OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tunnel van Elsaute

De tunnel van Elsaute is een spoortunnel in de gemeente Thimister-Clermont. De tunnel heeft een lengte van 225 meter. De dubbelsporige HSL 3 gaat door de tunnel.
De tunnel werd aangelegd volgens het cut & cover-principe om de hogesnelheidslijn maximaal te integreren in het landschap en de hoogteverschillen op de lijn beperkt te houden.
Boven de tunnel ligt een rotonde in de afrit 37bis Thimister-Clermont van de E40-A3.
# Tunnel van Gedinne

De tunnel van Gedinne is een spoortunnel in de gemeente Gedinne. De tunnel heeft een lengte van 675 meter. De dubbelsporige spoorlijn 166 gaat door deze tunnel.
* Wim Deridder - Spoorlijnen in België
* Paul Kevers - Belgische spoorlijnen
* Infrabel - Technische netkaart
# Tunnel van Ham-sur-Heure

De tunnel van Ham-sur-Heure is een spoortunnel in de gemeente Ham-sur-Heure-Nalinnes. De tunnel heeft een lengte van 444 meter. De dubbelsporige spoorlijn 132 gaat door deze tunnel.
# Tunnel van Hollogne

De tunnel van Hollogne is een spoortunnel in Bierset, een deelgemeente van Grâce-Hollogne. De tunnel heeft een lengte van 720 meter. De dubbelsporige spoorlijn 36A gaat door deze tunnel. De tunnel loopt onder Liège Airport door.
# Tunnel van Hour-Havenne

De tunnel van Hour-Havenne is een spoortunnel in Hour, een deelgemeente van Houyet. De enkelsporige spoorlijn 150 liep door deze tunnel. De sporen zijn verdwenen en vervangen door een asfaltstrook, als uitbreiding van het RAVeL-netwerk.
* Spoorlijn 150 - Paul Kevers - Belgische spoorlijnen
* L150 : Houyet - Jemelle (± 22 km) et Anhée - Maredret (13,5 km) - RAVeL
# Breedvleugelvleermuizen

Breedvleugelvleermuizen (Eptesicus) zijn een geslacht van zoogdieren uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). Veel soorten worden tegenwoordig ook wel tot andere geslachten gerekend, zoals Neoeptesicus en Cnephaeus.
De twee soorten komen voor in Noord-Amerika en de Caraïben.

## Soorten

Er worden 2 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Eptesicus dutertreus (P. Gervais, 1837)
* Eptesicus fuscus (Palisot de Beauvois, 1796) – Grote bruine vleermuis
In 2023 werd de taxonomie van dit geslacht herzien, waarna er nog slechts twee soorten in dit geslacht geplaatst worden. De overige soorten werden verplaatst naar de geslachten Cnephaeus (Oude Wereld) en Neoeptesicus (Nieuwe Wereld).

## Bronvermelding

* ↑ Bernhard Grzimek (1970). Het Leven Der Dieren Deel X. Kindler Verlag AG, Zürich, Pagina 88 - 175. ISBN 9789027486196.
* ↑ N.B. Simmons & A.L. Cirranello, Bats of the World - A Taxonomic and Geographic Database. Geraadpleegd op 11 oktober 2024.
* 1 2 Cláudio, V. C., Novaes, R. L., Gardner, A. L., Nogueira, M. R., Wilson, D. E., Maldonado, J. E., ... & Moratelli, R. (2023). Taxonomic re-evaluation of New World Eptesicus and Histiotus (Chiroptera: Vespertilionidae), with the description of a new genus. Zoologia (Curitiba), 40, e22029.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 09-02-2025.
# Tunnel van Mortsel

De tunnel van Mortsel (of tunnel van Oude-God) is een spoortunnel in de gemeente Mortsel. De tunnel heeft een lengte van 252 meter. De dubbelsporige spoorlijn 25 gaat door deze tunnel.
In het noordelijke deel en ook buiten de tunnel ligt het station Mortsel-Oude-God. Boven op het tunneldak bevinden zich het stationsgebouw en het nieuw aangelegde Stadsplein. Onder dit Stadsplein is, naast de spoorweg, een ondergrondse parking die rechtstreekse toegang geeft tot perron 2 richting Brussel.
De perrons bevinden zich in de sleuf, deels onder het stationsgebouw, deels in open lucht. IC-treinen tussen Brussel en Antwerpen rijden in volle vaart door het station. Om te vermijden dat de luchtstromingen, die deze voortrazende treinen veroorzaken, via de perrontoegang het stationsgebouw inwaaien, werd een systeem bedacht. Op beide perrons staat een automatische schuifdeur die zich sluit als er een trein passeert (via een sensor onder de sporen).
# Het toilet

Het toilet (Frans: La toilette) is een schilderij van Frédéric Bazille. Hij schilderde het een aantal maanden voor zijn dood op de slagvelden van de Frans-Duitse Oorlog in 1870. Sinds 1918 maakt het schilderij deel uit van de collectie van het Musée Fabre in Montpellier.

