OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Softstarter

Een softstarter is een elektronisch apparaat dat wordt gebruikt voor het soepel aan- en uitlopen van wisselstroommotoren.
Het apparaat verlaagt de statorspanning die naar de elektromotor gaat tijdens het aanlopen en beperkt zo de hoge inschakelstroom die kan optreden wanneer de elektromotor wordt gestart. Dit vermindert de belasting op het voedende elektriciteitsnet en verlengt de levensduur van de elektromotor.

## Werking

Met behulp van vermogenselektronica regelt een softstarter door middel van faseaansnijding continu de spanning van de motor tijdens de opstartfase. Door de progressieve spanningstoename zal de motor geleidelijk op snelheid komen. Op deze manier wordt het gedrag van motor aangepast op de belasting van de machine. Is de motor eenmaal aangelopen dan wordt de softstarter overbrugd door een contactor (bypass). De motor loopt dan spanningsverliesvrij verder.
In een softstarter wordt de spanning per fase geregeld door het elektronisch aansturen van anti-parallelgeschakelde siliciumgestuurde gelijkrichters (thyristoren), een voor de positieve helft en een voor de negatieve helft van de wisselspanning. In bepaalde omstandigheden kan de regeling ook uitgevoerd zijn met anti-parallelgeschakelde IGBT's.
Sommige softstarters kunnen ook ingezet worden om een elektromotor gecontroleerd te laten stoppen (softstop). Hierbij wordt de spanning tijdens het uitschakelen geleidelijk verlaagd. Dit voorkomt dat de elektromotor abrupt stopt waardoor de mechanische belasting op de machine wordt verminderd.

## Toepassingen

Softstarters worden toegepast daar waar motoren gelijkmatig moeten aanlopen, maar niet in snelheid geregeld hoeven te worden. Ze worden ingezet voor het inschakelen van draaistroommotoren voor het onder andere aandrijven van:
* compressoren
* pompen
* transportbanden
* ventilatoren
* Aandrijfsystemen. HBuitgevers (2008), pp. 257-258. ISBN 978-90-5574-225-7.
# Sierra de los Tuxtlas

De Sierra de los Tuxtlas is een gebergte in het zuidoosten van de Mexicaanse deelstaat Veracruz.
Opvallend is dat het gebergte aan alle kanten is omgeven door zee of laagvlakte, en vormen daarom een anomalie in de Mexicaanse geografie. De meeste dichtbijzijnde uitlopers Trans-Mexicaanse Vulkanengordel bevinden zich op 250 kilometer afstand en de Sierra Madre van Chiapas op 400 kilometer. Het gebergte bestaat vrijwel volledig uit vulkanen, waarvan de meeste uitgedoofd zijn. Het hoogste punt is met 1700 meter de San Martín Tuxtla.
Delen van het gebergte zijn bedekt met regenwoud. In het noorden grenst de Sierra de los Tuxtlas aan de Golf van Mexico. Het grootste deel van Los Tuxtlas is uitgeroepen tot biosfeerreservaat. De plaatsen Catemaco en San Andrés Tuxtla gelden als toeristische trekpleisters.
# Laurent Dufaux

Laurent Dufaux (Montreux, 20 mei 1969) is een voormalig Zwitsers wielrenner. Hij werd beroepswielrenner in 1991 en stopte in 2004. Hij begon bij een kleine Zwitserse ploeg Helvetia en won direct een aantal wedstrijden, waaronder het Nationaal kampioenschap.
Na enkele jaren bij de ONCE-ploeg van Manolo Saiz kreeg Dufaux een contract bij Festina. Hij reed daar onder andere samen met Richard Virenque en boekte een aantal mooie overwinningen. In 1998 ontspon zich een grote dopingzaak toen de volledige Festinaploeg uit de Ronde van Frankrijk moest terugtreden omdat in de auto van verzorger Willy Voet een grote hoeveelheid doping was aangetroffen. Dit leidde tot een schorsing voor Dufaux en zijn ploeggenoten.
Nadien ging hij aan de slag in Italië bij Saeco; er volgden nog een aantal overwinningen. Hij sloot zijn carrière af als knecht voor Virenque bij de QuickStep-Davitamon-ploeg.

