OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mr. Mofongo

Mr. Mofongo is een horecazaak in de Nederlandse stad Groningen.
In februari 2013 werd, na een verbouwing van het pand aan de Oude Boteringestraat, Mr. Mofongo geopend. Toenmalig burgemeester Peter Rehwinkel opende de zaak. De zaak bevat een restaurant, cocktailbar en eigen distilleerderij. Voorheen huisde er een pianowinkel in het gemeentelijke monument. Eigenaar Beijk werd vanwege het concept van Mr. Mofongo in 2014 en 2018 uitgeroepen tot Meest Markante Horecaondernemer in de regio Groningen. Eind 2017 won de cocktailbar de titel Beste cocktailbar van Nederland van het mannenmagazine Esquire.
# Bix Beiderbecke

Leon (Bix) Beiderbecke (Davenport, 10 maart 1903 – New York, 6 augustus 1931) was een Amerikaanse jazzcomponist, -pianist en -kornettist. Samen met Louis Armstrong was hij een van de meest toonaangevende jazzsolisten van de jaren twintig.
Beiderbecke werd geboren in Davenport (Iowa) in een muzikaal middenklassengezin. Als tiener was hij vaak op de oevers van de Mississippi te vinden, waar hij luisterde naar de bands die op de rivierschepen speelden die uit het zuiden kwamen. Beiderbecke leerde zichzelf kornet spelen, waarbij hij de ventielen op zijn eigen -moeilijkere- manier gebruikte. Hierdoor kon hij later moeilijke passages spelen met eenvoudige vingerzettingen.
Na een weinig succesvolle periode op de highschool, stuurden zijn ouders hem in 1921 naar een militaire academie. In de weekenden kon hij deze school verlaten en dan bezocht hij de jazzclubs op Chicago's South Side, waar veel jazzmusici uit New Orleans speelden. Beiderbecke verliet na anderhalf jaar deze school en kreeg in 1923 zijn eerste baan als jazzmuzikant bij een club in Ohio met zijn band The Wolverines. In 1924 maakten zij hun eerste plaatopname. In 1925 verlieten verschillende bandleden, waaronder Bix, de Wolverines. Beiderbecke kwam terecht bij de band van Frankie Trumbauer in Saint Louis. Met Trumbauer kwam Bix daarna terecht bij het toen fameuze orkest van Jean Goldkette. Toen Goldkette in 1927 zijn topmusici niet langer kon betalen, stapte Bix met enkele anderen, onder wie Frank Trumbauer over naar het Paul Whiteman Orchestra, indertijd de best betaalde jazzformatie.
Beiderbecke kreeg steeds meer problemen binnen de band door zijn overmatige alcoholgebruik. Hij overleed in 1931 op 28-jarige leeftijd in zijn appartement in Queens. Als officiële doodsoorzaak werd longontsteking en hersenoedeem opgegeven.
* Wolverine orchestra 1924
* Bix Beiderbecke met The Wolverines: Copenhagen, opname van 6 mei 1924
# Omar Mendoza (wielrenner)

Omar Alberto Mendoza Cardona (Lejanías, 25 november 1989) is een Colombiaans voormalig wielrenner en huidig ploegleider van Petrolike.

## Carrière

In 2014 werd Mendoza, achter Pedro Herrera, tweede op het nationale kampioenschap tijdrijden. Drie jaar later behaalde hij zijn eerste profzege toen hij in de tweede etappe van de Ronde van Cova da Beira solo als eerste over de finish kwam.

