OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Judith Visser

Judith Visser (Rotterdam, 29 januari 1978) is een Nederlandse schrijfster.

## Biografie

Visser debuteerde in 2006 met Tegengif, waarin het leven van een jonge Rotterdamse prostituee centraal staat. De roman, waarvan de eerste druk binnen een week was uitverkocht, zorgde voor ophef onder bordeelbezoekers en kreeg veel aandacht in de media. Na het uitkomen van het boek werd Visser overigens op staande voet ontslagen door haar toenmalige werkgever, omdat ze in haar functie als receptioniste alle uitgaande post van promotiestickers voor Tegengif had voorzien. De roman, waarvan ook een door Visser zelf ingesproken audioversie verscheen, werd uitgeroepen tot Beste Rotterdamse Boek van 2006. Het vervolg Tinseltown, dat verscheen in 2007, werd dat jaar met dezelfde prijs bekroond. Visser was in 2007 onderwerp van een relletje, toen de openbare bibliotheek van Zuidland in de media liet weten dat Visser niet welkom was om daar een lezing te houden uit eigen werk. Een bibliotheekmedewerkster verklaarde "misselijk" te zijn geworden van de enigszins "pikante" scènes in Tegengif.
In 2008 verscheen Vissers thrillerdebuut Stuk, dat haar een nominatie voor de Gouden Strop 2009 opleverde. Haar eveneens in 2008 gepubliceerde novelle Ysabella werd het Rotterdams Leescadeau van dat jaar. In 2016 verscheen de roman In seizoenen.
In 2018 bracht ze bij HarperCollins een autobiografische roman uit over opgroeien met autisme, Zondagskind - Alsof opgroeien nog niet lastig genoeg is (ISBN 9789402708929). Er zijn van dit boek meer dan 75.000 exemplaren verkocht. Het werd bekroond met Hebban Literatuur Clubprijs. In 2019 verscheen er een Duitse vertaling. Het vervolg er op was Zondagsleven - Liefde in tijden van autisme, uitgekomen in 2022. Het derde deel van de trilogie, Zondagskracht - Zo is ze nu eenmaal, wordt verwacht in april 2025.
In 2011 bracht de Rotterdamse theatergroep Siberia het toneelstuk Stuk op de planken, gebaseerd op Vissers gelijknamige thriller. Stuk werd in 2013 door Steven de Jong verfilmd en uitgebracht onder de titel Stuk!.

## Persoonlijk

Visser is vegetariër. Ze woont in de badplaats Rockanje samen met een roedel wolfhonden en haar man.
Visser kreeg de diagnose autisme in 2014. Zij is ambassadeur van Hulphonden voor Autisme. Ze heeft vaak last van overprikkeling, door haar honden heeft ze daar minder last van.
Ze heeft sinds haar vierde jaar last van migraine-aanvallen na drukke situaties.
# Dyscolus capito

Dyscolus capito is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Henry Walter Bates.
# Dietrich Gengelbach

Dietrich Gengelbach (Salzwedel, Saksen-Anhalt, Duitsland, 7 oktober 1914 – Noord-Atlantische Oceaan, 19 december 1941) was een Kapitein-luitenant ter zee (Kapitänleutnant) en commandant van de U-574 bij de Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Zijn loopbaan

Op 1 april 1939 werd Dietrich Gengelbach bevorderd tot Oberleutnant Zur See (Luitenant-ter-zee). Na de gebruikelijke U-bootopleiding kreeg hij het bevel over de U-574 op 12 juni 1941. Op 8 november 1941 vertrok hij voor zijn eerste daadwerkelijke oorlogspatrouille vanuit Kiel, Sleeswijk-Holstein, Duitsland. Op 19 december viel de U-574 het konvooi HG-76 aan dat al vanaf 14 december, dagenlang werd bestookt door de “wolfsbende” van U-boten. Commandant Gengelbach slaagde erin de Britse torpedojager HMS Stanley te treffen met zijn torpedo's en hem tot zinken te brengen.

