OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zoop in Zuid-Amerika

Zoop in Zuid-Amerika is een Nederlandse jeugdfilm uit 2007. De film is afgeleid van de jeugdserie ZOOP die te zien was op Nickelodeon. Het is de vervolgfilm op Zoop in Afrika en Zoop in India. De film werd bekroond met de status Gouden Film. Daarnaast werd de film binnen drie weken doorverkocht aan verschillende landen zoals Rusland, Turkije en Frankrijk.
De film werd genomineerd voor de Gouden Ui in de categorie Slechtste film maar heeft deze uiteindelijk niet "gewonnen". Ook Nicolette van Dam (Bionda) (categorie: Slechtste actrice) ontsprong de dans. Alleen de zoen die de aap Cherpee aan Jon Karthuis (Moes) geeft is "bekroond" in de categorie Minst opwindende filmkus.

## Verhaal

De rangers uit Ouwehands Dierenpark worden gevraagd om de bijzonder zeldzame De Loro-vlinderpopulatie te redden voordat deze uit hun cocons kruipen en omkomen in de grote bosbranden in de Zuid-Amerikaanse jungle. Daarvoor reizen de rangers af naar Zuid-Amerika, waar ze zich al snel in twee groepen opdelen. De ene groep probeert aan de hand van een landkaartfragment de vlindersoort op te sporen. De andere groep hoopt deze kaart compleet te maken door de expeditieleden op te sporen die deze zeldzame vlindersoort ooit hebben ontdekt. De rangers trotseren daarvoor wilde dieren, op hol geslagen koeien op de Argentijnse pampa's en gaan zelfs geen tango-wedstrijd, speedboten-race of onneembare rotswand uit de weg om de vlinders te vinden. Moes raakt intussen bevriend met Cherpee, een jaloerse aap waar Taffie het behoorlijk mee te stellen heeft. Mike ergert zich aan eigenwijze Bastiaan die besloten heeft om voor z'n fans zijn Zuid-Amerikaans avontuur op video te zetten. Elise gaat in deze film niet met de andere rangers mee naar Zuid-Amerika, haar rol is in de film vrij klein (ze zal in de film alleen af en toe de rangers van een boodschap uit Nederland voorzien). Alwin en Sira maken een van de meest hartstochtelijke avonturen mee.

## Rolverdeling

| acteur | personage |
| Reguliere ZOOP-acteurs ||
| Juliette van Ardenne | Sira Schilt |
| Viviënne van den Assem | Elise Pardoel |
| Erwan van Buuren | Alwin Bendorff |
| Nicolette van Dam | Bionda Kroonenberg |
| Ewout Genemans | Bastiaan van Diemen |
| Jon Karthaus | Moes Brinksma |
| Patrick Martens | Mike Bosboom |
| Monique van der Werff | Taffie Arends |
| Overige ||
| Thomas Berge | Thomas Berge |
| Kim Boekhoorn | Filo Schilt |
| Hugo Maerten | Roy Akkermans |
| Peggy Jane de Schepper | Mida Steenhoven |

## Trivia

* Nadat deze derde film in de Nederlandse bioscopen was uitgebracht, had producer Johan Nijenhuis plannen voor een vierde ZOOP-film. Deze plannen werden echter geschrapt omdat van de vaste acteurs niet iedereen meer beschikbaar was.
# FG Restaurant

FG Restaurant (voorheen Ivy en FG) is een eetgelegenheid in Rotterdam van chef-kok François Geurds. Het restaurant heeft sinds 2014 twee Michelinsterren. GaultMillau kende het restaurant 17,5 punten van de maximaal 20 punten toe.

## Locatie

Het restaurant was oorspronkelijk gevestigd in het Lloydkwartier in Rotterdam. In 2016 verhuisde het naar de Agniesebuurt, aan de andere kant van de stad. Door deze omgeving loopt het historisch Hofpleinlijnviaduct, in de plint waarvan tal van winkels en eetgelegenheden zijn gevestigd. In 2014 opende Francois Geurds hier een tweede restaurant: FG Food Labs. Twee jaar later verhuisde hij ook zijn eerste restaurant hiernaartoe, waardoor beide restaurants buren werden.

