OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Beryl-veld

Het Beryl-veld is een olieveld onder de Noordzee op het Britse continentale plat, 335 kilometer noordoost van Aberdeen, genoemd naar Beryl Solomon, de vrouw van Charles Solomon, president van Mobil Europe ten tijde van de ontdekking in 1972.
Mobil kreeg de concessie voor blok 9/13 in 1971 en boorde in 1972 olie aan. In 1975 werd het Beryl-A-platform geplaatst, de eerste condeep, een betonnen productieplatform met een deplacement van 220.000 ton. De olie wordt afgevoerd met shuttletankers en het condensaat wordt via de SAGE-pijpleiding (Scottish Area Gas Evacuation) naar de St Fergus Gas Terminal getransporteerd. In 1983 werd ten noorden van het eerste platform Beryl-B geplaatst.
In januari 2012 nam Apache alle aandelen over van Mobile North Sea, waaronder Beryl.
# Festung Hohensalzburg

Festung Hohensalzburg is een volledig ommuurde stenen burcht die hoog boven de Oostenrijkse stad Salzburg uittorent, op de top van de Festungsberg. Het is met een lengte van 250 meter en een breedte van 150 meter een van de grootste middeleeuwse kastelen van Europa.

## Historie

Hohensalzburg werd gebouwd in opdracht van en eeuwenlang bewoond door de prins-aartsbisschoppen van Salzburg. Met de bouw werd begonnen in 1077. In 1462 werd de burcht versterkt met vier torens. De burcht werd nog diverse malen verder versterkt, maar sinds het midden van de zeventiende eeuw vonden geen grootschalige veranderingen meer plaats.
Hohensalzburg werd slechts één keer belegerd, tijdens de Duitse Boerenoorlog (1525-1526), en is mede daardoor in goede staat bewaard gebleven. Tijdens de napoleontische oorlogen vluchtte de laatste prins-aartsbisschop naar Wenen en werd de burcht zonder verzet prijsgegeven. In 1852 hief Frans Jozef I van Oostenrijk de status van vesting op en maakte er een kazerne van. Het kasteel heeft vooral een toeristische functie.

## Bouwwerk, inrichting, blikvangers

Festung Hohensalzburg heeft diverse vleugels, verdiepingen en torens. De luxe ingerichte woonruimten en slaapkamers van de prins-aartsbisschoppen zijn gelokaliseerd in de "Hoher Stock". Andere blikvangers zijn:
* De Kruittoren (Krautturm), welke echter nooit voor kruitopslag heeft gediend, herbergt al eeuwenlang een groot orgel met meer dan 200 pijpen, de "Salzburg Bull" genaamd.
* De uitbundig gedecoreerde "gouden hal" (een feestzaal) en een sobere kapel met een prachtige lichtinval, beide gebouwd van prins-aartsbisschop Leonhard van Keutschach (1495-1519).
* De gouden kamer, iets later gebouwd dan de gouden hal, maar in dezelfde stijl, vol met plafond- en wandversieringen, wijnranken, bladeren en dieren uitbeeldend.
* Een folterkamer, een zoutmagazijn. Diverse ruimten hebben een museumfunctie.
* Een kabelbaan uit 1592, die waarschijnlijk de oudste ter wereld is. Ook pretendeert Hohensalzburg dat ze (hoewel geheel vernieuwd) het oudste spoorbaantje ter wereld naar boven hebben lopen.
Vanuit de burcht Hohensalzburg is er een weids uitzicht over de stad Salzburg en de omgeving.