## Voorstelling

Bazille wilde met Het toilet deelnemen aan de Parijse salon van 1870. Hij hoopte met deze tamelijk klassieke voorstelling indruk te maken op de jury onder leiding van de oriëntalist Gérôme, die het doek uiteindelijk niet zou toelaten, wellicht omdat het over het hoofd gezien was. Bazille werkte aan het schilderij van december 1869 tot maart 1870. In een brief aan zijn moeder uit die periode schrijft hij dat hij een schitterend, maar duur model heeft ingehuurd en een prachtige negerin. Het rechter meisje is waarschijnlijk Lise Tréhot, in die tijd vriendin en vast model van Renoir, met wie Bazille goed bevriend was. Wat echter met name opvalt in het schilderij is de virtuoze weergave van de verschillende stoffen, zoals het bont op de bank en het tapijt aan de muur.
Er zijn meerdere schilderijen waaruit Bazille inspiratie geput heeft voor Het toilet, zoals De mystieke bruiloft van de heilige Catharina van Veronese dat zich in Montpellier bevindt en waar een van de hoofdpersonen dezelfde gehurkte houding aanneemt als de bediende. Daarnaast Rembrandts Bathseba met de brief van koning David dat in 1869 aan het Louvre was nagelaten en veel aandacht van kunstcritici had gekregen. Bovenal lijkt de schilder echter beïnvloed door de haremscènes van Delacroix, waarvan De vrouwen van Algiers in hun vertrek wellicht het bekendste voorbeeld is. Zowel het Louvre als het Musée Fabre bezit een versie van dit werk. Ook verwijst Het toilet naar Manets Olympia waar ook een naakte, blanke vrouw terzijde wordt gestaan door een zwarte bediende, al is Bazilles schilderij minder frontaal. Dit verband met Manet is ook een mogelijk verklaring voor de afwijzing door de jury van de salon.

## Herkomst

* 1918: Schenking van Marc Bazille, broer van de kunstenaar, aan het Musée Fabre.

## Afbeeldingen

* De mystieke bruiloft van de heilige Catharina - Paolo Veronese
* Bathseba met de brief van koning David - Rembrandt van Rijn
* De vrouwen van Algiers in hun vertrek - Eugène Delacroix
* Olympia - Édouard Manet

## Literatuur

* Sylvain Amic, Jérôme Farigoule, Michel Hilaire & Olivier Zeder (2007). Guide Musée Fabre. p. 191
* Dianne W. Pitman (1998). Bazille: Purity, Pose, and Painting in the 1860s. Penn State Press. p. 151, 170-73
* Gary Tinterow & Henri Loyrette (1994). Origins of Impressionism. New York: Metropolitan Museum of Art. p. 337
# Dominique Brunard

Dominique Joseph Brunard (Brussel, 9 september 1844 - Baisy-Thy, 14 september 1897) was een Belgische industrieel en politicus. Hij was zoon van de handelaar Edouard Hubert Frédéric Brunard, en van Adelaïde Brunard. Hij bleef ongehuwd. Senator Edouard Hubert Brunard was zijn broer.

## Levensloop

Brunard was industrieel, geassocieerd met zijn broer Edouard, onder meer in de Société anonyme des Sulfates de Baryte de Fleurus en de Société anonyme de Saint-Roch.
Hij was lid van de redactieraad van de Courrier de Nivelles. Hij werd verkozen tot provincieraadslid voor Brabant (1882-1892). Van 1848 tot 1895 was hij gemeenteraadslid van Baisy-Thy en was er schepen (1848-1887) en burgemeester (1888-1895).
In 1892 werd hij verkozen tot liberaal senator voor het arrondissement Nijvel en vervulde dit mandaat tot in oktober 1894, met andere woorden tot aan de grondige wijziging van het kiessysteem, die als gevolg had dat de liberale partij aanzienlijk veel zetels verloor.

