OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# La vérité (1960)

La vérité is een Frans-Italiaanse film uit 1960 van Henri-Georges Clouzot. De hoofdrollen worden gespeeld door Brigitte Bardot en Sami Frey.
De film werd genomineerd voor de Oscar voor beste buitenlandse film.

## Verhaal

Twee volwassen zussen delen een woonruimte in Parijs. De een is een toegewijde studente (Annie Marceau) aan het conservatorium; de ander fladdert van vertier tot vertier, van man tot man (Dominique Marceau). Hun samenwonen is van korte duur, maar de problemen worden niet opgelost wanneer de lichtvaardige zus vertrekt. Ze zijn allebei verliefd op dezelfde man (Gilbert Tellier), ook een student aan het conservatorium. Hij kiest uiteindelijk voor de serieuze zus, maar vindt zijn dood in een 'crime passionnel' van de andere zus die daarna poogt zelfmoord te plegen...
Een bevlogen rechtszaak volgt over de veroordeling van Dominique en er worden verschillende getuigen verhoord.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Brigitte Bardot | Dominique Marceau |
| Sami Frey | Gilbert Tellier |
| Charles Vanel | Maître Guérin (advocaat van Dominique) |
| Paul Meurisse | Maître Éparvier (openbaar aanklager) |
| Marie-José Nat | Annie Marceau |
| Louis Seigner | President van het Hof van Assisen |
| André Oumansky | Ludovic |
| Jacqueline Porel | Griffier advocaat |
| Jean-Loup Reynold | Michel |
| Barbara Sommers | Daisy (als Barbara Sohmers) |
| René Blancard | Advocaat-generaal |
| Fernand Ledoux | Keuringsarts |
| Jacques Perrin | Jérôme Lamy, vriend van Michel |
| Claude Berri | Georges, vriend van Michel |

## Vormgeving

Het verhaal van deze film wordt verteld met flashbacks vanuit de rechtszaal, waar de lichtvaardige zus haar strafproces ondergaat. Hierbij treden verschillen op tussen wat er werkelijk is gebeurd en wat juridisch steekhoudend wordt gevonden.
Hoewel Brigitte Bardot in 'La vérité' een ongebruikelijk tragische rol speelt, toont haar verschijning op het witte doek al haar gebruikelijke handelsmerken als naaktheid, sensualiteit en vriendelijke immoraliteit.

## Achtergrond

Brigitte Bardot vindt dit zelf de beste film waarin ze heeft gespeeld.
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
La Terreur des Batignolles (1931) · Tout pour l'amour (1933) · Caprice de princesse (1933) · L'assassin habite au 21 (1942) · Le Corbeau (1943) · Quai des Orfèvres (1947) · Manon (1949) · Miquette et sa mère (1950) · Le Salaire de la peur (1952) · Les Diaboliques (1954) · Le Mystère Picasso (1956) · Les Espions (1957) · La vérité (1960) · Messa da Requiem von Giuseppe Verdi (1967) · La Prisonnière (1968)
# Meesterklasse schaken 2007/08

De Meesterklasse is de hoogste schaakcompetitie voor schaakverenigingen in Nederland. De competitie wordt georganiseerd onder auspiciën van de Koninklijke Nederlandse Schaakbond. Hier wordt het seizoen 2007-2008 beschreven van de Meesterklasse.
De competitie wordt gespeeld in een halve competitie. Elke vereniging speelt 1 keer tegen een andere vereniging. Bij een schaakwedstrijd tussen vereniging heeft de thuisspelende ploeg wit op de even-borden. Dus op bord 2, 4, 6, 8 en 10.

