OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zwarte adder

De zwarte adder (Pseudechis porphyriacus) is een slang uit de familie koraalslangachtigen (Elapidae). Ondanks de naam behoort de slang dus niet tot de adders (Viperidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door George Shaw in 1794. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Coluber porphyriacus gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

De kleur is zwart, opvallend zijn de helder rode tot roze buikzijde en de glanzende schubben. Vlak voor de vervelling wordt de slang wat bruiner van kleur. De lengte is 1,5 tot 2 meter waarmee het een van de langere Elapidae-soorten is. De slang heeft 17 rijen schubben in de lengte op het midden van het lichaam. De kop is nauwelijks te onderscheiden van het lichaam door het ontbreken van een insnoering bij de nek.
Een gelijkende soort is Cryptophis nigrescens, die eveneens zwart is met een rode buik. Deze laatste soort echter heeft alleen een rode kleur op het midden van de ventrale zijde, terwijl bij de zwarte adder de rode kleur doorloopt op de onderzijde van de flanken.

## Levenswijze

De slang leeft in de nabijheid van water waar de prooi wordt gevangen, op het menu staan vooral kikkers, ook kleine zoogdieren, hagedissen en vogels worden gegeten. De soort is dagactief, maar kan tijdens warme nachten ook 's nachts worden aangetroffen.
De soort is in tegenstelling tot de meeste koraalslangachtigen eierlevendbarend en per keer worden acht tot veertig jongen geboren, die zo'n 22 centimeter lang zijn. Ze komen ter wereld in een dun vlies dat direct na de geboorte wordt opengescheurd door de kronkelbewegingen van de jonge slang. De zwarte adder is giftig, maar beten zijn door het schuwe karakter zeldzaam. Bij verstoring zal de slang proberen weg te vluchten in plaats van aan te vallen.

## Reuzenpad

De introductie van de giftige reuzenpad (Rhinella marina) in Australië heeft vele exemplaren het leven gekost. Uit onderzoek blijkt dat de bek van de zwarte adder gemiddeld steeds kleiner wordt, mogelijk als gevolg van de aanwezigheid van de reuzenpad. Exemplaren met een kleine bek zijn minder snel geneigd om de grotere padden te eten en pakken de kleinere exemplaren. Deze zijn niet dodelijk waardoor de slang zichzelf niet onbedoeld vergiftigt en zo overleeft. Biologen spreken van een supersnelle evolutie. Omdat de pad in 1935 werd geïntroduceerd heeft deze aanpassing van de kop zich in minder dan 23 generaties ontwikkeld.

## Verspreiding en habitat

De soort komt endemisch voor in delen van Australië leeft in de deelstaten New South Wales, Queensland, Victoria en Zuid-Australië. De habitat bestaat uit verschillende typen draslanden. Ook in door de mens aangepaste streken zoals landelijke tuinen kan de slang worden gevonden.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).

## Externe link

* Noorderlicht - Darwin vreest paddenmars
# Aquaman (film)

Aquaman is een Amerikaanse superheldenfilm uit 2018, geregisseerd door James Wan. De film is gebaseerd op het personage Aquaman uit de DC Comics en is de zesde film in het DC Extended Universe.

## Verhaal

Arthur Curry, gekend als Aquaman, is de heerser van Atlantis en de koning van de zeven zeeën. Hij komt in een positie te zitten tussen de wereld op het vasteland die constant de zee verwoest en een aantal bewoners van Atlantis die proberen een opstand te ontketenen. Hij is toegewijd om de hele wereld te beschermen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Jason Momoa | Arthur Curry / Aquaman |
| Amber Heard | Mera |
| William Dafoe | Nuidis Vulko |
| Patrick Wilson | Orm / Ocean Master |
| Dolph Lundgren | Nereus |
| Yahya Abdul-Mateen II | David Kane / Black Manta |
| Nicole Kidman | Atlanna |

