OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rally van Canada 1978

De Rally van Canada 1978, officieel 6ème Critérium Molson du Québec, was de 6de editie van de Rally van Canada en de zevende ronde van het Wereldkampioenschap Rally in 1978. Het was de 59ste rally van het FIA Wereldkampioenschap Rally.

## Resultaten en rangschikking

Top tien klassement :
| Pos | Nr | Rijder Navigator | Auto Inschrijving | Gr | Tijd | Verschil | Punten |
| 1 | 3 | Walter Röhrl Christian Geistdörfer | Fiat 131 Abarth Walter Röhrl | 4 | 04:54.23 | 0.00 | - |
| 2 | 2 | Markku Alén Ilkka Kivimäki | Fiat 131 Abarth Markku Alén | 4 | 05:02.56 | + 8.33 | - |
| 3 | 6 | Anders Kulläng Bruno Berglund | Opel Kadett GT/E Anders Kulläng | 2 | 05:12.46 | + 18.23 | - |
| 4 | 10 | Taisto Heinonen John Bellefleur | Toyota Celica 2000GT Taisto Heinonen | 2 | 05:34.07 | + 39.44 | - |
| 5 | 8 | Jean-Paul Pérusse Louis Belanger | Triumph TR7 Jean-Paul Pérusse | 4 | 05:36.56 | + 42.33 | - |
| 6 | 54 | Carlos Torres Pedro de Almeida | Ford Escort RS2000 Carlos Torres | 1 | 05:58.20 | + 1:03.57 | - |
| 7 | 42 | Man Bergsteijn Dirk Buwalda | Opel Kadett GT/E Man Bergsteijn | 2 | 06:15.37 | + 1:21.14 | - |
| 8 | 11 | Hendrik Blok Gene Hammond | Saab 99 EMS Hendrik Blok | 1 | 06:24.26 | + 1:30.03 | - |
| 9 | 57 | Gordon McCallum Linda McCallum | Volkswagen Rabbit Hendrik Blok | 1 | 06:25.24 | + 1:31.01 | - |
| 10 | 12 | Walter Boyce Robin Edwardes | Saab 99 EMS Walter Boyce | 1 | 06:29.15 | + 1:34.52 | - |
| Niet aan de finish ||||||||
| Pos | Nr | Rijder Navigator | Auto Inschrijving | Gr | KP | Reden | Punten |
| NF | 1 | Timo Salonen Erkki Nyman | Fiat 131 Abarth Timo Salonen | 4 | 9 | differentieel | - |
| NF | 4 | Bror Danielsson Bob de Jong | Opel Kadett GT/E Bror Danielsson | 2 | 7 | motor | - |
| NF | 5 | Stig Blomqvist 'Vicki' | Saab 99 EMS Stig Blomqvist | 2 | 6 | versnellingsbak | - |
| NF | 7 | John Buffum Doug Shepherd | Triumph TR7 V8 John Buffum | 4 | 14 | uitgesloten | - |
| NF | 18 | Carlo Cavicchi Giulio Rancatti | Fiat 127 Sport Carlo Cavicchi | 2 | 4 | ongeluk | - |

#### Statistieken

| Klassementsproeven | Klassementsproeven | Leiders | Leiders |
| Rijder | Aantal | Rijder | KP |
| Markku Alén | 8 | Markku Alén | 1-7 |
| Walter Röhrl | 7 | Walter Röhrl | 8-14 |
| Jean-Paul Pérusse | 1 | | |
| Timo Salonen | 1 | | |

