OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pe'l Schlechter

Paul ("Pe'l") Schlechter (Luxemburg, 20 april 1921) is een Luxemburgs tekenaar en dichter.
Samen met Gab Weis en Félix Mersch wordt hij gerekend als een van de eerste Luxemburgse striptekenaars.

## Levensloop

Schlechters vader overleed toen Pe'l twee jaar oud was. Pe'l is de jongste uit een gezin met vijf kinderen. Schlechter werd na de dood van zijn vader opgevoed door zijn moeder en zijn tante. Vanaf 1933 ging hij naar een atheneum in Luxemburg en daarna van 1937 tot 1939 naar de ambachtsschool in diezelfde stad. De schilder Josy Meyers was daar een van zijn leraars. Na zijn schooltijd werkte Schlechter voor enkele architecten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog plaatste de Reichsarbeitsdienst hem aan het oostfront. Schlechter deserteerde later en dook onder in de Nederlandse stad Rotterdam.
Na 1945 werkte hij gedurende vijf jaar samen met de architecten Léon Loschetter en Pierre Reuter aan de wederopbouw van enkele verwoeste kerken in Luxemburg. Ook trouwde hij na die oorlog met zijn jeugdliefde. Van 1948 tot 1949 verscheen de strip De Bim an de Jopi in het tijdschrift Revue. Er verschenen twee verhalen, beide geschreven en getekend door Schlechter. Vervolgens werkte hij als reclametekenaar en illustrator voor verscheidene boeken uitgegeven door Éditions J.-P. Krippler-Muller. Verder verschenen er gedichten en cartoons van zijn hand in enkele kranten en tijdschriften, waaronder d'Lëtzebuerger Land, Les Cahiers luxembourgeois, Revue en Nos cahiers. Van 1972 tot 1976 had hij een leidinggevende functie bij Société des foires internationales de Luxembourg.
In 2012 en 2013 verschenen twee autobiografische boeken. Het eerste boek De Pol muss an de Krich behandelt de periode uit zijn leven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat boek kreeg een Lëtzebuerger Buchpräis in 2013. Het tweede boek Wéini kënnt fréier erëm? behandelt de periode voor de oorlog.
In 2021 werd hij 100 jaar.

## Trivia

* Pe'l Schlechter is de zoon van schrijver Demy Schlechter en de broer van acteur Ger Schlechter.
* Hij was getrouwd en heeft twee zonen.
* (meertalig) Pe'l Schlechter in het dictionnaire des auteurs Luxembourgeois
* (fr) Lorente, Sandy, e.a. (2018). Portrait Pe'l Schlechter: Qui garde son âme d'enfant ne vieillit jamais. Aktiv am Liewen 66 (3): p.6-9 gearchiveerd op 29 juli 2021
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 296-297.
* ↑ De Pe'l Schlechter kritt 100 Joer
* Gemeinsame Normdatei: 131361724
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3417 1255
* Library of Congress Control Number: n99260555
* Virtual International Authority File: 65805299
* WorldCat (via VIAF): 65805299
# Ditto Music

Ditto Music is een Brits online muziekdistributiebedrijf. Het distribueert muziek naar verschillende digitale muziekplatforms, zoals Spotify, Apple music, iTunes en Google Play. Het bedrijf is gevestigd in Liverpool.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd in 2007 opgericht door de broers Lee Parsons en Matt Parsons in Smethwick, Birmingham. Het bedrijf bevond zich toen nog niet in de muzieksector, maar maakte winst met allerhande zaken. Een tijd later besloten ze om zich te richten op muziekdistributie. Hun eerste succes was dat met de band Koopa. Ditto Music had hun doorbraaknummer "Blag, Steal & Borrow" gedistribueerd. Dit was het eerste nummer dat de UK Top 40 haalde zonder verbonden te zijn aan een platenlabel. Dit werd erkend door het Guinness Book of Records. In de daaropvolgende jaren breidde Ditto Music uit. Het bedrijf opende vestigingen in onder andere de Verenigde Staten en Australië.
* ↑ Sell your music at Ditto Music. Ditto Music. Geraadpleegd op 6 mei 2023.
* ↑ (en) Ditto Music CEO Lee Parsons on the Company's Rise to Success. - Ditto Music Press. Ditto Music. Geraadpleegd op 6 mei 2023.
* ↑ (en) Ditto Music CEO Lee Parsons on the Company's Rise to Success.. Ditto Music Press. Geraadpleegd op 6 mei 2023.
* ↑ (en) First unsigned band to reach the Top 40 on the UK singles chart. Guinness World Records.
* ↑ Ditto Music op LinkedIn.
# Geelkeeltangare

