OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ella (voornaam)

Ella is een meisjesnaam, een van de vele afgeleide vormen van Elisabeth. De naam kan ook teruggaan op Ale ("de edele").

## Bekende naamdraagsters

* Ella Fitzgerald (1917 - 1996), Amerikaanse jazzzangeres, over wie ook het lied "Ella, Elle l'a" van France Gall gaat.
* Ella Kalsbeek (1955), Nederlandse politica
* Ella Leyers (1988), Belgische actrice
* Ella Snoep (1927 - 2009), Nederlandse actrice
* Ella Vogelaar (1949 - 2019), Nederlandse minister
# Alessio Ascalesi

Alessio Ascalesi C.PP.S (Casalnuovo, 22 oktober 1872 - Napels, 11 mei 1952) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Ascalesi bezocht het seminarie van Spoleto en trad vervolgens in bij de Missionarissen van het Kostbaar Bloed. Hij werd op 8 juni 1895 priester gewijd. Na zijn wijding werd hij pastoor in Montemurano.
Op 29 april 1909 benoemde paus Pius X hem tot bisschop van Muro Lucano. In 1911 werd hij overgeplaatst naar Sant'Agata dei Goti en in 1915 benoemde paus Benedictus XV hem tot metropolitaan aartsbisschop van Benevento. Tijdens het consistorie van 4 december 1916 creëerde paus Benedictus hem kardinaal. De San Callisto werd zijn titelkerk.
Kardinaal Ascalesi nam deel aan het conclaaf van 1922 dat leidde tot de verkiezing van paus Pius XI. Deze benoemde hem in 1924 tot aartsbisschop van Napels. Hier bleef hij tot zijn dood. Hij nam ook nog deel aan het conclaaf van 1939, waarbij paus Pius XII werd gekozen.
Kardinaal Ascalesi overleed op 79-jarige leeftijd en werd begraven in de basiliek van de Incoronata Madre del Buon Consiglio in Capodimonte.

## Bron

* Biografische aantekening, met foto, op The Cardinals of the Holy Roman Church
* Bibliothèque nationale de France: cb155411451 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1123044155
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5539 9891
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CUBV008637
* Virtual International Authority File: 90202980
* WorldCat (via VIAF): 90202980
# Station Elen

Station Elen is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 21A (Hasselt - Maaseik) in Elen, een deelgemeente van de gemeente Dilsen-Stokkem.
0,0: Hasselt · 1,7: Kuringen · 4,9: Kiewit · 9,5: Bokrijk · 12,2: Boxbergheide · (15,7: Genk) · 14,8: Winterslag · 19,3: Zwartberg · 21,8: Waterschei · 22,8: As · 28,3: Opoeteren-Dilsen · 31,7: Rotem · 34,3: Elen · 39,2: Maaseik
# Beeldaspect

Een van de onderdelen waaruit een beeldend kunstwerk is opgebouwd, noemt men een beeldaspect. Een beeldaspect kan slechts in combinatie met andere beeldaspecten aangewend worden. Een beeldaspect is eigenlijk een "beeldende truc" die een plastisch kunstenaar toepast om in zijn opzet te slagen. Grote kunstenaars muntten uit in het aanwenden van een bepaald beeldaspect. Barok-schilders als Rembrandt van Rijn en Caravaggio waren meesters in het toepassen van het clair-obscur.
De belangrijkste beeldaspecten zijn: licht, kleur, ruimte, vorm, structuur en compositie met hun afgeleiden.
* licht met soorten licht, zoals tegenlicht, meelicht, zijlicht, strijklicht en de werkingen van licht: eigen schaduw, slagschaduw en clair-obscur
* kleur: door licht ontstaan kleuren met de zeven kleurcontrasten zoals: kleur tegen kleurcontrast, licht-donkercontrast, complementaircontrast, koud-warmcontrast, kwaliteitscontrast, kwantiteitscontrast en simultaancontrast.
* ruimte: lijnperspectief
* vorm: plasticiteit in de beeldhouwkunst
* structuur
* textuur en de arcering
* compositie en de georganiseerdheid
Materiaal en techniek zijn geen beeldaspecten, maar vormen samen ermee de beeldende middelen. In beklijvende kunstwerken vormen deze een uitgebalanceerd evenwicht.
# Station Eigenlo

