# Hester Rebecca Nepping

Hester Rebecca Neppingh (gedoopt Amsterdam 9 oktober 1774 – aldaar, 15 juni 1812) was een Nederlandse gifmengster, die in 1812 tot de guillotine werd veroordeeld.

## Biografie

Neppingh werd in 1774 geboren als dochter van de meesterschilder Johannes Neppingh en Cornelia Schram. Op haar negentiende trouwde ze met de Amsterdamse tabakswinkelier Jan Brummelkamp. Vanwege schulden verlieten ze de hoofdstad in 1800 voor Loenen aan de Vecht en later Hilversum, waar Brummelkamp wederom een tabakswinkel opende. Nadat ook die nering faalde, verhuisden ze in 1805 naar Hall, waar ze beiden in een papiermolen werkten.

## Erfenis

In 1808 verkreeg Nepping een aanzienlijke erfenis, waaronder een huis in Wijk bij Duurstede en vijfduizend gulden contant. Het echtpaar verhuisde naar dat stadje en Brummelkamp kocht er een papierververij. Ook dit bedrijf ging op de fles. Nepping had inmiddels een buitenechtelijke relatie met de Wijkse stadsbode Gerrit Verkerk. De erfenis raakte op en het echtpaar nam kostgangers in huis: het bejaarde echtpaar Beerenburg-Vinjole met een (schoon)zuster. Zij moesten levenslang verzorgd worden, voor drieduizend gulden ineens, met na hun overlijden nog een aanvullend bedrag.

## Moorden

Mevrouw Beerenburg bleek geen makkelijke kostgangster. Nepping beraamde samen met haar dienstmeisje Adriana van Rijswijk de moord op de vrouw. Beerenburg overleed op 31 augustus 1811. Op 9 november stierf ook Neppings oude vader die bij haar inwoonde, en twee dagen later Jan Brummelkamp. De sterfgevallen wekten argwaan, de lijken werden opgegraven en sectie wees op arsenicumvergiftiging. Nepping en Van Rijswijk werden gearresteerd, evenals de minnaar Verkerk die het arsenicum had verschaft. In januari 1812 werden ze vastgezet in Amsterdam, waar het proces zou plaatsvinden. Alle drie de verdachten legden (gedeeltelijke) bekentenissen af. Het hof van assisen te Amsterdam achtte twee van de moorden bewezen en veroordeelde het drietal tot de doodstraf. Vanaf 1810 gold vanwege de annexatie van Nederland bij het Eerste Franse Keizerrijk het Franse strafrecht en voor hoger beroep moest men naar het Hof van Cassatie in Parijs. Dit hof bevestigde het vonnis van het Amsterdamse Hof en op 15 juni 1812 werd het vonnis voltrokken met behulp van een guillotine op de Nieuwmarkt in Amsterdam. Het was de enige keer dat een doodvonnis in Amsterdam op die wijze ten uitvoer werd gelegd.
* Nepping, Hester Rebecca (2015), in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland. Online geraadpleegd, 24 februari 2015.
* Krabben, A. (2012); Hoofden rollen op de Nieuwmarkt, www.isgeschiedenis.nl.
Literatuur
* Meddens-van Borselen, A. "Het leven van de gifmengster Hester Rebbecca Nepping (1774-1812)" in: Oud-Utrecht, jg. 71 (1998), nr. 5, p. 124-129
Noten
* ↑ DTB Dopen, archiefnummer 5001, inventarisnummer 127, blad p.79 (folio 40), nr.2, aktenummer DTB 127. archief.amsterdam. Geraadpleegd op 28 januari 2025.
* ↑ Overlijdensakte
* ↑ In haar laatste weken werd aan Nepping de dominee Willem Broes als zielzorger toegewezen. Hij schreef nog in 1812 het gedetailleerde boekje Berigt omtrent het leven, het karakter en de laatste godsdienst-aandoeningen der beruchte vergiftigster Hester Rebekka Nepping, met hare medepligtigen ter doodstraffe veroordeeld, om den moord van hare bijwoneresse, en van haren echtgenoot, waaruit onder meer de hoofdbron put.
* 1 2 Executie op de Nieuwmarkt, Ons Amsterdam, juni 2012.
* ↑ "Journal du département des bouches de la Meuse = Dagblad van het departement der monden van de Maas", Journal du département des bouches de la Meuse = Dagblad van het departement der monden van de Maas, 17 juni 1812. Geraadpleegd op 24 januari 2025.