## Geschiedenis

Eigenaar en chef-kok François Geurds werkte bij verschillende toprestaurants over de hele wereld, waaronder de Verenigde Staten, Italië en Engeland. In Nederland werkte hij met chef Cees Helder bij Parkheuvel in Rotterdam, dat in die periode als eerste restaurant van Nederland werd onderscheiden met drie Michelinsterren. Van 2004 tot 2008 was Geurds souschef van het Britse The Fat Duck van chef Heston Blumenthal, dat door Restaurant Magazine tot nummer één van de wereld werd gekroond. Op 21 februari 2009 opende het restaurant zijn deuren, toentertijd onder de naam Ivy.

### Erkenning

De eetgelegenheid werd in 2010 onderscheiden met een eerste Michelinster, in 2014 volgde een tweede ster. In 2025 kende GaultMillau het restaurant 17,5 van de 20 punten toe. De Nederlandse culinaire gids Lekker heeft FG Restaurant ook al jaren in zijn top 10 staan. Sinds de opening stond FG Restaurant drie jaar lang op plaats 7, in 2018 steeg het naar de vijfde plek. In 2022 was het volgens Lekker het 11e beste restaurant van Nederland en in 2023 daalde de zaak naar plaats 30.

## Naam

FG Restaurant heette voorheen Ivy, naar de moeder van eigenaar François Geurds. Als gevolg van een verloren rechtszaak met Caprice Holdings, eigenaar van het gemeenschapsmerk voor The Ivy, was Geurds gedwongen de naam van zijn restaurant te wijzigen. De argumentatie van Geurds dat The Ivy en Ivy alleen hun lokale markten in respectievelijk Londen en Rotterdam bedienden werd door de rechter afgewezen op grond van het feit dat het om een Europees handelsmerk ging. De nieuwe naam werd onthuld op 13 juni 2013.
# Inter Scaldes

Restaurant Inter Scaldes (Latijn voor tussen de Scheldes) is een restaurant in Kruiningen dat onder leiding van Jannis Brevet enkele jaren drie Michelinsterren had. Onder de huidige chef-kok Jeroen Achtien heeft het sinds 2024 twee sterren. De zaak opende in 1968 en heeft onder chefs Maartje Boudeling en later Jannis Brevet en daarna Jeroen Achtien in totaal al bijna een halve eeuw onafgebroken een of meer Michelinsterren.

## Locatie

Het restaurant is gevestigd in een villa, gebouwd in de jaren 30, in de polder even ten westen van Kruiningen. Een bijgebouw is in gebruik als hotel met kamers voor restaurantgasten. Sinds januari 2023 behoort het hotel tot de keten Pillows Hotels. Rond het restaurant is een klassieke Engelse tuin aangelegd.

### Marechaussee

De villa werd tot eind jaren 60 gebruikt als residentie van de Koninklijke Marechaussee. In 1968 verliet de Marechaussee de Zeeuwse plaats en hebben Maartje en Kees Boudeling het pand overgenomen.

### Brand

Op 10 september 2003 brak brand uit in het gebouw, en moest het restaurant ruim een half jaar lang de deuren sluiten. Op 27 mei 2004 kon het restaurant weer heropend worden. Ondanks de brand behield Inter Scaldes de twee Michelinsterren.

## Geschiedenis
### Tijdperk Boudeling

Het restaurant opende in 1968 met chef-kok Maartje Boudeling aan het hoofd van de keuken. In 1978 ontving het een eerste Michelinster. Zes jaar later, in 1984, kreeg het restaurant een tweede ster.

### Tijdperk Brevet

In 2001 nam Jannis Brevet samen met zijn vrouw Claudia het restaurant over. Brevet deed in de periode daarvoor ervaring op in veel sterrenrestaurants in Nederland en Duitsland. Inter Scaldes behield zijn twee Michelinsterren onder de nieuwe chef. Zijn vrouw Claudia werd eindverantwoordelijk voor de bediening.
Bij de verschijning van de Michelingids 2018, in december 2017, werd bekendgemaakt dat Inter Scaldes een derde ster kreeg. Het restaurant was op dat moment het vijfde restaurant in de Nederlandse geschiedenis met drie Michelinsterren. De volgende restaurants gingen Inter Scaldes, in chronologische volgorde, voor: Parkheuvel, De Librije, Oud Sluis en De Leest.
Het culinaire tijdschrift Lekker plaatste Inter Scaldes op nummer 1 in hun jaarlijkse top 100 in de edities van 2014, 2015, 2017 en 2019 tot en met 2021. Het restaurant werd door GaultMillau in 2023 onderscheiden met 19,5 van de maximaal te behalen 20 punten. Na het vertrek van Brevet vervielen enkele punten, in de gids van 2025 kreeg de zaak 17 punten.