## Overwinningen
### 2015

    Eindklassement Clásico RCN

### 2017

    2e etappe Ronde van Cova da Beira

## Ploegen

* 2012 – Movistar Team
* 2015 – Movistar Team
* 2016 – Movistar Team
* 2017 – Equipo Bolivia (tot 30-6)
* 2017 – Bicicletas Strongman (vanaf 31-7)
* 2018 – Medellín
* 2019 – Manzana Postobon (t.m. 24 mei)
* 2019 – Coldeportes Bicicletas Strongman (v.a. 1 juni)
* 2020 – Colombia Tierra de Atletas-GW Bicicletas
* 2022 – Colombia Tierra de Atletas-GW Bicicletas
* 2023 – Colombia Tierra de Atletas-GW Bicicletas
* 2024 – Petrolike
* (en) Profiel van Omar Mendoza op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Omar Mendoza op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Omar Mendoza op de website van de UCI
* Profiel van Omar Mendoza op De wielersite
Acosta · Angarita · Ariza · Becerra · Caicedo · Cala · Calderón · Castro · Gómez · González · Mendoza · Millán · Muñoz · Rozo · Sánchez · Sastoque · Tamayo
Caicedo · Chalapud · Mendoza · Montoya · Oyola · Paredes · Roldán · Sevilla · Vargas
# Neuvic (Dordogne)

Neuvic (volledige naam Neuvic-sur-L'Isle) is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Périgueux. Neuvic ligt zo'n 27 kilometer van Périgueux en ongeveer 30 kilometer van Bergerac. De gemeente telde 3.663 inwoners op 1 januari 2022.

## Geschiedenis

Neuvic is ontstaan na het jaar 1000. De naam in haar oorspronkelijke vorm luid Novo Vicus, wat 'nieuwe plaats' betekent. Het achterste gedeelte van de naam (sur l'Isle) wijst op het feit dat Neuvic aan de rivier de Isle ligt. De naam van de plaats is meerdere malen van schrijfwijze veranderd. Zo werd het in 1203 Nouvic en schreef men het in 1703 als Neufvic tot het later zijn schrijfvorm kreeg zoals deze tot op de dag van vandaag nog is.
Op de Vern werden watermolens gebouwd. Later kwam er industrie in de gemeente, bijvoorbeeld de fabriek Marbot.

## Bezienswaardigheden

Een bezienswaardigheid is het Kasteel van Neuvic uit de Renaissance aan de oever van de Isle met zijn arboretisch park van 6,5 hectare. Met de bouw van het kasteel is in 1520 begonnen in opdracht van Annet de Fayolle. Tot in 1925 is het ook in de familie Fayolle gebleven. Na de verkoop is het kasteel in verschillende handen geweest tot het werd gekocht door de laatste private eigenaren, het echtpaar Chall. Zij hebben het kasteel ter beschikking gesteld aan een stichting voor weeskinderen. Het kasteel wordt ook gedeeltelijk door weeskinderen bewoond. Maar een groot deel van het kasteel en het arboretisch park kunnen bezocht worden.
Verder is er het Kasteel van Fratteau, een middeleeuwse burcht die deels werd ontmanteld na de Franse Revolutie.
Tussen de Isle en de Vern is er een kwekerij van steur waar er kaviaar wordt geproduceerd.

## Geografie

De oppervlakte van Neuvic bedraagt 25,82 km², de bevolkingsdichtheid is 140 inwoners per km² (per 1 januari 2019).
De Isle en de Vern stromen door de gemeente.
De onderstaande kaart toont de ligging van Neuvic met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

De autosnelweg A89 loopt door de gemeente.
In de gemeente ligt de spoorweghalte Neuvic.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# S/2011 J 1

S/2011 J 1 is een maan van Jupiter. Hij werd ontdekt door Scott S. Sheppard in 2011 en behoort tot de Carme-groep.
Deze maan was na zijn ontdekking in 2011 uit het oog verloren. Op 17 september 2018 werd aangekondigd dat ze weer was teruggevonden.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jupiter LXXII op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Arctornis diaphora

Arctornis diaphora is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Collenette.
# The Bloody Judge

The Bloody Judge (Italiaans: Il Trono di Fuoco) is een historische horrorfilm uit 1970 geregisseerd door Jesús Franco en geschreven door Enrico Colombo, Jesús Franco, Michael Haller en Anthony Scott Veitch. In de film spelen Christopher Lee, Maria Schell, Leo Genn, Hans Hass Jr, Maria Rohm en Margaret Lee. De film werd uitgebracht op 5 februari 1970 in Italië.

