OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Namib-Naukluft National Park

Het Namib-Naukluft National Park is een nationaal park van Namibië en omvat een deel van de Namibwoestijn en het Naukluftgebergte. Het gebied heeft een totale oppervlakte van 49.768 vierkante kilometer en is daarmee het grootste wildpark in Afrika en het op drie na grootste in de wereld. Het meest bekende gebied van het park is de Sossusvlei (samen met de Dodevlei), die een van de belangrijkste toeristische attracties van Namibië is.
Een verrassende verzameling van wezens overleeft in de hyper-droge regio, waaronder slangen, gekko's, ongewone insecten, hyena's, gemsbokken en jakhalzen. Er komt meer vocht het gebied binnen in de vorm van mist vanaf de Atlantische Oceaan dan dat er als regen valt; de gemiddeld 106 millimeter neerslag per jaar concentreert zich in de maanden februari en april.
De winden die de mist brengen zijn ook verantwoordelijk voor de torenhoge zandduinen van het park, waarvan de gebrand oranje kleur een teken is van hun leeftijd. De oranje kleur is in de tijd ontwikkeld doordat ijzer in het zand geoxideerd is, net als roestig metaal; hoe ouder de duin, hoe helderder de kleur.
Deze duinen zijn de hoogste in de wereld en stijgen op sommige plaatsen op tot meer dan 300 meter boven de woestijnvlakte. De duinen lopen taps af in de nabijheid van de kust, en de lagunes, moerassen en wadden gelegen langs de kust trekken honderdduizenden vogels.
'Namib' betekent open ruimte en de Namibwoestijn gaf zijn naam aan Namibië - "het land van de open ruimte". Het park werd opgericht in 1907 toen de Duitse koloniale administratie het gebied tussen de rivier de Swakop en de rivier de Kuiseb uitriep tot een wildpark. Het park met de huidige grenzen werd in 1979 opgericht door de samenvoeging van het Namib Desert Park, het Naukluft Mountain Zebra Park (opgericht in 1964) en delen van de Diamond Area 1 en een aantal andere stukjes land rondom van de overheid.
Het park heeft een aantal van de meest ongewone wilde dieren en natuurgebieden in de wereld. De regio wordt gekenmerkt door hoge, geïsoleerde inselbergen en kopjes (een Afrikaanse term voor rotspartijen), opgebouwd uit dramatisch bloedrood graniet, rijk aan veldspaat en zandsteen. Het meest oostelijke deel van het park beslaat het Naukluftgebergte.
* Afgestorven bomen in de Dodevlei
* Een typische duin
* Maanlandschap nabij Swakopmund
# Pan-Afrikaans Congres

Het Pan-Afrikaans Congres (Engels: PAC, Pan Africanist Congress of Azania) is een politieke partij in Zuid-Afrika. Het PAC werd in augustus 1958 opgericht door Robert Sobukwe, die samen met Nelson Mandela in de ANC-Jeugdliga (ANCYL) zat, als een afsplitsing van het African National Congres (ANC).

## Oprichting

In tegenstelling tot het ANC stond het PAC geen non-raciaal beleid voor en was voorstander van het panafrikanisme. Het PAC stond in zijn beginjaren een beleid van geweldloosheid voor. Later vond er een radicalisatie binnen het PAC plaats.
Toen het PAC hoorde dat het ANC vanaf 31 maart 1960 zou gaan protesteren tegen de pasjeswet, besloot het PAC een week eerder te beginnen met protesteren tegen de pasjeswet. Sobukwe riep de demonstranten op om de pasjes thuis te laten en zich te laten arresteren bij de politie. In de township Sharpeville liep het vreedzaam protest uit in een bloedbad: 68 mensen lieten het leven, 186 mensen raakten gewond.

## Ondergronds

Na het incident te Sharpeville werden het PAC en het ANC verboden. De leiders van beide bewegingen werden gearresteerd en opgesloten. Ook Sobukwe belandde in de cel. Gedurende Sobukwe's gevangenschap ging het PAC ondergronds en radicaliseerde. In 1968 werd de gewapende tak van het PAC, het Azanian People's Liberation Army, opgericht.

