OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Covilhã

Covilhã (uitspraak [kuviˈʎɐ̃]) is een plaats en gemeente in het Portugese district Castelo Branco. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 556 km² en telde 54.505 inwoners in 2001.

## Bestuurlijke indeling van Covilhã

De gemeente omvat de volgende freguesias:
| Aldeia de São Francisco de Assis Aldeia do Souto Barco Boidobra (Covilhã) Canhoso Cantar-Galo (Covilhã) Casegas Conceição (Covilhã) Cortes do Meio Coutada Dominguizo | Erada Ferro Orjais Ourondo Paul Peraboa Peso Santa Maria (Covilhã) São Jorge da Beira São Martinho (Covilhã) | São Pedro (Covilhã) Sarzedo Sobral de São Miguel Teixoso Tortosendo Unhais da Serra Vale Formoso Vales do Rio Verdelhos Vila do Carvalho (Covilhã) |
De gemeente ligt in de Serra da Estrela, de hoogste bergketen (1993 m) in Portugal.
| Belmonte | Castelo Branco | Covilhã | Fundão | Idanha- -a-Nova | Oleiros | Penamacor | Proença- -a-Nova | Sertã | Vila de Rei | Vilha Velha de Ródão |
# Provinciale weg 201

De provinciale weg 201, ook wel N201, is een provinciale weg en een gemeentelijke weg in de provincies Noord-Holland en Utrecht en heeft een lengte van ruim 59,6 kilometer. De N201 loopt van Zandvoort via Heemstede, Hoofddorp, Aalsmeer, Uithoorn, Mijdrecht, Vinkeveen, Loenersloot, Loenen aan de Vecht en Vreeland tot Hilversum.
Het eerste gedeelte van Zandvoort tot en met Heemstede draagt het nummer N201 maar is geen provinciale weg. De weg is hier in beheer van de desbetreffende gemeenten. Vanaf Heemstede tot aan Hilversum is de N201 wel een provinciale weg.

## Omleggingen

In 1978 is de Weg om de Noord geopend, deel van de huidige Ring Hoofddorp.
De zeer drukke weg liep dwars door Aalsmeer en Uithoorn, wat tot veel oponthoud voor weggebruikers en overlast voor de inwoners van deze plaatsen leidde. In 2006 werd begonnen aan een omlegging tussen Hoofddorp en Mijdrecht, waarbij de N201 noordelijk van Aalsmeer en Uithoorn gaat lopen, waarbij onder meer een tunnel onder de Ringvaart van de Haarlemmermeer (de Waterwolftunnel) werd aangelegd. Bovendien werd tussen de A4 en Schiphol-Rijk de weg verbreed naar twee rijbanen van drie rijstroken.
Op 22 april 2013 werd het gedeelte tussen Schiphol-Rijk en de Amsterdamseweg in Uithoorn in gebruik genomen. Eind mei 2014 is het resterende gedeelte in gebruik genomen, inclusief het gedeelte onder het Amstelaquaduct in de Amstel ten noorden van Uithoorn, met de aansluiting even ten oosten van Amstelhoek. Het oude traject van de N201 is vernummerd tot N196. Bij Hoofddorp is de aansluiting van de provinciale weg N201 nagenoeg afgerond.
Deze weg was vroeger gepland als A80, dit was nog goed te zien aan de afrit Hilversum op de A27 (die tot december 2017 nog in gebruik was), die veel groter was uitgevoerd dan noodzakelijk en al voorbereid was op een doortrekking van de weg ten zuiden van Hilversum.

## Foto's

* N201 bij Hoofddorp
* Werkzaamheden aan de nieuwe N201 bij Aalsmeer (2008)
* De nieuwe N201 ten noorden van Uithoorn (2013)
# Wapen van paus Johannes XXIII

Het Wapen van paus Johannes XXIII werd in 1958 ontworpen door kerkelijk heraldicus Bruno Bernard Heim.
De op 18 oktober 1958 gekozen Paus Johannes XXIII was altijd al in heraldiek geïnteresseerd geweest. Als nuntius in Parijs had hij met zijn medewerker, de diplomaat Bruno Bernard Heim al een begin gemaakt met het hervormen van de Kerkelijke heraldiek. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de paus zich interesseerde voor zijn eigen wapen als priester en later als bisschop, kardinaal en patriarch van Venetië. De paus was een man van eenvoudige afkomst en zijn vader voerde geen familiewapen. Toen hij een wapen moest kiezen koos de priester Roncalli voor het wapen van zijn geboorteplaats Sotto il Monte. Als patriarch volgde Roncalli de Venetiaanse traditie en plaatste hij de gevleugelde leeuw van Sint Marcus als schildhoofd in zijn wapen. Venetië is een van de weinige (aarts)bisdommen in Italië waar het gebruikelijk is om het wapen van de regerende prelaat op deze wijze te vermeerderen.

