OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Holstein-veld

Het Holstein-veld is een olieveld onder de Golf van Mexico op het Amerikaanse continentale plat, 320 kilometer ten zuiden van New Orleans.
BP boorde in januari 1999 met de Ocean America olie aan in blok Green Canyon 645. In 2001 werd besloten het veld in productie te nemen. Daarbij werd als productieplatform een spar gekozen. Deze werd gebouwd door Technip in Mantyluoto in Finland, terwijl het dek werd gebouwd door J. Ray McDermott in Morgan City (Louisiana). De spar werd met de Black Marlin vervoerd naar Ingleside, waarna het met sleepboten naar locatie werd gesleept. Daar werd het door de Balder overeind geballast en met zestien stalen meerdraden via zuigankers aan de zeebodem verankerd. Het dek werd daarna op de spar gehesen door de Thialf.
De olie wordt naar de wal getransporteerd door de Cameron-pijpleiding, terwijl het aardgas via de Cleopatra-pijpleiding loopt, beide onderdeel van de Mardi Gras-exportpijpleidingen.
# Koningin Astridpark (Charleroi)

Het Koningin Astridpark (Frans: parc reine Astrid) is een park in het centrum van de Belgische stad Charleroi.

## Geschiedenis

De sloop van de vestingwerken aan het eind van de jaren zestig van de negentiende eeuw gaf Charleroi veel ruimte. De gemeentelijke overheid besloot in 1867 tot de aanleg van meerdere parken, maar alleen het Koningin Astridpark is effectief gerealiseerd. Het park werd ingehuldigd in 1882. Bij deze gelegenheid werd de elektrische straatverlichting, die in Charleroi geïnstalleerd was door Julien Dulait, voor het eerst aangedaan. Het park is ontworpen door de stadsarchitect Auguste Cador en de landschapsarchitect J. Duquesne. Beide architecten waren geïnspireerd door Engelse parken.
Oorspronkelijk had het park de naam parc communal. Het kreeg zijn huidige naam in oktober 1935 ter nagedachtenis aan koningin Astrid die enkele maanden eerder bij een auto-ongeluk om het leven was gekomen.

## Beschrijving

In het midden van het park is een muziekkiosk. Deze werd gebouwd in 1882; brandde af tijdens de Eerste Wereldoorlog en werd herbouwd in 1920. Nabij de kiosk is een gedenksteen voor de Rwandese Genocide.
Het park heeft bijzondere en exotische bomen, waaronder Japanse notenbomen. In 1930 is een rode beuk geplant ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van België.
Er bevinden zich meerdere beeldhouwwerken en monumenten in het park. Aan de zijde van boulevard Alfred de Fontaine staat het monument ter nagedachtenis aan de soldaten van het 1e en 4e regiment jagers (infanterie) tijdens de Eerste Wereldoorlog; ontworpen door Edouard Vereycken. Hier vlakbij bevindt zich een klein monument ter ere van de oorlogsduif uit 1951, door Alphonse Darville. Van de hand van Darville is ook een buste uit 1930 van Pierre Paulus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd een borstbeeld geplaatst van de schilder François-Joseph Navez. Verder zijn er bustes van de architect Victor Bourgeois (door Frans Lambrechts), en van koningin Astrid (door Victor Demanet). In 1994 werd een ruiterstandbeeld van Lucky Luke opgericht.

## Bereikbaarheid

Het Koningin Astridpark is bereikbaar via het aan het park gelegen metrostation Parc.
* Charleroi Decouverte
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Parc reine Astrid (Charleroi) op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Meer van Thun

