Japanse hof: 安徳天皇 (81)
* ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 200-207; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 333-334; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 214-215.
* ↑ Brown, p. 333; Varley, p. 214.
* ↑ Titsingh, p. 200.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Vlaamse Milieumaatschappij

De Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) is een intern verzelfstandigd agentschap met rechtspersoonlijkheid, kortweg IVA VMM, die verscheidene taken heeft binnen het Vlaamse beleidsdomein Omgeving (het vroegere LNE).

## Historiek

Met het decreet van 23 december 1980 werd de Vlaamse Waterzuiveringsmaatschappij (VWZ) opgericht. De stichtingsvergadering van VWZ vond plaats op 28 oktober 1981. Die openbare instelling fuseerde bij decreet van 13 juli 1988 met de Waterzuiveringsmaatschappij van het Kustbekken (WZK) tot de Vlaamse Maatschappij voor Waterzuivering (VMZ). De WZK was een nationale instelling van openbaar nut die in de jaren zeventig was opgericht, maar waarvoor, ter uitvoering van de bijzondere wet van 8 augustus 1980, het Vlaamse Gewest bevoegd was geworden.
De Vlaamse Maatschappij voor Waterzuivering (VWZ) werd vervangen door de nieuwe Vlaamse Milieumaatschappij (VMM), die werd opgericht als Vlaamse openbare instelling bij decreet van 12 december 1990 betreffende het bestuurlijk beleid. De VMM ging van start op 21 december 1990.
Met het decreet van 7 mei 2004, dat in werking trad op 1 april 2006, werd de Vlaamse Milieumaatschappij omgevormd tot een intern verzelfstandigd agentschap met rechtspersoonlijkheid. Haar opdrachten zijn vastgelegd in het oprichtingsdecreet.

## Taken

Leefmilieu is in België een bevoegdheid van de gewesten. In Vlaanderen wordt het milieubeleid uitgevoerd door verschillende instanties. Elke instelling heeft de bevoegdheid over specifieke domeinen.
De VMM helpt via onderzoek en metingen het leefmilieubeleid mee bijsturen en voorbereiden. Zij speelt een rol in het integraal waterbeleid: de VMM meet en controleert de kwaliteit en de kwantiteit van water, giet haar bevindingen in wetenschappelijke rapporten en formuleert aanbevelingen; ze int een heffing op watervervuiling en op grondwaterwinning, adviseert milieuvergunningen en zorgt voor de planning van en het toezicht op de waterzuiveringinfrastructuur. De VMM vervult de taak van regulator voor leidingwater. In geval van extreme waterschaarste wordt een waterafschakelplan geactiveerd.
De VMM bewaakt ook de luchtkwaliteit, inventariseert wie wat loost en doet beleidsvoorstellen. De VMM stelt tevens het Milieurapport Vlaanderen (MIRA) op dat alle aspecten van de milieuproblematiek behandelt.

## Personeel

De VMM telt zo'n 900 personeelsleden, van wie er een 80-tal ter beschikking gesteld zijn van de NV Aquafin. Het hoofdbestuur bevindt zich in Aalst.

## Rapporten

De VMM publiceert geregeld rapporten over onder meer de luchtkwaliteit in Vlaanderen. In een tussentijds rapport van oktober 2020 stelt ze een vermindering vast van het fijnstof ten opzichte van het jaar 2000. Toch heeft de huidige luchtvervuiling nog steeds negatieve effecten op de gezondheid.
# Marisol Revelo Paredes

Marisol Revelo Paredes (Quito (Ecuador), 28 januari 1973) is een Belgisch politica voor de marxistische PVDA.

