OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bob Mulder

Bob Mulder (Delfzijl, 31 januari 1974) is een Nederlandse voormalige profvoetballer. Zijn positie in het veld was aanvaller.

## Loopbaan als speler

Mulder begon zijn carrière bij Neptunia in Delfzijl. Later stapte hij over naar Appingedam.
FC Groningen nam hem daarna over. Hij speelde in het seizoen 1995/96 zes wedstrijden voor die club. Hierin scoorde hij één keer. In het seizoen 1996/97 kwam hij uit voor MVV. In het seizoen 1997/98 voor SC Heracles '74 en hierna speelde hij enkele seizoenen voor de BV Veendam. Hierna kwam hij nog enkele seizoenen uit voor SV Meppen en VfB Oldenburg. Tegenwoordig is hij sinds 2023 trainer bij VV Meedhuizen.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Divisie | Land | Aantal wedstrijden | Aantal goals |
| 1994/95 | Appingedam | Hoofdklasse | Nederland | ? | ? |
| 1995/96 | FC Groningen | Eredivisie | Nederland | 6 | 1 |
| 1996/97 | MVV | Eerste divisie | Nederland | 26 | 4 |
| 1997/98 | SC Heracles '74 | Eerste divisie | Nederland | 8 | 1 |
| 1998/99 | BV Veendam | Eerste divisie | Nederland | 25 | 8 |
| 1999/00 | BV Veendam | Eerste divisie | Nederland | 27 | 5 |
| 2001/02 | SV Meppen | Oberliga Nord | Duitsland | ? | ? |
| 2002/03 | VfB Oldenburg | Oberliga Nord | Duitsland | ? | ? |
| 2003/06 | Appingedam | Hoofdklasse | Nederland | ? | ? |
# Lepidoscia leucochroa

Lepidoscia leucochroa is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia leucochroa door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1923.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Lijst van oorlogsmonumenten in Woudenberg

De Nederlandse gemeente Woudenberg heeft 3 oorlogsmonumenten. Hieronder een overzicht.
| Nr. | Object | Herdachte groep | Ontwerper | Onthulling | Type | Locatie | Plaats | Coördinaten | Foto |
| 678 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Gedenkmonument | Algemeen | | 1970-6-5 5 juni 1970 | beeld/sculptuur | Parklaan 1 | Woudenberg | 52° 4' 52" NB, 5° 24' 55" OL | Gedenkmonument |
| 1949 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Verzetsmonument | militairen in dienst van het Ned. Kon. na 1945, verzet Nederland, allen | Dhr. G. Kleinveld (ontwerp), Firma G. Wolfswinkel (uitvoering) | 1947-5-4 4 mei 1947 | zuil | Voorstraat 63, 3931 HC | Woudenberg | 52° 4' 56" NB, 5° 24' 31" OL | Verzetsmonument |
| 3499 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Fusillademonument | burgerslachtoffers | | 1992 1992 | gedenksteen | Treekerweg | Woudenberg | 52° 5' 39" NB, 5° 20' 26" OL | Fusillademonument Meer afbeeldingen |
| 4634 | Vliegersmonument | geallieerde militairen | | 7 december 2024 7 december 2024 | plaquette | Hamersveldseweg 146a, 3822 BG | Woudenberg | | |
| | Commonwealth War Graves | geallieerde militairen | | | grafmonument | Henschoterlaan, Algemene begraafplaats | Woudenberg | 52° 4' 53" NB, 5° 24' 20" OL | Commonwealth War Graves |
Amersfoort · Baarn · Bunnik · Bunschoten · De Bilt · De Ronde Venen · Eemnes · Houten · IJsselstein · Leusden · Lopik · Montfoort · Nieuwegein · Oudewater · Renswoude · Rhenen · Soest · Stichtse Vecht · Utrecht · Utrechtse Heuvelrug · Veenendaal · Vijfheerenlanden · Wijk bij Duurstede · Woerden · Woudenberg · Zeist
# Station Marcheprime

Station Marcheprime is een spoorwegstation in de Franse gemeente Marcheprime.
Het ligt aan de spoorlijn van Station Bordeaux-Saint-Jean naar het Spaanse Irun en wordt bediend door treinen van het netwerk TER Nouvelle-Aquitaine die rijden op het traject Bordeaux-Saint-Jean - Arcachon.
Het station heeft loketten die op weekdagen geopend zijn, kaartautomaten en een wachtruimte.

