OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean Joseph Koppes

Johannes (Jean Joseph) Koppes (Canach, 16 september 1843 – Luxemburg-Stad, 29 november 1918) was een Luxemburgs geestelijke van de Katholieke Kerk en bisschop van Luxemburg.
Johannes Koppes werd geboren als derde van twaalf kinderen van onderwijzer Jean Koppes en Anne-Marie Ernster. Drie van zijn zussen traden toe tot de Order of the Holy Cross in de Verenigde Staten, één broer werd ook priester in Noord-Amerika en een tweede in Luxemburg.
Hij bezocht het Athénée royal grand-ducal en vervolgens het seminarie van Luxemburg. In 1868 werd hij priester gewijd en vicaris van de parochiekerk van Luxemburg-Stad. De kerk werd twee jaar later verheven tot kathedraal van Luxemburg. In 1873 werd hij priester in Esch-sur-Alzette en liet er een nieuwe Sint-Jozefkerk bouwen. In 1883 werd Koppes als opvolger van de zieke Nicolas Adamas benoemd tot bisschop van Luxemburg en op 4 november 1883 door kardinaal E.H. Howard in de Santa Maria dell'Anima in Rome gewijd.
Koppes raakte met de regering in conflict over de invoering van het openbaar onderwijs in 1912, waardoor de kerk niet langer toezicht kon houden op het onderwijs. Na een beroerte in 1915 was Koppes afhankelijk van de hulp van de bisschop van Trier, omdat het Vaticaan hem geen coadjutor-bisschop wilde toekennen. Hij overleed eind 1918. De Raad van State gaf geen toestemming hem in de Luxemburgse kathedraal te begraven. Hij werd daarom net als zijn voorganger Adames in de Glaciskapel begraven. In de kapel werd een door architect Jean-Pierre Koenig ontworpen epitaaf geplaatst, uitgevoerd door Ernest Grosber, met een reliëfportret geboetseerd door Jean-Baptiste Wercollier.

## Bisschopswapen

Het bisschopswapen heeft een azuurblauw schild met een zilveren dwarsbalk, die is beladen met een azuurblauwe duif met in zijn snavel een olijftak. Boven de dwarsbalk een naar beneden stralende zilveren ster, in de voet is het wapen beladen met golven waarin een vis zwemt. De figuren in het wapen zijn symbolen van Koppes' devies PAX ET VERITAS (Vrede en Waarheid), dat verwijst naar een tekst uit 2 Koningen 20:19. Het wapen is onder aangebracht op diens epitaaf.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean-Joseph Koppes op de Luxemburgstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Johannes Joseph Koppes, Catholic Hierarchy.
* ↑ Burgerlijke stand van Lellingen: geboorten 1843, akte n$^o$ 29.
* ↑ "Lokal=Neuigkeiten", Luxemburger Wort, 14 januari 1892.
* ↑ "Uebersicht", Luxemburger Wort, 8 november 1883.
* ↑ "Freitag abend, 9 Uhr, ist der Hochw. Herr Bischof von Luxemburg, Msgr. Johannes Joseph KOPPES, sanft im Herrn entschlafen", Luxemburger Wort, 30 november 1918.
* ↑ Grabdenkmal für Bischof Koppes", Obermosel-Zeitung, 18 april 1921.
* Gemeinsame Normdatei: 140630228
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7705 9212
* Library of Congress Control Number: n00090641
* Virtual International Authority File: 107303621
* WorldCat (via VIAF): 107303621
# Peter Leo Gerety

