OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ruggero Leoncavallo

Ruggero Leoncavallo (Napels, 8 maart 1857 - Montecatini, 9 augustus 1919) was een Italiaanse componist, pianist en dichter.
Ruggero Leoncavallo werd geboren in Napels. Zijn eerste pogingen als operacomponist hadden geen succes. Hij zwierf gedurende enkele jaren door Frankrijk, Egypte, Engeland en Duitsland. Het eerste succes kwam er pas in 1892 met de korte opera I Pagliacci (De Clowns), waarvan de première onder Arturo Toscanini in Milaan doorging.
Daarop volgden nog I Medici (1893), La Bohème (1897), Zaza (1900), Roland (1904) en Maia (1910). Van zijn opera's kon enkel I Pagliacci repertoire houden.
Voorts componeerde hij operettes, orkest- en koorwerken en liederen.

## Externe link

* Bladmuziek van Ruggero Leoncavallo op de website van het International Music Score Library Project
* Biblioteca Nacional de España: XX1169385
* Bibliothèque nationale de France: cb13896557m (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058521471306706
* CiNii: DA04100368
* Gemeinsame Normdatei: 118779559
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2138 2499
* Library of Congress Control Number: n79127150
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000037847
* MusicBrainz: 9bfbcb17-bd72-444e-be7d-0129b6389ca1
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00620996
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js20020128003
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007264293505171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002005503
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070708428
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV023114
* LIBRIS: 213345
* SNAC: w6x35110
* Système universitaire de documentation: 034452257
* Theaterlexikon der Schweiz: Ruggero_Leoncavallo
* Trove: 1224091
* Virtual International Authority File: 69116037
* WorldCat (via VIAF): 69116037
# Plicatula gibbosa

Plicatula gibbosa is een tweekleppigensoort uit de familie van de Plicatulidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1801 voor het eerst geldig gepubliceerd door Jean-Baptiste de Lamarck.
# Petehboon

De petehboon (Indonesisch: petai of pete, Thais: sato) (Parkia speciosa) is een peulvrucht die in de Indonesische keuken tamelijk veel gebruikt wordt, maar ook in andere keukens in Zuidoost-Azië wordt gebruikt. De boon heeft een zeer sterke geur (en wordt ook wel "stinkboon" genoemd) en geeft een heel bepaald aroma aan de gerechten waarin hij wordt verwerkt.
De grote, platte bonen bevinden zich in lange, vaak gedraaide peulen (soms een halve meter lang) die groeien aan de boom Parkia speciosa, welke tot de familie Fabaceae behoort. De boom kan 15 tot 40 meter hoog worden en groeit van nature in de tropische regenwouden van Zuidoost-Azië. De boom wordt ook wel in tuinen of boomgaarden aangeplant.
Petehbonen worden voornamelijk verwerkt in sambal en sajoer asem in de oosterse keuken. In Indonesië worden ze ook in de schil gepoft, gepeld en in een kommetje als voorafje of als bijgerecht geserveerd.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN geklasseerd als 'niet bedreigd'.
# Baeodon

Baeodon is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1906 gepubliceerd door Gerrit Smith Miller Jr.

## Soorten

Er worden 2 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Baeodon alleni (O. Thomas, 1892)
* Baeodon gracilis (G. S. Miller, 1897)
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 462-463. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Roehrs, Z. P., Lack, J. B., & Van Den Bussche, R. A. (2011). A molecular phylogenetic reevaluation of the tribe Nycticeiini (Chiroptera: Vespertilionidae). Acta Chiropterologica, 13(1), 17-31.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 08-02-2025.
# Štiavnické Bane

Štiavnické Bane is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Banská Štiavnica. Štiavnické Bane telt 794 inwoners.
Baďan · Banská Belá · Banská Štiavnica (hoofdstad) · Banský Studenec · Beluj · Dekýš · Ilija · Kozelník · Močiar · Počúvadlo · Podhorie · Prenčov · Svätý Anton · Štiavnické Bane · Vysoká
# Gymnofobie

