OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bakhuizen

Bakhuizen (Fries: Bakhuzen) is een dorp in de gemeente De Fryske Marren, in de Nederlandse provincie Friesland.
Het dorp ligt ten zuidoosten van Stavoren en vlak bij het IJsselmeer. Samen met het nabijgelegen Mirns en Rijs vormt het een op veel gebieden samenwerkende gemeenschap. Zo bestaat er ook een gezamenlijke vereniging voor dorpsbelang.
Mirns was tot 1955 een buurtschap van Bakhuizen, ook Rijs was een tijdlang een buurtschap van het dorp. In 2023 telde Bakhuizen 1.030 inwoners. Aan de oostelijke kant van het dorp bevindt zich een recreatiepark. Binnen de bebouwde kom van het dorp zijn duidelijk hoogteverschillen zichtbaar door de ligging, gedeeltelijk op een keileemheuvel die is achtergebleven na de Riss-ijstijd.

## Geschiedenis

In 1412 werd het dorp vermeld als Backhuysen, in 1486 als to Backhusen, in 1505 als Backhuysen, in 1508 als Mirlemsebackhuysen en in 1579 als Bachusen. De plaatsnaam wijst waarschijnlijk naar een bakkerij van boeren. Deze bakte niet alleen voor mensen maar ook voor de gehouden dieren. Tijdens de Eerste Wereldoorlog zaten er Belgische vluchtelingen in het dorp.
Tot 2014 was de plaats onderdeel van de voormalige gemeente Gaasterland-Sloten.

## Voorzieningen en museum

In het dorp staat een multifunctioneel centrum (de Gearte). De rooms-katholieke kerk van Bakhuizen is gewijd aan de heilige Odulfus. Het dorp kent de muziekvereniging Euphonia (anno 1898) en een koor (Bakhuusterheech Sjongers).

## Openbaar vervoer

* Streekbus, lijn 44: Bolsward - Workum - Koudum - Hemelum - Bakhuizen - Oudemirdum - Sondel - Wijckel - Balk - Ypecolgea - Woudsend - Hommerts - Jutrijp - Sneek
* Buurtbus, lijn 103: Hemelum - Bakhuizen - Mirns - Warns - Stavoren

## Geboren in Bakhuizen

* Anne Franszoon Jongstra (1808-1871), politicus
* Josef Mous (1882-1963), directeur van de Staatsmijnen in Limburg
* Flip Veldmans (1949-2018), organist
# Praomys petteri

Praomys petteri is een knaagdier uit het geslacht Praomys dat voorkomt in het zuiden van Kameroen, het zuidwesten van de Centraal-Afrikaanse Republiek en het zuiden van Congo-Brazzaville. Populaties van deze soort zijn vroeger geïdentificeerd als Praomys morio of Praomys lukolelae.
De bovenkant van het lichaam is bruin, de onderkant is lichtgrijs. Het karyotype bedraagt 2n=42, FNa=62. De kop-romplengte bedraagt voor volwassen exemplaren 99 tot 143 mm, de staartlengte 100 tot 165 mm, de achtervoetlengte 24 tot 28 mm, de oorlengte 15 tot 22 mm en het gewicht 40 tot 61 gram. Bij jongere dieren bedraagt de kop-romplengte 99 tot 143 mm, de staartlengte 100 tot 165 mm, de achtervoetlengte 24 tot 28 mm, de oorlengte 15 tot 22 mm en het gewicht 40 tot 61 mm. Vrouwtjes hebben 1+2=6 mammae.

## Literatuur

* Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
* Van der Straeten, E., Lecompte, E. & Denys, C. 2003. Praomys petteri: une nouvelle espèce des Muridae africains (Mammalia, Rodentia). Bonner zoologische Beiträge 50(4):329-345.
* ↑ '"`UNIQ--templatestyles-00000000-QINU`"'(en) Praomys petteri op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ De cijfers voor het =-teken slaan op het aantal paren van mammae; het cijfer erna is het totale aantal mammae. Om die reden is het nummer na het =-teken altijd twee keer zo hoog als dat ervoor. Dit is de gebruikelijke notatie in de mammalogische literatuur.
Praomys coetzeei · Praomys daltoni · Praomys degraaffi · Praomys hartwigi · Praomys jacksoni · Praomys minor · Praomys misonnei · Harlekijnbosmuis (Praomys morio) · Praomys mutoni · Praomys obscurus · Praomys petteri · Praomys rostratus · Praomys tullbergi
# Azhdarchiformes