## Productie

In 2004 was er al sprake over de verfilming van Aquaman door FilmJerk.com. In augustus 2014 kondigde Warner Bros. aan dat twee scenarioschrijvers Will Beall en Kurt Johnstad bezig waren om beiden afzonderlijk een script te schrijven. Het beste script zou uiteindelijk dienen voor de film. In juni 2015 werd James Wan aangekondigd als regisseur van de film naar het scenario van Johnstad. Op 12 november 2015 werd David Leslie Johnson-McGoldrick vernoemd als scenarioschrijver maar was het niet duidelijk of hij zou samenwerken met Wan of een nieuw script zou schrijven. Later werd dan weer aangekondigd dat de vorige scripts werden weggedaan en een nieuw script werd geschreven door Will Beall. In maart 2016 werd aangekondigd dat de film zich zou situeren na de gebeurtenissen in Justice League met Jason Momoa in beide films in de rol van Aquaman.
De filmopnamen gingen op 2 mei 2017 van start in Australië.

### Muziek

Op 7 maart 2018 werd componist Rupert Gregson-Williams aangekondigd voor het schrijver van de filmmuziek. De officiële soundtrack bevat ook muziek van Skylar Grey, Pitbull en een track van Joseph Bishara.

### Release

Aquaman ging op 26 november 2018 in première in The Empire, Leicester Square, Londen en in de Verenigde Staten op 21 december 2018.
# Blue Beetle (film)

Blue Beetle is een Amerikaanse superheldenfilm uit 2023, gebaseerd op het gelijknamige personage van DC Comics. Onder regie van Ángel Manuel Soto is het de veertiende film in het DC Extended Universe (DCEU).

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Xolo Maridueña | Jaime Reyes / Blue Beetle | |
| Adriana Barraza | Nana | |
| Damián Alcázar | Alberto Reyes | |
| Raoul Max Trujillo | Conrad Carapx / Indestructible Man | |
| Susan Sarandon | Victoria Kord | |
| George Lopez | Rudy Reyes | |
| Elpidia Carrillo | Rocio Reyes | |
| Bruna Marquezine | Jenny Kord | |
| Harvey Guillén | Dr. Sanchez | |
| Becky G | Khaji-Da | Stemrol |

## Productie

Een film, gebaseerd op Jaime Reyes/Blue Beetle, was al sinds 2018 in ontwikkeling door Warner Bros. Pictures en DC Films, later DC Studios.

## Release

De film ging in première op 15 augustus 2023 in El Paso, Texas en het TCL Chinese Theatre in Los Angeles. De film verscheen in de Verenigde Staten op 18 augustus als de 14e DC Extended Universe-film.

## Ontvangst

Op Rotten Tomatoes heeft Blue Beetle een waarde van 77% en een gemiddelde score van 6,40/10, gebaseerd op 166 recensies. Op Metacritic heeft de film een gemiddelde score van 61/100, gebaseerd op 47 recensies.
# Cornelis van Vollenhoven (1874-1933)

Cornelis van Vollenhoven (Dordrecht, 8 mei 1874 – Leiden, 28 april 1933) was een Nederlands hoogleraar rechtswetenschap. Hij is vooral bekend om zijn werken over de adat-rechtssystemen van het toenmalige Nederlands-Indië.

## Jeugd

Cornelis was de zoon van Willem Jan van Vollenhoven, president van de rechtbank Dordrecht, en Maria Elisabeth Rijshouwer.
Cornelis ging naar het Johan de Witt Gymnasium in Dordrecht en besloot om in Leiden Letteren te gaan studeren. Echter, na een gesprek met de door hem zeer gewaardeerde rector van het gymnasium, dr. Warren, besloot hij na veel wikken en wegen zich in te schrijven voor zowel de Oosterse Talen als de Rechten.
In 1895 studeerde Van Vollenhoven af in de Rechten, vervolgens in 1896 in Semitische talen en ten slotte in 1897 ook nog in de Politieke Wetenschappen. Een jaar later promoveerde hij (cum laude) in de Rechten en Politieke Wetenschappen op zijn proefschrift Omtrek en inhoud van het internationale recht.

