OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Geoffrey Keen

Geoffrey Keen (Wallingford, 21 augustus 1916 - Northwood, 3 november 2005) was een Engelse acteur. Hij werd onder andere bekend door zijn rol in Doctor Zhivago en als minister van Defensie in diverse James Bondfilms.
Keen werd geboren in Oxfordshire als zoon van de acteur Malcolm Keen. Hij begon zijn opleiding aan het gymnasium in Bristol, waarna hij zich aansloot bij het Little Repertory Theatre (ook in Bristol) waar hij in 1932 zijn toneeldebuut maakte. Na zijn debuut zou hij naar de London School of Economics gaan, maar hij veranderde van gedachte en ging naar de Royal Academy of Dramatic Art, waar hij na één jaar een gouden medaille won. Keen sloot zich in 1939 aan bij de Royal Shakespeare Company. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ging Keen in dienst bij het medische korps van de Britse Koninklijke Landmacht. In zijn diensttijd slaagde Keen erin om een educatieve film van het Britse leger te maken voor Carol Reed. Keens filmdebuut kwam in 1946 in Riders of the New Forest. Later zou hij ook in meerdere klassiekers verschijnen, zoals The Third Man (1949), The Boy and the Bridge (1959), Born Free (1966), Doctor Zhivago (1965), Cromwell (1970), Taste the Blood of Dracula (1969) en nog vele andere. In totaal speelde Keen in 100 films.
Verder had Keen gastrollen in The Saint en The Persuaders en speelde hij van 1965 tot 1972 de hoofdrol in de dramaserie The Troubleshooters.

## Frederick Gray

Een van Keens bekendste rollen was die van minister van Defensie Sir Frederick Gray in de James Bondfilms. In die rol speelde hij in de volgende films:
* The Spy Who Loved Me (1977)
* Moonraker (1979)
* For Your Eyes Only (1981)
* Octopussy (1983)
* A View to a Kill (1985)
* The Living Daylights (1987)
Ook leende hij in 1991 en 1992 zijn stem aan hetzelfde personage in de tekenfilm James Bond Junior.

## Latere leven en overlijden

In 1991 ging hij officieel met pensioen; Geoffrey Keen verscheen daarna niet meer in het openbaar. Hij overleed op 3 november 2005 op 89-jarige leeftijd en werd op 8 november in besloten kring gecremeerd in het Golders Green Crematorium te Londen, waar ook zijn vader is gecremeerd.
Geoffrey Keen was driemaal getrouwd en had een dochter.
# T-X

De T-X, bijgenaamd de "Terminatrix", is een fictieve gynoid uit de Terminator-franchise. Deze gynoid is een van de vele terminators gemaakt door Skynet. De T-X komt voor in de film Terminator 3: Rise of the Machines, waarin ze wordt gespeeld door Kristanna Loken.

## Karakteristieken

De T-X is Skynets antwoord op het feit dat het verzet steeds meer terminators herprogrammeert om voor hen te vechten. Naast mensen is de T-X er namelijk ook op gemaakt terminators te vernietigen. Ze kan hen en andere machines in haar macht krijgen via nanobots, die ze via haar vinger kan injecteren in de betreffende terminator of machine.
De T-X heeft een vrouwelijke uiterlijk, om haar minder gevaarlijk te doen lijken. Qua bouw is de T-X een combinatie van de T-800 en de T-1000. Ze heeft een metalen endoskelet zoals de T-800, met hierover een huid gemaakt van hetzelfde vloeibare materiaal als de T-1000. Net als de T-1000 kan ze haar uiterlijk en stem aanpassen aan dat van andere mensen, maar daar haar endoskelet niet van dit metaal is gemaakt kan ze niet de gedaante aannemen van niet-menselijke voorwerpen. Haar zwakheid is een sterk magnetisch veld. Een voldoende sterk magnetisch veld kan haar metalen huid verwijderden, waar ze weinig tegen kan doen.
De T-X is standaard uitgerust met meerdere inwendig ingebouwde wapens in haar endoskelet, die ze via een van haar armen tevoorschijn kan halen. Zo heeft ze de beschikking over een plasmakanon, vlammenwerper, boor en cirkelzaag. Net als alle terminators is ze bovenmenselijk sterk, en kan veel vuurwapens weerstaan. Via haar tong kan ze een bepaalde stof chemisch analyseren tot op DNA-niveau. De krachtbron van een T-X is een plasmareactor.

