OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Centroscymnus

Centroscymnus is een geslacht van kraakbeenvissen uit de familie Somniosidae (volgens oudere inzichten de familie Dalatiidae) in de orde van de doornhaaiachtigen (Squaliformes).

## Soorten

Het geslacht telt de volgende twee soorten:
* Centroscymnus coelolepis Barbosa du Bocage & de Brito Capello, 1864 – Portugese ijshaai
* Centroscymnus owstoni Garman, 1906 – Ruwe ijshaai
* ↑ (en) Centroscymnus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. oct. 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Maurice Brocco

Maurice Brocco (Fismes, 28 januari 1885 – Erigné, 26 juni 1965) was een Franse wielrenner, die professional was tussen 1906 en 1927. Hij nam zes keer deel aan de Tour de France, maar voltooide hem maar eenmaal.

## Wielercarrière

In de Tour van 1911 werd hij tijdens de negende etappe door Henri Desgrange uit de strijd genomen. De inmiddels voor de eindzege kansloze Brocco bleek hand-en-spandiensten te verlenen aan de hoogstbiedenden, maar destijds werd de Ronde - zeker door Desgrange - nog als een strikt individuele wedstrijd beschouwd. Brocco ging in beroep, mocht de dag daarop toch buiten competitie van start en won vervolgens glansrijk de 10e etappe Bagnères-de-Luchon-Bayonne met 34 minuten voorsprong op de latere eindwinnaar Gustave Garrigou. De koersdirectie toonde geen genade, wees zijn beroep af en diskwalificeerde hem alsnog, waardoor hem ook de etappewinst ontnomen werd. Desgrange noemde de kleine Brocco minachtend een "domestique", een term die in onder meer het Engels ingang zou vinden voor wat in het Nederlands tegenwoordig "knecht" heet.
Later werd Brocco een zeer succesvolle zesdaagserijder, die winnende koppels vormde met beroemdheden als Alf Goullet en Oscar Egg.

## Belangrijkste overwinningen

1908
* 1e etappe GP Wolber
1910
* Parijs-Brussel
1914
* Parijs-Nancy
1920
* Zesdaagse van New York; + Willy Coburn
1921
* Zesdaagse van New York; + Alfred Goullet
1923
* Zesdaagse van Chicago; + Oscar Egg
1924
* Zesdaagse van New York; + Marcel Buysse

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk |
| 1908 | | opgave |
| 1910 | opgave | opgave |
| 1911 | opgave | uitgesloten |
| 1912 | | opgave |
| 1913 | | opgave |
| 1914 | | 23e |
| Jaar | Ronde van Lombardije | Parijs-Brussel |
| 1908 | | |
| 1910 | | 1 |
| 1911 | 4e | |
| 1912 | 3 | |
| 1913 | 2 | |
| 1914 | | |

## Ploegen

* 1908 - Peugeot-Wolber
* 1908 - Griffon
* 1910 - Legnano
* 1911 - Monteil-Russian-America
* 1911 - Alcyon-Dunlop
* 1912 - La Française-Diamant
* 1912 - Alcyon-Dunlop
* 1913 - La Française-Diamant
* 1913 - Alcyon
* 1914 - Gladiator-Dunlop
* 1914 - Dei-Pirelli
* ↑ https://web.archive.org/web/20130227064027/http://www.memoire-du-cyclisme.eu/ 9ème Tour de France 1911
* Bibliothèque nationale de France: cb14975189s (data)
* Virtual International Authority File: 316737090
* WorldCat (via VIAF): 316737090
# McIntosh (appel)

De McIntosh is een gecultiveerde appel (Malus domestica) uit Canada met een rood met groene schil en wit vruchtvlees. Het is Canada's nationale appel.

