OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Passage du Havre

De Passage du Havre is een overdekte winkelgalerij met een glazen dak uit het midden van de 19e eeuw. De passage is gelegen in het 9e Arrondissement van Parijs.

## Ligging

De Passage du Havre is gelegen tussen 69 rue Caumartin en 109 rue Saint-Lazare, in een zakenwijk in de buurt van de grote warenhuizen.

## Oorsprong van de naam

De passage werd vernoemd naar de nabij gelegen Rue du Havre. De straat en passage verwijzen naar de stad met dezelfde naam aan de monding van de Seine.

## Geschiedenis

De passage werd in 1845 aangelegd op een grondstuk dat eigendom was van de adellijke families Fouquel, Selles, Doux en Durand-Billion. Ze werd geopend in september 1846 onder de naam Passage du Chantier de Tivoli.
Anno 2021 is de Passage du Havre de drukste winkelpassage van Parijs door de gunstige ligging tussen het treinstation Saint-Lazare en de grote warenhuizen Printemps en Galeries Lafayette. De doorgang wordt gebruikt door zowel het winkelend publiek als de werknemers die in de wijk werken. Bij de complete renovatie in de jaren negentig zijn weinig van het oorspronkelijke details behouden gebleven.
De passage herbergt winkels van bekende internationale winkelketens, verdeeld over twee verdiepingen. De passage wordt genoemd als een voorbeeld van hoe een historisch bouwwerk uit de 19e eeuw, werd vernietigd door speculatie met onroerend goed en het niet tijdig beschermen als monument.

## Literatuur

* Jean-Claude Delorme, Anne-Marie Dubois: Passages couverts parisiens. Parigrams, Parijs 2002, ISBN 2-84096-264-0 .
* Bertrand Lemoine : Les passages couvertes en France. Délégation à l'Action Artistique de la Ville de Paris, Parijs 1990, ISBN 2-905118-21-0 .

## Externe link

* www.passageduhave.com/
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Passage du Havre op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Culpa mía

Culpa mía (Engels: My Fault) is een Spaanse romantische film uit 2023, geregisseerd door Domingo González, in zijn debuut als regisseur. De hoofdrollen worden vertolkt door Nicole Wallace en Gabriel Guevara.

## Verhaal

Noah (Nicole Wallace) laat haar stad, vriendje en vriendinnen achter zich om te verhuizen naar de villa van de nieuwe echtgenoot van haar moeder. Daar ontmoet ze haar nieuwe stiefbroer Nick (Gabriel Guevara) en al snel ontstaan er botsingen tussen hun persoonlijkheden. De aantrekkingskracht tussen Noah en Nick zorgt echter voor wederzijdse aantrekkingskracht met een verboden relatie tot gevolg. De opstandige en gekwelde gemoederen zetten de levens van Noah en Nick op hun kop en halsoverkop worden de twee verliefd op elkaar.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Nicole Wallace | Noah |
| Gabriel Guevara | Nick |
| Marta Hazas | Rafaella |
| Iván Sánchez | William Leister |
| Eva Ruiz | Jenna |
| Víctor Varona | Lion |
| Fran Berenguer | Ronnie |
| Iván Massagué | Jonás |

## Productie

De film is gebaseerd op het Wattpad-verhaal Culpa mía van Mercedes Ron, dat later uitgroeide naar een trilogie gepubliceerd bij Penguin Random House. Culpa mía is geproduceerd door Pokeepsie Films (Álex de la Iglesia en Carolina Bang) productie. De opnames van de film vonden plaats in de Costa del Sol, Torremolinos, Manilva en Marbella.

