OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# CVI

CVI of CvI kan verwijzen naar:
* 106, een jaartal
* 106 (getal), CVI in Romeinse cijfers
* Christenen voor Israël, een Nederlandse organisatie
* Centrum voor Informatieverwerking, tot 1995 automatiseringsdochterbedrijf van de N.V. Nederlandse Spoorwegen
* CerebroVasculaire Insufficiëntie, zie Cerebrovasculair accident
* Cerebrale visuele inperking
* Clinical and Vaccine Immunology, een wetenschappelijk tijdschrift over microbiologie
* Concours de Voltige International
* Core Values Index (CVI)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van CVI en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lauren Müller

Lauren Müller (28 maart 1988) is een Vlaamse actrice van Duits-Belgische afkomst. Haar vader heeft de Duitse nationaliteit, haar moeder is Belgische. Ze studeerde aan de media- en theaterschool RITCS in Brussel.

## Carrière

Müller maakte een kortfilm, Mi Dios, waarin ook Katelijne Verbeke, Sven De Ridder en Greet Rouffaer spelen. Ze speelde gastrollen in Flikken (2009, als Cynthia Vroman) en in de film Vermist (2006, als Babs). In oktober 2009 speelde ze een rol in Thuis als Hanne, het vriendinnetje van Franky Bomans. In 2011 speelde ze een gastrol in Witse. In 2017 keerde ze terug in Thuis als Thilly Van Santen, de zus van dokter Judith Van Santen. In het 24e seizoen van Thuis keerde ze opnieuw terug als Thilly. Vanaf het 25e seizoen heeft ze een vaste rol.

## Filmografie

* Dennis van Rita (2006) - als Nele
* Vermist (2007) - als Babs Vandevelde
* Flikken (2009) - als Cynthia Vroman
* Eenzaam in de massa (2009)
* Thuis (2009) - als Hanne Goris
* Misschien Later (2010) - als Jelka
* Witse (2011) - als Tara Degryse
* Binnenstebuiten (2013) - als Gerda
* Thuis (2017-heden) - als Thilly Van Santen
* Night Call (2020) - als Samantha
* De Kraak (2021) - als labovrouw
* De familie Claus 2 (2021) - als Tine
* Moresnet (2024) - als receptioniste
* Dood Spoor (2025) - als zus van Cleo
* Soft Leaves (2025) - als Duitse politieagente

## Trivia

* Müller is/was ook aan de slag als casting director, regisseuse en coach bij verschillende Vlaamse en buitenlandse producties zoals Vermist, Code 37, wtFOCK, Cordon, Zie mij graag, De behandeling, Everybody Happy, Niet schieten, Emperor, The Spiral en Eigen kweek.
# Mountain Ranch

Mountain Ranch is een plaats in Calaveras County in de Amerikaanse staat Californië.

## Geografie

Mountain Ranch bevindt zich op 38°15′6″ NB en 120°30′51″ WL. De totale oppervlakte bedraagt 106,9 km² (41,3 mijl²) waarvan 106,7 km² (41,2 mijl²) land is en 0,2 km² (0,1 mijl²) of 0,15% water is.

## Demografie

Volgens de census van 2000 bedroeg de bevolkingsdichtheid 14,6/km² (37,8/mijl²) en bedroeg het totale bevolkingsaantal 1557 dat bestond uit:
* 90,30% blanken
* 1,41% zwarten of Afrikaanse Amerikanen
* 1,73% inheemse Amerikanen
* 0,83% Aziaten
* 0,58% andere
* 5,14% twee of meer rassen
* 5,07% Spaans of Latino
Er waren 656 gezinnen en 474 families in Mountain Ranch. De gemiddelde gezinsgrootte bedroeg 2,37.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Mountain Ranch.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Mountain-Ranch op city-data.com
# Eva's ongelijke kinderen

De ongelijke kinderen van Eva of Eva's ongelijke kinderen is een sprookje uit Kinder- und Hausmärchen met volgnummer KHM180, opgetekend door de gebroeders Grimm. De oorspronkelijke naam is Die ungleichen Kinder Evas.

