OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Félix Faure

François Félix Faure (Parijs, 30 januari 1841 – aldaar, 16 februari 1899) was een Frans politicus en president van Frankrijk.
Félix Faure werd in Parijs geboren als zoon van een meubelmaker. Hij was werkzaam als leerlooier en daarna als leerhandelaar in Le Havre. Hij groeide uit tot een redelijk welvarend koopman. Op 21 augustus 1881 werd Faure voor de gematigde republikeinen in de Nationale Vergadering gekozen. Hij hield zich als parlementariër vooral bezig met economische kwesties, de marine en de spoorwegen. In november 1882 werd Faure onderminister van Koloniën in Ferry's kabinet. In 1888 werd hij opnieuw onderminister van Koloniën, nu onder Pierre Tirard.
In 1893 werd Faure vicevoorzitter van de Franse Nationale Vergadering en in 1894 werd hij minister van Marine in het kabinet van Charles Dupuy.
Op 17 januari 1895 werd Faure, na het aftreden van Jean Casimir-Perier, tot president van Frankrijk gekozen. Aanvankelijk leek Henri Brisson tot president te worden gekozen, maar hij behaalde niet de absolute meerderheid. Om verdeeldheid in het republikeinse kamp te smoren, schoof men de voor alle stromingen acceptabele Faure naar voren als presidentskandidaat.
Tijdens zijn korte presidentschap ontving president Félix Faure in 1896 tsaar Nicolaas II in Parijs om de vriendschap tussen de twee landen te bezegelen (Frans-Russische Alliantie). Op 7 oktober 1896 legden de tsaar en president Faure de eerste steen van de Pont Alexandre-III, een prachtige brug over de Seine (de brug is genoemd naar tsaar Alexander III, vader van tsaar Nicolaas II). Het daaropvolgende jaar bracht Faure een tegenbezoek aan de tsaar in Sint-Petersburg.
Aan het einde van Faures presidentschap bereikte de Dreyfusaffaire haar hoogtepunt. President Faure koos min of meer de kant van de antidreyfusards (hij was tegen de heropening van de zaak).
Op 16 februari 1899 kreeg Faure in het Élysée een beroerte. Hij overleed enige uren later. Hij was op dat moment in een compromitterende positie, in het gezelschap van zijn minnares Marguerite Steinheil, en daarom werden er geen details over de dood van de president prijsgegeven. Al vlug deed het gerucht de ronde dat de president was vergiftigd door aanhangers van Dreyfus.
Tijdens de begrafenis op 23 februari 1899 op de begraafplaats Père-Lachaise ondernam Paul Déroulède een mislukte staatsgreep.
Félix Faure was een man met veel gevoel voor decorum en was bij ceremonies altijd prominent aanwezig.
* Félix Faure op zijn sterfbed (16 februari 1899)
* Graftombe op de begraafplaats Père-Lachaise
* Bovenaanzicht van de graftombe
* Tekening van Félix Faure
# Moerashertshooi

Moerashertshooi (Hypericum elodes) is een soort uit de hertshooifamilie (Hypericaceae).

## Determinatie

Moerashertshooi is een overblijvende, kruidachtige plant. Ze wordt 10–50 cm hoog en heeft liggende of opstijgende, behaarde stengels. De stengels vormen onderaan wortels. De aan beide zijden grijsviltig behaarde, zittende bladeren zijn eirond-elliptisch.
Moerashertshooi bloeit van juni tot september met citroengele, 6–8 mm grote bloemen. De kroonbladen hebben aan de top geen klieren. De kelkbladen hebben aan de rand kleine, roodgekleurde klieren. Het behaarde vruchtbeginsel heeft aan de voet honingschubben. De bundels meeldraden zijn tot halverwege vergroeid. Het enkelvoudig gevorkte bijscherm is weinigbloemig, okselstandig of schijnbaar eindstandig.
De vrucht is een eenhokkige doosvrucht. Het zaad wordt door wind en water verspreid en blijft in de bodem lange tijd kiemkrachtig. Het zaad kan dan tot ontkieming komen na bijvoorbeeld plagwerkzaamheden.

## Ecologie

Moerashertshooi is een pioniersoort die hoofdzakelijk voorkomt op meso-oligotrofe standplaatsen op minerale bodems in ondiep water dat periodiek droogvalt. Het gaat vooral om vennen. Ze vormt uitlopers en weet onder gunstige omstandigheden vanaf de oever drijvende matten te vormen die ook uitreiken richting de diepere delen van het water. Wanneer de pioniervegetatie waarin ze groeit geen standhoudt door de benodigde milieuomstandigheden, wordt de soort spoedig verdrongen worden door andere moerasplanten.

### Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat moerashertshooi te boek als kensoort voor het verbond van waternavel en stijve moerasweegbree. Binnen dit verbond geldt zij als preferente soort van de associatie van vlottende bies, waarin zij doorgaans zeer hoge bedekkingen bereikt en codominant optreedt.

## Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied van moerashertshooi strekt zich uit over West-Europa en met enkele uitstralingen naar Centraal-Europa. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en matig afgenomen. In België komt de plant vrijwel alleen in Vlaanderen voor en is daar zeldzaam.

## Cultivatie

Moerashertshooi wordt in de siertuin gebruikt als vijverplant.

## Fotogalerij

* De bloeiwijze
* Moerashertshooi in de associatie van vlottende bies
# Chamaeclitandra

Chamaeclitandra is een geslacht uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt in tropisch Centraal-Afrika.

## Soorten

* Chamaeclitandra henriquesiana (Hallier f.) Pichon
* ↑ (en) Chamaeclitandra (Stapf) Pichon Royal Botanic Gardens, Kew
Aganonerion · Acokanthera · Adenium · Aganosma · Allamanda · Alstonia · Alyxia · Amalocalyx · Anodendron · Apocynum . Asclepias · Baharuia · Baissea · Beaumontia · Caralluma · Carissa · Catharanthus · Cerbera · Ceropegia (lantaarnplanten) · Chonemorpha · Cleghornia · Cynanchum · Dewevrella · Dischidia · Ditassa · Echites · Elytropus · Epigynum · Eucorymbia · Forsteronia · Hoodia · Hoya · Hylaea · Huernia · Ichnocarpus · Ixodonerium · Kopsia · Landolphia · Lhotzkyella · Macroditassa · Mandevilla · Manothrix · Margaretta · Marsdenia · Matelea · Melinia · Melodinus · Merrillanthus · Metaplexis · Metastelma · Microdactylon · Microloma · Miraglossum · Mitostigma · Morrenia · Motandra · Nautonia · Neoschumannia · Nephradenia · Notechidnopsis · Odontadenia · Odontanthera · Oncinema · Oncostemma · Ophionella · Orbea · Orbeanthus · Orbeopsis · Orthanthera · Orthosia · Oxypetalum · Oxystelma · Pachycarpus · Pachycymbium · Pachypodium · Papuechites · Parameria · Parapodium · Parepigynum · Parsonsia · Pectinaria · Pentacyphus · Pentarrhinum · Pentasachme · Pentastelma · Pentatropis · Peplonia · Pergularia · Periglossum · Petopentia · Pherotrichis · Philibertia · Piaranthus · Pleurostelma · Plumeria · Pseudolithos · Quaqua · Quisumbingia · Raphistemma · Raphionacme · Rauvolfia · Rhyncharrhena · Rhyssolobium · Rhyssostelma · Rhytidocaulon · Riocreuxia · Rojasia · Sarcolobus · Sarcostemma · Schistogyne · Schistonema · Schubertia · Secamone · Secamonopsis · Seutera · Sindechites · Sisyranthus · Solenostemma · Sphaerocodon · Stapelia · Stapelianthus · Stapeliopsis · Stathmostelma · Stenomeria · Stenostelma · Stigmatorhynchus · Schizozygia · Tacazzea · Tectiphiala · Trachelospermum · Urceola · Vallariopsis · Vinca (maagdenpalm) · Vincetoxicum (engbloem)
# Back in Action

Back in Action kan verwijzen naar:
* Back in Action (1994), Canadese actiefilm uit 1994
* Looney Tunes: Back in Action, Amerikaanse komediefilm uit 2003
** Looney Tunes: Back in Action (computerspel), gelijknamig computerspel uit 2003 gebaseerd op de film
* Back in Action (2011), Indiase film uit 2011
* Back in Action (2025), Amerikaanse komische actiefilm uit 2025
* Back in Action (ep), extended play van Amerikaanse rapper Midwxst
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Back in Action en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eduard van Guimarães

Eduard van Guimarães (Lissabon, 7 oktober 1515 - aldaar, 20 september 1540) was een Portugese infant en de vierde hertog van Guimarães. Hij behoorde tot het huis Aviz.

