OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tsjecho-Slowakije op de Olympische Zomerspelen 1936

Tsjecho-Slowakije nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1936 in Berlijn, Duitsland. Met drie gouden medailles waren het de meest succesvolle spelen tot dan toe. Op 1 januari 1993 volgde een (vreedzame) opdeling in Tsjechië en Slowakije.

## Medailles
### 1 Goud

* Jan Brzák-Felix en Vladimír Syrovátka — Kanoën, mannen c2 1.000m Canadees paar
* Václav Mottl en Zdeněk Škrlant — Kanoën, mannen c2 10.000m Canadees paar
* Alois Hudec — Turnen, mannen ringen

### 2 Zilver

* Bohuslav Karlík — Kanoën, mannen c1 1.000m Canadees enkel
* Marie Bajerová, Vlasta Dekanová, Bozena Dobesová, Vlasta Foltová, Anna Hrebinová, Matylda Pálfyová, Zdenka Vermirovská en Marie Vetrovská — Turnen, vrouwen team meerkamp
* Václav Psenicka — Gewichtheffen, mannen zwaargewicht
* Jozef Herda — worstelen, mannen Grieks-Romeins lichtgewicht
* Josef Klapuch — worstelen, mannen vrije stijl zwaargewicht
* (de) Organisationskomitee für die XI. Olympiade Berlin 1936 E.V. (1937). The XIth Olympic Games, Berlin, 1936; Official Report. Wilhelm Limpert, Berlijn.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1936; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5 en deel 6.
* (en) Medailledatabase van het Internationaal Olympisch Comité
Afghanistan · Argentinië · Australië · België · Bermuda · Bolivia · Brazilië · Brits-Indië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Denemarken · Duitsland · Egypte · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · IJsland · Italië · Japan · Joegoslavië · Letland · Liechtenstein · Luxemburg · Malta · Mexico · Monaco · Nederland · Nieuw-Zeeland · Noorwegen · Oostenrijk · Peru · Polen · Portugal · Republiek China · Roemenië · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Zuid-Afrika · Zweden · Zwitserland
# Thomas Webster (zeiler)

Thomas Campbell Webster (Los Angeles, 25 december 1909 – Los Angeles, 31 januari 1981) was een Amerikaans zeiler.
Webster was tijdens de Olympische Zomerspelen 1932 een bemanningslid van Owen Churchill, tijdens deze spelen won Webster de gouden medaille in de 8 meter klasse.

## Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1932 | Los Angeles | 1 8 meter klasse |
* (en) Profiel van Thomas Webster op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel van Thomas Webster van World Sailing
1908: Charles Campbell / Blair Cochrane / John Rhodes / Henry Sutton / Arthur Wood · 1912: Thomas Aas / Andreas Brecke / Torleiv Corneliussen / Thoralf Glad / Christian Jebe 1920 (model 1907): Thorleif Holbye / Alf Jacobsen / Kristoffer Olsen / Carl Ringvold / Tellef Wagle · 1920 (model 1919): Thorleif Christoffersen / Magnus Konow / Reidar Martiniuson / Ragnar Vik · 1924: Rick Bockelie / Harald Hagen / Ingar Nielsen / Carl Ringvold jr. / Carl Ringvold · 1928: Donatien Bouché / André Derrien / Virginie Hériot / André Lesauvage / Jean Lesieur / Carl de la Sablière · 1932: Owen Churchill / John Biby / Alphonse Burnand / Kenneth Carey / William Cooper / Pierpont Davis / Carl Dorsey / John Huettner / Richard Moore / Alan Morgan / Robert Sutton / Thomas Webster · 1936: Bruno Bianchi / Luigi De Manincor / Domenico Mordini / Enrico Poggi / Luigi Poggi / Giovanni Reggio
# De tuin van Daubigny