## Belangrijkste overwinningen

1991
* Eindklassement Route du Sud
* Nationaal kampioenschap Zwitserland op de weg
* Coppa Placci
1992
* GP Pino Cerami
1993
* Eindklassement Dauphiné Libéré
1994
* Eindklassement Dauphiné Libéré
1995
* Eindklassement Route du Sud
* Eindklassement Ronde van Burgos
1996
* 17e etappe Ronde van Frankrijk
* 19e etappe Ronde van Spanje
1997
* Dwars door Lausanne
1998
* Proloog Ronde van Romandië
* Eindklassement Ronde van Romandië
* Eindklassement Midi Libre
2000
* 3e etappe Ronde van Romandië
* Kampioenschap van Zürich
2003
* 3e etappe Ronde van Romandië
* 1e etappe Rominger Classic
* 2e etappe Rominger Classic

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1991 | | | |
| 1992 | | opgave | |
| 1993 | | | 37e |
| 1994 | | 35e | |
| 1995 | 43e | 19e | |
| 1996 | | 4e (1) | 2 ↑ (1) |
| 1997 | | 9e | 3 ↑ |
| 1998 | | uitgesloten | opgave |
| 1999 | | 4e | opgave |
| 2000 | | opgave | opgave |
| 2001 | 40e | | |
| 2002 | | opgave | |
| 2003 | | 21e | |
| 2004 | | 67e | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Ronde van Lombardije | Waalse Pijl | Clásica San Sebastián | Kampioenschap van Zürich | WK op de weg |
| 1991 | | | 57e | 54e | 40e | 108e | | 49e |
| 1992 | 130e | | | | 48e | 84e | 36e | 52e |
| 1993 | | | 25e | 14e | 14e | 80e | | opgave |
| 1994 | 25e | | | | | 29e | 41e | 20e |
| 1995 | 57e | | | | 36e | 13e | 70e | |
| 1996 | 21e | 35e | | 38e | 57e | 13e | 23e | 16e |
| 1997 | 41e | | 37e | | 45e | 22e | 22e | 6e |
| 1998 | 14e | 7e | 10e | | 9e | 93e | | |
| 1999 | | | | | | 12e | 11e | |
| 2000 | | 6e | 21e | | 12e | 30e | 1 ↑ | opgave |
| 2001 | | | 38e | | 58e | 49e | 29e | |
| 2002 | 109e | opgave | | | | 9e | 10e | |
| 2003 | 56e | 13e | 24e | | 42e | 39e | 25e | |
| 2004 | | | 46e | | | | 73e | |
# Louis Pfenninger

Louis Pfenninger (Bülach, 1 november 1944) was Zwitsers beroepswielrenner van 1964 tot 1975.
De loopbaan van Louis Pfenninger begon als amateur op 19-jarige leeftijd. Zijn eerste grote zege behaalde hij in 1968 in de Zesdaagse in Montreal (Canada), samen met zijn naamgenoot Fritz Pfenninger. In datzelfde jaar won hij de Ronde van Zwitserland. Hij werd achtereenvolgens Zwitsers kampioen tijdrijden in 1970 en op de weg in 1971. Samen met Klaus Bugdahl en Dieter Kemper won hij de Zesdaagse van Zürich. In 1972 won hij opnieuw de Ronde van Zwitserland.

