OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ambassade van Oekraïne in Roemenië

De ambassade van Oekraïne in Roemenië is de vertegenwoordiging van Oekraïne in de Roemeense hoofdstad Boekarest.
De diplomatieke banden tussen Oekraïne en Roemenië begonnen op 1 februari 1992. Op 24 september 1992 werd de ambassade in Boekarest geopend.
Van 2001 tot 2014 was er ook nog een consulaat in Suceava.

## Ambassadeurs

* Sandulyak Leontiy Ivanovych: juli 1992 - februari 1995
* Chaly Alexander Alexandrovich: mei 1995 - juni 1998
* Kharchenko Igor Yuriyovych: oktober 1998 - november 2000
* Buteyko Anton Denisovich: december 2000 - oktober 2003
* Bauer Teofil Yozifovych: februari 2004 - september 2005
* Malko Yurii Feodosiiovych: december 2005 - april 2008
* Kulyk Markiyan Zinoviyovych: mei 2008 - oktober 2011
* Bauer Teofil Yozifovych: april 2012 - februari 2016
* Bankov Alexander Sergeevich: juni 2017 - juli 2020
* Oleksandr Bankov

## Externe link

* Website
* ↑ Ukrainian Embassy in Bucharest, Romania
* ↑ З історії Посольства України в Румунії. Gearchiveerd op 6 november 2021.
België · Bulgarije · Cyprus · Finland · Griekenland · Hongarije · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Montenegro · Nederland · Oostenrijk · Portugal · Roemenië · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Zweden · Zwitserland
# Ambassade van Oekraïne in Slovenië

De ambassade van Oekraïne in Slovenië is de vertegenwoordiging van Oekraïne in de Sloveense hoofdstad Ljubljana.
De diplomatieke relaties tussen Oekraïne en Slovenië begonnen op 10 maart 1992, en de ambassade werd geopend in 2004.

## Externe link

* Website
* ↑ (uk) З історії Посольства України у Словенії. Посольство України в Республіка Словенія. Gearchiveerd op 8 september 2021.
België · Bulgarije · Cyprus · Finland · Griekenland · Hongarije · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Montenegro · Nederland · Oostenrijk · Portugal · Roemenië · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Zweden · Zwitserland
# Ambassade van Oekraïne in Spanje

De ambassade van Oekraïne in is de vertegenwoordiging van Oekraïne in de Spaanse hoofdstad Madrid.
De ambassade werd geopend in juni 1995.
Naast de ambassade in Madrid waren er ook consulaten in Valencia, Barcelona en Malaga.

## Externe link

* Website
* ↑ Embassies––Embassy of Ukraine in Madrid, Spain. Gearchiveerd op 22 februari 2017.
* ↑ VisaCent––Ukrainian Embassy in Madrid, Spain. Gearchiveerd op 28 december 2021.
* ↑ Ministry of Foreign Affairs of Ukraine––Kingdom of Spain. Gearchiveerd op 12 juli 2020.
België · Bulgarije · Cyprus · Finland · Griekenland · Hongarije · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Montenegro · Nederland · Oostenrijk · Portugal · Roemenië · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Zweden · Zwitserland
# Ambassade van Frankrijk in Suriname

De ambassade van Frankrijk in Suriname is de diplomatieke vertegenwoordiging die gevestigd is aan de Dr. J.F. Nassylaan 23 in Paramaribo. De ambassadeur is ook geaccrediteerd ambassadeur voor Guyana en vertegenwoordigt Frankrijk bij de Caricom.
De ambassade werd in 1991 ingericht, met Pierre Boillot van 1991 tot 1994 als eerste Franse ambassadeur. Volgens Boillot zou Frankrijk hiermee Surinames terugkeer naar de democratie willen belonen.

## Consulaten

Aan de ambassade zijn de volgende consulaten verbonden:
* Paramaribo (de ambassade dient tevens als consulaat)
* Albina
* Georgetown, Guyana

## Ambassadeur

Er is op dit moment geen ambassadeur toegewezen (stand juni 2022). Van september tot november 2021 was Pierre Lanapats de ambassadeur.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ambassade de France au Suriname op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Amigoe, Parijs.Hopelijk snel oplossing vluchtelingen Voor eerst ambassadeur Frankrijk in Paramaribo, 17 december 1991
* ↑ Franse ambassade, ambassadeur
# Ambassade van Oekraïne in Griekenland

De ambassade van Oekraïne in Griekenland is de vertegenwoordiging van Oekraïne in de Griekse hoofdstad Athene.
De eerste ambassade werd geopend op 2 maart 1919, en verhuisde later naar Piraeus. De ambassadeur was de bekende wetenschapper Fedir Matoesjevsky.
Op 31 december 1991 erkende Griekenland opnieuw de onafhankelijkheid van Oekraïne, en op 15 januari 1992 werden de diplomatieke betrekkingen hervat. Daarop werd in mei 1992 een consulaat geopend, en in juni 1993 de ambassade. In 2004 werd naast de ambassade ook nog een consulaat in Thessaloniki geopend. Later kwamen daar nog consulaten in Piraeus en Patras bij.

