OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pesticide Action Network

Het Pesticide Action Network (Pesticide-actienetwerk, PAN) is een netwerk van meer dan 600 niet-gouvernementele organisaties, instellingen en personen in meer dan 90 landen die zich inzetten om het gebruik van gevaarlijke bestrijdingsmiddelen te vervangen door ecologisch verantwoorde en sociaal rechtvaardige alternatieven.
PAN is opgericht in 1982 in Maleisië, en heeft vijf regionale afdelingen, voor Afrika, Azië/Pacific, Europa, Noord- en Zuid-Amerika. Pesticide Action Network PAN Europe is actief sedert 1983, en telt 48 leden in 28 landen. Het PAN Europe kantoor is in Brussel gevestigd.

## Campagnes

PAN initieerde of ondersteunde diverse internationale campagnes, waaronder:
* 2022: in het rapport PESTICIDE PARADISE oordeelt het PAN dat de Europese Commissie en de lidstaten in de praktijk hun eigen pesticidenrichtlijn ondermijnen door richtlijnen aan te nemen, voorgesteld door de technische comités van de European and Mediterranean Plant Protection Organization (EPPO), waarin de industrie talrijker is vertegenwoordigd dan de overheid, en natuurbeschermingsorganisaties helemaal geen zitting hebben.
* 2011: 173 landen stemmen ermee in endosulfan toe te voegen aan de POP-verdragslijst voor uitbanning.
* 2008: op aangeven van PAN concludeert het VN-Milieuprogramma (UNEP) in haar rapport Agriculture at a Crossroads dat kleinschalige, agro-ecologische landbouw de meeste kans biedt om de wereld te voeden en tegelijk cruciale ecologische hulpbronnen te beschermen.
* 2006: de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) pleit voor een verbod op de gevaarlijkste pesticiden.
* 2001: het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (POP), met als doel de gezondheid van mens en milieu te beschermen tegen deze stoffen, die wereldwijd verpreid zijn en zich opstapelen in de voedselketen.
* 1998: het Verdrag van Rotterdam, bedoeld om de internationale regelgeving voor de handel in gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden te verbeteren.
De Europese afdeling van PAN focust in campagnes meer bepaald op de Europese Unie, onder meer met een burgercoalitie voor een op wetenschap gestoelde verstrenging van de EU-regelgeving.
# RCS Halanzy

Royal Cercle Sportif Halanzy is een Belgische voetbalclub uit Halanzy. De club is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 1245. De clubkleuren zijn rood. De club speelde in haar geschiedenis enkele seizoenen in de nationale reeksen.

## Geschiedenis

Cercle Sportif Halanzy werd opgericht in 1928 en trad toe tot de KBVB op 1 augustus 1928. Hierbij kreeg de club stamnummer 1610 toegekend.
Het grootste deel van haar geschiedenis speelde de club in de provinciale reeksen. De eerste grote mijlpaal volgde toen de club koninklijk werd 2 maart 1957. De naam van de club werd hierop Royal Cercle Sportif Halanzy.
Ongeveer tien jaar later kon de club opklimmen naar Vierde klasse door kampioen te spelen in Eerste provinciale. De club kon zich hier de eerste twee seizoenen handhaven. Het derde seizoen volgde echter een degradatie na een 14e plaats.
Na twee jaar provinciaal voetbal volgde een nieuwe promotie naar Vierde klasse. Het verblijf bleef ditmaal echter beperkt tot één seizoen na een laatste plaats. Sindsdien speelt de club op provinciaal niveau.

