OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vrijmetselaarsloge L'Age d'Or

De vrijmetselaarsloge L'Age d'Or is een vrijmetselaarsloge in Leiden en is onderdeel van de Orde van Vrijmetselaren onder het Grootoosten der Nederlanden (G.O.N.).

## Geschiedenis

De Vrijmetselaarsloge L’Age d’Or is aanvankelijk opgericht in 1758. De naam verwijst niet naar de Gouden Eeuw zoals de 17e eeuw wordt aangeduid, maar naar de Gouden Eeuw uit de mythologie: de paradijselijke begintijd die aan het einde der tijden zal herleven als Astrea, godin der gerechtigheid, op aarde terugkeert. Dit weerklinkt ook in het motto van de loge: Aureum seculum redivivum. In 1770 is de loge samengegaan met de andere Leidse loge La Vertu. In 1963 is L’Age d’Or, onder andere door enkele leden van de loge La Vertu, als zelfstandig werkende loge heropgericht met rangnummer 235. De beide loges hebben nu nog een goede band en maken gebruik van hetzelfde gebouw. In dat gebouw is onder andere ook een gemengde loge (Loge Isthar) en een loge voor alleen vrouwen(Loge Ithaka) gevestigd.
Op dit moment is L'Age d'Or met zo'n 50 leden uit de Leidse regio actief als een bijzondere vrijmetselaarsloge. De heroprichting in 1963 kwam voort uit de wens van een groep leden om niet meer elke week samen te komen, gewoon omdat men de tijd daar niet voor had. Ook nu nog komt de loge eens in de twee weken bijeen. Ook werd bij de heroprichting afgezien van de in de Nederlandse vrijmetselarij gebruikelijke compartities (voordrachten). In plaats daarvan werd gericht op de zorgvuldige uitvoering van het ritueel (ceremonie) bij iedere bijeenkomst. Een goed uitvoering van de ceremoniën wordt ook nu nog als een belangrijk streven gezien door de leden van L’Age d’Or. Iedere ceremonie sluiten zij af met een gezamenlijk diner, welke ook in de 'stijl der vrije metselaren' wordt gehouden.

## Lidmaatschap

Het lidmaatschap staat open voor iedere man van 18 jaar en ouder, ongeacht geloof, afkomst of geaardheid. Vrijmetselarij is geen religie. Daarom hoeft men niet persoonlijk te geloven in een god. Er wordt wél van leden verwacht dat zij in hun leven een hoog beginsel hebben, een moreel-ethisch toetsingskader in het leven. Als iemand lid wil worden moet hij de beginselverklaring van de Orde van harte kunnen onderschrijven. Omdat de loge L’Age d’Or onder de koepelorganisatie de Orde van Vrijmetselaren onder het Grootoosten der Nederlanden valt, wordt iemand dus lid van twee organisaties. Tweemaal per jaar worden er open avonden gehouden.
* ↑ de Gouden Eeuw herleefd
# Station Wandsworth Road

Wandsworth Road is een spoorwegstation van National Rail in Lambeth in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southern.
# Alexandre Daminet

Alexandre Joseph Daminet (Edingen, 2 april 1787 - aldaar, 31 december 1856) was een Belgisch liberaal senator en burgemeester.

