# Reform UK

Reform UK is een politieke partij in het Verenigd Koninkrijk. De partij werd in 2019 opgericht als de Brexit Party. In januari 2021 werd de naam veranderd in Reform UK.
Het politiek doel van de Brexit Party was dat het Verenigd Koninkrijk zo snel mogelijk de Europese Unie zou verlaten (brexit). De partij deed mee aan de Europese Parlementsverkiezingen van 2019 en werd met 29 zetels de winnaar in het Verenigd Koninkrijk. Bij de Britse Lagerhuisverkiezingen van 2019 won de partij geen zetels. Na het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de EU op 31 januari 2020 richtte de partij zich op hervormingen van onder andere het kiesstelsel en het Hogerhuis.
De partij werd van februari 2019 tot maart 2021 geleid door Nigel Farage. Toen deze aftrad werd hij opgevolgd als politiek leider door Richard Tice tussen 2021 en 2024. Op 3 juni 2024 deed Tice een stap terug en nam Farage wederom het partijleiderschap op zich. Bij de Lagerhuisverkiezingen van 4 juli 2024 won Reform UK vijf zetels.

## Oprichting

De oprichting van de Brexit Party werd op 20 januari 2019 aangekondigd door Catherine Blaiklock, de voormalige woordvoerder economie van UKIP. Zij was ook de eerste leider. De partij werd op 5 februari 2019 geregistreerd bij de kiescommissie van het Verenigd Koninkrijk. De prominente Brexit-activist Nigel Farage, die sinds zijn vertrek bij UKIP als onafhankelijk lid zitting had in het Europees Parlement, steunde de oprichting van de Brexit Party. Op 8 februari 2019 maakte hij bekend dat hij als kandidaat voor de partij zou uitkomen als er Europese verkiezingen gehouden zouden worden in het Verenigd Koninkrijk. Hij werd ook de politiek leider.
Vanaf het moment van oprichting tot eind april 2019 sloten veertien leden van het Europees Parlement, allen voormalige UKIP-leden, zich aan bij de Brexit Party.

## Politieke standpunten

De partij kondigde aan pas na de Europese verkiezingen een politiek manifest te publiceren en heeft in aanloop naar die verkiezingen als enig politieke doel dat het Verenigd Koninkrijk de Europese Unie zo snel mogelijk verlaat. Op 12 april 2019 zei Farage dat in het beleid geen verschil bestond tussen de Brexit Party en UKIP, maar wel een groot verschil in personen. De Brexit Party zou anders dan UKIP geen banden willen met extreemrechts.
In de media wordt de Brexit Party aangeduid als populistisch of rechts-populistisch. Hoewel er nog geen ontwikkeld politiek programma is, lijkt de partij gekenmerkt door sterke euroscepsis en libertarisme. De partij wil zowel voormalige UKIP-kiezers aantrekken als Conservatieve en Labourstemmers die een voorstander zijn van brexit. Een peiling in april 2019 gaf aan dat 40% van de Conservatieve gemeenteraadsleden op de Brexit Party zou willen stemmen.
In juli 2019 deed de Brexit Party samen met onder anderen de Liberal Democrats, de Green Party en de Scottish National Party, een oproep om bij Britse parlementsverkiezingen in de toekomst het principe van evenredige vertegenwoordiging te hanteren. In dit systeem is het aantal zetels dat een partij behaalt direct gekoppeld aan het aantal stemmen dat op die partij is uitgebracht. In het huidige Britse districtenstelsel krijgt per kiesdistrict alleen de kandidaat met de meeste stemmen een zetel. Dit werkt in het nadeel van nieuwe en kleine partijen.

## Financiering en organisatiestructuur

De Brexit Party zou in de eerste tien dagen na de oprichting £ 750.000 ontvangen hebben in kleinere donaties. Kort na de oprichting ontving de Brexit Party een schenking van £ 200.000 van een zakenman, een voormalige donateur van de Conservative Party. Farage verklaarde dat de partij geen geld zou aannemen van Arron Banks, de belangrijkste financier van de Leave UK-campagne in de aanloop naar het referendum over het Britse EU lidmaatschap. Naar hem loopt een onderzoek in verband met mogelijke illegale financiële transacties.
De organisatiestructuur van de Brexit Party is anders dan die van andere Britse politieke partijen. De partij is geregistreerd als private onderneming, 'Brexit Party Limited'. Farage is een van de twee directeuren en heeft binnen de organisatie verreweg de meeste zeggenschap. De Brexit Party heeft geen leden maar geregistreerde supporters (donateurs).

