OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Interlands Faeröers voetbalelftal 1980-1989

Deze pagina toont een chronologisch en gedetailleerd overzicht van de interlands die het Faeröers voetbalelftal heeft gespeeld in de periode 1988 – 1989. De eilandengroep speelde tal van officieuze interlands, tot 24 augustus 1988, toen onder leiding van de IJslandse bondscoach Páll Guðlaugsson de eerste officiële interland werd gespeeld (tegen diens vaderland IJsland).

## Interlands
### 1988

Akranesvöllur, Akranes Toeschouwers: 400 Scheidsrechter: Sveinn Sveinsson (ISL) :
| 24 augustus Vriendschappelijk № 1 «onderlinge duels» 18:30 (UTC) | Ómar Torfason 32' | Akranesvöllur, Akranes Toeschouwers: 400 Scheidsrechter: Sveinn Sveinsson (ISL) |

### 1989

Ovara Vølli í Gundadali, Tórshavn Toeschouwers: 4.000 Scheidsrechter: Stig Frederiksson (SWE) :
| 14 april Vriendschappelijk № 2 «onderlinge duels» 18:30 (UTC+1) | Torkil Nielsen 4' | Ovara Vølli í Gundadali, Tórshavn Toeschouwers: 4.000 Scheidsrechter: Stig Frederiksson (SWE) |
Klaksvíkar Ítróttarfelag Vøllur, Klaksvík Toeschouwers: 5.000 Scheidsrechter: Stig Frederiksson (SWE) :
| 16 april Vriendschappelijk № 3 «onderlinge duels» 15:00 (UTC) | 78' Drew Ferguson | Klaksvíkar Ítróttarfelag Vøllur, Klaksvík Toeschouwers: 5.000 Scheidsrechter: Stig Frederiksson (SWE) |
* RSSSF
* eu-football
* 1 2 Speelde deze wedstrijd niet met het eerste elftal.
FSF · A-internationals · Statistieken · Bondscoaches · Faeröers vrouwenelftal · Faeröer U21 · Faeröer U20 · Faeröer U19 · Faeröer U18 · Faeröer U17 · Faeröer U16
1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 – 2029
1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Albanië · Andorra · Armenië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Canada · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Joegoslavië · Kazachstan · Kosovo · Letland · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Ierland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Spanje · Thailand · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Wales · Zweden · Zwitserland
CONMEBOL: Bolivia · Chili · Colombia · Ecuador · Uruguay UEFA: Albanië · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · West-Duitsland · Duitse Democratische Republiek · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Griekenland · Hongarije · IJsland · Ierland · Israël · Italië · Joegoslavië · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Malta · Nederland · Noord-Ierland · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · San Marino · Schotland · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Wales · Zweden · Zwitserland CAF: Madagaskar
# Charles Siezenis

Charles Siezenis (Maastricht, 17 november 1915 – aldaar, 28 juli 1998) was een voormalig Nederlands voetbaltrainer.
# Charl Landvreugd

Robert Charl Landvreugd (Paramaribo, 22 maart 1971) is een in Suriname geboren beeldend kunstenaar, onderzoeker, educator en tentoonstellingsmaker (curator/conservator), overwegend werkzaam in Nederland.