## Jaren '90

In 1990 werd het PAC, net als het ANC gelegaliseerd. Na de legalisatie vonden er interne strubbelingen plaats. Bij de verkiezingen van 1994 behaalde de partij maar een paar zetels. Het zetelaantal daalde verder bij de verkiezingen van 1999. Patrice de Lille, een prominent partijlid scheidde zich medio 2003 van de partij af en stichtte de Independent Democrats (ID). Bij de verkiezingen van 2004 deed het PAC het opnieuw niet goed. De ID daarentegen wel.

## Verkiezingsuitslagen sinds 1994

| Jaar | stemmen | % | zetels |
| 2014 | 37.784 | 0.27% | 1 |
| 2009 | 48.530 | 0.27% | 1 |
| 2004 | 113.512 | 0.73% | 3 |
| 1999 | 113,125 | 0.78% | 3 |
| 1994 | 243,478 | 1.25% | 5 |
# Operatie Deadlight

Operation Deadlight was de codenaam voor het tot zinken brengen van U-boten die in handen waren gekomen van de geallieerden nadat Duitsland was verslagen aan het einde van de Tweede Wereldoorlog.
Van de 154 U-boten die overgeleverd werden, werden er 121 tot zinken gebracht in diep water bij Lisahally, Noord-Ierland of Loch Ryan, Schotland van 25 november 1945 tot 11 februari 1946. Op 12 februari 1946 om 10:04 had de U-3514 dubieuze eer om de laatste U-boot te zijn die tot zinken werd gebracht in Operation Deadlight. De andere 33 werden gebruikt als oefendoel en daarna tot zinken gebracht. Zo werd de U-1105 tot zinken gebracht in een proef met explosieven op de Potomac in 1948.
Het Britse ministerie van defensie heeft een ruimingscontract gegund aan een bedrijf dat van plan is om de meeste, zo niet alle, te lichten. Dit is waarschijnlijk omdat de schrootwaarde van de wrakken voldoende is om het ruimen te rechtvaardigen.
Meerdere U-boten overleefden Operation Deadlight. Een aantal werden als oorlogsbuit opgeëist door het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Noorwegen en de Sovjet-Unie, vooral de nieuwere types Type XXI en Type XXIII. Vijf bevonden zich in het Verre Oosten toen Duitsland zich overgaf en waren onder Japans bevel. Twee U-boten die Operation Deadlight overleefden zijn nu museumschepen. De U-505 stond op de nominatie om afgezonken te worden, maar schout-bij-nacht Daniel V. Gallery beargumenteerde succesvol dat deze niet onder Operation Deadlight viel. De United States Navy Task Group 22.3, onder toen-kapitein Gallery, had de U 505 veroverd in een slag op 4 juni 1944. Aangezien de boot was veroverd en niet overgeleverd, werd het een oorlogsmonument in het Museum of Science and Industry in Chicago. De U-995 werd overgebracht van Noorwegen naar Groot-Brittannië in oktober 1948 en werd de Noorse Kaura. Het keerde terug naar Duitsland in 1965 waar het een museumschip werd in 1971. De Nederlandse Hr.Ms. O 27, na de Duitse invasie pas afgebouwd en in dienst van de Kriegsmarine genomen als de U-D5, werd gered toen ze opviel doordat haar vorm afweek van de door de Duitsers ontworpen onderzeeërs. Daarop keerde ze terug naar Nederland, om vervolgens tot 1959 dienst te doen in de Koninklijke Marine.
# Taczanowski's tinamoe

Taczanowski's tinamoe (Nothoprocta taczanowskii) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Sclater en Salvin. De vogel is genoemd naar de Poolse ornitholoog Wladyslaw Taczanowski.

