OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hillbilly

Hillbilly is een pejoratieve term waarmee in de Verenigde Staten armere en lager opgeleide personen uit het Appalachengebied werden aangeduid. Later verspreidde de term zich naar een meer algemene aanduiding van arme laag opgeleide personen uit heuvelachtige plattelandsgebieden. Er is een muziekstroming naar deze term vernoemd, de hillbilly-muziek. In deze context is "hillbilly" eerder een geuzennaam.
Verwante aanduidingen zijn onder andere redneck, cracker en white trash.

## Oorsprong

De oorsprong van de term is onduidelijk. Een theorie gaat ervan uit dat de term zijn oorsprong vindt in de Slag aan de Boyne in 1690. Hier werden de protestanten uit Ulster die de zijde van koning Willem ("King Billy") hadden gekozen, aangeduid als Billy-boys door hun katholieke tegenstanders. Deze term zou later naar de Verenigde Staten zijn meeverhuisd. In de Appalachen vestigden zich voornamelijk protestantse Schotse en Duitse immigranten die eveneens als Billy's werden aangeduid. Nu waren het dus "hillbilly's", Billy's uit de heuvels. Een andere theorie gaat ervan uit dat de term afkomstig is van de aldaar onder Duitse immigranten veel voorkomende voornaam Wilhelm (Wilhelm → Will → Willy → Billy).

## Stereotypering

De term is vanwege de sterke stereotypering pejoratief. De volgende beweringen doen de ronde over hillbilly's in de Verenigde Staten:
* Een hillbilly is een laagopgeleide blanke die plat praat en op het platteland of in een klein dorp woont;
* Hillbilly's drinken veel moonshine, zelfgestookte sterkedrank;
* Ze wonen in een krakkemikkig houten huis of in een trailer ("trailerpark trash");
* Ze zijn analfabeet en laagopgeleid;
* Hillbilly's zijn arm. Meestal zijn ze boer van beroep;
* Ze kleden zich als volgt: blauwe boerenoverall, blokjesbloes, en soms een strohoed. Nette kleding hebben ze niet en als ze die wel hebben, dragen ze die nooit;
* Ze trouwen met hun familie, waardoor hun kinderen aangeboren ziektes hebben.
# Glaucostegus

Glaucostegus is een geslacht van kraakbeenvissen uit de familie van de Glaucostegidae.

## Soorten

* Glaucostegus cemiculus (Geoffroy Saint-Hilaire, 1817)
* Glaucostegus granulatus (Cuvier, 1829)
* Glaucostegus halavi (Fabricius, 1775)
* Glaucostegus microphthalmus (Teng, 1959)
* Glaucostegus obtusus (Müller & Henle, 1841)
* Glaucostegus petiti (Chabanaud, 1929)
* Glaucostegus spinosus (Günther, 1870)
* Glaucostegus thouin (Lacépède, 1798)
* Glaucostegus typus (Bennett, 1830)
* Glaucostegus younholeei Habib & Islam, 2021
# A4 (Polen)

De A4 of Autostrada 4 is een autosnelweg in Polen, die vanaf de grens met Duitsland naar de grens met Oekraïne loopt. Zo vormt de weg de belangrijkste oost-westverbinding van Zuid-Polen. De lengte van de route bedraagt 672,75 km.

## Stukje geschiedenis

Een gedeelte van de weg, de 100 km voor Wrocław, is al voor de Tweede Wereldoorlog aangelegd als Duitse Autobahn Berlijn-Beuthen (het tegenwoordige Bytom). Dit is gebeurd met betonplaten. De weg is na de Tweede Wereldoorlog tot de omwenteling in 1990 niet of nauwelijks onderhouden. Het is niet voor te stellen hoe de weg er toen bij lag. Het leverde dit gedeelte van de A4 de bijnaam 'Langste trap van Europa' op. Eind jaren 90 is men begonnen met een grote reconstructie van 'de langste trap', rond 2005 zijn deze werkzaamheden voltooid. Vandaag de dag is dit gedeelte herkenbaar aan de ontbrekende vluchtstroken, om jarenlange onteigeningsprocedures te vermijden heeft men ervoor gekozen om de vluchtstroken in een later stadium aan te leggen. Tot dusver zijn deze vluchtstroken niet aangelegd (dec. 2024). Het Duitse gedeelte van deze oude verbinding is de A15.

