OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Land en Bosch

Land en Bosch, eerder Land en Bosch Sigt, is sinds 1782 een buitenplaats aan de Leeuwenlaan te 's-Graveland in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het landgoed is ongeveer 3,5 ha groot. Het huis dateert uit het begin van de 20ste eeuw.
Na het overlijden van Jonkheer Jan Pieter Six (1824-1899), komen Jagtlust met de achterbossen en Land en Bosch (ook langs de Leeuwenlaan) toe aan zijn jongste zoon Jhr. Jan Six, heer van Hillegom en Wimmenum. Na 1900 verkocht hij het landgoed.

## Christengemeenschap

In de jaren 1950 werd Land en Bosch een conferentieoord van De Christengemeenschap. De Gemeenschap had geen geld om de theekoepel uit de 18e eeuw te restaureren en verkocht hem voor een gulden aan de gemeente 's-Graveland. Die restaureerde het gebouwtje in 1958. In 2003 werd De Christengemeenschap voor een bedrag van € 35.000 wederom de eigenaar.
De Gemeenschap gebruikte het landhuis tot en met 9 september 2007 als kapel voor de eredienst. Daarna werden de diensten gehouden in de voormalige gereformeerde kerk aan de Veldweg te Bussum.

## Natuurmonumenten

In december 2007 werd Natuurmonumenten eigenaar van het landgoed. Er kwam een biologisch-dynamische tuinderij en zorgboerderij met winkel. Al sinds 1949 worden op het landgoed groenten, fruit, bloemen en asperges geteeld. In 2009 is een wijngaard gerealiseerd. Er staan 1800 wijnstokken van het witte druivenras Solaris.

## Gebouwen

De gebouwen op het landgoed zijn in 2020 verkocht aan een projectontwikkelaar. Eind 2021 is gestart met de bouw van een nieuw landhuis met daarin appartementen, alleen de voorgevel blijft behouden. Ook het koetsiers en hoveniersensemble wordt verbouwd tot moderne woonruimte. De tuin blijft in beheer bij Natuurmonumenten.
# Pakistaanse roepie

De Pakistaanse roepie (PKR) is de munteenheid van Pakistan.
Het papiergeld is beschikbaar in 5, 10, 20, 50, 100, 500, 1000 en 5000 roepie. Verder zijn er munten van 1, 2 en 5 roepie. De munten worden geslagen door de Pakistan Mint.

## Externe link

* State Bank of Pakistan
# Moulin de Barbissart

De Moulin de Barbissart is een windmolenrestant in de plaats Obigies in de Belgische provincie Henegouwen. Het molenrestant is gelegen aan de Rue de Barbissart in de buurtschap Le Havron.
Deze ronde stenen molen van het type grondzeiler fungeerde als korenmolen.

## Geschiedenis

De molen werd gebouwd in 1817. In oktober en november 1918 werd hij zwaar beschadigd door oorlogsgeweld. De molen verviel tot een vervallen molenromp. In de jaren '60 van de 20e eeuw waren nog restanten van de wieken en het mechanisme aanwezig maar deze zijn sindsdien verdwenen. In 1983 werd de gietijzeren askop verwijderd die een veiligheidsrisico vormde en sindsdien op het erf van de nabijgelegen Ferme de Barbissart staat opgesteld.
In 2018-2019 werd de romp gerenoveerd en van een uitzichtpaviljoen met puntdak voorzien. Ook werd een gaanderij aangebracht.

## Gebouw

Kenmerkend voor de molen is de zware, conische romp.
* Molenecho's
* Inventaris Waals onroerend erfgoed
# Eugenia Cooney