## Biografie

Revelo Paredes is afkomstig uit het Latijns-Amerikaanse Ecuador. Ze is van opleiding maatschappelijk assistent en bepaalde een diploma als kinderverzorgster, waarna ze aan de slag ging als kinderverzorgster in een kinderopvang. Daarnaast werd ze vakbondsafgevaardigde voor de socialistische vakbond FGTB.
Voor de PVDA-PTB werd Revelo bij de Brusselse gewestverkiezingen van 9 juni 2024 verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Tevens werd ze afgevaardigd naar het Parlement van de Franse Gemeenschap.
* ↑ Fiche Marisol Revelo Paredes op de website van het Parlement francophone bruxellois.
# Elhadj Moussa Diallo

Elhadj Moussa Diallo (Gaoual (Guinee), 1 januari 1976) is een Belgisch politicus voor Les Engagés.

## Biografie

Diallo werd geboren en groeide op in het Afrikaanse land Guinee. Hij behaalde er een baccalaureaat secundair onderwijs aan het lyceum van Labé en een pregraduaat aan het college in Koumbia, alsook in 1999 een universitair diploma in de biochemie aan de universiteit van Conakry, de hoofdstad van Guinee. In het kader van zijn studies trok hij vervolgens naar Brussel, waar hij een diploma in de economische wetenschappen, optie boekhouden en bedrijfsbeheer behaalde. Ook volgde hij verschillende postuniversitaire opleidingen in het beheer van publieke financiën.
Na zijn studies vestigde Diallo zich definitief in België. Na lange tijd in de privésector te hebben gewerkt, ging hij in 2009 aan de slag in de publieke diensten. Eerst werd hij leraar economie in het secundair onderwijs en daarna boekhoudbeheerder en econoom in twee scholen van de Franse Gemeenschap. In februari 2012 trad Diallo vervolgens in dienst voor de stad Brussel, als budgettair beheerder en boekhouder op de dienst Financiën en bij de preventiedienst Bravvo. Hij bleef aan de slag voor de stad tot in 2024.
Diallo werd tevens zeer actief in het verenigingsleven en engageerde zich rond de domeinen sociale cohesie, integratie, samenleven en ontwikkelingssamenwerking, met name in zijn geboorteland Guinee. Hij werd ook actief in de politiek en trad in 2012 toe tot het cdH, tot 2022 de voorloper van Les Engagés. Hij was voor deze partij kandidaat bij de federale verkiezingen van mei 2014, de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 in Ukkel en de Brusselse gewestverkiezingen van mei 2019, maar werd telkens niet verkozen.
Bij de Brusselse gewestverkiezingen van juni 2024 werd Diallo voor Les Engagés verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Tevens werd hij als deelstaatsenator afgevaardigd naar de Senaat.
* ↑ (fr) Elhadj Diallo : ‘’Ce n’est pas une puissance étrangère qui viendra développer notre pays’’, Vision Guinee, 29 mei 2016.
* ↑ Fiche Elhadj Moussa Diallo op de website van het Parlement francophone bruxellois.
* ↑ (fr) Situation des guinéens en Belgique : Entretien exclusif avec El hadj Moussa Diallo du parti belge CDH…, Africa Guinee, 1 juni 2014.
* ↑ (fr) El hadj Moussa Diallo : « Comment j’ai réussi à m’intégrer en Belgique… » (Interview), Africa Guinee, 16 september 2018.
# Lathus-Saint-Rémy

Lathus-Saint-Rémy is een gemeente in het Franse departement Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 1241 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montmorillon.

## Geografie

De oppervlakte van Lathus-Saint-Rémy bedraagt 96,1 km², de bevolkingsdichtheid is 12,9 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Lathus.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Xun (instrument)

Een xun (vereenvoudigd Chinees: 埙; traditioneel Chinees: 塤; pinyin: xūn; Kantonees: hyun1), is een van de oudste Chinese muziekinstrumenten en bestaat al 7000 jaar.

## Beschrijving
### Herkomst

Het eerste gebruik van deze fluit gaat terug tot in de steentijd en staat beschreven in de oudste nog bestaande Chinese encyclopedie, de Erya. Bij de jacht op wilde dieren werd er gebruik gemaakt van stenen ballen die vastgehecht waren aan een koord. Sommige van die ballen waren hol zodat ze een speciaal geluid maakten bij het gooien ervan. Bij opgravingen van graven van de Xia-dynastie werden er van deze instrumenten gevonden. Deze hadden drie vingergaten en konden de noten do, mi, fa, sol en la produceren.Tijdens de Zhou-dynastie werd het een veel gebruikt instrument.