## Release

Culpa mía werd uitgebracht op Prime Video op 8 juni 2023. De film werd voor Amazon Prime Video in de openingsdriedagen de beste niet-Engelse film in de geschiedenis van de streamingdienst.
# Cryptoforis celata

Cryptoforis celata is een spinnensoortuit de familie van de valdeurspinnen (Idiopidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2021 door Wilson, Raven en Rix.
De soort komt voor in Australië.
# Mat '35

Mat '35 (voluit: Materieel '35), is de naam van elektrisch stroomlijnmaterieel voor personenvervoer, in 1935 door de Nederlandse Spoorwegen aangeschaft.
De naam is, zoals bij een aantal andere series, afgeleid van het jaar waarin het materieel ontworpen en besteld werd. De vorm was gebaseerd op die van de dieselelektrische treinstellen van het type Mat '34, ook wel bekend als Diesel-drie.
De serie bestond uit een voorserie van acht tweewagenstellen voor de lijn Rotterdam – Hoek van Holland (in dienst eind 1935) en een aantal vervolgseries, die geleverd werden als Mat '36. Zij kregen de bijnaam 'Hoek van Hollanders' omdat zij hun eerste jaren naar Hoek van Holland reden. Door de elektrische en pneumatische verbindingen in de Scharfenbergkoppelingen konden de stellen in treinschakeling rijden met de latere treinstellen Mat '36, Mat '40, Mat '46 en Mat '54.
Na de Tweede Wereldoorlog deden de zes overgebleven treinstellen (twee zijn er in de oorlog verloren gegaan) voornamelijk dienst op de Hofpleinlijn Den Haag HS – Rotterdam Hofplein, totdat zij begin jaren zestig vooral werden vervangen door de laatste en nieuwste series Hondekoppen. Met de komst van Mat '64 in 1964 kon ook het laatste treinstel Mat '35 worden afgevoerd.
# Canyon Hotel

Het Canyon Hotel was een hotel in Yellowstone National Park, in de Amerikaanse staat Wyoming.
Het grootschalige hotel werd in 1910 gebouwd door de Yellowstone Park Company om bezoekers aan de Grand Canyon of the Yellowstone en de Yellowstone-watervallen te accommoderen. Na de Tweede Wereldoorlog had het gebouw veel van zijn elegantie verloren en achtte de National Park Service het Canyon Hotel verouderd. In de late jaren 50 werd het hotel verlaten. Men was het hotel aan het afbreken toen een brand het in 1960 voorgoed vernielde.

## Voorgeschiedenis

Voor de bouw van het Canyon Hotel in 1910 hadden er al twee hotels op diezelfde plek gestaan. Dat eerste hotel opende in mei 1886. Het was bedoeld als een tijdelijke oplossing ter vervanging van de tentenkampen. Dat hotel werd opgevolgd door een tweede hotel op die locatie, dat in 1891 voltooid werd. Het nieuwe hotel bood bijzonder veel comfort en service, maar stond bekend als een lelijk gedrocht. Het telde 250 kamers, tot het in 1901 uitgebreid werd met nog eens 24 kamers.

## Beschrijving

Het derde hotel, het Canyon Hotel uit 1910, was een ontwerp van architect Robert Reamer, die eerder al de rustieke Old Faithful Inn ontwierp. Voor het ontwerp van het Canyon Hotel wilden Reamer en diens opdrachtgever Harry W. Childe een eleganter bouwwerk maken dan de Inn. Het nieuwe hotel telde 400 kamers en was 230 meter lang, waarmee het Canyon Hotel het grootste gebouw in de geschiedenis van Yellowstone is. Het ontwerp was beïnvloed door de Prairie School van architect Frank Lloyd Wright.

