OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gedenkteken Franse vluchtelingen

Het gedenkteken Franse vluchtelingen (1926) is een nationaal monument in de Nederlandse stad Maastricht.

## Achtergrond

Tijdens de Eerste Wereldoorlog, vooral in het voorjaar van 1918, vluchtten zo'n 5000 Fransen naar Nederland. Meer dan 450 Fransen zijn daar in die tijd overleden, waarvan 60 in Maastricht. In 1925 werd een comité opgericht met het doel "de herinnering aan de tijdens de Eerste Wereldoorlog in Nederland gestorven Franse vluchtelingen levendig te houden". Huib Luns, directeur van de Rijksnormaalschool voor Tekenonderwijs in Amsterdam, kreeg van het comité de opdracht een monument te ontwerpen. Zijn ontwerp toont een vrouwenfiguur, symbool voor Nederland, die tulpen legt op een met een vlag bedekte kist. De Bossche firma N. Glaudemans en Zn. was verantwoordelijk voor de uitvoering van de sarcofaag en inscripties. Beeldhouwer Charles Vos kapte de vrouw.
Het gedenkteeken Fransche vluchtelingen werd geplaatst in Maastricht, in een plantsoen aan de Nieuwenhofstraat bij de brug over de Jeker. Het plantsoen is aangelegd aan de oostzijde van de Nieuwenhofwal, een vrij gaaf gedeelte van de tweede middeleeuwse stadsmuur van Maastricht. Het nationaal monument werd op 23 mei 1926 onthuld door mr. P.J. van Wijngaarden, voorzitter van het comité, in aanwezigheid van onder anderen prins Hendrik, commissaris van de koningin baron Van Hövell tot Westerflier en de ministers Waszink en Lambooij. Burgemeester Leopold van Oppen aanvaardde namens de stad het monument. De plechtigheid werd opgeluisterd door de Mastreechter Staar, die onder andere het Wilhelmus en de Marseillaise zong. Luns werd door de Fransen voor zijn werk benoemd tot ridder van het legioen van Eer.

## Beschrijving

Het monument is gekapt uit vier blokken Franse zandsteen. De lengte bedraagt circa 290 cm en de hoogte 240 cm. Het monument toont een doodskist bedekt door een vlag, rustend op een sokkel. Aan de voorzijde staan de woorden "ILS S'ENDORMAIENT EN PARLANT DU RETOUR AU PAYS". Aan het hoofdeinde van de sarcofaag staat een vrouw in gedrapeerd gewaad, die met haar rechterhand tulpen op de sarcofaag legt.
Een opschrift op het voeteneind luidt:
   OP 23 MEI 1926 WERD DIT GEDENKTEEKEN ONTHULD TER NAGEDACHTENIS VAN 454 FRANSCHE BURGERS DIE ALS SLACHTOFFERS VAN DEN WREEDEN KRIJG HET LEVEN LIETEN IN HET HERBERGZAME NEDERLAND
* Prentbriefkaart uit ca. 1930
* Detail vrouwenfiguur
* Steen met tekst

## Waardering

Het monument werd in 1997 als rijksmonument in het Monumentenregister opgenomen, vanwege de "cultuurhistorische waarde als bijzondere uitdrukking van een culturele, historische en typologische ontwikkeling. De betrokkenheid van de beeldhouwer Huib Luns en de esthetische kwaliteiten van zijn werk geven het gedenkteken een grote architectuurhistorische waarde. Het beeld is prominent geplaatst op de overgang van historische binnenstad naar het 19e-eeuwse stadspark en als zodanig van bijzondere betekenis voor het aanzien voor de stad. Het gedenkteken verkeert in gave toestand en is van belang in relatie tot de visuele gaafheid van de omgeving en heeft typologische zeldzaamheidswaarde."
# Sint-Petrus Apostelkerk

