OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lengberg-kasteel

Het Lengberg-kasteel (Duits: Schloss Lengberg) is een middeleeuws kasteel in Nikolsdorf in het Oostenrijkse Oost-Tirol.
Het kasteel werd op het einde van de 12e eeuw gebouwd door de heren van Lechsgemünd en kwam in de 13e eeuw onder de controle van de aartsbisschop van Salzburg. De edelman Virgil von Graben voegde in de 15e eeuw een tweede bouwlaag toe aan het gebouw. In 1485 werd de kapel volledig opnieuw opgebouwd. Tijdens de napoleontische oorlogen werd het gebied afgestaan aan het koninkrijk Beieren. Na het Congres van Wenen kwam het opnieuw in Oostenrijkse handen. In 1821 kwam Lengberg-kasteel in privébezit. In de vroege 20e eeuw kocht een Nederlandse zakenman het pand op en liet hij het grondig renoveren opdat het opnieuw bewoonbaar zou zijn.
Tijdens een herstelling in 2008 werd een grote hoeveelheid afval uit de 15e eeuw ontdekt. Archeologen van de Universiteit van Innsbruck onderzochten de restanten en ontdekten verschillende kledingstukken, waaronder vier voorlopers van de beha, de eerste ontdekking van deze soort.
# Rakhigarhi

Rakhigarhi was een grote stad van de Indusbeschaving. De stad lag in de Ghaggar-Hakra-vlakte en was als veel steden uit deze beschaving gebouwd op heuvels met op een van de vijf een citadel. Opgravingen door de Archaeological Survey of India begonnen in 1963, waarbij onder meer aardewerk van de Hakra-aardewerkcultuur is aangetroffen, al lijkt bewoning pas echt tijdens de Sothi-Siswalfase te zijn begonnen.

## Literatuur

* Possehl, G.L. (2002): The Indus Civilization. A Contemporary Perspective, Rowman Altamira
# Landkreis Böblingen

Landkreis Böblingen is een Landkreis in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg. Op 31 december 2020 telde de Landkreis 392.898 inwoners op een oppervlakte van 617,83 km². Kreisstadt is de gelijknamige stad.

## Steden en gemeenten

De volgende steden en gemeenten liggen in Böblingen:
| Steden | Gemeenten |
| Böblingen Herrenberg Holzgerlingen Leonberg Renningen Sindelfingen Waldenbuch Weil der Stadt | Aidlingen Altdorf Bondorf Deckenpfronn Ehningen Gärtringen Gäufelden Grafenau Hildrizhausen Jettingen Magstadt Mötzingen Nufringen Rutesheim Schönaich Steinenbronn Weil im Schönbuch Weissach |