## Biografie

Charl Landvreugd groeide op in Rotterdam in een tijd waarin Nederland voor verschillende migrantengemeenschappen een thuis werd. Een Havo/Vwo-opleiding aan onder andere het Citycollege St. Franciscus werd niet voltooid. Hij stopte voortijdig omdat hij door leerkrachten werd gezien als 'onhandelbaar'. Hij ging aan het werk als danser bij de clubs RoXY en iT in Amsterdam en was bedrijfsvoerder bij Club Eye in Rotterdam. Rond de eeuwwisseling startte hij met een studie aan het Goldsmiths College in Zuid-Londen, onderdeel van de Universiteit van Londen, waar hij bachelors behaalde in beeldende kunst en in kunstgeschiedenis. Vervolgens behaalde hij in 2010 een master in Critical en Curatorial Studies aan de Columbia University in New York en een PhD (de Anglo-Amerikaanse variant op de academische titel doctor) in in Curating Contemporary Art aan het Royal College of Art in Londen. Voor zijn PhD-dissertatie onderzocht hij of het mogelijk is om kunstenaars met een migratieachtergrond als 'cultuureigen' te beschouwen in het Nederlandse kunstlandschap.
Als kunstenaar maakt Landvreugd sculpturen, installaties, keramiek, video, performances, fotografie en geschreven werk waarbij de focus ligt op de productie van afro-subjectiviteit in Nederland en Europa. Hij schept nieuwe kaders voor het denken over migratiegeschiedenis, cultuur en historische machtsrelaties.
Van 2010-2019 was hij werkzaam voor Centrum Beeldende Kunst Amsterdam-Zuidoost. Een deel van die periode (2014-2016) was hij adviseur voor het Amsterdams Fonds voor de Kunst, in 2019 was hij er lid van de Raad van Toezicht. Hij was ook lid van de Commissie voor Tekeningen (2015-2020) en adviseur voor de Raad voor Cultuur (2017-2019).
Na sollicitatiegesprekken in 2019 en 2020 met Rein Wolfs, directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam, werd Landvreugd in oktober 2020 Hoofd Onderzoek en Curatorial Practice bij dat museum; een dergelijke functie was er daarvoor nog niet bij dat museum. Wolfs wilde zowel de kunst in het museum als de organisatie zelf inclusiever maken; een project dat door Sarah Vos werd vastgelegd voor White balls in walls. Naast zijn werk bij het museum is hij verbonden aan het Masters Institute of Visual Cultures Akademie voor Kunst en Vormgeving St. Joost als Pathway Leader van de Visual Arts & Post-Contemporary Practices, en lid van de Akademie van Kunsten. In 2021 was hij voorts lid van de Raad van Toezicht van Het Nationale Theater.
# Vollwichs

Een Vollwichs is een historisch militair uniform dat door officiële vertegenwoordigers van een studentenvereniging naar Duitse traditie wordt gedragen ter gelegenheid van een plechtige gebeurtenis. Bijvoorbeeld een Kneipe (cantus), huwelijks- of begrafenisplechtigheid van een lid van de vereniging, en dergelijke meer.
De Vollwichs bestaat traditioneel uit volgende elementen:
* witte rijbroek
* zwarte leren kaplaarzen
* sporen
* wit hemd met das of strikje
* traditionele militaire uniformjas (Pekesche) in de hoofdkleur van de studentenvereniging of in het zwart, versierd met knopen en koord in de bijkleuren van de studentenvereniging of opnieuw in het zwart, naar historisch Hongaars model
* tricolore sjerp in de kleuren van de vereniging met zilveren of gouden schouderlapel en afgewerkt met zilveren of gouden biezen (Schärpe)
* driekleurig lint van de studentenvereniging
* traditionele studentensabel (Schläger) met schede (Scheide) en draagriem (Gehäng)
* witte leren kaphandschoenen
* een stijf bierpetje, versierd met eikenloof of wijnloof in goud of zilver en voorzien van het monogram (Zirkel) van de studentenvereniging (Cerevis)
Tijdens het dragen van een Vollwichs vertegenwoordigt men de vereniging op plechtige wijze. Daarom worden ook geen persoonlijke zaken op de Vollwichs gedragen, zoals een Zipfelbund. De Vollwichs wordt enkel gedragen door leden van de studentenvereniging en tijdens de eigenlijke plechtigheid, waarvoor ze wordt aangedaan. Na afloop van deze activiteit kleedt men zich om. Het dragen van een zogenoemde Halbwichs, een Vollwichs die geopend gedragen wordt en ontdaan van zijn handschoenen, sjerp, stijf bierpetje en studentensabel is zeer onpassend, doch mag niet worden verward met de zogenaamde Kneipjacke ofte cantusjasje (in Vlaanderen alleen gedragen door Corps Flaminea Leuven). Volgens de traditionele comment-regel moet een dergelijke Kneipjacke gesloten gedragen worden door een schacht, met het lint erover gedragen, en mag de Kneipjacke door ouderejaars of oud-leden open, af half gesloten gedragen worden, met het lint eronder.
In België worden vele elementen teruggevonden in kleurdragende, studentikoze verenigingen, soms ook in combinatie met Franstalige tradities. Een volledige Vollwichs wordt aan de Katholieke Universiteit Leuven gedragen door K.A.V. Lovania Leuven. Corps Flaminea Leuven draagt geen Vollwichs, maar wel Kneipjacke.
# Rosse monarch