De tuin van Daubigny is een schilderij van Vincent van Gogh. Het is een van de laatste, en misschien wel het laatste, schilderij dat hij maakte (in juli 1890). Het werk toont de tuin van Charles-François Daubigny, een schilder die Van Gogh zeer bewonderde, maar die in 1878 overleed. Waarom dit dus in 1890 nog de tuin van Daubigny werd genoemd, is onbekend.
Er bestaan twee versies van het werk:
In een brief die Van Gogh op 23 juli 1890 schreef, noemde hij het werk en maakte hij tevens een schets.
Van Gogh maakte eerder, in juni, een ander schilderij van de tuin van Daubigny. Het toont een ander deel van de tuin. Dit doek bevindt zich in de collectie van het Van Gogh Museum.
# Katholieke Kerk in Mozambique

De Katholieke Kerk in Mozambique is een onderdeel van de wereldwijde Katholieke Kerk, onder het geestelijk leiderschap van de paus en de curie in Rome.
In 2005 waren ongeveer 4.294.000 (23%) inwoners van Mozambique katholiek. Mozambique bestaat uit 12 bisdommen, waaronder drie aartsbisdommen, verdeeld over drie kerkprovincies. De bisschoppen zijn lid van de bisschoppenconferentie van Mozambique. President van de bisschoppenconferentie is Tomé Makhweliha, aartsbisschop van Nampula. Verder is men lid van de Inter-Regional Meeting of Bishops of Southern Africa en de Symposium des Conférences Episcoaples d’Afrique et de Madagascar.
Mozambique heeft een kardinaal gehad, Alexandre José Maria dos Santos (1988-2021).
Apostolisch nuntius voor Mozambique is aartsbisschop Luís Miguel Muñoz Cárdaba.

## Bisdommen

* Aartsbisdom Beira
** Bisdom Chimoio
** Bisdom Quelimane
** Bisdom Tete
* Aartsbisdom Maputo
** Bisdom Inhambane
** Bisdom Xai-Xai
* Aartsbisdom Nampula
** Bisdom Alto Molócuè
** Bisdom Gurué
** Bisdom Lichinga
** Bisdom Nacala
** Bisdom Pemba

## Nuntius

* Apostolisch delegaat
** Aartsbisschop Francesco Colasuonno (6 december 1974 – 8 januari 1985, later kardinaal)
** Aartsbisschop Patrick Coveney (27 juli 1985 – 25 januari 1990)
** Aartsbisschop Giacinto Berloco (15 maart 1990 – 17 juli 1993)
** Aartsbisschop Peter Stephan Zurbriggen (13 november 1993 – 22 februari 1996)
* Apostolisch nuntius
** Aartsbisschop Peter Stephan Zurbriggen (22 februari 1996 – 13 juni 1998)
** Aartsbisschop Juliusz Janusz (26 september 1998 – 9 april 2003)
** Aartsbisschop George Panikulam (3 juli 2003 – 24 oktober 2008)
** Aartsbisschop Antonio Arcari (12 december 2008 - 5 juli 2014)
** Aartsbisschop Edgar Peña Parra (21 februari 2015 - 15 augustus 2018)
** Aartsbisschop Piergiorgio Bertoldi (19 maart 2019 - 18 mei 2023)
** Aartsbisschop Luís Miguel Muñoz Cárdaba (23 januari 2024 - heden)
# FC Zestafoni

FC Zestafoni of FK Zestaponi (Georgisch: საფეხბურთო კლუბი ”ზესტაფონი”; Sapechboerto Kloebi Zestaponi) is een Georgische voetbalclub uit de stad Zestafoni. FC Zestafoni is de internationale naam van de club.
De club werd in 2004 opgericht als opvolger van het failliete Metaloergi Zestafoni en startte meteen in de hoogste klasse waar de 5de plaats behaald werd. Het volgende seizoen werd de club zelfs 4de.
In 2011 werd Zestafoni voor de eerste keer in de historie landskampioen. Op 20 april 2015 werd het team uit de competitie genomen nadat een speler in opspraak gekomen was vanwege matchfixing. Hierna speelde de club enkel nog met jeugdteams.
In 2018 herbegon de club met een eerste elftal op het vijfde en laagste niveau in Georgië.

