OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Blauw-Wit in het seizoen 1960/61

Het seizoen 1960/1961 was het zevende jaar in het bestaan van de Amsterdamse betaaldvoetbalclub Blauw-Wit. De club kwam uit in de Eerste divisie B en eindigde daarin op de eerste plaats, dit hield in dat de club rechtstreeks promoveerde naar de Eredivisie. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd in de tweede ronde verloren van Elinkwijk (1–2).

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie B

| | Be Quick | DHC | EBOH | Eindhoven | Excelsior | Go Ahead | 't Gooi | Heerenveen | Helmond | Heracles | RCH | SHS | Sittardia | SVV | VSV | Wageningen | ZFC |
| Thuis | 4 – 1 | 2 – 2 | 5 – 0 | 8 – 0 | 5 – 2 | 6 – 1 | 1 – 0 | 2 – 1 | 6 – 0 | 4 – 2 | 4 – 0 | 0 – 0 | 4 – 3 | 4 – 2 | 1 – 0 | 4 – 1 | 1 – 1 |
| Uit | 2 – 2 | 0 – 0 | 2 – 3 | 0 – 5 | 3 – 4 | 0 – 3 | 0 – 3 | 0 – 1 | 1 – 4 | 2 – 4 | 0 – 2 | 1 – 2 | 2 – 4 | 1 – 4 | 1 – 5 | 0 – 1 | 3 – 2 |

### KNVB beker

| Groepsfase | Blauw-Wit | 9 – 1 (4 – 0) | Hilversum |
| 14 augustus 1960 Plaats: Amsterdam Olympisch Stadion | Ger Clement –', –' Wim Bleijenberg 25', –' Dries Mul –', –', –' Gerrie Althoff Piet Dekker | | Evert-Jan Vonk |
| Groepsfase | 't Gooi | 2 – 3 (2 – 1) | Blauw-Wit |
| 18 september 1960 Plaats: Hilversum Gemeentelijk Sportpark Hilversum | Teus van Rheenen –', –' | | Ger Clement Piet Dekker Wim Bleijenberg |
| Groepsfase | Blauw-Wit | 3 – 0 (2 – 0) | DWS/A |
| 30 oktober 1960 Plaats: Amsterdam Olympisch Stadion | Ger Clement –', –' Kees Noomen | | |
| Groepsfase | HVC | 4 – 2 (2 – 1) | Blauw-Wit |
| 12 februari 1961 Plaats: Amersfoort Birkhoven | Cees Houtveen 2' Henk Wery 82' Ries van Maarschalkerweerd 84', –' | | 15', 85' Wim Bleijenberg |
| 1e ronde | De Volewijckers | 1 – 2 (1 – 1) | Blauw-Wit |
| 1 mei 1961 Plaats: Amsterdam Mosveld | Wout Schaft 30' | | 36' Ger Clement 89' Herman Koers |
| 2e ronde | Elinkwijk | 2 – 1 (1 – 0) | Blauw-Wit |
| 14 mei 1961 Plaats: Utrecht Amsterdamsestraatweg | Jan de Jongh 25', 60' | | 75' Jan van Doesselaer |

## Statistieken Blauw-Wit 1960/1961
### Eindstand Blauw-Wit in de Nederlandse Eerste divisie B 1960 / 1961

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 1e | 34 | 28 | 5 | 1 | 61 | 110 | 34 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Wim Bleijenberg | 29 |
| 2. | Ger Clement | 20 |
| 3. | Dries Mul | 17 |
| 4. | Arie van den Berg | 13 |
| 5. | Piet Dekker | 8 |
| 5. | Jan van Doesselaar | 8 |
| 7. | Herman Koers | 6 |
| 8. | Ruud Frie | 5 |
| 9. | Gerrie Althoff | 3 |
| 10. | Rob de Vries | 1 |
| Totaal | Totaal | 110 |
| # | Naam | |
| 1. | Ger Clement | 6 |
| 2. | Wim Bleijenberg | 5 |
| 3. | Dries Mul | 3 |
| 4. | Piet Dekker | 2 |
| 5. | Gerrie Althoff | 1 |
| 5. | Jan van Doesselaer | 1 |
| 5. | Herman Koers | 1 |
| 5. | Kees Noomen | 1 |
| Totaal | Totaal | 20 |
# Pius X-kerk (Deurne)

De Pius X-kerk is een kerkgebouw in de tot de gemeente Antwerpen behorende plaats Deurne, gelegen aan de Corneel Franckstraat 25.