De rosse monarch (Symposiachrus rubiensis synoniem: Monarcha rubiensis) is een zangvogel uit de familie Monarchidae (monarchen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Rosse monarch op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Elemi

Elemi verwijst naar een hars die afkomstig kan zijn van verschillende boomsoorten, waaronder soorten uit het plantengeslacht Canarium.
Elemihars is een witachtige of lichtgele tot groene kleverige substantie met een honingachtige consistentie. Het is een geurige hars met een scherpe dennen- en citroenachtige geur. De hars wordt hard als deze in contact komt met lucht. Een van de harscomponenten wordt amyrine genoemd.

## Historie

Het woord lijkt, net als de oudere term animi, te zijn afgeleid van het Griekse enhaemon (ἔναιμον): de naam van een bloedstelpend medicijn waarvan Plinius zei dat het tranen bevatte die door de olijfboom van Arabië werden uitgescheiden. Anderzijds lijkt het woord afkomstig te zijn van het Arabische al-lāmi, wat stralende of glanzende betekend. Waarschijnlijk gaat het dan om hars van de boomsoort Boswellia frereana die in de Oudheid als bloedstelpend medicijn gebruikt werd. Ook de Griekse geleerde Theophrastus noemt de elemi-plant die tot deze soort behoord.
In de middeleeuwen werd de term elemi weinig gebruikt. Vanaf de 16e en 17e eeuw wordt elemi steeds vaker gebruikt voor harsen uit Midden- en Zuid-Amerika (Braziliaanse Elemi en Mexicaanse Elemi), maar ook voor harsen uit de Pacifische regio. Deze harsen werden destijds naar Europa geïmporteerd en met deze term aangeduid. Later is men het woord elemi gaan gebruiken voor harsen uit het geslacht Canarium die voorkomen in de Filipijnen, de zogenaamde Manila-elemi.

## Gebruik

Elemihars wordt voornamelijk commercieel gebruikt in zepen, vernissen, lakken en bepaalde drukinkten. Daarnaast wordt het gebruikt als kruidengeneesmiddel om bronchitis, catarre, extreme hoest, littekens, stress en wonden te behandelen. Verder wordt uit de hars door middel van stoomdestillatie een etherische olie verkregen, elemi-olie geheten. Elemi-olie werd in het Oude Egypte gebruikt voor balseming. In Europa wordt het al sinds de 16e eeuw veel gebruikt als wondgenezend middel, wierook en voor de bereiding van zalven. In de parfumerie wordt elemi vaak gebruikt in fougère- en coniferencomposities.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Elemi op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) ELEMI 1911 Encyclopædia Britannica/Elemi
# RKSV Sittardia in het seizoen 1963/64

Het seizoen 1963/1964 was het 10e jaar in het bestaan van de Sittardse betaaldvoetbalclub Sittardia. De club kwam uit in de Nederlandse Eerste divisie en eindigde daarin op de eerste plaats, dit betekende dat de club rechtstreeks promoveerde naar de Eredivisie. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB Beker, hierin werd in de eerste ronde, na verlenging, verloren van Wilhelmina (0–1).

