OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hardt Hyperloop

Hardt Hyperloop is een door een Delftse studententeam opgericht bedrijf dat zich bezighoudt met het ontwikkelen van een hyperloopsysteem in Europa. Het bedrijf is opgericht in 2016.

## Ontwikkeling

In 2017 won Hardt onder de naam Delft Hyperloop een internationale competitie uitgeschreven door Elon Musk. Zo heeft Hardt op 12 september 2018 zijn plannen op de HyperSummit gepresenteerd om een hyperloop-verbinding tussen Nederland en Duitsland aan te leggen met haltes op Schiphol en Frankfurt am Main, zodat mensen in zo'n 50 minuten van de ene plaats naar de andere zouden kunnen reizen.
Het bedrijf heeft al verschillende testopstellingen gebouwd, waaronder de 30 meter lange buis op The Green Village aan de campus van de TU Delft. Meer testfaciliteiten op volledige schaal zijn in het vooruitzicht. Eind 2019 werd bekend dat Hardt een hyperloop-onderzoekscentrum zou gaan bouwen op enkele kilometers van de stad Groningen. Onderdeel hiervan zou een 2,6 kilometer lange testbaan worden. Begin 2024 werd echter bekend dat dit niet doorgaat, vanwege de instabiele ondergrond ter plaatse. In hetzelfde jaar ontwikkelde Hardt een testlocatie in Veendam, het European Hyperloop Center (EHC), de grootste Hyperloop-testlocatie in Europa met een baan van bijna 500 meter. Later dat jaar had de baan de primeur met de eerste succesvolle (nog onbemande) test.

## Financiering

De financiering geschiedt in stappen, zo was er tot oktober in enkele ronden 10 miljoen euro opgehaald. Een aanzienlijk deel komt van Koolen Industries. Half oktober 2020 zegde de rijksoverheid ook 4,5 miljoen toe. Een jaar later volgde nog eens 15 miljoen van de Europese Commissie.

## Externe link

* Officiële website
# Maria Roosen

Maria Lucia Cecilia ("Maria") Roosen (Oisterwijk, 2 april 1957) is een Nederlandse beeldhouwer en tekenaar. Roosen is ook actief als sieraadontwerper. Roosen werkt veelal in glas en aquarellen.

## Leven en werk

Roosen volgde van 1976 tot 1981 een opleiding aan het Moller Instituut (Tehatex) in Tilburg en studeerde aansluitend van 1981 tot 1983 aan de Kunstacademie Arnhem. In 1995 werd zij uitgenodigd voor deelname aan de Biënnale van Venetië. Daar toonde ze samen met Marlene Dumas en Marijke van Warmerdam werk. De presentatie werd samengesteld door Chris Dercon. Zij exposeerde in 1999 met Home is where the heart is bij de Kunstvereniging Diepenheim in Diepenheim, in 2001 met Maria Roosen in Himmelblau in het Groninger Museum in Groningen en in 2006 met Maria's Maria's in het Stedelijk Museum Schiedam in Schiedam. Zij nam in 2001 ook deel aan de kunstmanifestatie Sonsbeek 2001 in Arnhem.
Maria Roosen kreeg de oeuvreprijs voor Nederlandse beeldhouwkunst, de Wilhelminaring 2006 en maakte naar aanleiding hiervan een werk voor het Sprengenpark in Apeldoorn. In 2009 won zij de Singer Oeuvreprijs en toonde zij haar werk in de expositie Maria Roosen. In 2020 werd de Jeanne Oosting Prijs (voor aquarel) aan haar toegekend.
De kunstenares woont en werkt in Arnhem. Zij was van 1992 tot 2001 docent aan Academie Minerva in Groningen, was gastdocent aan de AKI in Enschede, de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem en de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Ook is zij docent aan de afdeling Glas van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Roosen creëert sculpturen, installaties en conceptuele kunst. Haar objecten zijn veelal gemaakt van glas en keramiek.

