OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Weber

Weber kan verwijzen naar:

## Personen

* Balz Weber (1981), Zwitsers mountainbiker
* Carl Maria von Weber (1786-1826), Duits componist
* Carl Weber (1820-1908), Duits architect
* Josip Weber (1964-2017), Kroatisch-Belgisch voetballer
* Marianne Weber (socioloog) (1870-1954), Duits socioloog en feminist
* Marianne Weber (zangeres), Nederlands zangeres
* Max Wilhelm Carl Weber (1852-1937), Nederlands dierkundige
* Max Weber (socioloog) (1864-1920), Duits socioloog, een van de grondleggers van de sociologie.
* Max Weber (schilder) (1881-1961), Joods-Pools-Amerikaans kubistisch schilder
* Max Weber (Zwitserland) (1897-1974), Zwitsers politicus binnen de Sociaaldemocratische Partij
* Michel Weber (1963), Belgisch filosoof
* Wilhelm Eduard Weber (1804-1891), Duits natuurkundige en filosoof

## Bedrijven

* Weber & Reichmann, historisch Tsjechisch motorfietsenmerk
* Weber-MAG, historisch Duits motorfietsenmerk
* Weber (constructeur), constructeur van pretparkattracties
* Weber-Stephen Products, Amerikaans producent van barbecues, bekend onder de naam "Weber Grills"

## Overig

* Orgaan van Weber, een deel va het gehoororgaan bij vissen
* Weber (eenheid), SI-eenheid van magnetische flux
* Weber (rivier), een rivier in de Amerikaanse deelstaat Utah
# Crypto Boy

Crypto Boy is een Nederlandse dramafilm uit 2023 geregisseerd door Shady El-Hamus, beschikbaar op Netflix. De film volgt Amir, die in cryptocurrency duikt om het restaurant van zijn vader te redden.

## Verhaal

De film speelt zich af in Amsterdam-Oost in 2018. Amir, een jonge bezorger, droomt van een beter leven. Hij werkt voor het slechtlopende Mexicaanse restaurant van zijn vader, Omar. De buurt waarin ze wonen en werken is in een snel gentrificatieproces, buurtwinkels worden vervangen door trendy koffiebars en sushirestaurants. Amir is gefrustreerd omdat zijn vader weigert mee te gaan met de modernisering van het restaurant. Wanneer een vastgoedbedrijf het huurblok opkoopt en de huur verdubbelt, dreigen ze het restaurant en hun woning te verliezen.
Amir ontmoet Roy, een charismatische crypto-ondernemer, die hem een wereld van financiële onafhankelijkheid belooft. Gefascineerd door de wereld van cryptocurrency sluit Amir zich aan bij Roys snelgroeiende startup, "Crypcore Capital". Vastberaden om zijn vader te bewijzen wat hij waard is, stort hij zich op zijn nieuwe carrière. Maar naarmate hij dieper in de cryptowereld duikt, groeit de afstand tussen hem en zijn vader.

## Rolverdeling

* Shahine El-Hamus – Amir
* Sabri Saad El-Hamus – Omar
* Minne Koole – Roy
* Jonas Smulders – keukenhulp
* Isabelle Kafando – Ima
* Manoushka Zeegelaar Breeveld – Jetty
* Leny Breederveld – Ans
* Raymond Thiry – Ger
* Loes Schnepper – Bertha

## Productie

Shady El-Hamus regisseerde Crypto Boy en schreef het scenario van de film samen met Jeroen Scholten van Aschat. Het betreft de derde speelfilm van El-Hamus. De productie was een familieproject: Shahine El-Hamus, de broer van Shady, speelde de hoofdrol van Amir, terwijl hun vader, Sabri Saad El-Hamus, de rol van Omar vertolkte. De film werd geproduceerd door Fiction Valley in coproductie met Caviar. De opnames vonden onder meer plaats in Willy Tjong’s Food Corner bij het Amsterdamse Muiderpoortstation.
Tijdens de preproductie konden de acteurs meedenken over de tekst en aangeven of de dialogen realistisch klonken. El-Hamus gaf hen bovendien vrijheid in hun spel en hield bij het schrijven al rekening met hun eigenschappen, zoals de komische kant van Shahine El-Hamus en de harde kant van Jonas Smulders.