## Biografie

Alexandre Daminet was een zoon van koopman Jean Daminet en Marie De Schuytener. Hij trouwde met Hélène-Caroline Flaschoen (1788-1836). Ze kregen twee zoons en twee dochters.
Hij was industrieel, actief als eigenaar van de Charbonnages Haine-Saint-Pierre Centre.
Daminet speelde een ook politieke rol. In Edingen werd hij gemeenteraadslid in 1826. Van 1836 tot aan zijn dood was hij er burgemeester. Van 1836 tot 1843 was hij provincieraadslid van Henegouwen. Vanaf dat jaar tot aan zijn dood was hij liberaal senator voor het arrondissement Zinnik.
In 1848 verkreeg hij opname in de Belgische erfelijke adel met de bij eerstgeboorte overdraagbare titel van baron. Zijn zoons besteedden eveneens tijd aan politiek.
* Adolphe Daminet (1811-1851) was uitbater van steenkoolmijnen en burgemeester van Seneffe. Hij werd nog vroeger dan zijn vader en zijn broer, namelijk in 1843, in de erfelijke adel opgenomen met de titel ridder, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij trouwde in Écaussinnes-Lalaing in 1838 met Joséphine van der Burch (1809-1853), dochter van graaf Charles-Albert van der Burch, generaal en lid van de Eerste Kamer. Ze kregen drie dochters, met afstammelingen tot heden. Ze waren de schoonouders van graaf Albert de Briey en baron Gustave de Woelmont.
* Émile Daminet (1814-1871) volgde zijn vader op als burgemeester van Edingen en was eveneens uitbater van steenkoolmijnen. Hij bleef vrijgezel. Drie maanden voor zijn vader werd hij in de erfelijke adel opgenomen met de titel ridder, overdraagbaar bij eerstgeboorte.
De familie Daminet doofde uit in 1926 bij de dood van Valérie Daminet, weduwe van graaf Albert Fournier de Pellan.

## Literatuur

* Julienne LAUREYSSENS, Industriële naamloze vennootschappen in België, 1819-1857, Leuven, Nauwelaerts, 1975.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse, Annuaire 1987, Brussel, 1987.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.

## Externe link

* Genealogie Daminet
# Hightech (vormgeving)

High Tech is een stroming binnen de architectuur en industriële vormgeving die zich kenmerkt door de constructie en techniek van een gebouw als grootste uitgangspunt te stellen voor de uitstraling van het gebouw of object. Dit houdt in de praktijk in dat leidingen en buizen soms aan de buitenkant van het gebouw gemonteerd zijn en zich met kleuren onderscheiden van andere gebouwonderdelen.
De stroming had haar hoogtijdagen in de jaren 80 van de 20e eeuw, met als eerste gebouw van de stroming het Centre Pompidou in Parijs, ontworpen door Renzo Piano en Richard Rogers en opgeleverd in 1977.

## Gebouwen (selectie)

| Naam gebouw | Locatie | Architect | Bouwjaar |
| Centre Pompidou | Parijs | Richard Rogers, Renzo Piano | 1977 |
| Renault Centre | Swindon | Norman Foster | 1982 |
| HSBC Building Hongkong | Hong Kong | Norman Foster | 1983 |
| Lloyd's Building | Londen | Richard Rogers | 1978 |
| Energiebedrijf Haarlem | Haarlem | Thijs Asselbergs | 1991 |
| Station Duivendrecht | Duivendrecht | Peter Kilsdonk | 1993 |
| Station Lelystad Centrum | Lelystad | Peter Kilsdonk | 1988 |
| Station Almere Centrum | Almere | Peter Kilsdonk | 1987 |
| Station Leiden Centraal | Leiden | Harry Reijnders | 1996 |
| Station Amsterdam Sloterdijk | Amsterdam | Harry Reijnders | 1983 |
| Station Rotterdam Blaak | Rotterdam | Harry Reijnders | 1993 |
| Station Zaandam | Zaandam | Peter Kilsdonk | 1983 |
| Malietoren | Den Haag | Benthem Crouwel | 1996 |
| Universitätsklinikum Aachen | Aken | Wolfgang Weber, Peter Brand | 1971-1985 |

## Galerij

* Het Lloyd's-gebouw in Londen, ontworpen door Richard Rogers
* Het HSBC-gebouw in Hong Kong, ontworpen door Norman Foster
* Universitätsklinikum Aachen, ontworpen door bureau Weber + Brand
* De Malietoren in Den Haag
* ↑ de Vree, Joost, High-Tech. Gearchiveerd op 30 januari 2020. Geraadpleegd op 24 januari 2020.
* ↑ High Tech in architecture. RIBA. Gearchiveerd op 15 december 2019. Geraadpleegd op 24 januari 2020.
# Spaansehoek

Spaansehoek is een buurtschap in de gemeente Goirle in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt even ten westen van het dorp Riel.
Dorpen: Goirle · Riel
Buurtschappen: Abcoven · Bakertand · Boschkens · Brakel · Breehees · Looienhoek · Nieuwkerk · Spaansehoek · Vijfhuizen · Zandeind Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Canada op de Olympische Zomerspelen 1900

Canada deed bij de Olympische Zomerspelen 1900 in Parijs voor het eerst mee aan de Spelen. Twee Canadezen deden mee; George Orton en Ronald J. MacDonald. Orton was de eerste Canadese medaillewinnaar ooit, na winst op de 2500 meter steeplechase.

