OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ghanese luchtmacht

De Ghanese luchtmacht is de luchtmacht van het West-Afrikaanse land Ghana en heeft tot taak het beveiligen van het Ghanese luchtruim, het ondersteunen van het leger middels luchtsteun en -transport en het vervoer van overheidsfunctionarissen waaronder de president.

## Geschiedenis

De luchtmacht van Ghana werd in 1959 door het parlement opgericht met Indiase en Israëlische ondersteuning. In de hoofdstad Accra werd een hoofdkwartier opgericht onder leiding van een Indisch officier. De Britse luchtmacht begon in 1960 de Ghanese officieren op te leiden. In 1961 werden ze daarin bijgestaan door de voormalige Canadese luchtmacht. In september dat jaar werd de Britse commandant van de Ghanese luchtmacht vervangen door een Ghanese stafchef.
Ghana had destijds de eerste en grootste luchtmacht ten zuiden van de Sahara. Ze werd uitgerust met De Havilland Canada DHC-1, DHC-2, DHC-3 en DHC-4's en er werd een DH.125-straalvliegtuig gekocht voor president Kwame Nkrumah. Ook werden helikopters en Aermacchi MB-326-straaljagers gekocht.
In 1962 zette Hanna Reitsch — ooit persoonlijk pilote van Adolf Hitler — de nationale zweefvliegschool op. Van 1962 tot 1966 was zij ook de persoonlijke pilote van de president.
In 1967 ondersteunde een detachement van de luchtmacht Congo tegen activiteiten van huurlingen in de Congolese provincie Katanga.
In de jaren 1990 dekte en ondersteunde ze de Afrikaanse ECOMOG-troepen bij diens operaties in Liberia en Sierra Leone. In eigen land transporteerde de luchtmacht noodhulp bij rampsituaties, zoals bij overstromingen in 1968 en 1996. Tussen 1990 en 2000 voerde de luchtmacht ook binnenlandse vluchten uit nadat de nationale luchtvaartmaatschappij deze had opgeheven. Voorts voert de luchtmacht medische evacuaties uit, inspecteert ze het elektriciteitsnet, doet ze luchtverkenningen en zorgt voor luchttransport.

## Luchtmachtbases
### Accra

    Hoofdkwartier.

### Accra

    Transport.

### Tamale

    Gevecht, opleiding.

### Takoradi

    Opleiding.

## Inventaris

| Toestel | Versie(s) | # (or.) | Rol | Herkomst |
| Vliegtuigen ||||||
| EMB-314 | | 9 besteld | Aanvalsvliegtuig | Brazilië |
| Diamond DA42 | MPP | 2 | Verkenning | Oostenrijk |
| Diamond DA42 | | 1 | Lesvliegtuig | Oostenrijk |
| CASA C295 | | 2 | Transport | Spanje |
| Hongdu K-8 | | 4 | Lesvliegtuig | China |
| L-39 | NG | 6 besteld | Lesvliegtuig | Tsjechië |
| Helikopters ||||||
| Bell 412 | 412SP | 1 | Varia | Verenigde Staten |
| Mi-17/171 | Mi-17V5 Mi-171Sh | 6 | Transport | Sovjet-Unie |
| Harbin Z-9 | | 4 | Varia | China |
| Mi-24 | Mi-35 | 1 besteld | Aanvalshelikopter | Sovjet-Unie |
Een groot aantal toestellen staat aan de grond bij gebrek aan reserve-onderdelen. Slechts vijf zouden vliegwaardig zijn.
# Sinaasappels van Halfweg

