OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paranoia (Bilal Wahib)

Paranoia is een lied van de Nederlandse rapper en zanger Bilal Wahib. Het werd in 2021 als single uitgebracht en stond in hetzelfde jaar als elfde track op het album El mehdi.

## Achtergrond

Paranoia is geschreven door Carlos Vrolijk, Sadboi, Rushan West, Bilal Wahib en Billy Dans en geproduceerd door Project Money. Het is een lied uit het genre nederpop. In het lied zingt de liedverteller over dat hij denk dat de ander vreemdgaat en twijfelt over de relatie. Hij vraagt zichzelf vervolgens af of hij niet paranoïde is. Het is de eerste single dat de artiest uitbracht nadat hij een halfjaar eerder in opspraak was geraakt toen hij bij een Instagramlivestream grappend aan een minderjarige jongen vroeg of die zijn geslachtsdeel wilde laten zien. Wahib werd toen aangehouden wegens het verspreiden van kinderporno. Het lied betekende nog niet volledig de comeback van de artiest, waar het minder succes had dan voorgaande singles. De volgende single, Ibiza, kan wel als grote comeback worden gezien. De single heeft in Nederland de gouden status.

## Hitnoteringen

De artiest had bescheiden succes met het lied in de Nederlandse hitlijsten. Het piekte op de dertiende plaats van de Single Top 100 en stond acht weken in deze hitlijst. De Top 40 werd niet bereikt; het lied bleef steken op de achtste plaats van de Tipparade.
* ↑ Paranoia. Dutchcharts. Geraadpleegd op 8 september 2022.
* ↑ Paranoia. Top 40. Geraadpleegd op 8 september 2022.
* ↑ Bilal Wahib keert terug met 'Paranoia' en bijbehorende clip. NPO FunX. Geraadpleegd op 8 september 2022.
* ↑ Goud/Platina. NVPI. Gearchiveerd op 18 december 2023. Geraadpleegd op 14 december 2022.
# Elly de Waard

Elly de Waard (Bergen (NH), 8 september 1940) is een Nederlands dichter, vertaler, recensent en popcriticus. Ruim vijftien jaar lang (van 1967 tot 1985) verschenen van haar hand recensies over popmuziek in respectievelijk Het Vrije Volk, de Volkskrant en Vrij Nederland. Een groot aantal van deze besprekingen, interviews en essays werd verzameld in het lijvige boekwerk Het Jasje van David Bowie (Twintig Jaar Popmuziek), De Harmonie 2015.
Na het Murmelliusgymnasium in Alkmaar studeerde De Waard Neerlandistiek aan de Universiteit van Amsterdam. Ze woonde in de jaren zestig samen met dichter Chr.J. van Geel. Na zijn dood in 1974 begon ze zelf met het schrijven van poëzie. In 1978 debuteerde ze als dichter met de bundel Afstand. Haar belangrijkste voorbeelden waren Emily Dickinson, Sylvia Plath, Vasalis en Ida Gerhardt.
In 1984 richtte ze de dichtersgroep De Nieuwe Wilden op met onder anderen Chawwa Wijnberg als lid.
In de jaren tachtig was Elly de Waard actief in de vrouwenbeweging, met name de literaire kant. In 1986 stichtte ze samen met Anja Meulenbelt, Renate Dorrestein en Caroline van Tuyll de Anna Bijns Stichting (vernoemd naar vroegmoderne dichteres Anna Bijns), die tweejaarlijks een prijs toekent aan een vrouwelijke auteur.
Elly de Waard is tevens jurylid geweest voor de Edison Music Award, P.C. Hooft-prijs, VSB Poëzieprijs, Herman Gorterprijs en de C. Buddingh'-prijs. Van 2007 tot 2008 was zij vaste medewerker van het weekblad Opinio.
# Paris FC (vrouwenvoetbal)

Paris Football Club (kortweg Paris FC) is een Franse vrouwenvoetbalclub uit Viry-Châtillon, een voorstad van Parijs. Het is de vrouwenafdeling van de Franse club Paris FC en komt uit in de Division 1 Féminine. Tot en met 2017 maakte de afdeling deel uit van omnisportclub FCF Juvisy die sinds 1971 actief was in het vrouwenvoetbal.
De club nam deel aan de Champions League 2023/24.

