OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marcus d'Aviano

Marcus d'Aviano (geb. Carlo Domenico Cristofori) is een zaligverklaard Kapucijner geestelijke, die een grote devotie kent in het huis Habsburg-Lotharingen.
In juni 1681 komt hij prediken op de vrijdagsmarkt in Gent, waarvan een schilderij bewaard is. Er werd ook een chronogram geschreven: Den 27e 28e 30e juni 1681/ jaer schrift/ GoDt Wort Van ons gheLoft / en pater MarCVs Van aVIano / oock van avondt en dach, / Van WIens HeYLIghen zeghen / Gent Is ghebneDYt. / Den DertIChsten IVnY.
Hij werd door Paus Joannes Paulus II zaligverklaard in Rome, en is begraven in Wenen in de Kapuzinergruft.

## Vernoemingen

Volgende Habsburgse aartshertogen zijn vernoemd, volgens geboortejaar:
* 2019: Maximilian Lorenz Ettore Karl, Marco d'Aviano, Aartshertog van Oostenrijk-Este
* 1986: Amedeo Maria Joseph Carl Pierre Philippe Paola Marcus d'Aviano, Prins van België.
* 1955: Lorenz Otto Carl Amadeus Thadeus Maria Pius Andreas Marcus d'Aviano, Prins van België
* 1919: Rudolf Syringus Peter Karl Franz Joseph Robert Otto Antonius Maria Pius Benedikt Ignatius Laurentius Justiniani Marcus d'Aviano
* 1918: Karl Ludwig Maria Franz Joseph Michael Gabriel Antonius Robert Stephan Pius Gregor Ignatius Markus d'Aviano
* 1915: Robert Karel Lodewijk Maximiliaan Michael Maria Anton Frans Ferdinand Jozef Otto Hubert George Pius Johannes Marcus d'Aviano
* ↑ https://stamgent.be/en/collection/artworks/A2005_01
* Biblioteca Nacional de España: XX1015505
* Bibliothèque nationale de France: cb14623006z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118731076
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1041 095X
* Library of Congress Control Number: n85052596
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20010525343
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007327754805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 120786648
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000110304
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV079248
* Système universitaire de documentation: 109301390
* Virtual International Authority File: 15564581
* WorldCat (via VIAF): 15564581
# Alexandriet

Alexandriet is genoemd naar de Russische tsaar Alexander II en is een variëteit van chrysoberil.

## Geschiedenis

Alexandriet werd in 1832 ontdekt in de Oeral. Het is de meest gewaardeerde variëteit van chrysoberil en is altijd omgeven geweest met sage, overdag ziet alexandriet eruit als smaragd en 's nachts als een robijn of een amethist. Dit verschijnsel noemt men het alexandriet-effect. De steen werd symbool van het leven en van positieve veranderingen.

## Voorkomen

De belangrijkste afzettingen bevinden zich sinds 1832 in het rivierdal van de Tokowaya in de Oeral in Rusland. Lange tijd was dit de enige vindplaats van alexandriet. Er zijn kristallen gevonden met een grootte van 4 cm. In het Fersman-museum in Moskou bevindt zich een groep alexandrietkristallen (Kotschubej) van 5,38 kg en met een grootte van 25 x 15 cm. Hier komen de alexandrieten samen voor met smaragden en fenakieten in glimmerleisteen. Vaak vertonen ze het kattenoogeffect. Later vond men ook alexandrieten in Brazilië, op Sri Lanka en Madagaskar. Op Madagaskar samen met cymofaan, Alexandrieten komen voor met smaragden in de edelsteenafzettingen van de Somabul in Zimbabwe. Recentelijk zijn er ook nog gevonden in India, Zuid-Afrika, en Tanzania er zijn ook enkele vondsten bekend uit Australië.