De sinaasappels van Halfweg (The oranges of Halfweg) is een artistiek kunstwerk, staande aan de Mientekade/Houtijkstraat in Halfweg.
Het is een beeld gemaakt door de kunstenaar Mike Pratt, dat geplaatst werd naar aanleiding van de bouw en oplevering van een nieuwbouwwijk in Halfweg. Er werd een prijsvraag uitgeschreven, die Pratt won. De keus voor dit werk kwam van een bewonerscommissie, Ymere en Pieter Heiliegers, burgemeester van Haarlemmerliede en Spaarnwoude. De wethouder cultuur Raymond van Haeften kwam het 27 november 2018 onthullen.
Het beeld bestaat uit een schilderspalet met aan de bovenrand daarvan een tak van een sinaasappelboom met twee sinaasappels. De sinaasappels staan voor de vruchtbaarheid; het groen voor de groene polders die aan de overzijde van het water liggen.
Pratt (Seaham, 1987) studeerde tussen 2006 en 2009 Fine arts aan de Northumbria University van 2012 en 2014 aan De Ateliers in Amsterdam, alwaar hij ook verbleef.
* ↑ Redactie, Kunstwerk bij nieuwbouw Mientekade Halfweg onthuld. Haarlems Dagblad/Noordhollands Dagblad (28 november 2018). Geraadpleegd op 21 augustus 2022 – via Haarlemsdagblad.nl.
* ↑ Westerpost, 5 december 2018 via Issuu
* ↑ Infair (geraadpleegd 21 augustus 2022)
# Aartsbisdom Portland

Het aartsbisdom Portland in Oregon (Latijn: Archidioecesis Portlandensis in Oregon) is een rooms-katholiek aartsbisdom met als zetel Portland, in de Amerikaanse staat Oregon. De aartsbisschop van Portland is metropoliet van de kerkprovincie Portland, waartoe ook de volgende suffragane bisdommen behoren:
* Baker
* Boise City
* Great Falls-Billings
* Helena

## Geschiedenis

Het aartsbisdom werd opgericht op 1 december 1843, als het apostolisch vicariaat Oregon Territory, uit delen van de aartsbisdommen Baltimore en Québec. Op 24 juli 1846 werd het verheven tot metropolitaan aartsbisdom met de naam aartsbisdom Oregon City. Op 26 september 1928 veranderde het van naam naar aartsbisdom Portland in Oregon.
Het verloor meermaals gebied bij de oprichting van de bisdommen Vancouver Island (1846), Walla Walla (1846), Nesqually (1850), het apostolisch vicariaat Idaho and Montana (1868) en het bisdom Baker City (1903). Het verkreeg gebied bij de opheffing van het bisdom Walla Walla in 1850 en 1853.

## Parochies

Het aartsbisdom had in 2021 een oppervlakte van 76.937 km$^2$ en telde 3.654.887 inwoners waarvan 11,8% rooms-katholiek was.

## Aartsbisschoppen

* François-Norbert Blanchet (apostolisch vicaris: 1 december 1843, aartsbisschop: 24 juli 1846 - 12 december 1880)
* Charles-Jean Seghers (12 december 1880 - 6 maart 1884; coadjutor sinds 23 juli 1878)
* William Hickley Gross (31 maart 1885 - 14 november 1898)
* Alexander Christie (4 maart 1899 - 6 april 1925)
* Edward Daniel Howard (30 april 1926 - 9 december 1966)
* Robert Joseph Dwyer (9 december 1966 - 15 januari 1974)
* Cornelius Michael Power (15 januari 1974 - 1 juli 1986; apostolisch administrator tot 21 september 1986)
** Paul Edward Waldschmidt (hulpbisschop: 28 november 1977 - 8 januari 1990)
** Kenneth Donald Steiner (hulpbisschop: 28 november 1977 - 25 november 2011)
* William Joseph Levada (1 juli 1986 - 17 augustus 1995; kardinaal in 2006)
* Francis Eugene George (30 april 1996 - 7 april 1997; kardinaal in 1998)
* John George Vlazny (28 oktober 1997 - 29 januari 2013)
* Alexander King Sample (29 januari 2013 - heden)
** Peter Leslie Smith (hulpbisschop: 4 maart 2014 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het aartsbisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Regio XII van de Amerikaanse bisschoppenconferentie
* Pastoraal centrum
* University of Portland
* Archdiocese of Portland in Oregon. catholic hierarchy (2025). Geraadpleegd op 23 januari 2025.
* Metropolitan Archdiocese of Portland in Oregon. GCatholic (2025). Geraadpleegd op 23 januari 2025.
Sjabloon:Navigatie kerkprovincie Portland
# Lijst van coaches van het Papoea-Nieuw-Guinea voetbalelftal

Dit is een lijst van bondscoaches van het Voetbalelftal van Papoea-Nieuw-Guinea mannen.