## Samenwerkingsverbanden

De samenwerkingsverbanden in het district hebben twee verschillende namen, namelijk:
* Vereinbarte Verwaltungsgemeinschaften
* Gemeindeverwaltungsverbände
De zwakkere van die twee is de Vereinbarte Verwaltungsgemeinschaft. Bij deze vorm van samenwerking worden de minimale wettelijke taken toebedeeld aan de 'vervullende gemeente'. De term 'vervullende gemeente' wil zeggen de gemeente die de wettelijke taken uitvoert voor het samenwerkingsverband.
De Verwaltungsgemeinschaft is:
* Herrenberg (Deckenpfronn, Herrenberg, Nufringen)
De Gemeindeverwaltungsverbände zijn:
* Aidlingen/Grafenau (Aidlingen, Grafenau)
* Gärtringen/Ehningen (Gärtringen, Ehningen)
* Holzgerlingen (Altdorf bei Böblingen, Hildrizhausen, Holzgerlingen)
* Oberes Gäu (Bondorf, Gäufelden, Jettingen, Mötzingen)
* Waldenbuch-Steinenbronn (Steinenbronn, Waldenbuch)
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2020 (CSV-bestand)
Alb-Donau-Kreis · Baden-Baden · Biberach · Bodenseekreis · Böblingen · Breisgau-Hochschwarzwald · Calw · Emmendingen · Enzkreis · Esslingen · Freiburg im Breisgau · Freudenstadt · Göppingen · Heidelberg · Heidenheim · Heilbronn (stad) · Landkreis Heilbronn · Hohenlohe · Karlsruhe (stad) · Landkreis Karlsruhe · Konstanz · Lörrach · Ludwigsburg · Main-Tauber-Kreis · Mannheim · Neckar-Odenwald-Kreis · Ortenaukreis · Ostalbkreis · Pforzheim · Rastatt · Ravensburg · Rems-Murr-Kreis · Reutlingen · Rhein-Neckar-Kreis · Rottweil · Schwäbisch Hall · Schwarzwald-Baar-Kreis · Sigmaringen · Stuttgart · Tübingen · Tuttlingen · Ulm · Waldshut · Zollernalbkreis
Aidlingen · Altdorf · Böblingen · Bondorf · Deckenpfronn · Ehningen · Gärtringen · Gäufelden · Grafenau · Herrenberg · Hildrizhausen · Holzgerlingen · Jettingen · Leonberg · Magstadt · Mötzingen · Nufringen · Renningen · Rutesheim · Schönaich · Sindelfingen · Steinenbronn · Waldenbuch · Weil der Stadt · Weil im Schönbuch · Weissach
# Toren van Beyaert

De Toren van Beyaert, of Toren van Doornik (Frans: Tour de Beyaert, of Tour de Tournai) is een bouwwerk in het Jubelpark in de Belgische hoofdstad Brussel.
De toren is gebouwd voor de Nationale Tentoonstelling ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van de Belgische onafhankelijkheid in 1880. Architect is Henri Beyaert, onder andere bekend als architect van de hoofdzetel van de Nationale Bank van België.
Het is een kleine toren in middeleeuwse stijl. Het doel van het bouwwerk was om tijdens de tentoonstelling de toepassing van Doornikse steen te tonen. Het geheel is opgetrokken uit Doornikse steen en gedekt met imitatieleisteen. Boven de oostelijke toegang is het monogram van Henri Beyaert te zien. Het smeedijzeren traliewerk is toegevoegd in 1895.
Sinds 1976 heeft de toren een beschermde status.

## Externe link

* De toren op irismonumenten.be
# Wellensteijn

Wellensteijn (ook: Wellenstein of Wellensteyn) is een natuurgebied ten zuidoosten van Nederweert-Eind.
Het gebied is 48 ha groot en is eigendom van de Stichting Limburgs Landschap.
Het laaggelegen gebied werd omstreeks 1926 opgehoogd met zand dat afkomstig was van de aanleg van het Kanaal Wessem-Nederweert. Vanaf de Tweede Wereldoorlog tot in de jaren '60 van de 20e eeuw werd naaldbos (grove den, fijnspar, douglasspar, Japanse lariks) aangeplant. In 1972 werd het gebied aangekocht door Limburgs Landschap en werd het productiebos tot een meer natuurlijk bos omgevormd.
Er huizen veel vogels: goudhaantje, zwarte mees, kuifmees, havik, buizerd, winterkoning, tuinfluiter, bosuil, boompieper en dergelijke. Van de zoogdieren kan de rosse woelmuis worden genoemd. Op enkele natte heiderestanten groeit de klokjesgentiaan. Hier vindt men ook de heidevlinder.
# Meer van Zürich