### Tijdperk Achtien

In 2023 nam Jeroen Achtien de exploitatie van Inter Scaldes over. Achtien deed ervaring op in onder andere het met drie Michelinsterren onderscheiden restaurant De Librije in Zwolle. Voor de overname werkte hij bij restaurant Sens in Vitznau, onderscheiden met twee sterren. Het vastgoed van het restaurant is overgenomen door Alex Mulder.
Tijdens de uitreiking van de Michelinsterren op 7 oktober 2024 werd het restaurant onderscheiden met twee sterren, waarmee de derde ster dus kwam te vervallen. In de editie van 2025 van de Nederlandse culinaire gids Lekker stond het restaurant op de 16e plek.
# Sotiris Kaiafas

Sotiris Kaiafas (Grieks: Σωτήρης Καϊάφας) (Limassol, 17 december 1949) is een voormalig Cypriotisch voetballer. Hij wordt beschouwd als een van de beste voetballers die het land ooit heeft voortgebracht.

## Carrière

Kaiafas speelde zijn gehele loopbaan bij Omonia Nicosia, waar hij op 16-jarige leeftijd terechtkwam. Hij kende aanvankelijk een relatief onbekend bestaan totdat hij in 1971/72 topscorer van de eerste divisie werd. In hetzelfde jaar won hij met de club ook zijn eerste landskampioenschap en de nationale beker. Daar zouden er nog velen van volgen want in totaal werd Kaiafas elfmaal landskampioen en vierde hij nog driemaal het winnen van de beker. Daarnaast werd hij acht keer topscorer, met als hoogtepunt de 39 doelpunten in het seizoen 1975/76. Dit aantal bleek namelijk genoeg te zijn om Europees topscorer te worden, waardoor hij de enige Cyprioot is met een Gouden Schoen.
Ondanks dat het er in de jaren 70 op Cyprus nog amateuristisch aan toe ging (voetbal werd niet gespeeld op grasvelden maar op gravel en profvoetballers verdienden een hongerloon), groeide Kaiafas uit tot een cultheld bij de fans. In mei 1984 besloot de spits op 34-jarige leeftijd een punt achter zijn carrière te zetten.

## Golden Player

In 2003 werd Kaiafas door de Cypriotische voetbalbond verkozen tot beste Cypriotische voetballer van de afgelopen vijftig jaar. Ter ere van het 50-jarig bestaan van de UEFA mocht iedere aangesloten voetbalbond de in hun ogen beste speler voordragen.

## Erelijst

Met Omonia Nicosia:
* Cypriotische eerste divisie: 1971/72, 1973/74, 1974/75, 1975/76, 1976/77, 1977/78, 1978/79, 1980/81, 1981/82, 1982/83, 1983/84
* Beker van Cyprus: 1972, 1980, 1982, 1983
* Cypriotische supercup: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983
Individuele prijzen:
* Cypriotisch topscorer: 1971/72, 1973/74, 1975/76, 1976/77, 1978/79, 1978/80, 1980/81, 1981/82
* Gouden Schoen: 1975/76
* Golden Player: 2003
* ↑ Voetballer Sotiris Kaiafas NOS
# Europese kampioenschappen schaatsen afstanden 2020 - 500 meter vrouwen

De Europese kampioenschappen schaatsen 2020 - 500 meter vrouwen werd gehouden op zaterdag 11 januari 2020 in ijsstadion Thialf in Heerenveen.
Titelverdedigster was Vanessa Herzog die de titel pakte tijdens de Europese kampioenschappen schaatsen 2018. Zij werd verslagen door Olga Fatkoelina en moest met het zilver genoegen nemen. De Nederlandse Femke Kok reed een wereldrecord junioren en eindigde daarmee als vierde.

