OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saint-Augustin (rivier)

De Saint-Augustin of Pakut-shipu is een ongeveer 238 km lange rivier op het schiereiland Labrador in het oosten van Canada. De rivier ontspringt in de provincie Newfoundland en Labrador en mondt uit in de Saint Lawrencebaai in de provincie Québec.

## Toponymie

In het Franstalige Québec staat de rivier officieel bekend als de Rivière Saint-Augustin. In het Engelstalige Newfoundland en Labrador stond de rivier bekend als de Saint-Augustin River totdat de naam in 2010 officieel veranderd werd naar Pakut-shipu, de benaming in het Innu.

## Verloop

De bron van de rivier ligt zo'n 505 m boven zeeniveau en bevindt zich in het zuiden van de regio Labrador, op zo'n 95 km ten zuidoosten van Happy Valley-Goose Bay. Na zo'n 5 km stroomt de Saint-Augustin er onderdoor de Trans-Labrador Highway.
De Saint-Augustin stroomt over zijn hele lengte afwisselend in zuidelijke en zuidoostelijke richting door de afgelegen boreale wouden van Labrador en Québec. Ruwweg halfweg zijn totale loop bereikt hij de grens tussen Québec en Newfoundland en Labrador, al beschouwt de provincie Québec het volledige stroomgebied van de rivier echter als betwist gebied.
Na in totaal ongeveer 238 km mondt de rivier uit in de Saint Lawrencebaai. Aan de monding bevinden zich twee nederzettingen die tevens de enige plaatsen langs de rivier zijn. Op de westelijke oever ligt de door Innu bewoonde nederzetting Pakuashipi en op de oostoever ligt het dorp Saint-Augustin.
# Mauricie

Mauricie is een van de 17 administratieve regio's van de Canadese provincie Québec. De regio meet 35.860 km² en telt 266.112 inwoners (2016). Mauricie is gekend vanwege het Nationaal Park La Mauricie.

## Geografie

De regio Mauricie is onderverdeeld in drie regionale graafschapsgemeenten, drie steden/equivalente territoria, twee onafhankelijke gemeenten en drie First Nationsreservaten.

### Regionale graafschapsgemeenten

* Les Chenaux
* Maskinongé
* Mékinac

### Equivalente territoria

* La Tuque (stad)
* Shawinigan (stad)
* Trois-Rivières (stad)

### Onafhankelijke gemeenten

* La Bostonnais
* Lac-Édouard

### First Nationsreservaten

* Coucoucache
* Obedjiwan
* Wemotaci
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mauricie op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Abitibi-Témiscamingue · Bas-Saint-Laurent · Capitale-Nationale · Centre-du-Québec · Chaudière-Appalaches · Côte-Nord · Estrie · Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine · Lanaudière · Laurentides · Laval · Mauricie · Montérégie · Montréal · Nord-du-Québec · Outaouais · Saguenay–Lac-Saint-Jean
# Montréal (regio)

Montréal is een van de 17 administratieve regio's van de provincie Québec in Canada. De hoofdstad van de regio is de stad Montréal. De regio is de dichtstbevolkte regio van Québec en bestaat uit het île de Montréal en de omliggende eilanden. Zij bestaat uit 16 gemeenten, waaronder de stad Montréal. Het gebied van de regio stemt overeen met de Agglomeratie Montréal. De regio heeft een volksvertegenwoordiging, de Conférence régionale des élus de Montréal. Zij is ingesteld door de regering van Québec om openbare diensten in de regio te coördineren. Het aantal inwoners bedraagt 2.004.265 op 498 km².

## Externe link

* Website van de CRÉ de Montréal
Abitibi-Témiscamingue · Bas-Saint-Laurent · Capitale-Nationale · Centre-du-Québec · Chaudière-Appalaches · Côte-Nord · Estrie · Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine · Lanaudière · Laurentides · Laval · Mauricie · Montérégie · Montréal · Nord-du-Québec · Outaouais · Saguenay–Lac-Saint-Jean
# Roemenisering

Roemenisering is het beleid gericht op etnische assimilatie, uitgevoerd door de Roemeense regering gedurende de 20e en 21 eeuw. De belangrijkste van deze beleidsmaatregelen waren gericht op de Hongaarse minderheid in Roemenië, Joden en de Oekraïense minderheid in Boekovina en Bessarabië.