De geelkeeltangare (Iridosornis analis) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de Andes van zuidoostelijk Colombia tot Ecuador en zuidoostelijk Peru.
* ↑ (en) Geelkeeltangare op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Roger Leiner

Roger Leiner (Wiltz, 2 februari 1955 – Ettelbruck, 29 december 2016) was een Luxemburgse stripauteur en cartoonist. Hij werkte vaak samen met scenarist Lucien Czuga en was vooral gekend vanwege zijn strip De Superjhemp.

## Levensloop

Leiner volgde basisonderwijs en secundair onderwijs in Diekirch waarna hij een opleiding beeldende kunst volgde aan de Université des Sciences humaines in het Franse Straatsburg. In 1979 ging Leiner aan de slag als ambtenaar bij het Luxemburgse Ministerie van Economie. Vanaf 1982 tekende hij ook cartoons voor de krant Lëtzebuerger Land. In 1986 stopte hij met zijn werkzaamheden bij het ministerie, om voltijds tekenaar te worden.
In datzelfde jaar ontmoette hij scenarist Lucien Czuga, die een tekenaar zocht voor een strip in het weekblad WeekEnd!, wat leidde tot de strip De Pechert. Vanaf 1987 maakten ze samen cartoons voor het tijdschrift Revue. In datzelfde tijdschrift verscheen vanaf 1989 hun strip Déiere-Rubrik en vanaf 1992 hun strip Leinereien mat Czugabe. Na voorpublicatie in Revue verschenen die strips ook in albumvorm bij verscheidene uitgeverijen.
Van 1987 tot 2014 maakten ze ook samen de strip De Superjhemp, waarvan 29 albums zijn verschenen. Vervolgens maakten ze nog de spin-off De Littel Superjhemp, met korte verhalen die zich afspelen tijdens de kindertijd van het personage Superjhemp. Hiervan zijn twee albums verschenen in 2013 en 2016.
Naast deze stripreeksen maakten ze ook enkele one-shots zoals De stolen A uit 1991, Jimmy uit 1992 en Vum Siggy bis bei d’City in 2013. Vervolgens maakten ze ook nog de strip Hot cuisine samen met Leiners zoon Joe. Deze strip verscheen bij de uitgeverij De Verlaach, die is opgericht door Leiner en Czuga.
In 1997 en 2001 tekende Leiner ook twee stripalbums op basis van een scenario van Robert Soisson. Hij maakte ook illustraties voor verscheidene boeken waaronder Grossherzoginsgeburtstag van Adrien Ries, Lut aus, Spott un van Jhemp Hoscheit en de reeks Sproochmates van Alain Atten. Verder animeerde hij mee voor de Atlantic Film Organization enkele korte animatiefilms en advertenties.
In 2015 ontvingen Leiner en Czuga de prijs Lëtzebuerger Buchpräis voor hun oeuvre.

## Privé

Leiner was getrouwd en had drie kinderen.

