OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Đurđevića-Tarabrug

De Đurđevića-Tarabrug is een boogbrug over de rivier de Tara in het noorden van Montenegro. De brug bevindt zich tussen de dorpjes Budečevica en Trešnjica. De brug is genoemd naar het dorpje Đurđevića Tara.
Over de brug loopt de M-6, de weg tussen de grens met Sandzak en Jasenovo Polje.
De brug is gebouwd tussen 1937 en 1940 en is ontworpen door Mijat Trojanović. Bij voltooiing was het de grootste betonnen boogbrug in Europa voor gemotoriseerd verkeer.
De brug is 366 meter lang en heeft vijf bogen, waarvan de grootste een overspanning van 116 meter. De afstand tussen het wegdek en de rivier is 149 meter.
In 1942 is de centrale boog van de brug opgeblazen door Partizanen. In 1946 is de brug herbouwd.

## Trivia

* De brug is gebruikt tijdens de verfilming van Force 10 from Navarone.
* In de roman Het land achter Gods rug van A. den Doolaard speelt deze brug en het verhaal achter haar vernietiging tijdens de oorlog een belangrijke rol.
* Zicht op de brug
* Plaquette bij de brug
* Rivier de Tara gezien vanaf de brug
# VV Velox in het seizoen 1959/60

Het seizoen 1959/1960 was het tweede jaar in het bestaan van de Utrechtse betaaldvoetbalclub Velox. De club kwam uit in de Tweede divisie B en eindigde daarin op de vierde plaats.

## Wedstrijdstatistieken
### Tweede divisie B

| | Be Quick | Enschedese Boys | Heerenveen | Hilversum | Oldenzaal | PEC | Rheden | Tubantia | Velocitas | Zeist | Zwartemeer | Zwolsche Boys |
| Thuis | 1 – 3 | 1 – 3 | 2 – 2 | 1 – 1 | 5 – 1 | 2 – 1 | 0 – 0 | 4 – 2 | 4 – 2 | 1 – 4 | 1 – 0 | 1 – 0 |
| Uit | 1 – 2 | 1 – 0 | 4 – 1 | 0 – 2 | 1 – 1 | 1 – 2 | 2 – 1 | 2 – 2 | 3 – 1 | 1 – 3 | 1 – 2 | 5 – 1 |

## Statistieken Velox 1959/1960
### Eindstand Velox in de Nederlandse Tweede divisie B 1959 / 1960

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 4e | 24 | 11 | 5 | 8 | 27 | 41 | 41 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Wim Adelaar | 11 |
| 1. | Jaap van der Horst | 11 |
| 3. | Frans Geurtsen | 5 |
| 4. | Ben Aarts | 4 |
| 5. | Leen Morelisse | 3 |
| 6. | Dick Uittenbosch | 2 |
| 7. | Hans Adelaar | 1 |
| 7. | Willem van Arnhem | 1 |
| 7. | Gijs Uittenbosch | 1 |
| Eigen doelpunten |||
| – | Dick Scholder (Tubantia) | 1 |
| – | Bé Tuin (Zwolsche Boys) | 1 |
| Totaal | Totaal | 41 |
# Nestor (geslacht)

Nestor is een geslacht uit de familie Strigopidae van de papegaaiachtigen. Het is het enige geslacht in de onderfamilie Nestorinae en bestaat uit twee soorten die voorkomen in Nieuw-Zeeland, de kaka (Nestor meridionalis) en de kea (Nestor notabilis).
Een derde soort die leefde op Norfolk en Phillip Island, de Norfolkkaka (Nestor productus) is in 1851 uitgestorven. Verder bleken botjes die op de Chathameilanden werden gevonden waarschijnlijk ook te behoren tot een uitgestorven soort kaka, de Chatham-eilandkaka.