## Selectie

Bijgewerkt tot 14 februari 2024
| Nr. | Naam | Vorige club |
| Keepers ||||
| 1 | Ines Marquez | Jeugd |
| 16 | Nnadozie Chiamaka | Rivers Angels F.C. |
| 30 | Alizee Flagellat | Stade de Reims |
| 40 | Louise Demarest Pouplet | Jeugd |
| Verdedigers ||||
| 2 | Célina Ould Hocine | Jeugd |
| 3 | Lou Bogaert | Lille OSC |
| 5 | Sarah Hunter | Sydney FC |
| 18 | Melween N'Dongala | Jeugd |
| 19 | Thea Greboval | FCF Juvisy |
| 21 | Alsu Abdullina | Chelsea FC (huur) |
| 23 | Sissoko Teninssoun | 1. FFC Turbine Potsdam |
| 27 | Julie Soyer | FCF Juvisy |
| Middenvelders ||||
| 4 | Kaja Korosec | NSK Mura |
| 8 | Daphne Corboz | Gotham FC |
| 10 | Clara Matéo | FCF Juvisy |
| 15 | Margaux Le Mouël | EA Guingamp |
| 31 | Assa Sidibe | Jeugd |
| 32 | Kadidia Traore | Jeugd |
| Aanvallers ||||
| 7 | Louise Fleury | EA Guingamp |
| 9 | Mathilde Bourdieu | FCF Juvisy |
| 11 | Julie Dufour | Girondins de Bordeaux |
| 17 | Gaetane Thiney | Gotham FC |
| 20 | Louna Ribadeira | Jeugd |
| 20 | Kessya Bussy | Stade de Reims |
* ↑ Historique. FCF Juvisy. Football Club Feminin de Juvisy sur Orge. Gearchiveerd op 10 juli 2011. Geraadpleegd op 14 februari 2024.
* ↑ Le FCF Juvisy Essonne et le Paris FC ne font plus qu'un !. FCF Juvisy (6 July 2017). Gearchiveerd op 10 July 2017. Geraadpleegd op 14 februari 2024.
* ↑ (en) Women's Champions League: Wolfsburg in shock qualifying loss to Paris FC. bbc.com (18 oktober 2023). Geraadpleegd op 14 februari 2024.
# Chili op de Olympische Winterspelen 1948

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1948, die in Sankt Moritz (Zwitserland) werden gehouden, nam Chili voor de eerste keer deel.

## Deelnemers en resultaten
### Alpineskiën

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Gonzalo Domínguez | afdaling (m) | 83e | 4.08,3 (+1.13,3) |
| Gonzalo Domínguez | combinatie (m) | dnf | opgave afdaling: 4.08,3 slalom: opgave |
| Jaime Errazuriz | afdaling (m) | 78e | 3.56,4 (+1.01,4) |
| Jaime Errazuriz | slalom (m) | dnf | opgave |
| Jaime Errazuriz | combinatie (m) | 52e | 60,91 punten (+57,64) afdaling: 34,09 p (3.56,4) slalom: 26,82 p (1.41,1+1.34,6) |
| Arturo Hammersley | afdaling (m) | 74e | 3.54,1 (+59,1) |
| Arturo Hammersley | slalom (m) | 54e | 3.16,1 (+1.05,8) 1.49,2+1.26,9 |
| Arturo Hammersley | combinatie (m) | 57e | 69,32 punten (+66,05) afdaling: 32,67 p (3.54,1) slalom: 36,65 p (2.02,5+1.35,5) |
| Hernán Oelkers | afdaling (m) | 59e | 3.40,2 (+45,2) |
| Hernán Oelkers | slalom (m) | 52e | 3.09,0 (+58,7) 1.44,2+1.24,8 |
| Hernán Oelkers | combinatie (m) | 38e | 42,83 punten (+39,56) afdaling: 25,05 p (3.40,2) slalom: 17,78 p (1.33,6+1.21,6) |
* (fr) Comité Olympique Suisse (1951). Rapport Général sur les Ves Jeux Olympiques d'hiver St-Moritz 1948. De L'Imprimerie H. Jaunin S.A., Lausanne.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Winterspelen van 1948; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation.
* (en) Medailledatabase van het Internationaal Olympisch Comité
Argentinië · België · Bulgarije · Canada · Chili · Denemarken · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · IJsland · Italië · Joegoslavië · Libanon · Liechtenstein · Nederland · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Roemenië · Spanje · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Verenigde Staten · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# ILA (band)

ILA is een Belgische grunge rockband van de singer-songwriter Ilayda Cicek (Genk, 1997), begeleid door Cas Kinnaer (drums), Sam Smeets (gitaar/bas) en Mattias Stynen (gitaar/keys). ILA werd in 2022 laureaat van De Nieuwe Lichting van Studio Brussel. De single "Leave Me Dry" uit dat jaar kreeg veel airplay.
Cicek, een tijd actief zowel in ILA als in BLUAI, koos voor de eerste band en bracht in 2024 het door de pers positief onthaalde debuut full album Ayna uit op het label Pias.