## Teams

| Vereniging | Plaats |
| Hilversums Schaak Genootschap | Hilversum |
| Schrijvers Rotterdam | Rotterdam |
| Hotels.nl | Groningen |
| HMC Calder | 's-Hertogenbosch |
| SchaakVereniging ESGOO | Enschede |
| LSG 1 | Leiden |
| Schaakclub Utrecht | Utrecht |
| Homburg Apeldoorn | Apeldoorn |
| HWP Sas van Gent | Sas van Gent |
| LSG 2 | Leiden |

## Tabel

| | MP | BP | HSG | Rot | H.nl | HMC | ESGOO | LSG 1 | Utr | HAPD | HWP | LSG 2 |
| HSG | 18 | 67 | | 6 | 7½ | 7 | 7½ | 6 | 7½ | 8½ | 7 | 10 |
| Schrijvers Rotterdam | 14 | 53½ | 4 | | 5 | 7 | 6 | 7½ | 5 | 5½ | 7½ | 6 |
| Hotels.nl | 12 | 47½ | 2½ | 5 | | 4½ | 5½ | 5 | 7 | 6 | 5½ | 6½ |
| HMC Calder | 10 | 45½ | 3 | 3 | 5½ | | 4½ | 3 | 6½ | 5½ | 7 | 7½ |
| ESGOO | 10 | 45 | 2½ | 4 | 4½ | 5½ | | 5½ | 5½ | 5 | 5 | 7½ |
| LSG 1 | 8 | 46 | 4 | 2½ | 5 | 7 | 4½ | | 5 | 4 | 6½ | 7½ |
| Utrecht | 8 | 42½ | 2½ | 5 | 3 | 3½ | 4½ | 5 | | 5½ | 5½ | 8 |
| Homburg Apeldoorn | 7 | 44½ | 1½ | 4½ | 4 | 4½ | 5 | 6 | 4½ | | 7½ | 7 |
| HWP Sas van Gent | 3 | 35½ | 3 | 2½ | 4½ | 3 | 5 | 3½ | 4½ | 2½ | | 7 |
| LSG 2 | 0 | 23 | 0 | 4 | 3½ | 2½ | 2½ | 2½ | 2 | 3 | 3 | |

## Beste individuele scores

| # | Naam | Team | W | N | Ro | Tpr | ΔR |
| 1. | Pascal Vandevoort | Schrijvers Rotterdam | 7 | 9 | 2364 | 2616 | +252 |
| 2. | Jan-Willem de Jong | HMC Calder | 7 | 9 | 2430 | 2640 | +210 |
| 3. | Rafael Fridman | ESGOO | 6½ | 9 | 2424 | 2615 | +191 |
| 4. | Chiel van Oosterom | LSG 1 | 6 | 9 | 2358 | 2551 | +193 |
| 5. | Manuel Bosboom | Homburg Apeldoorn | 6 | 9 | 2440 | 2504 | +64 |
| 6. | Jeroen Bosch | Schrijvers Rotterdam | 6 | 9 | 2435 | 2464 | +29 |
| 7. | Michael Feygin | ESGOO | 6 | 9 | 2533 | 2543 | +10 |
| 8. | Jop Delemarre | HSG | 6 | 9 | 2457 | 2436 | -21 |
| 9. | Friso Nijboer | HSG | 6 | 9 | 2568 | 2467 | -101 |
| 10. | Erwin l' Ami | HSG | 5½ | 6 | 2598 | 2776 | +178 |
| 11. | Paul Span | HMC Calder | 5½ | 8 | 2274 | 2485 | +211 |
| 12. | Tea Lanchava | Hotels.nl | 5½ | 8 | 2379 | 2544 | +165 |
| 13. | Zhaoqin Peng | Schrijvers Rotterdam | 5½ | 8 | 2409 | 2491 | +82 |
| 14. | Sipke Ernst | Homburg Apeldoorn | 5½ | 8 | 2555 | 2618 | +63 |
| 15. | Frits Rietman | Hotels.nl | 5½ | 9 | 2227 | 2378 | +151 |
| 16. | Frans Cuijpers | Schrijvers Rotterdam | 5½ | 9 | 2484 | 2560 | +76 |
1996/97 · 1997/98 · 1998/99 · 1999/00 · 2000/01 · 2001/02 · 2002/03 · 2003/04 · 2004/05 · 2005/06 · 2006/07 · 2007/08 · 2008/09 · 2009/10 · 2010/11 · 2011/12 · 2012/13 · 2013/14 · 2014/15 · 2015/16 · 2016/17 · 2017/18· 2018/19 · 2019/20 · 2020/21 · 2021/22 · 2022/23 · 2023/24
* ↑ WinStand JKS v2.20. www.schaaksite.nl. Gearchiveerd op 17 januari 2022. Geraadpleegd op 23 oktober 2023.
# Frederik Willem van Mecklenburg-Strelitz