## Synopsis

Rechter Jeffries is een beruchte rechter die in het Engeland van de 17de eeuw een bloedige heksenjacht leidde. Onder zijn bewind vonden honderden vrouwen de dood in martelkamers en op brandstapels. De jonge Alicia Gray wordt beschuldigd van hekserij, en belandt op de brandstapel. Haar zus, Mary (Maria Rohm), wordt verliefd op Harry Selton (Hans Hass Jr), een rebel die tegen koning James II vecht. Nadat de rebellen verloren hebben, wordt Harry gevangen genomen door de soldaten van hoofdrechter Jeffreys (Christopher Lee), die de kroon moet bewaken door vijanden te beschuldigen van hekserij. Als ook Mary gevangen wordt genomen, probeert zij Harry en haarzelf vrij te krijgen door de rechter te plezieren.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Christopher Lee | Rechter Jeffries |
| Maria Rohm | Mary Gray |
| Leo Genn | Heer Wessex |
| Hans Hass Jr | Harry Selton |
| Maria Schell | Moeder Rosa |
| Margaret Lee | Alicia Gray |
| Pietro Martellanza | Barnaby (als Peter Martell) |
| Howard Vernon | Jack Ketch |
| Milo Quesada | Satchel |
| Werner Abrolat | Inquisiteur Matt (onvermeld) |
| Diana Lorys | Sally Gaunt (onvermeld) |
# Io vivat

Het Io vivat is een in Nederland en België bekend studentenlied. Hoewel de oorsprong van het lied niet helemaal duidelijk is, en er al sporen van het studentenlied te vinden zijn in de 17de eeuw, is de definitieve vorm van het Io vivat ten tijde van de Bataafse Republiek in Leiden ontstaan. Het lied is opgenomen in vele studentenalmanakken en liedboeken, vooral in de 19e eeuw. De Universiteit Leiden, Universiteit Utrecht, Technische Universiteit Eindhoven, de Erasmus Universiteit Rotterdam en (vanaf 2006) de Rijksuniversiteit Groningen zingen het lied tijdens de opening van het academisch jaar. Het lied is te horen tijdens de afstudeerceremonie van de Wageningen Universiteit. Op de melodie zijn ook veel andere liedteksten geschreven.
Bij diverse Belgische en Nederlandse studentenverenigingen en -clubs worden tevens de eerste en derde strofe gezongen aan het begin van een clubavond en/of cantus. In Gent, Antwerpen en Leuven worden de eerste, de derde en de laatste strofe gezongen. In Brussel wordt de eerste en de derde strofe van Io Vivat gezongen wanneer een prosenior (oud praeses (voorzitter)) de zaal binnenkomt tijdens een cantus. In Antwerpen, Leuven, Gent en Hasselt wordt de eerste strofe van het Io Vivat gezongen wanneer een prosenior (oud praeses) dan wel senior (huidige praeses) van een club binnenkomt tijdens een cantus.

## Trivia

* In Leeuwarden is een Studentenvereniging gevestigd die als naam de eerste vier woorden van het lied draagt.
* Een analogie in het oud Latijn is: Iovi vat, nostrorum sanitas = Hij gaat naar Jupiter, onze gezondheid.
* In het Leids studentenliederenboek 'Studenten Zangen' uit 1822 zijn er onder meer versies van het Io vivat in het Grieks, het Hebreeuws en het Arabisch te vinden.
* ↑ de Vrankrijker, A.C.J. (1939). Vier eeuwen Nederlandsch studentenleven. Uitgeverij Boot N.V., p. 208.
* ↑ Studentenvereniging Io Vivat Nostrorum Sanitas. Gearchiveerd op 14 maart 2020. Geraadpleegd op 18 mei 2020.
* ↑ Studenten Zangen. L. Herdingh en zoon (1822).
# Frank Paauw

Frank Paauw (Soest, 10 november 1958) is een Nederlandse bestuurder, hij is sinds 2024 de Bondsvoorzitter van de KNVB. Hiervoor stond hij 9 jaar aan het hoofd van de Rotterdamse politie en daarna 5 jaar aan de leiding van de Amsterdamse politie.

