OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maurice Roy

Maurice Roy, CC, OBE (Quebec, 25 januari 1905 - aldaar, 24 oktober 1985) was een Canadees geestelijke en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Roy studeerde filosofie en katholieke theologie in Quebec, Parijs en Rome. Hij werd op 12 juni 1927 tot priester gewijd door bisschop Joseph-Simon-Herman Brunault van Nicolet. Na het voltooien van een vervolgstudie werd hij in 1930 docent aan het seminarie van Laval. Gedurende de Tweede Wereldoorlog was hij hoofdkapelaan van de Canadese strijdkrachten.
Op 22 februari 1946 werd Roy door paus Pius XII benoemd tot bisschop van Trois-Rivières; zijn bisschopswijding vond plaats op 1 mei 1946. Op 8 juni 1946 werd hij ook benoemd tot bisschop van het Canadese militair ordinariaat. Op 2 juni 1947 werd Roy aartsbisschop van Quebec en in 1956 verleende de paus hem de titel Primaat van Canada. Hij nam deel aan Vaticanum II.
Roy werd tijdens het consistorie van 22 februari 1965 kardinaal gecreëerd, met de rang van kardinaal-priester. Zijn titelkerk werd de Nostra Signora del Santissimo Sacramento e Santi Martiri Canadesi. Hij nam deel aan de conclaven van augustus 1978 en oktober 1978.
In 1967 werd Roy aangesteld als voorzitter van de Pauselijke Raad voor Gerechtigheid en Vrede en de Pauselijke Raad voor de Leken. In 1973 kwam daar het voorzitterschap van de Pauselijke Raad voor het Gezin nog bij. Op 16 december 1976 legde hij het voorzitterschap van de drie Pauselijke Raden neer. In 1981 aanvaardde paus Johannes Paulus II zijn ontslag als aartsbisschop van Quebec en in 1982 het ontslag als militair bisschop.
Op 25 januari 1985 verloor Roy - in verband met het bereiken van de 80-jarige leeftijd - het recht om deel te nemen aan een toekomstig conclaaf.
Maurice Roy overleed op 24 oktober 1985; hij werd bijgezet in de kathedraal Notre-Dame de Québec.
# Conservator

Een conservator of conservatrice kan verwijzen naar:
* de beheerder van een kunstverzameling
* de beheerder van een collectie van voorwerpen met artistieke of wetenschappelijke waarde
* de beheerder van data
* de beheerder van een natuurgebied
Indien er meerdere conservatoren verbonden zijn aan een collectie kan er ook een hoofdconservator zijn.

## Conservator in een museum

In een groot museum is de hoofdconservator de hoofdverantwoordelijke die in samenwerking met de wetenschappelijke staf de opbouw en instandhouding van de museumcollectie organiseert. De collectie kan bijvoorbeeld bestaan uit kunstwerken of andere voorwerpen van cultuurhistorische of wetenschappelijke waarde. In toenemende mate gebeurt de catalogisatie van deze voorwerpen met behulp van digitale bestanden.
In kleine musea kan de conservator daadwerkelijk zelf de conservering van de objecten ter hand nemen. Doorgaans werkt de conservator echter samen met een team van restauratoren. In grote musea gebeurt de restauratie onder de supervisie van de conservator of het 'hoofd' van de collecties.
De hoofdconservator van een museum stelt de permanente tentoonstelling samen en organiseert wisseltentoonstellingen. Tijdelijke tentoonstellingen kunnen ook gemaakt worden door een gastconservator die specialist is met betrekking tot het onderwerp van de tijdelijke tentoonstelling. Van een conservator wordt verwacht dat hij de collectie ontsluit door het documenteren van de collectie, het geven van lezingen en het publiceren van wetenschappelijke geschriften en publiekscatalogi. Een mogelijke vooropleiding voor een conservator is de studierichting kunstgeschiedenis.
Vaak wordt de term hoofdconservator gebruikt voor de persoon die men evengoed de 'museumdirecteur' zou kunnen noemen. Sommige musea hebben naast de 'artistiek directeur' een 'economisch directeur' die zorgt voor budgetbewaking.