## Tolheffing

Polen kent net als veel andere Europese landen een tolsysteem. Er zijn twee tolcategorieën waartussen onderscheid wordt gemaakt wat betreft het voertuig:
* Lichte voertuigen (<3500 kg)
* Zware voertuigen (>3500 kg)
De tol voor lichte voertuigen (waaronder personenauto's) op de A4 is afgenomen. Sinds 1 juli 2023 is namelijk tol op het traject Wrocław - Sośnica komen te vervallen. Secties waar voor lichte voertuigen nog wel tol word geheven:
* A4 Katowice - Krakau
Naast deze sectie zijn er nog twee andere tolsecties in Polen voor lichte voertuigen.
Zware voertuigen (denk aan vrachtauto's) moeten op meerdere snelwegen tol betalen. Behalve lichte voertuigen moeten zware voertuigen ook op sommige nationale wegen betalen. Bestuurders van deze categorie voertuigen kunnen voor een tolwegenkaartje terecht op de website: etoll.gov.pl.
* ↑ Tolwegen & tolvignetten in Polen | ANWB. www.anwb.nl. Geraadpleegd op 30 december 2024.
A1 · A2 · A4 · A6 · A8 · A18 · A50
S1 · S2 · S3 · S5 · S6 · S7 · S8 · S10 · S11 · S12 · S14 · S16 · S17 · S19 · S22 · S50 · S51 · S52 · S61 · S74 · S79 · S86
# Slakkenkloofjeszwam

De slakkenkloofjeszwam (Ascodichaena rugosa) is een schimmel behoren tot de familie Ascodichaenaceae. Hij komt voor in loofbossen op levende beuken en eiken.

## Naamgeving

De soort werd door Carl Linnaeus in 1753 als Lichen rugosum opgenomen in Species plantarum. Heinz Butin heeft het in 1977 overgedragen aan het nieuw omschreven geslacht Ascodichaena, waarin het de typesoort is.

## Determinatie

De slakkenkloofjeszwam wordt gekenmerkt door zwarte vlekken of strepen op de schors van de gewone beuk. De zwarte pycnidiën (aseksuele vruchtlichamen) zijn koffieboonvormig als ze jong zijn, zwart en 300–450 × 300 μm groot. In deze conidia worden de pycnosporen gevormd, die ovaal, kleurloos en 18–24 × 13–16 μm groot zijn.

## Ecologie

De slakkenkloofjeszwam groeit meestal op het onderste deel van de stam van beuken van verschillende leeftijden. De pycnosporen komen vooral bij vochtig weer vrij en worden door slakken op de boomschors verspreid, wat een belangrijke bijdrage levert aan de verspreiding van de schimmel. Het wordt ook gevonden op verschillende eikensoorten (Quercus) waar het seksuele vruchtlichamen vormt (perfect stadium), terwijl het op beuken bijna uitsluitend voorkomt in de anamorfe vorm. De hyfen groeien in de bast van de boom, waar ze haustoria vormen voor de opname van voedingsstoffen. De boom reageert op de schimmelaanval met een verhoogde bastgroei, wat leidt tot een broze schors. De veroorzaakte schade wordt echter geclassificeerd als gering; Tegenmaatregelen worden niet aanbevolen.

## Verspreiding

De slakkenkloofjeszwam is bekend uit Europa en Noord-Amerika. In Nederland komt hij zeldzaam voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Lasaulec

Team Lasaulec is een Nederlandse marathonschaatsploeg en stond onder leiding van wijlen Ynco de Vries. Het team werd gesponsord door de technische groothandel Lasaulec in materialen, onderdelen en gereedschappen voor de industrie. Het team komt voort uit Uwgereedschap.nl.
Op 9 februari 2016 liet de ploeg weten te zullen gaan uitbreiden naar drie ploegen door onder meer de overname van CRV-Interfarms. De mannenploeg zal bestaan uit Sjoerd den Hertog uit Groningen, Jordi Harink uit Rouveen, Robin Snoek uit Abcoude, Jan Korenberg uit Kamperveen en Pim Cazemier.
In de seizoenen 2018-2019 bestond het team uit louter damesschaatssters. In 2020 is de sponsoring gestopt.