## Geschiedenis

De eerste appelbomen zijn in 1606 door Franse kolonisten mee naar Nova Scotia genomen en vervolgens naar Canada verspreid.
In 1796 emigreerden de ouders van John McIntosh vanuit het Schotse Inverness naar de Mohawk Valley, New York, waarna John verhuisde naar Opper-Canada. In 1811 verwierf hij de boerderij “Dundela” in de gemeente South Dundas, Ontario. Toen hij zijn land dat jaar voor een volgende oogst klaar maakte, ontdekte hij verschillende wilde appelzaailingen. Deze verplaatste hij naar een andere plek. Een daarvan – zou later blijken – de superieure McIntosh Red appel zijn. Johns zoon Allan is er verder mee gaan kweken en promootte deze nieuwe soort intensief. In later jaren zijn er – door andere kwekers – meerdere varianten uit voortgekomen. De appel werd destijds al gewaardeerd in Ontario en de noordelijke Verenigde Staten. In 1910 werd ze in Brits-Columbia geïntroduceerd. Hierna is de appel naar vele landen geëxporteerd.

## Appel en boom

Het gebied waar de McIntosch groeit bevindt zich in de wat noordelijker en koelere regio’s en is winterhard. De groengele appel met rode overlappende strepen is van gemiddelde grootte. Het vruchtvlees heeft een zachte textuur, is sappig en heeft een pittige aromatische zoete smaak. Als handappel is zij geschikt, maar ook goed om mee te koken of bakken. Vooral in het oosten van Canada en New England is de McIntosh populair. Met name in appeltaarten.

## Apple Macintosh computer

Jef Raskin – die van 1978 tot 1982 bij Apple werkte – vernoemde het computerproject waaraan hij werkte naar zijn favoriete appel de McIntosh. Echter, om problemen met het Amerikaanse audiomerk McIntosh Laboratory te voorkomen, spelde hij de naam voor het project als Macintosh.
# The Escape

The Escape kan verwijzen naar:
* The Escape (1914), een film van D.W. Griffith
* The Escape (1926), een film van Milburn Morante
* The Escape (1928), een film van Richard Rosson
* The Escape (1939), een film van Ricardo Cortez
* La carapate (1978), een film van Gérard Oury, Engelse titel The Escape
* The Escape (1998), een televisiefilm van Stuart Gillard
* La fuga (2001), een film van Eduardo Mignogna, Engelse titel The Escape
* Flugten (2009), een film van Kathrine Windfeld, Engelse titel The Escape
* De ontsnapping (2015), een film van Ineke Houtman, Engelse titel The Escape
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Escape en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Megasonic

Megasonic is een Belgische metalband rond zanger Dimitri Verhoeven. Hun muziek wordt gekenmerkt door een mix van stijlen binnen het metalgenre, waaronder heavy metal, classic rock, en symfonische metal.

## Geschiedenis

Megasonic ontstond in 2012 als driekoppig studioproject. Gitaristen Jeroen de Bock en Lieven De Wolf schreven samen met musicalzanger Dimitri Verhoeven een aantal nummers die later op Megasonic's debuutalbum zouden verschijnen. In 2014 tekende het trio bij Mausoleum Records, waar ze in oktober van dat jaar hun album "Intense" uitbrachten. Op dit album werden gitaar en bas ingespeeld door De Bock en De Wolf, terwijl Verhoeven naast de zang ook de drums en keyboards voor zijn rekening nam.
Omdat het oorspronkelijke studiowerk met drie muzikanten moeilijk live te spelen was, werden in de loop van 2014 twee nieuwe leden aangetrokken. Thomas Abeel (Hunter, ex-Everglow) vervoegde de band als bassist, en Dries Deturck (Hunter, ex-Monster Joe, ex-Crusader) werd aangenomen als drummer.

## Huidige bandleden

* Dimitri Verhoeven - zang, keyboards
* Jeroen De Bock - gitaar
* Lieven De Wolf - gitaar
* Thomas Abeel - basgitaar
* Dries Deturck - drum

## Discografie

* Intense (2014)
* Without Warning (2017)
# Wim Schut

Willem Frederik (Wim) Schut (Amsterdam, 21 augustus 1920 – Nieuwerkerk aan den IJssel, 15 augustus 2006) was een Nederlandse stedenbouwkundige en politicus.

## Tijdens WOII

Schut werd tijdens de Tweede Wereldoorlog actief bij de in 1943 opgerichte spionagegroep Albrecht.