## Het pauselijke wapen

Mgr. Heim schreef in zijn boek over de Kerkelijke heraldiek dat hij al enige dagen vóór de verkiezing met een wapen voor zijn oude vriend begonnen was. Twee uur na de verkiezing was een eerste tekening per luchtpost onderweg naar Rome. De nieuwgekozen paus keurde het eerste ontwerp van zijn Pauselijk wapen niet goed; hij wenste, net als Paus Pius X de gevleugelde leeuw van Sint Marcus die hij als patriarch van Aartsbisdom Venetië in zijn eigen wapen had geplaatst ook als paus te behouden. De wil van de paus buigt de anders zo strenge heraldische regels en Mgr. Heim plaatste een schildhoofd met een gouden leeuw op een zilveren veld in het wapen. Tijdens een audiëntie op de dag voor de kroning vroeg de paus aan Heim of hij de leeuw niet wat "minder woest en trans-Alpijns, met minder tanden en klauwen", kortom, "wat menselijker" kon maken. In de nacht van 3 november 1958 ontstond een nieuw wapen met een leeuw die de nagels had ingetrokken maar in de ogen van de paus nog geen genade kon vinden. De leeuw die "en face" was getekend was te mager en, zo citeert Heim de paus; Hij moest "wat meer vlees op zijn lichaam hebben". De daarop getekende leeuw beviel de paus zozeer dat hij opdracht gaf het wapen ogenblikkelijk te publiceren.
Heraldisch bestaat er geen verschil tussen een woeste en een minder woeste leeuw. De keus voor een vriendelijk ogend dier zegt ons wel veel over het karakter van de paus die al snel de bijnaam "Johannes de Goede" verwierf.

## Het wapen van aartsbisschop Capovilla

De persoonlijke secretaris van Paus Johannes XXIII nam, naar eeuwenoud gebruik het wapen van zijn meester aan. Er zijn twee verschillen; de leeuw is die zoals Johannes die als patriarch van Venetië in zijn schildhoofd plaatste en Mgr. Capovilla liet om de twee schilden van elkaar te laten verschillen, een wapen is immers een uniek onderscheidingsteken, de lelie dexter weg. De groene hoed, kwasten en patriarchaal processiekruis zijn de tekens van Mgr. Capovilla's rang als (titulair) aartsbisschop.

## Literatuur

* Heim,Bruo Bernhard.Kerkelijke Heraldiek.Altiora-Averbode. Nederland, 1980. (ISBN 90-252-6950-8)
# Kai Hansen

Kai Michael Hansen (Hamburg, 17 januari 1963), is een Duitse heavymetalgitarist en zanger. Hij wordt door veel andere gitaarspelers gezien als "grootvader" van de Europese powermetal.
In 1979 startte Hansen als gitarist in de band Iron Fist. Samen met Michael Weikath richtte hij Helloween op. Hierin begon hij als zanger/gitarist. Omdat tijdens optredens deze dubbelfunctie als te zwaar werd ervaren, fungeerde hij vanaf 1987 alleen nog als gitarist. De zang werd overgenomen door Michael Kiske.
Door strubbelingen binnen de band verliet hij deze in 1989 tijdens de Keepers, part II-tournee. Hij richtte een nieuwe band op, Gamma Ray, waarmee hij ook successen vierde. Later, in 1996 richtte hij samen met Piet Sielck en Thomen Stauch de band Iron Savior op. Deze band bestaat nog steeds maar Hanssen verliet hem in 2001 om zich meer op Gamma Ray te focussen.
Kai Hansen werkte ook mee aan sommige nummers van Blind Guardian. Daarnaast zong hij ook enkele nummers in van het project Avantasia. Hansen speelt en zingt soms ook live bij Avantasia, meestal samen met Michael Kiske. Het nummer The Toy Master op het album The Scarecrow, dat oorspronkelijk werd ingezongen door Alice Cooper, wordt live vrijwel altijd vertolkt door Hansen.
In 2011 sloot Hansen zich bij Unisonic aan, met onder anderen Michael Kiske, die de band in 2009 oprichtte.
Voor de wereldtournee van Helloween die zou lopen van 2017 tot in 2019 sloten Hansen en Kiske zich weer aan bij hun voormalige band. Tijdens de tournee maakte de band bekend dat ook na de optredens Hansen en Kiske bij de zouden blijven en in 2020 werd een nieuw album uitgebracht. In januari 2025 bestaat Helloween nog steeds uit dezelfde samenstelling.
# Station Košice