## Carrière

Na zijn studie Openbaar bestuur aan de Vrije Universiteit Amsterdam ging Paauw op zijn 24ste aan de slag bij de politie als inspecteur.
Tussen 1999 en 2003 was Frank Paauw verantwoordelijk voor de veiligheid rondom de voetbalwedstrijden van Feyenoord. Ook grote internationale voetbalwedstrijden behoorden tot zijn takenpakket, zo was hij eindverantwoordelijk voor de veiligheid rondom de Kuip tijdens het EK van 2000.

### Regionale Eenheid Rotterdam

Na zich intern als politieman in verschillende korpsen te hebben ontwikkeld, werd Paauw in 2010 benoemd tot hoofdcommissaris van het korps Rotterdam-Rijnmond. Zijn voorganger Aad Meijboom stapte op na de strandrellen in Hoek van Holland. Paauw stond aan de leiding van een obsessieve focus van het korps in Rotterdam op de inperking van high impact crimes. In samenwerking met lokale gemeentes en het Openbaar Ministerie realiseert Paauw een halvering van het aantal overvallen, woninginbraken en het significant vergroten van de pakkans.

### Regionale Eenheid Amsterdam

Halverwege 2019 maakte Paauw de overstap naar de regionale eenheid Amsterdam. Hij volgde in de hoofdstad Pieter-Jaap Aalbersberg op, die aan de slag ging als Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid. Frank Paauw werd in Rotterdam opgevolgd door Fred Westerbeke.

### KNVB

Op 27 mei 2024 werd Paauw door de KNVB gekozen tot bondsvoorzitter. Hij volgde Just Spee op, die zijn voorzitterschap om gezondheidsredenen neerlegde. Plaatsvervangend hoofdcommissaris Peter Holla volgde Paauw op 1 oktober 2024 op als hoofd van de Amsterdamse politie.
* 1 2 Frank Paauw met krappe meerderheid verkozen tot nieuwe voorzitter KNVB, de Volkskrant, 27 mei 2024.
* ↑ Nieuwe korpschef: 'De softe aanpak is verleden tijd' Parool.nl. Gearchiveerd op 7 december 2021.
* ↑ Het afscheid van politiechef Frank Paauw: 'Feyenoordshirt gaat mee naar 020' Krimpen.ijsselenlekstreek.nl (Gearchiveerd)
* ↑ “Europa wordt overspoeld door cocaïne” Amsterdam.nl. Gearchiveerd op 1 april 2022.
* ↑ Rotterdamse korpschef Meijboom stapt op NOS. Gearchiveerd op 2 oktober 2022.
* ↑ Frank Paauw nieuwe korpschef NOS
* 1 2 Frank Paauw nieuwe politiechef Amsterdam Politie.nl
* ↑ KNVB draagt politiecommissaris Paauw voor als nieuwe bondsvoorzitter, NOS Nieuws, 29 februari 2024
* ↑ Heyblom, Olaf, Peter Holla volgt Frank Paauw op als baas van Amsterdamse politie. DPG Media (2 september 2024). Geraadpleegd op 25 september 2024.
# Golkar

Golkar (volledig: Partai Golongan Karya, letterlijk "partij van functionele groepen") is een politieke partij in Indonesië. Golkar was de regerende politieke partij tijdens het regime van Soeharto (1966-1998).

## Historie

Golkar werd in 1964 opgericht onder de naam Sekber Golkar (Sekretariat Bersama Golongan Karya, gezamenlijk secretariaat van functionele groepen), als samenwerkingsverband van beroepsorganisaties, vakbonden, ondernemersorganisaties etc. Onder het bewind van president Soeharto werd Golkar vanaf 1968 omgevormd tot een regeringspartij, die door hoge militairen gedomineerd werd. Na de val van Soeharto in 1998 werd Golkar een normale politieke partij met interne verkiezingen van voorzitter en kandidaten.
Het was sindsdien de regerende partij tijdens het presidentschap van Habibie (1998-1999) en het maakte deel uit van de regeringscoalitie tijdens het presidentschap van Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) (2004-2009). Ook tijdens de tweede presidentstermijn van SBY in 2009 maakte Golkar, onder leiding van voorzitter Aburizal Bakrie, deel uit van de coalitie.
Golkar behoorde oorspronkelijk niet tot de coalitie van het eerste kabinet van president Joko Widodo (2014-2019), maar in 2015 stapte de partij over en kreeg het uiteindelijk meerdere ministersposten toegewezen. In het tweede kabinet van Joko Widodo (2019-2024) leverde Golkar vier ministers, waaronder Airlangga Hartarto en Luhut Binsar Panjaitan op coördinerende ministersposten.