## Uitslag

| # | Schaatser | Land | Tijd |
| 1 | Olga Fatkoelina | RUS | 37,40 |
| 2 | Vanessa Herzog | AUT | 37,49 |
| 3 | Angelina Golikova | RUS | 37,50 |
| 4 | Femke Kok | NED | 37,66 WRJ |
| 5 | Daria Katsjanova | RUS | 37,71 |
| 6 | Letitia de Jong | NED | 38,19 |
| 7 | Kaja Ziomek | POL | 38,46 |
| 8 | Andżelika Wójcik | POL | 38,78 |
| 9 | Anna Nifontova | BLR | 38,92 |
| 10 | Julie Nistad Samsonsen | NOR | 39,05 |
| 11 | Nikola Zdráhalová | CZE | 39,34 |
| 12 | Ida Njåtun | NOR | 39,39 |
| 13 | Hege Bøkko | NOR | 39,51 |
| 14 | Stien Vanhoutte | BEL | 39,52 |
| 15 | Katja Franzen | GER | 39,66 |
| 16 | Mihaela Hogaș | ROU | 40,26 |
| 17 | Lea-Sophie Scholz | GER | 40,43 |
| 18 | Jevgenia Vorobjova | BLR | 40,70 |
| DNS | Jutta Leerdam | NED | – |
2018 · 2020 · 2022 · 2024
# Europese kampioenschappen schaatsen afstanden 2022 - 500 meter vrouwen

De 500 meter vrouwen op de Europese kampioenschappen schaatsen 2022 werd verreden op zaterdag 8 januari 2022 in ijsstadion Thialf in Heerenveen. De wedstrijd ging over één omloop.
Titelverdedigster Olga Fatkoelina ontbrak vanwege een test op COVID-19, zij werd opgevolgd door Femke Kok.

## Uitslag

| # | Schaatser | Land | Tijd |
| 1 | Femke Kok | Nederland | 37,32 |
| 2 | Angelina Golikova | Rusland | 37,43 |
| 3 | Darja Katsjanova | Rusland | 37,58 |
| 4 | Andżelika Wójcik | Polen | 37,69 |
| 5 | Michelle de Jong | Nederland | 37,85 |
| 6 | Dione Voskamp | Nederland | 37,87 |
| 7 | Anna Nifontova | Wit-Rusland | 38,26 |
| 8 | Kaja Ziomek | Polen | 38,32 |
| 9 | Karolina Bosiek | Polen | 38,48 |
| 10 | Martine Ripsrud | Noorwegen | 38,85 |
| 11 | Ellia Smeding | Verenigd Koninkrijk | 39,17 |
| 12 | Katja Franzen | Duitsland | 39,206 |
| 12 | Julie Nistad Samsonsen | Noorwegen | 39,206 |
| 14 | Mihaela Hogaș | Roemenië | 39,296 |
| 15 | Sandrine Tas | België | 39,297 |
| 16 | Sophie Warmuth | Duitsland | 39,30 |
| 17 | Lea-Sophie Scholz | Duitsland | 39,37 |
| 18 | Vera Güntert | Zwitserland | 40,75 |
* ISU Speed Skating Results - Live. live.isuresults.eu. Gearchiveerd op 19 januari 2022. Geraadpleegd op 20 januari 2022.
2018 · 2020 · 2022 · 2024
# Europese kampioenschappen schaatsen afstanden 2024 - 500 meter vrouwen

De 500 meter vrouwen op de Europese kampioenschappen schaatsen 2024 werd verreden op zaterdag 6 januari 2024 in ijsstadion Thialf in Heerenveen. De wedstrijd ging over één omloop.
Titelverdedigster Femke Kok wist opnieuw te winnen. Ze versloeg in een direct duel Jutta Leerdam die tweede werd. De kampioene van 2018, Vanessa Herzog werd derde.