Het station Košice (Slowaaks « Železničná stanica Košice ») is een belangrijk treinstation, zowel voor binnenlands als internationaal reizigersverkeer. Het is het meest moderne station in Slowakije.

## Ligging

Het spoorwegknooppunt Košice is gelegen nabij de oostelijke grens van het oude stadscentrum (Staré Mesto), aan het Stationsplein 1 (Slowaaks: Staničné námestie 1) .

## Geschiedenis

Het eerste station in Košice werd op 14 augustus 1860 in gebruik genomen, toen de lijn naar Miskolc (Hongarije) werd geopend. Later werden in gebruik genomen:
* de lijn naar Prešov (en verder in de richting Tsjechië),
* de lijn Košice-Bohumín via Žilina,
* de lijn naar Čierna nad Tisou (grens met Hongarije/Oekraïne).
Vanaf 1896 werd de lijn van Košice naar Turňa nad Bodvou geopend, en nog later werd de westelijke route naar Zvolen (via de Jablonov-tunnel en Rožňava) aangelegd.
Het vorige station werd gebouwd door de Hongaarse universiteitsprofessor en hoofdarchitect van de Hongaarse Spoorwegen: Ferenc Pfaff (° 19 november 1851 - † 21 augustus 1913).
In augustus 2011 werd de bouw van het huidige station aangevat, naar de plannen van architect Róbert Zvara. De duur der werken schatte men aanvankelijk op 26 maanden, maar de voltooiing liet op zich wachten tot 2016.
De nieuwe constructie omvatte een inkomhal, wachtplaatsen, dienstlokalen en commerciële ruimten (winkels, apotheek, restaurant, supermarkt).

## Lijnen
### Naar en uit het buitenland

Station Košice wordt dagelijks bediend door treinen naar en uit het buitenland:
* Budapest - Keleti pályaudvar (Hongarije)
* Praag (Tsjechië)
* Wenen (Oostenrijk)
* Lviv (Oekraïne) en Moskou (Kievstation) (Rusland)
* Krakau (Polen)

### Binnenland

Een groot aantal verbindingen met andere steden en gemeenten is beschikbaar, hetzij rechtstreeks, zoals bijvoorbeeld naar Bratislava (Bratislava hlavná stanica), hetzij met overstap.
Het station bedient onder meer de volgende lijnen (selectie):
* Lijn 160 : Košice - Moldava nad Bodvou -Rožňava - Fiľakovo - Lučenec - Zvolen
* Lijn 169 : Košice – Hidasnémeti
* Lijn 180 : Košice - Žilina
* Lijn 188 : Košice – Muszyna
* Lijn 190 : Košice – Čierna nad Tisou

## Vervoersmaatschappijen

De hierna vermelde maatschappijen bieden in station Košice vervoer per trein aan:
* Slowaakse spoorwegen: ŽSSK - Železničná spoločnosť Slovensko
* Tsjechische spoorwegen: ČD - České dráhy
* Hongaarse spoorwegen: MÁV - Magyar Államvasutak
* RegioJet
* LEO Express Global

## Treinsoorten

* SuperCity (SC) (Pendolino Košičan : snelle verbinding met Praag)
* InterCity (IC) (stopt alleen in steden)
* EuroCity (EC) (als IC, maar dan internationaal: Boedapest, Praag)
* EuroNight (EN) (nachttrein : Praag)
* Rýchlik (R) sneltrein : Bratislava, Humenné)
* Regionálny rýchlik (RR) (regionale sneltrein : Bratislava, Trenčín, Mukačevo)
* Regionálny expres (REX) (regionale exprestrein : Čierna nad Tisou, Humenné, Prešov)
# Lijst van Belgische uitvinders

Deze lijst van Belgische uitvinders bevat de uitvinders met de Belgische nationaliteit of geboren zijn voor 1830 op het grondgebied van België.
Deze laatste groep worden aangeduid met een * na de naam
Er bestaat ook een categorie met Belgische uitvinders. Zie onderaan om deze te bekijken.

