OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Overgangskalender van 1710

De gregoriaanse kalender werd in principe in 1582 ingevoerd, maar in veel landen gebeurde dat pas later. Onderstaande kalender geldt voor het vasteland van Nova Scotia, waar men in oktober 1710 elf dagen overdeed, om terug te gaan van de gregoriaanse naar de juliaanse kalender. Nova Scotia zou in 1752, tegelijkertijd met de rest van het Britse Rijk opnieuw de gregoriaanse kalender invoeren.
| januari wk ma di wo do vr za zo 1     1 2 3 4 5 2 6 7 8 9 10 11 12 3 13 14 15 16 17 18 19 4 20 21 22 23 24 25 26 5 27 28 29 30 31 | februari wk ma di wo do vr za zo 5           1 2 6 3 4 5 6 7 8 9 7 10 11 12 13 14 15 16 8 17 18 19 20 21 22 23 9 24 25 26 27 28 | maart wk ma di wo do vr za zo 9           1 2 10 3 4 5 6 7 8 9 11 10 11 12 13 14 15 16 12 17 18 19 20 21 22 23 13 24 25 26 27 28 29 30 14 31 | april wk ma di wo do vr za zo 14   1 2 3 4 5 6 15 7 8 9 10 11 12 13 16 14 15 16 17 18 19 20 17 21 22 23 24 25 26 27 18 28 29 30 |
| mei wk ma di wo do vr za zo 18       1 2 3 4 19 5 6 7 8 9 10 11 20 12 13 14 15 16 17 18 21 19 20 21 22 23 24 25 22 26 27 28 29 30 31 | juni wk ma di wo do vr za zo 22             1 23 2 3 4 5 6 7 8 24 9 10 11 12 13 14 15 25 16 17 18 19 20 21 22 26 23 24 25 26 27 28 29 27 30 | juli wk ma di wo do vr za zo 27   1 2 3 4 5 6 28 7 8 9 10 11 12 13 29 14 15 16 17 18 19 20 30 21 22 23 24 25 26 27 31 28 29 30 31 | augustus wk ma di wo do vr za zo 31         1 2 3 32 4 5 6 7 8 9 10 33 11 12 13 14 15 16 17 34 18 19 20 21 22 23 24 35 25 26 27 28 29 30 31 |
| september wk ma di wo do vr za zo 36 1 2 3 4 5 6 7 37 8 9 10 11 12 13 14 38 15 16 17 18 19 20 21 39 22 23 24 25 26 27 28 40 29 30 | oktober wk ma di wo do vr za zo 40 1 2 3 4 5 41 6 7 8 9 10 11 12 40 2 3 4 5 6 7 8 41 9 10 11 12 13 14 15 42 16 17 18 19 20 21 22 43 23 24 25 26 27 28 29 44 30 31 | november wk ma di wo do vr za zo 44 1 2 3 4 5 45 6 7 8 9 10 11 12 46 13 14 15 16 17 18 19 47 20 21 22 23 24 25 26 48 27 28 29 30 | december wk ma di wo do vr za zo 48 1 2 3 49 4 5 6 7 8 9 10 50 11 12 13 14 15 16 17 51 18 19 20 21 22 23 24 52 25 26 27 28 29 30 31 |
← 1709 (gregoriaans) :1710: (juliaans) 1711 →
# Kasteel van Pedraza

Het kasteel van Pedraza in de Spaanse provincie Segovia was de residentie van de adellijke familie Velasco. Het is opengesteld voor bezoek en voor evenementen.