## Geschiedenis

In 1955 werd een hulpparochie opgericht van de Sint-Rochusparochie voor de wijk Silsburg. In 1959 werd deze tot zelfstandige parochie verheven.
De kerkdiensten werden oorspronkelijk in een zaal van de nabijgelegen brouwerij De Preter gehouden. In 1962 kwam er een eigen kerkgebouw. Het betreft een sober bakstenen bouwwerk met plat dak en rechthoekige vormen.
Op Kerstdag, 25 december 2023 werd de laatste misviering in deze kerk gehouden. Het proces om de 4 parochies van Deurne-Zuid samen te voegen tot 1 nieuwe grote parochie Sint Rochus is lopende.
Het gebouw werd in 2025 in langdurige erfpacht overgenomen door On Stage.
* Geschiedenis
* Foto van de kerk
* ↑ Raadpleegomgeving - Open Data - Agendapunt. ebesluit.antwerpen.be. Geraadpleegd op 28 februari 2025.
# Alexandra van Saksen-Coburg en Gotha

Alexandra “Sandra” Louise Olga Victoria (Coburg, 1 september 1878 – Schwäbisch Hall, 16 april 1942), Prinses van Edinburgh, Prinses van Saksen-Coburg en Gotha, was een lid van de Britse koninklijke familie.

## Jeugd

Ze werd geboren op 1 september 1878 te Coburg, Duitsland, als de dochter van prins Alfred van Saksen-Coburg en Gotha en diens echtgenote, Maria Aleksandrovna van Rusland. Haar vader was de tweede zoon van koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk, haar moeder was een dochter van tsaar Alexander II van Rusland.
Toen haar oudoom, hertog Ernst II van Saksen-Coburg en Gotha, op 2 augustus 1893 kinderloos stierf, kwam het dubbelhertogdom Saksen-Coburg en Gotha aan Alexandra’s vader toe. De Prins van Wales had namelijk van de troonopvolging afgezien. Hierdoor kreeg Alexandra de titel “Prinses van Saksen-Coburg en Gotha”.

## Huwelijk en gezin

Alexandra verloofde zich op 9 september 1895 met Ernst zu Hohenlohe-Langenburg, met wie ze op 20 april 1896 te Coburg trouwde. Uit dit huwelijk werden vijf kinderen geboren:
* Gottfried Hermann Alfred Paul Maximilian Viktor (1897-1960), gehuwd met Margaretha, dochter van Andreas van Griekenland
* Maria Melita Leopoldine Viktoria Alexandra Sophie (1899-1967), gehuwd met Willem Frederik van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg
* Alexandra Beatrice Leopoldine (1901-1963)
* Irma Helene (1902-1986)
* Alfred (16 april - 18 april 1911)
Ze bracht de rest van haar leven door in Duitsland. Ze stierf in 1942 op 63-jarige leeftijd te Schwäbisch Hall, Duitsland.
# Ambassade van Brazilië in Suriname

De ambassade van Brazilië in Suriname staat aan de Maratakastraat in Paramaribo.
Op de dag van de Surinaamse onafhankelijkheid, 25 november 1975, besloten Brazilië en Suriname om het Braziliaanse consulaat om te vormen naar een ambassade.

## Ambassadeurs

De volgende lijst is niet compleet:
| Ambassadeur | start | vertrek |
| Luiz Felipe Palmeira Lampreia | rond 1984 | |
| Marcello Baumbach | april 2012 | februari/maart 2017 |
| Laudemar Aguiar | 2017 | 5 februari 2021 |
| Raphael Azeredo | maart? 2021 | 3 september 2024 |
| Felipe Costi Santarosa | 25 februari 2025 | heden |
# Joris Delbove

Joris Delbove (Troyes, 15 juni 2000) is een Frans wegwielrenner en veldrijder die anno 2025 rijdt bij TotalEnergies.