Peter Leo Gerety (Shelton (Connecticut), 19 juli 1912 - Totowa (New Jersey), 20 september 2016) was een Amerikaans geestelijke en een aartsbisschop van de Rooms-Katholieke Kerk.
Gerety begon in 1932 met zijn priesterstudie. Hij werd op 29 juni 1939 priester gewijd. Op 4 maart 1966 werd hij benoemd tot bisschop-coadjutor van Portland en tot titulair bisschop van Crepedula. Zijn bisschopswijding vond plaats op 1 juni 1966. Toen Daniel Feeney op 15 september 1969 overleed, volgde Gerety hem op als bisschop van Portland. Op 25 maart 1974 volgde zijn benoeming tot aartsbisschop van Newark.
Gerety ging op 3 juni 1986 met emeritaat. Hij was vanaf 1 januari 2015 de oudste nog levende bisschop van de Rooms-katholieke kerk. Gerety werd 104 jaar oud.
* (en) Peter Leo Gerety op www.catholic-hierarchy.org
* (en) Remembering Archbishop Gerety op de website van het aartsbisdom Newark
* Library of Congress Control Number: n95117010
* Virtual International Authority File: 14026005
* WorldCat (via VIAF): 14026005
# Gemene schoren van Hamme

De Gemene schoren van Hamme is een natuurgebied nabij de Oost-Vlaamse plaats Hamme.

## Geschiedenis

De naam verwijst naar het gemeenschappelijk gebruik. De naam schoren had betrekking op een soort halfpolder, gelegen tussen de eigenlijke polder en de stroom, in dit geval de Durme, welke getijdenbeweging kent.
Feitelijk werd dit gebied voorzien van zomerdijken en in de zomer gebruikt als hooiland. In het winterseizoen werden de dijken doorgestoken en de gaten met rijshout versterkt. Het hooiland stroomde dan onder en er werd een laagje vruchtbaar slib afgezet. Het water werd verdeeld via sloten. In de dijken bevonden zich sluisjes (goten genaamd) om in het zomerseizoen de hooilanden te ontwateren en eventueel, na het maaien, tijdelijk te bevloeien teneinde slib af te zetten. Door dit alles kwamen de schoren ook steeds hoger te liggen.
Begin 20e eeuw werd het hooiland vaak omgezet in grienden, omdat de teelt van wilgentenen (wijmen) meer opbracht dan hooi.
Na de Tweede Wereldoorlog nam de winstgevendheid van het bedrijf af en, door de toenemende getijverschillen, werd het moeilijker om bovengenoemd bevloeiingsbeheer mogelijk te maken. Omstreeks de jaren '60 van de 20e eeuw werden de hooilanden opgegeven.
In 1970 werden de Schorren van de Durme geklasseerd als Staatsnatuurreservaat. Dit meet ruim 23 ha. In 1981 werd het ook geklasseerd als beschermd landschap. Van de vroegere inrichting van de vloeiweiden is niet veel meer overgebleven.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Joëlle van Koetsveld van Ankeren

Joëlle van Koetsveld van Ankeren (Amsterdam, 2 juni 1973) is een Nederlands voormalig shorttrackschaatsster.
Van Koetsveld van Ankeren werd als juniorenkampioene toegevoegd aan de selectie voor de Olympische Winterspelen 1988 waar shorttrack een demonstratiesport was. Op alle afstanden strandde ze in de voorronde en met het Nederlands team werd ze zesde en laatste op de aflossing. In 1989 en 1990 won Van Koetsveld van Ankeren het Nederlands kampioenschap shorttrack. Ze won de Europa Cup in 1990, de voorloper van het Europees kampioenschap. Op het Wereldkampioenschap shorttrack (individueel) 1990 won ze de 3.000 meter en werd ze tweede in het eindklassement achter Sylvie Daigle. Van Koetsveld van Ankeren nam deel aan de Olympische Winterspelen 1992, waar shorttrack een officieel onderdeel was geworden. Op de 500 meter werd ze dertiende en met het Nederlands team zesde op de aflossing. Gedurende haar gehele loopbaan werd Van Koetsveld van Ankeren geplaagd door knieblessures en bijgaande operaties, opgelopen op vijftienjarige leeftijd tijdens een val op het wereldkampioenschap in 1989. In 1995 kwam het, na in totaal acht operaties, tot een conflict over het mogen dragen van een brace en stopte ze met shorttrack. Hierna was Van Koetsveld van Ankeren nog actief in het shortrack als trainster en coach en daarnaast begon ze een schoonheidssalon.
# Squalius torgalensis