## Medailleoverzicht

| Sport | Olympiër(s) | Onderdeel | Medaille |
| Atletiek | George Orton | 2500 m steeplechase (m) | 1 |
| Atletiek | George Orton | 400 m horden (m) | 3 |

## Resultaten per onderdeel
### Atletiek

De beide Canadese deelnemers kwamen uit in het atletiek. Naast het goud op de steeplechase won Orton brons op de 400 meter horden. Hij studeerde aan de Universiteit van Pennsylvania en verkeerde daardoor veel in het gezelschap van het Amerikaanse team.
| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| George Orton | 400m horden (m) | 3 | serie 2: 2de in 1.00,2 finale: 3de in 58,8 |
| George Orton | 2500m steeplechase (m) | 1 | finale: 1ste in 7.34,4 |
| George Orton | 4000m steeplechase (m) | 5e | |
| Ronald MacDonald | marathon (m) | 7e | |
* (fr) Ministère du commerce, de l’industrie des postes et des télégraphes (1902). Concours internationaux d'exercices physiques et de sports; rapports. Imprimerie Nationale, Paris.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1900; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1, deel 2 en deel 3.
* (en) Mallon, Bill; & Widlund, Ture (1998). The 1900 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. McFarland, Jefferson. ISBN 0-7864-0378-0.
* (en) Medailledatabase van het Internationaal Olympisch Comité
Argentinië · Australië · België · Bohemen · Brits-Indië · Canada · Cuba · Denemarken · Duitsland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Haïti · Hongarije · Iran · Italië · Luxemburg · Mexico · Nederland · Noorwegen · Oostenrijk · Peru · Roemenië · Rusland · Spanje · Verenigde Staten · Zweden · Zwitserland · Gemengde teams
# Vereeniging Volksweerbaarheid

De Vereeniging Volksweerbaarheid was een landelijke organisatie in Nederland die zich ten doel stelde de militaire weerbaarheid van het Nederlandse volk te verhogen.

## Geschiedenis

De organisatie werd op 13 januari 1900 opgericht door de oud-minister van oorlog en oud-commandant van de Hollandse Waterlinie A.L.W. Seyffardt en de Utrechtse hoogleraar Nederlandse taal- en letterkunde Gerrit Kalff. Tot de latere bestuursleden behoorden ook Rudolph Paul Verspyck en Johanna Naber. De vereniging zetelde in Utrecht en ijverde voor gymnastiek, tucht en schietbanen in elk dorp. Het officiële orgaan was "Allen Weerbaar".
Vrijwilligers uit de Tweede Boerenoorlog in Zuid-Afrika zagen de noodzaak van een weerbaar volk en de mogelijkheid hun vaderlandsliefde en nationaliteitsgevoel te tonen. Ook Zwitserland werd als voorbeeld gesteld. Door training van fysieke weerbaarheid zou het volk beter functioneren in de veeleisende moderne maatschappij. Naast de zorg over de stadse jeugd was er in sommige kringen zorg over de algehele tuchteloosheid in de samenleving. Het zou leiden tot een initiatief van vooraanstaande burgers uit alle gezindten voor oprichting van de Vereeniging Volksweerbaarheid op 13 januari 1900. In het blad Allen Weerbaar werd op 20 mei 1900 daarom een beroep gedaan op alle weldenkende burgers. Militaire oefening en gymnastiek werden geschikt geacht voor het kweken van uniformiteit en loyaliteit. Het zou leiden tot het oprichten van de Tucht-Unie in 1908.
Na het in werking treden van een nieuwe dienstplichtwet in 1922 werd de Vereeniging opgeheven.