## Werken (selectie)

* Ogen voor het Oosten (2000), Woningbouwvereniging het oosten, Sarphatistraat in Amsterdam
* 1 + 1 = 3 (2002), rotonte van Alen in Maasdriel
* Zonder titel (2003), Amsterdam
* Hoogtepunten (2003), Keuringsdienst van Waren in Woensel
* Centraalbeweging (2003), Diemen
* De Regenboog (2004), Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis in Amsterdam
* Toiletten (2004), Rabo Theater in Hengelo
* De Madonna van Enschede (2005), Loenshof in Enschede
* Duiven (2005), Bibliotheek De Brugse Poort in Gent
* Spiegelbollen - Albert Cuyp (2006), Bagijnhof/J. de Wittstraat in Dordrecht
* Boomsieraad (2008), John F. Kennedypark in Apeldoorn
* Druiventros (2008), Achmea in Zeist
* Braamboot (2009), Singer Museum in Laren
* Borstentros (2010), Beeldenpark van Museum Arnhem in Arnhem
* Monument Anna Blaman - Eenzaam avontuur (2010) in Rotterdam
* Regenboogbrug over de Jansbeek (2019), Beekstraat in Arnhem

## Tentoonstellingen(selectie)

* 1995 - Marlene Dumas, Maria Roosen, Marijke van Warmerdam, Nederlands Paviljoen, Venetië Biënnale, Italië
* 2014 - Kettingreacties, sieraden en fotografie van Claartje Keur, CODA, Apeldoorn

## Publieke collecties

* Museum Arnhem, Arnhem
* Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
* Groninger Museum, Groningen
* Het Noordbrabants Museum, 's-Hertogenbosch
* Stedelijk Museum Schiedam, Schiedam

## Fotogalerij

* Ogen voor het Oosten (2000)
* De Madonna van Enschede (2005)
* Boomsieraad (2008)
* Eenzaam avontuur (2010)
* Regenboogbrug over de Jansbeek (2019)
# The Portrait of a Lady (film)

The Portrait of a Lady is een Amerikaanse film uit 1996 geregisseerd door Jane Campion. De hoofdrollen worden vertolkt door Nicole Kidman en John Malkovich. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Henry James.

## Verhaal

Isabel Archer is een jonge onafhankelijke Amerikaanse vrouw die naar Europa trekt. Daar komt ze in contact met een paar Amerikanen die nogal gesloten ideeën hebben. Ze weigert te trouwen met een rijke man om een voorspelbare toekomst te vermijden. Ze wordt vervolgens gemanipuleerd door Madame Merle en de Gilbert Osmond. Hij slaagt erin haar te doen trouwen en haar te verhinderen haar dromen te verwezenlijken van een leven zonder de regels van die tijd.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Nicole Kidman | Isabel Archer |
| John Malkovich | Gilbert Osmond |
| Barbara Hershey | Madame Serena Merle |
| Mary-Louise Parker | Henrietta Stackpole |
| Martin Donovan | Ralph Touchett |
| Shelley Winters | Mevr. Touchett |
| Richard E. Grant | Lord Warburton |
| Shelley Duvall | Gravin Gemini |
| Christian Bale | Edward Rosier |
| Viggo Mortensen | Caspar Goodwood |

## Prijzen en nominaties

* Oscar
** Genomineerd: Beste vrouwelijke bijrol (Barbara Hershey)
** Genomineerd: Beste kostuums (Janet Patterson)
* Chlotrudis Award
** Genomineerd: Beste mannelijke bijrol (Martin Donovan)
** Genomineerd: Beste vrouwelijke bijrol (Barbara Hershey)
* Golden Globe
** Genomineerd: Beste vrouwelijke bijrol (Barbara Hershey)
* LAFCA AWard
** Gewonnen: Beste kostuums (Janet Patterson)
** Gewonnen: Beste vrouwelijke bijrol (Barbara Hershey)
* NSFC Award
** Gewonnen: Beste mannelijke bijrol (Martin Donovan)
** Gewonnen: Beste vrouwelijke bijrol (Barbara Hershey)
* Golden Satellite Award
** Genomineerd: Beste kostuums (Janet Patterson)
** Genomineerd: Beste script

## Trivia

* De oorspronkelijke rol van Madame Merle was eerst voorzien voor Susan Sarandon maar ze haakte af vanwege de tijdsplanning. In haar plaats kwam Barbara Hershey die ineens haar eerste Oscarnominatie won voor haar vertolking.
Sweetie (1989) · An Angel at My Table (1990) · The Piano (1993) · The Portrait of a Lady (1996) · Holy Smoke (1999) · In the Cut (2003) · Bright Star (2009) · The Power of the Dog (2021)
# Cornelis de Liefde

