OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paper Moon

Paper Moon is een Amerikaanse komische misdaad-dramafilm uit 1973 onder regie van Peter Bogdanovich. Het verhaal hiervan is gebaseerd op de roman Addie Pray (1971) van Joe David Brown. Actrice Tatum O'Neal won voor haar rol als Addie Loggins de Oscar voor beste vrouwelijke nieuwkomer. Paper Moon was ook genomineerd voor die voor beste aangepaste scenario, beste geluid en beste bijrolspeelster (Madeline Kahn). Daarnaast won de film zeven andere prijzen, waaronder de Golden Globe voor beste vrouwelijke nieuwkomer (O'Neal).

## Verhaal

Een vrouw is overleden en haar tienjarige dochtertje Addie Loggins blijft achter. De oplichter Moses Pray, die heel misschien de vader van het kind zou kunnen zijn, wil niets met het meisje te maken te hebben. Hij wil haar naar haar tante in St. Joseph, Missouri brengen. Het meisje protesteert omdat Moses een deel van haar erfenis gebruikt heeft voor zijn oplichterspraktijk: bijbels verkopen aan weduwen van pas overleden mannen op basis van overlijdensberichten in de krant. Pray is genoodzaakt om haar een tijdje mee te nemen tijdens zijn reizen en zo haar geld terug te verdienen. Hoewel ze elkaar eerst niet kunnen luchten, groeit er na verloop van tijd toch een band tussen de twee.
De titel van de film is ontleend aan het lied It's only a paper moon uit 1932.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ryan O'Neal | Moses "Moze" Pray |
| Tatum O'Neal | Addie Loggins |
| Madeline Kahn | Trixie Delight |
| John Hillerman | Hulpsheriff Hardin / Jess Hardin, de dranksmokkelaar |
| P.J. Johnson | Imogene |
| Jessie Lee Fulton | Miss Ollie |
| Noble Willingham | Mr. Robertson |
| Randy Quaid | Leroy |
| Floyd Mahaney | Beau, Hardins assistent |
| Burton Gilliam | Floyd, de hotelreceptionist |
| Dejah Moore | Verkoopster ($20,-) |
| Rose-Mary Rumbley | Tante Billie |
Targets (1968) · The Last Picture Show (1971) · What's Up, Doc? (1972) · Paper Moon (1973) · Daisy Miller (1974) · At Long Last Love (1975) · Nickelodeon (1975) · Saint Jack (1979) · They All Laughed (1981) · Mask (1985) · Illegally Yours (1988) · Texasville (1990) · Noises Off (1992) · The Thing Called Love (1993) · The Cat's Meow (2001) · She's Funny That Way (2014)
# Draak (zeilboot)

De draak (ook wel draakjacht) is een zeilboottype dat in 1929 op verzoek van de Zweedse Zeilclub werd ontworpen door de Noorse scheepsontwerper Johan Anker. Het schip moest geschikt zijn voor toertochten en wedstrijden op binnenwater en zee en betaalbaar te bouwen. De drakenklasse is uitgegroeid tot de grootste internationale open eenheidsklasse ter wereld.
In 1936 kwam de eerste draak in Nederland in de vaart. De klasse werd populair in Europa en in 1948 verwierf ze de Olympische status. Dit duurde tot en met de olympische spelen van 1972 in Duitsland. De elegante rompvorm, die nu wereldwijd de aandacht trok is gewijzigd sinds 1929. Alleen de kajuit is meer gestroomlijnd, hetgeen mogelijk werd omdat moderne draken geen kooien meer hebben en uitsluitend voor races worden gebouwd. Tuigage en het zeilplan zijn door de jaren heen langzaam geëvolueerd.
Sinds 1973 worden draken van polyester toegelaten bij wedstrijden. In Nederland bestaan nog veel oude houten draken, soms zorgvuldig onderhouden of gerestaureerd. Zij worden als weekend-zeilboot en als wedstrijdboot gebruikt. Omdat er in de afgelopen 80 jaar slechts behoudend is veranderd, is de uniformiteit van de klasse redelijk bewaard. Hierdoor is het mogelijk dat niet al te oude of volledig gerestaureerde boten de competitie met nieuwe jachten in wedstrijden aankunnen.
Zo’n 1650 draken staan bij de International Dragon Association geregistreerd. De grootste vloot bevindt zich in Europa met Duitsland aan de top. Nederland staat op een vierde plaats met ca. 90 boten, achter Engeland en Zweden. Er zijn meer draken in Nederland, maar die zijn niet officieel geregistreerd.
Sinds 2008 maakt de draak deel uit van de Vintage Yachting Games Organisatie.
* ↑ (en) Portsmouth Number List 2016. Royal Yachting Association. Geraadpleegd op 25 augustus 2016.
* ↑ Landvoogd laat een draakjacht te water. De Nieuwsgier (28-08-1948). Geraadpleegd op 16-01-2022 – via Delpher.
* ↑ Ned. drakenzeilers naar Scandinavië. De Telegraaf (29-06-1939). Geraadpleegd op 16-01-2022 – via Delpher.
# Red Digital Cinema Camera Company