## Carrière

Als junior won Delbove in oktober 2017 de veldrit in Besançon, die deel uitmaakte van de Coupe de France. Op de weg werd hij negen maanden later zesde in de Alpenklassieker.
In het veldritseizoen 2021/22 was Delbove de beste in de Coupe de France voor beloften. In de laatste manche, in zijn geboortestad Troyes, werd hij tweede, wat hem genoeg punten opleverde om de klassementsleider Florian Richard Andrade voorbij te gaan. Op de weg maakte hij in 2022, na een jaar eerder al stage te hebben gelopen, de overstap naar St Michel-Auber93. In augustus 2023 won hij het jongerenklassement in de Ronde van de Ain. In oktober van dat jaar werd hij vierde in de door Riley Sheehan gewonnen Parijs-Tours.
In 2025 maakte Delbove de overstap naar Team TotalEnergies. Eind februari behaalde hij zijn eerste profoverwinning door de vierde etappe in de Ronde van Rwanda te winnen. In de slotfase van de rit plaatste hij een aanval en bleef uit de greep van de achtervolgende groep, waar Brady Gilmore net naast zijn derde etappezege op rij greep.

## Overwinningen
### 2017

    Cyclocross Besançon, Junioren

### 2021

    Eindklassement Coupe de France, Beloften

### 2023

    Jongerenklassement Ronde van de Ain

### 2024

    Eindklassement Ronde van de Elzas

### 2025

    4e etappe Ronde van Rwanda

## Ploegen

* 2021 – St Michel-Auber93 (stagiair vanaf 1 augustus)
* 2022 – St Michel-Auber93
* 2023 – St Michel-Mavic-Auber93
* 2024 – St Michel-Mavic-Auber93
* 2025 – TotalEnergies
* (en) Profiel van Joris Delbove op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Joris Delbove op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Joris Delbove op de website van de UCI
* Profiel van Joris Delbove op De wielersite
* ↑ Middendorp, Koen, Joris Delbove boekt eerste profzege in Tour du Rwanda, net geen drie op een rij voor Gilmore. WielerFlits (27 februari 2025). Geraadpleegd op 28 februari 2025.
# Amazone

Amazone kan verwijzen naar:
* Amazonen, een volk van strijdsters uit de Griekse mythologie
* Ruiter (persoon), een paardrijdster
* Amazonehouding, een seksuele positie

## Plaatsen en afgeleiden

* Amazone (rivier), een rivier in Zuid-Amerika
* Amazoneregenwoud, een regenwoud in Zuid-Amerika
* Amazonebekken of Amazonegebied, een zeer uitgestrekt laagland in Zuid-Amerika

## Overig

* Amazone (film), een film uit 2000 van Philippe de Broca
* Amazone (spel), een bordspel dat ontworpen is door Stefan Dorra
* Amazonepapegaaien, een geslacht van papegaaien
* Amazonen-Werke, een landbouwmachinefabrikant uit Duitsland
# Internationaal filmfestival van Toronto

Het Internationaal filmfestival van Toronto, in het Engels Toronto International Film Festival (TIFF) geheten, is een filmfestival dat elke september in de Canadese stad Toronto wordt gehouden. Het festival werd in 1976 opgericht in het Windsor Arms-hotel, dat nog steeds betrokken is bij de organisatie. Het festival begint op de donderdag na de Canadese dag van de arbeid en duurt dan tien dagen. Tussen de 300 en 400 films worden dan vertoond op ongeveer 23 schermen op diverse plaatsen. Het evenement wordt na het Filmfestival van Cannes gezien als het grootste filmfestival ter wereld. In 2009 wordt het Filmfestival van Toronto voor de 34ste keer gehouden.
Het festival staat bekend als een goede start onder filmstudio's om films in première te laten gaan. Zo won Jamie Foxx een Oscar voor beste acteur nadat de film Ray op dit evenement in première ging. Grote films die ook hun Noord-Amerikaanse of wereldwijde première beleefden in Toronto waren Chariots of Fire, The Big Chill, Husbands and Wives, Thirty Two Short Films About Glenn Gould, Der Untergang, American Beauty, Sideways, Crash, Dreaming Lhasa en Imagine Me & You.
De directeur van het filmfestival is sinds 1994 Piers Handling. In 2004 werd Noah Cowan mededirecteur.