## Voorkomen

De soort is endemisch in het zuidelijke deel van Centraal-Peru. De soort komt onder andere voor in het nationaal park Manú.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status kwetsbaar. Volgens BirdLife International leven er nog 1500 tot 7000 volwassen dieren in het wild.
* ↑ (en) Taczanowski's tinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Sclater, P. L. & Salvin, O. (1875). Proceedings of the Zoological Society of London, 1874 Pt4
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
* 1 2 Species factsheet: Taczanowski's Tinamou Nothoprocta taczanowskii.. BirdLife International (2018). Geraadpleegd op 4 februari 2025.
# Zwinduinen en -polders

De Zwinduinen en -polders zijn een Vlaams natuurreservaat van 222 hectare in Landschapspark Zwinstreek in Knokke-Heist. Het reservaat grenst aan het Zwin Natuur Park en het Zwin. Tot de negentiende eeuw hadden de Zwinduinen hetzelfde uitzicht als het Zwin (met duinen, schorren en slikken). Toen de Internationale Dijk werd gebouwd vanaf 1872 stond het gebied niet langer in direct contact met de zee. Later werden ook bosjes aangeplant. In 2002 werd het gebied overgekocht van Compagnie Het Zoute door het Agentschap voor Natuur en Bos de Vlaamse overheid. Het natuurreservaat is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Duingebieden inclusief IJzermonding en Zwin'. Dankzij twee Life-projecten van de Europese Unie (ZENO en ZTAR) werd het duinenlandschap hersteld. In het gebied bloeien slanke gentiaan, sierlijk vetmuur, parnassia, twee soorten addertong en schrale duingraslanden.
Op de Kleyne Vlakte (een voormalig vliegveld) komen onder andere bruin blauwtje en blauwvleugelsprinkhaan voor. Daarnaast is het gebied rijk aan vogels, waaronder vele steltlopers, reigers, meeuwen en eenden. De Kleyne Vlakte is een geschikte broedplaats voor kleine zilverreiger, kluut, visdiefje, lepelaar, wespendief, boomleeuwerik en blauwborst en een belangrijke overwinterplek voor velduil, kolgans en blauwe kiekendief.
In de voormalige zandwinningsputten van Tobruk leven kamsalamander, rugstreeppad en boomkikker. Het gebied wordt begraasd door grote grazers als koniks, Schotse hooglandrunderen, Shetlandpony’s, Vlaamse schapen en duingeiten.
# Mussidan

Mussidan is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Périgueux. Mussidan telde op 1 januari 2022 2.778 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Mussidan bedraagt 3,85 km², de bevolkingsdichtheid is 717 inwoners per km² (per 1 januari 2019).
De onderstaande kaart toont de ligging van Mussidan met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

In de gemeente ligt het spoorwegstation Mussidan.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gefrituurde Marsreep

Een gefrituurde Marsreep (Engels: battered Mars bar, deep fried Mars bar) is een gewone marsreep (een candybar) die is gefrituurd in een beslaglaagje. Deze snack werd voor het eerst verkocht in Schotland, midden jaren 1990. De snack staat inmiddels model voor het ongezonde voedingspatroon van (relatief) veel Schotten. Bij onderzoek in 2004 bleek rond de 20% van de Schotse fish-and-chipswinkels deze specialiteit in het assortiment te hebben.
* ↑ Koen Fillet en Linda Asselbergs, “Mars”, Knack Magazine, 17 juni 2009, p. 80
* ↑ David S Morrison and Mark Petticrew, “Deep and crisp and eaten: Scotland's deep-fried Mars bar”, The Lancet 364 (2004) 2180.
# HhhH