## Resultaten

| Seizoen | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Reeks | Punten | Opmerkingen |
| | I | II | III | IV | P.I | P.II | P.III | P.IV | | | |
| 1966/67 | | | | | 1 | | | | Eerste prov. Lux. | ? | |
| 1967/68 | | | | 13 | | | | | Vierde Klasse C | 22 | |
| 1968/69 | | | | 10 | | | | | Vierde Klasse D | 26 | |
| 1969/70 | | | | 14 | | | | | Vierde Klasse A | 25 | |
| 1970/71 | | | | | ? | | | | Eerste prov. Lux. | ? | |
| 1971/72 | | | | | 1 | | | | Eerste prov. Lux. | ? | |
| 1972/73 | | | | 16 | | | | | Vierde Klasse A | 19 | |
| Provinciaal voetbal vanaf 1973 ||||||||||||
| 2016/17 | | | | | | 13 | | | Tweede prov. Lux. | 11 | |
| 2017/18 | | | | | | | 6 | | Derde prov. Lux. | 42 | |
| 2018/19 | | | | | | | 6 | | Derde prov. Lux. | 39 | |
| 2019/20 | | | | | | | 6 | | Derde prov. Lux. | 22 | Competitie stopgezet na speeldag 14 door COVID-19 |
| 2020/21 | | | | | | | - | | Derde prov. Lux. | - | Competitie stopgezet na speeldag 4 door COVID-19 |
| 2021/22 | | | | | | | 9 | | Derde prov. Lux. | 24 | |
| 2022/23 | | | | | | | 5 | | Derde prov. Lux. | 48 | |
| 2023/24 | | | | | | | 4 | | Derde prov. Lux. | 52 | |
| 2024/25 | | | | | | | | | Derde prov. Lux. | | |
# Bo (film)

Bo is een Vlaams-Belgisch drama van Hans Herbots uit 2010 gebaseerd op de succesroman Het engelenhuis van Dirk Bracke . De hoofdrol wordt vertolkt door Ella-June Henrard, een zestienjarig meisje dat 'de nieuwe Brigitte Bardot' werd genoemd.

## Verhaal

Antwerpen, Linkeroever. Deborah is vijftien en is de alledaagsheid van thuis beu. Ze wil weg. Onder aanmoediging van de achttienjarige Jennifer duikt ze het spannende nachtleven in. Ze ontdekt dat Jennifer als escorte werkt. Deborah is gefascineerd hoe makkelijk het lijkt om aan geld te komen. Onder de naam Bo maakt ze kennis met een wereld waar ze eigenlijk niet klaar voor is. Een wereld van geld, drugs en snelle kicks. Op een nacht valt de politie binnen in het hotel waar Deborah aan het werk is. Ze wordt opgepakt en voor drie maanden naar de gesloten jeugdinstelling van Beernem gestuurd.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Henrard, Ella-June Ella-June Henrard | Deborah 'Bo' |
| Geerts, Ina Ina Geerts | Chantal |
| Malehounova, Kalina Kalina Malehounova | Jennifer |
| Ryckewaert, Thomas Thomas Ryckewaert | Vincent |
| Valcke, Anemone Anemone Valcke | Yasmien |
| Ballyn, Laura Laura Ballyn | Steffie |
| Vergels, Mathias Mathias Vergels | Thomas |

## Prijzen

Giffoni Film Festival 2010:
* CIAL Aluminium Award
* Crystal Gryphon Award
* Prijs van de provincie Salerno
# Richard Talmadge

Richard Talmadge (München, 3 december 1892 – Carmel, 25 januari 1981) was een in Duitsland geboren Amerikaanse acteur, stuntman en filmregisseur.

