OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aborigines (Rome)

De Aborigines (< ab ["vanaf"] + origines ("oorsprong")) waren de oudste, mythische bewoners van Italië. De naam betekent: "die er van het eerste begin af geweest zijn."
In de legenden die over de oudste Romeinse geschiedenis verhalen wordt deze naam gegeven aan een stam, die in het land van de Sabijnen zijn woonplaats had. Men heeft de naam Aborigines ook verklaard als een verkorting van Arborigines, d.i. "uit bomen geborenen." Zo zouden ze nog meer verwantschap krijgen met de Griekse autochthonoi.
De Aborigines werden voorgesteld als ruwe en onbeschaafde mensen, die bossen of holen tot woning kozen en zich voedden met boomvruchten, die zonder orde of wet leefden, geen akkerbouw kenden en geen enkele hogere behoefte voelden.
# Valentin Baillifard

Valentin Baillifard (Bagnes, 25 december 1993) is een Zwitsers voormalig wielrenner die in 2017 zijn carrière afsloot bij Roth-Akros.

## Carrière

In 2015 werd Baillifard, achter Léo Vincent en David Belda, derde in de vijfde etappe van de Tour des Pays de Savoie.
In 2016 werd Baillifard prof bij Team Roth, dat hem overnam van BMC Development Team. In zijn tweede seizoen bij de Zwitserse formatie werd hij onder meer derde in het eindklassement van de Sibiu Cycling Tour en zesde in dat van de Ronde van Almaty. Aan het eind van het seizoen beëindigde hij zijn carrière.

## Overwinningen
### 2010

    Zwitsers klimkampioen, Junioren

### 2011

    Zwitsers klimkampioen, Junioren

### 2012

    Zwitsers klimkampioen, Beloften

## Ploegen

* 2016 – Team Roth
* 2017 – Roth-Akros
* (en) Profiel van Valentin Baillifard op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Valentin Baillifard op de website van de UCI
* Profiel van Valentin Baillifard op De wielersite
Baillifard · Baldo · Belda · Brüngger · Bussard · Cecchin · D'Urbano · Gaday · Janorschke · Jaun · Kohler · Krizek · Marguet · Page · Pasche · Pasqualon · Pires · Stüssi · Thalmann · Toffali · Tomio · Vaccher · Zampilli · Zordan
Baillifard · Fumeaux · Jaun · Lang · Lüscher · Reutimann · Stüssi · Thalmann · Wendelspiess · Rappo (stagiair)
# Ambassade van Oekraïne in Hongarije

De ambassade van Oekraïne in is de vertegenwoordiging van Oekraïne in de Hongaarse hoofdstad Boedapest.
Hongarije en Oekraïne , die zo'n 60 kilometer landsgrens delen, hebben een langdurige diplomatieke geschiedenis, waarvan Oekraïne een tijd onderdeel van de Sovjet-Unie was. Zo'n 160.000 Hongaren leven op Oekraïens grondgebied, en beide landen richten zich met hun toekomstplannen op de Europese Unie. De eerste diplomatieke banden werden media 1989 al gestart, en 24 maart 1992 werd de ambassade in Boekarest geopend. In 1999 raakten de relaties enigszins bekoeld toen Hongarije lid wilde worden van de Europese Unie en lid werd van de NAVO.

## Externe link

* Website
* ↑ Embassy Pages––Embassy of Ukraine in Budapest, Hungary
* ↑ Political issues of Ukraine and Hungary. Embassy of Ukraine in Hungary (20 augustus 2012). Gearchiveerd op 8 november 2021.
België · Bulgarije · Cyprus · Finland · Griekenland · Hongarije · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Montenegro · Nederland · Oostenrijk · Portugal · Roemenië · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Zweden · Zwitserland
# Station Prittlewell

Prittlewell is een spoorwegstation van National Rail in Prittlewell, Southend-On-Sea in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Greater Anglia. Het station is geopend in 1892.

## Treinverbindingen

* 3x per uur (Stoptrein) London Liverpool Street - Shenfield - Wickford - Southend Airport - Southend Victoria
Het station is op zondag gesloten, dan stoppen er geen treinen.
* ↑ Office of Rail and Road, Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station (21 november 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.
# Lukas Spengler

Lukas Spengler (16 september 1994) is een voormalig Zwitsers wielrenner.