## Na WOII

De gereformeerde Schut kreeg als ARP-minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening in het kabinet-De Jong te maken met een felle oppositie. Hij zag een poging om een huurbelasting in te voeren stranden, maar wist wel de huren te liberaliseren. Hij voerde de individuele huursubsidie in. Wim Schut verdedigde in 1967 de Tweede nota ruimtelijke ordening en gaf de aanzet tot de Derde nota, die de gebundelde deconcentratie in groeikernen vormgaf. Zowel voor als na zijn ministerschap was hij als stedenbouwkundige nauw betrokken bij de ontwikkeling van Zoetermeer tot satellietstad. Hij besloot zijn loopbaan als waarnemend voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) van augustus 1977 tot maart 1978.
Wim Schut was een kleinzoon van Daniel Schut (1854-1917), een actief Amsterdams gemeenteraadslid in de periode 1883-1917.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com (directe link). Overname is toegestaan met bronvermelding.
* Biografisch Portaal: 94097909
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3191 130X
* Library of Congress Control Number: n92071247
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07365213X
* Parlement.com: vg09llh5lxx1
* Virtual International Authority File: 68126254
* WorldCat (via VIAF): 68126254
# Tuinen van Mien Ruys

De Tuinen van Mien Ruys zijn een reeks van 28 stijltuinen van de internationaal bekende Nederlandse tuinarchitecte Mien Ruys. De tuinen bevinden zich in Dedemsvaart, de geboorte- en werkplaats van Mien Ruys. Ze zijn door haar aangelegd volgens zowel oude als nieuwe tuinideeën en beplant met uitgebalanceerde combinaties van planten. Behalve als demonstratietuinen, dienden ze ook voor het beproeven van beplanting en tuinmaterialen. De tuinen vormen nog steeds een bron van inspiratie voor liefhebbers.
Sinds 1976 worden de tuinen onderhouden door de Stichting Tuinen Mien Ruys. Er is onder meer een beeldentuin, met wisselende exposities. In het theehuis, met terras en met een uitgebreide leestafel met naslagwerken, kan men ook terecht voor informatie. Er worden cursussen gegeven en lezingen gehouden.
Tien van de tuinen zijn sinds 2004 erkend als rijksmonument:
* Verwilderingstuin (1924)
* Bank bij Waterbol
* Oude Proeftuin (1927)
* Watertuin (1954)
* Confectieborders (1960)
* Verdiepte tuin (1960)
* Zonneborders (1960)
* Vijvertje met riet (1960)
* Stadstuin (1960)
* Schaduwborders (1960)
# Mychajlo Fomenko

Mychajlo Ivanovytsj Fomenko (Oekraïens: Михайло Іванович Фоменко, Russisch: Михаил Фоменко)(Mala Ribitsja, 19 september 1948 – 29 april 2024) was een Oekraïens voetballer en voetbalcoach. Ten tijde van de Sovjet-Unie werd zijn naam in het Russisch geschreven als Michail Fomenko.

