OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# The Hotel New Hampshire (film)

The Hotel New Hampshire is een Brits-Canadees-Amerikaanse dramafilm uit 1984 onder regie van Tony Richardson. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1981 van de Amerikaanse auteur John Irving.

## Verhaal

Op een zomer werkt de student Win Berry in een hotel in Arbuthnot-by-the-Sea. Hij wordt er verliefd op Mary, een meisje uit zijn geboortestad. Bovendien ontmoet hij er Freud, een man uit Wenen die rondreist met een reusachtige beer. Freud verkoopt Win de beer en hij raadt hem aan met Mary te trouwen en zijn idealen na te streven.
Jaren later hebben Win en Mary vijf kinderen. Hij denkt nog vaak terug aan die zomer. Dan blijkt dat er een oude school te koop staat. Hij besluit die te kopen om er een hotel van te maken.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Lowe, Rob Rob Lowe | John Berry |
| Foster, Jodie Jodie Foster | Frannie Berry |
| McCrane, Paul Paul McCrane | Frank |
| Bridges, Beau Beau Bridges | Win Berry |
| Banes, Lisa Lisa Banes | Moeder |
| Dundas, Jennifer Jennifer Dundas | Lilly |
| Green, Seth Seth Green | Egg Berry |
| Aspell, Wally Wally Aspell | Hotelhouder |
| Kinski, Nastassja Nastassja Kinski | Susie de Beer |
| Brimley, Wilford Wilford Brimley | Iowa Bob |
| Richardson, Joely Joely Richardson | Serveerster |
| Shawn, Wallace Wallace Shawn | Freud |
| Oriwol, Jobst Jobst Oriwol | Duitser |
| Clark, Linda Linda Clark | Duitse |
| Podbrey, Nicholas Nicholas Podbrey | Jongen met geweer |
| Domingue, Norris Norris Domingue | Dirigent |
# Lacinius carpenteri

Lacinius carpenteri is een hooiwagen uit de familie van de echte hooiwagens (Phalangiidae).
# Mordyjacha

De Mordyjacha (Russisch: Мордыяха) is een rivier in het Russische autonome district Jamalië, op het schiereiland Jamal in het noorden van het West-Siberisch Laagland. De rivier heeft haar bron in het Jamboetomeer en stroomt via twee verschillende stromen in de Karazee. De rivier wordt gevoed door regen en sneeuw. De Sjojacha stroomt in de rivier.
# Lijst van Dancesmashes in 1994

Deze hits waren Dancesmash op Radio 538 in 1994:
| Nr. | Bekendgemaakt op | Artiest | Titel | Hoogste positie in Top 40 |
| 1 | 1 april | Melodie MC | Free | tip15 |
| 2 | 8 april | Kuttin' Edge ft. Dale Joyner | I believe in you | Geen notering |
| 3 | 15 april | Corona | The Rhythm of the Night | 6 |
| 4 | 22 april | Klatsch! | God save the queer | tip14 |
| 5 | 29 april | JX | Son of a gun | 35 |
| 6 | 6 mei | Motiv-8 | Rockin' for myself | tip3 |
| 7 | 13 mei | Black Baron | Girl, I love you so | Geen notering |
| 8 | 20 mei | G-Spot | Pleasure | tip19 |
| 9 | 27 mei | Prohibition ft. Harmonica Charlie The Unknown Man | Prohibition groove | tip18 |
| 10 | 3 juni | T-Spoon | Take me 2 the limit | 9 |
| 11 | 10 juni | Two Men Will Move You | The goodbye thing | Geen notering |
| 12 | 17 juni | Twenty 4 Seven ft. Stay-C & Nance | Leave them alone | 13 |
| 13 | 24 juni | Barbara Tucker | Beautiful people | Geen notering |
| 14 | 1 juli | Lick ft. Kentucky Martha | Got to Move Your Body | 20 |
| 15 | 8 juli | Kristine W | Feel What You Want | 4 |
| 16 | 15 juli | Shawn Christopher | Make my love | tip2 |
| 17 | 22 juli | Club 69 | Sugar pie guy | Geen notering |
| 18 | 29 juli | Warren G & Nate Dogg | Regulate | 7 |
| 19 | 5 augustus | Sophia | Gimme the night | tip4 |
| 20 | 12 augustus | Sabrina Johnston | Satisfy my love | Geen notering |
| 21 | 19 augustus | Tony Di Bart | Do it | tip4 |
| 22 | 26 augustus | Semper | Forever | tip8 |
| 23 | 2 september | Position 69 | Your underwear | Geen notering |
| 24 | 9 september | Playahitty | The summer is magic | tip3 |
| 25 | 16 september | Tapp | Shake that ass | 28 |
| 26 | 23 september | Reel 2 Real ft. The Mad Stuntman | Can you feel it | 22 |
| 27 | 30 september | Atlantic Ocean | Music is a passion | Geen notering |
| 28 | 7 oktober | Petol by Wobble U | English rose | Geen notering |
| 29 | 14 oktober | DJ BoBo | Let the dream come true | 13 |
| 30 | 21 oktober | 20 Fingers ft. Gillette | Short dick man | 7 |
| 31 | 28 oktober | Donna Summer | Melody of Love (Wanna Be Loved) | tip3 |
| 32 | 4 november | Robin S | Back it up | 36 |
| 33 | 11 november | Definition Of Joy | Stay with me 4 ever | 37 |
| 34 | 18 november | Shades of Rhythm | Musical freedom | 38 |
| 35 | 25 november | 3rd Nation | I believe | tip7 |
| 36 | 2 december | Kim Sanders | Ride | tip6 |
| 37 | 9 december | Ideal | Hot (Keep the fire burning baby) | tip4 |
| 38 | 16 december | Hidden Agenda ft. Kim Payton | Story of my life | Geen notering |
| 39 | 23 december | Fatima Rainey | Love is a wonderful thing | tip3 |
| 40 | 30 december | Barbara Tucker | I get lifted | Geen notering |
1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Diepe Fontein