Het meer van Zürich (Duits: Zürichsee) ligt ten zuidoosten van de stad Zürich in de Zwitserse kantons Zürich, Sankt Gallen en Schwyz.
Het meer wordt gevuld hoofdzakelijk met water uit de rivier de Linth. Het water stroomt uit het meer via de rivier de Limmat in Zürich, die uiteindelijk in de Rijn uitmondt. De oppervlakte van het meer is 88,7 km². De lengte is maximaal 40 km en de breedte maximaal 3,85 km. Het meer ligt op 406 meter hoogte en heeft een maximale diepte van 143 meter. Het meer bevat ongeveer 3900 miljoen m$^3$ water. In het meer bevinden zich 2 eilanden, waarvan het eiland Ufenau bewoond is en het eiland Lützelau tot natuurgebied verklaard is.
Het meer van Zürich is ontstaan uit een gletsjer (Linthglesjer) ten tijde van de laatste ijstijd.
Aan de oostkant van het meer ligt de "Goudkust" van Zürich met kapitale gebouwen en villa's. Steden aan het meer zijn Zürich, Rapperswil, Stäfa, Horgen, Thalwil, Wädenswil, Richterswil, Pfäffikon en Lachen. Tussen Horgen en Meilen wordt een auto-veerdienst , en tussen Stäfa, Männedorf en Wädenswil een passagiersdienst onderhouden. Verder worden vanaf Zürich in de zomermaanden verschillende veerdiensten onderhouden, die de dorpen en steden, via het water, met elkaar verbinden. Deze passagierdiensten zijn uitsluitend bestemd voor het toerisme. Er bestaat een kleine visserij-industrie.
Het meer was voor de laatste keer geheel bevroren in 1963.
Meer van Ägeri · Meer van Biel · Bodenmeer · Meer van Brienz · Meer van Genève · Meer van Lugano · Lago Maggiore · Meer van Murten · Meer van Neuchâtel · Meer van Thun · Triftmeer · Vierwoudstrekenmeer · Walenmeer · Meer van Zug · Meer van Zürich
# Meer van Brienz

Het Meer van Brienz (Duits: Brienzersee) ligt in het Berner Oberland, Zwitserland, aan de noordelijke rand van de Alpen. De Duitse naam is evengoed gebruikelijk binnen het Nederlands.
Belangrijke plaatsen in de omgeving van het meer zijn Interlaken en Brienz.

## Geografie

Het meer ligt op 564 meter hoogte (dat is 6 meter hoger dan het Meer van Thun), omvat 29,8 km² en is tot 260 meter diep. Het is 14 km lang en maximaal 2,8 km breed. Het meer van Brienz wordt door de rivier de Aare doorstroomd. Een tweede rivier die in het meer stroomt is de Lütschine. Tevens wordt het gevoed met bergwater uit het omliggende gebied van 1127 km².
Na de laatste ijstijd vormde zich daar waar nu twee meren liggen, de Wendelsee. Door sedimentatie van materiaal uit de omliggende bergen werd in het midden van de zee een ophoging gevormd. Hier vindt men nu de plaats Interlaken. Aan de westkant van Interlaken bevindt zich het Meer van Thun en aan de oostzijde het meer van Brienz.

## Exploitatie

Omdat het meer niet voedselrijk is, is het water heel helder en wordt daarom als bijzonder schoon gezien. Er wordt maar weinig vis gevangen.
Sinds 1839 wordt er op het meer van Brienz met passagiersschepen gevaren. De BLS heeft een vloot van 5 schepen op dit meer.
Meer van Ägeri · Meer van Biel · Bodenmeer · Meer van Brienz · Meer van Genève · Meer van Lugano · Lago Maggiore · Meer van Murten · Meer van Neuchâtel · Meer van Thun · Triftmeer · Vierwoudstrekenmeer · Walenmeer · Meer van Zug · Meer van Zürich
# Slochterbrug