Station Eigenlo is een voormalige spoorweghalte aan Spoorlijn 54 Mechelen - Terneuzen aan de Eigenlostraat in de Belgische stad Sint-Niklaas.
Belsele · Belsele-Dorp · Eigenlo · Nieuwkerken-Waas · Sinaai · Sint-Niklaas · Sint-Niklaas-Oost · Sint-Niklaas-West · Valk · Westakkers
2,0: Leest · 5,0: Tisselt · 6,9: Blaasveld · 8,3: Willebroek · 10,2: Kalfort · 13,6: Puurs · 17,5: Bornem · 21,0: Temse · 24,6: Eigenlo · 29,2: Sint-Niklaas · 32,7: Sint-Pauwels · 33,2: Sint-Gillis-Waas · 35,2: Kalf · 37,5: De Klinge · 47,9: Hulst · 52,8: Kijkuit · 57,5: Axel · 63,0: Sluiskil · 66,7: Terneuzen
# Station Brugge-Noord

Station Brugge-Noord is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 51 (Brugge - Blankenberge) in Brugge. Het was gelegen aan de Komvest nabij de Krakelebrug, op het tweede tracé van lijn 51 ter vervanging van de halte Brugge-Dok. In 1910 werd het derde tracé van lijn 51, via de Waggelwaterspoorbrug en het station Brugge-Sint-Pieters, in gebruik genomen, waarna geen passagierstreinen meer via Brugge-Noord reden. Enkel na de Eerste Wereldoorlog werd de oude lijn toch nog weer even gebruikt. Het terugtrekkende Duitse leger had namelijk op 18 oktober 1918 de Waggelwaterspoorbrug opgeblazen, waardoor het nieuwe tracé tijdelijk onbruikbaar was. Pas in november 1919 was de brug hersteld.

## Literatuur

* https://sites.google.com/view/belgischespoorlijnen/spoorlijnen/51-60#h.hh0yqqih67ul
* https://spoorweggeschiedenis.quartam.on-rev.com/sthpa.lc?type=dat&id=253
* Frans Waeyaert (1988) Sporend door Noordwest-Vlaanderen, Brugge, Uitgeverij Van de Wiele.
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
Assebroek · Brugge · Brugge-Dijk · Brugge-Dok · Brugge-Noord · Brugge-Sint-Pieters · Brugge-Vorming · Brugge-Zeehaven · Dudzele · Dudzele-Kanaal · Lissewege · Sint-Michiels · Steenbrugge · Zeebrugge-Vorming · Zeebrugge-Dorp · Zeebrugge-Strand · Zwankendamme
# Station Braives

Station Braives was een spoorwegstation langs de spoorlijn 127 in de gemeente Braives.
0,0: Landen · 2,6: Waasmont · 5,5: Avernas · 6,3: Bertrée · 9,6: Hannuit · 11,5: Villers-le-Peuplier · 13,9: Avennes · 17,0: Braives · 19,7: Fallais · 22,7: Fumal · 26,4: Huccorgne · 28,5: Moha · 33,6: Statte
# Station Bièvre

Station Bièvre is een voormalige spoorweghalte langs spoorlijn 166 (Dinant-Bertrix) in de gemeente Bièvre.

