OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lepidoscia euctena

Lepidoscia euctena is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia euctena door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1927.
De soort komt voor in Australië (Tasmanië).
# Marsum (Groningen)

Marsum is een wierdedorp in de gemeente Eemsdelta in de Nederlandse provincie Groningen. Marsum is een beschermd dorpsgezicht.

## Geschiedenis

Het dorp ontstond in de vroege middeleeuwen door het aaneengroeien van een aantal huiswierden. Op een wierde centraal in het dorp werd in de twaalfde eeuw (mogelijk iets later) de Mauritiuskerk gebouwd.
Volgens een document uit 1344 bestond het dorp uit twee helften of kluften, namelijk de Mentedakluft (Mentetaclowe) en de kluft rond het kerkhof (Hofsetenaclowe). Samen met boerderijen aan de overzijde van de Heekt bij Katmis (Heksetaclowa) vormden ze de helft van de rechtstoel van Holwierde en Marsum. De naam Menteda verwijst ook naar een kluft in het veenontginningsdorp Siddeburen, waarvan de eerste bewoners misschien uit Marsum kwamen. De wierde van Marsum vormt het uitgangspunt voor een kilometerlange ontginningslijn die langs Siddeburen doorliep tot aan de voormalige Siepsloot bij Noordbroek. Een dochternederzetting van Marsum is Solwerd aan het Damsterdiep, dat vermoedelijk in de dertiende eeuw een eigen kerk kreeg.
Marsum ontwikkelde zich tot een volwaardig dorp, dat echter in de Franse tijd bijna compleet werd verwoest bij het Beleg van Delfzijl (1813-1814). De wierde van Marsum werd in het begin van de twintigste eeuw grotendeels afgegraven. De radiale structuur is echter intact gebleven. Naast de kerk resteren nog het kerkhof en een aantal boerderijen. Er is maar één weg (de Marsumerweg) en in de kerkdorpen Jukwerd en Marsum tezamen woonden 146 mensen op 1 januari 2006.
Ten noorden van Marsum werd aan de Marsumerweg onder Holwierde in de jaren 1950 door de Koninklijke Luchtmacht het Navigatiestation Groningen gebouwd in verschillende bunkers, die tot 1964 in gebruik waren.
Ten oosten van Marsum ligt de Uitwierdermaar, met aangrenzend het Biessumerbos, nabij het wierdedorp Biessum en de wijk Delfzijl-Noord van de stad Delfzijl.
# Ragged glory

Ragged glory is het achttiende studioalbum van de zanger-gitarist Neil Young en zijn oude begeleidingsband Crazy Horse. Het kwam in 1990 uit als cd. Het is een relatief stevig album van Young.

## Tracklist

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Neil Young, tenzij anders aangegeven.

## Muzikanten

* Neil Young - gitaar, zang
* Frank Sampedro – gitaar, zang
* Billy Talbot – basgitaar, zang
* Ralph Molina - drums, zang

## Nummers

De meeste van de tien nummers zijn relatief lang (vier zijn langer dan zes minuten). In een aantal nummers wordt de melodieuze zang van Neil Young afgewisseld met de jankende leadgitaar.
Het album bevat deels nieuwe, meer rockachtige versies van nummers die al veel ouder waren. Farmer John is oorspronkelijk geschreven door Don Harris en Dewy Terry en staat op het eerste album van The Searchers, Meet the Searchers, uit 1963. Het nummer White line was eigenlijk al in 1975 met Crazy Horse opgenomen, maar kwam op Ragged glory pas voor de eerste keer uit; in 2023 is de oorspronkelijke versie van dit nummer alsnog uitgebracht.. Voor Days that used to be putte Young sterk inspiratie uit My Back Pages, een lied van Bob Dylan uit 1964. De melodie van deze beide nummers komt deels overeen. Het album sluit af met Mother Earth, wat de indruk van een wereldwijd volkslied moet geven. Hierin wordt a capella-zang wordt gecombineerd met ruige, jankende gitaargeluiden.
Er zijn twee singles van dit album uitgebracht: Mansion on the Hill (deze single bereikte #3 in de VS) en Over and over (werd #33 in de VS).

