OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paul Ben-Victor

Paul Ben-Victor (New York, 24 juli 1965) , geboren als Paul Friedman, is een Amerikaans acteur.

## Biografie

Ben-Victor werd geboren in de borough Brooklyn van New York als zoon van een toneelschrijfster. Hij studeerde af aan de Carnegie Mellon University in Pittsburgh.

## Carrière

Ben-Victor begon in 1987 met acteren in de televisieserie Cagney & Lacey, waarna hij in nog meer dan 140 televisieseries en films speelde. Hij is onder andere bekend van zijn rol als Robert Albert Hobbes in de televisieserie The Invisible Man, waar hij in 45 afleveringen speelde (2000-2002). Tevens van zijn rol als Stan McQueen in de televisieserie In Plain Sight, waar hij in 58 afleveringen speelde (2008-2012).

## Filmografie
### Films

Selectie:
* 2022 Emancipation - als burgemeester G. Halstead
* 2019 The Irishman - als Jake Gottlieb
* 2013 Don Jon - als priester
* 2003 Daredevil - als Jose Quesada
* 2000 Gun Shy - als Howard
* 2000 Drowning Mona - als Tony Carlucci
* 1997 Metro - als Clarence Teal
* 1996 Maximum Risk - als agent Pellman
* 1993 Tombstone - als Florentino
* 1993 True Romance - als Luca
* 1992 Cool World - als bediende
* 1990 The Rookie - als Little Felix

### Televisieseries

Selectie:
* 2024 Everybody Still Hates Chris - als mr. Thurman (stem) - 3 afl.
* 2024 The Lincoln Lawyer - als Sly Funaro sr. - 3 afl.
* 2024 Nobody Wants This - als Ilan Roklov - 6 afl.
* 2020-2023 Gravesend - als Matty Cigars - 5 afl.
* 2022 Pam & Tommy - als Richard Alden - 4 afl.
* 2020 Gravesend - als Matty Cigars - 4 afl.
* 2019-2020 Law & Order: Special Victims Unit - als raadgever Peter Abrams - 2 afl.
* 2018-2019 Goliath - als Cleft Chin - 3 afl.
* 2016 Vinyl - als Maury Gold - 10 afl.
* 2015 Allegiance - als special agent Faber - 5 afl.
* 2013 Mob City - als Jack Dragna - 3 afl.
* 2012 Are We There Yet? - als mr. Parker - 6 afl.
* 2008-2012 In Plain Sight - als Stan McQueen - 58 afl.
* 2008-2009 Everybody Hates Chris - als coach Thurman - 8 afl.
* 2005-2008 Entourage - als Alan Gray - 7 afl.
* 2003-2008 The Wire - als Spiros 'Vondas' Vondopoulos - 17 afl.
* 2007 John from Cincinnati - als Palaka - 8 afl.
* 2006-2007 Close to Home - als Paul Bosco - 3 afl.
* 2000-2002 The Invisible Man - als Robert Albert Hobbes - 45 afl.
* 1997 The Practice - als Bernard 'Benny' Small - 2 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Paul Ben-Victor op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Paul Ben-Victor in de Internet Movie Database
* Bibliothèque nationale de France: cb15107677z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1017701725
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0220 258X
* Library of Congress Control Number: no2001040875
* MusicBrainz: 5c69b3f9-fe17-4250-a8ce-49c88d5ddc3d
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007348121705171
* Système universitaire de documentation: 169019349
* Virtual International Authority File: 54443967
* WorldCat (via VIAF): 54443967
# Juan-les-Pins

Juan-les-Pins is een Franse badplaats aan de Middellandse Zee, ten westen van Antibes, de stad waartoe de plaats bestuurlijk behoort. Het ligt tussen Nice en Cannes, niet ver van de luchthaven van Nice.
De naam bestaat sinds 12 maart 1882. Het jaar daarop werd er een station gebouwd. Juan-les-Pins werd in het begin van de 20e eeuw een mondain uitgaanscentrum. De Amerikaanse zakenman Frank Jay Gould bracht er in 1923 zijn huwelijksreis door en vestigde zich er later. Hij liet er een casino en hotels bouwen. De Engels/Duitse actrice, zangeres en danseres Lilian Harvey runde hier haar eigen hotel.