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie

| | BVV | DWS | Eindhoven | Elinkwijk | Enschedese Boys | Excelsior | Fortuna | RBC | SHS | Telstar | Veendam | Velox | De Volewijckers | VVV | Willem II |
| Thuis | 6 – 2 | 1 – 3 | 3 – 2 | 1 – 3 | 5 – 1 | 4 – 0 | 3 – 0 | 2 – 1 | 3 – 0 | 2 – 1 | 4 – 0 | 6 – 1 | 1 – 0 | 1 – 2 | 2 – 1 |
| Uit | 1 – 2 | 0 – 0 | 0 – 2 | 2 – 2 | 1 – 0 | 1 – 6 | 0 – 3 | 2 – 0 | 1 – 3 | 0 – 0 | 1 – 3 | 2 – 0 | 1 – 3 | 1 – 1 | 1 – 3 |

### KNVB Beker

| 1e ronde | Wilhelmina | 1 – 0 Na verlenging | Sittardia |
| 29 september 1963 Plaats: 's-Hertogenbosch De Wolfsdonken | Frans Burg 93' | | |

## Statistieken Sittardia 1963/1964
### Eindstand Sittardia in de Nederlandse Eerste divisie 1963 / 1964

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 1e | 30 | 20 | 4 | 6 | 44 | 71 | 31 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Willy Dullens | 18 |
| 2. | Frans Guns | 17 |
| 3. | Gerard Gruisen | 8 |
| 3. | Piet Quix | 8 |
| 5. | Jan Wolfs | 7 |
| 6. | Joep Beckers | 4 |
| 7. | Thei Huisman | 2 |
| 8. | Matthieu Aussems | 1 |
| 8. | Math Schmeitz | 1 |
| 8. | Ad van der Weij | 1 |
| 8. | Leo Wesolek | 1 |
| Onbekende doelpunten |||
| – | Onbekend | 3 |
| Totaal | Totaal | 71 |
| # | Naam | |
| – | Geen speler | 0 |
| Totaal | Totaal | 0 |
# Europese boom van het jaar

Europese boom van het jaar is een wedstrijd in vijftien Europese landen, waarin het verhaal achter de bomen centraal staat. Iedereen kan via het internet een stem uitbrengen, zowel in de voorrondes als in de finale.
De verkiezing wordt sinds 2011 georganiseerd door de Environmental Partnership Association (EPA) te Brussel in samenwerking met de European Landowners Organisation. In de deelnemende landen, waaronder België en Nederland, wordt een nationale voorronde gehouden. De vijftien winnaars zijn kandidaat voor de titel "Europese boom van het jaar". De uitslag wordt altijd bekendgemaakt in de maand maart, rond de Europese dag van de bossen.
De 'Anneville eik' in de middenberm van de A58 in Noord-Brabant, bekend als 'troeteleik', werd in oktober 2018 als eerste verkozen tot Nederlandse boom van het jaar.
Op 17 maart 2021 werd bekendgemaakt, dat de Encina (steeneik) van Lecina, provincie Huesca in de Spaanse regio Aragón, met meer dan 100.000 stemmen de winnaar van 2021 is geworden. Deze duizendjarige boom zou nog een rol hebben gespeeld tijdens de Reconquista, doordat tussen haar takken een kruis verscheen aan de christelijke strijders. Ze is daarom ook afgebeeld op het wapen van Aragón. De eeuwenoude Moeierboom in Etten-Leur was de vertegenwoordiger van Nederland in de wedstrijd van 2021.
De ‘Eik Dunin’ in Polen won voorjaar 2022 met 179.317 stemmen, gevolgd door de Spaanse inzending, de ‘Eik van het Woud van het Banket van Conxo’ in Santiago de Compostela (Galicië) die 168.284 stemmen kreeg.
In oktober 2022 werd de Bruine Kriekpeer van Klerken (West-Vlaanderen) tot Belgische boom van het jaar gekozen. Ze heeft in 2023 meegedongen naar de Europese titel. Winnaar was in 2023 opnieuw Polen, ditmaal met de eik Fabrykant van 180 jaar oud. De Nederlandse inzending was De Markiezeneik in Amelisweerd, die de regering met honderden andere monumentale bomen wil omhalen voor de verbreding van de autosnelweg A28.
In oktober 2023 won in de Nederlandse verkiezing de oude linde van Oisterwijk. en in 2024 de Ginkgo Biloba uit 1785 in de Hortus botanicus Leiden