## Ambassadeurs

* Fedir Pavlovytsj Matoesjevsky (1918)
* Modest Pylypovytsj Levytsky (1919–1921)
* Borys Ivanovytsj Kornjejenko (1993–1997)
* Joerij Anatolijovytsj Sergjejev (1997–2001)
* Viktor Martynovytsj Kalnyk (2001–2005)
* Valerij Ivanovytsj Tsiboech (2005–2010)
* Volodymyr Anatolijovytsj Sjkoerov (2010–2016)
* Natalija Jevhenivna Kosenko (2016–2018, a.i.)
* Serhij Oleksandrovytsj Sjoetenko (2018–)

## Externe link

* Website
* ↑ (en) Hisotry of the Embassy. Embassy of Ukraine to the Hellenic Republic (8 oktober 2020). Gearchiveerd op 10 juni 2021.
* ↑ (en) Ambassador Yuriy Sergeyev. United Nations Association of New York. Gearchiveerd op 19 december 2019. Geraadpleegd op 1 maart 2021.
België · Bulgarije · Cyprus · Finland · Griekenland · Hongarije · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Montenegro · Nederland · Oostenrijk · Portugal · Roemenië · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Zweden · Zwitserland
# Ambassade van België in Italië

De ambassade van België in Italië ligt in de Via Giuseppe de Notaris 6 te Rome, in de wijk Parioli, waar vele ambassades en diplomatieke residenties gelegen zijn en waar ook koningin Paola opgroeide. Tot eind de jaren 2000 lag de Belgische ambassade in Italië enkele straten verder, in de via dei Monti Parioli. In de via Giuseppe de Notaris was toen de Belgische ambassade bij de Heilige Stoel gevestigd. Sinds 2013 bevinden beide ambassades zich in hetzelfde gebouw.
In de jaren dertig bevond de Belgische ambassade zich in de via Piemonte, eveneens in het noordelijke deel van Rome.
De ambtswoning van de Belgische ambassadeur is gelegen in de Via San Teodoro nabij het Forum Romanum.

## Ambassadeurs

Bij het Koninkrijk Italië:
Van bij de benoeming van de eerste Belgische gezant bij het koninkrijk Italië droegen deze de titel van "Buitengewoon gezant en Gevolmachtigd Minister". In 1919 verhieven beide landen hun gezantschappen bij elkaar tot ambassades als wederzijdse dankbetuiging voor de steun in de Eerste Wereldoorlog. Als gevolg daarvan werd de titel van de wederzijdse gezanten ook "Ambassadeur". De eerste Belgische gezant die in Italië de titel van ambassadeur droeg, was Werner van den Steen de Jehay.
* Henri Solvyns (1861-1872)
* Auguste van Loo (1872-1903)
* Léon Verhaeghe de Naeyer (1903-1906)
* Léon Maskens (1906-1910)
* Werner van den Steen de Jehay (1910-1924)
* Georges della Faille de Leverghem (1924-1931)
* Albert de Ligne (1932-1936)
* Alexandre Paternotte de la Vallée (1936-1938, zaakgelastigde)
* André de Kerchove de Denterghem (1938-1940)
Bij de Italiaanse Republiek:
* Geoffroy d'Aspremont Lynden (1944-1945, zaakgelastigde)
* André Motte (1946-1951)
* Joseph van der Elst (1951-1963)
* Geoffroy d'Aspremont Lynden (1963-1968)
* Edouard Longerstaey (1968-1969)
* François-Xavier van der Straten-Waillet (1969-1975)
* André Forthomme (1975-1978)
* Marcel Rymenans (1978-1983)
* Joseph Trouveroy (1983-1985)
* Marcel Van de Kerckhove (1986-1989 )
* André Rahir (1989-1991)
* André Onkelinx (1991-1994)
* Patrick Nothomb (1998-2001)
* Jan Willems (Belgisch diplomaat) (2001-2004)
* Jean de Ruyt (2004-2007)
* Jan De Bock (2007-2011)
* Vincent Mertens de Wilmars (2011-2015)
* Patrick Vercauteren Drubbel (2015-2017)
* Frank Carruet (2017-2021)
* Pierre-Emmanuel De Bauw (2021-heden)

## Externe link

* Officiële website
# Ambassade van Oekraïne in Italië

De ambassade van Oekraïne in Italië is de vertegenwoordiging van Oekraïne in de Italiaanse hoofdstad Rome.
De ambassade werd in 1993 geopend.

