OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bioactieve stof

Een bioactieve stof is een agens dat een bepaald fysiologisch effect heeft op een organisme, weefsel of cel. In de voedingsleer worden bioactieve stoffen onderscheiden van voedingsstoffen: voedingsstoffen zijn essentieel voor de werking van het lichaam, maar bioactieve stoffen zijn niet noodzakelijk aangezien het lichaam ook zonder deze stoffen kan functioneren, of omdat de voedingsstoffen dezelfde functie vervullen. Bioactieve stoffen hebben een fysiologische uitwerking op het lichaam, veelal een gezondheidsbevorderend effect, maar zijn nooit noodzakelijk om het organisme in leven te houden.

## Vorming

Bioactieve verbindingen komen voor in zowel plantaardige als dierlijke producten en kunnen ook synthethisch vervaardigd worden. Bioactieve verbindingen worden van nature gemaakt in het zogenaamd secundair metabolisme. Dat is het geheel aan stofwisselingreacties waaruit stoffen worden gevormd die het organisme een (competitief) voordeel bieden, maar niet essentieel zijn voor het basaal overlevingsmechanisme. Bioactieve verbindingen vervullen verschillende functies in de natuur, bijvoorbeeld als pigment, aroma, toxine of hormoon.
Voorbeelden van plantaardige bioactieve stoffen zijn de carotenoïden en polyfenolen (uit groenten en fruit) of de fytosterolen (uit oliën). Andere voorbeelden van bioactieve stoffen zijn flavonoïden, cafeïne, carnitine, choline, co-enzym Q10, creatine, fyto-oestrogenen, glucosinolaten, prebiotica, en taurine.

## Gezondheid

Hoewel verkopers van bioactieve stoffen deze vaak gezondheidsbevorderende werking toeschrijven, is er onvoldoende onderzoek verricht naar de werking en veiligheid van deze stoffen bij langdurig gebruik in hoeveelheden die boven het normale consumptieniveau liggen. Daarnaast is van enkele flavonoïden aangetoond dat ze invloed kunnen hebben op de werking van geneesmiddelen. Wel is van een aantal bioactieve stoffen aangetoond dat ze werken als een antioxidant. Aangezien bioactieve stoffen niet essentieel zijn, wordt er vaak geen behoefteadvies vastgesteld.
# Polystichum vestitum

Polystichum vestitum is een naaldvaren uit de niervarenfamilie (Dryopteridaceae).
De soort komt voor op het Noordereiland en het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Verder komt de soort voor op de Chathameilanden en op de subantarctische Snareseilanden, Antipodeneilanden, Aucklandeilanden, Campbell-eiland en het bij Australië behorende Macquarie-eiland. Hij groeit daar vanaf de kust tot in alpiene gebieden. In het noordelijke deel van zijn verspreidingsgebied beperkt de soort zich tot koude bergachtige gebieden, maar verder naar het zuiden breidt hij zich geleidelijk uit naar lagere hoogten. Hij groeit daar langs bosranden, in ravijnbodems en pollengraslanden.
* ↑ (en) Polystichum vestitum (G.Forst.) C.Presl Royal Botanic Gardens, Kew
* ↑ (en) Polystichum vestitum New Zealand Plant Conservation Network
... · P. acrostichoides · P. aculeatum (Stijve naaldvaren) · P. braunii · P. drepanum · P. falcinellum · P. lonchitis (Lansvaren) · P. munitum (Zwaardvaren) · P. setiferum (Zachte naaldvaren) · P. webbianum · P. woronowii · P. vestitum · ...
# Siem van Leeuwen

Simeon (Siem) van Leeuwen is een Nederlands acteur, poppenspeler en stemartiest. Onder zijn eigen bedrijf IJswoestijn ontwerpt en maakt hij voorstellingen, poppen, rekwisieten en decors.
Hij is vooral bekend geworden met de rol van de pop Karbonkel in Ik Mik Loreland, Mats in Huisje, Boompje, Beestje en met buurman Mat (met de grijsgroene/rode trui) in Buurman en Buurman.
In 1993 kreeg hij de Puckprijs voor de bekroonde jeugdvoorstelling Familiepolis en in 2006 werd hij beloond met de Zilveren Krekel voor het decor van Knuffelbos.