## Ontvangst

Dit album kreeg vier en een halve ster van de site AllMusic en van het tijdschrift Rolling Stone (maximaal vijf). Het album behaalde #31 in de Verenigde Staten en #15 in Groot-Brittannië.
* ↑ (en) Neil Young News, 24 februari 2023
* ↑ (en) Dylanesque: songs inspired by the music of Bob Dylan – Young, CSNY, and Coxon, Untold Dylan, 24 juni 2023
# Slag om Quebec

Bij de Slag om Quebec op 13 september 1759, werd Quebec door de Engelsen, onder leiding van generaal James Wolfe veroverd op de Fransen, die onder bevel stonden van Louis-Joseph de Montcalm. Beide bevelhebbers zouden de slag niet overleven. Deze gebeurtenis betekende een ommekeer in de 18e-eeuwse geschiedenis en was beslissend voor de toekomst van Noord-Amerika.

## Voorgeschiedenis

De strijd om Canada (bekend als de Franse en Indiaanse Oorlog) was een verlengstuk van de Zevenjarige Oorlog (1756 - 1763). Daarin stonden Groot-Brittannië en Frankrijk zowel in Europa als daarbuiten tegenover elkaar. In Canada, toen een Franse kolonie, leidde dit aanvankelijk tot een aantal gevoelige nederlagen voor het Engelse leger. In 1758 kwamen de Britse minister van Buitenlandse Zaken William Pitt de Oudere en opperbevelhebber Lord John Ligonier tot de conclusie dat de Franse bolwerken steeds opnieuw op een inefficiënte wijze werden aangevallen. Daarom besloot de Britse regering niet langer over land, vanuit het oosten en het zuiden, Canada binnen te vallen, maar het via een amfibische aanval vanuit het noorden over de Saint Lawrencerivier te proberen. Hiervoor moest men echter eerst Louisbourg innemen. Het garnizoen van die stad blokkeerde echter met ongeveer 400 kanonnen de toegang tot de rivier. Desondanks namen de Britten de stad in juli 1758 in. Van Louisbourg bleef slechts een puinhoop over. De Britse legerleiding was nu vol vertrouwen dat heel Canada in Engelse handen zou vallen; vooropgesteld dat men de Franse vesting Quebec wist in te nemen.

## Beleg van Quebec

Het jaar daarop voer een Britse armada van zwaarbeladen schepen, met duizenden soldaten aan boord, richting Nova Scotia . Op 26 juni 1759 bij Quebec aangekomen ontdekte men dat stad en vesting zo'n 80 meter hoger lagen. De rotswanden waren steil en kaal, wat weinig of geen dekking bood. Daarnaast bleek het in Quebec gelegerde Franse garnizoen bijna twee keer zo groot als het Engelse expeditieleger. Het enige waar de Britten zich aan konden optrekken was dat hun beroepssoldaten superieur waren aan de koloniale vrijwilligers van de tegenstander. Twee maanden later waren de Engelsen nog geen stap dichterbij Quebec gekomen. Hun leger werd geteisterd door hitte en gedecimeerd door daarmee verbonden ziektes, met name dysenterie. Ook verveling, gebrek aan discipline en voedselschaarste eisten hun tol.

## Slag om Quebec

Uiteindelijk vonden de Engelsen een pad dat langs de rotsen omhoog leidde naar de vesting. In de nacht van 13 september zette men de definitieve aanval in. De vooruitgeschoven Franse uitkijkpost, onder commando van de Franse koloniaal Louis du Pont du Chambon de Vergor viel in Britse handen en toen de dag aanbrak, waren reeds 4441 Engelse soldaten naar boven geklommen. Een poging van Franse kant om hen te verdrijven eindigde rampzalig. Niet exact wetende waar de Engelsen zich schuilhielden viel men in een hinderlaag. De Fransen telden 644 doden tegenover de Engelsen 60. Tijdens verdere gevechten werd het garnizoen uitgeschakeld en gaf de stad zich binnen enkele dagen over. Canada werd een onderdeel van het Britse wereldrijk.
# Bzipigebergte

Het Bzipigebergte (Georgisch: ბზიფის ქედი, Bzipi kedi; Abchazisch: Бзиԥтәи, Bziptvi), is een ongeveer 75 kilometer lang en maximaal 25 kilometer breed oost-west-georiënteerd gebergte van de Grote Kaukasus in de Georgische autonome en feitelijk afgescheiden republiek Abchazië.

