OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Letmathe

Letmathe is een voormalig stadje, nu het meest westelijke stadsdeel van de gemeente Iserlohn, in de Märkischer Kreis in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.

## Geografie
### Ligging

Letmathe ligt in het noordwesten van het Sauerland, in het benedendal van de Lenne, in een bergachtige omgeving met kalkrotsen. Het hoogste punt is de Hilkenhohl bij Lössel. Het is per trein bereikbaar, zie: Station Iserlohn-Letmathe.

### Stadsindeling

Letmathe was opgedeeld in 12 stadsdelen: Letmathe, Stübbeken, Genna, Oestrich, Obergrüne, Lasbeck, Stenglingsen, Dröschede, Grürmannsheide, Lössel, Roden en Pillingsen. Zie ook onder Iserlohn: Bevolkingscijfers.

## Geschiedenis

Letmathe wordt voor het eerst vermeld in 1036 in een inventaris van de Abdij Werden. Deze wordt ondertussen als een vervalsing beschouwd, maar Genna wat "aan de overkant van het water" betekent, werd reeds vermeld in 980. Daaruit concludeert men dat er ook daadwerkelijk iets aan de overkant van iets moet liggen, en dat is dan Letmathe.
Begin 13e eeuw vormde de burcht op de burchtheuvel Oestrich (als "Cometia Osteric) de kiem van het Graafschap Limburg. In 1220 wordt de plaats Grüne vermeld en in 1395 de hoeve op de Honsel. Het dorp Letmathe wordt in 1573 opgetekend in de atlas van Christiaan Sgroten.
Tot in de late 14e eeuw heersten de Heren van Letmathe vanuit Haus Letmathe. Daarna volgen meerdere verschillende heren, waaronder de familie Brabeck in de late 16e eeuw.
In 1812 werd ondernemer Wilhelm Ebbinghaus Heer van Letmathe. Aan de Lenne bouwde hij in 1818 een papiermolen die een van de grootste 19e-eeuwse papiermolens van Duitsland was. De economie kende in de 19e eeuw een grote bloei, mede door de aanleg van de steenweg naar Iserlohn en de komst van de spoorlijn Hagen - Siegen. In 1859 werd op de zuidelijke oever van de Lenne het station geopend.
Tussen 1914 en 1917 werd onder leiding van Joseph Buchkremer de Sint-Kiliaankerk gebouwd. Letmathe werd geheel zelfstandig in 1921 en verkreeg in 1936 stadsrechten.
Het stadspark, eerst "Schlageterpark" later "Volkspark" genoemd werd in 1934 geopend. Het eerste rusthuis ontstond in 1946 in de villa van Wilhelm Ebbinghaus aan de Oeger Straße.
In 1954 besloten de gemeenten Oestrich en Lössel zich bij de nieuw te vormen "Stad Letmathe" te voegen, wat in 1956 ook effectief gebeurde, maar niet zonder grote gebiedsafstand door Oestrich aan Iserlohn. In 1975 werd Letmathe zelf een stadsdeel van de nieuw gevormde "Stad Iserlohn".

## Wapen

Het stadswapen werd aangenomen naar aanleiding van de verlening van stadsrechten in 1936. Het is gebaseerd op het wapen van de Heren van Letmathe. De leeuw is die van het Graafschap Limburg en verwijst naar de vroegere autoriteit van het graafschap over Letmathe.

## Partnerstad

Sinds 1966 was de Franse stad Auchel partnerstad van Letmathe. Na de fusie van 1975 werden de contacten door Iserlohn verdergezet.
# Damian Żurek

Damian Żurek (Tomaszów Mazowiecki, 17 september 1999) is een Poolse langebaanschaatser.

