OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marnix van St Aldegonde

Marnix van St Aldegonde kan verwijzen naar:
* Filips van Marnix van Sint-Aldegonde (Brussel, 1540– Leiden, 1598), Zuid-Nederlands staatsman, schrijver en cryptograaf.
* Marnix van Sint-Aldegonde (loge), vrijmetselaarsloge te Antwerpen.
* Marnix van St. Aldegonde (schip), schip van de Stoomvaart Maatschappij Nederland
* Marnix van St. Aldegonde Stichting, het wetenschappelijk bureau van de voormalige Nederlandse politieke partij de RPF
* Kasteel Marnix de Sainte-Aldegonde
* Marnixstraat, een straat in Amsterdam vernoemd naar Filips van Marnix van Sint-Aldegonde
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marnix van St Aldegonde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Thomassen à Thuessink van der Hoop van Slochteren

Abraham Johan (Jan) Thomassen à Thuessink van der Hoop, heer van Slochteren, Kolham, Foxham en Half Schildwolde (Groningen, 20 februari 1838 - Slochteren, 19 maart 1882) was een Nederlands politicus.

## Biografie

Van der Hoop was een telg uit het geslacht Van der Hoop en een zoon van de latere officier van justitie mr. Evert Jan Thomassen à Thuessink van der Hoop van Slochteren (1809-1852) en Willemina Elisabeth de Ranitz (1812-1891), telg uit het geslacht De Ranitz. Hij was een neef van Groen van Prinsterer, over wie zijn zoon mr. dr. Matthijs Pieter Thomassen à Thuessink van der Hoop van Slochteren (1876-1967) zijn proefschrift zou schrijven. In 1847 erfde hij van de halfzuster van zijn grootvader Hermanna Louisa Christina de Sandra Veldtman, vrouwe van Slochteren c.a. (1789-1847), weduwe van jhr. Johan Hora Siccama (1778-1829), de heerlijkheid Slochteren, Kolham, Foxham en Half Schildwolde met de Fraeylemaborg; haar weduwnaar jhr. Wiardus Hora Siccama (1791-1867), telg uit het geslacht Siccama, behield echter het vruchtgebruik zodat hij pas in 1867 over de goederen, waaronder de borg, kon beschikken. Met het oog op dat bezit volgde hij in 1865 een cursus aan de landhuishoudkundige school te Haren.
Van der Hoop studeerde vanaf 1857 rechten aan de Groningse universiteit waar hij op 18 december 1862 op stellingen promoveerde. Daarna was hij kandidaat-notaris en lid van Provinciale Staten van Groningen, voor de antirevolutionairen. In 1873 trouwde hij met Geertruida Ketelaar (1846-1925), met wie hij vijf kinderen kreeg. In 1879 volgde hij in het district Steenwijk de politieke veteraan Storm van 's Gravesande op als lid van de Tweede Kamer, na bij de verkiezingen de liberale kandidaat te hebben verslagen. Hij maakte deel uit van de Parlementaire enquête naar de exploitatie van Nederlandse Spoorwegen. Al na drie jaar Kamerlidmaatschap kwam hij te overlijden. Zijn broer Gijsbert Hendrik volgde hem op.
Mr. A.J. Thomassen à Thuessink van der Hoop overleed in 1882 op zijn borg op 44-jarige leeftijd.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* W. Wijnaendts van Resandt, Het geslacht van der Hoop uit Scherpenzeel te Arnhem, Amsterdam, Groningen en elders met vele afbeeldingen, kwartierstaten en mededeelingen over andere families Van der Hoop. [Z.p.], 1926, p. 281-290.
* Nederland's Adelsboek 93 (2008), p. 53-57 [Siccama].
# Internationale schaakdag

Internationale Schaakdag (of ook Wereld Schaakdag) wordt ieder jaar gevierd op 20 juli, de dag dat in 1924 de Fédération Internationale des Échecs (FIDE) is opgericht.
Het idee om deze dag te vieren als internationale schaakdag was voorgesteld door UNESCO. De dag wordt sinds 1966 jaarlijks gevierd, nadat dit was vastgelegd door de internationale schaakfederatie FIDE. FIDE, waarvan 181 schaakbonden lid zijn, organiseert op deze dag schaakevenementen en -wedstrijden over de hele wereld. In 2013 werd internationale schaakdag gevierd in 178 landen, volgens FIDE President Kirsan Ilyumzhinov.
Op 12 december 2019 stelde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties unaniem een resolutie vast voor de erkening van deze dag.
# Station Belvès