De Sint-Petrus Apostelkerk is de parochiekerk van het tot de Nederlandse gemeente Sluis behorende dorp Schoondijke, gelegen aan Prinses Beatrixstraat 7.
De voorganger van deze kerk dateerde van 1884, en werd ontworpen door Piet van Genk. Het was een neogotisch bouwwerk. Eind 1944 werd deze kerk verwoest ten gevolge van bombardementen.
De nieuwe Sint-Petrus Apostelkerk kwam gereed in 1950. Het is een eenbeukige bakstenen kerk in naar basilicastijl zwemende trant, met halfronde apsis en met een klokkengevel aangebouwd tegen de zijgevel van de kerk, waarin zich tevens de ingang van de kerk bevindt. De kerk werd ontworpen door architectenbureau Siebers & van Dael en heeft de status van gemeentelijk monument.
Het ontwerp voor de kerk maakte in 1948 deel uit van de tentoonstelling en publicatie Nederlands Nieuwe Kerken. Het kerkgebouw bevat een fraaie serie glas-in-loodramen van Gerrit de Morée, die tot stand kwam in samenwerking met atelier Wuisman in Breda. Eén van de ramen werd geschonken door Ulvenhout, een andere door Enkhuizen, gedateerd 1954.
De voormalige parochie Schoondijke werd in 2004 opgeheven en werd toen onderdeel van de H. Antoniusparochie. Bij de oprichting van de fusieparochie H. Andreas in 2013 is Schoondijke een aparte parochiekern geworden.
# Valtournenche (bergdal)

Het Valtournenche is een bergdal in de Noord-Italiaanse regio Aostadal, in de Penninische Alpen. Het dal heeft een lengte van ongeveer 30 km van noord naar zuid. Het door de rivier de Marmore uitgesleten dal opent zich bij Châtillon. Hier stroomt de Marmore uit in de Dora Baltea. Het Valtournenche loopt uit op een van de bekendste en hoogste toppen van de Alpen: de Matterhorn (4478 m).
De vallei is voor een groot gedeelte afhankelijk van het toerisme. 's Winters kan er in verschillende plaatsen geskied worden zoals La Madgeleine en het dorp Valtournenche. Het belangrijkste wintersportoord is echter Breuil-Cervinia dat op 2006 meter hoogte aan de zuidelijke voet van de Matterhorn ligt. De plaats heeft een indrukwekkend aantal skiliften en cabinebanen die tot een hoogte van 3838 meter voeren.

## Belangrijkste plaatsen

* Breuil-Cervinia
* Valtournenche
* Antey-Saint-André
* Chamois
* Torgnon
* La Madgeleine

## Belangrijkste bergtoppen

* Matterhorn (4478 m)
* Gobba di Rollin (3899 m)
* les Jumeaux (3876 m)

## Externe link

* Website van het toeristenbureau van de Valtournenche-Breuil Cervinia
# Paris Saint-Germain Féminines

Paris Saint-Germain Féminines is een vrouwenvoetbalclub uit Parijs die uitkomt in de Division 1, de hoogste Franse damescompetitie. Het is de vrouwenafdeling van Paris Saint-Germain. Thuiswedstrijden worden afgewerkt in het Stade Jean-Bouin, dat een capaciteit heeft van 20.000 plaatsen.

## Geschiedenis

Paris Saint-Germain Féminines werd in 1991 opgericht. Het team startte in de Division 1 Féminine, maar degradeerde in 1992. In het seizoen 1994/1995 speelde Paris Saint-Germain Féminines weer op het hoogste niveau. Na zes jaar in de tweede divisie keerde het team in 2001 terug in de Division 1. In 2010 werd de Coupe de France Féminine gewonnen. Als nummer twee van het seizoen 2010/2011 nam Paris Saint-Germain Féminines in 2011 voor het eerst deel aan de UEFA Women's Champions League. In 2015 was het verliezend finalist in dit toernooi. In 2021 werd de club ongeslagen landskampioen met een voorsprong van één punt op concurrent Olympique Lyon. Men doorbrak hiermee de hegemonie van datzelfde Lyon wat tussen 2007 en 2020 veertien keer op rij landskampioen was geworden, en ook in 2022 en 2023 weer kampioen werd.