De Slochterbrug (Amsterdam: Brug 045P; Provincie Noord-Holland: 25E11) is een stelsel van vaste bruggen in Amsterdam-Noord. De brug ligt in de Provinciale weg 247, daar waar de Nieuwe Leeuwarderweg overgaat in Slochterweg. Het is de plaats waar de weg de ringsloot van de Buikslotermeer oversteekt.
Er ligt hier al eeuwen een brug. Joan Blaeu tekende al een brug op deze plek op zijn kaart uit rond 1663. De brug is vernoemd naar de watergang Het Slochter dat ook al op die kaart is te zien. Het Slochter werd later onderdeel van het Noordhollands Kanaal. De weg maakt deel uit van de aloude Zesstedenweg. De brug keert vanaf de tijd van Blaeu dan ook steeds terug op kaarten, zoals bijvoorbeeld op een kaart van begin 19e uitgegeven door de voorganger van Rijkswaterstaat, zo ook op de kaarten van de gemeenten Buiksloot en Nieuwendijk van omstreeks 1870.
Gedurende de jaren is de brug steeds aangepast aan de steeds wijzigende verkeerstromen op de Nieuwe Leeuwarderweg en haar omgeving. Zo was de Slochterbrug in 1937 het eindpunt van het eerste stuk snelweg (geen voetgangers en fietsers meer toegestaan) tussen Amsterdam en Leeuwarden. Die weg zou later deel uitmaken van de Europese Weg 10 (route IJtunnel – Leeuwarden), voordat alle Europese wegen omgenummerd werden. Die snelweg werd later overschaduwd door Rijksweg 7, deel van Europese weg 22, die westelijker kwam te liggen en daardoor werd de Nieuwe Leeuwarderweg/Slochterweg gedegradeerd tot provinciale weg.
Nabij de brug lag een van de Posten van Krayenhoff (Oude Stelling van Amsterdam).
Het dorp Sappemeer kent ook een Slochterbrug; ze overspant het Winschoterdiep in een weg richting Slochteren.
* Slochterbrug zoals gedefinieerd in BAG via data.amsterdam.nl
* Bruggen van Amsterdam 45P
# Tuinmorielje

De Tuinmorielje (Morchella vaporaria) is een schimmel behorend tot de familie Morchellaceae. Hij leeft op humeus zand in parken.

## Verspreiding

In Nederland staat de tuinmorielje op de rode lijst in de categorie verdwenen. Hij is anno 2025 alleen bekend uit Oegstgeest en Nijmegen.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Natuur- en vogelreservaat van Ploegsteert

Het Natuur en vogelreservaat van Ploegsteert (Réserve Naturelle et Ornithologique de Ploegsteert) is een natuurgebied bij Le Bizet in de Henegouwse gemeente Komen-Waasten.
Het is een Natura 2000-gebied van 140 ha.

## Geschiedenis

Hier werd vanaf 1927 leem gewonnen door de familie De Bruyn, ten behoeve van de baksteenindustrie. Hierdoor ontstonden plassen. In de jaren '70 van de 20e eeuw besloot de firma om het waterbeheer in stand te houden teneinde de biotoop te sparen. Om de plassen werden tienduizenden bomen geplant. Het is een gebied dat vooral voor watervogels van belang is.
* Gemeente Komen-Waasten
# Brandven

Het Brandven is een klein ven gelegen in het Belgische dorp Molenbeersel in de provincie Limburg. Onder de lokale bevolking staat dit ven ook bekend onder de naam De Brand.
Het brandven ligt in een gesloten cirkelvormige depressie in de Vlakte van Bocholt. Vergelijkbare laagtes in de omgeving zijn ontstaan als windkuil of deflatiekom.
Het brandven is gelegen op een hoogte van ongeveer 32 meter (TAW), terwijl de naburige gronden ongeveer 2 meter hoger liggen op een hoogte van 34 meter (TAW).
Door het Brandven loopt de kunstmatig aangelegde waterloop De Brandbeek. Deze waterloop dient om de laagte te ontwateren en snijdt door de noordoosterwal van het ven.
Binnen het gebied staan enkele meetpunten om het grondwater te meten. Het brandven blijkt op basis van peilmetingen mogelijk een combinatie te zijn van een freatisch ven en gedeeltelijk een stuwwaterven.