## Carrière

Als junior werd Spengler onder meer veertiende in het eindklassement van de GP Rüebliland en zeventiende op het wereldkampioenschap. Bij de beloften reed hij zich naar de vijfde plaats in de ZLM Tour en werd hij achter Fabian Lienhard tweede op het nationale kampioenschap op de weg. Een jaar later kwam hij in de belofteneditie van Parijs-Roubaix met een voorsprong van 54 seconden op de eerste achtervolgende groep solo als eerste over de finish. In 2016 won hij met zijn teamgenoten de teamproloog van de Ronde van Berlijn en werd hij achter Martin Schäppi tweede op het nationale beloftenkampioenschap tijdrijden.
In 2017 werd hij prof bij WB Veranclassic Aqua Protect, dat hem overnam van BMC Development Team. In zijn eerste seizoen als prof werd hij onder meer vijfde in de Ronde van Bern en de Schaal Sels.

## Overwinningen
### 2015

    Parijs-Roubaix, Beloften

### 2016

    Proloog Ronde van Berlijn (ploegentijdrit)
    Zwitsers kampioen op de weg, Beloften

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix |
| 2018 | 113e | 75e | opgave |
| 2019 | opgave | | |

## Ploegen

* 2013 – Atlas Personal-Jakroo (stagiair vanaf 1-8)
* 2017 – WB Veranclassic Aqua Protect
* 2018 – WB Aqua Protect Veranclassic
* 2019 – Wallonie-Bruxelles
* (en) Profiel van Lukas Spengler op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Lukas Spengler op de website van de UCI
* Profiel van Lukas Spengler op De wielersite
De Winter · Delfosse · Dernies · Deruette · Duquennoy · Habeaux · Ista · Jans · Jules · Kirsch · Masson · Naesen · Pardini · Peyskens · Robeet · Spengler · Stassen · Vantomme · Warnier · Mortier (stagiair) · Taminiaux (stagiair)
De Winter · Dehaes · Delfosse · Deruette · Duquennoy · Habeaux · Ista · Jules · Kirsch · Lietaer · Masson · Mortier · Peyskens · Robeet · Six · Spengler · Stassen · Vantomme · Warnier
Dehaes · Ista · Jules · Liepiņš · Lietaer · Molly · Mortier · Nõmmela · Paasschens · Peyskens · Planckaert · Robeet · Six · Spengler (t/m 10 oktober) · Taminiaux · T. Wirtgen · Castrique (stagiair) · Huys (stagiair) · Paquot (stagiair) · L. Wirtgen (stagiair)
# Ierse parlementsverkiezingen 1954

De Ierse parlementsverkiezingen 1954 vonden plaats op 18 mei. De Dáil Éireann, het Ierse parlement, was eerder ontbonden op 27 april.

## Achtergrond

De verkiezingen waren nodig omdat de regerende Fianna Fáil haar meerderheid had verloren in het parlement doordat verschillende onafhankelijke parlementsleden hun steun opzegden. Premier Éamon de Valera schreef nieuwe verkiezingen uit. De partij legde in haar campagne vooral de nadruk op het belang van stabiliteit. Die zou niet kunnen worden geboden door een coalitieregering.
De verschillende oppositiepartijen profiteerden echter van de slechte economie en de hoge werkloosheid. Daardoor was er veel onvrede over de zittende regering. Bij de verkiezingen verloor Fianna Fáil haar meerderheid in het parlement. Er werd een nieuwe regering gevormd door Fine Gael, de Labour-partij en Clann na Talmhan onder leiding van John A. Costello, de partijleider van Fine Gael.

## Uitslag

| Partij | Stemmen | % | ±% | zetels | verschil |
| Fianna Fáil | 578.960 | 43,4 | ▼ 2,9 | 65 | ▼ 4 |
| Fine Gael | 427.031 | 32,0 | ▲ 6,2 | 50 | ▲ 10 |
| Irish Labour Party | 161.034 | 12,1 | ▲ 0,7 | 19 | ▲ 2 |
| Clann na Talmhan | 51.069 | 3,8 | ▲ 0,9 | 5 | ▼ 1 |
| Clann na Poblachta | 41.129 | 3,1 | ▼ 1,0 | 3 | ▲ 1 |
| Sinn Féin | 1.990 | 0,1 | ▲ 0,1 | 0 | 0 |
| National Action | 1.430 | 0,1 | ▲ 0,1 | 0 | 0 |
| Young Ireland | 1.037 | 0,1 | ▲ 0,1 | 0 | 0 |
| Irish Workers League | 375 | 0,0 | 0 | 0 | 0 |
| Onafhankelijken | 70.937 | 5,3 | ▼ 4,3 | 5 | ▼ 9 |
| Totaal | 1.347.842 | 100% | | 147 | |
# Stemonitopsis

Stemonitopsis is een geslacht van slijmzwammen dat behoort tot de familie Stemonitidaceae.