## Het verhaal

Nadat Adam en Eva uit het paradijs verdreven waren, moesten ze hun huis bouwen op onvruchtbare grond. Adam spit het land om en Eva spint wol. Elk jaar brengt Eva een kind op de wereld, maar ze zijn niet gelijk. Na een tijd stuurt God een engel en deze vertelt dat God het huis wil inspecteren. Eva versiert het huis met bloemen en strooit biezen over de vloer. Ze doet de mooie kinderen in bad en kamt hun haar, ze krijgen pasgewassen hemden en horen van Eva dat ze zich moeten gedragen voor God. De lelijke kinderen verstopt Eva onder het hooi; onder het dak, in het stro, in de haard, in de kelder, onder een ton, in een wijnvat, onder haar bontjas en de negende en tiende onder het stof waar ze kleren van maakt en de elfde en twaalfde onder het leer voor de schoenen.
Als de Heer langskomt, staan de mooie kinderen op een rij en geven hem een hand. Ze knielen en God zegent hen; één wordt een machtige koning, de tweede een prins, de derde graaf, de vierde ridder, de vijfde edelman, de zesde burger, de zevende koopman, de achtste geleerde en ieder kreeg zijn zegen. Eva haalt dan de lelijke kinderen tevoorschijn, ze zijn vuil. De Heer glimlacht en bekijkt ze. De eerste wordt boer, de tweede visser, de derde smid, de vierde leerlooier, de zesde schoenmaker, de zevende kleermaker, de achtste pottenbakker, de negende voerman, de tiende schipper, de elfde bode en de twaalfde huisknecht.
Eva is beledigd en zegt dat het allen haar kinderen zijn. Ze vraagt waarom de zegen zo ongelijk wordt verdeeld. God vertelt dat er niemand voor het voedsel zal zorgen als iedereen prins en heer wordt. Ieder moet in zijn eigen stand leven en de één onderhoudt de ander, zoals ledematen aan een lichaam groeien. Eva ziet haar vergissing in en de goddelijke wil geschied haar kinderen.

## Achtergronden bij het sprookje

* Het sprookje naar de gelijknamige klucht van Hans Sachs (1553) die het thema weer had overgenomen van een verhaal uit 1509.
* Het is verwant met een verhaal uit de Edda, waarin een god naar de aarde afdaalt om er het verschil in standen aan te brengen.
* Grimm, volledige uitgave (vertaald door Ria van Hengel)
# Lisa LoCicero

Lisa LoCicero (Grosse Pointe, 18 april 1970) is een Amerikaanse actrice.

## Biografie

LoCicero is geboren in Grosse Pointe, en in haar tienerjaren verhuisde haar familie naar New York waar zij de high school doorliep.
LoCicero begon in 1994 met acteren in de film Murder Too Sweet. Hierna heeft zij nog meerdere rollen gespeeld in films en televisieseries zoals The City (1995), Loving (1995), Rush Hour 2 (2001), One Life to Live (2004), Reno 911! (2004-2007) en General Hospital (2008-2017). In 2015 werd zij voor haar rol in General Hospital genomineerd voor een Daytime Emmy Award in de categorie Beste Actrice in een Bijrol in een Dramaserie.
LoCicero is getrouwd en heeft hieruit een zoon, en woont nu met haar gezin in Los Angeles.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2013 The Lost Medallion: The Adventures of Billy Stone - als Kale'a Stone
* 2008 Pedro – als Susan
* 2008 InAlienable – als dr. Magee
* 2007 Marlowe – als Stephanie Church
* 2007 American Family – als Mary Foster
* 2006 A.I. Assault – als Susan Foster
* 2005 Gettin' Lucky - als Donna
* 2003 Love and Loathing at the Ass Lamp Lounge – als Jane Hamilton
* 2001 Rush Hour 2 – als receptioniste
* 2000 The Family Man – als lid van directie
* 1999 Foreign Correspondents – als Christina
* 1997 Mr. Vincent – als Lisa
* 1994 Murder Too Sweet – als Dara

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2022 - 2023 The New Kendall K. & General Hospital's Brook Lynn Ashton Quartermaine Show - als Olivia Falconeri Quartermaine - 10 afl.
* 2008 - 2023 General Hospital – als Olivia Falconeri – 915 afl.
* 2005 – 2008 It's Always Sunny in Philadelphia – als lid van directie – 2 afl.
* 2004 – 2007 Reno 911! – als Maria Storm – 12 afl.
* 2004 One Life to Live – als Sonia Toledo Santi - 51 afl.
* 2002 Raising Dad – als Nina Shaw – 2 afl.
* 1995 Loving – als Jocelyn Roberts Brown - 2 afl.
* 1995 The City – als Jocelyn Roberts Brown - 9 afl.