Het Meer van Thun (Duits: Thunersee) ligt in Zwitserland, specifieker in het Berner Oberland aan de noordelijke rand van de Alpen. In het Nederlands blijft de naam vaak onvertaald, dus Thunersee. Het meer is genoemd naar de stad Thun aan het noordwesten van het meer.
De rivier de Aare is de grootste rivier die door het meer stroomt. Bij Thun stroomt de Aare weer verder het meer uit. Een tweede rivier die het meer in stroomt, is de Kander. Bij elkaar stroomt water het meer in uit een gebied van 2500 km². Het meer ligt op 558 meter hoogte, omvat 48,3 km² en is tot 217 meter diep.
Na de laatste ijstijd vormde zich daar waar nu twee meren liggen, de Wendelsee. Door sedimentatie van materiaal uit de omliggende bergen werd in het midden van de zee een ophoging gevormd. Hier vindt men nu de plaats Interlaken. Aan de westkant van Interlaken bevindt zich het meer van Thun en aan de oostzijde het meer van Brienz.
De belangrijkste steden aan het meer zijn Thun, Interlaken en Spiez. De BLS vaart met 10 schepen op het meer.
Het meer beschermt Bern, dat stroomafwaarts aan de Aare ligt, voor te veel water. De afstroomsnelheid van de Aare is beperkt, daarom overstroomt het bij veel aanbod van water. Dat gebeurt bijvoorbeeld door noodweer of bij veel smeltwater. Dat teveel aan water in het meer zorgt dan wel voor overlast in Thun.
Aan de oevers van de Thunersee ligt het kasteel van Oberhofen.
# Weiden Noordede

Weiden Noordede is een natuurgebied in de West-Vlaamse plaatsen Vlissegem en Stalhille.
Het gebied ligt ten zuiden van de N9 in het stroomgebied van de Noordede. 8 hectare is in bezit van het Agentschap voor Natuur en Bos. Weidevogels als tureluur en grutto broeden er.
# Vondelmeersen

De Vondelmeersen vormen een natuurgebied tussen de Oost-Vlaamse dorpen Wontergem en Grammene.
Het moerassige gebied wordt doorstroomd door de Vondelbeek of Zeverenbeek, een vroegere meander van de Leie. Het is een kleinschalig cultuurlandschap met moerasbosjes, poelen en knotwilgen. De flora omvat onder meer: dotterbloem, gele lis, slanke sleutelbloem en poelruit.
Vanuit Wontergem is een wandelroute van 4 km uitgezet.
# Parc du Thabor

Parc du Thabor (ook: jardin du Thabor) is een park nabij het centrum van de Franse stad Rennes. Het park heeft een oppervlakte van meer dan tien hectare. De naam verwijst naar de berg Thabor die gelegen is aan het Meer van Galilea in Israël.
Het park bevindt zich naast de Notre-Dame-en-Saint-Melaine-kerk. Het park bestaat onder meer uit een Franse tuin, een Engelse tuin, een botanische tuin en een rosarium. In het park bevinden zich een orangerie, een volière en een muziekkiosk, die dateert uit 1880 en werd gerestaureerd in 2011.
Oorspronkelijk was het park een moestuin van de monniken van de Saint-Melaine-abdij. In de loop van de tijd is de tuin vergroot en is het ontwikkeld tot een openbaar park. In de negentiende eeuw is het park verder vormgegeven door de broers Denis en Eugène Bühler.
# Tweede inauguratie van Donald Trump

De inauguratie van Donald Trump als 47e president van de Verenigde Staten vond plaats op maandag 20 januari 2025 in de rotunda van het Capitool in de hoofdstad Washington D.C. Het was Trumps tweede inauguratie als president en de 60e inauguratie van een Amerikaanse president. J.D. Vance werd beëdigd als de 50e vice-president van de Verenigde Staten.

## Programma

Het evenement omvatte een beëdigingsceremonie, een ondertekeningsceremonie, een lunch, een doorlichting, een processie en een parade. Op verschillende locaties werden voor en na de openingsceremonie openingsbals gehouden. Door het koude weer werden buiten geen activiteiten georganiseerd. Zo ging onder meer de parade door in het sportstadion Capital One Arena, in plaats van zoals gebruikelijk in de straten van Washington D.C.
Naast aftredend president Joe Biden waren ook de oud-presidenten Bill Clinton, George W. Bush en Barak Obama aanwezig bij de eedaflegging. Opvallende figuren uit de techwereld die een ereplaats kregen, waren Elon Musk (Tesla, SpaceX, X), Jeff Bezos (Amazon, Blue Origin), Mark Zuckerberg (Facebook) en Shou Zi Chew (TikTok). Verschillende Democratische leden van het 119e Amerikaans Congres besloten daarentegen om de inauguratie van Trump te boycotten.
* Eedaflegging Trump
* oud-president Bill Clinton
* oud-president George W. Bush
* oud-president Barack Obama
* inauguratie-bal
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Second inauguration of Donald Trump op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Reel 2 Real

