OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lorena Ochoa Invitational

De Lorena Ochoa Invitational is een jaarlijks golftoernooi voor vrouwen, dat deel uitmaakt van de LPGA Tour. Het toernooi werd in 2008 opgericht door voormalig golfster Lorena Ochoa en vindt sindsdien plaats op de Guadalajara Country Club in Guadalajara, Mexico.
Het toernooi wordt over vier dagen gespeeld in een strokeplay-formule en er wordt geen cut toegepast. Het is een invitatietoernooi en er kunnen maximaal 36 golfsters deelnemen aan dit toernooi.

## Golfbanen

| Jaar | Golfbaan | Plaats | Info |
| 2008- | Guadalajara Country Club | Guadalajara | Baanrecord: 63 (-9) |

## Winnaressen

| Jaar | Winnares | Score | Score | Info |
| 2008 | Angela Stanford | 275 | –13 | |
| 2009 | Michelle Wie | 275 | –13 | |
| 2010 | In-Kyung Kim | 269 | –19 | |
| 2011 | Catriona Matthew | 276 | –12 | |
| 2012 | Cristie Kerr | 272 | –16 | |
| 2013 | Lexi Thompson | 272 | 16 | |
| 2014 | Christina Kim $^{po}$ | 273 | –15 | Won de play-off van Shanshan Feng |
| Toernooirecord | $^{po}$ = winnares na play-off |

## Externe link

* (en) LPGA Tour: toernooiprofiel
Noten
* ↑ Baanrecord gerealiseerd door Angela Stanford in 2010
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lorena Ochoa Invitational op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Coates Golf Championship · Pure Silk Bahamas LPGA Classic · Women's Australian Open · LPGA Thailand · HSBC Women's Champions · Founders Cup · Kia Classic · Chevron Championship · LPGA Lotte Championship · Swinging Skirts LPGA Classic · North Texas LPGA Shootout · Kingsmill Championship · Airbus LPGA Classic · ShopRite LPGA Classic · Manulife Financial LPGA Classic · Women's PGA Championship · NW Arkansas Championship · US Women's Open · Marathon Classic · Meijer LPGA Classic · Women's Open · Portland Classic · Canadian Women's Open · Yokohama Tire LPGA Classic · The Evian Championship · Reignwood LPGA Classic · LPGA Malaysia · LPGA KEB HanaBank Championship · Blue Bay LPGA · LPGA Taiwan Championship · LPGA Japan Classic · Lorena Ochoa Invitational · CME Group Tour Championship
International Crown · Solheim Cup · Wendy's 3-Tour Challenge
# Ailama

Ailama (Georgisch: აილამა, აჰლამა) is een bergtop van 4547 meter boven zeeniveau op de grens van Georgië en Rusland in hun respectievelijke deelgebieden Ratsja-Letsjchoemi en Kvemo Svaneti en Kabardië-Balkarië. De Ailama ligt in de bergkam en waterscheiding van de Grote Kaukasus.
* ↑ Peakbagger––profiel. Gearchiveerd op 7 september 2021.
* ↑ PeakVisor––Ailama. Gearchiveerd op 7 september 2021.
# Chabardzjina

Chabardzjina (Georgisch: ქაბარჯინა) is een berg en een vulkaan in de Grote Kaukasus in Georgië met een hoogte van 3142 meter boven zeeniveau. De berg ligt ongeveer 15 kilometer ten zuiden van de Kazbek, aan de rechterzijde van de Terek en maakt deel uit van het Kazbek Oth.
# Teboelosmta

De Teboelosmta (Georgisch: ტებულოს მთა; Teboelos mta, Russisch: Тебулосмта, Tsjetsjeens: Тебул-Мате лам; Teboel-Mate lam) is met 4493 meter de hoogste berg van de oostelijke Grote Kaukasus en de hoogste berg in de Russische autonome republiek Tsjetsjenië.
De berg is gesitueerd op de grens van Tsjetsjenië en Georgië (regio Kacheti), circa 65 kilometer ten oosten van de Kazbek. De berg bezit enkele gletsjers, maar die beslaan geen grote oppervlakte (ongeveer 3 km²). De berg bestaat uit Jurassische leemachtige leisteen en zandsteen.
Aan de zuidhelling van de berg wonen Chevsoeren, die lokaal ook wel worden aangeduid als 'Atsoenten' (Atsoenty).
# Svanetigebergte

