OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kamp De Vecht

Kamp De Vecht was gedurende de Tweede Wereldoorlog een rijkswerkkamp bij Dalfsen in de Nederlandse provincie Overijssel.

## Geschiedenis
### Werklozen

Het kamp werd in november 1940 gebouwd en in april 1941 geopend ter bestrijding van de grote werkloosheid. De eerste bewoners kwamen er vrijwillig en werden door de Heidemaatschappij aan het werk gesteld in de omgeving van kasteel Rechteren, waar grond geëgaliseerd moest worden. Een jaar later werden de werkeloze bewoners door de Duitsers vervangen door Joden, zij werden net als de voormalige bewoners te werk gesteld in de omgeving en moesten vooral sloten graven.

### Joden

In het begin hadden de Joden bewegingsvrijheid. Ze mochten naar het dorp gaan en ze mochten nog op familiebezoek gaan. De Duitsers gingen ervan uit dat ze wel terug zouden komen uit angst voor represailles. Later werd die bewegingsvrijheid ingetrokken. Een aantal Joden wist te ontsnappen, onder meer door zich tussen de melkbussen van Dieks Knobben te verstoppen. De familie mocht de dwangarbeiders toen nog om de week bezoeken, waarbij ze een half uur met elkaar mochten praten. Verder was alles afgescheiden door grote hekken.
In heel Nederland waren in 1942 ongeveer 50 werkkampen, waarvan er 10 in Overijssel waren, en zelfs 13 in Drenthe. Op 3 oktober 1942, de grote Joodse feestdag Grote Verzoendag, werden deze kampen leeggehaald; aan de bewoners werd verteld dat het om gezinshereniging ging, maar de trein ging naar Westerbork. Vanuit Kamp De Vecht werden 192 Joden afgevoerd naar Westerbork. Ze liepen naar het station en gingen daarna per trein via Zwolle naar Westerbork. Ook hun familieleden, die vaak nog in het Westen woonden, werden die dag opgepakt en gedeporteerd. De familiehereniging was van korte duur: vanaf Westerbork werden enkele dagen later ruim 12.000 mensen naar Auschwitz.

### Evacués

Na het vertrek van de Joden werd het kamp gebruikt voor evacués die vanwege de woningnood in het Westen opgevangen moesten worden. Een deel van de huizen in het Westen was door oorlogsschade onbewoonbaar, maar ook werden bewoners die aan de kust woonden door de Duitsers weggestuurd omdat zij in het Sperrgebiet woonden of omdat de Atlantikwall gebouwd moest worden.

### Woningnood

Na de oorlog dienden de barakken voor tijdelijk onderdak van mensen uit Dalfsen. In 1951 werd het kamp afgebroken.
Journalist Ben Kloosterman heeft de geschiedenis van dit kamp onderzocht. Bij de voormalige ingang van het kamp aan de Rechterensedijk werd in 2011 een informatiebord onthuld.
* Onthulling informatiebord
* Koerhuis, Benny, Zwolse opa van Hans Davidson in 1942 vanuit Dalfser werkkamp naar Westerbork. de Stentor (3 oktober 2018). Gearchiveerd op 9 oktober 2019. Geraadpleegd op 9 oktober 2019.
* Werkkampen: Arbeidsvoorziening. Entoen.nu. Gearchiveerd op 9 oktober 2019. Geraadpleegd op 9 oktober 2019.
* Werkkamp De Vecht. joodsewerkkampen.nl. Gearchiveerd op 9 oktober 2019. Geraadpleegd op 9 oktober 2019.
# Stoomfabriek Dalfsen