Diepe Fontein (Engels: Deep Fountain) is een kunstwerk van de Spaanse kunstenaar Cristina Iglesias uit 2006. Het werk is gesitueerd op de Leopold de Waelplaats voor het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen.

## Ontwerp

Het bassin heeft een afmeting van 34 bij 14 meter. De bodem van de fontein bestaat uit 2700 kopergroene platen met een bas-reliëf van bladeren. De platen zijn gemaakt van hars en een verwijzing naar klassieke bronzen sculpturen.
In het midden van de fontein ligt een geul waarlangs het water in en uit stroomt, waardoor er om de zeven minuten kunstmatige getijden in de fontein ontstaan. Vanwege de weerspiegeling van het museum in de fontein, wordt deze ook wel 'waterspiegel' genoemd.
Volgens Iglesias verwijst het werk naar "de tijd, de getijden en de weerspiegeling van het leven".

## Achtergrond

In 1999 kwamen de eerste plannen voor de plaatsing van het werk in kader van de heraanleg van het museumplein. Het werk werd in 2006 op de huidige locatie onthuld. In de beginjaren waren er enkele problemen met pomp van het fontein, waardoor de omliggende stoepen meermaals overstroomden.
De totale kosten voor de fontein bedroegen 700.000 euro. Een deel daarvan werd gefinancierd door de stad Antwerpen en een deel door het KMSKA en privépartners.

## Galerij

* Het KMSKA met daarvoor de Diepe Fontein
* Close-up van de Diepe Fontein
* Close-up van de Diepe Fontein
* Reflectie van het KMSKA
* Informatiebordje
* 1 2 Van Beek, Jozefien, "De Diepe fontein van Cristina Iglesias", De Standaard, 20 juli 2022. Gearchiveerd op 11 mei 2024. Geraadpleegd op 24 juli 2024.
* ↑ Cristina Iglesias - Diepe fontein. Aquafontal. Gearchiveerd op 25 juli 2024. Geraadpleegd op 24 juli 2024.
* 1 2 Van Bakel, Luc, Waterspiegel voor Museum Schone Kunsten. Het Nieuwsblad (25 oktober 2005). Gearchiveerd op 25 juli 2024. Geraadpleegd op 24 juli 2024.
* 1 2 Swartenbroekx, D., Fontein komt eindelijk. Gazet van Antwerpen (25 oktober 2005). Gearchiveerd op 25 juli 2024. Geraadpleegd op 24 juli 2024.
* ↑ "Antwerpen plaatst 'waterspiegel' op plein voor Museum Schone Kunsten", De Tijd, 4 december 2002. Geraadpleegd op 24 juli 2024.
# François-Joseph Maisonnet

Franciscus Josephus (François-Joseph) Maisonnet (Luxemburg-Stad, 20 september 1791 – Echernach, 25 maart 1826) was een Luxemburgs kunstschilder en graficus.