## Wetenschap

Van Vollenhoven werd na zijn studietijd de particulier secretaris van Kamerlid en Deli-planter Jacob Theodoor Cremer, nadat die benoemd werd tot minister van Koloniën en later adjunct-commies.
In 1901 werd Van Vollenhoven benoemd tot hoogleraar in "het adatrecht van Nederlands-Indië" en in "het staats- en administratief recht van Nederlands-Indië, Suriname en Curaçao" aan de Universiteit Leiden. Hij aanvaardde dit ambt met de oratie Exacte rechtswetenschap. Van Vollenhoven vervulde beide functies tot aan zijn dood. Waarschijnlijk is hij in 1912 ook gevraagd voor de bezetting van de in dat jaar ingestelde leerstoel Volkenrecht in Leiden maar hij zag er, onder andere door tijdgebrek, van af. In 1916-17 was hij rector magnificus.
Daarnaast gaf Van Vollenhoven ook nog college over de Nederlands-Indische wetboeken (1902-1907), de islam (1902-1906, 1927-1931) en een college vergelijkende rechtsgeschiedenis (1932-1933). In 1932 kreeg hij het eredoctoraat in de letteren van de Universiteit van Amsterdam.
In 1978 is aan de Universiteit Leiden het Van Vollenhoven Instituut opgericht. Hier wordt onderzoek gedaan naar recht in ontwikkelingslanden.
# Grote Prijs van Québec 2010

De eerste editie van de Canadese wielerwedstrijd Grote Prijs van Quebec werd verreden op 10 september 2010. De wedstrijd ging over 189 km, die op een plaatselijke ronde van 12 km werd verreden.
Winnaar werd Thomas Voeckler, die op 800 meter voor de streep de beslissende demarrage plaatste. Hij werd op het podium vergezeld door Edvald Boasson Hagen en Robert Gesink.

## Startlijst

Er deden 22 ploegen mee, alle 18 ProTour ploegen en 3 ProContinentale. Ook was er nog een Canadese selectie.
* 18 UCI ProTour-ploegen
* 4 wildcards
* AG2R-La Mondiale
* Garmin-Transitions
* Team HTC-Columbia
* Bbox Bouygues Télécom
* Astana
* Lampre-Farnese Vini
* Team Katjoesja
* BMC Racing Team
* Caisse d'Epargne
* Liquigas-Doimo
* Team Milram
* Cofidis
* Euskaltel-Euskadi
* Omega Pharma-Lotto
* Team RadioShack
* Canadees Nationaal Team
* Footon-Servetto-Fuji
* Quick Step
* Team Saxo Bank
* Française des Jeux
* Rabobank
* Team Sky

## Uitslag

Grote Prijs van Quebec 2010 :
| Plaats | Naam | Ploeg | tijd |
| | Thomas Voeckler | Bbox Bouygues Télécom | 4u35'26" |
| 2 | Edvald Boasson Hagen | Team Sky | + 2" |
| 3 | Robert Gesink | Rabobank | z.t. |
| 4 | Ryder Hesjedal | Team Garmin-Transitions | z.t. |
| 5 | Staf Scheirlinckx | Omega Pharma-Lotto | z.t. |
| 6 | Alessandro Ballan | BMC Racing Team | z.t. |
| 7 | Fabian Wegmann | Team Milram | z.t. |
| 8 | Maxime Monfort | Team HTC-Columbia | z.t. |
| 9 | Francesco Reda | Quick Step | z.t. |
| 10 | Damiano Cunego | Lampre-Farnese Vini | z.t. |
2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020-2021 · 2022 · 2023 · 2024
Tour Down Under · Ronde van Catalonië · Gent-Wevelgem · Ronde van Vlaanderen · Ronde van het Baskenland · Amstel Gold Race · Ronde van Romandië · Dauphiné · Ronde van Zwitserland · Clásica San Sebastián · Ronde van Polen · Vattenfall Cyclassics · GP Ouest France-Plouay · Eneco Tour · Grote Prijs van Quebec · Grote Prijs van Montreal
# Convair 240

De Convair 240 was een in Amerika gebouwd vliegtuig door Convair in de periode 1947-1956.