## Geschiedenis

De Romeinen en de Arabieren hadden een fort op de heuvel van Pedraza. Daarvan zijn nauwelijks resten bewaard in het huidige gebouw, dat na de Reconquista werd opgetrokken.
Fernando Gómez de Albornoz kreeg het kasteel in 1369 van koning Hendrik II van Castilië en diens opvolger Johan I van Castilië beleende García González de Herrera ermee. Het bleef in de familie Herrera tot het eind 15e eeuw toeviel aan het huis Velasco, dat de condestables van Castilië leverde. De eerste van hen was Bernardino Fernández de Velasco y Mendoza, hertog van Frías. Onder zijn neef Pedro Fernández de Velasco y Tovar zaten de Franse koningskinderen Frans en Hendrik in 1529 gevangen in het kasteel. Als gijzelaars waren ze het slachtoffer van de onuitgevoerde Vrede van Madrid. Juan de Jalón, die betrokken was in een complot om hen te bevrijden, werd betrapt en terechtgesteld.
Na de afschaffing van de feodaliteit in 1811 werd het kasteel verlaten. De Spaanse schilder Ignacio Zuloaga verwierf het vervallen bouwwerk in 1925 en maakte de Torre del Homenaje weer bewoonbaar, terwijl hij de rest consolideerde. Zijn erfgenamen hebben er het Museo Ignacio Zuloaga gevestigd, waarin werk van Zuluaga en andere schilders te zien is.

## Beschrijving

Het polygonale kasteel wordt vooraan beschermd door een gracht en achteraan door een afgrond. Er is een voorburcht met ronde torens en daarachter het eigenlijke kasteel met vierkante torens. De grootste is de 15e-eeuwse donjon (Torre del Homenaje), die drie verdiepingen telt.

## Literatuur

* Edward Cooper, Castillos señoriales de Castilla de los siglos XV y XVI, vol. I, 1980, p. 630-632, ISBN 8478461124
* Javier Bernard Remón, Castillos de Segovia y Avila, 1990, p. 39-43, ISBN 8486205530

## Externe link

* Museo Ignacio Zuloaga - The Castle

## Voetnoten

* ↑ Geoffrey Parker, Keizer Karel V. Landsheer van de Nederlanden, Habsburgs wereldheerser, 2020, p. 239-240
# Karel Prior

Karel George Prior (Amsterdam, 19 februari 1924 – Amerongen, 24 april 1997) was een Nederlands radiopresentator, televisieregisseur en producent.
Hij deed een vergeefse poging bij de omroep binnen te komen als acteur/cabaretier, maar kwam in 1947 aan de slag als nieuwslezer en omroeper. In 1952 werd hij door de VARA gevraagd om het grote amusement op de zaterdagavond te produceren. Hij bedacht de formule van het programma Showboat, dat zeer populair werd. Wim Sonneveld had er veel succes met zijn creatie van de orgeldraaier Willem Parel en Prior bracht er Dorus en Meneer Cor Steyn bij elkaar.
In 1957 veroorzaakte Prior grote opschudding, toen hij overstapte naar de AVRO. De omroepen waren destijds veel meer geprofileerd volgens hun overtuiging dan tegenwoordig, en zijn vertrek werd dan ook als ongepast gezien. Hij nam bij zijn stap ook nog de acteurs Ko van Dijk jr., Joop Doderer, Conny Stuart en Johan Kaart uit het programma Mimoza mee, en maakte met hen het hoorspel Koek & ei. Prior had vervolgens vooral succes als producent van De Weekend-Show met John Kraaijkamp en Rijk de Gooyer.
Drie jaar later was Prior opnieuw het middelpunt van een rel. In een nationaal programma ter gelegenheid van Bevrijdingsdag had hij het lied Milord van Corry Brokken opgenomen. Deze cover van een lied van Édith Piaf over een prostituee werd, met name in NCRV-kringen, als aanstootgevend ervaren. Prior weigerde het lied te schrappen en gaf zijn opdracht terug. Dit kwam hem uiteindelijk te staan op degradatie door de AVRO van hoofd Amusement tot gewoon medewerker.
Prior werkte later ook een tijd voor de VPRO en was in 1971 een van de eerste medewerkers aan de zeezender Radio Noordzee, waar hij het programma Prioriteiten presenteerde. Daarna werkte hij voor de TROS en de NOS om in 1980 weer terug te keren bij de AVRO. Daarvoor maakte hij 400 afleveringen van het radio-praatprogramma Kom eens langs...
Karel Prior schreef ook een aantal liedteksten, zoals "'t Is genoeg" van Conny Vandenbos (1965). Hij was niet alleen een bekende figuur in de omroep- maar ook in de cricketwereld. Hij was een bekend scheidsrechter. Hij overleed in 1997 op 73-jarige leeftijd in zijn woonplaats Amerongen.

