OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Adelheid Morath

Adelheid Morath (Freiburg im Breisgau, 2 augustus 1984) is een Duits mountainbikester, die haar vaderland tweemaal vertegenwoordigde bij de Olympische Spelen: in 2008 (Peking) en 2012 (Londen).

## Erelijst
### Mountainbike
#### 2005

* 3 Duitse kampioenschappen mountainbike (marathon)

#### 2006

* 3 Duitse kampioenschappen mountainbike (marathon)

#### 2007

* 2 Duitse kampioenschappen mountainbike (marathon)

#### 2008

* 18e Olympische Spelen (cross country)
* 2 Duitse kampioenschappen mountainbike (marathon)
* 3 Duitse kampioenschappen mountainbike (cross country)

#### 2009

* Duitse kampioenschappen mountainbike (marathon)
* 2 Duitse kampioenschappen mountainbike (cross country)

#### 2011

* 3 Duitse kampioenschappen mountainbike (cross country)

#### 2012

* 2e in Amathous-Agios Tychon (cross country)
* 2e in Langenlois/Zöbing (cross country)
* 2 Duitse kampioenschappen mountainbike (cross country)
* 16e Olympische Spelen (cross country)

## Externe link

* (en) Profiel van Adelheid Morath op MTB Data
* dewielersite
* (en) Profiel van Adelheid Morath op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Gemeinsame Normdatei: 117045366X
* Virtual International Authority File: 63154137628015370005
* WorldCat (via VIAF): 63154137628015370005
# Horrorclown

Een horrorclown (beter bekend als killerclown) is iemand die in een clownspak rondloopt met de bedoeling anderen de stuipen op het lijf te jagen. Het is een subtype van de traditionele clown waarbij het concept vergezeld gaat van zwarte humor en horror. Er wordt ingespeeld op elementen van clowns die als angstaanjagend kunnen worden ervaren: onvoorspelbaar gedrag, starre gelaatsuitdrukking, een bleekheid die aan de dood doet denken. Ook wordt een clownspak met schmink of masker als effectieve vermomming gezien waardoor iemand met kwade bedoelingen onherkenbaar in de buurt van kinderen kan komen.
Boosaardige clowns werden al in 19e-eeuwse literatuur beschreven (o.a. Hop-Frog van Edgar Allen Poe, La femme de Tabarin van Catulle Mendès en in Ruggero Leoncavallo's Pagliacci. Een bekendere horrorclown was The Joker uit Batman van DC Comics, die in 1940 zijn intrede deed. Ook in Suske en Wiskeverhalen komen boosaardige potsenmakers voor; de nar Barloef uit Het Drijvende Dorp, en de Joker uit De Kaartendans. In de Final Fantasyreeks kwamen ook horrorclowns voor; de hofnarren Zorn en Thorn uit Final Fantasy IX, en de psychopaat Kefka Palazzo uit Final Fantasy VI. Een andere bekende horrorclown is de Violator uit Spawn van Image Comics, die in 1992 voor het eerst verscheen.
Een belangrijke inspiratie van het verschijnsel is een miniserie uit 1990, waarin kinderen geterroriseerd worden door de clown Pennywise uit de horrorfilm It. Die film is gebaseerd op het boek uit 1986 van Stephen King. De clown Pennywise was door Stephen King gebaseerd op de seriemoordenaar John Wayne Gacy die optrad op kinderfeestjes als Pogo de Clown. Hoewel hij nooit zijn clownsvermomming had gebruikt om de moorden te faciliteren werd de link wel gelegd en kreeg hij de bijnaam ´Killer Clown´.
Een remake van de gelijknamige film was in 2017 te zien in de bioscoop. Verschillende grappenmakers werden opgepakt en groepen mensen gingen op zoek naar clowns. Er zijn veel ongelukken mee gebeurd, vaak met geweld. De toen 14-jarige Luc sloeg een horrorclown neer in Delft. Horrorclowns zijn vooral een bekend verschijnsel in de Verenigde Staten. Ze krijgen soms een boete. Een bekende horrorclip is Thriller. Ook the smile of Smiley wordt vaak gezien als een van de horrorclowns.
* ↑ Smith, Reinder, Deze Dag in de geschiedenis: De mysterieuze clownsaffaire van Oude Pekela.
* ↑ Veel preferentiële kindermisbruikers zorgen inderdaad dat ze beroepshalve of in het kader van vrije tijdsactiviteiten veel met kinderen in contact komen. Ze kunnen actief zijn als voetbaltrainer, leraar, hopman, of inderdaad als clown.
* ↑ www.rtlboulevard.nl. Gearchiveerd op 30 januari 2018.
* ↑ www.humo.be. Gearchiveerd op 21 december 2019.
* ↑ Luc hoekt horrorclown neer, hartvannederland.nl, 14 oktober 2016
# Bobby en de geestenjagers

