OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Polen op de Olympische Winterspelen 1936

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1936, die in Garmisch-Partenkirchen (Duitsland) werden gehouden, nam Polen voor de vierde keer deel.

## Deelnemers en resultaten
### Alpineskiën

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Bronisław Czech | combinatie (m) | 20e | 79,41 punten afdaling: 5.46,4 slalom: 1.30,4+1.42,9 |
| Karol Zając | combinatie (m) | 28e | 74,87 punten afdaling: 6.20,6 slalom: 1.35,0+1.42,5 |
| Fedor Weinschenck | combinatie (m) | 32e | 65,67 punten afdaling: 6.26,0 slalom: 1.56,6+2.21,2 |

### Langlaufen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Michał Górski | 18 km (m) | 22e | 1:23.11 |
| Marian Woyna-Orlewicz | 18 km (m) | 32e | 1:25.27 |
| Bronisław Czech | 18 km (m) | 33e | 1:25.55 |
| Stanisław Karpiel | 18 km (m) | 41e | 1:27.31 |
| Stanisław Karpiel | 50 km (m) | 26e | 4:06.26 |
| Michał Górski Marian Woyna-Orlewicz Stanisław Karpiel Bronisław Czech | 4x10 km estafette (m) | 7e | 2:58.50 (46.37 / 42.55 / 44.35 / 44.43) |

### Noordse combinatie

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Stanisław Marusarz | mannen | 7e | 393,3 punten 18 km: 184,4 (1:25.27) schans: 208,9 (51,0+50,0 m) |
| Bronisław Czech | mannen | 16e | 375,0 punten 18 km: 181,9 (1:25.55) schans: 193,1 (46,0+45,5 m) |
| Marian Woyna-Orlewicz | mannen | 24e | 363,8 punten 18 km: 184,4 (1:25.27) schans: 179,4 (41,0+45,0 m) |
| Andrzej Marusarz | mannen | 32e | 345,5 punten 18 km: 153,4 (1:31.30) schans: 192,1 (46,0+47,0 m) |

### Schaatsen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Janusz Kalbarczyk | 5000 m (m) | 12e | 8.47,7 |
| Janusz Kalbarczyk | 10.000 m (m) | 9e | 17.54,0 |

### Schansspringen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Stanisław Marusarz | mannen | 5e | 221,6 punten (73,0+75,5 m) |
| Andrzej Marusarz | mannen | 21e | 203,7 punten (66,0+66,0 m) |
| Bronisław Czech | mannen | 33e | 193,0 punten (62,5+63,5 m) |

### IJshockey

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Józef Stogowski Henryk Przeździecki Witalis Ludwikczak Kazimierz Sokołowski Czesław Marchewczyk Adam Kowalski Andrzej Wołkowski Edmund Zieliński Władysław Król Mieczysław Kasprzycki Roman Stupnicki | mannen | 13e | voorronde: 1-8 Polen - Canada 1-2 Polen - Oostenrijk 9-2 Polen - Letland |
* (de) Organisationskomitee für die IV. Olympischen Winterspiele 1936 Garmisch-Partenkirchen E.V. (1936). IV. Olympische Winterspiele 1936; Amtlicher Bericht. Knorr & Hirth G.m.b.H., München.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Winterspelen van 1936; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1 en deel 2.
* (en) Medailledatabase van het Internationaal Olympisch Comité
Australië · België · Bulgarije · Canada · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · Italië · Japan · Joegoslavië · Letland · Liechtenstein · Luxemburg · Nederland · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Roemenië · Spanje · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Verenigde Staten · Zweden · Zwitserland
# Spoykanaal