## Schiet- en gymnastiekverenigingen

Vanaf 1900 werden er veel schietverenigingen opgericht. De leden werden daarbij geschoold in militaire zaken als discipline, excercities en de leer van rangen en uniformen. Deze verenigingen werden van staatswege financieel ondersteund. Leden van schietverenigingen dienden eveneens lid te worden van de Vereeniging Volksweerbaarheid.
Voor verbetering van de volksweerbaarheid werd ook een beroep gedaan op het Nederlandsch Gymnastiek Verbond. Door de gymnastiek zouden jonge mannen met een betere conditie de militaire dienstplicht in gaan. Begin twintigste eeuw werden er om die reden meerdere gymnastiekverenigingen opgericht. Zo kwamen de latere korfbalclub Allen Weerbaar, de sportclub BSV Allen Weerbaar, en gymnastiekvereniging OKK uit 's-Gravenzande voort uit de Vereeniging Volksweerbaarheid.
* ↑ Gooiland. Gearchiveerd op 22 december 2015. Geraadpleegd op 21 december 2015.
* ↑ Oud Uitgeest
* ↑ Nieuwsblad het land van Heusden en Altena de Langstraat en de Bommelerwaard, 17 januari 1900 pag. 2
* ↑ De Gids. pag. 264
* ↑ Oprichting in 1900
* ↑ Jos van der Lans - Lage landen, hoge sprongen: Nederland in de twintigste eeuw, pag 228
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 5 februari 2021. Geraadpleegd op 27 januari 2021.
* ↑ Regionaal Archief
* ↑ Website OKK
* ↑ Ons amsterdam
# Corsicaanse Republiek

De Corsicaanse Republiek was een onafhankelijke republiek die werd uitgeroepen op Corsica in 1755. De republiek bleef bestaan tot de Fransen het eiland in 1769 bezetten.
De Corsicaanse Republiek was de eerste republiek van de moderne tijd. Het had de eerste grondwet gebaseerd op de vrijheidsprincipes van de Verlichting, waaronder een representatief democratisch systeem. De republiek was een inspiratiebron voor de Amerikaanse Revolutie enkele decennia later, hoewel veel Corsicaanse rebellen in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog ironisch genoeg juist aan Britse zijde vochten.

## Geschiedenis

Na decennia van strijd tegen de Republiek Genua, sinds 1284 heer en meester op Corsica, verdreven de Corsicaanse rebellen onder leiding van Pasquale Paoli de Genuezen van het eiland. In november 1755 riep Paoli de republiek uit in Corsica en verklaarde het eiland zich onafhankelijk van Genua.
De grondwet van de republiek werd ontworpen door Paoli en geratificeerd door de bevolking van Corsica. Paoli werd benoemd tot president en er werd een nationaal parlement geïnstalleerd. De leden van dit parlement werden voor een periode van drie jaar verkozen. Alle mannen van 25 jaar of ouder mochten stemmen. Mogelijk mochten ook vrouwen stemmen. Italiaans werd de officiële taal van Corsica. De republiek sloeg haar eigen munten. Ook vestigde Paoli een universiteit in de hoofdstad van de republiek, Corte.
De republiek werd niet erkend door andere naties. Alleen de bei van Tunesië erkende de onafhankelijkheid van de republiek. Wel kreeg de republiek steun van veel bekende denkers van de Verlichting, zoals Voltaire, Jean-Jacques Rousseau en James Boswell.
In 1767 wisten de Corsicanen zelfs het eiland Capraia op de Genuezen te veroveren. Genua moest erkennen dat het Corsica kwijt was geraakt en verkocht het eiland in het geheim aan Frankrijk met het Verdrag van Versailles in 1768. Paoli vocht een guerrilla-oorlog tegen de Franse troepen vanuit de Corsicaanse bergen, maar werd verslagen in de Slag bij Ponte Novu op 8-9 mei 1769 en vluchtte naar Engeland. Corsica werd geannexeerd door Frankrijk en kreeg de status van provincie in 1770.
Na het uitbreken van de Franse Revolutie in 1789 mochten de gevluchte rebellen terugkeren naar Corsica. Paoli werd in 1790 benoemd tot president van het departement Corsica. Na de executie van koning Lodewijk XVI van Frankrijk in 1793 koos Paoli weer de kant van de Britten en wist de Fransgezinde Corsicaan Napoleon Bonaparte en zijn broers te verslaan. Corsica bleef een Brits protectoraat tot de Fransen in 1796 het eiland heroverden en Paoli nogmaals in ballingschap naar Londen moest vertrekken.
Tot op de dag van vandaag is Corsica een deel van Frankrijk. Nog steeds is er een onafhankelijkheidsbeweging actief die de republiek wil herstellen.
# Land van Nantes