## Discografie
### Singles

* Nude (Noisesome Recordings, 23 september 2019)
* Twenty-Two (Noisesome Recordings, 14 oktober 2019)
* Rebirth (Noisesome Recordings, 18 december 2020)
* Leave Me Dry (Noisesome Recordings, 16 september 2021)
* Live To Love (Noisesome Recordings, 3 juni 2022)
* All Again (PIAS, 23 januari 2024)
* Make It Easy (PIAS, 25 maart 2024)
* Ben Anlamam (PIAS, 15 april 2024)

### EP's

* ILA (self released, 2018)
* Montage (Noisesome Recordings, 18 oktober 2019)

### Albums

* Felt (mini-album, Noisesome Recordings, 8 oktober 2021)
* Anya (PIAS, 26 april 2024)
* ↑ Ilayda Cicek droomde stil, haar daden klinken luid: ‘Ik heb lang naar het juiste pad gezocht’, De Morgen, 4 mei 2022, geraadpleegd op 14 juli 2024
* ↑ Ilayda Cicek (Ila) schreef samen met haar vader een nummer over de aardbeving in Turkije: “Het heeft geholpen met ons verwerkingsproces”, De Standaard, 26 april 2024, geraadpleegd op 14 juli 2024
* ↑ RECENSIE. ‘Anya’ van ILA: Donder-debuut ****, Het Nieuwsblad, 27 april 2024, geraadpleegd op 14 juli 2024
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 9254 8793
* MusicBrainz: eacce46d-02f9-4cde-94d1-bbdb00a52acc
# ATC (band)

A Touch Of Class (eerder bekend als ATC) was een popgroep uit Duitsland, hoewel de leden uit verschillende landen kwamen. Ze maakten vooral europop en eurodance. Hun eerste single "Around the World (La La La La La)" (een cover van het nummer "Pesenka" van de Russische groep Ruki Vverh!) was een wereldwijde hit.
ATC werd gevormd door Joseph "Joey" Murray uit Nieuw-Zeeland, Livio Salvi uit Italië, Sarah Egglestone uit Australië en Tracey Elizabeth Packham uit Engeland. Nadat dj en producer ATB (André Tanneberger) een rechtszaak tegen ATC had gewonnen, moest de groep van naam veranderen en gingen ze voortaan door het leven als "A Touch Of Class".
In 2003 hield de groep op te bestaan. In oktober 2007 kwamen Murray en Salvi (nu Livio Paris geheten) nog eenmaal samen om in het Duitse programma The Ultimate Chart Show een nieuwe versie van Around the World op te voeren.

## Discografie

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Around the World (La La La La La) | 2000 | 06-01-2001 | 4 | 12 | Alarmschijf |
| My Heart Beats Like A Drum (dam dam dam) | 2001 | 14-04-2001 | 34 | 4 | Dancesmash op Radio 538 |
| All around the world (la la la) | 2019 | 13-07-2019 | 6 | 16 | met R3hab |
# Hans von Mangoldt

Hans Carl Friedrich von Mangoldt (Weimar, 18 mei 1854 - Wrzeszcz, 27 oktober 1925) was een Duitse wiskundige die heeft bijgedragen aan het bewijs van de priemgetalstelling.
Von Mangoldt behaalde in 1878 zijn doctoraat aan de Universiteit van Berlijn, waar zijn afstudeerhoogleraren Ernst Kummer en Karl Weierstrass waren. Hij heeft bijgedragen aan het bewijs van de priemgetalstelling door strikte bewijzen te geven voor twee uitspraken in Bernhard Riemanns baanbrekende artikel Over het aantal priemgetallen kleiner dan een gegeven aantal. Riemann had zelf slechts gedeeltelijke bewijzen voor deze uitspraken gegeven. Mangoldt werkte als hoogleraar aan de RWTH Aken, en werd daar opgevolgd door Otto Blumenthal. De Von Mangoldt-functie is naar hem genoemd.