## Seizoen 2017-2018

De volgende schaatssters maken deel uit van dit team:
* Roza Blokker
* Francesca Lollobrigida
* Floortje Mackaij
* Marleen Molenaar
* Corine Stikwerda
* Ria Westenbroek

## Externe link

* Lasaulec
* ↑ Lasaulec met drie teams in marathon schaatsen.nl, 9 februari 2016
* ↑ Lollobrigida verkast naar Team Lasaulec schaatsen.nl, 1 mei 2017. Gearchiveerd op 8 september 2023.
# IJsbrand Kok

IJsbrand Kok (Amsterdam, 1 april 1911 - aldaar, 22 april 1980) was een Nederlandse restauratiearchitect uit Amsterdam.

## Levensloop

Kok was een zoon van Agnes Maria Christina en Buttinger en architect Abel Antoon Kok. Hijzelf was getrouwd met Petronella Barendina Maste. Zij kregen vier kinderen.
Vader en (vooral) zoon werden voornamelijk bekend vanwege restauratiewerk. Evenals zijn jongere broer Theodorus kreeg hij zijn opleiding aan de Amsterdamse Industrieschool, afdeling Bouwkunde. In 1948 bouwde Kok een huis voor zichzelf aan de Julianalaan 6 in Baarn. Tot 1962 werkte hij in Amsterdam op het adres Herengracht 38. Daarna nam hij het architectenbureau van zijn vader over, dat was gevestigd aan de Lijnbaansgracht 245.
Met zijn overlijden in 1980 kwam volgens het archief van het NAI een einde aan Architectenbureau A.A. Kok. Andere bronnen suggereren echter dat het bureau doorgezet werd door zijn zoon Theodorus Kok (1944-2021) die al enkele jaren samen werkte met zijn vader.
Kok woonde vanaf 1968 in een historisch hoekhuis aan Amstel 284 in Amsterdam, dat onder zijn bewind gerestaureerd was.

## Restauratiewerken (selectie)

* 1945: Grafmonument kindergraf, Heemstede
* 1949-1950: Admiraliteitslijnbaan, Amsterdam
* 1953: Nieuwmarkt 20-22, Amsterdam
* 1954: Het Regthuis, Uitgeest
* 1957: Keizersgracht 319, Amsterdam
* 1958-1960: Rijper Museum, De Rijp
* 1959: Zandhoek 13 - Zandhoek, Amsterdam
* 1962-1963: Ruiterstraat 18, Zaltbommel
* 1963: Korsjespoortsteeg 24, Amsterdam
* 1963-1965: Stadhuis, Montfoort
* 1964: Kerkstraat 192-198, Amsterdam
* 1965-1967: Slotkapel, Egmond aan de Hoef
* 1968: Amstel 284, Amsterdam
* 1970: Foreestenhuis, Hoorn
* 1975: Pintohuis, Amsterdam
* 1976/1977: Utrechtsedwarsstraat 4 in opdracht van Jos Brink en Frank Sanders
* 1978: Agnietenhof - Oude Wand 23 & 23a, Rijkenhage 32 en 32a, Zutphen
* 1978: Barlheze 23 en 25, Zutphen
* 1978: Egelantiersgracht, Amsterdam
* 1978: Raadhuis, Winterswijk. Restauratie van het werk van zijn vader, gebouwd in 1938
* 1979 restauratie Oosterkerk te Hoorn ijsbrand Kok en Theodorus Kok.
Datum onbekend:
* Boekelo 39, Bennekom
* Kerkstraat 2, Blokzijl
* Weverij De Ploeg - Ir. Lelylaan 6, Heemstede
* boerderij De Eenhoorn, Middenbeemster
* Kerk van Oosthuizen, Oosthuizen
* Kalkmarkt 12, Amsterdam
* Kalkmarkt 13, Amsterdam
* O.Z. Achterburgwal 16, Amsterdam
* Prinsengracht 472, Amsterdam
* Egelantiersgracht 51, Amsterdam
* Egelantiersgracht 53, Amsterdam
* Zandhoek 14, Amsterdam
# Pissotte

Pissotte is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 1101 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Fontenay-le-Comte.

## Geografie

De oppervlakte van Pissotte bedraagt 12,0 km², de bevolkingsdichtheid is 91,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Pissotte met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Harriet Krijgh

Harriet Krijgh (1991) is een Nederlandse celliste. Krijgh bespeelt een cello uit het jaar 1690 gebouwd door Hendrik Jacobs te Amsterdam, aan haar uitgeleend door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.