## Externe link

* (fr) Persoonlijke website
* (en) Roger Leiner, Lambiek.net
* (meertalig) Roger Leiner in het dictionnaire des auteurs Luxembourgeois
* (fr) Liewenslaf, Rogerleiner.lu
* (fr) Auzias, Dominique, Labourdette, Jean-Paul e.a. (2017). Petit Futé 2017: Luxembourg. Petit Futé, Parijs, "Roger Leiner et Lucien Czuga". ISBN 979-1-033-14771-8.
* (fr) Roger Leiner, Cartoonart.lu
* Gemeinsame Normdatei: 120633256
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2209 4598
* Virtual International Authority File: 3306935
* WorldCat (via VIAF): 3306935
# Bak

Bak kan verwijzen naar:
* BAK (Utrecht), een platform voor hedendaagse kunst in Utrecht
* Mop (taal)
* Gevangenis
* Wastafel
* Krat (opslag)
* Kopje

## Transport

* Bak (trein), het deel van een spoorvoertuig (bij trein en metro), dat rust op wielen en/of draaistellen
* Tramrijtuig, in het geheel (bij korte trams) of als deel van een gelede tram
* Bak (schip), onderdeel van een schip
* Dekschuit of Sleepschip, vaartuig zonder eigen voortstuwing
* Bakskist, opslag van scheepsmateriaal, tegenwoordig meestal in een lelievlet
* Auto, in het bijzonder een grote

## Geografie

* Bak (Hongarije), een plaats in Hongarije
* Bäk, een plaats in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein
* Bąk, een plaats in Polen

## Personen

* Keld Bak (1944), een Deens voetballer
* Lars Bak (1980), een Deens wielrenner
# Saurer M6

De Saurer M6 (ook wel bekend als Saurer M6 M) is een 6x6 vrachtwagen, die vanaf 1940 werd gemaakt door de Zwitserse vrachtwagenfabrikant Adolph Saurer AG. De vrachtwagen had een laadvermogen van 2,5 ton.

## Beschrijving Saurer M6

De Saurer M6 had een traditionele opbouw. De bestuurderscabine was over de motor geplaatst en het laadgedeelte was achter de cabine geplaatst. Het vrachtgedeelte werd afgedekt met een canvas dak. De motor was een zescilinder viertakt dieselmotor met een cilinderinhoud van 6.750 cc. Het vermogen was 85 pk bij 1.900 toeren per minuut. De versnellingsbak telde vijf versnellingen voor- en een achteruit. Door toepassing van een extra reductiebak konden de versnellingen in zowel een hoge- als lage gearing gebruikt worden (5F1Rx2). Naast maximaal 2,5 ton last in het laadgedeelte kon een aanhangwagen met een totaal gewicht van 6.100 kilogram worden meegetrokken. Bij het vervoer van personen konden tot 20 militairen worden meegenomen. Het voertuig was verder voorzien van een lier, met een kabellengte van 55 meter en een treklast tot 5 ton. De tank had een inhoud van 90 liter brandstof.
De Saurer M6 was een variant van de Saurer M4, deze laatste vrachtwagen had aandrijving op alle vier de wielen. De Saurer M6 had zes wielen en kon daardoor ook meer lading meenemen. De Saurer M8 had acht aangedreven wielen welke vooral werd ingezet als artillerietrekker.

## Saurer M8

De Saurer M8 had een leeggewicht van 7.400 kilogram en een laadvermogen van 3,5 ton. Vanwege het grotere gewicht kreeg deze versie een zwaardere motor. De Saurer CT 1 DM zescilinder dieselmotor werd geïnstalleerd met een cilinderinhoud van 7.980 cc. Het vermogen was 100 pk. De buitenmaten waren gelijk aan die van de Saurer M6, al was het voertuig wel 44 centimeter langer. Het maximale aanhanggewicht was 7 ton. Net als de M6 had de M8 een lier met een vergelijkbare capaciteit. Twee brandstoftanks, elk met een inhoud van 75 liter, waren aan beide zijden van het voertuig geplaatst. De Saurer M8 kwam vanaf 1942 beschikbaar.

## Inzet

Het Zwitsers leger bestelde in 1940 338 exemplaren van de Saurer M6. Zestien voertuigen kregen een vaste opbouw voor het radioverkeer. Door de vaste opbouw en communicatiemiddelen had dit voertuig een hoger eigen gewicht van 8.300 kilogram. Een lier ontbrak en het maximale aanhanggewicht was beperkt tot 2,5 ton. Deze versie kwam vanaf 1943 in gebruik bij het leger. Van de 8x8 model werden in totaal 79 exemplaren gemaakt, waaronder een prototype. De voertuigen zijn tot in de jaren zeventig in gebruik gebleven.
Een Saurer M6 radiowagen staat in het luchtvaartmuseum van Dübendorf.