## Aantal instappende reizigers

De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Bièvre :
| | Weekdag | Zaterdag | Zondag |
| 1977 | 51 | 6 | 12 |
| 1978 | 44 | 18 | 11 |
| 1979 | 46 | 17 | 24 |
| 1980 | 41 | 20 | 16 |
| 1981 | 47 | 10 | 14 |
| 1982 | 42 | 20 | 24 |
| 1983 | 48 | 14 | 17 |
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
* ↑ De bron voor de gegevens zijn de jaarlijks door de NMBS in oktober uitgevoerde reizigerstellingen. Stationspersoneel en treinbegeleiders tellen dan visueel gedurende negen opeenvolgende dagen (vijf werkdagen en de twee aansluitende weekends) in alle stations en stopplaatsen het aantal instappende reizigers en dit voor alle binnenlandse treinen. De groene balk geeft het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers weer op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld en gedeeld door vijf). Zaterdag wordt weergegeven door de blauwe en zondag door de rode balk. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn. In 2008, 2010, 2011 en 2021 (corona) werden geen tellingen uitgevoerd. De gegevens zijn online raadpleegbaar, zoekterm Reizigerstellingen
* Lijn 166
2,2: Anseremme · 4,7: Walzin · 7,2: Gendron-Celles · 10,4: Château d'Ardenne · 12,2: Houyet · 17,5: Wiesme · 22,2: Beauraing · 25,0: Martouzin · 27,2: Pondrôme · 31,3: Thanville · 35,3: Vonêche · 37,0: Gedinne · 45,4: Louette-Saint-Denis · 49,3: Bièvre · 51,6: Graide · 55,2: Carlsbourg · 56,3: Merny · 58,2: Paliseul · 60,3: Nollevaux · 61,5: Offagne · 65,2: Glaumont · 68,3: Burhaimont · 70,2: Bertrix
# Station Biststraat

Station Biststraat is een voormalige spoorweghalte in Hever, een deelgemeente van de gemeente Boortmeerbeek, op spoorlijn 53 (Schellebelle - Mechelen - Leuven). Deze stopplaats lag ter hoogte van de spoorwegovergang aan de Bieststraat in Hever. De stopplaats is sinds juni 1984 niet meer bediend geweest en is in de jaren daarna opgebroken. Vandaag blijft er niets meer van over.

## Aantal instappende reizigers

De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Biststraat :
| | Weekdag | Zaterdag | Zondag |
| 1977 | 90 | 8 | 6 |
| 1978 | 99 | 12 | 7 |
| 1979 | 100 | 10 | 9 |
| 1980 | 104 | 17 | 10 |
| 1981 | 123 | 13 | 18 |
| 1982 | 86 | 11 | 19 |
| 1983 | 79 | 10 | 11 |
* Belgische spoorlijnen: L. 53
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
* ↑ De bron voor de gegevens zijn de jaarlijks door de NMBS in oktober uitgevoerde reizigerstellingen. Stationspersoneel en treinbegeleiders tellen dan visueel gedurende negen opeenvolgende dagen (vijf werkdagen en de twee aansluitende weekends) in alle stations en stopplaatsen het aantal instappende reizigers en dit voor alle binnenlandse treinen. De groene balk geeft het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers weer op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld en gedeeld door vijf). Zaterdag wordt weergegeven door de blauwe en zondag door de rode balk. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn. In 2008, 2010, 2011 en 2021 (corona) werden geen tellingen uitgevoerd. De gegevens zijn online raadpleegbaar, zoekterm Reizigerstellingen
0,0: Schellebelle · 2,8: Wichelen · 5,8: Schoonaarde · 9,7: Oudegem · 12,5: Dendermonde · 16,2: Baasrode-Zuid · 18,2: Koude Haard · 19,6: Buggenhout · 21,6: Malderen · 23,3: Molenheide · 26,4: Londerzeel · 28,2: Londerzeel-Oost · 29,0: Ramsdonk · 31,0: Kapelle-op-den-Bos · 34,9: Heike · 36,6: Hombeek · 38,8: Brusselsesteenweg · 39,6: Mechelen · 42,6: Muizen · 44,5: Hever · 46,2: Biststraat · 48,1: Boortmeerbeek · 51,4: Haacht · 52,5: Wespelaar-Heike · 53,4: Wespelaar-Tildonk · 55,8: Hambos · 58,3: Wakkerzeelsesteenweg · 59,4: Wijgmaal · 64,1: Leuven
# Emma Plasschaert

Emma Plasschaert (Oostende, 1 november 1993) is een Belgisch zeilster.

## Levensloop

In 2018 werd Plasschaert wereldkampioen zeilen in de Laser Radiaal. Ze behaalde daarmee de eerste Belgische wereldtitel in het zeilen. Drie jaar later won ze een tweede wereldtitel in diezelfde klasse.

