OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# DekaMarkt

DekaMarkt is een Nederlandse supermarktketen met vestigingen in Noord-Holland, Zuid-Holland, Gelderland, Overijssel, Flevoland en Utrecht. Van 2008 tot en met 2023 maakte de keten samen met Dirk deel uit van de fusieonderneming Detailresult Groep N.V.

## Geschiedenis

De eerste winkel werd in 1941 door Dirk Kat als kruidenierszaak geopend in Velsen-Noord aan de Wijkerstraatweg. Door de oorlog ging deze snel weer dicht. In 1945 opende Kat een nieuwe kruidenierszaak. Onder zijn leiding opende vervolgens de eerste volledige zelfbedieningswinkel van Nederland zijn deuren onder de naam Kijkgrijp, in 1949. Kat richtte in 1950 de gezamenlijke inkoop op met andere kruideniers, zodat ze samen lage prijzen konden onderhandelen.
In 1952 werd er een centraal pakhuis gebouwd, een voorloper van de huidige distributiecentra. Drie jaar later werd de eerste moderne supermarkt van Nederland geopend in IJmuiden. Deze supermarkt verkocht naast kruidenierswaren ook versproducten, zoals brood, vlees en groente. Vanaf 1969 werd voor een aantal filialen in de Zaanstreek de naam DekaMarkt geïntroduceerd. In 1974 werd de eerste DekaMarkt Slijterij geopend. De naam DekaMarkt werd vanaf 1986 voor elk filiaal ingevoerd. Deka is afgeleid van de initialen van oprichter Kat.
In 2021 maakte DekaMarkt deel uit van een consortium, verder bestaande uit Albert Heijn en Vomar, dat de filialen van Deen over zou nemen. Negentien van deze filialen en een distributiecentrum in Beverwijk kwamen in handen van DekaMarkt. Nadat de Autoriteit Consument en Markt de overname had goedgekeurd konden de filialen worden omgebouwd tot DekaMarkt.

## Detailresult

Vanaf 2001 ging het bedrijf samen met de SDvdB (Samenwerkende Dirk van den Broek bedrijven). Samen richtten ze de onderneming Detailresult Groep op. Alle nieuwe filialen kregen de naam en formule van een van beide bedrijven, afhankelijk van de marktkansen in het gebied. In 2008 besloot de familie Kat DekaMarkt te laten fuseren met branchegenoot Dirk van den Broek. Beide formules bleven vooralsnog naast elkaar bestaan, maar beide met een eigen doelgroep. DekaMarkt richte zich op klanten die wat meer service en luxe willen, terwijl Dirk zich richte op lagere prijzen. In 2014 besloot de Dirk-keten de namen Bas van der Heijden en Digros uit te faseren, waardoor de Detailresult Groep enkel nog de merken DekaMarkt en Dirk in haar portfolio had.
In 2022 werd bekend dat de families achter DekaMarkt en Dirk hebben besloten om te stoppen met Detailresult en de twee supermarktformules weer volledig te verzelfstandigen. Op 25 maart 2023 zijn DekaMarkt en Dirk officieel juridisch gesplitst van Detailresult.
# Guillaume la Croix