## Naslagwerk

* (de) Saurer. Nutzfahrzeuge damals und heute., auteurs: Kurt Sahli en Jo Wiedmer, uitgever: Buri, Bern 1983, ISBN 3-7169-2101-7.
# Pyrausta signatalis

Pyrausta signatalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Rhodaria signatalis door Francis Walker in een publicatie uit 1866.
De soort komt voor in het zuiden van Canada, de Verenigde Staten. en Cuba.
# Grijze musgors

De grijze musgors (Haplospiza unicolor) is een vogelsoort uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay. Ze leven vaak tussen de bamboe.
* ↑ (en) Grijze musgors op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kasteel van Chęciny

Het Kasteel van Chęciny is een 13e-eeuws kasteel in het Poolse Chęciny. In de 18e eeuw bleven er van het kasteel enkel ruïnes over en sindsdien is er aan het kasteel niks meer veranderd.

## Geschiedenis

De bouw van de burcht begon hoogstwaarschijnlijk op het einde van de 13e eeuw. Het is echter wel zeker dat het kasteel in 1306 al bestond. In dat jaar gaf Wladislaus de Korte het aan de aartsbisschop van Krakau, Jan Muskata. Een jaar later kwam het weer in eigendom van de koning. Het kasteel speelde een belangrijke plaats in de concentratie van troepen die op oorlog zouden vertrekken tegen de Duitse Orde. Na de dood van Wladislaus de Korte werd de burcht vergroot door Casimir III van Polen. Op dat moment werd het de verblijfplaats van Adelheid van Hessen, de koning zijn tweede vrouw. In de daaropvolgende jaren was het de residentie van Elisabeth van Polen, Sophia Holszanski en haar zoon Wladislaus van Varna en Bona Sforza. Vervolgens werd het vele jaren als een staatsgevangenis gebruikt. Een bekende gevangene was Michael Küchmeister von Sternberg, de toekomstige grootmeester van de Duitse Orde.
In de tweede helft van de 16e eeuw begon het kasteel in verval te raken. In 1588 besliste het parlement om de kostbare bezitten die nog in het kasteel overbleven over te brengen naar de kerk van Chęciny. In 1607 raakten de verdedigingsmuren en de gebouwen gedeeltelijk beschadigd en afgebrand. Hierna genoot het kasteel voor korte tijd weer zijn vroegere glorie wanneer Stanisław Branicki, de starost van Chęciny, het kasteel liet herbouwen. Tussen 1655 en 1657 raakte het echter nagenoeg volledig verwoest tijdens de Zweedse Zondvloed door Zweeds-Brandenburgse en Zevenburgse troepen. De vernietiging werd verdergezet in 1707 tijdens een nieuwe Zweedse bezetting. Op dat ogenblik verlieten de laatste bewoners het kasteel. Tijdens de daaropvolgende eeuw waren de ruïnes van het kasteel een makkelijke bron van bouwmaterialen voor de lokale bevolking.
Belvedèrepaleis · Kasteel Będzin · Bobolice · Chęciny · Groene Poort · Koninklijk Kasteel (Warschau) · Lublin · Łazienkipaleis · Łęczyca · Slot Mariënburg · Marywil · Myślewicki-paleis · Niepołomice · Nowy Sącz · Ogrodzieniec · Kazimierzpaleis ·Paleis onder het blikken dak · Piotrków Trybunalski · Koninklijk Paleis (Poznań) · Sandomierz · Sanok · Saksisch Paleis · Tykocin · Ujazdówkasteel · Wawel · Wilanówpaleis
# Viaduct van de Eau Rouge