Het land van Nantes (Bretoens : Bro Naoned) is een historische streek in Bretagne, met als centrum het bisdom Nantes.
Het grootste deel van het oude land van Nantes ligt nu in het departement Loire-Atlantique, dat niet meer bij de hedendaagse regio Bretagne hoort, maar bij de Pays de la Loire.
# Vlag van Massachusetts

De vlag van Massachusetts, die bestaat uit een wit veld met daarop het wapen van de staat, is samen met het zegel van Massachusetts het belangrijkste symbool van Massachusetts, een staat van de Verenigde Staten.
Het wapen toont naast een witte ster een Algonquinindiaan met pijl-en-boog; de pijl is als symbool van vrede naar beneden gericht. Onder het wapen is een blauw lint afgebeeld, als verwijzing naar de Blue Hills. Op dit lint staat het motto van de staat: Ense Petit Placidam, Sub Libertate Quietem ("Met behulp van het zwaard zoeken we vrede, maar vrede alleen onder vrijheid").
De vlag is in gebruik sinds de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog, maar werd pas op 18 maart 1908 officieel aangenomen.
De vlag van de gouverneur van Massachusetts is dezelfde als de vlag van de staat, behalve dat hij driehoekig is.
Tussen 1908 en 1971 toonde de achterzijde van deze vlag een blauw schild met een groene pinus (eveneens op een wit veld). De pinus is het symbool van New England.
Massachusetts is samen met Maine de enige Amerikaanse staat met een eigen handelsvlag. Deze bevat een groene pinus op een wit veld. Officieel is deze vlag sinds april 1776 ook in gebruik als marinevlag van de Massachusetts State Navy, ondanks dat deze marine ondertussen al ontbonden is.
In april 1776 nam de marine van de staat Massachusetts als marinevlag een wit veld aan met daarop een groene pinus en het motto "An Appeal to Heaven". In 1971 werd het motto verwijderd en werd de vlag "de marine- en maritieme vlag van het Gemenebest".
| Vlag van Massachusetts te water van 1971 | Vlag van Massachusetts te water van 1776 tot 1971 In de jaren 2020 dook deze vlag weer op als strijdvlag van de Trumpisten. Zo werd ze meegedragen bij de Bestorming van het Amerikaanse Capitool in 2021 en plantte de conservatieve opperrechter Samuel Alito er een in zijn tuin. |
# Minderheidsparlement

Een minderheidsparlement (ook wel hung parliament in het Engels) is een welbepaalde electorale verdeling van een parlement, vaak met een tweepartijenstelsel of first past the post-systeem. Deze toestand komt tot stand wanneer geen enkele grote politieke partij (of blok van partijen) een absolute meerderheid van de zetels kan opeisen in het parlement.

## Voorkomen

De term wordt vooral gebruikt in landen die het Westminster-systeem hanteren, zoals het Verenigd Koninkrijk, Australië en Canada. Een minderheidsparlement wordt in deze landen over het algemeen als uitzonderlijk beschouwd, omdat het "first-past-the-post"-stelsel de voorkeur geeft aan een tweepartijenstelsel en een eenpartijmeerderheid.
Nochtans is een minderheidsparlement in sommige landen eerder regel dan uitzondering, zoals bijvoorbeeld op de Salomonseilanden.

## Uitweg

Een of beide grote partijen kunnen ervoor kiezen om een coalitieregering te vormen met kleinere partijen. Daarnaast kunnen ze ook beslissen om een minderheidsregering in te richten die haar politieke steun zal moeten zoeken bij derde partijen of onafhankelijke parlementsleden. Indien deze pogingen hiertoe mislukken, kan de ontbinding van de wetgevende kamer en een nieuwe verkiezing voor een laatste mogelijke uitweg zorgen.