## Leerboekenserie

De naam Von Mangoldt is in ruime kring bekend geworden door zijn boekenserie Einführung in die höhere Mathematik. Eerste druk 1912, in drie delen. Vanaf de vijfde druk (1932) gaat het om een door Konrad Knopp (soms ingrijpend) bewerkte tekst. Herdrukt tot (minstens) 1990; in 1973 is een door Friedrich Lösch geschreven vierde deel toegevoegd.
# Hong Kong (warenhuisketen)

Hong Kong Group Oy was een Finse warenhuisketen. Het bedrijf werd opgericht in 1989 en was eigendom van het management van het bedrijf en particuliere Finse investeerders. Bij de groep werkten ongeveer 650 mensen.

## Geschiedenis

De vestiging van het warenhuis in Vantaan werd bijna volledig verwoest bij een brand in de kerstnacht in 2010. Het bedrijf had aan het begin van 2017 betalingsproblemen en heeft een herstructurering aangevraagd.
In mei 2018 maakte de Zweedse discountketen Rusta bekend Hong Kong te kopen. In mei 2020 maakte Hong Kong bekend dat de naam van het bedrijf was gewijzigd in Rusta Finland Group Oy, en dat de winkelnamen in juni 2020 zouden veranderen. Op 13 mei 2020 werden de eerste warenhuizen, in Lappeenranta en Kokkola, heropend onder de naam Rusta. In juni 2020 waren alle warenhuizen in Hongkong en de online winkel omgebouwd naar het merk Rusta.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hong Kong (tavarataloketju) op de Finstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Telestes montenigrinus

Telestes montenigrinus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Vukovic.
* ↑ (en) Telestes montenigrinus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Telestes montenigrinus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Dutch Design Awards

De Dutch Design Awards (DDA) zijn een reeks prijzen die jaarlijks uitgereikt worden aan Nederlandse ontwerpers, als deel van de Dutch Design Week. Na een feestelijke Awards Night in juni volgt een tentoonstelling bestaande uit zowel de genomineerde ontwerpen als de projecten die hebben gewonnen. De Dutch Design Awards worden georganiseerd door de Dutch Design Foundation in samenwerking met de stad Eindhoven.
De Dutch Design Awards worden sinds 2003 uitgereikt. In 2008 werd de naam veranderd van Nederlandse Design Prijzen naar de huidige Engelstalige naam.
De Dutch Design Awards worden uitgereikt in een reeks categorieën met elk een eigen selectiecommissie. Binnen iedere categorie worden er eerst 3 genomineerden benoemd, waarna tijdens de uitreiking 1 winnaar wordt gekozen. De winnaar van de Public Award wordt zoals de naam zegt door het publiek gekozen en bekendgemaakt tijdens Dutch Design Week.

## Hoofdcategorieën

De Dutch Design Awards worden uitgereikt in een reeks categorieën met elk een eigen selectiecommissie. Binnen iedere categorie worden er eerst drie genomineerden benoemd, waarna tijdens de uitreiking één winnaar wordt gekozen. De winnaar van de Public Award wordt zoals de naam zegt door het publiek gekozen en bekendgemaakt tijdens Dutch Design Week. In samenwerking met BNO wordt elke twee jaar een oeuvreprijs uitgereikt: de BNO Piet Zwart Award.
* Product
* Communication
* Habitat
* Fashion
* Design Research
* Data & Interaction
* Best Commissioning
* Young Designer
* Public Award

#### Voormalige categorieën

* Service & Systems

## Geschiedenis

Dutch Design Awards zag in 2003 dankzij Designlink en de BNO als erfopvolger van de Erkenningen Goed Industrieel Ontwerp (GIO)het levenslicht als de Nederlandse Designprijzen. Sinds 2005 houdt DDA kantoor in designhoofdstad Eindhoven. In 2008 werd de naam veranderd van Nederlandse Design Prijzen naar de huidige naam. Vanaf 2008 werden de Erkenningen Goed Industrieel Ontwerp opnieuw toegekend, sinds 2019 in Eindhoven tijdens de Dutch Design Week.