Het viaduct van de Eau Rouge is een autosnelwegviaduct in de gemeente Malmedy in de Belgische provincie Luik. Het viaduct is een deel van de E42 / A27 en overspant de vallei van de Eau Rouge.
Het viaduct werd, net als het naburige viaduct van Remouchamps ontworpen door het studiebureau van René Greisch en in de periode 1989-1993 gebouwd.
De brug gaat over de vallei van de Eau Rouge en over de pouhon de Bernister, een kwelzone met zuur, ijzerhoudend water aan de oevers van de Eau Rouge. De vallei is hier betrekkelijk groter dan het debiet van het riviertje zou vermoeden. Het hogere deel van de rivier (nu de vallei van de Trô Maret) werd gecapteerd door een andere rivier: de Trô Maret. Nog langer geleden stroomde zelfs de Warche door dit dal.
Het is een stalen boogbrug gecombineerd met een twee aanlopen op pijlers met een totale lengte van 650 meter en een maximale hoogte van 45 meter. De maximale overspanning (door de boog) bedraagt 270 meter. Deze overspanning laat toe om de natte en zure valleibodem volledig te vrijwaren van constructies.
# Schansspringen op de Olympische Winterspelen 2010 - Landenwedstrijd

De Landenwedstrijd van het Schansspringen tijdens de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver (Canada) vond plaats op de grote schans van het Whistler Olympic Park. De wedstrijd vond plaats op maandag 22 februari, titelverdediger Oostenrijk prolongeerde zijn titel uit Turijn.

## Uitslag

| # | Bib | Land/Namen | 1e ronde afstand (m) | 1e ronde punten | 1e ronde plaats | 2e ronde afstand (m) | 2e ronde punten | 2e ronde plaats | Totaal punten |
| 1 | 12 | Oostenrijk Wolfgang Loitzl Andreas Kofler Thomas Morgenstern Gregor Schlierenzauer | 138.0 132.0 135.5 140.5 | 547.3 140.4 126.1 135.9 144.9 | 1 | 138.5 142.0 135.0 146.5 | 560.6 141.8 138.6 135.0 145.2 | 01 1 | 1107.9 |
| 2 | 11 | Duitsland Michael Neumayer Andreas Wank Martin Schmitt Michael Uhrmann | 137.0 128.5 128.0 135.0 | 509.3 135.6 120.3 119.9 133.5 | 2 | 136.5 139.0 122.0 140.0 | 526.5 134.7 141.7 106.6 143.5 | 02 2 | 1035.8 |
| 3 | 10 | Noorwegen Anders Bardal Tom Hilde Johan Remen Evensen Anders Jacobsen | 128.0 127.5 131.5 138.0 | 504.0 118.4 118.5 126.7 140.4 | 3 | 127.0 139.0 129.5 140.5 | 526.3 117.1 141.7 122.1 145.4 | 03 3 | 1030.3 |
| 04 4 | 9 | Finland Matti Hautamäki Janne Happonen Kalle Keituri Harri Olli | 133.5 128.5 123.0 134.0 | 490.2 129.8 120.3 108.4 131.7 | 4 | 130.0 139.0 132.0 134.5 | 524.4 123.5 142.2 126.6 132.1 | 04 4 | 1014.6 |
| 05 5 | 6 | Japan Daiki Ito Taku Takeuchi Shohei Tochimoto Noriaki Kasai | 129.5 125.5 128.0 133.5 | 484.7 122.1 113.4 118.4 130.8 | 5 | 133.5 129.5 132.0 140.0 | 523.0 130.8 122.1 126.6 143.5 | 05 5 | 1007.7 |
| 06 6 | 8 | Polen Stefan Hula Łukasz Rutkowski Kamil Stoch Adam Małysz | 129.0 123.0 126.5 136.5 | 484.0 122.2 108.4 116.2 137.2 | 6 | 127.5 127.5 134.5 139.5 | 512.7 118.5 118.5 132.6 143.1 | 06 6 | 996.7 |
| 07 7 | 5 | Tsjechië Antonín Hájek Roman Koudelka Lukáš Hlava Jakub Janda | 129.0 131.0 125.0 128.0 | 477.4 121.2 124.3 112.5 119.4 | 7 | 135.0 135.5 126.0 129.0 | 504.4 134.0 134.4 114.3 121.7 | 07 7 | 981.8 |
| 08 8 | 7 | Slovenië Primoz Pikl Mitja Mežnar Peter Prevc Robert Kranjec | 124.0 126.5 132.0 129.0 | 472.2 109.2 114.7 127.1 121.2 | 8 | 119.5 131.0 127.5 139.0 | 486.6 102.1 124.3 118.0 142.2 | 08 8 | 958.8 |
| 09 9 | 3 | Frankrijk Vincent Descombes Sevoie David Lazzaroni Alexandre Mabboux Emmanuel Chedal | 125.0 125.0 108.5 127.5 | 419.8 111.0 112.0 78.8 118.0 | 09 9 | | | 09 | 419.8 |
| 10 | 4 | Rusland Pavel Karelin Denis Kornilov Ilja Rosliakov Dimitri Ipatov | 114.5 129.5 119.5 118.5 | 414.1 90.6 122.1 101.1 100.3 | 10 | | | 10 | 414.1 |
| 11 | 2 | Verenigde Staten Anders Johnson Peter Frenette Taylor Fletcher Nicholas Alexander | 115.5 124.5 88.5 119.0 | 340.0 92.4 111.1 36.3 100.2 | 11 | | | 11 | 340.0 |
| 12 | 1 | Canada MacKenzie Boyd-Clowes Trevor Morrice Eric Mitchell Stefan Read | 105.0 101.0 102.0 114.0 | 294.6 72.0 64.8 66.6 91.2 | 12 | | | 12 | 294.6 |