## Achteruitgang en afbraak

Na afloop van de Tweede Wereldoorlog waren veel faciliteiten in de nationale parken in slechte staat. Vaak konden ze de toenemende stroom toeristen, die vooral met de auto kwamen, niet meer aan. Het Mission 66-programma, de nieuwe nationale strategie van de National Park Service, werd in het leven geroepen om die situatie te verbeteren. Oude faciliteiten zouden verbeterd of vervangen worden. Hotels, die gebouwd waren voor toeristen die met de trein kwamen, zouden vervangen worden door motel-achtige accommodaties. In Yellowstone werd gekozen voor een nieuw project in de buurt van het Canyon Hotel, Canyon Village, dat een van de grootste projecten uit het tijdperk van Mission 66 was. In Canyon Village werden veel kleinere motelgebouwen neergezet die specifiek inspeelden op de eisen van de bezoekers in de jaren 50. Het project werd voltooid in 1957.
Het oude Canyon Hotel bleef echter populair bij bezoekers. Om toeristen toch aan te moedigen in de nieuwe faciliteiten te logeren, werd het Canyon Hotel zelfs tijdelijk gesloten. Wanneer in 1958 vastgesteld werd dat het Canyon Hotel op bepaalde plaatsen onherstelbaar beschadigd was, werd beslist het gebouw af te breken. De Hebgen Lake-aardbeving van 17 augustus 1959 verergerde de staat van het hotel alleen maar. Op 8 augustus 1960 brandde het hotel af. Er is nooit een oorzaak van de brand aangeduid.
# Wereldkampioenschappen judo 1991

De wereldkampioenschappen judo 1991 waren de zestiende editie van de wereldkampioenschappen judo en werden gehouden in Barcelona, Spanje, van donderdag 25 juli tot en met zondag 28 juli, een jaar voorafgaand aan de Olympische Spelen in dezelfde stad.

## Resultaten
### Mannen

| Gewichtsklasse | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| – 60 kg | Tadanori Koshino | Yoon Hyun | Nazim Guseinov Philippe Pradayrol |
| – 65 kg | Udo Quellmalz | Masahiko Okuma | Sergei Kosmynin James Pedro |
| – 71 kg | Toshihiko Koga | Joaquin Ruiz | Chung Hoon Vladimir Dguebadze |
| – 78 kg | Daniel Lascau | Johan Laats | Bachir Varayev] Hidehiko Yoshida |
| – 86 kg | Hirotaka Okada | Joseph Wanag | Waldemar Legień Giorgio Vismara |
| – 95 kg | Stéphane Traineau | Paweł Nastula | Marc Meiling Jiri Sosna |
| + 95 kg | Sergei Kossorotov | Franck Moreno | Kim Kun-soo Naoya Ogawa |
| Open | Naoya Ogawa | Davit Chachaleisjvili | Imre Csösz Georges Mathonnet |

### Vrouwen

| Onderdeel | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| – 48 kg | Cécile Nowak | Karen Briggs | Ryoko Tamura Legna Verdecia |
| – 52 kg | Alessandra Giungi | Sharon Rendle | Maritza Pérez Matsumi Ueda |
| – 56 kg | Miriam Blasco | Nicole Flagothier | Nicola Fairbrother Li Zhongyun |
| – 61 kg | Frauke Eickhoff | Diane Bell | Yael Arad Catherine Fleury |
| – 66 kg | Emanuela Pierantozzi | Odalis Revé | Ryoko Fujimoto Kate Howey |
| – 72 kg | Kim Mi-jung | Yoko Tanabe | Laetitia Meignan Marion van Dorssen |
| + 72 kg | Moon Ji-Yoon | Yin Zhang | Beata Maksymow Monique van der Lee |
| Open | Zhuang Xiaoyan | Estela Rodríguez | Nathalie Lupino Claudia Weber |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Japan | 4 | 2 | 5 | 11 |
| 2 | Duitsland | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 3 | Zuid-Korea | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 4 | Frankrijk | 2 | 0 | 5 | 7 |
| 5 | Italië | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 6 | China | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 7 | Spanje | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 8 | Sovjet-Unie | 1 | 1 | 4 | 6 |
| 9 | Verenigd Koninkrijk | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 9 | Cuba | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 11 | België | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 12 | Polen | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 13 | Verenigde Staten | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 14 | Nederland | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 | Israël | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 | Hongarije | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 | Tsjecho-Slowakije | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 16 | 16 | 32 | 64 |
* JudoInside
# Theo Huls