Guillaume Frédéric la Croix (Amsterdam, 16 mei 1877 - Amsterdam, 15 juli 1923) was een Nederlands architect
De timmermanszoon La Croix begon zijn loopbaan op het bouwkundige bureau van Eduard Cuypers, waar hij in 1900 in dienst trad en vriendschap sloot met Michel de Klerk. Later werkte La Croix zes jaar op het bureau van A. Jacot en August Zinsmeister, waarna hij in 1914 een eigen bureau begon. In 1923 stierf hij ten gevolge van tuberculose.
La Croix ontwierp een dubbele villa in Park Meerwijk in Bergen (Noord-Holland) (1917-1918) en huizenblokken aan de Amsterdamse Bellamystraat en Cornelis Schuytstraat. Uit 1919 dateert zijn scheepskantoor voor Reederij Koppe achter het Centraal Station te Amsterdam, dat na 1960 bekend zou worden als het NACO-gebouw en in 2004 vanwege de verbouwing van IJ-oever 'tijdelijk' naar Zaandam werd verscheept. La Croix was tevens architect voor de achttien nieuw gebouwde woningen op Marken na de grote watersnoodramp van 1916.
Het werk van La Croix wordt tot de Amsterdamse School gerekend, al mist het de uitgesproken plasticiteit van die stroming.
Guillaume heeft één zoon gekregen: Willy la Croix, geboren op 10 augustus 1906. Willy ging na zijn lagere school naar de Kunstnijverheidschool te Haarlem. Na zijn opleiding sloot hij zich aan bij de architectengroep “De 8” en ging werken bij Bureau Baanders en verhuisde van Haarlem naar Amsterdam. In 1929 trad hij in dienst als aankomend tekenaar bij de afdeling Stadsontwikkeling van de Dienst Publieke Werken onder leiding van Cor van Eesteren. Nadat Nederland in 1940 bezet werd, sloot ambtenaar van Publieke Werken Willy la Croix zich aan bij de illegale ambtenarengroep. In 1942 wordt hij opgepakt en vanwege zijn verzetsactiviteiten overgebracht naar kamp Amersfoort. Later komt hij via Kamp Vught en Rothenburg-Sandbostel in Sachsenhausen terecht, waar hij in september 1942 is overleden als het gevolg van ‘zwakte en arnstige ziekte’.
* Kantoor dat Reederij Koppe in 1919 aan de De Ruijterkade in Amsterdam liet bouwen door Guillaume la Croix.
* Christie's Amsterdam
* 't Woonhuys Amsterdam
* Woning te Zandvoort
* Wendingen 1919
* Eén van de achttien door La Croix gebouwde woningen op Marken.

## Literatuur

* Anoniem (28 juli 1923) 'Guillaume Frédéric la Croix. †', Architectura, 27e jaargang, nummer 26, p. 147. Zie Architectuurtijdschriften TU Delft.
* Radboud van Beekum (2008), G.F. la Croix, Amsterdamse School architect 1877-1923, Rotterdam, Stichting BONAS.
* Gemeente Amsterdam Stadsarchief (2017), Ambtenaar in verzet
# Halve marathon van Egmond 1980

De halve marathon van Egmond 1980 vond plaats op zondag 6 januari 1980. Het was de achtste editie van deze halve marathon. De organisatie was in handen van wielervereniging Le Champion. Het aantal inschrijvingen van 4200 was een record. Bij deze editie besloot de organisatie de halve marathon te splitsen in een wedstrijdloop en een prestatieloop, om zo de wedstrijdatleten een betere start te geven. Dit jaar werd de wedstrijd georganiseerd onder auspiciën van AV Castricum. Nieuw was ook het feit, dat er voor het eerst een internationaal deelnemersveld aan de start stond.
De wedstrijd werd bij de mannen gewonnen door Gerard Mentink in 1:07.03. Dit was zijn eerste overwinning in Egmond aan Zee. Bij de vrouwen was het Marja Wokke die met 1:19.35 haar derde overwinning in de boeken schreef.

## Uitslagen
### Mannen

| Positie | Atleet | Land | Tijd |
| 1 | Gerard Mentink | Nederland | 1:07.03 |
| 2 | Marc Smet | België | 1:07.10 |
| 3 | Rudi Verriet | Nederland | 1:07.21 |
| 4 | Bram Wassenaar | Nederland | 1:08.31 |
| 5 | Rob Strik | Nederland | 1:08.39 |
| 6 | Armando Houtveen | Nederland | 1:09.16 |
| 7 | Gerard Berkhout | Nederland | 1:09.32 |
| 8 | Wim Zegers | Nederland | 1:09.43 |
| 9 | Barry Kneppers | Nederland | 1:10.26 |
| 10 | Frans Smit | Nederland | 1:10.39 |