## De ondergang

Maar in de Noord-Atlantische Oceaan, ter hoogte van Ponta Delgada op 38°12' N. en 17°2'3 W., sloeg het noodlot toe voor de Duitse bemanning. De sloep HMS Stork van kapitein-ter-Zee F. Johnnie Walker, vond de U-574 en bestookte deze met dieptebommen. De sloep was wendbaarder dan de tragere onderwater varende U-boot, en zodoende overviel de sloep de onderzeeër keer op keer. Commandant Gengelbach besloot de lekgeslagen U-boot naar de oppervlakte te brengen. Eens boven water gekomen, gaf de sloep hem geen kwartier en ramde de onderzeeër. Hierbij kwam Dietrich Gengelbach en 28 van zijn matrozen om. Gelukkig konden nog 16 manschappen zich redden, door in zee te springen. Ze werden daarna opgepikt door de HMS Stork terwijl de U-574 voorgoed ten onder ging.

## Militaire loopbaan

* Offiziersanwärter: 8 april 1934
* Fähnrich zur See: 1 juli 1935
* Oberfähnrich zur See: 1 januari 1937
* Leutnant zur See: 1 april 1937
* Oberleutnant Zur See: 1 april 1939
* Käpitanleutnant: 1 januari 1942 (Postuum)

## U-bootcommando

* U-574: 12 juni 1941 - 19 december 1941 (+) - Eén patrouille (42 dagen)

## Schip getroffen door Gengelbach

* 19 december 1941: HMS Stanley (L 73) - 1.190 bruttoton - (GB)
# Nationale Vergadering (Azerbeidzjan)

De Nationale Vergadering van de Republiek Azerbeidzjan (Azerbeidzjaans: Azərbaycan Respublikasının Milli Məclisi of kortweg Milli Məclis) is het parlement van de Republiek Azerbeidzjan. Het parlement is gevestigd in de hoofdstad Bakoe. De Nationale Vergadering is een eenkamerparlement met 125 leden, waaronder een voorzitter die volgens een meerderheidsstelsel worden gekozen. De huidige voorzitter is Sahiba Gafarova van de regerende Nieuw Azerbeidzjanpartij. Parlementsverkiezingen worden om de vijf jaar gehouden, meer bepaald op de eerste zondag van november. De laatste verkiezingen zijn echter vervroegd op 9 februari 2020 gehouden.
De Nieuw Azerbeidzjan Partij en onafhankelijke aanhangers van de heersende regering sinds 1993 beschikken momenteel bijna over alle 125 parlementszetels. Bij de parlementsverkiezingen van 7 november 2010 wisten de oppositiepartijen, Musavat en de Azerbeidzjaanse Volksfrontpartij, geen enkele zetel te winnen. Europese observators vonden tal van onregelmatigheden in de aanloop naar deze verkiezingen en op de verkiezingsdag, maar dit werd niet verder onderzocht. Bij de parlementsverkiezingen van 9 februari 2020 wonnen de verschillende oppositiepartijen bij elkaar 12 zetels.
# Bruno Hansmann

Bruno Hansmann (Lankwitz, Berlijn, 1 december 1907 - Ten westen van Gibraltar, 15 december 1941), was een Korvettenkapitän bij de Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij had maar in zijn korte dienstloopbaan het bevel over één U-boot, de U-127.