Cornelis Evertsen (Kees) de Liefde (Rotterdam, 1617 - aldaar, 25 september 1673) was een Nederlands marineofficier uit de 17e eeuw.
Kees de Liefde was de oudere broer van viceadmiraal Johan de Liefde. In 1644 was hij beurtschipper op de vaart tussen Rotterdam en Amsterdam. Tijdens de Eerste Engels-Nederlandse Oorlog had hij in ieder geval nog geen rang van betekenis en het is de vraag of hij toen wel in marinedienst was. In de Tweede Engels-Nederlandse Oorlog werd hij op 17 maart 1666 benoemd tot buitengewoon kapitein bij de Admiraliteit van de Maze. Hij vocht in de Vierdaagse Zeeslag als vlaggekapitein van luitenant-admiraal Aert Jansse van Nes op de Eendragt. Op 4 februari 1667 promoveerde hij tot gewoon kapitein, dat wil zeggen: in vaste dienst. Tijdens de Tocht naar Chatham commandeerde hij de Wassenaar.
Tijdens de Derde Engels-Nederlandse Oorlog vocht hij tijdens de Slag bij Solebay op de Rotterdam. Hij kreeg de functie van waarnemend schout-bij-nacht op 21 augustus in de Slag bij Kijkduin, waarin zijn broer Johan sneuvelde; zelf raakte hij echter zwaargewond op de Gelderland en stierf in Rotterdam op 25 september.
Kees was getrouwd met Maria Hendriks van der Lit en had een dochter Cornelia.
# Italië op het Eurovisiesongfestival 2016

Italië nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2016 in Stockholm, Zweden. Het was de 42ste deelname van het land aan het Eurovisiesongfestival. De RAI was verantwoordelijk voor de Italiaanse bijdrage voor de editie van 2016.

## Selectieprocedure

Op 15 september 2015 maakte de Italiaanse openbare omroep bekend te zullen deelnemen aan de komende editie van het Eurovisiesongfestival. Er werd voor dezelfde selectieprocedure geopteerd als een jaar eerder. De winnaar van het Festival van San Remo mocht Italië vertegenwoordigen in Stockholm. Voorwaarde was wel dat de laureaat daarmee instemde en beschikbaar was. Wanneer dat niet het geval zou zijn, werd een andere kandidaat aangeduid. Er namen twintig artiesten deel aan het Festival van San Remo 2015. Hun namen werden op 14 december 2015 vrijgegeven. Presentator van dienst was Carlo Conti. In de finale won de groep Stadio, maar de leden bedankten voor deelname aan het Eurovisiesongfestival, vanwege een geplande tournee door Italië. Hierop besliste de RAI om Francesca Michielin, die als tweede was geëindigd, af te vaardigen.

## In Stockholm

Als lid van de vijf grote Eurovisielanden mocht Italië rechtstreeks deelnemen aan de grote finale, op zaterdag 14 mei 2016. Het zal daarin als zesde van 26 landen aan. Uiteindelijk eindigde Italië op de zestiende plek.

## Externe link

* Officiële website van het Festival van San Remo
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981-1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994-1996 · 1997 · 1998-2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Macedonië · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland
# Q36.5 Pro Cycling Team

Q36.5 Pro Cycling Team is een Zwitserse wielerploeg die tot en met 2021 bekend was als Team Qhubeka NextHash.