### Onderdelen en uitzicht

De xun is een eivormig blaasinstrument met ten minste drie luchtgaten. Het heeft een blaasopening en kan tot tien kleinere vingergaten hebben. Het werd oorspronkelijk ontworpen uit gebakken klei of been, om later gefabriceerd te worden uit klei of keramiek. Volgens de Erya kan het instrument in twee verschillende typen voorkomen:
* Het kleinere kippenei
* Het grotere eendenei met platte bodem en zes luchtgaten
* Moderne xun van keramiek
* ↑ (en) xun in de Encyclopædia Britannica
* ↑ (en) Wind Musical Instruments: Xun. China Radio International. Gearchiveerd op 22 februari 2019.
* ↑ (en) Chinese Instrument - Xun, chinesecio.com, 21 januari 2010
# Dungchen

Een dungchen is een Tibetaans blaasinstrument van koper of een koperlegering.
De dungchen lijkt enigszins op de alpenhoorn en brengt een diep en volumineus geluid voort. De dungchen wordt net als bij de tuba bespeeld met een mondstuk. Zoals bij elke koperblazer heeft het instrument vanaf het mondstuk naar de beker een conisch uitlopende buis. De lengte varieert van ongeveer 0,9 tot 4,5 meter. De grote dungchens worden uit meerdere delen vervaardigd die vergelijkbaar met een telescoop in elkaar worden gezet, zodat ze elkaar kunnen stimuleren.
De dungchen wordt veelal gebruikt bij Tibetaans boeddhistische ceremonies in ensembles van twee of meerdere muzikanten.
# Bremsneeuwmot

De bremsneeuwmot (Leucoptera spartifoliella) is een vlinder uit de familie sneeuwmotten (Lyonetiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1813 door Hübner.

## Kenmerken

De kleine zijdekleurige witte motten zijn 3-4 mm lang en hebben een spanwijdte van 7-9 mm. Aan de buitenzijde van de voorvleugels bevinden zich meerdere karakteristieke bruingele vlekken, zodat in rust twee kenmerkende donkere vlekken op de rug van de mot te zien zijn. De motten hebben relatief lange voelsprieten

## Voorkomen

De soort komt voor in Europa.
De soort werd in 1960 geïntroduceerd in Californië voor gewasbeschermingsdoeleinden. Ook in Australië is hij geïntroduceerd voor gewasbeschermingsdoeleinden.

## Levenswijze

De rupsen mineren in de takken van de brem (Cytisus scoparius) en verfbrem (Genista tinctoria), bij voorkeur van jonge planten. In het late voorjaar verpoppen de rupsen in witte cocons op de takken van hun waardplanten. De rupsen zijn zeer gastheerspecifiek. Behalve brem is alleen Cytisus purgans bekend als waardplant. Leucoptera spartifoliella kan de groei van hun waardplanten ernstig belemmeren en tot hun dood leiden. De volwassen motten verschijnen in juni en juli.
* Taxonomische informatie over Leucoptera spartifoliella bij Fauna Europaea.
* ↑ Bladmineerders.be
# Desmedt Mark bv

Desmedt Mark bv is een Belgisch bedrijf dat zich specialiseert in de recyclage van bouwafval en steenpuin.
Het bedrijf is, net zoals All Belgian Recycling, gevestigd in Grimbergen tussen het natuurreservaat Domein van Borcht en het Zeekanaal Brussel-Schelde. Het werd in 1989 opgericht door de familie Desmedt. Het bedrijf breidde in 2001 uit met de productie van beton (zandcement- en magere betoncentrale) enin 2013 werd een nieuwe betoncentrale in dienst genomen. In juli 2024 nam het Zwitserse bedrijf Holcim het bedrijf over.
Het bedrijf heeft een kade aan het Zeekanaal Brussel-Schelde waar schepen tot 3500 ton gelost of geladen kunnen worden. Ook ALl Belgian Recycling maakt gebruik van deze kade.