Het Spoykanaal (Duits: Spoykanal) is een 4,1 kilometer lang kanaal in de Duitse gemeente Kleef dat de haven van Kleef verbindt met de Oude Rijn bij Brienen die uitkomt in het Bijlandsch Kanaal.
Het water bij Kleef heeft z'n oorsprong in een oude loop van de Rijn die na het Saale-glaciaal ontstaan is. Vanaf Kalkar loopt een wetering richting Kleef die daar uitkomt in het Kermisdahl, nu een natuur- en recreatiegebied, die bij de haven van Kleef overgaat in het Spoykanaal. De Wetering en het Kermisdahl zijn samen 13 kilometer lang.
In de 15e eeuw waren er de eerste plannen om Kleef met een kanaal met de Rijn te verbinden. Het werd pas concreet toen stadhouder Johan Maurits van Nassau-Siegen keurvorst Frederik Willem I van Brandenburg overtuigde van het nut van deze verbinding. In 1657 werd begonnen met de voorbereidingen en in 1658 was het kanaal gereed. Tussen 1844 en 1846 werd het kanaal uitgediept en verbreed. De sluis bij Wardhausen, die uit 1656 stamt, moest ook meerdere keren aangepast worden. De naam Spoy is ook een verwijzing naar sluis of watergang en Wardhausen wordt ook Spoy genoemd.
Het Spoykanaal is het oudste Duitse kanaal dat nog door de scheepvaart gebruikt wordt, al is dat vrijwel uitsluitend pleziervaart. Ook wordt het kanaal, net als het Kermisdahl, gebruikt voor roeisport.

## Galerij

* Sluis van het Spoykanaal in Wardhausen.
* Ophaalbrug en meetpunt in Wardhausen.
# Linieschip

Linieschepen waren in de tijd van de zeilschepen de grootste oorlogsschepen van de zeemachten. Het waren drie- of viermasters met meer dan 50 stukken geschut. Enkele exemplaren hadden er zelfs meer dan 100. Het bekende vlaggenschip van Michiel de Ruyter, De Zeven Provinciën, had er 80 aan boord. Later, aan het einde van de 18e eeuw, heeft het linieschip Delft (schip, 1787) met 50 stukken over twee dekken, 14 jaar dienst gedaan. Het boek dat de volledige geschiedenis van dit schip beschrijft, bevat ook het verslag van de zeeslag bij Kamperduin op 11 en 12 oktober 1797. De Engelsen en Hollanders voerden die slag in linie uit. Er is getracht om een replica van dit schip te bouwen, maar die poging is gestaakt vanwege gebrek aan financiële middelen. Er was ook een website, maar die is opgeheven.
De naam verwijst naar de tactiek die in het midden van de 17e eeuw geformaliseerd werd om met de oorlogsschepen in een enkele slaglinie te varen zodat de vuurkracht op één afstand geconcentreerd kon worden. Lichtere schepen waren daartoe niet van nut omdat hun bewapening tekortschoot.
In verband met de vele ondieptes voor de Nederlandse kust werden de linieschepen van de Republiek, met enkele uitzonderingen, in de regel met niet meer dan twee geschutsdekken uitgerust. De zwaarste Engelse schepen waren doorgaans met drie van zulke dekken uitgerust. De Nederlandse schepen waren ook wat korter en ronder van bouw. Ze waren zelden volgens een speciaal ontwerp als oorlogsschip gebouwd, maar als zwaarbewapende koopvaarder. Grote aantallen ingehuurde koopvaarders werden tot in de Tweede Engels-Nederlandse Oorlog aangepast als men oorlogsschepen nodig had.
Aan het einde van de 17e eeuw deelde de Royal Navy linieschepen in, in 1e, 2e 3e en 4e klasse (rate), op basis van het aantal stukken geschut, geplaatst in een ononderbroken rij. De Nederlandse marine gebruikte daarvoor de term charter. Vaak worden die termen achteraf op eerdere schepen toegepast, dat is dus anachronistisch.

