OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wereldkampioenschappen veldrijden - Meisjes junioren

De categorie meisjes junioren staat sedert 2020 op het programma van de wereldkampioenschappen veldrijden.

## Medaillewinnaars

| Jaar | Plaats | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| 2027 | Oostende | | | |
| 2026 | Hulst | | | |
| 2025 | Liévin | Lise Revol | Barbora Bukovská | Rafaelle Carrier |
| 2024 | Tábor | Célia Gery | Cat Ferguson | Viktória Chladonová |
| 2023 | Hoogerheide | Isabella Holmgren | Ava Holmgren | Célia Gery |
| 2022 | Fayetteville | Zoe Bäckstedt | Leonie Bentveld | Lauren Molengraaf |
| 2021 | Oostende | Afgelast vanwege de coronapandemie | Afgelast vanwege de coronapandemie | Afgelast vanwege de coronapandemie |
| 2020 | Dübendorf | Shirin van Anrooij | Puck Pieterse | Madigan Munro |

## Medaillespiegel

Per land :
| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
Bijgewerkt op 1 februari 2025.
2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Categorieën Mannen elite · vrouwen elite · mannen beloften · vrouwen beloften · jongens junioren · meisjes junioren · gemengde estafette Voormalig: mannen amateurs
# D'Oultremont College

Het d'Oultremontcollege is een school voor voortgezet onderwijs in Drunen. Samen met het Dr. Mollercollege (Waalwijk), de Walewyc (Waalwijk) en het Van Haestrecht College (Kaatsheuvel) maakt het d'Oultremont College onderdeel uit van het onderwijsconglomeraat OMO Scholengroep de Langstraat. Het schoolgebouw stamt uit het jaar 1993 en de school heeft sinds het schooljaar 2014-2015 een geheel nieuw gebouw, bestemd voor het technasium.
De school, vernoemd naar Kasteel d'Oultremont, verzorgt de opleidingen voor mavo, havo, atheneum, gymnasium en technasium. Het d'Oultremont College is de enige school voor voortgezet onderwijs in de gemeente Heusden. De leerlingen komen, naast de vele kernen uit de gemeente Heusden, ook uit de omliggende dorpen en de school vervult daardoor een regionale functie. Het Technasium is er voor havo en vwo leerlingen . Voor de mavo leerlingen wordt het vak 'onderzoek en ontwerpen' in leerjaar 1 en 2 aangeboden. Vanaf het derde trimester van klas 1 biedt de school alle mavo, havo en vwo leerlingen de mogelijkheid om Cambridge Engels te gaan volgen. Voor havo en vwo leerlingen (behalve Milan Kwetters) is een aparte ruimte gecreëerd waar men zelf mag studeren
Vanaf het schooljaar 2017-2018 heeft de school geen aanbod meer voor leerlingen van de basisberoepsgerichte en kaderberoepsgerichte leerweg. Aan het einde van het schooljaar 2018-2019 was er een grote actie: er werden hoodies verkocht ter ere van het 25-jarig bestaan. Daarnaast bestaan er ook jaarlijkse acties voor het goede doel (ook wel het goede d'Oul), zoals de trappenloop en de 24-uursactie. De laatste jaren is de school bezig om te verhuizen naar een geheel nieuw gebouw. Echter is dit verzoek nog steeds in behandeling bij de gemeente en wordt gekeken naar begin van de bouw van een nieuwe school in 2025/2026.

## Externe link

* Website d'Oultremont College
# William Orpen

Sir William Newenham Montague Orpen, KBE (Stillorgan, County Dublin, 27 november 1878 - Londen 29 september 1931) was een Iers kunstschilder.