Het Svanetigebergte (Georgisch: სვანეთის ქედი, Svanetis kedi) is een ongeveer 90 kilometer lang oost-west-georiënteerd gebergte van de Grote Kaukasus in het noorden van Georgië. Het gebergte ligt geheel in de landstreek Svanetië.

## Geografie

Het Svanetigebergte ligt tussen de Enguri bij Chaisji en de bron van de Tschenistskali bij Tsana onder de Zagaripas. De graad van het gebergte takt bij deze 2620 meter hoge pas af van de hoofdkam van de Grote Kaukasus en loopt in westelijke richting parallel aan de hoofdkam van de Grote Kaukasus naar de 2564 meter hoge Cheledipas, die de verbinding is met het zuidelijker gelegen Egrisigebergte.
De kam van het gebergte vormt de grens tussen de regio's Racha-Lechkhumi en Kvemo Svaneti en Samegrelo-Zemo Svaneti, alsmede de grens tussen de historische streken Kvemo (Laag) en Zemo (Hoog) Svanetië. Het gebergte is daarnaast de waterscheiding tussen de Engoeri in het noorden en westen en de Tschenistskali in het zuiden. De Cheledoela, een zijrivier van de Tschenistskali, scheidt Svanetië van het Egrisigebergte.
De hoogste berg is de Lahili van 4009 meter boven zeeniveau, gelegen in het westelijke deel van het gebergte. In dit deel van het gebergte zijn kleine gletsjers aanwezig. De Latpari-pas van 2830 meter hoog, tussen de dorpen Davberi en Chvelpi, is de enige met de auto begaanbare pas dwars over het gebergte.

## Flora

Op de bovenste berghellingen groeit (sub)alpiene vegetatie. De lagere hellingen van het Svanetigebergte zijn bedekt met bossen van beuken, sparren en sparren.
# District Transsylvanië van de Hongaarse Gereformeerde Kerk

Het District Transsylvanië van de Hongaarse Gereformeerde Kerk (Hongaars: Erdélyi Református Egyházkerület; Roemeens: Episcopia Reformată din Ardeal) is een protestantse kerk met haar hoofdzetel in Cluj-Napoca, samen met het district Királyhágómellék vormt het de Hongaars Gereformeerde Kerk van Roemenië
Dat deze kerk verdeeld is in twee districten is historisch bepaald. Tot het moment dat Roemenië in 1920 Transsylvanië in handen kreeg was deze landstreek kleiner binnen de Oostenrijks-Hongaarse monarchie. Roemenië kreeg ook delen van het kerkdistrict van Debrecen in handen en de kerken in dit gebied vormden vanaf dan het District Királyhágómellék van de Hongaars Gereformeerde Kerk in Roemenië. De kerk is gesticht in het jaar 1564 tijdens de Reformatie.

## Kerkprovincies

De kerk is onderverdeeld in kerkprovincies waaronder de diverse plaatselijke kerkgemeenschappen vallen. Het district Transsylvanië van de Hongaarse Gereformeerde Kerk bestaat uit de volgende kerkprovincies:
* Hervormde kerkprovincie Brassó (Brasov)
* Hervormde kerkprovincie Dés (Dej)
* Hervormde kerkprovincie Erdővidék
* Hervormde kerkprovincie Görgény
* Hervormde kerkprovincie Hunyad (Hunedoara)
* Hervormde kerkprovincie Kalotaszeg
* Hervormde kerkprovincie Kézd-Orba
* Hervormde kerkprovincie Kolozsvár (Cluj)
* Hervormde kerkprovincie Kolozsvár buiten
* Hervormde kerkprovincie Küküllő
* Hervormde kerkprovincie Maros (Mures)
* Hervormde kerkprovincie Maros Mezőség
* Hervormde kerkprovincie Nagyenyed (Aiud)
* Hervormde kerkprovincie Sepes
* Hervormde kerkprovincie Székelyudvarhely (Odorheiu Secuiesc)
* Hervormde kerkprovincie Torda (Turda)
# Gereformeerde Zendingsbond