Theo Huls (4 november 1934 – Doetinchem, 25 maart 2009) was een Nederlands voetballer van De Graafschap in Doetinchem. Hij speelde er in de zestiger jaren, toen Evert Teunissen trainer was. Later was hij trainer van amateur-voetbalverenigingen.
Hij overleed op 25 maart 2009 in Doetinchem op 74-jarige leeftijd.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1960/61 | De Graafschap | Nederland | Tweede divisie | – | 9 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 9 |
| 1961/62 | De Graafschap | Nederland | Tweede divisie | – | 2 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 3 |
| 1962/63 | De Graafschap | Nederland | Tweede divisie A | – | 4 | – | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 5 |
| 1963/64 | De Graafschap | Nederland | Tweede divisie | – | 0 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 0 |
| 1964/65 | De Graafschap | Nederland | Tweede divisie A | – | 0 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 0 |
| 1965/66 | De Graafschap | Nederland | Tweede divisie A | – | 1 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 1 |
| 1966/67 | De Graafschap | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | – | – | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |

## Externe link

* (nl) Overlijdensadvertentie De Graafschap
# BXR

BXR is een techno-hardhouse-platenlabel en is ontstaan als dochter van het Media records-imperium. Het ging van start in 1995 met D'Agostino Planet - Fly. Er volgde kort hierop een tweede release van Gigi d'Agostino onder dit alias, maar pas in '96 kwam de eerste release van Mauro Picotto: My House / Bakerloo Simphony.Al snel volgde een coöperatie van Gigi en Mauro, Angels symphony. Dit werd een redelijke hit. Rond deze tijd voegde Mario Piperno, beter bekend als Mario Più, zich bij het nog kleine clubje.

## De groei naar een TMF-award

In 1999 werd Mauro zijn eerste hit bij BXR uitgebracht: Lizard. Dit was hetzelfde jaar dat Mario Più zijn grote hit Communication uitbracht en heel wat naamsbekendheid verkreeg. Het label had nu alle potentie om uit te groeien tot een zeer groot label. Mauro en Mario bundelden de krachten om samen Arabian pleasure uit te brengen. Mauro bracht vervolgens Iguana uit dat alle behaalde successen van Lizard overtrof en in 2000 kwam Komodo. Dit werd een internationale hit en Mauro scoorde mede dankzij Komodo zelfs een TMF-award.

## 2000 - heden

Na Komodo stonden meer artiesten open voor het label. Nick Sentience en Josh Wink brachten er een nummer uit en zelfs de oude clubhit Schall van Elektrochemie LK werd opnieuw uitgebracht op BXR. Niet lang hierna bracht Mauro Proximus uit en scoorde weer een hit. In 2001 bracht Massimo Chiticonti onder de alias Joy Kitikonti zijn hit Joyenergizer uit, Mario Più bracht als DJ Arabesque The vision uit en Mauro deed het nog eens dunnetjes over met Like this like that. Tussen al deze meer trance georiënteerde releases zaten al wat techno releases, maar deze scoorden niet. Dit veranderde toen Mauro kwam met zijn Metamorphose EP. Door veel technofans werd het afgedaan als trance en door veel trance artiesten werd het afgedaan als techno. Desalniettemin had het wel degelijk succes. Hierna bracht Mauro Awesome!!! EP uit, welk meer een techno geluid neerzette en met open armen ontvangen werd.

## Mauro verlaat BXR

In 2002 bracht Mauro Back to Cali uit. Hierna verliet hij BXR en in 2003 startte hij Meganite. Dit betekende nog niet het einde voor BXR, maar dat was het in feite wel. Mario bracht nog 2 albums uit en ook Joy probeerde er nog iets van te maken. Ze hielden de schijn op dat alles goed ging door wat ze op de website meldden, maar niet al te lang hierna bleek dat het daadwerkelijk schijn was. Er kwamen steeds minder releases en de releases werden slechter. Dit had meer te maken met het vertrek van heer Picotto dan met iets anders en dan dat men gehoopt/gewild had.