Bobby en de geestenjagers is een film uit 2013 van Martin Lagestee.

## Verhaal

Het ss Rotterdam wordt geplaagd door geesten die de gasten de stuipen op het lijf jagen. Hierdoor vertrekken de gasten voortijdig en staat het schip er financieel slecht voor. Lucas wordt ingehuurd om de geesten te verjagen. Hiervoor mag hij gratis overnachten op het schip met zijn gezin. Als zijn dochter Sanne op zoek gaat naar haar weggelopen broertje Thomas, komt ze geest Bobby tegen. Bobby blijkt niet zo slecht te zijn als de andere geesten. Als Sanne een communicator vindt die haar vader heeft laten liggen, merkt ze dat ze niet alleen de geesten kan zien, maar ook met ze kan praten. Daarnaast kunnen de geesten zelf ervoor kiezen om tijdelijk zicht- en hoorbaar te zijn. Sanne probeert de geesten tot rust te manen zodat haar vader ze op een nette manier kan laten vertrekken. Als dit te lang duurt voor de directie van het schip wordt Eric Masters ingehuurd om de geesten te verjagen. Alleen is de methode van Eric niet zo geestvriendelijk. De geesten zien in dat de methode van Lucas beter is en roepen via Bobby de hulp in van Sanne en haar vader in.
De geesten blijken te zijn omgekomen bij een brand op het schip, jaren zestig. Ze weten hun naam en wat voor werk ze deden niet meer, maar Sanne vindt deze informatie in het scheepsmuseum, en vertelt hen die. Ze zijn allemaal erg geïnteresseerd (al is een enkeling teleurgesteld over de nederige functie die ze had), en worden er sterker van deze kennis te hebben. Er is een kortstondige hereniging van Bobby met zijn moeder, die ook op het schip is. Daarvoor moet Bobby gematerialiseerd worden, met de consequentie dat hij vervolgens versneld naar het hiernamaals moet. Hij en zijn moeder hebben hier vrede mee, hij is er klaar voor.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Obbeek, Hanna Hanna Obbeek | Sanne | Hoofdrol |
| Verkooijen, Nils Nils Verkooijen | Bobby | Geest, vriend van Sanne, zoon van Martha, hoofdrol |
| Burg, Max van den Max van den Burg | Lucas | Vader van Sanne en Thomas |
| Heijtenis, Lotte Lotte Heijtenis | Els | Moeder van Thomas, vrouw van Lucas, stiefmoeder van Sanne |
| Stout, Jelle Jelle Stout | Thomas | Zoon van Lucas en Els, halfbroer van Sanne |
| Prooijen, Bas van Bas van Prooijen | Benno | |
| Treurniet, Dimme Dimme Treurniet | Eric Masters | Geestenjager |
| Dijk, Rob van Rob van Dijk | Assistent Eric Masters | |
| Kooij, Jar Jar Kooij | Assistent Eric Masters | |
| Mout, Carolina Carolina Mout | Mw. Hansen | |
| Dobbelman, Diana Diana Dobbelman | Martha | Moeder van Bobby |
# Lydia Ko

Lydia Ko (Koreaans: 고보경; Seoel, 24 april 1997) is een Nieuw-Zeelands golfer. Ze debuteerde in 2014 op de LPGA Tour.