## Externe link

* Stationsinformatie
# Olivier de Vinck

Olivier de Vinck is een chef-kok uit Antwerpen. Samen met zijn echtgenote Inger Blancquaert baat hij het restaurant Kommilfoo dat seizoensgebonden Frans-Belgische gerechten serveert.

## Studies

De Vinck behaalde een bachelor of business administration aan de Europese universiteit van Antwerpen. Hij kwam in contact met topchef Eddie Van Maele en volgde vijf jaar lang les in diens privékookschool.

## Waardering

De Vinck en Kommilfoo kregen volgende waarderingen:
* in 2011 hun eerste Michelinster
* in 2020 scoorde hij 16 op 20 in de Gault & Millau.

## Lievelingsgerecht

De Vinck beleefde een restaurantstage als een ankerpunt in zijn carrière; zo leerde hij zijn "signature dish" kennen; een geroosterd babygeitje.
# Fort De Gagel

Fort De Gagel is een fort in Utrecht. Het fort werd tussen 1819 en 1821 aangelegd als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het fort bestaat uit verschillende rijksmonumenten.

## Functie en ligging

De functies van het fort bestonden in hoofdzaak uit het afsluiten en verdedigen van de Gageldijk, de Kerkeindsche Dijk en het flankeren van de Klopdijk. Het werk ligt op ongeveer 1,5 kilometer ten noordoosten van het Fort aan de Klop en verdedigde verder onder meer het inundatiekanaal met sluiswerken van de Klopvaart. Ten oosten van het fort ligt Fort Ruigenhoek dat in de derde bouwfase van de Nieuwe Hollandse Waterlinie is gerealiseerd

## Geschiedenis

Het Fort De Gagel werd als aarden werk aangelegd in de jaren 1819-1821. Er was geen bebouwing en op de wallen waren opstelplaatsen voor het geschut. Het geheel was omgeven door een gracht.
Tussen 1850 en 1852 werd een vierkant, bomvrij wachthuis gebouwd. Het wachthuis is 16 meter lang en breed en werd destijds ook omringd door een gracht. De gemetselde muren zijn 1,5 meter dik en zijn afgerond op de hoeken. De keelzijde van het fort is naar het zuidwesten gericht en de frontzijde naar het noordoosten. Op het wachthuis was plaats voor twee vuurmonden, terwijl rondom schietgaten voor kanon- en geweervuur in de muren zitten.
Het fort is rond 1880 nogmaals verbeterd. Het wachthuis werd verbouwd en de borstwering van het dak verwijderd. Verder is de gracht om het wachthuis gedeeltelijk gedempt en zijn een bomvrije kazerne van twee verdiepingen en een remise aan het fort toegevoegd. Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn in 1939/1940 ten noorden van de kazerne, naast elkaar drie Groepsschuilplaatsen Type P gebouwd.
Het fort is drie keer in staat van verdediging gebracht. De eerste keer bij de Frans-Duitse Oorlog in 1870. De tweede keer bij de mobilisatie in 1914 en voor de derde en laatste keer in 1939/1940. Op de open binnenruimte en in de wallen werden loopgraven aangelegd met de drie groepsschuilplaatsen van gewapend beton.
Bij de aanleg van de wijk Overvecht is Fort de Gagel in 1971 door de gemeente Utrecht overgenomen van het Rijk. Op 2 september 2022 kreeg het een publieksfunctie als restaurant, vergader- en evenementenlocatie.