## Soorten

* Nestor meridionalis – Kaka
* Nestor notabilis – Kea

### Uitgestorven

* † Nestor chathamensis – Chatham-eilandkaka
* † Nestor productus – Norfolkkaka
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Spoorlijn 110 (België)

Spoorlijn 110 was een Belgische spoorlijn die Piéton met Bienne-lez-Happart verbond. De enkelsporige lijn was 12,3 km lang.

## Geschiedenis

Op 20 maart 1876 werd de spoorlijn tussen Piéton en Buvrinnes officieel geopend. Op 1 december 1877 werd de spoorlijn verlengd tot Bienne-lez-Happart. Op 15 december 1880 werd de vertakking Y Buvrinnes naar spoorlijn 109 richting Lobbes geopend.
Op 24 mei 1959 werd het reizigersverkeer opgeheven. Het goederenverkeer werd in 1960 beperkt tot het baanvak Piéton - Anderlues. In 1989 werd ook hier het goederenverkeer stopgezet. De spoorlijn werd over de ganse lengte opgebroken, tussen Anderlues en Bienne-lez-Happart in 1962, tussen Piéton en Anderlues in 1989.
De spoorlijn werd nooit geëlektrificeerd.

## Lijn 281

Vanaf 1960 tot de opbraak van de lijn in 1989 was het gedeelte tussen Piéton en Anderlues industrielijn 281.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Piéton

    Spoorlijn 112 tussen Marchienne-au-Pont en La Louvière-Centrum
    Spoorlijn 112A tussen Piéton en Wilbeauroux
    Spoorlijn 113 tussen Manage en Piéton

### Bienne-lez-Happart

    Spoorlijn 109 tussen Cuesmes en Chimay
# Rechtbank Noord-Holland

De Rechtbank Noord-Holland is een van de elf rechtbanken in Nederland. De rechtbank ontstond per 1 januari 2013 door een samenvoeging van de rechtbank Haarlem met de rechtbank Alkmaar. Het bestuur van de rechtbank is gevestigd in Haarlem. Daarnaast heeft de rechtbank zittingsplaatsen in Alkmaar, Haarlemmermeer (als onderdeel van het Justitieel Complex Schiphol), en Zaanstad. In Den Helder en Hoorn werden nog zaken behandeld totdat deze voormalige kantongerechten sloten in 2014. Hoger beroep tegen beslissingen van de rechtbank kan worden ingesteld bij het Gerechtshof Amsterdam en voor bestuurszaken bij de Centrale Raad van Beroep of de Raad van State.

## Werkgebied

Het werkgebied omvat het grondgebied van Noord-Holland behalve het werkgebied van Rechtbank Amsterdam en behalve Gooi en Vechtstreek (dat het Noord-Hollandse deel is van het werkgebied van rechtbank Midden-Nederland).
Dit is het grondgebied van de gemeenten Alkmaar, Bergen, Beverwijk, Bloemendaal, Castricum, Den Helder, Dijk en Waard, Drechterland, Edam-Volendam, Enkhuizen, Haarlem, Haarlemmermeer, Heemskerk, Heemstede, Heiloo, Hollands Kroon, Hoorn, Koggenland, Landsmeer, Medemblik, Oostzaan, Opmeer, Purmerend, Schagen, Stede Broec, Texel, Uitgeest, Velsen, Waterland, Wormerland, Zaanstad en Zandvoort.
# Zomerhuis Dijkstra

Het Zomerhuis Dijkstra is een rijksmonumentale vakantiewoning in Groet, gemeente Bergen. Het pand is in 1932 door Ben Merkelbach en Charles Karsten ontworpen voor de familie van advocaat Rients H. Dijkstra. In 1933 is het bouwen begonnen en een jaar later afgerond.
Dit huis is door de jaren heen altijd gebruikt door de familie Dijkstra. Aan het gebouw is vrijwel niks veranderd waardoor het ex- en interieur nog vrijwel gelijk zijn aan dat van de jaren 30 van de twintigste eeuw. Hierdoor kon het pand op 24 juni 1985 ingeschreven worden als rijksmonument en in 2012 werd het door de familie Dijkstra overgedragen aan de Vereniging Hendrick de Keyser.