Gymnofobie is een specifieke fobie voor naaktheid, die aanzienlijk dieper gaat dan het normale schaamtegevoel.
De naam is afkomstig van het Griekse γυμνός gumnós, naakt en φόβος phóbos, angst.
Lijders aan deze fobie ervaren sterke spanning of angst als ze andere mensen naakt zien, maar ook hun eigen naaktheid kan angstige reacties oproepen. Niet alleen de directe confrontatie met naaktheid (erotische films, naturisme etc.) veroorzaakt de angst, maar ook gedachten of dromen over naaktheid kunnen fobische symptomen tot gevolg hebben.
De fobie kan een uiting zijn van een bredere angst voor seksualiteit (erotofobie), maar kan ook samenhangen met een zekere onvrede met het eigen lichaam (vgl. dysmorfofobie). Soms roept naaktheid associaties op met onveiligheid of gebrek aan bescherming.

## Literatuurverwijzingen

* ↑ Anderson, D.M. (2000). Dorland’s illustrated medical dictionary (29ste uitgave). Philadelphia/London/Toronto/Montreal/Sydney/Tokyo: W.B. Saunders Company.
* ↑ Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). A Greek-English Lexicon. revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones. with the assistance of. Roderick McKenzie. Oxford: Clarendon Press.
* ↑ Definitie op midicinenet.com. Gearchiveerd op 29 mei 2014. Geraadpleegd op 15 oktober 2012.
# Parijs-Geschut

Het Parijs-Geschut (Duits:Paris-Geschütz) was een Duits langeafstandkanon waarmee in de Eerste Wereldoorlog Parijs beschoten werd van maart tot augustus 1918 met 206 granaten van elk 106 kg vanaf 130 km afstand.
Toen de Parijzenaars hoorden over granaatinslagen in hun stad, dachten ze dat een Duitse Zeppelin de stad vanaf grote hoogte bestookte, omdat er noch vliegtuigen, noch kanonnen werden gehoord. In werkelijkheid werd Parijs beschoten door de grootste stukken artillerie van de oorlog, met een groot kaliber van 211 mm en een zeer lange loop van 34 m.
De loop bestond uit een 17 m lange buitenmantel met 38 cm binnendiameter, waarin een 30 m lange getrokken loop van kaliber 21 cm ingeschoven werd. Daar werd dan nog een gladde loop van 6 m lang opgezet. De loop werd met kabels ondersteund tegen doorzakken.
Een granaat vloog 3 minuten. Er waren drie explosieve ladingen van samen 196 kg: een achteraan en twee opzij. De ladingen van C/12 werden op 15°C bewaard. De tijd tussen twee schoten bedroeg 20 minuten. Door de gastemperatuur van 2000°C en de gasdruk van 4800 bar vergrootte elk schot de diameter een beetje en daarvoor moest gecorrigeerd worden. Een loop ging 65 schoten mee en moest dan vervangen worden.
Om triangulatie op basis van geluid te vermijden, schoot het Parijs-geschut enkel gelijktijdig met ander zwaar geschut in de buurt. Het kanon werd in werking afgeschermd met rookgordijnen. Het kanon schoot niet als er vliegtuigen in de buurt vlogen.
Het Parijs-Geschut neemt ook een belangrijke plaats in in de geschiedenis van de ruimtevaart, omdat de hiermee afgeschoten granaten de eerste door de mens gemaakte objecten waren die 40 km hoog de stratosfeer bereikten. Een groot deel van het traject van een granaat verliep daardoor met geringe luchtweerstand.
Deze stukken werden ook wel Keizer Wilhelmgeschut genoemd. Tevens worden ze vaak verward met de Dikke Bertha; de zware houwitser, ingezet om de forten rond Luik te vernietigen. Ze werden ook vaak verward met de Lange Max. De enige overeenkomst tussen deze wapens is dat deze door eenzelfde fabrikant (Krupp), geproduceerd werden.
Het Parijs-Geschut was, strategisch gezien geen succes. Het laadvermogen was klein, de loop moest om de 65 schoten vervangen worden en de nauwkeurigheid was slechts goed genoeg om grote plaatsen te bombarderen zoals Parijs. De Duitsers zetten dit wapen enkel in om het moreel van de Parijzenaars te breken, niet om de stad zelf te vernietigen. Er stierven 256 burgers bij de beschieting.
# Adriaan van der Have