## Externe link

* Website van de Dutch Design Awards
* Website van de BNO (Beroepsorganisatie Nederlandse Ontwerpers)
* Website van Designlink
* Website van de Dutch Design Awards
* ↑ Dutch Design Awards: the new name of the Nederlandse Design Prijzen
* ↑ (en) Goed Industrieel Ontwerp. www.gio.nl. Geraadpleegd op 15 januari 2025.
# Coregonus anaulorum

Coregonus anaulorum is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zalmen (Salmonidae), onderfamilie van de houtingen. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Chereshnev. De vis komt alleen voor in Oost-Siberië in de estuaria van rivieren in de districten Tsjoekotka, Korjakië en Kraj Kamtsjatka vooral in het estuarium van de rivier de Aanadyr.
De vis foerageert op ongewervelden en kleine vis die leeft op de waterbodem en populaties die in zee of brakwater leven trekken hoger stroomopwaarts om te paaien.
# Strafbal

Een strafbal in het hockey is een bepaald type vrije bal. Een speler mag een strafbal nemen als zijn team op een van de volgende manieren wordt benadeeld door de tegenstander:
* De verdediger begaat een opzettelijke overtreding in de cirkel op een aanvaller die in balbezit is, of in balbezit kan komen; of
* Er wordt een overtreding binnen de cirkel begaan die een zeker doelpunt voorkomt.
De regel is dus bedoeld om spelbederf van het verdedigende team te voorkomen door middel van het opzettelijk begaan van een overtreding en de scheidsrechter dus te dwingen af te fluiten als de aanvaller op het punt staat te scoren.
Na de vrije bal en de strafcorner is de strafbal de zwaarste beslissing die een scheidsrechter kan nemen. Zodra de scheidsrechter aan een partij een strafbal geeft, komt de tijd van de wedstrijd stil te liggen, tot het moment dat de strafbal genomen wordt. Behalve de doelman en de nemer van de strafbal moeten alle spelers zich buiten het 23 metergebied bevinden. Enkele aspecten zijn belangrijk bij het nemen van een strafbal: allereerst mag de speler niet doen alsof hij de bal schiet, mag hij zowel een push als een flick of scoop en op iedere hoogte spelen en mag hij de bal slechts één keer spelen: het slepen van de bal is dus ook niet toegestaan. De bal ligt op de speciale stip, vlak voor het doel. Indien er gescoord wordt, mag de tegenstander vervolgens afslaan; wordt er echter niet gescoord, dan eindigt het nemen van de strafbal als de bal buiten de cirkel komt of terechtkomt in de uitrusting van de doelman.
De strafbal werd pas ingesteld in 1963. Voor die tijd werd een strafbully genomen. De bal ging op de stip, de aanvaller tegen wie de overtreding werd begaan nam plaats en tegenover hem kwam de overtreder (soms de doelman) te staan. Daarna deden ze een bully om balbezit: de aanvaller probeerde de bal in bezit te nemen en te scoren, de verdediger of keeper probeerde deze de cirkel uit te werken. Ging de bal tussen de palen over de lijn was het een doelpunt en ging de bal over de achterlijn of buiten de cirkel dan was de aanval gebroken en won de verdediger, tenzij deze zelf de bal per ongeluk dan wel opzettelijk over de achterlijn had gespeeld (dan moest de strafbully over). In het uiterste geval kon de scheidsrechter een fout van de verdediger tijdens de strafbully afstraffen met een strafdoelpunt.
De strafbal heeft algemeen gezien redelijke overeenkomst met de strafschop in het voetbal. Tijdens wedstrijden die in een gelijkspel eindigen, maar een winnaar op moeten leveren, werd na de verlenging een strafballenserie genomen. De strafballenserie werd in 2011 internationaal vervangen door de shoot-outs.
* ↑ Informatie op decollegas.nl
* ↑ Strafballenserie maakt plaats voor shoot-out, Eindhovens Dagblad, 5 april 2011
# Maskarenenparadijsmonarch

De maskarenenparadijsmonarch (Terpsiphone bourbonnensis) is een zangvogel uit het geslacht Terpsiphone en de familie Monarchidae (monarchen). De wetenschappelijke naam verwijst naar Île Bourbon, de oude naam van Réunion.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de Maskarenen ten oosten van Madagaskar. Er zijn twee ondersoorten:
* T. b. bourbonnensis: Réunion.
* T. b. desolata: Mauritius.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op 20.000-50.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Maskarenenparadijsmonarch op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Ben Shelton