Eugenia Sullivan Cooney (geboren als Colleen Cooney, 27 juli 1994) is een Amerikaanse internetpersoonlijkheid, die vlogs maakt op YouTube, TikTok, Twitch, en Instagram. Op de twee eerstgenoemde heeft ze ruim twee miljoen abonnees. Sinds 2011 vlogt ze over haar leven, en over mode en cosmetica. Cooney's bekendheid komt deels voort uit haar opvallende gothic/emo uiterlijk, en haar ondergewicht. Ze wordt veelvuldig gecyberpest.
In oktober 2016 werd op Change.org een petitie gestart, genaamd "Temporarily Ban Eugenia Cooney off of YouTube", door bezorgde kijkers die zich op het standpunt stelden dat Cooney haar volgers zou aanzetten tot eetstoornissen. De petitie kreeg in korte tijd veel aandacht, maar werd door Change.org verwijderd omdat daarmee gemeenschapsrichtlijnen waren overtreden. Het Nieuwsblad schreef destijds dat de petitie neigde naar bodyshaming.
Vanaf eind januari 2019 was Cooney, nadat een video waarin ze Kairi cosplayde massale bezorgdheid over haar gewicht had gewekt bij kijkers, meer dan een week inactief op sociale media. Dit leidde tot geruchten dat ze overleden zou zijn door een voedingsstoornis. Begin februari 2019 kondigde ze aan een sabbatical te nemen, en een dialoog te zijn gestart met haar huisdokter. Die aankondiging van haar kwam kort nadat de politie van Greenwich haar voor een welzijnscontrole had bezocht, en youtuber PewDiePie zijn fans had gevraagd om Cooney een hart onder de riem te steken. Cooney, die altijd ontkend had een eetstoornis of morfodysforie te hebben, keerde 19 juli 2019 terug op het internet. Die terugkeer vond plaats in een documentaire van een uur, van youtuber Shane Dawson. In de film, getiteld The Return of Eugenia Cooney, bevestigt ze te herstellen van anorexia en boulimie. Een maand later had de documentaire meer dan 28 miljoen views. Volgens Social Blade leverde de film haar 250 duizend extra YouTube abonnees op. Begin januari 2020 sprak ze met youtuber en therapeut Kati Morton over dat ze eerder 72 uur gedwongen in een psychiatrische instelling geplaatst was. Ze zei dat ze daarvoor aan een brancard vastgebonden weggedragen was, en zich verraden voelde door haar vrienden.
In 2020 werd Cooney genomineerd voor een Shorty Awards in de categorie "YouTuber of the Year".
Op 22 september 2023 ging opnieuw een video van haar, waarin ze danst op "Single Ladies (Put a Ring on It)", viral met 30 miljoen views, door haar opvallende ondergewicht.

## Externe link

* (en) Eugenia Cooney op YouTube
# Allouville-Bellefosse

Allouville-Bellefosse is een gemeente in het Franse departement Seine-Maritime (regio Normandië) en telt 1187 inwoners (2011). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rouen.

## Geografie

De oppervlakte van Allouville-Bellefosse bedraagt 14,6 km², de bevolkingsdichtheid is 81,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Allouville-Bellefosse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Kapel-Eik / Chêne chapelle

Naast de dorpskerk staat hier de beroemdste boom van Frankrijk. In deze eeuwenoude zomereik zijn in 1696 twee kapelletjes gebouwd. De onderste kapel bevat een klein altaar met een Mariabeeld en is gewijd aan "Onze Lieve Vrouwe van de Vrede". De bovenste kapel, de "Chambre de l'ermite", kan worden bereikt via een rond de boom gebouwde wenteltrap. Dit curieuze religieuze monument wordt jaarlijks door tienduizenden bedevaartgangers bezocht. De leeftijd van deze eik wordt uiteenlopend geschat van 800 tot 1500 jaar. De lage schatting is, gezien onderzoek aan andere eiken in Europa, het meest realistisch.
* Gallery 1000 jarige eik in Allouvile
* Afbeelding uit 1755

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations de référence 2022.
* ↑ Chapel-oak, Atlasobscura.com. Gearchiveerd op 24 november 2021.
# Bob Polak

Bob John Polak (Amsterdam, 20 januari 1947) is een Nederlandse publicist, columnist en criticus.