## Rol in de film

In Terminator 3: Rise of the Machines is de T-X de derde terminator die door Skynet wordt teruggestuurd in de tijd om John Connor te vermoorden. Behalve hem heeft ze het ook voorzien op enkele mensen die later top-generaals zullen worden in zijn leger.
In de film loopt de T-X vrijwel geen schade op, behalve dat haar primaire wapen, het plasmakanon, wordt vernietigd. Ze slaagt erin om de T-800 die is teruggestuurd om John te helpen via nanobots in haar macht te krijgen. Bij de militaire basis is ze Skynet behulpzaam om aan de macht te komen. Ze wordt in de climax van de film vernietigd wanneer de T-800 zijn laatste energiecel gebruikt om haar op te blazen.

## Andere media

Een tweede T-X genaamd Elliza komt voor in het boek Terminator Hunt. Deze T-X wordt in dit boek gevangen door het verzet, en geherprogrammeerd om voor hen te vechten.

## Voetnoten

* ↑ Kristanna Loken - Biography
* ↑ "T-X is designed for extreme combat, driven by a plasma reactor..." (Terminator 3 Script - Dialogue Transcript)

## Externe link

* (en) T-X in de Internet Movie Database
# Laurie Rinker

Laurie Anne Rinker (Stuart, 28 september 1962) is een Amerikaanse golfprofessional. Van 1982 tot 2010 was ze actief op de LPGA Tour. Ze debuteerde in 2010 op de Legends Tour.

## Loopbaan

In de eerste twee jaren van 1980 was Rinker een golfamateur. Ze studeerde op de Universiteit van Florida waar ze van 1980 tot 1982 golfde op de golfschool van haar coach, Mimi Ryan. In 1983 studeerde ze af met een bachelordiploma in financiën.
In 1982 werd Rinker een golfprofessional en ze maakte haar debuut op de LPGA Tour. In 1984 behaalde ze haar eerste LPGA-zege door de Boston Five Classic te winnen. In 1986 behaalde ze haar tweede en laatste LPGA-zege door de LPGA Corning Classic te winnen.
In 2010 maakte Rinker haar debuut op de Legends Tour en in 2011 behaalde ze haar eerste Legends-zege door de Women's Senior National Invitational te winnen. In 2013 behaalde ze haar tweede zege door het ISPS Handa Legends Open Championship, een major van de Legends Tour, te winnen.

## Erelijst
### Amateur

* 1980 U.S. Girls' Junior
* 1982 Doherty Challenge Cup

### Professional
#### LPGA Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 24 juni 1984 | Boston Five Classic | 65-68-76-77=286 | –2 | |
| 2 | 25 mei 1986 | LPGA Corning Classic | 72-70-70-66=278 | –10 | |

#### LPGA of Japan Tour

* 1984: Bridgestone Ladies Open

#### Legends Tour

* 2010: Women's Senior National Invitational
* 2013: ISPS Legends Tour Open Championship (major)
* 2014: The Legends Championship
* 2015: Chico's Patty Berg Memorial

#### Overige

* 1985: JCPenney Classic (met broer Larry Rinker)

## Teamcompetities
### Professional

* Handa Cup ( USA): 2013
# Allan-Bo Andresen

Allan Bo Andresen (Århus, 19 februari 1972) is een Deens voormalig wielrenner. Hij reed voor onder meer Team Fakta, Bankgiroloterij en Designa Køkken.