## Externe link

* www.bataviawerf.nl
# Gordaplaat

De Gordaplaat (Engels: Gorda Plate) is een kleine tektonische plaat bestaande uit oceanische lithosfeer voor de kust van noordelijk Californië. Het is net als de verder naar het noorden liggende Juan de Fucaplaat een overblijfsel van de Farallonplaat, die vrijwel geheel onder de westelijke rand van Noord-Amerika gesubduceerd is. De Gordaplaat wordt soms beschouwd als het zuidelijke gedeelte van de Juan de Fucaplaat, maar in andere gevallen als een aparte plaat beschouwd.
De Gordaplaat ligt ingeklemd tussen de Noord-Amerikaanse en Pacifische platen en ondervindt als gevolg van tektonische spanningen veel interne deformatie. Dit uit zich in aardbevingen met epicentra voor de kust van Noord-Amerika. In 1980 bijvoorbeeld vond er een aardbeving met magnitude 7,2 plaats 50 km voor de kust bij het Californische Trinidad, die voor 1,75 miljoen US$ aan schade veroorzaakte.
De oostelijke rand van de plaat vormt een convergente plaatgrens met Noord-Amerika, de zuidelijke rand is een transforme plaatgrens met de Pacifische Plaat en vormt het verlengde van de San Andreasbreuk verder naar het zuiden. De westelijke rand is een divergente plaatgrens met de Pacifische Plaat en wordt de Gorda Ridge genoemd. In het noorden heeft de Gordaplaat een korte transforme plaatgrens met de Juan de Fucaplaat.
Het subduceren van de Gordaplaat veroorzaakt het vulkanisme in de Cascade Range, een vulkanisch gebergte evenwijdig aan de Noord-Amerikaanse kust.
# Kerk van Idsegahuizum

De kerk van Idsegahuizum is een kerkgebouw in Idsegahuizum, gemeente Súdwest-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De driezijdig gesloten zaalkerk uit 1874 heeft een houten geveltoren met een ingesnoerde en met zink beklede spits. De luidklok uit 1696 is van klokkengieter Petrus Overney. De tweede klok uit 1789 is van een anonieme gieter. Het orgel uit 1908, gemaakt door Bakker & Timmenga, is een rijksmonument. De Stichting Skûster Tsjerke zorgt voor het in stand houden van de (hervormde) kerk. Het naastgelegen pand (Boppesteech 3) is de voormalige pastorie.
# Delfina Chaves

Delfina Chaves (Lobos, 19 februari 1996) is een Argentijns actrice. Ze is vooral bekend door haar rol van Máxima Zorreguieta in de serie Máxima.

## Biografie

Delfina Chaves begon haar carrière in 2012 in de sitcom Concubinos waarin ze samen met haar zus Paula Chaves en Pedro Alfonso speelt. In 2013 maakte Chaves haar theaterdebuut in het toneelstuk Vaje de locacion. In 2014 speelde ze in de musical Creatura Emotional.
Twee jaar later speelde Chaves in de Argentijnse televisieserie La Leona. In 2017 speelde ze in de serie Amar después de amar van Telefe.
In 2018 speelde Chaves in de Netflixserie Edha, de eerste volledig Argentijnse serie van de streamingdienst. Chaves speelde ook in de Netflixfilm La corazanada, waarin ze Gloriana Márquez speelde, een jonge vrouw die op mysterieuze wijze wordt vermoord.
In 2024 speelde Chaves de hoofdrol van Máxima Zorreguieta in de Videoland-serie Máxima.

## Filmografie
### Film

| Jaar | Titel | Rol |
| 2017 | Debacle | Zoë |
| 2020 | La corazonada | Gloriana Marquez |

### Televisie

| Jaar | Titel | Rol |
| 2012 | Concibunos | Delfina |
| 2015-2016 | La casa del mar | Laura Ramos |
| 2016 | La Leona | Sarah Liberman / Ruth Liberman |
| 2017 | Amar después de amar | Mía Kaplan |
| 2018 | Edha | Elena Abadi |
| 2019 | Argentina, tierra de amor y venganza | Lucía Morel Anchorena |
| 2020 | Adentro | Bárbara P. |
| 2021 | Victoria psicólaga Vengadora | |
| 2021 | Días de gallos | Lucrecia Simoni |
| 2022 | El secreto de la famila Greco | Manuela |
| 2023 | Ringo, gloria y muerte | Dora Raffe |
| 2024 | Máxima | Máxima Zorreguieta |