## Leven en werk

François-Joseph Maisonnet was een zoon van de Luxemburgse schilder Pierre Maisonnet (1755-1827) en de Antwerpse Marie-Thérèse de Brucq en een jongere broer van Pierre-Joseph Maisonnet (1783-1823). Hij leerde de beginselen van het schilderen van zijn vader, zowel thuis als bij diens cursus aan de Collège municipal. Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel. In 1817 trouwde hij met Susanne Welter.
Maisonnet schilderde en maakte lithografieën. In 1821 solliciteerden hij en Jean-Baptiste Fresez naar de positie van docent aan de nieuwe tekenschool, daar werd echter de Belgische schilder Bogaert aangenomen. In september 1821 opende Maisonnet een particuliere tekenschool in Luxemburg. Later werd hij tekenleraar in Echternach.

## Enkele werken

* Gezicht op een deel van Clausen, litho
* Stadsgezicht, litho
* Portret van Marie-Claire Faber
* La Paix Es werde Friede, fresco in de abdij van Echternach, later Lycée classique d'Echternach
* ↑ "Pierre-Joseph Maisonnet", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA.
* ↑ "Bekanntmachungen", Luxemburger Wochenblatt, 15 september 1821.
# The Lost Weekend

The Lost Weekend is een Amerikaanse film noir uit 1945 onder regie van Billy Wilder.

## Verhaal

Don Birnam is een mislukte schrijver met een drankprobleem. Met de hulp van zijn broer Wick en zijn vriendin Helen slaagt hij erin om tien dagen lang nuchter te blijven. Daags voordat hij met hen op vakantie vertrekt, stuurt hij Wick en Helen weg. Alleen thuis wordt de drang naar de fles almaar groter.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Milland, Ray Ray Milland | Don Birnam |
| Wyman, Jane Jane Wyman | Helen St. James |
| Terry, Phillip Phillip Terry | Wick Birnam |
| Da Silva, Howard Howard Da Silva | Nat |
| Dowling, Doris Doris Dowling | Gloria |
| Faylen, Frank Frank Faylen | Nolan |
| Young, Mary Mary Young | Mevrouw Deveridge |
| Sharp-Bolster, Anita Anita Sharp-Bolster | Mevrouw Foley |
| Fontaine, Lilian Lilian Fontaine | Mevrouw St. James |
| Orth, Frank Frank Orth | Garderobebediende |
| Russell, Lewis L. Lewis L. Russell | Mijnheer St. James |

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 1946 | Oscars | Beste film | Charles Brackett | Gewonnen |
| 1946 | Oscars | Beste regie | Billy Wilder | Gewonnen |
| 1946 | Oscars | Beste mannelijke hoofdrol | Ray Milland | Gewonnen |
| 1946 | Oscars | Beste bewerkte scenario | Charles Brackett Billy Wilder | Genomineerd |
| 1946 | Oscars | Beste camerawerk | John F. Seitz | Genomineerd |
| 1946 | Oscars | Beste montage | Doane Harrison | Genomineerd |
| 1946 | Oscars | Beste originele muziek | Miklós Rózsa | Genomineerd |
| 1946 | Golden Globes | Beste dramafilm | Charles Brackett Billy Wilder | Gewonnen |
| 1946 | Golden Globes | Beste regie | Billy Wilder | Gewonnen |
| 1946 | Golden Globes | Beste acteur in een dramafilm | Ray Milland | Gewonnen |
| 1946 | Filmfestival van Cannes | Grote Prijs | Billy Wilder | Gewonnen |
| 1946 | Filmfestival van Cannes | Beste acteur | Ray Milland | Gewonnen |
# Grand-Bassam

Grand-Bassam is een kuststad en gemeente in het zuidoosten van Ivoorkust, gelegen ten oosten van Abidjan in het district Comoé en de voormalige regio Sud-Comoé. Het huidige Grand-Bassam heeft de status van onderprefectuur en is de hoofdplaats van het departement Grand-Bassam. In 2014 telde de gemeente 84.028 inwoners.