## Palmares
### 1999

    GP Bodson

### 2001

    1e etappe Ster Elektrotoer

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Parijs-Roubaix | Nokere Koerse | Scheldeprijs | Dwars door Vlaanderen |
| 2002 | | 76e | 43e | opgave |
| 2003 | | | | opgave |
| 2004 | opgave | | | |
| 2005 | | | | |
| 2006 | | | | opgave |
* (en) Profiel van Allan-Bo Andresen op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Allan-Bo Andresen op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Allan-Bo Andresen op de website van de UCI
* Profiel van Allan-Bo Andresen op De wielersite
Wielerploegen van Allan-Bo Andresen
Andresen · Foghmar · Hansen · C. Holm · M. Holm · Jonasson · Kristensen · Lohse · Nielsen · Sørensen · Østergaard
Andresen · Hansen · Holm · Jonasson · Kristensen · Kryger · Ljungqvist · Meinert-Nielsen · Nielsen · Sonne · Sørensen
Andresen · Arvesen · Hansen · Johansen · Kristensen · Kyneb · Lhoir · Ljungqvist · Lochowski · Nielsen · Petersen · Skelde · Sonne · Sunderland · Vestøl · Bak (stagiair) · Ingeby (stagiair) · Wilson (stagiair)
Andresen · Arvesen · Bäckstedt · Bak · Johansen · Jørgensen · Kristensen · Lhoir · Ljungqvist · Lochowski · Petersen · Rasmussen · Skelde · Sonne · Sunderland · Vestøl
Andresen · Arvesen · Bäckstedt · Bak · Grönqvist · Høj · Johansen · Jørgensen · Modin · Nielsen · Petersen · Rasmussen · Reihs · Riebenbauer · Rittsel · Skelde · Sunderland · Vestøl · Winn
Andresen (tot 25/04) · Bäckstedt · Baldato · Bertolini · Caucchioli · Ferrara · Furlan · Hvastija · Ivanov · Jørgensen · Ljungqvist · Lunghi · Miholjević · Møller · Moreni · Noè · Pellizotti · Rastelli · Skelde · Sunderland · Tafi
Andresen · Bak · Blijlevens · Bos · ten Dam · van Dulmen · Engels · Johansen · van Katwijk · Kemna · van der Kooij · Petersen · Pronk · Smink · van der Ven · Vries · van der Wal
# Ilse Arts

Ilse Arts (Wijchen, 7 juni 1990) is een Nederlands rolstoelbasketbalster. Arts komt sinds 2022 uit voor BBC Münsterland (Warendorf) in de Duitse Bundesliga waar ze speelt als forward. Eerder speelde ze voor Hot Rolling Bears (Essen), DeVeDo (Ermelo) en Black Eagles (Rosmalen).
In 2015 werd Arts geselecteerd voor het Nederlandse nationale team dat op het Europees kampioenschap 2015 in Worcester zilver behaalde. Met het Nederlandse team won ze vervolgens brons tijdens de Paralympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro en goud tijdens de Paralympische Zomerspelen van 2020 (Tokio) en 2024 (Parijs. Ook won ze goud tijdens de Wereldkampioenschappen van 2018 in Hamburg en 2022 in Dubai.
Arts speelde in haar jeugd voetbal bij SC Woezik. Daar kwam in 2010 een eind aan toen ze bij een motorongeluk een dwarslaesie opliep. Tijdens haar herstel in het revalidatiecentrum van de Sint Maartenskliniek maakte ze kennis met rolstoelbasketbal waar ze gaandeweg steeds bedrevener in raakte.

