OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Krestabaai

De Krestabaai (Russisch: Залив Креста; Zaliv Kresta; "Kruisbaai", Eskimo's: Каӈиниӄ; Kaŋiniq) is een baai van de Golf van Anadyr binnen de Beringzee, aan de zuidelijke kust van de Russische autonome okroeg Tsjoekotka. De baai werd in 1660 voor het eerst door Russen bezocht, toen sotnik I. Koerbatov er langs voer en haar Bolsjaja Goeba ("Grote baai") noemde. Vitus Bering vernoemde de baai naar de christelijke feestdag van de Kruisverheffing. In 1821 werd de baai gecartografeerd door graaf Fjodor Litke.
De fjordvormige baai heeft een noord-zuidlengte van 16,2 kilometer, een breedte die varieert tussen de 1,8 en 4 kilometer en een diepte tot 35 meter. Aan noordzijde bevinden zich twee bochten; de Etelkoejymbocht in het noordwesten en de Kengyninbocht in het noordoosten. De plaats Egvekinot (met luchthaven Krestabaai) ligt aan de Egvekinotbocht van de Etelkoejymbocht en haar satellietplaats Ozerny ligt aan noordzijde van de Egevkinotbocht. Aan de oostkust van de baai ligt de plaats Konergino en iets zuidelijker aan de westkust de plaats Oeëlkal. Ten zuidwesten van de Etelkoejymbocht ligt de Etsjkatsjekbocht en aan zuidzijde van de Kengyninbocht de Eroeljabocht. Aan zuidoostzijde bevindt zich ten slotte de Pomorekenigvykbocht. Aan oostzijde van de monding van de baai (aan zuidzijde) steekt de landtong Meetsjkyn een stuk de zee in. In de baai liggen aan noordoostzijde de Nikoenskieje-eilanden en iets zuidelijker (ten zuidoosten van Konergino) het eiland Boelotsjka.
In de baai stromen een aantal kleine rivieren uit, waarvan de Tnekvejem de grootste is. In de baai komen zeehonden, walrussen en walvissen voor. De kusten bestaan uit moerasachtige toendra en in het noorden (rond Egvekinot) uit bergtoendra.
# Rochus Franken

Johannes Walburgis (Rochus) Franken (Zutphen, 1 juni 1962) is een Nederlands priester van het Bisdom Rotterdam.

## Levensloop
### Opleiding

Franken werd geboren als de helft van een eeneiige tweeling. Op zijn derde verhuisde hij met het gezin naar Voorschoten waar hij opgroeide. Hij doorliep de middelbare school aan het Bonaventura College in Leiden waar hij in 1980 zijn eindexamen behaalde. Hij studeerde rechten aan de Universiteit Leiden. Na zijn afstuderen in 1985 was enige tijd in dienst bij Capgemini. Twee jaar later begon hij zijn priesteropleiding aan Vronesteyn. Op 3 januari 1993 wijdde bisschop Bär hem tot diaken en op 5 juni dat zelfde jaar werd hij door hulpbisschop Jan Niënhaus in de HH. Laurentius- en Elisabethkathedraal in Rotterdam tot priester gewijd.

### Loopbaan

Franken werd na zijn wijding benoemd tot kapelaan van vier parochies in Den Haag Zuid. In 1999 volgde zijn benoeming tot de parochies in Hoogvliet, Rhoon en Rozenburg en in 2008 werd hij pastoor van de H. Willibrordusparochie in Lisse, Hillegom en De Zilk. Hij is sinds 2020 pastoor aan de parochie H. Augustinus in Katwijk, Oegstgeest, Wassenaar en Voorschoten. In april 2024 publiceerde hij zijn eigen boek Het geheim van geluk is het geheim van de vreugde waarin het vertelt over de opvatting van het bestaan van God.