## Ontvangst

Crypto Boy werd positief ontvangen en werd geprezen om zijn mix van familiedrama en maatschappelijke reflectie. Shahine El-Hamus kreeg veel lof, vooral voor zijn sterke samenspel met Sabri Saad El-Hamus. Ook Minne Koole werd positief beoordeeld. Kritiek was er op het simplistische einde, de uitleggerige dialogen en de oppervlakkige verkenning van de cryptowereld. Sommige recensenten vonden Amir onsympathiek en emotioneel geforceerd.
# Karamoja-apalis

De karamoja-apalis (Apalis karamojae) is een zangvogel uit de familie Cisticolidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in noordoostelijk Oeganda.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Karamoja-apalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Ilisha filigera

Ilisha filigera is een straalvinnige vissensoort uit de familie van haringen, sardienen en pellona's (Pristigasteridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Valenciennes.
* ↑ (en) Ilisha filigera op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ilisha filigera. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# When I Snap My Fingers...

When I Snap My Fingers is een nummer van de Nederlandse Jonathan Joosten AKA DJ Jonathan uit 1997, uitgebracht onder de naam The Happy Groover.
Het nummer is gebaseerd op een reclame voor Dommelsch Pilsener, met een Britse hypnotiseur die zijn 'slachtoffers' maar niet uit hun kunstmatige slaap krijgt omdat zij helemaal op gaan in het fictieve biertje dat zij drinken. DJ Jonathan remixte de citaten van de hypnotiseur, alleen nu was het niet het bier dat ervoor zorgde dat de vrijwillige slachtoffers niet uit hun hypnose ontwaakten, maar de beat. Net als de reclame werd ook het nummer een hit. Het werd Dancesmash op Radio 538 en bereikte een 13e positie in de Top 40. In Vlaanderen was de plaat nog succesvoller, daar bereikte het de 3e positie in de Vlaamse Ultratop 50.

## Tracklijst

* Cd-single"
* "When I Snap My Fingers..." (Original Radio Mix) - 3:54
* "When I Snap My Fingers... (Happy Bervoets Radio Mix) - 3:27
* "When I Snap My Fingers..." (Trancy Bervoets Radio Mix) - 3:27
* "When I Snap My Fingers..." (Original Extended Mix) - 5:19
* "When I Snap My Fingers..." (Happy Bervoets Mix) - 6:55
* "When I Snap My Fingers..." (Trancy Bervoets Mix) - 6:55
* "When I Snap My Fingers..." (Deep Sleep Club Mix) - 5:17
* "When I Snap My Fingers..." ("Magic" Remix By David Chopperfield)
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ 1997 dommelsch hypnosis - YouTube
* ↑ The Happy Groover - When I Snap My Fingers - Achterin the Platenkast
# Sint-Catharinakerk (Antwerpen)

De Sint-Catharinakerk is de begijnhofkerk van het Begijnhof Antwerpen, gelegen aan Rodestraat 39.

## Geschiedenis

In 1617-1619 werd een kerkje gebouwd voor het Begijnhof. De belangrijkste schilderijen werden in 1794 uit de kerk geroofd door het Franse bewind en in 1798 werd de kerk openbaar verkocht om in 1799, op het koor na, gesloopt te worden.
De begijnen kwamen terug in 1821 en in 1827 werd de herbouw van de kerk begonnen. In 1830 werd de kerk opnieuw ingewijd. Tijdens de jaren '80 van de 19e eeuw kreeg de kerk nieuw meubilair.

## Gebouw

Het huidige kruiskerkje van 1827-1830 werd ontworpen door Pierre Bourla en heeft neogotische stijlkernmerken. Het koor is in laatgotische stijl. Het zijportaal, aan de gevel van het transept, is in neoclassicistische stijl.