## Geschiedenis

De ploeg werd in 2023 opgericht door Douglas Ryder. Nadat Team Qhubeka NextHash in 2021 werd opgeheven, gaf Ryder aan een nieuwe ploeg te willen starten die op het hoogste niveau actief zou zijn. In 2022 startte hij met het samenstellen van de ploeg, deze bestond uit renners die op UCI World Tour niveau actief zijn geweest. Maar ook renners van het tweede en derde niveau werden toegevoegd aan de ploeg. Daarnaast zou Vincenzo Nibali aangesteld worden als technisch adviseur. Eind 2022 werd kenbaar gemaakt dat de ploeg voor het seizoen van 2023 een professionele licentie zou krijgen.
De ploegnaam Q36.5 is afgeleid van een Italiaans merk dat producten verkoopt die gerelateerd zijn aan het wielrennen.
Zie jaarpagina's onder aan deze pagina voor overwinningen sinds 2023.
Twee Nederlanders zijn betrokken geweest bij de ploegleiding in 2023 en 2024. Dit waren Rik Reinerink en Aart Vierhouten.
Bingoal WB · Burgos-BH · Caja Rural-Seguros RGA · Equipo Kern Pharma · Euskaltel-Euskadi · Israel-Premier Tech · Lotto Dstny · Polti Kometa · Q36.5 Pro Cycling Team · TDT-Unibet Cycling Team · Team Corratec-Vini Fantini · Team Flanders-Baloise · Team Novo Nordisk · TotalEnergies · Tudor Pro Cycling Team · Uno-X Mobility · VF Group-Bardiani CSF-Faizanè
Zie ook: UCI ProSeries · Continentale circuits
2023 · 2024 · 2025
Abreha · Badilatti · Bauer · Brambilla · Calzoni · Camprubi · Christen · Colombo · Conca · Davis · Devriendt · Donovan · Fedeli · Hagen · Howson · Ludvigsson · Małecki · Monk · Moschetti · Parisini · Puppio · Rosskopf · Sajnok · Zukowsky · Novák (stagiair)
Abreha · Azparren · Badilatti · Brambilla · Calzoni · Camprubi · Christen · Colombo (vanaf 1/8) · Conca · de la Cruz · Devriendt · Donovan · Fancellu · Frison · Hagen · Howson · Ludvigsson · Małecki · Monk · Moschetti · Nizzolo · Parisini · Rosskopf · Sajnok · Steimle · Townsend · Whelan · Zukowsky · Krijnsen (stagiair) · Sommer (stagiair)
* Officiële website
* Team op uci.org
* Team op procyclingstats.com
* ↑ (en) Granting of last UCI Women’s WorldTour licence and 18 UCI WorldTour licences, and registration of UCI Women’s WorldTeams and UCI ProTeams for the 2023 season. uci.org. Geraadpleegd op 14 juni 2023.
# Volucella vesicularia

Volucella vesicularia is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Charles Howard Curran.
# Bleke poederkorst

Bleke poederkorst (Lepraria vouauxii) is een korstmos uit de familie Stereocaulaceae.

## Kenmerken

Het thallus is zeer variabel als een losse massa. Het bovenoppervlak heeft grijsgele tot groengele tinten, zeer ruwe sorediën: grof, meestal bolvormig en tot 0,3 mm in diameter, soms vormend onregelmatige, afgeplatte tot langwerpig klontjes tot een diameter van 0,7 mm. Het onderoppervlak is niet zichtbaar, wit of vaak lichtbruin (deels als gevolg van hechtende deeltjes).
Bleke poederkorst heeft de volgende kleurreacties: K-, C-, KC-, P+ (oranje) of P-.

## Ecologie

Hij komt voor op steen en op bomen. Hij groeit op rotsen, grond, mossen, schors (bv. eik), in beschutte spleten, onder overhangende stukken, in keienbarsten.

## Verspreiding

Bleke poederkorst komt voor in Afrika, Australië, Europa, Nieuw-Zeeland en het noorden en Zuid-Amerika. In Nederland is de soort vrij zeldzaam voor. Hij is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* (en) Index Fungorum
# Hirmoneura obscura

Hirmoneura obscura is een vliegensoort uit de familie van de Nemestrinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door Wiedemann in Meigen.
# Nemestrinus aegyptiacus

Nemestrinus aegyptiacus is een vliegensoort uit de familie van de Nemestrinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Christian Rudolph Wilhelm Wiedemann.
# Breekbaar heidestaartje

Breekbaar heidestaartje (Cladonia callosa) is een korstmos behorend tot de familie Cladoniaceae. Deze grondbewoner komt voor op heide en stuifzwand. Het leeft in symbiose met de alg Trebouxioid. Hij komt voor op zandige gronden.

## Kenmerken

Breekbaar heidestaartje heeft tere, 0,5 tot 1,0 mm grootte, weinig ingesneden, rechtopstaande schubben. Bij droogte kunnen blaadjes omkrullen waarna de witte onderkant zichtbaar wordt. De bovenzijde van de blaadjes is gemarmerd. De podetiën zijn zeldzaam en klein, tot 1,5 cm hoog.
Het heeft de volgende kenmerkende kleurreacties: C–, K–, KC–, Pd–, UV+ (sterk blauwviolet). De UV-fluorescentie is zo helder dat de soort kan worden gedetecteerd door op bewolkte dagen met een UV-lamp waarschijnlijke heideoevers en padkanten na te lopen.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in Europa. In Nederland komt het zeldzaam voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum. Gearchiveerd op 4 februari 2023.
* ↑ Info op Natuur en natuurbeleven. Gearchiveerd op 25 januari 2022.
* ↑ The British Lichen Society. Gearchiveerd op 5 februari 2023.
* ↑ GBIF.org. Gearchiveerd op 5 februari 2023.
* ↑ BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen. Gearchiveerd op 4 februari 2023.
# Giorgio Gusmini