### Verschil met curator

Een curator van een tentoonstelling is degene die, veelal op projectbasis, een tentoonstelling organiseert en er de artistieke verantwoordelijkheid voor neemt. De term is overgenomen uit het Engels en is tegenwoordig in de tentoonstellingswereld synoniem met 'tentoonstellingsmaker'. De objecten die hij of zij laat zien kunnen allemaal afkomstig zijn van bruikleengevers.

## Conservator van een natuurgebied

De conservator van een natuurgebied is verantwoordelijk voor het inrichten en beheren van het natuurgebied. Hij of zij beslist welke beheersmaatregelen er genomen moeten worden om de natuurwaarde te behouden en te verhogen en ziet toe op het uitvoeren ervan. Daarnaast gaat de conservator ook vaak kijken in het natuurgebied om de ontwikkelingen op te volgen, de natuur te bestuderen en eventueel vandalisme, zwerfvuil en sleet aan te pakken.
# Nationaal Wegenbestand

Het Nationaal Wegenbestand (of NWB) is een digitaal geografisch bestand van alle wegen in Nederland. In het bestand zijn wegen opgenomen die worden beheerd door het Rijk, provincies, gemeenten en waterschappen. Dit geldt niet alleen voor wegen die voorzien van een straatnaam of nummer, maar ook voor vrijliggende fietspaden en onverharde wegen. Beperkt zijn ook voetpaden aanwezig.
Bij een weg met gescheiden rijbanen (de meeste Rijkswegen) worden de banen als aparte wegvakken in het bestand verwerkt.
In totaal beslaat het NWB-Wegen ongeveer 1,5 miljoen wegvakken wegen met een totale lengte van bijna 200.000 kilometer. Het NWB-Wegen wordt maandelijks geactualiseerd door de Centrale Informatievoorziening van Rijkswaterstaat. Ook is er een NWB dagelijks beschikbaar.
Sinds 1 januari 2009 is het NWB door het Ministerie van Verkeer en Waterstaat vrijgegeven zonder restricties. Voor die datum is er een overgangstermijn geweest waarin het NWB zonder recht op hergebruik om tegemoet te komen aan de belangen van de gevestigde navigatiemarkt. In 2020 zijn gemeenten, provincies, waterschappen en Rijkswaterstaat gestart met het ontwerpen en organiseren van de samenwerking voor het nieuwe NWB onder de vlag van het Nationaal Dataportaal voor Wegverkeer.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Antwoorden Kamervragen over navigatiesystemen, Nieuwsbank, 16 maart 2007. (via Internet Archive)
* ↑ Nationaal Wegenbestand | Over NDW. Geraadpleegd op 21 juni 2021.
# Jan de Boer (turner)