Red Digital Cinema Camera Company is een Amerikaanse producent van digitale cinematografische en fotografische apparatuur.
Het hoofdkantoor van het bedrijf is gevestigd in Irvine (Californië); de studio's in Hollywood. Verder heeft het kantoren in Londen, Shanghai en Singapore, winkels in Hollywood, New York en Miami, en diverse erkende resellers en servicecentra over de hele wereld.

## Geschiedenis

Red Digital Cinema werd in 2005 opgericht door Jim Jannard met de intentie betaalbare 4K bioscoopcamera's te leveren.
In 2006 kondigde Jannard aan dat Red een digitale 4K bioscoopcamera zou gaan bouwen. In 2007 werden de eerste Red One camera's geleverd. In 2009 publiceerde Red de Redcine-X, de R3D software development kit en introduceerde Red het concept van DSMC (Digital Stills and Motion Camera).
In 2010 bood Red aan de originele Mysterium beeldsensoren te upgraden naar de nieuwere MX sensor. Later dat jaar verwierf Red de Ren-Mar Studios in Hollywood. In 2013 begon Red voorbestellingen te nemen voor de Epic Red Dragon. In 2015 kondigde Red een nieuwe camerabehuizing aan genaamd DSMC2.
In 2016 introduceerde Red een nieuwe 8K S35 beeldsensor genaamd Helium, samen met twee nieuwe camera's, de Red Epic-W en de Weapon 8K S35. Guardians of the Galaxy Vol. 2 was de eerste film gefilmd met de Weapon 8K S35.

## Camera's
### Red One

De Red One was de eerste digitale videocamera van Red. De camera is in staat om maximaal 120 beelden per seconde op te nemen bij een resolutie van 2K en 30 beelden per seconde bij een resolutie van 4K.

### DSMC-systeem

Het DSMC-camerasysteem werd samen met de Epic-X-camera geïntroduceerd. Kort hierna werd een nieuwe lijn camera's genaamd Scarlet geïntroduceerd die lagere specificaties leverde tegen een betaalbare prijs.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Red Digital Cinema Camera Company op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Basket Sijsele

Basket Sijsele is een Belgische basketbalploeg uit Sijsele.
Tijdens het seizoen 2020/21 is de club actief in de Top Division Men 2. De Two speelt in eerste provinciale en de Three speelt in derde provinciale. De club heeft ook diverse jeugdteams.

## Externe link

* Officiële website
* Facebook pagina
# Sakla (Saaremaa)

Sakla is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 114 inwoners (2021).
Tot in oktober 2017 behoorde Sakla tot de gemeente Valjala. In die maand werd Valjala bij de fusiegemeente Saaremaa gevoegd.
Het dorpshuis doet tevens dienst als museum voor de geschiedenis van radio en televisie.