## Uitslag

| # | Schaatsers | Land | Tijd | Verschil |
| 1 | Femke Kok | Nederland | 37.28 | |
| 2 | Jutta Leerdam | Nederland | 37.70 | +0.42 |
| 3 | Vanessa Herzog | Oostenrijk | 37.89 | +0.61 |
| 4 | Marrit Fledderus | Nederland | 38.00 | +0.72 |
| 5 | Andżelika Wójcik | Polen | 38.04 | +0.76 |
| 6 | Karolina Bosiek | Polen | 38.43 | +1.15 |
| 7 | Iga Wojtasik | Polen | 38.74 PR | +1.46 |
| 8 | Martine Ripsrud | Noorwegen | 38.80 | +1.52 |
| 9 | Serena Pergher | Italië | 38.88(0) | +1.60 |
| 10 | Julie Nistad Samsonsen | Noorwegen | 38.88(2) | +1.60 |
| 11 | Anna Ostlender | Duitsland | 39.09 | +1.81 |
| 12 | Isabelle Van Elst | België | 39.11 | +1.83 |
| 13 | Carina Jagtøyen | Noorwegen | 39.20(2) | +1.92 |
| 14 | Sophie Warmuth | Duitsland | 39.20(6) | +1.92 |
| 15 | Ellia Smeding | Verenigd Koninkrijk | 39.22 | +1.94 |
| 16 | Luisa María González | Spanje | 39.23 | +1.95 |
| 17 | Fran Vanhoutte | België | 39.39 PR | +2.11 |
| 18 | Mihaela Hogas | Roemenië | 39.54 | +2.26 |
| 19 | Jasmin Güntert | Zwitserland | 40.30 PR | +3.02 |
| 20 | Bianca-Lorena Stănică | Roemenië | 40.57 | +3.29 |

## IJs- en klimaatcondities

| | Start | Eind |
| Tijd | 14:46 | 15:05 |
| Luchttemperatuur | 18,0°C | 17,9°C |
| IJstemperatuur | -10,3°C | -10,3°C |
| Luchtvochtigheid | 41,1 % | 41,1 % |
* (en) ISU European Speed Skating Championships, 500m Women. live.isuresults.eu (6 januari 2024).
* ↑ Kok klasse apart op 500 meter bij EK, Leerdam goed voor zilver in Thialf. nos.nl (6 januari 2024). Geraadpleegd op 11 februari 2025.
* ↑ Nederlands podium op 1.500 meter • Roest is iedereen de baas op 5.000 meter. nos.nl (6 januari 2024). Geraadpleegd op 11 februari 2025.
2018 · 2020 · 2022 · 2024
# Vrancke van der Stockt

Vrancke of Francke van der Stockt (Brussel, voor 1420 – aldaar, 1495) was een kunstschilder die behoorde tot de zogenaamde Kleine Meesters onder de Vlaamse Primitieven.

## Leven

Vrancke was de zoon van Jan van der Stockt, die hem in 1444 zijn atelier overliet. Rond deze tijd werd hij ook meester van het Sint-Lucasgilde. In 1453 trad hij op als getuige voor Rogier van der Weyden, wat aantoont dat ze in contact stonden. Aangenomen wordt dat Vrancke een medewerker is geweest in het atelier van Rogier van der Weyden.
Bij het overlijden van Rogier in 1464 volgde hij hem op als officiële schilder van de stad Brussel, hoewel aanvankelijk werd besloten geen andere officiële schilder aan te stellen. In 1465, 1472 en 1475 was hij raadslid in het Brusselse stadsbestuur en tussen 1471 en 1473 kwam hij ook aan het hoofd van de broederschap van Sint-Elooi. In 1476 vertegenwoordigde hij het schildersgilde in een conflict met het stoffeerdersgilde over de bevoegdheden van elk gilde.
Uit archieven blijkt dat het Vrancke financieel voor de wind ging: hij verwierf talrijke gronden, huizen en renten. Van hem en zijn vrouw Catherine de Moeyen is een testament uit 1489 bewaard waarin ze te kennen gaven dat ze wilden begraven worden in de Sint-Lucaskapel van Sint-Goedele. Zijn zonen Bernaert (ca. 1469 - 1538) en Michiel (ca. 1469 - ?) erfden de studio en waren dus allebei ook schilders. Hij kreeg in totaal vijf kinderen.