## People's Choice Award

Er is geen jury en dus ook geen competitie bij de TIFF. Wel kunnen alle bezoekers stemmen op de beste film. De winnaars van de vorige jaren waren:
* 2023 - American Fiction
* 2022 - The Fabelmans
* 2021 - Belfast
* 2020 - Nomadland
* 2019 - Jojo Rabbit
* 2018 - Green Book
* 2017 - Three Billboards Outside Ebbing, Missouri
* 2016 - La La Land
* 2015 - Room
* 2014 - The Imitation Game
* 2013 - 12 Years a Slave
* 2012 - Silver Linings Playbook
* 2011 - Et maintenant, on va où?
* 2010 - The King's Speech
* 2009 - Precious
* 2008 - Slumdog Millionaire
* 2007 - Eastern Promises
* 2006 - Bella
* 2005 - Tsotsi
* 2004 - Hotel Rwanda
* 2003 - Zatôichi
* 2002 - Whale Rider
* 2001 - Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain
* 2000 - Crouching Tiger, Hidden Dragon
* 1999 - American Beauty
* 1998 - La vita è bella
* 1997 - The Hanging Garden
* 1996 - Shine
* 1995 - Antonia
* 1994 - Priest
* 1993 - The Snapper
* 1992 - Strictly Ballroom
* 1991 - The Fisher King
* 1990 - Cyrano de Bergerac
* 1989 - Roger & Me
* 1988 - Mujeres al borde de un ataque de nervios
* 1987 - The Princess Bride
* 1986 - Le Déclin de l'empire américain
* 1985 - La historia oficial
* 1984 - Places in the Heart
* 1983 - The Big Chill
* 1982 - Tempest
* 1981 - Chariots of Fire
* 1980 - Bad Timing
* 1979 - Best Boy
* 1978 - Girlfriends

## Externe link

* Officiële website
* ↑ (en) People's Choise Award TIFF
# Marjet de Jong

M.M.C.F. (Marjet) de Jong (Utrecht, 1956) is een Nederlands redactrice, schrijfster en illustratrice.

## Loopbaan

De Jong studeerde na het behalen van haar gymnasiumdiploma theologie aan de Katholieke Theologische Universiteit Utrecht. Ze was hierna publiciteitscoördinator en beleidsmedewerker binnen het Aartsbisdom Utrecht, samen met Maria Jesse Tholen. Het was de eerste keer dat er twee vrouwen in de bisdomstaf zaten. Onder de eindredactie van De Jong kwam er in 1988 een informatieblad van het aartsbisdom.
In 2001 ging De Jong werken als uitgever bij de Katholieke Bijbelstichting en vanaf 2010 bij uitgeverij Adveniat. In samenwerking met de protestantse uitgeverij Boekencentrum gaf ze in 2016 als hoofdredactrice van Adveniat een eenmalige glossy uit over de Matthäus Passion.
In 2019 werd zij fondsenwerver bij Stichting Straatpastoraat Amersfoort.
Daarnaast maakt ze gedichten en tekeningen voor parochiebladen en bracht een aantal kinderboeken uit. Ook schrijft ze teksten en maakt ze illustraties voor de websites van Geloven Nu en Kinderwoorddienst.
# Palestijnse parlementsverkiezingen 2006

De Palestijnse parlementsverkiezingen 2006 waren de tweede parlementsverkiezingen voor de Palestijnse Autoriteit. Ze werden gehouden op 25 januari 2006. De vorige waren de verkiezingen van 1996. Ze werden vele malen uitgesteld vanwege Israëlische tegenwerking en onderlinge Palestijnse onenigheden. Palestijnse stemmers uit de Gazastrook, de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem waren gerechtigd om te gaan stemmen.
De verkiezingen werden gewonnen door Hamas. Zij kreeg 74 zetels, tegen 45 zetels van de regerende Fatah-partij, waarmee ze een overtuigende meerderheid in het 132 zetels tellende parlement had. Na het verlies diende premier Ahmed Qurei zijn ontslag in, maar op verzoek van Abbas bleef hij aan totdat er een nieuwe premier was geïnstalleerd. Op 19 februari vormde Ismail Haniya en nieuwe regering en werd de nieuwe premier.