Squalius torgalensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Coelho, Bogutskaya, Rodrigues & Collares-Pereira.
* ↑ (en) Squalius torgalensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Squalius torgalensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Mister Gay World

Mister Gay World is een jaarlijkse internationale schoonheidswedstrijd voor homoseksuele mannen die sinds 2009 wordt georganiseerd door Eric Butter, Dean Nelson en Tore Aasheim.
Deelnemen kunnen mannen die in het voorgaande jaar een nationale Mister Gay-verkiezing in hun land gewonnen hebben, zoals Mister Gay Belgium of Mister Gay Netherlands.

## Finales en winnaars

| Jaar | Datum | Locatie | Winnaar | Land | Belgische kandidaat | Nederlandse kandidaat |
| 2018 | mei | Knysna | Jordan Paul Bruno | Australië | Jaimie Deblieck | (geen deelname) |
| 2017 | mei | Maspalomas | John Fernandez Raspado | Filipijnen | Raf Van Puymbroeck | (geen deelname) |
| 2016 | 23 april | San Ġiljan | Roger Gosalbez Pitaluga | Spanje | Skelte Willems - top 12 | Steven van Akelijen |
| 2015 | 2 mei | Knysna | Klaus Burkart | Duitsland | Jordy De Smedt - 4e plaats | (geen deelname) |
| 2014 | 31 aug. | Rome | Stuart Hatton | Verenigd Koninkrijk | Willem Joris | (geen deelname) |
| 2013 | 4 aug. | Antwerpen | Christopher Michael Olwage | Nieuw-Zeeland | Tom Goris | Ashley Peternella - 4e plaats - Mr. Gay Sports Challenge |
| 2012 | 8 april | Johannesburg | Andreas Derleth | Nieuw-Zeeland | (geen deelname) | Thom Goderie - 5e plaats - Mr. Gay Formal Wear - Mr. Gay Congeniality |
| 2011 | 13 maart | Manilla | Francois Nel | Zuid-Afrika | (teruggetrokken) | Mischa Germeraad - top 10 |
| 2010 | 13 febr. | Oslo | Charl Van Den Berg | Zuid-Afrika | Cédric Fievet - Mr. Gay Congeniality | (geen deelname) |
| 2009 | 8 febr. | Whistler | Max Krzyzanowski | Ierland | (geen deelname) | (geen deelname) |

## Externe link

* Officiële website
# Get Your Man

Get Your Man kan verwijzen naar:
* Get Your Man (1921), een Amerikaanse stomme film van George Hill en William K. Howard
* Get Your Man (1927), een Amerikaanse filmkomedie van Dorothy Arzner
* Get Your Man (1934), een Britse filmkomedie van George King
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Get Your Man en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Withaarblindwants

De Withaarblindwants (Asciodema obsoleta) is een wants uit de familie blindwantsen (Miridae). De soort werd het eerst wetenschappelijk beschreven door Franz Xaver Fieber in 1864.

## Uiterlijk

De langwerpig ovaal gevormde blindwants heeft altijd volledige vleugels en kan 3,5 tot 4,5 mm lang worden. Het borststuk en de kop zijn groen van kleur. De pootjes zijn grijs-groen gekleurd en de achterschenen hebben zwarte stekels. Het lichaam is ook grijs-groen gekleurd en is bedekt met lange grijswitte en korte zwarte haren. Het doorzichtige deel van de voorvleugels is grijs. De antennes zijn bruin van kleur.

## Leefwijze

De soort leeft op brem (Cytisus scoparius) en gaspeldoorn (Ulex europaeus) van de plantensappen maar ook van de eitjes van kevers (zoals bladkevers). Er is een enkele generatie per jaar en na overwintering als eitje kunnen de volwassen wantsen waargenomen worden van mei tot augustus in ruige gebieden en wegbermen.