## Roemenisering van Transsylvanië

De roemenisering van Transsylvanië is het proces waarbij het gebied Transsylvanië na het Verdrag van Trianon in 1920 wordt ontdaan van zijn Hongaarse en Duitse karakter. Tot 1920 was Transsylvanië onderdeel van het Habsburgse Rijk, om precies te zijn het koninkrijk Hongarije. De Hongaren en Duitstalige Saksen waren met name in de steden van Transsylvanië dominant in aantal. In de loop van een aantal decennia lukte het de Roemeense regering om deze dominantie volledig te laten verdwijnen.
Een heel zichtbaar aspect van de roemenisering is de bouw van Roemeens-orthodoxe kathedralen in de stadscentra van de grote steden in Transsylvanië. Deze gebouwen in Byzantijnse bouwstijl worden vaak op pleinen gebouwd en domineren zo het stadscentra meer dan de oudere rooms-katholieke (Hongaarse of Schwabische), Hongaarse Gereformeerde of Lutherse (Saksische) kerken.
Steden als Cluj-Napoca (Klausenburg of Kolozsvár in het Duits en Hongaars) en Brașov (Kronstadt of Brassó) werden vrijwel volledig Roemeenstalig.

### Etnische samenstelling bevolking Cluj-Napoca

| | Bevolking | Roemenen aantal | Hongaren aantal en percentage |
| 1850 | 19 612 | 4116 | 12 317 (63%) |
| 1880 | 32 831 | 5618 | 23 676 (72%) |
| 1890 | 37 184 | 5637 | 29 396 (79%) |
| 1910 | 62 733 | 8886 | 51 192 (82%) |
| 1920 | 85 509 | 29 644 | 42 168 (49%) |
| 1930 | 103 840 | 34 029 | 48 271 (46%) |
| 1941 | 110 956 | 10 029 | 97 698 (88%) |
| 1948 | 117 915 | 47 321 | 67 977 (58%) |
| 1956 | 154 723 | 74 623 | 77 839 (50%) |
| 1966 | 185 663 | 105 185 | 78 520 (42%) |
| 1977 | 262 858 | 173 003 | 86 215 (33%) |
| 1992 | 328 602 | 248 572 | 74 871 (23%) |
| 2002 | 317 593 | 252 433 | 60 987 (19%) |
| 2011 | 309 136 | 250 585 | 49 283 (16%) |

### Voorbeeld Roemenisering bevolking van enkele steden

Oradea (Nagyvárad) 1910 - 91,1% Hongaars, 1977 - 44,1% Hongaars, 2011 - 24,9% Hongaars
Cluj-Napoca (Kolozsvár) 1910 - 82% Hongaars, 1977 - 33% Hongaars, 2011 - 16,4% Hongaars
Târgu Mureș (Marosvásárhely) 1910 - 89,3% Hongaars, 1977 - 63,6% Hongaars, 2011 - 42,8% Hongaars
Brașov (Brassó) 1910 - 43,4% Hongaars, 1977 - 13,6% Hongaars, 2011 - 6,9% Hongaars.

### De Kathedralen van Alba Iulia

De meest in het oog springende roemenisering is zichtbaar in de stad Alba Iulia. Hier liggen de historische rooms-katholieke (Hongaarstalige) kathedraal en de Roemeens-orthodoxe kroningskathedraal naast elkaar. De laatstgenoemde kathedraal werd speciaal gebouwd voor de kroning van de eerste koning van het nieuwe vergrootte Roemenië na 1920.
* Rooms Katholieke Kathedraal uit de 13e eeuw
* Interieur (13e eeuw)
* Toren (13e eeuw)
* Koor (13e eeuw)
* Roemeens Orthodoxe kathedraal gereed in 1924
* Paviljoen en galerij Orthodoxe kathedraal (1924)
# Verdwijning van Nymphe Poolman

