OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dominique Busschaert

Dominique Busschaert (Brugge, 12 juli 1770 – 31 mei 1845) was burgemeester van Assebroek in België van 1828 tot 1830.

## Levensloop

Busschaert volgde in de burgemeesterszetel François Pauwels op. Had die meer dan een kwarteeuw het ambt bekleed, dan werd het voor zijn opvolger een veel kortere periode. Busschaert ondertekende zijn eerste akte op 19 juli 1828, twee maanden na de dood van zijn voorganger. Op 25 oktober 1830 tekende hij voor het laatst een gemeentelijke akte en zette waarschijnlijk nadien geen voet meer in het gemeentehuis. Een geboorteaangifte van 27 oktober werd immers pas na 15 november door zijn opvolger ondertekend. De opvolging, tijdens de Belgische revolutie, gebeurde uiteraard om politieke redenen.
Dominique Busschaert was geen inwoner van de gemeente. Hij woonde in Brugge en betaalde geen belastingen in Assebroek. Hij was de zoon van de handelaar Dominique Busschaert en van Catherine De Rudder. Zijn vader woonde in de Langestraat en werd in 1787 voorwerp van de volkswoede omdat hij verdacht werd de graanprijzen door speculatie op te drijven. Een oudere zoon, François Busschaert, was vele jaren vrederechter van het tweede kanton. Dominique werd in 1809 politiecommissaris van de eerste wijk en bleef bij zijn ouders inwonen. Hij was 46 toen hij in 1816 trouwde met Johanna De Beir (1767-1843). Zij was een dochter van de jeneverstokers De Beir-Strubbe en de zus van Marie-Thérèse De Beir, die getrouwd was met de Brugse handelaar Joos Saeys en van wie de dochter Anne Saeys trouwde met Jacques-Rodolphe van Zuylen van Nyevelt de Gaesebeke.
In 1817 of 1818 werd Busschaert als commissaris opgevolgd door J. Hinnekens en werd likeurstoker op de Ankerplaats, wellicht in opvolging van zijn schoonouders. Bij zijn overlijden in zijn woning in de Oude Gentweg werd hij vermeld als 'eigenaar'.
De Belgische revolutie maakte een einde aan zijn ambt. Hij deed nochtans zijn best om aan te blijven en klaagde zijn beoogde opvolgers aan bij de hogere overheid. Die kon echter aantonen dat Busschaert niet voldeed aan de voorwaarden om kiezer te zijn in de gemeente, laat staan om er verkozen te worden.
In juni 1970 besliste de gemeenteraad, enkele maanden vooraleer Assebroek als zelfstandige gemeente ophield te bestaan, naar Busschaert zoals naar de andere vroegere burgemeesters een straatnaam te noemen.

## Literatuur

* Jos. DE SMET & Hervé STALPAERT, Assebroek, Brugge, 1970
* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge, Brugge, 1977
* Andries VAN DEN ABEELE, De twaalf burgemeesters van Assebroek, in: Arsbroek, Jaarboek 29, Brugge, 2012, blz. 29-51.
# Infurcitinea finalis

Infurcitinea finalis is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door László Anthony Gozmány.
De soort komt voor in Europa.
# Amphiura octacantha

Amphiura octacantha is een slangster uit de familie van de Amphiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1915 gepubliceerd door Hubert Lyman Clark.
# Abbas I van Perzië

