# Correctieve verkrachting

Correctieve verkrachting, corrigerende verkrachting of homofobe verkrachting is een vorm van antihomoseksueel geweld waarbij iemand (meestal een lesbienne) verkracht wordt vanwege haar seksuele geaardheid of genderidentiteit. Het beoogde doel van de dader(s) is het slachtoffer heteroseksueel te maken of te dwingen zich te conformeren naar stereotiepe geslachtsrollen.
De term correctieve verkrachting ontstond in Zuid-Afrika nadat een aantal lesbiennes hiervan slachtoffer waren geworden. Een paar van de bekendste slachtoffers waren beroemde voetballer en homorechtenactivist Eudy Simelane (die bij de verkrachting in 2008 omkwam) en Zoliswa Nkonyana. Popularisatie van de term heeft het bewustzijn over het fenomeen vergroot en LGBT+-mensen in landen over de hele wereld aangemoedigd om naar voren te komen met hun eigen verhalen over verkracht zijn als een straf of poging om hun seksuele geaardheid aan te passen. Hoewel in een aantal landen de rechten van mensen uit de lhbt-gemeenschap beschermd worden, worden gevallen van correctieve verkrachting regelmatig niet vervolgd.

## Definitie

Correctieve verkrachting is het verkrachten van mensen die zich niet conformeren aan de binnen een gemeenschap geldende sociale normen met betrekking tot menselijke seksualiteit of geslachtsrollen, met als doel het als abnormaal beschouwde gedrag te bestraffen en de sociale normen binnen de gemeenschap te versterken.
De woorden "so-called “curative” or “corrective” rape" kwamen in 2011 voor in het eerste rapport van de Verenigde Naties (VN) over discriminatie en geweld tegen LGBT+-mensen. Het VN-programma UNAIDS geeft in zijn richtlijnen van 2015 aan de term "correctieve verkrachting" niet te gebruiken omdat de term lijkt aan te geven dat er iets "hersteld" moet worden. Geadviseerd wordt daarom de term "homofobe verkrachting" te gebruiken. Een wereldwijde studie naar aids uit 2013 suggereerde de term lesfobische verkrachting om te benadrukken dat lesbiennes de overweldigende meerderheid van slachtoffers van dit fenomeen zijn. Anderen hebben benadrukt dat ook homoseksuele mannen, transgenders en aseksuelen het slachtoffer kunnen worden van correctieve verkrachting.
Correctieve verkrachting is een haatmisdrijf. Door het bestaan van homofobie en heteronormativiteit worden haatmisdrijven gebaseerd op seksualiteit regelmatig niet herkend door de autoriteiten. Een studie uit 2000 geeft aan dat verschillende factoren een bijdrage kunnen leveren aan het bestaan van correctieve verkrachtingen, zoals een atmosfeer waarin haatmisdrijven tegen homoseksuelen en lesbiennes worden geaccepteerd, de reacties van de gemeenschap op haatmisdrijven in het algemeen en de reacties van politie en rechterlijke macht.
Sommige mensen denken dat correctieve verkrachting een middel is mensen te dwingen heteroseksueel te worden of zich te houden aan normen voor geslachtsrollen. Volgens ActionAid zou door daders aan slachtoffers verteld zijn dat ze "een les werd geleerd".
Sommige bronnen geven aan dat de oorzaak van correctieve verkrachting ligt in het idee dat gedrag zijn oorsprong vindt in opvoeding. Hoewel de wetenschap ervan uitgaat dat de seksuele geaardheid genetisch is vastgelegd en wordt beïnvloed door de omgeving, zijn veel mensen ervan overtuigd dat homoseksualiteit (en andere vormen van niet-heteroseksualiteit) uitsluitend het gevolg is van opvoeding en afkomst. Het gevolg is dat deze mensen denken dat seksuele geaardheid iets is wat veranderd, of in het geval van correctieve verkrachting, gewelddadig aangepast kan worden.