## Persoonlijk

* Delfina Chaves heeft een relatie met Martijn Lakemeier, die ze heeft leren kennen op de set van Máxima.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Delfina Chaves op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Chaves Delfina. cuitonline.com. Geraadpleegd op 15 april 2024.
* ↑ Serie Maxima beleeft wereldpremiere Cannes: droom komt uit. RTLNieuws (9 april 2024). Geraadpleegd op 15 april 2024.
* ↑ Conocé a Delfina Chaves, la bella hermana de Paula Chaves. Ciudad Magazine (10 september 2022). Geraadpleegd op 15 april 2024.
* ↑ Delfina Chaves, cuñada y dupla de Pedro Alfonso en Viaje de locura: "Temblé antes del debut". Ciudad Magazine (18 mei 2013). Geraadpleegd op 15 april 2024.
* ↑ Martijn Lakemeier: "Vonk sloeg pas over na draaiperiode serie Maxima". De Telegraaf (14 april 2024). Geraadpleegd op 15 april 2024.
# Aster Aweke

Aster Aweke (Gondar (Ethiopië), 1960) is een Ethiopische zangeres. Ze wordt vaak genoemd als de Aretha Franklin van Afrika en woont de laatste jaren in de Verenigde Staten in Washington D.C..

## Biografie

Aweke groeide op in Addis Abeba als dochter van een hoge staatsambtenaar en begon al op 13-jarige leeftijd te zingen. Haar voorbeeld was Bizunesh Bekele.
Haar carrière begon midden jaren 1970 als zangeres aan het traditierijke Hager-Fikir-Theater in Addis Abeba. Bovendien zong ze in plaatselijke Ethiopische bands. Ze werd uiteindelijk ontdekt en aangemoedigd door een van de bekendste Ethiopische muziekproducenten, Ali Tango. Op haar eerste opnamen werd ze op de fluit begeleid door Sakari Kukko, de leider van de Finse jazzfolkband Piirpauke, die op dat moment verbleef in Addis Abeba. Aster Aweke zong daarna in de gevestigde band Roha, maar verliet deze weer na een korte periode wegens de onrustige en onzekere politieke situatie tijdens de revolutie.
In 1981 besloot Aster Aweke het land te verlaten en kwam ze via Californië naar Washington, waar ze sindsdien woont. In 1989 werd ze ontdekt door Amerikaanse wereldmuziekproducenten en bracht ze haar eerste Amerikaanse album Aster uit. In 1996 bezocht ze voor de eerste keer weer Ethiopië.

## Discografie

* 1994: Ethiopian Groove - The Golden Seventies, Parijs, Buda Musique (bevat drie van haar allereerste opnamen)
* 1989: Aster (Columbia Records)
* 1991: Kabu (Columbia Records)
* 1993: Ebo (Barkhanns)
* 1997: Live in London (Barkhanns)
* 1999: Hagere (Kabu Records)
* 2002: Sugar (Kabu Records)
* 2004: Asters Ballads (Kabu Records)
* 2006: Fikir
* ↑ (en) Aster Aweke. Discogs. Gearchiveerd op 14 november 2021. Geraadpleegd op 14-11-2021.
* ↑ (en) Seble Teweldebirhan, Aster Aweke. Ethio Biography (9 augustus 2018). Gearchiveerd op 14 november 2021. Geraadpleegd op 14-11-2021.
* ↑ (en) Aster Aweke. Trouser Press. Gearchiveerd op 14 november 2021. Geraadpleegd op 14-11-2021.
* ↑ Aster Awoke Ethiopian Biography. www.hawassaonline.com. Gearchiveerd op 9 januari 2022. Geraadpleegd op 14-11-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Aster Aweke op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ragout

Ragout is een gerecht dat bestaat uit eerder gegaarde stukjes gesneden vlees, gevogelte of vis in een gekruide saus. Het woord ragout komt uit het Frans. Ragoûter betekent de smaak verbeteren. Voor de vlees of visproducten in de ragout kunnen dan ook restjes gebruikt worden van een vorige maaltijd.