## Erelijst

* Division 2 Féminine: 2001
* Coupe de France Féminine: 2010, 2018, 2022
* Division 1 Féminine: 2021

## Bekende (oud-)Parisiennes
### Speelsters

* Camille Abily
* Fatmire Alushi
* Kosovare Asllani
* Ramona Bachmann
* Emma Berglund
* Verónica Boquete
* Signe Bruun
* Viola Calligaris
* Shirley Cruz
* Sara Däbritz
* Lisa Dahlkvist
* Aminata Diallo
* Kadidiatou Diani
* Frøya Dorsin
* Paulina Dudek
* Loes Geurts
* Jackie Groenen
* Eden Le Guilly
* Jade Le Guilly
* Kheira Hamraoui
* Andrine Hegerberg
* Jordyn Huitema
* Amandine Henry
* Jennifer Hermoso
* Amanda Ilestedt]
* Sakina Karchaoui
* Marie-Antoinette Katoto
* Katarzyna Kiedrzynek
* Annike Krahn
* Ashley Lawrence
* Romée Leuchter
* Lieke Martens
* Célina Ould Hocine
* Irene Paredes
* Melike Pekel
* Ève Périsset
* Anna Sandberg
* Caroline Seger
* Berglind Björg Þorvaldsdóttir
* Amalie Vangsgaard
* Davinia Vanmechelen
* Charlotte Voll
* Barbora Votíková

### Trainers

* Olivier Echouafni
* Didier Ollé-Nicolle

## Externe link

* Officiële website Paris Saint-Germain Féminines
* ↑ (fr) Ouest-France, Football. Coupe de France féminine : le PSG, une montagne à gravir pour le CPB Bréquigny. Ouest-France.fr (13 januari 2024). Geraadpleegd op 24 januari 2024.
# Aardbeving Luik 1983

De aardbeving in Luik op 8 november 1983, 's nachts om 00:49:34 uur (Midden-Europese Tijd) was een relatief zware aardbeving die in de stad Luik en omgeving veel schade aanrichtte.

## Geologische achtergrond

Het provincie Luik is tectonisch gesitueerd op de zuidoostelijke hoek van het Brabantmassief en de noordoostelijke hoek van de Ardenne allochtoon, die gescheiden worden door de Midi-overschuiving, een segment van de Variscaanse vooroverschuiving. Het origine van deze breuklijn dateert uit de Variscische orogenese, een Paleozoïsch gebergtevormingsfase.

## Aardbeving

De aardbeving die op 8 november in Remicourt, Luik plaatsvond, was de grootste aardbeving in Belgisch grond sinds de aardbeving in Zulzeke in 1938. Het werd waargenomen in België, Nederland, Duitsland en Luxemburg. Het had een maximum Mercalli intensiteit van VIII (vernielend), een lichaamsgolfmagntiudeschaal van 4.8, en een diepte van 14 kilometer. Het Piekgrondversnelling bedroeg tussen 0.13-0.20g. Er werden meer dan 10 naschokken geregistreerd, waarvan de grootste een Richtermagntiude van 3.4 had.

## Schade

De totale schadekosten als gevolg van de aardbeving varieerden van €42 miljoen tot €75 miljoen. Twee personen kwamen om het leven, waarvan één door een hartaanval, en er werden 30 gemelde verwondingen geregistreerd. Meer dan 16.000 gebouwen raakten beschadigd, waaronder schoorstenen, daken en muren. Meer dan 700 families moesten geëvacueerd worden.