## Werk
### Theater

onder andere:
* Familiepolis (IJswoestijn)
* Kleine Sophie & Lange Wapper (RO Theater)
* Hondje (RO Theater & Rieks Swarte)
* Abels Eiland (Onafhankelijk Toneel)
* Dominiek (Onafhankelijk Toneel)
* Panorama van de Eeuw
* Hollandse Revue (Rieks Swarte)
* Roadmaster (IJswoestijn)
* De Hongerende Weg (Huis a/d Amstel & Rieks Swarte)
* De Badkuip (De Brandstichting)
* Baas Ben (De Brandstichting)
* Die Zauberflote (OT & Nationale Reisopera)
* Tante Patent (Rieks Swarte '06-'10)
* Over de Rand (De Brandstichting)
* L'Enfant et les Sortilèges (Rieks Swarte & Limburgs Orkest)
* Mismuis (Kwatta)
* Hou van die hond (Kwatta)
* Dissus (decor Kwatta)
* IJzersterk (Beumer en Drost met Kees van der Vooren)

### Tv-series

onder andere
* 1985 - Een Kaart van Steen (VPRO)
* 1986 - Kindertheater (VPRO)
* 1989 - Lokaal Kabaal (NCRV)
* 1991 - 12 steden, 13 ongelukken (VARA)
* 1991 - Boter, kaas en Deltawerken (VPRO)
* 1992-1993 Butter, cheese and Deltaworks (VPRO)
* 1994 - Ik Mik Loreland (Teleac/NOT)
* 1997 - Kramerije (Teleac/NOT)
* 1997 - Rekenverhalen (Teleac/NOT)
* 1997 - Koppen dicht (TROS)
* 1998 - Zebra
* 2001 - Leven en Dood van Quidam Quidam (VPRO)
* 2003 - Leesdas Lettervos Boekentas (Teleac/NOT)

### Presentatie

* 1985 - Bij Nieuwegein Rechtsaf (De voorloper van Villa Achterwerk)
* 1986 - Snelbinder met Paul de Leeuw
* 1987 - De Paul de Leeuw 10 Over Half 5 Show
* 1988 - Zilveruitjes (VPRO)
* 1995 - Kladderadatsj; met Sander de Heer
* 1996 t/m 2000 - Huisje, Boompje, Beestje; (Teleac/NOT) met Marike Koek en Eric van Sauers

### Teken- en poppenfilms

onder andere
* 1985 t/m heden - Buurman en Buurman (de buurman met de rode trui en de gestreepte muts), samen met Kees Prins.
* 1998 - De Prachtigste Gedichten
* 1998 - Rekenverhalen
* 2001 - de Schatkast

### Films

* 1998 - De Trip van Teetje
* 2009 - De Indiaan

### Gastrollen

onder andere
* 1992 - Goede tijden, slechte tijden (2 afleveringen)
* 1992 - Bureau Kruislaan
* 1995 - Flodder
* 1996 - Een Prettig gesprek
* 2000 - Loenatik
# Vroege landschapsstijl

De vroege landschapsstijl is een Nederlandse landschapsstijl die vooral in de periode 1750-1815 werd toegepast binnen de landschapsarchitectuur in Nederland. In het verleden werd het vaak ook wel een Engelse landschapsstijl genoemd. Binnen de vroege landschapsstijl werd gemodelleerd naar een ideaal landschap volgens de schilderkunst en literatuur van destijds. Het wordt gekenmerkt door kleinschaligheid en beslotenheid.
Doordat het de eerste vorm van een Nederlandse landschapsstijl was, toont het de kenmerken van een overgangsstijl, met onder andere regelmatige kronkelende paden zonder einddoel. Een andere belangrijk kenmerk zijn zichtassen binnen de aanleg, dus niet naar de buitenwereld. Typerende landschapselementen zijn (hakhout)bossen, heuveltjes, solitaire bomen, boomgroepen en waterlopen. In de 18e-eeuwse vroege landschapsstijl werd voorts veel gebruikgemaakt van exotische gewassen en boomsoorten, wat moest zorgen voor extra kleur en schakeringen.
De vroege landschapsstijl wordt opgevolgd door de late landschapsstijl.