### Vrouwen

| Positie | Atlete | Land | Tijd |
| 1 | Marja Wokke | Nederland | 1:19.35 |
| 2 | Plonie Scheringa | Nederland | 1:29.19 |
| 3 | Eefje van Wissen | Nederland | 1:29.25 |
| 4 | Henny Möllers | Nederland | 1:33.16 |
| 5 | Joke van Bruggen | Nederland | 1:33.52 |
* Red. AW (1980) Gerard Mentink laat Mark Smet achter zich Atletiekwereld nr. 2: KNAU
* Mooij, C. en Knippen, M (2006) Egmond na 738 kilometer, uitgegeven door Cor Mooij i.o.v. Le Champion ISBN 90-811264-1-5
* Historie op de officiële website
1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Vlag van Wallis

De vlag van Wallis, een kanton in Zwitserland, toont dertien sterren, die verwijzen naar de dertien districten van het kanton die bestonden bij de stichting ervan in 1815. Inmiddels zijn er veertien districten. De kleuren wit en rood zijn de kleuren van het district.
# Johanna Madeleine Elout

Johanna Madeleine (Nancy) Selleger-Elout (Utrecht, 15 maart 1875 – Bergen (NH), 5 mei 1957) was een Nederlandse jeugdschrijver en theosoof.

## Levensloop

Johanna Elout, lid van de familie Elout, bracht haar kindertijd door in Domburg, waar ze ook school liep. Toen ze dertien was, ging ze naar de kostschool. Eerst in Utrecht en later in Amersfoort.
Toen ze twintig was vertrok ze naar Den Haag. Ze werkte er een tijdlang in het Haagse Diaconessenhuis Ziekenhuis Bronovo, gesticht door haar tantes. Ze schreef toen ontelbare gelegenheidsgedichten voor kooruitvoeringen. Plots vertrok ze naar Genève (Zwitserland). Ze ontmoette daar professor Ernest Louis Selleger, een papierfabrikant waarmee ze in 1905 trouwde. Ze kregen twee zoons. Johanna werd net als haar man, theosoof.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog verloor ze haar huis. Door de brand die ontstond, na een bombardement, verloor ze alles, ook haar boeken. Dankzij de hulp van vrienden kon ze weer een kleine bibliotheek samenstellen.
Elout had, voordat ze met het schrijven van boeken begon, heel wat interesses. Ze leerde muziek, eerst piano en daarna zang en piano, orgel en viool. Ook leerde ze tekenen en schilderen, naaien, borduren, breien, haken.
Ze was een gelovige vrouw en een natuurmens. Ze wandelde graag en voelde zich thuis tussen bloemen en planten. Ze verdiepte zich in astrologie. Schrijven leek voor haar een natuurlijke drang. Al heel jong schreef ze gedichten en verhaaltjes. Vaak verscheurde ze die of maakte ze niet af. Ze trok zich ook graag terug als ze schreef. Met het schrijven van kinderboeken begon ze pas op latere leeftijd. Hoewel ze een welgestelde vrouw was, spelen de verhalen in haar boeken zich meestal af op het platteland en vrijwel allemaal in gewone, armoedige gezinnen.
Ze schreef ook verhalen in tijdschriften, soms onder een pseudoniem.
Elout schreef boeken, meestal religieus getint, met een positieve strekking. Mildheid en idealisme staan op de voorgrond.

## Werken

* Laurientje (1931), met illustraties van Berhardina Midderigh-Bokhorst
* Kampvuursprookjes (1931)
* Lijsje Lorresnor (1932)
* Keesje Pieterselie (1932)
* Ruth Teiling (1933)
* Mensen in de storm (1933)
* Jonge Levens (1933)
* Vergeef ons onze zonden (1933)
* Marian en Marion (1934), met illustraties van Berhardina Midderigh-Bokhorst
* Menschen in den storm (1935) - proza
* Sanne van de Rozenhof (1936)
* De kinderen van Kees Populier (1936)
* Een zomer met Lijsje Lorresnor (1939)
* Sef's grote avontuur (1947)
* Het meisjesboek Kenau (1949)
* Andertje (1950)
Tijdschriften
* Schoolkrant kostschool Utrecht: eerste verhalen
* Pniël: Poëzie (onder pseudoniem)
* Zonneschijn: kinderverhalen