## Geschiedenis

Bruno Hansmann begon zijn carrière bij de Kriegsmarine en na de gebruikelijke opleiding werd hij bevorderd op 1 oktober 1938 tot kapitein-luitenant. Op 24 april 1941 kreeg hij het bevel over de U-127 waarmee hij tot 1 november 1941 oefeningsvaarten uitvoerde en ingedeeld werd in het 2e Flottielje. Hansmann vertrok daarna op 29 november 1941 met de boot vanuit Kiel, Duitsland, naar Gibraltar voor een grootscheepse konvooiaanval. Op 1 december 1941, op zijn 34e verjaardag, werd hij onderweg bevorderd tot korvetkapitein. Hij zou echter geen enkel geallieerd schip tot zinken brengen in zijn kortstondige U-bootcarrière.
Het Britse hulpvliegkampschip HMS Audacity nam samen met de escorteschepen deel aan de bescherming van konvooi HG-76, en maakten het de U-boten bijzonder lastig en beperkten met hun Britse aanwezigheid de activiteiten van de Duitsers. De Britten verzamelden het konvooi HG-76 dat op 14 december 1941 onder stoom ging. Behalve de HMS Audacity omvatte het escorte 2 sloepen, 3 torpedojagers en 7 korvetten en het bevel lag in handen van een bekwaam zeeman die als één der bekwaamste escortekapiteins bekend zou worden. Zijn naam was kapitein Frederick Johnnie Walker. De gevechten begonnen spoedig nadat het konvooi uitgevaren was op 14 december. Eerst werden twee U-boten, die door de Straat van Gibraltar probeerden te varen, door vliegtuigen aangevallen. De volgende dag op 15 december, werd de U-127 van korvkpt. Bruno Hansmann, door de Australische torpedojager HMAS Nestor, westelijk van Gibraltar belaagd en tot zinken gebracht. 51 man kwamen daarbij om, waaronder hun commandant. De Australische torpedojager was een van de eersten die in het begin van de strijd een overwinning behaalde. Korvetkapitein Bruno Hansmann was 34 jaar toen hij sneuvelde.

## Militaire loopbaan

* Offiziersanwärter: 1 april 1933
* Fähnrich zur See: 1 juli 1934
* Oberfähnrich zur See: 1 april 1936
* Leutnant zur See: 1 oktober 1936
* Kapitänleutnant: 1 oktober 1938
* Korvettenkapitän: 1 december 1941 (Postuum)

## U-bootcommando

* U-127 - 24 april 1941 - 15 december 1941 (+) 1 patrouille (17 dagen, gesneuveld tijdens deze patrouille)

## Info: patrouille van Bruno Hansmann

* U-boot: Aankomst en vertrek
1. U-127 - 29 november 1941 - Kiel - 15 december 1941: 1 Patrouille van 17 dagen

## Externe link

* Uboat.net: Bruno Hansmann
* ↑ (de) Volksbund.de: Bruno Hansmann. Geraadpleegd op 2 september 2018.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 http://www.ubootarchiv.de/ubootwiki/index.php/Bruno_Hansmann
# Anne van Auvergne

Anne Dauphine van Auvergne (1358 - Cleppé, 21 september 1417) was gravin van Forez.

## Levensloop

Anne Dauphine was een dochter van Béraud II, dauphin van Auvergne, en van Jeanne van Forez. Langs moederzijde was zij verbonden met het grafelijk huis van Forez. Haar oom Jan II van Forez (1343-1372) werd in 1362 graaf van Forez. Omdat hij geen nakomelingen had, was Anne de volgende in lijn van opvolging. Toen Jan II van Forez zwaargewond werd aan het hoofd bij een gevecht tegen de Engelsen tijdens de Honderdjarige Oorlog, eiste Annes oudoom Renaud het regentschap over het graafschap Forez op. Hij verkocht in 1367 het graafschap aan Lodewijk I van Anjou. Annes grootmoeder Jeanne de Bourbon reageerde hierop en met de hulp van haar neef hertog Lodewijk II van Bourbon bezette ze Forez. De zaak werd voorgelegd aan koning Karel V die de verkoop aan Anjou annuleerde en Anne in haar rechten herstelde. Na de dood van Jan II van Forez in 1372 werd Anne gravin van Forez. In 1371 was ze gehuwd met Lodewijk II van Bourbon. Het echtpaar bestuurde samen Forez, maar verbleef meestal in Moulins in het hertogdom Bourbon. In 1410 overleed Lodewijk. Hun zoon Jan I van Bourbon bestuurde voortaan het hertogdom van Bourbon terwijl Anne Forez bestuurde. Ze verbleef regelmatig in haar graafschap en wist door een neutraliteitspolitiek haar gebied buiten de oorlog tussen Armagnacs en Bourguignons te houden.
Ze overleed in 1417 in het kasteel van Cleppé. Ze werd naast haar man begraven in de kerk van de priorij van Souvigny. Na haar dood viel het graafschap Forez toe aan de hertogen van Bourbon en werd het samen met hun andere uitgestrekte gebieden bestuurd, waardoor het feitelijk zijn autonomie verloor.