## Resultaten

    2 Europees kampioenschap 2015 in Worcester
    3 Paralympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro
    1 Europees kampioenschap 2017 in Adeje
    1 Wereldkampioenschap 2018 in Hamburg
    1 Europees kampioenschap 2019 in Rotterdam
    1 Paralympische Zomerspelen 2020 in Tokio
    1 Europees kampioenschap 2021 in Madrid
    1 Wereldkampioenschap 2022 in Dubai
    1 Europees kampioenschap 2023 in Rotterdam
    1 Paralympische Zomerspelen 2024 in Parijs
* ↑ (de) BBC Münsterland - Ilse Arts. waf-rollt.de. Gearchiveerd op 5 juni 2023. Geraadpleegd op 14 juli 2023.
* ↑ (de) Team HRB1 Saison 2017/2018. hotrollingbears.de.
* ↑ (de) Team HRB1 Saison 2020/2021. hotrollingbears.de. Gearchiveerd op 14 juli 2023.
* 1 2 3 Beuken en lef tonen: dat is de opdracht voor Ilse Arts. gelderlander.nl (5 september 2016). Gearchiveerd op 14 juli 2023.
* ↑ Na gouden basketballer is Ilse Arts uit Wijchen nu ook Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. gelderlander.nl (10 september 2021). Gearchiveerd op 14 juli 2023.

### Externe links

* TeamNL-profiel
* (en) Profiel op paralympic.org
Mariska Beijer · Chèr Korver · Saskia Pronk · Carina de Rooij · Jitske Visser · Ilse Arts · Bo Kramer · Sylvana van Hees · Julia van der Sprong · Lindsay Frelink · Ylonne Post · Xena Wimmenhoeve
Mariska Beijer · Chèr Korver · Saskia Pronk · Carina de Rooij · Jitske Visser · Ilse Arts · Bo Kramer · Sylvana van Hees · Julia van der Sprong · Lindsay Frelink · Anouk Taggenbrock · Xena Wimmenhoeve
Barbara van Bergen · Mariska Beijer · Lucie Houwen · Inge Huitzing · Chèr Korver · Roos Oosterbaan · Sanne Timmerman · Evelyn van Leeuwen · Carina de Rooij · Jitske Visser · Ilse Arts · Bo Kramer
# Marc Latupeirissa

Marc Latupeirissa ('s-Hertogenbosch, 13 september 1970) is een Nederlands voormalig betaald voetballer. Na beëindiging van zijn voetballoopbaan rondde hij een studie Nederlands recht af aan de Universiteit van Tilburg en ging hij werken als bedrijfsjurist en in het ondernemingsrecht.
Na zijn actieve carrière werd Latupeirissa voetbaltrainer, van onder meer het tweede elftal van amateurclub RKDVC uit Drunen. Vanaf 1 juli 2014 is hij algemeen directeur van voetbalclub FC Den Bosch.

## Overzicht clubcarrière

| Seizoen | Club | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 1989/90 | Willem II | Eredivisie | 3 | 0 |
| 1990/91 | Willem II | Eredivisie | 3 | 0 |
| 1991/92 | Willem II | Eredivisie | 13 | 0 |
| 1992/93 | Willem II | Eredivisie | 24 | 1 |
| 1993/94 | Willem II | Eredivisie | 11 | 1 |
| 1994/95 | Willem II | Eredivisie | 31 | 0 |
| 1995/96 | Willem II | Eredivisie | 15 | 0 |
| 1995/96 | FC Den Bosch | Eerste divisie | 11 | 0 |
| 1996/97 | Helmond Sport | Eerste divisie | 21 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 132 | 3 |
# Lennard Pearce

Lennard Pearce (Londen, Engeland, 9 februari 1915 - aldaar, 15 december 1984) was een Engels acteur, vooral bekend als 'Grandad' uit de comedyserie Only Fools and Horses. Hij speelde met name gastrollen in televisieseries; onder meer in Sykes, Minder, Bless Me Father en Crown Court. Hij kreeg zijn opleiding aan de Royal Academy of Dramatic Art in Londen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij in een speciaal regiment dat optrad voor de soldaten. Hij deed weinig tv-werk maar was wel in vele theaters te zien.
In 1980 wilde Pearce het acteren helemaal opgeven, na ziek te zijn geweest. Toen hij de rol van Grandad aangeboden kreeg, bezorgde hem dat aan het einde van zijn leven nog een enorme populariteit. Pearce stierf plotseling tijdens de productie van de aflevering Hole in One (seizoen 4) van de serie, nadat hij een tweede hartaanval kreeg binnen twee weken. Acteur Buster Merryfield verving hem, maar de meeste afleveringen van het seizoen moesten opnieuw worden opgenomen.