## Carrière

In het seizoen 2019–20 werd Żurek 14e op de EK 500 meter en 18e op de WK sprint. In het seizoen 2020–21 werd hij 10e op de EK sprint.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 34,07 | 26 januari 2025 | Calgary |
| 1000 meter | 1.07,19 | 25 januari 2025 | Calgary |
| 1500 meter | 1.47,59 | 13 oktober 2024 | Inzell |
| 3000 meter | 4.08,64 | 12 november 2016 | Berlijn |
| 5000 meter | 7.51,53 | 4 februari 2018 | Sanok |
    (laatst bijgewerkt: 26 januari 2025)

## Resultaten

| Jaar | EK Sprint | WK Sprint | WK Afstanden | Olympische Spelen | WK Junioren |
| 2016 | | | | | 34e 500m 46e 1000m |
| 2017 | | | | | 14e 500m 31e 1000m 35e 1500m |
| 2018 | | | | | 10e 500m 34e 1000m 49e 1500m |
| 2019 | | | | | 8e 500m 12e 1000m |
| 2020 | | 18e (25e, 24e, 16e, 19e) | | | |
| 2021 | 10e (12e, 18e, 9e, 11e) | | 19e 500m | | |
| 2022 | | 11e (12e, 12e, 10e, 8e) | | 11e 500m 13e 1000m | |
| 2023 | 9e (8e, 14e, 9e, 8e) | | 8e 500m 13e 1000m 4e teamsprint | | |
| 2024 | | | 3 500m 7e 1000m 5e teamsprint | | |
| 2025 | 4e (, 5e, 7e, ) | | | | |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op sprinttoernooi (500m, 1000m, 500m, 1000m).
# Sint-Willibrordusbasiliek

Sint-Willibrordusbasiliek kan verwijzen naar:
* Sint-Willibrordusbasiliek (Echternach), basiliek in de Luxemburgse stad Echternach
* Sint-Willibrordusbasiliek (Hulst), basiliek in de Oost-Zeeuws-Vlaamse stad Hulst
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Willibrordusbasiliek en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Maskerberghoningkruiper

De maskerberghoningkruiper (Diglossa cyanea) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt vijf ondersoorten:
* D. c. cyanea: westelijk Venezuela, Colombia en Ecuador (behalve het zuidwesten).
* D. c. dispar: zuidwestelijk Ecuador en noordwestelijk Peru.
* D. c. melanopis: van Peru tot centraal Bolivia.
* D. c. obscura: noordwestelijk Venezuela.
* D. c. tovarensis: noordelijk Venezuela.
* ↑ (en) Maskerberghoningkruiper op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Rijksbeschermd gezicht Makkum

Gezicht Makkum is een van rijkswege beschermd dorpsgezicht in Makkum in de Nederlandse provincie Friesland. De procedure voor aanwijzing werd gestart op 1 oktober 1984. Het gebied werd op 27 januari 1987 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 30,9 hectare.
Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.

## Externe link

* Aanwijzingsbesluit en andere documenten
* Kaart met stads- en dorpsgezichten, www.cultureelerfgoed.nl/www.kich.nl, 2012
# Guercif (stad)

Guercif (Arabisch: جرسيف, Tamazight: ⴳⴻⵔⵙⵉⴼ) is een stad gelegen aan de voet van het Rifgebergte, in het noordoosten van Marokko. De stad is de hoofdstad van de gelijknamige provincie Guercif in de regio Oriental. In 2024 telde de stad ruim 80 duizend inwoners.
Guercif ligt sinds de oprichting van de provincie in 2009 in de gelijknamige provincie, de stad werd daarmee ook een provinciehoofdstad. Sinds de herschikking van de regio's in 2015 ligt Guercif in de regio L'Oriental, daarvoor lag de stad in de voormalige regio Taza-Al Hoceïma-Taounate. De stad staat voornamelijk bekend om haar beroemde olijven.