## Bezienswaardigheden

* Romeinse tuin
* Château Grimaldi
* Napoleon Museum
* Scheepsmuseum (Musée Naval)

## Trivia

* Juan-les-Pins is bekend vanwege het jaarlijkse jazzfestival, en er worden grote bridgetoernooien georganiseerd, waar in het verleden Omar Sharif aan deel nam.
* Juan-les-Pins was één keer etappeplaats in wielerkoers Ronde van Frankrijk. In 1962 was de Duitser Rudi Altig er ritwinnaar.
* De plaats wordt genoemd in het nummer Where Do You Go To (My Lovely)? van Peter Sarstedt uit 1969.

## Externe link

* Juan-les-Pins
* ↑ (fr) Georges Reymond, Frank Jay Gould, milliardaire américain et créateur de Juan-les-Pins est mort, Le Monde, 3 april 1956 Geraadpleegd op 17 februari 2023. Gearchiveerd op 17 februari 2023.
# Engelien Reitsma-Valença

Engelina (Engelien) Reitsma-Valença (Amsterdam, 3 mei 1889 – Doorn, 11 juli 1981) was een Nederlands kunstenares: kunstschilder, graficus en ontwerper van postzegels en van ex-librissen. Reitsma-Valença was de dochter van een diamantbewerker. Door toedoen van haar vader ging zij al op 14-jarige leeftijd het diamantkloven leren. In 1904 mocht zij tekenlessen nemen aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten. Uitsluitend 's morgens en 's avonds, want zij moest 's middags diamantkloven. In het vijfde en zesde jaar koos zij voor de graveerklas, waar zij les kreeg van Pieter Dupont.
Na diens dood kreeg zij les van Johannes Aarts. Ze leerde bij hem de meeste grafische technieken. Reitsma-Valença heeft geschilderd, getekend en prenten gemaakt in hoog-, diep- en vlakdruk. Daarnaast maakte zij ex librissen en in opdracht van de PTT graveerde zij een groot aantal postzegels, alle met portretten van historische figuren. Ook ontwierp ze boekbanden. In 1913 won zij in de categorie grafiek de eerste prijs van de Prix de Rome. Zij was van joodse komaf, wat haar werk in de oorlog evenwel niet hinderde. In 1951 verhuisde zij naar Bergen NH, waar zij werkend lid was van het KunstenaarsCentrumBergen (KCB). In 1964 ontving zij de Zilveren Erepenning van de gemeente Bergen. Ze was ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Zij was getrouwd met een jurist. In haar rouwadvertentie werd vermeld: "Ze leefde voor de kunst en haar familie".
* Herman Boerhaave
* Syb Talma
* Maarten Harpertsz. Tromp en Piet Hein
* Jacob Maris, Franciscus de le Boë SylviusFranciscus Sylvius, Joost van den Vondel en Antoni van Leeuwenhoek, 1937
* Maria Tesselschade Roemers Visscher
Door haar in postzegels gevatte personen zijn:
* Koning Willem III (Rode Kruisserie 1927)
* Prins Hendrik (idem)
* Koningin Wilhelmina (idem)
* Syb Talma (Zomerzegels 1936)
* Franciscus de le Boë Sylvius (Zomerzegels 1937)
* Joost van den Vondel (idem)
* Maria Tesselschade Visscher (Zomerzegels 1938)
* Herman Boerhaave (idem)
* Matthijs Maris (Zomerzegels 1939)
* Gerard van Swieten (idem)
* Everhardus Johannes Potgieter (Zomerzegels 1940)
* Aagje Deken (Zomerzegels 1941)
* Maarten Harpertsz. Tromp (Zeehelden 1943)
* Piet Hein (idem)
* Jean François van Royen (Zomerzegels 1947)
* Voorbeeld van portretontwerp (Prins Hendrik)
* Voorbeeld van portretontwerp (A.S. Talma)
* Biografisch Portaal: 96509939
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: reit035
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5662 4421
* Library of Congress Control Number: no2019117688
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071376631
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 66202
* Système universitaire de documentation: 08120213X
* Virtual International Authority File: 188493248
* WorldCat (via VIAF): 188493248
# Wijken en buurten in Bergen (Noord-Holland)