## Levensloop

Eduard was de zesde zoon van koning Emanuel I van Portugal uit diens tweede huwelijk met Maria van Aragón, dochter van koning Ferdinand II van Aragón en koningin Isabella I van Castilië.
Hij werd onderwezen door de dominicaanse frater André de Resende, die later zijn biografie schreef. Hij had een passie voor jagen en was ook een redelijk goede muzikant.
In 1537 huwde hij met Isabella (1514-1576), dochter van hertog Jacobus I van Bragança. Ze bracht als bruidsschat het hertogdom Guimarães in het huwelijk, waardoor Eduard zich de vierde hertog van Guimarães mocht noemen. Het echtpaar kreeg drie kinderen:
* Maria (1538-1577), huwde in 1565 met Alexander Farnese, hertog van Parma
* Catharina (1540-1614), huwde in 1563 met hertog Johan I van Bragança
* Eduard (1541-1576), hertog van Guimarães
Eduard van Guimarães stierf in september 1540 op 24-jarige leeftijd en werd bijgezet in het Mosteiro dos Jerónimos.

## Voorouders

Voorouders van Eduard van Guimarães (1515-1540) :
| Overgrootouders | Eduard van Portugal (1391–1438) ∞ Eleonora van Aragón (1402-1445) | Eduard van Portugal (1391–1438) ∞ Eleonora van Aragón (1402-1445) | Johan van Portugal (1400–1442) ∞ Isabella van Bragança (-) | Johan van Portugal (1400–1442) ∞ Isabella van Bragança (-) | Johan II van Aragón (1397-1479) ∞ 1496 Johanna Enríquez (1425-1468) | Johan II van Aragón (1397-1479) ∞ 1496 Johanna Enríquez (1425-1468) | Johan II van Castilië (1405-1454) ∞ Isabella van Portugal (1428-1496) | Johan II van Castilië (1405-1454) ∞ Isabella van Portugal (1428-1496) |
| Grootouders | Ferdinand van Viseu (1433–1470) ∞ Beatrix van Portugal (1430–1506) | Ferdinand van Viseu (1433–1470) ∞ Beatrix van Portugal (1430–1506) | Ferdinand van Viseu (1433–1470) ∞ Beatrix van Portugal (1430–1506) | Ferdinand van Viseu (1433–1470) ∞ Beatrix van Portugal (1430–1506) | Ferdinand II van Aragon (1452–1516) ∞ Isabella I van Castilië (1451–1504) | Ferdinand II van Aragon (1452–1516) ∞ Isabella I van Castilië (1451–1504) | Ferdinand II van Aragon (1452–1516) ∞ Isabella I van Castilië (1451–1504) | Ferdinand II van Aragon (1452–1516) ∞ Isabella I van Castilië (1451–1504) |
| Ouders | Emanuel I van Portugal (1469–1521) ∞ Maria van Aragón (1482–1517) | Emanuel I van Portugal (1469–1521) ∞ Maria van Aragón (1482–1517) | Emanuel I van Portugal (1469–1521) ∞ Maria van Aragón (1482–1517) | Emanuel I van Portugal (1469–1521) ∞ Maria van Aragón (1482–1517) | Emanuel I van Portugal (1469–1521) ∞ Maria van Aragón (1482–1517) | Emanuel I van Portugal (1469–1521) ∞ Maria van Aragón (1482–1517) | Emanuel I van Portugal (1469–1521) ∞ Maria van Aragón (1482–1517) | Emanuel I van Portugal (1469–1521) ∞ Maria van Aragón (1482–1517) |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Duarte, Duke of Guimarães (1515–1540) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vlag van Tokelau

De vlag van Tokelau bestaat uit een blauw veld met daarop een gestileerde weergave van een Tokelause kano met gehesen zeilen, met daarnaast de vier witte sterren uit het sterrenbeeld Zuiderkruis, dat ook op de vlag van Nieuw-Zeeland staat. De vlag heeft een hoogte-breedteverhouding van 1:2, net als de Nieuw-Zeelandse nationale vlag.
De vlag werd op 29 mei 2008 aangenomen door het Parlement van Tokelau, de Fono. Sinds 7 september 2009 heeft de vlag een officiële status, omdat toen koningin Elizabeth II de wet bekrachtigde.