## Geografie

Het Bzipigebergte ligt tussen de Amtkelipas in het oosten, vlakbij de hoofdkam van de Grote Kaukasus, tot aan de benedenstroomse kloof van de Bzipi bij het gelijknamige dorp in het westen. Het gebergte ligt over de gehele breedte van de districten Goedaoeta en Soechoemi en snijdt deze geografisch in tweeën.
De gemiddelde hoogte van het Bzipigebergte is 2300 meter boven zeeniveau. In het noorden wordt het gebergte met steile hellingen begrensd door de Bzipi-rivier, die langs de hele noordkant loopt en in het oosten de bron heeft bij de verbindingsgraat van het gebergte naar de Grote Kaukasus.

## Geologie

Het oosten van het gebergte is het hoogste en breedste deel met toppen boven de 2500 meter. Hier staat ook de hoogste berg, de Chimsa van 3034 meter boven zeeniveau. Het Chimsamassief heeft zes kleine cirquegletsjers op de noordelijke hellingen en is opgebouwd uit vulkanisch gesteente en zandsteen.
Het centrale deel van het gebergte is smaller met een breedte van 15 kilometer en is relatief laag met toppen die nog geen 2000 meter bereiken en heeft de laagste passen. Hier is het gebergte opgebouwd uit ondiepe zee-afzettingen, kalksteen en klei.
Het westelijke deel is juist wat breder, tot 20 kilometer, en is vrij hoog met enkele toppen boven de 2500 meter. Dit gedeelte behoort tot een van de hoogste karstmassieven ter wereld en staat bekend als het Bzipi-massief. De kloof van de Bzipi scheidt het massief van het kleinere Arabika-karstmassief van het Gagragebergte. Qua oppervlakte is het kalksteenmassief van het Ratsjagebergte groter.
# Farnham

Er zijn meerdere plaatsen met de naam Farnham.
In het Verenigd Koninkrijk:
* Farnham (Surrey)
* een aantal kleine dorpjes:
** Farnham (Cheshire)
** Farnham (Dorset)
** Farnham (Essex)
** Farnham (North Yorkshire)
** Farnham (Suffolk)
** Farnham (Wales)
Elders:
* Farnham (Canada) in Québec
* Farnham (New York)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Farnham en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Shawty is a freak

Shawty is a freak is een lied van de Nederlandse rapper Henkie T in samenwerking met de Belgische rapper Bryan Mg en Nederlandse rapper Yssi SB en Nederlandse producer Frnkie. Het werd in 2020 als single uitgebracht en stond in hetzelfde jaar als elfde track op het album Netwerk van Henkie T.

## Achtergrond

Shawty is a freak is geschreven door Bryan Mumvudi Gazombo, Henk Mando, Ychano Hunt en Ivano Leonard Biharie en geproduceerd door Frnkie. Het is een nummer uit het genre nederhop. Het lied gaat over een vrouw die met de liedverteller wil zijn wegens zijn geld en faam. Op de B-kant van de single staat een instrumentale versie van het nummer. De single heeft in Nederland de gouden status.
Het is de eerste keer dat alle artiesten samen tegelijk op een lied te horen zijn, maar onderling is er meerdere keren met elkaar samen gewerkt. Zo was Henkie T eerder al te horen met Bryan Mg op Get it all en hadden Henkie T en Yssi SB samen de hit Paper zien. Henkie T en Yssi SB herhaalden de samenwerking onder meer op Havana, Miss u en Monogram.