## Verkiezingsresultaten

Tussen 1971 en 1997 wist Golkar bij elke verkiezing een zeer ruime meerderheid te behalen. In deze periode was Golkar de beweging van het Nieuwe Orde-regime van president Soeharto, en naast Golkar waren alleen de oppositiepartijen PPP en PDI toegestaan. Sinds 1997 is Golkar een 'gewone' partij en werd er geen absolute meerderheid meer behaald. Golkar behoort wel steeds tot de grootste partijen in het parlement.
| Jaar | Stemmen | Percentage | Zetels |
| 1971 | 34.348.673 | 62,80% | 236 / 360 |
| 1977 | 39.750.096 | 62,11% | 232 / 360 |
| 1982 | 48.334.724 | 64,34% | 242 / 360 |
| 1987 | 62.783.680 | 73,11% | 299 / 400 |
| 1992 | 66.599.331 | 68,10% | 282 / 400 |
| 1997 | 84.187.907 | 74,51% | 325 / 425 |
| 1999 | 23.741.749 | 22,46% | 120 / 462 |
| 2004 | 24.480.757 | 21,58% | 128 / 550 |
| 2009 | 15.037.757 | 14,45% | 106 / 560 |
| 2014 | 18.432.312 | 14,75% | 91 / 560 |
| 2019 | 17.229.789 | 12,31% | 85 / 575 |
| 2024 | 23.208.654 | 15,29% | 102 / 580 |
* ↑ Golkar-party to elect Bahlil Lahadalia as new chairman, www.jakartaglobe.id, 20 augustus 2024
* ↑ In de Archipel, President Jokowi stelt nieuw kabinet voor. In de Archipel (23 oktober 2019). Gearchiveerd op 24 oktober 2019. Geraadpleegd op 8 november 2019.
* ↑ Results of the 2024 national vote..., https://web.archive.org/web/20241101071019/https://berkas.dpr.go.id/, geraadpleegd 23 oktober 2024
# Richard Falk

Richard Anderson Falk (13 november 1930) is een Amerikaans rechtsgeleerde en was van 2008-2014 rapporteur van de VN-Mensenrechtenraad voor de Palestijnse gebieden.
Falk studeerde economie en recht aan verschillende universiteiten en behaalde de doctorsgraad in recht 1962 op Harvard. Sinds 1961 is hij verbonden aan Princeton, waar hij van 1965 tot 2001 hoogleraar in internationaal recht en internationale betrekkingen was. Van 2001-2005 doceerde hij aan de Universiteit van Californië (UCSB), bij Santa Barbara (waar hij sinds 2002 woont).
In 2008 werd hij door de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (UNHRC) (de opvolger van de Mensenrechtencommissie) benoemd tot speciaal rapporteur voor de "mensenrechtensituatie in de sinds 1967 bezette Palestijnse gebieden".
In deze hoedanigheid uitte hij geregeld zijn bezorgdheid over daden van Israel in de Palestijnse gebieden, met inbegrip van militaire operaties en de Gaza-blokkade, hun behandeling van Palestijnse gevangenen en de ongelijke verdeling van water en andere natuurlijke hulpbronnen. Ook deed Falk de aanbeveling zijn mandaat te verruimen om ook Palestijnse schendingen van het internationale humanitaire recht te kunnen aanvechten. Volgens hem had hij voldoende bewijs verzameld tijdens zijn rapporteurschap om de conclusie te staven dat Israel's beleid in de Palestijnse gebieden Apartheidspolitiek genoemd kon worden. Daarom veroordeelde hij deze politiek krachtig.
Falk is vice-president van de Nuclear Age Peace Foundation.

