OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verblijfskunde

Verblijfskunde is een nieuw kennisdomein dat in belang toeneemt door de verder gaande verstedelijking en de eisen die worden gesteld aan de leefbaarheid in de bebouwde kom. Dit houdt in een nadrukkelijk ondergeschikte positie van verkeer ten opzichte van leefbaarheid.

## Basis

Een belangrijke basis is het CROW-handboek Stedenbouw en verkeer dat verschenen is bij de pensionering van professor Boudewijn Bach bij de Technische Universiteit Delft.

## Kernbegrippen
### Verblijfskwaliteit

    Het geheel van ruimtelijke, maatschappelijke, verkeerskundige en landschappelijke aspecten dat het verblijf in, langs of nabij een gebied dienstbaar maakt aan de sociale en recreatieve activiteiten waarvoor het gebied bestemd is.

### Verblijfsgebied

    Gebied waar de (inrichting van de) weg dienstbaar is aan de sociale en recreatieve activiteiten (van de omwonenden). Een verblijfsgebied kan worden beschouwd als een aaneengesloten gebied van erftoegangswegen.
Tijdens het Childstreet-project werd de term verblijfskunde gemunt en is het vakgebied verkend. Na zijn historische schets van de ontwikkeling van het verkeer in de stad formuleert en operationaliseert Steven Schepel een zestal beoordelingscriteria voor de leefbaarheid van de straat.

## Omgekeerd ontwerpen

Tijdens het Verkeerskunde-congres NVVC 2010 wordt naast verkeerskunde de nieuwe expertise verblijfskunde voorgesteld; een expertise van mensen die ‘omgekeerd’ kunnen ontwerpen en oog hebben voor kwetsbaren op straat op basis van het werk van Erik Asmussen over de Nieuwe Normmens en de menselijke stad zo leefkwaliteit kunnen geven.

## Leerstoel

Enkele jaren later stelt MENSenSTRAAT in het vakblad Verkeerskunde voor om een leerstoel Verblijfskunde in te stellen om bestaande kennis over mensenstraten te verzamelen en nieuwe kennis te ontwikkelen In mensenstraten staat de mens als straatgebruiker centraal en dient het ontwerp te voldoen aan het dienstbaar maken aan de sociale en recreatieve activiteiten van de mens.
Door een consortium van verkeersbureaus onder leiding van de ANWB wordt ontwerpend onderzoek gedaan naar Verkeer in de Stad. Ook daar worden gebieden voorgesteld met maximale snelheden van zowel 10 km/u en 20 km/u voor bezoekend verkeer.
* ↑ Stedenbouw en verkeer, een selectie uit de gereedschapskist van Bach CROW 2006
* ↑ Interview met Boudewijn Bach 5min 2018 Youtube
* ↑ Woonerf revisited, Delft as an example archief woonERFgoed
* ↑ KiSS Kinderstraat scan archief woonERFgoed
* ↑ Presentatie op NVVC 2010 Iedereen veilig over straat NVVC 2010
* ↑ “erik-asmussen-een-leven-voor-de-verkeersveiligheid” SWOV (2019)
* ↑ “Openbare ruimte moet ook echt openbaar zijn” Verkeerskunde (2014)
* ↑ Verkeer in de Stad op de website anwb.nl
# Right Here Waiting

Right Here Waiting is een nummer van de Amerikaanse zanger-muzikant Richard Marx. Het is de tweede single van zijn tweede studioalbum Repeat Offender uit 1989. Op 29 juni dat jaar werd het nummer eerst in de VS en Canada op single uitgebracht en op 7 juli volgden Europa, Australië en Nieuw-Zeeland.