Adriaan van der Have (Bloemendaal, 19 januari 1958 - 3 april 2009) is oprichter van Torch Gallery.
Van der Have richtte zich in zijn galerie niet exclusief, maar wel met sterke nadruk op fotografie. Tot de grote namen die Van der Have in de Amsterdamse galerie bracht behoorden: Anton Corbijn, Andreas Gursky, Teun Hocks, Leni Riefenstahl en Loretta Lux.
Hij opende Torch in 1984. Eerder was hij mede-eigenaar van Art Unlimited, de uitgever van ansichtkaarten en ander kunstgericht drukwerk. Ook werkte hij een tijd als lijstenmaker. Die ervaring bracht hem op het idee een galerie te beginnen.

## Media

Het televisieprogramma De Avonden (VPRO) interviewde Adriaan van der Have in 2008.
In de zomer van 2005 publiceerde Boekman, kwartaalblad van de Boekmanstichting, een interview met Willem van Zoetendaal en Adriaan van der Have.
Na zijn overlijden startten vrienden uit de kunstwereld een herdenkingswebsite.
# Ascidia fictile

Ascidia fictile is een zakpijpensoort uit de familie van de Ascidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 voor het eerst geldig gepubliceerd door Claude Monniot.
# Bonaventure (metrostation)

Bonaventure is een metrostation in het arrondissement Ville-Marie van de Canadese stad Montréal in de provincie Québec. Het op 13 februari 1967 geopende station wordt bediend door de oranje lijn van de metro van Montréal, en gold meer dan dertien jaar als eindstation, tot de oranje lijn werd doorgetrokken tot aan Place Saint-Henri. Het station is verbonden met het Centraal station van Montréal. Met 9.430.502 opstappende reizigers gold het in 2019 als vierde belangrijkste station van de metro van Montréal.
Het metrostation is genoemd naar de Place Bonaventure, die de naam kreeg van het voormalige Bonaventure spoorwegstation, gelegen aan de rue Saint-Bonaventure (nu rue Saint-Jacques), die genoemd was naar de dertiende-eeuwse Italiaanse bisschop Bonaventura.
Het station is ontworpen door architect Victor Prus (1917-2017) die ook het station Mont-Royal heeft ontworpen. Dankzij de open bouwwijze kon veel ruimte worden gecreëerd voor de zeer talrijke reizigersbewegingen.
* ↑ Het metronet op de site van STM. Gearchiveerd op 19 mei 2023.
* ↑ Société de transport de Montréal: Entrants de toutes les stations de métro en 2019. Anfrage am 20. Mai 2020 gemäß Access to Information Act, Referenz-Nr. 0308.2020.091. (van Duitstalige pagina overgenomen)
# Wils Huisman

Wils (Willie) Huisman (Den Haag, 10 oktober 1914 – Leiden, 20 januari 1979) was een Nederlands vertaalster van Russische literatuur voor o.a. uitgeverijen Contact en Van Oorschot. Ze was in haar tijd een van de weinige vrouwen in Nederland die boeken vertaalden voor grote uitgeverijen. Een van haar bekendste vertalingen is die van Tolstojs Anna Karenina, die in 1965 werd uitgegeven in de collectie Russische Bibliotheek van Van Oorschot, en in 2022 haar tiende druk beleefde.