### Constructeurskampioenschap

| Pos | Constructeur | MON | SWE | KEN | POR | GRE | FIN | CAN | Pts |
| 1 | Fiat | 14 | 14 | | 18 | 18 | 18 | 18 | 100 |
| 2 | Opel | 10 | 12 | | 13 | 12 | 11 | 16 | 74 |
| 3 | Ford | | 18 | 7 | 16 | 9 | 6 | 13 | 69 |
| 4 | Porsche | 18 | | 16 | 7 | | 12 | | 53 |
| 5 | Toyota | | | | 15 | 6 | 13 | 14 | 48 |
| 6 | Datsun | | | 16 | | 16 | | | 32 |
| 7 | Lancia | 8 | 12 | | | 11 | | | 31 |
| 8 | Peugeot | | | 18 | 9 | | | | 27 |
| 9 | Saab | | 8 | | | | | 10 | 18 |
| 10 | Renault | 17 | | | | | | | 17 |
| = | Volkswagen | | 9 | | | | | 8 | 17 |
| 12 | Vauxhall | | | | | | 14 | | 14 |
| 13 | Mercedes | | | 12 | | | | | 12 |
| = | British Leyland | | | | | | | 12 | 12 |
| 15 | Volvo | | 10 | | | | | | 10 |
| 16 | Škoda | | | | | 6 | | | 6 |
| 17 | Mitsubishi | | | 5 | | | | | 5 |
| 18 | Lada | | | | | 4 | | | 4 |
# SW-Journaal

SW-journaal is een Nederlands vakblad voor het management en middenkader van de sociale werkvoorziening. Het blad wordt ook gelezen door de regionale en landelijke politiek. SW-Journaal bestaat sinds 1971 en werd uitgegeven door NOSW (Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening), het huidige Cedris. In 2003 werd het tijdschrift overgenomen door Uitgeverij Y-Publicaties in Amsterdam. Sinds 2006 heeft SW-Journaal een zusterblad, de Rea-krant, die geschreven wordt voor medewerkers op de werkvloer van de sociale werkvoorziening.
# Fredberg (Suriname)

De Fredberg is een berg in het ressort Boven-Saramacca in Sipaliwini in Suriname.

## Locatie

De berg ligt tussen de Boven-Saramaccarivier en de Kleine Saramaccarivier, ten westen van het Brokopondostuwmeer. Na een afslag op de Avobakaweg/Ghaama Abagoweg, op 23 kilometer voor Pokigron (Atjoni), wordt het basiskamp bereikt. Vanaf hier ligt de berg op 4,2 kilometer afstand, een wandeling van tweeënhalf tot vier uur waarvan een half uur geklommen wordt. De berg is 380 meter hoog op het hoogste punt; toeristen komen meestal niet hoger dan 280 meter. De Fredberg bevindt zich in een beschermd natuurgebied.

## Ontdekking en fauna

De berg werd in 2013 door Fred Pansa ontdekt, toen hij met een vliegtuig van het binnenland naar Paramaribo vloog en uit het raam keek. Eind 2013 ging hij op zoek naar deze berg om van dichtbij te zien wat het gebied te bieden heeft. Bij het zien van de rotshaan raakte hij gefascineerd: "Die vogel had ik nog nooit in mijn leven gezien." Deze vogel komt alleen in het oerwoud van het Guianaschild voor, op plekken waar zich nissen in rotsen bevinden zodat de eieren uitgebroed kunnen worden.
Hier hebben ook de karmozijnvruchtenkraai en de capuchonvogel hun leefgebied, evenals roofdieren als de poema, jaguar en ocelot. Pansa ontwikkelde de locatie voor toerisme en bezoekers noemden dit de Berg van Fred. Hieraan dankt de berg zijn naam Fredberg. Op de berg bevinden zich overnachtingsplekken en een douche. Vanaf de berg is er uitzicht over het oerwoud.