## Hitnoteringen

De artiesten hadden succes met het lied in Nederland. Het piekte op de 23e plaats van de Single Top 100 en stond negen weken in deze hitlijst. De Top 40 werd niet bereikt; het lied bleef steken op de achtste plaats van de Tipparade.
* ↑ Shawty is a freak. Dutchcharts. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* ↑ Shawty is a freak. Top 40. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* ↑ Goud/Platina. NVPI. Gearchiveerd op 18 december 2023. Geraadpleegd op 12 december 2022.
# Parc national de Plaisance

Het parc national de Plaisance is een provinciaal park van de provincie Quebec. Het bestrijkt een gebied van 28,1 km² en is gelegen op de noordelijke oever van de Ottawa nabij de stad Plaisance. Dit park werd in 2002 opgericht om een deel van de moerassen van de Ottawarivier te beschermen. Het is ook een belangrijke verzamelplaats voor de grote Canadese gans.
Het park wordt beheerd door de regering van Quebec door middel van de Société des établissements de plein air du Québec (SÉPAQ).
# Nationale Holocaust Herdenking

De Nationale Holocaust Herdenking (voorheen Auschwitzherdenking) is de door het Nederlands Auschwitz Comité op de laatste zondag in januari georganiseerde herdenking van de slachtoffers van de Holocaust. De plechtigheid valt samen met de herdenking van de bevrijding van het concentratiekamp Auschwitz op 27 januari 1945.
De herdenking bestaat uit een stille tocht vanuit het Amsterdamse Stadhuis naar het Auschwitzmonument in het Wertheimpark in de oude Amsterdamse Jodenbuurt. Gedurende de daaropvolgende ceremonie herdenkt men de slachtoffers in toespraken en in de Jizkor en Kaddisj gebeden. Er wordt gemusiceerd door Roma en Sinti. Men besluit de plechtigheid met het leggen van bloemen en kransen.
De Nationale Holocaust Herdenking past in een internationaal kader. In 2000 kwamen vertegenwoordigers van meer dan veertig landen in Stockholm overeen de slachtoffers van de Holocaust te gedenken tijdens de Holocaust Memorial Day. In november 2005 nam de Verenigde Naties in Algemene Vergadering de resolutie 60/7 aan waarin men overeenkwam dat 27 januari internationaal geldt als de jaarlijkse Dag ter Herdenking van de Slachtoffers van de Holocaust.
Rondom de Herdenkingsdag worden in Nederland door vele organisaties activiteiten georganiseerd. In samenwerking met het NIOD en de Sociale Verzekeringsbank organiseert Het Nederlands Auschwitz Comité in deze periode de 'Nooit Meer Auschwitz' Lezing.
In Nederland noemde men de herdenking jarenlang de Auschwitzherdenking. De eerste Auschwitz-herdenking werd in 1952 in Polen georganiseerd door de regering van dat land. Een onderdeel van de plechtigheid was het vullen van een urn met as uit de crematieovens in Auschwitz door de nationale delegaties. De urn van de Nederlandse delegatie werd in juni van dat jaar opgesteld op de Oosterbegraafplaats in Amsterdam. In 1957 vond de eerste herdenking plaats, gevolgd door een bijeenkomst van overlevenden. De urn werd voorzien van een eenvoudige steen met het opschrift "Nooit meer Auschwitz". In 1977 werd de steen vervangen door een door Jan Wolkers ontworpen Spiegelmonument. Sinds 1993 organiseerde Het Nederlands Auschwitz Comité de plechtigheid bij het Spiegelmonument Nooit Meer Auschwitz in het Wertheimpark.
De Auschwitzherdenking had niet een officiële status zoals bijvoorbeeld de Nationale Dodenherdenking. Het Nederlands Auschwitz Comité pleitte ervoor om de Auschwitzherdenking ook de status van nationale herdenking te verlenen. De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport reageerde in juni 2011 voorlopig afwijzend, maar beloofde zich te zullen inspannen om het herdenken een groter maatschappelijk belang te geven.
* ↑ Zie: (en) the Stockholm Declaration
* ↑ Monument >geschiedenis van het monument, auschwitz.nl, geraadpleegd 9 februari 2014.
* ↑ 'Auschwitz moet nationaal herdacht'. NOS (30 januari 2011). Geraadpleegd op 30 januari 2011.
* ↑ Betreft Herdenken Tweede Wereldoorlog', Brief aan de Tweede Kamer van 25 januari 2012, op archive.org, geraadpleegd 9 februari 2014.
# Lepidoscia strepsidoma