## Publicaties

* (2018) Het best bewaarde geheim ter wereld ISBN 9789081891745
* (2024) Het geheim van het geluk is het geheim van de vreugde ISBN 9789493279957
* ↑ Marieta Kroft, Nieuwe pastoor in coronatijd: ‘Reserveren om naar de kerk te mogen; nooit verwacht dat ik dat mee zou maken’. Leidsch Dagblad (17 juli 2020). Geraadpleegd op 20 april 2024.
* ↑ Pastoor Franken signeert eigen boek. Voorschotense Krant (3 april 2024). Geraadpleegd op 20 april 2024.
# Dzongkar

Dzongkar, uitgebreider Khyungdzong karpo, vertaald Witte Vesting (van de Garoeda) is de naam van een burcht van de koningen van Mangyul Gungthang die onder de jurisdictie van de sakyaorde over de regio's Dzongka, Gyirong en Mustang heersten. De vesting ligt in Zuidwest-Tibet ten noorden van het dal van de Kyirong aan de bovenloop van de Zhorong Tsangpo.
De burcht ligt - zoals Tibetanen hem beschreven - als een aan de hemel zwevende garoeda. Hij staat op de top van een plateau tussen twee rivieren, de Zhorong Tsangpo en een zijrivier ervan, die 50 meter dieper liggen. De burcht had vroeger een ringmuur. Naast het koninklijke paleis bevindt zich binnen de vestingsmuren de Gungthang Tsuglagkhang (gung thang gtsug lag khang), een belangrijk heiligdom van de Mangyul Gungthang en de trekpleister van de burcht begin 21e eeuw.
* (en) Aufschnaiter, Peter (1976) Land and Places of Milarepa, East and West, 26:1–2, pag. 175-189
* (de) Ehrhard, Franz-Karl (2004) Die Statue und der Tempel des Ārya Va-ti bzang-po. Ein Beitrag zur Geschichte und Geographie des tibetischen Buddhismus, Reichert, Wiesbaden
* (de) Everding, Karl-Heinz (2000) Das Königreich Mang-yul Gung-thang. Königtum und Herrschaftsgewalt im Tibet des 13.-17. Jahrhunderts, VGH Wissenschaftsverlag, Bonn, 2 delen
# Buitengoor

Het Buitengoor is een natuurgebied van 90 ha dat zich bevindt tussen de kernen Sluis en Rauw in de gemeente Mol. Het gebied wordt beheerd door Natuurpunt en is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Valleigebied van de Kleine Nete met brongebieden, moerassen en heiden' (BE2100026).
Het betreft een moerasgebied waarin kwel optreedt doordat het gebied van oost naar west geleidelijk lager wordt. Naast het zure kwelwater treedt ook gebiedsvreemd kalkrijk water vanuit het Kempens Kanaal in het gebied, door lek vanuit het hoger gelegen Kanaal Dessel-Kwaadmechelen dat vlak langs het Buitengoor loopt. Hierdoor is er een vegetatie ontstaan die ook kalkminnende soorten omvat.
Naast moerasgebied is ook natte heide, hooiland en gemengd bos te vinden, en in het gebied Meergoor liggen enkele vennen.
Het Buitengoor is het brongebied van de Vleminksloop, de meest zuidelijke beek in het stroomgebied van de Kleine Nete.
In 2004 werd in het gebied een natuurinrichtingsproject uitgevoerd.

## Flora

Zeldzame soorten als alpenrus, draadrus, galigaan, tweehuizige zegge, groengele zegge, dwergzegge, blauwe zegge, klein blaasjeskruid, plat blaasjeskruid, breedbladig wollegras en slank wollegras zijn er te vinden.
Verdere zeldzaamheden zijn beenbreek, moeraswolfsklauw, duizendknoopfonteinkruid, kleine zonnedauw, ronde zonnedauw, waterdrieblad, veenbes, veenpluis, sterzegge, snavelzegge, witte snavelbies, bruine snavelbies, armbloemige waterbies, moeraszoutgras, gevlekte orchis, blauwe knoop, welriekende nachtorchis en klokjesgentiaan.

## Fauna

In het gebied leven reeën, en broedt de waterral en de blauwborst. Er is een populatie van heikikkers.
Het groentje is een opvallende vlindersoort , maar ook de Kempische heidelibel en de bandheidelibel worden er aangetroffen.

## Omgeving

Het Buitengoor wordt omgeven door het Provinciaal Domein het Zilvermeer, natuurreservaat De Maat, het recreatiepark Zilverstrand, en het Kanaal Dessel-Kwaadmechelen, ten westen waarvan het natuurgebied Sluismeer ligt.