## Het gevolg voor de slachtoffers

Correctieve verkrachting kan verschillende gevolgen hebben voor de slachtoffers, zoals lichamelijk en psychisch trauma, verminking en ongewenste zwangerschap. Het kan tevens aanleiding zijn tot het plegen van zelfmoord. Andere gevolgen zijn depressie, angst en posttraumatische stressstoornis. Correctieve verkrachting is een belangrijke bron van HIV-infecties bij Zuid-Afrikaanse lesbiennes. Dit is waarschijnlijk de belangrijkste oorzaak dat in Zuid-Afrika ongeveer 10% van de lesbiennes seropositief is.

## Prevalentie

Gevallen van correctieve verkrachting zijn gemeld in landen over de hele wereld, waaronder Ecuador, Haïti, India, Jamaica, Kenia, Kirgizië, Nederland, Nigeria, Oeganda, Oekraïne, Peru, Thailand, de Verenigd Koninkrijk, het Verenigde Staten, Zimbabwe en Zuid-Afrika.
Correctieve verkrachting neemt toe in Zuid-Afrika. Tussen 1998 en 2010 zijn er in dat land ongeveer 30 prominente gevallen van correctieve verkrachting gemeld in de media. Maar het fenomeen is in feite veel groter, omdat verreweg de meeste gevallen de media niet halen. Door het sociale stigma op homoseksualiteit durven lesbiennes (de voornaamste groep slachtoffers) bovendien zelden aangifte te doen. Omdat seksuele geweldsmisdrijven veel minder gemeld worden, is het eigenlijke aantal correctieve verkrachtingen waarschijnlijk veel hoger dan het aantal aangiftes ervan. Volgens een schatting van de Zuid-Afrikaanse non-profitorganisatie Luleki Sizwe worden er elke week meer dan 10 lesbiennes verkracht om hun seksuele geaardheid te "corrigeren". Er is door het Triangle Project in 2008 geschat dat minstens 500 lesbiennes elk jaar slachtoffer worden van correctieve verkrachting en dat 86% van zwarte lesbiennes in West-Kaap in constante angst voor verkrachting leeft.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Corrective rape op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 UNAIDS 2024 Terminology Guidelines. UNAIDS.org (2024).
* 1 2 Smith, Raymond A. (ed.) (2010). Global HIV/AIDS Politics, Policy, and Activism: Persistent Challenges and Emerging Issues: Persistent Challenges and Emerging Issues. ABC-CLIO, Santa Barbara, p. 49. ISBN 9780313399466. Gearchiveerd op 19 juni 2023. Geraadpleegd op 8 september 2018.
* ↑ Smith, Merril D. (ed.) (2018). Encyclopedia of Rape and Sexual Violence. ABC-CLIO, 182, 187. ISBN 9781440844904. Gearchiveerd op 19 juni 2023. Geraadpleegd op 8 september 2018.
* 1 2 3 4 5 6 Fred de Vries, "Correctie", De Groene Amsterdammer, 16 maart 2009. Gearchiveerd op 7 september 2018. Geraadpleegd op 7 september 2018.
* ↑ Fadi Baghdadi (June 28, 2013). Corrective Rape of black lesbian women in Post-Apartheid South Africa: investigating the symbolic violence and resulting misappropriation of symbolic power that ensues within a nexus of social imaginaries. (A Night of Dostoevskian Smiles and Sadean excesses). Geraadpleegd op 12 March 2017.
* ↑ Thompson, Sherwood (2014). Encyclopedia of Diversity and Social Justice. Roman & Littlefield, Lanham, MD, p. 475. ISBN 1442216042.
* 1 2 Peter Vermaas, "Voetbalster in Zuid-Afrika is niet echt een dame", NRC Handelsblad, 2 juni 2010. Geraadpleegd op 7 september 2018.
