OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dieden

Dieden is een dorp in de gemeente Oss in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het was tot 1810 een zelfstandige gemeente. Toen in 1810 het Koninkrijk Holland werd geannexeerd, werd in opdracht van Napoleon Bonaparte Dieden samengevoegd met de gemeente Demen en Langel, waarna de gemeente Dieden, Demen en Langel ontstond. Dieden was de hoofdplaats van deze gemeente. In 1923 ging deze gemeente op in de gemeente Ravenstein, die op zijn beurt op 1 januari 2003 opging in de gemeente Oss.

## Etymologie

De schrijfwijze van de naam van het dorp is in de loop der tijd een aantal keren veranderd. Zo schreef men vroeger Dichden, Diechden, Diegden en zelfs Dieten. De naam is een samenvoeging van dic (dijk) en den (een bewoonbare plaats). De naam betekent dus eigenlijk: bewoonbare plaats aan de dijk.

## Geschiedenis

Dieden was vanouds een zelfstandige heerlijkheid deel uitmaakte van het Land van Maas en Waal dat bij Gelre behoorde.
Rond 1875 werd het kasteel in Dieden afgebroken. Van dit kasteel zijn in het landschap nog steeds de overblijfselen zichtbaar, namelijk de gracht, het bruggenhoofd, een veeschuur en een gedeelte van het koetshuis. Het kasteel bevond zich ten westen van het dorp.

## Bezienswaardigheden

* De Stella Polaris is een ronde stenen stellingmolen die gebouwd is in 1865.
* De Sint-Laurentiuskerk stamt uit de 12e en begin 13e eeuw en is gelegen aan de Maasdijk. Het heeft een tufstenen eenbeukig Romaans schip uit de 2e helft van de 12e eeuw. Bij de bouw van de 15e-eeuwse toren werd de westgevel van het kerkje gewijzigd. Ook werd het schip toen verhoogd en van steunberen en spitsboogramen voorzien. Toen werd ook een hoger koor en een noorderdwarspand gebouwd, welke in de 18e eeuw weer zijn gesloopt. In de torenhal bevinden zich kruisgewelven en naast de toren bevindt zich een opvallende traptoren. In de toren is tufsteen verwerkt dat afkomstig is van de vroegere Romaanse westgevel van het kerkje. In 1614 kwam het kerkje in gebruik bij de hervormden, waarop de katholieken in Demen ter kerke gingen. Dat is zo gebleven, ook nadat de hervormden het kerkje buiten gebruik stelden. Het kerkje raakte in verval. In 1986 werd het kerkje betrokken door een beeldend kunstenaar die het huurde van de voormalige gemeente Ravenstein. Uiteindelijk werd het in 2003 gekocht door het Brabants Monumentenfonds.

## Natuur en landschap

Dieden ligt aan de Maas. Ten westen van Dieden ligt het natuurontwikkelingsgebied Diedense Uiterdijk. Voorts liggen, tegen de Maasdijk aan, een aantal wielen die als de Poelen van Dieden bekendstaan.

## Naburige kernen

Megen, Dennenburg, Demen
# Lijst van Belgische (in)formateurs

Dit is een lijst van formateurs en informateurs die zijn ingezet tijdens een regeringsformatie in België om te komen tot een kabinet.