## Carrière

Mychajlo Fomenko werd in 1948 geboren in Mala Rybytsja, dat toen deel uitmaakte van de Sovjet-Unie. Hij voetbalde in zijn jeugdjaren voor Spartak Soemy en maakte in 1965 zijn debuut in het eerste elftal van de club. Vijf jaar later stapte de centrale verdediger over naar Zorja Vorosjylovhrad. In 1972 versierde hij een transfer naar Dynamo Kiev. In zijn eerste seizoen werd hij vicekampioen achter zijn ex-club Vorosjylovhrad. Dat jaar maakte Fomenko ook zijn debuut voor de nationale ploeg van de Sovjet-Unie.
Met Kiev, dat vanaf 1973 geleid werd door de Oekraïense succescoach Valerij Lobanovskyj, won Fomenko verscheidene prijzen. Het hoogtepunt beleefde hij in 1975, toen hij met Kiev de landstitel en Europacup II veroverde. In de finale van de Europacup II versloegen Fomenko en zijn ploeggenoten het Hongaarse Ferencvárosi TC met 3-0. Vijf maanden later veroverde Kiev ook de UEFA Super Cup door met 2-0 te winnen van Europacup I-winnaar Bayern München.
Fomenko maakte geen deel uit van de nationale selectie die in 1972 de finale van het EK in België bereikte. Vier jaar later mocht hij met de Sovjet-Unie, dat inmiddels gecoacht werd door Dynamo Kiev-trainer Lobanovskyi, wel deelnemen aan de Olympische Spelen in Montreal. De Sovjet-Unie veroverde een bronzen medaille door in de troostfinale met 2-0 te winnen van Brazilië.
In 1979 zette de 31-jarige verdediger een punt achter zijn spelerscarrière. Hij was van 2012 tot 2016 bondscoach van het Oekraïens voetbalelftal. Met het nationaal elftal nam Fomenko deel aan twee Europees kampioenschappen, met tweemaal de groepsfase als eindstation.
Fomenko was ereburger van de stad Soemy.
Fomenko overleed op 75-jarige leeftijd.
* 1 2 (uk) Помер почесний громадянин Сум Михайло Фоменко (Mychajlo Fomenko, ereburger van Soemy, overleden). Suspilne.media (29 april 2024). Geraadpleegd op 14 juni 2024.
1 Bojko · 2 Boetko · 3 Chatsjeridi · 4 Tymosjtsjoek · 5 Koetsjer · 6 Stepanenko · 7 Jarmolenko · 8 Zozoelja · 9 Kovalenko · 10 Konopljanka · 11 Seleznjov · 12 Pjatov · 13 Sjevtsjoek · 14 Rotan · 15 Boedkivskyj · 16 Sydortsjoek · 17 Fedetskyj · 18 Rybalka · 19 Harmasj · 20 Rakitskyj · 21 Zintsjenko · 22 Karavajev · 23 Sjevtsjenko · Coach: Fomenko
# Kolcheti 1913 Poti

Kolcheti 1913 Poti (Georgisch: ფკ კოლხეთი 1913 ფოთი) is een Georgische voetbalclub uit de stad Poti.

## Geschiedenis

De club werd in 1913 opgericht en werd 2 keer kampioen van Georgië ten tijde van de Sovjet-Unie toen de competitie een lagere klasse was in het Sovjet-systeem. Sinds de oprichting van de Georgische hoogste klasse in 1990 was de club elk seizoen van de partij in de hoogste klasse tot 2006, de Erovnuli Liga. De eerste seizoenen eindigde de club telkens in de top 5, op 1993 na en in 1994 en 1997 werd de club vice-kampioen. Na nog enkele 5de en 6de plaatsen werd de club 9de op 12 teams in 2004. In 2005 zou de club zelfs degraderen ware het niet dat de competitie van 10 clubs werd uitgebreid naar 16 clubs. In 2006 eindigde Kolcheti 1913 Poti op een veilige 10e plaats, maar trok zich terug voor 2006/07 omdat de club niet langer op overheidssteun kon rekenen.
In 2019 degradeerde de club naar de Liga 3 maar keerde in 2024 alweer terug op het hoogste niveau.

## Erelijst

* Kampioen SSR Georgië
** 1978, 1988

## Eindklasseringen (grafiek) vanaf 1990

| 5 | 4 | 5 | 9 | 2 | 3 | 3 | 2 | 3 | 4 | 5 | 5 | 4 | 6 | 8 | 9 | 10 | T | 5 | 5 | 2 | 7 | 6 | 12 | 2 | 10 | 12 | 4 | 9 | 10 | 9 | 2 | 2 | 2 | 1 | 6 |
| 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16a | 16b | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Erovnuli Liga Erovnuli Liga 2 Liga 3 (Georgië) ||||||||||||||||||||||||||||||||||||