## Palmares

In al deze wedstrijden nam ze deel in de Laser Radiaal.
2024
* 3 WK Mar del Plata
* 7de Olympische spelen Paris (Marseille)
2023
* 8e EK Andora
2022
* 3 WK Trinity Bay
2021
* 1 WK Al-Mussannah
* 4e Olympische Zomerspelen
2019
* 3 EK Porto
2018
* 1 WK Aarhus
* 3 EK La Rochelle
* 2 Wereldbeker Miami
* 1 Wereldbeker Marseille
2017
* 2 Wereldbeker Gamagori
* 9e Wereldbeker Hyères
* 6e Wereldbeker Miami
2016
* 3 Wereldbeker Melbourne
* 4e Wereldbeker Weymouth
* 5e Wereldbeker Miami
2015
* 18e WK Al Batinah
* 5e Wereldbeker Hyères
2014
* 10e WK Santander
2013
* 10e WK Rizhao

## Privé

Ze is gehuwd met Australisch zeiler Matt Wearn.
# Opprebais

Opprebais (Waals: Ôprèbay) is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Incourt. In het westen van de deelgemeente ligt nog het gehucht Sart-Risbart. De etymologie van de naam is Nederlands: opper + beek.

## Bezienswaardigheden
### De steengroeve van Opprebais

Het kwartsiet van Opprebais is een hard gesteente dat beperkt gebruikt werd in gebouwen maar vooral voor het maken van kasseien. Het werd al ontgonnen vanaf de middeleeuwen en nam uitbreiding toen nieuwe wegen werden aangelegd zoals de steenweg Namen-Leuven rond 1755 onder impuls van Keizerin Maria-Theresia van Oostenrijk. Na een mindere periode kwam er een grote heropleving toen de provincie Brabant subsidies gaf om wegen te bestraten. In 1894 telde de steengroeve van Opprebais bijna 50 arbeiders. Tot de aan de Eerste Wereldoorlog kende de groeven een grote expansie, daarna viel de exploitatie stil en in 1935 liep de de groeve onder water. In 1958 werd de ontginning heropgestart om definitief te stoppen in 1975. De gemeente Incourt kocht de terreinen rond de ondergelopen groeve en richtte het in voor zachte recreatie en met vrijetijdsaccommodatie.

### De kasteelhoeve van Opprebais

De kasteelhoeve van Opprebais (Château-ferme d'Opprebais) is gelegen op een verhoging en dateert waarschijnlijk uit de 13e eeuw. In oorsprong bestond dit uit niet meer dan een donjon, een neerhof en een palissade. In een volgende fase kwam er vierkante ommuring met vier ronde torens en een toegangspoort zoals nu nog te zien is. In de 16e eeuw was de burcht niet langer de woonplaats van de lokale heer en verloor zijn belang. De elementen van de versterking vervielen tot ruïne maar bleven bestaan. Het geheel werd omgevormd tot vierkantshoeve tegen het einde van de 16e eeuw. De middeleeuwse overblijfselen met de resten van de dikke verdedigingsmuren in kwartsiet van Opprebais zijn beschermd als monument.

### Verdere bezienswaardigheden

* De Sint-Albanuskerk (Église Saint-Aubain) heeft een 16e-eeuws gotisch koor, het kerkschip is van 1737-1738 en de voorbouw met toren is van 1864. Het kerkmeubilair is 18e-eeuws.
* De Moulin Gustot is een windmolen, type grondzeiler, van 1850. In 2013 werden de wieken weer aangebracht.
* Windmolen (1850)
* De voormalige steengroeve
* Ruines van het kasteel en de kerk
* De kerk Saint-Aubain

## Natuur en landschap

Oostelijk van Opprebais ligt een verlaten kwartsietgroeve. De hoogte aan de kerk bedraagt 126 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwonersaantal op 31 december

## Nabijgelegen kernen

Sart-Risbart, Incourt, Wastines
Deelgemeenten: Glimes · Incourt · Opprebais · Piétrebais · Roux-Miroir Overige dorpen en gehuchten: Alliébroux · Brombais · Chapelle-Saint-Laurent · Happeau · La Haie · Le Manil · Longpré · Sart-Risbart · Thorembisoul Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Cnephaeus gobiensis

Cnephaeus gobiensis is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Bobrinskii in 1926.
# Cnephaeus hottentotus

Cnephaeus hottentotus is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Andrew Smith in 1833.