## Trivia

* Als jurylid van de talentenjacht Nieuwe Oogst in 1964 uitte Prior kritiek op het toenmalig aankomende talent André van Duin. Van Duin deed in deze talentenjacht een bandparodienummer. Prior vond het weinig origineel dat de komiek gebruik maakte van andermans stemmen en geluiden.
# Kwaliteitscirkel van Deming

De kwaliteitscirkel van Deming is een creatief hulpmiddel voor kwaliteitsmanagement en probleemoplossing ontwikkeld door William Edwards Deming.
De cirkel beschrijft vier activiteiten die op alle verbeteringen in organisaties van toepassing zijn. De vier activiteiten zorgen voor een betere kwaliteit. Het cyclische karakter garandeert dat de kwaliteitsverbetering continu onder de aandacht is. De indeling komt voort uit het wetenschappelijke proces zoals dat door Francis Bacon (Novum Organum, 1620) werd geformuleerd: hypothese - experiment - evaluatie.
De vier activiteiten in de kwaliteitscirkel van Deming zijn:
* PLAN: Kijk naar huidige werkzaamheden en ontwerp een plan voor de verbetering van deze werkzaamheden. Stel voor deze verbetering doelstellingen vast.
* DO: Voer de geplande verbetering uit in een gecontroleerde proefopstelling.
* CHECK: Meet het resultaat van de verbetering en vergelijk deze met de oorspronkelijke situatie en toets deze aan de vastgestelde doelstellingen.
* ACT: Bijstellen aan de hand van de gevonden resultaten bij CHECK.
Kern van deze visie is dat elke medewerker aan een (productie)proces op deze manier in staat is om zijn eigen werkwijze te beoordelen en te verbeteren. De handelingen van de medewerker vormen namelijk een eigen deelproces van het hoger gelegen proces. Management dient de analyse te doen over de hoger gelegen processen, de directie voor de primaire bedrijfsprocessen. Deze kwaliteitscirkel-methode wordt vaker onbewust impliciet dan bewust expliciet toegepast.
Deming heeft zijn cirkel gebaseerd op de verbetercirkel van de natuurkundige Walter A. Shewhart. Zelf heeft Deming hem ook altijd de shewhart-cirkel of PDSA-cyclus genoemd. Vaak wordt beweerd dat Deming zelf de term 'Study' van Shewhart heeft vervangen door de term 'Check' omdat dit beter aansluit bij de bedoeling van die stap. Dit is onjuist. Die verandering is door een Japanner doorgevoerd. Welke Japanner is onbekend: niemand heeft deze aanpassing opgeëist. Door de aanpassing ontstond de PDCA-cyclus. Het is een belangrijk onderdeel van lean manufacturing en Six Sigma.
# Saupark Springe

Het Saupark Springe (letterlijk: Zwijnenpark) is een wildpark nabij de Duitse stad Springe in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het park met een oppervlakte van ca. 14 km² wordt omsloten door een 18 km lange muur.
De aanleiding voor het ontstaan van het Saupark was een vonnis uit 1815, waarin de koningen van Hannover werden verplicht om schade door het wild te voorkomen en het wildbestand uit te dunnen. Ook dienden zij de door het jachtwild aangerichte schade te vergoeden. Koning Willem liet hierop vanaf 1836 een bosgebied ten zuidoosten van Springe ommuren, zodat hij een wildbaan kreeg waar hij vrij kon jagen, terwijl het wild geen te vergoeden schade kon aanrichten buiten het park. Zijn zoon Ernst August die hem in 1837 opvolgde liet tussen 1839 en 1841 een jachtslot bouwen naar een ontwerp van Georg Ludwig Friedrich Laves. In 1871 kwamen de jachtrechten in het bezit van de Duitse keizer Wilhelm I, die het jachtslot liet uitbreiden. Sinds 1945 is de minister-president van de deelstaat Nedersaksen jachtmeester. Het park werd in 1954 samen met de aangrenzende bossen op de Nesselberg beschermd natuurgebied, maar het is wel open voor recreatief gebruik.
In het jachtslot is een jachtmuseum ingericht. Op de Hallermundskopf in het park zijn de resten van de burcht Hallermund bewaard gebleven. Het bekendste onderdeel van het park is het Wisentgehege Springe, dat een belangrijke rol speelde bij de herintroductie van de wisent in het wild. Het ligt in het noordoosten van het Saupark.
* (en) Geschiedenis van het Saupark
* (de) Jachtslot Springe
# Unterjeckenbach