## Ontwerp

In het ontwerp werd rekening gehouden met de omgeving van het pand. De architecten hielden daarbij rekening met een open karakter waarin aandacht was voor ruimte en licht.
Het ontwerp is doorslaggevend geweest om het pand als rijksmonument aan te merken. Daarnaast wordt het als representatief gezien voor de Nederlandse bijdrage aan het nieuwe bouwen.

## Exterieur

De woning is vrijstaand waardoor er rondom grote raampartijen aan zijn gebracht. De woning bestaat uit twee bouwlagen en heeft een plat dak. Het dak steekt ver uit en heeft een geprofileerde daklijst. Op het noordwesten is een uitbouw met bolrond golfplaten dak geplaatst. In deze uitbouw zijn de garage en bijkeuken gesitueerd.
De voordeur is op het noordoosten gericht. Naast de voordeur bevindt zich een schuin oplopende luifel. De verdieping aan deze zijde heeft een breed en een hoog venster. In het midden van de gevel bevindt zich het venster van het trappenhuis, in het venster zijn kleine ramen aangebracht. Het venster is, door middel van een roedeverdeling, verdeeld in vier smalle stroken.
De gevel aan de zuidoostelijke kant heeft over de volle breedte een balkon met een leuning gemaakt uit stalen buizen.
Het hele pand is uit witgeverfde baksteen opgetrokken. De vensters zijn allemaal gevat in smalle stalen kozijnen. De maten van de ramen zijn allemaal op een vaste wijze, maatverhouding, bepaald. De schuifdeuren kunnen ook opengeslagen worden, zodat deze dan de windschermen van het op het zuiden gelegen terras vormen.

## Interieur

In het interieur zijn een aantal meubels geplaatst van bekende ontwerpers. Zo is een paar beugelfauteuils van Gerrit Rietveld uit 1927 door Rients Dijkstra gekocht.
# Conrad Kickert

Johan Conrad Theodor Kickert tot den Egmond (Den Haag, 23 november 1882 – Parijs, 26 juni 1965) was een Nederlands kunstschilder, kunstcriticus en kunstverzamelaar. Vanaf 1912 woonde hij voornamelijk in Parijs.

## Leven en werk

Kickert was als kunstenaar autodidact. Tussen 1903 en 1910 werkte hij in kunstenaarskolonies te Domburg, samen met onder andere Jan Toorop, en in Bergen. Hij was een der eersten in Nederland die werkte in de stijl van het kubisme. In 1910 richtte hij in Amsterdam, samen met Piet Mondriaan, Jan Sluyters en Jan Toorop, de Moderne Kunstkring op, met als doel 'de Hollandse kunst wakker te schudden'. Volgens Kickert liep de Nederlandse kunst in die tijd vijftig jaar achter op de rest van Europa. De Moderne Kunstkring organiseerde in 1911, 1912 en 1913 enkele spraakmakende modernistische tentoonstellingen in het Stedelijk Museum. In 1912 was Kickert echter al naar Parijs verhuisd, waar hij in eerdere jaren al vaker zijn vriend Lodewijk Schelfhout bezocht. Met Schelfhout trok hij in bij Piet Mondriaan op Rue du Départ 26 in Montparnasse, die daar ook zijn atelier had. Kickert zou er verkeren in vooraanstaande kunstenaarskringen en exposeerde met schilders als Georges Braque, Raoul Dufy, Henri Matisse, Maurice Utrillo, Kees van Dongen en Maurice Vlaminck. Tijdens de Eerste Wereldoorlog keerde hij nog terug naar Den Haag, maar vanaf 1919 vestigde hij zich definitief in Frankrijk, hoewel hij Nederland regelmatig bleef bezoeken.
Vanaf de jaren twintig begon Kickert minder modernistisch te werken en schakelde hij over op een meer naturalistische stijl. Als thema koos hij vaak voor figuren, landschappen en stillevens. Doordat hij vaak bleef werken met het paletmes in plaats van met een kwast, behield zijn werk echter een eigen uitstraling. In Frankrijk bleef hij succesvol, maar in Nederland raakte hij enigszins in de vergetelheid. Hij overleed in 1965, 82 jaar oud. Een aantal van zijn werken zijn te zien in het Gemeentemuseum Den Haag.