## Levensloop

Bob Polak is de jongste van drie kinderen van een Joodse Nederlandse vader en een lutherse Duitse moeder.
Polak studeerde politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en was tijdens zijn studie actief voor het studentenweekblad Propria Cures. Na zijn redacteurschap (van juni 1973 tot december 1975) was hij tot begin jaren ’90 lid van het dagelijks bestuur van de Stichting Propria Cures, de uitgever van het blad. Hij stelde vijf bloemlezingen uit PC samen.
Tijdens en direct na zijn studie verrichtte Bob Polak diverse freelancewerkzaamheden. Hij schreef een column voor de Haagse Post, was medewerker van STAD Radio Amsterdam en van het universiteitsblad Folia Civitatis. Van 1980 tot 2005 was Polak voorlichter bij de dienst Ruimtelijke Ordening Amsterdam. Daarnaast publiceerde hij boeken en was hij (van 1987 tot 1995) recensent en columnist bij Het Parool. Aanvankelijk schreef Polak voor Het Parool onder het pseudoniem Felix de Vree. Toen hij in 1988 vanwege een recensie werd ontslagen door hoofdredacteur Sytze van der Zee dreigden Theo van Gogh en Theodor Holman op te stappen bij Het Parool. Daarop werd Polak weer door Van der Zee aangenomen.
Een speciale interesse heeft Bob Polak voor de dood. Zo schreef hij van 1994 tot 2001 een kroniek over overleden schrijvers in het kwartaalblad Doodgewoon. Polak is regelmatig te vinden op begraafplaats Zorgvlied en sinds zijn verhuizing op de Algemene Begraafplaats in Bergen (Noord-Holland). Bij de presentatie van zijn overzichtsboek Hier ligt Hemelrijk, gewijd aan 'schrijvers, schilders en anderen begraven in Bergen' uitte Polak in 2013 zware kritiek op het huidige cultuurbeleid van het kunstenaarsdorp.
Van december 1991 tot september 2011 was hij samen met Dirk Baartse redacteur van een kwartaalblad over het leven en werk van Willem Frederik Hermans, eerst de WFH-verzamelkrant genaamd, sinds maart 1994 Hermans-magazine. Van september 2011 tot december 2019 vormde Bob Polak samen met Vic van de Reijt de redactie van het literair-cultureel-satirische kwartaalblad De God van Nederland.
Polak heeft een aantal mystificaties op zijn naam staan, zowel in de vorm van artikelen als in boekvorm. Onder de naam Max Pam schreef hij in december 1983 in Propria Cures een artikel over een vermeend oorlogsverleden van Aad Nuis, een van de belangrijkste verdedigers van Friedrich Weinreb. Onder de naam Willem Frederik Hermans publiceerde hij de mystificaties Lebensraum (1991) en Pang (1992). Hermans spande naar aanleiding hiervan een civiele procedure aan die eindigde in een schadevergoeding door Polak aan Hermans van 24.000 gulden.
Bob Polak is sinds 2018 voorzitter van het Max de Jong Genootschap dat zich richt op leven en werken van de dichter-schrijver Max de Jong (1917-1951). Sinds 2022 is Polak fondsredacteur van MatchBoox.
# Roelf Jongman

Roelf Jongman (Tietjerksteradeel, Friesland, 7 augustus 1887 - Amsterdam, 28 juni 1958) was een Nederlands kunstschilder.
Jongman werkte in Amsterdam en Nunspeet. In 1925 was hij in Bergen, in de provincie Noord-Holland, maar keerde aan het einde van dat jaar terug naar Amsterdam. Jongman was lid en bestuurslid van 'De Onafhankelijken' in Amsterdam.
Omdat hij dat bestuurslidmaatschap tijdens de Tweede Wereldoorlog uitoefende, kreeg hij in 1946 een veroordeling van de Eereraad voor de Beeldende kunst en mocht hij een tijdlang geen bestuursfuncties meer uitoefenen.

## Werk (selectie)

* Een Italiaans dorpsplein
* Bloemstilleven, 1930
* ↑ N.H. Wolf. "De Zilveren Jubileum-Tentoonstelling der Onafhankelijken", De kunst; een algemeen geïllustreerd en artistiek weekblad jrg 29, 1937, no 1411, 20-02-1937. p. 25-30.
* ↑ Beeldende kunstenaars uitgesloten. "Algemeen Handelsblad". Amsterdam, 16-01-1946. Geraadpleegd op Delpher op 06-09-2023,

### Algemeen

* Scheen 1969-1970
* Jacobs 1993
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
# Tod Hughan

Frederik Christian Joseph (Tod) Hughan (Soerabaja, 6 maart 1909 – Aerdenhout, 19 december 1995) was een Nederlands tennisser.