## Voorkomen

De soort komt voor van Zuid-Afrika tot Angola en Kenia.
* ↑ (en) Cnephaeus hottentotus op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Cnephaeus pachyotis

Cnephaeus pachyotis is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dobson in 1871.
# Burgkunstadt

Burgkunstadt is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, gelegen in het Landkreis Lichtenfels. De stad telt 6.399 inwoners.

## Geografie

Burgkunstadt heeft een oppervlakte van 40,59 km² en ligt in het zuiden van Duitsland. De stad ligt aan de rechter- (noordelijke) oever van de Main; aan de overkant ligt de buurgemeente Altenkunstadt.
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Altenkunstadt · Bad Staffelstein · Burgkunstadt · Ebensfeld · Hochstadt am Main · Lichtenfels · Marktgraitz · Marktzeuln · Michelau in Oberfranken · Redwitz an der Rodach · Weismain
# Botta's vleermuis

De Botta's vleermuis (Cnephaeus bottae) is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Peters in 1869.
# Paraldehyde

Paraldehyde is het cyclisch trimeer van aceetaldehyde, met als brutoformule C$_6$H$_{12}$O$_3$. Structureel gezien is het een derivaat van trioxaan. De stof komt voor als een kleurloze vloeistof met een kenmerkende geur. Ze is quasi-onoplosbaar is water, maar zeer goed in ethanol.
Paraldehyde wordt in de geneeskunde gebruikt als slaapmiddel en anti-epilepticum; in de industrie en laboratoria als oplosmiddel.

## Synthese

Paraldehyde werd voor het eerst gesynthetiseerd in 1829 door Wildenbusch. De stof wordt bereid door middel van een cyclisatie van 3 aceetaldehyde-moleculen, met zwavelzuur als katalysator. Deze reactie is zeer temperatuurgevoelig: ze gaat goed door bij kamertemperatuur, terwijl er bij temperaturen rond −10 °C het tetramere metaldehyde ontstaat. Hieronder staat dit reactieproces voorgesteld:
    Synthese van paraldehyde.

## Structuurisomerie

Theoretisch gezien zijn er 4 structuurisomeren van paraldehyde mogelijk. Slechts 2 van deze 4 kunnen werkelijk bestaan. Structuur 1 en 2 zijn respectievelijk bekend onder de naam cis- en trans-paraldehyde. Structuren 3 en 4 kunnen niet bestaan omwille van sterische hindering. De axiale methylgroepen staan namelijk op een afstand, die kleiner is dan de vanderwaalsstraal (zogenaamde gauche-interactie).

## Medische toepassingen

Paraldehyde wordt veelvuldig in de geneeskunde gebruikt. Ze is verkrijgbaar in ampullen van 5 ml. De eerste klinische toepassingen van deze stof werden gedaan door Vincenzo Cervello in 1882.

### Slaapmiddel

De slaapverwerkkende effecten van de stof werden in 1887 per toeval ontdekt door Eugen Baumann en Alfred Kast. Het werd aanvankelijk gebruikt om personen met een delirium tremens in slaap te krijgen. Dit wordt nu door middel van andere geneesmiddelen gedaan. Paraldehyde is een van de veiligste slaapmiddelen en het werd tot in de jaren '60 van de 20ste eeuw gebruikt om personen in psychiatrische en geriatrische instellingen in slaap te krijgen.

### Anti-epilepticum

Paraldehyde is tevens een middel tegen epilepsie. In tegenstelling met diazepam en andere benzodiazepinen, onderdrukt paraldehyde de ademhaling niet, zodat deze stof veel veiliger is in gebruik. Aangezien de dosering tussen anti-epilepticum en slaapmiddel vrij klein is, en, in geval van nood, dus moeilijk te doseren, resulteert het toedienen van de stof meestal in een slaap.