## Literatuur en bron

* Annie Cohen-Solal: Naar levend model, Meulenhof, Amsterdam, 1985, (p. 383-386) ISBN 9029072644
# Eton crop

De Eton crop was een haarstijl die populair was bij vrouwen in de jaren 1920. De stijl was kort en masculien en kan gezien worden als een kortere versie van de eveneens populaire bob. In de jaren 1920 werd het kapsel geassocieerd met lesbiennes. Hoewel het kapsel ontstond in de jaren 1920, wordt het ook nog incidenteel heden ten dage gedragen.

## Herkomst

De stijl komt waarschijnlijk uit Engeland en de naam is een verwijzing naar Eton College, een privéschool voor jongens, en benadrukt hiermee de meer masculiene wijze van haardracht. Performer Josephine Baker droeg de stijl in de jaren 1920 en zelfs nog in 1930 en populariseerde deze in Frankrijk en de Verenigde Staten. De stijl was vooral populair in de tweede helft van de jaren 1920. In de Verenigde Staten stond het kapsel ook bekend als Boy Bob of Boyish Bob.

## Styling

De stijl deed denken aan korte mannenkapsels en werd ook op dezelfde wijze gestyled. Men kon brylcreem en andere andere haarpommades gebruiken. Vervolgens werd het haar strak tegen het hoofd gekamd, eventueel met wat kunstmatig gemaakte golven of kunstig op het hoofd geplaatste pieken. Er kon eventueel ook een scheiding in het haar gemaakt worden. De in deze tijd populaire cloche kon gemakkelijk en goed aansluiten over het kapsel heen gedragen worden.

## Reactie

De stijl was populair bij lesbiennes die hun seksualiteit op deze manier aan elkaar signaleerden Vooral in conservatievere kringen was de reactie op de haardracht negatief. In Duitsland speelde daarnaast een sterke associatie tussen lang haar bij vrouwen en het Arisch ras. Binnen rechts-conservatieve kringen werd de Eton crop dan ook met argwaan bekeken.

## Bekende draagsters

* Josephine Baker
* Bessie Love
* Leatrice Joy
* Renée Sintenis
* Aenne Biermann
* Emma Watson (omstreeks 2011)
* Kate Mara (omstreeks 2015)

## Afbeeldingen

* Leatrice Joy begin jaren 1920
* Bessie Love in 1925
* Renée Sintenis in 1930
* Aenne Biermann in 1931
* Emma Watson in 2011
* Kate Mara in 2015
* 1 2 Aldrich, Robert (2006). Gay Life and Culture: A World History, p. 178.
* 1 2 Harkins, Dan, What Is the Eton Crop?. Beauty Answered (21 mei 2024).
* 1 2 Behlen, Beatrice, Women's fashion in 1920s London: Going out!. London Museum (6 januari 2020).
* ↑ (de) Fuchs, Ulli (2002). „...mit Haut und Haaren...“ Über Frauenfrisuren und Mode von der Jahrhundertwende bis 1934, p. 69.
* ↑ Harkins, Dan, What Is the Eton Crop?. Beauty Answered (21 mei 2024).
* ↑ Jähner, Harald (2023). Hoogteroes. Duitsland en de Duitsers tussen de twee oorlogen, p. 330-336.
# 21 cm Mörser 10