## Synthetisch en Imitatie Amethist

Synthetisch alexandriet wordt geproduceerd in een laboratorium en is chemisch identiek aan natuurlijk alexandriet. Deze stenen worden gemaakt met methoden zoals het fluxfusieproces en hydrothermale synthese, die de natuurlijke groeiomstandigheden van edelstenen nabootsen onder gecontroleerde laboratoriumomstandigheden. Omdat het identiek is aan natuurlijk alexandriet in chemische samenstelling en optische eigenschappen, biedt het dezelfde kleurveranderende effecten. Het is aanzienlijk goedkoper dan natuurlijk alexandriet, waardoor het toegankelijker is voor een breder publiek. Het heeft dezelfde hardheid en slijtvastheid als natuurlijk alexandriet, waardoor het geschikt is voor dagelijks gebruik in sieraden.
Aan de andere kant simuleert imitatie alexandriet het uiterlijk van alexandriet maar gebruikt volledig verschillende materialen zoals gekleurd glas of synthetische korund. Deze zijn chemisch en fysiek verschillend van echt alexandriet. Imitatie edelstenen zijn veel goedkoper dan zowel de natuurlijke als synthetische varianten. Hoewel ontworpen om de kleurverandering na te bootsen, bereiken ze zelden de kwaliteit en het subtiele effect van echt alexandriet. De kleurverandering kan minder natuurlijk en overtuigend zijn.

## Bewerking

Facetslijpsel, cabochons.

## Vergelijkbare mineralen

Andalusiet, granaat met alexandriet-effect.

## Imitaties

Synthetische robijn, doubletten, synthetische alexandriet, korund, spinel met alexandriet-effect.

## Determinatie

Hardheid, soortelijk gewicht, optisch.

## Aanbeveling

Schoonmaken zonder problemen, door verhitting kan de kleur verloren gaan.

## Verzorging

Als bij chrysoberil.
# Saint-Étienne-du-Bois (Vendée)

Saint-Étienne-du-Bois is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 1451 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Sables-d'Olonne.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Étienne-du-Bois bedraagt 29,5 km², de bevolkingsdichtheid is 49,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Étienne-du-Bois (Vendée) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Vollenhove (Zeist)

Vollenhove is een buurt in de wijk Zeist-Noord, onderdeel van de Nederlandse gemeente Zeist, provincie Utrecht.

## Geschiedenis

De buurt Vollenhove werd tussen 1956 en 1970 gebouwd met als doel het huisvesten van arbeiders om het bestaande woningtekort te verkleinen. Het gehele project droeg de naam "Bouwproject-Parkplan Vollenhove" en omvatte de bouw van een kleine 2400 woningen. Voor de bouw van Vollenhove maakte dit gebied deel uit van het landgoed Vollenhoven. Na de bouw werd het als buurt (99) toegevoegd aan de buurt- en wijkindeling die sinds 1947 gehanteerd wordt. In de jaren negentig, toen voor het eerst expliciet verschil gemaakt werd tussen wijken en buurten, werd Vollenhove onderdeel van de wijk Zeist-Noord. Tot die wijk behoren ook de buurten Staatsliedenkwartier, Dijnselburg, Patijnpark, Mooi Zeist en Utrechtseweg. Vollenhove is gelegen in het uiterste noorden van Zeist en wordt omsloten door de A28, de Dreef, de Utrechtseweg en de Panweg. De buurt wordt door de gemeente bestempeld als een "aandachtsgebied".

## Opbouw

Vollenhove bestaat uit de pedagogenbuurt, enkele kleine flats, diverse scholen en vijf hoogbouwflats:
* De L-Flat, die op het moment van oplevering (1968) het grootste appartementencomplex was van Europa en ruim 50 jaar later nog steeds tot de grootste galerijflats van West-Europa behoort. De flat is 490 meter lang, 40 m hoog, telt 13 woonlagen, ruim 1500 inwoners en dankt zijn naam aan de L-vorm waarin de flat gebouwd is.
* De Gero-flat, met 13 woonlagen. Voltooid in 1970.
* De Torenflat, met 19 woonlagen en 60 m hoog.
* De Montessoriflat, met 14 woonlagen.
* De Winkelcentrumflat, boven het Winkelcentrum Vollenhove, met een aantal kantoorlagen en daarboven een aantal woonlagen.

## Bevolking

De wijk Vollenhove telt ruim 4400 inwoners. De bevolkingssamenstelling van Vollenhove wordt gekenmerkt door een relatief lage gemiddelde leeftijd. In de buurt vinden we relatief veel alleenstaanden, mede omdat er veel starters wonen. De mobiliteit, in termen van aantal verhuizingen per jaar, in Vollenhove is hoog. Ook het percentage niet-westerse allochtonen in Vollenhove (32.5%) is relatief hoog, evenals de bevolkingsgroei. Inwoners van Vollenhove hebben gemiddeld een relatief laag besteedbaar inkomen (ruim EUR 13.500). Het percentage werklozen bedraagt 11,8%.