## Internationale boycot van regering en parlement

Haniya zei vóór zijn beëdiging als de nieuwe premier dat Hamas bereid is samen te werken met de Europese Unie en het zogeheten Kwartet van bemiddelaars, de VS, de VN, de EU en Rusland. Hij verdedigde het recht van de Palestijnen op het gebruik van geweld tegen een bezettingsmacht, maar hij erkende dat zij in hun strijd de Geneefse conventies en internationale normen dienen te respecteren. Het Midden-Oostenkwartet dreigde de financiële geldstromen stop te zetten, als gevolg van de nieuwe Hamas-regering. De Israëlische premier Ehud Olmert weigerde met de nieuwe regering te praten zolang Hamas blijft streven naar de vernietiging van Israël. Ook de VS en Canada besloten na de beëdiging van de Hamas-regering alle contacten met ministers van Hamas te verbieden. Hamas hield vast aan de eis dat Israël zich moet terugtrekken uit alle bezette gebieden en dat alle Palestijnse vluchtelingen moeten kunnen terugkeren. Het eenzijdig vaststellen van de grens tussen Israël en de Palestijnse gebieden was voor geen enkele parlementariër acceptabel.

## Verkiezingssysteem

De helft van de 132 parlementsleden werd via een systeem van proportionele vertegenwoordiging gekozen. De overige 66 kandidaten werden volgens een districtsstelsel verkozen. Fatah was de gedoodverfde winnaar, maar met name door het gedeeltelijke districtsstelsel kwam Hamas onverwacht als de grote winnaar uit de bus.

## Resulaten

De resultaten waren: :
| Partij | Stemmen | Percentage | Zetels |
| Hamas | 440.409 | 44,45 | 74 |
| Fatah | 410.554 | 41,43 | 45 |
| Volksfront voor de Bevrijding van Palestina | 42.101 | 4,25 | 3 |
| Het alternatief | 28.973 | 2,92 | 2 |
| Palestijns Nationaal Initiatief | 26.909 | 2,72 | 2 |
| De Derde Weg | 23.862 | 2,41 | 2 |
| Palestijns Volksgevechtsfront | 7.127 | 0,72 | 0 |
| Palestijns Arabisch Front | 4.398 | 0,44 | 0 |
| Palestijns Bevrijdingsfront | 3.011 | 0,30 | 0 |
| Onafhankelijken | | - | 4 |
| Totaal | | | 132 |
# Eutheriodon

Eutheriodon is een geslacht van uitgestorven therapsiden, behorend tot de familie Scylacosauridae van de Therocephalia. Het dier leefde in het Midden-Perm in zuidelijk Afrika.

## Fossiele vondsten

Fossielen van Eutheriodon zijn gevonden in de Eodicynodon-faunazone in de Karoo in Zuid-Afrika. De vondsten dateren uit het Wordien.

## Taxonomie

Eutheriodon werd in 2023 beschreven bij een herbeoordeling van de tot dan toe bekende fossielen van Scylacosauridae. Dit taxon werd benoemd voor de oudste fossielen, die aanvankelijk werden toegeschreven aan Glanosuchus en Ictidosaurus.

## Kenmerken

Eutheriodon was een middelgrote vorm uit de Scylacosauridae met een schedel van ongeveer 25 cm lang. Het dier had een lange, smalle snuit en het was een carnivoor.
* (en) Revision of the Scylacosauridae (Therapsida: Therocephalia). CE Kammerer. Palaeontologia africana (2023)
# Torsade de Pointes

Een Torsade de Pointes is een hartritmestoornis die kan leiden tot plotse hartdood. Het is een karakteristieke vorm van een polymorfe ventrikeltachycardie, die typisch voorkomt bij een congenitale of verworven vorm van het lange-QT-syndroom.