Jan de Boer (Nieuwe Pekela, 15 februari 1859 - Amsterdam, 8 juni 1941) was een Nederlands turner, coach en gymnastiekleraar. Tijdens de Olympische Zomerspelen 1908 droeg hij, bij het eerste openingsdéfilé in de Olympische geschiedenis, de Nederlandse vlag.
De Boer was een zoon van de scheepskapitein Jan de Boer en Catharina Dijkhuis. In november 1881 verhuisde de familie van Groningen naar Amsterdam. Dat jaar werd hij benoemd tot gymnastiekonderwijzer aan een openbare lagere school. In 1886 werd hij "directeur" oftewel hoofdtrainer van de nieuwe gymnastiekvereniging "Spartacus". Deze vereniging had alleen joodse leden. In 1890 was hij lid van een comité dat in de zomermaanden kosteloze gymnastiek-bijeenkomsten verzorgde op het terrein achter het Rijksmuseum.
In 1897 trouwde hij met Johanna Jacoba de Vries, een dochter van de bekende organist Simon Reinier de Vries. Zij kregen tenminste drie kinderen. Hij was kennelijk een succesvol trainer: bij de viering van het 15-jarig bestaan van "Spartacus" in het Concertgebouw werd hem een fraaie lauwerkrans aangeboden. En in 1916 werd zijn 30-jarig jubileum als "directeur" van de vereniging "Spartacus" gevierd in het Paleis voor Volksvlijt.
In 1908 kreeg hij de leiding van de Nederlandse turnploeg, die aan de Olympische Spelen in Londen deelnam. Het was een grote ploeg, maar succes werd er niet behaald: de landenploeg werd zevende van de acht deelnemende landen en in de meerkamp voor mannen eindigde Michel Biet als beste Nederlander op de 49e plaats.
De rol van De Boer zelf was achteraf gezien meer bijzonder, omdat hij de allereerste Nederlandse vlaggendrager op Olympische Spelen werd. Kennelijk was hij daarvoor uitverkoren omdat hij met zijn 49 jaar en 149 dagen de oudste deelnemer aan de Spelen van Londen was. Overigens werd in 1908 in geen enkele krant vermeld dat hij de vlag gedragen had.
In 1923 kwam er, na 38 jaar, een eind aan de samenwerking tussen Jan de Boer en "Spartacus". Hij overleed in 1941 op 82-jarige leeftijd, een week nadat "Spartacus" door de Duitse bezetter was verboden. De meeste leden van de club overleefden de oorlog niet.
# Jean-Marie-Rodrigue Villeneuve

Jean-Marie-Rodrigue Villeneuve (Montreal, 2 november 1883 - Alhambra (Californië), 17 januari 1947) was een Canadees geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Villeneuve trad na zijn middelbare school op 14 augustus 1901 toe tot de Oblaten van de Onbevlekte Maagd Maria. Hij legde zijn eeuwige geloften af op 8 september 1903. Op 25 mei 1907 werd hij tot priester gewijd. Hij promoveerde aan de Universiteit van Ottawa in de filosofie, de theologie en het canoniek recht. Vervolgens was hij hoogleraar aan dezelfde universiteit.
Op 3 juli 1930 werd hij door paus Pius XI benoemd tot bisschop van Gravelbourg, in Saskatchewan. Anderhalf jaar later werd hij aartsbisschop van Quebec en dus metropoliet van de Canadese kerkprovincie. Tijdens het consistorie van 13 maart 1933 werd hij kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de Santa Maria degli Angeli e dei Martiri als titelkerk. Villeneuve nam deel aan het Conclaaf van 1939, waarbij hij zelf gold als papabile.
Villeneuve kreeg in 1946 een hartaanval en overleed uiteindelijk op 63-jarige leeftijd, in Californië, waar hij zich in verband met het milde klimaat ophield.
* ↑ (en) TIME Magazine. According to Custom 6 maart, 1939
* ↑ (en) TIME Magazine. "Habemus Papam" 13 maart, 1939
* Biblioteca Nacional de España: XX1477086
* Bibliothèque nationale de France: cb113492293 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 124807712
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7972 8774
* Library of Congress Control Number: n92032877
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069369941
* Système universitaire de documentation: 176888136
* Virtual International Authority File: 31990253
* WorldCat (via VIAF): 31990253
# Daniela Veronesi

Daniela Veronesi (Parma, 13 juni 1972) is een San Marinese wielrenster. Van 1999 tot en met 2002 reed ze op de weg, vanaf 2009 ging ze mountainbiken.
In 1999 boekte ze een overwinning in de Ronde van Italië voor vrouwen, ze werd uiteindelijk derde in het eindklassement.