Giorgio Gusmini (Gazzaniga, 9 december 1855 - Bologna, 24 augustus 1921) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Gusmini bezocht het bisschoppelijk seminarie van Bergamo en het Pauselijk Athenaeum S. Appolinare in Rome. Hij promoveerde tot doctor in de theologie in 1878. In datzelfde jaar werd hij tot priester gewijd. Hij ging Italiaans, letterkunde en geschiedenis doceren aan het Collegio San Alessandro in Bergamo. In deze tijd schreef hij een beknopte geschiedenis van de Italiaanse letterkunde. Van 1888 tot 1910 deed hij pastoraal werk in Bergamo. Hij werd in 1902 benoemd tot aartspriester in Clusone. In 1901 werd hij Kamerheer in buitengewone dienst van paus Pius X.
Op 15 april 1910 benoemd Pius hem tot bisschop van Foligno. Hij zou vier jaar in Foligno blijven. In 1914 volgde hij Giacomo della Chiesa - die gekozen was tot paus Benedictus XV - op als aartsbisschop van Bologna. Benedictus verhief Gusmini bij zijn eerste consistorie, op 6 december 1915, tot kardinaal, met de Santa Susanna als titelkerk. Hij overleed, na een lang ziekbed, in 1921 en werd begraven in op het kartuizerkerkhof in Bologna. In 1923 werd zijn gebeente overgebracht naar de kathedrale kerk aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb10630021s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135795672
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0874 3368
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV107514
* Virtual International Authority File: 17213134
* WorldCat (via VIAF): 17213134
# Guaiabero

De guaiabero (Bolbopsittacus lunulatus) is een papegaaiachtige uit de familie Psittaculidae die alleen voorkomt in de Filipijnen. De naam guaiabero komt van zijn reputatie guave te eten.
De Filipijnse naam voor deze vogel is Batotok of Bubutok.

## Algemeen

De guaiabero is een kleine papegaaiachtige met een korte staart. De twee geslachten zijn verschillend van uiterlijk en de ondersoorten verschillen enigszins van kleur in het gezicht en de nekkraag. Bij B. l. lunulatus heeft het mannetje een groene kruin, rug en voorkant van de vleugels. De plekken achter de oren, de oogring, de kin en de smalle nekkraag is blauw. De onderkant van de rug en de stuit zijn groenachtig geel, de staart blauwgroen. De vliegveren zwart met kobaltblauwe randen. De onderzijde van het mannetje is geelachtig groen. Het vrouwtje is minder blauw in het gezicht en heeft een gele nekkraag. De stuit is grotendeels groen met geel en zwarte strepen op de veren. Een juveniel lijkt op het vrouwtje, maar is valer van kleur. De snavel van de guaiabero is zwart, de ogen donkerbruin en de poten grijs met groen.
Deze soort wordt inclusief staart 16,5 centimeter en heeft een vleugellengte van 10 centimeter.

## Ondersoorten en verspreiding

De guaiabero komt voor op de Filipijnen en telt vier ondersoorten:
* B. l. lunulatus: Luzon.
* B. l. callainipictus: Samar.
* B. l. intermedius: Leyte en Panaon.
* B. l. mindanensis: Mindanao.

## Leefgebied

De guaiabero komt over het algemeen voor in bossen en bosranden beneden 1000 meter boven zeeniveau. Normaal gesproken leeft deze vogel alleen of in paartjes. Ze worden echter ook weleens gezien in grote zwermen van zo'n 20 exemplaren, soms samen met kleine bruine vruchtduiven, Phapitreron leucotis.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
* 1 2 (en) Guaiabero op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) Scopoli, 1786. Psittacus lunulatus (protoniem). Deliciae florae et faunae Insubricae, 2, p. 86. BHL
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Ron Meulenkamp

Ron Meulenkamp (Hoogeveen, 5 november 1988) is een Nederlands darter die uitkomt bij de Professional Darts Corporation sinds 2014.