## Diagnose

Een Torsade de Pointes wordt gekenmerkt door een typisch ECG-patroon waarbij het QRS-complex als een golfbeweging pendelt om de iso-elektrische basislijn, waarbij de amplitude van het QRS-complex slag na slag lager wordt, vervolgens omslaat naar de andere zijde van de basislijn, slag na slag weer groter wordt tot de maximale uitslag en dan weer kleiner, als een sinusoïde golfbeweging. Het basismechanisme van dit fenomeen is dat van een functioneel microreentry circuit, waarbij dit circuit als het oog van een tornado cirkelt door de linkerkamer. Bij aanvang is doorgaans sprake van een lange QT-tijd, waarna een R-op-T fenomeen de ritmestoornis opstart. Doorgaans eindigt een Torsade de Pointes spontaan, maar het kan ook overgaan in ventrikelfibrilleren.

## Oorzaken

De oorzaak van Torsades de Pointes is doorgaans een verlengde QT-tijd, bijvoorbeeld in het kader van een congenitaal lange-QT-syndroom. Daarnaast zijn er een aantal verschillende oorzaken die kunnen leiden tot een QT-tijdverlenging. Aangezien bijvoorbeeld een hypokaliëmie niet bij iedereen leidt tot een lange QT-tijd, speelt genetische aanleg vermoedelijk een rol.

### Verworven lange QT-tijd

* Elektrolytstoornissen.
** Hypokaliëmie, bijvoorbeeld door braken, zeer slechte voedselinname, diarree of gebruik van thiazidediuretica
** Hypomagnesiëmie, bijvoorbeeld door zeer slechte voedselinname en diarree of een short bowel syndrome
** Hypocalciëmie
* Medicatie. Veel verschillende medicijnen geven een verhoogd risico op QT-tijdverlenging, onder veel meer:
** Antiaritmica zoals sotalol, kinidine en amiodaron
** Antibiotica, speciaal de fluoroquinolonen, claritromycine, cotrimoxazol en erytromycine

## Risicofactoren

Een aantal zaken verhogen het risico op Torsades de Pointes, waaronder de eerder genoemde elektrolytstoornissen, een bradycardie, een slechte linkerkamerfunctie (systolisch hartfalen) en hypothermie.

## Behandeling

De behandeling is gericht op het corrigeren van de onderliggende oorzaak, dus op corrigeren van de elektrolytstoornissen en staken van de oorzakelijke medicijnen. Ter preventie kan bij patiënten met een congenitaal lange-QT-syndroom type I, II en III een betablokker gegeven worden. Daarnaast kan bij hardnekkig recidiverende Torsades de Pointes die veroorzaakt worden door een bradycardie gestart worden met acute of chronische pacing. Als sprake is van een verworven lange-QT-syndroom kan bovendien in een acute setting gestart worden met isoprenaline, mits de Torsades de Pointes wederom bradycardie-geïnduceerd zijn.
* ↑ http://www.sads.org.uk/drugs-to-avoid/
# Schiessentümpel

De Schiessentümpel (Luxemburgs: Schéissendëmpel) is een waterval in de Zwarte Ernz nabij het plaatsje Müllerthal in Natuurpark Mëllerdall in het oosten van het Groothertogdom Luxemburg. Het is de hoogste waterval van Luxemburg.
De Zwarte Ernz heeft hier vier geulen ingeschuurd in een drempel van zandsteen. Over de waterval is een stenen brug met een houten leuning gebouwd.
De Schiessentümpel is een van de grote attracties van het Luxemburgse Klein Zwitserland. De waterval is bereikbaar via een wandelpad dat vertrekt in Müllerthal, of via de weg van Müllerthal naar Junglinster.
In 1993 is in de buurt van de Schiessentümpel de zeldzame varen Trichomanes speciosum aangetroffen.
* (en) Attractions in Luxemburg Guide
* Le Brun-Ricalens, F., J.A. Massard , M. Schoellen & F. Valotteau (2007) 'De Schiessentümpel', in: S. Kmec, B. Majerus, M. Margue & P. Péporté (éds), Lieux de mémoire au Luxembourg. Erinnerungsorte in Luxemburg, Luxembourg: Editions Saint-Paul, pp. 179-184 (notes: 361-362).
* Massard, J.A. (2016) 'Die Geschichte des Schießentümpels”. Bemerkungen zu einem rezenten Tageblatt-Artikel', Online ter beschikking gesteld (niet meer beschikbaar).
* J.A. Massard, 2008: Documentation concernant la région de la Petite Suisse Luxembourgeoise
# Siaalzuur