## Externe link

* Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Biografisch Portaal: 63818065
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: sell001
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9313 2514
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 06920490X
* Virtual International Authority File: 287358744
* WorldCat (via VIAF): 287358744
# California Love

California Love is een single van de Amerikaanse rapper 2Pac met Dr. Dre en Roger Troutman, uitgebracht op 28 december 1995. Het nummer werd vrijgegeven als 2Pacs comebacksingle na zijn vrijlating uit de gevangenis in 1995. Het was de eerste single van het album All Eyez on Me uit 1996. Het nummer stond twee weken op de eerste positie in de Billboard Hot 100.
De sample met de elektronisch klinkende stem, werd uitgevoerd door Troutman op een talkbox. Een synthesizerklank werd door een speciaal type speaker door een rubberen darm gestuurd, die in de mond wordt gestopt om er zo woorden mee te articuleren. De piano- en blazerssample komt van Joe Cocker's Woman to woman en er werd een tekstgedeelte ontleend aan West Coast Poplock van Ronnie Hudson & The Street people, geschreven door Troutman.
California Love was op de Rolling Stone's lijst van The 500 Greatest Songs of All Time, op volgorde #346, en #51 in VH1's 100 Greatest songs van de jaren 90.

## Charts

California Love stond twee weken lang bovenaan de Billboard Hot 100. In Nederland kwam California Love op 30 maart 1996 de Top 40 binnen op de tiende plaats en werd Dancesmash op Radio 538.
| Chart (1996) | Hoogste positie |
| Verenigde Staten | 1 |
| Engeland | 2 |
| Nederland | 10 |

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| California Love | 1523 | 1574 | 1163 | 1561 | 1516 | 1355 | 1067 | 1048 | 746 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2016 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ https://originelehits.nl/track/2-pac-ft-dr-dre-california-love-1995/
# Huétor Tájar

Huétor Tájar is een gemeente in de Spaanse provincie Granada in de regio Andalusië met een oppervlakte van 40 km². Huétor Tájar telt 10.162 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Agrón · Alamedilla · Albolote · Albondón · Albuñán · Albuñol · Albuñuelas · Aldeire · Alfacar · Algarinejo · Alhama de Granada · Alhendín · Alicún de Ortega · Almegíjar · Almuñécar · Alpujarra de la Sierra · Alquife · Arenas del Rey · Armilla · Atarfe · Baza · Beas de Granada · Beas de Guadix · Benalúa · Benalúa de las Villas · Benamaurel · Bérchules · Bubión · Busquístar · Cacín · Cádiar · Cájar · La Calahorra · Calicasas · Campotéjar · Cáñar · Caniles · Capileira · Carataunas · Cástaras · Castilléjar · Castril · Cenes de la Vega · Chauchina · Chimeneas · Churriana de la Vega · Cijuela · Cogollos de Guadix · Cogollos Vega · Colomera · Cortes de Baza · Cortes y Graena · Cuevas del Campo · Cúllar · Cúllar Vega · Darro · Dehesas de Guadix · Dehesas Viejas · Deifontes · Diezma · Dílar · Dólar · Domingo Pérez de Granada · Dúdar · Dúrcal · Escúzar · Ferreira · Fonelas · Fornes · Freila · Fuente Vaqueros · Las Gabias · Galera · Gobernador · Gójar · Gor · Gorafe · Granada · Guadahortuna · Guadix · Los Guájares · Gualchos · Güéjar Sierra · Güevéjar · Huélago · Huéneja · Huéscar · Huétor Santillán · Huétor Tájar · Huétor Vega · Íllora · Ítrabo · Iznalloz · Játar · Jayena · Jérez del Marquesado · Jete · Jun · Juviles · Láchar · Lanjarón · Lanteira · Lecrín · Lentegí · Lobras · Loja · Lugros · Lújar · La Malahá · Maracena · Marchal · Moclín · Molvízar · Monachil · Montefrío · Montejícar · Montillana · Moraleda de Zafayona · Morelábor · Motril · Murtas · Nevada · Nigüelas · Nívar · Ogíjares · Orce · Órgiva · Otívar · Padul · Pampaneira · Pedro Martínez · Peligros · La Peza · El Pinar · Píñar · Pinos Genil · Pinos Puente · Polícar · Polopos · Pórtugos · Puebla de Don Fadrique · Pulianas · Purullena · Quéntar · Rubite · Salar · Salobreña · Santa Cruz del Comercio · Santa Fe · Soportújar · Sorvilán · La Taha · Torre-Cardela · Torrenueva Costa · Torvizcón · Trevélez · Turón · Ugíjar · Valderrubio · El Valle · Valle del Zalabí · Válor · Vegas del Genil · Vélez de Benaudalla · Ventas de Huelma · Villa de Otura · Villamena · Villanueva de las Torres · Villanueva Mesía · Víznar · Zafarraya · Zagra · La Zubia · Zújar
# Henk Mostert