## Erelijst
### 1968

* Zesdaagse Montreal (Canada)
* Eindwinnaar Ronde van Zwitserland

### 1969

* Berner Rundfahrt

### 1970

* Zwitsers kampioen tijdrijden

### 1971

* 2 etappes in Ronde van Zwitserland
* Zesdaagse Zürich
* Zwitsers kampioen op de weg

### 1972

* Eindwinnaar Ronde van Zwitserland

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk |
| 1967 | | 70e |
| 1968 | 14e | |
| 1969 | | |
| 1970 | 52e | |
| 1971 | 41e | |
| 1972 | 19e | |
| 1973 | 49e | |
| 1974 | 32e | |
| 1975 | 19e | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Ronde van Lombardije | WK op de weg | Wereld­ranglijsten |
| 1967 | 17e | | | 21e | | | |
| 1968 | 68e | 52e | | | | 19e | |
| 1969 | | 56e | 34e | | | | |
| 1970 | | | | | 21e | | |
| 1971 | | | | | | | |
| 1972 | 42e | | | | | 27e | |
| 1973 | | | | | | | |
| 1974 | | | | | | | |
| 1975 | | | | | | | 49e (SPP) |

## Externe link

* De Wielersite
# Marcel Wildhaber

Marcel Wildhaber (17 mei 1985) is een Zwitsers veldrijder, hij komt uit voor het Zwitserse Scott-Odlo.
Wildhaber staat vooral bekend als een zeer regelmatig veldrijder, die vooral in het Zwitserse circuit en de wereldbeker actief is. In het nationale circuit is hij een topper, maar geen veel winnaar. Internationaal is zijn voornaamste uitslag een 6de plek tijdens de wereldbeker te Namen in het seizoen 2014-2015.
In de zomer doet Wildhaber vooral aan mountainbiken. In de crosscountry eliminator (XCE) discipline is hij zelfs wereldtop. Getuige hiervan zijn, zijn twee Nationale titels (2013 en 2015), en zijn bronzen medaille tijdens het EK in 2015.

## Overwinningen

| Seizoen | EKZ CrossTour | WK | EK | ZK | Overige | Totaal aantal zeges |
| 2007-2008 | | 37e | NVT | 9e | | 0 |
| 2008-2009 | | 22e | NVT | 6e | | 0 |
| 2009-2010 | | 15e | NVT | 5e | Aigle | 1 |
| 2010-2011 | | 18e | NVT | 5e | Steinmaur, Dielsdorf | 2 |
| 2011-2012 | | 27e | NVT | 8e | Ilnau, Steinmaur, Hittnau | 3 |
| 2012-2013 | | 21e | NVT | 5e | Madiswil | 0 |
| 2013-2014 | | 17e | NVT | 2 | Beromünster | 1 |
| 2014-2015 | | 25e | NVT | 7e | Rheinfelden, Milton Keynes | 2 |
| 2015-2016 | Eschenbach | DNS | 24e | DNS | | 1 |
| 2016-2017 | Eschenbach eindklassement | 24e | 8e | 6e | Peking, Steinmaur | 3 |
| 2017-2018 | Bern, Aigle | | 27e | | | 2 |
* Sportuitslagen
# Urs Huber

Urs Huber (12 augustus 1985) is een Zwitserse mountainbiker. Hij rijdt uitsluitend marathonwedstrijden.

## Overwinningen
### Marathon

2008
* Dolomiti Superbike
* Iron Bike Race
2009
* 1e en 8e etappe Crocodile Trophy
* Eindklassement Crocodile Trophy
2010
* Dolomiti Superbike
* 1e en 10e etappe Crocodile Trophy
* Eindklassement Crocodile Trophy
2011
* Zwitsers kampioen
* 1e, 4e, 5e en 6e etappe Transalp Challenge
* Eindklassement Transalp Challenge
* Dolomiti Superbike
* 1e en 2e etappe Crocodile Trophy
2013
* 3e etappe Cape Epic
* Grand Raid
* Ornans
2014
* Eindklassement Tankwa Trek
* Sabie

## Externe link

* (en) Profiel van Urs Huber op MTB Data
# HC Metalloerg Magnitogorsk

HC Metalloerg Magnitogorsk (Russisch: ХК Металлург Магнитогорск), is een Russische ijshockeyclub die speelt in de Kontinental Hockey League (KHL). De ploeg werd opgericht in 1955. Metalloerg speelt zijn thuiswedstrijden in het Arena Metalloerg in Magnitogorsk.
De eigenaar van HC Metalloerg Magnitogorsk is de Metallurgisch Kombinaat van Magnitogorsk.