## Leefgebied

De soort komt in Nederland niet langs de kust voor (met uitzondering van Zeeland) en is in de rest van het land zeldzaam. Het verspreidingsgebied is Palearctisch van Europa tot in Noord-Afrika. Later is de soort ook in Noord-Amerika geïntroduceerd.
# Aga Khan

Aga Khan (Perzisch: آقا خان ) is de eretitel van de godsdienstige leider en imam van de Nizari-tak van het Ismaïlisme.
De titel werd voor het eerst verleend in 1818 door de sjah van Perzië, Sjah Fath'Ali Kadjar aan zijn schoonzoon Hasan Ali Sjah (1804-1881), de 46e Isma'ili-imam. Na de gewelddadige dood van zijn vader zochten de nieuwe imam en zijn moeder steun bij het Perzische hof. De sjah liet de moordenaars van zijn vader executeren, schonk Hasan Ali Sjah de titel Aga Khan (dat ongeveer 'Grote Heerser' betekent) en gaf hem zijn dochter Sarv-i Jahan Khanum ten huwelijk. Ten slotte benoemde hij hem tot gouverneur van de provincie Qom. De Aga Khan liet een indrukwekkend kasteel bouwen ten zuiden van Mahallat (Mahallat-e Pain).
Kort na het overlijden van Fath'Ali werd de eerste Aga Khan als de bestuurder van de provincie Kirman aangesteld. In 1839 vertrok Hasan Ali Sjah naar India, waar hij de Britten steunde tijdens de Eerste Brits-Afghaanse Oorlog (1839-1842). Hij werd door zijn oudste zoon Ali Sjah, Aga Khan II opgevolgd, die in 1885 stierf. Daarna volgden nog drie Aga Khans, namelijk prins Sultan Mohammed (Aga Khan III) (1877-1957), de 48e imam (1885-1957) prins Karim El Hoesseni (1936-2025), de 49e imam van de Ismaili's (sinds 1957) en sinds 2025 Rahim al-Hussaini Aga Khan (Aga Khan V), de 49e imam (1971).
# Queluz Sintra

Clube Atlético de Queluz (of kortweg C.A. Quelez) is een professionele basketbalclub uit Queluz, Portugal. Het team speelt in de Proliga, de tweede nationale basketbalcompetitie van Portugal. Tot 2007 was de club actief op het hoogste nationale niveau, de Liga Portuguesa de Basquetebol (of LPB), maar in dat jaar trok de ploeg zich terug uit de hoogste klasse. In het seizoen 2005–06 nam Queluz deel aan de Europese EuroCup.

## Erelijst

* Portugees landskampioen: 2
    1983–84, 2004–05
* Portugese beker (TPB): 2
    1982–83, 2004–05
* Portugese Super Cup (SPB): 2
    1984, 2005

## Bekende (oud-)spelers

* Ângelo Victoriano
* Aníbal Moreira
* Ike Nwankwo
* Carlos Andrade
* Miguel Miranda
* Carlos Lisboa
# TEFI

De TEFI (Russisch: ТЭФИ) is een jaarlijkse prijs die in de Russische televisie-industrie wordt uitgereikt door de Russische televisieacademie. De prijs wordt sinds 1994 uitgereikt.
De TEFI kent verschillende onderdelen (met in 2008 in sommige onderdelen 50 nominaties), zoals televisieshows, opmerkelijke mensen in de televisie-industrie en journalisten. De winnaars krijgen een beeldje van Orpheus gemaakt door Ernst Neizvestny. De prijs kan gezien worden als de Russische Emmy Award.
# Anchitherium