## Ontwerp

Het vliegtuig werd ontworpen als een concurrent voor de Douglas DC-3. Het vliegtuig beschikte over een drukcabine en twee zuigermotoren. Het oorspronkelijke ontwerp bood plaats aan 40 passagiers. De eerste keer dat een 240 daadwerkelijk vloog was op 16 maart 1947.
Het model werd opgevolgd door de Convair 340 met een langere romp en met krachtiger motoren.

## De 240 bij de KLM

Als eerste Europese maatschappij bestelde ook de Nederlandse KLM de Convair 240. De machine bleef daar in gebruik tussen 1948 en 1959 en vloog op Europese bestemmingen. Alle twaalf KLM Convairs waren genoemd naar Nederlandse schilders, van wie een bekend schilderij als reproduktie in de cabine was opgehangen. Later stapte de KLM over op de Convair 340.

### Ongeval met Paulus Potter

Op 25 mei 1953 om 15.30 u. start de KLM Convair CV-240 "Paulus Potter" van baan 05-23 voor een vlucht naar Parijs. Het weer is goed, maar bij het opstijgen gaat het fout als het toestel zo'n 20 meter boven de grond is. Gezagvoerder Hawkins trekt aan de stuurkolom om het toestel verder te laten klimmen maar merkt dat de neus naar beneden gaat. Hij besluit tot een buiklanding en stopt de brandstoftoevoer naar de motoren. Door de geringe hoogte schuift het vliegtuig over de laatste 200 meter startbaan. Met 200 km/u glijdt het toestel over een 40 meter brede grasstrook, een sloot en vervolgens door de heg die het luchthaventerrein omsluit, steekt de Schipholweg over en komt in het weiland tot stilstand. De romp is doormidden gebroken en beide vleugels en motoren zijn onderweg verloren. De passagiers kunnen het wrak verlaten en 14 personen zijn in een ziekenhuis opgenomen. Door het mooie weer waren er veel toeschouwers om naar vliegtuigen te kijken. De Convair kwam recht op de dagjesmensen af en onder hen vielen twee doden en vijf gewonden.
* ↑ Aviacrash Het ongeluk met de Paulus Potter, geraadpleegd op 5 februari 2020
# Didelphimorphia

De Didelphimorphia vormen een aparte groep buideldieren, omvattende de opossums of buidelratten (Didelphidae) en uitgestorven verwante families. Er zijn zo'n 125 soorten. Vrijwel alle leven in Midden- en Zuid-Amerika, met uitzondering van de Virginiaanse opossum, Didelphis virginiana, waarvan het verspreidingsgebied vrijwel de gehele Verenigde Staten omvat. Ze komen in het zuiden voor tot ongeveer 47°ZB (Lestodelphys halli). Op sommige plaatsen, bijvoorbeeld in Paracou, Frans-Guyana, komen wel 12 soorten tegelijk voor.
De taxonomie van de opossums is bijzonder instabiel. In feite is het aantal soorten toegenomen van 63 in 1993 (vorige editie Mammal Species of the World) naar 96 in 2005, een stijging van 52%. Dat is de hoogste stijging voor elke zoogdierorde van fatsoenlijke omvang (de mierenegels hebben meer). Tussen 2005 en 2022 is dit aantal nog verder toegenomen en inmiddels worden 125 soorten erkend. Grote stijgers zijn de Gracilinanus-Chacodelphys-Hyladelphys-Cryptonanus-groep (in 1993 allemaal tot Gracilinanus gerekend), van 6 naar 13; Thylamys, van 5 naar 10; Marmosops, van 9 naar 15.