## B

* Zénon-M. Bacq
* Leo Baekeland
* Alfred Belpaire
* Jean Bourguignon

## C

* Robert Cailliau

## D

* Jean-Jacques Dony*

## G

* Robert Goldschmidt
* Zénobe Gramme

## H

* Alexandre Horowitz

## J

* Paul Janssen

## L

* Etienne Lenoir

## M

* Jean-Joseph Merlin*
* Georges Montefiore-Levi

## N

* Floris Nollet
* Alexis Nihon

## O

* Lucien Olivier
* Paul Otlet

## P

* Iwo Cyprian Pogonowski
* Joseph Plateau

## S

* Adolphe Sax
* Frédéric Swarts

## V

* Lodewijk van Berken*
* Charles Van Depoele
* Désiré Van Monckhoven

## W

* Egide Walschaerts
* George Washington (uitvinder) - Belgische origine en aldaar geboren doch Britse nationaliteit.
# Lijst van koffiemerken

Dit is een (incomplete) lijst van koffiemerken van over de hele wereld die een eigen pagina hebben. De verkrijgbaarheid verwijst naar verkrijgbaar zijn in het land van herkomst.
| Merk | Brander | Land | Verkrijgbaar |
| Beukenhorst Koffie | | Nederland | |
| Blanche Dael | Blanche Dael | Nederland | ja |
| Boasi | | Italië | ja |
| Caffè Kimbo | Cafè do Brasil | Italië | ja |
| Douwe Egberts | | Nederland | ja |
| Folgers | Procter & Gamble | Verenigde Staten | ja |
| Fort | Beyers | België | ja |
| Hesselink Koffie | Koffie Branderij Hesselink Winterswijk | Nederland | ja |
| Illy | | Italië | ja |
| Kanis & Gunnink | Jacobs Douwe Egberts Peet's | Nederland | ja |
| Lavazza | | Italië | ja |
| Miko | | België | ja |
| Nescafé | Nestlé | Zwitserland | ja |
| Nestlé | Nestlé | Zwitserland | ja |
| Rombouts | | België | ja |
| Starbucks | | Verenigde Staten | ja |
| Tobler | | Italië | ja |
| Van Nelle | Sara Lee | Nederland | ja |
† niet meer marktactief
# Galleon (Franse band)

Galleon was een Frans dj-trio.

## Biografie

Galleon ontstond in 2001 in Marseille. Van hun debuutsingle So, I Begin verkochten ze 400.000 exemplaren wereldwijd. In de videoclip is topmodel Jitka Ogureková te zien. De opvolger I Believe werd enkel in Wallonië nog een grotere hit met een derde plaats in de Ultratop 50.

## Discografie

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| So, I Begin | 06-2001 | | tip10 | | |
| I Believe | 2002 | | tip17 | | |
| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| So I Begin | 2001 | 18-05-2002 | 13 | 6 | Dancesmash op Radio 538 |
# Mesnil-en-Ouche

Mesnil-en Ouche is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bernay. Mesnil-en-Ouche is op 1 januari 2016 ontstaan door de fusie van de gemeenten Ajou, La Barre-en-Ouche, Beaumesnil, Bosc-Renoult-en-Ouche, Épinay, Gisay-la-Coudre, Gouttières, Granchain, Jonquerets-de-Livet, Landepéreuse, La Roussière, Saint-Aubin-des-Hayes, Saint-Aubin-le-Guichard, Sainte-Marguerite-en-Ouche, Saint-Pierre-du-Mesnil en Thevray. De gemeente telde 4.441 inwoners op 1 januari 2022.