## Lijst

| Kabinet | Datum verkiezingen | Datum beëdiging | Informateur(s) | Formateur |
| Di Rupo I | 13 juni 2010 | 6 december 2011 | 1. Bart De Wever (NVA), 22 dagen 2. André Flahaut (PS) en Danny Pieters (NVA), 31 dagen 3. Bart De Wever (NVA), 10 dagen 4. Johan Vandelanotte (SP.a), 98 dagen Johan Vandelanotte en Bart De Wever en Elio Di Rupo, 10 dagen 5. Didier Reynders 28 dagen 6. Wouter Beke, 35 dagen | 1. Elio Di Rupo (PS), 21 dagen 2. Elio Di Rupo (PS), 5 dagen 3. Elio Di Rupo (PS), 204 dagen. |
| Leterme II | Vertrek Van Rompuy | 25 11 2009 | 1. Wilfried Martens (CVP), 5 dagen | Leterme (CD&V), 1 dag |
| Van Rompuy I | 30-06-2006 | 05-07-2006 | Wilfried Martens (CVP), 5 |
| Leterme I | 10 juni 2007 vervangen Verhofstadt III | 20 maart 2008 | | |
| Verhofstadt III | 10 juni 2007 | 21 december 2007 | 1. Didier Reynders (MR), 21 dagen 2. Jean-Luc Dehaene (CD&V), 11 dagen, Herman Van Rompuy (CD&V), 31 dagen | 1. Yves Leterme (CD&V), 37 dagen 2. Yves Leterme (CD&V), 64 dagen 3. Guy Verhofstadt (VLD), 5 dagen |

## Bronvermelding

Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
# Poecilimon zimmeri

Poecilimon zimmeri is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Ramme.
# Kefalos

Kefalos (Grieks: Κέφαλος) is een dorp in de deelgemeente (dimotiki enotita) Irakleides van de fusiegemeente (dimos) Kos, in de Griekse bestuurlijke regio (periferia) Zuid-Egeïsche Eilanden.
Kefalos ligt op het gelijknamige westelijke schiereiland van Kos, zo'n 15 kilometer van Luchthaven Kos (hemelsbreed 13 km) en ongeveer 40 kilometer van de hoofdstad Kos, die aan de oostkant van het eiland ligt (hemelsbreed 33 km). Het schiereiland is per bus bereikbaar en er is een veerdienst naar het dorp Mandraki op Nisyros, het vulkaaneiland dat tegenover de Baai van Kamari ligt.
Het centrum van Kefalos oogt vrij authentiek en heeft weinig hotels of bezienswaardigheden, zodat er vooral dagtoerisme is. Het toerisme speelt zich voornamelijk af in Kamari, dat enkele honderden meters zuidoostelijker ligt, direct aan een baai. Deze baai vormt de haven van Kefalos en wordt Baai van Kamari of Baai van Kefalos genoemd.
Kefalos betekent "hoofd" en Kefalos was in de oudheid de hoofdstad van het eiland, maar de naam was toen anders; populair is de verklaring dat de naam zou verwijzen naar het schiereiland dat de vorm van een gierenkop heeft, maar dat is speculatie.
# Hemeln

Hemeln is een Ortschaft en een dorp in de gemeente Hann. Münden in het Landkreis Göttingen in Nedersaksen in Duitsland. Tot de Ortschaft Hemeln behoren ook de kleine dorpen Glashütte en Bursfelde (befaamd om zijn oude abdij; zie ook: Congregatie van Bursfelde).
Het aantal inwoners van de Ortschaft Hemeln bedroeg eind 2023, volgens de website van de gemeente Hann. Münden, 870, inclusief de minder dan 100 inwoners tellende dorpjes Bursfelde en Glashütte.
Hemeln is het meest noordelijke deel van de gemeente Hann. Münden. Hemeln zelf ligt 11 km ten noorden van de stad, aan de oostoever van de Wezer; Hemeln heeft een veerverbinding over deze rivier naar Veckenhagen, een wijk van Reinhardshagen, in het Reinhardswald. Deze plaats ligt niet zeer ver ten zuidoosten van het wildpark met sprookjesslot Sababurg. Glashütte ligt ook aan de Wezer, 4 km ten noorden van Hemeln, en Bursfelde nog 2 km verder noordwaarts.
Hemeln wordt voor het eerst vermeld in 834 in een schenking van Lodewijk de Vrome aan het klooster van Corvey. Het werd in 1973 bij Hann. Münden gevoegd. Van de 11e eeuw tot circa 1500 heeft op 2½ km ten noorden van Hemeln een kasteel Bramburg gestaan. Omdat er in de 15e eeuw beruchte roofridders huisden, werd het verwoest. De ruïne, die ervan is overgebleven, is niet toegankelijk. In Hemeln staan veel schilderachtige, 18e- en 19e-eeuwse vakwerkhuizen.
De huidige dorpskerk van Hemeln, de evangelisch-lutherse Mariakerk, werd gebouwd in 1681, nadat een voorganger zwaar beschadigd raakte tijden de Dertigjarige Oorlog.
Glashütte is ontstaan rondom een glasfabriek, die heeft bestaan van 1767 tot 1829 en die eind 19e eeuw is gesloopt.