Abbas I de Grote luister (Perzisch: شاه عباس بزرگ, Azerbeidzjaans: Şah Büyük Abbas) (27 januari 1557 – 19 januari 1629) was sjah van Perzië van 1586 tot 1628. Hij was afkomstig uit de dynastie van de Safawieden.
Hij was de zoon van sjah Mohammed Chodabende. Tijdens de woelige regeringsperiode van zijn vader, waarin het rijk verzwakte, was hij landvoogd van de streek Khorasan. Na de moord op zijn oudere broer en de troonsafstand van zijn vader kwam hij in 1586 aan het bewind. Met een door hem gemoderniseerd leger overwon hij de Oezbeken in het oosten en heroverde hij de steden Mashhad en Herat.
In 1621 ontnam hij Kandahar op het Moghulrijk. Hij versloeg het Ottomaanse Rijk in 1606 en heroverde Azerbeidzjan en Armenië. Voorts bezette hij Bagdad en de sjiitische heilige plaatsen Najaf en Karbala in Irak.
Hij slaagde er echter niet in Europa tot een verbond tegen het Ottomaanse rijk te bewegen. Daardoor was hij genoodzaakt in Georgië een inlandse prins te laten regeren.
Met hulp van de Engelsen ontnam hij Hormoez, een eiland in de Perzische Golf, aan de Portugezen en stichtte hij in die omgeving de haven Bandar Abbas.
Verscheidene provincies van Perzië kwamen tot rust. Hij verhief Isfahan tot zijn residentie. Hij liet er grote bouwwerken optrekken aan het door hem aangelegde plein Naghshe Jahan en bracht er 3000 Armeense gezinnen naartoe. Onder zijn bewind kwam de cultuur tot grote bloei. Hij zorgde voor wegen en bruggen.
Ook de Nederlandse VOC kreeg van Abbas de Grote toestemming om handelsposten in onder andere Isfahan te stichten. Vanaf 1618 tot aan zijn overlijden in 1628 was de Nederlandse kunstschilder Jan Lucasz. van Hasselt aan zijn hof verbonden. Van Hasselt functioneerde ook als handelsagent voor Abbas de Grote.
Christelijke geestelijke orden werden onder zijn regering in Perzië toegelaten. Hij was zeer begaafd, maar gedroeg zich als een wreed despoot: hij liet twee broers en een van zijn zonen blind maken en zijn oudste zoon terechtstellen.
Na zijn dood in 1628 werd hij opgevolgd door zijn kleinzoon Safi.
Abbas I was de eerste sjah die zich niet liet manipuleren door de Kizilbasj (soefi soldaten). Met het oog op het behoud van zijn macht heeft hij hen afgeschaft. Ook later was hij erg op zijn hoede voor mensen die zijn macht konden overnemen. Zo heeft hij zijn zonen blind gemaakt dan wel vermoord.
# Freising (stad)

Freising is een plaats in het zuidoosten van Duitsland, in Beieren. Het is de Kreisstadt van de Landkreis Freising. Het ligt ongeveer 30 km ten noorden van München, aan de Isar. Kenmerkend is de Domberg, die hoger dan de omgeving ligt.

## Geschiedenis

Freising was het centrum van het prinsbisdom Freising, dat in de 8e eeuw werd gesticht. Het is nog altijd, samen met München, de zetel van het aartsbisdom München en Freising.
Lang was Freising een belangrijker stad dan München. In Freising lag een brug over de Isar, waarvoor tolgeld moest worden betaald. Voor München werd het rendabel een eigen brug over de Isar te bouwen. Daarna werd München belangrijker dan Freising, maar hun geschiedenis is nauw verbonden gebleven. In Freising en in München heet het belangrijkste plein de Marienplatz, in beide plaatsen heet het belangrijkste hotel Bayerischer Hof.
Freising is nooit na een vijandelijke belegering ingenomen.

## Kerken

* Maria- en Corbinianusdom en Sint-Benedictuskerk, beide op de Domberg
* Sint-Joriskerk, aan de Marienplatz

## Geboren in Freising

* Ludwig Prandtl (1875-1953), natuurkundige

## Brouwerijen

In Freising bevindt zich de brouwerij Gräfliches Hofbrauhaus Freising, die sinds 1998 eigendom is van de adellijke familie Graf zu Toerring-Jettenbach. In het stadsdeel Weihenstephan staat de Weihenstephanbrouwerij: deze claimt de oudste ter wereld te zijn (ze zou anno 1040 ontstaan zijn).
* ↑ (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Allershausen · Attenkirchen · Au in der Hallertau · Eching · Fahrenzhausen · Freising · Gammelsdorf · Haag an der Amper · Hallbergmoos · Hohenkammer · Hörgertshausen · Kirchdorf an der Amper · Kranzberg · Langenbach · Marzling · Mauern · Moosburg an der Isar · Nandlstadt · Neufahrn bei Freising · Paunzhausen · Rudelzhausen · Wang · Wolfersdorf · Zolling
# Kleedje

    Voor het kledingstuk, zie: jurk
Een kleedje is een kleine vorm van een kleed, een stuk stof dat iets bedekt of beschermt.
De benaming wordt dus gebruikt als verkleinwoord voor de diverse soorten kleden die kleiner zijn dan standaard kleed.
Maar ook is het een verzamelnaam voor verschillende kleedjes die gemaakt van/met kant, katoen of andere dunne, bewerkte stoffen. Meestal zijn deze wit van kleur.
Zo'n kleedje kan worden gebruikt als decoratie en onderzetter, die het meubel behoed voor krassen en andere beschadigingen. Vaak wordt benamingen gebruikt, zoals gehaakt kleedje en geweven kleedje, maar ook specifieke benaming als doily en antimakassar. Een gehaakt kleedje is meestal van katoen en wordt vaak door de techniek filet haken gemaakt, de andere vaker van kant.