## Filmografie

* No Hiding Place Televisieserie - Eerste ambulance-man (Afl., Aftertaste, 1964)
* Armchair Theatre Televisieserie - Albert Waite (Afl., They Throw It at You, 1964)
* Thorndyke Televisieserie - Shenston (Afl., The Puzzle Lock, 1964)
* Dixon of Dock Green Televisieserie - Mr. Kemp (Afl., Act of Violence, 1965)
* The Wednesday Play Televisieserie - Tariefbetaler (Afl., Cathy Come Home, 1966)
* Dr. Finlay's Casebook Televisieserie - Pearson (Afl., Over My Dead Body, 1967)
* Dr. Finlay's Casebook Televisieserie - Consultant (Afl., Time Past: Time Future, 1967)
* The First Lady Televisieserie - Rol onbekend (Afl., To Hell with Purity, 1969)
* Dr. Finlay's Casebook Televisieserie - John Dow (Afl., Put Your Cross Here, 1969)
* A Family at War Televisieserie - Cowking (Afl., Hope Against Hope, 1970)
* Nearest and Dearest Televisieserie - Dokter (Afl., Make Yourself at Home, 1970)
* Softly Softly Televisieserie - Pearson (Afl., The Amateur, 1972)
* Sykes Televisieserie - Clublid (Afl., Uncle, 1972)
* Marked Personal Televisieserie - Mr. Potts (Episode 1.49, 1974|Episode 1.50, 1974)
* Antony and Cleopatra (Televisiefilm, 1974) - Cleopatra's schoolmeester
* Victorian Scandals Televisieserie - Brigadier Simmonds (Afl., The Fruits of Philosophy, 1976)
* Within These Walls Televisieserie - Mr. Kearny (Afl., The Mystery, 1976)
* Face of Darkness (1976) - Edward Langdon
* Hammer House of Horror Televisieserie - Rector (Afl., Witching Time, 1980)
* Play for Today Televisieserie - Patiënt (Afl., Name for the Day, 1980)
* Bless Me Father Televisieserie - Ambtenaar in rechtbank (Afl., Porgy & Bess, 1981)
* Only Fools and Horses Televisieserie - Grandad (23 afl., 1981-1984)
* Crown Court Televisieserie - Ronald Wardle (Afl., Mother Figures, 1984)
* Shroud for a Nightingale (Mini-serie, 1984) - Mr. Coles
* Minder Televisieserie - George (Afl., The Balance of Power, 1984)
* Library of Congress Control Number: no2010093695
* MusicBrainz: 2b39bde6-d11b-4d2a-8055-7dc29f2557c5
* Virtual International Authority File: 122182336
* WorldCat (via VIAF): 122182336
# Xing Yan Dong

Xing Yan Dong (Chinees: 邢彦东) (20 maart 1985) is een Chinees voormalig wielrenner die in 2013 reed voor Argos-Shimano.

## Carrière

In 2008 werd hij derde in de derde etappe van de Ronde van Langkawi.
In maart 2013 tekende hij een contract bij de Nederlandse ploeg Argos-Shimano. Aan het eind van het seizoen werd zijn contract echter niet verlengd.

## Ploegen

* 2006- Marco Polo Cycling Team
* 2007- Discovery Channel-Marco Polo Team
* 2008- Trek-Marco Polo Cycling Team
* 2009- Trek-Marco Polo Cycling Team
* 2010- Holy Brother
* 2011- Marco Polo Cycling Team
* 2012- MAX Success Sports (vanaf 20-8)
* 2013- Team Argos-Shimano (vanaf 20-3)
* (en) Profiel van Xing Yan Dong op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Xing Yan Dong op de website van de UCI
* Profiel van Xing Yan Dong op De wielersite
Wielerploegen van Xing Yan Dong
Ahlstrand · Arndt · Barguil · Clarke · Curvers · Damuseau · De Backer · Degenkolb · Dumoulin · Fröhlinger · Geschke · Gretsch · Huguet · Hupond · Janse van Rensburg · Ji · Kittel · de Kort · Ludvigsson · Mezgec · Parisien · Peterson · Preidler · Sinkeldam · Sprick · Stamsnijder · Timmer · Veelers · Xing · Holler (stagiair) · Jauregui (stagiair) · Olsson (stagiair)
# Sandracottus jaechi