## Galerij

* Slaapkamer prins-aartsbisschoppen
* Gouden hal, bisschopskamer
* Kapel van Keutschach
* Gouden kamer
* Uitzicht over Salzburg

## Literatuur en bron

* Hannah Brooks-Motl e.a.: 100 mooiste kastelen van de wereld. Rebo International, Lisse, 2010, ISBN 978-90-366-2606-4
# Hathnora

Hathnora is een dorpje in de Narmadavallei in Centraal-India waar archeoloog Soniaka van de Geological Survey of India resten vond van wat volgens hem afkomstig was van een Homo erectus van 600.000 tot 700.000 jaar oud. De resten leken te behoren tot een vrouw van rond de dertig die door Sonakia Homo erectus narmadensis werd genoemd. Andere wetenschappers zoals Sankhyan en Kennedy vermoeden echter dat dit een archaïsche Homo sapiens betreft. Hier is ook Acheuléen-gereedschap teruggevonden en resten van slurfdieren en holhoornigen.
Sankhyan vond in 1997 resten van onder meer een hominide sleutelbeen en werktuigen uit het midden- of laatpaleolithicum.

## Literatuur

* Robbins Schug, G.M.; Walimbe, S.R. (2016): A Companion to South Asia in the Past, Wiley Blackwell
# Fukomys foxi

Fukomys foxi is een zoogdier uit de familie van de molratten (Bathyergidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas in 1911.

## Voorkomen

De soort komt voor in het midden van Nigeria.
* ↑ (en) Fukomys foxi op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Gornja Nugla

Gornja Nugla is een plaats in de gemeente Buzet in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 79 inwoners (2001).
# Didier Bajura

Didier Bajura (Haine-Saint-Paul, 7 april 1954) is een Belgisch oud-politicus voor de PCB.

## Levensloop

Bajura was achtereenvolgens industrieel tekenaar, draaier en bediende. Bij de aanvang van zijn professioneel leven, schreef hij zich in als lid van de metaalcentale van het CSC en werd actief bij de ACV-jongeren van zijn streek. Vervolgens sloot hij aan bij het CGSP (FGTB). Niet voor lang echter, want hij werd actief in een onafhankelijke vakbond en vanaf 2004 sloot hij aan bij de CSC-bediendenvakbond CNE (de Waalse tegenhanger van de LBC).
In 1980 was hij lid geworden van de Parti communiste de Belgique (PCB) en werd al vlug lid van het comité voor Waals-Brabant en vervolgens van het Centraal Comité. Hij werd tevens lid van het Politiek Comité van deze communistische partij. Tegelijk nam hij deel aan activiteiten van het ACW. Op 11 oktober 1983 werd hij, in opvolging van de ontslagnemende Jacques Nagels, aangesteld als lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Nijvel. Bij zijn intrede was hij, samen met Olivier Deleuze, de jongste verkozene en was hij eveneens een van de eerste parlementsleden van Zuid-Europese origine. Hij was een van de twee laatste vertegenwoordigers van de KPB in het Belgisch parlement. Vanuit zijn mandaat zetelde hij ook in de Waalse Gewestraad en de Raad van de Franse Gemeenschap Bij de volgende wetgevende verkiezingen van 1985 werd hij niet meer herkozen.
In juni 1999 was hij kandidaat voor de Europese verkiezingen, op de kieslijst Debout, aangevoerd door Roberto D'Orazio, bekend van onder meer de stakingen in de Forges de Clabecq. De lijst behaalde 46.088 stemmen, goed voor 1,99% van de uitgebrachte stemmen. Dit was echter onvoldoende voor een verkozene. Bajura werd nadien eerste afgevaardigde van de CNE-syndicale delegatie bij de Université libre de Bruxelles (ULB), waar hij werkt in de onderzoekseenheid Waterbehandeling en vervuiling. Tevens is hij lid van het nationaal bestuur van het CNE.

## Literatuur

* Paul DELFORGE, Didier Bajura, in: Encyclopédie du Mouvement wallon, Parlementaires et ministres de la Wallonie (1974-2009), t. IV, Namen, Institut Destrée, 2010.
* ↑ Uitslagen Europese verkiezingen 1999 - Franstalig kiescollege; ibzdgip.fgov.be
# C.A.P. Ivensbank

De C.A.P. Ivensbank (1936) is een gedenkbank in de Gelderse stad Nijmegen, ter herinnering aan Nijmeegs gemeenteraadslid Kees Ivens (1871 – 1941. Ivens zette zich onder andere in voor de komst van de Waalbrug.