## Biografie

Talmadge werd op 3 december 1892 geboren in München (Duitsland) als Sylvester Alphonse Metzetti. Samen met zijn broers Otto en Victor oogstte hij succes met een acrobatisch nummer in het circus van P.T. Barnum. Hij begon zijn Hollywood-carrière als stuntman voor Slim Summerville en Douglas Fairbanks voordat hij zelf acteur werd. Vanaf 1921 acteerde hij in actiefilms en in 1923 begon hij met het produceren van zijn eigen films. Zijn laatste stomme film, The Poor Millionaire (1930), was de allerlaatste stomme film die uitgebracht werd (behalve twee stomme films van Charlie Chaplin die lang na de komst van de geluidsfilm werden uitgebracht).
Richard Talmadge sprak vloeiend Engels, maar met een Duits accent, wat duidelijk werd toen de geluidsfilms opkwamen. Hij trad nog steeds op als zijn eigen producent en begon te spelen in lowbudgetfilms. Zijn accent deed er niet zoveel toe in deze films, waarin Talmadge bijna constant in beweging was en spectaculaire stunts uitvoerde. Tijdens de depressie gaf hij zijn productiebedrijf op en tekende hij bij een grote studio, Universal Pictures, waar hij de hoofdrol speelde in de twaalfdelige serial film Pirate Treasure (1934). Onafhankelijke producenten Bernard B. Ray en Harry S. Webb tekenden Talmadge vervolgens voor een reeks actiefilms met titels die Talmadges halsbrekende snelheid benadrukten, zoals Never Too Late, Step on It en The Live Wire. Dit waren zijn laatste hoofdrollen.
Daarna ging Talmadge achter de camera aan de slag als assistent-regisseur, stuntcoördinator en regisseur. Zijn latere werk omvatte How the West Was Won (1962), The Greatest Story Ever Told (1965) en Casino Royale (1967).
Talmadge was twee keer getrouwd. Zijn eerste huwelijk met Madeleine Francis Allen dateert uit 1917. In 1961 trouwde hij met Suzanne Avery, ze bleven samen tot zijn dood. Talmadge overleed aan kanker op 25 januari 1981 in Carmel (Californië) op 88-jarige leeftijd.

## Filmografie (selectie)

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Richard Talmadge op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Freese, Gene Scott (2014). Hollywood Stunt Performers, 1910s-1970s, Second Edition. McFarland, p. 278. ISBN 978-0-7864-7643-5.
* ↑ (en) Platt, Richard (1992). FILM. Alfred A. Knopf, p. 19. ISBN 0-679-81679-8.
* 1 2 (en) Crawley, Tony (1981). Things to Come - Stunt Ace. Starburst #34 3 (10): 9
* Biblioteca Nacional de España: XX5344047
* Bibliothèque nationale de France: cb147015205 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2027 5050
* Library of Congress Control Number: no96012132
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0184332
* SNAC: w6tc5nj0
* Système universitaire de documentation: 171549147
* Virtual International Authority File: 66061544
* WorldCat (via VIAF): 66061544
# Miss Vlaams-Brabant

Miss Vlaams-Brabant is de preselectie voor Miss België in Vlaams-Brabant. De winnares plaatst zich meteen voor de finale van Miss België later dat jaar. De twee eredames kunnen hun plaats verdienen tijdens een aparte wedstrijd achter gesloten deuren waar ze vergeleken worden met de eredames uit de andere provincies. Ook worden regelmatig wildcards uitgereikt, aan deelnemers die niet in de top 3 strandden tijdens de provinciale verkiezing.

## Erelijst

| Jaar | Winnares | Stad/Gemeente | Opmerkingen |
| 2025 | Axana Carmoy | Asse | 3e eredame Miss België 2025 |
| 2024 | Parnian Robatsarpooshi | Scherpenheuvel-Zichem | 4e eredame Miss België 2024 |
| 2023 | Emilie Vansteenkiste | Elewijt | Miss België 2023 |
| 2022 | Arlette Todut | Beersel | |
| 2021 | Thanaree Scheerlinck | Wemmel | 1e eredame Miss België 2021 |
| 2020 | Elize Baron | Herent | 5e eredame Miss België 2020 |
| 2019 | Shana Vanfraechem | Diest | |
| 2018 | Didem Çelebi | Wezembeek-Oppem | Top 12 Miss België 2018 |
| 2017 | Anjejoline Stevens | Landen | Top 12 Miss België 2017 |
| 2016 | Rim Agoudan | Overijse | |
| 2015 | Mandy De Saeger | Asse | |
| 2014 | Anissa Bondin | Dworp | 1e eredame Miss België 2014 |
| 2013 | Melissa Vingerhoed | Ottenburg | 2e eredame Miss België 2013 |
| 2012 | Ginne Vander Weyen | Holsbeek | |
| 2010 | Lien Aernouts | Averbode | 1e eredame Miss België 2010 |
| 2009 | Aurélie Van Daelen | Sint-Pieters-Leeuw | |
| 2008 | Ellen Rollin | Buizingen | Top 10 Miss België 2008 |
| 2007 | Yasmine De Borger | Zemst | |
| 2004 | Leen Hens | Dilbeek | 2e eredame Miss België 2004 |
| 2003 | Marilien Poelmans | Zellik | Top 5 Miss België 2003 |
| 2002 | Sara Brewaeys | Asse | |
| 2001 | Lynn De Merlier | Vilvoorde | 2e eredame Miss België 2001 |
# Wanty-Nippo-ReUz