Station Belvès is een spoorwegstation in de Franse gemeente Pays de Belvès.
# Hollandklasse (onderzeeboot)

De Hollandklasse was de eerste onderzeebootklasse van de Royal Navy, gebouwd door Vickers. De klasse werd van 1901 tot 1903 gebouwd en de Admiraliteit van de Royal Navy wist in die tijd de bekendheid van het bestaan van de Hollandklasse te beperken tot slechts enkele hoge officieren. Dit heeft geleid tot de mythe dat de Royal Navy niet geïnteresseerd was in onderzeeërs. Het tegendeel was waar, de Royal Navy zag de onderzeeër als een toekomstig potentieel wapen.

## Naamgeving

De naamgeving van de klasse is vermoedelijk een eerbetoon aan Cornelius Drebbel geweest, de Nederlandse uitvinder die in 1620 met 12 personen onder het wateroppervlak van de Theems van de Tower of London stroomafwaarts naar Greenwich voer.

## Specificaties

Aan de oppervlakte had de onderzeeboot een maximale snelheid van 7,5 knoop, onderwater een maximale snelheid van 6 knopen. De onderzeeboot kon slechts twee torpedo's vervoeren, met een torpedobuis en een motor met schroef. Onder water had de onderzeeboot een bereik van 10 zeemijl, boven water 235. De Hollandklasse kon 50 meter diep duiken en had een bemanning van zeven personen.

## Onderzeeboten

* Holland 1, (oktober 1901 in het geheim. Museumstuk bij het Royal Navy Submarine Museum in Gosport)
* Holland 2, (februari 1902, verkocht in oktober 1913)
* Holland 3, (augustus 1902, verkocht in oktober 1913)
* Holland 4, (mei 1902, ballistisch doel gezonken in oktober 1914)
* Holland 5, (gezonken in 1912 voor de kust van Sussex)
# Aindling

Aindling is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Aichach-Friedberg. De gemeente heeft de status van Markt. Aindling telt 4.565 inwoners.
Adelzhausen · Affing · Aichach · Aindling · Baar · Dasing · Eurasburg · Friedberg · Hollenbach · Inchenhofen · Kissing · Kühbach · Merching · Mering · Obergriesbach · Petersdorf · Pöttmes · Rehling · Ried · Schiltberg · Schmiechen · Sielenbach · Steindorf · Todtenweis
# Etalageruit-arrest

Het Etalageruit-arrest (HR 13 januari 1970, NJ 1970/144) is een arrest van de Nederlandse Hoge Raad dat betrekking heeft op causaliteit bij een verkeersongeval.

## Casus

De auto van verdachte – een Amerikaanse slee met gladde achterbanden – reed met grote snelheid – ongeveer 70 km/u waar slechts 50 km/u is toegestaan – in een grote winkelstraat in Den Haag. Door de regen en de natte tramrails raakte hij in een slip en botste tegen een verkeerszuil, waarna de auto is gekanteld en op het dak liggend is doorgeschoven terwijl de achterkant van de auto in de richting van het trottoir is gedraaid. Intussen heeft de auto een voetganger geraakt die daardoor tegen een etalageruit terecht is gekomen. Door het vallende glas van de gebroken etalageruit raakte deze man ernstig gewond, terwijl een vrouw dodelijk gewond raakte.

## Rechtsvraag

Is er een causaal verband met het verkeersongeval? (Ja.)

## Procesgang

Verdachte werd vervolgd op basis van art. 36 WVW (oud) – thans artikel 6 WVW. Hij is in hoger beroep door het hof veroordeeld tot twee maanden hechtenis. Het cassatieberoep is verworpen.