## Fotogaleij

* Plastiek van Frans Peeters met op achtergrond de renoveerde Torenflat.
* De Geroflat in 2014

## Bron

* Buurt en Wijkvergelijking 2006, gemeente Zeist
# Arfakparotia

De arfakparotia (Parotia sefilata) is een zangvogel uit de familie Paradisaeidae (paradijsvogel). Het is een endemische vogelsoort uit Nieuw-Guinea.

## Kenmerken

De arfakparotia is een middelgrote zwarte paradijsvogel die sterk lijkt op de Lawes' parotia. De vogel wordt zo'n 33 centimeter lang. Vrouwtjes hebben een bruine rug, de onderkant bestaat uit horizontale donkere strepen. Het mannetje is zwart en heeft een middellange staart, langer dan de staart van de Lawes' parotia. Achter elk oog heeft hij drie lange, zwarte, draadvormige veren die eindigen in een ronde punt. Hij heeft een zilverkleurige vlek op het voorhoofd. Zijn borst bestaat uit koperkleurige veren die iriseren. Dit effect wordt gebruikt bij de balts.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in West-Papoea (Indonesië) in het Arfakgebergte en het schiereiland Wandammen in de Vogelkop. Het leefgebied bestaat uit tropisch regenbos op berghellingen tussen de 1400 m tot 1800 m boven de zeespiegel.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Arfakparotia op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
# Auto Esporte Clube (Piauí)

Auto Esporte Clube is een Braziliaanse voetbalclub uit Teresina in de staat Piauí.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1951 en speelde een jaar later al in de hoogte klasse van het Campeonato Piauiense. Met enkele onderbrekingen speelde de club tot 1994 in de hoogste klasse. In 1983 kon de staatstitel gewonnen worden. In deze tijd gaf dit nog recht op een ticket voor de Série A 1984. In de eerste groepsfase kon de club zich net voor de uitschakeling behoeden, maar moest barrages spelen om in de volgende ronde te komen en verloor deze van Joinville. In 1991 speelde de club ook één seizoen in de Série B, en werd daar in de eerste groepsfase vijfde op acht clubs.

## Erelijst

Campeonato Piauiense
    1983
# Transgender vrouw

Een transgender vrouw (vaak ingekort tot trans vrouw of transvrouw) is iemand wiens genderidentiteit vrouw is en die bij geboorte is aangeduid als behorende tot het mannelijk geslacht. Vaak betekent dit dat dergelijke mensen genderdysforie ervaren, wat een gevoel van onvrede inhoudt over het eigen biologische geslacht.
De term transgender vrouw is niet altijd uitwisselbaar met transseksuele vrouw, al worden deze termen vaak door elkaar gebruikt. Transgender is een overkoepelende term die verschillende soorten gendervariante mensen omvat (inclusief transseksuele mensen).

## Gezondheid

Transvrouwen ondergaan vaak een geslachtsverandering. Een belangrijk onderdeel van de medische transitie voor transvrouwen is oestrogeenhormoonvervangingstherapie⁣, die de ontwikkeling van vrouwelijke secundaire geslachtskenmerken veroorzaakt (borsten, herverdeling van lichaamsvet, lagere taille-heupverhouding, enz.). In veel studies wordt gesteld dat dit, samen met een geslachtsverandering, de genderdysforie van de persoon genderdysforie kan verlichten.
Transvrouwen hebben een kortere levensverwachting vergeleken met mannen en vrouwen die niet in transitie gaan. Vergeleken met mannen in de algemene Nederlandse bevolking was het sterfterisico onder transgender vrouwen bijna het dubbele en bijna drievoudig in vergelijking met cisgender vrouwen.
Transvrouwen lopen een hoger risico op veneuze trombose en beroerte dan mannen en vrouwen die geen geslachtsverandering hebben ondergaan.