## Toerisme

Vanuit het Ecocentrum De Goren aan de hoofdweg van Postel naar Balen is een wandelpad uitgezet dat het gehele gebied bestrijkt.
# Transportes Aéreos Guatemaltecos

Transportes Aéreos Guatemaltecos, ook bekend als TAG Airlines, is de nationale luchtvaartmaatschappij van Guatemala. De maatschappij heeft haar hub op de luchthaven van Guatemala-Stad en vliegt binnen Guatemala en naar haar buurlanden.

## Geschiedenis

Transportes Aéreos Guatemaltecos werd in 1961 opgericht als familiebedrijf voor chartervluchten. In 2016 werd een dochtermaatschappij opgericht met de naam Chop Air om helikoptervluchten uit te voeren. In 2017 begon de maatschappij een samenwerking met CM Airlines en Tropic Air om te zorgen voor betere verbindingen met Honduras en Belize. In 2022 onderging de maatschappij een rebranding en kwamen er ATR-toestellen bij de vloot. Transportes Aéreos Guatemaltecos voert zowel vracht- als passagiersvluchten uit.

## Vloot
### Huidige vloot

De vloot van Transportes Aéreos Guatemaltecos bestaat uit de volgende toestellen (december 2024):
Vloot van Transportes Aéreos Guatemaltecos :
| Type | In dienst | Orders | Opmerkingen |
| ATR 72-500 | 3 | — | |
| ATR 72-600 | 1 | — | TG-ATC |
| Embraer 145 | 1 | — | TG-TAJ |
| Saab 340 | 2 | — | |
| Totaal | 7 | — | |

### Voormalige vloot

De vloot van Transportes Aéreos Guatemaltecos bestond ook uit de volgende toestellen:
Voormalige vloot van Transportes Aéreos Guatemaltecos :
| Type | Aantal | In dienst | Uitgefaseerd | Opmerkingen |
| BAe Jetstream 31 | 2 | 2002 | 2022 | TG-TAK & TG-TAN |
| Embraer 110 | 5 | 2006 | 2022 | |
| Let L-410 Turbolet | 2 | 1995 | 2006 | TG-TAG & TG-TAY |
| Saab SF-340 | 6 | 2005 | 2023 | |

## Bestemmingen

Transportes Aéreos Guatemaltecos voert lijnvluchten uit naar de volgende bestemmingen (december 2024):
Bestemmingen van Transportes Aéreos Guatemaltecos :
| Land | Stad | Luchthaven | Opmerkingen |
| Belize | Belize City | Philip S. W. Goldson International Airport | |
| El Salvador | San Salvador | Luchthaven El Salvador | |
| Guatemala | Flores | Internationale luchthaven Mundo Maya | basis |
| Guatemala | Guatemala-Stad | Internationale luchthaven La Aurora | hub |
| Guatemala | Puerto Barrios | Luchthaven van Puerto Barrios | |
| Guatemala | Quetzaltenango | Luchthaven van Quetzaltenango | |
| Guatemala | Retalhuleu | Luchthaven van Retalhuleu | |
| Honduras | Roatán | Internationale luchthaven Juan Manuel Gálvez | |
| Honduras | San Pedro Sula | Internationale luchthaven Ramón Villeda Morales | |
| Honduras | Tegucigalpa | Luchthaven Toncontín | |
| Mexico | Mérida | Internationale luchthaven Manuel Crescencio Rejón | |
| Mexico | Tuxtla Gutiérrez | Internationale luchthaven Ángel Albino Corzo | |

### Interline-overeenkomsten

Transportes Aéreos Guatemaltecos heeft interline-overeenkomsten met de volgende luchtvaartmaatschappijen:
* Iberia

## Incidenten en ongevallen

* Op 2 juni 2005 stortte een Let L-410 Turbolet met registratie TG-TAG neer na het opstijgen uit Zacapa. Het toestel kreeg technische problemen en wilde terugkeren naar de luchthaven. Alle zeventien inzittenden overleefden het ongeluk.
* Op 16 april 2023 raakte TAG Airlines-vlucht 211 van de baan op de Internationale luchthaven Mundo Maya. De zeventien inzittenden bleven ongedeerd.
# Hiltje Maas-van de Kamer