Wanty-Nippo-ReUz is een Belgische continentale wielerploeg die dient als opleidingsploeg van Intermarché-Wanty.

## Geschiedenis

De ploeg werd in 2023 opgericht met een continentale licentie als opleidingsploeg voor Intermarché-Wanty en er werden ook de veldrijders in ondergebracht zoals Thijs Aerts, Kevin Kuhn en Gerben Kuypers voor hun wedstrijden op de weg, deze waren daarnaast actief in het veld voor Charles Liégeois Roastery CX. In 2025 werd het Japanse bouwbedrijf NIPPO co-sponsor van de ploeg met hen volgden die Japanse renners en twee ploegleiders.

## Ploegnamen

| Jaar | Naam | UCI-code |
| 2023 2024 2025 | Circus-ReUz-Technord Wanty-ReUz-Technord Wanty-Nippo-ReUz | CRT WRT WNR |

## Ploegleiding

| Voormalig Geert Wellens (2023) | 2024 Bart Wellens (2023-) Christophe Premont (2023-) Dimitri Claeys (2023-) Frederik Veuchelen (2023-) Sébastien Demarbaix (2024-) |

## Renners

| Voormalig Arne Baers (2023) Francesco Busatto (2023) Jasper Dejaegher (2023) Alexy Faure Prost (2023) Axel Huens (2023) Roel van Sintmaartensdijk (2023) Dylan Vandenstorme (2023) Jelle Vermoote (2023) Thijs Aerts (2023-2024) Aklilu Arefayne (2023-2024) Alessio Delle Vedove (2023-2024) Gerben Kuypers (2023-2024) Sacha Prestianni (2023-2024) Tim Rex (2023-2024) Obie Vidts (2023-2024) Huub Artz (2024) Meweal Girmay (2024) Kevin Kuhn (2023-2025) | 2025 Victor Hannes (2023-) Gilles Dockx (2024-) Wout Geerinckx (2024-) William Graff (2024-) Simone Gualdi (2024-) Zeno Moonen (2024-) Wouter Toussaint (2024-) Elmar Abma (2025-) Nicolas Aernouts (2025-) Halvor Dolven (2025-) Tobias Müller (2025-) Maxence Place (2025-) Keije Solen (2025-) Axel Van den Broek (2025-) Felix Ørn-Kristoff (2025-) Shunsuke Imamura (2025-) Masao Shimazaki (2025-) Kazuma Fujimura (2025-) |
* ↑ Vermeerbergen, Kurt, Het nieuwe Continentale Development Team zal Circus-ReUz-Technord heten. cyclingsite.be (30 december 2022). Geraadpleegd op 17 februari 2024.
* ↑ Japans bouwbedrijf NIPPO nieuwe titelsponsor van opleidingsploeg Intermarché-Wanty. WielerFlits. Geraadpleegd op 4 februari 2025.
# Masoreten