De Gereformeerde Zendingsbond (GZB) is een Nederlandse vereniging die werkzaam is in de christelijke zending. Het hoofdkantoor is in Driebergen. De GZB heeft ongeveer 36.000 leden (2011).
De bond is opgericht in 1901 door bevindelijk gereformeerden binnen de Nederlandse Hervormde Kerk. Deze groep christenen voelde zich niet verbonden met reeds bestaande zendingsorganisaties als de Nederlandse Zendingsvereniging en de Utrechtse Zendingsvereniging.
De eerste betreding van het zendingsveld vond in 1913 plaats. Dit was in het toenmalige Nederlands-Indië in Torajaland op het eiland Celebes. De zendingsactiviteiten leidden ertoe dat er in 1947 een op zichzelf staande volkskerk werd gesticht met de naam Gereja Toraja. In Afrika werden in 1961 activiteiten gestart (in het gebied van de Pokot en de Turkana) en vervolgens in 1978 ook in Latijns-Amerika. In veel gevallen werd aansluiting gezocht bij reeds bestaande kerkgenootschappen.
De GZB heeft al jarenlang zitting in de Nederlandse Zendingsraad. De bond heeft zich nooit verbonden aan een bepaalde kerk, maar is altijd zelfstandig gebleven. Vanaf 1990 wordt wel samengewerkt met andere zendingsorganisaties. In 2011 verzorgt de GZB zowel personele als materiële steun aan kerken en organisaties in meer dan 42 landen. Het grootste gedeelte van de leden komt uit het vanouds Nederlands Hervormde gedeelte van de PKN.
Alle den Volcke is sinds 1907 het eigen tijdschrift van de GZB; later veranderde de naam in Alle Volken. Een andere uitgave is sinds 1914 de scheurkalender Een Handvol Koren, waarin voor elke dag overdenkingen van onder andere zendelingen zijn opgenomen. In 1940 had de scheurkalender een oplage van 30.000 exemplaren. In de Tweede Wereldoorlog verscheen de kalender niet. Naast de kalender verscheen later ook een uitgave in boekvorm.
# Gewone Catechismus

De Gewone Catechismus bestaat uit honderd vragen en antwoord over het christelijk geloof. Het document is in 2019 uitgegeven door KokBoekencentrum.

## Indeling

Zoals de meeste catechismi bestaat ook de Gewone Catechismus uit vier onderdelen: de geloofsbelijdenis (het Apostolicum), het gebed (het Onze Vader), de geboden (de Tien Geboden) en de sacramenten (Doop en Avondmaal). De eerste vraag die gesteld wordt is 'Waarin vind jij je geluk?' en de laatste zinsnede luidt: ‘Als Jezus komt, is ons geluk volkomen.’

## Auteurs

De Gewone Catechismus is geschreven door de christelijke gereformeerde predikant en hoogleraar Arnold Huijgen, de hervormde predikant Theo Pleizier en de gereformeerd-vrijgemaakte theoloog Dolf te Velde. Deze drie protestants gereformeerde auteurs schrijven in hun voorwoord dat ze geprobeerd hebben om wat voorbij te gaan aan de verschillen tussen christenen en die verschillen niet groter te maken dan ze zijn. Ze hopen dat deze tekst christenen samenbrengt, rond de kern van het geloof. Vandaar de naam 'gewone' catechismus.