## Externe link

* www.desmedtmark.be
* ↑ Holcim België neemt Mark Desmedt bv over, 8 juli 2024
# Arrietty the Borrower

Arrietty the Borrower (Japans: 借りぐらしのアリエッティ; Hepburn: Karigurashi no Arietti) is een Japanse animefilm uit 2010 van Studio Ghibli, geregisseerd door Hiromasa Yonebayashi. De film is gebaseerd op het jeugdboek The Borrowers van Mary Norton uit 1957.

## Verhaal

De jeugdfilm gaat over Arrietty, een meisje van 14 jaar dat een Borrower, een "lener" is. Leners zijn piepkleine mensjes die leven van dingen die ze 'lenen' van de 'grote mensen', gewone mensen. Een deel van de film toont een deel van de moeilijkheden, gevaren, avonturen en verwondering die de leners tegenkomen in hun dagelijks leven en de ontwikkeling van een vriendschap tussen Arrietty de lener en een jongen van de 'grote mensen'.
# Miljonairsgemeente

De term miljonairsgemeente wordt wel gebruikt voor een gemeente waarin een bovengemiddeld aantal miljonairs woont. Relatief veel miljonairs wonen in een gemeente met geen, of een beperkt stedelijk karakter.
De Nederlandse top-10 van miljonairsgemeenten, geordend naar het percentage van de bevolking dat miljonair is:
| 1995 | 2007 | 2011 | 2016 | 2021 |
| Bloemendaal Wassenaar Laren Rozendaal Blaricum Westerschouwen Heemstede Naarden Gorssel Bergen | Bloemendaal Rozendaal Blaricum Laren Wassenaar Haren Bennebroek De Bilt Abcoude Reeuwijk | Blaricum Bloemendaal Laren Wassenaar Rozendaal Naarden Heemstede Wijdemeren Bergen Westvoorne | Laren Blaricum Bloemendaal Wassenaar Rozendaal Beemster Alphen-Chaam Heemstede Renswoude Giessenlanden | Bloemendaal Laren Rozendaal Blaricum Wassenaar Heemstede Bergen Gooise Meren De Bilt Oegstgeest |
* ↑ CBS: Miljonairs per gemeente
* ↑ Elite Group: Miljonairs per gemeente 2007
* ↑ Miljonairs in cijfers: update en uitbreiding. CBS (7 november 2013). Geraadpleegd op 20 maart 2014.
* ↑ Miljonairs naar vermogenspositie en leefstijl, 2016. CBS (11 november 2018). Geraadpleegd op 4 april 2019.
# Groeneveldprijs

De Groeneveldprijs is een prijs die de Stichting Groeneveld, verbonden aan Kasteel Groeneveld te Baarn, sinds het jaar 2000 uitreikt aan een persoon of organisatie die zich bijzonder heeft ingezet voor het debat over natuur en landschap in Nederland. De prijs bestaat uit een geldbedrag van 5000 euro. De ontvanger houdt na de uitreiking, die gewoonlijk op het kasteel plaatsvindt, de jaarlijkse Groeneveldlezing.