## Externe link

* http://www.discogs.com/label/BXR
# Moka (Mauritius)

Moka is een district in Centraal-Mauritius. Het is een van de twee districten op het eiland die niet aan zee grenzen. Moka heeft een oppervlakte van 231 vierkante kilometer en had in 2000 ruim 75.000 bewoners. De hoofdstad van het district is de gelijknamige plaats.

## Grenzen

Het district Moka heeft al haar grenzen met vijf andere districten:
* Pamplemousses in het noorden.
* Flacq in het oosten.
* Grand Port in het zuiden.
* Plaines Wilhelms in het westen en het zuidwesten.
* Port Louis in het noordwesten.
* 1 2 statoids.com - Districts of Mauritius
# Pamukkale (district)

Pamukkale is een Turks district in de provincie Denizli en telt 5.225 inwoners (2007). De hoofdplaats heet eveneens Pamukkale. Het district heeft een oppervlakte van 185,62 km². Tot november 2012 was de naam van dit district Akköy.
De bevolkingsontwikkeling van het district is weergegeven in onderstaande tabel.
| 1997 | 2000 | 2007 |
| 5.852 | 6.437 | 5.225 |
# Luke Campbell (bokser)

Luke Campbell (Kingston upon Hull, 27 september 1987) is een voormalig Brits bokser. Hij werd olympisch kampioen in de bantamgewichtklasse op de Olympische Spelen van 2012. Ook won hij zilver op het wereldkampioenschap boksen in 2011.
Zijn laatste professionele gevecht ging om de vacante interim WBC-titel in 2021. Hij verloor dit gevecht van Ryan Garcia.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 1 2012 in Londen, Verenigd Koninkrijk (−56 kg)

### Wereldkampioenschappen

* 2 2011 in Bakoe, Azerbeidzjan (−56 kg)

### Europese kampioenschappen

* 1 2008 in Liverpool, Verenigd Koninkrijk (–54 kg)
* (en) Profiel van Luke Campbell op olympedia.org, geraadpleegd 10 november 2024
* (en) Profiel van Luke Campbell op sports-reference.com (gearchiveerd), geraadpleegd 10 november 2024
* (en) Profiel van Luke Campbell op BoxRec.com, geraadpleegd 10 november 2024
1904: Oliver Kirk · 1908: Henry Thomas · 1920: Clarence Walker · 1924: William Smith · 1928: Vittorio Tamagnini · 1932: Horace Gwynne · 1936: Ulderico Sergo · 1948: Tibor Csík · 1952: Pentti Hämäläinen · 1956: Wolfgang Behrendt · 1960: Oleg Grigorjev · 1964: Takao Sakurai · 1968: Valerian Sokolov · 1972: Orlando Martínez · 1976: Gu Yong-Ju · 1980: Juan Bautista Hernández Pérez · 1984: Maurizio Stecca · 1988: Kennedy McKinney · 1992: Joel Casamayor Johnson · 1996: István Kovács · 2000: Guillermo Rigondeaux · 2004: Guillermo Rigondeaux · 2008: Enkhbatyn Badar-Uugan · 2012: Luke Campbell · 2016: Robeisy Ramírez
# Nederlands kampioenschap dammen vrouwen 2020

Het Nederlands kampioenschap dammen voor vrouwen 2020 vond plaats van maandag 6 december tot en met zondag 12 december 2021 in Zoutelande. Het was voor de 15e, en voorlopig laatste keer dat het kampioenschap in Zoutelande gespeeld werd. Vitalia Doumesh werd voor de vierde keer kampioen.

## Uitstel

Het kampioenschap is diverse keren uitgesteld, vanwege de Corona pandemie die begon in het begin van 2020. Oorspronkelijk uitgesteld naar 23 maart t/m 28 maart 2020, vervolgens naar 30 november t/m 5 december 2020, en ook nog naar 22 t/m 27 maart 2021. Uiteindelijk werd het met anderhalf jaar vertraging gespeeld in december 2021.