## Kritiek

In de (christelijke) pers kreeg de Gewone Catechismus de aandacht vanwege het standpunt dat wordt ingenomen over het ontstaan van de schepping. De schrijvers spreken zich namelijk niet uit tegen de evolutietheorie.
* ↑ T.T.J. Pleizier, Arnold Huijgen, Dolf te Velde, Leantine Dekker (2019). Gewone catechismus : christelijk geloof in 100 vragen en antwoorden. KokBoekencentrum Uitgevers, Utrecht, pp. 7. ISBN 978-90-239-5490-3.
* ↑ G. Clements, Een ‘gewone’ catechismus?. Digibron.nl (6 juni 2019). Gearchiveerd op 16 juli 2023. Geraadpleegd op 9 maart 2021.
# Open brief uit 1966 over de Vrijmaking in 1944

De Open brief uit 1966 over de Vrijmaking in 1944 is een open brief die in 1966 werd geschreven door, onder anderen, Berend Schoep. Deze gebeurtenis leidde in 1967 tot een scheuring in de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt in kerken 'binnen verband' en kerken 'buiten verband'. Uit die laatste zijn naderhand de Nederlands Gereformeerde Kerken ontstaan.
In de brief ageerde Berend Schoep tegen de gedachte dat de Vrijmaking van 1944 Gods bedoeling was geweest.
De Open Brief ontstond door een verschil in opvatting over de betekenis van de Vrijmaking, de kerkscheuring in 1944 die ertoe leidde dat de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt zich afscheidden van de Gereformeerde Kerken in Nederland. Hoewel de heersende opvatting onder de vrijgemaakte kerken was dat zij bevrijd waren van de - in hun ogen - "valse" leer in de GKN, werd de oecumene onder de christenen door Schoep en gelijkgestemden belangrijker gevonden.
De Open Brief was geschreven als hart onder de riem voor de Tehuis-Gemeente in Groningen. Deze gemeente was ontstaan nadat haar predikant, ds. A van der Ziel, afgezet was als predikant in de vrijgemaakte kerken, omdat hij contact gezocht had met de Gereformeerde Kerken in Nederland. Begin 1966 had deze gemeente om steun en voorbede gevraagd, en de Open Brief was hier een reactie op. A. Sneep, de toenmalige directeur van uitgeverij Buijten & Schipperheijn, stuurde de brief door aan mensen van wie gedacht werd dat zij de brief zouden mede-ondertekenen. Hij publiceerde de door 25 'vrijgemaakten', in alfabetische volgorde, ondertekende, ongedateerde, brief op 31 oktober 1966 (Hervormingsdag).
Binnen de gereformeerde wereld in Nederland kwam deze brief bekend te staan onder de naam 'Open Brief'.
* ↑ "Open brief aan de 'Tehuis-Gemeente' in Groningen". Volledige tekst van de brief op website van Nederlands Gereformeerde Kerken
* ↑ "OPBOUW TIENDE JAARGANG No. 30 11 NOVEMBER 1966" Archief OnderWeg
* ↑ Voor publicatie is zij nog door anderen bewerkt.
* ↑ Interview Ds. B.J.F. Schoep (Lange versie), Willem Bouwman, Nederlands Dagblad, 27 oktober 2006
# Mar del Plata (schip, 1938)