HHhH is een historische roman uit 2009 geschreven door de Franse schrijver Laurent Binet (ISBN 9782253157342). HHhH is een acroniem voor Himmlers Hirn heißt Heydrich ('Himmlers hersens heten Heydrich'). Een Nederlandse vertaling door Liesbeth van Nes is uitgekomen met als titel HhhH. Himmlers hersens heten Heydrich (Uitgeverij Meulenhoff, Amsterdam, 2010, ISBN 9789029091220).
Het boek gaat over de Operatie Anthropoid, de moordaanslag op Reinhard Heydrich, de Reichsprotektor van Bohemen en Moravië in Praag tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het boek volgt de geschiedenis van de operatie en het leven van zijn hoofdpersonen: nazikopstuk Heydrich en zijn moordenaars Jozef Gabčík en Jan Kubiš. Ook beschreef de auteur in het boek het proces van het onderzoek voor en schrijven van het boek, zijn commentaar over andere publicaties en films over het onderwerp en een reflectie over de mate waarin historische personen en hun handelingen al dan niet gefictionaliseerd mogen worden in een historische roman.
De oorspronkelijke titel HHhH is een afkorting voor Himmlers Hirn heißt Heydrich, een schimpscheut die gecirculeerd zou hebben in nazi-Duitsland. Deze titel was voorgesteld door Grasset, de uitgever van het boek, als, in plaats van de "te Sciencefiction"-aandoende werktitel Opération Anthropoïde. De uitgever verzocht ook om twintig pagina's aan kritiek over Jonathan Littell's boek Les Bienveillantes, een boek over de SS dat in 2006 de Prix Goncourt had gewonnen, te verwijderen.
De debuutroman werd bekroond met de Prix Goncourt du Premier Roman 2010. Na het bezoek van de auteur aan Nederland in maart 2012, steeg het boek voor het eerst in Nederland in de top 20 van de bestsellerlijst.
Het boek werd in 2017 door de VPRO bewerkt tot de tv-serie Himmlers hersens heten Heydrich. In datzelfde jaar kwam ook een Frans-Belgische verfilming van het boek uit geregisseerd door Cédric Jimenez, getiteld HHhH.

## Bestseller 60

| Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 | Jaar van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| HhhH | 2010 | 16-03-2011 | 18 | 57 | |
* ↑ De Bestseller 60 | HhhH. DeBestseller60.nl (2010). Geraadpleegd op 20 juni 2024.
# Cesiumnitraat

Cesiumnitraat is het cesiumzout van salpeterzuur en heeft als brutoformule CsNO$_3$. De stof komt voor als een witte hygroscopische kristallijne vaste stof, die goed oplosbaar is in water en aceton. Het is een sterke oxidator.

## Synthese

Cesiumnitraat kan worden bereid door reactie van cesiumcarbonaat of cesiumhydroxide met salpeterzuur:
    $\mathrm {Cs_{2}CO_{3}\ +\ 2\ HNO_{3}\longrightarrow \ 2\ CsNO_{3}\ +\ H_{2}O\ +\ CO_{2}}$
    $\mathrm {CsOH\ +\ HNO_{3}\longrightarrow \ CsNO_{3}\ +\ H_{2}O}$

## Toepassingen

Cesiumnitraat wordt, net als rubidiumnitraat, gebruikt in de pyrotechniek als infrarood-emitterende samenstellingen en als oxidator. Tevens is het een uitgangsstof voor de synthese van andere cesiumverbindingen. Het wordt ook gebruikt om optische glazen en lenzen te maken.

## Kristalstructuur en eigenschappen

Cesiumnitraat is een kristallijne vaste stof met een kubisch of hexagonaal kristalstelsel.
Cesiumnitraat zal bij verhitting ontleden in cesiumnitriet en dizuurstof:
    $\mathrm {2\ CsNO_{3}\longrightarrow \ 2\ CsNO_{2}\ +\ O_{2}}$
Het vormt tevens twee ongewone verbindingen met salpeterzuur: mono- (CsNO$_3$ · HNO$_3$) en disalpeterzuur (CsNO$_3$ · 2 HNO$_3$).
# Claude Barzotti

Claude Barzotti, echte naam: Francesco Barzotti (Châtelineau, 23 juli 1953 – Court-Saint-Étienne, 24 juni 2023) was een Belgische zanger.