## Palmares
### Weg
#### 1999

    5e etappe Ronde van Italië voor vrouwen

#### 2000

    2e etappe Ronde van Mallorca
    15e etappe Ronde van Frankrijk voor vrouwen

#### 2001

    7e etappe Ronde van Italië voor vrouwen

#### 2002

    Atlantique Manche Féminine Brest-Pont-de-Buis-les-Quimerch

### MTB
#### 2009

    Giochi dei piccoli stati d'Europa, Cross country

#### 2011

    Gran Fondo Paola Pezzo
    Giochi dei piccoli stati d'Europa, Cross country
* (en) Profiel van Daniela Veronesi op ProCyclingStats
* Profiel van Daniela Veronesi op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Daniela Veronesi op Firstcycling.com
* Profiel van Daniela Veronesi op De wielersite
# Cormura brevirostris

Cormura brevirostris is een zoogdier uit de familie van de schedestaartvleermuizen (Emballonuridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wagner in 1843.

## Voorkomen

De soort komt voor van Nicaragua zuidwaarts tot Peru en het midden van Brazilië.
* ↑ (en) Cormura brevirostris op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Summer Is Crazy

Summer Is Crazy is een nummer van de Italiaanse zangeres Alexia uit 1996. Het is de tweede single van haar debuutalbum Fan Club.
"Summer Is Crazy" is een eurodancenummer dat gaat over een gestrande relatie. De liedverteller vertelt hoe de zomer haar doet denken aan haar ex-geliefde, maar aan het eind van het nummer blijkt ook dat ze klaar is om zonder hem verder te gaan. Het nummer leverde Alexia een nummer 1-hit op in haar thuisland Italië, en ook in andere Europese landen werd het nummer een hit. In Nederland viel de plaat echter buiten de hitlijsten, maar in de Vlaamse Ultratop 50 werd de 22e positie bereikte.

## Tracklijst

* Cd-single
* "Summer Is Crazy" (Radio Mix) – 4:20
* "Summer Is Crazy" (Classic Euro Mix) – 6:50
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Italië
* ↑ Frankrijk
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Zwitserland
* ↑ Finland
# Fluitketel

Een fluitketel is een metalen vat met een stoomfluit en een vast hengsel om water in te koken. Sommige fluitketels hebben een aparte vulopening met deksel, terwijl bij andere ketels de uitschenkopening zich als vulopening laat gebruiken. Het fluitsignaal attendeert de gebruiker op het feit dat het water kookt.
Het werkt als volgt: het water in de fluitketel, verhit door een verwarmingsbron, bereikt het kookpunt en begint te verdampen, oftewel het proces van vloeibaar naar gas. De stoom ontsnapt via de fluit op de uitschenkopening en het fluitsignaal laat zich horen.
De fluitketel is decennialang het aangewezen keukengerei geweest om water mee te koken, bijvoorbeeld voor het zetten van koffie of thee. Door de opmars van het automatische koffiezetapparaat en de elektrische waterkoker wordt de fluitketel minder gebruikt dan vroeger.
# Leonardkruispunt

Het Leonardkruispunt is een Belgisch autowegenknooppunt tussen de A4/E411 en de Brusselse Ring R0 op de grens tussen Tervuren en Oudergem in het Zoniënwoud, waarbij ook fietssnelweg F204 ongelijkvloers gedwarst wordt. De rechtdoorgaande assen voor het autoverkeer, namelijk de R0 in noord-zuid-richting en de E411 van Namen naar Brussel-Centrum, lopen via twee kruisende tunnels onder het kruispunt door. De belangrijkste, en afslaande, verkeersstroom, van het noorden van de Ring naar de E411 richting Namen loopt op de begane grond over het kruispunt heen.

## Geschiedenis

Het kruispunt is genoemd naar een estaminet van Léonard Boon uit Jezus-Eik. Hij was in 1884 illegaal begonnen in een woonwagen aan het kruispunt, gedekt door prins Boudewijn, die hij eens had geholpen. Later bouwde hij een 400 meter verderop Chez Léonard, de naam die toen al gangbaar was voor het kruispunt.
Het knooppunt kende lange tijd gelijkvloerse kruisingen, wat het kruispunt gevaarlijk maakte; als eerste tussenstap voor een volledige herinrichting werden enkele linksafslaande richtingen afgesloten