De 21 Mörser 10 was een zware Houwitser gebruikt door Duitsland in de Eerste Wereldoorlog. Het verving de 21 cm Mörser 99, dat een terugslagsysteem ontbrak. Voor het transport demonteerde men het in twee delen en sommige houwitsers kregen ook een kanonschild, dat ter bescherming van de artilleristen moest dienen.
In het begin van de Eerste Wereldoorlog beschikte Duitsland over 216 stuks. Later werden deze vervangen door de 21 cm Mörser 16, die ook bekendstond als de Langer 21 cm Mörser, want het was eigenlijk dezelfde houwitser, maar met een langere loop, bestemd voor een groter bereik.
10,5 cm leFH 16 · 120 mm Krupp M1905 · 15 cm sFH 02 · 15 cm sFH 13 · 21 cm Mörser 10 · 42 cm Gamma Mörser · Dikke Bertha
# Witte Kerkje (Groet)

* Witte Kerkje
* Plaats
* Groet, Kerkbrink 1
* Denominatie
* protestants (PKN)
* Coördinaten
* 52° 43′ NB, 4° 40′ OL
* Gebouwd in
* 1639
* Restauratie(s)
* 1992
* Monumentale status
* rijksmonument
* Monument­nummer
* 33834, 33835
* Interieur
* Orgel
* kabinetorgel
* Zitplaatsen
* 120
* Officiële website
* Portaal
* Christendom
* Witte Huisjes
* Locatie
* Locatie
* Groet, Kerkbrink 18-19
* Adres
* Kerkbrink 1, 1873 HH te Groet
* Coördinaten
* 52° 43′ NB, 4° 40′ OL
* Status en tijdlijn
* Huidig gebruik
* verenigingsgebouw
* Bouw gereed
* 1639
* Bouwinfo
* Eigenaar
* Protestantse Gemeente Schoorl-Groet-Camp
* Erkenning
* Monumentstatus
* rijksmonument
* Monumentnummer
* 33836
* Officiële website
* Lijst van rijksmonumenten in Groet
* Portaal
* Civiele techniek en bouwkunde
Het Witte Kerkje is de oude Nederlands Hervormde kerk in het dorp Groet in de gemeente Bergen in Noord-Holland. De kerk, die op een terp (heuvel) staat, is eenbeukig en heeft een tongewelf. De kerktoren, met een achthoekige spits, is van hout.
Er is sinds 1913 een kabinetorgel, een klein kerkorgel. De kast en een deel van de pijpen dateren van 1750.
Vanaf 1805 hebben de Nederlands Hervormden van Groet en Schoorl één voorganger die de ene zondag in het ene en de andere zondag in het andere dorp preekt. Eind 20e eeuw gingen de hervormden en gereformeerden (weer) samen. Tegenwoordigt valt de kerk onder de Protestantse Gemeente Schoorl-Groet-Camp.
De kerk en de toren (en de Witte Huisjes) zijn sinds 1972 erkend en beschermd als rijksmonument.

## Witte Huisjes

Tegenover de kerk staat een historisch gebouw, bekend als de Witte Huisjes. De verschillende delen van het gebouw hebben diverse functies gehad: als woning, raadhuis en gevangenis. Sinds het eind van de 20e eeuw is de protestantse gemeente ook eigenaar hiervan.

## Externe link

* Protestantse Gemeente Schoorl-Groet-Camp: Kerkgebouwen (en Witte Huisjes)
* https://www.kerkschoorl.nl/
* ↑ Een consistoriekamer achter een boevencel. RD/Digibron (23 oktober 1998). Geraadpleegd op 25 september 2015.
# Burgemeester Röellstraat