## Loopbaan

In januari 2012 won Ko als amateur op de ALPG Tour het Bing Lee Samsung Women's NSW Open en werd ze op 14-jarige leeftijd de jongste winnares op die tour. Vijf maanden later, in augustus 2012, won ze het CN Canadian Women's Open en ze werd de jongste winnares op de LPGA Tour. Een jaar later verdedigde ze die titel met succes. In oktober 2013 kondigde Ko via haar YouTube-account aan dat ze golfprofessional werd.
In 2014 speelde Ko haar eerste professionele golfseizoen op de LPGA Tour. Ze won drie toernooien waaronder het CME Group Tour Championship, het laatste toernooi van het seizoen. Ze won tevens een LPGA-trofee bij de categorie "Rookie of the Year" (Nieuwkomer van het Jaar).
Op 2 februari 2015 eindigde Ko op de tweede plaats bij het Coates Golf Championship in Ocala en nam zij de eerste plaats op de wereldranglijst over van Inbee Park. De 17-jarige Ko werd de jongste nummer 1 ooit. Drie weken later won ze het Australisch Open. In april versloeg Ko Morgan Pressel in de play-off van het Swinging Skirts LPGA Classic en won ze dat toernooi voor de tweede achtereenvolgende keer.

## Palmares
### LPGA Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 26 augustus 2012 | CN Canadian Women's Open | 68-68-72-67=275 | –13 | Won als amateur |
| 2 | 25 augustus 2013 | CN Canadian Women's Open | 65-69-67-64=265 | –15 | Won als amateur |
| 3 | 27 april 2014 | Swinging Skirts LPGA Classic | 68-71-68-69=276 | –12 | |
| 4 | 20 juli 2014 | Marathon Classic | 67-67-70-65=269 | –15 | |
| 5 | 23 november 2014 | CME Group Tour Championship | 71-71-68-68=278 | –10 | Won de play-off van Carlota Ciganda en Julieta Granada |
| 6 | 22 februari 2015 | Women's Australian Open | 70-70-72-71=283 | –9 | |
| 7 | 26 april 2015 | Swinging Skirts LPGA Classic | 67-72-72-70=280 | –8 | won de play-off van Morgan Pressel |

### Ladies European Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 10 februari 2013 | ISPS Handa New Zealand Women's Open | 70-68-68=206 | –10 | Won als amateur |

### ALPG Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 29 januari 2012 | Bing Lee Samsung Women's NSW Open | 69-64-69=202 | –14 | Won als amateur |
| 2 | 10 februari 2013 | ISPS Handa New Zealand Women's Open | 70-68-68=206 | –10 | Won als amateur |

### LPGA of Korea Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 8 december 2013 | Swinging Skirts World Ladies Masters | 68-68-69=205 | –11 | Won als amateur |
# Carsten Bresser

Carsten Bresser (Würzburg, 4 september 1970) is een voormalig Duits mountainbiker, die zijn vaderland tweemaal vertegenwoordigde bij de Olympische Spelen: in 2000 (Sydney) en 2004 (Athene).
Bresser has now completed seven editions of the Absa Cape Epic mountain bike stage race in South Africa. He races in the Masters category, which he won in 2011.

## Erelijst
### Mountainbike
#### 1995

* 2 Duitse kampioenschappen mountainbike (cross country)

#### 1997

* Duitse kampioenschappen mountainbike (cross country)

#### 2000

* 8e Olympische Spelen (cross country)

#### 2001

* 2e in Schifferstadt (cross country)

#### 2003

* 2 Duitse kampioenschappen mountainbike (cross country)
* 3 Wereldkampioenschappen mountainbike (marathon)

#### 2004

* 20e Olympische Spelen (cross country)
* 3e in Neustadt-Weinstrasse (cross country)
* (en) Profiel van Carsten Bresser op sports-reference.com (gearchiveerd)
* dewielersite
# BMW M50

De BMW M50 is een zescilinder verbrandingsmotor van BMW die ingezet werd als opvolger van de BMW M20 die op dat moment ruim 12 jaar in productie was.