Anchitherium is een geslacht van uitgestorven paarden, dat zijn oorsprong vond in het Vroeg-Mioceen van Noord-Amerika en zich vervolgens verspreidde naar Europa en Azië, waar het aanleiding gaf tot het geslacht Sinohippus met een groter lichaam. Het was ongeveer zestig centimeter hoog bij de schouder en vertegenwoordigde waarschijnlijk een zijtak van de paardenevolutie die geen moderne afstammelingen heeft achtergelaten. Het geslacht omvat de vier soorten A. aurelianense, A. australis, A. clarencei en A. navasotae, die in het Mioceen wijdverspreid waren over Noord-Amerika, Azië en Europa.
Anchitherium was een drietenig bladetend dier en daarmee een zijtak in de evolutie van de paardachtigen die uiteindelijk zou leiden tot de hedendaagse Equus-soorten. Anchitherium ontwikkelde zich in Noord-Amerika, waarna het dier zich via de Beringstraat verspreidde naar de Oude Wereld. In Noord-Amerika werd Anchitherium ongeveer 15 miljoen jaar geleden verdrongen door de eerste grasetende paarden.
Fossielen van Anchitherium clarenci zijn gevonden in Canada, de Verenigde Staten, Panama, Volksrepubliek China, Kazachstan, Rusland, Turkije, Servië, Oostenrijk, Duitsland, Zwitserland, Frankrijk, Spanje, en Portugal.

## Soorten

De volgende soorten zijn gekend:
* A. alberdiae
* A. aurelianense
* A. australis
* A. castellanum
* A. clarencei
* A. corcolense
* A. cursor
* A. ezquerrae
* A. gobiense
* A. hippoides
* A. matritense
* A. navasotae
* A. parequinum
* A. procerum
* A. aurelianense - Volledige onderkaak - Burdigalien MHNT
Literatuur
* Sánchez, I.M., Salesa, M.J., and Morales, J. 1998. Revisión sistemática del género Anchitherium Meyer, 1834 (Equidae; Perissodactyla) en España. Estudios Geológicos, 55(1-2):1-37
* MacFadden, B.J. 2001. Three-toed browsing horse Anchitherium clarencei from the early Miocene (Hemingfordian) Thomas Farm, Florida. Bulletin of the Florida Museum of Natural History, 43(3):79-109.
* Salesa, M.J., Sánchez, I.M., and Morales, J. 2004. Presence of the Asian horse Sinohippus in the Miocene of Europe. Acta Palaeontologica Polonica, 49(2):189-196.
* Ye, J., W.-Y. Wu, and J. Meng. 2005. Anchitherium (Perissodactyla, Mammalia) from the Halamagai Formation of Northern Junggar Basin, Xinjiang. Vertebrata Palasiatica, 43(2):100-109 (in Chinese with English summary).
Noten
* ↑ Anchitherium. prehistoric-fauna.com. Geraadpleegd op 14-01-2023.
* ↑ Anchitherium. www.prehistoric-wildlife.com. Geraadpleegd op 14-01-2023.
* ↑ Fossilworks: Anchitherium. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 14-01-2023.
# Bijzonder Beheersgebied Noord-Commewijne-Marowijne

Het Bijzonder Beheersgebied Noord-Commewijne-Marowijne is een gebied in Suriname waar bijzondere regels gelden voor menselijke activiteiten om de plaatselijke natuur te ontzien. Het gebied werd in 2001 gesticht en is 884 km$^2$ groot.
# Blood Money

Blood Money kan verwijzen naar:
* Blood Money (computerspel), een computerspel uit 1989
* Hitman: Blood Money, een videospel uit 2006 uit de Hitman-reeks
* Blood Money (1917), een film uit 1917 van Fred Kelsey
* Blood Money (1933), een film uit 1933 van Rowland Brown
* Blood Money (1996), een film uit 1996 van John Shepphird
* Blood Money (2000), een film uit 2000 van Aaron Lipstadt
* Blood Money (2017), een film uit 2017 van Lucky McKee
* Blood Money (Tom Waits), een album uit 2002 van Tom Waits
* Blood Money (Mobb Deep), een album uit 2006 van Mobb Deep
* Blood Money (televisieserie), een televisieserie uit 1981
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Blood Money en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sally Thomsett