## Saus

De saus kan worden gemaakt door gelijke hoeveelheden boter en bloem te vermengen. De boter wordt eerst gesmolten zonder die te bruinen. Daarna wordt de bloem toegevoegd en laat men die kort aanbakken, zodat een roux ontstaat. Vervolgens wordt bouillon toegevoegd om de substantie op de gewenste dikte te krijgen. Tot slot voegt men andere ingrediënten toe. Een bruine ragout wordt verkregen door bijvoorbeeld gefruite sjalotjes toe te voegen.
Een fijnere saus voor bijvoorbeeld kalfsragout wordt gemaakt op basis van eidooiers en room, of door een combinatie van een bloemsaus met eidooier. Dit laatste wordt een velouté-saus genoemd. Deze variant wordt ook wel witte ragout of blanquette dan wel blanket genoemd.
Ragouts kunnen ook bereid worden door het vlees eerst te braden en vervolgens met bloem te bestrooien en het geheel te blussen met wijn of bouillon, waarna het geheel gaar wordt gestoofd tot het de juiste dikte heeft bereikt.

## Varianten

Ragout kan gemaakt worden met allerlei variaties. Meestal wordt vlees of kip toegevoegd, bijvoorbeeld in combinatie met champignons. Traditioneel is de kalfsragout, die gemaakt wordt van gestoofd kalfsvlees. Vleesvarianten die gebruikt kunnen worden zijn lever, hart, nier, tong of zwezerik.
Er bestaan ook vegetarische ragouts, zoals eierragout, champignonragout en groenteragout.

## Presentatie

Ragout kan als los gerecht worden gegeten, maar ook in combinatie met zetmeelhoudende voedingsmiddelen zoals rijst of aardappelen. Ook wordt het gegeten in combinatie met polenta, pasta of couscous.
Ragout wordt ook opgediend in een pasteitje, in Vlaanderen ook vidé genoemd. Dat is een rond, warm, hartig bladerdeegbakje. Traditioneel wordt het pasteitje gevuld met kippenragout, al kan het uiteraard ook gevuld worden met andere ragouts. Als men in Vlaanderen een vol-au-vent of koninginnenhapje (vertaald uit het Frans: bouchée à la reine) bestelt, krijgt men doorgaans een pasteitje gevuld met kippenragout, in Vlaanderen ook wel kippenfricassee genoemd. In dat geval is het een voorgerecht of een lunchgerecht.
Ragout kan ook worden opgediend in een schelp.
Runderragout wordt in een dikkere vorm gebruikt als vulling van kroketten en bitterballen. Deze vorm van ragout wordt salpicon genoemd.
# Joseph Della Porta

Joseph Della Porta was een warenhuis gelegen aan The Square in het Engelse Shrewsbury .

## Geschiedenis

Oprichter Joseph Della Porta kwam in 1847 vanuit Italië naar Engeland en opende in 1857 een kleine winkel in Princess Street, Shrewsbury. Hij breidde de zaak uit door andere winkels te kopen tot aan The Square. In 1869 trad Josephs schoonzoon Augustine Alfred Rabnett toe tot de zaak als partner en de winkel werd voortgezet onder de naam Joseph Della Porta Son & Rabnett. Rabnett verliet later het partnerschap om zijn eigen winkel te openen, en de zaak kreeg weer de naam Joseph Della Porta & Son, waarbij Josephs zoon John Lewis Della Porta de leiding overnam na de dood van Joseph in 1904.
In 1929 stierf John en zijn zoon Joseph William Della Porta nam het over en zette de zaak in 1930 om in een besloten vennootschap. Joseph William was het laatste lid van de familie Della Porta die de zaak leidde, maar hij bleef de zaak uitbreiden door extra onroerend goed aan de High Street te kopen.
In 1948 werd het warenhuis overgenomen door de warenhuisketen Hide & Co, die Della Portas als dochteronderneming runde. Hide & Co nam in 1950 een andere zaak in Shrewsbury over: stoffenwinkel Edwin Powell & Son, die daarna door Della Portas werd gerund. De zaak bleef groeien en in 1957 telde de winkel meer dan 40 afdelingen. In 1975 werd Hide & Co gekocht door House of Fraser, die de winkel omdoopte tot Rackhams. De winkel heet nu House of Fraser Shrewsbury.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joseph Della Porta op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Opvlieger