Stoomfabriek Dalfsen is een kleine theaterzaal in een voormalige cichoreifabriek uit 1858 aan de Overijsselse Vecht in het Nederlandse dorp Dalfsen.
Dit theater is in 2016 door burgemeester Han Noten geopend. Achter de gedenksteen van het theater is toen een koker uit de voormalige Eshuisfabriek geplaatst. In de koker zaten teksten van leden van de familie Eshuis, waaraan nieuwe teksten zijn toegevoegd. Deze koker is na opening weer dichtgelast en teruggeplaatst in de stoomcichoreifabriek. De stoomcichoreifabriek is in 1948 gekocht door firma Buisman, die de fabriek in 1965 stillegde vanwege verplaatsing van de productie buiten Nederland. In 1981 kocht de gemeente het pand en maakte het jaren onderdeel uit van het voormalige gemeentehuis. Na een periode van verval zijn "De Witte Villa" en fabriek in 2016 verbouwd tot een uitgaanscomplex. Naast het theater is grand-café de fabriek. Het geheel is onderdeel van waterfront Dalfsen.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ www.theatersinnederland.nl over theater de stoomfabriek
* ↑ www.dalfsennet.nl (10 februari 2016)
* ↑ theater de stoomfabriek (8 december 2016)
* ↑ grand-café de fabriek
* ↑ waterfront Dalfsen
* ↑ https://www.gebiedsontwikkeling.nu/artikelen/hoe-dalfsen-een-gezicht-aan-de-vecht-kreeg/
# Oldambt (waterschap)

Het waterschap Oldambt in de Nederlandse provincie Groningen was de opvolger van het Termunterzijlvest en besloeg grote delen van de landstreek Oldambt. De hoofdwatergang was het Termunterzijldiep. Aan het nieuwe waterschap werd tevens een deel van het Oterdumerzijlvest toegevoegd.
Het boezemwaterschap werd opgericht op 10 februari 1863 en besloeg in eerste instantie 18.626 hectare. Het was verdeeld in tien (na 1967: elf) onderdelen die elk een eigen bestuur van drie leden hadden. Het hoofdbestuur bestond uit de tien voorzitters van de onderdeelsbesturen en een door de Kroon aangestelde voorzitter. Het waterschapshuis bevond zich in Termunterzijl, sinds 1930 in Nieuwolda en sinds 1967 in Scheemda.
De tien onderdelen van het waterschap werden gevormd uit de voormalige schepperijen en bestonden uit het grootste deel van de dorpen:
* Termunten en Woldendorp
* Nieuwolda (met De Heemen)
* Oostwold (met Eekamp)
* Midwolda
* Scheemda
* Eexta
* Westerlee, Heiligerlee.en Meeden
* Zuibroek en Muntendam
* Noordbroek
* Nieuw-Scheemda, Noordbroeksterhamrik en Wagenborgen
Het waterschap Oldambt fungeerde aanvankelijk vooral als boezemwaterschap of hoofdwaterschap. Bij de eerste grote waterschapshervorming in Groningen in 1967 werden de kleinere waterschappen in het gebied samengevoegd met het hoofdwaterschap. Daarvoor werd een nieuw waterschapshuis in Scheemda betrokken.
De later bij het waterschap gevoegde waterschappen waren:
    1907: de Kleine Polder:
    1967: Concordia, Dallingeweer, De Bolderij, De Dellen, De Eeker, Eexterbouwten, Excelsior, de Geereweg, de Groeve en Binnenlanden, de Herleving, De Hoogte, De Munte (gedeeltelijk), de Oude Æ, de Oude Geut, De Overwinnaar, de Roodetilstermolenpolder, De Vennen, Eindelijk, Ennemaborgh, Ensemble, Eureka, Excelsior, Huininga-Meerland, Nonnegaatsterpolder, Noordbroek, Oostersche Boerenpolder, Oterdum, Scheemdermeer, Scheemderzwaag, Stootshorn-Veenhuizen, Tonnistil, Uiterburen, Weerdijk, Westerlee-Heiligerlee, Westersche Molenpolder, Woldendorp, Zuidbultsterpolder
    1973: Groote Polder, Jagerswijk, Spitsbergen en Kostverloren
Het waterschap is in 1986 opgegaan in waterschap Eemszijlvest. In 2000 is een deel van waterschap Eemszijlvest, waaronder het voormalig waterschap Oldambt, opgegaan in waterschap Hunze en Aa's.
# Bosboerenkers