De Nederlandse gemeente Bergen is voor statistische doeleinden onderverdeeld in wijken en buurten. De gemeente is verdeeld in de volgende statistische wijken:
* Wijk 01 Bergen Binnen (CBS-wijkcode:037301)
* Wijk 02 Bergen aan Zee (CBS-wijkcode:037302)
* Wijk 03 Buitengebied Bergen (CBS-wijkcode:037303)
* Wijk 04 Egmond aan Zee (CBS-wijkcode:037304)
* Wijk 05 Egmond-Binnen (CBS-wijkcode:037305)
* Wijk 06 Egmond aan den Hoef (CBS-wijkcode:037306)
* Wijk 07 Schoorl (CBS-wijkcode:037307)
Een statistische wijk kan bestaan uit meerdere buurten. Onderstaande tabel geeft de buurtindeling met kentallen volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (2008):
| CBS-buurtcode | Buurtnaam | Inwonertal | Opp. totaal (ha) | Opp. land (ha) |
| BU03730101 | Bergen-Centrum | 520 | 14 | 14 |
| BU03730102 | Van Reenen | 620 | 41 | 41 |
| BU03730103 | Boschrand | 1160 | 46 | 46 |
| BU03730104 | Negen-Nessen | 510 | 24 | 24 |
| BU03730105 | Landweg | 400 | 5 | 5 |
| BU03730106 | Oudtburgh | 200 | 34 | 33 |
| BU03730107 | De Rekere | 1500 | 36 | 36 |
| BU03730108 | Elkshove | 460 | 22 | 22 |
| BU03730109 | Saenegheest | 1460 | 30 | 30 |
| BU03730110 | Tuin-en Oostdorp | 1210 | 31 | 31 |
| BU03730111 | Boendermaker | 1040 | 28 | 28 |
| BU03730112 | Kruidenbuurt | 500 | 15 | 15 |
| BU03730113 | Conincx | 630 | 8 | 8 |
| BU03730114 | Beekhove | 520 | 11 | 11 |
| BU03730115 | Oldehove | 120 | 9 | 9 |
| BU03730116 | Geest | 870 | 31 | 31 |
| BU03730117 | Westdorp | 370 | 91 | 89 |
| BU03730200 | Bergen aan Zee | 430 | 131 | 131 |
| BU03730300 | Buitengebied Bergen | 530 | 2694 | 2666 |
| BU03730400 | Egmond aan Zee | 2680 | 66 | 66 |
| BU03730401 | Prins Hendrik Stichting | 140 | 6 | 6 |
| BU03730402 | Zuid I en II | 1620 | 69 | 69 |
| BU03730403 | Sportlaan | 580 | 36 | 36 |
| BU03730500 | Egmond-Binnen | 2700 | 1050 | 1046 |
| BU03730501 | Rinnegom | 210 | 227 | 226 |
| BU03730600 | Egmond aan Den Hoef | 2510 | 385 | 383 |
| BU03730601 | Slotplan | 750 | 9 | 9 |
| BU03730602 | Wimmenum | 210 | 326 | 322 |
| BU03730609 | Verspreide huizen Egmondermeer | 280 | 993 | 980 |
| BU03730700 | Schoorl met Bregtdorp | 3210 | 852 | 848 |
| BU03730701 | Schoorldam (gedeeltelijk) | 240 | 68 | 64 |
| BU03730702 | Aagtdorp | 610 | 949 | 948 |
| BU03730703 | Catrijp | 350 | 190 | 190 |
| BU03730704 | Groet met Hargen | 1720 | 315 | 315 |
| BU03730705 | Camperduin | 290 | 93 | 93 |
| BU03730709 | Verspreide huizen in de polders | 80 | 862 | 836 |
# Meurthe (departement)

Het departement van de Meurthe was een Frans departement tussen 1790 en 1871, genoemd naar de rivier de Meurthe.