## Achtergrond

Richard Marx schreef het nummer eind 1988 voor zijn toenmalige vrouw, de actrice Cynthia Rhodes. Zij was drie maanden in Zuid-Afrika voor een film, terwijl Marx in de VS was. Marx miste haar ontzettend en besloot zijn gevoelens om te zetten in een gevoelig liefdeslied. Dat werd "Right Here Waiting". Marx zette het nummer op een cassettebandje en wilde het aanvankelijk naar Rhodes opsturen, maar hij besloot om daar toch nog maar even mee te wachten. Hij wil het ook niet op zijn aankomende nieuwe album zetten, omdat hij het te persoonlijk vond en omdat het album al een ballade had. Later krijgt Marx bezoek van een vriend. Terwijl ze met elkaar praten, wil Marx een muziekje opzetten. Per ongeluk zet hij het bandje op waar "Right Here Waiting" opstaat. Marx wil het bandje uitzetten en een andere opzetten, maar Marx' vriend is nieuwsgierig en wil verder luisteren. Hij zegt "Right Here Waiting" goed te vinden, en dat Marx het toch op zijn album moet zetten. Marx besluit hierop om het numner niet naar Rhodes te sturen, maar naar de platenmaatschappij.
"Right Here Waiting" werd een wereldwijde hit, en haalde onder meer in Marx' thuisland de VS de nummer 1-positie in de Billboard Hot 100. In Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en Ierland werd eveneens de numner 1-positie behaald. In Frankrijk de 19e, Spanje de 17e, Portugal de 2e, Zweden de 7e, Duitsland de 12e, Oostenrijk de 19e, Zwitserland de 6e en in het Verenigd Koninkrijk de 2e positie in de UK Singles Chart.
In Nederland was de plaat op donderdag 14 september 1989 TROS Paradeplaat op de befaamde TROS donderdag op Radio 3 en werd een grote hit in de destijds twee landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 4e positie in de Nationale Hitparade Top 100 en de 3e positie in de Nederlandse Top 40.
In België bereikte de plaat eveneens de 3e positie in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
De plaat is later gesampled door Joost Klein in zijn nummer ''Luchtballon''.
In de sinds december 1999 jaarlijks uitgezonden NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2 stond de plaatbtot nu toe uitsluitend van 1999 t/m 2001 en in 2003 in de lijst genoteerd, met als hoogste notering een 770e positie in 1999.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 |
| Right Here Waiting | 770 | 1187 | 1577 | - | 1981 |
* ↑ Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).
# Just Like Heaven

Just Like Heaven kan verwijzen naar:
* Just Like Heaven (film), een film van Mark Waters uit 2005
* Just Like Heaven (The Cure), een lied van The Cure
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Just Like Heaven en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Paul Blart: Mall Cop 2

Paul Blart: Mall Cop 2 is een Amerikaanse filmkomedie uit 2015, onder regie van Andy Fickman. De film is een sequel op Paul Blart: Mall Cop uit 2009.

## Verhaal

Wanneer beveiligingsagent Paul Blart van een winkelcentrum op een conventie voor beveiligers is in Las Vegas, stelen op hetzelfde moment een criminele bende een kluis in een casino leeg. Als Paul dit per toeval ontdekt, kan hij dit niet toestaan en gaat achter de criminelen aan.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Kevin James | Paul Blart |
| Raini Rodriguez | Maya Blart |
| Eduardo Verástregui | Eduardo Furtillo |
| Daniella Alonso | Divina |
| Neal McDonough | Vincent |
| David Henrie | Lane |
| D.B. Woodside | Robinson |
| Nicholas Turturro | Nick Manero |
| Loni Love | Donna Ericone |
| Gary Valentine | Saul Gundermutt |
| Ana Gasteyer | Mrs. Gundermutt |
| Shelly Desai | Khan Mubi |
| Lorenzo James Henrie | Lorenzo |
# Roodbaars

De roodbaars (Sebastes norvegicus) is een straalvinnige vis uit de orde van de schorpioenvisachtigen, die voorkomt in het noordwesten en het noordoosten van de Atlantische Oceaan.

## Anatomie

De volwassen roodbaars is gemiddeld 45 cm maar kan een lengte bereiken van 100 cm. De rugvin heeft 15 stekels en 14 tot 16 vinstralen en de aarsvin heeft drie stekels en 8 of 9 vinstralen.

## Leefwijze

De roodbaars is een zoutwatervis die voorkomt in een gematigd klimaat. De diepte waarop de soort voorkomt is 100 tot 1000 m onder het wateroppervlak. Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit macrofauna en visjes. Ze kunnen maximaal 60 jaar oud worden.

## Relatie tot de mens

De roodbaars is voor de beroepsvisserij van groot belang en ook voor de zeehengelsport. Langs de Nederlandse kust is het een zeldzame vis. De soort staat niet op de Rode Lijst van de IUCN. Voor de mens is de roodbaars potentieel gevaarlijk, omdat er vermeldingen van ciguatera-vergiftiging zijn geweest.

## Externe link

* Foto's van de roodbaars op FishBase

## Voetnoot

* ↑ (en) Roodbaars op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ H. Nijssen & S.J. de Groot, 1987. De vissen van Nederland. KNNV, Utrecht/Zeist.
# Saccopteryx

Saccopteryx is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de schedestaartvleermuizen (Emballonuridae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1811 gepubliceerd door Johann Karl Wilhelm Illiger.