## Externe link

* https://www.treeoftheyear.org/
* ↑ https://www.spanjevandaag.com/17/03/2021/duizendjarige-steeneik-in-lecina-barcabo-huesca-boom-van-het-jaar-in-europa/. Gearchiveerd op 29 juni 2023.
* ↑ ETOY 2021: De eeuwenoude Moeierboom. Gearchiveerd op 1 juni 2023.
* ↑ https://kw.be/nieuws/milieu/natuur/bruine-kriekpeer-van-klerken-is-boom-van-het-jaar/ 2022-10-17%2012:01:58&utm_medium=Email&utm_campaign=Newsletter-RNBKWDAG
* ↑ https://www.monumentaltrees.com/nl/nld/noordbrabant/oisterwijk/17232_delindachterhetoudegemeentehuis/
* ↑ monumentaal.nl, Leidse Ginkgo biloba boom van het jaar 2024 (18 oktober 2024)
# Gerard de Ruiter

Gerardus Christiaan (Gerard) de Ruiter (Surabaya, 17 december 1876 - Bussum, 16 augustus 1933) was een voetballer, waarvan lang werd gedacht dat hij op 12 augustus 1896 voetbalclub Willem II oprichtte, dan nog onder de naam 'Tilburgia'.
De Amsterdamse MTS-student De Ruiter werkte in 1896 als stagiair bij de hoofdwerkplaats van de Nederlandse Spoorwegen in Tilburg. Hij hield van het in Brabant nog niet erg bekende voetbal en zou een groep van twaalf mannen bij elkaar gezocht hebben om samen een club te vormen: 'Tilburgia'. Anderhalf jaar later werd de naam gewijzigd in 'Willem II', naar voormalig koning Willem II der Nederlanden. Deze overleed in Tilburg en had er tijdens de Belgische opstand zijn militair hoofdkwartier.
Hoewel De Ruiter voor Willem II nooit in competitieverband uitkwam, speelde hij (als linksback) in het elftal dat voor het eerst een (vriendschappelijke) wedstrijd voetbalde voor de Tilburgse club. De Ruiter speelde eerder bij RAP.
# Brug bij Beringen

De brug bij Beringen (BR25) is een liggerbrug over het Albertkanaal in de Belgische gemeente Beringen. De brug maakt deel uit van de gewestweg N29.
De brug wordt in 2020-2021 vervangen door een nieuwe hogere en langere stalen boogbrug. Deze nieuwe brug wordt een 50-tal meter meer stroomopwaarts ten opzichte van de oude brug geplaatst.

## Eerste bruggen

De eerste bruggen lagen tussen de Brugstraat en Commelo. Dit is ook duidelijk te zien aan de as-verschuiving die de N29 maakt ter hoogte van het kruispunt met Commelo.

## Nieuwe boogbrug

Omdat de doorvaarthoogte en de breedte onder de oude bruggen van het Albertkanaal een bottleneck vormen voor de binnenscheepvaart en hierdoor de capaciteit niet verder kan oplopen, heeft men beslist om alle bruggen over het kanaal te verhogen tot een vrije doorvaarthoogte van 9,10 meter. Verder wordt onder alle bruggen het kanaal verbreed. Dit maakt het mogelijk om binnenschepen met vier lagen containers veilig en vlot te laten varen.
Omdat de aansluiting van de N29 met de N72 in Beringen vaak voor verkeersopstoppingen zorgde, werd er beslist om dit kruispunt meer naar het zuiden te verplaatsen en volledig opnieuw in te richten. Hierbij was het nodig om een nieuwe, lange brug schuin over het kanaal te leggen, om zo de N29 het Albertkanaal te laten overbruggen. Aangezien de brug van Beringen de enige nieuwe boogbrug is die niet loodrecht over het kanaal ligt, wordt het de langste boogbrug over het Albertkanaal.
Op zondag 7 maart 2021 werd de nieuwe stalen boogbrug, die de maanden daarvoor op de rechteroever was opgebouwd, onder veel publieke belangstelling (ondanks de coronapandemie) op zijn definitieve plaats ingevaren. De draagkracht van de brug werd op woensdag 1 september 2021 getest met behulp van twintig geladen vrachtwagens in verschillende opstellingen. De nieuwe brug werd op 3 september 2021 opengesteld voor het verkeer. In het weekend van 25 en 26 september werd de oude brug afgebroken.
* ↑ Luts, Koen, "Draagkracht nieuwe kanaalbrug in Beringen getest, vrijdag open voor alle verkeer", 01-09-2021. Geraadpleegd op 01-09-2021.
# Lucent-terrein