Hillegonda (Hiltje) Maas-van de Kamer (9 december 1941) is Nederlands botanicus en taxonomisch onderzoeker. Zij werkte bij het Instituut voor Systematische Botanie van de Universiteit Utrecht en daarna bij het Nationaal Herbarium in Wageningen. Zij is de echtgenote van hoogleraar Paul Maas. Samen heeft het echtpaar veel artikelen gepubliceerd. Maas-van de Kamer is specialist in de flora van de neotropen.
Zij is de dochter van Catharina Braak en Jan Hendrik van de Kamer, apotheker en scheikundige bij TNO . Ze studeerde tussen 1962 en 1981 aan de Universiteit Utrecht. Samen hebben de partners Maas ongeveer tweehonderdvijftig planten beschreven uit de Burmanniaceae, de Costaceae, de Gentiaanfamilie (Gentianaceae), de Haemodoraceae, de banaanfamilie (Musaceae), de Olacaceae, de Triuridaceae en de gemberfamilie (Zingiberace). De door haar voor het eerst beschreven soorten worden aangegeven met de auteursaanduiding H. Maas. Soorten die zij samen met haar echtgenoot beschreef worden aangegeven met H.Maas & Maas, dan wel met Maas & H.Maas.
De Annonaceae en saprotrofe planten uit de neotropen, zoals de Burmanniaceae, zijn twee belangrijke onderzoeksgebieden van Maas-van de Kamer. Bij het Nationaal Herbarium was zij verantwoordelijk voor de saprofyten, planten die leven van rottend materiaal en die zelf geen chlorofyl bezitten en daarom geen groene bladeren hebben.
Zij werkte ook met het geslacht Canna en heeft floristische behandelingen van deze groep voor Ecuador gepubliceerd (Maas & Maas 1988). In 2008 bracht zij een volledige herziening van het geslacht, The Cannaceae of the World, uit.
Na haar pensionering werd zij gastonderzoeker bij Naturalis en publiceerde zij - ook nu samen met haar echtgenoot - een boek over de Annonaceae van de Guyana's, de zuurzakfamilie waarvan een aantal vruchten gegeten worden in de tropen.
# Franciscanenkerk (Wenen)

De Franciscanenkerk (Duits: Franziskanerkirche) is een kerkgebouw stammend uit de 17e eeuw in de Oostenrijkse stad Wenen.

## Bouwgeschiedenis

De Franciscaanse Orde had haar eerste klooster in Wenen vanaf 1451 met St. Theobald ob der Laimgrube in de wijk Mariahilf, dat in 1529 werd verwoest. Twee andere kloosters (in St. Rupert tot 1545, St. Nikolaus in Nikolai- en Grünangergasse) werden al snel te klein.
In 1589 stond de gemeente Wenen na lange onderhandelingen het leegstaande klooster van de penitenten, gebouwd van 1383 tot 1387, af aan de franciscanen. Ongeveer veertig jaar eerder had de contrareformator Petrus Canisius regelmatig in de kerk gepreekt.
Toen de franciscanen het gebouw - waarin voormalige penitenten woonden - overnamen, werd de kerk herbouwd met oude onderdelen. Hierdoor is het enige heilige gebouw van Wenen in renaissancestijl nog steeds vaak versierd met gotische elementen. De kerk werd voltooid in 1607, het klooster voor 200 broeders in 1630. Het interieur van de kerk werd pas rond 1720 voltooid. Tegenwoordig behoort het klooster tot de Franciscaanse Provincie van Oostenrijk.

### De huidige kerk

De kerk is gesticht in 1603, om de plek van een oud klooster. De kerk werd voltooid in 1607, het klooster voor 200 broeders in 1630. Het interieur van de kerk werd pas rond 1720 voltooid. Tegenwoordig behoort het klooster tot de Franciscaanse Provincie van Oostenrijk.
De façade van de kerk is in Zuid-Duitse renaissancestijl en wordt bekroond met een rijkversierde puntgevel met obelisken. Voor de kerk staat de uit 1798 stammende Mozesfontein ontworpen door de neoclassicistische architect Johan Martin Fischer. Het interieur is gebouwd in Barokke stijl. Midden in de kerk staat een theatraal hoogbarokaltaar, van Andrea Pozzo, het voorste deel van het altaar is driedimensionaal. Verder is de kruisiging van Jezus, door de schilder Carlo Carlone uit 1725, tussen de zijaltaren opvallend. Het oudste nog in gebruik zijnde orgel van Wenen uit 1642 van Johann Wöckerl staat in deze kerk.