## Soorten

Er worden 5 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Saccopteryx antioquensis J. Muñoz & Cuartas-Calle, 2001
* Saccopteryx bilineata (Temminck, 1838)
* Saccopteryx canescens O. Thomas, 1901
* Saccopteryx gymnura O. Thomas, 1901
* Saccopteryx leptura (von Schreber, 1774)
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 390-391. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 29-01-2025.
# J.F. Kennedybrug (Luik)

De J.F. Kennedybrug (Frans: Pont Kennedy) is een kokerbrug over de Maas in de Belgische stad Luik die de wijk Longdoz verbindt met het centrum van de stad. De brug is vernoemd naar de in 1963 vermoorde John F. Kennedy, president van de Verenigde Staten.

## Geschiedenis

De eerste brug werd in 1837 gebouwd, maar deze stortte slechts 5 maanden later in. Een tweede brug (de Boveriebrug of Pont Neuf) werd gebouwd tussen 1841 en 1843. Deze laatste brug bleef gespaard tijdens de Eerste Wereldoorlog, maar werd aan het begin van de Tweede Wereldoorlog opgeblazen door het Belgisch leger. Een nieuwe tijdelijke brug werd geopend in 1946.
In 1958 werd ten slotte de huidige brug gebouwd, onder architecturale leiding van Georges Dedoyard. De betonnen brug rust op twee pijlers. De brug werd ingehuldigd in 1960. Na de moord op president John F. Kennedy in november 1963 werd de brug omgedoopt.
# Gaël Kakuta

Gaël Kakuta (Lille, 21 juni 1991) is een Franse voetballer van Congolese afkomst die doorgaans als linksbuiten speelt. Kakuta kwam uit voor diverse Franse nationale jeugdselecties, maar debuteerde in 2017 in het Congolees voetbalelftal.

## Carrière

Kakuta begon met voetballen nadat hij zijn oom zag spelen voor de reserves van Lille. Hij begon zelf bij de lokale club US Lille-Moulins. In 1999 nam Lens hem op in de jeugdopleiding, waarin hij vijf jaar bleef. Kakuta werd in 2004 opgenomen in het Centre de Formation van de toenmalige regio Nord-Pas-de-Calais, een regioselectie.
Kakuta verruilde in 2007 de jeugdopleiding van RC Lens voor die van Chelsea. Op 3 september 2009 werd bekend dat hij omwille van dat feit vier maanden geschorst werd en een bedrag van €780.000 moest betalen aan Lens. Kakuta maakte op 21 november 2009 zijn debuut in het eerste elftal van Chelsea, tegen Wolverhampton Wanderers. In die wedstrijd verving hij na een uur spelen Nicolas Anelka. Op 8 december 2009 maakte hij debuut in de UEFA Champions League, tegen APOEL Nicosia. Zo werd hij de jongste speler ooit voor Chelsea in de Champions League. Kakuta tekende op 21 december 2010 een nieuw contract tot medio 2015 bij Chelsea, maar een doorbraak hier bleef uit. Wat volgde waren verhuren aan Fulham, Bolton Wanderers, Dijon, Vitesse, Lazio Roma en Rayo Vallecano.
Nadat zijn contract bij Chelsea ten einde liep, tekende Kakuta in juni 2015 een contract tot medio 2019 bij Sevilla FC, de nummer vijf van de Primera División in het voorgaande seizoen.
Hij tekende in juli 2018 een contract tot medio 2022 bij Rayo Vallecano, dat hem overnam van Hebei China Fortune. In augustus 2019 keerde hij terug bij Amines. Deze club verhuurde hem aan RC Lens, dat hem nadien definitief overnam. In 2022 keerde hij wederom terug bij Amiens. Anno 2024 speelt hij in Iran voor Esteghlal.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Duels | Goals |
| 2009/10 | Chelsea | Premier League | 1 | 0 |
| 2010/11 | → Fulham | Premier League | 7 | 1 |
| 2010/11 | Chelsea | Premier League | 5 | 0 |
| 2011/12 | Chelsea | Premier League | 0 | 0 |
| 2011/12 | → Bolton Wanderers | Premier League | 4 | 0 |
| 2011/12 | → Dijon FCO | Ligue 1 | 14 | 4 |
| 2012/13 | → Vitesse | Eredivisie | 22 | 1 |
| 2013/14 | → Vitesse | Eredivisie | 12 | 1 |
| 2013/14 | → Lazio | Serie A | 1 | 0 |
| 2014/15 | → Rayo Vallecano | Primera División | 35 | 5 |
| 2015/16 | Sevilla FC | Primera División | 2 | 0 |
| 2016 | Hebei China Fortune | Super League | 24 | 2 |
| 2016/17 | → Deportivo La Coruña | Primera División | 10 | 2 |
| 2017/18 | → Amiens SC | Ligue 1 | 36 | 6 |
| 2018/19 | Rayo Vallecano | Primera División | 12 | 1 |
| 2019/20 | Amiens SC | Ligue 1 | 24 | 2 |
| 2020/21 | RC Lens | Ligue 1 | 35 | 11 |
| Totaal: | Totaal: | Totaal: | 244 | 36 |
| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Chelsea |
| Kampioen Premier League | 1x | 2009/10 |
| Frankrijk –19 |
| Europees kampioen –19 | 1x | 2010 |
# Plaatharnas