## Soorten

Observation.org vermeldt negen soorten in die tot het geslacht Stemonitopsis behoren:
* Stemonitopsis aequalis (Teer kroeskopje)
* Stemonitopsis amoena (Roestbruin schijnpluimpje)
* Stemonitopsis curiosa
* Stemonitopsis gracilis (Golfdradig schijnpluimpje)
* Stemonitopsis hyperopta (Fier schijnpluimpje)
* Stemonitopsis microspora (Kleinsporig schijnpuimpje)
* Stemonitopsis peritricha (Hoekmazig schijnpluimpje)
* Stemonitopsis subcaespitosa (Zeefvoetschijnpluimpje)
* Stemonitopsis typhina (Zilveren schijnpluimpje)
* ↑ | Nederlands Soortenregister. www.nederlandsesoorten.nl. Gearchiveerd op 21 februari 2024. Geraadpleegd op 8 februari 2025.
* ↑ Observation.org. Observation.org. Geraadpleegd op 8 februari 2025.
# Bahnhofcenter Gelsenkirchen

Het Bahnhofcenter Gelsenkirchen is een winkelcentrum bij de Hauptbahnhof van Gelsenkirchen in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen. Het werd gebouwd tussen 1982 en 1983 en biedt ruimte voor zo'n 25 winkels en horecagelegenheden. Er is een parkeergarage met 310 parkeerplaatsen aangebouwd.

## Ligging

Het Bahnhofcenter ligt ten noorden van het Hauptbahnhof van Gelsenkirchen en biedt een directe verbinding met de winkelstraat van Gelsenkirchen - de Bahnhofstraße. Het Bahnhofcenter is met het openbaar vervoer te bereiken via de halte Gelsenkirchen Hauptbahnhof, dat rechtstreeks verbonden is met het winkelcentrum.

## Geschiedenis

Het Bahnhofcenter van Gelsenkirchen werd tussen 1982 en 1983 gebouwd ter vervanging van de eerder gesloopte stationshal van de Hauptbahnhof van Gelsenkirchen. Het investeringsbedrag bedroeg oorspronkelijk € 28,8 miljoen. Eind november 2005 was het Bahnhofcenter vrijwel geheel overdekt aangesloten aan het station. Als onderdeel van de renovatie van het station en de gedeeltelijke sloop van het dak van het stationsplein is er sinds 2006 een duidelijke scheiding tussen het hoofdstation en het Bahnhofcenter.
Het Bahnhofcenter werd aanvankelijk geëxploiteerd door Brune Consulting Management uit Düsseldorf. In 2018 werd het overgenomen door concarus Real Estate, die het op 4 oktober 2019 in een nieuw jasje stak. Bij deze gelegenheid werd de 's' in de naam van het pand dat voorheen Bahnhofscenter heette, weggelaten.

## Detailhandel, horeca en dienstverlening

Het Bahnhofcenter beslaat een oppervlakte van 8.283 m² en biedt een totale huuroppervlakte van 13.224 m² (inclusief 2.228 m² kantoorruimte). In het centrum zijn er elektronica-, levensmiddelen-, briefpapier-, cadeau-, juweliers- en zoetwarenwinkels, slagerijen, bakkerijen en kaasmakerijen, maar ook snackbars, ijssalons, kiosken en restaurants met specialiteiten uit verschillende landen. In het Bahnhofcenter zijn ook diverse dienstverleners gevestigd, zoals een slotenmaker en het BOGESTRA klantencentrum.
Verder kent het Bahnhofcenter uniforme openingstijden op weekdagen van 9.30 tot 20.00 uur.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bahnhofcenter Gelsenkirchen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ambassade van Suriname in Marokko