De bosboerenkers (Noccaea caerulescens subsp. caerulescens (synoniem: Thlaspi caerulescens subsp. caerulescens) is een tweejarige plant uit de kruisbloemenfamilie (Cruciferae of Brassicaceae). De bosboerenkers komt van nature voor in Midden-, Zuid- en Oost-Europa. De bosboerenkers is inheems in Wallonië. In tegenstelling tot de vergelijkbare zinkboerenkers heeft het geen lange, stoloonachtige scheuten. Het aantal chromosomen is 2n = 14.
De plant wordt 7-50 cm hoog en vormt een bladrozet. De bladeren zijn blauwgroen, kaal en vettig. De elliptische rozetbladeren zijn gesteeld en hebben meestal een gave rand. De tot 4 cm lange stengelbladeren zijn halfstengelomvattend en hebben een hartvormige voet.
De bosboerenkers bloeit vanaf april tot in juli met witte tot blauwviolette, 3-4,5 cm grote bloemen. De stijl komt uit de bloemknop tevoorschijn voordat de kroonbladen opengaan, waardoor kruisbestuiving kan optreden. Blijft kruisbestuiving uit dan vindt zelfbestuiving plaats. De bloeiwijze is een tros, die bij de vruchtzetting langer wordt. Aan het eind van de bloei zijn de helmknoppen violet tot zwart.
De vrucht is een hartvormige 4,5-7 mm lang hauwtje met bovenaan een brede vleugel, die tot 2 mm lang kan worden en een inkeping. De achtergebleven stijl kan tot 1,5 mm lang zijn.
* Illustratie
* Plant
* Stengelbladeren
* Plant met vruchten
* Vrucht
De bosboerenkers komt voor op vochtige, matig voedselrijke, kalkhoudende grond in bossen, bergweiden en op rotsen.
# Lijst van voetbalinterlands Andorra - Malta (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Andorra en Malta. De landen hebben tot nu toe zes keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Ħamrun | 4 april 2015 | EK 2017 kwalificatie | Andorra − Malta | 3 − 5 |
| 2 | Ta' Qali | 22 november 2016 | Vrienschappelijk | Malta − Andorra | 3 − 0 |
| 3 | Ta' Qali | 24 november 2016 | Vrienschappelijk | Malta − Andorra | 4 − 0 |
| 4 | Ta' Qali | 27 oktober 2023 | UEFA Women's Nations League | Malta − Andorra | 5 − 0 |
| 5 | Andorra la Vella | 31 oktober 2023 | UEFA Women's Nations League | Andorra − Malta | 0 − 3 |
| 6 | Ta' Qali | 25 februari 2025 | UEFA Women's Nations League 2025 | Malta − Andorra | 1 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Andorra | Gelijk | Winst Malta | Doelsaldo Andorra – Malta |
| EK kwalificatie | 1 | 0 | 0 | 1 | 3 − 5 |
| UEFA Women's Nations League | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 − 9 |
| Vriendschappelijk | 2 | 0 | 0 | 2 | 0 − 7 |
| Totaal | 6 | 0 | 0 | 6 | 3 − 21 |
# Buurbestuiving

Bij buurbestuiving (geitonogamie) komt het stuifmeel op een andere bloem die op dezelfde plant zit, hetgeen resulteert in zelfbestuiving. De vruchtzetting bij deze vorm van bestuiving wordt geitonocarpie genoemd. De term geitonogamie werd voor het eerst gebruikt in 1876 door Anton Kerner von Marilaun. De term is afgeleid van het Griekse geiton = „buur“ en gamein = „trouwen“.
Buurbestuiving treedt bijvoorbeeld op bij het koninginnekruid als bestuiving door insecten uitblijft. De stijlen groeien aan het eind van de bloei dan zo ver uit de bloem dat ze de meeldraden van de ernaast staande bloemen raken. Interne buurbestuiving treedt op bij de volgende soorten van het geslacht sterrenkroos: klein sterrenkroos (Callitriche palustris), Callitriche heterophylla, Callitriche heteropoda, Callitriche lechleri, Callitriche nubigena, Callitriche rimosa en Callitriche trochlearis. Hierbij groeit de pollenbuis van het stuifmeel van de mannelijke bloem door vegetatief weefsel naar de stamper van de vrouwelijke bloem.
# Lijst van voetbalinterlands Albanië - Tsjechië (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale vrouwenteams van Albanië en Tsjechië. De landen hebben tot nu toe één keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | České Budějovice | 25 februari 2025 | UEFA Women's Nations League 2025 | Tsjechië − Albanië | 5 − 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Albanië | Gelijk | Winst Tsjechië | Doelsaldo Albanië – Tsjechië |
| UEFA Women's Nations League | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 − 5 |
| Totaal | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 − 5 |
# Triomphe de Vienne

Triomphe de Vienne is een oud Frans handperenras ontdekt in 1864 door Jean Collaud in Nontagnon (Frankrijk).