## Bodem en bodemgebruik

De bodem van het Brandven en het gebied daarrond bestaat voornamelijk uit een natte zandbodem of uit een natte lemige zandbodem. Mogelijk was er vroeger ook veen aanwezig doordat regenwater in het gebied bleef staan.
Het brandven bestaat voornamelijk uit loofbos. Rondom dit bos liggen graslanden en akkers die door de landbouw in gebruik zijn.

## Geschiedenis

De Ferrariskaart toont aan dat grote stukken van het landschap uit moeras en heide bestonden. Mogelijk diende dit gebied als "gemene gronden". De akkers rond het Brandven waren omringd door hagen en daarrond heide. Afhankelijk van het waterpeil werden de venoevers mogelijk begraasd.
Vanaf 1865 werden gemene gronden, waaronder het Brandven, door de Engelse bank "Banque générale pour favoriser l'Agriculture et les Travaux Publics" ontgonnen. Dit ontginnen van gemene gronden vond vaak plaats door het aanleggen van ontwateringsgrachten. Tijdens en na de ontwateringswerken werd het Brandven en het gebied daaromheen bruikbaar voor nieuwe gebruiksmogelijkheden.
Door de ontwateringswerken werden grondstoffen zoals veen en leem makkelijker bereikbaar. Het veen werd in die tijd gebruikt als brandstof, terwijl leem vaak gebruikt werd als bouwmateriaal.
In 1857 werden de inwoners van Molenbeersel opgeroepen om leem te steken in "De Brand" voor de bouw van de nieuwe kerk. Tevens werden molens, woningen en het lokale klooster gebouwd met stenen op basis van leem uit dit gebied.
Om makkelijker te kunnen werken in het gebied, werd jaarlijks de vegetatie platgebrand. Vandaar dus het toponiem "Brand".
Door de ontwateringsgrachten werden grotere delen van het gebied geschikt voor landbouw. Slechts enkele stukken grond bleven te nat voor omvorming tot landbouwgebied, namelijk het Brandven en het nabij gelegen Hoger Koel.
Na de Tweede Wereldoorlog stopte men met de verdere ontginning en het jaarlijkse afbranden van De Brand. Hierdoor verbostten verschillende percelen.
* Leyssen A., Denys L., De Becker P., Wouters J. (2018). "PAS-gebiedsanalyse in het kader van herstelmaatregelen voor BE2200033 Abeek met aangrenzende moerasgebieden. Rapporten van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek 2018"
# Gevaerts-Noord

Gevaerts-Noord is een natuurgebied in de West-Vlaamse plaats Beernem. Het wordt beheerd door Natuurpunt.
Dit gebied ligt aan de noordelijke oever van het Kanaal Gent-Brugge, in de vallei van de vroegere Zuidleie.
Het gebied kwam tot stand toen in 1995 de keersluis werd aangelegd. Toen werd een strook van 1500 meter lang en 20 tot 60 meter breed, in totaal 7 ha omvattend, ingericht als natuurontwikkelingsgebied. Hier lagen voorheen bemeste akkers, maar de voedselrijke bovenlaag werd verwijderd. Zo ontstond een terrein met voedselarme vegetatie, waaronder gaspeldoorn.
Het smalle maar langgerekte gebied langs het kanaal heeft oevers waarin de ijsvogel en de oeverzwaluw nestelt. Het terrein is vrij toegankelijk voor wandelaars.
* Brugse ommeland
* Natuurpunt
# Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum Geel