De ambassade van Suriname in Marokko staat in de hoofdstad Rabat en werd op 25 mei 2022 geopend.
Voorafgaand bracht minister Albert Ramdin in maart 2021 een bezoek aan Marokko. In een persconferentie met zijn ambtsgenoot Nasser Bourita kondigde hij de vestiging van een ambassade en consulaat aan in Marokko. Ook werden er samenwerkingsafspraken gemaakt voor de periode van drie jaar tot 2024, onder de titel Roadmap of Cooperation.
De ambassade in Rabat werd op 25 mei geopend en is gevestigd in Rabat, met daarnaast nog een consulaat in Río de Oro, een schiereiland dat gelegen is in de betwiste Sahararegio.
Op 17 oktober 2022 beëdigde president Chan Santokhi Reita Joemratie als de nieuwe ambassadeur van Suriname in Marokko.

## Ambassadeurs

* 2022 - circa 2023: Reita Joemratie
* 2024 - heden: Sherif Abdoelrahman
* 1 2 Suriname Herald, Ambassade van Suriname in Marokko geopend, 26 mei 2022
* ↑ Starnieuws, Suriname opent ambassade en consulaat in Marokko, 11 maart 2021
* 1 2 Suriname Herald, President beëdigt ambassadeurs voor Marokko en Indonesië, 17 oktober 2022
* ↑ Starnieuws, Suriname en Marokko geven invulling aan afspraken, 13 oktober 2021
# Strophidon dorsalis

Strophidon dorsalis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van murenen (Muraenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Seale.
* ↑ (en) Strophidon dorsalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Strophidon dorsalis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Levefanum

Levefanum was een Romeinse plaats in de provincie Neder-Germanië (Germania Inferior), gelegen aan de noordgrens van het Romeinse Rijk; de zogenaamde limes (Latijn voor "grens"). Levefanum staat als Levefano vermeld op de Peutingerkaart (Tabula Peutingeriana) tussen Carvone en Fletione. Daarnaast vermeldt de (anonieme) 'Cosmograaf van Ravenna' Evitano als plaats aan de Rhenus (Rijn) tussen Coadulfaveris en Fictione; waarschijnlijk gaat het daarbij om dezelfde plaats.

## Etymologie

De naam Levefano/Levefanum is mogelijk een oude verschrijving, omdat (althans het eerste deel van) dit woord in het Latijn geen betekenis heeft. Een fanum is een tempel/heiligdom. Leve- zou een verschijving kunnen zijn van Haevae - de naam van een inheemse godin; cultuspartner van Hercules Magusanus. Andere voorbeelden uit de bronnen overgeleverde plaatsnamen met 'fanum' in het Noordelijke Romeinse Rijk zijn Fanum Martis (Fanumartis op de Peutingerkaart) en Fanum Minervae in het Itinerarium Antonini.
Een alternatieve verklaring is dat leve- mogelijk een Keltisch woord is dat verwijst naar een waterloop.

## Lokalisatie

De naam Levefanum is door verschillende auteurs in het verleden gekoppeld aan (vooral militaire) vondsten in het gebied tussen het huidige Rijswijk en Wijk bij Duurstede op de linkeroever van de Nederrijn, waar deze zich nu splitst in de Kromme Rijn en de Lek. In de Romeinse tijd liep de hoofdtak van de Rijn over de huidige Nederrijn, Kromme Rijn en Oude Rijn naar de Noordzee. Twijfel over de lokalisatie van andere in de bronnen genoemde plaatsen (zoals Carvone en Castra Herculis) en over de correcties die nodig zijn om de verschillende schriftelijke bronnen (zoals de Peutingerkaart en het Itinerarium Antonini) en archeologische vondsten) met elkaar in overeenstemming te brengen, heeft er echter toe geleid dat de lokalisatie van Levefanum (ook) in de wetenschappelijke literatuur weer ter discussie staat. Zo pleit Verhagen in zijn proefschrift voor Elst als locatie van Levefanum, na eerder nog gepleit te hebben voor het castellum Arnhem-Meinerswijk. Belangrijkste argumenten daarvoor zijn de aanwezigheid van meerdere tempels, waarvan de grootste waarschijnlijk gewijd was aan Hercules Magusanus, en de afstand tussen Elst en de vindplaats van de verspoelde resten van een castellum nabij Herwen, waar een grafsteen is teruggevonden met daarop plaatsaanduiding Carvium.
# Levi Benima