## Technische gegevens

De motor werd in 1990 geïntroduceerd in de 520i en 525i (e34) en in 1991 in de debuterende nieuwe 3-serie (e36 ). De 520i met M20 motor werd door de klanten als ondergemotoriseerd ervaren en daarom vormde de komst van de M50 een grote stap voorwaarts. Zo verbeterde de acceleratie naar 100 km/u van 11,6 naar 10,6 seconden en steeg de topsnelheid van 203 naar 211 km/u bij een gelijktijdige reductie van het brandstofverbruik met circa 6%. Voor de 525i stegen acceleratie en topsnelheid naar resp. 8,6 s en 230 km/u (was 9,5 s en 221 km/u). De verbeterde prestaties werden bereikt door onder andere toepassing van een hogere compressieverhouding (10:5.1), o.a. mogelijk door het gebruik van euro 95 in plaats van 91-octaan loodvrije benzine en vier kleppen per cilinder, aangedreven door 2 bovenliggende nokkenassen. In 1992 introduceerde BMW een verbeterde versie van de M50 die met name een beter koppelverloop en een lager verbruik had. Dit werd bereikt door toepassing van variabele kleptiming door middel van een VANOS (Variabele Nockenwellen Steuerung) op de inlaatkleppen. Deze motor wordt aangeduid met M50TU (Technische Ueberholung).

## Motorgegevens

| M50 | M50B20 | M50B20TU | M50B25 | M50B25TU |
| boring x slag [mm] | 80x66 | 80x66 | 84x75 | 84x75 |
| motorbouw | 6 in lijn | 6 in lijn | 6 in lijn | 6 in lijn |
| slagvolume [cc] | 1990 | 1990 | 2494 | 2494 |
| vermogen [pk] | 150 | 150 | 192 | 192 |
| bij toerental [/min] | 5900 | 5900 | 5900 | 5900 |
| koppel [Nm] | 190 | 190 | 245 | 250 |
| bij toerental [/min] | 4700 | 4200 | 4700 | 4200 |
# Pluimveerwier

Pluimveerwier (Pterothamnion plumula, synoniemen: Antithamnium plumula, Antithamnion plumula) is een roodwier uit de klasse Florideophyceae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1768 voor het eerst geldig gepubliceerd door J. Ellis.

## Kenmerken

Pluimveerwier wordt tot 3 tot 15 centimeter hoog en is helderrood van kleur. De thallus (plantvorm) bestaat uit vertakte filamenten die voor het grootste gedeelte in één vlak liggen.
De enkele gepaarde vertakte thallus is bedekt met gevorkte takken die als een kam zijn gerangschikt. Deze kamtakken dragen nog meer vertakkingen, waardoor deze plant het uiterlijk krijgt van plukjes fijne, afgeplatte veren.

## Verspreiding en leefgebied

Pluimveerwier is algemeen verspreid over de Britse Eilanden, inclusief de Shetlands. In Europa komt deze soort voor langs de kusten van Portugal, Frankrijk, Nederland en de Baltische staten, als ook op de Canarische Eilanden. Het groeit op een grote verscheidenheid aan substraten, waaronder rotsen, kiezelstenen, kunstmatige materialen, zeewier en ongewervelde dieren. Het komt het meest voor in zandige of zilte leefgebieden. Het wordt aangetroffen in poelen aan de lage kust en van extreem laag water tot een diepte van 20 meter op plaatsen die zijn blootgesteld aan een verscheidenheid aan getijdenstromingen en golfwerking.
* ↑ M.D. Guiry in Guiry, M.D. & Guiry, G.M. 2021. AlgaeBase. World-wide electronic publication, National University of Ireland, Galway. http://www.algaebase.org
* ↑ Ellis, J. (1768). Extract of a letter from John Ellis, Esquire, F.R.S. to Dr. Linnaeus of Upsala, F.R.S. on the animal nature of the genus of zoophytes, called Corallina. Philosophical Transactions of the Royal Society of London. 57: 404-425, pls XVII, XVIII
* ↑ Díaz González, T.E., C. Fernandez-Carvajal Alvarez & J.A. Fernández Prieto Ciclos biológicos de vegetatles. Noción de generación. Noción de alternancia de fases nucleares. Ciclos monogenéticos, digenéticos y trigenéticos. Botánica. Asignatura de 1$^{er}$ curso Licenciatura de Biología.
* 1 2 (en) Pterothamnion plumula In Tyler-Walters H. and Hiscock K. (eds) Marine Life Information Network: Biology and Sensitivity Key Information Reviews, [on-line]. Plymouth: Marine Biological Association of the United Kingdom. Opgehaald op 20240520.
# Luci del varietà

Luci del varietà is een Italiaanse dramafilm uit 1950 onder regie van Federico Fellini en Alberto Lattuada.