## Winnaars

* 2024 - Dolf Jansen, cabaretier, presentator en schrijver
* 2023 - Esther Kokmeijer, kunstenaar
* 2022 - Merlin Sheldrake, onderzoeker, auteur van Entangled Life: How Fungi Make Our Worlds, Change Our Minds & Shape Our Futures (2020)
* 2021 - Ton Lemaire, cultuurfilosoof en antropoloog
* 2020 - Arita Baaijens, bioloog, & Ambassade van de Noordzee, stem van de Noordzee en haar bewoners
* 2019 - Willem Ferwerda, ecoloog, oprichter en directeur van Commonland
* 2018 - Vroege Vogels, programma van BNNVARA op radio, televisie, telefoon en website
* 2017 - Kees Moeliker en Jelle Reumer, directie Natuurhistorisch Museum Rotterdam
* 2016 - Digna Sinke, filmmaakster
* 2015 - Wouter Helmer, ecoloog
* 2013/14 - de Groene redactie van dagblad Trouw
* 2012 - Tracy Metz, journalist en schrijver
* 2011 - John Berger, schrijver en schilder
* 2010 - Willem van Toorn schrijver en dichter
* 2009 - Auke van der Woud, hoogleraar Architectuur- en Stedenbouwgeschiedenis
* 2008 - Louise Fresco, landbouwkundige en hoogleraar duurzame ontwikkeling Universiteit van Amsterdam
* 2007 - Bennie Jolink, zanger
* 2006 - Frans van der Hoff, priester-arbeider in Zuid-Mexico, oprichter Max Havelaar
* 2005 - Willem Overmars, landschapsarchitect
* 2004 - Jared Diamond, hoogleraar geografie UCLA
* 2003 - Matthijs Schouten, hoogleraar ecologie in Ierland en Nederland
* 2002 - Helen Mayer Harrison en Newton Harrison, Amerikaans kunstenaarsechtpaar
* 2001 - Koos van Zomeren, schrijver
* 2000 - Geert Mak, schrijver en journalist

## Externe link

* Stichting Groeneveld
# Olivier Aertssen

Olivier Aertssen (Veldhoven, 7 augustus 2004) is een Nederlandse voetballer die doorgaans speelt als centrale verdediger. Hij komt uit voor PEC Zwolle.

## Clubcarrière

Aertssen speelde in de jeugd bij achtereenvolgens Oirschot Vooruit, VV Wolfaartsdijk, VV Kloetinge en Sparta Rotterdam alvorens hij in 2019 overstapte naar Ajax. Een jaar later tekende hij er een driejarig profcontract. Op 10 januari 2022 maakte hij namens Jong Ajax zijn debuut in een uitwedstrijd bij Jong FC Utrecht. Op 11 januari 2023 debuteerde hij in het eerste team van Ajax, als invaller in de bekerwedstrijd tegen FC Den Bosch. Op 21 februari verlengde Aertssen zijn verbintenis met Ajax tot medio 2025.
Op 26 augustus 2024 werd bekend dat Aertssen de overstap naar PEC Zwolle zou maken, hij tekende hier voor een contract van tot juni 2027 met een optie voor nog een jaar.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2021/22 | Jong Ajax | Nederland | Eerste divisie | 3 | 0 | – | – | – | – | – | – | 3 | 0 |
| 2022/23 | Ajax | Nederland | Eredivisie | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2022/23 | Jong Ajax | Nederland | Eerste divisie | 36 | 1 | – | – | – | – | – | – | 36 | 1 |
| 2023/24 | Jong Ajax | Nederland | Eerste divisie | 23 | 0 | – | – | – | – | – | – | 23 | 0 |
| 2024/25 | PEC Zwolle | Nederland | Eredivisie | 8 | 0 | 1 | 0 | – | – | 0 | 0 | 9 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 100 | 2 | 14 | 0 | 5 | 1 | 2 | 0 | 121 | 3 |
| Bijgewerkt tot 24 december 2024 ||||||||||||||

## Interlandcarrière
### Nederland onder 19

Op 24 september 2022 debuteerde Aertssen bij het Nederland –19 in een kwalificatiewedstrijd tegen Noord-Ierland –19 (0–0).
Interlands van Olivier Aertssen :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij Ajax ||||||
| 1. | 24 september 2022 | Nederland – Noord-Ierland | 0 – 0 | Kwalificatie EK 2023 –19 | 0 |

### Nederland onder 18

Op 28 maart 2022 debuteerde Aertssen bij het Nederland –18 in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Duitsland –18 (5–1).
Interlands van Olivier Aertssen :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij Ajax ||||||
| 1. | 28 maart 2022 | Duitsland – Nederland | 1 – 5 | Vriendschappelijk | 0 |
# Stadhuis van Hulst