## Bondscoaches

| Naam | Land van herkomst | Begin periode | Einde periode | Opmerkingen/Wijze van vertrek |
| Richard Tamari Nagai | Papoea-Nieuw-Guinea | 1 juli 1995 | 30 juni 1998 | |
| Steve Cain | Engeland | 1 januari 2002 | 31 december 2002 | |
| Ludwig Peka | Papoea-Nieuw-Guinea | 1 januari 2003 | 1 juli 2004 | |
| Mauro de Vecchis | Italië | 1 juli 2005 | 30 juni 2006 | |
| Marcos Gusmao | Brazilië | 1 juli 2007 | 31 december 2009 | |
| Joo-wan Jung | Zuid-Korea | 1 januari 2010 | 14 februari 2011 | |
| Frank Farina | Australië | 15 februari 2011 | 28 november 2012 | |
| Mike Keeney | Verenigde Staten | 8 juli 2013 | 31 december 2013 | |
| Wynton Rufer | Australië | 20 mei 2014 | 22 november 2015 | Flemming Serritslev vervangt hem |
| Flemming Serritslev | Denemarken | 23 november 2015 | 1 januari 2018 | |
| Bobby Morris | Papoea-Nieuw-Guinea | 1 april 2019 | 8 december 2021 | Marcos Gusmao vervangt hem |
| Marcos Gusmao | Brazilië | 9 december 2021 | 31 mei 2023 | |
| Harrison Kamake | Papoea-Nieuw-Guinea | 1 juni 2023 | 26 oktober 2023 | Warren Moon vervangt hem |
| Warren Moon | Australië | 26 oktober 2023 | | |
* ↑ (en) Lijst van Bondscoaches Papoea-Nieuw-Guinea mannen voetbalelftal (www.transfermarkt.com).
* ↑ (en) Serritslev To Coach Papua New Guinea (www.boxscorenews.com). Gearchiveerd op 1 februari 2024.
* ↑ (en) MARCOS GUSMAO RETURNS TO LEAD PNG AT OCEANIA QUALIFIERS (www.oceaniafootball.com). Gearchiveerd op 1 februari 2024.
* ↑ (en) Ex-Brisbane Roar coach Warren Moon appointed by Papua New Guinea (www.news.com.au).
PNGFA · A-internationals · Vrouwenelftal van Papoea-Nieuw-Guinea
1969 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 − 2029
Amerikaans-Samoa · Australië · Centraal-Afrikaanse Republiek · China · Cookeilanden · Fiji · Filipijnen · Indonesië · Iran · Liberia · Maleisië · Nieuw-Caledonië · Nieuw-Zeeland · Salomonseilanden · Samoa · Singapore · Sri Lanka · Tahiti · Thailand · Tonga · Vanuatu
# South African Mint

De South African Mint is het nationale munthuis van Zuid-Afrika in Centurion, Gauteng. De Munt opende in 1892 in Pretoria. De Munt slaat de munten van de Zuid-Afrikaanse rand en ook van de Zimbabwaanse Bond Coin, het Zuid-Soedanees pond, Zambiaanse kwacha.

## Externe link

* South African Mint
# Robert Gaguin

Robert Gaguin (1433 - 22 mei 1501) was een Frans historiograaf en humanist. Hij was een leidende figuur binnen het Parijse humanisme en had invloed op onder andere Erasmus en Giovanni Pico. Hij was eveneens lid van de Orde van de Allerheiligste Drie-eenheid.
Hij werd lid van de Trinitariërs in Artois en werd in 1457 naar de Sorbonne gestuurd om zijn studie af te werken, waarna hij professor werd in de retorica en het canoniek recht. Hij hervormde ook zijn orde, waarvan hij in 1473 hoofd werd.
Als humanist steunde hij, weinig succesvolle, pogingen om het Latijn te verbeteren, en steunde hij Fichet toen die in 1470 de eerste Parijse drukkerij oprichtte. Hij was een van de belangrijkste steunpilaren van het Parijse humanisme, en had een grote invloed op buitenlandse humanisten, zoals Erasmus. Op theologisch vlak ijverde hij voor een spirituelere en meer gevoelsmatige theologie, en poogde hij christelijke invloed binnen de klassieke studiën te ontwaren.
Hij heeft vrij veel geschriften nagelaten, waaronder vertalingen van klassieke werken (Caesar en Livius), verhandelingen over de Onbevlekte Ontvangenis, brieven en zelfs een politiek vlugschrift in het Frans. Zijn meest bekende werk was echter het compendium, een eerste geschiedenis van Frankrijk vanuit humanistisch standpunt.
# Robin Tonniau