## Beschermd als rijksmonument

Het fort kent een beschermde status als rijksmonument. Om precies te zijn, zijn er 10 onderdelen op het fort zelf die een inschrijving in het rijksmonumentenregister hebben. Deze, en nog eens 3 onderdelen van de Nieuwe Hollandse Waterlinie in de directe omgeving van het fort die eveneens rijksmonument zijn, zijn te vinden in de Lijst van rijksmonumenten op Fort de Gagel.
# Station Thuès-Carença

Station Thuès-Carença (vroeger Thuès-village) is een spoorwegstation in de Franse gemeente Thuès-Entre-Valls op het traject van de spoorlijn Villefranche-Vernet-les-Bains - Latour-de-Carol (in de volksmond de 'Gele trein').
# Batibouw

Batibouw is een jaarlijkse beurs voor zowel vaklui als consumenten in de bouwsector die wordt georganiseerd in de Brusselse Heizelpaleizen. De beurs lokt op een oppervlakte van 120.000 m² elke editie eind februari, begin maart zowat 300.000 bezoekers (waaronder 75.000 bouwprofessionals), gespreid over 11 beursdagen. De eerste twee dagen van de beurs zijn exclusief voorbehouden voor de professionele bezoeker, vanaf de derde dag kent de beurs een gemengd publiek. In 2009 vierde de beurs zijn vijftigste editie. De editie in 2023 telde bijna 160.000 bezoekers.In 2024 telde het bijna 175.000 bezoekers.
De beurs werd in 1960 een eerste maal als Salon van de Bouw georganiseerd in het Internationaal Rogiercentrum in het centrum van Brussel. Inspiratie voor de beurs werd door organisator Georges De Vestel opgedaan bij het Parijse Batimat. Het logo was initieel een schietlood. In 1967 werd gekozen voor een blauw, groen en oranjekleurige schildpad (ontworpen door Julian Key) en werd het het Internationaal salon voor Bouw en Decoratie. De eerste negen edities gingen door in het Rogiercentrum, de tiende editie in 1969 ging door in het Tentoonstellingspark van Brussel op de Heizel.
Vanaf 1973 koos men voor Batibouw waarmee een tweetalige naam tot stand kwam (het Franse bâtir gecombineerd met het Nederlandstalige bouwen). Het nog steeds gebruikte logo van de met rode bakstenen gevormde schildpad op groen gras kwam tot stand in 1976. In 1977 werd paleis 11 toegevoegd aan de paleizen en gebruikt bij de achttiende editie, in 1989 volgde paleis 12.
In de 12 hallen (Batibouw is de enige beurs in België die deze oppervlakte jaarlijks inneemt, samen met het autosalon) met elk hun segment , kan je het (ver)bouwproces van a tot z opvolgen. Zo is er een complete hal met keukens, badkamers, verwarming, ruwbouwmaterialen, binnenafwerking enz. De beurs telt bijna 1000 exposanten (fabrikanten en producenten)en vertegenwoordigt meer dan 2500 merken.
In de marge van Batibouw is er ook de beurs Build IT (ICT voor de bouwsector) en Concept & Build (beurs voor laatstejaarsstudenten architectuur), en de uitreiking van de Belgian Building Awards.
Organisator Fisa BATIBOUW (geleid door Jan JUGHMANS) behoort tot de Deficom groep van zakenman Philippe LHOMME dat ook nog de woon- en interieurbeurs Cocoon (Brussel), het Voedingsalon (Brussel), Zenith (Brussel), het Vakantiesalon (Brussel)en nog enkele andere netwerkevenementen organiseert.