## Geschiedenis

De stad is gesticht door verschillende Houara en Zenata stammen uit Noordoost Marokko. In de loop van de tijd zijn deze mensen meer Darija gaan spreken, maar hebben hun Berberse gewoontes behouden. Midden 20e eeuw zijn veel omliggende Berbers zich gaan vestigen in deze stad. Onder andere de Ibdarsen en de Ait Bouyahyi. Deze Riffijnen vertegenwoordigen een groot deel van de bevolking van Guercif. Tijdens de Franse bezetting van Marokko vestigden veel Franse troepen zich in deze stad en werd het een bestuurlijk centraal punt in de regio.

## Geografie

Guercif ligt op het laagste punt van de provincie (ongeveer 360 m) tussen de oostelijke uitlopers van het Rifgebergte in het noorden en die van de Midden Atlas in het zuiden. Door de stad stroomt de Oued Moulouya, een van de langste rivieren in Marokko en de enige grote die uitmondt in de Middellandse Zee.
In deze stad verbindt ook de N6-kruising tussen oost en west met de belangrijke noord-zuidverbinding N15. De stad is ook verbonden met de snelweg Rabat - Fès - Oujda (A2), die in 2011 werd voltooid en ongeveer 10 km ten noorden van de stad ligt. De dichtstbijzijnde grote steden zijn Taza (ongeveer 65 km), Fez (ongeveer 190 km), Nador (ongeveer 135 km) en Oujda (165 km).

## Economie

De voornamelijke inkomstenbron van de stad is de landbouw, waarin, naast de teelt van graan (gerst en tarwe), de olijventeelt en olijfolie een belangrijke rol speelt. In haar rol als provinciale hoofdstad en regionaal centrum staan administratie, gezondheid, onderwijs en transport centraal in de economie van de stad.
In 2019 vond het Franse bedrijf Predator Oil & Gas een grote reserve aan twee soorten aardgas in de stad. De netto waarde van het Mioceen-gas en het Trias-gas is respectievelijk $ 642 miljoen en $ 207,7 miljoen.

## Externe link

* (fr) Geschiedenis van de Guercif-regio
* 1 2 3 www.citypopulation.de
# Sturnira

Sturnira is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1842 gepubliceerd door John Edward Gray.

## Soorten

Er worden 25 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Sturnira adrianae Molinari, Bustos, Burneo, Camacho, Moreno, & Fermín, 2017
* Sturnira angeli de la Torre, 1966
* Sturnira aratathomasi Peterson & Tamsitt, 1968
* Sturnira bakeri Velazco & Patterson, 2014
* Sturnira bidens (O. Thomas, 1915)
* Sturnira boadai Yánez-Fernández, Marchán-Rivadeneira, Velazco, Burneo, Tinoco, & Camacho, 2023
* Sturnira bogotensis Shamel, 1927
* Sturnira burtonlimi Velazco & Patterson, 2014
* Sturnira erythromos (von Tschudi, 1844)
* Sturnira giannae Velazco & Patterson, 2019
* Sturnira hondurensis Goodwin, 1940
* Sturnira koopmanhilli McCarthy, Albuja, & Alberico, 2006
* Sturnira lilium (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1810) – Geelschoudervleermuis
* Sturnira ludovici H. E. Anthony, 1924
* Sturnira luisi W. B. Davis, 1980
* Sturnira magna de la Torre, 1966
* Sturnira mistratensis Contreras & Cadena, 2000
* Sturnira mordax (Goodwin, 1938)
* Sturnira nana Gardner & O'Neill, 1971
* Sturnira oporaphilum (von Tschudi, 1844)
* Sturnira parvidens Goldman, 1917
* Sturnira paulsoni de la Torre & A. Schwartz, 1966
* Sturnira perla Jarrín-Valladares & Kunz, 2011
* Sturnira sorianoi Sánchez-Hernández, Romero-Almaraz, & Schnell, 2005
* Sturnira tildae de la Torre, 1959
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 414-416. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 03-02-2025.
# Groen-gouden tangare

De groen-gouden tangare (Tangara schrankii) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 2 ondersoorten:
* T. s. venezuelana: zuidelijk Venezuela.
* T. s. schrankii: van zuidelijk Colombia door oostelijk Ecuador en oostelijk Peru tot centraal Bolivia en het westelijke deel van Centraal-Brazilië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Groen-gouden tangare op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Arjen Bultsma

Arjen Bultsma (Assen, 17 juli 1976) is een Nederlands rooms-katholiek priester van het bisdom Groningen-Leeuwarden. Sinds februari 2012 is hij pastoor van de Heilige Titus Brandsmaparochie. Tevens is hij sinds september 2012 vicaris van het bisdom.