## Soorten en gebruik

Een doily wordt als naam vooral gebruikt voor het gebruik als onderzetter of ook wel matje onder serviesgoed. Tegenwoordig worden veel meer vilt of papierviltjes of placemats gebruikt. In Nederland worden doily's nog wel gebruikt in traditionele kringen, gewoonlijk tussen bord en soepkom of tussen vruchtenbord en vingerkom (aangezien beide al bij aanvang gedekt worden maar het vruchtenbord pas bij de laatste gang gebruikt wordt). Buiten Nederland (in elk geval in Engeland en de Verenigde Staten) zijn doily's nog meer in gebruik.
In Engeland, Frankrijk en Nederland worden de kleedjes gebruikt als onderzetters voor onder de binnenplanten, op zowel de vensterbank als op de tafel of andere meubelen. Deze zijn meestal geweven of gehaakt.
Het gehaakte kleedje wordt traditioneel ook gebruikt als decoratie in huis. Zo kan men het in menig huis vinden op de stoel of zitbank, waar het meestal op de rugleuning ligt. Ook op de armleuning wordt het zo soms gelegd. In Nederland is dit soort gebruik van decoratie vooral te vinden huizen van oudste generatie. Deze kleedjes kunnen ook geweven of 'geborduurd' zijn.
Deze decoratieve kleedjes vallen samen met de functionele kleedjes uit de tweede helft van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw, die antimakassar worden genoemd. De antimakassar wordt op met stof beklede stoelen en banken gelegd ter bescherming van haarvetten. Vaak is de antimakassar ietsje groter dan een decoratief kleedje. Maar ze zijn vaak net zo decoratief. Wel kennen deze vaak meer dichtheid om zo de vetten ook daadwerkelijk op te vangen.
# Bisdom San Angelo

Het bisdom San Angelo (Latijn: Dioecesis Angeliana) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel San Angelo, in de Amerikaanse staat Texas. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom San Antonio.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 16 oktober 1961, uit delen van het de bisdommen Amarillo, Austin, Dallas-Fort Worth en El Paso. Op 25 maart 1983 verloor het gebied bij de oprichting van het bisdom Lubbock.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 96.951 km$^2$ en telde 810.896 inwoners waarvan 14,8% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Thomas Joseph Drury (30 oktober 1961 - 19 juli 1965)
* Thomas Ambrose Tschoepe (12 januari 1966 - 27 augustus 1969)
* Stephen Aloysius Leven (20 oktober 1969 - 24 april 1979)
* Joseph Anthony Fiorenza (4 september 1979 - 6 december 1984)
* Michael David Pfeifer (31 mei 1985 - 12 december 2013)
* Michael James Sis (12 december 2013 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Bisschop Michael James Sis (2013-heden)
* Diocese of San Angelo. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 20 januari 2025.
San Antonio (aartsbisdom) · Amarillo · Dallas · El Paso · Fort Worth · Laredo · Lubbock · San Angelo
# Bundesstraße 68