Frederik Willem Karel Georg Ernst Adolf Gustaaf (Neustrelitz, 17 oktober 1819 — aldaar, 30 mei 1904) was van 1860 tot 1904 groothertog van Mecklenburg-Strelitz. Als zoon van groothertog George en Marie van Hessen-Kassel bracht hij zijn jeugd door in Neustrelitz en ging daarna rechten en geschiedenis studeren in Bonn. Na zijn studie maakte hij reizen door Italië en Zwitserland en trad hij toe tot het Pruisische leger.
In 1843 trad hij te Buckingham Palace in het huwelijk met Augusta van Cambridge, een dochter van Adolf van Cambridge en Augusta van Hessen-Kassel, en zette hij zijn rechtenstudie voort aan de universiteit van Oxford alwaar hij promoveerde. Na een ongeluk in 1851 ging hij steeds slechter zien. Uiteindelijk werd hij blind.
Frederik Willem volgde in 1860 zijn vader op, maar vervulde de verwachtingen die de liberalen in het aartsconservatieve groothertogdom van hem hadden geenszins. In zijn inhuldigingstoespraak sprak hij zich beslist uit vóór handhaving van het feodale stelsel. Hij voerde een succesvol financieel beleid en vergaarde door zijn spaarzaamheid en uitstekende vermogen tot speculatie op de beurs een enorm privé-vermogen.
De groothertog, wiens land nauwe banden met Pruisen had gehad, kwam in een lastig parket toen die staat in de Oostenrijks-Pruisische Oorlog van 1866 het door de familie van Augusta Caroline geregeerde koninkrijk Hannover bezette. Hij trachtte neutraal te blijven, maar zag zich toch genoodzaakt zijn troepen te mobiliseren omdat Wilhelm I dreigde zijn land anders te bezetten. Hij wist de mobilisatie zodanig te vertragen dat deze toen de oorlog was afgelopen nog niet gereed was.
Mecklenburg-Strelitz trad in 1866 toe tot de Noord-Duitse Bond en in 1871 tot het Duitse Keizerrijk. De keizerskroning van Wilhelm I in de Spiegelzaal te Versailles woonde Frederik Willem echter niet zelf bij; hij zond zijn zoon Adolf Frederik als vertegenwoordiger. Deze volgde hem in 1904 als Adolf Frederik V op als groothertog.
Onder Frederik Willem waren de relaties met Pruisen uitgesproken slecht. De Pruisische regering overwoog zelfs enige tijd om de in hun ogen onhandelbare groothertog af te zetten. Zover kwam het niet. De relaties met Engeland waren veel beter; koningin Victoria nam Frederik Willem op in de Orde van de Kousenband. Het 60-jarig huwelijk van Frederik Willem en Augusta in 1903 werd groots gevierd. De groothertog creëerde een Medaille ter Herinnering aan het Diamanten Huwelijk van het Groothertogelijke Paar.

## Kinderen

* Doodgeboren zoon (1843)
* Frederik Willem van Mecklenburg-Strelitz (13 januari 1845), stierf dezelfde dag
* Adolf Frederik (1848-1914), volgde zijn vader op in 1904, huwde met Elisabeth van Anhalt-Dessau
# Andrius Kubilius

Andrius Kubilius (Vilnius, 8 december 1956) was van 3 november 1999 tot 26 oktober 2000 en van 9 december 2008 tot 13 december 2012 premier van Litouwen.
Kubilius was tot de parlementsverkiezingen van oktober 2016 leider van de conservatieve partij Tėvynės Sąjunga.