### Computerspellen

* 2003 Star Trek: Elite Force II – als diverse stemmen
* 2002 Star Trek: Bridge Commander – als Kiska LoMar
* 2001 Star Trek: Armada II – als diverse stemmen
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lisa LoCicero op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Biografie in de Internet Movie Database
* (en) Filmografie in de Internet Movie Database
* (en) Bron nominatie Daytime Emmy Award
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1131 4644
* Library of Congress Control Number: no2017032016
* Virtual International Authority File: 161769389
* WorldCat: E39PBJbCTDHwCpcGyYd6DrwDMP
# Passé composé

De passé composé is een werkwoordsvorm in de Franse taal. Hij drukt de voltooid tegenwoordige tijd (v.t.t.) uit.

## Vorming

De passé composé van een werkwoord wordt gemaakt door een vorm van een hulpwerkwoord met daarachter een voltooid deelwoord. Er is vaak verwarring rond de vorming van dat voltooide deelwoord (participe passé) in het Frans.
Het hulpwerkwoord is op een aantal uitzonderingen na altijd avoir ('hebben', een enkele maal 'zijn') en vervoegt zich naar het onderwerp.
Voorbeelden:
* Ze is haar tasje vergeten. - Elle a oublié sa sacoche.
* We zijn weer opnieuw begonnen. - Nous avons recommencé de nouveau.
* Zij zijn hier nog niet geweest. - Ils (Elles) n’ont pas encore été ici.

### Uitzonderingen

Het hulpwerkwoord is altijd avoir, zelfs bij été ('geweest', van être). Er zijn echter twee groepen uitzonderingen:
1) Alle wederkerende werkwoorden worden met être ('zijn') vervoegd.
Voorbeeld: Hij heeft zich geschoren - Il s' est rasé
2) Er is een groep uitzonderingen die ook met être vervoegd worden (het 'être-huis' of in het Frans: La 'maison d'être'). De meeste werkwoorden in deze groep drukken een beweging uit. Het gaat om de volgende werkwoorden (en werkwoorden met deze werkwoorden als deel daarvan, bijvoorbeeld revenir, maar niet prévenir - il m'a prévenu):
* aller
* arriver
* entrer
* rentrer
* venir
* partir
* passer
* retourner
* sortir
* descendre
* monter
* tomber
* naître
* devenir
* rester
* mourir
Voorbeelden:
* Ik ben gekomen. - Je suis venu(e).
* Jij bent gegaan. - Tu es allé(e).
* Zij zijn hier nog niet aangekomen. - Ils (Elles) ne sont pas encore arrivés (arrivées) ici.
(de -e komt er alleen bij als het onderwerp vrouwelijk is; als het onderwerp mannelijk meervoud is, komt er achter het voltooid deelwoord een -s bij; als het vrouwelijk meervoud is, komt er -es bij)
# Vlag van Brabant

De voormalige Belgische provincie Brabant had geen vlag die officieel dienstdeed als vlag van Brabant. Officieus gebruikte men echter een vlag die als een banier gemodelleerd was naar het provinciale wapen. Voor de hoogte-breedteverhouding houdt men zowel 2:3 als 1:1 (vierkant) aan. De vlag was in gebruik tussen 1815 en 1995.
De vlag bestaat uit een gele leeuw met rode tong en nagels op een zwart veld. De leeuw is gebaseerd op de Brabantse leeuw van het Hertogdom Brabant evenals de kleuren van de Belgische vlag.
De provincie werd op 1 januari 1995 opgeheven en gesplitst in de provincies Vlaams-Brabant en Waals-Brabant en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De vlag is daardoor als provincievlag komen te vervallen.

## Oorsprong van de leeuw

De eerste hertog van Brabant die een leeuw als heraldisch symbool gevoerd schijnt te hebben was Godfried met de Baard. Godfried, toen al graaf van Leuven, kreeg het gebied in 1106 in leen en voerde de leeuw in zijn vaandel. Hendrik I ging later in de twaalfde eeuw deze leeuw in zijn wapen voeren. Of de leeuw en het schild toen al dezelfde kleuren hadden is niet bekend. De eerste twee bronnen die daar ongeveer gelijktijdig over spreken stammen uit het midden van de dertiende eeuw en geven beide een leeuw van goud op een veld van sabel. Dit zijn de wapenrol Bigot en het geïllustreerde Liber Additamentorum. In de veertiende eeuw werden, zoals toen gebruikelijk raakte, de nagels en de tong keel gekleurd. Sindsdien is het wapen niet meer veranderd. Wel ontstond er later, tijdens de Bourgondische en Habsburgse overheersing, controverse over het gebruik van het wapen. De hertogskroon werd gewoonlijk weggelaten, omdat het gebied niet meer zelfstandig was.
* Vlag van het Hertogdom Brabant
* Wapen van het Hertogdom Brabant
* Stamwapen volgens het Wapenboek Beyeren (voor 1402)
* Oude onofficiële wapenbanier
* Vlag van het belgicisme, een Brabantse leeuw met een gele en rode omranding
* Vlag van Vlaams-Brabant (Belgische provincie)
* Vlag van Waals Brabant (Belgische provincie)
* Belgische vlag van Brabant op het wapenschild van België
# Marcel Jouhandeau