## Reactie

Een paar weken na de aardbeving besloot de Belgische regering om de kosten deels te vergoeden, en nodigden ze de huisbezitters uit om schade in te kaarten. De grootschalige verwoesting van de aardbeving deed de autoriteiten inzien dat het belangrijk was om de seismische activiteit in België goed in de gaten te houden. Het seismisch waarnemings­netwerk van de afdeling seismologie van de Koninklijke Sterrenwacht van België werd dan ook uitgebreid.
# Belgische Exclusieve Economische Zone

De Belgische Exclusieve Economische Zone is een deel van de Noordzee dat niet tot het grondgebied behoort maar waarover België wel bepaalde rechten laat gelden in overeenstemming met het internationaal zeerecht. Deze exclusieve economische zone is ingesteld in 1999. Tot de EEZ behoren niet alleen de wateren boven de zeebodem, maar ook de zeebodem zelf en de ondergrond. Het luchtruim valt erbuiten. Binnen de zone moet België bepaalde rechten garanderen in verband met vrije scheepvaart, overvliegen of de aanleg van kabels en leidingen.
De EEZ begint voorbij de territoriale wateren (de zogenaamde twaalfmijlszone; 12 zeemijl = 22.224,00 m = 22,224 km) en valt qua oppervlakte samen met het Belgisch continentaal plat. Ze beslaat 2.017 km² van het Belgisch deel van de Noordzee (zelf 3.454 km² groot). Het verste punt ervan reikt 87 km in zee.
De voornaamste economische activiteiten die er worden uitgeoefend zijn visserij, mosselcultuur, energieopwekking, zandwinning en dumpen van baggerspecie.
De Belgische EEZ valt samen met de nationale visserijzone. Nochtans mag ook in de territoriale wateren worden gevist. De EEZ omvat voorts een aansluitende zone.
# Jonas Bokeloh

Jonas Bokeloh (Frankfurt am Main, 16 maart 1996) is een Duits voormalig wielrenner die in zijn vijf seizoenen durende carrière bij vijf verschillende ploegen heeft gereden. In 2014 werd hij wereldkampioen op de weg bij de junioren.

## Overwinningen
### 2013

    1e etappe GP Général Patton

### 2014

    Puntenklassement Ronde van Nedersaksen, Junioren
    Duits kampioen op de weg, Junioren
    Wereldkampioen op de weg, Junioren

### 2016

    Trofej Umag

### 2018

    3e etappe Baltic Chain Tour

## Ploegen

* 2015 – SEG Racing
* 2016 – Klein Constantia
* 2017 – An Post Chain Reaction
* 2018 – LKT Team Brandenburg
* 2019 – Hrinkow Advarics Cycleang (t.m 1 mei)
* (en) Profiel van Jonas Bokeloh op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Jonas Bokeloh op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Jonas Bokeloh op de website van de UCI
* Profiel van Jonas Bokeloh op De wielersite
van den Berg · Biermans · Bokeloh · Bouwman · Bovenhuis · van Dongen · Gunst · Havik · Jakobsen · Jiang · Klaris · Lammertink · Leemans · Loh · McCarthy · Peters
Bico · Bokeloh · Cavagna · García · Kasperkiewicz · Lehky · Mas · Molly · Narváez · Schachmann · Schlegel · Schreurs · Sisr · Lecroq (stagiair)
Bokeloh · Gardner · Gough · Gunst · Hennebry · Jamieson · Kasperkiewicz · MacKinnon · McKenna · Muela · Scott · Shaw · Stewart · Teggart · Tietema · Vanderaerden
Appelt · Banusch · Bokeloh · Dieteren · Hähnel · Jürß · Koch · Malcharek · Rudys · Taebling · Weber
# Wolfman (computerspel)

Wolfman is een tekstadventure dat in 1988 door CRL uitgebracht werd voor de Commodore 64, Amstrad CPC en ZX Spectrum homecomputers.

## Verhaal

Na een diepe slaap wordt de protagonist wakker met gescheurde en bebloede kleren, maar zelf heeft hij geen verwondingen. Als hij door een raam kijkt, ziet hij het lichaam van een dood meisje liggen met haar keel doorgesneden. Hij realiseert zich dan dat hij in werkelijkheid een weerwolf is en dat hij op de een of andere manier een remedie voor zijn aandoening moet vinden. Tegelijkertijd moet hij ontsnappen aan de gewelddadige vergelding door de woedende dorpelingen. Nadat hij verliefd is geworden op een meisje genaamd Nadia, moet hij haar redden wanneer ze wordt ontvoerd, terwijl hij doorgaat met het zoeken naar een remedie voor zijn lykantropie.