## Galerij

* Hoogaltaar
* Detail van het hoogaltaar
* Schilderij in een zijaltaar
# Cumberland Gap (bergpas)

Cumberland Gap is een bergpas in de centrale Appalachen. De pas bevindt zich op de grens van de Amerikaanse staten Tennessee, Kentucky en Virginia, op 490 meter hoogte.

## Geschiedenis

De bergpas speelde een belangrijke rol in de Amerikaanse geschiedenis als doorgang door de centrale Appalachen. Cumberland Gap werd oorspronkelijk door indianen gebruikt. In 1750 maakte de Virginiaanse dokter en verkenner Thomas Walker de route via Cumberland Gap bekend aan de andere kolonisten. De pionier en volksheld Daniel Boone verbreedde het pad in 1775. De pas ging deel uitmaken van de Wilderness Road, de route die kolonisten in de late 18e en vroege 19e eeuw gebruikten om vanuit het oosten Kentucky te bereiken. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog dwongen noordelijke troepen een 2.300 mannen sterk garnizoen van de Confederacy tot overgave in de slag bij Cumberland Gap.
Cumberland Gap valt nu onder het federaal beschermde Cumberland Gap National Historical Park. De eigenlijke bergpas ligt net ten noorden van het punt waar de grenzen tussen Kentucky, Tennessee en Virginia samenkomen. Het dorpje Cumberland Gap (Tennessee) is naar de pas vernoemd.
# Idaea minuscularia

Idaea minuscularia is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Ribbe.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Idaea minuscularia bij Fauna Europaea.
# Weiden

Weiden kan verwijzen naar:
Duitsland:
* Weiden (bij Idar-Oberstein), een plaats in de deelstaat Rijnland-Palts
* Weiden in der Oberpfalz, een stadsdistrict in de deelstaat Beieren
* Weiden (Keulen), een stadsdeel van Keulen
* Weiden (Würselen), een stadsdeel van Würselen, regio Aken
Oostenrijk:
* Weiden am See, een gemeente in de deelstaat Burgenland
* Weiden an der March, een gemeente in de deelstaat Neder-Oostenrijk
* Weiden bei Rechnitz, een gemeente in de deelstaat Burgenland
Overige:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Weiden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Habib Bellaïd

Habib Mohamed Bellaïd (Bobigny, 28 maart 1986) is een Algerijns-Frans voormalig voetballer die doorgaans speelde als centrale verdediger. Tussen 2005 en 2019 kwam hij uit voor RC Strasbourg, Eintracht Frankfurt, RC Strasbourg, US Boulogne, CS Sedan, MC Alger, CS Sfaxien, WS Bruxelles, Sarpsborg 08, Amiens en CS Sedan. Bellaïd maakte in 2010 zijn debuut in het Algerijns voetbalelftal.

## Clubcarrière

Bellaïd speelde in de jeugd van het gerenommeerde Franse jeugdopleiding INF Clairefontaine, waar hij samenspeelde met onder meer Abou Diaby, Hatem Ben Arfa en Ricardo Faty. Na drie jaar bij Clairefontaine, stapte de verdediger over naar RC Strasbourg. Zijn debuut in de Ligue 1 maakte hij er op 2 oktober 2005, toe er met 1–1 gelijkgespeeld werd tegen Troyes AC. Zijn prestaties waren dermate dat onder meer Real Madrid interesse had in zijn diensten. Op 4 juli 2008 werd bekendgemaakt dat Bellaïd de overstap maakte naar Eintracht Frankfurt. Hij tekende voor vier jaar bij de club en kostte circa tweeënhalf miljoen euro. Hij maakte zijn debuut voor Eintracht op 17 augustus 2008, toen er in eigen huis met 0–2 werd verloren van Hertha BSC. Door Eintracht werd hij achtereenvolgens verhuurd aan RC Strasbourg, US Boulogne en CS Sedan.
Die laatste club nam hem in de zomer van 2012 ook definitief over van Eintracht. Hij tekende voor één jaar. Na afloop van dat seizoen was de verdediger op proef bij D.C. United, samen met zijn teamgenoot Mamadou Diallo. Deze proefperiode liep op niets uit. Even later tekende hij voor drie jaar bij MC Alger. Via CS Sfaxien kwam hij bij WS Bruxelles terecht. Na twee maanden vertrok hij alweer uit de Belgische hoofdstad. In de zomer van 2016 vond de Algerijn in Sarpsborg 08 een nieuwe werkgever. Ook bij de Noorse club bleef hij niet lang, want in januari 2016 vertrok hij weer. In juli vond de verdediger opnieuw een nieuwe werkgever, in Amiens. Twee jaar later keerde hij terug naar CS Sedan. Medio 2019 stopte Bellaïd als profvoetballer.