## Ambassadeurs

* Anatoliy Konstantinovitsj Orel, 1992–1997
* Volodymyr Yevtukh, 1997–1999
* Borys Hudyma, 1999–2004
* Anatoliy Konstantinovitsj Orel, 2004–2005
* George Vladimirovich Chernyavsky, 2005–2012
* Yevhen Perelygin, 2012–?
* Melnik Yaroslav Vladimirovich, 2020–

## Externe link

* Website
België · Bulgarije · Cyprus · Finland · Griekenland · Hongarije · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Montenegro · Nederland · Oostenrijk · Portugal · Roemenië · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Zweden · Zwitserland
# Megacyllene caryae

Megacyllene caryae is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Gahan.
# Podhoroď

Podhoroď is een Slowaakse gemeente in de regio Košice, en maakt deel uit van het district Sobrance. Podhoroď telt 405 inwoners.
# Munida benguela

Munida benguela is een tienpotigensoort uit de familie van de Munididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door de Saint Laurent & Macpherson.
# Munida lineola

Munida lineola is een tienpotigensoort uit de familie van de Munididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Macpherson.
# Munna fabricii

Munna fabricii is een pissebed uit de familie Munnidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Krøyer.
# Murex acanthostephes

Murex acanthostephes is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Watson.
# Murexia rothschildi

Murexia rothschildi is een buidelmuis uit het geslacht Murexia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door George Henry Hamilton Tate in 1938. De soort werd van 2002 tot 2007 als enige soort in het geslacht Paramurexia geplaatst, op basis van morfologische kenmerken, maar uit diverse genetische analyses bleek dat de soort in het geslacht Murexia thuishoort.

## Kenmerken

De bovenkant van het lichaam is bruingrijs, met een brede zwarte rugstreep, de onderkant geelbruin. De totale lengte bedraagt voor respectievelijk mannetjes en vrouwtjes gemiddeld 325 en 291 mm, de achtervoetlengte 27,25 en 26,50 mm, de oorlengte 20,13 en 19,50 mm en de schedellengte 36,78 en 31,31 mm.

## Voorkomen

De soort komt voor op 600 tot 1400 m hoogte in het zuidoosten van Nieuw-Guinea. Dit dier eet onder andere vogels. Er zijn niet meer dan twee dozijn exemplaren bekend.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* ↑ (en) Murexia rothschildi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Dasyuromorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 31. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Murexia rothschildi Tate, 1938. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 11-06-2023.
* ↑ Van Dyck, S. 2002. Morphology-based revision of Murexia and Antechinus (Marsupialia: Dasyuridae). Memoirs of the Queensland Museum 48(1):239-330.
* ↑ Krajewski, C., Torunsky, R., Sipiorski, J. T., & Westerman, M. (2007). Phylogenetic relationships of the dasyurid marsupial genus Murexia. Journal of Mammalogy, 88(3), 696-705
* ↑ Woolley, P. A., Krajewski, C., & Westerman, M. (2020). The endemic New Guinean genus Murexia (Dasyuromorphia: Dasyuridae). How many species? An analysis based on morphological, distributional and molecular data. Australian Journal of Zoology.
# Gorges de la Nesque

De Gorges de la Nesque is een tot 400 meter diepe kloof in het Zuid-Franse departement Vaucluse.
De rivier de Nesque, die in de zomer opdroogt, heeft zich diep in het kalkgesteente gegraven en slingert zich over een lengte van 17 km van het dorp Monieux tot na Méthamis door een dor landschap. Weg D942 van Villes-sur-Auzon naar Monieux voert door de onbewoonde kloof. Op de Belvédère heeft men een indrukwekkend uitzicht op de tegenover liggende rots Rocher du Cire en in de 300 meter dieper gelegen kloof. In de Gorges de la Nesque zijn prehistorische resten van menselijke bewoning (objecten van vuursteen, tanden en botten) gevonden.
# Jacques Claes

Professor Jacques Claes (Antwerpen, 22 juli 1929 – Heverlee, 17 mei 2022) was (emeritus) hoogleraar Psychologie aan de Antwerpse universiteit UFSIA, nu Universiteit Antwerpen.