## Achtergrond

Kees Ivens was fotograaf en gemeenteraadslid. Volgens hem was een brug over de Waal een "noodzakelijke voorwaarde voor de ontwikkeling en den bloei van Nijmegen", en hij zette zich er sinds 1905 voor in. In 1912 nam de gemeenteraad het besluit voor de bouw van de brug, toen daar in 1917 op werd teruggekomen, stapte Ivens op als raadslid. In 1925 werd vanuit de provincie Gelderland het plan voor een brug opnieuw onder de aandacht gebracht. Ivens was ook betrokken bij de totstandkoming van het Maas-Waalkanaal en werd bij de opening daarvan in 1927 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 1936 kwam de Waalbrug gereed, ter gelegenheid waarvan hij werd bevorderd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Op initiatief van oud-Nijmegenaren, onder leiding van Willem Graadt van Roggen, ontwierp architect Charles Estourgie de herinneringsbank, ter gelegenheid van de opening van de brug. Op 16 juni 1936 werd de brug geopend door koningin Wilhelmina. Op 31 augustus van dat jaar werd de C.A.P. Ivensbank door mevrouw Ivens onthuld. De bank is opgericht in het Hunnerpark, met zicht op de Waalbrug.

## Beschrijving

De brede bank is opgetrokken in rode baksteen, gemetseld in Noors verband. De concave rugleuning loopt uit in twee in koppenverband gemetselde pijlers, met korte steunberen aan de voorzijde. In het midden van de rug is in een hoger oplopend deel een sierband geplaatst met in reliëf de naam van de bank, daaronder eveneens in reliëf een tegel met het wapen van Nijmegen. Ook op de pijlers zijn sierbanden aangebracht, met daarin de jaartallen 1905 en 1936. Het houten zitgedeelte wordt gedragen door poten van gekruld smeedijzer. Aan de voorzijde van de zitting is een inscriptie aangebracht met de tekst
   HULDE AAN DEN ONVERMOEIDE STRIJDER VOOR DE WAALOVERBRUGGING
* Vooraanzicht
* Wapen van Nijmegen

## Waardering

De zitbank werd in 2002 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister, vanwege de "architectuurhistorische waarde als goed en gaaf voorbeeld van een zitbank, zoals die in de jaren tussen de twee wereldoorlogen veelvuldig zijn opgericht als monument ter ere van een verdienstelijk persoon. De bank kenmerkt zich door een bijzondere gebogen en gedrongen hoofdvorm en robuust materiaalgebruik. De bank is van stedenbouwkundige waarde als onderdeel van het Hunnerpark dat deel uitmaakt van de Nijmeegse singelstructuur. De bank is hier op een zeer in het oog vallende plaats gesitueerd, op een talud langs de op- en afrit van de Waalbrug en bezit hoge ensemblewaarden met het omringende park. [De bank is] Van cultuurhistorische waarde als monument opgericht ter ere van een belangrijke Nijmeegse ondernemer en voorvechter voor de bouw van de Nijmeegse brug, een oeververbinding die aan de stad grote sociale en economische impulsen heeft gegeven. De bank is als zodanig visueel en historisch verbonden met de Waalbrug."
# Claire de Duras

Claire de Duras, geboren als Claire-Rose-Louise-Bonne de Kersaint, (Brest, 23 maart 1777 – Nice, 16 januari 1828) was een Franse schrijfster en salonnière die voornamelijk bekend is van haar werk Ourika.