## Voorbeelden

De vroege landschapsstijl wordt in Nederland vertegenwoordigd door tuinarchitecten als Jan David Zocher sr., Philip Willem Schonck, Johann Georg Michael en Johan Philip Posth.
Voorbeelden van vroege landschapsstijl in Nederland zijn:
* Park van Windesheim, aangelegd in 1793-'96
* Tuin van de voormalige buitenplaats Het Klooster, Haarlem (1807)
* Tuin van Twickel, aangepast naar plannen van Jan David Zocher jr.
* Park met grand canal van het Nijenhuis, Heino
Een voorbeeld van een overgang van vroege naar late landschapsstijl:
* Het Klooster, Haarlem (1807)

### Bronnen

* Tromp, Heimerick (2012). De Nederlandse landschapsstijl in de achttiende eeuw. Sidestone Press. ISBN 978-90-8890-100-3.
* Oldenburger, Carla en Juliet. Groenprojecten van de Zochers in perspectief Landschapsarchitectuur in 19de-eeuws Nederland. Oldenburgers.nl.

### Referenties

* 1 2 Heimerick (2012), p.34
* ↑ Engelse tuin. Leestekens van het landschap.
* 1 2 Stijlperioden in de Nederlandse tuinarchitectuur. Groen Erfgoedzorg. Geraadpleegd op 20 april 2024.
* ↑ Oldenburger et al., p. 44
* 1 2 3 Ten Hove, Jan; Knuijt, Marieke; Kolman, Chris; Kooij, Ben; Olde Meierink, Ben; Stenvert, Ronald (1998). Monumenten in Nederland / Overijssel, pp.28-29.
* 1 2 Oldenburger, Carla (2011) Kunst van de Zochers Algemeen (slideshow), slide nr. 10
* ↑ Oldenburger et al., pp. 33-34
* ↑ Oldenburger, Carla en Juliet. Groenprojecten van de Zochers in perspectief Landschapsarchitectuur in 19de-eeuws Nederland. Oldenburgers.nl, p. 33-34.
# Mother Earth

Mother Earth kan verwijzen naar:
* Moeder Aarde
* Mother Earth (Within Temptation), een album van de Nederlandse band Within Temptation
* Mother Earth (single), de single van het gelijknamige album van Within Temptation
* Mother Earth (Neil Young), een nummer van Neil Young uit 1990
* Mother Earth (band), een Britse acid-jazz-band uit de jaren 90
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mother Earth en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Beaconsfield Golf Club

De Beaconsfield Golf Club (Frans: Club de Golf Beaconsfield) is een golfclub in Canada. De club werd opgericht in 1904 en bevindt zich in Pointe-Claire, Quebec. De club beschikt over een 18-holes golfbaan met een par van 72 en werd ontworpen door de golfbaanarchitect Stanley Thompson.

## Golftoernooien

* PGA Championship of Canada: 1913, 1924
* Canada Amateur Championship: 1920
* Canadees Open: 1946 & 1956
# Pinnacle Point Caves

De Pinnacle Point Caves zijn een reeks grotten gebruikt als rotswoning in het Pinnacle Point voorgebergte direct ten zuiden van Mosselbaai in de Zuid-Afrikaanse provincie West-Kaap. Opgravingen sinds het jaar 2000 in een reeks grotten bij Pinnacle Point, voor het eerst ontdekt in 1997 door de Zuid-Afrikaanse archeologen Jonathan Kaplan en Peter Nilssen, hebben bewoning door mensen uit het Middle Stone Age tijdperk tussen 170.000 en 40.000 jaar geleden onthuld. De focus van de opgravingen lag bij Grot 13B, waar een van de vroegste bewijzen voor de systematische exploitatie van mariene hulpbronnen (schelpdieren) en symbolisch gedrag is gedocumenteerd, en bij Pinnacle Point Cave 5-6 , waar een van de vroegste bewijzen voor de warmtebehandeling van rots om stenen werktuigen te maken is gedocumenteerd. De enige menselijke resten zijn teruggevonden in jongere afzettingen bij PP13B, die ongeveer 100.000 jaar oud zijn.