Lepidoscia strepsidoma is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia strepsidoma door Edward Meyrick in een publicatie uit 1920.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Ornaatmees

De ornaatmees (Pardaliparus elegans; synoniem: Parus elegans) is een zangvogel uit de familie Paridae (mezen) die alleen voorkomt in de Filipijnen.
De Filipijnse naam voor deze vogel is Baungan, de Tagalog naam is Pitit motas en in de Visayas wordt de ornmaatmees Boriringon genoemd

## Kenmerken

Deze soort wordt inclusief staart 11,5 centimeter lang en heeft een vleugellengte van 6,5 centimeter. De mannetjes en vrouwtjes van deze relatief kleine soort lijken sterk op elkaar. De verschillende ondersoorten verschillen van elkaar in kleur en door de hoeveelheid en locatie van de witte of gele vlekken op de vleugels en rug. Bij P. e. elegans is het mannetje aan de bovenzijde van de kop, op de keel en de bovenkant van de borst glimmend blauwzwart. De nek is zwart met gele plekken. De bovenzijde van de rug is zwart met witte plekken en de onderzijde geelachtig grijs. De staart is zwart met wat wit, voornamelijk aan de uiteinden. De vleugels zijn zwart met grote witte strepen op de vleugels. De voorzijde van de kop, de onderkant van de borst en de buik is geel. Een vrouwtje is valer van kleur. De snavel is zwart en aan de basis some grijs. De ogen zijn donkerbruin en de poten grijs.

## Ondersoorten en verspreiding

Deze vogel komt voor op de Filipijnen en telt negen ondersoorten:
* P. e. albescens (Guimaras, Masbate, Negros en Ticao)
* P. e. bongaoensis (Bongao)
* P. e. elegans (Catanduanes, Centraal- en Zuid-Luzon, Mindoro en Panay)
* P. e. edithae (Calayan en Camiguin)
* P. e. gilliardi (West-Luzon)
* P. e. mindanensis (Leyte, Mindanao en Samar)
* P. e. montigenus (Noordwest-Luzon)
* P. e. suluensis (Sulu-eilanden)
* P. e. visayanus (Cebu)

## Leefgebied

De ornaatmees komt in alle bostypes en op alle mogelijke hoogten voor. Ze zijn meestal te vinden in kleine groepjes met andere vogelsoorten zoals de roodborstbuulbuul (Hypsipetes philippinus), de pluchekapboomklever (Sitta frontalis), de in de Filipijnen voorkomende boszangers (Phylloscopus) en indien aanwezig waaierstaarten (Rhipidura)

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
* 1 2 (en) Ornaatmees op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
# Golf van Leyte

De golf van Leyte is het deel van de zee ten oosten van het Filipijnse eiland Leyte. De golf beslaat ongeveer 130 kilometer van noord naar zuid en 60 kilometer van oost naar west en wordt behalve door het eiland Leyte begrensd door het eiland Samar in het noorden, de Filipijnenzee in het oosten, Dinagat in het zuidoosten en het eiland Mindanao in het zuiden. Bij de oostelijke toegang tot de golf liggen het eiland Homonhon en de Suluan-eilanden. In de Tweede Wereldoorlog vond in deze wateren de Slag in de Golf van Leyte plaats. De winst in deze grootste slag van de Tweede Wereldoorlog, stelde de geallieerden in staat om met B-29's vanuit de eilanden Japan te bombarderen.
# Ragged Glory

Ragged Glory is het achttiende studioalbum van de zanger-gitarist Neil Young en zijn oude begeleidingsband Crazy Horse. Het kwam in 1990 uit als cd. Het is een relatief stevig album van Young.

## Tracklist

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Neil Young, tenzij anders aangegeven.