Lucent-terrein is een wijk in de gemeente Hilversum, op een plek waar vroeger het voormalige bedrijf Lucent gelegen was.

## Geschiedenis

Op deze plek over het spoor van Hilversum verrees op het einde van de negentiende eeuw langs de Larenseweg industrie. Eerst werden de fabrieken neergezet voor de verffabriek Ripolin, later werd dit bedrijf op deze plek overgenomen door Philips Telecommunicatie, aan het eind van de twintigste eeuw fuseerde dit bedrijf met het Amerikaanse AT&T, wat als afgesplitst bedrijf later de naam Lucent Technologies kreeg.
Op deze plek stonden een viertal aan elkaar gekoppelde grote kantoorpanden, die echter na het verdwijnen van Lucent uit Hilversum leeg kwamen te staan. In 2015 werd besloten een aantal van deze gebouwen af te breken en er woningen en flatgebouwen te realiseren. Een tweetal gebouwen aan de Larenseweg, Jan van der Heijdenstraat werden echter behouden met een interne ombouw naar een appartementen complex en kantoor complex voor woningbouwvereniging de Alliantie.
Op een voormalige stuk grond wat oorspronkelijk als parkeerterrein voor Lucent dienst deed, is een schoolgebouw neergezet met de toepasselijke naam Lucent College.
* Lucent-terrein, Larenseweg
* Lucent-terrein, Larenseweg
* Lucent oud-kantoorgebouw
* de Alliantie
* Lucent College
# U 111 (Kaiserliche Deutsche Marine)

De U-111 was een U-boot, een duikboot van de Kaiserliche Deutsche Marine.
De U-111 werd gebouwd in Kiel en liep van stapel in januari 1918. Tussen april en september 1918 voerde het schip drie lange patrouilles uit in Het Kanaal en de Ierse Zee, waarbij verscheidene geallieerde schepen tot zinken werden gebracht. Op 20 november 1918 gaf de commandant het schip over aan de Britse marine, waarna het werd overgebracht naar Harwich.
In 1919 vroegen de Verenigde Staten aan de Britten om vijf Duitse onderzeeërs om de technologie te bestuderen, maar ook om er een parade mee te houden langs een aantal Amerikaanse havens. De US-regering wilde daarmee reclame maken voor de oorlogsobligaties die ze in omloop bracht om de oorlogskosten te financieren. De Britten stuurden vijf U-boten onder de voorwaarde, dat ze na een jaar onklaar zouden worden gemaakt.
Het onderzoek van de U-111 leidde tot de conclusie, dat het ontwerp veel te gecompliceerd was en moeilijk te onderhouden. Vervolgens werd het schip onderworpen aan beschietingsproeven door het leger en de marine. Ten slotte werd het, al lek geschoten, buiten Virginia op 18 juni 1921 tot zinken gebracht, drie mijl van Cape Henry. 101 jaar later, op 5 september 2022, werd het wrak van de U-111 bij toeval teruggevonden door de Amerikaanse marine-archeoloog Petkovic.
# Casa de Moneda de la República Argentina

De Casa de Moneda de la República Argentina is het nationale munthuis van Argentinië in Buenos Aires. De Munt valt onder het Argentijnse ministerie van Economie en werd gesticht in 1875 als Casa de Moneda de la Nación. Sinds 1944 is de Munt gevestigd aan de Avenida Antártida Argentina. Het munthuis dat tot 1914 werd gebruikt aan de Calle Defensa is het Muntmuseum. De Munt slaat de munten en drukt de bankbiljetten van de Argentijnse peso.

## Externe link

* Officiële website