### Hoge Raad

Het cassatiemiddel stelt, dat uit de bewezenverklaring niet anders blijkt dan dat de dood van het slachtoffer te wijten was geweest aan vallend glas van een etalageruit en dus niet veroorzaakt kon zijn door de botsing of aanrijding met de auto van verdachte.
   * (...) dat de dood van [de vrouw] een gevolg is van verbloeding uit beschadigde bloedvaten, blijkbaar toegebracht door diepe snijwonden;
   * [dat] uit de gebezigde bewijsmiddelen overigens niet anders blijkt dan dat de dood van het slachtoffer is te wijten geweest aan vallend glas van een etalageruit, dat haar verwondde;
   * dat mitsdien de dood van het slachtoffer niet kan zijn veroorzaakt door de botsing of aanrijding met de auto van verd[achte],
Dienaangaand overwoog de Hoge Raad:
   dat toch de in de bewezenverklaring vermelde reeks van gebeurtenissen, volgend op de botsing, naar algemene ervaringsregelen te rekenen is tot hetgeen als gevolg van zodanige botsing van de bij een snelheid van ongeveer 70 km p. uur in een slip geraakte auto tegen een —zich nabij een etalageruit bevindende— verkeerszuil redelijkerwijze is te voorzien;

## Relevantie

Het Etalageruit-arrest biedt een voorbeeld van de leer van de redelijke voorzienbaarheid of adequate veroorzaking in het strafrecht. Volgens de Hoge Raad was het overlijden van slachtoffer immers naar algemene ervaringsregelen te rekenen tot een gevolg dat redelijkerwijze te voorzien was. In het arrest Letale longembolie dat tien jaar later in 1978 gewezen werd, ging de Hoge Raad over op de leer van de redelijke toerekening.
# Station Pont-du-Casse

Station Pont-du-Casse is een spoorwegstation in de Franse gemeente Pont-du-Casse.
# Dallas (Oregon)

Dallas is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Oregon, en valt bestuurlijk gezien onder Polk County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 12.459. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 14.748, een stijging van 2289 (18,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 11,5 km², geheel bestaande uit land. Dallas ligt op ongeveer 99 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Dallas.

## Geboren

* Mark Hatfield (1922-2011), gouverneur van Oregon (1959-1967)
* Johnnie Ray (1927-1990), zanger, liedjesschrijver en pianist
# Kunstaardewerkfabriek De Lilliputter

Kunstaardewerkfabriek De Lilliputter was een Nederlandse keramiekfabriek, gevestigd in Putten. De fabriek was actief van 1918 tot 1940 en produceerde kunstaardewerk, waaronder handgemaakte keramische objecten en sierpotten.

## Geschiedenis

De fabriek werd opgericht in 1918 en stond bekend om haar ambachtelijke productie van keramiek. In 1929 werd Johannes Marinus Honig (1893–1963) eigenaar van de fabriek. Hij betrok het woonhuis naast de pottenbakkerij, die destijds "De Lilliputter" werd genoemd. Honig was echter zelf geen pottenbakker.
Johannes Marinus Honig kwam uit een familie van ondernemers. Zijn vader was onder andere investeerder in Kunstaardewerkfabriek St. Lukas uit Utrecht en zijn oom was Hendrik Honig, de eigenaar van Uitgeverij H. Honig.
In 1933 vestigden de keramisten Marguérite Wildenhain-Friedländer en Franz Wildenhain, beiden opgeleid aan het Bauhaus, zich in het pand van De Lilliputter en richtten daar de pottenbakkerij 'Het Kruikje' op. Zij werkten in de geest van het Bauhaus en brachten moderne invloeden in de Nederlandse keramiekindustrie.
Na het vertrek van Marguérite Wildenhain-Friedländer naar de Verenigde Staten werkte de Nederlandse ontwerper en keramist Willem Stuurman tussen 1941 en 1944 in deze pottenbakkerij.

## Invloed en nalatenschap

De activiteiten van De Lilliputter en de daaropvolgende pottenbakkers in Putten zijn een belangrijk onderdeel van de Nederlandse keramiekgeschiedenis. De fabriek stond aan de basis van verdere keramische ontwikkelingen in de regio, waarbij kunstenaars als Friedländer en Wildenhain een grote invloed hadden op het Nederlandse en internationale keramieklandschap.
De geschiedenis van De Lilliputter en de pottenbakkers die er later werkten, is gedocumenteerd in verschillende publicaties, waaronder "Pottenbakkers in Putten 1929-1945", uitgegeven door de Stichting Historisch Museum Putten.
# Onze-Lieve-Vrouw-Ten-Hemelopnemingkerk (Reusel)

De Onze-Lieve-Vrouw-Ten-Hemelopnemingkerk is de parochiekerk van Reusel, in de Noord-Brabantse gemeente Reusel-De Mierden, gelegen te Kerkstraat 4.