## Biografie

Wils Huisman is de dochter van Schildwolder Jacob Tjakko Huisman (1884 - 1918), ingenieur en pionier in de betonbouw, en Kollumse Baukje Brongersma (1879 - 1963), verpleegkundige. Ze had één broer, Willem Huisman (1916 - 2010) die als constructeur en architect een van de grondleggers van het constructief ontwerpen was, en als hoogleraar de afdeling Bouwkunde aan de TU Eindhoven oprichtte.
Huisman had door een aangeboren afwijking geen armen. Toen ze slechts 4 jaar oud was, overleed haar vader. Met haar moeder en broer woonde ze vanaf 1922 in Wassenaar in een dubbel woonhuis waar ook een studievriend van haar vader woonde, met wie was afgesproken dat men in geval van nood elkaar zou helpen. Het huis was ontworpen door de latere rijksbouwmeester G.C. Bremer, tevens hun buurman en ook een studievriend van haar vader.
Huisman moest in de oorlog dit huis verlaten omdat het in de Atlantik-linie lag. Ze verhuisde met haar moeder naar een boerderij van een oom in Friesland. Hier begon ze aan haar vertaling van Anna Karenina. Na Friesland verhuisde ze met haar moeder naar Den Haag.
Ondanks het feit dat ze geen armen had maakte ze reizen naar Zweden, Griekenland en Moskou. Ze had met haar voeten leren schrijven met pen en papier, en was een van de eersten met een fysieke beperking die met een aangepaste auto reed, een automatische DAF met het stuur net boven de bodem van de auto. Ze woonde zelfstandig op een benedenverdieping aan de Boisotkade in Leiden en verhuurde de bovenverdiepingen. Haar woning kende vele aanpassingen waardoor ze eenvoudige dingen als deuren openen en sluiten zelf kon.
Huisman bleef ongetrouwd. Ze was enige tijd lid van de soroptimisten.

### Opleiding

Wils Huisman koos voor de studie Slavische talen omdat dit een studierichting met weinig studenten betrof, waardoor de kans op een baan vergroot werd. Ze studeerde aan de Rijksuniversiteit Leiden bij Nicolaas van Wijk, die tot 1945 de enige hoogleraar in Nederland was waarbij men Slavische talen kon studeren. Haar studiegenoten waren o.a. Paul Rodenko, Aleida Schot, Jeanne Liedmeier en Etty Hillesum, die over haar schreef in haar dagboeken. Ze studeerde af in 1941.

### Werk

Kort na de oorlog werd Huisman de eerste vakreferent voor Slavische talen aan de Universiteitsbibliotheek van Leiden (bibliothecaresse van de Slavische studiezaal). Ze bekleedde die functie jarenlang. Voor de Russische Bibliotheek, een project van uitgeverij Van Oorschot waarin een groot aantal klassieken uit de Russische literatuur werd uitgegeven, vertaalde ze werken van Ivan Toergenjev, Ivan Gontsjarov en Lev Tolstoj.
# Stenhousemuir FC

Stenhousemuir FC is een Schotse voetbalclub uit Stenhousemuir in Falkirk (raadsgebied).
De club werd in 1884 opgericht door Peter Hutton en speelde nooit in de hoogste klasse, wel bracht de club 47 seizoenen in de 2de klasse door.
In 1921 sloot de club zich bij de League aan, de beste prestatie in de 2de klasse was er in 1958/59 toen de club 3de eindigde, 2 jaar later herhaalden The Warriors deze positie. In 1998 degradeerde de club voor de eerste keer in het bestaan, de 4de klasse werd pas midden jaren 90 opgericht, een jaar later promoveerde de club voor het eerst. Na enkele seizoenen vierde klasse promoveerde de club in 2009 weer. Nieuwe degradaties volgden in 2017 en 2019.