## Levensloop
### Jeugd en opleiding

Bultsma werd geboren in een protestants gezin. Zijn ouders waren gereformeerd maar deden nog maar weinig met dit geloof. Ze voelden zich meer bij het katholicisme betrokken. Bultsma volgde zijn priesteropleiding aan de Katholieke Theologische Universiteit Utrecht. Daarna heeft hij enkele jaren in Rome gestudeerd aan het seminarie Giovanni Paulo II en de Lateraanse Universiteit. Op 13 november 2004 wijdde bisschop Eijk hem in de Sint-Bonifatiuskerk in Leeuwarden tot diaken en het jaar daarop hij werd op 28 mei door diezelfde bisschop in de Sint-Jozefkathedraal in Groningen tot priester gewijd.

### Kerkelijke loopbaan

Bultsma is na zijn priesterwijding werkzaam in de parochies Harlingen, Franeker, Dronrijp en Sint Annaparochie in Friesland. Van 2008 tot 2012 was hij pastoor in de parochies van de Kanaalstreek. Begin 2012 werd hij benoemd tot pastoor van de parochies in Bolsward, Makkum, Witmarsum en Workum die in januari 2014 fuseerden in de Zalige Titus Brandsmaparochie. Hij werd op 1 november 2012 tevens benoemd tot bisschoppelijk vicaris van vicariaat Friesland. Van 17 mei 2016 tot 3 juni 2017 was hij tevens algemeen gedelegeerde van de in deze periode werkzame diocesaan administrator. Sinds 26 augustus 2024 is Bultsma wederom algemeen gedelegeerde van de administrator na het vertrek van bisschop Van den Hout naar Roermond.
Daarnaast is hij ook bisschoppelijk gedelegeerde voor de oecumene, lid van de Plenaire Raad van de Raad van Kerken Nederland en is hij voorzitter van de Raad van Toezicht van de Stichting VNB. Tevens is hij consulent van het officialaat in Utrecht.

## Externe link

* Officiële website
* Arjen Bultsma Bisdomstaf
Referenties
* ↑ Peter Wellen gekozen tot diocesaan administrator Nieuwsbericht Bisdom Groningen-Leeuwarden d.d. 27 augustus 2024; gearchiveerd d.d. 29 augustus 2024
# Orgel van de Sint-Willibrordusbasiliek