## Erfgoedbescherming

Pinnacle Point werd op 14 december 2012 door Heritage Western Cape uitgeroepen tot provinciaal erfgoed. Dit gaf de site bescherming onder de Zuid-Afrikaanse erfgoedwetgeving.
In 2015 diende de Zuid-Afrikaanse regering een voorstel in om de grotten toe te voegen aan de lijst van werelderfgoed. Deze erkenning volgde in 2024 toen de UNESCO Commissie voor het Werelderfgoed tijdens zijn 46e sessie de archeologische vindplaatsen bijschreef op de werelderfgoedlijst als "De opkomst van modern menselijk gedrag: de pleistocene bezettingsplaatsen van Zuid-Afrika".
* ↑ (en) The Emergence of Modern Human Behaviour: The Pleistocene Occupation Sites of South Africa, UNESCO World Heritage Convention, beschrijving is beschikbaar onder licentie CC-BY-SA IGO 3.0
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pinnacle Point op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Samarzee

De Samarzee is een binnenzee in de Filipijnen, die zich tussen Luzon en de eilandengroep Visayas bevindt. De zee wordt omgeven door Samar in het oosten, Leyte in het zuiden, Masbate in het westen en Luzon in het noorden. Via de San Bernardinostraat is hij verbonden met het westen van de Grote Oceaan en via de smalle San Juanicostraat met de Golf van Leyte. In het westen grenst de Samarzee aan de Visayanzee en via de Masbate Pass en Ticao Pass staat hij in verbinding met de Sibuyanzee. Het water heeft een oppervlakte van 198 vierkante kilometer.
Het grootste eiland dat in dit water gelegen is, is Biliran. Andere eilanden zijn, vanuit zuidwestelijke richting bekeken, onder meer Buad, Daram, Maripipi, Santo Niño, Almagro, Camandag, Tagapul-an, Capul, Dalupirit en de Naranjo-eilanden.
# Mount Bruno Country Club

De Mount Bruno Country Club is een countryclub in Canada.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1918 en bevindt zich in Saint-Bruno, Quebec. De club beschikt over een 18-holes-golfbaan, geopend in 1919, en werd ontworpen door golfbaanarchitect Willie Park jr. In 1924 renoveerde Stanley Thompson de golfbaan.

### Golftoernooien

Het eerste golftoernooi dat de club ontving was het Canadees Open, in 1922. Twee jaar later ontving de club voor de tweede keer het Canadees Open.
* Canadees Open: 1922 & 1924
# District Királyhágómellék

Het District Királyhágómellék (Roemeens: Episcopia Reformată de pe lângă Piatra Craiului) is naast het district Transsylvanië een van de twee districten van de Hongaars Gereformeerde Kerk in Roemenië (Hervormde Kerk in Roemenië). Het district is ontstaan in 1920 toen Transsylvanië en de landstreken Partium en Banaat overgingen van Hongarije naar Roemenië vanwege het verdrag van Trianon. Voorheen waren de kerken in het huidige district ondergebracht in het district Debrecen. De bisschopszetel is te vinden in Oradea.
Het kerkdistrict is de stichter van de Christelijke Universiteit van Partium in Oradea (Universitatea Creștină Partium/Pártiumi Kerestény Egyetem).

## Kerkprovincies

Het district is onderverdeeld in 9 kerkprovincies te weten: A Királyhágómelléki Református Egyházkerületnek kilenc egyházmegyéje van:
* Hervormde kerkprovincie van Nagybánya (Baia Mare)
* Hervormde kerkprovincie van Szatmár (Satu Mare)
* Hervormde kerkprovincie van Szilágysomlyó (Șimleu Silvaniei)
* Hervormde kerkprovincie van Zilah (Zalau)
* Hervormde kerkprovincie van Nagykároly (Carei)
* Hervormde kerkprovincie van Érmellék
* Hervormde kerkprovincie van Bihar (Bihor)
* Hervormde kerkprovincie van Arad
* Hervormde kerkprovincie van Temesvár (Timisoara)