## Verloop van het spel

Wolfman is een standaard tekstadventure met statische graphics op sommige plaatsen om de toon te zetten en sfeer te creëren. Het spel is verdeeld in drie delen, waarbij de speler de rol van weerwolf aanneemt in deel een en drie en de rol van het meisje in deel twee.

## Ontvangst

Net als de vorige CRL tekstadventures Dracula, Frankenstein en Jack the Ripper kreeg ook Wolfman een certificatie van de British Board of Censors, meerbepaald een 18-certificaat omwille van zijn graphics met bloederige scènes.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wolfman (video game) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Wolfman op MobyGames
* ↑ (en) Campbell, Keith (mei 1988). Adventure Reviews - Wolfman. Computer and Video Games (79): 75
* ↑ (en) BBFC rating of Wolfman (13 oktober 1988). Gearchiveerd op 21 februari 2020.
# Treinongeval bij Morlanwelz

Het treinongeval bij Morlanwelz was een incident op 27 november 2017 nabij Morlanwelz in de Belgische provincie Henegouwen. Een trein was eerder die dag betrokken geraakt bij een aanrijding met een auto op een overweg. Alhoewel niemand gewond raakte bij het ongeval en de brand die daarop volgde, vielen wel twee doden en meerdere gewonden bij het wegtakelen van deze trein later op de dag.
Tijdens de opruimoperatie 's avonds ging er iets mis bij het wegslepen van de trein. Van de trein van het type MS96 kwam treinstel 449 los van treinstel 442. Deze laatste rolde weg richting het station van Strépy-Bracquegnies waar het treinstel botste met een andere personentrein.
De trein rolde meer dan 14 km door enkele stations en langs meerdere overwegen. Hierbij werden 4 arbeiders van Infrabel aangereden. Twee overleefden de klap niet, de twee anderen raakten zwaar gewond. Bij de aanrijding met de andere trein vielen vijf gewonden.
Daarmee kwam het totaal op twee doden en zeven gewonden bij het treinongeval nabij Morlanwelz en de daarop volgens weggerolde trein.
# Alejandro Silva

Alejandro Daniel Silva González (Montevideo, 4 september 1989) is een Uruguayaans voetballer die doorgaans speelt als rechtsback. In januari 2025 verruilde hij Libertad voor Deportivo Recoleta. Silva maakte in 2013 zijn debuut in het Uruguayaans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Silva begon zijn carrière in de jeugdopleiding van Fénix. Hij werd in eerste instantie puur gehaald voor het belofteteam, maar de middenvelder wist zich in het eerste elftal te spelen bij Fénix. Op 23 januari 2010 debuteerde Silva voor de club, toen er met 0–1 werd gewonnen op bezoek bij River Plate. In juli 2012 verkaste hij naar het Paraguayaanse Olimpia, waarvoor hij uiteindelijk tien keer zou scoren in zestig wedstrijden. Op 4 februari 2014 maakte Silva de overstap naar Lanús uit Argentinië. Dat verhuurde hem in het seizoen 2014/15 aan Peñarol. In de jaargang erna speelde Silva op huurbasis bij zijn oude club Club Olimpia. Na zijn terugkeer speelde Silva zich weer in de basis van Lanús. In maart 2018 maakte hij de overstap naar Montreal Impact. Silva verkaste na één seizoen in de Major League Soccer naar Olimpia, waar hij aan zijn derde periode begon. Binnen Paraguay verhuisde Silva in januari 2024 naar Libertad. Een jaar later nam Deportivo Recoleta hem over.