## Carrière

Door in 2006 de Open Finland bij de jeugd te winnen mocht hij meedoen aan de World Darts Trophy 2006, waar hij jeugdkampioen werd door in de finale met 6-1 in legs van Sven van Dun te winnen. Sinds Meulenkamp bij de heren speelt heeft hij één internationaal WDF-toernooi gewonnen; het Frankrijk Open 2006.
In maart 2007 stapte Meulenkamp over naar de PDC. Op dat moment stond hij 833e in de Order of Merit. In ongeveer een half jaar steeg hij naar de 173e plaats, maar al in september 2007 besloot hij terug te keren naar de BDO. In 2014 maakte Meulenkamp opnieuw de overstap naar de PDC.
Nadat hij in 2015 en 2017 door achtereenvolgens Mark Webster en Mensur Suljović werd uitgeschakeld, wist hij zich op 18 december 2018 in een zinderende partij ten koste van Diogo Portela te plaatsen voor de 2e ronde op de WK Darts van de PDC. In deze partij wist Meulenkamp een 2-0 achterstand om te buigen in een 3-2 overwinning.
Op 9 juli 2021 gooide hij tijdens de Hungarian Darts Trophy Qualifiers 2021 een negendarter tegen de Oostenrijkse Zoran Lerchbacher. Op 3 augustus, tijdens Players Championship 22, gooide hij er eveneens een. Ditmaal tegen de Oostenrijkse Rusty-Jake Rodriguez. In de tussentijd werd er geen negendarter gegooid door een andere speler. Slechts vijf andere darters gooiden in het verleden twee perfecte legs achter elkaar. Enkel Phil Taylor, Michael van Gerwen, Adrian Lewis, Simon Whitlock en James Wade gingen Meulenkamp voor.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### BDO

* 2012: Laatste 32 (verloren van Gary Stone met 0–3)
* 2014: Laatste 32 (verloren van Gary Robson met 2–3)

### WDF

* 2011: Laatste 16 (verloren van Jamie Lewis met 1-4)

### PDC

* 2015: Laatste 64 (verloren van Mark Webster met 1–3)
* 2017: Laatste 64 (verloren van Mensur Suljović met 0–3)
* 2019: Laatste 64 (verloren van Michael Smith met 1–3)
* 2020: Laatste 64 (verloren van Chris Dobey met 2–3)
* 2021: Laatste 64 (verloren van Vincent van der Voort met 2–3)
* 2022: Laatste 64 (verloren van Michael Smith met 0–3)

## Externe link

* Officiële website Ron Meulenkamp
* ↑ (en) Rangorde van de Order of Merit van de PDC
* 1 2 3 Negendarters
* ↑ Twee negendarters na elkaar
# Patania orbiscularis

Patania orbiscularis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Michael Seizmair in een publicatie uit 2024.
De soort komt voor in Saudi-Arabië.
# Thagona crassilinea

Thagona crassilinea is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Dognin.
# Sarnermeer

Het Sarnermeer (Duits: Sarnersee) is een meer in Zwitserland. Het ligt in het Zwitserse kanton Obwalden en de hoofdstad daarvan, Sarnen, ligt aan dit meer. De oppervlakte van het meer is 7,5 km². De maximale diepte is 51 meter en het ligt op 469 meter hoogte. Het meer wordt afgewaterd door de Sarner Aa.
# Gerben Feitsma

Gerben Feitsma (Kollum, 9 februari 1887 - Kollum, 31 januari 1953) was een Nederlandse boer, bestuurder en collaborateur tijdens de Tweede Wereldoorlog. Van 1941 tot 1945 was hij burgemeester van Kollumerland. Naast het burgemeesterschap heeft hij diverse andere bestuursfuncties bekleed zoals voorzitter van het Waterschap Kollumerland-Oostdeel en is hij 15 jaar lid geweest van de gemeenteraad.
Na afloop van de oorlog heeft hij 1,5 jaar vastgezeten vanwege zijn hulp aan Nazi-Duitsland. Gerben Feitsma was de jongere broer van Jan Feitsma.
# Vallei van de Molenbeek

De Vallei van de Molenbeek is een Ankerplaats die zich bevindt ten oosten van de tot de Antwerpse gemeente Puurs-Sint-Amands behorende plaats Liezele.
In dit gebied, bestaande uit de vallei van de Kleine Molenbeek, zijn de historische landschapsstructuren nog grotendeels intact. Er zijn hoogteverschillen tussen het dal en de omgeving, er is open en gesloten gebied. Een en ander zorgt er voor dat er een veelheid aan vegetatietypen bestaat.
Het natuurreservaat Lanenbeemd maakt deel uit van het gebied.