## Huwelijk en nakomelingen

Anne trouwde in 1371 met Lodewijk II van Bourbon. Hun kinderen waren:
* Catherine (1378-), jong gestorven
* Jan I van Bourbon (1381 - 1434), hertog van Bourbon
* Isabella (1384 - na 1451)
* Lodewijk (1388 - 1404), heer van Beaujolais
* ↑ Dauphine was een voornaam die traditioneel werd gegeven aan de dochters van de dauphin van Auvergne. De dauphin bestuurde een ander gebied dan de hertog van Auvergne.
* 1 2 3 (fr) Anne Dauphine: Une femme noble du Moyen-Âge tardif (XIV-XVe siècles). archives.loire.fr. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* ↑ (fr) Claude Latta, La prise de Montbrison par le baron des Adrets et le capitaine de Poncenat (1562), Village de Forez, 44, oktober 1990 Geraadpleegd op 28 februari 2025.
* ↑ (fr) Florence Donnarel, Le fief des Bourbons, Détours en France, april 2021, p. 93-94
# Ierse parlementsverkiezingen 1973

De Ierse parlementsverkiezingen 1973 vonden plaats op 28 februari. De Dáil Éireann, het Ierse parlement, was eerder ontbonden op 7 februari.

## Achtergrond

Fianna Fáil was op het moment van de verkiezingen al bijna 16 jaar onafgebroken aan de macht geweest. Op dat moment was Jack Lynch partijleider en premier. Hij had de Dáil al in december 1972 willen ontbinden om nieuwe verkiezingen uit te schrijven, maar de omstandigheden leenden zich daar niet voor.
Fine Gael en de Labour-partij wisten dat de enige manier waarop zij Fianna Fáil konden verslaan was door de krachten te bundelen. Zij sloten daarom voorafgaand aan de verkiezingen een pact dat bekend kwam te staan als de Nationale Coalitie.
Fianna Fáil haalde een hoger stemmenpercentage ten opzichte van de vorige verkiezingen, maar verloor wel zetels. Dit was mogelijk doordat er in Ierland sprake is van een districtenstelsel. De partijen van de Nationale Coalitie deden namelijk strategische oproepen - verschillend per district - om op elkaars kandidaten te stemmen. Na de verkiezingen sloten Fina Gael en de Labour-partij een coalitie, met Liam Cosgrave aan het hoofd.

## Uitslag

| Partij | Stemmen | % | ±% | zetels | verschil |
| Fianna Fáil | 624.528 | 46,2 | ▲ 1,6 | 68 | ▼ 6 |
| Fine Gael | 473.781 | 35,1 | ▲ 1,8 | 54 | ▲ 4 |
| Irish Labour Party | 184.656 | 13,7 | ▼ 2,9 | 19 | ▲ 1 |
| Sinn Féin | 15.366 | 1,1 | ▲ 1,1 | 0 | 0 |
| Aontacht Éireann | 12.321 | 0,9 | ▲ 0,9 | 0 | 0 |
| Onafhankelijken | 39.855 | 3,0 | ▼ 2,5 | 2 | ▲ 1 |
| Totaal | 1.350.537 | 100% | | 144 | |
# Castinus' veldtocht tegen de Franken

Castinus' veldtocht tegen de Franken was een militaire campagne van het Romeinse leger in de provincies Germania II en Belgica I. De campagne was gericht tegen de Ripuarische Franken, een Frankisch volk aan de overzijde van de Rijngrens. De bevelvoering van het Romeinse leger lag in handen van Flavius Castinus en vond plaats in de jaren 420-421.

## Bronnen en interpretatie

Er is bijna niets bekend over Castinus' campagne tegen de Franken. De enige bron is Gregorius van Tours, een schrijver uit de 6e eeuw die een geschiedenis over de Franken schreef. Hiervoor gebruikte hij de verloren gegane werken van Renatus Profuturus Frigeridus als bron. Gregorius citeert Frigeridus over een Romeinse veldtocht aangevoerd door Castinus ten tijde van keizer Honorius. Een aanleiding en het resultaat van de veldtocht wordt niet gegeven. Naar alle waarschijnlijk was het een reactie op een Frankische aanval, veroorzaakt door de neergang van het Romeinse leger.