## Interlandcarrière

Silva maakte zijn debuut voor het Uruguayaans voetbalelftal op 27 maart 2013. Op die dag werd een WK-kwalificatieduel tegen Chili met 2–0 verloren. De middenvelder begon op de bank en viel in de rust in voor Matías Aguirregaray.
Interlands van Alejandro Silva voor  Uruguay :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie |
| Als speler van Olimpia ||||||
| 1 | 27 maart 2013 | Chili – Uruguay | 2 – 0 | WK 2014 kwalificatie |
| 2 | 11 oktober 2013 | Ecuador – Uruguay | 1 – 0 | WK 2014 kwalificatie |
| Als speler van Lanús ||||||
| 3 | 4 juni 2017 | Ierland – Uruguay | 3 – 1 | Vriendschappelijk |
| 4 | 7 juni 2017 | Italië – Uruguay | 3 – 0 | Vriendschappelijk |
Bijgewerkt op 6 februari 2025.
# Derek (televisieserie)

Derek is een Britse komedie-dramaserie geschreven en geregisseerd door Ricky Gervais, die tevens de hoofdrol speelt. De pilotaflevering werd in 2012 uitgezonden op Channel 4, waarna het eerste seizoen in 2013 op hetzelfde kanaal debuteerde.

## Inhoud

Derek is een mockumentary die zich afspeelt in een Engels bejaardentehuis. Het eponieme hoofdpersonage werkt hier als verzorger tussen een groep buitenbeentjes.
Derek (Ricky Gervais) heeft een kinderlijk en naïef karakter, dat door een inspecteur geassocieerd wordt met autisme, hoewel hij daar nooit voor getest is. Vanwege zijn excentriciteit wordt hij afgewezen door de maatschappij, maar zijn sympathie en enthousiasme maken hem juist weer zeer geliefd bij de bejaarden die hij verzorgt. Zijn collega Dougie (Karl Pilkington) is een zeer cynische klusjesman die constant ruzie heeft met de perverse nietsnut Kev (David Earl). Ondertussen maakt verzorgster Hannah (Kerry Godliman) constant overuren om het bejaardentehuis in goede banen te leiden, wat ten koste van haar privéleven gaat.
Aangezien Derek omgeven wordt door mensen van hoge leeftijd, maakt hij veel sterfgevallen mee, wat een dramatisch motief van de serie vormt.

## Rolverdeling

* Ricky Gervais - Derek Noakes
* Karl Pilkington - Dougie
* Kerry Godliman - Hannah
* David Earl - Kevin "Kev" Twine
* Brett Goldstein - Tom
* Ruth Bratt - Mary
* Joan Linder - Joan
* Kay Noone - Lizzie
* Vilma Hollingbery - Elsie
* Tim Barlow - Jack
* Arthur Nightingale - Arthur
* Doc Brown - Deon
* Holli Dempsey - Vikky
# Sylvia Maessen

Sylvia Maessen is een Nederlands componiste.
Maessen studeerde hobo bij Victor Swillens (examen 1985) en compositie/arrangeren bij Lex Jasper en Kenny Napper (examen 1990) met extra vak contrabas (klassiek bij Edward Mebius, jazz bij Koos Serierse). Daarnaast volgde zij diverse workshops bij componisten/arrangeurs Bob Brookmeijer, Jerry van Rooijen, Peter Herbolzheimer, bij bassisten Ray Brown, John Clayton, Red Mitchell en bij drummer Ed Thigpen.
Haar composities zijn meestal in klassiek, hedendaags idioom, maar zij componeert en arrangeert daarnaast ook in het wereldmuziek-, jazz- en muziektheater-genre. Zij schreef onder andere voor het Nederlands Blazers Ensemble, Sinfonia Rotterdam, fluitiste Eleonore Pameijer, pianisten Marja Bon, Marcel Worms en Janina Fialkowska, Frank Groothof, The Barton Workshop, The Holland Wind Players, bandoneonisten Alfredo Marcucci en Carel Kraayenhof, trompettist Wolfgang Guggenberger, jazzmusici Eric Vloeimans, Benjamin Herman, Candy Dulfer, soulzangeres Shirma Rouse, het Amstel Quartet, tablaspeler Nitiranjan Biswas, beiaardier Gijsbert Kok, het Nederlands Symfonie Orkest, Gergjev festival en vele anderen.