## Jeugd

Hij werd geboren in een Franstalig gezin. Zijn vader was accountant. Zijn moeder was een Luxemburgse. Hij studeerde van 1941 tot 1947 aan het Onze-Lieve-Vrouwecollege te Antwerpen. Hij promoveerde aan de Universiteit Leiden (De Dingen en hun Ruimte). Hij kwam uit een katholieke familie. Zijn grootvader Cornelius Augustinus Claes, kleinzoon van Franciscus Claes, de burgemeester van Sint-Job-in-'t-Goor, was gehuwd met de zus van deken Seeldrayers, deken van Boom.

## Filosofie

Claes staat bekend om zijn heldere filosofische geest, een scherpzinnige blik en humorvolle taal. Hij was en staat bekend als boeiend spreker op lezingen waarin het verband tussen geschiedenis, filosofie en psychologie centraal staat. Vanuit zijn werkkamer op de Groenplaats met zicht op de Antwerpse kathedraal denkt hij na over de zin van het leven. Hij schreef hierover vele boeken. Eén gedachte van Claes komt in zijn werken steeds terug: de relatie tussen de mens en de dingen. Een van de momenten die Claes hebben gemarkeerd, is de dood van zijn oudste zoon in 1978 in Zwitserland. Over het verdriet dat zo'n verlies met zich meebrengt en de troost die men kan putten uit diverse dingen, heeft hij een boek geschreven "De wieg van het verdriet". In 1999 verscheen bij uitgeverij Pelckmans: "Mijmeringen over de twintigste eeuw."

## Boeken

* Mijmeringen over de twintigste eeuw: Een verhaal over een veranderde aanwezigheid. Kapellen: Pelckmans, 1999; ISBN 9789028927353
* De gebeurtenis Antwerpen: hoe het ging en gaat. Ekeren: Pandora Publishers NV, 2019; ISBN 9789053254615
* ↑ Jacques Claes overleden op 92-jarige leeftijd
* ↑ Zie editie 2016, Tijdschrift Breesgata, Brasschaat, Brasschaatse Heemkundige Kring,
* ↑ https://www.hln.be/in-de-buurt/antwerpen/antwerpse-priveverzamelaar-brengt-uniek-boek-uit-over-geschiedenis-van-scheldestad~a8f6f7e3/. Gearchiveerd op 3 januari 2020.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: clae035
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8570 9096
* Library of Congress Control Number: n94010456
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070599165
* Virtual International Authority File: 247064545
* WorldCat (via VIAF): 247064545
# Run (Jerney Kaagman)

Run was het tweede studioalbum waarmee Jerney Kaagman een solocarrière probeerde op te bouwen. Ze slaagde er niet in; in tegenstelling tot haar eerste album kreeg ze nu juist het verwijt dat de muziek te veel in haar Earth & Firestijl was blijven hangen. Het album werd uitgebracht door Polydor (het platenlabel van Earth & Fire). Opnamen vonden plaats in de Wisseloord Studio's.
Als muziekproducenten traden haar man Bert Ruiter en Ton Scherpenzeel van Kayak op; beide heren waren ook van de partij tijdens de kortstondige reünie van Earth & Fire in 1987 volgend op Run. De hoes werd opgesierd door een foto van Kaagman gemaakt door Ronnie Hertz.
Het album haalde geen plaats in de albumlijsten. De compact disc-versie was al snel uitverkocht, hetgeen wijst op een bescheiden oplage. Een cd-versie was na enkele jaren wel (weer) te bestellen (CD on Demand bij Fonos). Desalniettemin werd er in 1991 wel een Japanse cd-persing uitgebracht.

## Musici

* Jerney Kaagman – zang
* Edwin Schimscheimer – toetsinstrumenten, achtergrondzang
* Ton Scherpenzeel – toetsinstrumenten
* Tjeerd van Zanen, Age Kat – gitaar
* Ab Tamboer, Max Werner – drumstel, percussie
* Justine Pelmelay, Carmen Sars, René Portegies, Irene Linders - achtergrondzang

## Muziek

* Run op Muziekweb van de Muziekbibliotheek van Nederland
* Fansite: Earth & Fire; enigszins gekleurd artikel
* exemplaar van het album (Fonos 1934)
* Algemeen Dagblad, 19 september 1987, Jerney Kaagman weerstaat de tijd
* Het Vrije Volk, 12 september 1987: Earth & Fire
* ↑ Fonos perste compact discs van album die tot dan toe niet op cd waren verschenen of uitverkocht waren.
# Mariska ten Heuw

Mariska ten Heuw (Hengelo (Overijssel), 1971) is een Nederlands politicus. Ze was van 1998 tot 2010 lid van de gemeenteraad van Hengelo en van 2010 tot 2022 wethouder van deze gemeente. Ten Heuw is lid van de Socialistische Partij (SP). Sinds 2024 is ze directeur-bestuurder van welzijnsorganisatie Avedan.