De Azhdarchiformes zijn een groep pterosauriërs.
In 2021 definieerden Brian Andres en, postuum, Wann Langston jr een klade Azhdarchiformes als de groep bestaande uit Quetzalcoatlus northropi en alle soorten nauwer verwant aan Quetzalcoatlus dan aan Chaoyangopterus.
De groep bestaat uit grote tot reusachtige vormen uit het late Krijt. Daartoe behoren de grootste vliegende dieren die ooit geleefd hebben.
Het volgende kladogram toont een mogelijke evolutionaire stamboom.
| Azhdarchomorpha | Chaoyangopteridae Azhdarchiformes  Alanqidae Montanazhdarcho Azhdarchidae  Aralazhdarcho Eurazhdarcho Phosphatodraco Wellnhopterus Azhdarcho Cryodrakon Quetzalcoatlinae  Zhejiangopterus Aerotitan Mistralazhdarcho Albadraco Hatzegopteryx Thanatosdrakon Quetzalcoatlus lawsoni Quetzalcoatlus northropi FSAC-OB 14 (Ouled Abdoun Basin, aff. Quetzalcoatlus) UCMP 114286 (Lance Formation, cf. Quetzalcoatlus) Infernodrakon Arambourgiania MPPM 2000.23.1 (Coon Creek Formation, Arambourgiania sp.) |

## Literatuur

Andres, B.; Langston, W. Jr. 2021. "Morphology and taxonomy of Quetzalcoatlus Lawson 1975 (Pterodactyloidea: Azhdarchoidea)". Journal of Vertebrate Paleontology. 41 (sup1): 142.
# Volksrepubliek Congo

De Volksrepubliek Congo (Frans: République populaire du Congo) was een zelfverklaarde socialistische staat die op 31 december 1969 werd opgericht in de Republiek Congo. De volksrepubliek zou blijven bestaan tot 1991, toen de socialistische staat afgeschaft werd en het land weer officieel de Republiek Congo ging heten. De volksrepubliek werd geleid door de Congolese Partij van de Arbeid (PCT).
# Kroonmeerkat

De kroonmeerkat of Graymeerkat (Cercopithecus pogonias) is een soort van het geslacht echte meerkatten (Cercopithecus). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Bennett in 1833.

## Voorkomen

De soort komt voor in het zuidoosten van Nigeria, Kameroen, Equatoriaal Guinea, Gabon, Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville.
* ↑ '"`UNIQ--templatestyles-00000000-QINU`"'(en) Kroonmeerkat op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Ivanpah-zonnecentrale

De Ivanpah-zonnecentrale, officieel het Ivanpah Solar Electric Generating System, is een thermische zonne-energiecentrale in de Mojavewoestijn in de Amerikaanse staat Californië. De Ivanpah-centrale ligt langs de Interstate 15 zo'n 64 kilometer ten zuidwesten van Las Vegas (Nevada), in het noordwesten van San Bernardino County.
De centrale, die werkt met 173.500 draaiende spiegels (heliostaten) en drie torens, heeft een brutocapaciteit van 392 megawatt voldoende om 140.000 gezinnen van stroom te voorzien. Daarmee is de Ivanpah-centrale de grootste zonne-energiecentrale qua vermogen ter wereld. De centrale beslaat een totale oppervlakte van 16km². Het rendement wordt getaxeerd op bijna 29%.Met de bouw werd in oktober 2010 aangevangen en in september 2013 werd de eerste eenheid op het elektriciteitsnetwerk aangesloten.
Het project werd ontwikkeld door BrightSource Energy uit Oakland en Bechtel uit San Francisco. De totale kostprijs wordt geraamd op 2,2 miljard dollar. Zowel NRG Energy als Google investeerden in het project, al zegde Google haar steun voor de centrale in 2011 op.
De centrale leverde in 2015 ongeveer een derde minder elektriciteit dan was verwacht. De beheerders wijten dit tekort aan de nieuwe techniek. De productie in 2015 was 624.500 MWh, dat was 50% meer dan in 2014. Het Californische nutsbedrijf Pacific Gas and Electric Company (PG&E) neemt twee derde van de stroom af en de rest gaat naar Southern California Edison.
De Ivanpah-zonnecentrale is controversieel vanwege haar locatie in een woestijnhabitat, waar ze een bedreiging kan vormen voor de erg gevoelige woestijnschildpad. Bovendien vormt de centrale een grote belemmering in het landschap.
Begin 2025 kondigde NRG Energy aan de site in 2026 te gaan sluiten. De technologie bleek nooit optimaal te hebben gewerkt, en fotovoltaïsche zonne-energie werd “te goedkoop”. Bovendien werden voor de opslag van elektriciteit meer en meer batterijen gebruikt.