## Erelijst

Vysshaya Liga (4): 1998, 1999, 2001, 2007
European Hockey League (2): 1999, 2000
IIHF European Champions Cup (1): 2008
IIHF Super Cup (1): 2000
Kontinental Hockey League
* Gagarin Cup (3): 2014, 2016, 2024
* Opening Cup (2): 2015, 2017
Spengler Cup (1): 2005
Silver Stone Trophy (3): 1999, 2000, 2008

## Retired nummers

Metalloerg Magnitogorsk "retired" nummers :
| Nr | Speler | Positie | Loopbaan |
| 15 | Jan Marek | C | 1997–2011 |
| 34 | Ravil Goesmanov | LW | 1989–2010 |

## Externe link

* metallurg.ru
| Western Conference | Western Conference | Eastern Conference | Eastern Conference |
| Bobrov Divisie SKA Sint-Petersburg HC Sotsji Spartak Moskou Torpedo Nizjni Novgorod Vitjaz Podolsk | Tarasov Divisie CSKA Moskou Dinamo Minsk Dinamo Moskou Kunlun Red Star Lokomotiv Jaroslavl Severstal Tsjerepovets | Charlamov Divisie Ak Bars Kazan Avtomobilist Jekaterinenburg Lada Toljatti Metalloerg Magnitogorsk Neftechimik Nizjnekamsk Traktor Tsjeljabinsk | Tsjernisjev Divisie Admiral Vladivostok Amoer Chabarovsk Avangard Omsk Barys Astana Salavat Joelajev Oefa Sibir Novosibirsk |
# Urthel

Urthel is een Belgisch biermerk. Oorspronkelijk werd het bier gebrouwen in opdracht van en verspreid door brouwerij Urthel, gevestigd te Ruiselede. In 2012 werd het merk overgenomen door Royal Swinkels (brouwer van Bavaria). Sinds 2017 worden de Urthel-bieren gebrouwen bij brouwerij Palm te Steenhuffel, eveneens in handen van Royal Swinkels.

## Varianten

Momenteel worden er drie soorten Urthel gemaakt, maar in het verleden waren er nog vier andere.

### Huidige bieren

* Urthel Saisonnière is een blond bovengistend speciaalbier van 6%. In 2010 kreeg het de World Beer Award 2010 voor het Beste Europese Seizoensbier. Het bier wordt geproduceerd sinds november 2009.
* Urthel Hop-It is een blonde Belgian Style India Pale Ale van 9,5%. Het bier wordt geproduceerd sinds 2005.
* Urthel Samaranth is een zwaar degustatiebier, een amberkleurig speciaalbier van hoge gisting van 11,5%. Het bier werd voor het eerst gepresenteerd op 5 september 2002, de huwelijksdag van de brouwers Hildegard Overmeire en Bas van Ostaden. In juli 2011 won Urthel Samaranth de zilveren medaille op de United States Open Beer Championship in de categorie 'Belgian Abbey Ale - Tripels & Quads'.

### Vroegere bieren

* Urthel Tonicum Finiboldhus was een amberkleurige ale van 7,5%. Het bier werd geproduceerd van april 2000 tot half 2004.
* Urthel Novicius Vertus was een donker speciaalbier van 5,9%. Het werd speciaal voor de Amerikaanse markt gemaakt, maar was ook in Nederland en België verkrijgbaar. Het bier werd geproduceerd van april 2002 tot half 2004.
* Urthel Parlus Magnificum was een donkere ale van 7,5%. In Amerika kwam dit bier op de markt onder de naam Urthel Vlaemse Bock. In 2008 kreeg het bier op de World Beer Cup in San Diego een bronzen medaille in de categorie "Belgian Style Double". Sinds begin 2010 wordt het niet meer gebrouwen.
* Urthel Hibernus Quentum was een tripel van 9,0%. In 2001 kreeg het bier de "Golden Medal" van The Journal of The Beverage Testing Institute in de VS tijdens het World Beer Championship. Het bier werd geproduceerd van half 2000 tot mei 2010.
# Kelderluik