Unterjeckenbach is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Kusel. Unterjeckenbach telt 73 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Lauterecken-Wolfstein.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Adenbach · Albessen · Altenglan · Altenkirchen · Aschbach · Bedesbach · Blaubach · Börsborn · Bosenbach · Breitenbach · Brücken · Buborn · Cronenberg · Deimberg · Dennweiler-Frohnbach · Dittweiler · Dunzweiler · Ehweiler · Einöllen · Elzweiler · Erdesbach · Eßweiler · Etschberg · Föckelberg · Frohnhofen · Ginsweiler · Glan-Münchweiler · Glanbrücken · Gries · Grumbach · Haschbach am Remigiusberg · Hausweiler · Hefersweiler · Heinzenhausen · Henschtal · Herchweiler · Herren-Sulzbach · Herschweiler-Pettersheim · Hinzweiler · Hohenöllen · Homberg · Hoppstädten · Horschbach · Hüffler · Jettenbach · Kappeln · Kirrweiler · Konken · Körborn · Kreimbach-Kaulbach · Krottelbach · Kusel · Langenbach · Langweiler · Lauterecken · Lohnweiler · Matzenbach · Medard · Merzweiler · Nanzdietschweiler · Nerzweiler · Neunkirchen am Potzberg · Niederalben · Niederstaufenbach · Nußbach · Oberalben · Oberstaufenbach · Oberweiler im Tal · Oberweiler-Tiefenbach · Odenbach · Offenbach-Hundheim · Ohmbach · Pfeffelbach · Quirnbach/Pfalz · Rammelsbach · Rathsweiler · Rehweiler · Reichweiler · Reipoltskirchen · Relsberg · Rothselberg · Ruthweiler · Rutsweiler am Glan · Rutsweiler an der Lauter · Sankt Julian · Schellweiler · Schönenberg-Kübelberg · Selchenbach · Steinbach am Glan · Thallichtenberg · Theisbergstegen · Ulmet · Unterjeckenbach · Wahnwegen · Waldmohr · Welchweiler · Wiesweiler · Wolfstein
# Kasteelruïne van Larochette

Kasteelruïne Larochette (Luxemburgs: Buerg Fiels, Duits: Burg Fels, Frans: Château de Larochette) staat hoog boven de stad Larochette in centraal Luxemburg. Het kasteel dateert uit de 11e eeuw en werd eind 16e eeuw door brand verwoest. Sinds de overname door de Luxemburgse staat in 1979 zijn er enkele belangrijke restauratiewerkzaamheden uitgevoerd.

## Ligging

De kasteelruïne bevindt zich op een voorgebergte zo'n 150 meter boven de Witte Ernz die door het kleine stadje Larochette loopt. De belangrijkste toegangsweg bevindt zich niet in het stadje zelf, maar een zijweg van de Route de Mersch. Deze toegangsweg kruist een groot voormalig boerenerf met versterkte grondwerken. Voorheen was er ook een toegangspoort die rechtstreeks in het dorp uitkwam. Deze is momenteel niet te gebruiken. Het hoofdgebouw is omgeven door een muur, nu gedeeltelijk verwoest. Een diepe sleuf verdeelt het kasteel in twee delen. Aan het uiteinde van het voorgebergte getuigen de overblijfselen van verschillende herenhuizen van de hoge kwaliteit van de architectuur en de nogal pompeuze stijl.