## Geografie

De oppervlakte van Mesnil-en-Ouche bedroeg op de hierboven genoemde datum 165,4 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 26,9 inwoners per km².
* 1 2 Populations de référence 2022.
# Hôtel de Cambacérès-Murles

Het Hôtel de Cambacérès-Murles (1730) is een stadspaleis in Montpellier, in het Franse departement Hérault. Het is gelegen aan de Place de la Canourge.

## Historiek

De bouw vond plaats in de jaren 1707-1730. De bouwheer was Dominique Cambacérès. Deze liet op de plek van zijn ouderlijk huis dit hôtel oprichten. Hij heeft er nooit gewoond. De naam van het hôtel verwijst zowel naar zijn familie als naar een later aangetrouwde familie Montlaur de Murles. Een telg van de familie was hertog de Cambacérès, Tweede Consul na Napoleon Bonaparte, Eerste Consul. De bouwheer Dominique Cambacérès was niet van adel.
Opmerkelijk in dit gebouw is de in verhouding grote traphal ten opzichte van de rest. De traphal leidt naar een grote loggia op het eerste verdiep, waarbij de loggia groter is dan de binnenplaats. De muur op het einde van de binnenplaats is gekromd.
Delen van het gebouw zoals de façades, het smeedwerk en de trappen zijn beschermd erfgoed en monument historique van Frankrijk (sinds 1995).
* ↑ (fr) Hôtel de Cambacérès-Murles. Patrimoine de France. Philosophy (2018). Gearchiveerd op 11 april 2020. Geraadpleegd op 11 april 2020.
* ↑ (fr) Pruneaux, Emmanuel, Cambacérès, Montpellier, France (2006).
* ↑ (fr) Hôtel de Cambacérès-Murles (Monuments historiques). Plateforme ouverte du Patrimoine. Ministère de la Culture, Parijs (1995).
# Willy Juliana

Willy Juliana is een Curaçaos architect. Hij is bekend om zijn strijd voor verantwoorde architectuur op Curaçao. Hij is hiertoe voorzitter van Architectenstichting Team Cactus en directeur van Stichting Onderhoud Scholen.

## Leven en werk

Zijn eerste opleiding als ontwerper volgde Juliana aan de Universiteit van de Nederlandse Antillen. Daarna studeerde hij van 1985 tot 1990 architectuur aan de Technische Universiteit Delft.
In 1993 schreef hij in de Amigoe een brandbrief over de in zijn ogen armzalige staat van architectuur op het eiland.
Juliana ontwierp een aantal opvallende woonhuizen. Kenmerkende elementen zijn de gebogen, ver overstekende daken en verblijfsruimtes die deels boven de grond zweven en gestut worden door dunne naaldsteunen. Volgens Ronald Gill zijn de ongewone ontwerpen ‘volgens velen provocerend en ook aanstootgevend’.
In de wijk Kas Grandi zijn tegenover elkaar twee woonhuizen gebouwd die door Juliana ontworpen zijn. Een witgepleisterd huis dat is opgebouwd door twee verschillende bouwdelen slechts gedeeltelijk te laten rusten op een gemeenschappelijke begane grond verdieping. De ver uitstekende bovenverdiepingen worden door slanke hoge pilaren ondersteund. Door haar opvallende vorm staat dit huis bekend als 'the bug'. Op de heuvel tegenover dit huis staat een zachtblauw geschilderd huis. Ook hier heeft Juliana een duidelijke tweedeling in het exterieur gebruikt om een scheiding van de functies binnenshuis te benadrukken. Dezelfde uitgangspunten heeft Juliana ook gebruikt voor een woonhuizen aan de Bramendiweg in Saliña en in de wijk Dominguito.
Juliana ontwierp ook het Jan Thiel Beach Resort, een recreatiecomplex aan de Jan Thielbaai.