## Kenmerken

Jean Collaud kweekte uit toevallige kruisingen van peren zaailingen, in 1864 introduceerde hij een nieuw ras, de boomkweker Claude Blanchet uit Vienne in Isère vermeerderde het en bracht het als Triomphe de Vienne in de markt. De boom groeit krachtig met schuine gesteltakken tot een grote brede kroon, de vruchtdragende takken hangen licht omlaag als de vruchten groter worden. Het ras is gevoelig voor bacterievuur (perenvuur) , schurft en roest (Gymnosporangium sabinae).
De Triomphe de Vienne is niet zelfbestuivend en erg onregelmatig in de mate van bestuiving, goede bestuivers zijn o.a. Clapp's Favourite, Bonne Louise d'Avranches, Doyenné du Comice, Précoce de Trévoux en Bergamot d'Esperen. Om de parthenocarpe vruchtzetting te bevorderen werden de vruchtdragende takken na de bloei bespoten met een oplossing van Gibberellinezuur en B-9 (N-Dimethylaminibarnsteenzuur (groeiremmer)) De bloei begint in april en is dan nog vorstgevoelig, de peren rijpen vanaf half augustus tot september.
De vrucht is groot, langwerpige van vorm, de schil is geelgroen met lichte bruine vlekken en aan een zijde vaak bronskleurig. Het is een sappige zoete peer met een rijk aroma, die wordt gegeten als handpeer, de peren zijn niet lang houdbaar en tijdens het bewaren gaat veel van de smaak verloren.

## zie ook

* Lijst van perenrassen
* Pomologische Monatshefte, seite 25, Fr. Lucas, 1890
* Traité de la culture fruitière commerciale et bourgeoise, Ch. Baltet, 1889
* ↑ The experimental orchard at Wilhelminadorp, Onderzoekstation voor fruitteelt in de open lucht, jaarverslag 1965
# MLS Golden Boot

De Major League Soccer Golden Boot is een Amerikaanse individuele voetbalprijs van de Major League Soccer, die in 2005 werd ingesteld. De prijs wordt uitgereikt aan de speler die de meeste doelpunten maakt tijdens het reguliere seizoen. De prijs vervangt de MLS Scoring Champion Award, die was ingevoerd in 1996. Als twee spelers evenveel doelpunten hebben gemaakt dan wint de speler met de meeste assists. De prijs is momenteel gesponsord door Audi.

## Winnaars

| Seizoen | Winnaar | Club | Statistieken | Statistieken | Statistieken |
| Seizoen | Winnaar | Club | D. | W. | G. |
| 2005 | Taylor Twellman | New England Revolution | 17 | 25 | 0.68 |
| 2006 | Jeff Cunningham | Real Salt Lake | 16 | 31 | 0.52 |
| 2007 | Luciano Emilio | D.C. United | 20 | 29 | 0.69 |
| 2008 | Landon Donovan | LA Galaxy | 20 | 25 | 0.80 |
| 2009 | Jeff Cunningham (2) | Dallas | 17 | 28 | 0.61 |
| 2010 | Chris Wondolowski | San Jose Earthquakes | 18 | 28 | 0.64 |
| 2011 | Dwayne De Rosario | D.C. United | 16 | 33 | 0.48 |
| 2012 | Chris Wondolowski (2) | San Jose Earthquakes | 27 | 32 | 0.84 |
| 2013 | Camilo Sanvezzo | Vancouver Whitecaps | 22 | 32 | 0.69 |
| 2014 | Bradley Wright-Phillips | New York Red Bulls | 27 | 32 | 0.84 |
| 2015 | Sebastian Giovinco | Toronto | 22 | 33 | 0.67 |
| 2016 | Bradley Wright-Phillips (2) | New York Red Bulls | 24 | 34 | 0.71 |
| 2017 | Nemanja Nikolić | Chicago Fire | 24 | 33 | 0.73 |
| 2018 | Josef Martínez | Atlanta United | 31 | 34 | 0.91 |
| 2019 | Carlos Vela | Los Angeles | 34 | 31 | 1.10 |
| 2020 | Diego Rossi | Los Angeles | 14 | 19 | 0.74 |
| 2021 | Taty Castellanos | New York City | 19 | 32 | 0.59 |
| 2022 | Hany Mukhtar | Nashville | 23 | 33 | 0.70 |
| 2023 | Denis Bouanga | Los Angeles | 20 | 31 | 0.65 |
| 2024 | Christian Benteke | D.C. United | 23 | 30 | 0.77 |
| 2025 | | | | | |