Reel 2 Real was een project rondom de zanger/rapper Mad Stuntman (echte naam Mark Quashie) en producer Erick Morillo. Reel 2 Real scoorde halverwege de jaren 90 van de vorige eeuw enkele grote hits.
Mad Stuntman werd geboren in Trinidad, maar woonde vanaf zijn negende jaar in Brooklyn, New York. Hij ontmoette daar de producer Erick Morillo en samen maakten ze de hit I like to move it. Dit nummer werd in 1993 een grote clubhit. Een jaar later werd het nummer op single uitgebracht, en scoorde in onder meer Nederland een nummer 1-hit.
Later volgden singles als Go on move, Can you feel it en Raise your hands. Mad Stuntman verliet Reel 2 Real in 1996. Morillo ging nog even door met de singles Jazz it up en After the rain. Sinds 1997 is er geen nieuw materiaal van Reel 2 Real verschenen.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken |
| Move It! | 1994 | 22-10-1994 | 52 | 7 |
| Reel 2 Remixed | 1995 | | | |
| Are You Ready For Some More? | 1996 | | | |

### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| I like to move it | 1994 | 12-03-1994 | 1(4wk) | 19 | Met Mad Stuntman / Alarmschijf |
| Go on move | 1994 | 09-07-1994 | 10 | 7 | |
| Can you feel it | 1994 | 15-10-1994 | 22 | 5 | Dancesmash op Radio 538 |
| Raise your hands | 1994 | 10-12-1994 | tip8 | - | |
| Jazz it up | 1996 | 20-07-1996 | 30 | 3 | Dancesmash op Radio 538 |
# Rathaus-Galerie Leverkusen

De Rathaus-Galerie Leverkusen is een winkelcentrum in de stad Leverkusen in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen. Het is het grootste winkelcentrum van de stad.

## Beschrijving

De Rathaus-Galerie bevindt zich in het stadscentrum van Wiesdorf, het centrum van Leverkusen, op het Friedrich-Ebert-Platz. Als onderdeel van de herontwikkeling van het gebied werden in 2007 het oude stadhuis van Leverkusen uit 1977, het stadskantoor en het warenhuis Bayer gesloopt. Het winkelcentrum werd geopend op 24 februari 2010. Volgens de exploitant bedroeg het investeringsvolume in de bouw van het winkelcentrum € 200 miljoen.
Op de eerste drie verdiepingen is 22.600 m² verkoopruimte, in gebruik bij circa 120 speciaalzaken. Er zijn ook ruimtes voor restaurants en diverse dienstverleners. Bekende merken of retailers die verkoopruimte hebben gehuurd zijn onder meer de modeketens C&A en H&M, de elektronicawinkel Saturn, de boekhandel Thalia Bücher en de supermarktketen REWE. Daarboven bevinden zich twee parkeerlagen met bijna 500 parkeerplaatsen. In het midden boven bevindt zich een glazen rotonde, waarin onder meer het stadhuis van de stad is gevestigd op ruim 5.000 m². De stadsbibliotheek van Leverkusen is ook te bereiken via de galerij van het stadhuis. Dagelijks komen er zo’n 28.300 bezoekers naar de Rathaus-Galerie, waar 950 medewerkers werken.
De Rathaus-Galerie is eigendom van het open-ended vastgoedfonds CS Euroreal, dat wordt geliquideerd en per 31 maart 2014 was gewaardeerd op € 207,4 miljoen. Het winkelcentrum wordt beheerd door de ECE Group uit Hamburg

## Bereikbaarheid

Er wonen ruim 630.000 mensen in het verzorgingsgebied tot 45 minuten reizen. Het winkelcentrum is bereikbaar met het openbaar vervoer, via de A1 en A3 en de rijkswegen 8, 51 en 232.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rathaus-Galerie Leverkusen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Paolo Savi

Paolo Savi (Pisa, 11 juli 1798 – Pisa, 5 april 1871) was een Italiaanse, geoloog, ornitholoog en hoogleraar aan de Universiteit van Pisa. Als modern geoloog werkte hij in de traditie van Charles Lyell. Daarnaast was hij de auteur van een belangrijke studie over de vogels van Toscane.