Hendrik Jan (Henk) Mostert (Rotterdam, 24 januari 1925 – Haarlem, 29 juli 2002) was een Nederlandse schaker die zich toelegde op het correspondentieschaak.
In de oorlogsjaren werd de avondklok ingesteld; de reden waarom het correspondentieschaak, geleid door de KNSB, een hoge vlucht nam. In de zestiger jaren van de 20e eeuw ontstond onenigheid met de schaakbond en een viertal schakers, onder wie Henk Mostert, kwam tot oprichting van de NBC, met Henk als wedstrijdleider. De vereniging groeide snel uit tot meer dan 1500 leden. Henk was de motor van de NBC en is dat tot zijn dood toe gebleven.
Hij kwam al gauw niet meer aan schaken toe; zijn activiteiten binnen de ICCF en de NBC eisten alle tijd op. In 1968 organiseerde hij de eerste Dames-Olympiade en in 1971 werd hij wedstrijdleider bij de Europese kampioenschappen. In 1987 volgde de kroon op zijn werk: hij volgde Hans-Werner von Massow op als president van de ICCF en in datzelfde jaar werd Henk Mostert bevorderd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. De laatste jaren bracht Henk door in een verpleeghuis. Het correspondentieschaak heeft veel aan hem te danken.

## Externe link

* In memoriam Henk J. Mostert (1925-2002)
# Wapen van Luxemburg (stad)

Het wapen van Luxemburg is op 10 november 1818 door de Hoge Raad van Adel aan de stad toegekend, het Groothertogdom Luxemburg was toen nog onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden. Het wapen heeft grote overeenkomsten met het wapen van het land Luxemburg, de enige verschillen zijn de volgorde van de kleuren en de dubbele staart. De beide leeuwen zijn rood en gekroond.

## Geschiedenis

Een eerste vermelding van een wapen stamt uit de 15e eeuw en toont een kasteel. Nog dezelfde eeuw werden de hertogen van Bourgondië eigenaar van het gebied, waardoor het zegel aangepast werd. Op dit zegel staat een stadspoort met in de poort het wapen van de hertogen.
Het tegenzegel toont eveneens een stadspoort, maar dan met het wapen van de eerste hertogen van Luxemburg. De combinatie van een stadspoort met een leeuw blijft ook bij latere zegels in gebruik.
Een eerste vermelding van een stadswapen was in een wapenboek van Franse steden. Deze vermelding vond plaats op 4 november 1697. In het boek werd aangegeven dat het wapen van de stad en het hertogdom Luxemburg gelijk aan elkaar zijn. Onder overheersing van Napoleon heeft Luxemburg een wapen met een rood schildhoofd met daarin drie gouden bijen op een rij. Dit was een teken dat de stad tot de eerste klasse van de bonne villes de l'empire behoorde. Dit was de Franse aanduiding voor de goede steden van het Rijk. In 1818 werd het wapen op voordracht van de Hoge Raad van Adel gewijzigd, omdat het dan onderscheiden kon worden van het nationale wapen. Het wapen werd aangepast van tien balken zilver en blauw, naar zilver met vijf blauwe balken. Het officiële wapen werd gedurende de 19e en 20e eeuw gelijktijdig met het oude wapen gebruikt. Gedurende het midden van de 20e eeuw raakte het officiële wapen in onbruik.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen van Luxemburg luidt als volgt:
   Van zilver, gedwarsbalkt van azuur, een leeuw van keel, gekroond van goud
Het wapen is van zilver met vijf blauwe dwarsbalken. Over alles heen staat een rode leeuw met gouden kroon. De kroon op het hoofd van de leeuw is een zogenaamde gravenkroon, omdat deze uit drie bladeren bestaat. Het wapen heeft geen schildhouder(s), kroon of andere versierselen.