Robin Tonniau (Ronse, 3 mei 1985) is een Belgisch syndicalist en politicus voor de marxistische partij PVDA.

## Biografie

Tonniau werd geboren in Ronse en groeide op in de sociale woonwijk De Stookt. Hij werkte zestien jaar lang als arbeider in de industrie, bijvoorbeeld bij de chipproducent BelGaN in Oudenaarde. Elf jaar daarvan was hij aan de slag in de automobielsector: van 2003 tot 2006 werkte hij als arbeider bij Volkswagen Vorst en van 2011 tot 2019 was hij nachtarbeider bij Volvo Car Gent. Hij werd vakbondsmilitant voor ABVV-Metaal en was betrokken bij een vier dagen durende staking in september 2017. Na de actie werd Tonniau door zijn werkgever voor vijf dagen geschorst, wat hij aanvocht in de arbeidsrechtbank. In 2020 volgde de rechter hem in de redenering dat er sprake was van syndicale discriminatie; Volvo Cars moest zes maanden loon uitbetalen en de proceskosten betalen.
Sinds 2014 is Tonniau lid van PVDA en sinds 2016 voorzitter van PVDA Vlaamse Ardennen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2018 was hij lijsttrekker voor PVDA*PTB in Ronse. De lijst haalde 4,1 procent van de stemmen, maar dat was onvoldoende voor het behalen van zetels. Bij de Kamerverkiezingen van 26 mei 2019 stond Tonniau op de dertiende plaats in de kieskring Oost-Vlaanderen. Van 2019 tot 2024 was Tonniau aan de slag als parlementair medewerker voor PVDA; in die functie volgde hij de commissies Mobiliteit en Overheidsbedrijven op.
Tonniau was bij de verkiezingen van juni 2024 lijsttrekker voor de Kamerverkiezingen in de kieskring Oost-Vlaanderen. De partij haalde er 7,3%, een stijging van 1,8 procentpunt ten opzichte van 2019. Tonniau werd verkozen en volgde Steven De Vuyst op in de Kamer.
In Ronse was hij in oktober 2024 lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen. De PVDA behaalde 7,9 procent van de stemmen, goed voor twee zetels in de gemeenteraad. Sinds december 2024 is Tonniau samen met Nawras Jebara gemeenteraadslid van de stad.
* 1 2 MDVR, "Robin Tonniau nieuwe PVDA-voorzitter Vlaamse Ardennen", Het Laatste Nieuws Vlaamse Ardennen, 23 augustus 2016, p. 15.
* ↑ Robin Tonniau roept op tot doorstart chipfabriek BelGaN via overheidsinvestering, PVDA, 2 augustus 2024.
* ↑ Cedric Matthys en Sabine Van Damme, "Plots nog 20.000 euro loon van ex-werkgever", Het Laatste Nieuws Vlaamse Ardennen, 29 februari 2020, p. 41.
* ↑ Fiche Robin Tonniau op de website van PVDA.
* ↑ Peter Malaise, "Voormalig Volvo-arbeider Robin Tonniau (PVDA) krijgt zitje in federaal parlement: “Mijn eerste vraag zal over het station van Ronse gaan”", Het Nieuwsblad, 10 juni 2024, online geraadpleegd op 11 juni 2024.
* ↑ Sabine Van Damme, "PVDA trekt met Robin Tonniau (37) naar de federale verkiezingen: “Van fabrieksarbeider tot parlementslid, omdat de stem van het volk gehoord moet worden”", Het Laatste Nieuws, 23 maart 2023, online geraadpleegd op 23 maart 2023.
# Freddie Brocksieper

Fritz "Freddie" Brocksieper (Istanboel, 24 augustus 1912 – 17 januari 1990) was een Duitse jazz-drummer en bigband-leider. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde hij in de Nazi-propaganda-bigband Charlie and His Orchestra (ook wel: Mr. Goebbels Jazz Band, Templin band of Bruno and His Swinging Tigers). Hij was een belangrijke figuur in de vroege periode van de Europese bigband-jazz.