Een kelderluik is een luik aan de straatzijde van een gebouw, dat toegang geeft tot de kelder.
Via een dergelijk luik werden in vroeger dagen zware lasten, zoals in vaten verpakte voorraden, naar binnen gebracht, om in de kelder te worden opgeslagen. Ook steenkool werd vaak langs deze weg naar binnen gebracht.
Indien het kelderluik horizontaal voor het huis zou worden aangebracht kon dit gevaar opleveren voor voorbijgangers. Meestal was er sprake van een schuin kelderluik. Ook een in de gevel bevestigd verticaal kelderluik kwam voor.
De deuren van het kelderluik waren doorgaans van hout. In de loop van de 19e eeuw kwamen ook stalen platen in zwang.
# Groeivorm

Planten kunnen in groeivormen worden ingedeeld op grond van hun habitus: hun algemene uiterlijke morfologische kenmerken. Bij de zaadplanten wordt dan bijvoorbeeld gekeken naar de mate van verhouting van de stengel (stam) en de mate en plaats van vertakking, naar het al of niet afvallen van de bladeren en hun algemene vorm.

## Zaadplanten

De indeling in groeivormen naar morfologische kenmerken voor zaadplanten is grotendeels verwerkt in de indeling in levensvormen volgens Raunkiær. De verschillende literatuur over definities van groeivormen en levensvormen is vaak verwarrend en tegenstrijdig. Een min of meer gebruikelijke indeling, waarop naar behoefte variaties worden gemaakt, volgt hieronder.
* Bij zaadplanten kunnen worden onderscheiden:
* Houtige planten
* naaldbomen
* loofbomen
* loofverliezende loofbomen
* groenblijvend loofbomen
* struiken
* lianen
* Kruidachtige planten
* rozetplanten
* kussenplanten
* breedbladige kruiden
* smalbladige kruiden, grasachtigen
* klimplanten, slingerplanten
* hoge kruiden

### Levensvormen naar Raunkiær

Christen Christiansen Raunkiær heeft de meest gebruikte de indeling van zaadplanten in levensvormen gemaakt. Deze wordt toegepast in de beschrijvende plantkunde en in de vegetatiekunde. De indeling is gebaseerd op de plaatsing van de organen (zoals knoppen en zaden) die van belang zijn voor het overleven van het ongunstige seizoen (zoals koude winters, droge zomers).

## Korstmossen

Een gebruikelijke indeling bij korstmossen:
* bladvormig korstmos
* geleivormig korstmos
* haarvormig korstmos
* korstvormig korstmos
** placodioid korstmos
** poedervormig korstmos
* struikvormig korstmos
** baardvormig korstmos

## Levermossen

Bij de levermossen kan onderscheid gemaakt worden in folieuze of bebladerde levermossen en thalleuze levermossen.

## Mossen

Een globale indeling bij de mossen is die op grond van kun algehele vertakkingswijze, de bouw van de plant met van stengels en zijtakken en de plaats van de sporenkapsels. De onderscheiden groepen zijn topkapselmossen, slaapmossen en cladocarpe mossen. Enkele groepen passen niet goed in deze indeling, zoals de veenmossen.
Een wat nauwkeuriger indeling bij mossen is:
* eenjarige mossen
* alleenstaande mossen
* lage zoden
* kussens
* waaiers
* matten
* hoge zoden
* weefsels
* hangende mossen
* boomvormige mossen
In zijn mossentabel (een determinatietabel voor levermossen, mossen en hauwmossen) onderscheidt Margadant de volgende praktische groepen:
* ↑ Margadant, W.D. (1959) Mossentabel. 3de druk. Uitgave De NJN, Amsterdam.
* ↑ Onderverdeling naar: Dort, K. van, C. Bute & P. van Wielink 2002 Veldgids Mossen. 2de herzien uitgave. KNNV Uitgeverij
# Moggridgea rainbowi