De zaak-Nymphe Poolman betreft het politieonderzoek en de resulterende rechtszaak van de moord op een minderjarig Nederlands meisje.
Nymphe Poolman (geboren in 1984) verdween op 28 november 1991 op 6-jarige leeftijd uit het Groningse Vriescheloo. Nadat ze samen met haar vader boodschappen had gedaan in de supermarkt wilde ze alleen naar huis lopen. Ze is daar nooit aangekomen. In onder andere het programma Crime Time van Peter R. de Vries werd aandacht besteed aan de zaak. Ook werd er op initiatief van De Vries door een groep zakenmensen in augustus 1992 een beloning van 100.000 gulden uitgeloofd voor de tip zie zou leiden tot de oplossing in de zaak.
In 1992 veroordeelde een Duitse rechtbank de 29-jarige Duitse pedofiel Georg Adler tot elf jaar gevangenisstraf en de Duitse versie van tbs. De veroordeling berustte op diens verklaring dat hij Nymphe na verkrachting had gewurgd en het lichaam in een chemicaliënvat zou hebben gestopt, dat naar Groot-Brittannië zou zijn getransporteerd en daar vervolgens in een vuilverbrander zou zijn verwerkt. Adler werkte ten tijde van de moord voor het afvalverwerkingsbedrijf Septicon, waardoor hij ook de mogelijkheid had om dit te doen. Op 7 februari 1993 deed Adler een zelfmoordpoging in zijn cel, die hij overleefde.
Het lichaam van Nymphe is nooit gevonden, waardoor haar ouders de bekentenis van Adler niet geloven. Peter R. de Vries geloofde wel dat Adler de dader was.
In 1999 bracht de moeder van Nymphe, Jacqueline, het boek Over grenzen: het verhaal van de moeder van Nymphe uit.
* 1 2 Zwerver, Eddy, Vader Nymphe Poolman: 'Mensen als Peter R. de Vries kom je niet vaak tegen'. www.rtvnoord.nl (17 juli 2021). Geraadpleegd op 1 november 2023.
* ↑ Zelfmoordpoging verdachte van ontvoering Nymphe Poolman. Trouw (11 februari 1993). Geraadpleegd op 1 november 2023.
* ↑ Moeder ziet drama als Gods test Trouw, bezocht 16-1-2015
# Engelke Jan Boneschanscher

Engelke Jan Boneschanscher (Slochteren, 23 juli 1858 – Den Haag, 16 februari 1946) was hoofdonderwijzer in het Drentse dorp Dwingeloo en amateurfotograaf.

## Leven

Meester Boneschancher leidde een actief leven. Van 1883 tot 1923 was hij hoofdonderwijzer in Dwingeloo en tevens koster en organist van de Nederlandse Hervormde Kerk in dat dorp. Hij leidde ook een koor. Met zijn kinderen en met leerlingen ging hij geregeld de natuur in om hun de waarde ervan bij te brengen. Boneschanscher was zijn tijd vooruit. Zo bouwde hij zijn eigen radio, gaf les volgens de nieuwste inzichten en had als eerste in het dorp een fototoestel. Daarnaast werd hij bekend door zijn vondst om drainagegaten onderin aardewerken plantenpotten aan te brengen zodat deze ook in de buitenlucht konden worden geplaatst. Deze vondst wordt veelvuldig toegepast. Van zijn hand verscheen in 1895 de liedbundel 15 twee- en driestemmige liedjes voor scholen, huisgezinnen en kinderzanggezelschappen.
Engelke Jan Boneschanscher was getrouwd met Grietje Verwer. Samen kregen ze zes kinderen: vier meisjes en twee jongens, die allen het onderwijs in zijn gegaan. Na zijn pensionering in 1923 is het echtpaar naar Den Haag verhuisd.