Een plaatharnas is een historisch type harnas dat gemaakt was van metaal als ijzer en staal. Een voorganger van het plaatharnas was de Romeinse lorica segmentata, die de ledematen niet volledig bedekte, en de platenmantel uit de 13e eeuw.
Het volledige lichaamsbedekkende plaatharnas werd in Europa tijdens de Late Middeleeuwen ontwikkeld. Door de gespecialiseerde plaatharnassen die in de 16e eeuw voor het steekspel zijn ontwikkeld, is de plaatharnas een iconisch symbool voor de middeleeuwse ridders geworden.
Niet volledig lichaamsbedekkende plaatharnassen verschenen niet alleen in Europa, maar ook in Azië. Japanse ashigaru gebruikten ook plaatharnassen.
In de 17e eeuw begon het gebruik van het plaatharnas af te nemen. Kurassiers waren een van de weinige soorten soldaten die nog een plaatharnas gebruikten, maar op de helft van de 17e eeuw was het harnas afgenomen tot alleen een kuras of borstplaat, waar ook de naam kurassier vandaan komt.

## Enkele soorten plaatharnassen

* Gotische plaatharnas - Heilige Roomse Rijk
* Munitieharnas - Europa, Ashikaga-shogunaat
* Almainklinknagel - Heilige Roomse Rijk
* Greenwichharnas - Koninkrijk Engeland
# Pascal Angillis

Pascal Angillis (6 maart 1972) is een Belgisch basketbalcoach en voormalig basketballer.

## Carrière

Angillis speelde in de jeugd van BC Oostende maar trok hierna naar Amerika. Daar speelde hij een seizoen en wisselde van school, omdat zijn papieren niet in orde geraakte was hij er in het seizoen 1992/93 coach bij Lakewood High school voordat hij terug keerde naar België. Hij speelde daarna voor eerstenationaler Duvel Willebroek en derdeklasser RUS Mariembourg. Hierna volgde nog Manage en Asse BC dat fusioneerde tot BC Asse-Ternat.
In 2003 werd hij jeugdcoach bij Royal Atomia Brussels waar hij in 2005 assistent-coach werd onder Yves Defraigne. In 2007 werd hij assistent-coach bij Liège Basket onder de Canadees Tom Johnson en de Kroaat Dario Gjergja. In 2010 was hij assistent van de U20 nationale mannenploeg onder coach Paul Vervaeck. In 2011 werd hij assistent bij Spirou Charleroi onder Giovanni Bozzi en daarna onder Jacques Stas. Na Stas zijn ontslag in 2016 werd hij interim-coach van Charleroi. In 2012 en van 2013 tot 2015 was hij assistent-coach van de nationale vrouwenploeg onder Benny Mertens en Eddy Casteels.
In 2016 werd Fulvio Bastianini hoofdcoach en Angillis weer assistent. Hij nam echter weer over in 2017 als interim coach na het ontslag van Bastianini. Voor het seizoen 2017/18 werd hij de hoofdcoach van Limburg United. In 2018 werd hij hoofdcoach van Castors Braine als opvolger van de Let Ainars Zvirgzdiņš. In 2019 keerde hij terug naar Spirou Charleroi maar werd opgevolgd door Sam Rotsaert door ziekte van zijn zoon.
In 2021 werd hij commentator bij wedstrijden van de BNXT League en de Basketball Champions League. Hij was daarnaast ook sportief verantwoordelijke bij Femina Habac. Hij werd daarnaast ook Director of international scouting bij de Ottawa BlackJacks. In 2023 werd hij assistent-coach bij de nationale vrouwenploeg onder hoofdcoach Rachid Meziane. Hij volgde in 2025 Meziane naar de Connecticut Sun als assistent maar bleef ook bij de nationale ploeg.
* 1 2 3 "Pascal Angillis maakt debuut als assistent-coach", Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* 1 2 Spirou Charleroi vervangt coach Stas door assistent Angillis. Sporza (15 maart 2016). Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* ↑ "Pascal Angillis nieuwe coach", Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* 1 2 Angillis verlaat Limburg United voor nummer 1 in vrouwenbasketbal. Sporza (2 maart 2018). Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* ↑ Sam Rotsaert blijft ook volgend seizoen coach van Charleroi. Sporza (23 maart 2020). Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* ↑ Habac, Femina, Interview met Pascal Angillis. Femina Habac (24 september 2024). Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* ↑ (en) BlackJacks Announce the Completion of its Basketball Operations Staff. www.cebl.ca. Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* ↑ (en) Angillis Named Ottawa BlackJacks Director of International Scouting. www.theblackjacks.ca. Gearchiveerd op 16 februari 2021. Geraadpleegd op 10 februari 2025.
* ↑ "Oostendenaar Pascal Angillis vier jaar naar WNBA-team Connecticut Sun", Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 10 februari 2025.
# Rocky V