## Geschiedenis

Grand-Bassam was in de late 19e eeuw de eerste hoofdstad van de Franse Ivoorkust, van 1893 tot 1899, het jaar waarin de stad drie kwart van haar bevolking verloor aan de gele koorts en waarna de hoofdstedelijke functie verhuisde naar Bingerville.

## Werelderfgoed

Op 29 juni 2012 tijdens de 36e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed werd het historisch stadscentrum onder de naam van "Historische stad Grand-Bassam" (Frans: Ville historique de Grand-Bassam) opgenomen op de UNESCO werelderfgoedlijst.
De stad is een koloniaal stadsvoorbeeld uit de late 19e eeuw en het eerste deel van de 20e eeuw. Ze is gepland in wijken die gespecialiseerd zijn in handel, administratie, huisvesting voor Europeanen en huisvesting voor de Afrikaanse bevolking. De werelderfgoedsite omvat ook het Afrikaanse vissersdorp N'zima en voorbeelden van koloniale architectuur, zoals functionele huizen met galerijen, veranda's en talrijke tuinen. Grand-Bassam was de haven, de economische en juridische hoofdstad van Ivoorkust en getuigt van de complexe sociale betrekkingen tussen Europeanen en Afrikanen en de daaropvolgende onafhankelijkheidsbeweging. De stad was het kloppend hart van het grondgebied van de Franse handelsposten in de Golf van Guinee - die voorafging aan het huidige Ivoorkust - en trok mensen aan uit alle delen van Afrika, Europa en het Middellandse Zeegebied.

## Religie

Grand-Bassam is sinds 1982 de zetel van een rooms-katholiek bisdom.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Grand-Bassam op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Historic Town of Grand-Bassam - UNESCO World Heritage Centre, Description under license CC-BY-SA IGO 3.0, geconsulteerd op 18 augustus 2021. Gearchiveerd op 10 mei 2023.
* Gemeinsame Normdatei: 4261371-1
* Library of Congress Control Number: n87891554
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007562418805171
* Système universitaire de documentation: 029598001
* Virtual International Authority File: 153703333
* WorldCat (via VIAF): 153703333
# Aischtal-Radweg

De Aischtal-Radweg (Aischdalfietsroute) is een langeafstandsfietsroute in Duitsland. De route volgt grotendeels de rivier de Aisch tot de monding in de Main. De route loopt over de waterscheiding van Rijn en Donau. De route is bewegwijzerd in twee richtingen.

## Traject

De route start in Rothenburg ob der Tauber waar aansluitingen zijn met de Romantische Straße, de Altmühltal-Radweg en de Burgenstraße. De route kruist eerst de rivier Altmühl en loopt dan richting de Aisch. De bron van de Aisch ligt iets ten westen van Bad Windsheim. De route volgt de loop van de rivier op tot de monding in de Regnitz bij Trailsdorf. Daarna volgt de route de Regnitz tot aan Bamberg om te eindingen aan de Main bij Hallstadt.
In Hallstadt kan de EuroVelo EV4 Midden-Europaroute worden opgepakt, evenals de Mainradweg.

## Aansluitingen met Europese fietsroutes

* In Hallstadt kan worden aangesloten op de EuroVelo EV4 Midden-Europaroute.

## Aansluitingen met andere fietsroutes

* In Rothenburg ob der Tauber kan worden aangesloten op de Romantische Straße.
* In Rothenburg ob der Tauber kan worden aangesloten op de Altmühltal-Radweg.
* In Rothenburg ob der Tauber kan worden aangesloten op de Burgenstraße.
* In Bamberg kruist de route de Burgenstraße.
* In Hallstadt kan worden aangesloten op de Mainradweg.

## Externe link

* Aischtal-Radweg
# Pandoeri

Een pandoeri (Georgisch: ფანდური) is een traditionele driesnarige langhalsluit uit Georgië. Het ongeveer 75 cm lange instrument wordt meestal gestemd in een A-groot akkoord: A - C# - E, en heeft een mensuur van ca. 48 cm. De pandoeri wordt gebruikt als akkoordbegeleidingsinstrument. Oudere dan wel eenvoudiger instrumenten werden uitgevoerd met houten fretten, en houten stemknoppen.
In het verleden werden darmsnaren gebruikt, maar tegenwoordig wordt het instrument vooral met nylonsnaren bespannen. Modernere pandoeri's hebben metalen fretten en stemmechanieken vergelijkbaar met gitaar.
Het instrument is gebruikelijk in alle regio's van Oost-Georgië, zoals in Psjavi, Chevsoeretië, Toesjeti, Kacheti en Kartli. De pandoeri wordt over het algemeen gebruikt om solo-heldhaftige, komische en liefdesliederen, maar ook bij dans te begeleiden.
# Toxobotys

Toxobotys is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Eugene Gordon Munroe en Akira Mutuura in een publicatie uit 1968.