## Media

In 2015 maakten de studenten Marije Huijsman en Sietse van der Molen de documentaire Duizend procent over Fred Pansa en de Fredberg. In 2016 werd de berg bezocht door vier Nederlandse jongeren van het televisieprogramma Streetlab. In januari 2017 werden opnames gemaakt door Humberto Tan en zijn team van RTL Late Night. Op de cover van zijn boek Mijn Suriname (2023) is de oranje rotshaan te zien. In 2019 zond Netflix de documentaire Dancing with the birds uit, waarvoor op de berg oranje rotshanen werden gefilmd. In 2023 maakten vier Nederlandse tieners in de realityserie Reis naar je roots een bezoek.
* 1 2 3 4 Parbode, Fredberg, een nieuw paradijs voor avonturiers, 14 februari 2017
* ↑ Parbode, Suriname, 93 procent bosparadijs, 3 januari 2024
* ↑ Dagblad Suriname, De bijzondere oranje rotshaan een opvallende verschijning in het regenwoud, 24 augustus 2021
* ↑ Vers Pers, [https://www.verspers.nl/crowdpress/project/11303/duizend-procent/#.Vo6L9lLA3Wx17 december 2015
* ↑ Humberto Tan, Bol, Mijn Suriname, 2023
* ↑ Waterkant, Dansende vogel in Suriname gefilmd voor Netflix documentaire, 15 oktober 2019
* ↑ Zapp, Reis naar je Roots, 1 oktober 2023
# Saint-Laurent-du-Var

Saint-Laurent-du-Var (Occitaans: Sant Laurenç de Var; Italiaans (verouderd): San Lorenzo del Varo) is een gemeente in het Franse departement Alpes-Maritimes (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur). De gemeente telde 31.645 inwoners op 1 januari 2022. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Grasse.
De economie van de gemeente is gericht op het toerisme. Saint-Laurent-du-Var heeft twee kilometer stranden en een jachthaven. Verder is er een groot winkelcentrum, Cap 3000.

## Geschiedenis

De plaats ontstond in de 11e en de 12e eeuw op een hoogte die gemakkelijk te verdedigen was. Door epidemieën, oorlogen en natuurrampen raakte de plaats ontvolkt. In de 16e eeuw werden nieuwe inwoners uit Italië aangetrokken en de plaats werd opnieuw gebouwd volgens een dambordpatroon. De bevolking groeide maar pas in de loop van de 18e eeuw kwamen er nieuwe wijken buiten de stadsmuur. Er kwamen ook watermolens op de Var. Tot de aanhechting van Nice bij Frankrijk in 1860 vormde de Var de grensrivier met Savoye.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Laurent-du-Var bedroeg op 1 januari 2022 10,11 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 3.130,1 inwoners per km².
De gemeente ligt op de rechteroever van Var, bij de monding in de Middellandse Zee. De gemeente ligt aan de Baie des Anges tussen Cagnes-sur-Mer en Nice.
De autosnelweg A8 loopt door de gemeente.
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Laurent-du-Var met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Geboren

* Lucien Teisseire (1919-2007), wielrenner
# Keniaans militair ordinariaat

Het Keniaans militair ordinariaat (Latijn: Ordinariatus Militaris Kenia) is een militair ordinariaat van de Rooms-Katholieke Kerk gevestigd in Nairobi, in Kenia. Het ordinariaat is verantwoordelijk voor de zielzorg van de tot de Rooms-Katholieke Kerk behorende militairen van de Keniaanse strijdkrachten en hun families. Het ordinariaat staat als immediatum onder rechtstreeks gezag van de Heilige Stoel.

## Geschiedenis

Het ordinariaat werd op 20 januari 1964 door paus Paulus VI als militair vicariaat opgericht. Het ordinariaat werd op 21 juli 1986 door paus Johannes Paulus II met de apostolische constitutie Spirituali militum curae verheven tot militair bisdom.

## Organisatie

In 2021 telde het ordinariaat 56 parochies en 4 missies, die werden bediend door 27 priesters, waaronder 3 paters.