## Geschiedenis

De vroegste verwijzingen naar het kasteel dateren uit het einde van de 11e eeuw en gedurende de 12e eeuw, toen de heren van Larochette (Von der Feltz) vaandeldragers waren voor de graven van Luxemburg . De familie verspreidde zich wat leidde tot de bouw van de vijf statige huizen die los staan van de hoofdstructuur. Ze omvatten het landhuis Homburg (1350) en het landhuis Créhange (1385), die beide nu zijn gerestaureerd. De uitkijktoren Verlorenkost (letterlijk Verloren Voedsel) staat ook alleen aan de zuidkant. De legende gaat dat de kokkin pannen vol eten droeg toen ze struikelde en alles brak.
Het landhuis van Créhange bevat nu historische kunstwerken. Er is een put binnen die ook een legende heeft, die vertelt hoe de dame van het kasteel met haar kind in de put sprong terwijl het kasteel werd aangevallen. Nadat ze de dappere vrouw hadden gered, beschuldigden de indringers de rentmeester van het kasteel van verraad en gooiden hem in de put. Er wordt gezegd dat hij elke Goede Vrijdag weer verschijnt in de vorm van een draak.
Het kasteel is eigendom van de Luxemburgse staat. Momenteel wordt de conciërgewoning nog bewoond door nazaten van de laatste eigenaars krachtens een erfpachtovereenkomst.
# Werk van den Akker en den Haard

Het Werk van den Akker en den Haard was de koepelorganisatie achter de meeste volkstuinen in België.
Het is een voorbeeld van een door politieke en economische belangen gedreven project dat tevens in de behoefte van de verarmde bevolking voorzag. Dergelijke projecten werden gekenmerkt door de toename van ledenaantallen tijdens crisissituaties, zoals oorlogen, wanneer voedseltekorten de overhand kregen.

## Geschiedenis

In 1896 werd naar Frans voorbeeld de Ligue du Coin de Terre et du Foyer gesticht, in Vlaanderen bekend als het Werk van den Akker en den Haard. Haar eerste - relatief kleine - tuincomplex bevond zich in de Brusselse gemeente Sint-Joost-ten-Node. Het concept kende succes: al snel kwamen er tuinen bij in Namen, Gent, Antwerpen, Dendermonde en Sint-Niklaas. Deze bevonden zich doorgaans nabij grote fabrieken.
De organisatie was een initiatief van prominente katholieken. De eerste voorzitter was Auguste Beernaert, gewezen eerste minister. De katholieken zagen de volkstuin als een middel om arbeiders uit de verderfelijke invloeden van het stadsleven te houden, zoals alcoholisme, moreel verval en intrafamiliaal geweld. Dit resulteerde onder meer in lokale verboden om op zondag in de tuinen te werken.
Het ledenaantal piekte tijdens de wereldoorlogen: 180.000 in 1918 en niet minder dan 400.000 in 1943. Vanaf de jaren 1920 waren ook leden met een eigen tuin welkom. Hun lidmaatschap kwam vooral neer op een abonnement op het tijdschrift De Volkstuin, vanaf 1930. Daarnaast was er in heel veel gemeenten een lokale afdeling actief die samenaankopen hielden, oogstfeesten en onderricht over de kweek van groenten en fruit.
Behalve de lokale afdelingen bestonden er ook provinciale verbonden, een nationale koepel en sinds 1926 zelfs een internationaal bureau, met zetel in Luxemburg en met vandaag de dag vertegenwoordigers van vijftien Europese landen. Later werd de organisatie gesplitst in een Nederlandstalige en Franstalige tak. In 2004 werd de naam van de vereniging veranderd in De Vlaamse Volkstuin. Anno 2014 kreeg de vereniging haar huidige benaming vzv Tuinhier.

## Afdelingen

Werk van den Akker en den Haard gaat thans door onder de naam Tuinhier. Uit deze vereniging zijn onder andere de volgende afdelingen voortkomen:
* Werk van den akker Grembergen
* Werk van den Akker te Lokeren

## Externe link

* Geschiedenis van de volkstuinen in België

## Bron

* Het Werk van den Akker en den Haard. Centrum Agrarische Geschiedenis (CAG).