## Taxonomie

De orde omvat de volgende families en geslachten:
* Orde: Didelphimorphia
*** Geslacht: Paradidelphys †
*** Geslacht: Peratotherium †
*** Geslacht: Szalinia †
** Familie: Derorhynchidae †
** Familie: Didelphidae (Opossums of buidelratten)
** Familie: Peradectidae †
** Familie: Sparassocynidae †
* 1 2 Mammal Diversity Database (2022). Mammal Diversity Database (Version 1.10) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Gearchiveerd van origineel op 25 december 2022. Geraadpleegd op 20-12-2022.
Cloacadieren · Opossums · Paucituberculata · Microbiotheria · Roofbuideldieren · Buideldassen · Buidelmollen · Klimbuideldieren · Tenreks en goudmollen · Springspitsmuizen · Buistandigen · Klipdasachtigen · Slurfdieren · Zeekoeien · Luiaards en miereneters · Gordeldierachtigen · Insecteneters · Vleermuizen · Schubdierachtigen · Roofdieren · Onevenhoevigen · Evenhoevigen · Walvissen · Knaagdieren · Haasachtigen · Huidvliegers · Toepaja's · Primaten
# Paul Nurse

Paul Maxime Nurse, FRS (Londen, 25 januari 1949) is een Brits biochemicus en Nobelprijswinnaar. In 2001 won hij samen met Leland H. Hartwell en Tim Hunt de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde voor hun ontdekking van cycline en cycline-afhankelijke kinase, centrale moleculen in de regulatie van de celcyclus.

## Biografie

Nurse, afkomstig uit een arbeidersgezin, groeide op in de wijk Wembley. In 1970 kreeg hij zijn diploma van de Universiteit van Birmingham. In 1973 haalde hij zijn Ph.D. in de biochemie aan de Universiteit van East Anglia. Begin 1976 identificeerde Nurse het gen cdc2 in gist Schizosaccharomyces pombe. Dit gen controleert de celcyclus van de G1-fase tot de S-fase, en de overgang van G2-fase naar mitose. In 1987 ontdekte Nurse het homologe gen CDK1 in mensen, welke codeert voor een cycline-afhankelijk kinase.
In 1984 werd Nurse lid van het Imperial Cancer Research Fund (ICRF). Hij vertrok in 1988 om voorzitter te worden van het departement van microbiologie aan de Universiteit van Oxford. In 1993 keerde hij terug naar de ICRF als directeur van de onderzoeksafdeling. In 1996 werd hij algemeen directeur van de ICRF. In 2003 werd hij de president van de Rockefeller-universiteit in New York, en in 2011 directeur van het Francis Crick Institute in Londen. Sinds 2010 is hij voorzitter van de Royal Society.
Nurse werd in 1999 geridderd en mag zich als sir laten aanspreken.

## Prijzen

Naast de Nobelprijs heeft Nurse nog vele andere prijzen gewonnen. In 1989 werd hij lid van de Royal Society. In 1995 ontving hij een Royal Medal en werd hij lid van de National Academy of Sciences. In 1998 ontving hij de Albert Lasker Award for Basic Medical Research.
In 2002 ontving Nurse het Franse Legioen van Eer. In 2005 ontving hij de Copley Medal. In april 2006 werd hij verkozen tot buitenlands erelid van de American Academy of Arts and Sciences.
# Kľušov

Kľušov (Hongaars: Kolossó) is een Slowaakse gemeente in de regio Prešov, en maakt deel uit van het district Bardejov. Kľušov telt 1.047 inwoners.
Abrahámovce · Andrejová · Bardejov · Bartošovce · Becherov · Beloveža · Bogliarka · Brezov · Brezovka · Buclovany · Cigeľka · Dubinné · Frička · Fričkovce · Gaboltov · Gerlachov · Hankovce · Harhaj · Hažlín · Hertník · Hervartov · Hrabovec · Hrabské · Hutka · Chmeľová · Janovce · Jedlinka · Kľušov · Kobyly · Kochanovce · Komárov · Koprivnica · Kožany · Krivé · Kríže · Kružlov · Kučín · Kurima · Kurov · Lascov · Lenartov · Lipová · Livov · Livovská Huta · Lopúchov · Lukavica · Lukov · Malcov · Marhaň · Mikulášová · Mokroluh · Nemcovce · Nižná Polianka · Nižná Voľa · Nižný Tvarožec · Oľšavce · Ondavka · Ortuťová · Osikov · Petrová · Poliakovce · Porúbka · Raslavice · Regetovka · Rešov · Richvald · Rokytov · Smilno · Snakov · Stebnícka Huta · Stebník · Stuľany · Sveržov · Šarišské Čierne · Šašová · Šiba · Tarnov · Tročany · Vaniškovce · Varadka · Vyšná Polianka · Vyšná Voľa · Vyšný Kručov · Vyšný Tvarožec · Zborov · Zlaté
# Branle