Sandracottus jaechi is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Wewalka & Vazirani.
# PocoMail

PocoMail is een shareware-e-mailclient, ontwikkeld door Poco Systems, bestemd voor gebruik op Windows.
Het werd ontwikkeld in 1999 in Canada. In 2000 kreeg het programma een Shareware Award van PC Magazine. In 2009 kwam versie 4.8 Build 4400 uit.
Enkele kenmerken van PocoMail zijn een ingebouwde functionaliteit tot het bekijken van HTML-bestanden en ingebouwde spamfilters.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ The PC Magazine Shareware Awards
# Kun Jiang

Kun Jiang (13 december 1989) is een Chinees wielrenner. Jiang reed in 2014 een seizoen bij Team Lvshan Landscape. Hij behaalde in 2010 zijn eerste, en laatste, etappeoverwinning toen hij de derde etappe won in de Ronde van het Qinghaimeer.

## Belangrijkste overwinningen
### 2010

    3e etappe Ronde van het Qinghaimeer
    8e eindklassement Ronde van China

### 2012

    7e eindklassement Ronde van Fuzhou
* (en) Profiel van Kun Jiang op ProCyclingStats
Avery · Boillat · Butler · Clarke · Friedemann · Gardeyn · Jiang · Jiao · Kemps · Kirsipuu · Lewis · Liu · Manan · Ojavee · Othman · Wong · Wu · Wurf · Xu
Anderson · Avery · Bell · Beyer · Brammeier · Butler · Feng · Friedemann · Gazvoda · Jang · Jiang · Jiao · Lewis · Liu · Nishizono · Ojavee · Othman · Roth · Schnaidt · Tang · Traksel · Wu · Xu · Brenes (stagiair) · Cheung (stagiair) · Smith (stagiair)
# Litopenaeus vannamei

Penaeus vannamei is een tienpotigensoort uit de familie van de Penaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Boone.

## Habitat en verspreiding

Oorspronkelijk is Penaeus vannamei afkomstig uit de oostelijke Grote Oceaan en komt voor van de westkust van Mexico tot aan de westkust van Peru. De soort leeft alleen in wateren die gedurende het hele jaar door boven de 20°C blijven.

## Commercieel belang

Voor Mexicaanse vissers was Penaeus vannamei altijd al een belangrijke soort, maar in de loop van de 20e eeuw is men begonnen deze soort op grote schaal te kweken, in eerste instantie in de Amerika's, maar later ook in Azië (met name China, Thailand, Vietnam en Indonesië) grotendeels ter vervanging van de inheemse Aziatische tijgergarnaal Penaeus monodon. Sinds 2004 is het de meest gekweekte garnalensoort ter wereld, dat jaar werd er naar schatting 1.116.000 ton van gekweekt. De soort wordt verhandeld onder namen als 'witte garnaal', 'witpootgarnaal' of 'Vannamei-garnaal'.
* Cultured Aquatic Species Information Programme Penaeus vannamei (Boone, 1931). Food and Agriculture Organization (2017). Geraadpleegd op 9 juni 2017.
* ↑ De Grave, S. (2012). Litopenaeus vannamei (Boone, 1931). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=247789
# Zeepalingen

De Zeepalingen (Congridae) vormen een familie straalvinnige vissen uit de orde van palingachtigen (Anguilliformes). Er zijn 225 soorten, verdeeld over een 30-tal geslachten. Zoals de naam doet vermoeden, leven zeepalingen uitsluitend in zeewater, hoofdzakelijk in de Atlantische, Indische en Grote Oceaan.
Zeepalingen zijn roofvissen die zich voornamelijk voeden met kleinere vissoorten. De meeste soorten leven diep onder water, dicht bij de zeebodem. Sommige soorten struinen over de zandbodem naar plankton.
Op zeepalingen wordt gejaagd voor de consumptie.