## Interieur

De kerk bevat een aantal schilderijen, zoals: De bespotting van Christus, toegeschreven aan Adam van Noort (17e eeuw); een Christus in de Hof Van Olijven, toegeschreven aan Abraham van Diepenbeeck (17e eeuw); Tenhemelopneming van Maria, toegeschreven aan Jan Baptist De Vos; Kruisafneming, door Jacob Jordaens. De beelden en het kerkmeubilair zijn grotendeels vervaardigd eind 19e eeuw. De kerk heeft ook een aantal glas-in-loodramen daterend 1880-1881: reeks van zes ramen met telkens drie heiligenfiguren in koor en schip, door Leopold Pluys, naar kartons van Edward Dujardin.
# Vlag van Sankt Gallen

De vlag van het kanton Sankt Gallen in Zwitserland bestaat uit een groen veld met in het midden een fasces. Deze fasces symboliseert dat eens rechters en hoge beambten in Sankt Gallen begeleid werden door lakeien met een bundel houten staven die een bijl insluiten. Groen en wit zijn de kleuren van Sankt Gallen.
# Golf van Kamtsjatka

De Golf van Kamtsjatka (Russisch: Камчатский залив; Kamtsjatski zaliv) is een golf in de Beringzee (Grote Oceaan), aan de oostzijde van het Russische schiereiland Kamtsjatka, tussen het schiereiland Kamtsjatski in het noorden en het schiereiland Kronotski in het zuiden. De golf strekt zich uit over een lengte van ongeveer 148 kilometer en steekt tot 74 kilometer het schiereiland in. De golf heeft een maximale diepte van ongeveer 2000 meter.
De rivier de Kamtsjatka mondt uit op de golf, evenals vele andere rivieren. Aan de monding van de Kamtsjatkarivier ligt de havenplaats Oest-Kamtsjatsk.
# Anania obtusalis

Anania obtusalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Perinephela obtusalis door Hiroshi Yamanaka in een publicatie uit 1987.
De soort komt voor in Japan.
# Allenc

Allenc is een gemeente in het Franse departement Lozère (regio Occitanie) en telt 189 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mende.

## Geografie

De oppervlakte van Allenc bedraagt 35,2 km², de bevolkingsdichtheid is 5,4 inwoners per km².

## Verkeer

De gemeente heeft een spoorweghalte.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Michaël Goblet d'Alviella

Michaël Charles André graaf Goblet d'Alviella (Bern, Zwitserland, 7 maart 1955) is sinds 2002 burgemeester van de gemeente Court-Saint-Étienne in Waals-Brabant.

## Familie

Michaël graaf Goblet d'Alviella, een telg uit het geslacht Goblet d'Alviella en een directe afstammeling van de Belgische militair en eerste minister Albert Goblet d'Alviella, is een zoon van Jean graaf Goblet d'Alviella (1921-1990), burgemeester van Court-Saint-Étienne, en June Deidre Corfield (1928-2002). Hij is een jongere broer van voormalig Sofina-voorzitter Richard Goblet d'Alviella. Zijn grootvader was Conrad Corfield, een Brits ambtenaar en persoonlijk secretaris van onder meer Louis Mountbatten.
Hij trouwde in 1988 met Barbara Nelles met wie hij twee zonen kreeg.
Het kasteel in Court-Saint-Étienne is sinds 1844, door het huwelijk van Louis Goblet met Coralie d'Auxy, in het bezit van de familie Goblet d'Alviella. Ook Michaels vader Jean Goblet (1921-1990) was burgemeester van Court-Saint-Étienne (1977-1990).

## Loopbaan

Voor zijn burgemeesterschap was Goblet ambassadeur van België in Tanzania, consul-generaal van België in Israël en Japan en ambassadeur van België bij de Raad van Europa.
* État présent de la noblesse belge (1989), p. 176-178.
* État présent de la noblesse belge (2006), p. 496-497.
Noten
* ↑ Court-Saint-Étienne: Le Bourgmestre. Gearchiveerd op 5 maart 2016. Geraadpleegd op 5 september 2013.
* ↑ Le Patrimoine Stephanois: Parc et château des comtes Goblet d’Alviella
* ↑ Brabantiae Libre, Les figures illustres du Brabant wallon. Episode 6: La famille Goblet d’Alviella à Court-Saint-Étienne, 2 oktober 2012
* ↑ Summary of World Broadcasts. Part 4, The Middle East, Africa, and Latin America, Monitoring Service of the British Broadcasting Corporation, 1993
* ↑ Le Soir, 15 december 1997
* ↑ Japan Directory, Volume 1, Japan Press, 1992
* ↑ J.-P. V., Je veux rassembler tous les Stéphanois. La Dernière Heure (16 november 2001). Geraadpleegd op 4 september 2013.
# Chadenet

Chadenet is een gemeente in het Franse departement Lozère (regio Occitanie) en telt 116 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mende.

