OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gewoon speldenkussentje

Gewoon speldenkussentje (Pertusaria pertusa) is een korstmos behorend tot de familie Pertusariaceae. Het komt voor op schors van bomen. Zeldzaam komt het ook voor op kiezelhoudende rotsen of op muren. Het leeft in symbiose met een chlorococcoïde alg. Het sporuleert vooral in de maanden oktober tot en met januari.

## Determinatie

Het thallus is korstvormig, dik en min of meer glanzend. De kleur is grijs tot groenachtig grijs en glad of grof gerimpeld. Er is een prothallus aanwezig.
De apotheciën zijn kussenvormig met kleine gaatjes. De wratachtige uitsteeksels produceren 3–7 apotheciën met schijven als kleine zwarte pitjes.
Gewoon speldenkussentje heeft een volgende kenmerkende kleurreacties: K+ (geel), C-, KC+ (geel), P+ (diep oranje), UV+/- (oranje).
De asci bevat meestal twee sporen. De ascosporen meten 150–250 × 40–80 µm.

## Ecologie

Volgens een studie uit Litouwen komt het vooral voor aan de goedbelichte zuidkant van de stam van oude zomereiken, in gebieden met veel neerslag

## Verspreiding

Het is inheems in Eurazië en Zuidelijk Afrika. In Nederland komt het vrij zeldzaam voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Foto's

* Sporen
* Ascus
* ↑ Gewoon speldenkussentje (Pertusaria pertusa) op zwammeninzuidhorn. Gearchiveerd op 21 december 2022.
* ↑ BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen. Gearchiveerd op 21 december 2022.
# CIC-U-Nantes

CIC-U-Nantes is een Franse wielerploeg die sinds 2022 actief is in de Continentale circuits van de UCI. De ploeg kent een lange geschiedenis, oprichting was in 1909, en heeft sinds 2022 een continentale status.

## Renners

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2024 |
| Ronan Augé | 29 april 2004 | Frankrijk | Équipe Continentale Groupama-FDJ |
| Joris Chaussinand | 26 februari 2002 | Frankrijk | Bourg-en-Bresse Ain Cyclisme |
| Corentin Devroute | 8 oktober 2003 | Frankrijk | SCO Dijon-Team Matériel-Velo.com |
| Justin Ducret | 8 maart 1998 | Frankrijk | SCO Dijon-Team Matériel-Velo.com |
| Maël Guégan | 19 januari 1998 | Frankrijk | |
| Similien Hamon | 11 september 2006 | Frankrijk | CIC U Nantes Atlantique U19 |
| Antoine Hue | 17 december 2004 | Frankrijk | |
| Lenaic Langella | 14 juni 2004 | Frankrijk | VC Rouen 76 |
| Axel Mariault | 7 juni 1998 | Frankrijk | Cofidis |
| Yaël Joalland | 20 september 2000 | Frankrijk | |
| Matisse Julien | 21 januari 2003 | Canada | |

## Overwinningen
### 2023

    4e etappe Ronde van Bretagne: Nolann Mahoudo
    2e etappe Alpes Isère Tour: Noa Isidore
    1e etappe Ronde van Eure-et-Loir: Noa Isidore
    Eindklassement Ronde van Eure-et-Loir: Noa Isidore

### 2024

    GP de Plouay: Pierre Henry Basset

### Nationale kampioenschappen

    Deens kampioen op de weg, beloften: Rasmus Søjberg Pedersen
* Officiële website
* Ploegpagina via ProCyclingStats
* Ploegpagina via de UCI
# Loop niet weg

Loop niet weg is een single van het Nederlandse dj-trio Kris Kross Amsterdam met de Nederlandse zanger Tino Martin en Nederlandse zangeres Emma Heesters uit 2020. Het stond in hetzelfde jaar als zeventiende track op het album van Tino Martin Voor iedereen.