## Erelijst

* Erovnuli Liga
    Landskampioen in 2011, 2012
* Georgische voetbalbeker
    Winnaar in 2008
    Finalist in 2005, 2006, 2007, 2012
* Georgische supercup
    Winnaar in 2011, 2012
    Finalist in 2008

## Eindklasseringen (grafiek) vanaf 2005

| 5 | 4 | 3 | 3 | 4 | 3 | 1 | 1 | 5 | 2 | 16 | - | - | 4 | 2 | 6 | 2 | 15 | 13 | 14 |
| 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Erovnuli Liga Erovnuli Liga 2 Liga 3 (Georgië) Liga 4 Regionalliga ||||||||||||||||||||

## In Europa

#Q = #kwalificatieronde, #R = #ronde, T/U = Thuis/Uit, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA-coëfficiënten .
Uitslagen vanuit gezichtspunt FC Zestafoni
| Seizoen | Competitie | Ronde | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 2007 | Intertoto Cup | 1R | Tobyl Qostanay | 2-3 | 0-3 (U) | 2-0 (T) | 0.0 |
| 2008/09 | UEFA Cup | 1Q | Győri ETO FC | 2-3 | 1-1 (U) | 1-2 (T) | 0.5 |
| 2009/10 | Europa League | 1Q | Lisburn Distillery FC | 11-1 | 5-1 (U) | 6-0 (T) | 2.5 |
| | | 2Q | Helsingborgs IF | 3-4 | 1-2 (T) | 2-2 nv (U) | 2.5 |
| 2010/11 | Europa League | 1Q | SC Faetano | 5-0 | 5-0 (T) | 0-0 (U) | 2.5 |
| | | 2Q | Dukla Banská Bystrica | 3-1 | 3-0 (T) | 0-1 (U) | 2.5 |
| | | 3Q | Karpaty Lviv | 0-2 | 0-1 (U) | 0-1 (T) | 2.5 |
| 2011/12 | Champions League | 2Q | Dacia Chisinau | 3-2 | 3-0 (T) | 0-2 (U) | 2.0 |
| | | 3Q | SK Sturm Graz | 1-2 | 1-1 (T) | 0-1 (U) | 2.0 |
| 2011/12 | Europa League | PO | Club Brugge | 3-5 | 3-3 (T) | 0-2 (U) | 2.0 |
| 2012/13 | Champions League | 2Q | Neftçi Bakoe | 2-5 | 0-3 (U) | 2-2 (T) | 0.5 |
| 2014/15 | Europa League | 2Q | FC Spartak Trnava | 0-3 | 0-0 (T) | 0-3 (U) | 0.5 |
| Totaal aantal behaalde punten voor UEFA-coëfficiënten: 8.5 |||||||||
Zie ook
* Deelnemers UEFA-toernooien Georgië
* Eeuwige ranglijst van deelnemers UEFA-clubcompetities

## Bekende (oud-)spelers

* Zoerab Ionanidze
* ↑ About Expection, Surprises and Relegation., fczestafoni.ge, 21 mei 2015
FC Bachmaro · FC Betlemi Keda · FK Bordzjomi · FC Gardabani · Gori · Goeria Lantsjchoeti · FC Gonio · Iberia 1999 2 · Lokomotivi Tbilisi-2 · FC Matsjachela Chelvatsjaoeri · Merani Martvili · Merani Tbilisi · FK Mesjachte Tkiboeli · FC Orbi Tbilisi · FC Varketili · FC Zestafoni
# Inlemeer