Marcel Jouhandeau (Guéret, 26 juli 1888 - Rueil-Malmaison, 7 april 1979) was een Frans schrijver.

## Leven

Jouhandeau groeide op in een door vrouwen gedomineerde wereld, met door hem vereerde moeder, een dominante grootmoeder en veel tantes en zussen. Hij werd katholiek opgevoed en dacht er zelfs enige tijd over in het klooster te gaan. Uiteindelijk trok hij echter naar Parijs en ging er studeren, onder andere aan de Sorbonne. In 1912 werd hij leraar Frans en Latijn.
Jouhandeau had homoseksuele gevoelens, maar zag die aanvankelijk als een zonde tegenover God. Niettegenstaande zijn schaamtegevoelens gaf hij zich herhaaldelijk over aan homoseksuele affaires. Het zou een levenslang spanningsveld blijken voor Jouhandeau. In 1914 verbrandde hij de manuscripten van zijn eerste literaire werk en deed een poging tot zelfmoord. Nadat hij deze crisis overwonnen had schreef hij zijn eerste dorpsschetsen en behaalde zijn eerste voorzichtige literaire succes.
Over de periode van de Eerste Wereldoorlog schreef hij een kroniek van zijn woonplaats Guéret ("Pincegrain", 1924), die veel stof deed opwaaien vanwege de weinig flatteuze karakterbeschrijvingen (waarin ook zijn antisemitische gevoelens bij tijd en wijle de kop opstaken).
Op zijn veertigste huwde Jouhandeau de danseres Élisabeth Apremont (Elyse), eerder maîtresse van Charles Dullin en vriendin van Jean Cocteau en andere Parijse prominenten. Het zou een van de grote slechte huwelijken uit de wereldliteratuur worden, ondanks het feit dat het meer dan dertig jaar standhield. Hun liefdesaffaire was hartstochtelijk, tot hun seksleven abrupt eindigde toen Élise een vriendje van Jouhandeau met een mes te lijf wilde gaan.
Jouhandeau en Elyse kregen een zoon en adopteerden een dochter. Na de dood van Elyse in 1971 trok Jouhandeau zich uit het openbare leven terug en trok in bij zijn zoon. Hij stierf in 1979.

## Werk

Naast het al aangehaalde "Pincegrain" verkreeg Jouhandeau bekendheid door zijn autobiografische roman "La jeunesse de Theophile" (1921), waarin hij zijn katholieke jeugd en zijn seksuele omgang ter sprake brengt. In 1926 publiceert hij twee van zijn belangrijkste romans: "Les Térébinte" en "Monsieur Godeau intime". Beide romans illustreren een groot talent voor zelfbeschouwing en het gebruik van een soort microscopische analyse bij het bestuderen van andere mensen.
Jouhandeau verkreeg op late leeftijd veel aandacht door zijn vlak voor zijn dood verschenen, openhartig geschreven dagboeken, "Journaliers" (1978). Het is ongenadig ernstig én humoristisch geheel, waarin de schrijver zijn standpunten en gedragingen met morele redenen en een scherpe pen rechtvaardigt. In Nederland verscheen een selectie van zijn dagboeken in de reeks Privé-domein (1989).
# Frans Mille

Frans Napoleon Mille (Ruiselede, 7 juni 1832 – 7 mei 1903) was een 19e-eeuwse Belgisch dirigent en componist. Hij werd geboren in het gezin van Florens Mille, die in Ruiselede muziekmeester was van de plaatselijke muziekmaatschappij. In het gezin werden ook nog twee andere muzikaal begaafde zonen geboren, nl. Leon (°1824) en Leander (°1827). Frans Mille was een tijdgenoot van Alfons Mervillie, Constant Van Haute en Jules De Lodder.

