OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frénouville

Frénouville is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Caen. Frénouville telde op 1 januari 2022 2.022 inwoners. In de gemeente ligt de spoorweghalte Frénouville-Cagny.

## Geografie

De oppervlakte van Frénouville bedroeg op 1 januari 2022 6,45 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 313,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Frénouville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* 1 2 Populations de référence 2022.
# HKC Haarlem

Haarlemse Korfbalclub Haarlem, kortweg Haarlem, is de oudste en grootste korfbalvereniging in Haarlem.

## Geschiedenis

De club is opgericht op 7 mei 1914.
Haarlem maakt samen met korfbalvereniging Rapid gebruik van het Korfbalcentrum Kleverlaan.
Wedstrijden worden gespeeld binnen het KNKV-district Noord-West.

## Teams

Haarlem heeft in het seizoen 2023/2024 16 teams (4 senioren- 1 recreanten- en 11 jeugdteams).

## Externe link

* Website Haarlem
# Station Leyland

Leyland is een spoorwegstation van National Rail in Leyland, South Ribble in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Peter Verhoyen

Peter Verhoyen is een Belgische fluitist en piccoloïst.
Peter Verhoyen is solist piccolo bij het Antwerp Symphony Orchestra. Als docent piccolo en vakdidactiek fluit is hij verbonden aan het Koninklijk Vlaams conservatorium te Antwerpen, het Koninklijk Conservatorium te Brussel en de Universität für Musik und darstellende Kunst Graz. Hij organiseert het International Flute Seminar Bruges. Samen met cellist Stefaan Craeynest is hij oprichter van het kamermuziekensemble Arco Baleno. Met dit ensemble realiseerde hij achttien cd-opnames en verscheidene radio-opnames. Daarnaast is Peter Verhoyen regelmatig actief bij onder andere het Collegium Instrumentale Brugense (onder leiding van Patrick Peire) en het orkest Il Novecento (onder leiding van Robert Groslot).
Als piccolospecialist heeft Verhoyen een groot aantal composities voor piccolo geïnspireerd en gecreëerd, waaronder vier concerti voor piccolo van Levente Gyöngyösi, Robert Groslot, Erik Desimpelaere en Bart Watté. Hij heeft ook een reeks opnames gemaakt waarin de piccolo het centrale instrument is. Aan het Koninklijk Vlaams conservatorium te Antwerpen ontwikkelde Peter Verhoyen de eerste Europese masteropleiding voor piccolo.
Zijn inzet voor de hedendaagse Vlaamse kamermuziek werd in 2017 bekroond met de Fuga Trofee van de Unie van Belgische Componisten.
Peter Verhoyen was directeur van het conservatorium van Kortrijk van 2016 tot 2020.

## Discografie (selectie)

* Patchwork. Met Stefan De Schepper (piano), Nele Tiebout (saxofoon), Benoît Viratelle (basklarinet), Pieterjan Vranckx (percussie) en Sylvie Erauw (marimba). EtCetera KTC 1794 (2023)
* Piccolo concerti. Met Ataneres ensemble. EtCetera KTC 1749 (2022)
* Piccolo sonatas. Met Stefan De Schepper (piano). EtCetera KTC 1736 (2021)
* Zigeunerweisen. Met Ilonka Kolthof, Anke Lauwers, Thomas Fabry (piccolo), Stefan de Schepper (piano) en Ann-Sofie Verhoyen (harp). Etcetera KTC 1701 (2020)
* The Birds. Eigentijdse kamermuziek voor piccolo en piano. Met pianist Stefan De Schepper. Codaex CX 4026 (2020)
* Mighty Metamorphoses. 21th-century repertoire voor piccolo en fluit. Met Stefan De Schepper (piano), en Aldo Baerten (fluit). EtCetera KTC 1668 (2019)
* Fluitkwartetten van W.A. Mozart. Met kamermuziekensemble Arco Baleno. Codaex CX 4010 (2015)
* Best of both worlds. Marc Matthys European Quartet met Ali Ryerson en Peter Verhoyen. Alley Cats PMP 5411499510225 (2014)
* Dirk Brossé - Earth tones. Kamermuziek voor ensemble Arco Baleno en ethnische instrumenten. Codaex CX4025 (2009)
* Britannia. Britse kamermuziek voor fluit/piccolo, strijkers en klavecimbel. Met kamermuziekensemble Arco Baleno. Etcetera KTC 1372 (2008)
* Piccolo Tunes. Met pianist Stefan De Schepper. Etcetera KTC 1296 (2006)
* Debussy/Brewaeys – Preludes voor symfonisch orkest. Met het symfonisch orkest deFilharmonie. Talent DOM 381004 (2005)
* Antonio Vivaldi. Fluitconcerto 'Il Gardellino', piccoloconcerto. Met kamermuziekensemble Arco Baleno. Etcetera KTC 1278 (2004)
* Fantasia... sul linguaggio perduto: werk voor fluit en strijktrio. Met kamermuziekensemble Arco Baleno. Radio 3 R397003 (1996)
# Alexandre do Nascimento