Masoreten (of masorethen, Hebreeuws: ba'alei hamasorah, בעלי המסורה) ("overleveraars") waren middeleeuwse joodse geleerden in Palestina en Babylon, die de Hebreeuwse Bijbel voorzagen van klinker- en voordrachttekens en andere aantekeningen, de zogenaamde nikud en teamim. Het was hun bedoeling om de tekst van uitspraaktekens te voorzien.
De Joodse Bijbel (door christenen het Oude Testament genoemd) is geschreven in het Hebreeuws (met uitzondering van enkele stukken in het Aramees). Gedurende de laatste twee eeuwen voor Christus gingen de Joden in hun land (ongeveer het huidige Israël) meer en meer Aramees spreken en werd het Hebreeuws dus steeds minder goed beheerst. De rabbijnen bleven echter het Hebreeuws steeds goed beheersen en gebruiken voor onderlinge contacten. Omdat het Hebreeuwse schrift, ruw gezegd, een medeklinkerschrift is, ontstond er langzamerhand discussie over en zorg om de juiste uitspraak en daarmee ook interpretatie van de tekst.
Er werd een systeem ontwikkeld van klinkertekens en voordrachttekens, bestaande uit puntjes en streepjes, die onder en boven de eigenlijke letters (medeklinkers dus) geschreven werden. De masoreten hebben zich intensief met deze ontwikkeling beziggehouden. Daarbij moesten ook bepaalde grammaticale eigenschappen van de taal worden vastgelegd. In de tiende eeuw van de gewone jaartelling is de definitieve versie van de aldus ‘gepunctueerde’ tekst in Tiberias vastgelegd door Ben Asjer en Ben Naftali. Deze tekst wordt de Masoretische Tekst genoemd. Een masoretisch werk, de Sefer Ochla veOchla, wordt ook wel de Masora haGedola of "de grote overlevering" genoemd.
De Masoretische Tekst heeft autoriteit gekregen en wordt nog steeds als standaard gebruikt. Als men bijvoorbeeld het programma Davka Writer bestelt (een programma om Hebreeuws te schrijven op een computer met een ‘gewoon’ toetsenbord), wordt daarbij onder meer een Bijbelversie geleverd in de Masoretische Tekst.
De Masoretische punctuatie bestaat uit:
* klinkertekens nikud: tekens voor de klinkers a, e, i, o en oe; het zijn er echter (veel) meer dan vijf ten gevolge van genoemde grammaticale eigenschappen;
* voordrachttekens teamim: tekens die dienen om de juiste voordracht aan te geven en die daarmee ook de functie van leesteken hebben; zo worden zeer veel Bijbelverzen door een van deze tekens in twee delen verdeeld.
In de huidige staat Israël, waar het Hebreeuws weer de voertaal is, wordt in het algemeen zonder punctuatie geschreven en gedrukt (kranten, boeken). Wel worden de klinkertekens gebruikt bij het leren van de taal (veelal zonder dat men zich om de precieze grammaticale regels bekommert) en bij het leren lezen door kinderen. Men kan kinderen wel horen zeggen: “Hij leest al zonder puntjes.”
# The Book of Life

The Book of Life (Nederlands: Manolo's magische reis) is een Amerikaanse animatiefilm uit 2014, geregisseerd door Jorge Gutierrez. De film wordt geproduceerd door Reel FX Creative Studios in samenwerking met 20th Century Fox Animation.

## Verhaal

De film volgt Manolo, een jongeman die de verwachtingen van zijn familie wil waarmaken, maar ook zijn eigen hart wil volgen. Voordat hij een pad kiest, dat hij wil volgen, gaat hij op een grote reis door drie werelden waar hij zijn grootste angsten moet zien te overwinnen.