Het orgel uit de Heilige Willibrordusbasiliek te Hulst is in de jaren 1610-1612 gebouwd door de Frans-Vlaamse orgelbouwer Loys Isoré.
Isoré was destijds werkzaam in Antwerpen. Hij bouwde een eenklaviers-instrument met 13 stemmen en een 'kort octaaf' voor de hoofdkerk. In 1685 voerde de Vlaming Frederik Noblo omvangrijke herstelwerkzaamheden uit aan de windvoorziening, pijpwerk en mechaniek.
In de loop van de achttiende eeuw werden herstelwerkzaamheden uitgevoerd door de Antwerpse orgelbouwer Moreau. Schilder Johan Baltisberger renoveerde de schilderingen op de orgelluiken. Een plan tot uitbreiding van het orgel met een rugwerk kwam niet tot uitvoering.
In 1764 kreeg Louis Delhaye uit Antwerpen opdracht nieuwe windladen te maken en daarop grotendeels het oude pijpwerk te plaatsen, aangevuld met de nieuwe registers Prestant 8’ en Sesquialter. Ook moest er een terts in de Cornet komen. Vanaf 1929 wachtte een ingrijpende verandering. Toen werden pijpen, mechaniek en balgen van het orgel samengevoegd met een kleiner, gelijksoortig orgel dat in de koorkerk werd gebruikt. Op een windlade van Cavaillé-Coll (gekocht in 1874) werden boven de sacristie de beide orgels samengebracht tot een electropneumatisch instrument.
Onder aanvoering van adviseur Hans van der Harst werd het orgel in 1970/71 gerestaureerd en gereconstrueerd door de firma Flentrop (Zaandam). Zij breidde het orgel uit met een borstwerk en vrij pedaal. De windlade van Cavaillé-Coll werd verwijderd en verhuisde naar Haarlem. Van de 14 oorspronkelijke registers konden er 11 geheel of gedeeltelijk behouden worden. In het borstwerk (Positief) konden oude Vlaamse pijpen in de Doublette 2' worden gebruikt. Het resultaat van deze restauratie en nieuwbouw is een orgel van een geheel zuidelijk karakter.
In 1989 werd het orgel voor opnieuw onder handen genomen met een reiniging en herintonatie. De Regaal 16' werd omgevormd tot een 8-voetsregister. Deze laatste restauratie heeft er toe bijgedragen dat het orgel nog verder kon worden uitgebreid en de authenticiteit van de klank nog beter tot zijn recht komt. In 2012 startte Flentrop Orgelbouw met het uitvoeren van een vijfjarig onderhoudsplan. Herstelwerk, herintonatie en het schoonmaken van kassen en pijpwerk stonden op het programma.
Thans wordt het orgel door deskundigen, musici en kenners algemeen aangemerkt als uniek, kostbaar en artistiek pronkstuk van de Frans-Vlaamse orgelbouwstijl in Nederland.
# Koyu Matsui

Koyu Matsui (Japans: 宏佑 松井, 24 september 1992) is een Japans voormalig baanwielrenner en langebaanschaatser.

## Carrière

Matsui behaalde op 2 november 2019 in Minsk een derde plaats op de keirin tijdens zijn debuut in de wereldbeker baanwielrennen. Eerder dat jaar had hij het keirin toernooi gewonnen bij de GP van Moskou. Bij zijn eerste deelname aan de WK op de baan, in 2021, werd hij elfde bij de keirin.

## Schaatsen
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,45 | 13 januari 2012 | Obihiro |
| 1000 meter | 1.14,36 | 26 oktober 2014 | Nagano |
| 1500 meter | 1.49,98 | 20 september 2013 | Calgary |
| 3000 meter | 3.57,60 | 19 februari 2012 | Nagano |
* ↑ Cycling: Matsui wins keirin bronze in Track Cycling World Cup debut
* Profiel van Koyu Matsui op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Koyu Matsui op de website van de UCI
* profiel op sportuitslagen.org
* (JP) Persoonlijke pagina
* profiel op schaatsstatistieken.nl
# Hoh (volk)

De Hoh zijn een indiaans volk dat op het schiereiland Olympic in de Amerikaanse staat Washington woont. Cultureel gezien behoren ze tot de indianen van de Noordwestkust.

## Geschiedenis

Volgens indiaanse overlevering vormden de Hoh samen met de Quinault en de Quileute een confederatie die vrijwel al de stammen van de westkust van het schiereiland domineerde. Hun eerste contacten met blanken verliepen gewelddadig. In juli 1787 vermoordden ze een groep Britse handelaars, die met een boot de Hoh rivier op waren gevaren om te handelen met de daar wonende indianen. In 1808 namen ze een groep van ongeveer 20 Russen en Aleoeten gevangen, die ze later ruilden met kuststammen, zoals hun gewoonte was met gevangenen.
Samen met de Quinault en Quileute sloten de Hoh het Quinault River Treaty met de Amerikaanse overheid. De inhoud van dit verdrag werd op 1 juli 1855 bepaald samen met Isaac Stevens, de territoriale gouverneur van de staat Washington en Superintendent of Indian Affairs. Stevens ondertekende het verdrag op 25 januari 1856, en op 8 maart 1859 werd het geratificeerd. In het verdrag stonden ze hun land af aan de Verenigde Staten. Daar tegenover stond onder meer dat er een reservaat voor hen werd opgericht, het Quinault Reservation. De meeste Hoh weigerden zich echter in dit reservaat te vestigen.
In 1893 werd voor hen het Hoh Reservation opgericht in Jefferson County, aan de monding van de Hoh River. Het is een klein reservaat, van slechts 1,79 km$^2$. Anno 2000 heeft het reservaat een bevolking van 102 personen. Hun economie draait voornamelijk om de vangst van vis en schaaldieren.