De Burgemeester Röellstraat is een straat in Amsterdam Nieuw-West. De straat loopt van het metrostation Jan van Galenstraat en ligt in het verlengde van de Jan van Galenstraat. De straat loopt vervolgens in westelijke richting tot het Lambertus Zijlplein. De familienaam Röell wordt uitgesproken als Reu-el, daarom staat de trema op de letter o. Een veelgemaakte fout is de uitspraak Ro-el door mensen die denken dat de trema op de e staat zoals in Joël.
De straat kreeg zijn naam in 1952 en werd vernoemd naar Antonie baron Röell (1864-1940), burgemeester van Amsterdam van 1910 tot 1915, daarna commissaris van de Koningin voor Noord-Holland.
De straat is, net als de Cornelis Lelylaan, gedeeltelijk verhoogd aangelegd met ongelijkvloerse, maar ook gelijkvloerse, kruisingen. Over de Burgemeester Cramergracht en de Burgemeester Van de Pollstraat liggen een brug en een viaduct van Piet Kramer uit 1953; brug nr. 604 staat sinds 2011 op de gemeentelijke monumentenlijst. Bij de kruising met de Slotermeerlaan is er een rotonde, het Burgemeester Röellcircuit met voor het tramverkeer net als een Grand Union afslaande bewegingen in alle richtingen.
Het gedeelte tussen de Slotermeerlaan en de Burgemeester Van Leeuwenlaan werd opengesteld in 1954 en de aansluiting op de Colijnstraat kwam in 1961 tot stand. Na de bouw van Brug 650 kwam er aan de zuidzijde een weg voor bestemmingsverkeer. In 1974 bij de komst van tramlijn 13 werd de hooggelegen weg opengesteld tot het Lambertus Zijlplein maar was alleen bestemd voor bestemmingsverkeer. In 1984 kwam dit gedeelte voor het doorgaande verkeer in gebruik bij de aansluiting op de Abraham Kuyperlaan. Nauwelijks 12 jaar later werd het voor het doorgaande verkeer alweer buiten gebruik gesteld en het verhoogd liggende deel tussen de Van Leeuwenlaan en het Lambertus Zijlplein is in 2000 afgegraven waarbij de viaducten zijn gesloopt. Sinds 2001 ligt hier een gelijkvloerse trambaan. In 1991 vestigde de Hersteld Apostolische Zendingkerk zich in het bankgebouw(tje) Burgemeester Röellstraat 199.
Tussen de Slotermeerlaan en het Lambertus Zijlplein rijdt tramlijn 13 sinds 1974. Tussen de Jan van Galenstraat en de Slotermeerlaan rijdt lijn 13 sinds 1989 door de straat.
In 2019 werd door de kunstenaar Bastardilla een muurschildering getiteld Memories geplaatst op de flat op de kruising met de Dr. H. Colijnstraat. In 2024 volgde de muurschildering Drie zeilschepen van Matthieu Pommier op een blinde gevel aan de Burgemeester Van Leeuwenlaan.
Eind 2022 werd begonnen met de herinrichting van de straat waarbij de rijbanen worden versmald, de trambaan wordt rechtgetrokken met meer ruimte voor fietsers en voetgangers, groen en extra woningen. Er is een 30 kilometer zone gerealiseerd.

## Externe link

* Bruggen en viaducten in Slotermeer, www.prowest.nl
* ↑ https://www.amsterdam.nl/projecten/burgemeesterroellstraat. Gearchiveerd op 1 januari 2023.
# Queen of the South FC

Queen of the South is een Schotse voetbalclub uit Dumfries.

## Geschiedenis

De club ontstond in 1919 na een fusie van drie clubs (FC Dumfries, KOSB FC & Arrol-Johnston). In 1933 speelde de club voor het eerst in de hoogste klasse.
De beste prestatie van de club was een vierde plaats in 1934. In totaal speelde de club twintig seizoenen in de hoogste klasse, in lang vervlogen tijden.
In 2002 werd de club kampioen van de 3de klasse en sindsdien spelen ze in tweede. In 2005 eindigde de club als vierde, het hoogste resultaat sinds de Tweede Wereldoorlog. Na een verloren bekerfinale in 2008 tegen de Glasgow Rangers, die al geplaatst waren voor de Champions League, mocht de club als tweedeklasser aantreden in de UEFA Cup.
In 2012 degradeerde Queen of the South echter weer, om in 2013 terug te keren naar de tweede divisie na het kampioenschap in de Second Division.