## Afbeeldingen

* Hemeln, met veerpont, gezien van over de Wezer
* Veckenhagener veer over de Wezer, bij Hemeln
* Dorpsgezicht Hemeln
* Dorpsgezicht Bursfelde
* Kloosterkerk Bursfelde
* Het tot Hemeln behorende dorpje Glashütte
* Ruïne van het kasteel Bramburg
* De bergfried van deze ruïne
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hemeln op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 4096207-6
* Virtual International Authority File: 239472648
* WorldCat (via VIAF): 239472648
# Bois-de-Nivelles

Bois-de-Nivelles is een plaatsje in de Waals-Brabantse gemeente Nijvel.
In Bois-de-Nivelles bevindt zich een kerkje, de Chapelle de Bois-de-Nivelles. Dit bakstenen kerkje met geveltoren dateert uit de 1e helft van de 20e eeuw. De hoogte aan de kerk bedraagt 165 meter.
Tot 1984 was hier het Station Bois-de-Nivelles dat echter sindsdien gesloten is.

## Nabijgelegen kernen

* Nijvel
* Buzet
# Muurrozet

Een muurrozet kan behalve een muuranker ook een hoog aan de straatgevel van een pand bevestigde versierde haak zijn. Deze wordt gebruikt om er de spandraad van bovenleiding van tram of trolleybus aan te bevestigen. Soms worden ook de spandraden voor lampen van straatverlichting aan muurrozetten opgehangen. Zo'n rozet is van oudsher vaak van gietijzer en kan fraai geornamenteerd zijn.
Muurrozetten worden meestal gebruikt in smalle straten waar onvoldoende ruimte is voor bovenleidingsmasten. Soms gebruikt men ze ook in bredere straten als bovenleidingsmasten ontsierend geacht worden voor het straatbeeld.

## Trivia

In sommige gevallen blijven muurrozetten hangen na opheffing van de tramlijn. Zo zijn in de Tempeliersstraat in Haarlem nog enkele muurrozetten aanwezig van de in 1957 opgeheven tramlijn Amsterdam - Zandvoort te zien. In Arnhem zijn op diverse plaatsen nog rozetten aan te treffen van de voormalige GETA-tram die daar tot 1944 reed.
# Kwadratisch gemiddelde

Het kwadratisch gemiddelde, vaak aangeduid als RMS van root mean square, van een aantal getallen wordt verkregen door de kwadraten van de getallen bij elkaar op te tellen en vervolgens het totaal te delen door het aantal en daar de vierkantswortel van te nemen. Als er $n$ getallen $x_{1},\ldots ,x_{n}$ zijn, wordt hun kwadratisch gemiddelde gegeven door de formule:
    $x_{\text{RMS}}={\sqrt {{1 \over n}\sum _{i=1}^{n}{x_{i}^{2}}}}$
Het kwadratisch gemiddelde vindt onder meer toepassing in de statistiek: de standaardafwijking is het kwadratisch gemiddelde van de afwijkingen van het gemiddelde. In de elektrotechniek heet het de effectieve waarde.