## Biografie

Hij was de zoon van hoogleraar in de plantkunde Gaetano Savi. Hij en zijn broer Pietro Savi hielden zich ook bezig met plantkunde. In 1817 werd hij als assistent verbonden aan de leerstoel plantkunde van de Universiteit van Pisa. In 1823 werd hij benoemd tot hoogleraar in de natuurlijke historie en in 1840 werd hij benoemd aan de leerstoel vergelijkende anatomie en dierkunde. In 1826 werd hij in opdracht van het groothertogdom Toscane belast met de bestudering van de geologie van Toscane. Hiervoor perfectioneerde hij zijn kennis van zowel de dierkunde als de geologie tijdens zijn studie in Parijs in 1827. Savi speelde een belangrijke rol bij de uitbreiding van de collectie van het natuurhistorisch museum van de Universiteit van Pisa. Tot aan zijn dood was hij directeur van dit museum en van de beroemde Botanische Tuin in Pisa.
Hij wordt beschouwd als een pionier van de moderne geologie in Italië en vervaardigde een geologische kaart van de Monte Pisanino, de hoogste berg van de Apuaanse Alpen. Hij publiceerde ook over de metamorfe oorsprong van het marmer uit de Toscaanse provincie Massa-Carrara (het witte carraramarmer). Verder maakte hij onder andere studie van de fossielen uit het Mioceen in de buurtschap Montebamboli (gemeente Massa Marittima), het voorkomen van ijzererts op Elba en de geologie en stratigrafie van Toscane in het algemeen.
Hij is bovendien bekend als vogelkundige en schreef een monografie over de vogels in Toscane en hij is de soortauteur van de snor die daarom in het Engels Savi's warbler heet. Hij beschreef ondersoorten van de buizerd (Buteo buteo) en de gele kwikstaart (Motacilla flava).
Hij ontving diverse internationale onderscheidingen voor zijn wetenschappelijk werk en was onder andere lid van de Zoological Society of London.
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Paolo Savi op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb10226783t (data)
* Author citation (botany): Pa.Savi
* Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950: 10412
* Gemeinsame Normdatei: 117036404
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7357 9659
* Library of Congress Control Number: nr2002031962
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV062979
* LIBRIS: 171050
* Système universitaire de documentation: 08559914X
* Virtual International Authority File: 64773475
* WorldCat (via VIAF): 64773475
# Flex (protocol)

FLEX is een communicatieprotocol ontwikkeld door Motorola dat in veel gebruikt wordt in semafoons. In de basis is FLEX bedoeld voor eenrichting-communicatie, tussen een zender en een of meerdere semafoons. Er bestaat ook een tweewegvariant ReFLEX, deze wordt nagenoeg niet gebruikt. FLEX biedt de mogelijkheid tot encryptie maar deze is zodanig beperkt waardoor dit in principe niet bruikbaar is voor vertrouwelijke communicatie.
In Nederland wordt FLEX op landelijk niveau toegepast in de P2000-semafoons voor de hulpdiensten. De communicatie via dit netwerk wordt door verschillende websites live gevolgd aangezien het niet versleuteld is.

## Externe link

* p2kflex.nl, een site waarmee de P2000 meldingen gevolgd kunnen worden
# Eugen Steinach

Eugen Steinach (Hohenems, 22 januari 1861 - Territet, bij Montreux, 14 mei 1944) was een Weense fysioloog. Hij was een van de wegbereiders van de endocrinologie en de seksuologie.

## Leven en werk

Steinach studeerde aan de universiteiten van Gent en Wenen en promoveerde in 1886 aan de Universiteit van Innsbruck. In 1936 werd onder zijn leiding vastgesteld dat oestrogenen stofwisselingsproducten zijn van androgenen. Zijn team gaf androsteron aan ratten en er werd een verhoogde uitscheiding van oestrogenen in de urine geconstateerd. Dit vond plaats zowel bij gecastreerde als bij normale ratten, wat bewees dat de omzetting niet in de testes gebeurde.

## Navolging

Ludwig Levy-Lenz, een Duitse arts die in een later stadium de eerste geslachtsbevestigende operatie zou doen, deed voor de hormoontherapie van zijn patiënten inspiratie op bij Steinach. Doordat Steinachs onderzoek nog in de kinderschoenen stond, had dit echter bij Lili Elbe een fatale afloop.