## Verkiezingen
### Europese Parlementsverkiezingen 2019

De Brexit Party deed mee aan de Europese Parlementsverkiezingen 2019 die op 23 mei in het Verenigd Koninkrijk werden gehouden. Prominente kandidaten waren onder anderen voormalig conservatief minister Ann Widdecombe en Annunziata Rees-Mogg, de zuster van de conservatieve Brexiteer Jacob Rees-Mogg. Met 29 zetels in het Europees parlement werd de Brexit Party de winnaar van de verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk.

### Lagerhuisverkiezingen 2019

Farage kondigde aan dat de partij ook zou meedoen aan een eventuele Lagerhuisverkiezing. Bij de eerste tussentijdse verkiezing waaraan de partij deelnam, op 6 juni 2019 voor de Lagerhuiszetel in het kiesdistrict Peterborough, verloor de kandidaat van de Brexit Party met klein verschil van de Labourkandidaat.
In de aanloop naar de Lagerhuisverkiezingen van 12 december 2019 stelde Farage de conservatieve partijleider en premier Boris Johnson een alliantie voor. Voorwaarde was dat Johnson het Brexit-akkoord dat hij was overeengekomen met de EU zou intrekken. Er zouden nieuwe onderhandelingen met de EU moeten worden gestart met als doel een vrijhandelsakkoord, of het Verenigd Koninkrijk zou de EU moeten verlaten zonder akkoord. Als Johnson dit niet zou toezeggen, zou de Brexit Party in zoveel mogelijk kiesdistricten kandidaten stellen die mogelijk stemmen zouden wegtrekken van conservatieve kandidaten. Johnson ging niet op de voorstellen van Farage in. Farage was zelf geen kandidaat zijn bij de verkiezingen; hij kondigde wel aan in het hele land campagne te gaan voeren tegen de Brexit-deal. Een paar dagen later kondigde Farage aan dat de Brexit Party toch geen kandidaten zou stellen in de 317 kiesdistricten waar de Conservatieve Partij bij de verkiezingen van 2017 had gewonnen. Hij wilde daarmee de kans verkleinen dat er in het nieuwe parlement een meerderheid zou ontstaan voor een tweede referendum. Uiteindelijk stelde de Brexit Party kandidaten in 275 van de 650 Britse kiesdistricten.
Een week voor de verkiezingen stapten vier Europarlementariërs van de Brexit Party, onder wie Annunziata Rees-Mogg, uit de partij. Zij riepen kiezers op om op de Conservatieve Partij te stemmen. De partij wist geen Lagerhuiszetels te veroveren.

#### Programma

De Brexit Party presenteerde voor de Lagerhuisverkiezingen geen officieel verkiezingsprogramma maar een 'Contract with the people' (een contract met het Britse volk). Wat betreft Brexit wilde de partij dat het Verenigd Koninkrijk helemaal breekt met EU wet- en regelgeving en dat de transitieperiode na het verlaten van de EU niet zou worden verlengd. Verder wilde de partij immigratie terugdringen, hoewel 'echte' vluchtelingen wel welkom bleven. De Brexit Party was tegen privatisering van de National Health Service, wilde belastingen verlagen en investeren in verbetering van de infrastructuur. Ook stelde de party hervormingen van het Hogerhuis en het Hooggerechtshof voor.