## Interlandcarrière

Bellaïd maakte op 28 mei 2010 zijn debuut in het Algerijns voetbalelftal. Op die dag werd een vriendschappelijke wedstrijd tegen Ierland met 3–0 verloren. De verdediger mocht van bondscoach Rabah Saâdane in de basis beginnen en speelde het volledige duel mee. Hij werd tevens opgenomen in de selectie voor het WK 2010. Op dat toernooi kwam hij niet in actie.
Interlands van Habib Bellaïd voor  Algerije :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals |
| Als speler bij US Boulogne |||||||
| 1 | 28 mei 2010 | Ierland – Algerije | 3 – 0 | Vriendschappelijk | |
# Grand Prix Formule 1 van Monaco 1979

De Grand Prix Formule 1 van Monaco 1979 werd gehouden op 27 mei 1979 in Monaco.

## Uitslag

| Positie | Nummer | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave | Startplaats | Punten |
| 1 | 11 | Jody Scheckter | Ferrari | 76 | 1:55:22.48 | 1 | 9 |
| 2 | 28 | Clay Regazzoni | Williams-Ford | 76 | +0,44 s | 16 | 6 |
| 3 | 2 | Carlos Reutemann | Lotus-Ford | 76 | +8,57 s | 11 | 4 |
| 4 | 7 | John Watson | McLaren-Ford | 76 | +41,31 s | 14 | 3 |
| 5 | 25 | Patrick Depailler | Ligier-Ford | 75 | Motor | 3 | 2 |
| 6 | 30 | Jochen Mass | Arrows-Ford | 69 | +7 Rondes | 8 | 1 |
| NF | 6 | Nelson Piquet | Brabham-Alfa Romeo | 68 | Transmissie | 18 | |
| NC | 15 | Jean-Pierre Jabouille | Renault | 68 | +8 Rondes | 20 | |
| NF | 26 | Jacques Laffite | Ligier-Ford | 55 | Versnellingsbak | 5 | |
| NF | 12 | Gilles Villeneuve | Ferrari | 54 | Transmissie | 2 | |
| NF | 27 | Alan Jones | Williams-Ford | 43 | Stuurfout | 9 | |
| NF | 4 | Jean-Pierre Jarier | Tyrrell-Ford | 34 | Ophanging | 6 | |
| NF | 9 | Hans Joachim Stuck | ATS-Ford | 30 | Wiel | 12 | |
| NF | 5 | Niki Lauda | Brabham-Alfa Romeo | 21 | Ongeluk | 4 | |
| NF | 3 | Didier Pironi | Tyrrell-Ford | 21 | Ongeluk | 7 | |
| NF | 1 | Mario Andretti | Lotus-Ford | 21 | Ophanging | 13 | |
| NF | 14 | Emerson Fittipaldi | Fittpaldi-Ford | 17 | Motor | 17 | |
| NF | 16 | René Arnoux | Renault | 8 | Ongeluk | 19 | |
| NF | 20 | James Hunt | Wolf-Ford | 4 | Transmissie | 10 | |
| NF | 29 | Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 4 | Ophanging | 15 | |
| NQ | 18 | Elio de Angelis | Shadow-Ford | | | | |
| NQ | 8 | Patrick Tambay | McLaren-Ford | | | | |
| NQ | 17 | Jan Lammers | Shadow-Ford | | | | |
| NQ | 22 | Derek Daly | Ensign-Ford | | | | |
| PQ | 24 | Gianfranco Brancatelli | Merzario-Ford | | | | |

## Statistieken

| Pole-position | Jody Scheckter | Ferrari | 1:26.45 |
| Snelste ronde | Patrick Depailler | Ligier-Ford | 1:28.82 |
1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1948 · 1950 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025