## Biografie

Hoewel hij in België geboren was groeide hij vooral op in Sicilië (Villarosa) waar hij door zijn grootvader werd opgevoed. Hij was geen goede student, enkel de muzieklessen interesseerden hem. Zijn ouders steunden hem in zijn interesse voor muziek en kochten hem zijn eerste gitaar toen hij acht jaar oud was. Zijn ouders emigreerden van België naar Zwitserland, vervolgens naar Luxemburg om zich uiteindelijk definitief te vestigen in België, in Court-Saint-Étienne (Waals-Brabant). Op dat ogenblik is Claude 18 en gaat hij opnieuw bij zijn ouders wonen.
Later keerde Claude terug naar Italië om er een muziekcarrière uit de grond te stampen, maar het was Roger Weylemans, de directeur van Vogue in België, die hem in 1973 de kans gaf zijn eerste lp op te nemen. Deze kent echter maar weinig succes. Maar zijn grote doorbraak kwam toen hij ontdekt werd door Pierre en Michel Célie die hem zijn eerste album lieten opnemen. Claude had alle vertrouwen in hen en liet hen zelf beslissen over de studio, de teksten, de nummers, etc. Het nummer Madame kende in 1981 een groot succes: er werden meer dan 400.000 exemplaren van verkocht. Maar het is met het lied Le Rital dat hij in 1982 zijn roem heeft verkregen. Vooral in Canada is hij erg beroemd.
In 1990 kreeg hij opnieuw meer succes in Europa met zijn nummer Aime-moi.
Barzotti overleed op 69-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.

## Discografie

* 1981: Madame
* 1987: C'est moi qui pars
* 1988: Une heure avec Claude Barzotti
* 1989: Elle me tue
* 1990: Ses plus grands succes
* 1990: Plein succes
* 1991: Amami
* 1991: Douce
* 1991: Collection les originaux Claude Barzotti
* 1992: Pour elles
* 1993: The very best of
* 1993: Barzotti chante Noël
* 1993: Un uomo pensa a te
* 1995: Les plus grandes chansons
* 1995: Je vous aime
* 1995: Je t'apprendrai l'amour
* 1997: Emotions
* 1998: Les hits de Claude Barzotti
* 1999: Claude Barzotti
* 2000: Beau, j's'rai jamais beau
* 2000: Souvent, je pense à vous Madame
* 2002: Rital
* 2003: Barzotti 2003
* 2003: Ancora
# Biorhiza

Biorhiza is een geslacht van vliesvleugelige insecten van de familie Echte galwespen (Cynipidae).

## Soorten

* B. cecconiana (Kieffer, 1901)
* B. pallida - (Aardappelgalwesp) (Olivier, 1791)
# Mathias Westergaard

Mathias Dam Westergaard (Aalborg, 21 februari 1994) is een Deens wielrenner die in 2017 reed voor Riwal Platform Cycling Team.

## Carrière

In 2016 won Westergaard de Ronde van Noord-Holland. Hier reed hij vijf kilometer voor het einde weg uit een kopgroep van tien renners, waarna de achtervolgers de Deen niet meer terug wisten te pakken. In 2019 en 2020 was hij ploegleider bij BHS-PL Beton Bornholm.

## Overwinningen
### 2012

    3e etappe Driedaagse van Axel

### 2016

    Ronde van Noord-Holland

## Ploegen

* 2013 – Designa Køkken-Knudsgaard
* 2014 – Team Designa Køkken-Knudsgaard
* 2015 – Team Almeborg-Bornholm
* 2016 – Team Almeborg-Bornholm
* 2017 – Riwal Platform Cycling Team
* (en) Profiel van Mathias Westergaard op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Mathias Westergaard op de website van de UCI
* Profiel van Mathias Westergaard op De wielersite
# Duinmuntvlinder

De duinmuntvlinder (Pyrausta ostrinalis) is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pyralis ostrinalis door Jacob Hübner in een publicatie uit 1796.