* 1 2 Denton, Michelle (2017). Rape Culture: How Can We End It?. Greenhaven Publishing LLC, New York, p. 31. ISBN 9781534562929. Gearchiveerd op 19 juni 2023. Geraadpleegd op 8 september 2018.
* ↑ Hawthorne, Susan. "Ancient Hatred And Its Contemporary Manifestation: The Torture Of Lesbians." Journal of Hate Studies 4.1 (2005): 33–58. Academic Search Complete.
* 1 2 3 4 Di Silvio, Lorenzo (2011). Correcting Corrective Rape: Carmichele and Developing South Africa's Affirmative Obligations To Prevent Violence Against Women. Georgetown Law Journal 99: 1469–515.
* 1 2 Discriminatory laws and practices and acts of violence against individuals based on their sexual orientation and gender identity. Report of the United Nations High Commissioner for Human Rights. Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights (17 november 2011). Geraadpleegd op 7 september 2018.
* ↑ Hunter-Gault (2015), p. 5.
* 1 2 Merrill D. Smith (2018), p. 178.
* ↑ Ndaba, Baldwin, 'Hate crime' against lesbians slated. IOL News. Gearchiveerd op 30 juni 2014. Geraadpleegd op 22 december 2013.
* ↑ Caselli, I, "'Corrective Rape,' Torture among Methods Used to 'cure' Homosexuality in Ecuador", Alaska Dispatch, 10 februari 2012. Gearchiveerd op 21 juni 2012. Geraadpleegd op 18 april 2012.
* ↑ Allyn Gaestel, "Haiti's fight for gay rights", Al Jazeera America, 8 november 2014. Gearchiveerd op 16 oktober 2018. Geraadpleegd op 7 september 2018.
* ↑ Czyzselska, Jane, "No Woman No Cry: Lesbians in Jamaica". Gearchiveerd op 6 juni 2014. Geraadpleegd op 17 september 2018.
* ↑ The Outlawed Amongst Us. A study of the LGBTI community’s search for equality and non-discrimination in Kenya. Kenya Human Rights Commission (2011). Gearchiveerd op 15 mei 2018. Geraadpleegd op 9 september 2018.
* ↑ Rianne Oosterom, "Toen was misbruik nog heel gewoon", Trouw, 4 september 2018. Geraadpleegd op 7 september 2018.
* ↑ Fayemi Shakur, "Gay Africans Seeking Asylum in New York", The New York Times, 26 september 2014. Geraadpleegd op 7 september 2018.
* ↑ Smith, David, "Gay African refugees face abduction, violence and rape in Uganda and Kenya", The Guardian, 18 mei 2012. Geraadpleegd op 20 februari 2014.
* ↑ Marusya Bociurkiw, "Old homophobia is rising again in the United States", Now, 15 juni 2016. Geraadpleegd op 7 september 2018.
* ↑ Cedar Attanasio, "Cure For Being Gay? Corrective Rapes Of Lesbians Reported In Peru As ‘Gay Conversion’ Therapy For Minors Banned In Illinois", latin Times, Newsweek Media Group, 24 augustus 2015. Geraadpleegd op 8 september 2018.
* ↑ Mieses, Alexa (december 2009). Gender Inequality and Corrective Rape of Women Who Have Sex with Women (pdf). GMHC Treatment Issues (Gay Men's Health Crisis). Geraadpleegd op 20 februari 2014.
* ↑ "'Gay conversion therapy' to be banned as part of LGBT equality plan", BBC News, 3 July 2018. Geraadpleegd op 7 september 2018.
* ↑ Shaw, Angus, "US Reports Harassment and Rape of Gays in Zimbabwe", Salon, 7 april 2010. Geraadpleegd op 18 april 2012.
* ↑ Cultural Practices in the family that are violent towards women (pdf). Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights (31 januari 2002). Geraadpleegd op 18 april 2012.
* ↑ Middleton, Lee. "'Corrective Rape': Fighting a South African Scourge." Time. 8 maart 2011.
* ↑ (2011). South African lesbians at risk for 'corrective rape'. Contemporary Sexuality 45 (7).