## Literatuur

* R. DEVULDERE, Biografisch repertorium der Belgische parlementairen, senatoren en volksvertegenwoordigers 1830 tot 1.8.1965, Gent, R.U.G. licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), 1965.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD (red), Le Parlement Belge 1831-1894. Données Biographiques, Brussel, Académie Royale de Belgique, 1996.
# Voedselpiramide

Voedselpiramide :
Een voedselpiramide is een diagram waarin de biomassa van elk trofisch niveau is uitgezet. Er ontstaat een piramidevorm doordat slechts een deel van de biomassa van het ene niveau in het volgende trofische niveau terechtkomt.
Producenten (autotrofe organismen) leggen zonne-energie door de primaire productie vast in biomassa. Een deel daarvan dient als voedsel voor consumenten van de 1$^{ste}$ orde (fytofagen of herbivoren en omnivoren). Zij dienen weer als voedsel voor de consumenten van de 2$^{de}$ orde (carnivoren en omnivoren). Elke laag wordt een trofisch niveau genoemd (Grieks; trophein = voeden).

## De trofische niveaus

Een trofisch niveau is de hiërarchische positie van een organisme in een voedselweb of in een voedselketen. Ieder willekeurig ecosysteem en iedere levensgemeenschap kan worden opgedeeld in opeenvolgende trofische niveaus. Van de basis tot de top zijn dat achtereenvolgens de:
* producenten of autotrofen ('zelf voedenden'), vooral algen en landplanten.
* primaire consumenten, herbivoren zoals runderen, en plantenparasieten zoals maretak en bremraap (heterotroof).
* secundaire consumenten: carnivoren, zoals parasieten en roofdieren (heterotroof).
* tertiaire consumenten: carnivoren: bijvoorbeeld roofdieren (heterotroof).
* reducenten (of destruenten): bijvoorbeeld bacteriën en schimmels (heterotroof).
De werkelijke structuur is een meer complex voedselweb met voedselketens, die verschillende schakels gemeenschappelijk hebben.
* Herbivoren nemen micro-organismen, en vaak ook kleine dieren mee op met hun hoofdvoedsel.
* Roofdieren eten meestal zowel herbivoren als carnivoren.
* Parasieten komen voor in alle hogere trofische niveaus.
Meestal zijn er hoogstens vijf trofische niveaus te herkennen. Door dissimilatie, ontlasting, oneetbare delen en energieverlies als warmte is niet alle biomassa van het ene trofische niveau beschikbaar voor het volgende niveau. Naar "boven" toe neemt dus de hoeveelheid biomassa af, zoals beschreven in de Wet van Lindeman.
Het trofische niveau kan worden afgeleid uit de verhouding tussen stabiele stikstofisotopen ($^{14}$N en $^{15}$N). Omdat $^{15}$N meer wordt vastgehouden in een organisme en $^{14}$N eerder wordt uitgescheiden loopt het aandeel $^{15}$N op per trofisch niveau. Hierdoor is onderzoek van de maaginhoud niet langer noodzakelijk om de plaats van een dier in de voedselketen vast te stellen, maar kan worden volstaan met analyse van weefsel van het dier in een massaspectrometer.
# Tunnel van Neffe

De tunnel van Neffe is een spoortunnel in Neffe, een wijk van Dinant. De tunnel heeft een lengte van 135 meter en bevindt zich in spoorlijn 154 (Namen - Givet) langs de noordelijke oever van de Maas. Bij de ingangen van de tunnel werden geen portalen opgemetst.
De tunnel van Neffe is ook bekend als tunnel van Anseremme, genoemd naar Anseremme, een deelgemeente van Dinant aan de overkant van de Maas. Aldus ontstaat verwarring met de tunnel van Anseremme in spoorlijn 166 (Dinant - Bertrix). Een andere naam is tunnel van Moniat.
* Wim Deridder - Spoorlijnen in België - Lijn 154
* Paul Kevers - Belgische spoorlijnen - Lijn 154
* BelRail - Lijn 154
* Infrabel - Technische netkaart
# Glitch

De oorspronkelijke betekenis van de Engelse term glitch houdt zoveel in als: de onverwachte output die het gevolg is van een kortdurende elektronische of softwarematige storing.