Moggridgea rainbowi is een spinnensoort uit de familie Migidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Pulleine als Aganippe rainbowi.
De soort komt voor in Australië.
# Nijntje de film

Nijntje de film is een Nederlandse stop-frame poppenanimatiefilm uit 2013 over het fictieve konijntje Nijntje. Tijdens de voorstellingen werden de lichten in de zaal niet volledig gedimd en het geluid werd minder luid gezet vanwege het jonge publiek.
Het was wereldwijd gezien een van de eerste animatie bioscoopfilms voor deze leeftijdsgroep en de 1ste Nederlandse bioscoopfilm voor deze doelgroep.

## Synopsis

Nijntje gaat met haar ouders, Knorretje, Nina en de hond naar de dierentuin. Ze moeten een speurtocht volgen om een schat te verdienen.
* ↑ Regisseur Hans Perk over 'Nijntje de Film' | Uncategorized | alles over Nederlandse films en tv-series. Neerlands Filmdoek (29 januari 2013). Geraadpleegd op 14 februari 2024.
# Provinciale Statenverkiezingen 1910

De Provinciale Statenverkiezingen 1910 waren Nederlandse verkiezingen die in juni 1910 werden gehouden voor de leden van Provinciale Staten in elf provincies. In Zeeland werden de verkiezingen gehouden op 14 juni, in Groningen, Drenthe, Overijssel en Zuid-Holland op 15 juni, in Friesland, Gelderland, Noord-Holland en Noord-Brabant op 16 juni en in Utrecht en Limburg op 17 juni.
De verkiezingen werden gehouden volgens het districtenstelsel.

## Uitslagen
### Landelijk overzicht

Zetelverdeling Provinciale Staten :
| groepering / partij | 1907 | 1910 | +/− |
| rechts | 322 | 337 | +15 |
| liberalen | 249 | 225 | −24 |
| SDAP | 19 | 27 | +8 |
| overig | - | 1 | +1 |
| totaal | 590 | 590 | 0 |

### Uitslagen per provincie

| Provincie | Aantal zetels per groepering/partij | Aantal zetels per groepering/partij | Aantal zetels per groepering/partij | Aantal zetels per groepering/partij | Aantal zetels per groepering/partij |
| Provincie | rechts | lib | SDAP | overig | totaal |
| Groningen | 5 | 36 | 4 | | 45 |
| Friesland | 23 | 17 | 10 | | 50 |
| Drenthe | | 35 | | | 35 |
| Overijssel | 24 | 21 | 2 | | 47 |
| Gelderland | 40 | 22 | | | 62 |
| Utrecht | 32 | 9 | | | 41 |
| Noord-Holland | 26 | 43 | 8 | | 77 |
| Zuid-Holland | 55 | 24 | 3 | | 82 |
| Zeeland | 26 | 15 | | 1 | 42 |
| Noord-Brabant | 61 | 3 | | | 64 |
| Limburg | 45 | | | | 45 |
| totaal | 337 | 225 | 27 | 1 | 590 |

## Eerste Kamerverkiezingen

De leden van Provinciale Staten kozen op 12 juli 1910 bij Eerste Kamerverkiezingen in elf kiesgroepen zeventien nieuwe leden van de Eerste Kamer.
Provinciale Statenverkiezingen zijn daarmee behalve provinciaal ook nationaal van belang.
# Torengebouw

Het Torengebouw is een voormalig politiebureau in de Antwerpse plaats Heist-op-den-Berg, gelegen aan de Oude Godtstraat 1.
Dit gebouw werd opgericht in 1954-1955 en het werd door werklozen gebouwd. Merkwaardig is de vier verdiepingen hoge centrale toren, gedekt door een tentdak.
In 2005 verhuisde de politiedienst naar een nieuw politiebureau.
* Invenaris Onroerend Erfgoed
* Kempens erfgoed
# Koetshuis de Viron

Het Koetshuis de Viron is een bijgebouw van het Kasteel de Viron in de Vlaams-Brabantse plaats Dilbeek, gelegen aan de de Heetveldelaan 8-12.