## Kolkheti in Europa

#Q = #kwalificatieronde, T/U = Thuis/Uit, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA-coëfficiënten .
Uitslagen vanuit gezichtspunt Kolcheti 1913 Poti
| Seizoen | Competitie | Ronde | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 1996 | Intertoto Cup | Groep 12 | EA Guingamp | 1-3 | 1-3 (T) | | 0.0 |
| | | Groep 12 | FK Zemun | 2-3 | 2-3 (T) | | 0.0 |
| | | Groep 12 | FF Jaro | 0-2 | 0-2 (U) | | 0.0 |
| | | Groep 12 (5e) | Dinamo Boekarest | 0-2 | 0-2 (U) | | 0.0 |
| 1997/98 | UEFA Cup | 1Q | Dinamo Minsk | 2-2 u | 0-1 (U) | 2-1 (T) | 2.0 |
| 1998/99 | UEFA Cup | 1Q | Rode Ster Belgrado | 0-11 | 0-4 (T) | 0-7 (U) | 0.0 |
| 1999 | Intertoto Cup | 1R | Cementarnica 55 Skopje | 2-8 | 2-4 (U) | 0-4 (T) | 0.0 |
| Totaal aantal behaalde punten voor UEFA-coëfficiënten: 2.0 |||||||||
Zie ook
* Deelnemers UEFA-toernooien Georgië
* Eeuwige ranglijst van deelnemers UEFA-clubcompetities
Dila Gori · Dinamo Batoemi · Dinamo Tbilisi · Gagra · Iberia 1999 · Kolcheti 1913 Poti · Samgoerali · FC Samtredia · Telavi · Torpedo Koetaisi ·
# Gorka Gerrikagoitia

Gorka Gerrikagoitia Arrien (Guernica, 7 december 1973) is een Spaans voormalig beroepswielrenner. Hij reed zijn gehele carrière voor Euskaltel-Euskadi. Hij won slechts één koers, en reed altijd in dienst van anderen.
Na zijn wielercarrière werd hij ploegleider bij zijn ploeg Euskaltel.

## Belangrijkste overwinningen

1997
* Clásica Memorial Txuma

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Spanje |
| 2000 | 66e |
| 2001 | 101e |
| 2002 | 107e |
| 2003 | opgave |

## Externe link

Wielerploegen van Gorka Gerrikagoitia
Aiarzagüena · Ajuria · Bugallo · Etxebarria · Fernández · Flores · García · Á. González de Galdeano · I. González de Galdeano · González de Heredia · Laiseka · López · López de Munain · Solaun · del Olmo (stagiair) · Gerrikagoitia (stagiair) · Pradera (stagiair)
Aiarzagüena · Ajuria · Beloki · Bugallo · Castresana · Chaurreau · del Olmo · Etxebarria · Fernández · Flores · Gerrikagoitia · González · Á. González de Galdeano · I. González de Galdeano · Kintana · Laiseka · López · López de Munain · Martínez · Zubeldia
Ajuria · Arreitunandia · Artetxe · Beloki · Castresana · Chaurreau · del Olmo · Etxebarria · Fernández · Igor Flores · Iker Flores · Gerrikagoitia · González · Kintana · Laiseka · López de Munain · Martínez · Pradera · Silloniz · Zubeldia
Arreitunandia · Arrizabalaga · Artetxe · Castresana · Chaurreau · del Olmo · Díaz de Cerio · Etxebarria · Fernández · Igor Flores · Iker Flores · Gerrikagoitia · R. González · Kintana · Laiseka · López de Munain · Martínez · Mayo · Pradera · Sánchez · A. Silloniz · J. Silloniz · Zubeldia · G. González (stagiair) · Isasi (stagiair)
Arrizabalaga · Artetxe · Castresana · Chaurreau · del Olmo · Díaz de Cerio · D. Etxebarria · U. Etxebarria · Fernández · Igor Flores · Iker Flores · Gerrikagoitia · G. González · R. González · Herrero · Isasi · Laiseka · Landaluze · López de Munain · Martínez · Mayo · Sánchez · A. Silloniz · J. Silloniz · H. Zubeldia · Euba (stagiair) · J. Zubeldia (stagiair)
Arrizabalaga · Artetxe · Díaz de Cerio · D. Etxebarria · U. Etxebarria · Euba · Fernández · Igor Flores · Iker Flores · Gerrikagoitia · González · Herrero · Isasi · Laiseka · Landaluze · López de Munain · E. Martínez · J. A. Martínez · Mayo · Sánchez · A. Silloniz · J. Silloniz · Solaun · H. Zubeldia · J. Zubeldia
Arrizabalaga · Artetxe · Díaz de Cerio · D. Etxebarria · U. Etxebarria · Euba · Fernández · Flores · Galparsoro · Gerrikagoitia · González · Herrero · Isasi · Laiseka · Landaluze · López de Munain · E. Martínez · J. A. Martínez · Mayo · Sánchez · A. Silloniz · J. Silloniz · H. Zubeldia · J. Zubeldia
* (en) Profiel van Gorka Gerrikagoitia op ProCyclingStats
* Profiel van Gorka Gerrikagoitia op Cyclebase.nl
* Profiel van Gorka Gerrikagoitia op De wielersite
# Lijst van rijksmonumenten in Cottessen