## Verschillende soorten glitch

* In auditief opzicht staat de term voor het soort (bij)geluiden dat bijvoorbeeld wordt veroorzaakt door het inpluggen van een elektronisch instrument in een versterker, door het aan- of uitzetten van elektronische (audio)apparatuur, of door het afspelen van een beschadigd digitaal signaal. Typische glitchgeluiden zouden met klik- of plopachtig kunnen worden aangeduid.
* Ook bugs (fouten in computersoftware) die slechts gedurende korte tijd ongewenste effecten op het functioneren van het programma hebben, worden met deze term aangeduid.
* In computerspelletjes komen eveneens glitches voor. Een voorbeeld hiervan is Pac-Man-level 256, waar de helft van het scherm verandert in een hoop letters en cijfers in een willekeurige kleur. Dit maakt het level onmogelijk om te voltooien.
* In sommige muziekstijlen zijn opzettelijk glitches verwerkt. Voornamelijk in de techno wordt soms veel of zelfs uitsluitend gebruikgemaakt van gesamplede, min of meer toevallige geluiden om een muziekstuk te componeren. Glitch is zelfs een eigen muziekstijl geworden.
* Ook in de beeldende kunst is een glitch-stroming ontstaan. Deze is uitgebreid beschreven door de Nederlandse kunstenares en theoretica Rosa Menkman in The Glitch Momentum in 2010.
* ↑ (en) Why does Pac-Man glitch on level 256?. Games Learning Society (4 oktober 2023). Geraadpleegd op 9 februari 2025.
* ↑ Menkman, Rosa. The Glitch Momentum. Amsterdam, Institute for Network Cultures, 2010
# Zahrádčice

Zahrádčice (Duits: Sachratschitz) is een Tsjechische plaats in de gemeente Dolní Kralovice in de regio Midden-Bohemen en maakt deel uit van het district Benešov. Het dorp ligt op ongeveer 1,5 km afstand van Dolní Kralovice.
Zahrádčice telt 23 inwoners (2021).

## Geografie

Zahrádčice ligt nabij het stuwmeer Švihov.

## Geschiedenis

De eerste schriftelijke vermelding van het dorp dateert van 1352.

## Verkeer en vervoer
### Autowegen

Er leidt een regionale weg naar het dorp.

### Spoorlijnen

Er is geen station in (de buurt van) Zahrádčice.

### Buslijnen

Er is één bushalte in het dorp:
| Halte | Lijnen | Traject | Vervoerder |
| Dolní Kralovice, Zahrádčice | 844 845 | Zruč nad Sázavou - Hořice (- Ježov) Čechtice - Ledeč nad Sázavou | ČSAD Benešov ČSAD Benešov |

## Bezienswaardigheden

* Dorpskapel

## Galerij

* Huizen in het dorp (2018)
* Kruis bij een huis (2018)

## Externe link

* Website van de gemeente
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Zahrádčice op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (cs) Počet obyvatel v obcích - k 1. 1. 2021. Český statistický úřad. Gearchiveerd op 2 april 2023. Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* ↑ (cs) Historický lexikon obcí České republiky - 1869 - 2005. Český statistický úřad. Gearchiveerd op 25 juni 2024. Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0311374
# Ad Geelhoed

Leendert Adrie (Ad) Geelhoed (Vught, 12 november 1942 – Arnhem, 20 april 2007) was een Nederlands ambtenaar en jurist. Na een carrière als wetenschapper was hij secretaris-generaal op achtereenvolgens de ministeries van Economische Zaken en Algemene Zaken. Hierna was hij advocaat-generaal bij het Europese Hof van Justitie in Luxemburg. Geelhoed was lid van de Partij van de Arbeid.

## Biografie

Geelhoed groeide op in een streng gereformeerd milieu. Hij doorliep het gymnasium in Kampen en studeerde vervolgens Europees en economisch recht aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Hij was na zijn afstuderen kort wetenschappelijk medewerker bij het Europa Instituut van de Rijksuniversiteit Utrecht en vervolgens medewerker (referendaris) van rechter André Donner bij het Europese Hof van Justitie in Luxemburg en raadadviseur op het ministerie van Justitie.
Van 1 januari 1983 tot 1 juli 1990 was Geelhoed lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Van 1985 tot 1989 was hij tevens buitengewoon hoogleraar Europees en economisch recht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Op 1 juli 1990 werd hij secretaris-generaal op het ministerie van Economische Zaken. Zeven jaar later, op 1 april 1997, ging hij dezelfde functie bekleden op het ministerie van Algemene Zaken. Hij was daarmee een belangrijk adviseur en medewerker van minister-president Wim Kok.
Op 1 augustus 2000 werd Geelhoed advocaat-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, de hoogste rechterlijke instantie van de Europese Unie. In deze functie adviseerde hij de hoogste Europese rechters over rechtszaken. Hij concludeerde onder meer tot halvering van het pensioen van oud-Eurocommissaris Édith Cresson in verband met `vriendjespolitiek`. In een andere zaak concludeerde hij tot onverbindendheid van een EU-richtlijn, omdat deze te slecht was. Hij bekleedde de functie van advocaat-generaal tot 1 oktober 2006. Tot zijn overlijden in april 2007 was hij nog actief als bestuurslid van de telecom-toezichthouder Opta en lid van de Raad van Toezicht van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Vanaf 2005 bekleedde hij ook in deeltijd de Dr. J.M. den Uyl-leerstoel "ontwikkeling in het democratisch-socialisme in relatie tot wetenschap en samenleving" aan de Universiteit van Amsterdam.