## Leven en werk

Orpen was de zoon van een Iers advocaat. Hij studeerde aan de Metropolitan School in Dublin en vervolgens aan de Slade School of Fine Art in Londen, waar hij bevriend raakte met Augustus John.
In 1899 kreeg Orpen voor het eerst waardering en won een prijs met zijn allegorische schilderij Play Scene from Hamlet. In 1902 opende hij met Augustus John een atelier in Chelsea. Mede door aanbevelingen van John Singer Sargent groeide hij in de tijd daarop volgend uit tot een van de meest gevraagde portretschilders in Londen. Daarnaast maakte hij ook experimentele zelfportretten, vaak met een dramatische uitstraling. Tegelijkertijd schilderde hij veel werk met impressionistische motieven. Regelmatig reisde hij naar Ierland om er te werken. Zijn schilderijen uit die periode worden thans gerekend tot de Ierse Renaissance, een culturele opleving in zijn geboorteland aan het begin van de twintigste eeuw. Na de Paasopstand van 1916, die hij zag als landverraad, zou hij Ierland echter nooit meer betreden.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog trad Orpen in dienst als officieel oorlogsschilder, in het kader van een “War-Artist-Project”. In 1917 reisde hij langs het westelijk front en schilderde de ontluisterende slagvelden, maar ook veel officiële portretten van officieren en politici. Na afloop van de oorlog was hij als schilder aanwezig bij de ondertekening van de Vrede van Versailles (1919), waarvan hij een enorm doek maakte, thans te bezichtigen in het Imperial War Museum te Londen.
Orpen was diep getroffen door wat hij tijdens de oorlog had gezien, publiceerde zijn herinneringen en bleef ook in zijn latere leven nog veel oorlogsschilderijen maken. Bij de expositie van zijn schilderij To the Unknown British Soldier in France in de Royal Academy of Arts kwam het tot een klein schandaal omdat hij een doodskist in het Paleis van Versailles, met de Britse vlag erop, liet flankeren door twee halfnaakte soldaten. Uiteindelijk heeft hij deze beide soldaten overschilderd en werd het schilderij ook geaccepteerd door het Imperial War Museum.
Orpen overleed in 1931 te Londen, op 52-jarige leeftijd. Tijdens zijn leven had hij meer dan zeshonderd portretten geschilderd.
Op het Iers Vredespark in het Zuid-Belgische Mesen bevindt zich, ter herinnering aan de Eerste Wereldoorlog, een herinneringssteen met de volgende tekst van Orpen: I mean the simple soldier man, who when the Great War first began, just died, stone dead from lumps of lead, in mire.

## Galerij

* A Bitter Curaçao, 1900, Johannesburg Art Gallery
* Lottie of Paradise Walk, 1905
* The Eastern Gown (1906), The Atkinson, Southport (Merseyside)
* Grace reading at Howth Bay, ca. 1910
* Portrait of Miss Sinclair
* Zelfportret, 1913, Saint Louis Art Museum
* Portrait of Lily Carstairs, 15 juli 1914
* The Signing of Peace in the Hall of Mirrors, Versailles, 1919, Imperial War Museum, Londen
* To the Unknown British Soldier in France, 1928, Imperial War Museum, Londen
* Portret van David Lloyd George, 1927, National Portrait Gallery, Londen
# Lijst van voetbalinterlands Australië - Canada (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Australië en Canada. De landen hebben tot nu toe 23 keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Taipei | 12 december 1987 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 2 − 0 |
| 2 | Taipei | 17 december 1987 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 0 − 0 |
| 3 | Vancouver | 13 mei 1994 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 3 − 0 |
| 4 | Vancouver | 11 mei 1995 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 3 − 0 |
| 5 | Vancouver | 13 mei 1995 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 0 − 3 |
| 6 | Oakford | 7 juni 1997 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 3 − 2 |
| 7 | Canberra | 10 januari 1999 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 4 − 3 |
| 8 | Etobicoke | 9 juni 1999 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 1 − 3 |
| 9 | Toronto | 12 juni 1999 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 2 − 0 |
| 10 | Sydney | 4 juni 2000 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 0 − 2 |
| 11 | Poitiers | 3 april 2002 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 0 − 0 |
| 12 | Vancouver | 26 september 2002 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 2 − 0 |
| 13 | Victoria | 28 september 2002 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 0 − 1 |
| 14 | Kingston | 14 september 2003 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 2 − 0 |
| 15 | Chengdu | 20 september 2007 | WK 2007 | Canada − Australië | 2 − 2 |
| 16 | Sydney | 23 mei 2008 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 2 − 1 |
| 17 | São Paulo | 3 augustus 2016 | Olympische Spelen 2016 | Canada − Australië | 2 − 0 |
| 18 | Brisbane | 3 september 2022 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 0 − 1 |
| 19 | Sydney | 6 september 2022 | Vriendschappelijk | Australië − Canada | 1 − 2 |
| 20 | Melbourne | 31 juli 2023 | WK 2023 | Canada − Australië | 0 − 4 |
| 21 | Victoria | 1 december 2023 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 5 − 0 |
| 22 | Vancouver | 5 december 2023 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 1 − 0 |
| 23 | Marbella | 13 juli 2024 | Vriendschappelijk | Canada − Australië | 2 − 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Australië | Gelijk | Winst Canada | Doelsaldo Australië – Canada |
| WK-eindronde | 2 | 1 | 1 | 0 | 6 − 2 |
| Olympische Spelen | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 − 2 |
| Vriendschappelijk | 20 | 7 | 2 | 11 | 20 − 32 |
| Totaal | 23 | 8 | 3 | 12 | 26 − 36 |
# Alexander Nevski (grootvorst)