## Erelijst

* Scottish Football League First Division
    Winnaar (1): 1950/51
* Scottish Football League Second Division
    Winnaar (2): 2001/02, 2012/13
* Scottish Cup
    Runner-up (1): 2008
* Scottish League Challenge Cup
    Winnaar (2): 2002, 2013
    Runner-up (2): 1997, 2010

## Eindklasseringen

| 12 | 13 | 10 | 15 | 1 | 10 | 10 | 10 | 13 | 6 | 16 | 15 | 18 | 3 | 5 | 2 | 15 | 17 | 3 | 3 | 9 | 6 | 5 | 3 | 11 | 7 | 11 | 4 | 2 | 10 | 9 | 12 | 14 | 13 | 2 | 14 | 7 | 6 | 8 | 2 | 10 | 7 | 14 | 10 | 12 | 11 | 10 | 5 | 7 | 7 | 5 | 4 | 4 | 9 | 6 | 1 | 5 | 5 | 4 | 8 | 8 | 4 | 5 | 4 | 4 | 10 | 1 | 4 | 4 | 7 | 6 | 6 | 9 | 9 | 6 | 10 | 5 | 7 |
| 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Niveau 1 Niveau 2 Niveau 3 Niveau 4 ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Periode | Niveau 1 | Niveau 2 | Niveau 3 | Niveau 4 |
| 1893-1975 | Division One | Division Two | Division Three | -- |
| 1975-1998 | Premier Division | First Division | Second Division | Third Division |
| 1998-2013 | Scottish Premier League | First Division | Second Division | Third Division |
| 2013-heden | Scottish Premiership | Scottish Championship | Scottish League One | Scottish League Two |

## Europese wedstrijden

#Q = #kwalificatieronde, T/U = Thuis/Uit, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA coëfficiënten .
Uitslagen vanuit gezichtspunt Queen of the South FC
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 2008/09 | UEFA Cup | 2Q | | FC Nordsjælland | 2-4 | 1-2 (T) | 1-2 (U) | 0.0 |
Zie ook
* Deelnemers UEFA-toernooien Schotland
* Eeuwige ranglijst van deelnemers UEFA-clubcompetities

## Bekende (oud-)spelers

* David Bagan

## Records

* Grootste overwinning: 11-1 tegen Stranraer (Schotse beker) in 1932
* Grootste nederlaag: 2-10 tegen Dundee FC in 1962
* Hoogste aantal toeschouwers: 26 552 tegen Hearts (Schotse beker) in 1952
# Aïssey

Aïssey is een gemeente in het Franse departement Doubs (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 166 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Besançon.

## Geografie

De oppervlakte van Aïssey bedraagt 10,9 km², de bevolkingsdichtheid is 15,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Lightning crashes

Lightning Crashes is een nummer van de Amerikaanse rockband Live uit 1995. Het is de derde single van hun album Throwing Copper.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Lightning Crashes | 240 | 270 | 204 | 228 | 202 | 202 | 191 | 237 | 277 | 182 | 202 | 233 | 282 | 240 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2011 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Rhogeessa

Rhogeessa is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1866 gepubliceerd door Harrison Allen.

## Soorten

Er worden 12 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Rhogeessa aenea Goodwin, 1958
* Rhogeessa bickhami Baird, Marchán-Rivadeneira, Pérez, & Baker, 2012
* Rhogeessa genowaysi Baker, 1984
* Rhogeessa hussoni Genoways & Baker, 1996
* Rhogeessa io Thomas, 1903
* Rhogeessa menchuae Baird, Marchán-Rivadeneira, Pérez, & Baker, 2012
* Rhogeessa minutilla Miller, 1897
* Rhogeessa mira LaVal, 1973
* Rhogeessa parvula H. Allen, 1866
* Rhogeessa permutandis Baird, Light, & Bickham, 2019
* Rhogeessa tumida H. Allen, 1866
* Rhogeessa velilla Thomas, 1903
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 462-463. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 08-02-2025.