## Loopbaan

Hughan werd in 1936, 1937, 1939, 1942 en 1950 Nederlands kampioen in het enkelspel. Bij het laatste kampioenschap was hij 41 jaar oud. Met Hans van Swol werd hij in 1937, 1939 en 1940 kampioen in het heren dubbelspel. Tot in 1955 was Hughan deelnemer aan het nationale kampioenschap.
Hij nam in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog één keer deel aan Roland Garros en vier keer deel aan Wimbledon. Alleen op Rolland Garros haalde Hughan de tweede ronde. Hij speelde tussen 1932 en 1939 in 22 ontmoetingen van het Nederlands Davis Cupteam. Hij speelde daarin 16 enkelspelen (1 gewonnen, 15 verloren) en 3 dubbelspelen (3 nederlagen, respectievelijk met Ody Koopman, Willem Karsten en Van Swol). Tweemaal werd de tweede ronde in de Davis Cup bereikt.
Hughan was lid van tennisverenigingen DDV (De Derde Vijfjarige) in Amsterdam en later van TCB (Tennis Club Bergen) uit Bergen. Na beëindiging van zijn loopbaan was hij tot in de jaren zeventig actief als veteraan.
In de Tweede Wereldoorlog werd Hughan onder invloed van collega-tennisser Gerard Leembruggen lid van de NSB. Dit leidde tot een breuk met zijn dubbelspelpartner Van Swol.
Hughan was getrouwd met een dochter van de Belgische filmpionier Jean Desmet. De familie was eigenaar van de bioscoop Cinema Parisien aan de Nieuwendijk in Amsterdam. Hughans dochter Ilse schonk na sluiting van de bioscoop het interieur aan het Nederlands Filmmuseum.

## Prestatietabel tennis, grand slam, enkelspel

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |
| Toernooi | 1936 | 1937 | 1938 | 1939 | 1946 | 1947 | 1948 | 1949 | 1950 | 1951 | 1952 |
| Australian Open | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – |
| Roland Garros | – | – | 2R | – | – | – | – | – | – | – | – |
| Wimbledon | 1R | 1R | 1R | 1R | – | – | – | – | – | – | – |
| US Open | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – |
# Orde van de Ster van de Italiaanse Solidariteit

De Orde van de Ster van de Italiaanse Solidariteit (Italiaans: "Ordine della Stella della Solidarietà Italiana") werd op 27 januari 1947, kort na het afschaffen van de Orde van Sint-Mauritius en Sint-Lazarus en de Orde van de Italiaanse Kroon ingesteld. Deze ridderorde beloont verdiensten van Italianen en vreemdelingen, maar vooral van de vele Italiaanse emigranten in den vreemde, voor de wederopbouw van het door de Tweede Wereldoorlog ernstig geschonden land. De minister van Buitenlandse Zaken heeft het recht om mensen voor te dragen voor deze decoratie. De Italiaanse president is de grootmeester van de orde.

## De graden

* Eerste Klasse
Zij dragen het kleinood van de orde aan een lint om de hals en de ster van de orde op de linkerborst.
* Tweede Klasse
De Tweede Klasse draagt een groot uitgevoerd kleinood van de orde aan een lint om de hals.
* Derde Klasse
De Derde Klasse draagt een kleinood aan een lint op de linkerborst.

## De versierselen van de orde sinds 2001

In 2001 werden de uitvoeringen van de Italiaanse orden herzien. Het nieuwe kleinood is een kompasster waarvan de vier hoofdstreken wit zijn geëmailleerd zijn en de vier andere streken groen.Het medaillon toont ook nu de barmhartige samaritaan uit de gelijkenis in het evangelie naar Lucas als een gouden reliëf binnen een blauwe ring met de gouden letters "Solidarietà Italiana". De ster is nu achtpuntig en van zilver. Het lint is groen met smalle witte en rode biezen.

## De versierselen van de orde voor 2001

Het kleinood was een vijfpuntige gouden ster, het symbool van de Italiaanse republiek, met in het midden een medaillon. Het medaillon toont ook nu de barmhartige samaritaan uit de gelijkenis in het evangelie naar Lucas als een gouden reliëf. De eerste en tweede graad werden op een vlammenzee gelegd die in de vijf armen van de ster zichtbaar was. Als bevestiging aan het lint werd een gouden lauwerkrans gebruikt. Het lint was ook voor 2001 groen met smalle witte en rode biezen.

## Literatuur

* Paul Hieronymussen; "Europeiske Ordner i Farver" 1967
# Cornelis Wouters

Cornelis Willebrordus Wouters (Waspik, 18 augustus 1896 – Brunssum, 20 januari 1978) was een Nederlands boekhouder.