## Tunnels

Het:ondergrondse deel van het kruispunt bestaat uit zes tunnelkokers:
* De tunnel van de autoweg R0 (Sint-Jansbergsteenweg, Brusselse Ring), op niveau -2, met voor elke rijrichting een koker
* De tunnel van de autoweg A4 (Waverse Steenweg, E411), op niveau -1, met voor elke rijrichting een koker
* De twee daarmee evenwijdige fiets- en voetgangerstunnels op niveau -1, waarvan de zuidwestelijke fietstunnel die is van fietssnelweg F204.
* Het Leonardkruispunt dankt zijn naam aan "Chez Léonard" in Oudergem
Aansluitende wegen :
| richting Brussel | richting Zaventem / Antwerpen |
| richting Waterloo / Charleroi / Bergen | richting Luxemburg / Waver / Namen |
# Sara Fiorin

Sara Fiorin (Seveso, 24 september 2003) is een Italiaans baan- en wegwielrenster en voormalig veldrijdster die sinds 2025 voor de Duitse wielerploeg CERATIZIT Pro Cycling Team rijdt.

## Carrière

Fiorin nam bij de jeugd deel aan wedstrijden in het veldrijden en nam in 2022 voor het eerst deel aan professionele wedstrijden op de baan. Al snel stopte ze met het veldrijden en legde ze meer de focus op de baan en de weg. In 2022 en 2023 behaalde ze meerdere ereplaatsen op de nationale kampioenschappen en op de EK voor beloften won ze brons in 2023 en 2024 bij de ploegenachtervolging. De ploegenachtervolging van 2023 reed ze samen met Valentina Basilico, Sofia Collinelli en Matilde Vitillo en een jaar later reed Fiorin met Vittoria Grassi, Francesca Pellegrini en Federica Venturelli. In 2024 nam Fiorin deel aan de Olympische Zomerspelen die dat jaar in Parijs werden gehouden. Ze nam deel aan de sprint en de keirin, waar ze echter in de uitslagen geen rol van betekenis speelde.
Op de weg reed ze in 2023 en 2024 bij de opleidingsploeg van UAE Team ADQ. In 2024 won ze haar eerste professionele wedstrijd, de Trofej Umag. Niet veel later was het ook op Nederlandse bodem raak; ze zegevierde in de Omloop der Kempen voor Lara Gillespie en Marjolein van 't Geloof. Haar goede prestaties leverde Fiorin voor het seizoen van 2025 een profcontract op bij CERATIZIT Pro Cycling Team.

## Palmares
### Baanwielrennen

| Jaar | IK | EK | Overige |
| Als belofte |||||
| 2022 | | 9e afvalkoers | |
| 2023 | | 3 ploegenachtervolging 4e afvalkoers | |
| 2024 | | 3 ploegenachtervolging 9e keirin | |
| Als elite |||||
| 2022 | 2 koppelkoers 4e keirin 6e 500m tijdrit 6e afvalkoers 7e scratch 9e omnium 10e puntenkoers | | Kopenhagen: 2 eindklassement |
| 2023 | 2 koppelkoers 2 teamsprint 3 ploegenachtervolging 4e scratch 5e afvalkoers 5e omnium 6e puntenkoers | | |
| 2024 | | | Olympische Spelen: 26e sprint 27e keirin |

### Wegwielrennen
#### 2024

    Omloop der Kempen
    Trofej Umag

## Ploegen

* 2023 – UAE Development Team
* 2024 – UAE Development Team
* 2025 – CERATIZIT Pro Cycling Team
* ↑ (it) Mitola, Francesco, Umag Trophy Ladies 2024, quattro italiane ai primi quattro posti: vittoria per la 20enne Sara Fiorin. SpazioCiclismo (28 februari 2024). Geraadpleegd op 5 februari 2025.
* ↑ Jong, Jeen de, Sara Fiorin sprint naar zege in ZLM Omloop der Kempen Ladies, Marjolein van 't Geloof derde. WielerFlits (25 mei 2024). Geraadpleegd op 5 februari 2025.
* ↑ (it) Gentili, Gabriele, Sara Fiorin va alla Ceratizit. E punta a sprint d’autore. bici.PRO (14 oktober 2024). Geraadpleegd op 5 februari 2025.
* (en) Profiel van Sara Fiorin op ProCyclingStats
* Profiel van Sara Fiorin op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Sara Fiorin op olympics.com
* Profiel van Sara Fiorin op De wielersite
# Equatorrog