Benjamin Todd Shelton is een Amerikaans professioneel tennisspeler. Shelton bereikte zijn hoogste positie op de ATP-wereldranglijst op 23 oktober 2023 als nummer 15.
In 2022 maakte Shelton zijn debuut op een Grand Slam, toen hij het in de eerste ronde van de US Open opnam tegen Nuno Borges. Hij verloor in vijf sets, maar sloeg ook de op één na hardste service geregistreerd tijdens het toernooi. Zijn service bereikte een snelheid van 224 kilometer per uur. Op zijn tweede Grand Slam, de Australian Open in 2023, bereikte Shelton de kwartfinale. Op de US Open bereikte Shelton in 2023 de halve finale. In oktober 2023 pakte Shelton zijn eerste ATP-titel op de Rakuten Japan Open.

## Palmares

Legenda :
| Grand Slam ||
| Olympische Spelen ||
| tot 2009 | vanaf 2009 |
| Tennis Masters Cup | ATP Finals |
| ATP Masters Series | ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold | ATP Tour 500 |
| ATP International Series | ATP Tour 250 |

### Enkelspel

| Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Tegenstander in finale | Score | Details |
| Gewonnen finales |||||||
| 1. | 22 oktober 2023 | ATP Tokio | Hardcourt | Aslan Karatsev | 7-5, 6-1 | Details |
| 2. | 24 april 2024 | ATP Houston | Gravel | Frances Tiafoe | 7-5, 4-6, 6-3 | Details |

### Dubbelspel

| Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Partner | Tegenstanders in finale | Score | Details |
| Gewonnen finales ||||||||
| Geen overwinningen ||||||||
| Verloren finales ||||||||
| 1. | 22 oktober 2023 | ATP Washington | Hardcourt | Mackenzie McDonald | Máximo González Andrés Molteni | 7-6(4), 2-6, [8-10] | Details |

### Landencompetities

| Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Partner(s) | Tegenstanders | Score | Ref. |
| Gewonnen finales ||||||||
| 1. | 22-24 september 2023 | Laver Cup | Hardcourt (i) | Taylor Fritz Frances Tiafoe Tommy Paul Félix Auger-Aliassime Francisco Cerúndolo | Andrej Roebljov Casper Ruud Hubert Hurkacz Alejandro Davidovich Fokina Gaël Monfils Arthur Fils | 13-2 (9 wedstrijden) | details |

## Prestatietabel grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Enkelspel

| Toernooi | 2022 | 2023 | 2024 |
| Grandslamtoernooien ||||
| Australian Open | – | KF | 3R |
| Roland Garros | – | 1R | 3R |
| Wimbledon | – | 2R | 4R |
| US Open | 1R | HF | 3R |
# Bram Dehouck

Bram Dehouck is een Vlaams schrijver.

## Levensloop

Dehouck groeide op in Poperinge. Hij volgde daar lessen in het Sint-Stanislascollege. Op zijn achttiende ging hij studeren in de Arteveldehogeschool te Gent. Hij volgde een artistieke opleiding en deed daarna journalistiek. Behalve auteur is hij sinds 2002 communicatieverantwoordelijke bij CM.

## Werk

In 2007 publiceerde hij het non-fictieboek Het meisje dat vergeet. Het verhaal gaat over zijn zus die na een verkeersongeval niets meer onthoudt. Het boek toont de impact ervan op het gezin en belicht de kracht en levenslust van zijn zus. In 2009 debuteerde hij als romanauteur met De minzame moordenaar, bekroond in 2010 met Schaduwprijs en Gouden Strop. Geen enkele misdaadauteur slaagde er eerder in beide prijzen in hetzelfde jaar te veroveren. In tegenstelling tot de meeste detectives gaat het niet om de vraag wie het gedaan heeft, maar waarom.
Na het succes kwam in 2011 Een zomer zonder slaap. Knack nomineerde hem voor de Hercule Poirotprijs waarvan hij de publieksprijs wint. Ook kreeg dit boek de De Gouden Strop.
Op 12 november 2012 lag zijn derde roman Hellekind in de boekhandel. Zowel Hellekind als Een zomer zonder slaap werden in het Duits vertaald door uitgeverij btb Verlag. Een zomer zonder slaap verscheen ook in het Engels bij World Editions.
In september 2016 verscheen Witte Raaf, Dehoucks vijfde roman.