## Loopbaan

Mariska ten Heuw werd in 1989 op 17-jarige leeftijd actief binnen de SP toen in haar wijk Klein Driene een bibliotheekfiliaal met sluiting bedreigd werd. De gymnasium-leerlinge werd lid van het afdelingsbestuur en later afdelingsvoorzitter. Omstreeks deze periode studeerde ze politicologie en bestuurskunde aan de Universiteit van Amsterdam.
In 1998 werd ze gekozen in de gemeenteraad van Hengelo, waar de SP op dat moment drie zetels had. In 2005 werd ze fractievoorzitter. Hoewel de SP bij de verkiezingen van 2010 in Hengelo van vijf naar vier zetels terugviel, ging de partij voor het eerst deel uitmaken van het college en werd Ten Heuw wethouder met als portefeuille sociale zaken, werk en economie. Met name op sociale zaken moest bezuinigd worden. Volgens eigen zeggen lukte het haar om Hengelo desondanks sociaal te houden. Ze werd alom beschouwd als bekwaam bestuurder. Bij de verkiezingen van 2014 steeg de SP met Ten Heuw als lijsttrekker naar zeven zetels. In plaats van sociale zaken kreeg ze onder meer financiën, armoedebeleid en later ook groenbeheer in haar portefeuille. Ze maakte deel uit van werkgroepen bij de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) op het gebied van schoolkosten, arbeidsparticipatie en economisch herstel. Ook was ze lid van de commissie Kwaliteitsafspraken MBO, die de minister van Onderwijs adviseerde.
Ten Heuw bleef wethouder tot 2022, toen de SP na de verkiezingen van dat jaar niet terugkeerde in het nieuwgevormde college. Na haar aftreden als wethouder was ze werkzaam voor de VNG. In oktober 2024 werd ze directeur-bestuurder van de welzijnsorganisatie Avedan. Ze was de opvolger van Ilse Saris. Binnen de SP was Ten Heuw voorzitter van partijcongressen en was ze meerdere malen kandidaat voor de Eerste Kamer en de Tweede Kamer.

## Privéleven

Ten Heuw is getrouwd en moeder van twee dochters. Ze is niet-kerkelijk.
* ↑ SP eert Mariska ten Heuw, Hengelos Weekblad, 8 juli 2022.
* ↑ Mariska ten Heuw weet precies wat ze wil..., Hengelose vrouwen in de politiek, Hengelo Magazine, juni 2005 (via website SP Hengelo).
* 1 2 3 Mariska ten Heuw: Actiepartij op het pluche, Tubantia, 11 december 2013.
* 1 2 Oud SP-wethouder Mariska ten Heuw nieuwe directeur van welzijnsreus Avedan, Tubantia, 4 september 2024.
* ↑ VNG en MBO Raad intensiveren samenwerking, Onderwijsland.com, 22 april 2021.
* ↑ Zelfs voor de bus naar school is eigenlijk geen geld, de Volkskrant, 12 april 2016.
* ↑ Meer ruimte voor regionale initiatieven in mbo, Leerwerkloket.nl, 18 juni 2018.
* ↑ Wethouder Mariska ten Heuw, de ‘ijzeren dame’ van de Hengelose politiek, afgeserveerd, Tubantia, 5 mei 2022.
* ↑ Nieuwe banen voor voormalige Hengelose wethouders Ten Heuw en Van Wakeren, Tubantia, 8 september 2022.
* ↑ Wethouder Ten Heuw van Hengelo: ‘Ik ga voor 100 procent comfort’, Tubantia, 29 juni 2019.
# Ram Charan

Konidela Ram Charan Teja (Chennai, 27 maart 1985), is een Indiaas acteur die met name in de Telugu filmindustrie actief is.