## Stemverdeling

| Personage | Engelse stem | Nederlandse stem | Vlaamse stem |
| Manolo | Diego Luna | Jim Bakkum | Jelle Cleymans |
| Maria | Zoë Saldana | Carolina Dijkhuizen | Charlotte Vandermeersch |
| Joaquin | Channing Tatum | Max van den Burg | Mathijs Scheepers |
| Mary Beth | Christina Applegate | ... | ... |
| Xibalba | Ron Perlman | Just Meijer | Manou Kersting |
| Candle Maker | Ice Cube | Murth Mossel | Nico Sturm |
# Onsterfelijken

De Onsterfelijken was de benaming van de oud-Griekse historicus Herodotus voor een elitekrijgsmacht in het Perzische Rijk van de Achaemeniden. De Onsterfelijken waren zowel een keizerlijke garde als een legereenheid tijdens de Perzische Oorlogen.

## Herodotus

Herodotus beschrijft de Onsterfelijken als de meest gevreesde legereenheid van het Achaemenidische leger, bestaande uit precies 10.000 zwaarbewapende manschappen. Als een van deze soldaten gedood of ziek werd, werd deze meteen vervangen. Zo telde het aantal manschappen altijd 10.000, vandaar de naam "Onsterfelijken".

## Geschiedenis

De Onsterfelijken speelden een belangrijke rol tijdens de verovering van Babylon door Cyrus II de Grote, de verovering van het oude Egypte door Cambyses II en de verovering van koninkrijken in het westen van India door Darius I. Verder speelden ze een bepalende rol bij de Slag bij Thermopylae en bezetten ze delen van het oude Griekenland onder Mardonius.

## Bewapening

De Onsterfelijken waren bewapend met schilden, korte speren, zwaarden of grote dolken en pijl-en-boog. Onder hun gewaad droegen ze een schubbenpantser. Het regiment werd gevolgd door een karavaan van rijtuigen, kamelen en muilezels die benodigdheden meevoerden, samen met concubines en bedienden. Als hoofddeksel droegen de Onsterfelijken een Perzische tiara, mogelijk ter bescherming van het gezicht voor wind en stof in de Perzische vlaktes.
# Estland op het Eurovisiesongfestival 2025

Estland neemt deel aan het Eurovisiesongfestival 2025 in Zwitserland. Het is de 30ste deelname van het land aan het Eurovisiesongfestival. ERR is verantwoordelijk voor de Estische bijdrage voor de editie van 2025.

## Selectieprocedure
### Eesti Laul

Tot 21 oktober 2024 konden artiesten een lied insturen, en zich zo kandidaat stellen voor de nationale finale Eesti Laul. Artiesten buiten Estland mochten ook een lied insturen, op voorwaarde dat één van de songwriters Ests is. Uiteindelijk waren er 175 inzendingen, waarvan 65 liedjes in het Ests. Een 34 koppig jurypanel koos 15 rechtstreekse finalisten en 20 kandidaten die kans maakten op een wildcard. Uiteindelijk werd Marta Lotta gekozen door de radio luisteraars van Raadio 2.

### Finale

Op 15 februari 2025 vindt de finale met 16 artiesten plaats in de Unibet Arena in Tallinn. Topfavoriet Tommy Cash won de superfinale na een combinatie van 50% jurypunten en 50% televoting.

## Externe link

* Officiële website Eesti Laul
1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland
# Westelijke Sierra Madre

De Westelijke Sierra Madre (Spaans: Sierra Madre Occidental), lokaal ook wel Sierra Tarahumara genoemd, is een bergketen in Mexico. Het gebergte strekt zich uit van de Amerikaanse staat Arizona, door de staten Sonora, Chihuahua, Durango, Sinaloa, Zacatecas, Aguascalientes en Nayarit tot aan Jalisco.
Het hoogste punt van de Westelijke Sierra Madre is waarschijnlijk de Cerro Mohinora op de grens van Durango en Sinaloa. Schattingen van de hoogte van deze berg variëren van 3250 tot 3300 meter en in de omgeving liggen er bergen met vergelijkbare hoogte. Het gebergte is befaamd om de pijnbossen van de Westelijke Sierra Madre, bekend vanwege de rijkdom aan endemische soorten en haar biodiversiteit, en de Koperkloof, het grootste canyonsysteem ter wereld.
In het gebergte wonen verschillende indianenstammen die Uto-Azteekse talen spreken, waaronder de Huichol, Seri, Cora en Yaqui maar vooral de Tarahumara, die bijzonder sterk vasthouden aan hun traditionele levensstijl.
# Loodswezen (Antwerpen)