## Kwadratisch gemiddelde van een functie

Het kwadratisch gemiddelde van een integreerbare reële functie op een eindig interval $[a,b]$
    $f:[a,b]\to \mathbb {R} :x\mapsto f(x)$
wordt berekend met een formule die veel op de bovenstaande eindige som lijkt
    ${\sqrt {{1 \over b-a}\int _{a}^{b}(f(x))^{2}\ \mathrm {d} x}}$
Het kwadratisch gemiddelde kan ook oneindig zijn.

## Toepassingen
### Mechanica

De snelheid $v_{\mathrm {RMS} }$ die voor alle $n$ deeltjes moet worden genomen, die dezelfde massa hebben, maar in werkelijkheid allemaal een verschillende snelheid $v_{i}$ hebben, zodat hun totale kinetische energie dezelfde is,
    ${\tfrac {1}{2}}\ m\ n\ v_{\mathrm {RMS} }^{2}\ =\ {\tfrac {1}{2}}m\ \sum _{i=1}^{n}\ v_{i}^{2}$
is het kwadratisch gemiddelde van de $n$ snelheden $v_{i}$.

### Elektriciteit

Als een bron van wisselspanning $U(t)$ wordt aangesloten op een constante elektrische weerstand $R$, bedraagt het geleverde vermogen $P$ op elk tijdstip, wegens de wet van Ohm, het kwadraat van de spanning gedeeld door de grootte van de weerstand:
    $P(t)={(U(t))^{2} \over R}$
Over een tijd $T$ is het gemiddelde vermogen:
    ${\overline {P}}={1 \over RT}\int _{0}^{T}(U(t))^{2}\ \mathrm {d} t$
Om hetzelfde gemiddelde vermogen te bereiken met een gelijkspanning, moet deze spanning even groot zijn als het kwadratisch gemiddelde van de wisselspanning
    ${\overline {U}}={\sqrt {{1 \over T}\int _{0}^{T}(U(t))^{2}\ \mathrm {d} t}}$
betrouwbaarheid · centrummaat · gemiddelde · gewogen gemiddelde · interkwartielafstand · kans · kansrekening · kwartiel · mediaan · meetkundig gemiddelde · modus · p-waarde · percentiel · rekenkundig gemiddelde · schatten · significantie · scheefheid · spreiding · standaardafwijking · statistiek · statistische toets · steekproef · uitbijter · variatiecoëfficiënt · verdelingsfunctie
# Francis Jardeleza

Francis H. Jardeleza (Jaro, 26 september 1949) is een Filipijns jurist. Jardeleza was van 2012 tot 2014 Solictor General van de Filipijnen en werd in 2014 door president Benigno Aquino III benoemd tot rechter van het Hooggerechtshof van de Filipijnen.