Het Belgische motorschip "Mar del Plata" werd in 1938 gebouwd bij J. Cockerill S. A., Hoboken, als bouwnummer 656 en in opdracht van de rederij C.M.B. (Compagnie Maritime Belge). Samen met de zusterschepen "Piriapolis" en "Copacabana" kende deze gemengde pakketboten een groot succes op de lijn Antwerpen naar Zuid-Amerika en vooral naar Argentinië.
De "Mar del Plata" had de naam van de Argentijnse havenstad Mar del Plata dat in de provincie Buenos Aires ligt en 400 km van deze hoofdstad.
Het vrachtschip werd door de Duitsers in mei 1940 gevorderd in de haven van Antwerpen, en tot 1945 werd ze aan de Hamburg-Amerika line toegewezen. Na de oorlogsverklaring van Duitsland aan de Verenigde Staten voer ze niet meer naar Amerika.
Het vracht/passagiersschip oogde modern voor deze tijd. Ze had de hedendaagse cargo-lijnen van vorm, en had een korte beigekleurige schoorsteen die de C.M.B.-kleuren vertegenwoordigde. Ze had twee grote masten met elk vier laadbomen en twee vooraan en twee achteraan kortere laadmasten, die bovendien bovenaan luchtkokers hadden. Deze vier luchtkokermasten hadden elk twee laadbomen.
De "Mar del Plata" overleefde de oorlog en kwam na mei 1945 terug naar Antwerpen, waarna het tot in 1958 weer onder de C.M.B.-vlag voer. In dat jaar werd het schip aan de Oost-Duitse Deutsche Seereederei en hernoemd Heinrich Heine. Het werd ingezet in de CUBALCO-Dienst tussen Europese havens, Cuba en havens in Mexico. Het werd uit dienst genomen op 2 mei 1968 en verkocht aan Loyna Cia. Navigation S.A., Famagusta op Cyprus, en voer daarna onder de naam Cleo II. 25 januari 1973 arriveerde het in Kaohsiung op Taiwan voor de sloop.
Het schip verkreeg enige bekendheid toen het onderdeel was van een door de alcoholverslaafde René Jacques vertelde anekdote in een uitzending van Jambers. De hoofdpersoon vertelde in de uitzending dat zijn problemen met alcohol begonnen op het schip ten tijde van een gesprek met een meereizende arts, de obscure dokter Lösch.

## Website

* Website met foto's van het schip (Engels)
# GP Sven Nys 2003

De 4e editie van de cyclocross GP Sven Nys op de Balenberg in Baal werd gehouden op 1 januari 2003. De wedstrijd maakte deel uit van de GvA Trofee veldrijden 2002-2003. Sven Nys won de wedstrijd voor de tot dan toe derde keer.

## Mannen elite
### Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| 1 | Sven Nys | Rabobank | onbekend |
| 2 | Mario De Clercq | Palmans-Collstrop | onbekend |
| 3 | Ben Berden | Vlaanderen 2002 | onbekend |
| 4 | Richard Groenendaal | Rabobank | onbekend |
| 5 | Václav Ježek | Author | onbekend |
| 6 | Sven Vanthourenhout | Quick Step-Davitamon | onbekend |
| 7 | Bart Wellens | Spaar Select | onbekend |
| 8 | Peter Van Santvliet | individueel | onbekend |
| 9 | Tom Vannoppen | Palmans-Collstrop | onbekend |
| 10 | Gerben de Knegt | Rabobank GS3 | onbekend |

## Externe link

* Site van GP Sven Nys
2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# GP Sven Nys 2013

De 14e editie van de cyclocross GP Sven Nys op de Balenberg in Baal werd gehouden op 1 januari 2013. De wedstrijd maakte deel uit van de bpost bank trofee 2012-2013. De titelverdediger was de Belg Sven Nys, die dit jaar niet deelnam wegens ziekte. Zijn landgenoot Kevin Pauwels won voor het eerst de wedstrijd. Van de 36 gestarte renners, gaven 7 renners op.
Bij de vrouwen won Kateřina Nash. Ze was de snelste van 30 deelneemsters. Bij de beloften, juniores en nieuwelingen wonnen respectievelijk Wietse Bosmans, Mathieu van der Poel en Pascal Eenkhoorn.