Alexander Jaroslavitsj Nevski (Russisch: Алекса́ндр Яросла́вич Не́вский, Aleksandr Jaroslavitsj Nevski) (Pereslavl-Zalesski, 13 mei 1220 - Gorodets, 14 november 1263) was vorst van Novgorod en grootvorst van Vladimir. Hij was de zoon van vorst Jaroslav.
Novgorod was een van de belangrijkste steden van het toenmalige Rusland en de belangrijkste handelsstad vanwege haar verbinding met de Hanze. In 1240 versloeg Alexander het Zweedse leger aan de rivier de Neva, vandaar zijn bijnaam "Nevski". Twee jaar later in 1242 versloeg hij ook het leger van de Duitse Orde in een slag op het dichtgevroren Peipusmeer en stopte zo de opmars van de Duitse Orde naar het Oosten. Alexander Nevski wordt geëerd als de stichter van het Russische rijk. Zijn rol in de tijd van de Tataarse inval is omstreden, omdat hij van Novgorod, dat de Tataren niet in bezit hadden, tribuutgeld verlangde. Hij raakte in opspraak door de Tataren te ondersteunen in plaats van ze te bevechten. Een mogelijke verklaring is echter, dat hij meende de islamitische Tataren nodig te hebben als tegenwicht tegen de katholieke Europese mogendheden. Vlak voor zijn dood legde hij de monniksgeloften af en nam de naam Alexius aan. Binnen de Russisch-orthodoxe Kerk geldt hij als heilige. Zijn feestdagen zijn op 23 november (overlijden), 23 mei (synaxis van de heiligen van Rostov Veliki en Jaroslavl) en 30 augustus (overbrenging van zijn relieken).
De beroemde Russische filmregisseur Sergej Eisenstein maakte een film over zijn leven, met bijbehorende veldslagen, genaamd Aleksander Nevski. Bij de film componeerde de Russische componist Sergej Prokofjev speciaal muziek onder de naam Aleksander Nevski. Alexander Nevski werd geadopteerd door Batu Khan en was de anda (bloedbroeder) van diens zoon Sartaq.
In de Grote Vaderlandse Oorlog werd hij door de Sovjets als voorbeeld voor het Russische volk gebruikt, dit echter zonder hem als orthodox heilige te vermelden.
Rusland eerde Alexander Nevski drie maal met het instellen van een hoge, naar hem genoemde Ridderorde. De Tsaren vernoemden de Orde naar "Sint" Alexander Nevski, maar Stalin liet de verwijzing naar de heiligverklaring weg. President Boris Jeltsin stelde op zijn beurt weer een Orde van Sint-Alexander Nevski in.

## Diversen

* Het eerste Russisch-orthodoxe kerkgebouw in Nederland, de Alexander Nevskikerk te Rotterdam, in traditionele stijl gebouwd, is aan hem gewijd.
* In 2008 werd hij door de Russische bevolking uitgeroepen als grootste Rus aller tijden.
# Station Purfleet

Purfleet is een spoorwegstation van National Rail in Thurrock in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door c2c.
# Ron Dellow

Ronald William (Ron) Dellow (Crosby, 13 juli 1914 – Almelo, 7 november 2013) was een Brits voetballer en voetbalcoach. Hij woonde sinds 1948 in Nederland, waar hij een groot aantal clubs trainde.