## Biografie

Francis Jardeleza werd geboren op 26 september 1949 in Jaro, tegenwoordig gelegen in Iloilo City. Na het afronden van zijn lagere en middelbareschoolopleiding in Jaro voltooide hij in 1970 een bachelor of arts-diploma aan de University of the Philippines Visayas. Aansluitend studeerde Jardeleza rechten aan de University of the Philippines en studeerde in 1974 cum laude en als salutatorian (op een na beste van zijn jaar) af. In hetzelfde jaar slaagde hij bovendien met de op twee na beste score voor het toelatingsexamen van de Filipijnse balie. Nadien vertrok Jardeleza naar de Verenigde Staten waar hij in 1977 een master-opleiding rechten voltooide aan Harvard.
Na zijn studietijd was Jardeleza jarenlang werkzaam als advocaat. Hij begon in 1975 bij Angara Abello Concepcion Regala and Cruz (ACCRALAW) en werd daar in 1981 partner en voorzitter van de afdeling Procesvoering. In 1987 nam hij ontslag bij ACCRALAW en begon hij met zijn partners Jardeleza Sobreviñas Diaz Hayudini and Bodegon. In 1990 startte hij zijn eigen kantoor Jardeleza Law Offices en in 1992 werd hij partner bij Roco Buñag Kapunan Migallos and Jardeleza. Van 1996 tot juni 2010 was Jardeleza vicepresident en juridisch adviseur bij San Miguel Corporation. Hij hield zich in deze periode onder andere bezig met fusies, overnames, reorganisaties, intellectueel eigendom en bedrijfsrecht.
In juli 2010 werd Jardeleza benoemd tot Deputy Ombudsman voor Luzon. Twee jaar later werd hij nadat Jose Anselmo Cadiz zijn ontslag had ingediend als Solicitor General van de Filipijnen door president Benigno Aquino III benoemd tot diens opvolger. Nadat in mei 2014 rechter Roberto Abad met pensioen ging, werd Jardeleza door het Judicial Bar Council (JBC) in eerste instantie niet geselecteerd voor de shortlist van kandidaten voor de vrijgekomen positie als rechter van het Hooggerechtshof van de Filipijnen. De voorzitter van de JCB en opperrechter van het Hooggerechtshof Maria Lourdes Sereno tekende als enige bezwaar aan waardoor de JBC niet unaniem voor was. Jardeleza tekende hiertegen op zijn beurt met succes bezwaar aan bij het hooggerechtshof, waarna hij alsnog werd opgenomen op de shortlist. Op 19 augustus 2014 werd Jardeleza door Aquino benoemd tot rechter van het Hooggerechtshof.
Jardeleza is getrouwd met Concepcion Lim en kreeg met haar drie kinderen.
# Oetze Verschoor

Oetze Verschoor (Rotterdam, 1944) is een Nederlandse zanger. Hij is met name bekend van het lied Zuiderzeeballade dat hij als veertienjarige opnam met Sylvain Poons.
Dit nummer, opgenomen in 1959 en uitgebracht in 1960 werd in 1962 een grote hit in Nederland. Met Poons heeft Verschoor ook het nummer Scheiden doet Leiden opgenomen.
In de late jaren '70 heeft Verschoor meerdere solo-singles en een album opgenomen bij Dureco. Het album, Mijn IJsselmeer, bevat twaalf smartlappen en zeemansliederen. Het titelnummer werd opgenomen naar aanleiding van de inpoldering van de Markerwaard. Dit nummer, alsmede de andere singles Hein en Afscheid van dit album, werd geen commercieel succes.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00-'01 | '02 | '03 | '04 | '05 |
| Zuiderzeeballade (met Sylvain Poons) | 1228 | - | 1996 | 1134 | - | 1855 |
* ↑ Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).
* Vroegere zangpartner van Sylvian Poons maakt LP, IJmuider Courant, 25 november 1980. p. 5
* ↑ Vroegere zangpartner van Sylvian Poons maakt LP, IJmuider Courant, 25 november 1980. p. 5
* ↑ Oetze Verschoor | Nldiscografie.nl. www.nldiscografie.nl. Geraadpleegd op 5 februari 2023.
* 1 2 De Lennaert Nijgh Website - lennaertnijgh.nl - tobia.nl. www.lennaertnijgh.nl. Gearchiveerd op 28 december 2016. Geraadpleegd op 5 februari 2023.
* ↑ (en) Oetze Verschoor. Discogs. Geraadpleegd op 5 februari 2023.
# Lijst van vlaggen van Australië

Dit is een lijst van vlaggen van Australië.

## Nationale vlag (per FIAV-codering)

| | Civiele vlag | Staatsvlag | Oorlogsvlag |
| Te land | | | |
| Te water | | | |

## Koninklijke vlaggen

| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | 1962 - 2022 | Koninklijke standaard. | De standaard van koningin Elizabeth II als koningin van Australië. |

## Vlaggen van overheidsdiensten

| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | | Vlag van de Australische douane. | |