## Mannen elite
### Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| 1 | Kevin Pauwels | Sunweb-Napoleon Games | 1u01'00" |
| 2 | Zdeněk Štybar | Omega Pharma-Quick-Step | + 1'09" |
| 3 | Niels Albert | BKCP-Powerplus | + 1'20" |
| 4 | Rob Peeters | Vastgoedservice Golden Palace | + 1'29" |
| 5 | Klaas Vantornout | Sunweb-Napoleon Games | + 1'35" |
| 6 | Thijs van Amerongen | AA Drink | + 1'44" |
| 7 | Bart Wellens | Telenet-Fidea | + 2'24" |
| 8 | Bart Aernouts | AA Drink | + 2'28 |
| 9 | Jonathan Page | Sunweb-Napoleon Games | + 2'35" |
| 10 | Radomir Simunek | KwadrO-Stannah | + 2'42" |
| 11 | 0 | | |
| 12 | 0 | | |
| 13 | 0 | | |
| 14 | 0 | | |
| 15 | 0 | | |
UCI-punten Class 1 :
| Pos. | Punten |
| 1 | 80 |
| 2 | 60 |
| 3 | 40 |
| 4 | 30 |
| 5 | 25 |
| 6 | 20 |
| 7 | 17 |
| 8 | 15 |
| 9 | 12 |
| 10 | 10 |
| 11 | 8 |
| 12 | 5 |
| 13 | 4 |
| 14 | 2 |
| 15 | 1 |

## Vrouwen elite
### Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| 1 | Kateřina Nash | Team LUNA Chinx | 42'27" |
| 2 | Nikki Harris | Telenet-Fidea | + 35" |
| 3 | Sanne Cant | IKO Enertherm-BKCP | + 1'18" |
| 4 | Helen Wyman | Kona | + 2'16" |
| 5 | Annie Last | Trek Factory Racing | + 3'06" |
| 6 | Anna van der Breggen | Rabo Liv Women Cycling Team | + 3'39" |
| 7 | Meredith Miller | onbekend | + 3'49" |
| 8 | Pavla Havlíková | Brothers Bike Team | + 3'52 |
| 9 | Ellen Van Loy | onbekend | + 4'33" |
| 10 | Githa Michiels | Toke Print | + 5'04" |
| 11 | 0 | | |
| 12 | 0 | | |
| 13 | 0 | | |
| 14 | 0 | | |
| 15 | 0 | | |
UCI-punten Class 1 :
| Pos. | Punten |
| 1 | 80 |
| 2 | 60 |
| 3 | 40 |
| 4 | 30 |
| 5 | 25 |
| 6 | 20 |
| 7 | 17 |
| 8 | 15 |
| 9 | 12 |
| 10 | 10 |
| 11 | 8 |
| 12 | 5 |
| 13 | 4 |
| 14 | 2 |
| 15 | 1 |

## Mannen beloften

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| 1 | Wietse Bosmans | BKCP-Powerplus | 52'29" |
| 2 | Gianni Vermeersch | Sunweb-Napoleon Games | + 52" |
| 3 | Corné Van Kessel | Telenet-Fidea | + 1'08" |

## Jongens juniores

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| 1 | Mathieu van der Poel | BKCP-Powerplus | 41'44" |
| 2 | Yannick Peeters | onbekend | + 2'09" |
| 3 | Quinten Hermans | Telenet-Fidea | + 2'31" |

## Jongens nieuwelingen

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| 1 | Pascal Eenkhoorn | onbekend | 30'13" |
| 2 | Eli Iserbyt | onbekend | + 18" |
| 3 | Johan Jacobs | onbekend | + 39" |
2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Lou Romano

Lou Romano (San Diego, 15 april 1972) is een Amerikaans acteur.
Hij heeft zijn stem geleend voor drie Pixar-karakters, waarvan Linguini uit de film Ratatouille het bekendste is.

## Filmografie

* The Incredibles (2004) (stem van Bernie Kropp)
* Cars (2006) (stem van Snot Rod)
* Ratatouille (2007) (stem van Linguini)
* Your Friend the Rat (2007) (stem van Linguini)
* Ratatouille (2014) (stem van Linguini in attractie)
# Pestsjany (schiereiland)