Het Stadhuis van Hulst is een gotisch bouwwerk uit 1534 dat zich bevindt aan de Grote Markt 21 in Hulst. Het werd ontworpen door Laurens II Keldermans en Willem van Sassen.
Het eerste stadhuis werd in 1452 door Gentenaars verwoest waardoor een nieuw werd gebouwd in 1455. Keizer Maximiliaan I verleende de dubbele adelaar aan zijn keizerstad die anno 2012 de torenspits bekroont. Dit gebouw werd in 1485 door Hulstenaars in brand gestoken bij hun strijd tegen Gent. Van 1528-1534 werd het huidige stadhuis gebouwd, opgetrokken uit ledesteen. Het heeft een kenmerkende, vierkante, slanke halletoren van vijf geledingen met een achtkante bakstenen opengewerkte bekroning. De voorgevel bezit een bordes.
Aan de achterzijde van het stadhuis werd de vleeshal gebouwd, die later de functie van waag kreeg. In 1796 was het bouwwerk bouwvallig geworden. Tijdens de Belgische afscheidingsoorlog (1830-1839) diende het gebouw als kazerne, en van 1844-1846 werd het gebouw hersteld. Daarbij werd het echter ook gewijzigd: de gotische beeldhouwwerken werden verwijderd en nieuwe elementen werden toegevoegd, zoals een toegangspoortje in Dorische stijl, en de achtkante bakstenen lantaarn. Toen de torenspits van de Sint-Willibrordusbasiliek in 1886 door brand werd verwoest, werden de daarvan afkomstige wapens van Hulst en Vlaanderen, uit 1663, aan het stadhuis aangebracht.
Van 1949-1951 werd het stadhuis gerestaureerd door G.M. Sturm en Henri de Lussanet de la Sablonière. De houten torenbekroning was een ontwerp van Elias Canneman.
In de toren bevindt zich een stergewelf en bij restauratie werd ook het oude cachot teruggevonden.
In de raadszaal bevinden zich enkele schilderijen, waaronder één uit 1628 Gezicht op Hulst, vervaardigd door Cornelis de Vos en De gerechtigheid van Jacob Jordaens. Verder staat er de Burgerhuysklok uit 1634, gegoten door Johannes Burgerhuys.
# Quincy Adams Sawyer

Quincy Adams Sawyer, in Nederland bekend als Intrige, is een stomme film uit 1922 onder regie van Clarence G. Badger. De film is gebaseerd op het boek Quincy Adams Sawyer and Mason's Corner Folks van Charles Felton Pidgin.

## Verhaal

Quincy Adams Sawyer is een opkomende advocaat die een mooi meisje ontmoet in het park. Ondertussen wordt een oudere vrouw afgezet door haar advocaat Obadiah Strout. Haar dochter Lindy probeert Sawyer te verleiden, maar Sawyer richt zich enkel op het meisje uit de park, dat inmiddels blind is geworden. Terwijl hij een relatie met haar opbouwt, vreest Strout voor zijn reputatie en weet de lokale smid ervan te overtuigen dat Sawyer niets goeds betekent. Samen met Lindy weet de smid van het blinde meisje af te komen door haar in een ferry te zetten en haar de open zee in te duwen. Lindy berouwt haar actie echter en waarschuwt Sawyer, die het meisje redt. Na een adrenalinestoot krijgt het meisje haar zicht terug

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| John Bowers | Quincy Adams Sawyer |
| Blanche Sweet | Alice Pettengill |
| Lon Chaney | Obadiah Strout |
| Barbara La Marr | Lindy Putnam |
| Elmo Lincoln | Abner Stiles |
| Louise Fazenda | Mandy Skinner |
| Joseph J. Dowling | Nathaniel Sawyer |
| Claire McDowell | Mrs. Putnam |
| Edward Connelly | Deacon Pettengill |
| Hank Mann | Ben Bates |
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
* ↑ New York Times Review en plot