## Nazi-Duitsland

Brocksieper was de zoon van een Griekse jodin en een Duitse ingenieur. Vanaf 1930 speelde hij als professioneel muzikant in Neurenberg. In 1939 verhuisde hij naar Berlijn, waar hij opnames maakte met het met goedkeuring van de nazi's opgerichte jazzgezelschap "Die Goldenen Sieben" (1939), Benny de Weille (1940, De Weille speelde later ook in de nazi-bigband) en Willy Berking (1940-1941, idem). In Berlijn bestond in die tijd een verbod op jazz (met name swing), door de nazi's Negermusik genoemd, maar desondanks bestond er (ondergronds) een jazzscene. Brocksieper behoorde hier ook toe. Hij speelde hier met bandleider Lutz Templin, zanger Karl Schwedler (naar wie het propagandaorkest zou worden vernoemd: Charlie), Kurt Abraham en bijvoorbeeld Willy Berking. De musici speelden swing, met pro-Duitse teksten (in plaats van de originele) en gebruikten bijvoorbeeld harpsichords voor boogiewoogie-ritmes. Rond 1940 besloot Goebbels jazz te laten deel uitmaken van de propagandamachine en Charlie and His Orchestra was geboren, met daarin de genoemde en andere muzikanten. Bij de band speelden in de loop van de tijd verschillende musici, waaronder ook Nederlandse. De Reichsministerium-band speelde op de radio en maakte in de periode maart 1941-februari 1943 90 plaatopnames. De (onder andere antisemitische) teksten kwamen van het ministerie van Propaganda. In die tijd speelde hij tevens een rolletje (als drummer) in de propagandafilm GPU (van regisseur en NSDAP-lid Karl Ritter), naast onder meer zangeres Lale Andersen (die eveneens bij 'Charlie' werkte).

## Na de oorlog

Na de oorlog ging Brocksieper door met een band onder zijn naam, maar met leden van 'Charlie'. De band speelde onder andere in clubs op Amerikaanse luchtmachtbases, onder andere in Stuttgart. In de loop van de jaren heeft hij veel verschillende groepen gehad. Naast grotere groepen heeft hij tevens gewerkt met kleinere bands (kwartetten, een kwintet). Vanaf 1957 gaf hij regelmatig concerten voor de Bayerische Rundfunk, vanuit de studio. Vanaf 1964 speelde hij hoofdzakelijk in trio's en begeleidde hij tevens Amerikaanse musici. In 1980 kreeg hij de Deutsche Schallplattenpreis.

## Discografie (selectie)

* Music from Studio 15 (Freddie Brocksieper and His Boys), Columbia, 1956
* Munich Jazz (met Fatty George), Amati, 1980
* Die Trommel und Ihr Rhythmus (verzamelp-cd), Boutique, 2007
# Cornelis de Kock

Cornelis de Kock (Kampen, 21 november 1907 – Oosterhesselen, 18 september 1944) was een Nederlands politicus uit Drenthe.
Cornelis werd geboren in een woning op de Vloeddijk te Kampen als zoon van zuivelfabrikant Cornelis de Kock en Cécile Dorothé Portielje. Later verhuist de familie naar Zeist. Op 25 juni 1935 huwde hij met Bernardina Maria Elisabeth Rienstra. Op dat moment woonde hij in Middelburg.
De Kock werd in 1937 burgemeester van Oosterhesselen en werkte daar samen met wethouder Johannes Post en gemeentesecretaris Douwe Weima. Alle drie verzetten zij zich tegen de Duitse bezetter.
De Kock stond in aanzien bij het verzet en zette zich in om de inwoners van zijn gemeente vrij te stellen van werk voor de bezetters. Toen hij van plan was onder te duiken werd hij op 18 september 1944 door een Silbertanne-groep uit zijn huis gevoerd, waarna hij op de Aelderstraat werd doodschoten.
In Oosterhesselen is naar Cornelis de Kock een straat vernoemd, de Burgemeester de Kockstraat.
* ↑ Geboorte Cornelis de Kock.
* ↑ Huwelijksakte Cornelis de Kock en Bernardina Maria Elisabeth Rienstra, 25-06-1935.
# Allerheiligst Hart van Jezuskerk (De Noord)