De plaats Cottessen telt 11 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht.
| Object | Oorspronkelijke functie$^?$ | Bouwjaar | Locatie | Coördinaten$^?$ | Nr.$^?$ | Afbeelding |
| Hoeve van vakwerk en breuksteen. | Boerderij | | Cottessen 1 Cottessen 1 | 50° 45' 46" NB, 5° 56' 58" OL | 36649 Dit rijksmonument op Wikidata | Hoeve van vakwerk en breuksteen. Meer afbeeldingen |
| Hoeve Termoere: Vakwerkhuis met zijgevel van kolenzandsteen | Boerderij | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | Cottessen 8 Cottessen 8 | 50° 45' 33" NB, 5° 56' 21" OL | 36650 Dit rijksmonument op Wikidata | Hoeve Termoere: Vakwerkhuis met zijgevel van kolenzandsteen Meer afbeeldingen |
| Vakwerkoeve bestaande uit een woonhuis met verdieping en zadeldak en drie losstaande bedrijfsgebouwen | Boerderij | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | Cottessen 3 Cottessen 3 | 50° 45' 43" NB, 5° 56' 50" OL | 36651 Dit rijksmonument op Wikidata | Vakwerkoeve bestaande uit een woonhuis met verdieping en zadeldak en drie losstaande bedrijfsgebouwen Meer afbeeldingen |
| Vakwerkboerenhuis | Boerderij | | Cottessen 4 Cottessen 4 | 50° 45' 40" NB, 5° 56' 43" OL | 36652 Dit rijksmonument op Wikidata | Vakwerkboerenhuis Meer afbeeldingen |
| Vakwerkhoeve bestaande uit een woonhuis met verdieping en tentdak, opgetrokken met Andreaskruizen | Boerderij | 1500 16e eeuw 1500 16e eeuw | Cottessen 5 Cottessen 5 | 50° 45' 40" NB, 5° 56' 43" OL | 36653 Dit rijksmonument op Wikidata | Vakwerkhoeve bestaande uit een woonhuis met verdieping en tentdak, opgetrokken met Andreaskruizen Meer afbeeldingen |
| Vakwerkhoeve met open binnenplaats en schuur | Boerderij | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | Cottessen 6 Cottessen 6 | 50° 45' 34" NB, 5° 56' 27" OL | 36654 Dit rijksmonument op Wikidata | Vakwerkhoeve met open binnenplaats en schuur Meer afbeeldingen |
| Hoeve Bervesj: haakvormige hoeve van vakwerk | Boerderij | 1800 eerste helft 19e eeuw 1800 eerste helft 19e eeuw | Cottessen 9 Cottessen 9 | 50° 45' 36" NB, 5° 55' 59" OL | 36655 Dit rijksmonument op Wikidata | Hoeve Bervesj: haakvormige hoeve van vakwerk Meer afbeeldingen |
| Hoeve Bellet | Boerderij | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | Cottessen 10 Cottessen 10 | 50° 45' 45" NB, 5° 56' 16" OL | 36656 Dit rijksmonument op Wikidata | Hoeve Bellet Meer afbeeldingen |
| Witgeverfde hoeve van vakwerk | Boerderij | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | Cottessen 13 Cottessen 13 | 50° 45' 56" NB, 5° 56' 30" OL | 36657 Dit rijksmonument op Wikidata | Witgeverfde hoeve van vakwerk Meer afbeeldingen |
| Vakwerkhoeve met verdieping en een zadeldak met geschoord overstek, gevels met planken bekleed | Boerderij | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | Cottessen 12 Cottessen 12 | 50° 45' 56" NB, 5° 56' 29" OL | 36658 Dit rijksmonument op Wikidata | Vakwerkhoeve met verdieping en een zadeldak met geschoord overstek, gevels met planken bekleed Meer afbeeldingen |
| Vakwerkhuis met verdieping en zadeldak | Boerderij | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | Cottessen 14 Cottessen 14 | 50° 45' 60" NB, 5° 56' 26" OL | 36659 Dit rijksmonument op Wikidata | Vakwerkhuis met verdieping en zadeldak Meer afbeeldingen |
# Montfortista excentrica