## Externe link

* Website van Batibouw
* ↑ jvh, Bijna 160.000 bezoekers voor ingekort Batibouw. Nieuwsblad (19 maart 2023). Geraadpleegd op 22 januari 2024.
* ↑ BELGA, Batibouw lokt bijna 175.000 bezoekers. Het Nieuwsblad (25 februari 2024). Geraadpleegd op 27 februari 2024.
# Credibom/LA Alumínios/Marcos Car

Credibom/LA Alumínios/Marcos Car is een kleine Portugese continentale wielerploeg. De ploeg is sinds 1995 actief en werd in 2005 een continentale ploeg. De bekendste renners van de ploeg waren de Spanjaarden Francisco Mancebo en Ezequiel Mosquera.

## Bekende (oud-)renners

* Cândido Barbosa (1995-1996)
* David Blanco (2000-2002)
* Jesús Blanco Villar (1995-1996)
* Hernâni Brôco (2010-2011, 2013)
* André Cardoso (2006-2008)
* Eladio Jiménez (2008)
* Francisco Mancebo (2008)
* Jacek Morajko (2003-2004)
* Ezequiel Mosquera (1999-2002)
* David Plaza (2004)
* Unai Yus (2006)
* Constantino Zaballa (2009)

## Seizoen 2024

In 2024 bestaat de ploeg uit een tiental Portugese renners. Twee renners zijn in 2023 getransfereerd en daar zijn eveneens twee renners voor teruggekomen.

### Renners

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2023 |
| Rodrigo Caixas | 6 november 2000 | Portugal | |
| Emanuel Duarte | 24 januari 1997 | Portugal | Efapel Cycling |
| Luís Fernandes | 2 december 1987 | Portugal | |
| Gonçalo Leaça | 29 oktober 1997 | Portugal | |
| João Macedo | 27 september 2001 | Portugal | |
| João Medeiros | 4 augustus 2000 | Portugal | |
| Alexandre Montez | 6 januari 2002 | Portugal | |
| Diogo Narciso | 19 november 2001 | Portugal | |
| João Oliveira | 22 november 2002 | Portugal | |
| François Vie | 2 april 2002 | Portugal | |
* Officiële website
* Pagina van de ploeg van 2025 via ProCyclingStats
# Tasmaneiland

Tasmaneiland (Engels: Tasman Island) is een 1,2 km² groot onbewoond eiland dat ligt tegenover Kaap Pillar in het zuidoosten van de Australische staat Tasmanië. Het eiland is een 300 meter hoge rots van doleriet. Tasmaneiland is een onderdeel van het Nationaal park Tasman. Op het eiland staan een beschermde vuurtoren uit 1906 en een onbemand weerstation.
Tasmaneiland was oorspronkelijk bebost, maar is nu alleen nog begroeid met gras en struiken. Op het eiland broedt een kolonie van 700.000 duifprions, die bedreigd worden door verwilderde katten. Andere broedvogels zijn de grauwe en dunbekpijlstormvogel. Het eiland wordt gebruikt als rustplaats door de Kaapse pelsrob en de Nieuw-Zeelandse zeebeer. Reptielen die op het eiland leven zijn de skinken Niveoscincus metallicus, Niveoscincus ocellatus, Egernia whitii en Cyclodomorphus casuarinae. De grottensprinkhaan Tasmanoplectron isolatum komt alleen op Tasmaneiland voor.
# Louvigné (Mayenne)

Louvigné is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire) en telt 774 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Laval.

## Geografie

De oppervlakte van Louvigné bedraagt 12,5 km², de bevolkingsdichtheid is 61,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Kim Si-eun

Kim Si-eun (Goyang, 19 januari 1999) is een Zuid-Koreaans actrice. Ze is bekend van haar hoofdrol in Next Sohee in 2022 en haar rol in het tweede seizoen van Squid Game in 2024.