De equatorrog (Rostroraja equatorialis) is een vissensoort uit de familie van de Rajidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door De soort komt voor in de Stille Oceaan voor de kust van Colombia.
* ↑ (en) Equatorrog op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rostroraja equatorialis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
* ↑ David Starr Jordan & Charles Harvey Bollman, "Description of New Speies of Fishes Collected at the Galapagos Islands and along the Coast of the United States of Colomiba, 1887-'88." Proceedings of the United States National Museum, vol. XII, 1889 (Washington, 1890), blz. 149
# Lijst van FIA Formule 3-coureurs

De volgende coureurs hebben ten minste één start in het FIA Formule 3-kampioenschap gemaakt vanaf 2019. Van actieve coureurs (seizoen 2025) zijn de namen vet afgedrukt.
De lijst is bijgewerkt tot 8 maart 2025.

## A

* Enaam Ahmed
* William Alatalo
* Keyvan Andres
* Marcus Armstrong
* Paul Aron
* Nazim Azman

## B

* Brando Badoer
* Taylor Barnard
* Ben Barnicoat
* Hugh Barter
* Oliver Bearman
* David Beckmann
* Nikita Bedrin
* Dino Beganovic
* Michael Belov
* Brad Benavides
* Roman Biliński
* Gabriel Bortoleto - Kampioen 2023
* Mari Boya
* Luke Browning

## C

* Olli Caldwell
* Rafael Câmara
* Giorgio Carrara
* Zdeněk Chovanec
* Pierre-Louis Chovet
* Ido Cohen
* Franco Colapinto
* Caio Collet
* Lorenzo Colombo
* Amaury Cordeel
* Juan Manuel Correa
* Jak Crawford
* McKenzy Cresswell

## D

* Jehan Daruvala
* Cameron Das
* Devlin DeFrancesco
* Bruno Del Pino
* Alessio Deledda
* Ivan Domingues
* Jack Doohan
* Felipe Drugovich
* Joshua Dufek
* Alex Dunne
* Lukas Dunner

## E

* Jonny Edgar
* Max Esterson
* Andreas Estner

## F

* Alessandro Famularo
* Roberto Faria
* Sebastián Fernández
* Max Fewtrell
* Enzo Fittipaldi
* Sophia Flörsch
* Leonardo Fornaroli - Kampioen 2024
* Igor Fraga
* Kaylen Frederick

## G

* Alex García
* Reshad de Gerus
* Alessandro Giusti
* Oliver Goethe
* Oliver Gray

## H

* Isack Hadjar
* Dennis Hauger - Kampioen 2021
* James Hedley
* Tijmen van der Helm
* Christian Ho
* Laurens van Hoepen
* Johnathan Hoggard
* Jake Hughes
* Raoul Hyman

## I

* Tasanapol Inthraphuvasak
* Ayumu Iwasa

## K

* Niko Kari

## L

* Simo Laaksonen
* Nicola Lacorte
* Liam Lawson
* Arthur Leclerc
* Noel León
* Charles Leong
* Arvid Lindblad
* Joseph Loake
* Christian Lundgaard

## M

* Kush Maini
* Christian Mansell
* Zane Maloney
* Federico Malvestiti
* Nicola Marinangeli
* Josep María Martí
* Victor Martins - Kampioen 2022
* Sami Meguetounif
* Gabriele Minì
* Sebastián Montoya

## N

* Théophile Naël
* Matteo Nannini
* Teppei Natori
* Clément Novalak

## O

* Zak O'Sullivan

## P

* Alex Peroni
* Artjom Petrov
* Oscar Piastri - Kampioen 2020
* Pedro Piquet
* Francesco Pizzi
* Théo Pourchaire
* Leonardo Pulcini