## Verhaal

Liliana Antonelli loopt van huis weg en sluit zich aan bij een rondreizend toneelgezelschap. Ze groeit al snel uit tot een topactrice. De oudere Checco Dal Monte wordt verliefd op haar en wil samen met haar een nieuw gezelschap oprichten.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| De Filippo, Peppino Peppino De Filippo | Checco Dal Monte |
| Del Poggio, Carla Carla Del Poggio | Liliana Antonelli |
| Masina, Giulietta Giulietta Masina | Melina Amour |
| Kitzmiller, John John Kitzmiller | Johnny |
| Lulli, Folco Folco Lulli | Adelmo Conti, de minnaar van Liliana |
| Maggio, Dante Dante Maggio | Remo |
| Durante, Checco Checco Durante | Schouwburgdirecteur |
| Mascetti, Gina Gina Mascetti | Valeria del Sole |
| Calì, Giulio Giulio Calì | Edison Will |
| Bagolini, Silvio Silvio Bagolini | Bruno Antonini |
| Furia, Giacomo Giacomo Furia | Hertog |
| De Angelis, Mario Mario De Angelis | Moema |
| Orico, Vanja Vanja Orico | Vader van Melina |
| Malavasi, Renato Renato Malavasi | Hotelhouder |
| Falletta, Joseph Joseph Falletta | Pistolero Bill |

## Externe link

* (en) Luci del varietà in de Internet Movie Database
Luci del varietà (1950) · Lo sceicco bianco (1952) · I vitelloni (1953) · La strada (1954) · Il bidone (1955) · Le notti di Cabiria (1957) · La dolce vita (1960) · Otto e mezzo (1963) · Giulietta degli spiriti (1965) · Satyricon (1969) · I clowns (1970) · Roma (1972) · Amarcord (1973) · Casanova (1976) · Prova d'orchestra (1978) · La città delle donne (1980) · E la nave va (1983) · Ginger e Fred (1986) · Intervista (1987) · La voce della luna (1990)
# Murder on the Dancefloor

Murder on the Dancefloor is een nummer van de Britse zangeres Sophie Ellis-Bextor. Het is de tweede single van haar debuutalbum Read My Lips uit 2001. Op 3 december dat jaar werd het nummer eerst in het Verenigd Koninkrijk en Ierland op single uitgebracht. Op 15 april 2002 volgden Europa, Australië, Nieuw-Zeeland, de VS en Canada.

## Achtergrond

"Murder on the Dancefloor" werd wereldwijd een grote danshit. In thuisland het Verenigd Koninkrijk bereikte de single de 2e positie in de UK Singles Chart. In de Eurochart Hot 100 werd de 12e positie bereikt, in Australië de 3e, Nieuw-Zeeland de 2e, Duitsland de 11e en in de VS de 9e positie in de "Billboard Hot 100; Dance Single Sales".
In Nederland werd de single veel gedraaid op de landelijke radiozenders en werd een hit. De single bereikte de 4e positie in de Nederlandse Top 40 en Dancesmash op Radio 538 en de 7e positie in de publieke hitlijst; de Mega Top 100 op destijds Radio 3FM.
In België bereikte de single de 18e positie in de Vlaamse Ultratop 50 en de 7e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd de 7e positie behaald.
De single werd in 2023 gebruikt in de film Saltburn en werd daardoor een nieuwe hit op social media. Als gevolg kwam de single in 2024 opnieuw in onder meer de Nederlandse Top 40 en de Vlaamse Ultratop.

## NPO Radio 2 Top 2000

Murder on the Dancefloor stond in 2024 voor het eerst in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1482.
# X Factor (België)

X Factor was de Vlaamse variant van het van oorsprong Engelse televisietalentenjachtprogramma X Factor. In Vlaanderen werd het eerste seizoen in het najaar van 2005 uitgezonden en gepresenteerd door Koen Wauters. In het najaar van 2008 volgde er een tweede Vlaams seizoen, gepresenteerd door Hadise. Er werd voor de start van het tweede seizoen al bekendgemaakt dat er geen derde seizoen meer kwam, omdat VTM er geen toekomst meer in zag. De runner-up in de 2de editie, Tom Dice, deed later mee aan het Eurovisiesongfestival in 2010.