## Biografie
### Vroege jaren

Claire de Kersaint was de dochter van de Graaf de Kersaint, een admiraal in de Koninklijke marine en haar moeder was de uit Martinique afkomstige creoolse Claire d'Eragny. Ze was het enige kind van het echtpaar. Vanaf twaalfjarige leeftijd kreeg ze haar scholing aan het Klooster van Pentemont in Parijs. In 1792 scheidden haar ouders. In de nasleep van de executie van koning Lodewijk XVI van Frankrijk kwam ook haar vader onder de guillotine terecht, aangezien hij niet voor de executie van de koning had gestemd.
Kersaint bezocht samen met haar moeder Philadelphia en ze reisden vervolgens af naar Martinique. Hier nam zij de leiding over hun financiële zaken en wist ze een deel van het fortuin van haar moeder te redden. Uiteindelijk belandde ze samen met haar moeder in 1795 in Londen, waar ze onderdeel werden van de Franse emigrés. Twee jaar later huwde Kersaint met de Franse emigrant Amédée-Bretagne-Malo de Durfort, de hertog van Duras. Met hem kreeg ze twee dochters: Felicie (1798) en Clara (1799).

### De salon van Duras

In 1805 reisde Duras af naar Zwitserland en maakte daar kennis met Rosalie de Constant met wie ze bevriend zou blijven. Drie jaar later keerde ze samen met haar echtgenoot terug naar Frankrijk en kochten ze het kasteel van Ussé aan. Na de Restauratie verhuisde het gezin naar het Louvre, omdat de hertog van Duras de nieuwe kamerheer van Lodewijk XVIII werd. In deze tijd organiseerde ze haar eigen literaire salon, die onder meer werd bezocht door Charles-Maurice de Talleyrand, Wilhelm von Humboldt, Charles de Rémusat en François René de Chateaubriand. Hoogleraar Doris Y. Kadish noemde Duras "de vrouw achter de schermen" voor Chateaubriands politieke carrière.
Pas omstreeks 1821 zou Duras beginnen met het opschrijven van de verhalen die ze aan haar vrienden vertelde in de salons. Tot aan 1822 zou ze vijf verschillende romans schrijven, waarvan er slechts drie gepubliceerd zijn. Ourika was het eerste boek, dat uitkwam in 1823, Edouard volgde een jaar later en Olivier ou le Secret zou pas in 1971 gepubliceerd worden. Ze stopte waarschijnlijk met schrijven toen Henri de Latouche een losbandige parodie schreef op Olivier en deed voorkomen als zijn eigen werk. Duras overleed in januari 1828 in Nice, waar ze op dat moment verbleef voor haar gezondheid.

## Ourika

Een van de verhalen die Duras vertelde in haar salon was dat van het Senegalese meisje Ourika die door een Franse aristocratische familie was gered van de slavernij en wier leven met privileges haar niet beschermde tegen racisme. Door de populariteit van het verhaal in de salon besloot Duras om het op te schrijven. Het boek werd aanvankelijk anoniem gepubliceerd, maar groeide uit tot een nationale obsessie. Ourika verzette zich tegen de heersende opvatting dat slavernij iets natuurlijks was en veroordeelde het als een slecht instituut. Ook was de roman indertijd uniek omdat het een zwarte vrouw als verteller had.
# Franse keuken

De Franse wijnen zijn een belangrijk en internationaal gewaardeerd onderdeel van de Franse keuken :
De Franse keuken is een internationaal gewaardeerde keuken met een lange traditie. Deze keuken wordt gekenmerkt door een grote diversiteit, zoals dat ook wel gezien wordt in de Chinese keuken en Indische keuken.