De Allerheiligst Hart van Jezuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Middenweg 541 in De Noord bij Heerhugowaard.

## Geschiedenis

Rond de eeuwwisseling nam het aantal katholieke gelovigen in de omgeving van De Noord sterk toe. Besloten werd een nieuwe kerk te bouwen. Een parochiaan stelde een stuk grond ter beschikking, waar de kerk en pastorie gebouwd konden worden. De bouwkosten werden begroot op fl.62.782,-. Architect C.P.W. Dessing ontwierp een driebeukige basiliek in neoromaanse stijl, met naast de entree een klokkentoren met koepelvormig dak. Binnen wordt de kerk overdekt met een houten tongewelf.
De eerste paal werd op 21 januari 1910 geslagen en negen maanden later was de kerk gereed. De kerk stond in het begin alleen tussen de weilanden, maar al snel na de opening werden er andere huizen, winkels en een café bijgebouwd. Hiermee ontstond het hart van het huidige dorp. Op 22 november 1910 werd de kerk door Deken Ebbinkhuizen ingewijd. De consecratie door bisschop Callier vond plaats op 1 mei 1911.
Tijdens het interbellum werd het interieur van de kerk verfraaid met een preekstoel, biechtstoelen en de voltooiing van het hoofdaltaar. De loden luidklok uit 1911 werd in 1943 door de Duitse bezetter gevorderd en kon pas in 1946 vervangen worden.
Na de oorlog werd het interieur gewijzigd. In 1953 werd een Mariakapel bijgebouwd. In 1968, tijdens de 'tweede beeldenstorm', werd het interieur versoberd. Het hoofdaltaar en de zijaltaren werden afgebroken, de preekstoel en de communiebanken verdwenen.
# Runner's World

Runner's World (letterlijk: "wereld van de hardloper") is een tijdschrift over hardlopen dat in verschillende landen wordt uitgegeven. Het blad is in 1966 voor het eerst uitgegeven door de Amerikaan Bob Anderson. Anderson verkocht het blad in de jaren tachtig aan Rodale Press. In de jaren negentig werd gestart met het internationaal uitgeven van Runner's World, waarbij werd begonnen in het Verenigd Koninkrijk. Inmiddels geeft Rodale Press het blad in samenwerking of in licentie uit in verschillende landen: Australië, België, Duitsland, Italië, Nederland, Spanje, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten, Zuid-Afrika en Zweden. De internationale edities gebruiken kopij uit de Amerikaanse editie, maar hebben ook een eigen redactie die meer lokale artikelen schrijft.

## Nederlandse editie

Runner's World werd in 1996 voor het eerst in Nederland uitgegeven. Het magazine wordt in licentie uitgegeven door Hearst Nederland, maar valt officieel onder PXR.
Het hardlooptijdschrift bestaat per editie uit 100 pagina’s met daarin onder andere een hardloopagenda, trainingstips en tips voor voeding en gezondheid. Het blad heeft een oplage van bijna 40.000 per editie.
Runner's World is naamsponsor van de Circuit Run in Zandvoort.