Een opvlieger, opvlieging, vapeur, congestie, opstijging of stuwing (Engels: flush of hot flush) is een verschijnsel dat optreedt bij vrouwen die in de overgang zijn. Plotselinge hitte en transpiratie treden op door verwijding van de bloedvaten in de huid van het gezicht, de hals en de borst. Opvliegingen komen in meer of mindere mate voor bij 80% van de vrouwen in de overgang.
Een opvlieger ontstaat doordat in de hersenen de hypothalamus, die de lichaamstemperatuur reguleert, ontregeld raakt. De ontregeling ontstaat waarschijnlijk door schommelingen in het hormoonevenwicht. Het centrum heeft onder normale omstandigheden een tolerantiemarge voor schommelingen van de lichaamstemperatuur van zo'n vier tiende graad. Tijdens de overgang raakt die marge versmald. Het temperatuurcentrum reageert al bij een zeer lichte stijging van de lichaamstemperatuur door de bloedvaten in de huid te verwijden; zo kan het lichaam de overtollige warmte kwijtraken aan de lucht.
De aanval is maar van korte duur. Na enkele minuten treedt meestal een tegenovergesteld effect op, de vrouw voelt zich dan koud, rillerig en moe. Het aantal aanvallen is sterk wisselend, van elk kwartier tot een enkele opvlieger in de week of de maand. Ook het tijdstip van optreden van de aanvallen varieert sterk: soms gaan ze vooraf aan de eigenlijke overgang, vaak zijn ze gedurende de gehele periode aanwezig, soms ook treden ze juist op in een periode erna.
Rokende vrouwen hebben vaker en ernstiger opvliegers in de overgang.
# Egypte op de Olympische Zomerspelen 1920

Egypte nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1920 in Antwerpen, België. Er werden geen medailles gewonnen.

## Deelnemers
### Atletiek

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Ahmed Khairy | 100m (m) | 1ste ronde | serie 2: 4de |
| Ahmed Khairy | 200m (m) | 1ste ronde | serie 6: 4de |
| Ahmed Khairy | 400m (m) | 1ste ronde | serie 10: 4de |
| Abdel Ali Maghoub | 5000m (m) | 1ste ronde | serie 3: 9de |

### Gewichtheffen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Ahmed Samy | -75kg (m) | DNF | niet gefinisht |

### Schermen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Ahmed Hassanein | degen (m) | 30e | 1ste ronde groep I: 2de met 5 overwinningen kwartfinale B: 7de met 4 overwinningen |
| Ahmed Hassanein | floret (m) | 45e | 1ste ronde groep E: 4de met 1 overwinning |

### Turnen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Kabil Mahmoud | meerkamp individueel (m) | 24e | 63,30 punten |
| Ahmed Amin Tabouzada | meerkamp individueel (m) | 25e | 51,85 punten |

### Voetbal

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Kamel Taha Mohamed El-Sayed Abdel Salam Hamdy Riad Shawki Ali El-Hassany Gamil Osman Tawfik Abdalla Hussein Hegazi Hassan Ali Allouba Sayed Abaza Zaki Osman Khalil Hosni Mohamed Gabr Mahmoud S. Mokhtar Abbas Safwat | mannen | 6e | 1ste ronde: V van Italië: 1-2 |