## Biografie

Kim werd geboren op 19 januari 1999 in Goyang in het Ilsandog District, Gyeonggi-do, Zuid-Korea.
Ze maakte haar debuut op televisie in de show Live Talk! Talk! Boni Hani.
In 2022 brak Kim door met haar rol in de dramafilm Next Sohee, geregisseerd door Ill-Jung Ju-ri. Voor deze rol won Kim een Baeksang Arts Award in de categorie Beste nieuwe actrice op de 59ste Baeksang Arts Awards. In september 2023 tekende Kim een contract bij Goldmedalist.
In december 2024 was Kim te zien in de succesvolle Netflix-serie Squid Game, waar ze de rol vertolkte van deelneemster Young-mi onder het nummer 095. Kim kreeg wereldwijde herkenning voor deze rol. Squid Game stond op nummer 1 in de Netflix's Global Top 10.

## Filmografie
### Films

| Jaar | Titel | Rol |
| 2018 | The Negotiation | Lee Jong-seok |
| 2020 | Boys Be! | Eun-ji |
| 2022 | Next Sohee | So-hee |
| 2022 | You and I | Ha-eun |

### Televisie

| Jaar | Titel | Rol | Extra |
| 2018 | When Time Stops | Hwa-sook | |
| 2019 | Special Labor Inspector | Assistant Manager Oh | |
| 2020 | Chip In | Seon Deok-go | |
| 2020 | Run On | Go Ye-chan | |
| 2022 | Mental Coach Jegal | Jo Ji-yeong | |
| 2022 | Brain, Your Choice of Romance | L | |
| 2024 | Squid Game | Kim Young-mi (speler 095) | Seizoen 2 |
| 2025 | Knock-Off | | |
# Monument 100 jaar afschaffing slavernij (Paramaribo)

Er werd in 1963 een monument voor 100 jaar afschaffing slavernij onthuld aan de Marowijnestraat in Zorg en Hoop in Paramaribo. Hierop staat de tekst: "Deze steen werd hier opgericht op 1 juli 1963 door de Stichting het Surinaams Zorgenkind." De granieten gedenksteen werd geschoten in Afobaka.
De onthulling markeert het eeuwfeest van de afschaffing van de slavernij in Suriname. Aanwezig bij de ceremonie waren de ministers Just Rens van Opbouw, Johan Kraag van Sociale Zaken en John Thijm van Openbare Werken en Verkeer, evenals de voorzitter van de Staten van Suriname, Emile de la Fuente. Een dag eerder werd op de kruising van de Dr. Sophie Redmondstraat en de Zwartenhovenbrugstraat het standbeeld van Kwakoe onthuld dat eveneens herinnert aan de afschaffing van de slavernij.
Het eeuwfeest werd groots gevierd. Het Emancipatie Herdenkingscomité richtte de Stichting Zorgenkind speciaal op voor deze viering. Zelf kwam het voort uit het 75-jarige jubileum in 1938. Zorgenkind kreeg als goed doel mee om landelijk doelstellingen na te streven ten behoeve van de verzorging van verstandelijk en lichamelijk beperkte kinderen. Er werden gouden gedenkpenningen geslagen waarvan de opbrengst ten goede kwam van de stichting.
# Station Serdinya

Station Serdinya is een spoorwegstation in de Franse gemeente Serdinya op het traject van de spoorlijn Villefranche-Vernet-les-Bains - Latour-de-Carol (in de volksmond de 'Gele trein').
# Thiago Rodrigues da Silva

Thiago Rodrigues da Silva (Rio de Janeiro, 6 januari 1996) - alias Mosquito - is een Braziliaans voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij verruilde in januari 2015 Atlético Paranaense voor Desportivo Brasil. Dat verhuurde hem in februari 2015 voor vier maanden aan CR Vasco da Gama.