## Geschiedenis

Het koetshuis werd gebouwd in 1859 in opdracht van Guillaume Jean-Antoine de Viron de Diéval naar ontwerp van Jean-Pierre Cluysenaar.
In 1923 werd het koetshuis, samen met het kasteel, aangekocht door de gemeente en vanaf 1928 deed het dienst als Rijkswachtkazerne. Na de jaren '80 van de 20e eeuw kwam het in gebruik als politiebureau en de sociale dienst.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Fort Christian

Fort Christian is een fort in de haven van Charlotte Amalie op het eiland Saint Thomas in de Amerikaanse Maagdeneilanden. Het is tussen 1672 en 1680 gebouwd en vernoemd naar de Deense koning Christiaan V. Het is het oudste en grootste fort op het eiland.

## Geschiedenis

Op 25 mei 1672 arriveerde gouverneur Jørgen Iversen op Saint Thomas en gaf opdracht voor de bouw van een fort op een schiereiland in de natuurlijke haven. Het fort werd vernoemd naar Deense koning Christiaan V. Het fort werd gebouwd op de rotsen met stenen die als ballast waren meegenomen door de schepen. In 1676 waren de buitenste muren gereed en was Trygborg, een ovale toren aan de noordkant van het fort, gebouwd. In 1678 werd Saint Thomas aangevallen door de Fransen, maar werd niet veroverd.
In 1680 was Fort Christian gereed. Binnen het fort bevinden zich 21 gebouwen. De muren zijn tussen de 1 en 2 meter dik. Boven de toegangspoort staat het jaar 1671 vermeld, maar dat is het jaar waarin de eerste schepen vanuit Denemarken naar Saint Thomas vertrokken.
Fort Christian werd ook gebruikt als administratief centrum en was de residentie van de eerste gouverneurs van Saint Thomas. Tussen 1724 en 1735 werd het fort uitgebreid. In 1874 verloor het fort zijn militaire functie, en werd gebruikt als politiebureau en gevangenis. De noordzijde en Trygborg werden gesloopt en vervangen door een nieuwe toegangspoort met een neogotische toren.
In 1971 werd het Fort Christian Museum, een historisch museum, in het fort gevestigd. In 1977 kreeg Fort Christian monumentstatus. In 1983 verhuisde het politiebureau en gevangenis. In 2005 sloot het museum voor een restoratie van het fort. De restoratie duurde langer dan gepland, maar in 2017 werd het museum heropend.

## Galerij

* Noordoostelijke bastion van Fort Christian
* Fort Christian (rechts) vanaf de zee
* Fort Christian (circa 1900)
* Binnenplein van Fort Christian
* 1 2 3 4 5 6 7 8 (en) VI Now, Fort Christian. Gearchiveerd op 20 maart 2023.
* 1 2 (en) National Park Service, Fort Christian. Gearchiveerd op 22 september 2022.
* 1 2 (en) St Thomas Historical Trust, Fort Christian. Gearchiveerd op 22 september 2022.
* 1 2 3 4 (en) National Park Service, Fort Christian. Gearchiveerd op 6 april 2023.
* 1 2 (en) Uncommon Caribbean, Fort Christian, St. Thomas – Cornerstone of U. S. Virgin Islands History. Gearchiveerd op 5 juni 2023.
* ↑ (en) St Thomas Source, Fort Christian Reopens In Time for Centennial Celebration, 30 maart 2017. Gearchiveerd op 5 december 2022.