## Onderfamilies en geslachten

* Onderfamilie Bathymyrinae
** Geslacht Ariosoma
** Geslacht Bathymyrus
** Geslacht Chiloconger
** Geslacht Kenyaconger
** Geslacht Parabathymyrus
** Geslacht Paraconger
** Geslacht Rostroconger
* Onderfamilie Congrinae
** Geslacht Acromycter
** Geslacht Bassanago
** Geslacht Bathycongrus
** Geslacht Bathyuroconger
** Geslacht Blachea
** Geslacht Castleichthys
** Geslacht Conger
** Geslacht Congrhynchus
** Geslacht Congriscus
** Geslacht Congrosoma
** Geslacht Diploconger
** Geslacht Gnathophis
** Geslacht Japonoconger
** Geslacht Kenyaconger
** Geslacht Lumiconger
** Geslacht Macrocephenchelys
** Geslacht Promyllantor
** Geslacht Pseudophichthys
** Geslacht Rhynchoconger
** Geslacht Scalanago
** Geslacht Uroconger
** Geslacht Xenomystax
* Onderfamilie Heterocongrinae
** Geslacht Gorgasia
** Geslacht Heteroconger

## Externe link

* Alle soorten zeepalingen met foto's
* ↑ (en) Congridae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Quick Menu

Quick Menu was een alternatieve grafische gebruikersomgeving voor MS-DOS. Er werden drie versies van gemaakt: Quick Menu, Quick Menu II en Quick Menu III.

## Achtergrond

In DOS-besturingssystemen diende de gebruiker destijds alle commando's in te typen via het toetsenbord. Met het cd-commando kon men naar een bepaalde (sub)directory gaan. Daar kon met het dir-commando een lijst opgevraagd worden van de aanwezige bestanden. Men moest zelf nagaan welk het uitvoerbare bestand was. Dat kon een executable zijn, dat ofwel de extensie EXE of COM had, of een batchbestand. Een bijkomend probleem was dat de folder meerdere van dergelijke bestanden kon bevatten en het niet altijd duidelijk was welk het correcte opstartprogramma was. Meestal stond dat wel vermeld in de handleiding of in een tekstbestand, maar de gebruiker moest de locatie en de naam van dat opstartbestand onthouden.
Quick Menu bood voor dat laatste een oplossing: het was een grafische omgeving waar de gebruiker zelf een menustructuur kon aanmaken. In elk menu kon hij een soort snelkoppeling plaatsen naar het juiste opstartbestand, wat hij uiteraard zelf nog eenmaal diende te selecteren.

## Versies
### Versie I

Deze versie uit 1990 gaf enkel een menustructuur in tekst. De gebruiker kon enkele menukeuzes aanmaken met daarin een submenu of een item dat een programma opstartte.

### Versie II

Dit programma kwam uit in 1991. In deze versie kon de gebruiker meerdere schermen aanmaken. In deze schermen kon hij meerdere groepsiconen of programma-iconen plaatsen. Aan een groep of icoon kon men een pictogram kiezen uit een voorgedefinieerde lijst. Daarnaast bevatte het programma een editor om zelf pictogrammen aan te maken. Voor de achtergrond van het programma kon de gebruiker kiezen uit meerdere meegeleverde tekeningen. De besturing gebeurde met de muis of het toetsenbord.

### Versie III

Quick Menu III bevatte voornamelijk uitbreidingen waaronder een rekenmachine, bestandsnavigatieprogramma en kalender. Verder was het ook mogelijk om Windows 3.x-programma's op te starten. In werkelijkheid startte Quick menu III Windows op met als parameter de locatie en naam van het aangeklikte programma.
* ↑ (en) (25 maart 1991). The Ultimate Menu System - Quick Menu II. InfoWorld 13 (12): 86
* ↑ (en) (7 december 1993). Dress up your screen. PC Magazine - Network Edition 12 (21): 588