## Prijzen

* 2006 - 3e prijs VSB-poëzieprijs voor "Bui" (bariton, piano, contrabas, percussie)
* 2011 - RBO Sinfonia-compositieprijs voor het historisch oratorium "Nova Zembla" (sopr., ten., bar., koor en orkest)
* 2013 - MCN-compositieprijs genomineerd met 9 andere componisten
* 2013 - Geelvinck-Hinlopen-compositieprijs eervolle vermelding voor "Les plaies du monde" (sopraan en tafelpiano)
* 2014 - CD-release "Inspired by poetry" alle vocale klassieke composities uitgevoerd door sopraan Irene Maessen en diverse musici - fluitiste Eleonore Pameijer, klarinettisten Yfynke Hoogeveen en John Anderson, violiste Jacobien Rozemond, celliste Nina Hitz, accordeonist Hans van der Maas, percussionist Arjan Roos, pianisten Loes van Ras en Marja Bon.
* 2016 - Compositieprijs Donna in Musica - Italië genomineerd met "Overtura real" voor strijkorkest
* 2018 - Plicht-compositie voor het Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch "Oh, che tranquillo mar" voor solozang met piano én voor solozang, klarinet, fagot, hoorn en strijkkwintet
* Eigen homepage
* CD vocale composities
* Library of Congress Control Number: no2017131784
* Virtual International Authority File: 947150808944219000002
* WorldCat: E39PBJkXxXB7XCfxhCWXrpbrv3
# Stefan Bötticher

Stefan Bötticher (Leinefelde, 1 februari 1992) is een Duits baanwielrenner.

## Carrière

In 2013 werd Bötticher wereldkampioen sprint door in de finale de Rus Denis Dmitrijev te verslaan. Drie dagen eerder was hij, samen met teamgenoten René Enders en Maximilian Levy, al wereldkampioen teamsprint geworden door in de finale de Nieuw-Zeelandse selectie te verslaan. In 2021 nam hij voor het eerst deel aan de Olympische Spelen die dat jaar werden gehouden in Tokio. Op het onderdeel teamsprint eindigde hij vijfde samen met Timo Bichler en Levy. Bij de volgende Olympische Spelen, die plaatsvonden in Parijs, nam Bötticher eveneens deel aan de teamsprint. Ditmaal werd de Duitse formatie, die naast Bötticher bestond uit Maximilian Dörnbach Luca Spiegel en Nik Schröter, zesde.

## Palmares

| Jaar | DK | EK | WK | Overig |
| Junioren |||||
| 2009 | 2 Keirin 3 Sprint | | 2 Sprint 2 Teamsprint | |
| 2010 | 1 Keirin 1 Sprint 3 Teamsprint | | 2 Sprint 3 Teamsprint | |
| Beloften |||||
| 2011 | | 1 Sprint 1 Teamsprint 1 Keirin | | |
| 2012 | | 1 Sprint 1 Teamsprint 1 Keirin | | |
| Elite |||||
| 2011 | 1 Sprint 3 Keirin | | | WB Cali: Sprint |
| 2012 | 1 Sprint 1 Teamsprint 1 Keirin | | | WB Glasgow: Sprint, Teamsprint, Keirin |
| 2013 | | | 1 Sprint 1 Teamsprint | Pruszków: Teamsprint |
| 2014 | 1 Sprint 1 Keirin | | 2 Teamsprint | WB Londen: Sprint |
| 2015 | | | | Dudenhofen: Keirin |
| 2016 | Geen deelnames | Geen deelnames | Geen deelnames | Geen deelnames |
| 2017 | Geen deelnames | Geen deelnames | Geen deelnames | Geen deelnames |
| 2018 | 2 sprint 3 keirin | 1 keirin 2 sprint 3 teamsprint | | |
| 2019 | 3 sprint | | 3 keirin | |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | | 3 teamsprint | Olympische Spelen: 5e teamsprint |
| 2022 | 1 keirin 1 sprint | | | |
| 2023 | | | | Zesdaagse van Berlijn: 1 sprint |
| 2024 | | | | Olympische Spelen: 6e teamsprint |
* Profiel op de Wielersite
* Profiel op Cyclebase