## Discriminatie

Transvrouwen worden op veel terreinen van het leven ernstig gediscrimineerd, onder meer op het gebied van werkgelegenheid en toegang tot huisvesting, en worden geconfronteerd met fysiek en seksueel geweld en haatmisdrijven, ook van partners. In de Verenigde Staten is discriminatie van transvrouwen die tot een raciale minderheid behoren bijzonder ernstig wat vaak gepaard gaat met transfobie en racisme.
# Operatie Sana

Operatie Sana (Operacija Sana) is een militaire operatie die door het Bosnische leger, voornamelijk bestaande uit Bosniakken, in 1995 is gestart om een groot gebied van het noorden van Bosnië en Herzegovina te heroveren. Dit gebied was sinds 1992 in handen van de Bosnische-Serven, die in onder andere het noorden van Bosnië en Herzegovina hun eigen republiek (de Servische Republiek, Republika Srpska) hadden uitgeroepen.
Onder leiding van Atif Dudaković, commandant van het vijfde korps (Peti Korpus) van het Bosnische leger, werden in een aantal maanden de steden Ključ en Sanski Most heroverd van de Bosnische-Serven. De naam van de operatie verwijst naar de rivier Sana die door het veroverde gebied in Noord-Bosnië stroomt.
# Teleogryllus mitratus

Teleogryllus mitratus is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Burmeister.
# Naucelle

Naucelle is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rodez. Naucelle telde op 1 januari 2022 2.017 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Naucelle bedroeg op 1 januari 2022 23,23 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 86,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Naucelle met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

In de gemeente ligt het spoorwegstation Naucelle.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Tereso Dosdos

Tereso Dosdos (Borbon, 15 oktober 1892 - 1 juli 1997) was een Filipijns politicus en rechter.

## Biografie

Dosdos werd geboren op 15 oktober 1892 in Borbon in de Filipijnse provincie Cebu. Zijn ouders waren Ana Mondigo en Crispin Dosdos. In 1916 voltooide hij een Bachelor of Arts-opleiding aan de University of San Carlos. Vier jaar later behaalde hij tevens een Bachelor-diploma rechten aan de Escuela de Derecho in Manilla. In 1921 slaagde hij bovendien voor het toelatingsexamen van de Filipijnse balie (bar exam). Nadien werkte hij als advocaat. In 1925 werd Dosdos benoemd tot eerste notaris (Registrar of Deeds) van de provincie Cebu, een functie die hij bekleedde tot 1934. Op enig moment werd Dosdos daarnaast tevens benoemd tot rechter in de stad Cebu City.
Dosdos was lid van de Nacionalista Party en werd namens het 1e kiesdistrict van Cebu gekozen in de 10e Filipijnse Legislatuur als lid van het Filipijns Huis van Afgevaardigden. Deze eerste periode als afgevaardigde duurde van 16 juli 1934 tot 21 november 1935. Op 8 november 1938 werd Dosdos namens het 1e kiesdistrict van Cebu nogmaals gekozen tot afgevaardigde. Deze termijn in de eenkamerige 2e Nationale Assemblee van de Filipijnen duurde van januari 1939 tot december 1941.
In juli 1947 werd Dosdos door president Manuel Quezon opnieuw benoemd tot rechter in Cebu City.
Dosdos overleed in 1997 op 104-jarige leeftijd. Hij was getrouwd met Filomena Mangubat en kreeg samen met haar vier kinderen.
# Jindřichův Hradec

Jindřichův Hradec (Duits: Neuhaus) is een Tsjechische stad in de regio Zuid-Bohemen die deel uitmaakt van het district Jindřichův Hradec. Jindřichův Hradec telt 22.604 inwoners.
Het spoorwegstation van de stad, station Jindřichův Hradec, wordt aangedaan door spoorlijn 225 van de České dráhy. Daarnaast is de stad de thuisbasis van spoorwegmaatschappij Jindřichohradecké místní dráhy, die eveneens twee spoorlijnen exploiteert die station Jindřichův Hradec aandoen.

## Muzeum Jindřichohradecka

De stad herbergt tevens Muzeum Jindřichohradecka. Het museum toont onder andere regionale kunst en een overzicht van de regionale geschiedenis. Maar heeft tevens een permanente expositie over operazangeres Ema Destinnová die tijdens haar leven woonachtig was in het naburige dorp Stráž nad Nežárkou.