Sally Thomsett (3 april 1950, Sussex, Engeland) is een Britse actrice.
Thomsett speelde de rol van Jo in de televisieserie Man About the House en speelde de rol tevens in de gelijknamige film uit 1974.
Voor haar rol in The Railway Children uit 1970 kreeg ze een nominatie voor een BAFTA Award (Meest veelbelovende nieuwkomer). Ze speelde een 12-jarige, terwijl ze toentertijd al 20 was.
In de film Straw Dogs uit 1971 (met onder meer Dustin Hoffman) speelde ze Janice Hedden, die per ongeluk vermoord wordt door de zwakzinnige David Warner.
Verder speelde ze gastrollen in Nearest and Dearest, Dixon of Dock Green en Z Cars.

## Filmografie

* Seventy Deadly Pills (1964) - Gerty
* Nineteen Eighty Four (Televisiefilm, 1965) - Parson's girl
* Thirty-Minute Theatre Televisieserie - Christine (Afl., Don't Go Down to the Bingo Mother, Father's Coming to Tea, 1966)
* Danny the Dragon (1967) - Jean
* River Rivals (1967) - Penny Holmes
* Sanctuary Televisieserie - Maria Gomes (Afl., The Promised Land, 1967)
* What Maisie Knew (Televisiefilm, 1968) - Maisie
* The Very Merry Widow and How Televisieserie - Jennifer Villiers (Afl. onbekend, 1969)
* The Very Merry Widow Televisieserie - Jennifer Villiers (Afl. onbekend, 1967-1969)
* Nearest and Dearest Televisieserie - Brenda (Afl., The Birds and the Bees, 1969)
* Dixon of Dock Green Televisieserie - Karen (Afl., Notify If Found, 1969)
* Wicked Women Televisieserie - Natalie (Afl., Madeleine Jury, 1970)
* Z Cars Televisieserie - Rita (Afl., Bottoms Up for the Walking Dead: Part 2, 1970)
* Softly Softly Televisieserie - Susan (Afl., Lessons, 1970)
* The Railway Children (1970) - Phyllis Waterbury
* Play of the Month Televisieserie - Pamela Harrington (Afl., Five Finger Exercise, 1970)
* Doomwatch Televisieserie - Judy Franklin (Afl., By the Pricking of My Thumbs..., 1971)
* Straw Dogs (1971) - Janice Hedden
* Shirley's World Televisieserie - Catriona MacDonald (Afl., The Islanders, 1972)
* Baxter! (1973) - Nemo
* Man About the House (1974) - Jo
* Man About the House Televisieserie - Jo (39 afl., 1973-1976)
* Wodehouse Playhouse Televisieserie - Celia Todd (Afl., Tangled Hearts, 1978)
* Bibliothèque nationale de France: cb14067033m (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8398 836X
* Virtual International Authority File: 9931149068559265730006
* WorldCat (via VIAF): 9931149068559265730006
# Botten van de mens