## Noten en referenties

* ↑ Ontstaan. Tuinhier Deinze (24 augustus 2016). Geraadpleegd op 4 februari 2025.
* ↑ National Verbond van Volkstuinen. Fédération Internationale des Jardins Familiaux. Geraadpleegd op 4 februari 2025.
* ↑ Website Tuinhier
* ↑ Onze geschiedenis. Werk van den akker Grembergen (20 oktober 2023). Geraadpleegd op 4 februari 2025.
# Arrondissementen van Montréal

De arrondissementen van Montréal vormen de voornaamste bestuurlijke indeling van de Canadese stad Montréal. De negentien arrondissementen zijn:
* Ahuntsic-Cartierville
* Anjou
* Côte-des-Neiges–Notre-Dame-de-Grâce
* Lachine
* LaSalle
* Le Plateau-Mont-Royal
* Le Sud-Ouest
* L'Île-Bizard–Sainte-Geneviève
* Mercier–Hochelaga-Maisonneuve
* Montréal-Nord
* Outremont
* Pierrefonds-Roxboro
* Rivière-des-Prairies–Pointe-aux-Trembles
* Rosemont–La Petite-Patrie
* Saint-Laurent
* Saint-Léonard
* Verdun
* Ville-Marie
* Villeray–Saint-Michel–Parc-Extension
# Estany de les Truites

Het Estany de les Truites (Catalaans voor 'forellenmeertje') is een klein bergmeer aan de voet van de Pic dels Aspres nabij Arinsal in de Andorrese parochie La Massana.
In het meer komt de beekforel voor.

## Omgeving

Het Estany de les Truites is gelegen ten westen van het centrum van Arinsal, circa 200 meter links van het GR11-wandelpad die het centrum van Arinsal met de top van de Pic de Comapedrosa verbindt. Net ten noorden ervan bevindt zich de berghut Refugi de Comapedrosa. Het meer wordt gevoed door een onbeduidend bergstroompje dat ten zuidwesten ervan ontstaat, en wordt afgewaterd door een zijrivier van de Riu de Comapedrosa, die verder oostelijk met de Riu del Pla de l'Estany samenvloeit en zo de Riu Pollós vormt.
Basses de l'Estany Negre · Basses del Ruf · Estany de les Truites · Estany del Port Dret · Estany Negre · Estanys de Montmantell · Estanys Forcats
# Dierentuin van Tallinn

De Dierentuin van Tallinn (Ests: Tallinna Loomaaed) is een dierentuin in de wijk Veskimetsa van de Estse hoofdstad Tallinn. Het is de enige dierentuin in heel Estland. De dierentuin heeft de grootste collectie wilde geiten en schapen in de wereld.

## Geschiedenis

De dierentuin werd gesticht in 1937 in een hoekje van het Kadriorgpark in de wijk Kadriorg, maar ging pas officieel open op 25 augustus 1939. In 1937 werden in Helsinki de wereldkampioenschappen schietsport gehouden en het Estische team won naast een beker ook de lynx Illu. Die werd het eerste dier van de dierentuin, die nog steeds een gestileerde lynx als logo voert.
In 1940 kwam de dierentuin onder het beheer van de gemeente Tallinn en die is nog steeds de eigenaar. In 1983 werd de dierentuin verplaatst naar een afgedankte legerbasis in de wijk Veskimetsa ter grootte van 87 hectare.
De dierentuin is gespecialiseerd in geiten en argali’s. Daarvoor is een speciale bergachtige omgeving opgezet, het Alpinarium. Daar zijn ook de sneeuwpanters ondergebracht. De dierentuin is ook goed gesorteerd in roofvogels, uilen en kraanvogels.
De dierentuin heeft verder twee tropische hallen met onder andere reptielen, vissen en tropische vogels. In 1989 werd ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de dierentuin een nieuw olifantenverblijf gebouwd. In hetzelfde jaar werd de dierentuin lid van de World Association of Zoos and Aquariums. Later trad hij ook toe tot de European Association of Zoos and Aquaria.
In 2016 bezat de dierentuin 12.819 dieren van 514 soorten. In dat jaar trok hij 406.322 bezoekers.

## Fokprogramma's

Het park neemt deel aan meerdere internationale fokprogramma's en coördineert en beheert de EEP-stamboeken voor de Europese nerts.