Een branle of bransle is een Franse dansstijl uit de 16e eeuw, welke voornamelijk van zijde naar zijde beweegt en uitgevoerd wordt door koppels in een lijn of cirkel.
Het woord is afgeleid van het Franse woord branler (wiebelen), mogelijk gerelateerd aan brandish (zwaaien). In Italië werd de branle de brando en in Spanje de bran. Brando alta regina door Cesare Negri toont aan hoe wijdverspreid de Franse en Italiaanse dansen waren bij het begin van de 17de eeuw. De branle leek naar Schotland gereisd te zijn en overleefde een tijdje als de brail, maar in Engeland werd hij zelden gedanst en van de duizenden muziekstukken voor luit uit Engeland werden er slechts 18 branle genoemd,ook al is een stuk genaamd "courant" in continentale bronnen als een branle gekend.
# Skive IK

Skive IK is een Deense voetbalclub uit Skive, een plaats in de regio Midden-Jutland. Al in 1901 werd de voetbalvereniging opgericht, waarvan de kleuren geel-blauw zijn. De vereniging kent een lange historie in de 1. Division, het tweede niveau. De laatste jaren schommelt de club tussen het tweede (1. division) en het derde (2. division) niveau.

## Eindklasseringen

| 7 | 7 | 5 | 12 | 6 | 2 | 13 | 16 | 12 | 15 | ? | 1 | 1 | 10 | 13 | 9 | 4 | 8 | 11 | 1 | 8 | 11 | 5 | 12 | 1 | 5 | 12 | 9 | 10 | 8 |
| 95v | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 1. division (Niv. 2) 2. Division (Niv. 3) Niv. 4 ||||||||||||||||||||||||||||||
| Seizoen | № | Clubs | Divisie | Duels | Winst | Gelijk | Verlies | Doelsaldo | Punten | Tsch |
| 2000–2001 | 13 | 16 | 1. division | 30 | 8 | 8 | 14 | 52–73 | 32 | |
| 2006–2007 | 1 | 14 | 2. division | 26 | 16 | 5 | 5 | 54–25 | 53 | |
| 2007–2008 | 10 | 16 | 1. division | 30 | 10 | 4 | 16 | 36–52 | 34 | |
| 2008–2009 | 13 | 16 | 1. division | 30 | 9 | 7 | 14 | 49–57 | 34 | 1.063 |
| 2009–2010 | 9 | 16 | 1. division | 30 | 13 | 2 | 15 | 44–52 | 41 | 872 |
| 2010–2011 | 4 | 16 | 1. division | 30 | 13 | 8 | 9 | 55–47 | 47 | 1.015 |
| 2011–2012 | 8 | 14 | 1. division | 26 | 9 | 7 | 10 | 31–41 | 34 | 1.033 |
| 2012–2013 | 11 | 12 | 1. division | 33 | 10 | 7 | 16 | 47–55 | 37 | 784 |
| 2013–2014 | 1 | 16 | 2. division | 30 | 25 | 2 | 3 | 78–28 | 77 | |
| 2014–2015 | 8 | 12 | 1. division | 33 | 8 | 17 | 8 | 40–42 | 41 | 996 |
| 2015–2016 | 11 | 12 | 1. division | 33 | 8 | 7 | 18 | 37–50 | 31 | 585 |
| 2016–2017 | 5 | 12 | 1. division | 33 | 15 | 4 | 14 | 41–51 | 49 | 773 |
| 2017–2018 | 12 | 12 | 1. division | 33 | 3 | 9 | 21 | 33–60 | 18 | 610 |
| 2018–2019 | 1 | 12 | 2. division | 33 | 23 | 3 | 7 | 73–37 | 72 | |
| 2019–2020 | 5 | 12 | 1. division | 33 | 13 | 9 | 11 | 46–46 | 48 | 701 |
| 2020-2021 | 12 | 12 | 1. division (degradatiegroep) | 32 | 7 | 7 | 18 | 28-60 | 28 | |
| 2021-2022 | 3 | 12 | 2. division (degradatiegroep) | 32 | 9 | 9 | 14 | 36-39 | 36 | |
| 2022-2023 | | 12 | 2. division | 33 | | | | | | |