Het geraamte van de mens (ook wel skelet of beendergestel) bestaat uit 206 botten. Vanwege anatomische variaties hebben sommige mensen extra sesambeenderen, anderen hebben extra wervels of een wervel minder. Het staartbeen kan uit drie of vier staartwervels bestaan.
De nummers tussen haakjes verwijzen naar de afbeelding rechts.
22 schedelbeenderen:
* voorhoofdsbeen (os frontale) (1)
* 2 wandbeenderen (os parietale) (2, L&R)
* 2 slaapbeenderen (os temporale) (3, L&R)
* achterhoofdsbeen (os occipitale) (4)
* wiggenbeen (os sphenoidale)
* zeefbeen (os ethmoidale)
* 2 jukbeenderen (os zygomaticum) (5 L&R)
* 2 bovenkaakbeenderen (maxilla) (6 L&R, wordt echter soms als een enkel versmolten bot beschouwd)
* 2 neusbeenderen (os nasale) (9 L&R)
* onderkaak (mandibula) (7)
* 2 verhemeltebeenderen (os palatinum) (L&R)
* 2 traanbeenderen (os lacrimale) (L&R)
* ploegschaarbeen (vomer)
* 2 onderste neusschelpen (concha nasalis inferior) (L&R)
2×3 gehoorbeentjes, oor:
* hamers (malleus) (L&R)
* aambeelden (incus) (L&R)
* stijgbeugels (stapes) (L&R)
8 halsbeenderen:
* tongbeen (os hyoideum)
* 7 halswervels (vertebra cervicalis) (8)
50 rompbeenderen:
* 2 sleutelbeenderen (clavicula) (25, L&R)
* 2 schouderbladen (scapula) (29, L&R)
* borstbeen (sternum) (10)
* 2×12 ribben (costa) (L&R)
* 12 borstwervels (vertebra thoracica)
* 5 lendenwervels (14, vertebra lumbalis)
* 2 heupbeenderen (os coxae) (15, L&R)
* heiligbeen (os sacrum) (16)
* stuit of staartbeen (os coccygis)
2×3 armbeenderen (L&R):
* 2 opperarmbeenderen (humerus) (11, L&R)
* 2 ellepijpen (ulna) (12, L&R)
* 2 spaakbeenderen (radius) (13, L&R)
2×4 beenbeenderen (L&R):
* 2 dijbeenderen (femur) (18, L&R)
* 2 knieschijven (patella) (19, L&R)
* 2 scheenbeenderen (tibia) (20, L&R)
* 2 kuitbeenderen (fibula) (21, L&R)
2×27 handbeenderen (L&R):
2×26 voetbeenderen (L&R):
* 2×5 middenhandsbeenderen (os metacarpale) (L&R)
* 2×14 vingerkootjes (phalanges) (L&R):
** 2×5 proximale falanx (phalanx proximalis) (L&R, in elke vinger)
** 2×4 middelste falanx (phalanx media) (L&R, in elke vinger behalve de duim)
** 2×5 distale falanx (phalanx distalis) (L&R, in elke vinger)
* 2×5 middenvoetsbeenderen (os metatarsale) (L&R)
* 2×14 teenbeenderen (phalanges) (L&R):
** 2×5 proximale falanx (phalanx proximalis) (L&R, in elke teen)
** 2×4 middelste falanx (phalanx media) (L&R, in elke teen behalve de grote teen)
** 2×5 distale falanx (phalanx distalis) (L&R, in elke teen)
schedel · wervelkolom · borstkas · borstbeen · schoudergordel · arm · bekkengordel · been bot · gewricht · botten van de mens
skelet · spierstelsel · spijsverteringsstelsel · ademhalingsstelsel · borstholte · urinewegstelsel · voortplantingssysteem · endocrien systeem · hart en vaatstelsel · lymfevatenstelsel · zenuwstelsel · zintuigen · huid
# Kosha

Kosha's (ook wel kosa; Sanskrit कोश, IAST: kośa) zijn binnen de yogaleer: energielichamen. Er worden vijf afzonderlijke kosha's beschreven, samen de Panchakosha, die bestaan uit energie (prana) van verschillende mate van subtiliteit. Zij worden gezien als het volledige, individuele gebied dat door het menselijk wezen beslagen wordt, van de fysieke manifestatie van de mens, tot aan diens Ziel (Atman). In de klassieke Yogateksten wordt beschreven hoe ze de individuele ziel "omkleden" als de schillen van een ui, met als laatste, grofste manifestatie: het fysieke lichaam.
De kosha's worden beschreven in de Taittiriya Upanishad (2.1-5):
* Annamaya kosha (grofstoffelijk fysiek lichaam)
* Pranamaya kosha (vitaliteitslichaam)
* Manomaya kosha (denklichaam)
* Vijnanamaya kosha ('intellect' lichaam)
* Anandamaya kosha (zaligheidslichaam)