## Foto’s

* Olifanten
* Siberische tijger
* Grijze zeehond
* Ruigpootuil
* Kinderboerderij
# Bloes

Een bloes of blouse is een kledingstuk voor het bovenlichaam. Een blouse wordt ook wel "het overhemd voor dames" genoemd, maar dat is modetechnisch een misverstand.
In de regel is het zo dat een overhemd voor vrouwen een blouse genoemd wordt en dat er dus eigenlijk geen blouses voor heren bestaan. Wel is het zo dat het gangbaar is dat er ook in spreektaal gesproken wordt over een blouse voor heren. Officieel is het zo dat een overhemd (voor vrouwen) de knoopjes aan de linkerzijde heeft en bij een overhemd voor mannen de knoopjes aan de rechterzijde zitten. Maar dat is geen typerend verschil tussen een blouse en een overhemd.

## Origine en geschiedenis

De term 'blouse' stamt uit het 19de-eeuws Frans, uit het woord 'bliauwt' of oud Frans ' blialt'; een lang ruimvallend blauw arbeiders hemd. Ook wel van het woord 'blouson', een werkwoord; het bloezen, opbollen. Het gebruik van het woord bloes kan ook worden getraceerd naar het midden van de 19e eeuw naar het zeemanshemd. Het werd in het begin dan ook gedragen door mannen en jongens en in de latere 19de eeuw geadapteerd naar vrouwenkleding. De sociale veranderingen van 1880 in met name Engeland, brachten met zich mee dat vrouwen veel meer aan sport gingen doen. Door deze trend werd vrouwenkleding meer 'gerationaliseerd' ; onder andere zorgde dit ervoor dat om praktische redenen zoals bewegingsvrijheid de bovenkleding voor vrouwen wijder werd.

## Typerende kenmerken

Een bloes is een bovenkledingstuk dat veel minder aan regels onderhevig is dan een overhemd. Waar een overhemd een kraag moet hebben, kan een bloes ook zonder kraag zijn. Daarnaast is een knooplijst ook niet een vereiste. Bloezen zijn verkrijgbaar in diverse uitvoeringen, met ritsen of knopen. Ook hebben ze vaak een of twee borstzakjes. Het materiaal is meestal dun en een variant van katoen of een mengsel van katoen en synthetische vezels. Een bloes kan zowel in de zomer als in de winter gedragen worden, zomerbloezen hebben meestal korte mouwen, winterbloezen lange mouwen.

## Kleding laten bloezen

Bij een wijde bloes is het de vraag of men het instopt of niet. Wanneer het hemd ingestopt wordt maar er nog steeds een beetje uit komt, zodat er een bolling ontstaat rondom de zij, wordt dit ook wel "bloezen" genoemd. Men kan dus spreken van "Je kleding laten bloezen".
# Kerkeheide

De Kerkeheide is een natuurgebied nabij de tot de Antwerpse gemeente Grobbendonk behorende plaats Bouwel.

## Gebied

Het 8,5 ha grote gebied wordt beheerd door Natuurpunt. Het behoorde aanvankelijk aan de parochie van Bouwel en later aan de familie Bosschaert de Bouwel.
De Kerkeheide is een uitloper van de Kempense Heuvelrug en tot omstreeks 1950 was het vooral heidegebied. Het werd door de heren van Bouwel ontwaterd zodat het ook in de winter droog bleef en er een schaapskudde kon grazen. Daarna werd de heide verdrongen door bos. Later werden er nog dennen aangeplant. In 2000 gaf de gemeente het gebied aan Natuurpunt om het weer als heidegebied te beheren.

## Flora en fauna

Er wordt gestreefd naar herstel van de heide, met planten als struikheide, dopheide en tormentil.
Het gebied is rijk aan insecten en spinnen. Ook zijn er veel vogels zoals fitis, boompieper en goudhaantje. Verder zijn er veel paddenstoelen en zeldzame korstmossen zoals de rode heidelucifer.

## Toegankelijkheid

Het gebied is toegankelijk op een 1,5 km lang wandelpad.
* Natuurpunt