Het Inlemeer is een meer in Myanmar. Het is bekend vanwege de op palen gebouwde dorpen, de drijvende boomgaarden en de beenroeiers. Het meer is ruim 20 km lang en op zijn breedst ruim 5 km. Het bevindt zich ongeveer 400 km ten noorden van de voormalige hoofdstad Yangon.
Rondom en op het Inle meer woont de Intha-minderheid, vaak in dorpen met op palen gebouwde huizen. Het bekendste dorp is Ywama, gebouwd in het meer, met houten huizen op palen en kanalen als straten. Delen van het dorp zijn door middel van houten bruggen met elkaar verbonden.
Eveneens op het meer bevinden zich drijvende boomgaarden. De Intha's creëren ze door een laag aarde vast te binden met moerasplanten. Daardoor blijft de aarde drijven. Er worden allerlei soorten groenten op geteeld. Op en rond het meer zijn verscheidene werkplaatsen: er zijn weverijen, smeden en sigarenfabriekjes.
De Intha's hebben een eigen manier van roeien. Net als de gondelier in Venetië gaat de roeier op de boot staan, maar - in plaats van met twee handen - klemt hij de roeispaan tussen één hand en één been.
# Luís Jardim

Luís Alberto Figueira Gonçalves Jardim (Madeira, 4 juli 1950) is een Portugese percussionist (slagwerker) en muziekproducent. Hij is de neef van de voormalige president van Madeira, Alberto João Jardim.

## Levensloop

Jardim studeerde aan verschillende scholen in Funchal, zoals Externato Nun'Álvares en Lisbonense. Hij maakte deel uit van de Demónios Negros in de jaren 60. Hij ging naar Engeland om Bedrijfskunde te studeren. In Engeland monteerde hij onder het pseudoniem Rouge, het was tussen 1973 en 1977 dat Jardim met deze band zo'n vier miljoen platen verkocht. Zijn laatste album voor CBS werd uitgebracht in 1981. Zijn Latijnse manier van spelen en denken zorgde voor een innovatieve golf in Engeland en stelde hem in staat deuren te openen om platen te maken en “tours” te maken met bekende zangers.
Sinds het einde van de jaren 70 werkt hij samen met de bekende producer Trevor Horn aan albums als ABC's The Lexicon of Love, Frankie Goes to Hollywoods Welcome To The Pleasure Dome, Grace Jones' Slave To The Rhythm en Seal op de albums Seal en Seal II. Hij werkte samen met Asia op de albums Arena en Aura. Tom Jones, Leo Sayer, David Bowie en The Rolling Stones zijn voorbeelden van zangers en bands waarmee Jardim in 1969 begon te werken.
Na met verschillende artiesten te hebben gewerkt, maakte hij zelfs eenjarige "tours" met onder andere Tina Turner, George Michael en Rod Stewart. Jardim speelt verschillende instrumenten. En degenen die hem het meest bekend maken zijn drums, bas, percussie, gitaren. In 2004 speelde hij op de producer Trevor Horn tribute party.
Hij heeft ook gewerkt met onder andere Diana Ross, Mariah Carey, Céline Dion, Elton John, Julio Iglesias, James Ingram, Al Jarreau, Luther Vandross, Cyndi Lauper, Michael Bolton, Gloria Estefan, Barry Manilow, Michael Jackson, Katie Melua en Axelle Red. Hij werkte samen met zangeres Ana en met Midus. Hij produceerde platen van onder meer Rui Veloso, João Pedro Pais.

## Muzikant op de volgende projecten
### Albums (selectie)

* 1981: Adventures in Modern Recording
* 1983: Fantastic
* 1984: Keep Moving
* 1984: About Face
* 1984: Goodbye Cruel World
* 1985: Mad Not Mad
* 1989: Steel Wheels
* 1990: Vigil in a wilderness of mirrors
* 1990: En todos los sentidos
* 1990: In ogni senso
* 1992: Diva
* 1993: Debut
* 1995: Medusa
* 2002: Escapology
* 2003: Seal IV
* 2008: Evolver
* 2009: Reality Killed the Video Star
* 2011: Fly from here
* 2011: Mylo Xyloto

### Soundtracks (selectie)

* 1988: A Fish Called Wanda
* 1988: Rain Man
* 1991: Thelma & Louise
* 1992: Toys
* 1995: Don Juan DeMarco
* 1995: Crimson Tide
* 1998: Antz
* 1999: The Bone Collector
* 2000: The Road to El Dorado
* 2000: Gladiator
* 2000: Chicken Run
* 2001: Rat Race
* 2002: Evelyn
* 2002: 25th Hour
* 2007: The Bourne Ultimatum
* 2008: Madagascar: Escape 2 Africa
* 2015: Pan
* 2018: Widows
* 2021: No Time to Die
# Leon Israel

Leon Israel (Jiddisch: לעאָן איזראַעל; 1887–1955), pseudoniem "Lola" (לאָלאַ), was een Joodse-Amerikaanse kunstenaar. Opgegroeid in Pinsk, hij emigreerd naar de Verenigde Staten in 1905. Daar werkte hij als een beroemde karikaturist, striptekenaar, en schilder.