## Erelijst

* Scottish League Challenge Cup
    Winnaar (1): 1995

## Eindklasseringen

| 7 | 14 | 12 | 12 | 15 | 13 | 12 | 4 | 6 | 5 | 14 | 16 | 3 | 5 | 3 | 15 | 16 | 11 | 15 | 18 | 17 | 19 | 19 | 16 | 10 | 14 | 10 | 15 | 11 | 10 | 9 | 12 | 10 | 6 | 10 | 13 | 11 | 7 | 5 | 7 | 12 | 10 | 14 | 4 | 4 | 13 | 7 | 3 | 4 | 4 | 6 | 9 | 2 | 8 | 7 | 9 | 7 | 10 | 7 | 3 | 7 | 5 | 4 | 8 | 8 | 5 | 6 | 5 | 9 | 8 | 10 | 4 | 9 | 8 | 6 | 5 | 6 | 1 |
| 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Niveau 1 Niveau 2 Niveau 3 Niveau 4 ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Periode | Niveau 1 | Niveau 2 | Niveau 3 | Niveau 4 |
| 1893-1975 | Division One | Division Two | Division Three | -- |
| 1975-1998 | Premier Division | First Division | Second Division | Third Division |
| 1998-2013 | Scottish Premier League | First Division | Second Division | Third Division |
| 2013-heden | Scottish Premiership | Scottish Championship | Scottish League One | Scottish League Two |

## Records

* Grootste overwinning: 9-2 tegen Dundee UTD in 1937
* Grootste nederlaag: 2-11 tegen Dunfermline Athletic in 1930
* Hoogste aantal toeschouwers: 12 500 tegen East Fife in 1950
# Elaine Hammerstein

Elaine Hammerstein (Philadelphia, 16 juni 1897 – Tijuana, 13 augustus 1948) was een Amerikaanse actrice ten tijde van de stomme film.

## Biografie

Elaine Hammerstein werd geboren op 16 juni 1897 in Philadelphia (Pennsylvania) als dochter van Jean Allison Hammerstein en theaterproducent Arthur Hammerstein. Ze was van Duits-Joodse afkomst aan vaderskant. Toen haar vader in 1924 hertrouwde werd ze de stiefdochter van collega-actrice Dorothy Dalton, die slechts een jaar ouder was dan Elaine.
In 1913 maakte ze haar Broadway-debuut in de musical High Jinks. Na school kreeg ze van haar vader een baan in productiewerk. In 1915 stond ze voor de tweede keer op Broadway in The Trap.
Daarna ging Hammerstein de filmwereld in. Van 1915 tot 1926 speelde ze in meer dan 40 stomme films, waaronder The Girl from Nowhere (1921), Reckless Youth (1922), The Drums of Jeopardy (1923), Broadway Gold (1923) en The Midnight Express (1924).
Ze trouwde op 10 juni 1926 met James Walter Kays in Los Angeles. Kays was brandweercommissaris in Los Angeles en was ook financieel directeur van de Democratische Partij van Californië. Na haar huwelijk stopte Hammerstein met acteren. Haar laatste filmoptreden was in het Columbia Pictures-drama Ladies of Leisure (1926).
Hammerstein en haar man overleden samen met nog drie vrienden van het koppel op 13 augustus 1948 in een auto-ongeluk toen ze op de terugweg waren van een reis naar de Mexicaanse grensstad Tijuana.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Elaine Hammerstein op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Wing, Ruth (1924). The Blue Book of the Screen. Pacific Gravure Company, pp. 104-105.
* 1 2 (en) Lahue, Kalton C. (1971). Ladies in Distress. A.S. Barnes & Company, pp. 124-129. ISBN 0-498-07634-2.
* 1 2 (en) "Five Killed in Crash", The Kansas City Star, 14 augustus 1948. – via newspapers.com.
* 1 2 (en) "Only Members of Immediate Family at Wedding Ceremony", The Times, 10 juni 1926. – via newspapers.com.
* 1 2 3 (en) "Five Prominent L.A. Residents Killed in Crash", The San Bernardino County Sun, 15 augustus 1948. – via newspapers.com.
* Gemeinsame Normdatei: 1286274265
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4025 4700
* Library of Congress Control Number: n89129748
* SNAC: w66z3906
* Virtual International Authority File: 18811116
* WorldCat (via VIAF): 18811116
# Sissel Kyrkjebø