De Bundesstraße 68 (kortweg B68) is een Duitse bundesstraße in de deelstaten Nedersaksen en Noordrijn-Westfalen.
De B68 verloopt van Cloppenburg via Quakenbrück, Bramsche, Osnabrück, Harderberg, Paderborn, Lichtenau naar Warburg.
B1 · B3 · B7 · B8 · B9 · B10 · B26 · B27 · B35 · B37 · B38 · B39 · B40 · B41 · B42 · B43 · B43a · B44 · B45 · B47 · B48 · B49 · B50 · B51 · B52 · B53 · B54 · B55 · B55a · B56 · B56n · B57 · B58 · B59 · B61 · B62 · B63 · B64 · B65 · B66 · B66n · B67 · B68 · B70 · B80 · B83 · B84 · B219 · B220 · B221 · B223 · B224 · B225 · B226 · B227 · B228 · B229 · B230 · B231 · B233 · B234 · B235 · B236 · B237 · B238 · B239 · B241 · B249 · B250 · B251 · B252 · B253 · B254 · B255 · B256 · B257 · B258 · B259 · B260 · B261 · B262 · B263 · B264 · B265 · B266 · B267 · B268 · B269 · B270 · B271 · B272 · B274 · B275 · B277a · B278 · B279 · B284 · B288 · B323 · B324 · B326 · B327 · B399 · B400 · B403 · B405 · B406 · B407 · B409 · B410 · B411 · B412 · B413 · B414 · B416 · B417 · B418 · B419 · B420 · B421 · B422 · B423 · B424 · B426 · B427 · B428 · B429 · B448 · B449 · B450 · B451 · B452 · B453 · B454 · B455 · B456 · B457 · B458 · B459 · B460 · B469 · B473 · B474 · B475 · B476 · B477 · B478 · B479 · B480 · B481 · B482 · B483 · B484 · B485 · B486 · B487 · B488 · B489 · B499 · B504 · B506 · B507 · B508 · B509 · B510 · B511 · B513 · B514 · B515 · B516 · B517 · B519 · B520 · B521 · B525 · B528 · B611
B1 · B3 · B3n · B4 · B5 · B6 · B6n · B27 · B51 · B61 · B64 · B65 · B68 · B69 · B70 · B71 · B72 · B73 · B74 · B74n · B75 · B79 · B80 · B82 · B83 · B188 · B190n · B191 · B195 · B207 · B209 · B210 · B211 · B212 · B213 · B214 · B215 · B216 · B217 · B218 · B238 · B239 · B240 · B241 · B242 · B243 · B243a · B244 · B245a · B247 · B248 · B322 · B401 · B402 · B403 · B404 · B408 · B431 · B433 · B434 · B435 · B436 · B437 · B438 · B439 · B440 · B441 · B442 · B443 · B444 · B445 · B446 · B447 · B461 · B475 · B482 · B490 · B493 · B494 · B495 · B496 · B497 · B524 · B530
# Harpert Michielsen

Harpert Michielsen (2 mei 1970) is een Nederlands acteur.
Michielsen is in 1998 afgestudeerd aan de Toneelschool in Maastricht. Hij begon zijn carrière bij de theatergezelschappen De Trust en Het Nationale Toneel. Hij maakte zijn filmdebuut met de film De trein van zes uur tien en speelde de hoofdrol in de dramaserie De Erfenis. In 2015 speelde hij in de musical Soldaat van Oranje de rol van François van 't Sant. Ook sprak hij de stem in van Valtor voor de Nederlandse versie van de animatieserie Winx Club. Naast acteur is hij ook docent waar hij zelf is opgeleid.

## Filmografie

* ↑ Harpert Michielsen Odiezee.com
# Gele treurwilg

Gele treurwilg, ook wel treurwilg genoemd, (Salix ×sepulcralis 'Chrysocoma', synoniemen: Salix alba 'Vitellina Pendula', Salix alba 'Tristis', Salix sepulcralis 'Tristis', Salix chrysocoma) is nothospecies uit de wilgenfamilie (Salicaceae). Het is een kruising tussen schietwilg (Salix alba) en treurwilg (Salix babylonica). Gele treurwilg wordt veel aangeplant als sierboom in tuinen en parken, vaak aan het water.

## Determinatie

Gele treurwilg groeit als boom met een brede en koepelvormige kroon. Ze kan een hoogte bereiken van 22 m. De gebogen takken dragen slanke, lange, gele twijgen die recht omlaag hangen. De opvallende gele twijgen dragen vrouwelijke katjes, terwijl de bladeren zich al ontwikkelen.
De schors, die dik is, is bleek grijsbruin en bevat een netwerk van ondiepe richels.
Gele treurwilg heeft een verspreide bladstand. De bladeren zijn smal en puntig en zijn ± 10 cm lang. Van boven zijn ze bleekgroen, de onderzijde is blauwachtig wit en is bedekt met fijne haartjes.
* Blad (Salix sepulcralis (×) 'Chrysocoma')
* Blad (Salix sepulcralis (×) 'Chrysocoma')
* Bast (Salix sepulcralis (×) 'Chrysocoma')
* Salix sepulcralis (×) 'Chrysocoma'
* Bladeren (Salix sepulcralis (×) 'Chrysocoma')
* Bloem
... · S. alba (schietwilg) · S. aurita (geoorde wilg) · S. babylonica (treurwilg) · S. babylonica 'Tortuosa' (kronkelwilg) · S. caprea (boswilg) · S. cinerea (grauwe wilg) · S. cinerea subsp. oleifolia (rossige wilg) ·
S. daphnoides (berijpte wilg) · S. dasyclados (Duitse dot) · S. exigua (smalbladige wilg) · S. fragilis (kraakwilg) · S. herbacea (kruidwilg) · S. jejuna · S. myrsinifolia (zwarte wilg) · S. pentandra (laurierwilg) · S. polaris (poolwilg) · S. Salix purpurea (bittere wilg) · S. repens (kruipwilg) · S. sacchalinensis · S. sacchalinensis 'Sekka' (bandwilg) · S. sepulcralis · S. sepulcralis 'Chrysocoma' (gele treurwilg) · S. triandra (amandelwilg) · S. viminalis (katwilg) · ...
# Völkische Bewegung