## Bron

* D.J.Th. Wagener: De geschiedenis van de oncologie. Houten, Bohn Stafleu van Loghum, 2008. ISBN 978-90-313-5232-6
* ↑ Grosse, Douglas, A portrait of two significant Jewish doctors: Erich Langer and Ludwig Levy-Lenz. Cosmetic Medicine. Geraadpleegd op 24 januari 2025.
# Jungfrau-Aletsch

De Jungfrau-Aletsch is een gebied in Zwitserland, dat sinds 2001 door de UNESCO als werelderfgoed is opgenomen. Het ligt in de kantons Bern en Wallis. Het beslaat 540 km$^2$. Het gebied ligt in het hooggebergte, er staan vierduizenders.
In het noorden begint het aan de voeten van de Eiger, 3970 m, Mönch, 4107 m en Jungfrau, 4158 m. In het centrum ligt de Aletschgletscher. In het oosten bevinden zich de Lauteraarhorn, 4042 m, de Finsteraarhorn, 4274 m en de Oberaarhorn, 3631 m. In het westen vindt men het Lötschental en de Bietschhorn, 3934 m. Daar leven veel zeldzame dier- en plantensoorten, zoals de steenbok en de smaragdhagedis. Ook worden er dieren uitgezet die plaatselijk zijn uitgestorven, waaronder de lammergier.
Het gebied is ontstaan doordat de samenwerking tussen 15 gemeentes in de kantons Bern en Wallis. Die hebben zich verplicht voor de duurzame ontwikkeling van het gebied zorg te dragen. In 2007 werd het werelderfgoedgebied uitgebreid en kreeg het de naam Jungfrau-Aletsch. Daarvoor heette het Jungfrau-Aletsch-Bietschhorn.
# Bio-ingenieur

Een bio-ingenieur (of Master in de Bio-ingenieurswetenschappen; vroeger landbouwkundig ingenieur genoemd) is een academisch gevormde ingenieur, afgestudeerd aan een van de faculteiten bio-ingenieurswetenschappen (Faculteit wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen).

## Opleiding

De nadruk ligt in de opleiding op de levende materie. De vier basiswetenschappen (biologie, fysica, chemie en wiskunde) worden geïntegreerd waardoor bio-ingenieurs bekendstaan als zeer polyvalent. Dit wordt vertaald in het Engels tot Bioscience Engineering.
De benaming bio-ingenieur vervangt sedert de beginjaren 1990 de vroegere titels landbouwkundig ingenieur en ingenieur voor de scheikunde en de landbouwindustrieën. Door het afnemend belang van de landbouw binnen het gevoerde onderzoek en de latere tewerkstelling van de afgestudeerden weerspiegelden deze titels de opleiding niet meer. Een bio-ingenieur mag de wettelijk beschermde titel ir. dragen.
Deze opleiding bestaat aan de universiteiten van Antwerpen, Gent, Leuven en Brussel. De vier Vlaamse universiteiten bieden de bacheloropleiding in de bio-ingenieurswetenschappen aan.

### Masteropleidingen

| Masteropleiding | UGent | KU Leuven | VUB | UA |
| Agro- and Ecosystems Engineering | | Ja | | |
| Bio-informatics | Ja | Ja | | |
| Biosysteemtechniek | | Ja | | |
| Bos- en natuurbeheer | Ja | | | |
| Cel- en genbiotechnologie | Ja | Ja | Ja | |
| Chemie- en bioprocestechnologie | Ja | | Ja | |
| Chemie & voedingstechnologie | | | | |
| Katalytische technologie | | Ja | | |
| Landbouwkunde | Ja | Ja | | |
| Land- en bosbeheer | | Ja | | |
| Land, water en klimaat | Ja | | | |
| Levensmiddelentechnologie | | Ja | | |
| Levensmiddelenwetenschappen en voeding | Ja | | | |
| Milieutechnologie | Ja | Ja | | |
| Sustainable Urban Bioscience Engineering | Ja | Ja | | Ja |
Deze lijst geeft, in 2017, de masteropleidingen aan de respectievelijke universiteiten. Na het succesvol afronden van één van deze masteropleidingen behaalt men de titel van bio-ingenieur (ir.).
De afstudeerrichtingen Levensmiddelentechnologie aan de KU Leuven en Levensmiddelenwetenschappen en voeding aan de UGent verschillen enkel in naam. De opleiding is analoog.
Sinds 2023 bieden UAntwerpen (coördinator), UGent en KU Leuven gezamenlijk de Master of Bioscience Engineering: Sustainable Urban Bioscience Engineering aan.
# Antislipschool

Een antislipschool is een instelling, waar men onderricht krijgt in beheersing van een voertuig dat dreigt in een slip te geraken of al in een slip is geraakt. In de volksmond kreeg de instelling de naam Slipschool.