## Verspreiding

De soort komt voor in vrijwel geheel Europa voor met uitzondering van IJsland, Noorwegen en Portugal. Verder komt de soort voor in Marokko, Algerije, Tunesië, Turkije en Georgië.
In Nederland is de duinmuntvlinder een zeer zeldzame soort die vrijwel uitsluitend in de duinen van Noord- en Zuid-Holland voorkomt.

## Waardplanten

De rups leeft op diverse soorten van de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) waaronder Thymus praecox, Thymus alpestris, Thymus serpyllum, Clinopodium acinos en Clinopodium vulgare.
* Nuss, M.; et al. (2003-2025). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 10-1-2025.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2025). Pyrausta ostrinalis (Hübner, 1796). Bestimmung von Schmetterlingen und ihren Präimaginalstadien. Geraadpleegd op 10-1-2025.
* ↑ Koster, J.C. (2025). duinmuntvlinder. In: Muus, T.S.T. & Corver, S.C. (eds.). Microlepidoptera.nl, atlas van de kleine vlinders in Nederland. Geraadpleegd op 10-1-2025.
# Tujetsch

Tujetsch (tot 1976 officieel in het Duits Tavetsch; Italiaans (verouderd): Tovieggio) is een gemeente in het Zwitserse kanton Graubünden, en maakt deel uit van het district Surselva.
Tujetsch telt 1405 inwoners (31-12-2013) en is de westelijkste gemeente van Graubünden. De bron van de Voor-Rijn ligt op het grondgebied van Tujetsch. De gemeente telt elf Fraktionen, waarvan er geen Tujetsch heet. Allemaal liggen ze in het dal van de Rijn. De grootste van de nederzettingen is Sedrun.
Tujetsch is een Reto-Romaanstalige gemeente. De plaatselijke omgangstaal is het Tuatschin, een archaïsch dialect van het Surselvische Reto-Romaans. In 1980 had 75,3% van de bevolking Reto-Romaans als moedertaal.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Breil/Brigels · Disentis/Mustér · Falera · Ilanz/Glion · Laax · Lumnezia · Medel (Lucmagn) · Obersaxen Mundaun · Safiental · Sagogn · Schluein · Sumvitg · Trun · Tujetsch · Vals
* Gemeinsame Normdatei: 7612022-3
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001618
* Historical Dictionary of Switzerland#Lexicon_Istoric_Retic: 2956
* Virtual International Authority File: 233920224
* WorldCat (via VIAF): 233920224
# Pyrausta paghmanalis

Pyrausta paghmanalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Trigonuncus paghmanalis door Hans Georg Amsel in een publicatie uit 1970.
De soort komt voor in Afghanistan en is voor het eerst ontdekt in Paghman op een hoogte van 2200 meter.
# Paramigas

Paramigas is een geslacht van spinnen uit de familie Migidae.

## Soorten

* Paramigas alluaudi (Simon, 1903)
* Paramigas andasibe Raven, 2001
* Paramigas goodmani Griswold & Ledford, 2001
* Paramigas macrops Griswold & Ledford, 2001
* Paramigas manakambus Griswold & Ledford, 2001
* Paramigas milloti Griswold & Ledford, 2001
* Paramigas oracle Griswold & Ledford, 2001
* Paramigas pauliani (Dresco & Canard, 1975)
* Paramigas pectinatus Griswold & Ledford, 2001
* Paramigas perroti (Simon, 1891)
* Paramigas rothorum Griswold & Ledford, 2001
# Schnitzel

Een schnitzel is een gerecht dat bestaat uit een dun gesneden stuk gebraden kalfsvlees, kippenvlees of varkensvlees.