## Geboren

* Kurt Adler (1907-1977), dirigent, muziekpedagoog en pianist
* Karel Poborský (1972), voetballer
* ↑ {{{1}}} mjh.cz - Muzeum Jindřichohradecka - Síň Emy Destinnové - Permanente expositie over Ema Destinnová.
Báňovice · Bednárec · Bednáreček · Blažejov · Bořetín · Březina · Budeč · Budíškovice · Cep · Cizkrajov · Červený Hrádek · České Velenice · Český Rudolec · Číměř · Člunek · Dačice · Dešná · Deštná · Dívčí Kopy · Dobrohošť · Dolní Pěna · Dolní Žďár · Domanín · Doňov · Drunče · Dunajovice · Dvory nad Lužnicí · Frahelž · Hadravova Rosička · Halámky · Hamr · Hatín · Heřmaneč · Horní Meziříčko · Horní Němčice · Horní Pěna · Horní Radouň · Horní Skrýchov · Horní Slatina · Hospříz · Hrachoviště · Hříšice · Chlum u Třeboně · Jarošov nad Nežárkou · Jilem · Jindřichův Hradec · Kačlehy · Kamenný Malíkov · Kardašova Řečice · Klec · Kostelní Radouň · Kostelní Vydří · Kunžak · Lásenice · Lodhéřov · Lomnice nad Lužnicí · Lužnice · Majdalena · Nová Bystřice · Nová Olešná · Nová Včelnice · Nová Ves nad Lužnicí · Novosedly nad Nežárkou · Okrouhlá Radouň · Peč · Písečné · Pístina · Plavsko · Pleše · Pluhův Žďár · Polště · Ponědraž · Ponědrážka · Popelín · Příbraz · Rapšach · Ratiboř · Rodvínov · Roseč · Rosička · Slavonice · Smržov · Staňkov · Staré Hobzí · Staré Město pod Landštejnem · Stráž nad Nežárkou · Strmilov · Stříbřec · Střížovice · Studená · Suchdol nad Lužnicí · Světce · Třebětice · Třeboň · Újezdec · Velký Ratmírov · Vícemil · Višňová · Vlčetínec · Volfířov · Vydří · Záblatí · Záhoří · Zahrádky · Žďár · Županovice
# Ennio Salvador

Ennio Salvador (Cordignano, 19 juli 1960) is een Italiaans wielrenner. Hij was actief van 1982 tot en met 1989. Hij reed zijn volledige carrière voor Italiaanse wielerteams. Hij behaalde in zijn carrière slechts 3 overwinningen waaronder tweemaal de GP Montelupo. Tijdens zijn carrière reed hij samen in een team met onder anderen Francesco Moser, Roger De Vlaeminck en Moreno Argentin. In 1986 werd hij laatste in het eindklassement van de Ronde van Frankrijk en behaalde zo de 'rode lantaarn'.

## Belangrijkste overwinningen

1983
* GP Montelupo
1984
* GP Montelupo
1988
* Trofeo Matteotti

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1982 | 73e | | |
| 1983 | 82e | | |
| 1984 | 48e | | opgave |
| 1985 | 17e | | |
| 1986 | 33e | 132e (laatste) | |
| 1987 | 83e | | |
| 1988 | 73e | | |
| 1989 | 32e | | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Lombardije |
| 1982 | | |
| 1983 | 110e | |
| 1984 | | |
| 1985 | 80e | |
| 1986 | | |
| 1987 | | 5e |
| 1988 | | |
| 1989 | 109e | 13e |

## Externe link

* (en) Profiel van Ennio Salvador op ProCyclingStats
* Profiel van Ennio Salvador op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Ennio Salvador op Firstcycling.com
* Profiel van Ennio Salvador op De wielersite
Wielerploegen van Ennio Salvador
Baffi · Braun · Contini · Giovannetti · Panizza · Petito · Pozzi · Salvador · Salvietti · Van Calster · Vanotti
# Talin

Talin kan verwijzen naar:
* Talin (Armenië), een stad in Armenië
* Talin (Hovhaness), een altvioolconcert van Alan Hovhaness
* Talin (eiwit), een cytoskeleteiwit met een hoogmoleculair-gewicht
# Bollenberg (helling)

De Bollenberg is een heuvel in de Belgische provincie Limburg gelegen in de omgeving van Borgloon. De helling ligt op de voormalige heerbaan (Romeinse Kassei) van Tongeren naar Tienen.