## Muzikanten

* Neil Young - gitaar, zang
* Frank Sampedro – gitaar, zang
* Billy Talbot – basgitaar, zang
* Ralph Molina - drums, zang

## Nummers

De meeste van de tien nummers zijn relatief lang (vier zijn langer dan zes minuten). In een aantal nummers wordt de melodieuze zang van Neil Young afgewisseld met de jankende leadgitaar.
Het album bevat deels nieuwe, meer rockachtige versies van nummers die al veel ouder waren. Farmer John is oorspronkelijk geschreven door Don Harris en Dewy Terry en staat op het eerste album van The Searchers, Meet the Searchers, uit 1963. Het nummer White line was eigenlijk al in 1975 met Crazy Horse opgenomen, maar kwam op Ragged Glory pas voor de eerste keer uit; in 2023 is ook de oorspronkelijke versie van dit nummer alsnog uitgebracht.. Voor Days that used to be putte Young sterk inspiratie uit My Back Pages, een lied van Bob Dylan uit 1964. De melodie van deze beide nummers komt deels overeen. Het album sluit af met Mother Earth, wat de indruk van een wereldwijd volkslied moet geven. Hierin wordt a capella-zang wordt gecombineerd met ruige, jankende gitaargeluiden.
Er zijn twee singles van dit album uitgebracht: Mansion on the Hill (deze single bereikte #3 in de VS) en Over and over (werd #33 in de VS).

## Ontvangst

Dit album kreeg vier en een halve ster van de site AllMusic en van het tijdschrift Rolling Stone (maximaal vijf). Het album behaalde #31 in de Verenigde Staten en #15 in Groot-Brittannië.
* ↑ (en) Neil Young News, 24 februari 2023
* ↑ (en) Dylanesque: songs inspired by the music of Bob Dylan – Young, CSNY, and Coxon, Untold Dylan, 24 juni 2023
# Nationaal park Miguasha

Het nationaal park Miguasha (Frans: Parc national de Miguasha) is een nationaal park in de buurt van Carleton-sur-Mer op de Gaspésie van Quebec in Canada.
Het paleontologische gebied van Miguasha dateert uit de Devoonperiode. De fossiele site werd voor het eerst ontdekt in 1842, door Abraham Gesner (1797-1864), een geoloog, arts en een pionier in de aardolie-industrie. Het park werd in 1985 door de regering van Quebec gerestaureerd, waarna het in 1999 (23e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed) werd aangewezen als werelderfgoed, als erkenning voor zijn rijkdom aan fossielen. Het park geeft een cruciaal beeld van de evolutie van het leven op aarde - veel fossiele exemplaren van voornamelijk vissen zijn hier gevonden. Het parkmuseum heeft een collectie van meer dan 9.000 exemplaren van fossiele vissen en planten.

## Externe link

* (en) Nationaal park Miguasha op de website van UNESCO Werelderfgoed
Aulavik · Auyuittuq · Banff · Bruce Peninsula · Cape Breton Highlands · Elk Island · Forillon · Fundy · Georgian Bay Islands · Glacier · Grasslands · Gros Morne · Gulf Islands · Gwaii Haanas · Ivvavik · Jasper · Kejimkujik · Kluane · Kootenay · Kouchibouguac · La Mauricie · Mealy Mountains · Mingan Archipelago · Mount Revelstoke · Nááts'ihch'oh · Nahanni · Pacific Rim · Point Pelee · Prince Albert · Prince Edward Island · Pukaskwa · Qausuittuq · Quttinirpaaq · Riding Mountain · Rouge · Sable Island · Sirmilik · Terra Nova · Thaidene Nëné · Thousand Islands · Torngat Mountains · Tuktut Nogait · Ukkusiksalik · Vuntut · Wapusk · Waterton Lakes · Wood Buffalo · Yoho
Dinosauruspark · Grand Pré · Gros Morne · Gwaii Haanas en Haida (Ninstints) · Head-Smashed-In Buffalo Jump · Fossielkliffen van Joggins · Kluane, Wrangell-St. Elias, Glacier Bay en Tatshenshini-Alsek · L'Anse aux Meadows · Oud-Lunenburg · Miguasha · Mistaken Point · Nahanni · Pimachiowin Aki · Oud-Quebec · Red Bay · Rideau Canal · Canadese parken van de Rocky Mountains · Waterton Glacier · Wood Buffalo · Writing-on-Stone Provincial Park
* Gemeinsame Normdatei: 4396571-4
* Virtual International Authority File: 127795365
* WorldCat (via VIAF): 127795365