## Externe link

* (en) Officiële website
* 1 2 3 4 (en) NREL Ivanpah Solar Electric Generating System, 19 februari 2014, geraadpleegd op 22 maart 2014
* ↑ (en) "Ivanpah Solar Electric Generating System Reaches ‘First Sync’ Milestone", IvanpahSolar.com, 24-09-2013, online geraadpleegd op 02-10-2013.
* ↑ (nl) "Grootste zonnecentrale ter wereld opgestart", De Morgen, 01-10-2013, online geraadpleegd op 02-10-2013.
* ↑ (nl) "Google investeert 168 miljoen dollar in zonne-energie", De Morgen, 12-04-2011, online geraadpleegd op 02-10-2013.
* ↑ (en) "Google cans concentrated solar power project", Wind Energy and Vehicle Energy Review, 24-11-2011, online geraadpleegd op 02-10-2013.
* 1 2 3 (en) The Press Enterprise PUC gives Ivanpah plant operators more time to increase output, 17 maart 2016, geraadpleegd op 30 mei 2016
* ↑ (en) This alien-like field of mirrors in the desert was once the future of solar energy. It’s closing after just 11 years. CNN (13 februari 2025). Gearchiveerd op 13 februari 2025.
# Juffrouw Pots (film)

Juffrouw Pots is een Nederlandse jeugdfilm uit 2025 door Martijn Smits. Het is een verfilming van het gelijknamige boek van Tosca Menten. De hoofdrollen zijn voor Tygo Gernandt, Julliëtte van de Weerdt en Pepijn Bouwens.