## Wielrennen

De helling is onder andere opgenomen in de recreatieve fietsroutes LF Heuvelroute en LF Vlaanderenroute.
# Rietgras

Rietgras (Phalaris arundinacea) is een soort uit het geslacht kanariegras (Phalaris). Het is een vaste plant, die in vegetatieve toestand op riet (Phragmites australis) lijkt, maar het tongetje verschilt duidelijk tussen de soorten. Riet heeft alleen haartjes op de plaats van het tongetje. Rietgras behoort tot de grassenfamilie (Poaceae). De soort komt voor in Europa, Azië, Afrika en Noord-Amerika.

## Determinatie

De plant wordt 0,5-2 m lang met rechtopstaande stengels en dikke kruipende wortelstokken. De aan de randen ruwe bladeren zijn breed en rietachtig. De bovenste bladschede is niet opgeblazen. Het iets ingesneden tongetje (ligula) is lang en min of meer stomp.
Rietgras bloeit in juni en juli met een grote, 5-25 cm lange, pluimvormige, vertakte bloeiwijze, die vaak roze tot paarsbruin is aangelopen. De pluimtakken zijn voor en na de bloei ingetrokken. De kortgesteelde aartjes zijn eenbloemig. De onderste kelkkafjes zijn drienervig, 5-6,5 mm lang met ongevleugelde kiel en langer dan de kroonkafjes. Het tweede paar kelkkafjes is lang behaard en ongeveer 1 mm lang. De kroonkafjes zijn aan het bovenste gedeelte van de randen behaard.
De vrucht is een graanvrucht.

## Ecologie

De plant komt voor op vochtige tot natte, eutrofe grond aan waterkanten en moerasbossen.

## Hallucinogene stoffen

Rietgrasbladeren bevatten onder andere de hallucinogene stoffen DMT en 5-MeO-DMT.

## Externe link

* Rietgras (Phalaris arundinacea) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
# Neefs

Neefs was een stoomstokerij, opgericht in 1832 door Jan Baptist Neefs (1791-?).

## Geschiedenis

Jan Baptist Neefs was rond 1810 een kuiper en werd in 1832 wijnsteker in de Antwerpse Keizerstraat. Neefs vond op nummer 3 een 17e-eeuws herenhuis en behoedde hiermee het voormalige hotel Antonio Perez voor verval. Het bedrijf verbouwde het interieur tot kantoren en magazijnen.
Zijn zoon Petrus Jacobus (Jacques), die later de naamgever zou zijn van het familiebedrijf, huwde in 1864 met Maria Elisabeth Van Eck. Hij voegde aan het wijnassortiment jenever en likeuren toe terwijl zijn broer Josephus, ook kuiper, zich bezig hield met de handel in wijn en likeuren.
In 1890, bij de deelname aan de Exposition Internationale de Madrid werd aan het bedrijf een gouden medaille toegekend. Kleinzoon Joseph, opvolger bij het begin van de 20e eeuw, gaf veel belang aan reclame en ging de strijd aan met de bekende firma De Beukelaer en haar duurdere Elixir d'Anvers via een reeks ophefmakende affiches.
Toen Joseph in 1921 overleed, vormde men het bedrijf om onder de naam Etablissements Jacques Neefs. Josephs weduwe Gabrielle Cortiaens, samen met zoon Raymond bleven tot 1967 inspraak hebben in het beleid. De familie trok zich terug toen een van de zonen van Raymond bij een ongeluk overleed.
Geens Benelux nam in 1980 het bedrijf over maar verdween zelf in 2007.

## Producten

De meest bekende producten die door Neefs op de markt werden gebracht waren:
* Elixir De Kempenaar, een likeur die in 1890 als merk werd gedeponeerd
* 't Wit Stoopke, een jenever
* Vermouth Jacobino
* Elixir d'Afrique
* ↑ Hotel Antonio Perez. inventaris.onroerenderfgoed.be (29 maart 2019). Geraadpleegd op 26 maart 2024.
* ↑ De Plus, Jan (2023). Sante!... de fer: Plaques émaillées belges pour spiritueux. Weyrich Éditions, Neufchateau. ISBN 978-2-87489-898-3.
* ↑ Jenever & likeur: affiches die blijven hangen. Hannibal, Lichtervelde (2016). ISBN 978-94-92081-70-4.
* ↑ Dehullu, Joanie (2005). Elixir. Van De Wiele, p. 17. ISBN 90-76297-290.