## Soorten

* T. aureans Rose & Kirti, 1989
* T. boveyi Bänziger, 1987
* T. praestans Munroe & Mutuura, 1968
* Nuss, M.; et al. (2003-2025). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 19-1-2025.
* ↑ Munroe, E. & Mutuura, A., 1968: Contributions to a study of the Pyraustinae (Lepidoptera, Pyralidae) of temperate East Asia II. Canadian Entomology 100(8): 861-868.
# National Museum Wales

Het National Museum Wales of Amgueddfa Cymru (voorheen de National Museums and Galleries of Wales) omvat de zeven nationale musea in Wales.

## De musea

Deelnemende musea:
* het National Museum Cardiff in Cardiff (gesloten voor onbepaalde tijd sinds februari 2025)
* het St Fagans National History Museum in Cardiff
* het Big Pit National Coal Museum in Blaenavon
* het National Woollen Museum in Dre-fach Felindre bij Llandysul
* het National Slate Museum in Llanberis
* het National Roman Legion Museum in Caerleon
* het National Waterfront Museum in Swansea
Tot het museumverband behoren voorts nog:
* het National Collections Centre in Nantgarw
* de Turner House Gallery in Penarth
Het National Museum Wales beheert met de Pembrokeshire Coast National Park Authority het beeldenpark Oriel y Parc, een expositie van land art uit Wales in St Davids.
Via de internetsite van Rhagor is informatie verkrijgbaar over specifieke kunstvoorwerpen uit de museumcollectie en over voorwerpen die niet worden geëxposeerd.

## Fotogalerij

* National Museum Cardiff
* Entree St Fagans National History Museum
* Big Pit National Coal Museum
* National Woollen Museum
* National Slate Museum
* National Roman Legionary Museum
* De kade bij het National Waterfront Museum
# Japanse rode den

Japanse rode den (Pinus densiflora) is een soort uit de dennenfamilie (Pinaceae).
In Japan staat Japanse rode den bekend onder de triviale namen akamatsu en mematsu. De boom wordt geproduceerd voor het hout, maar ook voor de sierteelt ten behoeve van de klassieke Japanse tuin. Deze den kent diverse cultivars, zoals de meerkleurige Pinus densiflora 'Oculus Draconis', de kronkelende/kruipende Pinus densiflora 'Pendula' en de meerstammige Pinus densiflora 'Umbraculifera'.
In Korea staat de plant bekend als sonamoo (소나무, letterlijk "dennenboom"). In Korea hecht men veel waarde aan deze boom en symboliseert deze plant de Koreaanse geest. De plant wordt zelfs vermeld in het volkslied, Aegukga. Omdat de plant in het westen werd geïntroduceerd door Japanse botanici tijdens het koloniale tijdperk, staat de plant bekend als 'Japanse rode den'. In Korea probeert men nu de naam te laten veranderen naar 'Koreaanse rode den'.
De eerste beschrijving van de soort staat in in het gezamenlijke boek Flora Japonica van Philipp Franz von Siebold en Joseph Gerhard Zuccarini uit 1842.

## Determinatie

Japanse rode den is een boomvormende (maar soms ook struikvormende) conifeer die een hoogte kan bereiken van 20–35 m. De naaldvormige bladen zijn 8–12 cm lang, groeien paarsgewijs en zitten drie jaar aan de boom. De kegels zijn 4–7 cm lang. Japanse rode den is sterk verwant aan grove den (Pinus sylvestris), maar verschilt door de langere en dunnere naalden die helder groen zijn zonder de blauwe waas van grove den. De bast van de jonge boom is roodbruin (vandaar de naam), met de jaren wordt de stam meer grijsbruin.