## Statistieken
### Spelers met meerdere titels

| Speler | T. | Jaren kampioen |
| Bradley Wright-Phillips | 2 | 2014, 2016 |
| Chris Wondolowski | 2 | 2010, 2012 |
| Jeff Cunningham | 2 | 2006, 2009 |

### Aantal titels per club

| Team | T. | Jaren kampioen |
| Los Angeles | 3 | 2019, 2020, 2023 |
| D.C. United | 3 | 2007, 2011, 2024 |
| New York Red Bulls | 2 | 2014, 2016 |
| San Jose Earthquakes | 2 | 2010, 2012 |
| Nashville | 1 | 2022 |
| New York City | 1 | 2021 |
| Atlanta United | 1 | 2018 |
| Chicago Fire | 1 | 2017 |
| Toronto | 1 | 2015 |
| Vancouver Whitecaps | 1 | 2013 |
| Dallas | 1 | 2009 |
| LA Galaxy | 1 | 2008 |
| Real Salt Lake | 1 | 2006 |
| New England Revolution | 1 | 2005 |

### Aantal titels per nationaliteit

| Nationaliteit | T. | Jaren kampioen |
| Verenigde Staten | 6 | 2005, 2006, 2008, 2009, 2010, 2012 |
| Engeland | 2 | 2014, 2016 |
| Brazilië | 2 | 2007, 2013 |
| België | 1 | 2024 |
| Frankrijk | 1 | 2023 |
| Duitsland | 1 | 2022 |
| Argentinië | 1 | 2021 |
| Uruguay | 1 | 2020 |
| Mexico | 1 | 2019 |
| Venezuela | 1 | 2018 |
| Hongarije | 1 | 2017 |
| Italië | 1 | 2015 |
| Canada | 1 | 2011 |
# Carl von Clausewitz

Carl Philipp Gottfried von Clausewitz, geboren als Carl Philipp Gottfried Claußwitz (Burg, 1 juni 1780 - Breslau, 16 november 1831) was een Pruisische generaal en militaire theoreticus. Hij is befaamd van het standaardwerk Vom Kriege waarin hij stelt dat oorlogvoering slechts een voortzetting [is] van politiek bedrijven met andere middelen.

## Biografie

Op twaalfjarige leeftijd begon hij zijn militaire loopbaan als Fahnenjunker (cadet). In 1793 en 1794 diende hij als vaandrig in een Pruisisch regiment tijdens de Eerste Coalitieoorlog. In 1801 ging hij naar de Kriegsschule in Berlijn, waar hij tot 1803 bleef. Hij trok daar de aandacht van de directeur Gerhard von Scharnhorst, die hem gedurende zijn carrière welwillend ondersteunde.
In 1806 werd hij aide-de-camp van August von Preußen. Hij raakte gewond tijdens de Vierde Coalitieoorlog en werd als krijgsgevangene naar Frankrijk gevoerd. In 1807 kwam hij weer vrij en in 1809 werd hij opgenomen in de staf van generaal Scharnhorst, die op dat moment verantwoordelijk was voor de hervorming van het Pruisische leger. In 1810 werd Clausewitz bevorderd tot majoor, tevens huisleraar van de Pruisische prinsen onder wie de latere keizer Wilhelm I. In 1812 ging hij met andere Pruisische officieren in Russische dienst, waarbij hij onder andere verantwoordelijk werd voor de coördinatie van activiteiten met Blücher. Hij trad toe tot het keizerlijk Russisch-Duits Legioen.
In 1815 werd het legioen ingelijfd bij het Pruisische leger en trad hij dus weer in Pruisische dienst. Hij werd stafchef van generaal Johann von Thielmann en bevocht Grouchy in de slag bij Waver op 18 juni 1815. In 1818 werd hij als generaal-majoor directeur van de Krijgsschool. In 1827 werd hij in de adelstand verheven. In 1830 werd hij benoemd tot inspecteur van de artillerie in Breslau. Bij de opstand in Congres-Polen werd hij als chef-staf van het Observationskorps onder maarschalk Gneisenau naar Posen gestuurd. Na de ontmanteling van het Observationskorps in 1831 keerde hij terug naar Breslau, waar hij overleed aan cholera.