## Clubcarrière

Mosquito werd geboren in Rio de Janeiro. Hij komt uit de jeugdopleiding van Atlético Paranaense. Op 20 april 2014 vierde hij zijn debuut in de Braziliaanse Série A op de openingsspeeldag van het seizoen 2013/14 tegen Grêmio. Hij viel na 74 minuten in voor Marcos Guilherme. Atlético Paranaense won de wedstrijd met het kleinste verschil na een doelpunt van verdediger Dráusio.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mosquito (footballer) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Spelersprofiel op Transfermarkt
* ↑ Wedstrijdgegevens op Soccerway
# Station Aswan

Station Aswan (Arabisch: محطة أسوان) is een station in de Egyptische stad Aswan dat in 1898 werd geopend. Het ligt op 98 meter boven zeeniveau nabij het centrum van Aswan en is het zuidelijkste grote station voor de grens met Soedan. Het station wordt beheerd door de Egyptische nationale spoorwegen en wordt met name bediend door treinen op de route Alexandrië - Caïro - Luxor - Aswan.

## Geschiedenis

In 1898 bereikte de Opper-Egyptelijn Aswan en werd het station geopend. In verband met Britse plannen voor een spoorlijn tussen Kaapstad en de Middellandsezee werd ten zuiden van Luxor kaapspoor met een spoorwijdte van 1067 mm toegepast. In 1926 werd het kaapspoor vervangen door normaalspoor zodat een doorgaande treindienst tussen Caïro en Aswan mogelijk werd. De Compagnie Internationale des Wagons-Lits trok toen haar toeristische treindienst door naar Aswan en de steiger bij El Shallal aan de Nijl boven de stuwdam van Aswan. De rit tussen Caïro en El Shallal kostte vijftien en een half uur. In El Shallal was aansluiting op de boot naar Aboe Simbel en Wadi Halfa in Soedan om de reis naar Kaapstad voort te zetten. De treindienst werd in 1939 gestaakt, na de Tweede Wereldoorlog kwam alleen de nachttrein terug.

## Reizigersdienst

Het stationsgebouw heeft een stationshal met loketten voor kaartverkoop, waarvan er één is gereserveerd voor nachttreinen met slaaprijtuigen. Er is ook een automaat waarmee u vervoersbewijzen kunt kopen. In het station is een cafetaria ingericht.
Het station wordt vooral aangedaan door binnenlandse treinen, autobusdiensten en sneltreinen die rijden tussen Alexandrië - Caïro - Luxor - Aswan. Deze dienst wordt aangevuld met directe nachttreinen van Watania-slaaptreinen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gare d'Assouan op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Station Bolquère-Eyne

Station Bolquère-Eyne is een spoorwegstation in de Franse gemeente Bolquère op het traject van de spoorlijn Villefranche-Vernet-les-Bains - Latour-de-Carol (in de volksmond de 'Gele trein'). Het is het hoogst gelegen station op het netwerk van de SNCF.
# Lauren Holly

Lauren Michael Holly (Bristol, 28 oktober 1963) is een Amerikaans televisie- en filmactrice. Ze had rollen in televisieseries als All My Children, Picket Fences en NCIS, waarin ze de rol van Jenny Shepard op zich nam, en verscheen in onder meer de films Dumb and Dumber (1994), Down Periscope (1996) en Any Given Sunday (1999).
Holly's acteercarrière begon met een rol in twee afleveringen van de televisieserie Hill Street Blues in 1984. Een jaar later speelde ze in haar eerste (televisie)film, Love Lives On, en weer een jaar later had ze voor het eerst een hoofdrol, in Band of the Hand. Toen All My Children aanklopte, stond haar filmloopbaan drie jaar op een laag pitje.
Na haar rol in de Amerikaanse soap volgde een rij televisieproducties (series en films), totdat Holly in Dragon: The Bruce Lee Story (1993) en Dumb and Dumber (1994) weer hoofdrollen bemachtigde in grotere Hollywoodfilms.

## Privé

Holly trouwde drie keer. De eerste keer was met acteur Danny Quinn (1991-1993), haar tweede huwelijk was met acteur Jim Carrey (1996-1997), met wie ze in Dumb and Dumber speelde. Van 2001 tot 2014 was ze getrouwd met bankier Francis Greco, met wie ze drie adoptiekinderen heeft.