## Lijst van bisschoppen

* István Sulyok (1921–1942)[3]
* Béla Csernák (1946–1947)[4]
* Aladár Arday (1948–1961)[5]
* Sándor Buthy (1962–1967)[6]
* László Papp (1967–1990)[7]
* László Tőkés (1990–2009)
* István Csűry (2009–heden)
# Sainte-Sabine (Canada)

Sainte-Sabine is een gehucht in de Municipalité régionale de comté des Etchemins uit Québec, Canada. Het is deel van de Chaudière-Appalaches regio en in 2009 waren er 384 inwoners. Het is genoemd naar de Santa Sabina, waar de kardinaal Louis-Nazaire Bégin vaak naartoe ging tijdens zijn theologie studies in Rome.
# Gascentrale

Bij een conventionele gasgestookte elektriciteitscentrale wordt aardgas verbrand in de stoomketel, met de vrijkomende warmte wordt het water verdampt en verder opgewarmd tot oververhitte stoom. In Nederland komen geen centrales voor die op de conventionele manier op aardgas gestookt worden, wel zijn er veel centrales met gasturbines al dan niet ingericht als STEG-centrales. Wel heeft een aantal kolencentrales de mogelijkheid om bij gebrek aan kolen op aardgas te worden gestookt.

## Werking stoomcircuit

Bij conventionele centrales, zoals de meeste kolen- en gasgestookte centrales, wordt water onder een hoge druk (ongeveer 180 bar) in de stoomketel aangevoerd en door middel van verbranding van fossiele brandstof verhit. Het water wordt in verschillende onderdelen van de stoomketel in verzadigde stoom omgezet, dat verder in de oververhitter tot een temperatuur van ongeveer 540 °C wordt omgezet in oververhitte stoom. Wanneer de stoom uit de stoomketel komt, wordt deze door de hogedruk-stoomturbine geleid, waar de druk en temperatuur flink afnemen. De energie-inhoud van de stoom wordt omgezet in mechanische rotatie-energie waarmee een generator aangedreven wordt. De stoom die uit de hogedrukstoomturbine komt wordt nogmaals door de stoomketel geleid om in de herverhitter nogmaals tot 540° te worden verhoogd om vervolgens in de midden- en lagedrukstoomturbines verder te expanderen en rotatie-energie te leveren. Wanneer de stoom volledig geëxpandeerd is, wordt deze door een condensor geleid. Hier wordt de stoom weer gecondenseerd tot water, zodat de voedingswaterpomp de druk weer kan opvoeren en het water weer de stoomketel in kan worden geleid. Voor koeling van de condensor wordt vaak gebruikgemaakt van koeltorens om het eventueel beschikbare koelwater minder te belasten. In de nieuwere centrales wordt ook wel gekozen voor het superkritische stoomproces, waarbij de stoomdruk boven de kritische druk van 221 bar komt te liggen, zo rond 265 bar. Daarnaast laten nieuwe materialen toe om met een nog hogere stoomtemperatuur van ca. 570 °C te werken. Hierdoor gaat het rendement met enige tienden van procenten omhoog.

## Werking brandstofcircuit

Bij een gascentrale wordt aardgas gestookt. Omdat aardgas wereldwijd verschilt van samenstelling en verbrandingswaarde worden de verschillende soorten gas gemengd zodat aan bepaalde standaarden kan worden voldaan, bijvoorbeeld Gronings gas of ZEBRA-gas. Op deze manier kan worden gegarandeerd dat altijd gas wordt gestookt met dezelfde stookwaarde. Het gas wordt via leidingen de stoomketel in getransporteerd en daar verbrand onder een overmaat aan lucht.
Alleen voor de centrales in Velsen wordt een mengsel van hoogovengas en aardgas (aardgas als regelbrandstof) verrijkt met cokesgas als brandstof gebruikt, terwijl in de centrale van Borssele naast aardgas ook fosforovengas wordt ingezet.
# Grauwe wilg

Grauwe wilg (Salix cinerea) is een soort uit het geslacht wilg (Salix).