## Externe link

* Officiële website
# Station Penne

Station Penne is een spoorwegstation in de Franse gemeente Penne-d'Agenais.
# Fiona Tan

Fiona Tan (Pekanbaru, Indonesië, 1966) is een Nederlands beeldend kunstenaar, internationaal bekend om haar audiovisuele installaties, films en fotowerken.

## Biografie

Tan werd geboren op Sumatra, Indonesië en is in Melbourne opgegroeid. Zij studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten te Amsterdam. Tan woont en werkt in Amsterdam.
Sinds haar afstuderen in 1997, is Fiona Tans werk op talrijke tentoonstellingen in binnen- en buitenland te zien geweest. Haar werk is onder meer te zien geweest op de documenta 11 in Kassel (2002), de 49e Biënnale van Venetië, de Biennales van Shanghai (2000), Berlijn (2001), Istanboel (2003) en Sydney (2006). In 1998 ontving Tan de J.C.van Lanschotprijs voor beeldhouwkunst in het Stedelijk museum voor actuele kunst in Gent en in 2004 won zij de Infinity Award for Art van de International Center of Photography, New York.
Solopresentaties vonden plaats in onder meer het New Museum of Contemporary Art, New York (2004), de Pinakothek der Moderne, München (2007), Musée d'art contemporain de Montréal (2005), Museum of Contemporary Art, Chicago (2004), het Hammer Museum, Los Angeles (2005), Museum De Pont, Tilburg (2003), de Akademie der Künste, Berlijn (2003) en de Kunstverein Hamburg (2000). Haar werk is vertegenwoordigd in openbare collecties van onder meer de Tate Modern London, Centre Pompidou Paris, Museum of Contemporary Art Chicago, Stedelijk Museum Amsterdam, Schaulager Basel, Neue Nationalgalerie Berlin en Museum De Pont.
In 2009 vertegenwoordigde Tan Nederland op de Biënnale van Venetië met de solopresentatie Disorient.
In 2017 werd de Amsterdamprijs voor de Kunst aan haar toegekend.
Tan maakte ook een ontwerp voor het grootste glas-in-loodraam van Europa, dat van de Sint-Laurenskerk in Alkmaar.
# Turkooisgaai

De turkooisgaai (Cyanolyca turcosa) is een zangvogel uit de familie Corvidae (kraaien).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de Andes van zuidwestelijk Colombia tot noordelijk Peru.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Turkooisgaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Gène Eggen

Gène Eggen (Ulestraten, 5 april 1921 – Maastricht, 10 februari 2000) was een Limburgse tekenaar, schilder, monumentaal vormgever, graficus en beeldhouwer.
Hij studeerde aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam (1943). Zijn grote leermeester was professor Heinrich Campendonk. Karel Appel, Corneille, Pieter Defesche, Jef Diederen, Ger Lataster en Marianne van der Heijden waren studiegenoten van Gène. Samen met de laatste vier kunstenaars nam hij deel aan de tentoonstelling Jonge schilders 1950 in Heerlen, waaraan deze de geuzennaam 'Limburgse Amsterdammers' te danken hebben.
* Biografisch Portaal: 78521935
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: egge029
* Gemeinsame Normdatei: 130254886
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5043 1563
* Library of Congress Control Number: no2007044213
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071953140
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 25660
* Système universitaire de documentation: 097661074
* Virtual International Authority File: 6034767
* WorldCat (via VIAF): 6034767