## Verloop

In de loop van 419 staken Frankische stammen de Rijngrens over en plunderden de dorpen en landerijen. Volgens Davison was de aanval het gevolg van een happerende grensbewaking in het noorden. Het Romeinse leger had, ondanks het herstel van het keizerlijk gezag in Spanje en Gallië door Constantius III, ingeboet aan slagvaardigheid. Het ontbreken van strafexpedities op vijandelijke bodem in die periode zou hier debet aan zijn geweest. Mogelijk was er ook sprake van een opstand van Frankische foederati die sinds de Rijnoversteek deels de grensbewaking hadden overgenomen. De Franken trokken op naar Augusta Treverorum (Trier) die ze belegerden.

### Castinus' veldtocht

Toen het keizerlijke bewind in Ravenna het bericht bereikte over de Frankische inval werd er een leger gereedgemaakt. De bevelvoering van dit leger werd opgedragen aan Castinus, een tot dan onbekende militair die de rang van comes domesticorum bekleedde. In 420 stak hij de Alpen over en voerde het leger naar het noorden van Gallië om de Franken het hoofd te bieden. Castinus ontzette de stad Trier en voerde heel 421 campagne tegen de Franken. Uit Castinus' promotie tot magister militum in 421 valt af te leiden dat hij zijn veldtocht tegen de Franken met succes afrondde.
Gelet op andere berichten die overgeleverd zijn, keerde Castinus terug naar Ravenna toen er een politieke crisis was uitgebroken tussen het westelijke en oostelijke deel van het Romeinse Rijk over de verheffing van Constantius III tot medekeizer van het westen. Naast de spanningen tussen Oost en West was er een opstand in Spanje uitgebroken door de Vandalen. Castinus kreeg opdracht deze opstand neer te slaan.

## Nasleep

Castinus' veldtocht maakte een einde aan de invallen van de Ripuarische Franken. Het resultaat van Castinus' veldtocht was kortstondig. In 428 werd Trier opnieuw aangevallen door Franken en ingenomen.

## Primaire bronnen

* Renatus Profuturus Frigeridus, Gallische geschiedschrijver
* Gregorius van Tours, Gallische bisschop
* Hydatius, Spaanse bisschop
# Stemmen

Stemmen kan verwijzen naar:
* Stemmen (Landkreis Rotenburg), een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen
* Stemmen (muziek)
* Stemming (meningsuiting)
* Verkiezing
* Stemmen (1972), een televisiefilm van Gied Jaspars en Wim van der Linden
# Lisp Machine Lisp

Lisp Machine Lisp is een dialect van de programmeertaal Lisp. Het is een directe afstammeling van Maclisp en werd oorspronkelijk ontwikkeld in de late jaren 1970 als systeemprogrammeertaal voor de Lisp-machines van het Massachusetts Institute of Technology (MIT). Lisp Machine Lisp was het Lisp-dialect met de meeste invloed op het ontwerp van Common Lisp.
Lisp Machine Lisp bestaat op zich uit drie dialecten: Symbolics noemde hun variant ZetaLisp, LMI en later Texas Instruments deelden een gemeenschappelijke codebasis, maar hun dialect verschilde van de versie die door Richard Stallman en anderen bij het MIT werd onderhouden.
De Lisp Machine Lisp-handleiding werd in de volksmond de Chine Nual genoemd omdat de volledige titel over de voor- en achterzijde van het boek gedrukt was en alleen die letters op de voorkant stonden.
* ↑ (en) Daniel Weinreb, David Moon (maart 1981). Lisp Machine Manual, 3rd Edition. Massachusetts Institute of Technology.
* ↑ (en) chine nual. computer-dictionary-online.org. Gearchiveerd op 16 december 2022. Geraadpleegd op 16 december 2022.
# Clojure