## Levensloop

In 1857 behaalde Frans Mille zijn getuigschrift van koster. Na enkele jaren dienst in Dudzele, kwam hij in 1872 als koster naar zijn geboortedorp. In 1874 werd het dirigent van het nieuw opgerichte zangkoor van de Jongelingenkring. Omstreeks 1882-1883 werd hij dirigent van de pas opgerichte Jongelingenfanfare, een functie die hij uitoefende tot zijn overlijden. Hij werkte ook veel samen Gustaaf-Hendrik Flamen, priester en schrijver, voor wie hij een stukken componeerde voor massazang, cantates of toneelwerken. Deze werden uitgevoerd ter gelegenheid van de prijsuitreikingen in het pensionaat van de Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van 7 Weeën, waarop Guido Gezelle o.a. in 1887 en 1894 aanwezig was. Hij componeerde ook een aantal liederen op tekst van de Kortrijkse dichter Th. Sevens: o.a. Liederen en andere gedichten voor de jeugd, Vragen naar God, Voor Vader en Moeder, Ave Maria, Avondlied en In Vlaanderen. Hij zette ook enkele gedichten van de taalkundige Leonard Lodewijk De Bo (1826-1885) op muziek. Verder zijn ook nog van zijn hand: Des morgens als de Zonne en Messe Solemnelle à 3 voix.
In 1893 verscheen het boekje 'Een half 25 Vlaamse liederen', in Ruiselede uitgegeven door de plaatselijke drukker A. Standaert. De teksten waren van de Kanegemse onderwijzer Aloïs Van Houtteghem. Zeven van de liederen waren getoondicht door Mille, nl. Elke vogel zingt zooals hij is gebekt, De Broedermin, Arme vader, Een stok in het wiel, Nikolaas Zannekin, Arme moeder en Aan mijn geboortedorp.
# Vlag van Memphis

De vlag van Memphis is de officiële vlag van de stad Memphis (Tennessee). De vlag werd ontworpen door Albert Mallory III, toen een student aan de Memphis Academy of Arts, en werd formeel aangenomen door het stadsbestuur in juli 1963. De vlag werd in 1967 bijgewerkt tot zijn huidige vorm, toen een nieuw stadszegelontwerp van Alfred Lewis Aydelott werd aangenomen door het stadsbestuur, dat overging op een bestuursvorm van burgemeester en gemeenteraad.

## Ontwerp

De vlag bestaat uit een veld dat in drie delen is verdeeld, in rood, wit en blauw; het stadszegel is afgebeeld in goud met zwarte details en bevindt zich op het kruispunt van de drie kleuren. Het witte gedeelte van de vlag, langs de hijszijde, heeft een schuine rand in de richting van de vluchtzijde die smaller wordt naarmate hij verder naar beneden loopt; de progressie begint bovenaan ongeveer halverwege de lengte van de vlag en loopt naar beneden tot ongeveer een derde van de lengte van de vlag.

## Symboliek

De kleuren in de vlag zijn symbolisch voor de drie staten die in het grootstedelijk gebied Memphis vertegenwoordigd zijn - rood voor Tennessee, wit voor Arkansas en blauw voor de Mississippi - waarbij de schuine rand van het witte gedeelte de hoek van de rivier de Mississippi voorstelt. De vlag is dubbelzijdig volgens de gemeentelijke code, zodat het stadszegel vanaf beide kanten goed zichtbaar is. De zwarte letters en het kunstwerk in de gebruikelijke afbeelding van het stadszegel wijken af van de gemeentelijke verordening van de stad, die voorschrijft dat de details in het wit moeten zijn. Bij een andere variant van de vlag, die te zien was vanaf het moment dat de vlag werd aangenomen tot het jubileum van de stad in 1969, werd de instructie van de verordening voor een schuine rechterkant van het witte gedeelte van de vlag genegeerd.
# Robbeneiland