### Worstelen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Grieks-Romeins ||||
| Ahmed Rahmy | -75kg (m) | 9e | 1ste ronde: vrij 2de ronde: V van BEL Derkinderen |
* (fr) Belgisch Olympisch Comité (1957). Olympic Games Antwerps 1920; Official Report. Belgisch Olympisch Comité, Brussel.. Dit is het onofficiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1920; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation.
* (en) Mallon, Bill; & Bijkerk, Ton (2003). The 1920 Olympic Games: Results for All Competitors in All Events, with Commentary. McFarland. ISBN 9781476621616.
Argentinië · Australië · België · Brazilië · Brits-Indië · Canada · Chili · Denemarken · Egypte · Estland · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Italië · Japan · Joegoslavië · Luxemburg · Monaco · Nederland · Nieuw-Zeeland · Noorwegen · Portugal · Spanje · Tsjecho-Slowakije · Verenigde Staten · Zuid-Afrika · Zweden · Zwitserland
# Station Bramley (Hampshire)

Bramley (Hampshire) is een spoorwegstation van National Rail in Basingstoke and Deane in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway.
# Nic Erkens

Nicolas Egidius Erkens (Maastricht, 10 oktober 1894 - Fort bij Rijnauwen, 9 oktober 1943) was een militair en Nederlands verzetsstrijdster tĳdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was oprichter van de Groep Erkens.

## Voor de Tweede Wereldoorlog

Nic Erkens was zoon van Jan Michiel Erkens (∗ 19 juli 1844 in Geleen) en Maria Ida Gorissen (∗ 1858 Opgrimbie). Hij volgde van 1913 tot 1915 het gymnasium in het internaat van Rolduc (in Kerkrade) om priester te worden, maar daarna studeerde hij rechten. Die studie kon Erkens niet voltooien omdat hij gemobiliseerd werd kort voordat de Eerste Wereldoorlog losbarstte. Na die oorlog was hij een tijd lang journalist. Uiteindelijk verliet Erkens de redactie om de meertalige handelscorrespondentie van de buizenfabriek van de familie Hustinx in Luik te gaan doen. Zo leerde hij Bertha Hustinx (∗ 23 april 1886) kennen. Ze trouwden en vestigden zich in Luik. Door zijn huwelijk werd Erkens volkomen tweetalig. Dat maakte hem bij uitstek geschikt om na de inval van de Duitsers op 10 mei 1940 grensoverschrijdend verzetswerk te gaan doen.

## Tweede Wereldoorlog

Door de mobilisatie aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog kwam Nic Erkens weer in Nederland terecht, bij de Etappen-intendance in Rotterdam, die zorgde voor de logistiek van voeding en kleding van de Nederlandse Landmacht. Vanaf dat moment verloopt het leven van Nic Erkens alleen nog maar binnen de Groep Erkens.
Als gevolg van het Hannibalspiel van het filiaal in Groningen van de Marine-Abwehr in Wilhelmshaven, werd ook Nic Erkens gearresteerd op 11 november 1942. De historicus Jan Van Lieshout schrijft over de behandeling door de sadist Richard Nitsch: Het verhoor van Nic Erkens had alles van een middeleeuws heksenproces. Marteling volgde op marteling Op 11 augustus 1943 werd hij in Utrecht ter dood veroordeeld. Hij is gefusilleerd op 9 oktober 1943 in Fort Rijnauwen (Bunnik, prov. Utrecht), waar hij op een gedenksteen in het huidige oorlogsmonument staat vermeld, zie afbeelding. Omdat hij laatstelijk in Luik stond ingeschreven is zijn urn in die stad bijgezet.

## Dapperheidsonderscheiding

Postuum werd hem bij Koninklijk Besluit nr. 29 d.d. 12 mei 1951 de Bronzen Leeuw verleend voor "moedige daden in Rotterdam in mei 1940 en belangrijk verzetswerk".
* 1 2 Biografie op wo2slachtoffers.nl
* ↑ Jan van Lieshout, Het Hannibalspiel, Van Holkema & Warendorf, 1980, ISBN 978-90-269-4574-8, p. 262
* ↑ Defensie.nl: Bronzen Leeuw: Erkens, N.E.