## Lokale tradities

Traditioneel heeft elk gebied van Frankrijk een eigen kenmerkende keuken: in de keuken van het noordwesten van Frankrijk worden veel boter, room (crème fraîche) en appels gebruikt, terwijl de Provençaalse keuken (in het zuidoosten) veel olijfolie, kruiden en tomaten gebruikt; de keuken van Zuidwest-Frankrijk wordt gekenmerkt door het gebruik van eendenvet, foie gras (ganzenlever), eekhoorntjesbrood en pens; de keuken van noordoostelijk Frankrijk is afgeleid van de Duitse keuken. Hierin worden reuzel, worsten, bier en zuurkool gebruikt. Naast deze vier algemene gebieden zijn er veel meer lokale keukens, zoals die van de vallei van de Loire met zijn schotels van zoetwatervis en witte wijnen uit de Loirevallei, de Baskische keuken, gekenmerkt door het gebruik van tomaten en Spaanse pepers, en de keuken van Roussillon, die verwant is aan de Catalaanse keuken.
Als gevolg van nieuwe algemene trends in het eetpatroon van veel mensen in de westerse wereld, waaronder Frankrijk, zijn dergelijke regionale verschillen minder merkbaar, maar ze zijn nog duidelijk aanwezig. Iemand die door Frankrijk reist zal duidelijke verschillen in de eetgewoonten en kookkunst opmerken. Voorts betekent de voorkeur van veel Franse consumenten voor lokale plattelandsvoedingsmiddelen (produits du terroir) dat de regionale keukens een sterke heropleving doormaken.

## Buiten de grenzen

Wat buiten Frankrijk de "Franse keuken" wordt genoemd, is in feite de chique Parijse keuken, die in dure restaurants worden geserveerd. Deze keuken wordt meestal beïnvloed door de regionale keukens van noordelijk Frankrijk. Echter, de gemiddelde Fransman eet in het dagelijkse leven niet dergelijk voedsel, maar eerder de regionale recepten van het gebied waar hij vandaan komt.
Franse wijn en de Franse kaas vormen een integraal onderdeel van de hele Franse keuken, als ingrediënten zowel als bijgerechten. Frankrijk staat bekend om zijn grote assortiment aan wijnen en kazen.
Diverse exotische kookmethoden, in het bijzonder de Chinese keuken en tradities van vroegere kolonies in noordelijk Afrika (bijvoorbeeld couscous), hebben invloed op de Franse keuken uitgeoefend.
# Ereveld Pandu

Ereveld Pandu is een erebegraafplaats in Bandung, Indonesië.
Het ereveld telt 4000 graven. De meeste graven zijn van Nederlandse oorlogsslachtoffers en militairen uit Japanse concentratiekampen die bij de val van Japan in 1945 nog snel werden omgebracht. Op het hoogste punt van het ereveld staat een vlag met aan de voet van de vlag de namen waar de meeste mensen zijn omgebracht. Ook generaal Berenschot ligt hier begraven.
Er staan ook twee monumenten, een voor alle burgers die er begraven zijn zonder dat hun naam bekend is, en een voor alle soldaten die er begraven zijn zonder dat hun naam bekend is.

## Hier begraven

* Gerardus Johannes Berenschot, luitenant-generaal
* Leonhard Elisa Lanjouw, luitenant-kolonel
* ir. Arij Lenis Verwoerd, majoor en gepensioneerd waterbouwkundige
# Sparrenharsviltkelkje

Sparrenharsviltkelkje (Lachnellula resinaria) is een schimmel behorend tot de familie Lachnaceae. Hij leeft saprotroof op wondplekken van levende sparren (Picea).

## Verspreiding

In Nederland komt het sparrenharsviltkelkje zeldzaam voor.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Index Fungorum
# Henk Brink

Henk Brink (Zwiggelte, 23 juli 1958) is een Nederlands ondernemer en bestuurder die als gekozen politicus lid was van de VVD.