## Geografie

De oppervlakte van Chadenet bedraagt 12,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 9,3 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

* Station Bagnols - Chadenet

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Martin-des-Noyers

Saint-Martin-des-Noyers is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 2121 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Roche-sur-Yon.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Martin-des-Noyers bedraagt 41,6 km², de bevolkingsdichtheid is 51,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Martin-des-Noyers met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Kerk van Bojana

De Kerk van Bojana (Bulgaars: Боянска църква, Bojanska tsarkva) is een middeleeuwse kerk in Bulgarije, gelegen in de wijk Bojana aan de zuidrand van de hoofdstad Sofia. De kerk is een van de beroemdste middeleeuwse gebouwen van Bulgarije en bestaat uit drie delen, die respectievelijk in de 11de, 13de en 19de eeuw werden gebouwd.
De kerk dankt zijn roem aan de fresco's uit 1259. Deze vormen een tweede laag over de schilderingen van vroegere eeuwen en behoren tot de meest complete, best bewaarde werken van de Oost-Europese middeleeuwse schilderkunst.
Op de binnenmuren en plafonds van de twee oudste delen van de kerk zijn 89 scènes geschilderd met 240 menselijke afbeeldingen. De fresco's, geschilderd door anonieme meesters die waarschijnlijk behoorden tot de schildersschool van Turnovo, tonen een realistische portretkwaliteit die ongewoon is voor de 13de eeuw.
Een Christus Pantocrator siert de koepel van het oudste deel, daaronder is een fries met portretten van de evangelisten en van een reeks soldatenheiligen. De mooiste schilderingen bevinden zich in de 13de-eeuwse aanbouw.
Een totaal van achttien scènes beeldt het leven van de heilige Nicolaas uit. De schilder voegde bepaalde eigentijdse elementen toe. In het 'Mirakel op Zee' herinneren het schip en de hoeden van de zeelui aan de Venetiaanse vloot. De portretten van de opdrachtgevers van de kerk (Kalojyn en zijn vrouw Desislava), evenals die van de Bulgaarse tsaar Konstantin Tih (1257-1277) en zijn tsarina Irina maken deel uit van de meest interessante en levensechte fresco's. De kerk bevat een van de oudste afbeeldingen van Sint Ivan van Rila, de stichter van het Rilaklooster.
Dit monument werd toegevoegd aan de UNESCO Werelderfgoedlijst in 1979.

## Galerij

* Konstantin Tih en Irina

## Externe link

* Website van de UNESCO over het monument, Engelstalig
Kerk van Bojana · Ruiter van Madara · Rotskerken van Ivanovo · Thracisch graf van Kazanlak · Oude stad Nesebar · Nationaal park Pirin · Rilaklooster · Natuurreservaat Srebarna · Thracisch graf van Svesjtari · Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa
* Library of Congress Control Number: nr91044373
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007403556705171
* Virtual International Authority File: 124765417
* WorldCat (via VIAF): 124765417
# Montoir-de-Bretagne

Montoir-de-Bretagne is een gemeente in het Franse departement Loire-Atlantique (regio Pays de la Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Nazaire en van het gemeentelijk samenwerkingsverband Communauté d'agglomération de la région nazairienne et de l'estuaire. Montoir-de-Bretagne telde op 1 januari 2022 7.289 inwoners, die Montoirin(e)s worden genoemd.
In de gemeente is er veel industrie verbonden aan de haven van Saint-Nazaire. Bedrijven als Engie, Airbus, Yara, STX, en Alstom hebben er vestigingen.