## 9/11 controverse

In 2011 eiste Susan Rice de ambassadeur van de Verenigde Staten bij de Verenigde Naties het ontslag van Falk omdat hij eerder op zijn blog twijfels had geuit over de officiële versie van de aanslagen van 9/11.

## Beschuldiging van antisemitisme

* Op 29 juni 2011 plaatste Richard Falk een bericht op zijn blog waarin hij suggereerde dat de aanklacht van Muammar Gaddafi tegen het ICC politiek gemotiveerd was. Een maand later erkende Falk dat de cartoon antisemitisch was, en bood zijn verontschuldiging voor het plaatsen daarvan op zijn weblog.
* Het Simon Wiesenthal Centrum plaatste Falk op de derde plaats in de top tien antisemieten van 2013.
* De VN-kritische organisatie UN watch plaatste in 2014 vraagtekens bij het gedogen van antisemitisme op de weblog van Falk.

## Externe link

* Richard Falk, blog: Global Justice in the 21st Century
* ↑ Special Rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967. OHCHR (aug 2024 bekeken)
* ↑ UN OHCHR: Special Rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967
* ↑ Nuclear Age Peace Foundation: Board
* ↑ DeMorgen België, 25 januari 2011, VN-gezant Falk zwaar onder vuur wegens twijfels aan 9/11
* ↑ Jerusalem Post, 8 juli 2011, VN'er Richard Falk onder vuur vanwege 'antisemitische' cartoon
* ↑ Weblog Richard Falk, 6 juli 2011, verontschuldiging voor Cartoon
* ↑ Simon Wiesenthal Centrum, Top tien antisemieten pdf
* ↑ UN Watch, 21 mei 2014, Antisemitisme op het webblog van Richard Falk
* Princeton University: Richard A. Falk, Professor, Emeritus
* Richard A. Falk, An inventory of his papers at Syracuse University
# Chase Tower (Chicago)

De Chase Tower, voorheen bekend als het First National Bank Building, One First National Plaza en Bank One Plaza is een wolkenkrabber in Chicago, Verenigde Staten. Het gebouw werd tussen 1966 en 1969 gebouwd en is door C.F. Murphy Associates en Perkins and Will ontworpen. Het kantoorgebouw is 259,08 meter hoog en telt 60 verdiepingen.

## Ontwerp

Het gebouw heeft een totale oppervlakte van 204.385 vierkante meter en bevat 50 liften. De basis van het gebouw is 60,96 meter breed, terwijl de top 28,96 meter breed is. Deze vorm kwam door de eisen die de bank, die opdracht tot de bouw gaf, stelde aan het gebouw. De onderste verdiepingen moesten namelijk een grote, doorlopende plattegrond hebben voor dagelijkse transacties. De top moest juist exclusieve kantoren bevatten.
Het gebouw is bekleed met graniet uit Marble Falls, dat ongeveer 80,5 kilometer ten noordwesten van Austin ligt. Op de vijfde verdieping vindt men een muurschildering van Karl Wirsum. De schildering bevat abstracte vormen die voor onder andere, bloemen, machines en bijen staan.
Het First National Plaza, het plein dat bij de Chase Tower hoort en ook bekendstaat als het Exelon Plaza, werd in 1972 voltooid. Op het meerlaagse plein vindt men The Four Seasons van Marc Chagall. Dit kunstwerk beeldt door middel van stukjes steen en glas in meer dan 250 kleuren zes scènes af van Chicago.