## Eerdere ontwerpen

In 1989 werd een onofficieel vlagontwerp gepresenteerd. Hij toont een blauw veld met daarop drie gele cirkels die onderbroken worden door een palmboom en drie witte sterren. De sterren staan voor de drie eilanden die de Tokelau-eilanden vormen.
In juni 2007 nam het regionale parlement een besluit over de toekomstige symbolen van Tokelau. Het ontwerp was al vergelijkbaar met de huidige versie. De vier sterren werden echter gerangschikt volgens de geografische locatie van de eilanden, waaronder Swains, dat geografisch en cultureel tot de eilandenketen Tokelau behoort, maar politiek gezien deel uitmaakt van Amerikaans-Samoa. Aangezien het referendum over onafhankelijkheid in 2007 met een krappe meerderheid werd verworpen, werd ook dit ontwerp nooit ingediend.
| Vlag voorgesteld in 1989 | Vlag voorgesteld in 2007 |
# Verspanen

Verspanen is de term voor alle vormen van materiaalbewerking (maar met name van metaal) waarbij door middel van bepaald hand- of machinegereedschap materiaaldelen worden weggenomen en spanen (afval) ontstaan. De massa neemt af en de oorspronkelijke vorm verandert permanent in de richting van de gewenste vorm.
Tijdens de bewerking wordt het materiaal verwijderd door afschuiving, waardoor spanen of krullen ontstaan. Tegenover de verspanende bewerking staat de niet-verspanende bewerking, waarbij geen spanen ontstaan.
Ter illustratie van het begrip verspanen kan men denken aan de krulvormige spaan, die men ziet ontstaan, indien men met een mes over niet te zachte boter schraapt, waarbij het mes dwars op de bewegingsrichting wordt gehouden.
Voorbeelden van verspanende bewerkingen zijn frezen, tappen, draaien, vijlen, boren, zagen, kotteren, brootsen (of trekfrezen), slijpen, honen, leppen, schaven en steken. Niet-verspanende bewerkingen zijn bijvoorbeeld walsen, dieptrekken, persen, ponsen, laserbewerkingen, solderen, vonk-eroderen, snijden, lassen, smeden, gieten, vloeiboren en buigen.

## Basisvorm van de beitel

De vorm van een beitel, boor, tap of frees is cruciaal. Zo zijn er verschillende hoeken met elk een eigen functie: α-hoek (vrijloophoek), β-hoek (wighoek) en γ-hoek (spaanhoek). en de X-hoek (rudehoek).

## Materialen

Alhoewel vooral in de metaalbewerking het begrip verspanende bewerking wordt gehanteerd, kan het verspanen op diverse materialen plaatsvinden: metaal, hout en kunststof.
boren · doorslijpen · draaien · frezen · honen · kotteren · leppen · schaven · schuurbandslijpen · slijpen · superfijnen · trekfrezen · zagen
Gereedschappen: boormachine · draaibank · freesmachine · schaaf
# Roelof de Vries

Roelof Durk de Vries (Koudum, 17 april 1979) is een Nederlands journalist.

## Carrière

Na zijn studie journalistiek aan de Hogeschool Windesheim werkte De Vries voor de Nieuwe Revu, de Twentsche Courant Tubantia en de gratis krant DAG. Daarnaast schreef hij boeken over het levenslied, de geschiedenis van de Nederlandse porno-industrie en het ter ziele gegane dagblad DAG.
In 2009 ging hij aan de slag voor de NCRV op NPO Radio 1. In 2012 stapte hij over naar BNN, waar hij voor het NPO Radio 1 avondprogramma BNN Today werkte.
Als Roelof van de redactie presenteerde hij op NPO Radio 1 in De Nieuws BV onder andere de satirische rubrieken Achter het nieuws, de Zaagmansquiz en met Marcel van Roosmalen Radio voor de Gewone Man. Vanaf februari 2019 presenteerde hij op NPO Radio 1 de dagelijkse rubriek BNN-VARA Sport Combinatie. Ook was hij invalpresentator voor De Nieuws BV en het interviewprogramma De overnachting. Daarnaast presenteerde hij iedere zaterdag op zondagnacht De Zes Ogen van de Fries.
Samen met Van Roosmalen en Noortje Veldhuizen presenteerde hij ook de podcast De Krokante Leesmap, waarin de tijdschriften van die week worden besproken. Sinds 2021 werken hij en zijn medepresentatoren voor bij Podimo. Daar maken ze de podcast Radio Romano die grofweg het zelfde format heeft als De Krokante Leesmap.
In 2015 werd hij genomineerd voor een Marconi Award in de categorie Aanstormend talent. In december 2017 was hij naast Paul de Leeuw co-presentator van het televisieprogramma De Leeuw Tuigt Af.
De Vries won in augustus 2018 het zomerseizoen van het televisieprogramma De Slimste Mens door in de finale Anne Fleur Dekker en Philip Huff te verslaan. In het vijfentwintigste jubileumseizoen (‘De Slimste der Slimsten’) reikte hij tot de achtste finale.
In mei 2024 was de Vries samen met Morad El Ouakili twee weken lang op NPO Radio 2 te horen als invaller voor Jeroen Kijk in de Vegte en Jan-Willem Roodbeen in de dagelijkse ochtendshow Jan-Willem Start Op!. Op 8 juli 2024 maakten NPO Radio 2 en BNNVARA bekend dat de Vries wederom als vervanger te horen was in dit programma, dit maal samen met Giel Beelen en van 22 juli t/m 23 augustus 2024.
# Louis Paul Zocher