## Verhaal

Kaya en Simon zitten bij juffrouw Romy in de klas. Op een dag krijgt zij op school een ongeluk en kan daardoor een tijdje geen les meer geven. Het lukt meester De Vries om al heel snel een vervangster te vinden in juffrouw Pots. Van het begin af aan laat juffrouw Pots zien dat zij totaal geen interesse heeft in de leerlingen en vooral negatief is naar hen toe. Kaya en Simon vertrouwen het voor geen meter en gaan op onderzoek uit. Als ze er achter komen dat juffrouw Pots helemaal geen juffrouw Pots is, zetten zij alles op alles om de waarheid te onthullen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Gernandt, Tygo Tygo Gernandt | Juffrouw Pots | |
| van de Weerdt, Juliëtte Juliëtte van de Weerdt | Kaya van der Laken | |
| Bouwens, Pepijn Pepijn Bouwens | Simon Stommel | |
| Haars, Tim Tim Haars | Meester (Poedel) de Vries | hoofd van de school |
| Pheifer, Anniek Anniek Pheifer | Irma van der Laken | moeder Kaya |
| Smit, Huub Huub Smit | Paul van der Laken | vader Kaya |
| Speek, Bibi Bibi Speek | Juf Romy | |
| Blok, Janice Janice Blok | Mevrouw Stommel | Moeder Simon |
| Oosthoek, Niels Niels Oosthoek | Meneer Stommel | Vader Simon |
| Horst, Sem van der Sem van der Horst | Benny van der Laken | broer Kaya |
| Dijk, Feline van Feline van Dijk | Ank | |
| Verbeij, Johannes Johannes Verbeij | Sjaak | |
| Philips, Ruben Ruben Philips | Tariq | |
| Menten, Tosca Tosca Menten | Buurvrouw Cor | |
| Posthuma, Douwe Bob Douwe Bob Posthuma | Robert | |
| Nieberg, Irene Irene Nieberg | Bejaarde vrouw | |
| Statia, Ritzah Ritzah Statia | Mime Speler | |
| Veen, Anne-Linde van de Anne-Linde van de Veen | Gitarist 1 | |
| Veen, Willem London van Willem London van Veen | Gitarist 2 | |
| Hermsen, Maaike Maaike Hermsen | Carla | |
| Kuyper, Raymonde de Raymonde de Kuyper | Gejaagde vrouw | |
| Isselt, Safiero Safiero Isselt | Pestende jongere 1 | |
| Stoelhorst, Flynn Flynn Stoelhorst | Pestende jongere 2 | |
| Voort, Tara van der Tara van der Voort | Pestende jongere 3 | |
| Vries, Rob de Rubi de Vries | Klasgenoot | |
| Adawde, Yehailey Rosalyn Dyinti Yehailey Rosalyn Dyinti Adawde | Klasgenoot | |
| Oevelen, Marijke van Marijke van Oevelen | Klasgenoot | |
| Kaiser, Laure Laure Kaiser | Klasgenoot | |
| Thissen, Jake Jake Thissen | Klasgenoot | |
| Nam, Maxim Maxim Nam | Klasgenoot | |
| Sanchez-Hernandez, Sophia Josanna Sophia Josanna Sanchez Hernandez | Klasgenoot | |
| Muus, Maelesi Maelesi Muus | Eveline | |
| Nour, Jesse Jesse Nour | Klasgenoot | |
| Voort, Daan van der Daan van der Voort | Klasgenoot | |
| Walter, Jari Jari Walter | Klasgenoot | |
| Joosten, Dirkje Dirkje Joosten | Klasgenoot | |
| Lee, Joycelina Joycelina Lee | Klasgenoot | |
| Joof, Maebou Maebou Joof | Klasgenoot | |
# Rentel

Rentel is een offshore windmolenpark in de Noordzee. Het ligt op 34 km van de Belgische kust op de zuidwest-schaar ten noordwesten van de Thorntonbank en ten zuidoosten van de Lodewijkbank.
Het windpark wordt door Otary geëxploiteerd.

## Geschiedenis

In 2009 werd de concessie voor het vierde windmolenpark in de Noordzee aan Rentel toegekend, een joint venture van het groenestroombedrijf Electrawinds en Rent-A-Port, dat in handen is van de Franse bouwgroep CFE en investeringsmaatschappij Ackermans & van Haaren. In 2012 diende Rentel een aanvraag voor de bouw en exploitatie van een windturbinepark.
In 2015 koos het Siemens voor de levering en installatie van 42 windturbines. Het Siemens-model STW 7.0-154 werd gekozen met een vermogen van 7 MW. De bouw ging in 2016 van start en in 2017 begonnen de werken op zee. Eind 2018 was het windpark volledig operationeel en in mei 2019 werd het ingehuldigd. Het was het vijfde offshore windmolenpark voor de Belgische kust.

## Gegevens

Het offshore windpark heeft een opgesteld vermogen van 309 MW. De geschatte jaarproductie is ruim 1 GWh dat is gelijk aan het jaarverbruik van 300.000 gezinnen. De 'direct drive'-windturbines hebben een rotor die direct is verbonden met de generator, een tandwielkast ontbreekt. Elke turbine heeft een vermogen van 7,35 MW. De ashoogte ligt op 106 meter en de rotordiameter is 154 meter.
# Workumertrekvaart

De Workumertrekvaart (Fries en officieel: Warkumer Trekfeart) is een kanaal in de gemeente Súdwest-Fryslân in de provincie Friesland (Nederland).