## Externe link

* (en) Website van Perkins and Will
* 1 2 (en) Chase Tower. Council on Tall Buildings and Urban Habitat. Gearchiveerd op 10 januari 2020. Geraadpleegd op 22 januari 2011.
* 1 2 (en) Chase Tower. Emporis. Geraadpleegd op 22 januari 2011.
* ↑ (en) Chase Tower. Chicago Architecture Info. Gearchiveerd op 21 november 2011. Geraadpleegd op 22 januari 2011.
* ↑ (en) One First National Plaza. The Skyscraper Museum. Geraadpleegd op 22 januari 2011.
* ↑ (en) Marc Chagall 1974 - The Four Seasons (pdf). The Chicago Public Art Guide pagina 7. Geraadpleegd op 22 januari 2011.
Willis Tower · Trump International Hotel and Tower · Aon Center · John Hancock Center · AT&T Corporate Center · Two Prudential Plaza · 311 South Wacker Drive · Aqua · 900 North Michigan · Water Tower Place · Chase Tower · Park Tower · The Legacy at Millennium Park · 300 North LaSalle · Three First National Plaza · Chicago Title and Trust Center · One Museum Park · Olympia Centre · 330 North Wabash · 111 South Wacker · 181 West Madison · Hyatt Center · One Magnificent Mile · 340 on the Park · 77 West Wacker Drive · UBS Tower · Richard J. Daley Center · 55 East Erie · Lake Point Tower · River East Center · Grand Plaza I · Leo Burnett Building · The Heritage at Millennium Park · NBC Tower · Millennium Centre · Chicago Place · Chicago Board of Trade Building · One Prudential Plaza · CNA Center · Heller International Building · Madison Plaza · 1000 Lake Shore Plaza
# Slag bij Kbaade

De Slag bij Kbaade (Adygees: Ӏаткъуадж зауэ/atqwadj zawə; Abchazisch: Гәбаадәы аибашьра/Gubaadu aibashra; Rus: Кра́снополя́нская битва) vond plaats in 1864 te Kbaade (tegenwoordig Krasnaja Poljana) tussen de laatste restanten van de Circassiërs en de Russische tsаristische troepen tijdens de Russisch-Circassische Oorlog. Het wordt algemeen aanvaard als de laatste slag van de oorlog, aangezien er daarna geen andere belangrijke veldslagen plaatsvonden, afgezien van verspreide opstanden.

## Strijd

De strijd vond plaats in Kbaad in 1864 tussen het Circassische leger van 20.000 mannen en vrouwen, bestaande uit lokale dorpelingen en milities, evenals tribale ruiters, en een Russisch leger van 250.000 man, bestaande uit Kozakken en Russische ruiters, infanterie en artillerie. De Russische strijdkrachten rukten van vier kanten op. Circassische troepen probeerden de linie te doorbreken, maar velen werden geraakt door Russische artillerie en infanterie voordat ze erin slaagden de Russische linies te bereiken. De overige strijders werden al snel verslagen. Het Russische leger begon om dit te vieren zich uit te leven de lijken en er werd een militair-religieuze parade gehouden, waarbij 100 Circassische krijgers publiekelijk werden geëxecuteerd. Het Russische leger ging vervolgens door met het aanvallen en platbranden van Circassische dorpen, het vernietigen van velden om terugkeer te voorkomen, het kappen van bomen en het drijven van de mensen naar de kust van de Zwarte Zee.
* 1 2 Semen Esadze. Çerkesya'nın Ruslar Tarafından İşgali. Ankara, 1995, sf. 123-132.
* ↑ (tr) Çerkes Soykırımı nedir? 21 Mayıs 1864 Çerkes Sürgünü tarihçesi. Milliyet. Gearchiveerd op 20 juli 2019. Geraadpleegd op 13 januari 2021.
* 1 2 Jineps,2006,ek-1,s.2
* 1 2 T.V.Polovinkina, Çerkesya Gönül Yaram. Ankara, 2007, sf. 258
* ↑ Неизвестные войны России. Взятие Кбааде и завершение Кавказской войны в 1864 г.
* ↑ Nıbe Anzor, 'Çerkes Meclisi 150 Yaşında', (In Turkish)
* ↑ Ufuk Tavkul, "Kazaklar", Birleşik Kafkasya dergisi, Ankara, 2007, Sayı 6-7, sf. 33
* ↑ (tr) Çerkesler olimpiyat meşalesini söndürdü. www.cumhuriyet.com.tr. Geraadpleegd op 13 januari 2021.
* ↑ Weismann, Ein Blick auf die Circassianer
* ↑ Kafkasya Bülteni, 19 Mayıs 1864