## Loopbaan

Dellow was een rechtsbuiten. Hij startte in 1933 zijn voetballoopbaan en kwam tot 1939 uit voor achtereenvolgens Mansfield Town FC, Manchester City FC en Tranmere Rovers FC. Voor Manchester City kwam Dellow in het seizoen 1935/36 tien keer uit, waarin hij vier keer scoorde. Hij speelde samen met onder andere Matt Busby.
In augustus 1939 tekende hij een contract voor Carlisle United FC, maar door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog duurde het tot 1946 voordat hij zijn officiële debuut maakte voor deze club. In de oorlog was hij als piloot in dienst van de Royal Air Force. In 1947 beëindigde hij zijn actieve voetballoopbaan en werd trainer.
Op voorspraak van voormalig Ajax-coach Jack Reynolds werd Dellow in 1948 aangesteld als coach van Hermes DVS uit Schiedam. Het was de start van een langdurige loopbaan bij verschillende Nederlandse ploegen. Dellow coachte HBS (1950-1954 en speelde daar ook cricket), Blauw-Wit, 't Gooi, HVV Helmond (1956-1958), SHS (1958-1959), opnieuw HBS (1960-1961), Volendam (1964-1969), SC Gooiland (1969-1971), SC Heracles (1972-1975) en Helmond Sport (1975-1977). In 1967 werd hij met Volendam kampioen van de Eerste divisie. In 1974 boekte hij met Heracles in het toernooi om de KNVB beker een legendarische 4-2-overwinning op Ajax. Nadat hij in 1977 bij Helmond vertrok, keerde Dellow terug naar Almelo waar hij jarenlang actief was bij amateurvereniging AVC Luctor et Emergo. In seizoen 1979 behoedde hij als interim-trainer hoofdklasser CVV Germanicus voor degradatie.
In augustus 2004 trad hij bij de viering van vijftig jaar betaald voetbal in Nederland aan als coach van een team van spelers uit de Eerste divisie in de periode 1954-1964.
Dellow overleed op 99-jarige leeftijd in een verpleeghuis in Almelo.
* Voetbalgrootheid in Almelo, Twentsche Courant Tubantia, 2 december 2008.
* An Englishman in Helmond, Eindhovens Dagblad, 16 april 2009.
* Ron Dellow is met 95 'de oudste', Twentsche Courant Tubantia, 15 juli 2009.
* ↑ Oldest star Ron Dellow who’s still telling his incredible City story, Manchester Evening News, 18 juli 2013.
* ↑ Heracles-icoon Ron Dellow overleden, Tubantia, 8 november 2013.
# Non-FIFA-wereldranglijst

De non-FIFA-wereldranglijst, ook wel de niet-FIFA-coëfficiënt, is sinds 1980 een ranglijst om uit te drukken welk landenteam, dat geen lid is van de FIFA, zich onofficieel de sterkste van de wereld mag noemen. De ranglijst is samengesteld door middel van het combineren van alle gespeelde interlands, zowel kwalificatiewedstrijden, vriendschappelijke wedstrijden als ook wedstrijden op internationale toernooien. Een voetbalelftal wordt opgenomen op de ranglijst, wanneer het meer dan drie interlands gespeeld heeft. Vriendschappelijke wedstrijden tegen landenteams van de FIFA worden ook meegerekend.

## Ranglijst per september 2009

De onderstaande lijst geeft de top 35 per september 2009.
| Pos. | Team | Punten |
| 1 | Navarra | 1716 |
| 2 | São Paulo | 1653 |
| 3 | Canarische Eilanden | 1640 |
| 4 | Jersey | 1593 |
| 5 | Santa Catarina | 1537 |
| 6 | Baskenland | 1536 |
| 7 | Cornwall | 1528 |
| 8 | Murcia | 1510 |
| 9 | Guernsey | 1502 |
| 10 | Padanië | 1485 |
| 11 | Guadeloupe | 1448 |
| 12 | New South Wales | 1441 |
| 13 | Minorca | 1435 |
| 14 | Madeira | 1432 |
| 15 | Andalusië | 1418 |
| 16 | Noord-Cyprus | 1415 |
| 17 | Minas Gerais | 1842 |
| 18 | Martinique | 1380 |
| 19 | Catalonië | 1380 |
| 20 | Réunion | 1374 |
| 21 | Åland | 1363 |
| 22 | Gibraltar | 1361 |
| 23 | Rodos | 1361 |
| 24 | Victoria | 1337 |
| 25 | Kersteiland | 1334 |
| 26 | Westelijke Eilanden | 1330 |
| 27 | Man | 1321 |
| 28 | Gotland | 1315 |
| 29 | Kosovo | 1314 |
| 30 | Öland | 1314 |
| 31 | Galicië | 1305 |
| 32 | Koerdistan | 1299 |
| 33 | Saami | 1297 |
| 34 | Anglesey | 1296 |
| 35 | Comunitat Valenciana | 1290 |
# Hendrik Arius Hoekstra