## Biografie

Kubilius volgde de 22e middelbare school in Vilnius. Na hier zijn diploma te hebben behaald, ging hij natuurkunde studeren aan de Universiteit van Vilnius, waar hij in 1979 afstudeerde en tot 1984 zijn academische carrière voortzette.
Kubilius’ politieke carrière begon toen hij lid werd van de Sąjūdis; de politieke beweging die zich inzette voor de onafhankelijkheid van Litouwen. Nadat de Sovjet-Unie uiteen viel en Litouwen zijn onafhankelijkheid herwon, werd Kubilius verkozen tot lid van de Seimas (het Litouwse parlement). Sindsdien is hij actief gebleven binnen de Litouwse politiek, eerst bij Sąjūdis. In 1993 werd hij medeoprichter van de Tėvynės Sąjunga.
Op 28 oktober 2008 leidde Kubilius zijn partij in de verkiezingen. De partij versloeg de sociaaldemocraten en maakte Kubilius tot voornaamste kandidaat voor de positie van premier. Op 27 november 2008 werd Kubilius officieel benoemd tot premier van Litouwen, met 89 stemmen voor en 27 tegen. Hij was de eerste Litouwse premier sinds het herstel van de onafhankelijkheid die zijn volledige termijn uitzat. Bij de verkiezingen van 2012 werden de sociaaldemocraten weer de grootste partij en volgde hun leider Algirdas Butkevičius Kubilius op.
In 2019 ging Kubilius naar Brussel, waar vijf jaar lid was van het Europees Parlement. Op 27 november 2024 werd hij geïnstalleerd als EU-commissaris voor Defensie en ruimtevaart.
Kubilius spreekt behalve Litouws ook Russisch en Engels. Hij is getrouwd met violiste Rasa Kubilienė. Samen hebben ze twee zonen.

## Externe link

* Andrius Kubilius op de officiële site van de Seimas
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Andrius Kubilius op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ LR Vyriausioji rinkimų komisija. Lietuvos Respublikos Seimo rinkimai. Retrieved on 2008-11-24
* ↑ Lietuvos rytas A.Kubilius į premjerus - užtikrinta persvara Retrieved on 2008-11-27
* ↑ (en) Jeff Foust, New EU space commissioner outlines priorities. SpaceNews (1 december 2024). Geraadpleegd op 1 december 2024.
* Gemeinsame Normdatei: 1072605392
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4888 7798
* Library of Congress Control Number: no2009110432
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000349933
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003061234
* Parlement.com: vi262tdcl8vz
* Virtual International Authority File: 91167052
* WorldCat: E39PBJjXmrqPG3crGXvHQdChHC
# Royal Australian Mint

De Royal Australian Mint is het nationale munthuis van Australië. De Munt bevindt zich in Deakin (Australian Capital Territory) en werd geopend in 1965, met het oog op de invoering van het decimale muntstelsel in 1966. De Melbourne Mint (ontstaan als afdeling van de Britse Royal Mint in 1872) ging dicht in 1969. De Royal Australian Mint slaat de munten van de Australische dollar. In de jaren 60 en 70 werd daarvoor ook een beroep gedaan op de Royal Mint, de Perth Mint en de Royal Canadian Mint. De Royal Australian Mint sloeg en slaat ook munten voor andere (Aziatische en Pacifische) landen, waaronder Nieuw-Zeeland (in 1969), Papoea Nieuw-Guinea, Tonga, Westelijk Samoa, de Cookeilanden, Fiji, Maleisië, Thailand, Nepal, Estland, Bangladesh, Israël en de Filipijnen.

## Externe link

* Royal Australian Mint
# NGC 7592

NGC 7592 is een interagerend sterrenstelsel in het sterrenbeeld Waterman. Het hemelobject werd op 20 september 1784 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Ecliptica

Het stelsel NGC 7592 bevindt zich betrekkelijk dicht bij de ecliptica, hetgeen betekent dat het, vanaf de Aarde gezien, regelmatig bezoek krijgt van de planeten van het zonnestelsel, alsook bedekt kan worden door de Maan.

## Synoniemen

* MCG -1-59-17
* MK 928
* VV 731
* IRAS 23157-0441
* PGC 70999
# Sophie Capewell

Sophie Capewell (Lichfield, 4 september 1998) is een baanwielrenster uit Engeland.

## Carrière

Als junior werd Capewell nationaal kampioene bij de junioren. Sinds 2015 rijdt ze voor het British Cycling Team.
In 2017 werd ze nationaal kampioene op de onderdelen keirin en team-sprint. In 2019 werd ze nationaal kampioene op het onderdeel sprint.
Op de Wereldkampioenschappen baanwielrennen 2020 reed ze op het onderdeel sprint.
Op de Olympische Spelen van 2024 won ze goud op het onderdeel teamsprint met Emma Finucane en Katy Marchant.