Alexandre do Nascimento (Malanje, 1 maart 1925 – Luanda, 28 september 2024) was een Angolees kardinaal en aartsbisschop van Luanda. Hij werd op 31 augustus 1975 tot bisschop gewijd en werd bisschop van Malanje. In 1977 werd hij aartsbisschop van Lubango en in 1986 van Luanda. Dit laatste ambt vervulde hij tot zijn emeritaat op 23 januari 2001.

## Biografie

Geboren in Malanje, studeerde do Nascimento aan het seminarie in Banglas, Malanje, en in Luanda. In 1948 ging hij naar Rome om aan de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit te studeren, waar hij zijn bachelor in de filosofie en een licentiaat in theologie (master) behaalde. Op 20 december 1952 werd hij tot priester gewijd, waarna hij lesgaf in dogmatiek aan het seminarie van Luanda en hoofdredacteur was van het katholieke nieuwsblad O apostolado. Dat deed hij tot 1956, toen hij priester werd bij de hoofdstedelijke kathedraal.
In 1961 bij het begin van de onafhankelijkheidsstrijd ging Nascimento naar Lissabon. In Portugal deed hij pastoraal werk, deed dienst als counselor en studeerde Burgerlijk Recht aan de Universiteit. Na terugkeer naar Angola in 1971 onderwees hij moraaltheologie aan het Pius XII Instituut voor Sociale Wetenschappen en diende als lid van de diocesane curie van Lubango, was secretaris-generaal van de Angolese Caritas, en begeleider van studenten en voormalig politiek gevangenen.
Op 10 augustus 1975 werd Nascimento benoemd als de vierde bisschop van Malanje door paus Paulus VI. Hij werd ingewijd door aartsbisschop Giovanni De Andrea op 31 augustus. Nascimento was vice-president van de Angolese bisschoppenconferentie van 1975 tot 1981, en werd op 3 februari 1977 de derde aartsbisschop van Lubango. Tijdens een pastoraal bezoek in oktober 1982 werd hij ontvoerd door guerrilla's; in november werd hij vrijgelaten na een door paus Johannes Paulus II gedane oproep.
Johannes Paulus II benoemde hem in februari 1983 tot kardinaal-priester met als titelkerk de San Marco Evangelista in Agro Laurentino in Rome. Hij werd op 16 februari 1986 benoemd tot 34e aartsbisschop van Luanda, op 23 januari 2001 ging hij met emeritaat. Nascimento kon het conclaaf van 2005 niet bijwonen omdat hij juist de leeftijd van 80 jaar had bereikt.
Nascimento werd door het overlijden van Jozef Tomko op 8 augustus 2022 het oudste lid van het College van Kardinalen. Hij bleef dit tot zijn eigen overlijden op 99-jarige leeftijd op 28 september 2024.
# Klemen Slakonja

Klemen Slakonja (Brežice, 3 juni 1985) is een Sloveens zanger en acteur.