## Determinatie

Qua groeivorm komt grauwe wilg doorgaans voor als struik; soms groeit zij uit tot boom. Gemiddeld bereikt ze een hoogte van 6 m. De jonge takken zijn grijsviltig behaard, evenals de knopschubben. De 2,5–6 cm lange bladeren zijn langwerpig of omgekeerd eirond. Het blad heeft een vlakke top, aan weerszijden met acht of meer nerven en een blauwgroene tot grijze onderkant. De nerven op de onderkant zijn grijsbehaard. De kleine steunblaadjes zijn half hart- tot niervormig, maar vallen soms af.
Grauwe wilg is tweehuizig en bloeit in maart met 3,5–5 cm lange katjes, die vaak een rode kleur hebben. Ze verschijnen voor het blad. Het zaad is behaard.

## Ondersoorten

Twee ondersoorten worden onderscheiden:
* Rossige wilg (Salix cinerea subsp. oleifera) heeft kort behaard blijvende takken, de bladeren zijn van boven glanzend en de onderkant is grijs behaard. Deze wordt ook wel als aparte soort beschouwd.
* Salix cinerea subsp. cinerea met lang behaard blijvende takken, de bladeren zijn van boven dof en de onderkant is dicht grijs behaard. Als de rossige wilg een soort is, is Salix cinerea ook een soort zonder meer.

## Ecologie

Grauwe wilg komt vooral voor op mesotrofe, moerassige plaatsen, zoals slootranden, moerasbos, schraalland en duinvalleien.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat grauwe wilg te boek als kensoort voor het verbond van wilgenbroekstruwelen (Salicion cinereae).

### Faunistisch belang

De rupsen van de grote weerschijnvlinder, bruine grijsbandspanner en klaverblaadje leven op grauwe wilg.

## Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied van grauwe wilg strekt zich uit over Eurazië.
# Marion Borras

Marion Borras (Pontcharra, 24 november 1997) is een Frans wielrenster die zowel op de baan als op de weg rijdt.

## Carrière

Bij de junioren won Borras op de weg in 2014 en 2015 de Chrono des Nations. In 2023 tekende ze bij de Franse wielerploeg Saint Michel-Mavic-Auber 93. Namens deze ploeg nam ze in datzelfde jaar deel aan Parijs-Roubaix waar ze vijfde werd.
Op de baan won ze haar eerste medaille in 2015 op het nationale kampioenschap. Ze werd tweede op het onderdeel achtervolging. In 2017, 2018 en 2019 won ze meerdere medailles op hetzelfde kampioenschap. Op internationaal niveau liet ze zich voor het eerst zien in 2019. Ze won zilver op de Europese kampioenschappen bij de beloften op het onderdeel ploegenachtervolging die ze samen reed met Clara Copponi, Valentine Fortin en Marie Le Net. In 2021 won ze haar eerste medailles op de Europese kampioenschappen bij de elite. In datzelfde jaar nam ze voor het eerst deel aan de Olympische Zomerspelen 2020 in Tokio. Samen met Victoire Berteau, Coralie Demay, Fortin en Le Net behaalde ze een zevende plaats bij de ploegenachtervolging. Bij de volgende Olympische Spelen in 2024 nam Borras eveneens deel aan de ploegenachtervolging. Deze reed ze met Copponi, Fortin en Le Net. De Franse dames werden vijfde op dit onderdeel. Bij de koppelkoers, die ze samen reed met Copponi, werd ze vijfde.

## Palmares
### Op de baan

| Jaar | FK | EK | WK | Overige |
| Beloften |||||
| 2019 | | 2 ploegenachtervolging | | |
| Elite |||||
| 2015 | 2 achtervolging | | | |
| 2016 | | | | |
| 2017 | 1 koppelkoers 2 achtervolging 2 omnium | | | |
| 2018 | 3 achtervolging 3 koppelkoers | | | |
| 2019 | 2 achtervolging 2 koppelkoers 3 puntenkoers | | | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | 2 achtervolging 3 koppelkoers | | Driedaagse van Aigle: 1 achtervolging 1 koppelkoers 1 omnium 3 puntenkoers Olympische Spelen: 7e ploegenachtervolging |
| 2022 | | 2 koppelkoers 3 ploegenachtervolging | 3 ploegenachtervolging | Driedaagse van Aigle: 1 achtervolging 1 koppelkoers 2 scratch |
| 2023 | 1 omnium 2 achtervolging | | 3 ploegenachtervolging | Driedaagse van Aigle: 1 achtervolging 1 scratch 2 koppelkoers |
| 2024 | 1 achtervolging 2 koppelkoers | 1 koppelkoers | 2 koppelkoers | Olympische Spelen: 5e koppelkoers 5e ploegenachtervolging |
| 2025 | 1 achtervolging 1 koppelkoers 1 puntenkoers 2 1km tijdrit | 2 puntenkoers 3 koppelkoers | | |