Clojure (/kloʊʒər/) is een dynamisch en functioneel dialect van de Lisp-programmeertaal, dat voornamelijk werkt op het Java-platform.
Net als de meeste andere Lisp-dialecten is de syntaxis van Clojure gebaseerd op symbolische uitdrukkingen (S-expressions), die eerst door een reader in datastructuren worden geparseerd, voordat ze worden gecompileerd. De reader van Clojure ondersteunt syntaxis voor maps, verzamelingen en vectoren, samen met lijsten. Deze worden rechtstreeks naar de genoemde structuren gecompileerd. Clojure behandelt code als gegevens en heeft een Lisp-macrosysteem. Clojure is een Lisp-1 en is niet bedoeld om code-compatibel te zijn met andere Lisp-dialecten, aangezien het zijn eigen verzameling datastructuren gebruikt die niet compatibel zijn met andere Lisps.
Clojure pleit voor onveranderlijkheid (immutability) en onveranderlijke datastructuren. Programmeurs worden aangemoedigd om expliciet te zijn over het beheer van identiteit en de toestand ervan. Deze focus op programmeren met onveranderlijke waarden en expliciete progressie-van-tijd-constructies is bedoeld om het ontwikkelen van programma's die gebruik maken van concurrency te vergemakkelijken. Hoewel het typesysteem volledig dynamisch is, hebben recente pogingen ook gestreefd naar de implementatie van een dependent typesysteem.
De taal werd halverwege de jaren 2000 gemaakt door Rich Hickey. Oorspronkelijk was de taal voor het Java-platform. Sindsdien is Clojure geporteerd naar andere platforms, zoals de Common Language Runtime (.NET). Hickey blijft de ontwikkeling van Clojure leiden als zijn Benevolent Dictator for Life.
De naam Clojure is volgens Hickey een woordspeling op het programmeerconcept "closure". De letters C, L en J staan respectievelijk voor C#, Lisp en Java - drie talen die een grote invloed hadden op het ontwerp van Clojure. Rich Hickey ontwikkelde Clojure omdat hij een moderne Lisp voor functioneel programmeren wilde, die symbiotisch is met het gevestigde Java-platform, en die ontworpen is om concurrency gemakkelijk te maken voor de programmeur.
# Common Lisp Interface Manager

De Common Lisp Interface Manager (CLIM) is een op Common Lisp gebaseerde programmeerinterface voor het maken van gebruikersinterfaces, meerbepaald grafische gebruikersinterfaces (GUI's). Het biedt een application programming interface (API) voor GUI-faciliteiten voor de programmeertaal Lisp.

## Ontwerp

CLIM is een volledig objectgeoriënteerd programmeersysteem voor gebruikersinterfacebeheer, dat gebruikmaakt van het Common Lisp Object System (CLOS) en gebaseerd is op het mechanisme van stream-invoer en -uitvoer. CLIM is afgeleid van het GUI-systeem Dynamic Windows dat tussen 1988 en 1993 door de Lisp-machines van Symbolics gebruikt werd.
De belangrijkste ontwikkeling was CLIM 2.0, uitgebracht in 1993. Het is gratis en opensourcesoftware uitgebracht onder een GNU Lesser General Public License (LGPL).
CLIM is ontworpen om porteerbaar te zijn over verschillende Common Lisp-implementaties en verschillende venstersystemen. Het gebruikt een reflectieve architectuur voor zijn window-systeeminterface. CLIM ondersteunt, net als Dynamic Windows, zogenaamde Presentations.

## Implementaties

CLIM is beschikbaar voor Allegro CL, LispWorks, Macintosh Common Lisp en Symbolics Genera. Ondanks de ondersteuning van deze en andere commerciële Common Lisp-implementaties lijkt CLIM niet veel gebruikt te worden.
McCLIM is een gratis software-implementatie van CLIM. McCLIM heeft verschillende uitbreidingen op CLIM en is gebruikt voor verschillende applicaties zoals Climacs, een Emacs-achtige editor. Het biedt ook een muisgevoelige Lisp Listener met een read–eval–print loop (REPL) voor Common Lisp.
# Estische parlementsverkiezingen 2011

De Estische parlementsverkiezingen in 2011 werden gehouden op 6 maart. Het was mogelijk om tussen 24 februari en 2 maart gebruik te maken van e-voting.