## Bisschoppen

* Maurice Michael Otunga (20 januari 1964 - 29 augustus 1997; tevens bisschop van Kisii, later coadjutor en aartsbisschop van Nairobi, kardinaal in 1973)
* Alfred Kipkoech Arap Rotich (29 augustus 1997 - 30 december 2016)
** Benjamin Kituto Maswili (apostolisch administrator: 30 december 2016 - 30 januari 2024)
** John Njue Njeru (apostolisch administrator: 30 januari 2024 - 15 augustus 2024)
* Wallace Ng’ang’a Gachihi (15 augustus 2024 - heden)
* Military Ordinariate of Kenya, Military. catholic hierarchy (2025). Geraadpleegd op 6 februari 2025.
* Military Ordinariate of Kenya. GCatholic (2025). Geraadpleegd op 6 februari 2025.
# Fenneropenaeus indicus

Fenneropenaeus indicus is een tienpotigensoort uit de familie van de Penaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1837 voor het eerst geldig gepubliceerd door Henri Milne-Edwards.
# Rhaude

Rhaude is een klein dorp in de Landkreis Leer in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het dorp is deel van de gemeente Rhauderfehn.
Rhaude is een van de oudste dorpen in het historische Overledingerland. De eerste vermelding, als Rawede dateert uit 1435. De dorpskerk stamt uit het begin van de veertiende eeuw. Vanuit het dorp werd vanaf de zeventiende eeuw het omliggende veengebied ontgonnen, waar de gemeente zijn naam aan heeft te danken.
# Mimetauge napeogenalis

Mimetauge napeogenalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Eugene Gordon Munroe in een publicatie uit 1970.
De soort komt voor in Peru.
# Michel Theys

Michael Matheus (Michel) Theys (Diest, 27 juni 1818 - aldaar, 2 oktober 1906) was een Belgisch ondernemer, grondeigenaar, rentenier en politicus voor de LP.

## Levensloop

Theys was handelaar in schors. Na zijn huwelijk werd hij eigenaar van Hoeve De Schans te Diest.
In 1866 volgde hij Jean-Henri Peeters op als burgemeester te Diest, een functie die hij uitoefende tot 1903. Hij werd - in de hoedanigheid van dienstdoend burgemeester - opgevolgd door partijgenoot Peeters. Ook zetelde Theys van 1868 tot 1878 in de Brabantse provincieraad.
In Diest werd een straat naar hem vernoemd, met name de Michel Theysstraat.
* 1 2 3 CRESENS Paul, Fiche Michel Theys, CresPaDi. Gearchiveerd op 5 december 2024.
* ↑ DENEEF Roger, DE MAEGD Christiane & DE JAECK Herlinde, Hoeve De Schans met tuin, Inventaris Onroerend Erfgoed, 2007
* ↑ (fr) Actes officiels (p.2), Echo du Parlement, 25 mei 1866
* ↑ VAN DE WALLE-HOLEMANS, Prentbriefkaart Michel Theysstraat te Diest, Geneanet
# Oude stadhuis (Eindhoven)

Het voormalige stadhuis te Eindhoven, dat met een moderne blik meer op een kerk lijkt, was een neogotisch gebouw, dat ontworpen werd door stadsarchitect Johannes van Dijck.
Evenals zijn voorganger stond het aan de Rechtestraat, tegenover de Jan van Hooffstraat. Het neogotische gebouw werd door de gemeente Eindhoven in gebruik genomen in 1869, maar bleek reeds tijdens het interbellum niet meer te voldoen qua grootte.
Tijdens de wederopbouw voorzagen de plannen in een nieuwe weg, die de Markt via de Kleine Berg zou verbinden met de Mecklenburgstraat. Deze weg zou in het verlengde van de Jan van Hooffstraat komen, wat de sloop van het oude stadhuis vereiste. In 1967 ging het tegen de vlakte. De bouw van de weg is uiteindelijk niet doorgegaan.
Ambtenaren verhuisden naar het nieuwe stadhuis aan het Stadshuisplein, een groter, modernistisch gebouw ontworpen door architect Jan van der Laan. Op de plaats van het oude stadhuis werden winkelpanden gebouwd.
Voor de deur van de winkelpanden ligt een plaquette van Olly van Abbe in de straat met een afbeelding van het gebouw.
* Het oude stadhuis van Eindhoven in 1958 gezien vanuit winkelstraat
* Plaquette van Van Abbe (2012)
* Een maquette van het oude stadhuis in de Sint-Catharinakerk
* ↑ Eindhoven foto's
* ↑ Kleine Sint-Jan op Kleine Berg. Groot Eindhoven (2 januari 2024). Geraadpleegd op 17 april 2024.
# Nephelobotys apiculata

Nephelobotys apiculata is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Dandan Zhang in een publicatie uit 2024.
De soort komt voor in China (Yunnan).
# Dioryctria contortella

Dioryctria contortella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Akira Mutuura, Eugene Gordon Munroe & Ross.