De völkische Bewegung was een extreme vorm van volksnationalisme, gebaseerd op etnische identiteit of Volkstum, die vooral in Duitstalige landen populair was. Deze stroming definieert het volk in enge zin als een eenheid die is gebaseerd op gemeenschappelijke afstamming van dezelfde voorouders (Duits: Ahnen). De stroming is omstreden, omdat hij in de eerste helft van de twintigste eeuw in de regel gepaard ging met racisme en antisemitisme. Het völkische element vormde een essentieel onderdeel van het Deutschtum en is geëvolueerd tot een van de hoofdstromingen binnen het nationaalsocialisme.
Een variant baseert de definiëring van 'volk' uitsluitend op de volkscultuur, die dan als relatief onveranderlijk wordt afgeschilderd en vooral bestaat uit traditionele gebruiken en geloofsopvattingen.
Na de Tweede Wereldoorlog waren er meermalen pogingen tot een heropleving van völkisch gedachtegoed te bemerken (Heimatfilms, schlagerfestivals), maar de racistische component is enigszins gemarginaliseerd. De meeste volksnationalisten proberen afstand te nemen van een dergelijke ondertoon. Neonazistische, andere extreemrechtse alsook neopaganistische organisaties zien zichzelf echter nog altijd als onderdeel van een grote völkische beweging.

## Geschiedschrijving

Binnen de geschiedschrijving zijn er twee voornaamste stromingen over de völkische bewegung. Een hiervan vertolkt door historicus George Mosse. Mosse stelt dat völkisch denken al voor de Eerste Wereldoorlog in de 19e eeuw aanwezig was en zich vestigde. Hier tegenover staat Peter Gay. Gay zegt dat de völkische bewegung pas na de Eerste Wereldoorlog zijn doorbraak maakt als ideologie. Beiden zijn het wel eens over het belang van völkisch denken in de later nazistische ideologie.
# Doorluchtige Hoogheid

Doorluchtige Hoogheid is een predicaat dat gedragen wordt door adellijke personen afkomstig uit het regerend geslacht van een vorstendom, niet zijnde een koninkrijk.
In België is de titel in gebruik voor de adellijke prinselijke en hertogelijke families zoals Arenberg, Croÿ, en de Ligne.
In het Nederlandse Koninklijk Besluit van 6 januari 1937 werd "Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld" het "praedicaat Koninklijke Hoogheid" verleend.
Het woord is een leenvertaling uit het Latijnse perillustris.

## In Duitssprekende landen

In het Duits is de titel Durchlaucht niet meer officieel tenzij in het Vorstendom Liechtenstein waar de hele vorstelijke familie is daarmee bekleed, en in België (zie hierachter). De titel is echter onofficieel gebruikt voor de leden van de dynastiën die in Duitsland regeerden tot de Eerste Wereldoorlog, of in het Duitse Bond of in Oostenrijk-Hongarije in 1815.

## In België

In België hebben koninklijke besluiten het gebruik toegelaten van de titel (nl) Doorluchtige Hoogheid, (fr) Altesse Sérénissime, (de) Durchlaucht aan de volgende personen of familiën : (alfabetisch gerangschikt)
* Hertogen en prinsen van Arenberg
* Hertogen van Beaufort-Spontin
* Hertogen en prinsen van Croÿ
* Prinsen van Habsburg-Lotharingen die in België wonen
* Prinsen van Lobkowitz die in België wonen
* Hertogen en prinsen van Looz-Corswarem
* Prinsen van Stolberg-Stolberg
* De prins van Waterloo (beter bekend als Hertog van Wellington)

## In andere Franssprekende landen

* In Frankrijk is de titel niet meer gebruikt sinds het einde van de monarchie.
* In Monaco zijn de leden van de regerende familie Altesse Sérénissime benoemd, tenzij als ze een hogere titel zoals Koninklijke Hoogheid door huwelijk hebben gekregen.