## Palmares

| Jaar | BK | EK | WK | Overige |
| 2017 | 1 keirin 3 sprint | | | |
| 2018 | 2 sprint 3 keirin | | | |
| 2019 | 1 sprint | | | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | | 3 teamsprint | |
| 2022 | 2 sprint 3 keirin | | 3 teamsprint | Gemenebestspelen: 2 keirin 3 tijdrit |
| 2023 | 2 sprint 2 tijdrit 3 keirin | 2 teamsprint 3 sprint | 2 teamsprint | |
| 2024 | | 2 teamsprint | 1 teamsprint | OS: 1 teamsprint |
2012: Welte, Vogel · 2016: Gong, Zhong · 2020: Bao, Zhong · 2024: Capewell, Finucane, Marchant
* ↑ Cycling Archives––profiel
* ↑ (en) Sophie Capewell: British Champion and a junior sprinter on the rise. Peloton Watch (11 augustus 2015).
* ↑ Sophie Capewell. HSBC UK British Cycling.
* ↑ 2020 track cycling World Championships. UCI (2020).
* Profiel van Sophie Capewell op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Sophie Capewell op de website van de UCI
* (en) Profiel van Sophie Capewell op olympics.com
* Profiel van Sophie Capewell op De wielersite
# Maurice Peeters

Mauritius Prosper ("Maurice") Peeters (Antwerpen, 5 mei 1882 - Leidschendam, 5 december 1957) was een Nederlands wielrenner. In 1920 werd hij op de baan, Olympisch en wereldkampioen op de sprint. In 1924 won hij een bronzen Olympische medaille als piloot op de tandem.

## Leven en loopbaan

Peeters werd geboren in Antwerpen, maar groeide op in Den Haag. In 1908 verkreeg hij de Nederlandse nationaliteit. Hij werkte in een slachterij en begon pas op 34-jarige leeftijd met wielrennen. Hij was een renner vol bravoure, die niets moest hebben van tactiek of souplesse.
Zijn grootste successen haalde hij in 1920. Tijdens de Olympische Spelen in Antwerpen werd hij de eerste Nederlandse olympisch kampioen bij het wielrennen. Op het onderdeel sprint versloeg hij in een turbulente finale twee Britten, die de hele wedstrijd samen tegen hem hadden gereden. Alhoewel Peeters in 1920 al 38 was had hij in de eindsprint genoeg kracht over om de zege te behalen. In hetzelfde jaar werd Maurice Peeters ook Wereldkampioen sprint en won hij de Grote Prijs van Parijs.
Vier jaar later, tijdens de Spelen van Parijs, haalde hij opnieuw een finale, ditmaal op het onderdeel Tandem, samen met Gerard Bosch van Drakestein. Tijdens de race werden zij ingehaald door een Frans koppel, dat in het passeren een enorme schreeuw gaf, waar Peeters zo van schrok dat de fiets begon te slingeren. Het Nederlandse duo werd uiteindelijk derde.
Na afloop begreep Bosch van Drakestein niet dat zijn kompaan zo laconiek reageerde op het verlies, tot hij in de kleedkamer een fles cognac zag staan. Peeters maakte er een gewoonte van voor een race een glaasje te nemen, sinds deze drank hem ooit van een voedselvergiftiging had afgeholpen. Ditmaal bleek de fles echter helemaal leeg te zijn gedronken.
Peeters beëindigde zijn wielercarrière in 1928, toen hij 46 jaar oud was.
* ↑ Maurice Peeters overleden. Het Vrĳe Volk (6 december 1957) – via Delpher.
* ↑ Olympisch verleden, Jhr. Bosch van Drakestein: bronzen medaille met cognac. Provinciale Drentsche en Asser Courant (1 november 1956) – via Delpher.
* ↑ Oud-wereld en Olympisch kampioen Maurice Peeters bereikte als „veteraan” de top. de Volkskrant (6 december 1957) – via Delpher.
* (en) Profiel van Maurice Peeters op olympedia.org
* Profiel van Maurice Peeters op De wielersite
* (en) Profiel van Maurice Peeters op sports-reference.com (gearchiveerd)
1896: Paul Masson · 1900: Albert Taillandier · 1920: Maurice Peeters · 1924: Lucien Michard · 1928: Roger Beaufrand · 1932: Jacques van Egmond · 1936: Toni Merkens · 1948: Mario Ghella · 1952: Enzo Sacchi · 1956: Michel Rousseau · 1960: Sante Gaiardoni · 1964: Giovanni Pettenella · 1968: Daniel Morelon · 1972: Daniel Morelon · 1976: Anton Tkáč · 1980: Lutz Heßlich · 1984: Mark Gorski · 1988: Lutz Heßlich · 1992: Jens Fiedler · 1996: Jens Fiedler · 2000: Marty Nothstein · 2004: Ryan Bayley · 2008: Chris Hoy · 2012: Jason Kenny · 2016: Jason Kenny · 2020: Harrie Lavreysen · 2024: Harrie Lavreysen
* Bibliothèque nationale de France: cb16929416m (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4246 0451
* Virtual International Authority File: 313404677
# Mario Ghella