## Type

* holotype: "male. 15.VII.1967. leg. Ross"
* instituut: CNC, Ottawa, Canada
* typelocatie: "British Columbia, Barrière"
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ Mutuura, A., Monroe, E. & Ross, D.A., 1969: American species of Dioryctria (Lepidoptera: Pyralidae) I. Western Canadian species of the zimmermann group. The Canadian Entomologist 101(10): 1009-1023.
# Albert Coomans de Brachène

Albert Gustave Marie Corneille Hubert Coomans de Brachène (Ukkel, 3 maart 1917 - Schaarbeek, 1 december 2009) was een Belgisch bestuurder en christendemocratisch politicus voor de CVP.

## Levensloop

De jonkheer was een telg uit de familie Coomans de Brachène. Hij behaalde de diploma's 'ingenieur van landbouwindustrieën' en 'ingenieur van waters en bossen' aan de Katholieke Universiteit Leuven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij lid van het Geheim Leger (Bataillon Brumagne) en oorlogsvrijwilliger in het Commandokorps n$^o$ 10-1A, daarna luitenant in het commandoregiment van het Belgische leger.
Daarnaast was hij politiek actief. In 1947 volgde hij zijn vader Oscar-Eugène op als burgemeester van Aarschot. Bij zijn aantreden op 30-jarige leeftijd was hij een van de jongste burgemeesters van het land. In 1950 gaf hij de burgemeesterssjerp door aan partijgenoot Jan Van Nuffelen.
Van 1950 tot 1959 verbleef hij in Belgisch-Congo als directeur-generaal van FORESCOM te Nioki (Mai-Ndombe). Na zijn terugkeer in België werkte hij van 1960 tot 1969 voor het familiebedrijf Brouwerij Tielemans te Aarschot en van 1969 tot 1973 voor Terrebois VN. Van 1971 tot 1985 was hij secretaris van de Koninklijke Belgische Bosbouwmaatschappij en van 1990 tot 1997 lid van de raad van beheer. Hij was actief betrokken bij de oprichting van de coöperatieve bosbouwvennootschappen SOCOFOR in 1973, Samkempen in 1978, en de associatie SOCOFOR-Samkempen in 1995, alsook van het Syndicaat van Boseigenaars en Houtproducenten van Vlaanderen in 1990.
In 1959 huwde hij de dochter van baron André Terlinden, met wie hij drie zoons kreeg, onder wie Thomas.
* Archief Albert Coomans de Brachène, KADOC & KU Leuven
* MARNIX DE SAINTE ALDEGONDE Humbert, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2005, Brussel, 2005.
* 1 2 DE REU Johan & KWANTEN Godfried, Familiearchief Coomans de Brachène: Verscheiden en verrassend (p.8-13), KADOC-nieuwsbrief, juni 2012
* ↑ BOSSCHAERT Inge, Aarschot verliest oud-burgemeester, Het Nieuwsblad, 9 december 2009
# Gérard Hanssen

Gérard Pieter Hanssen (Vorst, 19 april 1897 - Diest, 23 september 1977) was een Belgisch schooldirecteur en liberaal politicus voor de LP en diens opvolger PVV.