## Toxicologie en veiligheid

De stof ontleedt onder invloed van lucht en licht. Ze ontleedt ook bij verhitting, met vorming van giftige dampen. Paraldehyde reageert met basen en oxiderende stoffen en ze tast kunststof aan.
De stof is irriterend voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Ze kan effecten hebben op het centraal zenuwstelsel.
Bij langdurige of herhaalde blootstelling kunnen er ook effecten op de nieren en de lever optreden, met als gevolg een verstoorde werking.
# Tunnel van Durnal

De tunnel van Durnal is een spoortunnel in Durnal, een deelgemeente van Yvoir. De tunnel heeft een lengte van 314 meter. De enkelsporige spoorlijn 128 gaat door deze tunnel.
De tunnel van Purnode, de tunnel van Lèche en de tunnel van Durnal liggen in rechte lijn achter elkaar. De Bocq kronkelt zich onder de spoorlijn door.
# Sonja Cantré

Sonja Cantré (Gent, 27 april 1941 – 9 januari 2014) was een Belgische omroepster en actrice. Ze is de dochter van architect Walter Cantré en kleindochter van kunstenaar Jozef Cantré.

## Biografie

In 1961 werd Cantré verkozen tot katoenprinses. De fotograaf op deze missverkiezing, Herman Selleslags, zou later haar man worden met wie ze drie kinderen had. Naar aanleiding van deze verkiezing werd zij door Paula Sémer uitgenodigd op de toenmalige NIR. Hierna werd Cantré omroepster op de NIR en de latere BRT.
Cantré presenteerde onder andere het BRT-programma Autorama.
Ze werd in september 1971 samen met Niki Bovendaerde en Aimée De Smet bij de BRT ontslagen met de boodschap "We hebben liever jonge dan oude meiskes".
Samen met Rik Andries speelde ze in 1968 de hoofdrol in de film Speelmeisje van Hugo Claus.
Op 9 januari 2014 overleed Cantré aan de gevolgen van een beroerte.
# Tunnel van Becoën

De tunnel van Becoën is een spoortunnel in Fraipont, een deelgemeente van Trooz. De tunnel heeft een lengte van 176 meter. De dubbelsporige spoorlijn 37 gaat door deze tunnel.
* Spoorlijn 37 - Paul Kevers - Belgische spoorlijnen
* Ligne 37 - Belrail.be
# Tunnel van Bierbeek

De tunnel van Bierbeek is een spoortunnel in de gemeente Bierbeek. De 757 m lange tunnel zorgt voor de ongelijkgrondse kruising met de A3/E40-autosnelweg. De dubbelsporige HSL 2 gaat door deze tunnel.
De vergunning voor de spoorwegaanleg werd op dit deel van het tracé, op de grens van Vlaanderen en Wallonië door de Waalse Regering slechts goedgekeurd nadat was voorzien in een ondergrondse tunnel voor de kruising van de autosnelweg.
De tunnelwerken omvatten de bouw van twee 250 m lange open toe/uitritten van de tunnel en de tunnel zelf die als een openbouwputtunnel werd gerealiseerd, ook gekend als een bouw met de cut-and-cover methode. Specifieke aandacht was er voor en tijdens de bouw voor het behoud van de grondwaterspiegelniveaus in het betrokken gebied en het behoud van de verschillen die hier aanwezig waren aan beide zijden van het kunstwerk. Ook de goede werking van de grondwaterwinning die ten noorden van de tunnel plaats vindt was hierbij een zorg. De tunnel werd gebouwd tussen 1993 en 1995.
De gemeente Bierbeek huurde van 1996 tot 2002 en voor de ingebruikname als spoorwegtunnel de nieuwe tunnel als opslagplaats voor eigen apparatuur en rijdend materieel.
# Kleine Polder (Termunterzijl)

De Kleine Polder (ook: Kleinepolder) was een waterschap in de Nederlandse provincie Groningen.
Het schap lag pal ten zuiden van de zeedijk, tussen Termunten en Termunterzijl. Het water werd rechtstreeks op de boezem van Oldambt gebracht, waardoor het schap geen belangrijke taken had. Vandaar dat het twee jaar na de oprichting opging in het boezemwaterschap.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.

## Naam

De naam verwijst naar de tweede, grotere polder bij Termunterzijl. In de voormalige gemeente Delfzijl was nog een tweede Kleine Polder.
* ↑ Groninger archiefnet - als Kleinepolder. Gearchiveerd op 18 augustus 2016.
# Tunnel van Corbeau

De tunnel van Corbeau is een spoortunnel in Grâce-Berleur, een deelgemeente van Grâce-Hollogne. De tunnel heeft een lengte van 374 meter. De dubbelsporige spoorlijn 36A gaat door deze tunnel.