## Geschiedenis

Sakla werd in 1400 voor het eerst genoemd als dorp Sackele. Tussen 1750 en 1756 werd op grond die tijdens de Grote Noordse Oorlog ontvolkt was en sindsdien braak lag, een landgoed Sakla gesticht, dat toebehoorde aan de Russische tsaar. Het landgoed werd (sporadisch) ook wel Lehtmetsa genoemd. In de tweede helft van de 19e eeuw werden het dorp en het landgoed Sakla gescheiden. De plaats waar het landhuis van Sakla heeft gestaan, ligt sinds 1977 op het grondgebied van Kallemäe. Het dorp Sakla ging naar het landgoed van Uue-Lõve (Duits: Neu-Löwel), dat toebehoorde aan de Ridderschap van Ösel (Saaremaa).
In 1947 stichtte het toenmalige Sovjetregime in Sakla de eerste collectieve boerderij (kolchoz) van Estland. Ze was vernoemd naar Viktor Kingissepp, een van de stichters van de Estische Communistische Partij, die geboren was op het eiland Saaremaa, en heette dus Viktor Kingissepa nimeline kolhoos. In 1992 werd de kolchoz opgeheven.
De plaatselijke bibliotheek, gebouwd in 1874, was vroeger een poststation dat hoorde bij het landgoed Neu-Löwel. Tussen 1947 en 1992 deed het gebouw dienst als hoofdkantoor van de kolchoz. Er is een kleine expositie ingericht over het leven op de kolchoz.

## Foto's

* Dorpshuis
* Bibliotheek
* ↑ (et) (en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* ↑ (en) Sakla raadio- ja teleka erakogu/muuseum.
* ↑ (et) Sakla in het Dictionary of Estonian Place names.
* ↑ Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 528.
* ↑ (en) Saaremaa residents recall Estonia's first collective farm with tenderness.
* ↑ (en) Sakla Holiday House.
# Mercedes Junior Team

Het Mercedes Junior Team is een initiatief van het Formule 1-team Mercedes om jong talent te ontwikkelen. Verschillende coureurs worden gesteund door het team.
Vier coureurs die deel uitmaakten van het Mercedes Junior Team hebben de overstap gemaakt naar de Formule 1: Pascal Wehrlein, Esteban Ocon, George Russell en Andrea Kimi Antonelli. Russell werd in 2022 de eerste van deze coureurs die de overstap maakte naar het Formule 1-team van Mercedes.

## Coureurs

* Coureurs vetgedrukt zijn nog aangesloten bij het Mercedes Junior Team. Coureurs schuingedrukt hebben minstens één Formule 1-race gereden.
| Coureur | Jaren |
| James Anagnostiadis | 2024-25 |
| Andrea Kimi Antonelli | 2018-24 |
| Paul Aron | 2019-23 |
| Andy Consani | 2025 |
| Kenzo Craigie | 2023-25 |
| Cui Yuanpu | 2021-25 |
| Rashid Al Dhaheri | 2025 |
| Luna Fluxá | 2022-25 |
| Daniel Guinchard | 2022 |
| Ethan Jeff-Hall | 2025 |
| Julia Montlaur | 2025 |
| Many Nuvolini | 2025 |
| Esteban Ocon | 2015-19 |
| Doriane Pin | 2024-25 |
| Alex Powell | 2019-25 |
| George Russell | 2017-21 |
| Noah Strømsted | 2025 |
| Frederik Vesti | 2021-24 |
| Pascal Wehrlein | 2014-18 |

## Externe link

* Mercedes Junior Team
# Niki Wories

Niki Wories (Almere, 18 juni 1996) is een Nederlands kunstschaatsster. Ze werd zes keer op rij Nederlands kampioene bij de senioren.