Rocky V is een Amerikaanse film uit 1990, geregisseerd door John G. Avildsen en geschreven door Sylvester Stallone, die tevens de hoofdrol speelt. Het is het slechtst ontvangen deel uit de filmreeks en werd genomineerd voor zeven Golden Raspberry Awards. De film ging in Nederland in première op 14 december 1990.

## Verhaal

Nadat gebleken is dat de Russische bokser Ivan Drago (zie Rocky IV) Rocky Balboa permanente hersenbeschadiging heeft toegebracht, is deze gedwongen te stoppen met boksen. Bij thuiskomst blijkt dat al zijn geld is vergokt. Balboa besluit daarop een jonge veelbelovende bokser, Tommy 'The Machine' Gunn (Tommy Morrison), te gaan trainen. Hij steekt zijn ziel en zaligheid in de jongen, waardoor zijn eigen puberende zoon Robert (Sage Stallone) het gevoel krijgt amper te bestaan voor zijn vader en gaat rebelleren. Gunn schuift Balboa aan de kant wanneer hij wordt verleid door de gouden bergen die bokspromotor George Washington Duke (Richard Gant) hem belooft.
Wanneer Gunn de kampioen Union Cane verslaat en nu de nieuwe wereldkampioen zwaargewicht is, zegt hij dat hij dit allemaal aan Duke te danken heeft. Een enige tijd later staat Gunn voor Rocky`s neus en daagt hem uit voor een gevecht in de ring, maar Rocky wil het uitvechten op straat, zonder media. Terwijl Rocky eigenlijk niet meer mag vechten doet hij het toch. Rocky wint het gevecht met een knock-out. De film eindigt met de trap waar Rocky altijd zijn training afmaakt, samen met zijn zoon Robert kijken ze samen naar het beeld van Rocky, waarna de film eindigt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Sylvester Stallone | Rocky Balboa |
| Talia Shire | Adrian Balboa |
| Burt Young | Paulie Pennino |
| Sage Stallone | Robert Balboa |
| Tommy Morrison | Tommy Gunn |
| Richard Gant | George Washington Duke |
| Tony Burton | Tony Duke Evers |
| Burgess Meredith | Mickey Goldmill |

## Trivia

* Tommy Gunn wordt gespeeld door Tommy Morrison, die in 1993 daadwerkelijk wereldkampioen boksen werd. Hij won dat jaar de World Boxing Organization-titel. Balboa's voornaamste tegenstanders in de vorige vier Rocky-delen waren acteurs, (twee keer Carl Weathers, Mr. T en Dolph Lundgren).
* Balboa's zoon Robert wordt in Rocky V gespeeld door Sage Stallone, de daadwerkelijke zoon van Sylvester Stallone.
# Rocky IV

Rocky IV is een Amerikaanse film uit 1985, geregisseerd en geschreven door Sylvester Stallone, die tevens de hoofdrol speelt. De productie had de wrange eer vijf Golden Raspberry Awards te winnen en er voor nog vier genomineerd te worden. Daarentegen won Rocky IV ook wél waardering uitsprekende prijzen, in de vorm van het Duitse Golden Screen en de Marshall Trophy voor beste acteur (Dolph Lundgren) op het Franse Napierville Cinema Festival. De film ging in Nederland, België en de EU in première op 20 maart 1986.