Het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum (OPZ) Geel is een psychiatrisch ziekenhuis in de Belgisch stad Geel.
De Infirmerie van de Rijkskolonie voor Gezinsverpleging werd in 1861 als instelling voor de geesteszieken gebouwd in de straat "Pas" ten zuiden van Geel naar plannen van de Gentse hoogleraar en architect Adolphe Pauli. Oorspronkelijk diende dit als een tijdelijke verblijfplaats voor de zieken voor deze bij gezinnen werden geplaatst in de typische gezinsverpleging van Geel. Ze was een onderdeel van de psychiatrische zorg die in Geel al sinds 1838 gemeentelijk, en sinds 1850 met steun van de Belgische Staat werd georganiseerd.
Pauli bouwde het gebouw in lijn met de morele opvattingen die toen gangbaar waren over de verzorging van geesteszieken, veelal conform de richtlijnen van dokter Jozef Guislain. Het gebouw is symmetrisch gebouwd met veel binnenplaatsen en tuinen. Hij streefde naar het bouwen van een rustige omgeving voor de patiënten. Geel werd opgedeeld in verschillende secties, met aan het hoofd van elke sectie een dokter. Samen met de wachters hield de dokter een oogje in het zeil. Ze zorgden voor vervoer van zieke patiënten en de opsporing van ontsnapte patiënten. De patiënten die bij kostgevers verbleven konden medische en therapeutische begeleiding krijgen vanuit de instelling.
De instelling groeide en werd begin jaren 80 van de 20e eeuw omgevormd tot Sanokliniek ter ere van de voormalige hoofdarts dr. Sano, nog steeds in samenwerking met de Gezinsverpleging. In 2002 kwam er kinder- en jeugdverpleging bij en in 2007 werd de instelling omgevormd tot het huidige OPZ en betrekt het nu naast de oude gebouwen aan het Pas een verzorgingscampus gelegen aan de zuidelijke zijde van de Dr.-Sanodreef, ten zuiden van stadscentrum en de oude infirmerie aan de Pas en omgord door de Westelijke Ring rond de stad.
Het OPZ heeft 316 bedden op de campus, naast de 431 plaatsen in familieverpleging.
# Frank van der Slot

Frank van der Slot (Vlaardingen, 9 mei 1995), ook wel Slotta genoemd, is een Nederlandse youtuber, voormalig e-sporter en presentator van de eDivisie.

## Carrière

Van der Slot was sinds januari 2017 competitief gamer. Vanaf januari 2017 kwam Van der Slot uit namens Sparta Rotterdam in de eDivisie. Van der Slot was hiermee de eerste e-sporter in de geschiedenis van Sparta Rotterdam.
Bij Sparta's degradatie in 2018 stopte ook Van der Slots carrière als e-sporter bij de Rotterdamse club. Sinds 2019 presenteert hij samen met onder andere Koen Weijland de eDivisie en voorziet hij dit wekelijks (in de periode oktober tot mei) van commentaar.
In 2019 won Van der Slot de populariteitsprijs bij Creators FC, een team van online voetbalsterren. In 2020 was hij samen met Milo ter Reegen (bekend van YouTube-kanaal de Bankzitters) te gast bij Club Hub.
Sinds 2021 interviewt Van der Slot voor verschillende voetbalorganisaties een aantal grote namen uit de voetbalwereld, zoals Antony Santos, Daley Blind, Noa Lang en Charles de Ketelaere. Daarnaast bracht hij in dat jaar het bordspel Kutfluencers uit. Een drankspel waarin een grote hoeveelheid influencers centraal staat.
In 2022 presenteerde Van der Slot de Red Bull Fierste Ljepper. Sinds de zomer van dat jaar presenteert hij ook het programma Away From Keybord op NPO3. Hierbij oefent hij iedere aflevering, samen met een gast, een beroep uit waarin de gast ervaring heeft opgedaan tijdens het spelen van zijn favoriete game.
Op zijn eigen kanaal op YouTube, waar Van der Slot voornamelijk voetbalspel FIFA speelt, heeft hij ruim 300.000 abonnees. Naast het spelen van FIFA maakt hij ook video's waarin humor centraal staat samen met Milo ter Reegen waarin zij reageren op bijvoorbeeld memes.
Van der Slot deed mee aan het 5e seizoen van Legends of Gaming NL. Hij was de derde Mystery Legend en was de derde afvaller van dit seizoen. In het 7e seizoen van Legends of Gaming NL was opnieuw een van de Mystery Legends.
Vanaf november 2022 was Van der Slot voor korte tijd tussen 22.00 uur en middernacht te horen op radiozender SLAM!.