Sissel Kyrkjebø (Bergen, 24 juni 1969) is een Noorse zangeres. Ze treedt op onder de naam Sissel.
Tijdens het Eurovisiesongfestival 1986 trad ze op als pauzeact. Ze trad tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen van 1994 in Lillehammer op. In 1997 scoorde ze samen met Warren G een hit met Prince Igor The Rapsody. In 1996 kwam de single 'What Are We Made Of' uit, welke ook een soundtrack was van een Pinokkio-film. Op deze track zingt ze een duet met Brian May.

## Discografie
### Soloalbums

* De beste, 1986-2006 (2006) - Greatest Hits, Scandinavische uitgave
* Into Paradise (2006) - Amerikaanse/Britse uitgave
* Nordisk Vinternatt (2005)
* My Heart (2003)
* Sissel (2002) - Amerikaanse uitgave
* Sissel in Symphony (2001)
* All Good Things (2000)
* Fire In Your Heart (1998) - Greatest Hits, Japanse uitgave
* Innerst i sjelen of Deep Within My Soul (1994) - Britse uitgave
* Vestland, Vestland (1993) - Japanse uitgave
* Gift Of Love (1992)
* Amazing Grace (1991) - Japanse uitgaven
* Soria Moria (1989)
* Glade Jul (1987)
* Sissel (1986)

### Soundtracks

* 37 1/2 (2005)
* Vanity Fair (2004)
* The Lord of the Rings: The Return of the King (Asëa Aranion) (2003)
* The Forsythe Saga (2002)
* Evelyn (2002)
* Flyvende Farmor (2001)
* Summer Snow (2000)
* Back to Titanic (1998)
* Long Journey Home - met The Chieftains (1998)
* Titanic (1997)
* The Adventures of Pinocchio (1996)
* De kleine zeemeermin van Disney (1990) - stem van Ariel voor de Noorse, Zweedse en Deense uitgave
* Drømmeslottet (1986)

### Kerstalbums

* Silent Night: A Christmas in Rome - met The Chieftains (1999)
* Julekonserten 10 år (1999)
* Julekonserten (1996)
* Christmas in Vienna III of Vienna Noel - met Plácido Domingo en Charles Aznavour (1995)
* Julen är här - met Tommy Körberg (1989)
* Glade Jul (1987)

### Andere albums

* Ave Maria - duet met Bryn Terfel van Bryn Terfel Sings Favorites (2003)
* Sacred Songs - met Plácido Domingo (2002)
* Vinterbarn - single uit het album Handsfree van Proffene (2001)
* Elia Rising - single uit het album Snakecharmer van Sort Sol (2001)
* Where the lost ones go - single uit het album This is pop music (2001) van Espen Lind
* Siuil A Run - single uit het album Tears of Stone van The Chieftains (1999)
* Bacchianas Brasileiras - single uit het album Everything Must Change van Gli Scapoli (1998)
* Prince Igor - met Warren G, single van The Rapsody Overture (1997)
* LIVE - met Oslo Gospel Choir (1990)
* Folket som danser - single uit het album Seculum Seculi van Sigvart Dagsland (1988)

## Externe link

* http://www.sisselmusic.com
* Snakke Sammen: The Sissel Forum
* Bibsys: 90766925
* Bibliothèque nationale de France: cb140539797 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134875362
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7839 9534
* Library of Congress Control Number: no99014617
* MusicBrainz: b0283c6c-ba16-4ebe-a0f0-9f78f65a0e52
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0305482
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007406014905171
* LIBRIS: 262740
* Virtual International Authority File: 2673949
* WorldCat (via VIAF): 2673949