Levi Benima (Voorschoten, 11 mei 1838 – Amsterdam, 3 februari 1922) was een Nederlandse schaakmeester. Hij won in 1881 en in 1883 het officieus Nederlandse schaakkampioenschap.
In de laatste kwart van de negentiende eeuw behoorde Benima met Messemaker, Van 't Kruijs en Dupré tot de zogenaamde nestoren van het Nederlandse schaken. Zij hadden gemeen dat ze allen minstens eenmaal de Nederlandse kampioenschap in de periode van 1873 tot 1884 hadden gewonnen. Het was tevens in die periode dat Benima zijn grootste schaaksuccessen boekte:
* In 1881 in Den Haag won hij de eerste prijs voor Kothe, Loman, Messemaker en Sichenhaar.
* In 1882 eveneens in Den Haag won hij de derde prijs, ditmaal achter Messemaker en Loman, en gevolgd door Pinedo
* In 1883 in Rotterdam won hij de eerste prijs voor Dupré, Loman en Messemaker
* In 1885 in Den Haag won hij weer de derde prijs, achter D. van Foreest, Messemaker en Malta
* In 1886, Den Haag, deelde hij de tweede en derde plaats met Loman, een wedstrijd dat gewonnen was door D.van Foreest
* In 1888, Rotterdam, eindigde hij als vijfde, achter respectievelijk Loman, D. van Foreest, Messemaker en Malta.
Aan de dominantie van de nestoren kwam een einde toen onder leiding van Arnold van Foreest en met namen als Olland, Tresling en Loman een nieuwe generatie opstond die met haar spel het Nederlandse schaken definitief aan de internationale schaakwereld deed aansluiten. Benima trok zich aanvankelijk terug naar zijn geboorteplaats Voorschoten, waar hij nog af en toe met Tresling speelde. De laatste tien jaren van zijn leven bracht hij onder toezicht van zijn dochter door in Amsterdam. Daar speelde hij nog af en toe in de IJsbreecker.

## Speelstijl

Benima zou een natuurspeler zijn geweest, voorzichtig, vindingrijk, sterk in de verdediging en met een goede eindspel in de vingers. Hij hield van de Schotse partij en een variant van het Schots gambiet (1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.d4 exd4 4.Lc4 Le7) is zelfs naar hem genoemd, ook al speelde Johann Löwenthal deze reeds in 1856. Deze variant kan overigens ook uit de Hongaarse verdediging voortkomen via 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lc4 Le7 3.d4 exd4 - dezelfde zetten in een andere volgorde.
# Emile Berchem

Emile Gilles (Emile) Berchem (Luxemburg-Stad, 28 december 1837 – aldaar, 7 augustus 1918) was een Luxemburgs koopman, kunstschilder en tekenaar.

## Leven en werk

Emile Berchem was een zoon van Francois Hubert Berchem en Anne Berchem. Hij ontving de Penninger-studiebeurs en werd opgeleid aan het Athénée de Luxembourg. Net als zijn vader werd Berchem koopman in Luxemburg-Stad. Hij trouwde in 1862 met zijn nicht Anna Adèle Berchem (1843-1867) en hertrouwde met Franziska Müller (1848-1898). Berchem was vanaf 1874 lid en vanaf 1892 vicepresident van de Kamer van Koophandel. Hij was in 1880 een van de oprichters van de Société Anonyme du Casino de Luxembourg, die het Casino Luxembourg liet bouwen. In juli 1891 werd Berchem door groothertog Adolf van Luxemburg benoemd tot ridder in de Orde van de Eikenkroon.
Berchem ontdekte op latere leeftijd de schilderkunst en was als kunstenaar autodidact. Hij maakte figuratieve landschappen en stadsgezichten in aquarel en tekeningen in rood krijt. Hij nam onder meer deel aan de salon van de Cercle Artistique de Luxembourg in 1896, waar met vijftien doeken naast de veertien van Pierre Blanc opviel vanwege de hoeveelheid ingezonden werk. De recensent van de L'Indépendance luxembourgeoise vond dat Berchems werk niet zonder vaardigheden of bekwaamheid was, maar liet zien dat artistiek temperament iets is dat nooit aangeleerd kan worden: "Ces aquarelles démontrent que M. Berchem n'est pas sans adresse ni sans habileté, mais elles prouvent aussi que le tempérament artistique est chose qui ne s'apprend jamais. L’œuvre de M. Berchem ressemble donc trop à une collection de photographies coloriées où la nature se noie dans la banalité."
Emile Berchem overleed op 80-jarige leeftijd.