## Levensloop

Hanssen studeerde af als regent. Later werd hij directeur van een rijksmiddelbare school en vervolgens van een rijksnormaalschool. Hij was gehuwd.
Hij werd gemeenteraadslid en burgemeester van Diest van 1958 tot 1965. Hij volgde in deze hoedanigheid partijgenoot Louis Grootjans op, zelf werd hij opgevolgd door de christendemocraat Gilbert Cluckers. Daarnaast werd hij in 1965 verkozen tot provinciaal senator, een mandaat dat hij vervulde tot 1968.
* VAN MOLLE Paul, Het Belgisch Parlement, 1872-1972, Antwerpen, 1972.
* 1 2 Fiche huwelijksakte Gerard Pieter Hanssen en Constance Peuters, Rijksarchief in België
# Schuurmolen

De Schuurmolen is een voormalige watermolen in de Nederlandse provincie Limburg. Ze is gelegen tussen Holset, Vaals en Lemiers op de oostoever van de Zieversbeek aan de Oude Akerweg. Verder stroomopwaarts ligt de Frankenhofmolen, stroomafwaarts mondt de Zieversbeek uit in de Selzerbeek.
De molen had een middenslagrad met een doorsnee van 3,2 meter en was 107 centimeter breed. Er werden op een gegeven moment zes stuwvijvers gebruikt waarin water van de Zieversbeek verzameld werd en op het einde van de 19e eeuw werd slechts één grote vijver gebruikt. Bij een lage waterstand in de beek werd maalwater uit de vijver via een buis op het rad geleid.

## Geschiedenis

De molen werd rond 1778 gebouwd door Jacob Kuhnen, als onderdeel van zijn nieuwe naaldenfabriek in Vaals (D'r Bau). Voor de watervoorziening waren, behalve bij de molen, ook hogerop aan de Zieversbeek vijvers aangelegd. Kuhnen overleed in 1781, nog geen 40 jaar oud, maar zijn weduwe zette de onderneming voort. De molen moest echter, met Kuhnens andere bezittingen, worden verkocht. Bij de openbare verkoop in 1783 wordt zij beschreven als ’de Polier-Moole gelegen aan den Honsberg ter plaatse genaamt den Velderbroeck’. In het Duits was toen sprake van de 'Schaurmühle'. In 1786 kocht Baron Sternbach, eigenaar van landgoed De Esch, de goederen die van Kuhnen waren geweest, maar hij bleef de molen verpachten aan de weduwe Kuhnen.
Daarna veranderde de molen verschillende keren van eigenaar. In 1822 bood J.W. Trostorf de 'spelde slijpmolen' te koop aan. In de tweede helft van de 19e eeuw was er hier een wolspinnerij gevestigd. Deze had toen nog steeds als naam de Schauermühle. Het element 'schuur' in de naam van de molen is afkomstig van het polijsten of schuren.
.Nadat de spinnerij was opgeheven werd het verbouwd tot brouwerij.

## Externe link

* Molendatabase
# Landevieille

Landevieille is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 1047 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Sables-d'Olonne.

## Geografie

De oppervlakte van Landevieille bedraagt 13,5 km², de bevolkingsdichtheid is 77,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# InterClassics

InterClassics is een autosalon die jaarlijks wordt gehouden in het beurscentrum MECC in de Nederlandse stad Maastricht. Het is de eerste klassieke autobeurs van het seizoen en vindt meestal plaats in het tweede of derde weekend van januari. InterClassics is de grootste beurs op haar gebied binnen de Benelux met ruim 300 exposanten en meer dan 25.000 bezoekers. Sinds 2015 vindt de beurs ook plaats in november in Brussel.