## Naamswijziging en vertrek en terugkeer Farage

Op 6 januari 2021 wijzigde de Brexit Party haar naam in Reform UK. De reden voor de naamswijziging was dat het Verenigd Koninkrijk op 31 januari 2020 de EU had verlaten, en dat het doel 'Brexit' daarmee was bereikt. Als Reform Party streeft de partij naar hervorming van het kiessysteem, het Hogerhuis, de BBC en enkele andere Britse instellingen. Ook steunt de partij de Verklaring van Great Barrington, waarin wordt gepleit voor een alternatieve benadering van de coronapandemie en tegen grootschalige lockdowns.
Op 6 maart 2021 kondigde Farage aan dat hij zich ging terugtrekken uit de politiek. Hij droeg het leiderschap van Reform UK over aan Richard Tice.
Reform UK had in 2021 korte tijd één zetel in het Schots Parlement maar verloor die bij de verkiezingen later dat jaar. De partij heeft anno 2024 negen zetels op lokaal niveau in Engeland. Op 11 maart 2024 maakte Conservatief parlementariër Lee Anderson, voormalig vicevoorzitter van de Conservative Party, bekend dat hij lid was geworden van Reform UK. Daarmee kreeg de partij één zetel in het Lagerhuis.
Op 3 juni 2024 kondigde Nigel Farage in aanloop naar de verkiezingen op 4 juli 2024 zijn terugkeer aan in de landelijke politiek door zich te kandideren voor het kiesdistrict Clacton namens Reform UK. Ook werd diezelfde dag bekend gemaakt dat Tice stopte als partijleider en deze rol teruggaf aan Farage die deze dezelfde dag nog accepteerde.