## Biografie

Wories begon in 2001 met trainen bij kunstrijvereniging De Drechtsteden Dordrecht. Ze deed in december 2009, als schaatspartner van Donny Roelvink, mee aan het televisieprogramma Kinderen Dansen op het IJs. De twee kwamen als winnaars uit de strijd.
Nadat ze eind januari 2015 Nederlands kampioen bij de senioren werd, nam Wories deel aan achtereenvolgens de EK 2015, de WK junioren 2015 en de WK 2015. Daar werd ze respectievelijk eenendertigste, drieëntwintigste en tweeëndertigste. Ze kreeg in april 2015, uit handen van oud-kunstschaatsster Sjoukje Dijkstra, de Sjoukje Dijkstra Trophy uitgereikt als kunstrijdster van het jaar. In de winter van 2015 verhuisde Wories naar Canada om meer te kunnen trainen.
Ze kwalificeerde zich voor het EK 2016, hier bereikte ze als eerste Nederlandse na Manouk Gijsman in 2009 de finale en werd uiteindelijk 20e. Na het EK nam ze ook deel aan het WK 2016, hier bereikte ze als 24e -en als een van tien Europese kunstschaatssters- de finale waarin ze als 22e eindigde. In 2017 moest Wories zich vanwege blessureleed terugtrekken van deelname aan de EK en WK. Op het laatste kwalificatietoernooi in september 2017 probeerde Wories zich - net als Thomas Kennes - alsnog te kwalificeren voor de Olympische Winterspelen, maar dit was tevergeefs.

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 09/10 | 11/12 | 12/13 | 13/14 | 14/15 | 15/16 | 16/17 | 17/18 | 18/19 | 19/20 | 20/21 | 21/22 | 22/23 | 23/24 | 24/25 |
| Wereldkampioenschap | | | | | 32e | 22e | t.z.t. | | | * | | | | | |
| Europees kampioenschap | | | | | 31e | 20e | t.z.t. | | reserve | 35e | | | | | 26e |
| Nationaal kampioenschap | | | | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | | 2 | | | 1 |
| WK junioren | | | | | 23e | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
| NK junioren | 8e | 4e | 1 | | | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
| * WK afgelast naar aanleiding van de coronapandemie. |||||||||||||||||
    t.z.t. = trok zich terug

## Persoonlijke records

    Behaald tijdens ISU wedstrijden.
| | punten | datum | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 147.69 | 06-12-2019 | Golden Spin Zagreb |
| Hoogste korte kür | 055.12 | 05-12-2019 | Golden Spin Zagreb |
| Hoogste lange kür | 093.41 | 08-12-2018 | Golden Spin Zagreb |
* nikiwories.nl
* Wories' profiel op isuresults.com
* ↑ Wories krijgt Sjoukje Dijkstra Trophy, NOS (16 april 2015)
* ↑ Kunstrijdster Wories wordt snel stabieler in Canada, NOS (1 december 2015)
* ↑ Niki Wories geniet in Canada, Omroep Flevoland (7 februari 2016)
* ↑ Kunstrijdster Wories blijft positief ondanks vijf hersenschuddingen, NOS (24 februari 2017)
* ↑ Geen olympisch ticket voor Kennes, zorgen voor Wories, NOS (29 september 2017)
* ↑ Kunstrijdster Wories niet naar Spelen, Omroep Flevoland (30 september 2017)
# Noordermarkt

De Noordermarkt is een plein in de Jordaan in Amsterdam. Het ligt aan de Prinsengracht ter hoogte van de Westerstraat. De Lindenstraat, Boomstraat en Noorderkerkstraat komen uit op het plein. Op het plein staat de Noorderkerk.

## Openbare ruimte

Bij de aanleg in 1616 werd het plein de Prinsenmarkt gedoopt, naar de Prinsengracht. Na de voltooiing van de Noorderkerk in 1623 verdrong de naam Noordermarkt de door het stadsbestuur gegeven naam. Tot 1655 werd het plein grotendeels ingenomen door het naast de kerk gelegen kerkhof.
Van 7 november 1922 tot 1 januari 1932 had de toenmalige tramlijn 20, komend vanaf de Marnixstraat en de Westerstraat, zijn eindpunt op de Noordermarkt behalve op maandag tot 20.30 uur vanwege de markt in de Westerstraat.
Aan de noordoostzijde staat het beeld Woutertje Pieterse en Femke, uit 1971 door Frits Sieger. Bij de ingang van de kerk staat het bronzen beeld Monument Jordaanoproer gemaakt door Sofie Hupkens. Aan de gevel van de kerk zijn plaquettes aangebracht ter herinnering aan de oproep tot de Februaristaking (Plaquette Februaristaking) en ter nagedachtenis van tijdens de Tweede Wereldoorlog gevallen buurtgenoten (Oorlogsgedenkteken omgekomen Jordaanbewoners).