## Ontstaan

Het departement werd gecreëerd uit een deel van de oude Franse provincie Lotharingen, en omvatte 9 districten : Blâmont, Dieuze, Lunéville, Nancy, Pont-à-Mousson, Sarrebourg, Toul, Vézelise, Vic-sur-Seille
In 1800 werd het verdeeld in vijf arrondissementen met Nancy als prefectuur (hoofdstad). De onderprefecturen waren Château-Salins, Lunéville, Sarrebourg en Toul. Het departement omvatte in 1866 714 gemeenten en 428 387 inwoners.

## Verdwijnen

In 1871, bij het verdrag van Frankfurt, stond Frankrijk de Elzas en een deel van Lotharingen, af aan het Duitse Rijk. Het departement van de Meurthe verloor de arrondissementen Château-Salins en Sarrebourg aan het Duitse Elzas-Lotharingen. De drie niet afgestane arrondissementen, Nancy, Lunéville en Toul, werden samengevoegd met het arrondissement Briey, zijnde het niet door Duitsland geannexeerde deel van het departement van de Moezel. Het herschikte, Frans gebleven departement kreeg de naam Meurthe-et-Moselle.
Nadat heel Elzas-Lotharingen in 1919 terug bij Frankrijk kwam, werden de oude departementsgrenzen niet hersteld. Het voormalige Duitse deel van Lotharingen werd wel weer het departement van de Moezel, maar dan zonder het vroeger afgestane arrondissement Briey, dat bij Meurthe-et-Moselle bleef.
# Philisteinse Molen

Philisteinse Molen is een poldermolen in het buitengebied van Bergen tegenover Het Woud in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De Philisteinse polder werd vanaf de 16e eeuw bemalen. Er zijn een aantal voorgangers geweest. De laatste brandde in 1896 af, waarna in 1897 de huidige molen werd gebouwd als vijzelmolen.
In 1927 werd een Eriksson hulpmotorbemaling aangebracht. Deze werd in 1948 verbeterd, begin jaren 50 werd de molen buiten gebruik genomen en werd er alleen nog elektrisch gemalen. Tot 1972 fungeerde de molen als vakantiebedrijf. In dat jaar kocht de gemeente Bergen de molen die hem in 1975/76 liet restaureren.
In de verbetering van 1948 is de vijzel versmald. Deze is eigenlijk iets te smal voor de capaciteit van de molen. De molen is uitgerust met licht en zwaar werk, waardoor de vijzel met twee overbrengingsverhoudingen kan draaien.
De vijzel is nog steeds voor bemaling in gebruik. De motor is inmiddels verwijderd.
Strijkmolens: Strijkmolen B · Strijkmolen C · Strijkmolen D · Strijkmolen E · Ambachtsmolen · Strijkmolen I · Strijkmolen K · Strijkmolen L
Poldermolens: Bosmolen · Hargermolen · Groetermolen · De Grebmolen · Slootgaardmolen · Poldermolen Waarland · Molen D / Oosterdel · Molen A · Sluismolen · Damlandermolen · Philisteinse Molen · Wimmenumer Molen · Geestmolen · Robonsbosmolen · De Viaan · De Eendracht
Korenmolens: De Groot · Kijkduin (Schoorl) · 't Roode Hert - De Gouden Engel - De Otter (Oterleek)
Molenstichting Alkmaar
# Gab Weis

Gabriel ("Gab") Weis (Steinfort, 5 oktober 1926 – Luxemburg, 14 oktober 1994) was een Luxemburgse stripauteur, cartoonist en schilder.
Samen met Pe'l Schlechter en Félix Mersch wordt hij gerekend als een van de eerste Luxemburgse striptekenaars.