## Seizoen 1

| Deelnemer | Categorie | Geboortedatum | Woonplaats | Afgevallen | Verloren van |
| Udo Mechels | 25+ | 10 mei 1976 | Nossegem | - | Winnaar |
| The Cappaert Sisters: Sarah Cappa | groep | 24 juli 1987 | Zedelgem | finale | Udo Mechels |
| The Cappaert Sisters: Annelies Cappaert | groep | 10 september 1979 | Zedelgem | finale | Udo Mechels |
| Ivann (Ivan Vermeer) | 16-24 | 16 juni 1981 | Wilrijk | halve finale | The Cappaert Sisters |
| Paco Garcia | 16-24 | 23 maart 1982 | Heusden | 9e liveshow | |
| Patrick & Carina | groep | | Tongeren | 8e liveshow | The Cappaert Sisters |
| Helena Fontyn | 25+ | 23 september 1974 | Hemiksem | 7e liveshow | Patrick & Carina |
| Alexander Chiafele | 16-24 | 8 april 1982 | Turnhout | 6e liveshow | Patrick & Carina |
| Robin Daneels | 25+ | 29 november 1978 | Brugge | 5e liveshow | Ivan/Patrick & Carina |
| Davy Lakomy | 16-24 | 13 december 1987 | As | 4e liveshow | Helena |
| Three Cats | groep | | | 3e liveshow | Patrick & Carina |
| Véronique Flamand | 25+ | 25 december 1972 | Herentals | 2e liveshow | Alexander |
| Rm'Ny | groep | | | 1e liveshow | Helena |

## Seizoen 2

| Deelnemer | Categorie | Leeftijd | Woonplaats | Beroep | Afgevallen | Verloren van |
| Dirk De Smet | 25+ | 39 | Brecht | Leerkracht Lichamelijke Opvoeding | Winnaar | - |
| Tom Eeckhout | 16-24 | 19 | Eeklo | Student | Runner-up | Dirk |
| Lester en Abdou | groep | 22 | Borgerhout, Antwerpen | Student | halve finale | rechtstreeks uitgeschakeld |
| Mathieu en Guillaume Engels | groep | 21 en 23 | Antwerpen | Student | 9e liveshow | Tom Eeckhout |
| Karim Lequenne | 16-24 | 17 | Berchem | Student | 8e liveshow | Lester en Abdou |
| Elien Roosen | 25+ | 25 | Overijse | Gon-begeleidster | 7e liveshow | Mathieu en Guillaume Engels |
| Lady-Like | groep | 17-23 | Eeklo | Student | 6e liveshow | Elien Roosen |
| Jurgen De Jaegher | 25+ | 39 | Winksele-Herent | Projectmanager Audiovisuele Technieken | 5e liveshow | Elien Roosen |
| Stefanie Schaekers | 16-24 | 16 | Berchem | Student | 4e liveshow | Lester en Abdou |
| Rodwan Balkaïd | 16-24 | 24 | Bilzen | Kelner | 3e liveshow | Karim Lequenne |
| Miss Behave | groep | 16-28 | Eeklo | Student | 2e liveshow | Stefanie Schaekers |
| Andy De Koker | 25+ | 31 | Westerlo | Zanger | 1e liveshow | Lester en Abdou |
# Rhipidomys

Rhipidomys is een geslacht van Zuid-Amerikaanse knaagdieren (familie Cricetidae, onderfamilie Sigmodontinae, tribus Thomasomyini). De eenentwintig soorten komen voor in Panama, de noordelijke Andes, het Amazonegebied, het Braziliaanse Hoogland en het Atlantische Woud. 28 soorten zijn beschreven.