## Plaatsing

De kampioen van 2019, Denise van Dam, had afgezegd van deelname aan dit kampioenschap. Zij werd vervangen door Daniëlla de Vos, die voor het laatst in 2001 meespeelde in de finale. Verder waren automatisch geplaatst voor de finale: Heike Verheul (2e in het NK 2019), Vitalia Doumesh (3e in het NK 2019) en Ester van Muijen (2e in het NK 2019). Via de halve finale plaatsten zich Laura Timmerman, Jacqueline Schouten, Barbara Graas en Tamar Visser.

## Resultaten

| Nummer | | Titel | KNDB-rating | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Punten | Winst | SB* |
| 1 | Vitalia Doumesh | MIF/MNF | 1266 | | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 2 | 10 | 3 | 61 |
| 2 | Heike Verheul | MIF/MNF | 1285 | 1 | | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 1 | 9 | 2 | 55 |
| 3 | Jacqueline Schouten | MFF/MNF | 1046 | 1 | 1 | | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 9 | 2 | 55 |
| 4 | Ester van Muijen | MFF/cMNF | 1208 | 0 | 1 | 1 | | 1 | 2 | 2 | 2 | 9 | 3 | 48 |
| 5 | Laura Timmerman | MFF | 1211 | 1 | 1 | 1 | 1 | | 1 | 2 | 1 | 8 | 1 | 51 |
| 6 | Barbara Graas | MIF/MNF | 1019 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | | 2 | 1 | 5 | 1 | 27 |
| 7 | Daniëlla de Vos | MFF | 1021 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | | 2 | 3 | 1 | 15 |
| 8 | Tamar Visser | | 954 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | | 3 | 0 | 22 |
* SB staat voor Sonneborn-Berger punten, een vorm van weerstandspunten.
# Pabradė

Pabradė is een stad met een historisch centrum (miesto seniūnija) in de gemeente Švenčionys in het Litouwse district Vilnius. De plaats telde 5286 inwoners in 2021.

## Geografie en naam

Pabradė ligt aan beide zijden van Žeimena-rivier, op het punt waar het door een leemplateau breekt en Dubinga er vanaf de rechterkant in stroomt. Nabij die plek is een Voorde (doorwaadbare plaats), in het Litouws brasta. De plaats ligt aan (=pa) deze voorde. De rivier verbindt diverse meren. Ten noorden van de stad is op de zandgronden een tientallen km groot bos.
Het is een toeristisch gebied, dat onder meer populair is om in te kajakken. Verder zijn er drie kerken, enkele gymzalen, naast andere voorzieningen zoals een kunstopleiding en een bibliotheek.

## Geschiedenis

Het wordt aangenomen dat de omgeving van Pabradė in de 13e eeuw deel uitmaakte van het hertogdom Nalsia, dat strekte tot Utena en Daugavpils. Sinds de 15e eeuw wordt het voor het eerst genoemd in bronnen over een klein landhuis van de families Radziwiłł, Tiesenhausen, Masalskiai en later Tyszkiewicz. De nederzetting, die in die tijd toebehoorde aan het landhuis lag in een leeg gebied. Dit veranderde met de aanleg van de spoorlijn van Warschau naar Sint-Petersburg in 1862, de nederzetting werd toen een stad en groeide langs de postweg tussen Vilnius en Daugavpiils. Het gebouw van de oude herberg is bewaard gebleven.
De bevolking in die tijd hield zich bezig met houtkap en vervoer van hout over het water. Verder waren er kleine bedrijven, een destilleerderij en een elektriciteitscentrale.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog bouwde het Duitse leger een aftakking van de spoorlijn naar Lentupis, tegenwoordig vlak over de grens in Wit-Rusland. Tussen de twee Wereldoorlogen was Pabradė Pools gebied. In 1940 besloot de regering tot de bouw van een kamp voor Dwangarbeid voor Communisten. in datzelfde jaar werd het kamp door de communistische autoriteiten weer gesloten. Niet veel later gebruikten de Nazi's het kamp voor massamoorden op Joden.