## Fotografie

Boneschanscher staat bekend als een vooruitstrevend fotograaf. Van ongeveer 1895 tot 1930 heeft hij honderden foto's van het dorp Dwingeloo, de omgeving en de inwoners gemaakt. Hij richtte zich daarbij vooral op alledaagse zaken. Door zijn foto's is er veel bekend over het Dwingeloo dat hij vastlegde. Van zijn werk zijn vier fotoalbums en ruim 150 losse foto's opgenomen in het Drents Archief.
Dwingeloo heeft in 1905 en 1923 twee grote branden gekend, die hij beide meegemaakt heeft. In 1905 brandde zijn eigen huis volledig af. Bij de brand van 1923 gingen behalve de vijftiende-eeuwse Sint-Nicolaaskerk ook de synagoge, een herberg, een smederij en negen woningen in vlammen op. De gevolgen van deze gebeurtenissen heeft Boneschancher op foto's vastgelegd.
* Boek: "Uit het album van meester Boneschanscher. Dwingeloo en omgeving in foto's, circa 1895 – 1930" (Mark Goslinga en Erwin de Leeuw, 2006)
* Stichting Dwingels Eigen
* ↑ E.J. Boneschanscher, Tweestemmige liedjes, in noten- en cijferschrift (1895); op www.dbnl.org. Gearchiveerd op 28 juni 2023.
# Giacomo Fornoni

Giacomo Fornoni (Gromo, 26 december 1939 - Rogeno, 26 september 2016) was een Italiaans wielrenner.
Fornoni won tijdens de Olympische Zomerspelen 1960 in eigen land samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de 100 kilometer ploegentijdrit. Fornoni nam viermaal deel aan de Ronde van Italië.

## Resultaten op kampioenschappen

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1960 | | 1 ploegentijdrit |

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië |
| 1961 | |
| 1962 | opgave |
| 1963 | 80e |
| 1964 | |
| 1965 | 51e |
| 1966 | 81e |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Lombardije |
| 1961 | | 22e |
| 1962 | 78e | |
| 1963 | 71e | |
| 1964 | 67e | |
| 1965 | | |
| 1966 | | |
* ↑ "OLYMPISCHE SPELEN 1960 Italië grijpt het goud in 100 km-tijdrit bij verzengende hitte Van Kreuningen, Hugens Lotz en Sluis vierde", De Tijd De Maasbode, 26 augustus 1960. Geraadpleegd op 27 februari 2025.
* (en) Profiel van Giacomo Fornoni op ProCyclingStats
* Profiel van Giacomo Fornoni op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Giacomo Fornoni op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Giacomo Fornoni op olympedia.org
* Profiel van Giacomo Fornoni op De wielersite
* (en) Profiel van Giacomo Fornoni op sports-reference.com (gearchiveerd)
1960: Trapè, Bailetti, Cogliati, Fornoni · 1964: Zoet, Dolman, Karstens, Pieterse · 1968: Zoetemelk, Den Hertog, Krekels, Pijnen · 1972: Jardi, Komnatov, Lichatsjov, Sjoekov · 1976: Tsjoekanov, Tsjaplygin, Kaminski, Pikkuus · 1980: Kasjirin, Logvin, Sjelpakov, Jarkin · 1984: Bartalini, Giovannetti, Poli, Vandelli · 1988: Ampler, Kummer, Landsmann, Schur · 1992: Dittert, Meyer, Peschel, Rich
Wielerploegen van Giacomo Fornoni
Arienti · Babini (vanaf 02/10) · Bampi · Cerato (vanaf 15/06) · Chiodini · Costalunga · Fallarini · Fornoni · Grilli · Messina · Pellicciari · Ratti · Ricco · Venturelli · Zamboni
Acconcia · Aldovini · Arienti · Babini · Cerato · Chiodini · De Rosso · Falaschi · Fallarini · Fornoni · Galeaz · Meldolesi · Pellegrini · Rüegg · Venturelli · Zamboni
Baffi · Bongioni · Boni · Carlesi · Cerato · Dancelli (vanaf 06/09) · Dante · De Rosso · Falaschi · Fallarini · Fornoni · Talamona (vanaf 02/09) · Terruzzi · Velucchi
Baffi · Beraldo · Bongioni · Dancelli · De Rosso · Fornoni · Manca · Motta · Neri · Talamona
Beraldo · Binggeli · Bongioni · Brugnami · Colombo · Dancelli · de Prà · De Rosso · Di Maria · Fezzardi · Fontona · Fornoni · Motta · Neri · Portalupi · Scandelli · Stefanoni
R. Altig · W. Altig · Anni · Binggeli · Colombo · Dancelli · de Prà · De Rosso · Fezzardi · Fornoni · Geldermans · Motta · Neri · Scandelli · Stefanoni · Timón · Tosello
R. Altig · W. Altig · Anni · Balmamion · Bodrero · Colombo · de Prà · Fezzardi · Fornoni · Motta · Passuello · Preziosi · Renz · Scandelli · Terruzzi · Tosello · Vanughi
Anni · Balmamion · Basso · Blanc · Bodrero · Campagnari · Fezzardi · Fornoni · Macchi · Motta · Schütz · Temporin (tot 30/04) · Tosello
Anni · Basso · Bianco · Boifava · Dancelli · Fontanelli · Fornoni · Maggioni · Pecchielan · Pifferi · Polidori · Santambrogio · Santantonio · Schütz · Tosello · Vianelli
# Roodkapvliegenvanger