## Taal

De Hoh spraken oorspronkelijk Quinault, een Salishtaal. Na onderlinge huwelijken met de Quileute werd de stam echter tweetalig in Quinault en Quileute, dat tot de familie van de Chimakuumtalen behoort. Uiteindelijk ging de stam helemaal over op het spreken van Quileute, en daarom werden de Hoh wel gezien als een subgroep van de Quileute.
# Aaron Scott (muzikant)

Aaron Scott (Chicago, Illinois, 19 juni 1956) is een Amerikaanse jazzdrummer en componist.
Scott studeerde in Parijs dirigeren aan de École Normale de Musique de Paris. Hij trad op met het Orchestre National de Jazz en werkte samen met Marc Ducret. Later kreeg hij hier de onderscheiding Chevalier dans l'Ordre des Arts et des Lettres uit handen van de toenmalige cultuurminister, Jack Lang. In 1989 begon hij een langdurige samenwerking (veertien jaar) met jazzpianist McCoy Tyner, als drumer van diens trio. De groep won drie Grammy Awards en speelde overal ter wereld. Verder werkte hij met Jan Jarczyk en de bigband van Milan Svoboda.

## Discografie
### Als 'sideman'

* 1989 McCoy Tyner Trio, Live at Sweet Basil, Evidence
* 1991 McCoy Tyner Trio, 44th Street Suite, Red Baron Records
* 1991 McCoy Tyner, Blue Bossa, Lester Recording
* 1991 McCoy Tyner Trio, Remembering John, Enja
* 1995 McCoy Tyner Trio, Infinity, Impulse! Records
* 1996 Bob Stewart, Then & Now, Postcards
* 2005 Michael Hackett, Circles, Summit
* 2006 Billy Harper, Blueprints of Jazz Vol. 2 (Talking House)