## Beschrijving

De trekvaart begint als voortzetting van de Horsa bij Workum en loopt noordwaarts aan de oostzijde van de N359 en de trekweg naar Bolsward. Dorpen die daaraan liggen zijn Parrega en Tjerkwerd. Het doorkruist bij Tjerkwerd het Van Panhuyskanaal, dat loopt richting het IJsselmeer bij Makkum.
De Workumertrekvaart eindigt bij Bolsward bij de monding van Het Kruiswater, waar de trekvaart overgaat in de Wijmerts of Bolswarderzeilvaart. Het Kruiswater verbindt de Stadsgracht van Bolsward.
* De Workumertrekvaart bij Parrega (2007)
* Brug bij Tjerkwerd (2020)
* Bij Tjerkwerd (2009)
Zwette · Stadsgracht (Sneek) · Geeuw · Wijddraai · Wijde Wijmerts · Nauwe Wijmerts · Noorder Ee · Ee (Woudsend) · Slotermeer · Slotergat · Slotermeer · Luts · Van Swinderenvaart · Spookhoekstervaart · Rijstervaart · Oud-Karre · Johan Frisokanaal · Morra · Johan Frisokanaal · Noorderdijkvaart · Het Wijd · De Gronzen · Indijk · Zijlroede (Hindeloopen) · Oude Oostervaart · Dijkvaart · Horsa · Burevaart · Diepe Dolte · Workumertrekvaart · Het Kruiswater · Stadsgracht (Bolsward) · Witmarsumervaart · Harlingervaart · Bolswardervaart · Zuidoostersingel · Noordoostersingel · Noordergracht (Harlingen) · Van Harinxmakanaal · Sexbierumervaart · Noordergracht (Franeker) · Dongjumervaart · Ried · Berlikumerwijd · Moddergat · Wierzijlsterrak · Blikvaart · Zuidhoekstervaart · Ouwe Rij · Leistervaart · Finkumervaart · Dokkumer Ee · Het Kleindiep · Dokkumer Ee · Oudkerkstervaart · Murk · Ouddeel · Bonkevaart (finish)
# Boluochia

Boluochia is een geslacht van uitgestorven vogels uit het Vroeg-Krijt van het huidige China, behorend tot de Enantiornithes. De enige benoemde soort Boluochia zhengi.
In september 1990 vond Zhou Zhonghe drie vogelskeletten bij het dorp Boluochi.
In 1995 benoemde en beschreef hij een van de skeletten als de typesoort Boluochia zhengi. De geslachtsnaam is afgeleid van Boluochi. De soortaanduiding eert professor Zheng Zuoxin.
Het holotype IVPP V 9770 is gevonden in een laag van de Yixianformatie die dateert uit het Aptien. Het bestaat uit een gedeeltelijk skelet met schedel. Bewaard zijn gebleven: de snuitpunt, een stuk van de onderkaken, het borstbeen, delen van het bekken en beide achterpoten. Deze zijn slechts bewaard als een natuurlijk afgietsel. Het gaat om een volwassen exemplaar. Het fossiel is slechts 115 millimeter lang.
Zhou dacht eerst dat er een haakvormige bovensnavel aanwezig was. Boluochia werd zo vaak afgebeeld als een zeer kleine roofvogel met een korte kop. In 2011 bleek uit een studie dat het exemplaar fout geïnterpreteerd was. De haaksnavel was een gevolg van vervorming; de kop was vermoedelijk langwerpig. Er waren geen verschillen met Longipteryx te ontdekken buiten de kleine omvang en het feit dat het vierde middenvoetsbeen onderaan naar buiten gebogen was. Dit was Michael Mortimer al in 2001 opgevallen. Boluochia werd echter in 2011 gehandhaafd als een geldig taxon.
Zhou plaatste Boluochia in de Eniantiornithes. In 2006 benoemde hij een eigen Boluochidae. In 2011 echter werd Boluochia in de Longipterygidae geplaatst.
Literatuur
* Zhou Zhonghe, 1995, "Discovery of a New Enantiornithine Bird from the Early Cretaceous of Liaoning, China", Vertebrata PalAsiatica 33(2): 99-113
* Jingmai K. O'Connor , Zhonghe Zhou & Fucheng Zhang, 2011, "A reappraisal of Boluochia zhengi (Aves: Enantiornithes) and a discussion of intraclade diversity in the Jehol avifauna, China", Journal of Systematic Palaeontology, 9(1): 51-63
# Koninginnedag 2008