## Levensloop

Weis volgde basisonderwijs in Steinfort en van 1939 tot 1944 secundair onderwijs in Luxemburg. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij gearresteerd wegens zijn lidmaatschap van de Hitlerjugend. Weis zat vanaf december 1944 in twee werkkampen bij Esch-Belval en Fouhren, waar hij mee overblijfselen van overleden soldaten opruimde. In december 1945 werd hij vrijgesproken door een jeugdrechter. Van 1946 tot 1948 vervulde hij zijn dienstplicht in een kazerne bij Bitburg. Van 1948 tot eind de jaren 1950 hielp hij onder leiding van architect Pierre Grach mee met het herbouwen van openbare gebouwen in het noorden van Luxemburg die verwoest werden tijdens het Ardennenoffensief.
Vanaf 1945 tekende Weis verscheidene strips, cartoons, illustraties en bouwtekeningen voor onder andere de kranten Luxemburger Wort en d'Lëtzebuerger Land, de almanakken Luxemburger Bauernkalender en Luxemburger Marienkalender en de tijdschriften Les Cahiers luxembourgeois, An der Ucht, Das Familienblatt en Benny a Jenny (later Zack). Hij tekende ook vanaf 1946 in Revue. Daar verscheen van 1952 tot 1972 Weis' strip Mil. In 1972 stopte Weis met het tekenen van strips en richtte zich volledig op het schilderen. Hij organiseerde vervolgens van 1982 tot 1993 verscheidene tentoonstellingen, waar hij voornamelijk aquarellen exposeerde.

## Trivia

* In totaal tekende Weis ruwweg genoeg stripverhalen om zo'n 30 albums van 48 pagina's te vullen. Deze verschenen echter niet in albumvorm, maar enkel in tijdschriften of kranten.
* (meertalig) Gab Weis in het dictionnaire des auteurs Luxembourgeois
# Speeltoestel Van Eesteren Museum

Speeltoestel Van Eesteren Museum is toegepaste kunst in Amsterdam Nieuw-West.
Architect Aldo van Eyck ontwierp voor Amsterdam talloze speeltoestellen die op circa 700 speelplaatsjes werden neergezet. Veelal waren het losse toestellen zoals de iglo en tunnel. Voor een enkele speelplaats maakte hij grotere installaties, zie bijvoorbeeld Aldo van Eyck aan het Bertelmanplein. De speelplaatsen werden vanaf de jaren negentig van de 20e eeuw opnieuw ingericht en ook veiliger gemaakt. De toestellen en installaties van Van Eyck verdwenen (weer) uit het straatbeeld.
Een van de grotere installaties uit de Stoomgemaalstraat in Osdorp moest ook plaatsmaken voor een nieuw terrein. In samenwerking met allerlei instanties als ook crowdfunding wist het Van Eesteren Museum 6000 euro bijeen te brengen om het gevaarte van de sloop te redden. Het bestaat uit drie torens met daartussen de varianten van duikelrekken. Het werd in 2018 aan de oostzijde van het genoemde museum geplaatst en op 23 november 2018 onthuld door Touria Meliani, wethouder Erfgoed, Kunst & Cultuur van Gemeente Amsterdam. Het zou volgens het museum een aanzet zijn voor de inrichting van een beeldentuin ter plaatse.
In 2020 kreeg het speeltoestel gezelschap van het kunstwerk Played rack van Maze de Boer dat mede geïnspireerd is op de speeltoestellen van Van Eyck.
In 2024 werd aan een soortgelijke installatie aandacht besteed in Geheimen van het museum. In de laatste aflevering van 2024/2025 waren medewerkers van het CollectieCentrum Nederland bezig met het in elkaar zetten van een speeltoestel afkomstig uit de Inlaagstraat. Het Rijksmuseum Amsterdam heeft in haar tuinen een aantal toestellen permanent in expositie, maar kon deze vanwege de grootte daar niet kwijt.
* Van Eesteren Museum, geraadpleegd 28 augustus 2020
* Architectuur.nl: Crowdfundactie klimtoestel Aldo van Eyck; geraadpleegd 28 augustus 2020
* De Erfgoedstem; geraadpleegd 28 augustus 2020
* ↑ Stadsarchief Amsterdam, Beeldbank: Inlaagstraat
* ↑ AvroTros: Geheimen van het museum (2024).
# Flore Pensaert

Flore Danny Marie-Joseph Pensaert (Gent, 2 oktober 1997) is een Nederlandstalig Belgisch (naakt)model, actrice en influencer. Daarnaast is ze activiste tegen seksueel grensoverschrijdend geweld; in 2023 werd ze gekroond tot Miss Rebelgium door P-Magazine als erkenning voor haar strijd.