## Gebruik

Op de Noordermarkt wordt op maandagochtend en zaterdag markt gehouden. Sinds 1987 wordt op zaterdag een deel van het plein gebruikt voor de zogenaamde boerenmarkt, waar biologische producten worden verkocht. Daarnaast vindt er een markt plaats met tweedehandsgoederen, antiek en curiosa. In vroeger tijden (met name de 17e eeuw) werden op deze markt voornamelijk kleding en aardewerk te koop aangeboden.
Geleidelijk is er ook steeds meer horeca gekomen. Twee bekende cafés waren Proust en Finch, die naast elkaar aan de noordzijde van het plein lagen en rond 2010 berucht waren vanwege de overlast voor omwonenden. Als tegenreactie was in 2009 vanuit café Finch een Facebookactie tegen "vertrutting" opgezet onder de naam Ai! Amsterdam, dat een van de eerste grotere socialemediaprotesten in Nederland was. In 2018 werden Proust en Finch na 20, respectievelijk 25 jaar gesloten.
In juli 2018 werd bekend dat eind oktober een derde bekende horecazaak op de Noordermarkt zal sluiten, namelijk Bordewijk, een restaurant met klassieke Franse keuken en een door Rob Eckhardt ontworpen postmodern interieur, dat in 1985 door chef-kok Wil Demandt werd geopend.
# Lijst van spelers van Telstar (vrouwen)

Dit is een lijst van voetballers die minimaal één officiële wedstrijd hebben gespeeld in het eerste elftal van de Nederlandse vrouwenvoetbalclub VVK/Telstar of voormalig vrouwenvoetbalclub SC Telstar VVNH (2011–2017).

## A

* Yentl Fay Abbing
* Suzanne Admiraal

## B

* Alex Baarda
* Linda Bakker
* Robin Beemsterboer
* Jannette van Belen (A, 2023-heden)
* Nicci Berrevoets (V, 2024-heden)
* Dyanne Bito
* Sydney Blomquist
* Saskia Brekelmans (D, 2011–2013, 14W, 0D)
* Marjan Brouwer
* Dominique Bruinenberg
* Stephanie Buitendam (D, 2013–2014, 1W, 0D)

## C

* Kyah Coady

## D

* Esmee Daalman (V, 2024-heden)
* Kim Dolstra (V, 2011–2013, 46W, 4D)
* Puck Donker (V, 2022-heden)
* Chelly Drost
* Anne-Fleur Duppen
* Jasmijn Duppen

## F

* Nadine Fritschy

## G

* Lotte Gesman (V, 2011–2012, 6W, 0D)
* Loes Geurts (D, 2011–2012, 5W, 0D)
* Isa Gomez (M, 2022-heden)
* Stefanie van der Gragt

## H

* Samya Hassani (A, 2022-2024)
* Amber van der Heijde (M, 2011–2014, 57W, 3D)
* Claudia van den Heiligenberg (A, 2011–2013, 44W, 12D)
* Felice Hermans (V, 2022-heden)
* Bodil van den Heuvel (M, 2024)
* Lotte Hopman

## K

* Stephanie Kemper (V, 2022-heden)
* Yesmin Khanchouch (2024-heden)
* Chinatsu Kira (M, 2023-heden)
* Yasmin Kleef
* Sharon Kok
* Kirsten Koopmans
* Daphne Koster (V, 2011–2012, 8W, 1D)
* Annemiek Kruijthof
* Franca van de Kuilen