## Geschiedenis

In 1997 hebben opgravingen uitgewezen dat op de plaats van deze kerk vroeger een romaanse kerk heeft gestaan, mogelijk nog vooraf gegaan door een houten kerkje. In de 12e eeuw werd in documenten al een romaanse kerk vermeld. Deze kerk was bebouwd in tufsteen⁣, maar later werd hij uitgebreid met bakstenen delen en uiteindelijk betrof het een gotisch kerkgebouw. In 1648 werd de kerk genaast door de protestanten en moesten de katholieken voor de Mis naar een grenskerk op Arendonks gebied. In 1672 mochten ze een schuurkerk betrekken en in 1795 kregen ze hun oorspronkelijke kerk weer terug. Herstel volgde in 1823 zodat de kerk ook weer gebruikt kon worden.
De huidige kerk werd tussen 1894 en 1895 onder leiding van de pastoor Franciscus Frederik Laurentius van der Wee gebouwd. Hierna werd de historische kerk gesloopt.
De nieuwe kerk werd een neogotische kruiskerk, ontworpen door Peter Bekkers en Arnoldus Bruning.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen driebeukige neogotische kruiskerk met voorgebouwde toren die voorzien is van een tentdak. Ook heeft de kerk een vieringtorentje.
De kerk bezit een Loret-orgel van 1888 dat afkomstig is uit de Waalse kerk te Dordrecht en in 1986 in de Reuselse kerk werd geplaatst.
* Parochie
* ReliWiki
* BHIC
# Kronen en stifttanden-arrest

Het arrest Kronen en stifttanden (HR 25 juni 1946, NJ 1946/503) is een arrest van de Nederlandse Hoge Raad dat betrekking heeft op diefstal van gouden kronen en stifttanden uit een lijk.

## Casus

Een lijkknecht werd aangeklaagd wegens diefstal van gouden kronen en stifttanden uit een lijk.

## Rechtsvraag

Kunnen de gouden kronen en stiften in een stoffelijk overschot worden gezien als "een goed dat aan een ander toebehoort" volgens artikel 310 Sr? (Ja.)

## Procesgang

De lijkknecht stelde, dat de gouden kronen en stifttanden die hij van lijken haalde een res nullius waren, dat wil zeggen aan niemand toebehoorden. De man is door de feitenrechter veroordeeld wegens diefstal. Daarin gaat de lijkknecht in cassatieberoep

### Hoge Raad

Het cassatieberoep is verworpen.
De Hoge Raad heeft geoordeeld, dat de erven of nabestaanden van een overledene een zodanige zeggenschap over het lijk van hun overleden familielid hebben — zij het beperkt door wat de wet gebiedt en door wat voortvloeit uit godsdienstige en zedelijke opvattingen, alsmede door wat door de overledene zelf met inachtneming van een en ander is bepaald — dat van een toebehoren in de zin van art. 310 Sr kan worden gesproken.

## Tot besluit

* Het begrip toebehoren in art. 310 Sr is niet gelijk te stellen met civielrechtelijke eigendom; deze term heeft in het strafrecht een autonome betekenis.
* Dit arrest wordt ook wel geciteerd in verband met orgaan- en weefseltransplantatie.
# Titia Loenen

Maria Laetitia Petronella (Titia) Loenen (Leiden, 17 oktober 1957) is een Nederlands jurist gespecialiseerd in de rechten van de mens. Loenen is emeritus hoogleraar aan de Universiteit Leiden.