## Bronvermelding

* (en) Uitslag
1988 · 1992 · 1994 · 1998 · 2002 · 2006 · 2010 · 2014 · 2018 · 2022
# Keiberg-Leerbeek

Keiberg-Leerbeek is de naam van een natuurgebied ten noordwesten van Riksingen, dat wordt beheerd door Natuurpunt.
Het in vochtig-Haspengouw gelegen gebied omvat het brongebied en de bovenloop van de Leerbeek, een beek die bij Guigoven in de Mombeek uitmondt.
Ten noorden van de Leerbeek, welke op ongeveer 70 meter hoogte ligt, bevindt zich een steilrand welke voert naar de Keiberg op 102 meter. Ten noorden daar weer van ligt het natuurgebied Hasselbos.
Keiberg-Leerbeek vormt een kleinschalig, afwisselend landschap met kleine bosjes, houtwallen, singels en weilanden.

## Flora en fauna

Keiberg-Leerbeek heeft een flora van matig voedselrijke, vochtige graslanden met soorten als: heelkruid, daslook, zeegroene zegge, blauwe zegge, akkerdravik, donkergroene basterdwederik, kruisbladwalstro, fijne ooievaarsbek, aarddistel, knolsteenbreek, kandelaartje, betonie, wrangwortel, grasklokje, en gevlekte orchis.
Het gebied is, door zijn kleinschaligheid en afwisseling, aantrekkelijk voor vele vogelsoorten, zoals Wielewaal, sijs, geelgors, huiszwaluw, boerenzwaluw, boompieper, veldleeuwerik en patrijs.
Tot andere belangrijke diersoorten behoren hazelworm, struiksprinkhaan, greppelsprinkhaan, boskrekel en wijngaardslak.
# Powderham Castle

Powderham Castle is een kasteel in het Engelse graafschap Devon. Het kasteel ligt in de gelijknamige plaats Powderham negen kilometer ten zuiden van Exeter.