## Externe link

* Discografie op Discogs
# Lijst van voetbalinterlands Cambodja - Vietnam

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Cambodja en (Noord-)Vietnam. De buurlanden hebben tot op heden dertien keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting, een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats op 28 april 1963 in Jakarta (Indonesië). Het laatste duel, een groepswedstrijd tijdens de Zuidoost-Azië Cup 2020, werd gespeeld in Singapore op 19 december 2021.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Jakarta | 28 april 1963 | Vriendschappelijk | Noord-Vietnam − Cambodja | 3 − 2 |
| 2 | Pyongyang | 8 augustus 1965 | Vriendschappelijk | Noord-Vietnam − Cambodja | 1 − 1 |
| 3 | Phnom Penh | 30 november 1966 | Vriendschappelijk | Cambodja − Noord-Vietnam | 2 − 2 |
| 4 | Lamphun | 8 december 1995 | Zuidoost-Aziatische Spelen 1995 | Cambodja − Vietnam | 0 − 4 |
| 5 | Singapore | 2 september 1996 | Zuidoost-Azië Cup 1996 | Cambodja − Vietnam | 1 − 3 |
| 6 | Songkhla | 7 november 2000 | Zuidoost-Azië Cup 2000 | Cambodja − Vietnam | 0 − 6 |
| 7 | Jakarta | 15 december 2002 | Zuidoost-Azië Cup 2002 | Vietnam − Cambodja | 9 − 2 |
| 8 | Ho Chi Minhstad | 9 december 2004 | Zuidoost-Azië Cup 2004 | Vietnam − Cambodja | 9 − 1 |
| 9 | Naypyidaw | 26 november 2016 | Zuidoost-Azië Cup 2016 | Vietnam − Cambodja | 2 − 1 |
| 10 | Phnom Penh | 5 september 2017 | Azië Cup 2019 kwalificatie | Cambodja − Vietnam | 1 − 2 |
| 11 | Hanoi | 10 oktober 2017 | Azië Cup 2019 kwalificatie | Vietnam − Cambodja | 5 − 0 |
| 12 | Hanoi | 24 november 2018 | Zuidoost-Azië Cup 2018 | Vietnam − Cambodja | 3 − 0 |
| 13 | Singapore | 19 december 2021 | Zuidoost-Azië Cup 2020 | Vietnam − Cambodja | 4 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Cambodja | Gelijk | Winst Vietnam | Doelsaldo Cambodja – Vietnam |
| Azië Cup-kwalificatie | 2 | 0 | 0 | 2 | 1 − 7 |
| Zuidoost-Azië Cup | 7 | 0 | 0 | 7 | 5 − 36 |
| Zuidoost-Aziatische Spelen | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 − 4 |
| Vriendschappelijk | 3 | 0 | 2 | 1 | 5 − 6 |
| Totaal | 13 | 0 | 2 | 11 | 11 − 53 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.
# Delano Landvreugd

Delano Landvreugd is een Surinaams jurist en politicus. Hij volgde eind 2024 Bronto Somohardjo op als minister van Binnenlandse Zaken.

## Biografie

Delano Landvreugd is afgestudeerd in burgerlijk (civiel) recht en strafrecht. Hij werkte vanuit het kantoor Landvreugd Legal en was lid van het Centraal Hoofdstembureau. Hij is voorzitter van de stichting Excellence Topsport Talentschool.
Eind november droeg de Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij (ABOP) hem voor als minister van Binnenlandse Zaken, meer dan een maand nadat Bronto Somohardjo (PL) zijn ontslag had ingediend. Oud-minister Maurits Hassankhan (VHP) ondersteunt hem als onderminister en wordt belast met de organisatie van de verkiezingen van 2025. Landvreugd trof een informele organisatie aan. "Er zijn nergens formele hoofden, geen onderhoofden, en opdrachten worden mondeling gegeven ... Het is één grote puinhoop," aldus de nieuwe minister.
De Stichting Excellence Topsport Talentschool, met Landvreugd als voorzitter, toen nog geen minister, in december 2023 onrechtmatig een perceel toegewezen. Nadat hier ophef over ontstond, gaf hij het perceel in februari 2025 terug aan de overheid.
* ↑ Surinaamse Orde van Advocaten, Dhr. Delano P.A. Landvreugd
* ↑ Centraal Hoofdstembureau, Wie is CHS? (Gearchiveerd)
* ↑ Starnieuws, Brunswijk citeert selectief uit brief minister Ramsaran, 6 februari 2025
* 1 2 Suriname Herald, Kogel door de kerk: Delano Landvreugd wordt nieuwe Biza-minister, 29 november 2024
* ↑ Starnieuws, Bronto Somohardjo dient zijn ontslag in, 18 oktober 2024
* ↑ Dagblad Suriname, Minister Landvreugd: “Vreemden hadden de leiding op BiZa”, 22 januari 2025
* ↑ Starnieuws, Minister Landvreugd: Beweringen berusten niet op waarheid, 27 januari 2025
* ↑ Starnieuws, Perceel zonder toestemming SoZaVo verstrekt aan Landvreugd, 4 februari 2025
* ↑ De Ware Tijd, ‘Biza-minister Landvreugd stemt in met teruggeven perceel Paramaribo-Noord’, 12 februari 2025