## Biografie

Pensaert werd geboren te Gent, waarna ze opgroeide en studeerde te Lokeren. Pensaert nam deel aan de kunstwedstrijd Kunstbende, in de categorie film en in de categorie performance waarin ze derde werd. Ook nam ze deel aan de poëzielezing georganiseerd door de plaatselijke poëzieclub.

## Activisme
### #Metoo

In 2015 startte Pensaert haar filmstudies aan filmschool RITCS te Brussel. Tijdens deze periode maakte ze verschillende situaties van seksueel grensoverschrijdend gedrag mee. Toen de #Metoo beweging een platform kreeg in België, getuigde ze over deze verhalen op talkshow Van Gils & gasten.

### Miss Rebelgium

In 2023 nam Pensaert deel aan de missverkiezing van Miss België. Echter werd zij uit deze wedstrijd gezet. De reden voor exclusie is volgens Pensaert dat haar imago als artistiek naaktmodel niet zou passen in de wedstrijd. Volgens de voorzitter van Miss België is er echter sprake van een breder intern conflict waarbij openbare verwijten zijn gemaakt richting de organisatie waardoor samenwerken in de competitie niet meer mogelijk was.
Terzelfdertijd werd bekend via het VRT NWS Journaal dat de fotograaf van Miss België zich schuldig maakte aan seksueel grensoverschrijdend gedrag. Pensaert verklaarde hierover aan P-Magazine dat dit nieuws naar buiten kwam dankzij haar toedoen, dat ze al langer op de hoogte was van het misbruik en nooit de bedoeling had zelf Miss België te worden. P-Magazine kroonde haar daarop tot Miss Rebelgium als ludieke erkenning voor haar strijd op haar 26e verjaardag, waarop ze P-babe van de maand werd.
In oktober 2023 werd bekend dat Pensaert in samenwerking met verschillende ex-missen een kalender wil uitbrengen die het misbruik in de wereld der missverkiezingen op ludieke manier aanklaagt ten voordele van De Warmste Week.

## Trivia

* In 2019 was Pensaert te zien in Spoed 24/7 met haar vader. Er werd een vermoeden van kanker uitgesproken, maar dit bleek slechts een lymfeklierinfectie te zijn. Ze is daarnaast ook te zien in kortfilms als actrice.
* In 2023 verscheen Pensaert in "My Body & Me", een rubriek van Flair, waarin ze haar relatie met haar lichaam bespreekt.
* Pensaert liep in 2022 en 2023 catwalks voor Leicester Fashion Week & London Fashion Week.
# Sebastiaan Hoogewerff

Sebastiaan Hoogewerff (Rotterdam, 20 augustus 1847 - Wassenaar, 8 januari 1934) was een Nederlandse scheikundige. Hij was als hoogleraar scheikunde verbonden aan de Polytechnische School te Delft.

## Biografie

Hoogewerff werd geboren in Rotterdam als zoon van de wijnkoper Hendrik Hoogewerff. Hij studeerde scheikunde aan de Universiteit van Hannover en Universiteit van Göttingen. In 1868 promoveerde hij aldaar onder Rudolph Fittig op het proefschrift Ueber einige neue Derivate des Mesitylens. Toen hij in 1869 terugkeerde in Nederland ging hij aan de slag als docent scheikunde aan de Hogereburgerschool in Rotterdam. Tijdens deze periode werkte hij op wetenschappelijk gebied samen met Willem Anne van Dorp. Ze verrichtten samen onderzoek op het gebied van de zuivere organische chemie. Zo bepaalden ze in 1879 samen de structuurformule van chinoline en in 1885 bepaalden ze de structuur en isolering van isochinoline in steenkolenteer.
Hoogewerff trouwde in 1880 met Anna Joanna van Stolk (1853-1938), schilderes en illustratrice. In 1885 werd hij benoemd tot hoogleraar scheikunde aan de Polytechnische School en als directeur van het chemisch laboratorium in Delft. Het jaar erop publiceerde Van Dorp en Hoogewerff de ‘omlegging van Hoogewerff en Van Dorp’, de inwerking van broom en loog op zuuramiden. Deze methode is een verbetering van de methode die August Wilhelm von Hofmann in 1881 had ontwikkeld maar technisch niet bruikbaar bleek te zijn. Met deze methode verrichtten ze onderzoek naar plaatsverandering van atoomgroepen binnen moleculen. Vanwege zijn onderzoek werd Hoogewerff in 1888 benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. In 1890 lukte het Hoogewerff en Van Dorp om ftaalimide om te zetten in antranilzuur. Dit vormde toentertijd het uitgangspunt voor de productie van indigo. Hun samenwerking eindigde in 1904. In 1905 werd de Polytechnische School omgevormd tot de Technische Hogeschool Delft. De eerste rector magnificus was Jacob Kraus, maar Hoogewerff volgende hem in datzelfde jaar nog op. Hij vervulde deze functie tot en met 1907 toen hij met emeritaat ging.
Van 1910 tot en met 1912 was hij voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Chemische Vereniging en het jaar erna werd hij benoemd tot erelid. Ter gelegenheid van zijn zeventigste verjaardag werd in 1917 het Hoogewerff-Fonds opgericht. Hij kwam op 8 januari 1934 in Wassenaar te overlijden.
# Commodore VIC-20