## L

* Mila Lagcher (A, 2022-heden)
* Karin Legemate (M, 2011–2014, 42W, 2D)
* Barbara Lorsheijd
* Desiree van Lunteren (M, 2011–2012, 16W, 4D)
* Carli Luntz

## M

* Suzanne Marees (V, 2011–2013, 43W, 1D)
* Nicolle Martens
* Elise Meijerink (M, 2023-heden)
* Priscilla Mesker
* Lune Miedema (V, 2023-heden)
* Rosa Min (M, 2011–2013, 16W, 1D)

## N

* Jip van de Nesse
* Isabelle Nottet (A, 2023-heden)

## O

* Lois Oudemast (A, 2011–2014, 62W, 20D)

## P

* Lavinia Poku (A, 2012–2014, 52W, 17D)
* Pauline van de Pol (V, 2023-heden)
* Brittany Persaud (V, 2013–2014, 14W, 2D)
* Joia Pauletta (V, 2013–2014, 6W, 0D)
* Femke Prins (A, 2022-2023, )

## R

* Kim Remijnse (M, 2023-heden)
* Nikki Ridder (V, 2023-heden)
* Mei Wei Rispens (K, 2024-heden)
* Babiche Roof

## S

* Kelly Steen
* Chavelli Stolk (M, 2011–2013, 20W, 0D)
* Eline Sol (D, 2011–2013, 4W, 0D)
* Mairav Shamir (D, 2012–2014, 32W, 0D)
* Kristina Sundov (A, 2012–2014, 31W, 7D)

## T

* Annelies Tump-Zondag (A, 2011–2013, 27W, 5D)
* Tess Tiebie (M, 2024-heden)

## U

* Anna Ursem

## V

* Joy Vader (M, 2023-heden)
* Dominique Vugts (A, 2012–2014, 46W, 13D)
* Dominique Verweij (M, 2013–2014, 2W, 0D)
* Aaike Verschoor
* Lieke Vis (A, 2022-heden)
* Anna van der Vlist (M, 2022-heden)
* Priscilla de Vos

## W

* Melissa van der Wiel
* Caroliena Wolters (A, 2023-heden)

## Z

* Ilse van der Zanden
* Kelly Zeeman (V, 2012–2013, 21W, 2D)
* Sascha van Zelst
* Robin Zijlma

## Statistieken

Nationaliteiten :
| | | | | Totaal | Percentage |
| 39 | 1 | 1 | 1 | 42 | 92,86% |
# Magne

De Magne is een riviertje in het Land van Herve, en het is een zijriviertje van de Vesder.
De beek ontspringt tussen Herve en Bruyères op een hoogte van 287 meter. De beek stroomt in zuidwestelijke richting door Soumagne en langs Saint-Hadelin, tussen Magnée en Forêt om bij Prayon in de Vesder uit te monden op een hoogte van 80 meter. De benedenloop van de beek staat bekend als Ruisseau des Fonds de Forêt.
De beek heeft een lengte van ongeveer 13 kilometer.
* Virtual International Authority File: 5561149198262974940002
* WorldCat (via VIAF): 5561149198262974940002
# Muri (gemeente)

Muri is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Aargau en maakt deel uit van het district Muri. Muri AG telt 7.323 inwoners.
In Muri bevindt zich de vermaarde abdij van Muri.

## Geboren in Muri

* Walter Thurnherr (1963), politicus; bondskanselier van Zwitserland vanaf 2016
* Julia Stierli (1997), voetbalster
* Alayah Pilgrim (2003), voetbalster

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Abtwil · Aristau · Auw · Beinwil · Besenbüren · Bettwil · Boswil · Buttwil · Bünzen · Dietwil · Geltwil · Kallern · Merenschwand · Mühlau · Muri · Oberrüti · Rottenschwil · Sins · Waltenschwil
* Gemeinsame Normdatei: 4101789-4
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001791
* MusicBrainz: 72f8eb14-588e-48b0-abf2-1ecf480ed16f
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge1222714
# Idaea sillemi

Idaea sillemi is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Eugen Wehrli.
# Oka (automerk)

De VAZ 1111 Oka (Russisch: ВАЗ 1111 Ока) is een door AvtoVAZ in de Sovjet-Unie ontworpen kleine auto die werd geproduceerd van 1988 tot 2008. De auto werd aanvankelijk verkocht onder de merknamen KamAZ (КамАЗ), SeAZ (СеАЗ) en Lada, later als zelfstandig automerk Oka. De naam komt van de rivier Oka.