## Indeling

Er worden 28 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Rhipidomys albujai Brito, Tinoco, Chávez, Moreno Cárdenas, Batallas, & Ojala-Barbour, 2017
* Rhipidomys austrinus Thomas, 1921
* Rhipidomys bezerrensis Campos, Percequillo, & Langguth, 2022
* Rhipidomys caracolensis Campos, Percequillo, & Langguth, 2022
* Rhipidomys cariri Tribe, 2005
* Rhipidomys caucensis J.A. Allen, 1913
* Rhipidomys couesi (Allen & Chapman, 1893)
* Rhipidomys emiliae (J.A. Allen, 1916)
* Rhipidomys fulviventer Thomas, 1896
* Rhipidomys gardneri Patton et al., 2000
* Rhipidomys ipukensis R. G. Rocha, B. M. de A. Costa, & L. P. Costa, 2011
* Rhipidomys itoan B. M. de A. Costa, Geise, Pereira, & L. P. Costa, 2011
* Rhipidomys latimanus (Tomes, 1860)
* Rhipidomys leucodactylus (Tschudi, 1845)
* Rhipidomys macconnelli de Winton, 1900
* Rhipidomys macrurus Gervais, 1855
* Rhipidomys mastacalis (Lund, 1840)
* Rhipidomys modicus Thomas, 1926
* Rhipidomys nitela (Thomas, 1901)
* Rhipidomys ochoagrateroli F. J. García, T. G. Almeida, M. Machado, Delgado-Jaramillo, Araujo-Reyes, Vásquez-Parra, & Flórez, 2020
* Rhipidomys ochrogaster J.A. Allen, 1901
* Rhipidomys similis J. A. Allen, 1912
* Rhipidomys tenuicauda (J. A. Allen, 1899)
* Rhipidomys tribei B. M. de A. Costa, Geise, Pereira, & L. P. Costa, 2011
* Rhipidomys venezuelae Thomas, 1896
* Rhipidomys venustus Thomas, 1900
* Rhipidomys wetzeli Gardner, 1990
* Rhipidomys ybyrae Lanes & Bonvicino, 2023
* Tribe, C.J. 1996. The neotropical rodent genus Rhipidomys (Cricetidae: Sigmodontinae)—a taxonomic revision. Ph.D. Diss., Univ. College, London, 316 pp.
* Patton, J.L., da Silva, M.N.F. & Malcolm, J.R. 2000. Mammals of the Rio Juruá and the evolutionary and ecological diversification in Amazonia. Bulletin of the American Museum of Natural History 244:1-306.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 17-02-2025.
Aepeomys · Chilomys · Rhipidomys · Thomasomys
# Riwal-Readynez Cycling Team

Riwal Cycling Team was een Deense wielerploeg die in 2009 werd opgericht als Team Concordia-Vesthimmerland en die deelneemt aan de continentale circuits van de UCI. Sinds 2019 beschikt het team over een ProContinentale licentie.
De ploeg nam deel aan wedstrijden in vele landen van Europa. De beste resultaten werden behaald in onder meer de Ronde van Denemarken, Olympia's Tour (Nederland) en de Ronde van Slowakije. Voor het seizoen 2023 ging de ploeg een fusie aan met het Luxemburgse Leopard Pro Cycling tot Leopard TOGT Pro Cycling dat uitkomt onder Deense licentie op continentaal niveau.

## Bekende (ex-)renners

| Voormalige Nicolai Brøchner (2015-2017, 2019) Patrick Clausen (2016-2018) Magnus Cort Nielsen (2012) Jonas Gregaard Wilsly (2016-2018) Rasmus Guldhammer (2011) Lasse Norman Hansen (2011) Jonas Aaen Jørgensen (2014-2019) Alexander Kamp (2019) Andreas Kron (2017-2020) Sebastian Lander (2010–2011, 2018) Jesper Mørkøv (2015-2018) Martin Mortensen (2013, 2018) Rasmus Quaade (2011, 2019-2021) Alex Rasmussen (2014) Chris Anker Sørensen (2017-2018) Andreas Stokbro (2016-2019) Troels Vinther (2016-2019) Mathias Westergaard (2017) Sindre Lunke (2019-2020) Kim Magnusson (2019-2021) | 2022 Mathias Bregnhøj (2022) Christoffer Lisson (2020-2022) Morten Nørtoft (2021-2022) Alexander Salby (2022) Kasper Viberg Søgaard (2022) Emil Vinjebo (2019-2020, 2022) Søren Vosgerau (2022) Loïc Bettendorf (2022) Martijn Budding (2020, 2022) Elmar Reinders (2020-2022) Jacob Eriksson (2022) Lucas Eriksson (2019-2022) |
* Officiële website
* uci.org
* procyclingstats.com