## Werk

In 1468 vond te Brugge het huwelijk plaats van Karel de Stoute met Margaretha van York. Vrancke werd gevraagd de feesten luister bij te zetten en kreeg daarvoor een vorstelijk salaris.
Georges Hulin de Loo identificeerde hem als de Meester van de Verlossing van het Prado. Lange tijd was men ertoe geneigd dit te aanvaarden, maar naar aanleiding van een overzichtstentoonstelling uit 2013 wordt dit opnieuw betwist.
Ondanks de uitgebreide biografische gegevens, geeft geen enkel archiefdocument een duidelijke beschrijving van een opdracht of een schilderij van zijn hand. Omgekeerd blijkt uit geen enkel schilderij een ondubbelzinnig verband met Vrancke van der Stockt. Nochtans was hij een vooraanstaand schilder en moet hij een uitgebreid oeuvre hebben gemaakt. Naast schilderijen omvatte dit ook kartons voor wandtapijten en houtgravures.

## Externe link

* Overzicht bij het Studiecentrum Vlaamse Primitieven
# Tobolsk

Tobolsk (Russisch: Тобольск) is een stad in Rusland, behorend tot de oblast Tjoemen in West-Siberië. De stad ligt aan de monding van de Tobol in de Irtysj en telt ruim 90.000 inwoners. Tobolsk bestaat uit een bovenstad rond het kremlin en een benedenstad rond het Soeamenskiklooster, het oudste van Siberië.
De plaats werd in 1587 door de Siberische Kozakken als een van de eerste steden in Siberië gesticht op de plaats van het oude Ritsik Toera. Het was in de 17e en 18e eeuw een belangrijke stad en van 1708 tot 1824 gouvernementshoofdstad van het gelijknamige gouvernement Tobolsk. Het belang van de stad nam af ten voordeel van Omsk toen eind 19e eeuw circa tweehonderd kilometer zuidelijker de trans-Siberische spoorlijn werd aangelegd, via de huidige hoofdstad van de oblast, Tjoemen. Tobolsk was tijdens het tsarenregime een berucht verbanningsoord.
Het Kremlin van Tobolsk is het enige kremlin in Siberië. De Sofiakathedraal werd, na verwaarlozing in de Sovjet-periode, geheel vernieuwd.
De stad heeft een scheepswerf en linnen-, tapijt-, hout- en levensmiddelenindustrie.

## Beroemde inwoners

In april 1917, na de Februarirevolutie, werden tsaar Nicolaas II en zijn familie hiernaartoe gebracht en leefden er in ballingschap in het voormalige huis van de gouverneur, het 'Huis van de Vrijheid' in de Vrijheidsstraat. Zij woonden hier tijdens de Oktoberrevolutie, maar toen ze in april 1918 terug wilden naar Moskou werden ze onderschept in Jekaterinenburg en daar door de bolsjewieken terechtgesteld en gedood.

## Geboren

* Vasili Perov (1833-1882), kunstschilder
* Dmitri Mendelejev (1834-1907), scheikundige
* Andrej Makovejev (1982), biatleet
Bestuurlijk centrum: Tjoemen Isjim · Jaloetorovsk · Tobolsk · Zavodo-oekovsk
# Vreemde voor mij

Vreemde voor mij is een lied van de Nederlandse zangeres Sigourney K en rapper Sevn Alias. Het werd in 2021 als single uitgebracht en stond in 2023 als derde track op het album Echte meisjes huilen niet van Sigourney K.

## Achtergrond

Vreemde voor mij is geschreven door Gianfranco Randone, Maurizio Lobina, Massimo Gabutti, Jason Mungroop, Sigourney Korper, Isabèl Usher en Sevaio Mook en geproduceerd door JasonXM. Het is een nummer uit de genres nederpop en nederhop. Het lied is een bewerking van het nummer Blue (Da ba dee) van Eiffel 65 uit 1999. Het nummer gaat over een jongen die de liedverteller eerst vertrouwde en een relatie mee had, maar waar de liedverteller de relatie mee heeft verbroken en de jongen als een vreemde ziet. Vlak voordat het lied werd uitgebracht, was een deel van het nummer al viral gegaan op TikTok. De single heeft in Nederland de platina status.
Het is niet de eerste keer dat de twee artiesten met elkaar samenwerking. In 2018 waren ze samen te horen op de bescheiden hitsingle Volg mij.