Mario Ghella (Chieri, 23 juni 1929 – Arenas de San Pedro, 10 februari 2020) was een Italiaans wielrenner.
Ghella werd in 1948 zowel olympisch als wereldkampioen op de sprint.
Ghella overleed in 2020 op 90-jarige leeftijd.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1948 | 1 sprint | 1 sprint |
* ↑ (it) "Si è spenta nell'oblio la leggenda Mario Ghella", Il Corriere di Chieri e dintorni, 17 juni 2022, p. 54.
* ↑ (en) Mario Ghella
* Profiel van Mario Ghella op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Mario Ghella op olympics.com
* (en) Profiel van Mario Ghella op olympedia.org
* Profiel van Mario Ghella op De wielersite
* (en) Profiel van Mario Ghella op sports-reference.com (gearchiveerd)
1896: Paul Masson · 1900: Albert Taillandier · 1920: Maurice Peeters · 1924: Lucien Michard · 1928: Roger Beaufrand · 1932: Jacques van Egmond · 1936: Toni Merkens · 1948: Mario Ghella · 1952: Enzo Sacchi · 1956: Michel Rousseau · 1960: Sante Gaiardoni · 1964: Giovanni Pettenella · 1968: Daniel Morelon · 1972: Daniel Morelon · 1976: Anton Tkáč · 1980: Lutz Heßlich · 1984: Mark Gorski · 1988: Lutz Heßlich · 1992: Jens Fiedler · 1996: Jens Fiedler · 2000: Marty Nothstein · 2004: Ryan Bayley · 2008: Chris Hoy · 2012: Jason Kenny · 2016: Jason Kenny · 2020: Harrie Lavreysen · 2024: Harrie Lavreysen
# Kasteel van Boetfort

Het Kasteel van Boetfort is een kasteel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Steenokkerzeel behorende plaats Melsbroek, gelegen aan de Sellaerstraat 42.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk was hier het Hof van Boetfort dat in 1594 in handen kwam van de familie Madoets. In 1610 liet Hendrik Madoets hier een waterkasteel bouwen dat als buitenhuis dienst deed. Dit werd in 1653 afgebeeld en betrof een gebouw op vierkante plattegrond met vier ronde hoektorens van Lediaanse steen. In 1724 werd dit speelhuys aangekocht door de Graaf van Tirimont die ook heer van Gaasbeek was.
Tijdens het derde kwart van de 18e eeuw kwam het kasteel aan Henri Hospies, een Brusselse handelaar. Hij liet in een der hoektorens een huiskapel aanbrengen en ook werd in 1767 een poorttoren gebouwd in Lodewijk XV-stijl, geflankeerd door koetshuizen. In 1773 werd het kasteel van een uitspringende travee voorzien.
In 1838 kwam Boetfort aan graaf Prosper O'Kelly en deze liet het neerhof slopen. In 1880 werd de slotgracht gedempt. In 1907 kwam het kasteel aan Henri Dereine en deze liet het kasteel in 1908 restaureren in historiserende stijl. Er kwam een nieuwe ingang en een nieuw poortgebouw, nu in neogotische stijl.
Ook werd toen een park van 1,37 ha in landschapsstijl, met een serpentinevijver, aangelegd.
Op 1 mei 2010 opende Thermae Boetfort zijn deuren en werd het kasteeldomein ingericht als sauna- en wellnesscomplex met hotel.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Mops bivittatus