## Filmografie

Selectie:
* 1985: Love Lives On
* 1985: Seven Minutes in Heaven
* 1990: The Adventures of Ford Fairlane
* 1993: Dragon: The Bruce Lee Story
* 1994: Dumb and Dumber
* 1996: Down Periscope
* 1997: Turbulence
* 1997: A Smile like yours
* 1998: No Looking Back
* 1999: Entropy
* 1999: Any Given Sunday
* 2000: The Last Producer
* 2000: What Women Want
* 2001: Sen to Chihiro no kamikakushi (animatie)
* 2002: Changing Hearts
* 2002: Pavement
* 2004: In Enemy Hands
* 2005: The Pleasure Drivers
* 2005: The Godfather of Green Bay
* 2006: Fatwa
* 2006: Raising Flagg
* 2008: Chasing 3000
* 2009: Too Late to Say Goodbye
* 2009: Before You Say I Do
* 2012: Layover

### Televisie

*Exclusief eenmalige gastrollen
* Hill Street Blues (1984) - Carla Walicki
* My Two Dads (1990) - Allison Novack
* Picket Fences (1992–1996) - Maxine Stewart
* Chicago Hope (1999–2000) - Dr. Jeremy Hanlon
* NCIS (2005-2008, 2011, 2012, 2014, 2015) - NCIS Directeur Jenny Shepard
* The Adventures of Chuck & Friends (2010-2012) - Haulie
* Alphas (2012) - Senator Charlotte Burton
* Motive (2013-2016) - Dr. Betty Rogers
* Family Law
* Biblioteca Nacional de España: XX1265962
* Bibliothèque nationale de France: cb14026010w (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058518570006706
* Gemeinsame Normdatei: 141229152
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1448 5377
* Library of Congress Control Number: no2001037346
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007424539805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001773469
* Système universitaire de documentation: 17251665X
* Virtual International Authority File: 76514084
* WorldCat (via VIAF): 76514084
# Clásica Jaén 2025

De vierde editie van de Spaanse wielerwedstrijd Clásica Jaén werd verreden op 17 februari 2025 en was onderdeel van de UCI Europe Tour.

## Verloop

Titelverdediger was de Spanjaard Oier Lazkano, hij nam deze editie niet deel. Start en finish van deze editie waren, net als in voorgaande jaren, in Úbeda en kende een lengte van bijna 170 kilometer. De Pool Michał Kwiatkowski wist deze editie naar zijn hand te zetten middels een solo van iets meer dan twaalf kilometer. De Mexicaan Isaac del Toro kwam zo'n dertig seconden na Kwiatkowski als tweede over de finish. Het podium werd volledig gemaakt door de Spanjaard Ibon Ruiz die eerder al als vroege vluchter zich liet zien in de wedstrijd.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | tijd |
| | Michał Kwiatkowski | INEOS Grenadiers | 4u00'25" |
| 2 | Isaac del Toro | UAE Team Emirates-XRG | + 31" |
| 3 | Ibon Ruiz | Equipo Kern Pharma | + 46" |
| 4 | Jordan Labrosse | Decathlon AG2R La Mondiale Team | + 1'53" |
| 5 | Axel Laurance | INEOS Grenadiers | z.t. |
| 6 | Eric Antonio Fagúndez | Burgos-Burpellet-BH | + 1'57" |
| 7 | Clément Berthet | Decathlon AG2R La Mondiale Team | z.t. |
| 8 | Carlos Canal | Movistar Team | z.t. |
| 9 | Ben Tulett | Team Visma-Lease a Bike | + 1'59" |
| 10 | Tim Wellens | UAE Team Emirates-XRG | + 2'00" |
| 17 | Alex Molenaar | Caja Rural-Seguros RGA | + 2'54" |
2022 · 2023 · 2024 · 2025
* ↑ (es) Molina, Israel, Clásica Jaén: Recital de Kwiatkowski entre los olivos. Ciclo21 (17 februari 2025). Geraadpleegd op 17 februari 2025.
* Uitslag via ProCyclingStats