Louis Paul Zocher (Haarlem, 10 augustus 1820 – aldaar, 7 september 1915) was een Nederlands (tuin)architect en de zoon van de architect Jan David Zocher (1791-1870).

## Levensloop

Zocher was de laatste van drie generaties architect–tuinarchitecten. Hij kreeg zijn opleiding als architect & tuinarchitect van zijn vader, met wie hij tot zijn dood in 1870 samenwerkte en wiens werk hij daarna voortzette. Paul Joseph Constantin Gabriël was een van zijn leerlingen.

## Werken

Samen met zijn vader ontwierp hij onder andere in 1852 het Park in Rotterdam en in 1864 het Vondelpark te Amsterdam. Zijn belangrijkste werken in Haarlem zijn de villaparken: het Frederikspark en het Kenaupark samen met zijn vader, het Ripperdapark in 1870, het Florapark in 1873 (met zijn eigen villa 'Flora' in 1885), (weer) het Frederikspark in 1890, het Frans Halsplein in 1880. Ook het tuinontwerp uit 1885 van het Teylers Museum is van hem. Ook is hij verantwoordelijk voor de landschappelijke inrichting van het Agnetapark in Delft, en van de begraafplaats Westerveld in Driehuis (1880-1890). In Culemborg ontwierp hij in 1850 het stadspark De Plantage.

## Adviesfuncties

L.P. Zocher had ook vele adviesfuncties. Hij volgde zijn vader op als adviseur voor het onderhoud van de Haarlemmerhout, was adviseur van vele buitens in de omgeving van Haarlem en in de rest van Nederland, en was zelfs rijksadviseur van het Haagse Bos. Vanaf 1872 tot zijn dood in 1915 was Zocher mededirecteur van de Teylerstichting en regent van het Teylers Hofje aan de Koudehorn in Haarlem, gebouwd in 1787 uit de nalatenschap van Pieter Teyler van der Hulst.
# CONCACAF Central American Cup

De CONCACAF Central American Cup (Spaans: Copa Centroamericana) is sinds 2023 een continentale clubvoetbalcompetitie die wordt georganiseerd door de CONCACAF. Het toernooi wordt gespeeld door clubs uit Midden-Amerika en dient als het kwalificatietoernooi in die regio voor de CONCACAF Champions Cup.
Op 21 september 2021 kondigde de CONCACAF plannen aan voor een uitbreiding van de CONCACAF Champions League, van zestien naar zevenentwintig clubs, te starten in 2024. Als onderdeel van de herstructurering worden sinds 2024 regionale kwalificatietoernooien gehouden voor teams uit Noord-Amerika, Midden-Amerika en het Caribisch gebied, beginnend in 2023. De CONCACAF Central American Cup verving de CONCACAF League, zodat de CONCACAF Central American Cup de enige manier werd om zich te kwalificeren voor de CONCACAF Champions Cup voor teams uit Midden-Amerika.

## Toernooiopzet

Het toernooi wordt verdeeld in een groepsfase en een knock-outfase. In de eerste fase worden de twintig teams verdeeld in vier poules van vijf. De clubs spelen een wedstrijd tegen elke club in hun groep en de twee beste clubs in elke groep gaan door naar de knock-outfase. De knock-outfase bestaat uit vier rondes plus een play-in-ronde voor de verliezers van de kwartfinales.
De winnaars van twee play-in-rondes en vier kwartfinales kwalificeren zich voor de CONCACAF Champions Cup. De winnaar van de Central American Cup krijgt in de eerste ronde een bye en gaat rechtstreeks door naar de CONCACAF Champions Cup-ronde van de laatste zestien, terwijl de andere gekwalificeerde clubs naar de eerste ronde gaan.