## R

* Santiago Ramos
* Oliver Rasmussen

## S

* Javier Sagrera
* Logan Sargeant
* Grégoire Saucy
* Fabio Scherer
* David Schumacher
* Louis Sharp
* Cian Shields
* Michael Shin
* Robert Shwartzman - Kampioen 2019
* Ayrton Simmons
* Francesco Simonazzi
* Tommy Smith
* Aleksandr Smoljar
* Roman Staněk
* Martinius Stenshorne
* Noah Strømsted
* Kacper Sztuka

## T

* Tuukka Taponen
* László Tóth
* Tim Tramnitz
* Enzo Trulli
* Nikola Tsolov
* Yuki Tsunoda

## U

* Ugo Ugochukwu
* Filip Ugran
* Reece Ushijima

## V

* Richard Verschoor
* Frederik Vesti
* David Vidales
* Rafael Villagómez
* Jüri Vips
* Bent Viscaal
* Callum Voisin

## W

* James Wharton
* Calan Williams
* Piotr Wiśnicki
* Charlie Wurz

## X

* Gerrard Xie

## Y

* Hunter Yeany
* Ye Yifei

## Z

* Matías Zagazeta
* Lirim Zendeli
# Tetracanthella coiffaiti

Tetracanthella coiffaiti is een springstaartensoort uit de familie van de Isotomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Louis Deharveng.
# Charles Kagimu

Charles Kagimu (Kampala, 15 september 1998) is een Oegandees wielrenner.

## Carrière

In april 2014 werd Kagimu twintigste in de wegwedstrijd op de Gemenebestspelen. In 2021 werd hij elfde in het eindklassement van de Ronde van Thailand.
Op het wereldkampioenschap gravel in 2022 eindigde Kagimu op plek 61. Vier maanden later, in februari 2023, werd hij Afrikaans kampioen tijdrijden, voor Moise Mugisha en Henok Mulubrhan. Deze tijdrit reed hij op de oude tijdritfiets van prof Luke Rowe. Later dat jaar nam hij ook deel aan de wegwedstrijd op het wereldkampioenschap, die hij niet uitreed. In de tijdrit eindigde hij op plek 49.
In maart 2024 won Kagimu de tijdrit op de Afrikaanse Spelen.

## Overwinningen
### 2023

    Afrikaans kampioen tijdrijden, elite

### 2024

    1 Tijdrit op de Afrikaanse Spelen
    Afrikaans kampioen tijdrijden, elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | WK op de weg |
| 2023 | opgave |

## Ploegen

* 2017 – Bike Aid (stagiair vanaf 1 augustus)
* 2018 – Bike Aid
* 2019 – Bike Aid
* 2020 – Bike Aid
* 2021 – Bike Aid
* 2022 – ProTouch
* 2025 – Team Amani
* ↑ (en) Rai, Sangam, After training with INEOS Grenadiers, young Ugandan Charles Kagimu wins African time-trial Championships with Luke Rowe's bike. CyclingUpToDate (11 februari 2023). Geraadpleegd op 21 mei 2024.
* ↑ (en) Isabirye, David, Cyclist Kagimu wins Uganda another gold medal. Kawowo Sports (15 maart 2024). Geraadpleegd op 21 mei 2024.
* (en) Profiel van Charles Kagimu op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Charles Kagimu op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Charles Kagimu op de website van de UCI
* Profiel van Charles Kagimu op De wielersite
Beck · Bichlmann · van Engelen · Habtom · Holler · Kangangi · Kipkemboi · Langat · Lechner · Mengis · Rugg · Schäfer · Schnapka · Teshome · Thömel · Kagimu (stagiair) · Kiplagat (stagiair)
Abraham · Bichlmann · Carstensen · van Engelen · Holler · Kagimu · Kangangi · Kipkemboi · Langat · Lechner · Schäfer · Schnapka · Teshome · Thömel