## Biografie

Begin 2025 nam Slakonja deel aan EMA, de Sloveense preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Met het nummer How much time do we have left? won hij. Zodoende mag hij zijn vaderland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2025 in het Zwitserse Bazel.
1993: 1X Band · 1995: Darja Švajger · 1996: Regina · 1997: Tanja Ribič · 1998: Vili Resnik · 1999: Darja Švajger · 2001: Nuša Derenda · 2002: Sestre · 2003: Karmen Stavec · 2004: Platin · 2005: Omar Naber · 2006: Anžej Dežan · 2007: Alenka Gotar · 2008: Rebeka Dremelj · 2009: Quartissimo feat. Martina · 2010: Ansambel Žlindre & Kalamari · 2011: Maja Keuc · 2012: Eva Boto · 2013: Hannah Mancini · 2014: Tinkara Kovač · 2015: Maraaya · 2016: ManuElla · 2017: Omar Naber · 2018: Lea Sirk · 2019: Zala Kralj & Gašper Šantl · 2021: Ana Soklič · 2022: LPS · 2023: Joker Out · 2024: Raiven · 2025: Klemen
* ↑ EMA winner Klemen will represent Slovenia in Basel. EBU (1 februari 2025). Geraadpleegd op 3 februari 2025.
# Dermanura anderseni

Dermanura anderseni is een zoogdier uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Osgood in 1916.

## Voorkomen

De soort komt voor in Brazilië, Peru, Bolivia en Ecuador.
* ↑ (en) Dermanura anderseni op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Ype Stelma

Ype Juurd (Ype) Stelma (Rotterdam, 12 januari 1936 - Hvaler Noorwegen, 27-mei 2022) is een voormalige Nederlandse roeier. Hij vertegenwoordigde Nederland eenmaal op de Olympische Spelen, maar won hierbij geen medaille.
Op de Olympische Spelen van 1960 in Rome maakte hij op 24-jarige leeftijd onderdeel uit van de vier met stuurman. De roeiwedstrijden vonden plaats op het meer van Albano. Het Nederlandse team drong via de series (6.50,48) en de herkansing (6.41,43) door tot de halve finale. Daar werden ze met een tijd van 7.12,02 uitgeschakeld.
Stelma was lid van de Leidse studentenroeivereniging Njord. In 1960 won hij voor Njord het hoofdnummer de gestuurde vier op de Varsity (tesamen met Henk Wamsteker, Toon de Ruiter, Frank Moerman en met stuurman Jaap van der Linden en coach Albert Vervloet) Op de finish werd de wedstrijd door de kamprechter als een dead heat bezegeld met W.S.R.V Argo.Hij was medisch student en werd later arts.

## Palmares
### roeien (vier met stuurman)

* 1960: ½ fin. OS - 7.12,02
* (en) Profiel van Ype Stelma op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
Toon de Ruiter · Frank Moerman · Ype Stelma · Henk Wamsteker · Marius Klumperbeek (stuurman)
# Luuk Folkerts

Luuk Folkerts (1963) is een Nederlands natuurkundige en politicus namens de Partij voor de Dieren.

## Biografie

Folkerts is werkzaam bij Ecofys, een internationaal adviesbureau voor milieu en duurzaamheid. Hij was eerder penningmeester van de Partij voor de Dieren en was kandidaat voor de Provinciale Statenverkiezingen in de provincie Utrecht in 2007 en voor de Tweede Kamerverkiezingen 2010. Per 28 november 2010 werd hij partijvoorzitter van de Partij voor de Dieren, als opvolger van toenmalig Tweede Kamer fractievoorzitter Marianne Thieme, die haar functie als partijvoorzitter neerlegde wegens de toename van het ledenaantal van haar partij. Hij vervulde die functie tot april 2015.
Sinds april 2017 is hij Statenlid voor de Partij van de Dieren in Overijssel. In 2019 werd hij als lijsttrekker met 7475 voorkeurstemmen herkozen, in 2023 met 8314 stemmen.
Voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2021 stond Folkerts op plek 35 van de PvdD-kandidatenlijst.
Folkerts heeft aangekondigd op 8 november 2023 afscheid te nemen van de Provinciale Staten, en zijn partij rond die periode te verlaten. Hij stelde dat zijn overtuiging weg is, omdat de partij zich te weinig focust op dieren, natuur en milieu.
* ↑ De gekozen Statenleden van Overijssel zijn bekend, dit zijn de namen De Stentor, 23 maart 2019. Gearchiveerd op 7 april 2022.
* ↑ Statenlid PvdD in Overijssel vertrekt om koers partij (16 oktober 2023), Noordhollands Dagblad. Geraadpleegd op 17 oktober 2023.
# Gerard Weber (voetballer, 1941)

Gerard Weber ('s-Hertogenbosch, 22 augustus 1941) is een Nederlands voormalig voetballer.