Robbeneiland is een Zuid-Afrikaans eiland voor de kust bij Kaapstad. Het is vooral bekend doordat Nelson Mandela hier gevangen werd gehouden door het Apartheidsregime van Zuid-Afrika.
Het is een berucht eiland dat bijna 400 jaar gebruikt is om gevangenen en bannelingen op te bergen. De Vereenigde Oostindische Compagnie maakte er al in de 17e eeuw een strafkolonie van. Lastige zeelieden uit Kaapstad werden hier door de VOC gevangengezet, net zoals politieke gevangenen zoals Tuan Guru in de late achttiende eeuw. Het water rondom het eiland is ijskoud door de koude zeestroom die hier voorbijkomt. Slechts drie ontsnapte gevangenen die naar de kust probeerden te zwemmen hebben hun vlucht dan ook overleefd.
Van 1836 tot 1931 was Robbeneiland een leprakolonie. In 1959 werd het eiland ingericht als zwaarbeveiligde gevangenis van het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime.
Robbeneiland is wereldwijd bekend geworden door de gevangenschap van Nelson Mandela en andere anti-apartheidsstrijders op het eiland. Er was een kalkmijn op het eiland waar de gevangenen kalksteen moesten winnen. Door het felle verblindende licht en het fijne stof in de witte kalkmijn raakten de ogen van Mandela beschadigd. Tijdens het werk in de kalkmijn konden de gevangenen soms wel met elkaar praten, hoewel ze het van de bewakers niet over politiek mochten hebben. Door de ex-gevangenen wordt de kalkmijn ook wel de Mandela Universiteit genoemd: via het systeem van each one has to teach one ('iedereen moet iemand anders les geven') gaven hoogopgeleide gevangenen kennis door aan laagopgeleide gevangenen.
In 1991 werden de laatste politieke gevangenen vrijgelaten van Robbeneiland en in 1996 werden de laatste criminele gevangenen overgeplaatst en werd de gevangenis gesloten. Het eiland werd in 1999 door UNESCO als cultuurerfgoed op de Werelderfgoedlijst geplaatst.
Inmiddels worden op Robbeneiland rondleidingen gegeven aan toeristen (en Zuid-Afrikanen) door ex-gevangenen. De overtocht naar Robbeneiland geschiedt per boot, vanuit de Nelson Mandela-gate in de haven van het Victoria & Alfred Waterfront bij Kaapstad.
# Telnet

Telnet (TELetype NETwork) is een netwerkprotocol dat het mogelijk maakt op afstand in te loggen op een machine en die via een opdrachtregel te besturen. De computer waarop de Telnetclient uitgevoerd wordt fungeert dan als terminal van de server.
Telnet is officieel gespecificeerd in IETF-document STD 8 (RFC 854 en RFC 855), en gebruikt gewoonlijk TCP/IP-poort 23. Het Request for Comments voor Telnet werd op 3 april 1972 ingediend door Jon Postel.
De meest gebruikte Telnetclient heet gewoon telnet en is sinds begin van de jaren 80 beschikbaar op Unix. Dit programma kan verbinding maken met andere TCP-poorten dan 23, en kan dus gebruikt worden als "handmatige" client voor andere netwerkprotocollen; de gebruiker moet dan zelf de commando's van het betreffende protocol invoeren en de respons interpreteren; telnet wordt dan in zijn minimale vorm gebruikt omdat de telnet option negotiation niet zal worden gestart door de service waarmee contact gemaakt wordt (dit is immers geen Telnetserver). Het is ook mogelijk telnet in scripts te gebruiken.
Het gebruikmaken van Telnet (het protocol of het programma) wordt ook wel "telnetten" genoemd.
Telnet was een van de twee eerste applicatieprotocollen op het ARPANET (het andere was FTP). Omdat Telnet niet beveiligd is (alle gegevens, meestal inclusief wachtwoorden, worden in leesbare vorm over het netwerk verstuurd) wordt het steeds minder gebruikt, en stappen steeds meer gebruikers over op het versleutelde alternatief SSH. De versleutelde variant van Telnet, SSL-Telnet, is nooit echt aangeslagen.
Telnet wordt nog steeds voor serieuze doeleinden gebruikt, met name voor het opzetten, testen en herzien van verbindingen die onder andere protocollen draaien. Ook zijn er nog wel servers die via Telnet bereikbaar zijn. Een voorbeeld daarvan is de New York Public Library, de bibliotheek van New York. Die is te bereiken op telnet://nyplgate.nypl.org. Verder maken hobbyisten nog gebruik van Telnet om een BBS te draaien en draaien veel MUD's en MUCK's op een Telnetserver. Ook veel kleinere netwerkapparaten zoals printers en routers zijn vaak via een Telnetsessie in te stellen. Ook zijn er hele films omgezet naar ASCII om zo via Telnet bekeken te worden. Sommige VoIP telefooncentrales maken nog gebruik van Telnet om dect-telefoons bij het systeem aan te melden.