## Leven en werk

Loenen volgde het Agnes College te Leiden en studeerde vervolgens geschiedenis en rechten aan de Universiteit Leiden. Op 7 oktober 1992 promoveerde ze te Leiden op het proefschrift Verschil in gelijkheid. De conceptualisering van het juridische gelijkheidsbeginsel met betrekking tot vrouwen en mannen in Nederland en de Verenigde Staten. Promotoren waren Evert Alkema en Jenny Goldschmidt.
Na haar promotie werd ze universitair hoofddocent juridische vrouwenstudies aan de Universiteit Utrecht, waar ze in 1995 tot bijzonder hoogleraar vanwege het Utrechts Universiteitsfonds werd benoemd. Op 23 september 1998 hield ze daar haar oratie, getiteld Zorg als bron van vernieuwing. Beschouwingen over gender en recht. Met ingang van 1 januari 2002 werd haar benoeming omgezet in een tot gewoon hoogleraar gender en recht. Per 1 september 2007 werd de leeropdracht gewijzigd in rechtstheorie.
In januari 2013 volgde ze Rikki Holtmaat op als hoogleraar mensenrechten en diversiteit aan haar alma mater, de Universiteit Leiden. Ze hield haar oratie, getiteld Mensenrechten en diversiteit in Europa: gelijke monniken, ongelijke kappen?, op 15 november 2013. Aan de Leidse rechtenfaculteit zette ze de advanced LLM "European and International Human Rights Law" op. Ze is ook lid van het netwerk van juridische experts op het gebied van de gendergelijkheid van de Europese Commissie. Samen met Rikki Holtmaat publiceerde ze in 1989 reeds het boek Inleiding Vrouw en Recht. In 2009 publiceerde ze Gelijkheid als juridisch beginsel. Een conceptuele analyse van de norm van gelijke behandeling en non-discriminatie. In september 2024 hield Loenen haar afscheidsrede. Bij die gelegenheid ontving ze een aan haar opgedragen essaybundel Diverse mensen en gelijke rechten anno 2024.
* ↑ CV Titia Loenen
* Prof.mr.dr. M.L.P. Loenen (1957 - ). Universiteit Utrecht. Geraadpleegd op 26 april 2023.
* Titia Loenen. Universiteit Leiden. Geraadpleegd op 26 april 2023.
# Lavotsjkin La-5

De Lavotsjkin La-5 (Russisch: Лавочкин Ла-5) was een Sovjet-jachtvliegtuig tijdens de Tweede Wereldoorlog, ontworpen door Semjon Alexejevitsj Lavotsjkin.

## Geschiedenis

De La-5 was een ontwikkeling en verbetering van de LaGG-3. De LaGG-3 was ten opzichte van de jagers van de Luftwaffe ondergekwalificeerd, onder andere door onvoldoende motorvermogen.
In 1941 begon Lavotsjkin de opvolger van de LaGG-3 te ontwikkelen. De plaatsing van een nieuwe neus op een LaGG-3 met daarin de Sjvetsov ASj-82-stermotor had gunstige gevolgen voor de bedieningskarakteristieken van het toestel. Testpiloten van de VVS concludeerden dat het toestel superieur aan de Jak-7 was en verdere intensieve testen begonnen in april 1942.
In juli 1942 gaf Stalin opdracht tot de serieproductie van het vliegtuig, dat onderwijl als La-5 aangeduid werd. De prestaties van het vliegtuig in de strijd in het zuiden van de USSR waren zo goed dat het de bijnaam „Houten Redder van Stalingrad“ kreeg.
De La-5F was een versie met de opgevoerde Sjvetsnov ASj-82F-motor, een nieuwe cockpit en verkleinde achterromp om de piloot een beter zicht te geven. De La-5FN had een injectiemotor en gereduceerd gewicht. Deze uitvoering verscheen in de zomer van 1943 en werd ingezet bij de Slag om Koersk.
Andere versies waren de La-5UTI-trainerversie en de La-5WI, een versie die werd aangedreven met een Gloesjko RD-1-raketmotor. Sergej Koroljov zou aan dit laatste project hebben meegewerkt.
In totaal werden 9.920 La-5s van verschillende versies geproduceerd. Sommige La-5's kregen drie Berezin B-20-snelvuurkanonnen in de neus geplaatst.
Tegen 1943 was de La-5 de hoeksteen van de VVS geworden, maar de bedenker van het toestel, Semjon Lavotsjkin, en ook de ingenieurs bij TsAGI vonden dat ze het konden verbeteren. Dit leidde tot de ontwikkeling van de La-7.