Op 30 april 2008 bezochten koningin Beatrix en haar familie de Friese plaatsen Franeker en Makkum om Koninginnedag 2008 te vieren. De voorafgaande keer dat de vorstin Koninginnedag in Friesland vierde was in 1993. Toen bezocht zij Vlieland en Sneek.
De organisatie van de Koninginnedag drukte zwaar op de begroting van de beide gemeenten. Door alle regels en protocollen vonden de organiserende gemeentes, dat het rijk en de provincie mee moesten betalen in de kosten.
De koninklijke familie was in groten getale aanwezig. Alleen prins Bernhard en prinses Annette ontbraken. Ze waren op vakantie na de bevalling in maart van zoontje Benjamin en de darmoperatie van prins Bernhard halverwege april.

## Externe link

* Koningin door Friesland onthaald: verslag van Koninginnedag 2008. NOS.nl
* Gemeente nieuws Frankeradeel, "Koninginnedag in Franeker!", nieuwsbericht gemeente Franekeradeel, 4 januari 2008
* ↑ Artikel in de Leeuwarder Courant
# Jean Yanne

Jean Yanne, artiestennaam van Jean Roger Gouyé (Les Lilas, 18 juli 1933 – Morsains, 23 mei 2003) was een Frans acteur en filmregisseur.

## Filmografie
### Acteur (selectie)

* 1964 - La Femme spectacle (Claude Lelouch)
* 1964 - La Vie à l'envers ( Alain Jessua)
* 1966 - La Ligne de démarcation (Claude Chabrol)
* 1967 - Week-end (Jean-Luc Godard)
* 1969 - Que la bête meure (Claude Chabrol)
* 1969 - Erotissimo (Gérard Pirès)
* 1970 - Le boucher (Claude Chabrol)
* 1971 - Le Saut de l'ange (Yves Boisset)
* 1972 - Nous ne vieillirons pas ensemble (Maurice Pialat)
* 1976 - Armaguedon (Alain Jessua)
* 1977 - L'Imprécateur (Jean-Louis Bertuccelli)
* 1978 - La Raison d'État (André Cayatte)
* 1983 - Hanna K. (Costa-Gavras)
* 1986 - Le Paltoquet (Michel Deville)
* 1987 - Attention bandits! (Claude Lelouch)
* 1991 - Madame Bovary (Claude Chabrol)
* 1991 - Indochine (Régis Wargnier)
* 1993 - Profil bas (Claude Zidi)
* 1995 - Le Hussard sur le toit (Jean-Paul Rappeneau)
* 1996 - Beaumarchais, l'insolent (Edouard Molinaro)
* 1998 - Le Radeau de la Méduse (Iradj Azimi)
* 1999 - Hygiène de l'assassin (François Ruggieri)
* 2000 - Les Acteurs (Bertrand Blier)
* 2001 - Le pacte des loups (Christophe Gans)
* 2002 - Adolphe (Benoît Jacquot)
* 2003 - Petites coupures (Pascal Bonitzer)

### Regisseur

* 1972 - Tout le monde il est beau, tout le monde il est gentil
* 1972 - Moi y'en a vouloir des sous
* 1973 - Les Chinois à Paris
* 1975 - Chobizenesse
* 1978 - Je te tiens, tu me tiens par la barbichette
* 1982 - Deux heures moins le quart avant Jésus-Christ
* 1985 - Liberté, égalité, choucroute
* Biblioteca Nacional de España: XX1504280
* Bibliothèque nationale de France: cb119294863 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 130020214
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2118 525X
* Library of Congress Control Number: n50013978
* MusicBrainz: da0c147b-2da4-4d81-818e-f2aa9be37f9e
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub2015873071
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007344678205171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002122044
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074329146
* SNAC: w6w66svz
* Système universitaire de documentation: 027200930
* Virtual International Authority File: 4938116
* WorldCat: E39PBJvXhW7Mc7b6tV687TwwG3
# Gordiaanse knoop