## Prestaties

* 10e plaats E-Divisie 2017-18 (XBOX One)
* 10e plaats E-Divisie 2016-17 (PS4 & XBOX One)
* 13e plaats Legends of Gaming NL, seizoen 5
* 4e plaats Legends of Gaming NL, seizoen 7
* ↑ Frank van der Slot. EsportsTips.nl. Gearchiveerd op 7 februari 2023.
* ↑ Sparta vindt eSporter in Frank van der Slot. Sparts. Gearchiveerd op 21 maart 2019.
# Lago Bianco

Lago Bianco (letterlijk vertaald "wit meer") is een meer gelegen in de Berninapas in Graubünden, Zwitserland. Het meer heeft een oppervlakte van 1,50 vierkante kilometer.
Het meer dankt zijn huidige omvang vooral aan twee dammen: de Scala en de Arlas, beide gebouwd aan de oevers van twee natuurlijke meren, Lago Bianco en Lago della Scala. Het meer krijgt zijn water van meerdere kleine beekjes.
# Oeschinenmeer

Het Oeschinenmeer ligt in Kandersteg, Zwitserland (noordelijk gedeelte van de Zwitserse Alpen) op een hoogte van 1578 m en wordt omzoomd door de Blüemlisalp (3663 m), Oeschinenhorn (3486 m), Fründenhorn (3369 m) en Doldenhorn (3643 m). Deze drieduizenders zorgen voor de nodige toevoer van water via regen- en smeltwater. Het meer met de omliggende bergen maakt, als uitbreiding op de regio Jungfrau-Aletschhorn-Bietschhorn, deel uit van de Unesco-lijst van het wereldnatuurerfgoed.
Het meer is onder normale omstandigheden ongeveer 60 meter diep maar na de dooiperiode in het voorjaar kan de waterspiegel nog eens 15 meter extra stijgen. De totale oppervlakte van het meer kan variëren tussen de 1,2 en 1,5 km². Daardoor wordt het tot de grotere Alpenmeren in Zwitserland gerekend.
Via een regelbaar afwateringskanaal wordt water, dat gebruikt wordt voor de drinkwatervoorziening en de lokale stroomproductie, afgevoerd naar de Öschibach (beek). In Kandersteg mondt de Öschibach uit in de rivier Kander.
Het Oeschinenmeer is een van de toeristische trekpleisters in de regio (Berner Alpen), vooral voor liefhebbers van een stevige bergwandeling, en wordt omringd door een uitgebreide fauna en flora. Typisch voor de lokale fauna zijn de steenbok, de gems, de arend, de alpenmarmot en zelfs slangen.
Rond het meer kronkelen diverse wandelpaden omhoog richting de SAC berghutten van de Bluemlisalp (Bluemlisalphut – 2834 m) en de Fründenhorn (Fründenhornhut – 2526 m)
Meer van Ägeri · Meer van Biel · Bodenmeer · Meer van Brienz · Meer van Genève · Meer van Lugano · Lago Maggiore · Meer van Murten · Meer van Neuchâtel · Meer van Thun · Triftmeer · Vierwoudstrekenmeer · Walenmeer · Meer van Zug · Meer van Zürich
# Riffelsee

De Riffelsee is een klein bergmeer dat ligt op een hoogte van 2770 meter aan de voet van de Riffelhorn bij Zermatt in het kanton Wallis, Zwitserland. Het ligt iets onder het station Rotenboden van de Gornergratbahn. De Riffelsee is vooral bekend door de weerspiegeling van Matterhorn-oostwand, een van de meest begeerde fotomotieven in Zwitserland.