Hendrik Arius Hoekstra (Harlingen, 27 juli 1901 - Blaricum, 10 februari 1945) was een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hendrik werd geboren in Harlingen als zoon van houthandelaar Jan Freerk Hoekstra en Alida Leenmans. In 1910 vertrok het gezin naar Amsterdam, later naar Bussum.
Tijdens de oorlog woonde Hoekstra met zijn vrouw aan de Woensbergweg 4 te Blaricum waar hij werkzaam was als werktuigkundig ingenieur. Kort na de bezetting probeerde hij naar Engeland te reizen maar dit mislukte. Hij kwam in contact met de verzetsorganisatie die het blad Vrij Nederland uitgaf en distribueerde dit in Het Gooi. Omdat hij technisch onderlegd was vroeg Henk Hos van de organisatie hem om vanuit huis via illegale zenders contact met de geallieerden te leggen. Na de arrestatie van Hos kwam hij in contact met de Gooise OD en kwamen de zenders onder hun beheer te staan. Hij bleef zenders bouwen en plaatsen in de regio. Ook was hij samen met anderen actief om in 1943 een eigen radiodienst op te zetten. In 1944 werd via de zendinstallatie contact gelegd met de geallieerden en konden een aantal wapendroppings bestemd voor het verzet plaatsvinden. De zender werd uiteindelijk uitgepeild door een van de drie Duitse peilwagens die in het gebied rondreden. Hoekstra werd bij de daarop volgende inval door de Sicherheits Polizei op 10 februari 1945 door hen ter plekke doodgeschoten toen hij zich met zijn pistool poogde te verzetten tegen de arrestatie. Hij werd na de oorlog herbegraven op de Eerebegraafplaats te Bloemendaal. Tevens werd hij postuum onderscheiden met de Bronzen Leeuw per Koninklijk Besluit van 14 december 1949 en door de Amerikaanse regering met de Medal of Freedom with Bronze Palm te Amsterdam op 7 mei 1953.
* ↑ Arius. CABI Compendium (22 november 2019). Geraadpleegd op 15 januari 2025.
* ↑ Biografie op Eerebegraafplaats Bloemendaal
# Witwangtodietiran

De witwangtodietiran (Poecilotriccus albifacies) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in zuidoostelijk Peru, noordwestelijk Bolivia en het uiterste westen van Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars en met een versnipperde verspreiding. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Witwangtodietiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Helmond Sport in het seizoen 1970/71

Het seizoen 1970/1971 was het 16e jaar in het bestaan van de Helmondse betaaldvoetbalclub Helmond Sport. De club kwam uit in de Nederlandse Eerste divisie en eindigde daarin op de 12e plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB Beker, hierin werd in de eerste ronde verloren van AZ '67 (0–2).

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie

| | Blauw-Wit | FC Den Bosch '67 | SC Cambuur | D.F.C | Fortuna SC | De Graafschap | GVAV | Heerenveen | Heracles | HVC | SVV | Veendam | Vitesse | Wageningen | Willem II |
| Thuis | 0 – 0 | 0 – 0 | 1 – 1 | 1 – 0 | 1 – 0 | 1 – 0 | 1 – 1 | 1 – 1 | 2 – 2 | 1 – 0 | 0 – 0 | 2 – 0 | 0 – 3 | 1 – 2 | 0 – 0 |
| Uit | 1 – 1 | 3 – 1 | 3 – 1 | 2 – 1 | 1 – 0 | 2 – 2 | 1 – 1 | 1 – 1 | 1 – 0 | 1 – 0 | 1 – 0 | 2 – 1 | 1 – 1 | 0 – 0 | 2 – 1 |