De roodkapvliegenvanger (Petroica goodenovii) is een vogel uit de familie van de Petroicidae (Australische vliegenvangers). Deze vogel is genoemd naar de Engelse bisschop en natuuronderzoeker Samuel Goodenough (1743-1827).

## Voorkomen

De vogel komt wijdverspreid voor in Australië met uitzondering van het noorden.

## Kenmerken

De roodkapvliegenvanger is 10.5 tot 12.5 cm lang, heeft een spanwijdte van 15 tot 19.5 cm en een gewicht van ongeveer 7-9 gram. Hij is de kleinste van het geslacht Petroica. Het mannetje heeft een scharlakenrode kap en borst. Het rode verenkleed is onder andere te danken aan de kleurstof Canthaxantine.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* Mannetje
* Vrouwtje
* 1 2 (en) Roodkapvliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# BCE

BCE staat bij jaaraanduidingen onder meer voor het Engelse Before (the) Common Era, Nederlands: voor de gangbare jaartelling. Het kan als neutraal alternatief voor de christelijke jaartelling worden gebruikt, voor het Engelse BC, Before Christ, 'vóor Christus'. Voor jaaraanduidingen ná Christus kan CE worden gebruikt.
# Conus gloriamaris

Conus gloriamaris is een in zee levende slakkensoort uit het geslacht Conus. De slak behoort tot de familie Conidae. Conus gloriamaris werd in 1777 beschreven door Chemnit.

## Kenmerken

De ongeveer 13 cm lange schelp bevat een patroon van fijne streepjes, vlekjes en banden.

## Zeldzaamheid van de schelp

Tussen zijn ontdekking en half 20ste eeuw, toen zijn woonplaats beter gekend was, werd hij vaak beschouwd als de zeldzaamste schelp ter wereld. In oudere publicaties wordt hij ook zo vermeld.

## Leefwijze

Net zoals alle soorten binnen het geslacht Conus zijn deze slakken roofzuchtig en giftig. Zij bezitten een harpoenachtige structuur waarmee ze hun prooi kunnen steken en verlammen.
* 1 2 World Register of Marine Species, Conus gloriamaris. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 21 september 2011.
* ↑ Filmer, R.M. (2001). A Catalogue of Nomenclature and Taxonomy in the Living Conidae 1758 - 1998. Backhuys Publishers, Leiden, pp. 388. ISBN 9057820773. Geraadpleegd op 23 september 2011.
# Ashby (BART)

Ashby is een metrostation in de Amerikaanse plaats Berkeley (Californië). Het station werd geopend op 29 januari 1973 als onderdeel van de Richmond-Fremont Line van BART. Sinds 19 april 1976 is er een rechtstreekse verbinding met het centrum van San Francisco via de Richmond-Millbrae Line.