## Demografie

| Jaar | Inwoners |
| 1868 1898 | 330 400 |
| 1931 1939 | 2.569 2.869 |
| 1959 1967 | 4.489 5.200 |
| 1970 1976 | 5.790 6.700 |
| 1979 1989 | 6.655 7.360 |
| 2001 2011 | 6.525 5.994 |
| 2017 2020 | 5.528 5.337 |
| 2021 | 5.286 |
Bevolking naar etniciteit :
| Etniciteit | 2021 | 2011 | 2001 |
| Pools | 43% | 45% | 47% |
| Litouws | 29% | 27% | 24% |
| Russisch | 20% | 18% | 17% |
| Wit-Russisch | 6% | 5% | 5% |
| Oekraïens | 1% | 1% | 1% |
| Anders | 1% | 4% | 6% |
| Totaal | 5286 | 5994 | 6525 |

## Verkeer en vervoer

Door de stad loopt hoofdweg 102, Van Vilnius naar Zasarai met daar aansluiting op autoweg A6.
De stad kent een zekere drukte vanwege de spoorlijn die tegenwoordig loopt van Daugavpils naar Vilnius, maar vanaf de aanleg in 1862 tot het uiteenvallen van de Sovjet-Unie deel uitmaakte van de spoorlijn Warschau-St Petersburg.
# Turning Point USA

Turning Point USA (TPUSA) is een Amerikaanse conservatieve jongerenorganisatie, die naar eigen zeggen de liberale invloed op universiteiten bestrijdt. De organisatie is omstreden vanwege banden met extreemrechts en door racistische en seksistische uitlatingen gedaan door prominente leden. Ook het bijhouden van een zwarte lijst van universitair personeel wordt door critici als onethisch bestempeld.
De groep staat positief tegenover Donald Trump en de nativistische beweging binnen de Republikeinse Partij.
De oprichter en voorman van Turning Point USA is Charlie Kirk, een vooraanstaand persoon in Republikeinse kringen. Ook het hoofd woordvoering Candace Owens is een vaak geziene gast in de Republikeinse media. De conservatieve vuurwapenactiviste Kaitlin Bennett, beter bekend als "Gun Girl", was een voorzitster van een lokale afdeling, maar stapte op nadat een incident, waarbij een mannelijke activist van Turning Point USA een luier droeg, leidde tot spot onder tegenstanders.
* ↑ (en) ADL
* ↑ (en) Miami New Times, Chats Show FIU Turning Point USA Members Sharing Racist Memes and Rape Jokes
* ↑ (en) SPLC
* ↑ (en) Chronicle of Higher Education, Leaked Memo From Conservative Group Cautions Students to Stay Away From Turning Point USA
* ↑ (en) The Independent, Turning Point USA: How one student in a diaper caused an eruption in the conservative youth organization
# Kinderdag

Kinderdag is een feestdag die in verscheidene landen wordt gehouden.
De eerste moderne staat die een kinderdag invoerde was Turkije. Dit werd bepaald onder de Turkse president Mustafa Kemal Atatürk in 1927.
In 1954 spraken de Verenigde Naties een aanbeveling uit om een kinderdag (=„Universal Children's Day“) te houden om hiermee de kinderrechten actueel te houden.
In veel voormalige socialistische/communistische landen, zoals Polen, Roemenië, Rusland, Hongarije en Tsjechië, en in landen als India, China, Duitsland, Verenigde Staten en Nederland is kinderdag op 1 juni, en universele kinderdag (Dag van de Rechten van het Kind) op 20 november. Er zijn echter landen die andere data aanhouden. Zo wordt kinderdag in Japan en Zuid-Korea op 5 mei gevierd. Ouders geven hun kinderen cadeaus en nemen ze mee op excursies naar pretparken, dierentuinen of musea.In Thailand is het de tweede zaterdag van het jaar kinderdag sinds 1966.Ervoor was het de eerste maandag van Oktober.