## Publicaties

Zijn bekendste boek Vom Kriege werd postuum gepubliceerd door zijn weduwe, gravin Marie Sophie von Brühl. In het boek onderzoekt hij hoe politiek en oorlog — die hij als gescheiden zag — met elkaar in verband staan. Tegenwoordig wordt zijn boek nog steeds gebruikt voor strategisch management.

## Trivia

Het codewoord Fall Clausewitz werd door Hitler gebruikt in de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog en gaf opdracht tot het uitvoeren van een "noodplan" om zo veel mogelijk schade toe te brengen aan de Duitse infrastructuur en industrie, opdat de geallieerden daarbij geen baat konden hebben; een variant op de tactiek van de verschroeide aarde.

## Militaire loopbaan

* Fahnenjunker: 1792
* Leutnant: 1795
* Oberleutnant:
* Hauptmann:
* Major: 1810
* Oberstleutnant:
* Oberst:
* Generalmajor: september 1818
# Landon Donovan MVP Award

De Landon Donovan MVP Award is een Amerikaanse individuele voetbalprijs van de Major League Soccer, die in 1996 werd ingesteld. De media, MLS-spelers en het clubmanagement stemmen erover en geven de prijs aan de speler die dat seizoen als de meest waardevolle speler in de competitie wordt beschouwd. Sinds 2015 heeft de prijs de huidige naam, daarvoor waren er sponsordeals met Honda (1996–2007) en Volkswagen (2007–2014) waardoor de prijs de merknaam droeg.

## Winnaars

| Seizoen | Winnaar | Club |
| 1996 | Carlos Valderrama | Tampa Bay Mutiny |
| 1997 | Preki | Kansas City Wizards |
| 1998 | Marco Etcheverry | D.C. United |
| 1999 | Jason Kreis | Dallas Burn |
| 2000 | Tony Meola | Kansas City Wizards |
| 2001 | Alex Pineda Chacón' | Miami Fusion |
| 2002 | Carlos Ruiz | LA Galaxy |
| 2003 | Preki (2) | Kansas City Wizards |
| 2004 | Amado Guevara | MetroStars |
| 2005 | Taylor Twellman | New England Revolution |
| 2006 | Christian Gómez | D.C. United |
| 2007 | Luciano Emilio | D.C. United |
| 2008 | Guillermo Barros Schelotto | Columbus Crew |
| 2009 | Landon Donovan | LA Galaxy |
| 2010 | David Ferreira | Dallas |
| 2011 | Dwayne De Rosario | D.C. United |
| 2012 | Chris Wondolowski | San Jose Earthquakes |
| 2013 | Mike Magee | Chicago Fire |
| 2014 | Robbie Keane | LA Galaxy |
| 2015 | Sebastian Giovinco | Toronto |
| 2016 | David Villa | New York City |
| 2017 | Diego Valeri | Portland Timbers |
| 2018 | Josef Martínez | Atlanta United |
| 2019 | Carlos Vela | Los Angeles |
| 2020 | Alejandro Pozuelo | Toronto |
| 2021 | Carles Gil | New England Revolution |
| 2022 | Hany Mukhtar | Nashville |
| 2023 | Luciano Acosta | FC Cincinnati |
| 2024 | Lionel Messi | Inter Miami |
| 2025 | | |