## Ligging en inrichting

Het station is een semi-ondergronds station in het zuiden van Berkeley op de plaats waar in 1876 het voorstadstation Newbury werd geopend. De reizigersdiensten werden hier in 1958 beëindigd. Het metrostation werd tegen een glooiing gebouwd waardoor de oostkant geheel ondergronds ligt terwijl de westkant deels boven het terrein uitsteekt. De weg boven het station is tevens het dak van het station en in de westelijke wand zijn ramen aangebracht waardoor het daglicht binnenvalt. De hoofdingang ligt aan de lage, westelijke, kant aan het stationsplein op hetzelfde niveau als de verdeelhal, aan de hoge kant is er nog een kleine toegang bij de Ed Roberts Campus. Het perron zelf ligt in een kuip op een niveau onder de verdeelhal.
* De verdeelhal
* De ramen aan de westkant
* De ingang bij het stationsplein
# Castro Valley (BART)

Castro Valley is een metrostation in de Amerikaanse plaats Castro Valley (Californië). De bouw van het station werd op 30 juli 1993 gegund en op 10 mei 1997 werden het station en de Dublin/Pleasanton-Daly City Line geopend.
# Civic Center/UN Plaza

Civic Center/UN Plaza is het westelijkste van de vier ondergrondse stations onder Market Street in de Amerikaanse stad San Francisco (Californië). Het wordt zowel door de metrotreinen van BART als door Muni Metro, de premetro van SF Muni, bediend. De naam dankt het station aan het naastgelegen Civic Center waar onder andere op 26 juni 1945 de Verenigde Naties werden opgericht. Ter gelegenheid van het zestigjarig bestaan van de VN werd UN Plaza aan de stationsnaam toegevoegd. Net als de andere stations onder Market Street kent het station drie lagen. Direct onder de straat ligt de verdeelhal, op niveau -2 ligt het perron van de Muni-metro die op 18 februari 1980 werd geopend. Het perron van BART ligt op niveau -3 en werd op 5 november 1973 in gebruik genomen. Ten westen van het station buigt BART af en loopt recht naar het zuiden onder Mission Street terwijl de tunnel van de Muni-Metro verder naar het zuid-westen loopt onder Market Street. In noordoostelijke richting liggen de tunnels van de Muni-Metro en BART boven elkaar onder Market Street.

## Lijnen
### BART

* ​ Pittsburg/Bay Point-SFO/Millbrae
* ​ Dublin/Pleasanton-Daly City
* ​ Richmond-Daly City/Millbrae
* ​ Fremont-Daly City

### Muni Metro

* J Church
* K Ingleside
* L Taraval
* M Ocean View
* N Judah
* S Castro Shuttle
* T Third Street
# Downtown Berkeley

Downtown Berkeley is een metrostation in de Amerikaanse plaats Berkeley (Californië). Het station werd geopend op 29 januari 1973 als onderdeel van de Richmond-Fremont Line van BART. Sinds 19 april 1976 is er een rechtstreekse verbinding met het centrum van San Francisco via de Richmond-Millbrae Line.

## Geschiedenis

Op 8 januari 1878 opende de Central Pacific Railroad een kopstation bij het kruispunt van University Street en Shattuck Avenue vlak bij de Universiteit van Californië - Berkeley. In 1885 nam de Southern Pacific (SP) Central Pacific over en in 1878 werd de lijn doorgetrokken naar het noorden. Key System, de voorloper van BART, begon op 26 oktober 1903 met een elektrische voorstadsdienst naar de ponten naar San Francisco waarmee ze direct concurreerde met de stoomtreinen van SP. In dezelfde tijd vroeg de rector-magnificus van de Universiteit om een waardig station. De aardbeving in april 1906 was de aanzet om tot uitvoering van het project te komen. De verkennende werkzaamheden begonnen in juni 1906 en SP kondigde in september de elektrificatie van de lijn aan. Het nieuwe station in dezelfde stijl als de universiteitsgebouwen werd op 9 april 1908 geopend en de elektrificatie was in 1911 gereed. SP beëindigde het reizigersverkeer in 1941 en droeg de sporen ten noorden van Ward Street over aan Key System dat tot 1958 de reizigersdienst voortzette.