Montfortista excentrica is een slakkensoort uit de familie van de Fissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Tom Iredale.
# Melezitose

Melezitose of melizitose is een trisacharide, die in honingdauw voorkomt. Het bestaat uit twee moleculen glucose en één molecuul fructose. Melezitose kan hydrolyseren in glucose en turanose, een isomeer van sacharose.
Insecten, zoals luizen, die honingdauw uitscheiden zetten sacharose en glucose om in melezitose, waardoor ze door osmose weinig water verliezen. Tegelijkertijd worden mieren gelokt, die deze insecten beschermen tegen vijanden.

## Geschiedenis

In 1833 ontdekte Bonastre melezitose in een uitscheiding van larix. De naam werd afgeleid van de Franse woorden „mélèze“ voor larix en het achtervoegsel -ose voor suiker. Later werd de stof ook in andere planten gevonden en in 1917 ook in honing.

## Honing

Een aantal bijensoorten leeft uitsluitend van honingdauw, en de 'honingdauw-honing' die wordt geproduceerd is donker van kleur en duurder dan normale honing uit nectar. 'Dennenhoning' bestaat voor het merendeel uit honingdauw. In 'dennenhoning' zit altijd een hoeveelheid melezitose. Het gehalte is afhankelijk van de stofwisseling van de boom (het floeemsap) en de enzymatische omzetting door de verschillende luizensoorten. Zo zou de luis Cinara laricis veel melezitose vormen. Door het hoge gehalte, soms meer dan 10 - 12 %, aan melezitose kristalliseert de honing al in de honingraat en is daar dan moeilijk uit te halen. Deze honing wordt wel melezitose- of cementhoning genoemd.
* ↑ Forschung_Magazin – waarin: „Of Aphids and Ants“.
* ↑ Bonastre, M. (1833). J. Pharm. 19, 443, 626.
* ↑ -ose - (achtervoegsel in namen van koolhydraatverindingen). Etymologiebank. Gearchiveerd op 25 februari 2024. Geraadpleegd op 25-02-2024.
# Hetman

Hetman (Oekraïens: гетьман, hetjman; Russisch: гетман, getman; Tsjechisch: hejtman; Roemeens: hatman) was de titel van de op een na hoogste militaire bevelhebber (na de vorst) in Polen en het grootvorstendom Litouwen van de 15e tot de 18e eeuw, die van 1569 tot 1795 samen het Pools-Litouwse Gemenebest vormden.
De titel werd ook gebruikt bij de Kozakken van Oekraïne en Rusland vanaf de 16e eeuw en door de Tsjechen in Bohemen tijdens de Hussitische Oorlogen in de 15e eeuw.

## Etymologie

Hetman en varianten op deze naam zijn waarschijnlijk afgeleid uit het Duits: het Oudhoogduitse Hauptmann, dat in het Tsjechisch hejtman wordt genoemd: Haupt betekent "hoofd" en Mann "man" en van het Middelsaksische hoed-man dat in het Pools etman wordt genoemd in de 14e en 15e eeuw en hetman in de 15e eeuw. Hauptmann was een bekende militaire titel in de middeleeuwen en betekende "kapitein", maar komt meer overeen met het hedendaagse "generaal". Er bestaat ook een tegengestelde redenering, namelijk dat het Duitse "Hauptmann" afgeleid is van het Poolse "hetman/hatman", maar deze redenering wordt als erg onwaarschijnlijk gezien. Door eeuwenlange gevechten naast vreedzame coëxistentie beïnvloedden de Poolse en Pruisische staten elkaars militaire tradities (Rittmeister/rotmistrz) en besturen (Rathaus/ratusz, Bürgermeister/burmistrz).