## Publicatie

* De interveniërende staat (1982)
* Biografie Mr. L.A. Geelhoed, Website Parlement & Politiek
* Nederland verliest topjurist, de Volkskrant, 20 april 2007. (Internetarchief)
* Marktdenker Ad Geelhoed, De Groene Amsterdammer, 15 januari 1997.
* Biografisch Portaal: 31384232
* Gemeinsame Normdatei: 170640183
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2365 8543
* Library of Congress Control Number: n82276451
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067905218
* Parlement.com: vg09llzsaexh
* Système universitaire de documentation: 069031118
* Virtual International Authority File: 70295865
* WorldCat (via VIAF): 70295865
# Julang Pujianto

Julang Pujianto is een Indonesisch diplomaat. Rond maart 2019 trad hij aan als ambassadeur in van Indonesië in Suriname.

## Biografie

Rond 7 maart 2019 trad hij aan als ambassadeur in van Indonesië in Suriname, als opvolger van Dominicus Supratikto. Daarnaast werd hij op 29 mei ook geaccrediteerd voor Guyana en twee dagen later voor de Caricom. Op 5 februari 2025 nam hij officieel afscheid in Suriname. Hij werd door president Chan Santokhi onderscheiden met het Grootlint in de Ereorde van de Palm.
* ↑ Starnieuws, Kansen relatie Indonesië - Suriname invullen, 29 december 2018. Gearchiveerd op 25 juni 2022.
* ↑ Guyaanse overheid, New Indonesian Ambassador to Guyana accredited, 29 mei 2019. Gearchiveerd op 29 januari 2023.
* ↑ Caricom, Plenipotentiary Representatives accredited to the Caribbean Community (CARICOM)
* ↑ Starnieuws, Vertrekkend Indonesische ambassadeur ontvangt hoge Surinaamse onderscheiding, 7 februari 2025
# Morava

Morava kan verwijzen naar:
* Morava (Centraal-Europa), een zijrivier van de Donau in Tsjechië, Slowakije en Oostenrijk
* Morava (Servië), een zijrivier van de Donau in Servië
De regio Moravië wordt in verschillende (Slavische) talen aangeduid als Morava.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Morava en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tamarinde

De tamarinde (Tamarindus indica) is een tropische boom uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae oftewel Fabaceae). Oorspronkelijk komt de tamarinde uit Oost-Afrika. Al in de prehistorie kwam de boom naar India, vanwaar hij als nuttige plant over bijna alle tropische gebieden werd verspreid. Als sier- en nuttige plant wordt de tamarinde in tropische gebieden gekweekt.
De boom is geschikt voor alle gronden, behalve zure grond. Als de boom eenmaal goed is aangeslagen, verdraagt hij lange tijd droogte en de hete zon. Hij groeit langzaam. Het is een tot 25 meter hoge, groenblijvende boom met een dichte, afgeronde kruin. De afwisselend geplaatste bladeren zijn samengesteld, geveerd en 5-15 cm lang. De 20-40 deelblaadjes zijn 2 cm lang en grijsgroen van kleur. De tamarinde heeft kleine, gele bloemen. Over de kelkbladen lopen kleine, oranje of roodachtige strepen. Naast een gele bloemkleur bestaat er ook een variëteit met witte bloemen. De bloemen staan met 10-15 stuks in bladokselstandige trossen. De vruchten zijn 7-20 cm lange, bruine peulvruchten. De ovale, harde zaden liggen ingebed in donkerbruin, zurig aromatisch smakend vruchtvlees. De planten dragen gewoonlijk na 4-6 jaar vruchten. De oogst kan jaarlijks 300 kg vruchten bedragen.