## Biografie

Charan vestigde zich als een gerenommeerde acteur van de Telugu filmindustrie met films als Magadheera (2009), Racha (2012), Naayak (2013), Yevadu (2014), Govindudu Andarivadele (2014), Dhruva (2016), Rangasthalam (2018), en RRR (2022). In 2016 startte hij zijn eigen filmproductiehuis, Konidela Production Company.
Naast zijn filmcarrière is hij de eigenaar van Hyderabad Polo and Riding Club en mede eigenaar van de regionale luchtvaartmaatschappij TruJet.
Charan is de zoon van acteur Chiranjeevi en neef van acteurs Allu Arjun, Varun Tej, Sai Dharam Tej, Allu Sirish, Niharika Konidela en Panja Vaisshnav Tej.

## Filmografie

| Jaar | Film | Rol | Opmerking |
| 2007 | Chirutha | Charan | |
| 2009 | Magadheera | Kala Bhairava/ Harsha | |
| 2010 | Orange | Ram Charan | |
| 2012 | Racha | Raj | |
| 2013 | Naayak | Ram Charan/ Siddharth Naayak | |
| 2013 | Zanjeer | Vijay Khanna | Hindi film |
| 2013 | Thoofan | Vijay Khanna | |
| 2014 | Yevadu | Charan/ Satya | |
| 2014 | Govindudu Andarivadele | Abhiram | |
| 2015 | Bruce Lee: The Fighter | Karthik/ Bruce Lee /Vikram Kumar | |
| 2016 | Dhruva | Dhruva | |
| 2017 | Khaidi No. 150 | | in nummer "Ammadu Let's Do Kummudu", ook producent |
| 2018 | Rangasthalam | Chelluboina Chitti Babu | |
| 2019 | Vinaya Vidheya Rama | Konidela Ram Charan | |
| 2019 | Sye Raa Narasimha Reddy | | producent |
| 2022 | RRR | Alluri Sitarama Raju | |
| 2022 | Acharya | Siddha | |
| 2022 | Godfather | | producent |
| 2023 | Kisi Ka Bhai Kisi Ki Jaan | | Hindi film, in nummer "Yentamma" |
| 2024 | Modern Masters: S. S. Rajamouli | | Netflix documentaire film |
| 2025 | Game Changer | Ram Nandan/ Appanna |

## Externe link

* (en) Ram Charan Teja in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ram Charan op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* MusicBrainz: 91daa74b-561e-408b-854f-c2eb1fd96b88
# Bacchus (planetoïde)

(2063) Bacchus (of 1977 HB) is een planetoïde van de Apollo-groep. Bacchus heeft een bijzonder langgerekte vorm: zijn grootte is 1.11 x 0.53 x 0.50 kilometer, gemiddeld dus 1,0 kilometer. Hij heeft geen maan. Verder kruist hij de baan van de planeten Venus, Aarde en Mars. Zijn perihelium is 0,701 AE en zijn aphelium 1,455 AE. Gemiddeld staat hij 1,078 AE van de zon vandaan.
# Loch Gairloch

Loch Gairloch of Gair Loch is een inham aan de westkust van Schotland. De inham is ongeveer 7 kilometer lang en ongeveer 2 kilometer breed. Op de noordelijke oevers van de inham ligt het dorpje Gairloch.
# Loch Ewe

Loch Ewe is een sea loch, een baai met diep water in het noordwesten van Schotland, die uitgeeft in de Atlantische Oceaan. Loch Ewe ligt in de regio Wester Ross van de Schotse Hooglanden. De inham is ongeveer 16 km lang. Enkele plaatsen langs de oever zijn Poolewe, Aultbea, Mellon Charles, Ormiscaig en Londubh. In Poolewe mondt de korte rivier Ewe uit in de loch vanuit het nabije Loch Maree. In de baai ligt het kleine eiland Isle of Ewe.

## Militaire betekenis

Poolewe was in de Eerste Wereldoorlog een haven voor de Royal Navy. In de Tweede Wereldoorlog was Loch Ewe de verzamelplaats van een aantal konvooien van vrachtschepen van en naar de Sovjet-Unie (PQ-, QP-, JW- en RA-konvooien). De konvooien volgden de Arctische route naar Moermansk en Archangelsk. Omdat Loch Ewe een relatief enge monding heeft, was ze goed te beschermen tegen vijandige duikboten.
Tegenwoordig is er nog steeds een marinesteunpunt nabij Aultbea, waar schepen van de NAVO kunnen bijtanken. De NAVO gebruikt Loch Ewe regelmatig voor oefeningen.

## Externe link

* Scotlandinfo.eu: Wartime Loch Ewe and Shipwreck Incident