### Oplage

| Jaar | Betaalde gerichte oplage | Totaal verspreide oplage |
| 2004 | 37.920 | 38.765 |
| 2006 | 38.847 | 39.349 |
| 2007 | 42.094 | 42.583 |
| 2011 | 38.369 | 40.400 |
| 2012 | 33.917 | 35.692 |
| 2022 | 18.894 | 19.319 |

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Oplage magazines. NOM (Nationaal Onderzoek Multimedia). Gearchiveerd op 18 april 2023. Geraadpleegd op 9 april 2023.
* ↑ Gecertificeerde jaarcijfers HOI 2004. HOI, Instituut voor Media Auditing (mei 2005). Geraadpleegd op 9 april 2023.
* ↑ Gecertificeerde jaarcijfers HOI 2006. HOI, Instituut voor Media Auditing (mei 2007). Geraadpleegd op 9 april 2023.
* ↑ Gecertificeerde jaarcijfers HOI 2007. HOI, Instituut voor Media Auditing (mei 2008). Geraadpleegd op 9 april 2023.
* ↑ Gecertificeerde jaarcijfers HOI 2011. HOI, Instituut voor Media Auditing (mei 2012). Gearchiveerd op 23 oktober 2013. Geraadpleegd op 9 april 2023.
* ↑ Gecertificeerde jaarcijfers HOI 2012. HOI, Instituut voor Media Auditing (mei 2013). Gearchiveerd op 14 mei 2013. Geraadpleegd op 9 april 2023.
# Tejime

Tejime [tɛˈd͡ʒi.me] (Japans: 手締め) is een kort ceremonieel, gezamenlijk en ritmisch gesynchroniseerd applaus om de voltooiing van een project; het sluiten van een belangrijke zakenovereenkomst; of het einde van een feest, evenement of festival te vieren in Japan. Het applaus wordt doorgaans ingeleid door de hoogste in rang van het gezelschap, deze verzoekt de aanwezigen allemaal deel te nemen aan de tejime als afsluiter. De tejime wordt vaak opgevolgd door een regulier applaus.
De tejime begint doordat de hoogste in rang hiertoe oproept. Doorgaans met het verzoek: Ote wo haishaku (Japans: お手を拝借) (leen [me uw] handen). Hierna roepen de deelnemers: "iyō'o" (イヨーオ), "yo" (ヨッ) of "mō itchō" (もう一丁) om te kunnen synchroniseren.

## Naam

Het woord tejime is de romaji-transliteratie van de kanji en hiragana 手締め. Het is een samenstelling van het zelfstandig naamwoord 手 [te] "hand" in de kun-lezing en het werkwoord 締め [shime] "klappen", eveneens in de kun-lezing. Tejime betekent letterlijk: "handklappen".

## Stijlen
### Itchōjime - Eenklap

De stijl itchōjime (Japans: 一丁締め) betekent letterlijk: eenklap, het is informeel en wordt gebruikt wanneer men verkeert onder vrienden en bekenden. Deze stijl wordt uitgevoerd met één enkele klap.

### Ipponjime - Eenklap

De stijl Ipponjime (Japans: 一本締め) betekent letterlijk: eenklap, het is een stijl die stamt uit de Edoperiode en wordt vaker gebruikt in semi-informele situaties, zoals: nomikai. Deze stijl wordt uitgevoerd met drie sets van drie klappen gevolgd door één enkele klap. (3-3-3-1). De laatste enkele klap is waarschijnlijk de reden voor de naam.

### Sanbonjime - Drieklap

De stijl Sanbonjime (Japans: 三本締め), betekent letterlijk: drieklap, het is een stijl die stamt uit de Edoperiode en wordt gebruikt in formele situaties. Deze stijl wordt uitgevoerd door de Ipponjime-stijl drie keer te herhalen. (3-3-3-1 3-3-3-1 3-3-3-1).

### Ōsakajime - Osakaklap

De stijl Ōsakajime (Japans: 大阪締め), betekent letterlijk Osakaklap, het is een stijl afkomstig uit Osaka. Deze stijl wordt uitgevoerd in twee sets van twee klappen en dan één set van twee klappen gevolgd door één enkele klap. (2-2 2-1).

### Hakata te ippon - Fukuokahandklap

De stijl Hakata te ippon (Japans: 博多手一本) betekent letterlijk "Fukuokahandklap"; het is een stijl uit Fukuoka. Deze stijl wordt uitgevoerd in twee sets van twee klappen en één set van drie klappen (2-2-3).