## Externe link

* Voorbeeld: dood van prinses Marie-Claire de Croij
* ↑ Besluit van den 6den Januari 1937, Stb. 1, waarbij aan Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld wordt verleend de titel van prins der Nederlanden, met het praedicaat van Koninklijke Hoogheid.
* ↑ Almanach de Gotha (Gotha: Justus Perthes, 1944) blz. 170, 190, 248, 372
# Station Chokier

Station Chokier is een voormalige spoorweghalte langs spoorlijn 125 (Namen - Luik), in Chokier een deelgemeente van de gemeente Flémalle. Het werd in 1888 geopend en was tijdens de Eerste Wereldoorlog gesloten. Daarna hebben er nog treinen gestopt vanaf 1919 tot 1940, waarna de stopplaats nooit meer heropend is.
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
* ↑ Spoorweggeschiedenis.be over Chokier: http://gbspjps.quartam.on-rev.com/sthpa.irev?type=dat&id=383
* Lijn 125
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#125
* http://www.belrail.be
0,0: Luik-Guillemins · 1,1: Val-Benoît · 2,9: Sclessin · 5,1: Tilleur · 6,4: Pont-de-Seraing · 7,3: Jemeppe-sur-Meuse · 9,3: Flémalle-Grande · 10,0: Leman · 11,2: Flémalle-Haute · 12,3: Chokier · 14,0: Aigremont · 15,3: Engis · 17,3: La Mallieue · 18,8: Hermalle-sous-Huy · 21,2: Haute-Flône · 22,5: Amay · 24,9: Ampsin · 27,9: Corphalie · 29,4: Hoei · 30,4: Statte · 32,7: Bas-Oha · 35,7: Java · 40,3: Andenne · 41,7: Château-de-Seilles · 46,5: Sclaigneaux · 48,8: Namêche · 51,5: Marche-les-Dames · 54,7: Beez · 57,1: Faubourg-Saint-Nicolas · 59,5: Namen
# Louise Closser Hale

Louise Closser Hale (Springfield, 13 oktober 1872 - Los Angeles, 26 juli 1933) was een Amerikaans actrice.
Louise Closser Hale was de dochter van de rijke graanhandelaar Joseph A. Closser.
Closser Hale studeerde aan de American Academy of Dramatic Arts en brak in 1903 door op Broadway. In 1907 volgde haar debuut in Londen. Ze nam de naam aan van haar man Walter Hale, een acteur en schrijver.
Samen met haar man maakte Louise Closser Hale lange en verre reizen en maakte reisverslagen voor tijdschriften. Zo werkte zij tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het bekende tijdschrift "Harpers". Louise schreef en Walter Illustreerde de artikelen. Ook schreef Louise verschillende boeken en schreef zij het toneelstuk: "Mother's Millions".
Na het vroegtijdige overlijden van haar man, die in 1917 aan kanker overleed, ging ze naar Hollywood en maakte ze carrière als karakteractrice. Ze speelde uiteenlopende rollen: van rijke dames tot huishoudsters, vooral bij de MGM-filmstudio's waar ze onder contract stond.
Alhoewel ze maar een korte tijd actief was in Hollywood, was ze te zien in een groot aantal klassieke films.
In 1933 kreeg Closser Hale tijdens het winkelen in Hollywood een hersenbloeding. Ze werd naar het Monte Sano-ziekenhuis gebracht, waar ze de volgende dag aan een tweede hersenbloeding overleed. Na haar dood bleek dat de actrice een groot vermogen had nagelaten, wat grotendeels naar goede doelen ging.
Louise Closser Hale had geen kinderen. Ze had wel een broer en zus, die de kunstcollectie van de actrice erfden. De actrice werd gecremeerd en haar urn werd bijgezet bij de Hollywood Cemetery-begraafplaats.

## Filmografie

* Biblioteca Nacional de España: XX4443386
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1271 2257
* Library of Congress Control Number: n85151809
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007435020705171
* SNAC: w62n8dg8
* Trove: 1166619
* Virtual International Authority File: 16204692
* WorldCat (via VIAF): 16204692