Mops bivittatus is een zoogdier uit de familie van de bulvleermuizen (Molossidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Theodor von Heuglin in 1861.
# Mops jobensis

Mops jobensis is een vleermuis uit het geslacht Mops die voorkomt op Ceram, Japen en Nieuw-Guinea en in het noorden van Australië, voornamelijk benoorden de Kreeftskeerkring. Deze soort is verwant aan M. plicatus in het westen en M. bregullae en M. solomonis in het oosten. De Australische populatie wordt als een aparte ondersoort gezien, colonicus Thomas, 1906.
M. jobensis is een grote bulvleermuis met een sterk gerimpelde onderlip. De bovenkant van het lichaam is bruin, de onderkant lichter en grijzer. De huid is donkerbruin. De kop-romplengte bedraagt 58 tot 65 mm, de staartlengte 31 tot 37 mm, de voorarmlengte 43 tot 52 mm, de oorlengte 16 tot 22 mm en het gewicht 10 tot 30 g.
Deze soort slaapt in Australië in boomholtes, grotten en gebouwen. De vlucht is snel en rechtlijnig. In november of december wordt een enkel jong geboren.

## Literatuur

* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of the South-West Pacific & Moluccan Islands. Chatswood: Reed Books, 464 pp. ISBN 0-7301-0417-6
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0-19-550870-X
* Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 0-8018-8221-4
* ↑ (en) Mops jobensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Mops plicatus

Mops plicatus is een vleermuis uit het geslacht Mops die voorkomt die voorkomt van India, Sri Lanka en Zuid-China tot de Filipijnen, Borneo, de Kleine Soenda-eilanden en de Cocoseilanden. Vaak wordt een aantal ondersoorten erkend (dilatatus Horsfield, 1822, insularis Phillips, 1932, luzonus Hollister, 1913 en tenuis Horsfield, 1822), maar de grenzen tussen die ondersoorten zijn onduidelijk. In de Filipijnen is deze soort gevonden op Cebu, Leyte, Luzon, Mindanao en Negros.
Deze soort heeft een dichte, zachte vacht, behalve op het gezicht, dat bedekt is met korte, borstelachtige haren. De rug is donkerbruin, de onderkant wit lichter. De oren zijn breed, dik en rond. De kop-romplengte bedraagt 65 tot 75 mm, de staartlengte 30 tot 40 mm, de voorarmlengte 40 tot 50 mm en het gewicht 17 tot 31 gram.
* ↑ (en) Mops plicatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 0-8018-8221-4
* ↑ Chaerephon plicata of Philippine Mamillian Fauna
* ↑ Nowak, R.M. (ed.) 1999. Walkers Mammals of the World. 6th ed. Baltimore en Londen: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 1936 pp. ISBN 0-8018-5789-9
# Mops solomonis

Mops solomonis is een vleermuis uit het geslacht Mops die voorkomt op de eilanden Choiseul en Santa Isabel in de Salomonseilanden. Deze soort slaapt in grotten. Deze soort werd voor het eerst gevonden op de zuidwestkust van Santa Isabel, waar meer dan 200 dieren in een grot werden gevangen. Later zijn er nog zes exemplaren gevonden op Choiseul. Het is een relatief kleine soort, die lijkt op M. jobensis, waartoe deze soort vroeger als een ondersoort werd gerekend. De kop-romplengte bedraagt 55,6 tot 62,0 mm, de staartlengte 30,0 tot 35,0 mm, de voorarmlengte 40,8 tot 43,3 mm, de oorlengte 16,4 tot 18,6 mm en het gewicht 11,5 tot 13,0 g.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of the South-West Pacific & Moluccan Islands. Chatswood: Reed Books, 464 pp. ISBN 0-7301-0417-6
* Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 0-8018-8221-4