## Geschiedenis
### ENAS

Peter Gijswijt (1917-1988) richtte eind jaren '40 de ENAS (Eerste Nederlandse Antislipschool, later kortweg ASS (Anti-slipschool)) op Schiphol-Oost op om voertuigbeheersing onder alle rijomstandigheden te oefenen. Veel prominente Nederlanders, beroepschauffeurs en anderen die veelvuldig op de weg zaten, maakten gebruik van deze opleiding. Later werd de school verplaatst naar Amsterdam-Zeeburg.

### Slotemakers Antislipschool

Rob Slotemaker raakte begin jaren ’50 onder de indruk van de voertuigbeheersing die Gijswijt hem bijbracht dat hij besloot zelf een antislipschool te beginnen bij zijn thuishaven, Circuit Zandvoort. Hij begon in 1957 op een doodlopend weggedeelte van het circuit samen met Peter Gijswijt Slotemakers anti-slipschool. Ook na Slotemakers overlijden in 1979 werd de school voortgezet en in 1982 overgenomen door de Delftse groothandel en handelsbemiddeling in auto-onderdelen en -accessoires Interstate. Jan Lammers, die als assistent bij de school begon, heeft zijn race-carrière te danken aan zijn opleiding op de school, waar Slotemaker zijn talent zag. De school bestaat nog steeds onder de naam Slotemakers Antislipschool.
In 1964 werd een tweede antislipschool in Deurne (Rakt) geopend, maar werd na het overlijden van Slotemaker in 1979 gesloten.

### KNAC

De Koninklijke Nederlandsche Automobiel Club (KNAC) richtte ook antislipscholen op. In Deelen werd een school in 1961 geopend, in Drachten in 1962, en in Rijswijk (Ypenburg) werd naast de oude hoofdingang van het voormalig vliegveld Ypenburg door prins Claus in 1969 geopend. Deze school was gevestigd op een oud en afgesloten deel van Rijksweg 13. Dit weggedeelte werd veelvuldig gebruikt voor oefening voor tankauto- en buschauffeurs en opgeheven in 1998. De school in Drachten is nog steeds actief.

### ANWB

Via de ANWB worden lessen gegeven door ANWB Rijvaardigheidscentrum Lelystad (voorheen: ANWB Test & Trainingscentrum Lelystad).

### Particuliere ondernemingen

Onder de vlag van 'avonturen' worden antislipcursussen aangeboden o.a. in Nuenen, meer bedoeld om de sensatie van het slippen mee te maken.
* Peter Gijswijt 1917 - 1988, Racehistorie
* Autoslipcursussen, ANWB
# Wim Hangard

Wilhelm Ludwig Theodoor (Wim) Hangard (Zeist, 21 september 1904 – Diemen, 7 april 1998) was een Nederlands voetballer en voetbalcoach.

## Biografie

Wim Hangard was de zoon van Johann Carl Hangard en Gesien Woldijk. Hij trouwde op 30 mei 1936 met Agnes Kühne en had drie kinderen.
Hij speelde van 1927 tot 1933 bij AFC Ajax als middenvelder. Van zijn debuut in het kampioenschap op 22 mei 1927 tegen Feyenoord tot zijn laatste wedstrijd op 3 december 1933 tegen Sparta speelde Hangard in totaal tien wedstrijden in het eerste elftal van Ajax.

## Statistieken

| Club | Seizoen | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Club | Seizoen | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| Ajax | 1926/27 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Ajax | 1928/29 | 2 | 0 | - | - | 2 | 0 |
| Ajax | 1929/30 | 0 | 0 | 1* | 0 | 1 | 0 |
| Ajax | 1932/33 | 1 | 0 | - | - | 1 | 0 |
| Ajax | 1933/34 | 6 | 0 | - | - | 6 | 0 |
| Total | Total | 10 | 0 | 1 | 0 | 11 | 0 |
* Alleen gegevens over het aantal competitieduels zijn bekend

## Literatuur

* Evert Vermeer, Marcelle van Hoof (1999). Ajax 100 Jaar Jubileumboek 1900-2000. Luitingh-Sijthoff, Amsterdam. ISBN 90-245-3497-6.