## Vergelijkbare wapens

Het stadswapen kan, op historische gronden, vergeleken worden met de volgende wapens:
* Het wapen van het land Luxemburg
* Het wapen van de groothertog van Luxemburg
* Het wapen van de Belgische provincie Luxemburg
* Wapen van het Franse departement Moselle
# Benno van Vugt

Benno van Vugt (Tilburg, 25 maart 1962) is een Nederlandstalige zanger.

## Loopbaan

Van Vugt schrijft zijn teksten zelf en laat zijn muziek maken door André Kooiman. Van oorsprong is Van Vugt eigenaar van een schoonmaakbedrijf, dat hij tijdens zijn zangcarrière bleef besturen. Hij is op latere leeftijd begonnen als zanger. Hij brak in 2014 door met het lied 'Mag ik het lipje van jouw blikje zijn'. Dankzij hulp van Omroep Brabant is dit een bescheiden hitje geworden. Van Vugt schrijft zijn teksten over zijn ervaringen. Omdat vriendin pinguïns spaart, heeft hij het lied 'Ik zie pinguïns overal' geschreven. Ook is hij lookalike van Willem Alexander. Daarover schreef hij een lied, dat hij inzong met Ferry van der Zaande.

## Media

Van Vugt is regelmatig te horen in de ochtendshow van Omroep Brabant, waar hij het nieuws belicht. Hij zong hiervoor zijn eigen jingle in. Benno van Vugt werkt elk jaar op de Tilburgse Kermis mee aan Kermis TV van Omroep Tilburg.

## Privé

Van Vugt woont in Tilburg samen met zijn vriendin. Hij is goed bevriend met Johan Vlemmix.

## Discografie

* Ik wil het lipje van jouw blikje zijn (2014)
* Mijn beste kameraad (2015)
* Ik zie pinguïns overal (2015)
* Mooie nieuwe zonnebril (2016)
* Als het zonnetje lacht (2017)
* Ik doe alles op mijn sloffen (2017)
* Ik ben de lookalike van Willem-Alexander (2017)
* Daar is niks mis mee (2018)
* Een goede vriend (2018)
* Knallen (2019)
* Op de kermis is het altijd feest (2019)
* Het is kerstmis voor iedereen (2019)
* Ik heb confetti onder mijn kunstgebit (2019)
* Schud maar lekker met die billen (2020)
* Benno bakt ze bruin (2020)
* Zeemans Medley (2021)
* Hatseflatse (Daar word ik foxwild van) (2021)
* Een trekker mag nie piepen (2021)
* Meisjes met rooie haren (2022)
* Ik ben zoals ik ben (2022)
* Koekwaus (2022)
* Hucklebuck (2023)
* Niemand weet (2023)
* Esmahlahlah (2023)
* De pleeboy van het zuiden (2023)
* Ode aan Rob de Nijs (2024)
* Pompidom (2024)
* Zuipautomaat (2025)
# Ikwilvanmijnautoaf

Ikwilvanmijnautoaf.nl is een verkoopsite voor auto's. De website kent twee varianten; een Nederlandse (.nl) en Belgische (.be). De website is eigendom van Dealerdirect Global BV dat zetelt in Enschede.