## Achtergrond

In de voorliggende jaren was Estland zwaar getroffen door de economische crisis. De werkloosheid steeg in 2009 tot 20 procent, terwijl de productie met 14 procent daalde. Onder leiding van premier Andrus Ansip trok de export weer aan, hoewel het werkloosheidscijfer met 14 procent hoog bleef. Er werden strenge bezuinigingsmaatregelen doorgevoerd om het begrotingstekort omlaag te brengen. Het land hoefde niet te vragen om internationale hulp en trad op in januari 2011 toe tot de euro.
De zittende regering van Ansip was de eerste regering die erin slaagde om een termijn uit te zitten sinds Estland een meerpartijendemocratie was geworden. De regering van Ansip slaagde erin de verkiezingen te winnen. Zijn eigen Hervormingspartij behaalde twee zetels winst, terwijl de Centrumpartij, zijn coalitiegenoot, 3 zetels verloor. De oppositiepartijen De Unie van Pro Patria and Res Publica en de Sociaaldemocratische Partij behaalden respectievelijk 4 en 9 zetels winst. De Groenen en de Volkspartij haalden niet de kiesdrempel van 5 procent en verdwenen uit het parlement.

## Uitslag

| Partij | Stemmen | % | ±% | zetels | verschil |
| Hervormingspartij | 164.255 | 28,6 | ▲ 0,8 | 33 | ▲ 2 |
| Centrumpartij | 134.124 | 23,3 | ▼ 2,8 | 26 | ▼ 3 |
| De Unie van Pro Patria and Res Publica | 118.023 | 20,5 | ▲ 2,6 | 23 | ▲ 4 |
| Sociaaldemocratische Partij | 98.307 | 17,1 | ▲ 6,5 | 19 | ▲ 9 |
| De Groenen | 21.824 | 3,8 | ▼ 3,3 | 0 | ▼ 6 |
| Volkspartij | 12.184 | 2,1 | ▼ 5,0 | 0 | ▼ 6 |
| Overigen | 26.416 | 4,6 | ▲ 2,4 | 0 | 0 |
| Totaal | 575.133 | 100% | | 101 | |
# Marjolein Algera

Marjolein Caecilia Algera (Leiden, 25 november 1965) is een Nederlandse (stem- en musical)actrice, dialoogregisseuse en vertaalster.
Zij voltooide in 1990 de regisseursopleiding aan de Toneelacademie in Maastricht.
Algera won in 2005 de Zilveren Koe voor haar bijdrage aan het niveau van de nasynchronisatie in Nederland. Andere winnaars van deze prijs zijn Paul van Gorcum (2004), Fred Meijer (2006), Jan Nonhof (2009) en Maria Lindes (2010).

## Theater

Op het toneel speelde Algera onder andere in Tel uit je winst, De tante van Charlie, Een Rits te Ver, Dubbel Op en sprak de Grobbebollen in voor de parkshow Tika is jarig, die in 2007 en 2008 speelde in de Efteling.
In 2008/2009 vertolkte zij de rol van Mevrouw Thénardier in de musical Les Misérables.
Algera was in seizoen 2009/2010 te zien in de voorstelling Oranje Boven met onder anderen Jon van Eerd en Liz Snoijink/Lucie de Lange. Ook was zij te zien in de reprise van dit theaterstuk (najaar 2010).

## Televisie

Naast haar werk op het toneel regisseert ze ook regelmatig animatiefilms voor onder meer Disney.
In 2010 was ze regelmatig te zien in het tweede seizoen van De TV Kantine als secretaresse van het typetje John de Mol, gespeeld door Les Misérables-collega Carlo Boszhard. Daarnaast werkt ze als scenarioschrijver voor dit programma.

## Dialoogregie

* Sesamstraat

## Computerspellen

| Titel | Jaar | Rol |
| Crash Nitro Kart | 2003 | Coco Bandicoot |
| De Legende van Spyro: een Draak is Geboren | 2006 | Nina |
| Professor Layton vs. Phoenix Wright: Ace Attorney | 2014 | Hooginquisiteur Darvell |
| Disney Infinity 3.0 | 2015 | Verdriet |