## Levensloop

Haar eerste cellolessen kreeg zij op vijfjarige leeftijd van Johannes Eisenmeier. In 2000 werd zij toegelaten tot de Jong Talent-klas van Lenian Benjamins aan het Utrechts Conservatorium, waar zij ook les kreeg van Jeroen den Herder en Elias Arizcuren. Krijgh woont sinds 2004 in Wenen. Hier vervolgde zij haar studie bij Lilia Schulz-Bayrova en Jontscho Bayrovaan aan het Konservatorium Wien Privatuniversität.
Naast haar studie kreeg Krijgh privélessen en masterclasses van Stephen Isserlis, Dmitri Ferschtman, Clemens Hagen en Frans Helmerson.
Krijgh maakte van september 2019 tot mei 2021 deel uit van het Artemis Quartet.

### Optredens

Naast regelmatige concerten en solorecitals in Wenen speelt Krijgh vaak in kamermuziekfestivals, zoals het Haydn Festival Eisenstadt, Diabelli Summer, St.Gallen, Trigonale en Hagen Open. Ze was twee seizoenen artistiek leider van het Internationaal Kamermuziek Festival Utrecht. In Nederland gaf zij recitals in het Concertgebouw Amsterdam, "de Doelen" Rotterdam en Muziekcentrum Vredenburg te Utrecht. In 2011 maakte Krijgh een concertreis door Azië. In Korea speelde zij een aantal recitals en in Vietnam het Triple Concert en de Roccoco-variaties. In 2012 debuteerde Krijgh in het Konzerthaus Wien met de Haydn-C- en D-concerten.

## Prijzen

* In 2008 werd Krijgh eersteprijswinnaar en winnaar van de Laureatenprijs van het Prinses Christina Concours.
* Zij won de eerste prijs tijdens de landelijke finale van het Prima la Musica Concours in Oostenrijk en de eerste prijs in haar leeftijdscategorie en de speciale Nicole Janigro Award tijdens het Antonio Janigro Cello Concours in Kroatië.
* In 2010 won Krijgh de eerste prijs in de Fidelio Competition in Wenen. In 2012 won ze het Nationaal Celloconcours tijdens de Amsterdamse Cello Biënnale.

## Discografie

Haar eerste albums verschenen bij het label Capriccio. Sinds april 2018 heeft zij een exclusief contract bij Deutsche Grammophon.
* The French album (2012)
* Haydn – Cello Concertos (2012)
* Brahms: The Cello Sonatas (2013)
* Elegy (2014)
* Rachmaninov (2015)
* Vivaldi (2019)
* Silent Dreams (2021)
* Dvorak & Elgar: Cello Concertos (2024)

## Externe link

* Eigen website
* www.harrietkrijgh.com
* Programma Vredenburg Leeuwenbergh van vrijdag 13 november 2009.
* ↑ Celliste Harriet Krijgh: ‘Ik wil niet alleen een mooie melodie spelen, maar de kern raken’. NRC, 4 oktober 2021. Gearchiveerd op 10 oktober 2022.
* Bibliothèque nationale de France: cb16675470z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1046027069
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9926 2096
* Library of Congress Control Number: no2012156091
* MusicBrainz: 69d1c88c-5be5-4669-9bfc-6ae56d886247
* Système universitaire de documentation: 243823495
* Virtual International Authority File: 292587685
* WorldCat (via VIAF): 292587685
# Dipturus

Dipturus is een geslacht van kraakbeenvissen uit de familie van de Rajidae en telt 42 soorten.