## Verhaal

Rocky Balboa's (Sylvester Stallone) vriend en voormalig wereldkampioen Apollo Creed (Carl Weathers) gaat tegen alle adviezen in een vriendschappelijk bedoeld gevecht in Las Vegas aan met de Russische bokser Ivan Drago (Dolph Lundgren). Tegen een achtergrond van de Koude Oorlog ontaardt de bokswedstrijd in een drama wanneer Drago zijn tegenstander in de ring dood slaat en daarvoor geen enkel berouw toont.
Balboa verliest met de dood van Creed zijn tweede trainer in korte tijd, na het eerdere overlijden van Mickey Goldmill (zie Rocky III). Ditmaal geeft hij zichzelf de schuld, omdat hij en Creed te luchtig dachten over de op en top afgetrainde Drago, die bovendien in het geheim injecties met anabole steroïden toegediend krijgt en onnatuurlijk harde klappen uitdeelt. Opgehitst door de media en de arrogante uitlatingen van de Russen bij monde van Drago's vrouw en manager Ludmilla Vobet Drago (Brigitte Nielsen), besluit Balboa zelf ook het gevecht met Drago aan te gaan, ditmaal in diens thuisland Rusland. Daar wil hij zich afzonderen van de luxe en afleidingen van thuis, die hem gemakzuchtig hebben gemaakt. Hij bereidt zich in plaats daarvan voor door te trainen met wat voorhanden is in het barre en besneeuwde Russische landschap en gaat daarmee terug naar zijn basis.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Sylvester Stallone | Rocky Balboa |
| Burt Young | Paulie Pennino |
| Talia Shire | Adrian Balboa |
| Carl Weathers | Apollo Creed |
| Brigitte Nielsen | Ludmilla Vobet Drago |
| Dolph Lundgren | Ivan Drago |
| Tony Burton | Tony Duke |
| Michael Pataki | Nicoli Koloff |
| James Brown | Zichzelf |

## Trivia

* Actrice Nielsen speelde in Rocky IV de echtgenote van de Russische tegenstander van Balboa, maar trouwde in werkelijkheid in het jaar dat de film verscheen met diens vertolker, Stallone.
* Balboa's trainingen in Rusland werden in realiteit opgenomen in Wyoming.
* Dit is de enige Rocky-film waarbij de muziek niet is gecomponeerd door Bill Conti.
* Tijdens de opname van Rocky IV had Dolph Lundgren zo hard geslagen op de borst van Stallone, dat deze 's nachts begon te zwellen. Dolph had zijn ribbenkast geramd, waardoor zijn hart werd platgedrukt. Als de zwelling niet gestopt was, dan zou Stallone overleden zijn.
# Vlag van woiwodschap Opole

De vlag van de woiwodschap Opole werd aangenomen op 28 september 2004. De vlag bestaat uit een geel veld met een brede horizontale blauwe baan aan de onderkant; linksbovenin staat het provinciale wapen van de woiwodschap Opole. Voor niet-officieel gebruik worden ook wel vlaggen zonder het wapen gebruikt. De ontwerper van de vlag is van de kunstenaar Michał Marciniak-Kożuchowski.
# Vlag van woiwodschap Pommeren

De vlag van woiwodschap Pommeren bestaat uit een geel veld met daarop een zwarte griffioen. De griffioen is het symbool van Pommeren en is onder meer ook te vinden op de vlag van West-Pommeren (een Poolse provincie) en de vlag van Mecklenburg-Voor-Pommeren (een Duitse deelstaat). De vlag is officieel aangenomen op 25 maart 2002.
In 2008 heeft het bestuur van het woiwodschap Pommeren een visueel identificatiesysteem met een aangepast vlagontwerp ingevoerd om het woiwodschap Pommeren te promoten en daartoe reclameslogans, logo's en gadgets te kopen of te produceren die betrekking hebben op de regio en die de identificatie van de regio vormen. Het provinciebestuur keurde, zonder toestemming van de provinciale vergadering, de gewijzigde positie van de griffioen en de kleur van de vlag goed. Deze vlag werd gebruikt tot 2010.