## Meerpartijenstelsel

In een meerpartijenstelsel is het de gewoonte dat een verkiezing gevolgd wordt door onderhandelingen en een coalitieregering. Gezien proportionaliteit inherent is aan een dergelijk systeem en een absolute meerderheid van slechts één partij hier dus wel de uitzondering vormt, komen minderheidsparlementen hier niet voor.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Parlement minoritaire op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lijst van voetbalinterlands Italië - Rusland

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Italië en Rusland. De landen speelden tot op heden vijf keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting, een groepswedstrijd tijdens het Europees kampioenschap voetbal 1996, werd gespeeld in Liverpool (Verenigd Koninkrijk) op 11 juni 1996. Het laatste duel, een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats op 1 juni 2012 in Zürich (Zwitserland).

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Liverpool | 11 juni 1996 | EK 1996 | Italië – Rusland | 2 – 1 |
| 2 | Moskou | 29 oktober 1997 | WK 1998 kwalificatie | Rusland – Italië | 1 – 1 |
| 3 | Napels | 15 november 1997 | WK 1998 kwalificatie | Italië – Rusland | 1 – 0 |
| 4 | Cagliari | 9 februari 2005 | Vriendschappelijk | Italië – Rusland | 2 – 0 |
| 5 | Zürich | 1 juni 2012 | Vriendschappelijk | Italië – Rusland | 0 – 3 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Italië | Gelijk | Winst Rusland | Doelsaldo Italië – Rusland |
| WK-kwalificatie | 2 | 1 | 1 | 0 | 2 − 1 |
| EK-eindronde | 1 | 1 | 0 | 0 | 2 − 1 |
| Vriendschappelijk | 2 | 1 | 0 | 1 | 2 − 3 |
| Totaal | 5 | 3 | 1 | 1 | 6 − 5 |

## Details
### Eerste ontmoeting

| EK 1996 (Liverpool, Verenigd Koninkrijk, 11 juni 1996): |||
| Italië | 2 – 1 | Rusland |
| Pierluigi Casiraghi 4' Pierluigi Casiraghi 51' | goals | 21' Illya Tsymbalar |
| Arrigo Sacchi | bondscoach | Oleg Romantsev |
| Angelo Peruzzi Roberto Mussi Alessandro Costacurta Luigi Apolloni Paolo Maldini Angelo Di Livio 61 Roberto Di Matteo Demetrio Albertini Alessandro Del Piero 46' Gianfranco Zola Pierluigi Casiraghi 79' | opstellingen | Stanislav Cherchesov Omari Tetradze 46' Yevgeniy Bushmanov Viktor Onopko Yuriy Kovtun 63' Valeriy Karpin 71' Illya Tsymbalar Andrey Kanchelskis Igor Kolyvanov Aleksandr Mostovoy Vladislav Radimov |
| Roberto Donadoni 46' Diego Fuser 61' Fabrizio Ravanelli 79' | wissels | 46' Igor Yanovskiy 63' Sergey Kiryakov 71' Igor Dobrovolskiy |
| Demetrio Albertini 14' Roberto Donadoni 83' | gele kaarten | 7' Viktor Onopko 31' Igor Kolyvanov 82' Yuriy Kovtun |
| Het duel was voor beide teams de eerste groepswedstrijd in poule C. Pierluigi Casiraghi (Italië) werd na afloop uitgeroepen tot Man of the Match. |||

### Tweede ontmoeting

| WK 1998 kwalificatie (Moskou, Rusland, 29 oktober 1997): |||
| Rusland | 1 – 1 | Italië |
| Fabio Cannavaro 51' (e.d.) | goals | 49' Christian Vieri |

### Derde ontmoeting

| WK 1998 kwalificatie (Napels, Italië, 15 november 1997): |||
| Italië | 1 – 0 | Rusland |
| Pierluigi Casiraghi 53' | goals | |
# Vlag van Allier

De vlag van Allier is de niet-officiële vlag van het Franse departement Allier. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Allier geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag bestaat uit een blauw veld bezaaid met gele lelies en beladen met een rode schuinbalk.
Het ontwerp is gebaseerd naar de vlag van de regio Bourbonnais, waartoe het departement historisch behoorde.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Vlag van Bourbonnais
* Logovlag
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ Allier (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ Drapeaux de l'Allier. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ Armoiries de l'Allier. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 11 januari 2025.