## Kwalificatie

Een totaal van twintig clubs die alle zeven UNCAF-leden vertegenwoordigen, kwalificeren zich op basis van de resultaten van hun nationale competitieseizoenen. De kwalificatiecriteria voor achttien van de plaatsen zijn als volgt:
* 3 clubs uit Costa Rica
* 3 clubs uit El Salvador
* 3 clubs uit Guatemala
* 3 clubs uit Honduras
* 3 clubs uit Panama
* 2 clubs uit Nicaragua
* 1 club uit Belize
Voor de editie van 2023 kregen Costa Rica en Honduras een extra plaats toegekend, doordat clubs uit genoemde landen de finale van de CONCACAF League 2022 bereikten. De verdeling van de laatste twee plaatsen moet worden bepaald in de toekomstige seizoenen.

### Resultaat

| Season | Winnaar | Uitslag | Runner-up |
| 2023 | Alajuelense | 4–1 | Real Estelí |
# Guy Serge Yameogo

Guy Serge Yameogo (Akakro, 30 december 2000) is een Ivoriaans voetballer die sinds 2020 onder contract ligt bij Samsunspor. Yameogo is een verdediger.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. |
| 2017/18 | Williamsville AC | Ligue 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 1 | 0 | 9 | 1 | 0 |
| 2018/19 | Williamsville AC | Ligue 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 1 | 0 | 9 | 1 | 0 |
| 2019/20 | NK Tabor Sežana | Prva Liga | 12 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | 12 | 0 | 1 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 12 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 12 | 0 | 1 |
| 2020/21 | Samsumspor | 1. Lig | 3 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | 4 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 3 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 0 |
| 2020/21 | → KVC Westerlo | Eerste Klasse B | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | 5 | 0 | 0 |
| 2021/22 | → KVC Westerlo | Eerste Klasse B | 8 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | 9 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 13 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 0 | 0 |
| 2022/23 | → Boluspor | 1. Lig | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | 3 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 0 |
| 2023/24 | Floriana FC | Premier League | 5 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | 7 | 0 | 0 |
| 2024/25 | Floriana FC | Premier League | 17 | 1 | 1 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 20 | 1 | 1 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 22 | 1 | 1 | 3 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 27 | 1 | 1 |
| TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | 51 | 1 | 2 | 7 | 0 | 0 | 11 | 1 | 0 | 69 | 2 | 2 |
# Haar (München)

Haar is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis München. Haar telt 21.609 inwoners.
Aschheim · Aying · Baierbrunn · Brunnthal · Feldkirchen · Garching bei München · Gräfelfing · Grasbrunn · Grünwald · Haar · Hohenbrunn · Höhenkirchen-Siegertsbrunn · Ismaning · Kirchheim bei München · Neubiberg · Neuried · Oberhaching · Oberschleißheim · Ottobrunn · Planegg · Pullach im Isartal · Putzbrunn · Sauerlach · Schäftlarn · Straßlach-Dingharting · Taufkirchen · Unterföhring · Unterhaching · Unterschleißheim
# Isla Ángel de la Guarda

Isla Ángel de la Guarda is een Mexicaans eiland in de Golf van Californië. Het is onderdeel van de staat Neder-Californië en ligt ten noordwesten van het grootste Mexicaanse eiland Tiburón. Ángel de la Guarda is met 855 km² het op een na grootste eiland.
Het is gescheiden van het schiereiland Neder-Californië door de zeestraat Canal de las Ballenas.
# Michiel Geijskes

Michiel Geijskes (23 november 1964 – 31 januari 2025) was een Nederlandse regisseur. Geijskes volgde een opleiding aan de Media Academie Santbergen en aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Van 1987-1993 werkte hij voor de VPRO, daarna stapte hij over naar de NPS, waar hij onder andere Sesamstraat regisseerde. Sinds 1998 werkt hij voor Endemol, waarvoor hij de laatste jaren de soap Goede tijden, slechte tijden regisseert. Van 2002-2004 werkte hij ook voor de AVRO. Sinds oktober 2013 werkt Geijskes als regisseur voor de dagelijkse BNN-dramaserie StartUp. Anno 2016 werkt Geijskes voor Messercola als regisseur van de jeugdserie De vloek van manege Pegasus voor de AVROTROS en voor Endemol Shine voor Nieuwe Tijden.
Geijskes overleed in januari 2025 op 60-jarige leeftijd.