## Geschiedenis

Sinds 1981 dacht men bij VAZ aan een kleine auto onder de ZAZ. Het doel was met deze auto de massamotorisering te bespoedigen. Ook bij SeAZ in Serpukhov, een fabrikant gespecialiseerd in dwergauto's voor gehandicapten, was behoefte aan een nieuw product.
Het gezamenlijke project werd in 1985 in de Sovjet-Unie in de openbaarheid gebracht. Als gunstige aanschafprijs (speciaal voor jonge mensen) werd 3500 roebel genoemd. Ter vergelijking: de aanschafprijs van de VAZ 2101 (Lada 1200) was meer dan 7000 roebel. In 1986 werden de eerste prototypes voorgesteld met een leeggewicht van 650 kg. De auto was voor vier personen toegelaten, de noodzakelijke binnenruimte werd bereikt door de relatief korte overhang voor en achter. De vormgeving van de aerodynamisch gunstige tweedeurs hatchback met steile voorruit en rechte achterkant was geïnspireerd op Japanse kei cars als de Daihatsu Cuore.
Voor de Oka werden veel onderdelen van andere VAZ-modellen gebruikt, zoals bedieningselementen, controle-instrumenten en deurgrepen. De carrosseriedelen, wielophanging en vering kwamen van KamAZ, terwijl de SeAZ-fabriek kleine persdelen leverde. De 1111 werd aanvankelijk aangedreven door een 649 cc tweecilinder motor, praktisch een gehalveerde VAZ 2108 (Lada Samara)-motor, zichtbaar door gebruik van dezelfde zuigers en nokkenasaandrijving.
Terwijl de 1111 was ontwikkeld door VAZ werd alleen de nulserie van de Oka (eind 1987) daar gebouwd. Vanaf 1988 liepen de Oka's bij KamAZ (later SeverstalAvto) in Naberezjnye Tsjelny van de band, de geplande productie was 50.000 stuks per jaar. Vanaf 1990 werd de Oka ook geproduceerd bij SeAZ, waaronder speciale versies voor gehandicapten. Er waren grote plannen voor een nieuwe fabriek in Yelabuga maar die bleef uit. De Oka werd ook geproduceerd in Azerbeidzjan door de autofabriek in Gandzja.
* Oka Electro
* Oka bestelwagen
* Oka Sport
In 1989 toonde VAZ op de autotentoonstelling in Moskou een elektrische versie. Deze werd geproduceerd op basis van speciale bestelling. Verder verschenen drie- en viercilindermotoren, uitvoeringen voor autosportgebruik en lichte bedrijfsvoertuigen met een laadruimte in plaats van twee achterstoelen.
De serieproductie van de OKA eindigde in Rusland in 2008 toen SeAZ de laatste partij Oka's met Chinese FAW Euro2-motoren bouwde. In verschillende versies rolden 700.000 stuks van de lopende band gedurende een periode van bijna twee decennia.
* (de) Dünnebier, Michael, Kittler, Eberhard (1990). Personenkraftwagen sozialistischer Länder. Transpress, Berlin, 188 p. ISBN 3-344-00382-8.
Modellen in productie: Granta · Largus · Vesta · XRAY · Niva Modellen niet meer in productie: 1200 · 1300 · 1500 · 1600 · 2105 · 2107 · 2104 · Oka · Samara · 110 · 111 · 112 · Nadezjda · Kalina · Priora