Siaalzuur (Engels: sialic acid) is een klasse van α-ketozuursuikers die opgebouwd zijn uit negen koolstofatomen. De term 'siaalzuur' komt van het Griekse σίαλον (síalon) 'speeksel', en werd in 1952 geïntroduceerd door de Zweedse biochemicus Gunnar Blix. Het meest voorkomende siaalzuur in de natuur is N-acetylneuraminezuur dat aanwezig is in de cellen van dieren en sommige prokaryoten.
Siaalzuren komen algemeen voor in dierlijke weefsels en in mindere mate in andere organismen, zoals in sommige microalgen, bacteriën en archaea. Siaalzuren zijn gewoonlijk onderdeel van glycoproteïnen, glycolipiden of gangliosiden. Ze vormen het uiteinde van suikerketens op het oppervlak van cellen of oplosbare eiwitten. In plantencellen zijn siaalzuren niet aangetoond.
Bij de mens is het siaalzuurgehalte het hoogst in de hersenen. Deze zuren spelen een belangrijke rol bij zenuwtransmissie en de gangliosidenstructuur bij de synaptogenese. Er zijn meer dan vijftig verschillende siaalzuren bekend, die in feite allemaal gemodificeerde vormen zijn van neuraminezuur. Deze vormen zijn vaak weefselspecifiek en komen voor als glycoconjugaat op specifieke celtypen. Siaalzuren binden aan lectine en hebben daarbij een rol in celadhesie. Verschillende virusfamilies, waaronder influenzavirussen, binden aan siaalzuren op het oppervlak van gastheercellen om een infectie te vestigen.
# Surinamers in België

Met de Surinamers in België worden in België levende Surinamers aangeduid, of Belgen van Surinaamse afkomst.
Het precieze aantal Surinamers in België is ongekend. De Surinaamse gemeenschap in de Belgische hoofdstad is in ieder geval zeer klein: In 2015 stonden slechts twee Surinaamse vrouwen in Brussel ingeschreven (naast een aantal mannen); in 2012 was dit er slechts een. Een deel van de Surinamers in België maakt gebruik van de zogenaamde België-route: zij komen met hun Nederlandse partner even in België wonen om de strengere regels rondom de gezinshereniging in Nederland te omzeilen. Hun verblijf in het land is dus slechts tijdelijk.
Er zijn herhaaldelijk incidenten geweest waarbij Surinamers in België betrokken waren bij drugssmokkel naar het land. Al in 1990-1991 smokkelden een groep Surinamers met banden met het Surinaamse leger cocaïne. Zij gebruikten hiervoor hun eigen luchtvaartmaatschappij, Trans Caribbean Airlines, om de drugs van Paramaribo naar het vliegveld van Oostende te transporteren. In 2013 werden vier mensen, waaronder twee Surinamers, die men ervan verdacht tweewekelijks kleine hoeveelheden cannabis en cocaïne uit Nederland naar België te halen, opgepakt. In 2015 werd rond Antwerpen een organisatie van vijftien Surinamers die cocaïne naar België smokkelden en daarnaast ecstasy en cannabis doorverkochten, opgerold. In 2016 werden in de buurt van Mol en Balen tien mensen gearresteerd die ervan werden verdacht via Frans-Guyana grote hoeveelheden cocaïne vanuit Suriname naar België te hebben gesmokkeld. Daarnaast werden in het Frans-Guyaanse Cayenne twee bolletjesslikkers opgepakt. De groep bestond uit zowel Surinamers als Nederlanders van Surinaamse afkomst.