## Biografie

Brink is werkzaam als zelfstandig ondernemer in de landbouw en actief in organisaties voor behartiging van belangen van land- en tuinbouwers. Onder andere was hij bestuurder van LTO Noord. Hij was tot 2024 lid van de VVD en was, tot zijn benoeming als gedeputeerde, van 2006 tot 2011 lid van de gemeenteraad van de gemeente Midden-Drenthe, waarvan de laatste twee jaar als fractievoorzitter. Van april 2011 tot juli 2023 was hij gedeputeerde van Drenthe met in zijn portefeuille Verkeer en vervoer, Openbaar vervoer, Wegen en Kanalen, Bestuurlijke verhoudingen en toezicht, Personeel en organisatie, Coördinatie Europa, Handhaving, Dagelijks bestuur SNN en Vliegveld Eelde (Infra). Later veranderde zijn portefeuille naar Economie en digitale ontwikkeling, Vrijetijdseconomie, Recreatie en toerisme, Ruimtelijke ordening, Sport, Samenwerkingsverband Noord-Nederland en Omgevingsontwikkeling Groningen Airport Eelde. In mei 2023 ontving hij de mr. D.U. Stikker-plaquette, een onderscheiding voor lokale VVD-politici. Begin 2024 zegde hij na meer dan veertig jaar zijn VVD-lidmaatschap op.
Brink is getrouwd en heeft 3 kinderen.
* Provincie Drenthe - Gedeputeerde H. (Henk) Brink (VVD)
* ↑ Gedeputeerde H. Brink (VVD). provincie.drenthe.nl. Gearchiveerd op 4 februari 2023. Geraadpleegd op 27 mei 2023.
* ↑ Gedeputeerde Henk Brink krijgt hoogste onderscheiding VVD. rtvdrenthe.nl (10 mei 2023). Gearchiveerd op 27 mei 2023. Geraadpleegd op 27 mei 2023.
* ↑ Oud-politicus Henk Brink na ruim 40 jaar weg bij VVD. rtvdrenthe.nl (30 januari 2024). Geraadpleegd op 16 januari 2025.
# Jarno Opmeer

Jarno Opmeer (11 april 2000) is een voormalig Nederlandse autocoureur die later professioneel sim-racer werd. Met het simracen werd Opmeer twee keer wereldkampioen Formule Esport in 2020 en 2021.

## Carrière
### Karting

Opmeer begon in 2004 op vierjarige leeftijd met karten en werd in 2009, 2010 en 2011 Nederlands kampioen karten.

### Formule 4

Opmeer is in 2016 afgestudeerd aan eenzitters en deed mee aan het SMP F4 Championship. Hij behaalde zeven overwinningen en dertien podiums in zijn debuutjaar Formule 4 en eindigde op de tweede plaats in het kampioenschap achter zijn landgenoot Richard Verschoor.
Opmeer nam ook deel aan twee racebijeenkomsten van de Spaanse F4 met MP Motorsport en behaalde 5 podiums van de in totaal zes races.

### Formule Renault

In 2017 zette Opmeer zijn samenwerking met MP voort en deed mee aan het Eurocup kampioenschap. Hij behaalde in zeven races punten, waaronder een keer de vijfde plaats in de voorlaatste race van het seizoen op Circuit de Barcelona-Catalunya. In het klassement eindigde hij als vijftiende, achter zijn teamgenoten Richard Verschoor en Neil Verhagen.

### Formule 1

In februari 2017 werd Opmeer opgenomen in de Renault Sport Academy. Eind 2017 bevestigde Jarno dat het contract, dat hij had met de Renault Sport Academy, niet is verlengd.

### E-sports

In april 2019 tekende Opmeer bij het e-sports-team van Renault, als coureur voor het derde seizoen van de F1 in e-sports. Op 4 mei 2020 kondigde Opmeer aan niet langer voor Renault Sport Team Vitality te rijden en in juni dat jaar liet hij weten voor Alfa Romeo te rijden. Van 2021 tot 2023 reedt hij voor Mercedes. Sinds 2024 rijdt hij voor Oracle Redbull racing.