## Onderscheidingen

* 1891 Ridder in de Orde van de Eikenkroon
* ↑ "Emile Berchem", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA.
* ↑ Burgerlijke stand van Luxemburg-Stad: geboorten 1837, akte n$^o$ 476.
* ↑ Aug. Bruck (1874-1882) "Fondations de bourses d'études instituées en faveur des Luxembourgeois", Luxemburg: V. Buck.
* ↑ "Arrêté royal grand-ducal du 22 septembre 1880, qui, autorise la formation de l'association anonyme dite «Casino de Luxembourg» et en approuve les statuts.", Mémorial, 23 september 1880.
* ↑ "Actes officiels : Ordre de la Couronne de chêne", Mémorial, 25 juli 1891.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 22.
* ↑ Lambert Herr (1992) Anthologie des arts au Luxembourg. Luxemburg: Editions Emile Borschette. ISBN 2-87982-034-0. p. 24-25.
* ↑ "Beaux-Arts", L'Indépendance luxembourgeoise, 9 september 1896.
* ↑ Burgerlijke stand van Luxemburg: overlijdens 1918, akte n$^o$ 346; "Monsieur Emile BERCHEM", overlijdensannonce in de Luxemburger Wort, 7 augustus 1918.
* Musée national d'archéologie, d'histoire et d'art: lkl000078
# Vlag van de Marshalleilanden

De vlag van de Marshalleilanden is in gebruik sinds 1 mei 1979, toen het land zelfbestuur kreeg. De vlag toont de positie van de Marshalleilanden in de door het blauwe veld gesymboliseerde Grote Oceaan: net boven de evenaar, die door de diagonale oranje-witte band gesymboliseerd wordt. Het ontwerp van de vlag was van de hand van Emlain Kabua, echtgenote van Amata Kabua, eerste president van de onafhankelijke Mashalleilanden.

## Symboliek

De oranje-witte band symboliseert ook de twee grote eilandengroepen van de eilandstaat: de Ratak Chain (oranje) en de Ralik Chain (wit). Ratak betekent 'zonsopkomst', Ralik betekent 'zonsondergang'; de oranje-witte band kan derhalve tevens als een zonnestraal gezien worden.
De 24 punten van de ster staan voor de 24 deelgebieden (kiesdistricten) van de Marshalleilanden. De vier grote stralen staan voor de vier grootste deelgebieden (Majuro, Ebeye, Jaluit en Wotje). Tevens symboliseren zij, samen met de rest van de ster, het christelijke crucifix.

## Geschiedenis
### Trustschap van de Pacifische Eilanden

Tussen 1965 en 1979 vielen de Marshalleilanden onder het Trustschap van de Pacifische Eilanden en wapperde de vlag van dit trustschap aldus boven de eilandengroep. Het trustschap was ingesteld door de Verenigde Naties, terwijl de Verenigde Staten het bestuur ervan voor hun rekening namen. De vlag van dit trustgebied was blauw met zes witte sterren, gebaseerd op de vlag van de Verenigde Naties. De sterren stonden voor de Marshalleilanden, Palau, de Noordelijke Marianen en de drie onderdelen van Micronesia. De huidige vlag van Micronesia is op de vlag van het Trustschap van de Pacifische Eilanden gebaseerd.

### Tot 1965

Van 1878 tot 1914 waren de Marshalleilanden een kolonie van Duitsland (Ralik-Inseln). Gedurende de Eerste Wereldoorlog bezette Japan de eilanden, wat in 1920 door de Volkerenbond werd goedgekeurd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog veroverden Amerikaanse eenheden het gebied. Vanaf 1947 hebben de Verenigde Naties de weg naar zelfbestuur ingeleid.
* Vlag onder Duits koloniaal bestuur (1878-1894)
* Vlag van Japan (1914-1944)
* Vlag van de Verenigde Staten (1944-1959)
* Vlag van de Verenigde Naties (1947-1965)
* Vlag van de Verenigde Staten (1959-1960)
* Vlag van de Verenigde Staten (1960-1986)
* Vlag van het Trustschap van de Pacifische Eilanden (1965-1979)