## Ontstaansgeschiedenis

De eerste InterClassicsbeurs werd gehouden in 1994. InterClassics was vanaf het begin een beurs voor klassieke oldtimers met enkele honderden exposanten van bijzondere klassieke automobielen en motoren. Er blijven op de beurs zeldzame klassieke auto's te bewonderen van merken als Bugatti, Ferrari, MG en Lotus. Er wordt een veiling gehouden door het Londense veilinghuis Coys, men kan er nieuwe of gebruikte auto-onderdelen kopen en er zijn diverse demonstraties te zien. Ook zijn er een clubs te vinden van liefhebbers van merken als Fiat, Opel, BMW, Citroën, Volkswagen en Peugeot.
Op het later toegevoegde beursonderdeel TopMobiel draait het om exclusieve automobielen en de met dit type auto's geassocieerde lifestyle. De stands op dit beursonderdeel zijn luxer ingericht; elke auto krijgt hier individuele aandacht. Naast auto's worden hier producten als horloges, wijnen, golfaccessoires en luxe jachten te koop aangeboden en worden er demonstraties en modeshows gegeven. De catering is vooral gericht op exclusieve gerechten en regionale specialiteiten.

## Uitbreiding en tweede evenement

Omdat de beurs te groot is geworden voor de 30.000 m² die het MECC beschikbaar heeft, wordt op het terrein een extra paviljoen gebouwd. Voor geïnteresseerde beursdeelnemers bestaat een wachtlijst. Sinds 2015 vindt naast de Maastrichtse beurs ook een door ICTM en MECC georganiseerde beurs plaats in Brussels Expo in Brussel: InterClassics Brussels.
# Cor Galis

Cornelis Lubertus ("Cor") Galis (Ambt Almelo, 22 november 1910 - 20 mei 1997) was vanaf 1974 tot zijn dood 'De stem der VPRO'.
Na uiteenlopende baantjes te hebben gehad als amateurtoneelspeler, muzikant, conferencier en theaterprogrammeur, kwam Cor Galis in 1954 in dienst van de radio- en televisieomroep VPRO. Hij was daar verantwoordelijk voor de PR -alleen heette dat toen nog niet zo-, en ledenwerving. Het feit dat hij niet religieus was, was opmerkelijk aangezien de omroep in die jaren nog uitsluitend door 'vrijzinnige' predikanten werd bestuurd. Galis deed zijn werk echter zo goed, dat ze hem graag wilden houden. Toen hij echter een cabaretgezelschap voor de microfoon had laten optreden, schreef een dominee uit Leeuwarden aan het VPRO-bestuur dat hij daarmee "het klatergoud van de Westerse cultuursteppe in de provincie bracht."
Toen hij tegen zijn pensioen liep, bedacht programma-maker Peter Flik dat Cor Galis aankondigingen voor radioprogramma's kon gaan doen. Hij deed dit op zo'n onnavolgbare wijze dat al snel iedereen een typische Galis-aankondiging voorafgaand aan z'n programma wilde. Samen met Flik trad hij in 1976 (als Cornelis Interieur) op in het programma De Hoogwerkers, waarin zij per hoogwerker nietsvermoedende mensen bezochten. Door zijn vaak ongezouten opmerkingen over het beoordeelde interieur kwam hij af en toe in aanvaring met de bewoners. In één geval dreigde het tot een handgemeen te komen omdat Galis aan het interieur meende af te lezen dat de vrouw des huizes "een gat in de hand" had. In de jaren tachtig en negentig had hij een vaste bijdrage in het radioprogramma van Ischa Meijer Een uur Ischa.

## VPRO stem

Galis' stemgeluid was zo karakteristiek dat de luisteraars door een aankondiging van hem een programma onmiddellijk als 'VPRO' konden herkennen. Anders dan veel luisteraars dachten, schreef Galis zijn teksten niet zelf. Hij las de teksten die de redacties van de verschillende programma's hem voorlegden. De teksten die Ischa Meijer voor hem schreef zijn verzameld in het boek Zing, m'n jongen, zing!: de radioteksten voor Cor Galis dat in 1997 verscheen.
Cor Galis overleed op 20 mei 1997 op 86-jarige leeftijd. Om uitdrukking te geven aan het feit dat Galis en de VPRO onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, is in het nieuwe VPRO-gebouw dat in 1998 werd opgeleverd een steen aangebracht met de tekst 'Cor Galis forever'.

## Externe link

* Geluidsfragmenten uit het VPRO radioarchief - Beeld en Geluid Wiki