## Gebruik

Het harde hout werd in de meubelmakerij gebruikt. Tijdens de slavernij werden de takken als zweep gebruikt, zie ook Spaanse bok.

## Vrucht en huismedicijn

Uit de pulp van de vruchten wordt tamarindesiroop bereid. Uit de siroop wordt frisdrank gemaakt. De pulp is ook een bestanddeel van verschillende sauzen, waaronder worcestersaus, en is een belangrijk ingrediënt in de Aziatische en Antilliaanse keuken.
Vruchten, schors en bladeren worden vaak medicinaal gebruikt. Bij verschillende volkeren heeft de tamarindeboom een mystieke betekenis of geldt de boom als heilig.
In Nederland kunnen de vruchten van de tamarinde worden gekocht in toko's en zelfs in sommige grote supermarkten.
# Gouryella

Gouryella is de naam van een samenwerkingsverband tussen Tijs Verwest (Tiësto) en Ferry Corsten.
De naam Gouryella is afkomstig van het woord voor Hemel in een van de Australische talen. Eind 2000 besloot Tiësto zich meer te gaan concentreren op zijn solocarrière. Corsten maakte in 2002 samen met John Ewbank het nummer Ligaya af. Ze brachten twintig verschillende cd's uit van de vier verschillende nummers bij negen platenlabels. Tiësto en Corsten werkten ook samen onder de naam Vimana, met de tracks We Came en Dreamtime.
Na jaren van inactiviteit werd in juni 2015 Anahera uitgebracht bij Flashover Recordings. Tiësto werkte echter niet mee aan deze plaat.

## Nummers

Alle door Gouryella uitgebrachte nummers hebben in de naamgeving iets met het thema paradijs;
* Gouryella (in een van de Australische talen het woord voor 'hemel')
* Gorella
* Walhalla (Oudnoords voor 'hemel')
* In Walhalla
* Tenshi (Japans voor 'engel')
* Ligaya (Tagalog voor 'geluk')
* Anahera (Maori voor 'engel')
* Neba (Slowaaks voor 'hemel')
* Venera (Vee's Theme) (Venus)
* Surga (Maleis voor 'paradijs')
De eerste single, Gouryella (Dancesmash op Radio 538), werd goed ontvangen door de muziekwereld en bevatte remixes van dj Gigilo en Armin van Buuren. Ook het nummer Walhalla werd door Van Buuren gemixt. Fans reageerden wisselend op het vervolgnummer Tenshi. De euforische synthesizermelodieën waren vervangen door elektronische geluiden. Toch werd het nummer een hit, mede dankzij een remix van Transa. Nieuw aan het nummer Ligaya was dat het een zanglijn met een zangeres bevatte. Dit nummer werd gemixt door Paul van Dyk, Green Court en Airbase.
* 1 2 De nummers Gorella en In Walhalla waren B-kantjes en zijn nooit uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk. Ze staan alleen op Duitse en Nederlandse import-cd's.
# SZ 310

De serie SŽ 310 is een elektrisch treinstel van het type Pendolino, bestemd voor het langeafstands-personenvervoer van de Sloveense spoorwegonderneming Slovenske železnice (SŽ).

## Geschiedenis

De driedelige treinen zijn begin 1996 door Slovenske železnice (SŽ) besteld bij het consortium van Fiat, Siemens en Adtranz. Deze treinen zijn afgeleid van de Italiaanse kantelbaktrein ETR 460. Medio 2000 werden de eerste treinen afgeleverd.

## Constructie en techniek

Het treinstel is opgebouwd uit een aluminium frame met luchtgeveerde draaistellen. Het treinstel is uitgerust met kantelbaktechniek. Door deze installatie is het mogelijk dat het rijtuig ongeveer 8° gaat kantelen en daardoor meer comfort in de bochten merkbaar is.

### Nummers

De treinen zijn door Slovenske železnice als volgt genummerd.
* 310 001 + 316 001 + 310 002
* 310 003 + 316 002 + 310 004
* 310 005 + 316 003 + 310 006

## Treindiensten

De treinen worden door Slovenske železnice in gezet op de volgende trajecten.
* Ljubljana - Zidani Most - Celje - Pragersko - Maribor
* Ljubljana - Zidani Most - Celje - Pragersko - Ptuj - Ormoz - Ljutomer - Murska Sobota
    Tot april 2008 als EC Casanova
* Ljubljana - Venetië

## Literatuur

* Spoorwegen, diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.

## Externe link

* Slovenske železnice - Officiële site
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel SŽ series 310 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.