## Biografisch

De linksbuiten begon met voetballen bij BVV, waar hij ook in het betaald voetbal debuteerde. Hij speelde de eerste jaren niettemin op amateurbasis, omdat zijn baan als vertegenwoordiger hem liever was dan 600,- gulden betaling per jaar. Daardoor selecteerde Pepi Gruber hem voor het Nederlands amateurvoetbalelftal. Diezelfde Gruber haalde hem in 1961 naar zijn werkgever DOS, waar Weber in de eredivisie debuteerde.
Weber speelde met zijn Utrechtse broodheer in de Jaarbeursstedenbeker 1962/63 en 1963/64, de voorloper van de UEFA Cup. Met PSV kwam hij in het toernooi van 1969/70 uit in de Europa Cup II.
Na drie seizoen DOS en nog een jaar BVV ging Weber voor N.E.C. spelen. Per januari 1969 ging hij naar PSV en precies een jaar later naar EVV waar hij zijn loopbaan besloot.
Na zijn actieve spelerscarrière was Weber trainer bij onder meer amateurverenigingen RKSV Juliana (Mill) en ASWH. Behalve Gerard speelden ook zijn twee broers Harrie en Sjef voor BVV.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1959/60 | BVV | Nederland | Eerste divisie A | – | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1960/61 | BVV | Nederland | Eerste divisie A | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1961/62 | DOS | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1962/63 | DOS | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1962/63 | Utrecht XI | Europa | Jaarbeursstedenbeker | – | – | – | – | 1 | 0 | – | – | 1 | 0 |
| 1963/64 | DOS | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1964/65 | BVV | Nederland | Tweede divisie B | – | 8 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 8 |
| 1965/66 | N.E.C. | Nederland | Eerste divisie | 25 | 8 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 26 | 9 |
| 1966/67 | N.E.C. | Nederland | Eerste divisie | 35 | 8 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 36 | 8 |
| 1967/68 | N.E.C. | Nederland | Eredivisie | 31 | 1 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 33 | 2 |
| 1968/69 | N.E.C. | Nederland | Eredivisie | 4 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 1 |
| 1968/69 | PSV | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1969/70 | PSV | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1969/70 | Eindhoven | Nederland | Tweede divisie | – | 1 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 1 |
| 1970/71 | Eindhoven | Nederland | Tweede divisie | – | 5 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 5 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | – | – | 3 | 0 | 3 | 0 | 0 | – | – |
# Station Mauldeth Road

Mauldeth Road is een spoorwegstation van National Rail in Manchester in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# Vampyressa

Vampyressa is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1900 gepubliceerd door Oldfield Thomas.

## Soorten

Er worden 6 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Vampyressa elisabethae V. da C. Tavares, A. L. Gardner, Ramírez-Chaves, & Velazco, 2014
* Vampyressa melissa O. Thomas, 1926
* Vampyressa pusilla (J. A. Wagner, 1843)
* Vampyressa thyone O. Thomas, 1909
* Vampyressa villai Garbino, Hernández-Canchola, León-Paniagua, & V. da C. Tavares, 2024
* Vampyressa voragine Morales-Martínez, Rodríguez-Posada, & Ramírez-Chaves, 2021
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 425-426. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 03-02-2025.
# Ibar

De Ibar (Servisch: Ибар; Albanees: Ibër, bepaalde vorm Ibri) is een rivier in het zuiden van Servië, het noorden van Kosovo en het oosten van Montenegro. De totale lengte van de rivier is 276 km.
De Ibar ontspringt uit zes bronnen onder de berg Hajla in het oosten van Montenegro, en mondt uit in de Zapadna Morava bij de stad Kraljevo.

## Waterkracht

Servië wil tien dammen voor waterkrachtcentrales in de Ibar bouwen.
# Nommay

Nommay is een gemeente in het Franse departement Doubs (regio Bourgogne-Franche-Comté). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montbéliard. Nommay telde op 1 januari 2022 1.601 inwoners en is bekend dankzij de Cyclocross Nommay.