## Militaire vlaggen

De oorlogsvlag is reeds in de eerste tabel te vinden.
| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | | Vlag van de Australian Navy Board. | |
| | 1982 - heden | Luchtmachtvaandel. | Een licht vaandel met de Ster van het Gemenebest en het Zuiderkruis. Het logo van de Australische luchtmacht is in 1982 rechtsonder geplaatst, ter vervanging van het cirkelvormige embleem op de eerdere vlag uit 1949. |

## Vlaggen van etnische minderheden

| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | 1995 - heden | Vlag van de Aborigines. | Twee horizontale banen in zwart en rood met in het midden een gele cirkel. Deze vlag werd in 1971 ontworpen, door de Aboriginal-kunstenaar Harold Thoms, om zijn volk een duidelijker gezicht te geven. Het zwart staat voor zijn volk, rood voor de aarde en de spirituele verbinding van de Aborigines ermee en geel voor de levengevende zon. In 1995 werd de vlag officieel erkend als een 'Vlag van Australië'. |
| | 1995 - heden | Vlag van de Straat Torres-eilanders. | Zie het artikel Vlag van de Straat Torres-eilanders. |

## Sportvlaggen

| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | 1908 - 1912 | Vlag van Australazië voor de Olympische Zomerspelen 1908 en die van 1912. | |
# Lepidoscia nemorivaga

Lepidoscia nemorivaga is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia nemorivaga door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1916.
De soort komt voor in Australië (Nieuw-Zuid-Wales).
# Gaspé

Gaspé is een stad (ville) aan de kaap van het schiereiland Gaspésie in de Canadese provincie Québec. De stad Gaspé telt ruim 15.000 inwoners en omvat naast de kern nog negentien andere omliggende plaatsen. Het gehele grondgebied meet 1.343 km². De belangrijkste nijverheden in Gaspé zijn visserij, visverwerking, bosbouw en toerisme.

## Geschiedenis

In het Mi'kmaq betekent betekent gaspeg "het einde van de wereld", verwijzend naar de locatie als oostelijke kaap. In Gaspé nam Jacques Cartier bezit van Nieuw-Frankrijk (Canada) in de naam van Frans I van Frankrijk op 24 juli 1534. Een monument en een granietkruis zijn een gedenkteken hiervan.

## Bezienswaardigeden

* Het Musée de la Gaspésie, museum over de geschiedenis van het gebied
* De Gaspékathedraal (Cathedrale de Gaspé), de enige houten kathedraal in Canada
* De vuurtoren van Cap-des-Rosiers, de hoogste vuurtoren van Canada

## Geboren

* Pier-André Côté (24 april 1997), wielrenner
# Dingie

Dingie is een Vlaams productiehuis, opgericht in 2018 door Anthony Van Biervliet. In 2020 nam distributeur Dutch FilmWorks, onderdeel van StudioCanal, een aandeel in het productiehuis. Ze produceren films en tv-series voor de Benelux. Hun eerste langspeelfilm is De familie Claus en kwam in 2020 uit op Netflix. De film won de Ensor voor beste jeugdfilm. In 2022 won hun serie Hacked de prijs voor beste short form serie op het Canneseries filmfestival.

## Film en tv-series

* 2024: Knokke off seizoen 2, serie voor Netflix en VRT
* 2023: Neem me mee, film in een regie van Will Koopman
* 2023: Knokke off, serie voor Netflix en VRT
* 2023: Hacked seizoen 2, serie voor Streamz en SBS
* 2022: De Familie Claus 3
* 2022: Hacked, serie voor Streamz en SBS
* 2021: De Familie Claus 2
* 2020: De Familie Claus

## Prijzen en nominaties
### Films

| Jaar | Film | Prijs | Categorie | Resultaat |
| 2021 | De Familie Claus | De Ensors | Beste jeugdfilm | Gewonnen |
| 2022 | De Familie Claus 2 | De Ensors | Beste jeugdfilm | Genomineerd |
| 2023 | De Familie Claus 3 | De Ensors | Beste jeugdfictie | Genomineerd |