## Jonge jaren

Leon Israel werd geboren op 12 december 1887 bij Pinsk in het Keizerrijk Rusland, hedendaagse Wit-Rusland. Hij werd opgegroeid zowel bij godsdienstscholen als een Russische school. Hij kwam aan de Verenigde Staten in 1905, toen hij 18 was.

## Loopbaan

In 1909 publiceerde Israel zijn eerste karikatuur, die van Jacob Gordin, op de weekblad Der groyser kundes onder zijn pseudoniem "Lola". Later tekent hij voor onder andere de Jewish Morning Weekly en uitendlijk op The Forward voor vijftien jaren tot zijn sterfte in New York in 12 januari 1955. Ook illustreerde hij verschillende Jiddische boeken, en in 1953 publiceerde hij een prentenboek, Di amoliker ist said in bilder (De Oostkant van het verleden in afbeeldingen), waarin de immigranten van Manhattan tijdens de vroege 20e eeuw worden afgebeeld.

## Nalatenschap

Na zijn sterfte in 1955 gaf The New York Times een overlijdensbericht uit van Israel. Hij werd geciteerd door Joodse-Amerikaanse karikaturiste Eli Valley als invloed. Het 2020 boek How Yiddish Changed America and How America Changed Yiddish, een bloemlezing van Jiddisch literatuur in de Verenigde Staten, beschrijft Israel als een "vruchtbaar en talentvol striptekenaar".

## Galerij

* "Open voor Zaken – Hulp Gezocht!": Een karikatuur van fabriekseigenaren na de Brand in de Triangle Shirtwaist Factory, 1911
* Vrouwe Vrede probeert de Verenigde Staten weg te slepen uit de saloon van de oorlogsgod Mars, een allegorie voor de Eerste Wereldoorlog, 1915
* Een Joodse vader kijkt aan de graven van zijn zonen na de Eerste Wereldoorlog, 1918.
* Illustratie van de Joodse gelijkenis van de "vier zonen", 1920
# Ketenisseschor

De Ketenisseschor is een natuurgebied bij de Belgische plaats Kallo (gemeente Beveren, provincie Oost-Vlaanderen).
Het is een schorrengebied, omspoeld door brak water, dat zich uitstrekt langs de oevers van de Schelde van Fort Liefkenshoek zuidwaarts tot de monding van het Waaslandkanaal.
Het gebied is 4 km lang en heeft een oppervlak van ongeveer 44 ha.
De schor werd vroeger benut als buitenpolder (Ketenissepolder) tussen een lage zomerdijk en een hoge winterdijk. Aldus kon het in de zomertijd als hooiland benut worden terwijl het in wintertijd overstroomde.
Toen er een hoge winterdijk werd aangelegd kwam het poldertje geïsoleerd te liggen en verloor zijn functie als hooiland. Er werd grond gestort die vrijkwam bij de aanleg van de Liefkenshoektunnel. Het rommelige gebied bleef niettemin in trek bij broedvogels. Uiteindelijk werd het gebied als natuurcompensatiegebied aangemerkt en werd de overtollige grond afgegraven tot op de hoogte van de schorren. Deze kunnen zich sindsdien weer vrij ontwikkelen.
# Coregonus hiemalis

Coregonus hiemalis is een waarschijnlijk endemisch soort houting die alleen in het Meer van Genève voorkwam. Deze houting of marene heette daar Gravenche of Kleine Fera.