## Statistieken
### Spelers met meerdere titels

| Speler | T. | Jaren kampioen |
| Preki | 2 | 1997, 2003 |

### Aantal titels per club

| Team | T. | Jaren kampioen |
| D.C. United | 4 | 1998, 2006, 2007, 2011 |
| LA Galaxy | 3 | 2002, 2009, 2014 |
| Sporting Kansas City | 3 | 1997, 2000, 2003 |
| Toronto | 2 | 2015, 2020 |
| New England Revolution | 2 | 2005, 2021 |
| Dallas | 2 | 1999, 2010 |
| Inter Miami | 1 | 2024 |
| Cincinnati | 1 | 2023 |
| Nashville | 1 | 2022 |
| Los Angeles | 1 | 2019 |
| Atlanta United | 1 | 2018 |
| Portland Timbers | 1 | 2017 |
| New York City | 1 | 2016 |
| Chicago Fire | 1 | 2013 |
| San Jose Earthquakes | 1 | 2012 |
| Columbus Crew | 1 | 2008 |
| New York Red Bulls | 1 | 2004 |
| Miami Fusion | 1 | 2001 |
| Tampa Bay Mutiny | 1 | 1996 |

### Aantal titels per nationaliteit

| Nationaliteit | T. | Jaren kampioen |
| Verenigde Staten | 8 | 1997, 1999, 2000, 2003, 2005, 2009, 2012, 2013 |
| Argentinië | 5 | 2006, 2008, 2017, 2023, 2024 |
| Spanje | 3 | 2016, 2020, 2021 |
| Honduras | 2 | 2001, 2004 |
| Colombia | 2 | 1996, 2010 |
| Duitsland | 1 | 2022 |
| Mexico | 1 | 2019 |
| Venezuela | 1 | 2018 |
| Italië | 1 | 2015 |
| Ierland | 1 | 2014 |
| Canada | 1 | 2011 |
| Brazilië | 1 | 2007 |
| Guatemala | 1 | 2002 |
| Bolivia | 1 | 1998 |
# Berend Hendriks

Berend Hendriks (Apeldoorn, 9 juli 1918 - Arnhem, 6 augustus 1997) was een Nederlandse beeldend kunstenaar en monumentaal vormgever.

## Leven en werk

Hendriks, zoon van een Apeldoornse boomkweker, was aanvankelijk voorbestemd om net als zijn vader boomkweker te worden. Hij volgde de tuinbouwschool in Boskoop, maar koos uiteindelijk voor een loopbaan in de beeldende kunst. Na zijn opleiding aan de Rijksakademie van beeldende kunsten, waar hij les kreeg van onder andere Heinrich Campendonk, ontwikkelde hij zich tot een veelzijdig kunstenaar: schilder, glasschilder, wandschilder, monumentaal kunstenaar, omgevingskunstenaar, beeldhouwer, keramist en vervaardiger van mozaïek. In de jaren vijftig werkte René Karrer als assistent bij Hendriks.
Hendriks exposeerde onder meer in het Stedelijk Museum van Amsterdam, het Gemeentelijk Van Reekum Museum te Apeldoorn en de Hogeschool voor de Kunsten te Arnhem. Aan deze hogeschool was Hendriks als docent verbonden en stimuleerde hij de ontwikkeling van omgevingskunst. Werk van Hendriks is opgenomen in de collectie van het Apeldoorns museum CODA en van het voormalige Museum De Paviljoens in Almere.

## Werk in de openbare ruimte

Werk van Hendriks in de openbare ruimte is onder meer te vinden in Amersfoort, Amsterdam, Gouda, Hengelo en Leiden. Zijn schilderijen worden gekenmerkt door geometrische vormen, waarbij hij gebruikmaakt van wiskundige reeksen, zowel wat betreft inhoud als kleur.

### Kinderspelen

Voor een lagere school aan de Von Liebigweg 68 in De Wetbuurt, Amsterdam-Oost maakte Hendriks rond 1959 een baksteenmozaïek. Hendriks beeldde onder meer spelende kinderen af als ook een vrouw met kinderen onder een paraplu. Het mozaïek is verwerkt in de westelijke gevel van de school, maar door een omheind terrein nauwelijks te bezichtigen.

## Overleden

Hendriks overleed op 79-jarige leeftijd in Arnhem.

## Afbeeldingen

* Stenenmozaïek (1957), Corderius College, Amersfoort
* Glas in beton (1959), Chr. Nijverheidsschool Boshuizen, Leiden
* Detail glaswand Boshuizenschool (1959), Leiden
* Figuren en vuur (Psalm 128) (1960), Blomwijckerpad, Amsterdam
* Balkondecoraties (1961), Nieuwstraat, Eindhoven
* Stenenmozaïek (1965), kerk Drachten