## Lagerhuisverkiezingen 2024

Belangrijke punten uit verkiezingsprogramma van Reform UK waren:
* Niet-essentiële immigratie bevriezen
* Alle illegale migranten opsluiten en deporteren
* Belastingvrije voet inkomstenbelasting verhogen naar 20.000 pond
* Verlaging vennootschapsbelasting eerst naar 20% en daarna 15%
* 25% overdraagbare huwelijksbelasting
* Windsor-framework opgeven (akkoord over de positie van Noord-Ierland na Brexit)
Anders dan in 2019 stelde Reform UK nu ook kandidaten in districten waar de Conservatieven bij de vorige verkiezingen hadden gewonnen. Dit leidde voor de Conservative Party tot forse concurrentie op hun rechterflank. Op een gegeven moment gaven de peilingen aan dat Reform UK op meer kiezers zou kunnen rekenen dan de Conservatieven. De steun voor Reform UK liep terug toen Farage zich in een interview positief uitliet over Rusland en het westen verweet de Russische inval in Oekraïne te hebben uitgelokt.
Reform UK won 5 zetels, met 14,3% van de stemmen. Farage werd gekozen in Clacton en ook Lee Anderson behield zijn zetel. Oud-voorzitter Richard Tice werd gekozen namens het district Boston and Skegness en oud-Europarlementariër voor de Brexit Party, Rupert Lowe, werd gekozen in het district Great Yarmouth. James McMurdock won onverwachts de vijfde zetel in zijn kiesdistrict South Basildon and East Thurrock met een verschil van 98 stemmen tussen hem en Labour. Doordat Labour drie keer om een hertelling verzocht vanwege het minimale verschil werd de uitslag pas een dag later definitief waarna McMurdock alsnog werd uitgeroepen tot het 650e en laatste parlementslid dat bij de verkiezingen werd gekozen.
Door het Britse 'first past the post' districtenstelsel kan er groot verschil zijn tussen het aantal stemmen dat een partij landelijk krijgt, en het aantal zetels voor die partij in het Lagerhuis. De Liberaal-Democraten kregen 72 zetels - zes keer zoveel als Reform UK - met een lager percentage van de stemmen (12%).
Het grote zetelverlies van de Conservatieven (244 zetels) leek vooral veroorzaakt door het feit dat Reform UK in alle districten stemmen wegtrok bij Conservatieve kandidaten, en daardoor Labour- of LibDem kandidaten de kans gaf om te winnen. De winst van Reform UK werd ook gezien als een uiting van bredere maatschappelijke onvrede die in andere landen had geleid tot winst voor populistisch-rechtse partijen.
Op 27 december 2024 oversteeg het ledenaantal van Reform het ledenaantal van 131,680 leden van de Conservative Party. Farage noemde het een historisch moment waarbij de jongste politieke partij, de oudste in een recordtijd had verslagen. Ook zou de partij hiermee de enige echte oppositiepartij in het Lagerhuis zijn volgens Farage. Reform UK deelde ook een video van de ledentracker die 's nachts op het hoofdkwartier van de Conservatieve Partij in Londen werd geprojecteerd. Conservative partijleider Kemi Badenoch betwiste het ledenaantal van Reform openlijk en beschuldigde Farage van het manipuleren van diens achterban. Volgens haar zou de website zo zijn gecodeerd dat deze automatisch optelt om de zoveel seconden. Farage en partijvoorzitter Zia Yusuf beweerde bewijs te hebben en plaatste beiden op X screenshots van een online register waarin naar verluidt 'actieve lidmaatschappen' stonden.
In december 2024 kondigde de Amerikaanse techmiljardair Elon Musk aan de partij te steunen en financieel te willen bijstaan. Op vragen van de pers antwoorde Nigel Farage dat zijn partij in "open onderhandelingen" was met Musk over een substantiële donatie aan de partij. Eerder waren er al geruchten dat Musk een donatie aan de partij zou doen, maar zowel Musk als Farage ontkende dat. Farage reisde begin december naar het Mar-a-Lago-resort van de Amerikaanse president Donald Trump in Florida, samen met Nick Candy, de penningmeester van Reform UK. Na het gesprek zei Farage dat Musk “ons geen twijfel liet dat hij pal achter ons staat.” Musk deelde later na het gesprek een bericht op X , waarin hij beweerde dat Reform UK de volgende verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk zou winnen.
Op 5 januari 2025 riep Musk onverwachts in een post op platform X, Farage op om af te treden als leider van de partij waarna hij Reform Lagerhuislid Rupert Lowe prees en in hem een nieuwe en betere leider zag voor de partij. Farage zou volgens Musk het niet in zich hebben om de partij te kunnen leiden. Lowe bedankte op X Musk voor diens steunbetuiging, maar gaf aan Farage te blijven steunen als partijleider. Het meningsverschil tussen Musk en Farage ontstond doordat Musk de gevangen extreemrechtse activist Tommy Robinson steunde op X, terwijl Farage, die eerder al UKIP verliet vanwege te nauwe banden met Robinson, de deur voor Robinson dicht houd en weigert Robinson te steunen. Farage liet weten verrast te zijn door de uitspraak van Musk maar dat hij zeker niet zou aftreden en "nooit zijn principes zou opgeven". Het feit dat Musk zijn steun voor Farage introk betekende geen daling in de peilingen of het ledenaantal van Reform. De achterban van Reform gaf het vertrouwen aan Farage.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Brexit_Party op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) The new Ukip? Nigel Farage offers 'full support' for another Brexit party. Independent.ie. Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ Bianca Britton CNN, Nigel Farage to lead new 'Brexit Party' if Britain's EU exit is delayed. CNN. Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ (en) Advanced search | Search | MEPs | European Parliament | Europe of Freedom and Direct Democracy Group | United Kingdom. www.europarl.europa.eu. Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ 2019 European elections: A party-by-party UK guide. BBC news (9 mei 2019). Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* 1 2 (en) Seth, Jacobson, "Nigel Farage says Brexit party won’t take money from Arron Banks", The Guardian, 12 april 2019.