## Geografie

De oppervlakte van Montoir-de-Bretagne bedroeg op 1 januari 2022 36,79 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 198,1 inwoners per km².
De gemeente ligt in het zuiden van de landstreek Brière, aan het estuarium van de Loire, op een hoogte tussen 0 en 15 meter. De Brivet mondt uit in dit estuarium ten westen van Montoir-de-Bretagne. De gemeente ligt in het natuurgebied Parc Naturel Régional de Brière.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Montoir-de-Bretagne.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geschiedenis

Montoir-de-Bretagne, Montoir is afgeleid van monasterium of klooster, omvatte een groot deel van de Brière voor Saint-Joachim (1745), Méan (1865), Trignac (1914) en Saint-Malo-de-Guersac (1925) werden afgesplitst. In de 19e eeuw bestond de bevolking voornamelijk uit landbouwers en scheepslui. Montoir-de-Bretagne had een haven aan de monding van de Brivet. Via die rivier voeren turfschepen. In de zoutmoerassen van de Brière werden schapen geweid.

## Geboren

* Marie Oyon (1898-1969), verzetsvrouw en politica
# Kasteel van Saumur

Het Kasteel van Saumur (Frans: Château de Saumur) ligt in de stad Saumur. Het kasteel ligt op een hoger gelegen stuk grond langs de Loire en bepaalt daardoor voor een groot deel het aangezicht van de stad.

## Geschiedenis

Waar nu het Kasteel van Saumur ligt, werd vanwege de strategische positie een slottoren gebouwd door de graaf van Anjou, die het gebied had veroverd op de graaf van Blois. In 1067 werd deze toren verwoest en weer herbouwd. In het begin van de dertiende eeuw kwam het in handen van koning Filips August. Onder zijn kleinzoon, koning Lodewijk IX, die veel hield van kunst en architectuur, beleefde het kasteel zijn bloeitijd. Verschillende koningen na hem voegden iets toe aan het kasteel. In 1589 kwam het in het bezit van de protestantse Hendrik IV, koning van Frankrijk en Navarra. Onder zijn regering werd het kasteel een protestants bolwerk en werd een uitgebreid verdedigingssysteem opgezet. Koning Lodewijk XIV, veranderde het in een staatsgevangenis. Na hem begon het kasteel te vervallen tot het in de twintigste eeuw werd aangekocht door de stad Saumur. Het kasteel werd gerestaureerd, zodat er musea konden worden ingericht: Musée des Arts Décoratifs met kunstvoorwerpen en het Musée du Cheval met een tentoonstelling over paarden. Deze musea zijn er vandaag de dag nog steeds.
In 2001 stortte een van de bolwerken van het kasteel in. Het onderstreepte nogmaals de slechte conditie van het kasteel. In 2004 werd een grondige renovatie gestart die een aantal jaren zou duren. Gaande de werken werd duidelijk dat de problemen veel groter zijn dan werd voorzien. Het eind van de renovatie wordt inmiddels niet vóór 2010 voorzien. Gedurende de renovatie is het kasteel zelf niet te bezoeken. Een klein gedeelte van het Musée du Cheval is ondergebracht op het voorterrein.
# Kootwijkerzand

Het Kootwijkerzand is een stuifzandgebied in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is het grootste stuifzandgebied van West-Europa.
Het natuurreservaat is 700 hectare groot en ligt op het westelijk deel van de Veluwe, binnen de veel grotere boswachterij Kootwijk (ca. 3600 ha) bij Kootwijk. Ten zuiden van het Kootwijkerzand ligt het Harskampse Zand, naar het oosten het dorp Radio Kootwijk. Ongeveer tien kilometer naar het zuidwesten op de Veluwe, ten zuidwesten van het dorp Wekerom, ligt het ruim 500 hectare grote Wekeromse Zand, dat een kleiner stuifzandgebied omvat (100 ha).

## Geschiedenis

Omstreeks 2500 voor Christus woonden op het Kootwijkerzand al mensen. Er zijn een vuurstenen pijlpunt en enkele aardewerken potresten uit ongeveer 1700 v.Chr. gevonden. In de tweede eeuw na Chr. werden er enkele boerderijen gebouwd en vanaf 700 na Chr. kan er van een dorp gesproken worden. In de middeleeuwen werd er ijzeroer verzameld en verwerkt. Daartoe werd op grote schaal bos gekapt voor de productie van houtskool. De zandbodem kwam bloot te liggen en ging verstuiven. Het dorp Kootwijkerzand is daardoor in de elfde eeuw onder het zand verdwenen. Een deel van de archeologische overblijfselen van Romeinse en vroeg-middeleeuwse bewoning is wettelijk beschermd op basis van de Monumentenwet van 1988.