## Geografie

De oppervlakte van Nommay bedraagt 3,19 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid is 508 inwoners per km² (per 1 januari 2019).
De onderstaande kaart toont de ligging van Nommay met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ywain

Ywain of Yvain was een van de ridders van de Ronde Tafel in de verhalen rond koning Arthur. Hij was een zoon van koning Urien. Zijn moeder was waarschijnlijk Morgan le Fey. Ywain is gebaseerd op het historische personage Owain mab Urien, die rond 595 n. Chr. is gestorven.
Geoffrey van Monmouth refereert aan hem in zijn historieboek Historia Regum Britanniae (ca. 1135). Chrétien de Troyes schreef een roman over hem, Ywein: Le Chevalier au Lion (ca. 1176).

## Het verhaal

Yvain redt een leeuw die door een moerasslang anders verzwolgen zou worden. Uit dank sluit de leeuw vriendschap en volgt hij Ywain overal waar hij naartoe gaat, samen beleven ze allerlei avonturen zoals het verslaan van reuzen. De Troyes baseerde zijn verhaal op een bestaande persoon uit 595 en een afgeleid gedicht is Owain en Urien, over een vader en zoon die het opnemen tegen de Angelsaksen. In Wales schreef men een verhaal gebaseerd op dat van De Troyes genaamd Owain, or the lady of the Fountain: Yvain wordt verliefd op Lady Laudine, vrouwe van de Fontein, die na de dood van haar man een nieuwe bewaker van de fontein zoekt.
Ywain zou op het slagveld overleden zijn, vermoord door Mordred die hem doormidden kliefde.
# Phú Quốc

Phu Quoc is een eiland in het zuiden van Vietnam (in de Golf van Thailand, dat een onderdeel is van de Zuid-Chinese Zee). Phu Quoc wordt ook wel het smaragdeiland genoemd vanwege de natuurlijke schatten die op het eiland te vinden zijn. Zo vind je hier de mooiere stranden van Vietnam. Ook het binnenland is ongerept. Het district Phu Quoc van de Kiên Giang provincie bestaat uit het eiland en 21 aangrenzende kleinere eilandjes, waaronder de Thổ Chu-eilanden.
Het eiland heeft een oppervlakte van 568 km² en telt ongeveer 70.000 inwoners. De hoofdplaats van het eiland is het aan de westkust gelegen Dương Đông, aan de gelijknamige rivier. Hier woont het grootste deel van de bevolking van het eiland. Daar bevindt zich ook de luchthaven van Phu Quoc.

## Economie

Phu Quoc is een belangrijk toeristisch centrum. Populaire stranden zijn Truongstrand, Saostrand en Ganh Daustrand. Het eiland is ook populair bij duikers en snorkelaars.
Phu Quoc heeft een belangrijke fabriek van vissaus.

## Natuur

Het eiland bestaat voor 90% uit tropisch woud waarvan een deel beschermd is als nationaal park. Op het eiland komen diersoorten als de Indochinese langoer en de neushoornvogel voor.

## Bezienswaardigheden

* Sung Hung-pagode
* Dau-tempel van Dinh Cau, die ook dienst doet als vuurtoren
* Cao Dai-tempel
* Gevangenis van Coconut Tree, een gevangenis uit de Franse, koloniale tijd

## Betwisting

Het eiland ligt tegenover de Cambodjaanse kust en wordt opgeëist door Cambodja, hoewel het vrijwel zonder onderbreking in Vietnamees bezit was. De onenigheid over het eiland dateert nog van pre-koloniale tijden: volgens de Cambodjanen hadden de Vietnamezen het eiland destijds met geweld en onrechtmatig veroverd. Op 1 mei 1975 bezetten de Rode Khmer het eiland, maar zij vrij snel weer verjaagd door de Vietnamezen. Dit was het begin van doorlopende schermutselingen aan de Vietnamees-Cambodjaanse grens die uiteindelijk culmineerden in de Cambodjaans-Vietnamese Oorlog. In deze oorlog wisten de Vietnamezen de Rode Khmer als regering te vervangen, en de nieuwe regering deed in 1982 officieel afstand van het eiland. Er bestaan echter nog irredentistische gevoelens in Cambodja ten opzichte van het eiland.