Het Loodswezen is een geklasseerd gebouw gelegen aan de Tavernierkaai nr. 3 te Antwerpen op het zogenoemde Eilandje, vlak aan het Museum aan de Stroom, dat sinds 2018 aangewend wordt voor tijdelijke tentoonstellingen.

## Toelichting

Het bouwwerk ligt aan de rechteroever van de Schelde bovenstrooms van de toevaart naar de Bonapartesluis. Het symmetrisch vormgegeven gebouw op een quasi vierkant grondplan, heeft een sterk beeldbepalende functie als bindmiddel tussen de oude stad en de haven. Het Antwerpse Loodswezengebouw is een tussen 1892 en 1895 in eclectische stijl opgetrokken gebouw aan de Tavernierkaai, waar men de administratieve diensten van het Loodswezen in onderbracht. De architecten Hendrik Kennes en Ferdinand Truyman tekenden het ontwerp. Tot 2016 bood het gebouw onderdak aan de Zeevaartinspectie, het Loodswezen en de Vloot en Maritieme Schelde. Het jaar daarop kocht de Stad Antwerpen het gebouw voor 2,1 miljoen euro van het Vlaamse Gewest.

## Nieuwe functie voor het gebouw

Het gebouw heeft sinds 2018 een culturele invulling met tentoonstellingsruimtes op het gelijkvloers.

## Fotogalerij

* Algemeen zicht Loodswezengebouw, gezien vanaf Tavernierkaai
* Linkerzijgevel en voorgevel Loodswezengebouw, gezien vanaf de Tavernierkaai
* Traphal Loodswezengebouw
* Interieur Loodswezengebouw, ruimte onder hoektoren rechtsachter
* Interieur Loodswezengebouw
* Interieur Loodswezengebouw
* ↑ Agentschap Onroerend Erfgoed - Loodswezen, onroerenderfgoed.be, geraadpleegd op 6 juli 2018. Gearchiveerd op 6 juli 2018.
* ↑ Tentoonstelling Anton Corbijn in het Loodswezen, Antwerpen site VRT, geraadpleegd op 31 juli 2018. Gearchiveerd op 31 juli 2018.
# Haardikkopmos

Haardikkopmos (Brachythecium tenuicaule) is een soort mos uit het geslacht dikkopmos (Brachythecium).

## Determinatie

Haardikkopmos is een klein slaapmos met kruipende stengels en hangende takken. Het lijkt op Cirriphyllum tommasinii, maar de niet-papilouse seta verschilt hiervan.

## Ecologie

Haardikkopmos leeft meestal als epifyt op bomen. Zelden is de soort ook als epiliet in rotsvegetatie aan te treffen.

## Verspreiding

Haardikkopmos is een endemische soort in Europa, waar het wordt aangetroffen in de gematigde bergstreken. zones van het centrale deel van het continent. In Nederland is haardikkopmos zeer zeldzaam.
* BLWG Verspreidingsatlas mossen
... · B. albicans (bleek dikkopmos) · B. campestre (velddikkopmos) · B. glareosum (kalkdikkopmos) · B. laetum (rotsdikkopmos) · B. mildeanum (moerasdikkopmos) · B. oedipodium (ijl dikkopmos) · B. plumosum (oeverdikkopmos) · B. populeum (penseeldikkopmos) · B. reflexum (gekromd dikkopmos) · B. rivulare (beekdikkopmos) · B. rutabulum (gewoon dikkopmos) · B. salebrosum (glad dikkopmos) · B. tenuicaule (haardikkopmos) · B. velutinum (fluweelmos) · ...