## Gebruikers
### Tsjecho-Slowakije

* Tsjecho-Slowaakse Luchtmacht

### Polen

* Poolse Volksluchtmacht

### Sovjet-Unie

* Luchtmacht van de Sovjet-Unie

## Verwante onderwerpen
### Gerelateerd

* LaGG-3
* La-7

### Vergelijkbare vliegtuigen

* Focke-Wulf Fw 190
* Kawasaki Ki-100
* P-51 Mustang
* Supermarine Spitfire
* Polikarpov I-185
Referenties
* ↑ (en) Aviation of World War II Website
* ↑ (de) Site van Soechoj Website. Gearchiveerd op 13 april 2023.
# Austerlitz (Nederland)

Austerlitz is een plaats in de Nederlandse provincie Utrecht, gemeente Zeist.
De geschiedenis van Austerlitz gaat terug tot 1804, toen Auguste de Marmont, generaal van Napoleon Bonaparte, de helft van zijn troepen hier liet samenkomen, zo'n 18.000 manschappen, in wat toen het Kamp van Utrecht genoemd werd. Een aantal handelaren streek bij het legerkamp neer om met de soldaten handel te drijven. De Marmont werd later weggeroepen naar oorlogen elders, maar de handelaren bleven, en hun nederzetting was het begin van het dorp Austerlitz.
Austerlitz is vooral bekend door de Pyramide, een bouwwerk dat in opdracht van De Marmont werd gebouwd door zijn soldaten. Deze staat echter op Woudenbergs grondgebied.
Nadat Napoleon op 2 december 1805 de zogenaamde Driekeizersslag bij Austerlitz (het huidige Slavkov u Brna) in Moravië had gewonnen, besloot zijn broer Lodewijk Napoleon Bonaparte, (die een jaar later Koning van Holland zou worden), de nederzetting en de pyramide de naam Austerlitz te geven.
Hoewel Lodewijk Bonaparte er in 1806 een stad van wilde maken onder meer door het stadsrechten te verlenen, is daar niet veel van gekomen en werd het per 1 januari 1812 door Napoleon ingelijfd bij Zeist.

## Trivia

* SV Austerlitz is de sportvereniging van Austerlitz. Beoefende sporten en spelen zijn voetbal, tennis, padel, klaverjassen en darts.
* Het Beauforthuis is vooral bij cultuurliefhebbers bekend als theater en natuurliefhebbers komen er vaak voor een verfrissing of maaltijd.
# George Siegmann

George Siegmann (New York, 8 februari 1882 – Hollywood, 22 juni 1928) was een Amerikaanse acteur en filmregisseur in het tijdperk van de stomme film.

## Biografie

George Adams Siegmann werd geboren op 8 februari 1882 in New York. Hij maakte zijn filmdebuut in 1909 in Confidence en zou daarna nog in meer dan 100 films spelen. Zijn meest opmerkelijke rollen zijn onder meer Silas Lynch in The Birth of a Nation (1915), Cyrus de Grote in Intolerance (1916), Porthos in The Three Musketeers (1921), Bill Sikes in Oliver Twist (1922), de bewaker in de film The Cat and the Canary (1927) en Dr. Hardquanonne in The Man Who Laughs (1928).
Hij was ook assistent-regisseur van The Birth of a Nation en Intolerance. Tussen 1915 en 1919 regisseerde hij zelf nog 19 films, waaronder de horrorfilm The Trembling Hour (1919) van Universal Pictures met in de hoofdrollen Kenneth Harlan en Helen Eddy, voordat hij terugkeerde naar het acteren. Vanwege zijn lange, stevige postuur werd hij vaak voor de rol van slechterik gecast.
In 1915 raakte hij betrokken bij een zwaar auto-ongeluk als passagier in een auto die bestuurd werd door regisseur Tod Browning. Acteur Elmer Booth, die ook in de auto zat, was op slag dood. Siegmann en Browning liepen ernstige verwondingen op.
Siegmann trouwde in 1917 met de toen 22-jarige Marguerite Webb uit Michigan. Het is niet bekend hoelang hun huwelijk duurde, maar het eindigde vermoedelijk door een scheiding vóór zijn huwelijk met Maud Darby in 1927. Zijn tweede huwelijk was echter van korte duur, want een jaar later stierf George Siegmann op 46-jarige leeftijd aan pernicieuze anemie.

## Filmografie (selectie)

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel George Siegmann op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) (3 juli 1915). Elmer Booth Killed. Moving Picture World 25 (1): 75
* ↑ (en) Skal, David J. (2001). The Monster Show: A Cultural History of Horror. Faber and Faber, p. 35. ISBN 978-0571199969.
* ↑ (en) "Noted Character Actor of Movies Dies at his Home in Hollywood, Cal.", Las Vegas Daily Optic, 23 juni 1918.