## Trivia

* De Thai ridgebackdog wordt ook wel Phu Quoc-hond genoemd. Het is een hondenras met een speciaal kenmerk. De vacht op de rug vertoont een streep waar de haren in de andere richting groeien. Dit maakt de hond gewild en duur. Er is één grote kennel op het eiland waar deze hond wordt gefokt.
# Cargados Carajos

Cargados Carajos is een groep van rond de veertig kleine eilanden in de Indische Oceaan op 430 km ten noordoosten van Mauritius. De eilanden liggen op een rif dat ongeveer vijftig kilometer lang en vijf kilometer breed is en een oppervlakte van 190 vierkante kilometer heeft. De eilanden hebben tezamen een landoppervlakte van zo'n 1,3 vierkante kilometer. De eilanden behoren geografisch tot de Mascarenen en zijn staatkundig een afhankelijk gebied van Mauritius. Er wonen enkele tientallen creolen en Mauritianen; de meeste in Raphael village op Île Raphael. De bewoners leven hoofdzakelijk van de visvangst.
Vroeger was Cargados Carajos een groot eiland, gevormd door de Réunion-hotspot. Dit eiland is mettertijd weggeërodeerd en onder water verdwenen.

## Schipbreuken

Het V.O.C.-schip de Arnhem liep er in 1662 op de rotsen. De Arnhem was in een konvooi van zeven VOC-schepen op retourvaart uit Batavia en door een zware storm uit koers geraakt.
Op 29 november 2014 om 15:10 UTC strandde de Deense boot Team Vestas Wind op het koraalrif nabij Île du Sud. De boot Team Vestas Wind nam deel aan de (12e editie van de) Volvo Ocean Race 2014/2015 en strandde met een snelheid van 22 knopen (circa 40 km/uur) tijdens de tweede etappe Kaapstad – Abu Dhabi door een navigatiefout op het rif. De negenkoppige bemanning bleef ongedeerd; de boot was zeer zwaar beschadigd, maar kon worden geborgen.

## Eilanden

Van noord naar zuid:
* Albatross
* Îlot du Nord
* Île Raphael
* Îlot Siren
* Île Tortue
* Île Perle
* Île du Sud
* Île Avoquer
* Îlot Mapare
* Île Frégate
* Îlote du Paul
* Baleine Rocks
* Île Verronge
* Îlot Palm
* Île aux Cocos
* Grande Capitane
* Petite Capitane
* Puits A Eau
* Île Poulailer
* Chaloupe
* Courson
# Rent-A-Cop

Rent-a-Cop is een Amerikaanse thriller-filmkomedie uit 1987 geregisseerd door Jerry London. De film is een productie van Kings Road Entertainment die ook de distributie doet.

## Synopsis

Tony Church wordt ontslagen bij de politie van Chicago, nadat tijdens een drugsinval de rest van zijn team werd vermoord door Dancer, een gemaskerde misdadiger. Dancer gijzelt de luxe-prostituee Della, maar zij ontsnapt. Della vreest voor haar leven, omdat ze de enige is die het gezicht van Dancer heeft gezien. Ze gaat op zoek naar Tony die nu als beveiligingsagent werkt. Ze overtuigt hem om haar persoonlijke bodyguard te worden totdat Dancer is opgepakt. Uiteindelijk beseffen ze dat Dancer enkel kan opgepakt worden door Della als lokaas te gebruiken.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Burt Reynolds | Tony Church |
| Liza Minnelli | Della Roberts |
| James Remar | Adam "Dancer" Booth |
| Richard Masur | Roger Latrele |
| Dionne Warwick | Beth Connors |
| Bernie Casey | Lemar |
| Robby Benson | Andrew Pitts |
| John P. Ryan | Commander Wieser |
| John Stanton | Haskell Alexander |
| Michael Rooker | Joe |
| Larry Dolgin | Capt. James |
| Roslyn Alexander | Miss Barley |
| Cyrus Elias | Victor |

## Prijs en nominatie

| Westrijd | Categorie | Ontvanger(s) | Resultaat | Ref. |
| Golden Raspberry Awards 1988 | Slechtste actrice | Liza Minnelli | Gewonnen | |
| Golden Raspberry Awards 1988 | Slechtste acteur | Burt Reynolds | Genomineerd | |
* 1 2 (en) Wilson, John (3 september 2007). The Official Razzie Movie Guide. Grand Central Publishing, "Appendix II The Complete Razzie Award History". ISBN 9780446510080, 0446510084.