### Op de weg
#### 2014

    Chrono des Nations, junioren

#### 2015

    Chrono des Nations, junioren

#### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Parijs-Roubaix |
| 2023 | 5e |

## Ploegen

* 2023 – Saint Michel-Mavic-Auber 93
* 2024 – Saint Michel-Mavic-Auber 93
* 2025 – Cofidis
* ↑ (en) Mitchell, Mathew, Marion Borras re-signs with St Michel-Mavic-Auber93 • ProCyclingUK.com. ProCyclingUK.com (6 oktober 2023). Geraadpleegd op 13 augustus 2024.
* (en) Profiel van Marion Borras op ProCyclingStats
* Profiel van Marion Borras op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Marion Borras op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Marion Borras op olympedia.org
* Profiel van Marion Borras op De wielersite
# Płońsk (district)

Płońsk (powiat płoński) is een Pools district (powiat) in de Poolse provincie Mazovië. Het district heeft een totale oppervlakte van 1383,67 km$^2$ en telde 88.583 inwoners in 2014.
Stadsdistricten: Ostrołęka · Płock · Radom · Siedlce · Warschau (Warszawa) Districten: Białobrzegi · Ciechanów · Garwolin · Gostynin · Grodzisk Mazowiecki · Grójec · Kozienice · Legionowo · Lipsko · Łosice · Maków Mazowiecki · Mińsk Mazowiecki · Mława · Nowy Dwór Mazowiecki · Ostrołęka · Ostrów Mazowiecka · Otwock · Piaseczno · Płock · Płońsk · Pruszków · Przasnysz · Przysucha · Pułtusk · Radom · Siedlce · Sierpc · Sochaczew · Sokołów Podlaski · Szydłowiec · Warschau-West · Węgrów · Wołomin · Wyszków · Zwoleń · Żuromin · Żyrardów
# Frank Geleyn

Frank Geleyn (Handzame, 17 maart 1960 – Roeselare, 7 januari 2023) was een Vlaamse auteur van kinder- en jeugdboeken.

## Levensloop

Geleyn debuteerde in 2003 met Ik zwijg, een jeugdroman over pesten. Dit boek werd meteen opgemerkt en kreeg drie herdrukken. Geleyn heeft een twintigtal boeken op zijn naam staan, telkens uitgegeven bij De Eenhoorn. Geleyns jeugdboeken zijn realistisch en gevoelig, terwijl in zijn kinderboeken fantasie en humor een grote rol spelen. Hij sleepte verschillende nominaties in de wacht o.a. voor de Boekenleeuw, de Jonge Jury in Nederland, de Kinder- en jeugdjury in Vlaanderen. Sommige van zijn boeken werden vertaald.
Geleyn woonde in Torhout met zijn echtgenote, met wie hij twee zoons kreeg. Hij overleed op 62-jarige leeftijd aan de gevolgen van neuro-endrocriene tumoren (NET), een betrekkelijk zeldzame vorm van kanker waarover hij in 2022 zijn laatste boek Het Net schreef.
# Tour de Beauce

De Tour de Beauce is een meerdaagse wielerwedstrijd die wordt georganiseerd in de regio Beauce in Canada. De koers maakt deel uit van de UCI America Tour als categorie 2.2-wedstrijd. De wedstrijd werd tussen 2020 en 2022 niet verreden, in verband met de coronapandemie.

## Lijst van winnaars
### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 10 | Canada |
| 9 | Verenigde Staten |
| 6 | Australië |
| 2 | Letland, Nieuw-Zeeland, Spanje |
| 1 | Frankrijk, Moldavië, Oekraïne, Polen, Tsjechië |