## Leven

Hij was zoon van Petronella Timmers en klompenmaker en latere stationschef Lambertus Wouters. Hijzelf trouwde in 1923 als boekhouder met Adriana van der Berg.
C.W. Wouters werkte jarenlang bij het Centraal Beheer van de Staatsmijnen in Limburg. Hij zou daar een talenknobbel hebben laten zien, die hem in 1949 naar Australië bracht. Hij woonde daar in de steden Perth, Melbourne, Sydney alvorens hij weer in Brunssum neerstreek; hij leefde er nog maar kort. In Australië spande hij zich in voor de daarheen geëmigreerde gemeenschappen aldaar en met name op het gebied van de taal. Hij werkte er als vertaler bij overheidsinstantie Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO). Hij zou er tot zijn 65-ste werken en begon vervolgens een privévertaaldienst. Ondertussen spande hij zich in voor de Nederlandse gemeenschap in New South Wales, Good Neighbour Council (Raad voor Goede Buren) en Catholic Dutch Migrant Association (CDMA) en haar verenigingsblad. Hij promootte de studie Nederlands aan de Universiteit van Melbourne (een leerstoel kwam er niet) en richtte een Nederlandse Volksdansgroep op. Voorts was hij betrokken bij de Australische rechtspraak ten opzichte van Europese immigranten; hij constateerde dat ze veelal behandeld werden als tweederangsburgers.

## Eerbetonen

In Canberra werd hij uitgeroepen tot burger van het jaar (1960), in Nederland kreeg hij de ANV-Visser Neerlandiaprijs (1963) en kreeg de Orde van de Keten van Sint-Agatha van de Paternò (1969). Hij werd in 1971 benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau en kreeg in dat jaar ook de Zilveren Anjer opgespeld. Italië benoemde hem in de ridderorde van de Ster van Italiaanse Solidariteit.
* Redactie, Dr. C.W. Wouters. Limburgsch Dagblad (31 mei 1975). Geraadpleegd op 24 december 2024 – via delpher.nl.
* Weduwe, Familieberichten: Bericht van overlijden. Limburgsch Dagblad (21 januari 1978). Geraadpleegd op 24 december 2024 – via delpher.nl.
* Dutch Australian Cultural Centre (geraadpleegd 24 december 2024)
# Nel Wateler

Cornelia Christina (Nel) Wateler (Driebergen, 15 oktober 1886 - Obdam, 26 december 1971) was een lid van de Nederlandse verzetsgroep Groep 2000 tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tevens was zij de levenspartner van verzetsvrouw Jacoba van Tongeren. Als verpleegkundige speelde ze een leidende rol binnen de medische activiteiten van Groep 2000.

## Leven voor de oorlog

Ze was dochter van Henricus Martinus Wateler en Maria Susanna Weber. Ze was tussen 1906 en 1912 enige tijd verpleegster in het Julianaziekenhuis in de Ter Haarstraat, Amsterdam Oud-West; ze verhuisde in dat jaar naar Bussum. In die periode haalde zij ook haar examen verpleegster.
Al voor de oorlog leerde ze (mede)verpleegkundige Jacoba van Tongeren kennen in de lighallen in Amersfoort, waar Jacoba kuurde voor een streptokokkeninfectie. Later werd Nel opnieuw verpleegkundige, dan werkzaam bij de tuberculosebestrijding in Amsterdam, waar ze vanaf 1937 met Jacoba samenwoonde.

## Werkzaamheden binnen Groep 2000

Nel Wateler was vanaf het ontstaan in 1940 lid van Groep 2000, opgericht door Jacoba van Tongeren. Binnen de groep had Wateler de codenaam '2300'. Als verpleegkundige had ze een leidende functie binnen de EHBO-posten die de groep oprichtte. Daarnaast fungeerde Nel als schakel tussen Jacoba en de overige leden van Groep 2000. Ze zorgde ervoor dat Jacoba waar nodig haar rust pakte door contacten en groepsgenoten te woord te staan of buiten de deur te houden. Daarnaast camoufleerde ze de activiteiten van Jacoba voor argwanende buurtgenoten en belangstellenden.