## Beheer

Om het zand van het Kootwijkerzand in beweging te houden zijn beheersmaatregelen noodzakelijk. Het neerslaan van extra stikstof uit de lucht zorgt er anders voor dat algen, mossen, korstmossen en hogere planten het van nature arme zand vastleggen. Kenmerkend voor het gebied zijn de grillig gevormde vliegdennen. Op de open zandvlakte kan de temperatuur oplopen tot 60 graden Celsius, terwijl de nachttemperatuur ook 's zomers tot beneden de 0 graden kan dalen.
Op het Kootwijkerzand bevindt zich een uitkijktoren die vrij toegankelijk is voor bezoekers.

## Externe link

* Staatsbosbeheer - Radio Kootwijk
* ↑ Archeologieopdekaart.nl, Kootwijkerzand
* ↑ Natuur in Nederland: De zandverstuiving
* ↑ Uitkijktoren Kootwijkerzand af, 1335 bouten en moeren op hun plek, de Stentor, 1 maart 2017. Gearchiveerd op 7 juli 2022.
# Corversbos

Het Corversbos is een bos aan de rand van Hilversum in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Aan de oostzijde wordt het begrensd door het dorp, aan de westzijde gaat het bos over in het gebied van de 's-Gravelandse buitenplaatsen.
Het Corversbos is ca. 100 hectare groot en ligt verscholen in het Gooi, op de grens van de voormalige ondiepe Loosdrechtse veengebieden, op glaciaal zand tegen de Gooise stuwwal. Het bestaat thans uit een aantal gemengde bossen en opgesloten weide- en landbouwgronden (onder andere enkele oude akkers van ca 10 ha).
Deze gronden, inclusief het reeds bestaande buiten "Gooilust" werden in 1777 deels aangekocht deels gepacht door Gerrit Corver Hooft, de laatste baljuw van Gooilandt. Het natuurgebied is sinds 1937 onder beheer van de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten. In het bos liggen enkele oude boerderijen waarvan de oude zuivelboerderij "Corversbosch" -na een brand rond 1870 herbouwd dichter bij de Gooische vaart- en het oudere gemengde bedrijf "Corvershof" op de grens van Gooilust de bekendste monumenten zijn.
De uit de 17e eeuw stammende boerderij "In d'Lonsvaerder" naast de begraafplaats, net buiten het bos tegenover de "stenen brug", is een rijksmonument. De stal van de boerderij Corversbosch heeft in de naoorlogse jaren dienstgedaan als het eerste bezoekerscentrum van de Vereniging Natuurmonumenten. Terwijl het bos tijdens de hongerwinter in 1944 grotendeels is gekapt, zijn er nog enkele statige oude beukenlanen uit de tijd dat het bos onderdeel was van Gooilust. Van de historische weg van het 's-Gravelandse kasteel "Trompenburgh" naar de Hilversumse Trompenberg zijn slechts de contouren over. Het bos kent ook een indrukwekkende inheemse fauna van onder andere reeën, hazen, vossen, ringslangen, haviken en uilen.
# Kasteel Chojnik

In Sobieszów (sinds 1976) een stadsdeel van Jelenia Góra in Polen ligt de ruïne van Kasteel Chojnik uit de 12e eeuw. Het kasteel ligt op de top van een heuvel van 627 meter hoogte.
Bolko II versterkte het oorspronkelijke jachtslot in 1364 tot een kasteel. Omdat hij kinderloos stierf, ging het kasteel over naar de familie Schaffgotsch. In 1675 brandde de burcht door de bliksem geheel af. Daarna werd het kasteel nooit meer herbouwd.
Het bos op de heuvel waarop de ruïne van het kasteel ligt, is onderdeel van het Nationaal park Karkonosze. Op de heuvel zijn grotten en rotsformaties.