## Racing record
### Carrière samenvatting
#### Motorsport

| Seizoen | Serie | Team | Wedstrijden | Wins | Poles | F / Ronden | Podiums | Punten | Positie |
| 2016 | SMP F4-kampioenschap | MP Motorsport | 21 | 7 | 4 | 5 | 13 | 264 | 2e |
| 2016 | F4 Spaans kampioenschap | MP Motorsport | 6 | 0 | 1 | 0 | 5 | 80 | NC * |
| 2017 | Formule Renault Eurocup | MP Motorsport | 23 | 0 | 0 | 0 | 0 | 27 | 15e |
| 2017 | Formule Renault 2.0 NEC | MP Motorsport | 5 | 0 | 0 | 0 | 1 | 68 | 10e |
| 2018 | Formule Renault Eurocup | MP Motorsport | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 25e |
* Omdat Opmeer niet had deelgenomen aan het vereiste aantal rondes, kwam hij niet in aanmerking voor een kampioenpositie.

#### E-sports

| Seizoen | Serie | Team | Ronden | Wins | Pole | Podiums | Punten | Positie |
| 2019 | F1 Esports Series | Renault-Vitality | 12 | 1 | 1 | 6 | 123 | 4e |
| 2020 | F1 Esports Series | Alfa Romeo | 12 | 4 | 2 | 8 | 196 | 1e |
| 2021 | F1 Esports Series | Mercedes-Petronas | 12 | 4 | 2 | 7 | 195 | 1e |
| 2022 | F1 Esports Series | Mercedes-Petronas | 12 | 2 | 0 | 3 | 122 | 5e |
| 2023 | F1 Simracing Series | Mercedes-Petronas | 12 | 1 | 0 | 4 | 122 | 4e |
# Frambozenuitbreekkommetje

Het frambozenuitbreekkommetje (Pyrenopeziza rubi) is een schimmel uit de familie Ploettnerulaceae. Het komt voor op stuwelen en hakhout. Het leeft saprotroof op dode twijgen van Rubus.

## Verspreiding

In Nederland komt het frambozenuitbreekkommetje zeer zeldzaam voor.
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Bramenglaskelkje

Het bramenglaskelkje (Mollisina rubi) is een schimmel behorend tot de familie Dermateaceae. Het leeft saprotroof op dood blad van Braam (Rubus fruticosus).

## Kenmerken

Het aanhangsel van de asci en ascosporen reageren rood met een oplossing van Lugol. De ascosporen zijn meestal korter dan 7 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt het bramenglaskelkje zeer zeldzaam voor.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Bramenschorsbekertje

Het bramenschorsbekertje (Pezicula rubi, synoniem: Pezicula rhabarbarina) is een schimmel behorend tot de familie Dermateaceae. Het leeft saprotroof (?) op dode stengels van bramen (Rubus fruticosus sensu lat.) bossen en aan bosranden. Hij is ook bekend van de framboos (Rubus idaeus) en rozen (Rosa). Vruchtlichamen komen voor van juni tot in oktober.

## Verspreiding

In Nederland komt het bramenschorsbekertje zeldzaam voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
# Only Son of the Fallen Snow

Only Son of the Fallen Snow is een nummer van de Britse indiefolkband Bear's Den uit 2019. Het is eerste single van hun gelijknamige vijfde ep.
"Only Son of the Fallen Snow" is een rustige folkballad met een dromerig geluid. Voor het nummer raakte frontman Andrew Davie geïnspireerd door de roman Winter van Ali Smith. Volgens Davie gaat het nummer over "iemand die terugkijkt op zijn eigen leven en zijn oude huis binnenloopt, een aantal cruciale momenten uit zijn leven herbeleeft en zich opnieuw verdiept in wie hij is als persoon en waar hij nu staat". Het nummer flopte in Bear's Dens thuisland het Verenigd Koninkrijk, maar werd wel een klein succesje in Vlaanderen, met een 13e positie in de tipparade.

## Tracklijst

* Muziekdownload
* "Only Son of the Fallen Snow" - 4:33
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Wallonië
* ↑ Bear's Den - Only Son of the Fallen Snow Lyrics | Genius Lyrics