## Beschrijving

Deze vis werd 25 tot 32 cm lang, leefde op een grote diepten in het meer en voedde zich met dierlijk plankton. In oudere literatuur wordt Coregonus hiemalis ook beschreven als soort in de Ammersee, de Chiemsee en het Bodenmeer. Volgens Kotelat en Freyhof hebben deze beschrijvingen betrekking op Coregonus bavaricus en Coregonus gutturosus. Zij beschouwen C. hiemalis als een houtingsoort die is uitgestorven. De IUCN heeft deze opvatting overgenomen.

## Status

Onderzoek nadat de waterkwaliteit in de Zwitserse meren weer verbeterde heeft er niet toe geleid dat deze houtingsoort werd aangetroffen. Men neemt aan dat overbevissing en eutrofiëring vanaf 1900 de oorzaken zijn van het verdwijnen van deze soort. Daarom staat deze soort als uitgestorven op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Coregonus hiemalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (fr) Corégone féra (website voor sportduikers). Gearchiveerd op 27 mei 2022.
* ↑ (en) Coregonus hiemalis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 07 2017 version. N.p.: FishBase, 2017.
# Margveti Zestafoni

Margveti Zestafoni of ook wel Margveti Zestaponi (Georgisch: მარგვეთი ზესტაფონი) was een Georgische voetbalclub uit Zestafoni.

## Geschiedenis

De club werd in 1990 opgericht en speelde in 1991 voor het eerst in de Georgische hoogste klasse, één seizoen nadat deze werd opgericht. Na enkele middenmootseizoenen werd de club derde in 1993/94 en twee jaar later zelfs tweede waarop de club mocht deelnemen aan de voorrondes van de UEFA Cup.
Thuis werd het Maltese Sliema met 3-1 verslagen maar door een 3-0 nederlaag in Malta werd de club uitgeschakeld. Na nog een seizoen in de middenmoot degradeerde de club in 1998 naar de Pirveli Liga en in 2000 ging Margveti failliet. In 2006 werd de naam Margveti hergebruikt voor de nieuwe club Margveti-2006 in Zestafoni, die gefinancierd werd door gemeentegeld.

### Metaloergi Zestafoni

In 1999 werd de club Metaloergi Zestafoni (Georgisch: მარგვეთი ზესტაფონი) opgericht, die geen relatie had met Margveti. De club speelde in seizoen 1999/2000 naast Margveti in de Pirveli Liga, het tweede nationale niveau, tot Margveti ophield te bestaan. Metaloergi speelde nog een aantal jaren in de Pirveli Liga, vanuit hetzelfde stadion, maar na degradatie ging Metaloergi in 2004 bankroet. In datzelfde jaar werd FC Zestafoni opgericht.

## Eindklasseringen (grafiek) 1990-2004

Resultaten 2000-2004 zijn van Metaloergi Zestafoni. De uitslag van seizoen 1999 is onbekend.
| 2 | 8 | 8 | 6 | 8 | 9 | 2 | 7 | 16 | ? | 4 | 2 | 9 | 12 | 16 |
| 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 |
| Erovnuli Liga Erovnuli Liga 2 |||||||||||||||

## Margveti Zestafoni in Europa

#Q = #kwalificatieronde, T/U = Thuis/Uit, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA-coëfficiënten .
Uitslagen vanuit gezichtspunt Margveti Zestafoni
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 1996/97 | UEFA Cup | Q | | Sliema Wanderers | 3-4 | 3-1 (T) | 0-3 (U) | 2.0 |
Totaal aantal punten voor UEFA-coëfficiënten: 2.0
# Annapurna Himal

De Annapurna Himal of simpelweg Annapurna (Nepali / Nepalbhasa: अन्नपूर्ण, Annapūrṇa) is een 55 km lang bergmassief in de Nepalese Himalaya. Het massief ligt in het midden van Nepal, ten oosten van de kloof van de Kali Gandaki, die het scheidt van de Dhaulagiri. De naam "Annapurna" stamt uit het Sanskriet en staat voor "de godin van de oogst".
De belangrijkste bergtoppen in het massief zijn:
* Annapurna I (8091 m) - hoogste top van het massief / op negen na hoogste berg ter wereld
* Annapurna II (7937 m)
* Annapurna III (7555 m)
* Annapurna IV (7525 m)
* Gangapurna (7455 m)
* Annapurna Dakshin (7219 m)
* Machapuchare (6993 m)
# Inspectie Overheidsinformatie en Erfgoed