## Soorten

* Dipturus acrobelus Last, W. T. White & Pogonoski, 2008
* Dipturus amphispinus Last & Alava, 2013
* Dipturus apricus Last, W. T. White & Pogonoski, 2008
* Dipturus argentinensis Díaz de Astarloa, Mabragaña, Hanner & Figueroa, 2008
* Dipturus batis (Linnaeus, 1758)
* Dipturus bullisi (Bigelow & Schroeder, 1962)
* Dipturus campbelli (J. H. Wallace, 1967)
* Dipturus canutus Last, 2008
* Dipturus chinensis Basilewsky, 1855
* Dipturus crosnieri (Séret, 1989)
* Dipturus diehli Soto & Mincarone, 2001
* Dipturus doutrei (Cadenat, 1960)
* Dipturus ecuadoriensis (Beebe & Tee-Van, 1941)
* Dipturus flavirostris (Philippi, 1892)
* Dipturus garricki (Bigelow & Schroeder, 1958)
* Dipturus gigas (Ishiyama, 1958)
* Dipturus grahamorum Last, 2008
* Dipturus gudgeri (Whitley, 1940)
* Dipturus innominatus (Jack Garrick & Paul, 1974)
* Dipturus intermedius (Parnell, 1837)
* Dipturus johannisdavisi (Alcock, 1899)
* Dipturus kwangtungensis (Y. T. Chu, 1960)
* Dipturus laevis (Mitchill, 1818)
* Dipturus lamillai (Concha, Caira, Ebert & Pompert, 2019)
* Dipturus lanceorostratus (J. H. Wallace, 1967)
* Dipturus leptocauda (G. Krefft & Stehmann, 1975)
* Dipturus macrocauda (Ishiyama, 1955)
* Dipturus melanospilus Last, W. T. White & Pogonoski, 2008
* Dipturus mennii U. L. Gomes & Paragó, 2001
* Dipturus nidarosiensis (Storm, 1881)
* Dipturus olseni (Bigelow & Schroeder, 1951)
* Dipturus oregoni (Bigelow & Schroeder, 1958)
* Dipturus oxyrinchus (Linnaeus, 1758)
* Dipturus pullopunctatus (J. L. B. Smith, 1964)
* Dipturus queenslandicus Last, W. T. White & Pogonoski, 2008
* Dipturus springeri (J. H. Wallace, 1967)
* Dipturus stenorhynchus (J. H. Wallace, 1967)
* Dipturus teevani (Bigelow & Schroeder, 1951)
* Dipturus tengu (D. S. Jordan & Fowler, 1903)
* Dipturus trachyderma (G. Krefft & Stehmann, 1975)
* Dipturus wengi Séret & Last, 2008
* Dipturus wuhanlingi Jeong & Nakabo, 2008
* (en) Dipturus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. oct. 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# PBH

PBH kan verwijzen naar:
* PBH (motorfiets), een merk van motorfietsen
* Progressieve Beweging Herentals, een voormalige lokale politieke partij te Herentals
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van PBH en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Venezolaanse rog

De Venezolaanse rog (Rostroraja cervigoni) is een vissensoort uit de familie van de Rajidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Bigelow & Schroeder.
* ↑ (en) Venezolaanse rog op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rostroraja cervigoni. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# De jacht op Meral Ö.

De jacht op Meral Ö. is een Nederlandse dramafilm uit 2024, geregisseerd en mede geschreven door Stijn Bouma. De hoofdrollen worden vertolkt door Dilan Yurdakul, Gijs Naber, Raymond Thiry en Olga Zuiderhoek.

## Verhaal

De Turks-Nederlandse Meral Özturk is wanhopig als de belastingdienst onterecht een enorm bedrag aan kinderopvangtoeslag terugvordert. Wanneer ze ontdekt dat er een sociaal rechercheur in haar leven probeert te infiltreren, maakt Meral radicale keuzes om haar dochters te beschermen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Dilan Yurdakul | Meral Özturk |
| Gijs Naber | Ron |
| Raymond Thiry | Derk Pont |
| Olga Zuiderhoek | mevrouw Terpstra |
| Hannah van Lunteren | Lisa |
| Sanne den Hartogh | Walter |
| Seno Sever | Mehmet |

## Productie

Filmmaker Stijn Bouma behandelde in de documentaires Alleen tegen de staat (2021) en Sheila versus de staat (2023) al het onderwerp van de toeslagenaffaire in Nederland. De rest van zijn researchmateriaal gebruikte hij om een eerste fictiefilm te maken. De filmopnames gingen van start in het najaar 2023.

## Release en ontvangst

De jacht op Meral Ö. ging op 2 september 2024 in première. Tijdens het Nederlands Film Festival werd de film genomineerd voor twee Gouden Kalf-filmprijzen, waaronder die voor beste speelfilm.

## Externe link

* (en) De jacht op Meral Ö. in de Internet Movie Database
* ↑ De jacht op Meral Ö., Cineuropa, geraadpleegd op 11 september 2024
* 1 2 De Jacht op Meral Ö., De Balie, 2 september 2024, geraadpleegd op 10 september 2024
* ↑ De Jacht op Meral Ö. (2024), Stijn Bouma, geraadpleegd op 11 september 2024
* ↑ Bijzondere film is 'hardcore' kanshebber tijdens Gouden Kalveren Gala, Filmtotaal, 23 september 2024, geraadpleegd op 24 september 2024
# Lebensboschgroeve