### Series

| Jaar | Serie | Prijs | Categorie | Resultaat |
| 2023 | Knokke Off | Humo's Pop Poll | Beste serie (nationaal) | Gewonnen |
| 2023 | Knokke Off | De Kastaars! | Beste fictiereeks | Gewonnen |
| 2023 | Knokke Off | De Ensors | Beste fictie-serie | Genomineerd |
| 2021 | Hacked | Canneseries | Best Short Form Series | Gewonnen |
* ↑ Febre, Arnold le, Dutch Filmworks neemt aandeel in Vlaams productiehuis Dingie. Entertainment Business (15 december 2020). Geraadpleegd op 6 april 2024.
* ↑ Webserie Hacked naar Canneséries | Vlaams Audiovisueel Fonds. www.vaf.be. Geraadpleegd op 6 april 2024.
# Saint-Astier (Dordogne)

Saint-Astier is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine). De gemeente telde 5.309 inwoners op 1 januari 2022. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Périgueux.
In de gemeente wordt zuivere, witte kalksteen gewonnen die in drie fabrieken wordt verwerkt. De kalksteen van Saint-Astier wordt onder andere gebruikt voor de restauratie van oude monumenten. In de gemeente is sinds 1969 een opleidingscentrum voor de gendarmerie gevestigd (Centre National d’Entraînement des Forces de Gendarmerie of CNEFG).

## Geschiedenis

De plaats is ontstaan rond de hermitage van Asterius, een 6e-eeuwse kluizenaar. Hij werd begraven in een kerk die werd gebouwd nabij zijn kluizenaarswoning. Dit werd een bedevaartsoord en een klooster en een kleine nederzetting werden bij de kerk gebouwd. De kerk werd geplunderd door de Noormannen in 849. Aan het einde van de 10e eeuw stichtte Raoul de Scorailles, de latere bisschop van Périgueux, het kapittel van Saint-Astier. Hij legde ook de eerste steen voor een nieuwe kerk met bijhorend klooster voor de kanunniken. Deze kerk ging grotendeels verloren bij een brand in de 11e eeuw en werd heropgebouwd als versterkte kerk. In 1219 werd Saint-Astier een ommuurde stad.
Na de Franse Revolutie werd het kapittel ontbonden. In 1832 kwam er een stenen brug over de Isle ter vervanging van eerdere houten exemplaren die geregeld bij overstromingen werden weggespoeld. De Isle zelf werd bevaarbaar gemaakt tussen Périgueux en Libourne door de bouw van een parallel kanaal en sluizen, waarvan drie op het grondgebied van de gemeente. Dit kanaal opende in 1835. Saint-Astier bezat grote steengroeven waar kalksteen werd gedolven. Hieruit werd met behulp van kalkovens kalk gewonnen. Aan het begin van de 20e eeuw kwam er ook twee schoenfabrieken die tot 200 mensen te werk stelden.

## Bezienswaardigheden

De versterkte kerk heeft grondvesten die teruggaan tot de 11e eeuw, maar dateert grotendeels uit de 15e eeuw. De massieve kerktoren beschikt rondom over mezekouwen. In de rue de la Fontaine bevinden zich verschillende oude huizen met vakwerk, waaronder het maison Labidoire (16e eeuw). Op een heuvel boven het stadje staat het Kasteel van Puyferrat, dat grotendeels zijn 15e-eeuwse uiterlijk heeft behouden.
* Église Saint-Astier
* Kasteel van Puyferrat
* Château du Puy-Saint-Astier
* Kalksteenrotsen
* Kalkovens
* Chapelle des bois

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Astier bedroeg op 1 januari 2022 34,25 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 155 inwoners per km². De gemeente ligt in de vallei van de Isle.
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Astier met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

Het station van Saint-Astier ligt aan de spoorlijn Bordeaux - Brive-la-Gaillarde.
De autosnelweg A89 loopt door de gemeente.