## Geschiedenis

Op 3 maart 2006 werd door oprichters Niels Oude Luttikhuis en Vincent Stevens de website geïntroduceerd als Woocks.com, met als gimmick de dubbele 'oo' van Google.
Enkele maanden hierna werd, vanwege tegenvallende resultaten, de naam gewijzigd in 'ikwilvanmijnautoaf.nl'.
In 2011 werd de Belgische variant van de website geïntrodueerd in Vlaanderen. In 2015 kreeg het bedrijf een financiële injectie door de deelnames in het bedrijf van de externe partijen Prime Ventures en Rocket Internet, bekend van Zalando.

## Werkwijze

Het businessmodel lijkt op het model van Uber en Thuisbezorgd.nl.
De website verbindt verkopers met kopers en ontvangt daarvoor een provisie, deze is afhankelijk van de prijs en leeftijd van het voertuig. De provisie wordt na bemiddeling door de koper betaald. De kopers zijn uitsluitend autobedrijven.

## Varia
### Kritiek

* In een rapportage van RTL in februari 2015 genaamd bakkie weg voor een prikkie werd de werkwijze van onder andere ikwilvanmijnautoaf bekritiseerd door de consumentenbond vanwege de lage prijzen.

### Merkrechten

In augustus 2018 veroordeelde de voorzieningenrechter concurrent WijKopenAutos het gebruik van de woorden 'Ik wil van mijn auto af' op haar website te staken, omdat daarmee inbreuk zou worden gemaakt op het woordmerk 'IK WIL VAN MIJN AUTO AF'. WijKopenAutos diende daarop een verzoek tot nietigverklaring van het merk in bij het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom, dat op 3 juni 2019 werd toegewezen. Het BBIE was van oordeel dat het merk 'ab initio beschrijvend is en elk onderscheidend vermogen mist' en dat niet is aangetoond dat het dit door inburgering alsnog heeft verkregen. De doorhalingsbeslissing werd op 27 januari 2022 door het Benelux-Gerechtshof bevestigd.
* 'Ikwilvanmijnautoaf.nl' groeit en verhuist naar Josink Maatweg in Enschede, Tubantia, 4 januari 2016
* ↑ Twentse firma achter ikwilvanmijnautoaf.nl geeft gas op Europese markt. Business Insider Nederland (20 april 2015). Gearchiveerd op 6 juli 2019. Geraadpleegd op 7 juli 2019.
* ↑ 'Ik wil van mijn auto af' in Enschede wil heel Europa veroveren, RTV Oost, 4 januari 2016. Gearchiveerd op 24 oktober 2020.
* ↑ Het businessmodel van Ikwilvanmijnautoaf.nl lijkt op dat van Uber, Adformatie, 18 mei 2015. Gearchiveerd op 28 november 2021.
* ↑ Doe je bakkie weg voor een prikkie. Editie NL. RTL (6 februari 2015). Gearchiveerd op 7 juli 2019. Geraadpleegd op 7 juli 2019.
* ↑ Twents succes in merkenstrijd Tubantia. Gearchiveerd op 21 mei 2022.
* ↑ Benelux woordmerk “IK WIL VAN MIJN AUTO AF” doorgehaald wegens gebrek aan onderscheidend vermogen en geen inburgering | Boek9. Boek9.nl (5 juni 2019). Geraadpleegd op 24 januari 2025.
* ↑ Doorhalingsbeslissing 'ik wil van mijn auto af' bevestigd. IEFnl. deLex (27 januari 2022). Geraadpleegd op 24 januari 2025.
# Matteo Di Serafino

Matteo Di Serafino (27 augustus 1986) is een Italiaans wielrenner die in 2013 en 2014 uitkwam voor Androni Giocattoli. In 2012 werd hij in het shirt van Vega Prefabbricati Montappone Italiaans kampioen op de weg bij de eliterenners zonder contract.

## Overwinningen
### 2012

    Italiaans kampioen op de weg, Elite z/c

## Ploegen

* 2008- A-Style Somn (stagiair vanaf 1-8)
* 2011- Androni Giocattoli-CIPI (stagiair vanaf 1-8)
* 2013- Androni Giocattoli-Venezuela
* 2014- Androni Giocattoli-Venezuela
* (en) Profiel op ProCyclingStats