## Ecologie

Japanse rode den is een lichtminnende soort die de voorkeur geeft aan zwak zure, goed gedraineerde zandgronden of stenige substraten. Ze is opvallend vaak te vinden in (kustbegeleidende) rotsvegetatie.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van Japanse rode den omvat Japan, Korea, het noordoosten van China (Heilongjiang, Jilin, Liaoning, Shandong) en uitstralingen tot in het uiterste zuidoosten van Rusland (zuidelijk kraj Primorje).

## Fotogalerij

* Pinus densiflora
* Pinus densiflora 'Umbraculifera'
* Naalden en kegels
* Afbeelding uit Flora Japonica
# Saoermag I van Iberië

Saoermag I van Iberië (Georgisch:საურმაგი I) was koning van koninkrijk Iberië, het huidige Georgië. Is traditiegetrouw de tweede koning van Georgië. Professor Toumanoff suggereerde dat hij regeerde tussen 234 en 159 voor Christus.
De leven van de Koningen geschreven circa 800 ziet Saoermag als zoon van zijn voorganger Parnavaz I van Iberië de stichter van de Parnavazische dynastie, en vanaf hier begint de erfopvolging op basis van eerstgeboorterecht.
# Station Tonneins

Station Tonneins is een spoorwegstation in de Franse gemeente Tonneins.
Het station werd geopend op 3 december 1855 met een spoorverbinding naar Bordeaux.
# Islands of St. Paul

De Islands of St. Paul (ook St. Paul's Islets of St. Paul's Island genoemd) zijn twee onbewoonde rotskliffen, samen kleiner dan 10 hectare, die bij laagtij samen één eiland vormen. De eilanden behoren tot de republiek Malta en bevinden zich in St.Paul's Bay (San Pawl il-Baħar), op 100 meter van de kust van het hoofdeiland Malta.
Volgens de overlevering zou in het jaar 59 na Christus de apostel Paulus hier schipbreuk geleden hebben toen hij als gevangene op weg was naar Rome. Te zijner ere staat op een van de kliffen een 12 meter hoog standbeeld van hem.
Comino · Cominotto · Gozo · Filfla · Fungus Rock · Malta · Manoel Island · Islands of St. Paul
# Sinopotamon yaanense

Sinopotamon yaanense is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Chung & Tsao.
* ↑ (en) Sinopotamon yaanense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Sinopotamon yaanense (Chung & Tsao, 1962). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443363
# Kartlië

Kartlië of Kartli kan verwijzen naar:
* Kartli (gebied)
* Sjida Kartli of Binnen-Kartli, deelregio
* Kvemo Kartli of Neder-Kartli, deelregio
* Zemo Kartli of Opper-Kartli, deelregio
* Koninkrijk Kartlië
* Koninkrijk Kartli-Kachetië (18e eeuw)
* Koninkrijk Iberië, de naam in de Klassieke Oudheid voor het koninkrijk Kartli
* Kartlistadion, voetbalstadion in Gori, Georgië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kartlië en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gouzon

Gouzon is een gemeente in het Franse departement Creuse (regio Nouvelle-Aquitaine). De gemeente telde 1.565 inwoners op 1 januari 2022. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Guéret.
De kerk Saint-Martin van Gouzon is gebouwd in de 13e eeuw en is een historisch monument.

## Geschiedenis

In 1279 verleende baron Guy de Gouzon stadsrechten aan Gouzon. Deze werden in 1337 bevestigd door Louis de Bourbon, hertog van Bourbonnais. De ommuurde stad Gouzon en haar onmiddellijke omgeving vormden immers een exclave van Bourbonnais, geklemd tussen Combraille en het graafschap La Marche.
In 1972 fuseerden de voormalige gemeenten Gouzougnat en Les Forges met Gouzon.

## Geografie

De oppervlakte van Gouzon bedroeg op 1 januari 2022 50,03 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 31,3 inwoners per km².
De gemeente is relatief vlak en wordt doorkruist door de Voueize, een zijrivier van de Tardes.
De onderstaande kaart toont de ligging van Gouzon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

De spoorweghalte Parsac-Gouzon ligt in de aanpalende gemeente Parsac-Rimondeix.

## Demografie

In 1833 telde de gemeente 1415 inwoners. In 1906 waren dit 1692 inwoners. Daarna begon de bevolking van Gouzon te krimpen.
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).