## BART

In 1957 werden de plannen gepresenteerd voor een metronet rond de baai van San Francisco waarin onder andere een bovengronds traject op een viaduct door Berkeley was opgenomen. De gemeente Berkeley wilde echter een ondergronds traject en op 4 oktober 1966 stemden de burgers van Berkeley in met de extra kosten. Een van de drie stations in Berkeley kwam op de plaats van het station uit 1878, zij het ondergronds. Bovengronds werd een rond gebouw bij het kruispunt gebouwd dat toegang biedt tot de verdeelhal direct onder de straat, het perron ligt op niveau -2. 15 jaar na de sluiting van het Key System ging op 29 januari 1973 het metroverkeer van start. Om verwarring met North Berkeley te voorkomen werd in 1995 het station omgedoopt in Downtown Berkeley. In 2016 begon een reconstructie van het plein hetgeen in 2018 werd voltooid. Hierbij werd een nieuwe toegang tot het station gebouwd en het ronde gebouw uit 1973 werd gesloopt.
* Het ronde toegangsgebouw
* De verdeelhal onder het plein
* De nieuwe toegang
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Downtown Berkeley station op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# North Concord/Martinez

North Concord/Martinez is een metrostation in de Amerikaanse stad Concord (Californië) aan de Pittsburg/Bay Point-SFO/Millbrae Line van het BART netwerk.
# OAK Airport

OAK Airport is het metrostation op de internationale luchthaven van Oakland in de Amerikaanse Staat Californië. Het station ligt aan de Coliseum-Oakland International Airport Line van het BART netwerk. Deze lijn is aangelegd tussen het vliegveld en het dichtstbijzijnde metrostation aan de hoofdlijn. De dienst wordt niet onderhouden met metrostellen maar met een automatische cabinetaxi.
# Pleasant Hill/Contra Costa Centre

Pleasant Hill/Contra Costa Centre is een metrostation in de Amerikaanse plaats Walnut Creek (Californië) en is onderdeel van het BART netwerk. Het station werd op 21 mei 1973 opengesteld voor reizigersverkeer en wordt bediend door de Pittsburg/Bay Point-SFO/Millbrae Line. Het station ligt aan het oudste deel van het BART-netwerk, namelijk de testbaan die in 1964 werd gebouwd om zowel de voertuigbesturing en rijeigenschappen als de stroomtoevoer en railbedding in de praktijk te meten. Na afloop van de tests werden de perrons van Pleasent Hill begin jaren 70 langs de testbaan gebouwd. Op 21 mei 1973 begon de reizigersdienst en sindsdien is de voormalige testbaan onderdeel van de oosttak van het BART-net. De toevoeging Contra Costa Centre aan de stationsnaam volgde op aandringen van de Contra Costa County Redevelopment Agency bij de verbouwing van het station. BART wilde de kosten van de naamswijziging niet betalen en werden door de Redevelopment Agency betaald.
# South Hayward

South Hayward is een metrostation in de Amerikaanse plaats Hayward (Californië). Het station werd geopend op 11 september 1972 als onderdeel van de Richmond-Fremont Line van BART. Sinds september 1974 is er een rechtstreeks verbinding met het centrum van San Francisco in de vorm van de Fremont-Daly City Line.
# West Oakland

West Oakland is een metrostation in de Amerikaanse stad Oakland (Californië) en is onderdeel van het BART netwerk. Het station werd tegelijk met de Transbaytunnel op 16 september 1974, als laatste van het initiële net, geopend waarmee de beide delen van het BART netwerk met elkaar verbonden werden. Ten westen van het station ligt de helling naar het oostelijke portaal van de Transbaytunnel, ten oosten van het station ligt de splitsing waar de metro's naar het noorden (de rode en gele lijn) en zuiden (de blauwe en groene lijn) kunnen afbuigen voor de verdere rit aan de oostkant van de baai. Het station werd geopend als Oakland West, maar werd na een actie van buurtbewoners omgedoopt in West Oakland.