### KNVB beker

| 1e ronde | AZ '67 | 2 – 0 (2 – 0) | Helmond Sport |
| 16 augustus 1970 Plaats: Alkmaar Alkmaarderhout | Wim de Jager 32', 35' | | |

## Statistieken Helmond Sport 1970/1971
### Eindstand Helmond Sport in de Nederlandse Eerste divisie 1970 / 1971

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 12e | 30 | 5 | 14 | 11 | 24 | 23 | 32 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Gerrie van Berlo | 6 |
| 2. | Gerard van de Kerkhof | 4 |
| 2. | Leo van der Linden | 4 |
| 4. | Eric van de Wassenberg | 2 |
| 5. | Ton Beekmans | 1 |
| 5. | Peter van den Heuvel | 1 |
| 5. | Wim Kornuyt | 1 |
| 5. | Christ van Lint | 1 |
| 5. | Tiny van der Putten | 1 |
| 5. | Jan Renders | 1 |
| Onbekend doelpunt |||
| – | Onbekend | 1 |
| Totaal | Totaal | 23 |
| # | Naam | |
| – | Geen speler | 0 |
| Totaal | Totaal | 0 |
# Zuidelijke wenkbrauwvliegenpikker

De zuidelijke wenkbrauwvliegenpikker (Nesotriccus murinus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Kenmerken

De vogel is 10,5 tot 12 cm lang. Het is een onopvallende vogel die lijkt op een grauwe vliegenvanger. Grijsbruin van boven met een lichte oogstreep en twee smalle vleuelstrepen. De borst is lichtgrijs en gaat op de buik over in vuilgeel.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt twee ondersoorten:
* N. m. murinus: de Guiana's, centraal, oostelijk en zuidelijk Brazilië, oostelijk en zuidelijk Bolivia en Paraguay.
* N. m. wagae: oostelijk Peru, amazonisch westelijk Brazilië en van noordwestelijk Bolivia tot noordwestelijk Argentinië.
De leefgebieden liggen in diverse soorten beboste gebieden tot op een hoogte van 2400 meter boven de zeespiegel. Het is geen bedreigde vogelsoort.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen maar met een versnipperde verspreiding. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 3 (en) Zuidelijke wenkbrauwvliegenpikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Spix, 1825. Platyrhynchus murinus (protoniem). Avium Spec. Nov. Bras., 2, p. 14, pl. 16, fig. 2. BHL
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
# Witstuitmonjita

De witstuitmonjita (Xolmis velatus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van noordoostelijk Brazilië tot Bolivia en noordelijk Paraguay.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witstuitmonjita op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Independent Women

Independent Women is een nummer van de Amerikaanse meidengroep Destiny's Child uit 2000. Het is de eerste single van hun derde studioalbum Survivor. Daarnaast staat het nummer ook op de soundtrack van Charlie's Angels.
Het nummer werd wereldwijd een grote hit. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 haalde het nummer de eerste positie. In de Nederlandse Top 40 moest het nummer het met een nummer 2-positie en een Alarmschijf doen, en in de Vlaamse Ultratop 50 met 3e plek.

## Tracklist

| Independent Women Part I (Album Version) | 3:41 |
| Independent Women Part I (Joe Smooth 200 Proof 2 Step Mix) | 4:17 |
| Independent Women Part I (Maurice's Radio Mix) | 3:54 |
| Independent Women Part I (Victor Calderone Club Mix) | 9:36 |
# Gevlekte schoffelsnavel

De gevlekte schoffelsnavel (Todirostrum maculatum) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het Amazonegebied en telt vijf ondersoorten:
* T. m. amacurense: noordoostelijk Venezuela, Guyana en Trinidad.
* T. m. maculatum: Suriname, Frans-Guyana en noordoostelijk Brazilië.
* T. m. signatum: het westelijke Amazonegebied.
* T. m. diversum: amazonisch centraal Brazilië.
* T. m. annectens: amazonisch noordelijk-centraal Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Gevlekte schoffelsnavel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Geelnekgrondtiran

De geelnekgrondtiran (Muscisaxicola flavinucha) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort broedt in Chili en Argentinië en overwintert noordelijk tot in Peru. Er zijn twee ondersoorten:
* M. f. flavinucha: noordelijk en centraal Chili en westelijk Argentinië.
* M. f. brevirostris: zuidelijk Chili en zuidelijk Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Geelnekgrondtiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).