## Hitnoteringen

De artiesten hadden verschillend succes met het lied in Nederland. Het piekte op de vijfde plaats van de Single Top 100 en stond 26 weken in deze hitlijst. De Top 40 werd niet bereikt; het lied bleef steken op de eerste plaats van de Tipparade.
* ↑ Vreemde voor mij. Dutchcharts. Geraadpleegd op 11 september 2022.
* ↑ Vreemde voor mij. Top 40. Geraadpleegd op 11 september 2022.
* ↑ Sigourney K dropt video van megahit Vreemde voor mij met Sevn Alias. Puna. Geraadpleegd op 11 september 2022.
* ↑ Goud/Platina. NVPI. Gearchiveerd op 18 december 2023. Geraadpleegd op 11 december 2022.
# Apfeltrach

Apfeltrach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Unterallgäu. Apfeltrach telt 975 inwoners.
Amberg · Apfeltrach · Babenhausen · Bad Grönenbach · Bad Wörishofen · Benningen · Böhen · Boos · Breitenbrunn · Buxheim · Dirlewang · Egg a.d.Günz · Eppishausen · Erkheim · Ettringen · Fellheim · Hawangen · Heimertingen · Holzgünz · Kammlach · Kettershausen · Kirchhaslach · Kirchheim i.Schw. · Kronburg · Lachen · Lauben · Lautrach · Legau · Markt Rettenbach · Markt Wald · Memmingerberg · Mindelheim · Niederrieden · Oberrieden · Oberschönegg · Ottobeuren · Pfaffenhausen · Pleß · Rammingen · Salgen · Sontheim · Stetten · Trunkelsberg · Türkheim · Tussenhausen · Ungerhausen · Unteregg · Westerheim · Wiedergeltingen · Winterrieden · Wolfertschwenden · Woringen
# Larressore

Larressore (Baskisch: Larresoro) is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bayonne. Larressore telde op 1 januari 2022 2.123 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Larressore bedroeg op 1 januari 2022 10,76 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 197,3 inwoners per km².

## Verkeer

De spoorweghalte Halsou - Larressore ligt op het grondgebied van de aanpalende gemeente Halsou.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Station Maidstone Barracks

Maidstone Barracks is een spoorwegstation van National Rail in Maidstone, Maidstone in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southeastern. Het station is geopend in 1874.
# Agirisj

Agirisj (Russisch: Агириш) is een nederzetting met stedelijk karakter en stedelijk district in het district Sovjetski van het Russische autonome district Chanto-Mansië binnen de oblast Tjoemen. De bevolking bedroeg 2831 personen bij de volkstelling van 2002 tegen 3592 bij de laatste Sojvetvolkstelling in 1989.
De plaats ligt aan een zijtak van het spoortracé Ivdel – Priobje (onderdeel van de Sverdlovskspoorlijn), op 73 kilometer van de stad Sovjetski, waar de spoorlijn aftakt naar de plaats.
Er wordt momenteel gewerkt aan de aanleg van een weg vanaf Tjoemen via Oeraj en Agirisj naar Salechard voor de verbetering van de transportverbindingen van de Arctische Oeral voor de winning van delfstoffen (met name op het schiereiland Jamal).

## Geschiedenis

Agirisj werd gesticht in 1969 en maakte aanvankelijk deel uit van de plaats Sovjetski. Op 29 oktober 1974 kreeg de plaats echter een eigen selsovjet, op 22 februari 1982 werd het een arbeidersnederzetting en in december 1990 kreeg de plaats een eigen stedelijk bestuur. In de jaren 90 werd er door het bedrijf Tjoementransgaz gebouwd aan een weg voor de toekomstige exploitatie van geëxpandeerde klei- en diatomeeënaardelagen voor baksteen door de fabriek van Joegorsk.

## Economie

Bij het bosbouwbedrijf (Torski lespromchoz, Torski leschoz en Topaz) werken ongeveer 250 mensen. De rest van de bevolking is actief in diverse andere beroepen.
* ↑ "momenteel" is geplaatst op 23 augustus 2007