De Commodore VIC-20 was de voorloper van de Commodore 64 en als zodanig een van de eerste homecomputers. De VIC-20 kwam in 1981 op de markt, en was de eerste computer waarvan er een miljoen exemplaren zijn verkocht.
Het acroniem VIC staat voor Video Interface Chip.

## Geschiedenis

De VIC-20 was bedoeld als een goedkopere versie dan de PET computer. Het was uitgerust met dezelfde MOS 6502-processor en had 5kB geheugen aan boord, waarvan 3,5kB beschikbaar was als gebruikersgeheugen. Het RAM-geheugen was wel weer uitbreidbaar met een externe cartridge van bijvoorbeeld 16kB.
De VIC-20 werd ontworpen door Bob Yannes, die ook de SID-geluidschip ontwierp voor de Commodore 64. Later richtte Yannes het bedrijf Ensoniq op en werkte daar als ontwerper van synthesizers.

### Einde

In 1982 was de VIC-20 de bestverkopende computer van het jaar, met 800.000 verkochte exemplaren. In de zomer van 1982 kwam Commodore met de Commodore 64, een meer geavanceerde computer met 64kB aan RAM geheugen en verbeterde eigenschappen. De verkopen van de VIC-20 kelderden, en de productie werd gestaakt in januari 1985.
# Flint School

De Flint School (1969–1981) was een Amerikaans internaat opererend vanuit hoofdkantoren in Sarasota, Florida. Elk jaar kregen gemiddeld zeventig jonge mensen tussen de 12 en 18 jaar een opleiding aan boord van de klassieke schoeners Te Vega (ex-Etak, ex-Vega, ex–USS Juniata, nu Deva) en teQuest (ex–Black Douglas, ex-Aquarius, ex–Aquarius W, nu El Boughaz I) terwijl zij tevens 20 à 30 plaatsen in Europa en het Caribisch gebied bezochten. Het curriculum werd gecreëerd door de pedagoog George Stoll en zijn echtgenote, Betty. Zijn zoon, Jim, een gerenommeerd zeiler, fungeerde als technisch directeur van de twee schepen en als docent in de techniek van het zeilen.
Alhoewel de Stolls Ayn Rands meesterwerk Atlas Shrugged het zwaartepunt van hun programma maakten, werd de school niet op de grondslag van het objectivisme opgericht. De Stolls waren wel voorstanders van educationele keuzevrijheid en de filosofie van de Flint School weerspiegelde het libertarisme.
# Weber-Stephen Products

Weber-Stephen Products, of kortweg Weber is een Amerikaans producent van houtskool-, gas- en elektrische grills en barbecues. Het bedrijf werd opgericht in 1893 in Palatine in Illinois en later overgenomen door George Stephen.
In 1952 werd een houtskoolgrill op de markt gebracht die snel populair werd. Maar de open bovenkant zorgde voor problemen: regen en wind doofden het vuur, terwijl rook zorgde voor klachten van de buren. Zo kwam men tot de vinding van de ketelgrill: een grill voor buitengebruik met een deksel. Deze vinding bleek erg succesvol en het bedrijf verkoopt zijn producten inmiddels onder de merknaam Weber in meer dan 50 landen.