## Geschiedenis

Het originele bouwwerk op de plaats was een verstevigd landhuis dat in de 14e eeuw eigendom werd van de graaf van Devon. Gedurende de Rozenoorlogen werd in 1455 het kasteel belegerd door Thomas I van Devon nadat het in handen was gekomen van een rivaliserende familie. Tijdens de Engelse Burgeroorlog werd het landhuis ernstig beschadigd, waardoor het lange tijd onbewoonbaar was. Pas rond 1700 herstelde William VI van Devon het landhuis. Rondom deze tijd begon men ook de plaats aan te duiden als een kasteel, hoewel het niet het uiterlijk van een kasteel had. Het landhuis had wel de beschikking over een courtine, dat echter in de 18e eeuw werd afgebroken. Pas in de 19e eeuw bouwde men aan de westzijde van het huis enkele kasteelelementen, waaronder het huidige poortgebouw.

## Inrichting

Het kasteel kent nog haar oorspronkelijke grondplan uit de 14e en 15e eeuw. Het kasteel kent een marmeren zaal die in 1755 werd voltooid op de plaats van de oude grote hal. Dertig jaar later werd in opdracht van graaf William VIII van Devon een muziekkamer opgeleverd dat was ontworpen door James Wyatt.
# Mierhoopbos

Het Mierhoopbos is een bosgebied ten westen van Kozen. Het bos is 85 hectare groot.
Het vormt, samen met het zuidelijk hiervan gelegen Mielenbos en het Provinciaal Domein Nieuwenhoven een van de weinige aaneengesloten bosgebieden in Haspengouw. De Raasbeek vormt de grens tussen Mierhoopbos en Mielenbos. Deze ontspringt in het Mierhoopbos en stroomt in westelijke richting om ten zuidoosten van Geetbets in de Melsterbeek uit te monden.
Het bos kent een zeldzame flora. Onder meer Karwijselie en Zwartblauwe rapunzel werden er aangetroffen.
# Steindalshøi

De Steindalshøi is een berg behorende bij de gemeente Lom in de provincie Oppland in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1892 meter.
De Steindalshøi is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Reinstinden (Sunndal en Nesset)

De Reinstinden is een berg die tussen de gemeenten Sunndal en Nesset in ligt. De berg is gelegen in de provincie Oppland in Noorwegen en heeft een hoogte van 1706 meter.
# Reinstinden (Lom)

De Reinstinden is een berg behorende bij de gemeente Lom in de provincie Oppland in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1756 meter.
De Reinstinden is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
Een kilometer ten westen van Reinstinden is een iets hoger, maar naamloos piek, met een hoogte van 1763 meter.
# Gråhøe (Sel en Dovre)

De Gråhøe is een berg behorende bij de gemeenten Sel en Dovre in de provincie Oppland in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Rondane, heeft een hoogte van 1751 meter.
De Gråhøe is onderdeel van het gebergte Rondane.
# Kalven (Lom)

De Kalven is een berg behorende bij de gemeente Lom in de provincie Innlandet in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1995 meter en maakt onderdeel uit van de bergkam Smørstabbtindene.
De Kalven is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Ommane

De Ommane is een berg behorende bij de gemeente Luster in de provincie Sogn og Fjordane in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1771 meter.
De Ommane is onderdeel van het gebergte Hurrungane.
# Raudhamran

De Raudhamran is een berg behorende bij de gemeente Lom in de provincie Oppland in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1893 meter.
De Raudhamran is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Nicolas Verkooijen

Nicolas Verkooijen (Turnhout, 5 december 2006) is een Belgisch voetballer die onder contract ligt bij PSV.

## Clubcarrière

Verkooijen ondertekende in juni 2023 een profcontract tot medio 2024 zijn eerste profcontract bij PSV, de club waar hij in 2016 zijn intrede maakte. Op 10 november 2023 maakte hij zijn officiële debuut voor Jong PSV, het beloftenelftal van PSV dat uitkomt in de Eerste divisie: in de 1-4-zege tegen FC Dordrecht liet trainer Wil Boessen hem een paar minuten voor tijd invallen. In de blessuretijd legde Verkooijen de 1-4-eindscore vast.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2023/24 | Jong PSV | | Eerste divisie | 1 | 1 | — | — | — | — | — | — | 1 | 1 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 |
Bijgewerkt op 14 november 2023.