## Varianten

Kalfsvlees is relatief duur en wordt voor schnitzels vaak vervangen door goedkoper varkensvlees, kippenvlees of ander mager vlees. Supermarkten verkopen schnitzels van restvlees waarbij delen aan elkaar worden geplakt met eiwit en gepaneerd. Die paneerlaag verhult de lagere kwaliteit van het vlees. Niet-kalfsvleesschnitzels zijn populair door de lage prijs, de gemakkelijke bereidingswijze en de baksmaak die de paneerlaag geeft.
Een varkensschnitzel heet soms 'Schnitzel Wiener Art' om aan te geven dat het niet de echte, maar een variant is. In Duitsland en Oostenrijk is dit zelfs bij wet verplicht. Veel restaurants in andere landen noemen een varkensschnitzel desondanks 'wienerschnitzel'. Een schnitzel met paprika en andere kruiden door het paneermeel is een zigeunerschnitzel of Hongaarse schnitzel. Door het vervangen van vlees door bijvoorbeeld tofoe of soja is ook een vegetarische schnitzel te bereiden.
De varianten:
* Wienerschnitzel: een gepaneerde kalfsschnitzel
* Schnitzel Wiener Art: een gepaneerde varkensschnitzel
* Zigeunerschnitzel: met paprika gekruid
* Jägerschnitzel: met een saus van voornamelijk champignons
* Rahmschnitzel: met een witte roomsaus
* Hamburger Schnitzel: een varkensschnitzel met spiegelei
* Holsteiner Schnitzel: een kalfsschnitzel met spiegelei, ansjovis en kappertjes
* Cordon bleu: een gepaneerde schnitzel gevuld met kaas en ham
* Pindaschnitzel: een gepaneerde schnitzel gevuld met pindasaus
* Milanese schnitzel: gevuld met kaas en Italiaanse saus

## Wienerschnitzel

Wienerschnitzel is de bekendste variant. Deze wordt traditioneel van mager kalfsvlees van de fricandeau of het 'Kaiserteil' uit de achterpoot van het dier gemaakt. Het vlees wordt voorzichtig met een speciale hamer plat geslagen tot ongeveer de grootte van een gespreide hand en vervolgens met meel, ei en broodkruim gepaneerd. Vervolgens wordt de schnitzel in een centimeters diepe laag reuzel of olie van zo'n 180 °C vlug gebakken, waarbij de paneerlaag souffleert. Het gerecht wordt in Wenen geserveerd met een schijfje citroen en een eenvoudige salade.
# Energy Flash

Energy Flash is een nummer uit 1990 van de Amerikaanse technoproducer Joey Beltram. Het nummer valt op door Pulsende synthgolven over beukende bassdrums en de duistere break waarin een stemsample "XTC" wordt herhaald. Om het nummer te maken is onder andere Chime van Orbital gesampled. Het nummer wordt gezien als een van de invloedrijkste platen in de historie van dancemuziek. Vooral voor de ontwikkeling van Hardcore house.
Beltram produceerde het nummer op 19-jarige leeftijd. In 1990 verscheen het op Beltram Volume 2, zijn debuut-EP voor het Belgische R&S Records. Het nummer werd in de loop van 1990-1991 populair onder dj's. Zodoende werd in de loop van 1991 het nummer opnieuw uitgebracht op de Energy Flash EP, waarop twee nieuwe nummers stonden. Deze versie werd een cubhit in Europa. In het Verenigd Koninkrijk bereikte het in september van 1991 de 52e plek in de hitlijsten.

## Tracklist

| Black Side | |
| Energy Flash | 5:51 |
| Psycho Bass | 4:52 |
| Silver Side | |
| My Sound | 4:16 |
| Sub-Bass Experience | 5:01 |
* ↑ (en) Joey Beltram - ‘Energy Flash’. Attack Magazine (27 mei 2020). Gearchiveerd op 4 juli 2022. Geraadpleegd op 13 juni 2022.
* ↑ (en) The Untold Story of Joey Beltram, the Techno Titan Behind the 90s' Most Iconic Rave Anthems. www.vice.com. Gearchiveerd op 21 juni 2022. Geraadpleegd op 13 juni 2022.
# Macroxiphus sumatranus

Macroxiphus sumatranus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Wilhem de Haan.