De Lebensboschgroeve, ook wel aangeduid met Steinberg II, is een Limburgse mergelgroeve in de Nederlandse gemeente Eijsden-Margraten. De ondergrondse groeve ligt ten noordoosten van Rijckholt ten zuiden van de Scheggelder Grub in het Savelsbos. De groeve ligt aan de westelijke rand van het Plateau van Margraten in de overgang naar het Maasdal. Ter plaatse duikt het plateau een aantal meter steil naar beneden.
Vrijwel naast de groeve ligt ten zuidoosten ervan de Neven Lebensboschgroeve. Op ongeveer 450 meter naar het noordwesten ligt de Groeve de Groete Erd, ongeveer 600 meter naar het noordwesten liggen de Savelsberggroeve en Grindgroeve Savelsbos, op ongeveer 500 meter naar het noordoosten ligt de Groeve Scheggeldergrub II en op ongeveer 250 meter naar het zuidwesten ligt de Steinberggroeve.

## Geschiedenis

De groeve werd door blokbrekers ontgonnen voor de winning van kalksteenblokken.
Sinds 1953 is het Savelsbos inclusief het gebied van deze groeve in beheer van Staatsbosbeheer.

## Groeve

De groeve is niet afgesloten.
* ↑ De Limburgse mergelgroeven
* ↑ Topografische hoogtekaart. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.
* ↑ De ondergrondse kalksteengroeven in Zuid-Limburg
* ↑ Inventarisatie ingangen onderaardse kalksteengroeven NL, 2002-2004, Joep Orbons, Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven
* ↑ Schone Grub. Gearchiveerd op 6 april 2023. Geraadpleegd op 10 augustus 2019.
# Rock 'n Ball

Rock 'n Ball ook wel (ファミリーピンボール; Family Pinball) is een videospel voor het platform Nintendo Entertainment System. Het spel werd uitgebracht in 1990. Het spel is een flipperkast die met bovenaanzicht wordt getoond.

## Modi

Het spel kent verschillende modi:
* Regular (klassiek)
* Nineball
* Battle flipper
* Sport pinball

## Ontvangst

Het spel kreeg in 1998 van All Game Guide een score van 70%.
# Cyrtopogon quadripunctatus

Cyrtopogon quadripunctatus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Hermann Loew. Vanwege hun roofzuchtige gewoonte om zich te voeden met andere insecten en hun vraatzuchtige eetlust, dragen ze bij aan het behoud van het natuurlijke evenwicht tussen insectenpopulaties.
Parasitaire wespen en vliegen worden in zekere mate door hen gegeten, maar een groot deel van hun prooi bestaat uit insecten die zich voeden met planten.
* ↑ Geller-Grimm, F. (2011) Information on robber flies (Geraadpleegd 23 januari 2013).
* 1 2 Asilidae Homepage: Information. www.geller-grimm.de. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
# Gary Brooke

De inhoud van deze pagina dient te voldoen aan de criteria voor directe verwijdering.
Indien de inhoud van deze pagina hieraan niet voldoet, gelieve deze dan op reguliere wijze te nomineren en op de beoordelingslijst te plaatsen. Zie deze pagina voor meer informatie.
# Rarotongamonarch

De rarotongamonarch (Pomarea dimidiata) is een zangvogel uit de familie Monarchidae (monarchen).

## Kenmerken

De vogel is gemiddeld 14 cm, leigrijs van boven en wit tot lichtgrijs van onder. Het is de kleinste zangvogel de op dat eiland voorkomt. Hij kan hoogstens verward worden met de rarotongapurperspreeuw, maar die is veel groter en bijna egaal donkergrijs. Onvolwassen vogels zijn in hun eerste jaar helemaal oranje gekleurd, in het tweede jaar wordt de snavel bijna zwart en in het derde jaar verdwijnt het oranje geleidelijk.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Rarotonga en geïntroduceerd op Atiu in het zuidoosten van de Cookeilanden. Het leefgebied is vochtig, natuurlijk bos dat beschut in dalletjes ligt tegen de overheersende passaatwind.

## Status

De rarotongamonarch heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op ongeveer 500 individuen. De populatie had in 2005 sterk te lijden door tropische cyclonen, waardoor de populatie sterk in aantal afnam. Sinds 2007 neemt de populatie weer toe dankzij beschermingsmaatregelen zoals het uitroeien van exotische predatoren en het uitzetten van 30 vogels op het eiland Atiu. Maar door deze afhankelijkheid van actieve bescherming, staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Rarotongamonarch op de IUCN Red List of Threatened Species.