Pestsjany (Russisch: Песчаный; "zanderig") is een schiereiland aan de westelijke oever van de Amoerbaai in het zuiden van de Russische kraj Primorje, schuin tegenover de stad Vladivostok (12 kilometer hemelsbreed). Het behoort tot de gorodskoj okroeg van Vladivostok. Aan westzijde is het door een smalle landtong verbonden met het vasteland. Aan westzijde bevindt zich de Melkovodnajabocht en aan noordzijde de Pestsjanajabocht. Het hoogste punt (177 meter) ligt aan oostzijde van het schiereiland. Op het schiereiland liggen de plaatsen Beregovoje (westzijde) en Pestsjany (oostzijde), waarvan de eerste door een weg over de smalle landtong is verbonden met het vasteland. Het noordoostelijkste punt wordt Kaap Tichatsjov genoemd, het oostelijkste Kaap Pestsjany (waar de gelijknamige plaats ligt) en het zuidelijkste Kaap Ogranovitsj. Op het schiereiland bevinden zich overblijfselen van barakken, opslagruimten en raketlanceerinrichtingen, die dateren uit de sovjetperiode.
De naam is mogelijk een Russische vertaling van de Engelse benaming "Sandy" voor het schiereiland. Ook zou het kunnen verwijzen naar de zandige kusten zonder rotsen.
# Eriekanaal

Het Eriekanaal (Engels: Erie Canal) is een 584 kilometer lang kanaal in de Amerikaanse staat New York, dat de Hudson met het Eriemeer verbindt. Het voorstel kwam uit 1807, de aanleg duurde van 1817 tot 1825 en de officiële opening was op 26 oktober 1825.

## Achtergrond

Bij de uitbreiding van de dertien Engelse kolonies aan de oostkust van Noord-Amerika naar het westen toe werd men geconfronteerd met het probleem van de gebrekkige transportmogelijkheden tussen de kusthavens en het binnenland. Dicht bij de kust was een aantal bevaarbare rivieren voorhanden, maar verder landinwaarts vormde het Appalachengebergte een ernstige barrière. Reizigers en goederen dienden over slecht begaanbare wegen te reizen. Bovendien was graan, het belangrijkste exportproduct van de Ohiovallei, een massagoed dat niet rendabel per wagen naar de bevolkingscentra aan de oostkust te transporteren was. Eind 18e en begin 19e eeuw werd het de kustbewoners duidelijk dat de stad of staat die erin slaagde een goedkope en betrouwbare transportroute naar het westen te vinden daar groot economisch profijt van zou hebben. De zeehaven aan het eind van zo'n route zou de handel fors zien toenemen. Er werden daarom in deze periode verschillende projecten op stapel gezet in onder meer Virginia, Maryland en Pennsylvania.

## Het kanaal

Het idee om een kanaal aan te leggen kwam van François Adriaan van der Kemp. De Holland Land Company schonk de staat 44.000 hectare grond voor de aanleg. De federale overheid weigerde elke steun, president Jefferson noemde het plan waanzin. Dat het er toch kwam is te danken aan DeWitt Clinton, burgemeester van de stad New York en gouverneur van de staat New York. Het overheidskrediet van dollar 7 miljoen voor de aanleg werd in tien jaar terugverdiend aan tolgelden.
Het Eriekanaal heeft veel bijgedragen tot de ontsluiting van het gebied langs de Amerikaanse Grote Meren dat daardoor een scheepvaartverbinding kreeg met de Atlantische Oceaan. Het kanaal had ook grote invloed op de groei van de stad New York.
Toen in 1817 met de aanleg werd begonnen, waren er nog geen graaf- en grondverzetmachines uitgevonden. Het enige beschikbare bouwmateriaal was de pikhouweel, waterpas, schop, kruiwagen en wagen. De lengte van de kunstmatige waterweg was na voltooiing 584 km. Het kanaal was oorspronkelijk 12 meter breed en 1,20 m diep met een groot aantal schutsluizen. Aanvankelijk kon alleen worden gevaren met schepen die een waterverplaatsing hadden van niet meer dan 75 ton. Toch was het economisch succes groot, want de transportkosten voor goederen van de Grote Meren naar de stad New York verminderden met ongeveer 90%. Door dit succes kon het kanaal al in 1862 worden verdiept en verbreed.