* 1 2 Right-wing populist parties are polling well in Britain. The Economist (15 april 2019). Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ (en) David Frum, The Great Realignment of Britain. The Atlantic (14 maart 2019). Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ (en) 40 per cent of Tory councillors to back Farage's new Brexit Party in EU elections as revolt against May grows. The Independent (21 april 2019). Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ Brexit Party joins cross-party alliance for voting reform. BBC News (2 juli 2019). Geraadpleegd op 18 oktober 2019.
* ↑ Former Conservative backer Jeremy Hosking revealed as £200,000 donor to Nigel Farage's Brexit Party, telegraph.co.uk, 10 mei 2019
* ↑ (en) Hope, Christopher, "Former Conservative backer Jeremy Hosking revealed as £200,000 donor to Nigel Farage's Brexit Party", The Telegraph, 10 mei 2019.
* ↑ (en) Harding, Luke, "Investigators bound to scrutinise Arron Banks's Russian links", The Guardian, 1 november 2018. Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ Tom McTague, Nigel Farage’s startup politics. POLITICO (18 mei 2019). Geraadpleegd op 20 mei 2019.
* ↑ (en) Kate Whitfield, European elections 2019: Who are the Brexit Party candidates? FULL list. Express.co.uk (1 mei 2019). Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ (en) The big names standing for Nigel Farage's Brexit Party. Evening Standard (24 april 2019). Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ (en) The UK’s European elections 2019. BBC News. Geraadpleegd op 27 mei 2019.
* ↑ (en) Nigel Farage reveals Brexit Party will stand in next General Election. Evening Standard (25 april 2019). Geraadpleegd op 12 mei 2019.
* ↑ Peterborough byelection result: Labour scrapes past Brexit party to hold seat, The Guardian, 7 juni 2019.
* ↑ (en) "Trump pal Nigel Farage tells Boris Johnson he must abandon his Brexit deal in coming election — or else", Washington Post, 1 november 2019. Geraadpleegd op 1 november 2019.
* ↑ Patrick van IJzendoorn, Nigel Farage daagt Boris Johnson uit: neem afscheid van je Brexitakkoord of we gaan de strijd aan. de Volkskrant (1 november 2019). Geraadpleegd op 1 november 2019.
* ↑ Brexit-voorloper Nigel Farage zelf geen kandidaat bij verkiezingen. nos.nl. Geraadpleegd op 4 november 2019.
* ↑ (en) General election 2019: Brexit Party will not stand in Tory seats. BBC News (11 november 2019). Geraadpleegd op 11 november 2019.
* ↑ (en) General election 2019: Who's standing where?. BBC News (22 november 2019). Geraadpleegd op 1 december 2019.
* ↑ (en) General Election 2019: Nigel Farage hits out at ex-Brexit Party MEPs over Tory support. BBC News (5 december 2019). Geraadpleegd op 6 december 2019.
* ↑ "Brexit Party manifesto 2019: A summary of key policies", The Telegraph, 4 december 2019. Geraadpleegd op 4 december 2019.
* ↑ (en) Nigel Farage's Brexit Party officially changes its name. BBC News (6 januari 2021). Geraadpleegd op 29 maart 2021.
* ↑ (en) Nigel Farage quits as Reform UK leader in step back from party politics. the Guardian (7 maart 2021). Geraadpleegd op 29 maart 2021.
* ↑ (en) Michelle Ballantyne: Former Scottish Conservative MSP joins Nigel Farage's Reform UK. Sky News. Geraadpleegd op 29 maart 2021.
* ↑ Open Council Data UK - compositions councillors parties wards elections emails. opencouncildata.co.uk. Geraadpleegd op 12 maart 2024.
* ↑ (en) Lee Anderson, former Conservative deputy chair, defects to Reform UK. Sky News. Geraadpleegd op 11 maart 2024.
* ↑ (en) Manifesto checker: What are the Labour, Conservatives', Reform UK's, Liberal Democrats', SNP's, Greens' and Plaid Cymru's key pledges?. Sky News. Geraadpleegd op 28 juni 2024.
* ↑ (en) Nigel Farage criticised for saying West provoked Ukraine war. www.bbc.com. Geraadpleegd op 6 juli 2024.
* ↑ Maddox, David, Meet James McMurdock, the fifth Reform MP that nobody expected. The Independent (6 juli 2024). Geraadpleegd op 10 juli 2024.
* ↑ (en) Reid, Katrina Bishop,Jenni, Nigel Farage's right-wing Reform UK party surprises with significant gains. CNBC (5 juli 2024). Geraadpleegd op 6 juli 2024.
* ↑ (en) Lee Anderson wins for Reform in Ashfield. Mansfield 103.2. Geraadpleegd op 6 juli 2024.
* ↑ (en) Nelson, Fraser, Labour’s Potemkin landslide. The Spectator (5 juli 2024). Geraadpleegd op 6 juli 2024.
* ↑ (en) Why a disillusioned, angry Britain voted for change. POLITICO (5 juli 2024). Geraadpleegd op 6 juli 2024.
* ↑ Reform UK overtakes Conservative membership - Nigel Farage calls it 'historic', Kemi Badenoch says numbers are 'fake'. SkyNews (27 december 2024). Geraadpleegd op 22 januari 2025.
* ↑ Paternoster, Tamsin, Nigel Farage in talks with Elon Musk over Reform UK donation. Euronews (18 december 2024). Geraadpleegd op 22 januari 2025.
* ↑ Francis, Sam, Musk says Farage 'doesn't have what it takes' to be Reform UK leader. BBC (5 januari 2025). Geraadpleegd op 22 januari 2025.
* ↑ McDonald, Andrew, Musk or no Musk, Farage has a plan to capture Britain. Politico (7 januari 2025). Geraadpleegd op 22 januari 2025.