## Leven na de oorlog

Na de oorlog zorgde Nel voor Jacoba, wier gezondheid was verslechterd; ze woonden samen in de Antillenstraat (45). Samen verhuisden ze naar Bergen in 1955. Na de dood van Jacoba verhuisde Nel naar Huize Buitenzorg, een verzorgingshuis in Obdam, waar ze in 1971 overleed. Ze werd begraven op de Algemene begraafplaats Bergen aan de Kerkedijk in Bergen.
* ↑ Utrechts Archief: Gemeente Driebergen, Geboorteakte Cornelia Christina Wateler; Driebergen 1885, akte 37
* ↑ https://jacobavantongeren.nl/cornelia-christina-wateler/.
* ↑ Gemeente Amsterdam; Register Julianaziekenhuis
* ↑ Redactie, Verpleegsters. De Courant (15 april 1910). Geraadpleegd op 6 mei 2023 – via delpher.nl.
* 1 2 Paul van Tongeren, Trudy Admiraal, Tongeren, Jacoba van,. Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland. Huygens Instituut (13-07-2016). Geraadpleegd op 05-05-2023.
* 1 2 Frans Reitema, Nel Wateler. Stichting Jacoba van Tongeren. Geraadpleegd op 05-05-2023.
* ↑ Redactie, Familieberichten: overlijdensadvertentie. Trouw (28 december 1971). Geraadpleegd op 6 mei 2023 – via delpher.nl.
# Lijst van personen geboren in Bergen

Lijst van personen geboren in Bergen kan verwijzen naar:
* Bergen (gemeente in Noord-Holland)#Geboren in Bergen - Noord-Holland
* Bergen (België)#Geboren - België
* Lijst van personen geboren in Bergen (Noorwegen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lijst van personen geboren in Bergen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Theo Schouten (kunstenaar)

Theo Schouten (Haarlem, 1949) is een Nederlandse abstract geometrisch beeldende kunstenaar werkzaam in Hindeloopen.

## Leven en werk

Theo Schouten wordt in 1949 geboren in Haarlem. Hij begint zijn loopbaan als etaleur en vervolgde met het ontwerpen en bouwen van interieurs in hotels en restaurants in binnen- en buitenland.
In 1995 gooit hij het roer om nadat hij door rugklachten zijn oude vak niet meer goed kan uitoefenen en wordt afgekeurd. Hij besluit zich volledig toe te leggen op het vervaardigen van kunst. Hij combineert zijn passie voor ontwerpen met zijn creativiteit, waarbij geometrie de basis vormt. Schouten is autodidact en laat zich inspireren door Mondriaan, Escher en Rietveld. De contrasten tussen rond, afgerond en hoekig, recht en rechtlijnig intrigeren hem en vormen de uitgangspunten in zijn werk.
Theo Schouten omschrijft zijn werk als driedimensionale, abstracte belevingen. Naast de primaire kleuren vormt schaduw een belangrijk onderdeel in zijn werk. Deze schaduw wordt gevormd door het driedimensionale karakter van zijn werk dat doorgaans wordt vervaardigd van ‘special board’ op schilderslinnen.
De kunstwerken van Theo Schouten vinden aanvankelijk de weg naar de klanten via galeries in de omgeving van Haarlem en al spoedig via landelijk en internationaal opererende galeries en kunstbeurzen. In 2019 krijgt Theo Schouten internationale erkenning wanneer hij de eerste prijs krijgt uitgereikt op de biënnale voor geometrische kunst in de Verenigde Staten. Het Museum of Geometric and MADI Art in Dallas verkiest Schouten tot winnaar uit meer dan 300 inzendingen van over de hele wereld en neemt werk van hem op in de museumcollectie.
Sinds 2013 is Theo gevestigd in het Friese stadje Hindeloopen, waar hij zijn atelier en een galerie heeft.

## Werk in openbare collecties (selectie)

* Musiom, Amersfoort
* Museum of Geometric and MADI Art, Dallas, Texas, Verenigde Staten

## Exposities (selectie)

* Europartfair, 2015 in Rotterdam
* Kunst aan de EE, 2016 in Woudsend
* First Art Fair, 2018 in Galerie de Vreugd en Hendriks in Amsterdam
* Kunstparade Heiloo, 2018 in Heiloo
* Galerie Beeldend Aktief, 2019 in Sneek
* Art Nordic, 2019 in Kopenhagen
* Kunst Wageningen, 2019 in Wageningen
* Biënnale: Origins in Geometry, 2019 in Dallas
* Galerie Lida Dijkstra, 2019 in Bergen
* Heemsteedse Kunstbeurs, 2020 in Heemstede
* Huntenkunst, 2020 in Ulft
* NULLLLL, 2020 in Amersfoort
* Officiële website van Theo Schouten
* Musiom: huis voor hedendaagse kunst
* Friesch Dagblad, Geometrische kunst van Theo Schouten uit Hindeloopen wint prijs in Dallas (2019)
* Spaarnestroom, Theo Schouten verwondert de kijker (2016)
* Art Nieuws
* Balkster courant, Kunstenaar Theo Schouten vertelt (2016)