De Inspectie Overheidsinformatie en Erfgoed (voorheen Erfgoedinspectie) houdt toezicht op een deel van het Nederlandse erfgoed en op het informatiebeheer bij de Rijksoverheid. Ook levert de inspectie een belangrijke bijdrage aan het tegengaan van illegale handel in cultuurgoederen. De Inspectie draagt zo bij aan het behoud en beheer van het nationale erfgoed. De Inspectie Overheidsinformatie en Erfgoed valt onder het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

## Taak

De Inspectie Overheidsinformatie en Erfgoed ziet in opdracht van de Staatssecretaris van OCW toe op het behoud en beheer van de rijkscollectie, de nationaal beschermde cultuurvoorwerpen en verzamelingen, de archeologische monumenten, opgravingen en vondsten, professionele organisaties voor monumentenbehoud (POM), en op de werking van het stelsel van de gebouwde rijksmonumenten en door het rijk beschermde stads- en dorpsgezichten. Ook houdt de inspectie toezicht op de archiefvorming en het archiefbeheer van de centrale overheid (rijk, Hoge Colleges van Staat, zelfstandige bestuursorganen en de rechterlijke macht). Ten slotte adviseert de inspectie de bewindspersoon over de kwaliteit en de effectiviteit van wet- en regelgeving op deze terreinen.
De Inspectie Overheidsinformatie en Erfgoed draagt met haar toezicht bij aan de kwaliteit van het behoud en het beheer van het nationale erfgoed. Aan de hand van risicoanalyses en signalen vanuit de politiek, het beleid, het erfgoedveld en de samenleving stelt de inspectie zwakke plekken in het beheer van het erfgoed vast en agendeert deze.
Als onderdeel van de keten beleid, uitvoering en toezicht houdt de inspectie beleid en uitvoering scherp en wijst ze op mogelijke lacunes in de aandacht voor het nationale erfgoed.
De rapporten zijn openbaar en te vinden als publicatie op de website van de Inspectie.

## Organisatorische geschiedenis

Op 1 november 2005 ontstond de Erfgoedinspectie uit een fusie van vier organisaties: de Rijksinspectie voor de Archeologie, de Rijksarchiefinspectie, de Inspectie Cultuurbezit en de Rijksinspectie Monumentenzorg. In 2019 werd de naam gewijzigd in Inspectie Overheidsinformatie en Erfgoed.
# Sacramentskerk (Nijmegen, 2011)

De Sacramentskerk is een rooms-katholieke kerk in de wijk Brakkenstein van de Gelderse plaats Nijmegen, aan de Heyendaalseweg 300. De paterskerk is onderdeel van het oorspronkelijk omstreeks 1908 gebouwde Klooster Brakkenstein, de Nederlandse vestiging van de Congregatie van het Allerheiligst Sacrament. Het interieur werd ontworpen door Pim van Dijk. Zowel het klooster als de kerk zijn in 2011 geheel vernieuwd.

## Geschiedenis

De kerk is in 2011 gebouwd, naar een ontwerp van architect Paul Diederen. Het gebouw verving een eerdere Sacramentskerk op dezelfde plek en van dezelfde congregatie, die wat groter was dan de huidige kerk. Deze parochiekerk dateerde op zijn beurt grotendeels uit 1965, toen de allereerste kerk – die ongeveer tegelijk met het klooster was gebouwd – grondig werd verbouwd en uitgebreid. Ook het klooster zelf is omstreeks 2011 geheel vernieuwd.
De kerk werd op 1 oktober 2011 door bisschop Hurkmans ingewijd.
* ↑ Geschiedenis van het klooster en de kerk in Brakkenstein, Sacramentskerk Nijmegen