## Prijs

Juliana ontving in 2010 de Cola Debrotprijs, de belangrijkste cultuurprijs op Curaçao, die eens per zeven jaar uitgereikt wordt voor bijzondere verdiensten binnen de architectuur op het eiland.
# Kernwerktuig

Een kernwerktuig (Engels: core tool) is een stenen werktuig gemaakt door het bewerken van een steen waarbij de kern van deze steen tot het eigenlijke gereedschap werd gevormd. Dit in tegenstelling tot afslagwerktuigen, waarbij de afslagen tot werktuigen werden gevormd.
Kernwerktuigen behoren tot de oudste stenen werktuigen, teruggaand tot het vroegpaleolithicum (type 1 en 2-werktuigen). Ze variëren van eenvoudige choppers tot zorgvuldig bewerkte vuistbijlen.
Tijdens het middenpaleolithicum ontwikkelde zich de Levalloistechniek, waarbij een kernsteen zodanig voorbereid werd dat er meerdere afslaggereedschappen uit gevormd konden worden. Dit vergrootte het spaarzaam gebruik van kostbaar beginmateriaal, terwijl men met de afslagen ook langere en scherpere snedes verkreeg.
# Ischemische hartklachten

Ischemische hartklachten zijn klachten van het hart die ontstaan doordat de bloedtoevoer naar de hartspier zelf onvoldoende is, meestal door vernauwingen of verstoppingen van de kransslagaders. De meest voorkomende indicatie voor ischemische hartklachten is een zwaar drukkend gevoel op de borst. Ischemie is een onvoldoende doorbloeding naar een orgaan of weefsel, waardoor er in het betreffende weefsel een zuurstoftekort optreedt. Ischemische klachten kunnen zowel oorzaak als gevolg zijn van angina pectoris of van een hartinfarct.
# Weersterweg 14

De boerderij op het adres Weersterweg 14 in de Nederlandse plaats Den Horn (gemeente Westerkwartier, provincie Groningen) is een rijksmonumentale kop-hals-rompboerderij.

## Geschiedenis

Op deze plek waar de huidige, 19e-eeuwse, boerderij staat, staat sinds de middeleeuwen een boerderijcomplex. Aan de Weersterweg staan nog drie andere kop-hals-rompboerderijen, die in oorsprong allemaal uit de middeleeuwen stammen.
Het pand werd op 17 februari 1981 aangewezen als rijksmonument.
In de winter van 2019-2020 werd bekend dat een gedeelte door de eigenaar is gesloopt, terwijl er volgens de gemeente niet de juiste papieren voor waren en volgens de eigenaar alles in orde was. De eigenaar heeft ook de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed verzocht om de monumentstatus te laten schrappen vanwege het ernstige verval.

### Gedeeltelijke sloop

In september 2019 heeft de eigenaar een sloopmelding gedaan voor het verwijderen van asbest. Voor het verwijderen van asbest is in principe geen vergunning nodig. De eigenaar heeft niet alleen asbest verwijderd, maar ook een deel van de stal gesloopt. Omdat hier volgens de gemeente Westerkwartier geen vergunning voor was verleend, heeft deze een bouwstop opgelegd. De eigenaar is echter van mening dat hij wel in bezit is van alle benodigde vergunningen voor verwijderen van het asbest en de sloop van de schuur.

## Omschrijving

De boerderij bestaat uit een neoclassicistisch woonhuis en een schuur. Deze twee zijn met elkaar verbonden via een korte gang met lager dak. Het woonhuis staat dwars op de schuur en is onderkelderd. Op beide hoeken van de nok van het schilddak staat een gemetselde schoorsteen. De woning heeft aan de voor- en zijgevels een geprofileerde gootlijst.
De voorgevel van de woning is symmetrisch opgezet, met in het midden een ingangspartij met twee hardstenen treden. De voordeur bestaat uit een dubbele paneeldeur met rijk gedecoreerde gietijzeren sierroosters en een getoogd bovenlicht met twee gesneden leeuwen die loofwerk vasthouden. Om dit geheel is een vlakke, gestucte omlijsting geplaatst. Door de in het midden gelegen ingangspartij heeft de woning ook een middengang met aan weerszijden kamers. Aan elke kant van de voordeur zijn twee vensters geplaatst. Van origine zaten hier T-vensters in met zes ruiten: vier ruiten in het schuifvenster en twee in het bovenlicht. Boven de vensters zijn in de voorgevel rozetvormige sierankers geplaatst en in de zijgevels staafvormige muurankers.
De gang tussen het woonhuis en de schuur bevat een strokendeur, waardoor deze ook van buitenaf toegankelijk is. Het bedrijfsgedeelte verbreed zich naar achteren toe. Het dak is van origine gedekt met riet met tegen de nok aan, op de uiteinden uileborden. De lage zijgevels kennen verschillende soorten vensteropeningen.