De gordiaanse knoop is een onontwarbare knoop. De knoop verbond het juk met de disselboom van een eeuwenoude strijdwagen. Het orakel had over deze knoop gezegd: "wie deze knoop losmaakt, zal meester over heel Azië worden."
De knoop en de strijdwagen werden bewaard in de tempel van Zeus in de stad Gordium, hoofdstad van Frygië. Gordium, dat gesticht was door de Frygische koning Gordias, werd beschouwd als het middelpunt van de wereld.
Nadat Alexander de Grote met zijn leger de Hellespont was overgestoken, versloeg hij zijn tegenstander Darius een eerste maal aan de Granicus en drong het koninkrijk van Darius binnen. Volgens de overlevering bestond zijn leger uit 10.000 ruiters en 30.000 man voetvolk. In Gordium hoorde Alexander van de voorspelling van het orakel. Onder belangstelling van vele Macedoniërs en Phrygiërs probeerde ook hij lange tijd de knoop te ontwarren. Toen de Macedoniërs de moed al verloren, merkte Alexander op: "Over de manier van het losmaken heeft het orakel niets gezegd." en met één slag van zijn zwaard hakte hij de knoop los. Het verhaal gaat dat Zeus de hele nacht donderde en bliksemde om er zijn goedkeuring aan te geven.
Wanneer iemand een zeer moeilijk probleem met de nodige voortvarendheid of gewelddadigheid uit de weg ruimt, dan gebruikt men daarvoor wel de uitdrukking: de (gordiaanse) knoop doorhakken.
De Engelse historicus William Tarn heeft hier een studie aan gewijd en is tot de conclusie gekomen dat de knoop helemaal niet door het zwaard is losgemaakt. Zijn theorie is dat het verhaal van het zwaard is verzonnen door de tegenstanders van Alexander en later is overgenomen door de Romein Curtius. In de tijd van Alexander hechtten de geleerde Grieken in de grote steden al weinig geloof meer aan de goden en de mythes. Het gewone volk en mensen uit het Noorden van Griekenland (waaronder Alexander) waren echter nog diepgelovig. Curtius wist hier weinig van en daarom schreef hij het verhaal op dat via hem in onze boeken terecht is gekomen. Een diepgelovige als Alexander zou nooit met zijn zwaard op de knoop afgegaan zijn. Hij zou dit als heiligschennis tegenover het orakel hebben beschouwd. Waarschijnlijker is dat Alexander de disselboom en het juk wat uit elkaar schoof en op die manier de uiteinden van de knoop zichtbaar maakte. Hierna was het geen probleem meer om de knoop te ontwarren.
# Windpark Hollandse Kust West

Windpark Hollandse Kust West is een gepland windmolenpark 52 km uit de kust van Noord-Holland. Het park bestaat uit drie kavels waar elk 700 MW aan windturbines komen te staan. Er komen twee aansluitingen van het windpark op het hoogspanningsnet, dat wordt verzorgd door netbeheerder TenneT. Het wordt het derde Nederlandse offshorewindpark dat zonder subsidie wordt aangelegd, na Windpark Hollandse Kust Zuid en Windpark Hollandse Kust Noord.
Door marktpartijen kon er van 14 april 2022 tot en met 12 mei 2022 bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) een vergunningsaanvraag worden gedaan. Ecowende, een samenwerkingsverband tussen Shell en Eneco, verwierf de noordelijke kavel VI. Kavel VII werd gewonnen door OranjeWind Power II, een dochterbedrijf van RWE.
Eerst was er sprake van twee kavels in het offshore windpark. In 2022 volgde een Kamerbrief over een aanvulling op de Routekaart Wind op Zee en werd er een derde kavel toegevoegd. Kavel VIII heeft tevens ruimte voor 0,7 GW aan vermogen. Daardoor groeide het totale vermogen van windpark Hollandse Kust West naar 2,1 GW. In 2026 of 2027 wordt een tender voor deze kavel uitgeschreven.
* ↑ https://www.rvo.nl/sites/default/files/2021/12/Kavelbesluit-Wind-op-zee-Hollandse-Kust-west-kavel-VII-fase-1.pdf
* ↑ TenneT, Net op zee Hollandse Kust (noord) en (west Alpha). www.tennet.eu. Geraadpleegd op 25 september 2020.
* ↑ https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2022/06/10/aanvullende-routekaart-windenergie-op-zee-2030