## Achtergrond

Loop niet weg is geschreven door Joren van der Voort, Sophia Ayana, Bas van Daalen, Jordy Huisman, Sander Huisman, Paul Sinha, Yuki Kempees, Emma Heesters, Ruben Annink en Tino Martin en geproduceerd door Joren van der Voort, Bas van Daalen, Kris Kross Amsterdam en Yuyu van Scheppingen. Het is een nederhoplied waarin een verhaal wordt verteld over twee mensen in een relatie die negatieve gevoelens voor elkaar hebben. Ondanks dat blijven ze voor elkaar vechten. Het is één van de nummer van het dj-trio dat geen samples van eerder gemaakte liedjes gebruikt, maar is een origineel lied. De single heeft in Nederland de dubbel platina status.
Het was de eerste keer dat de drie artiesten met elkaar samenwerkten. Kris Kross Amsterdam en Emma Heesters herhaalden de samenwerking op Donderdag en Alles wat ik mis. Tino Martin en Kris Kross Amsterdam deden dit op Vanavond.

## Hitnoteringen

Het lied was enkel in Nederland een succes. De hoogste piekpositie was in de Single Top 100, waar het tot de derde plaats kwam. Het was 33 weken in die lijst te vinden. In de Top 40 kwam het tot de vierde plaats en stond het zestien weken in de lijst.
* ↑ Loop niet weg. Dutchcharts. Geraadpleegd op 29 april 2022.
* ↑ Loop niet weg. Top 40. Gearchiveerd op 29 april 2022. Geraadpleegd op 29 april 2022.
* ↑ Kris Kross Amsterdam scoort weer hit met bekende sample: 'Het is niet stelen'. Nu.nl. Gearchiveerd op 29 april 2022. Geraadpleegd op 29 april 2022.
* ↑ Goud/Platina. NVPI. Gearchiveerd op 4 december 2022. Geraadpleegd op 14 december 2022.
# Eekhoorns

Eekhoorns (Sciuridae) zijn een familie van knaagdieren met 63 geslachten en 316 soorten, waarvan er 17 in Europa voorkomen (zie: Europese soorten). Bekende geslachten zijn de boomeekhoorns (Sciurus), de marmotten (Marmota) en de prairiehonden (Cynomys).

## Kenmerken

Eekhoorns hebben over het algemeen een lang, rond lichaam en een lange pluimstaart. Hun gezichtsvermogen is zeer goed ontwikkeld.

## Verspreiding en leefgebied

In Europa is de eekhoorn (S. vulgaris) het bekendst. In Noord-Amerika leeft een aantal soorten, waaronder de grijze eekhoorn (S. carolinensis). Deze soort is ook ingevoerd op Groot-Brittannië en in Italië en heeft daar als invasieve soort de inheemse, veel schuwere eekhoorn goeddeels verdrongen. Eekhoorns zijn gewoonlijk overdag actief, maar vliegende eekhoorns zijn nachtdieren. Laatstgenoemde groep komt voor tot in het noordelijke gedeelte van Rusland en Finland. Ze komen voor in verscheidene habitats, van halfwoestijnen tot regenwouden, en sommige soorten zijn uitstekende boombewoners.
Enkele invasieve eekhoornsoorten in Europa zijn op de in Europese Unie geldende Unielijst behorende bij de Exotenverordening geplaatst. Het doel hiervan is de verspreiding van uitheemse eekhoorns in Europa te matigen of zelfs te stoppen.

## Taxonomie

* Onderfamilie Reuzeneekhoorns (Ratufinae)
* Onderfamilie Sciurillinae
* Onderfamilie Sciurinae
** Geslachtengroep Echte boomeekhoorns (Sciurini)
** Geslachtengroep Vliegende eekhoorns (Pteromyini)
* Onderfamilie Callosciurinae
** Geslachtengroep Callosciurini
** Geslachtengroep Funambulini
* Onderfamilie Xerinae
** Geslachtengroep Xerini
** Geslachtengroep Grondeekhoorns (Marmotini)
** Geslachtengroep Palmeekhoorns (Protoxerini)
** Geslachtengroep Sciurotamiini
** Geslachtengroep Wangzakeekhoorns (Tamiini)

## Europese soorten

De soorten die in van nature in Europa voorkomen, zijn:
* Kaukasuseekhoorn (Sciurus anomalus)
* Sciurus meridionalis
* Eekhoorn (Sciurus vulgaris)
* Vliegende eekhoorn (Pteromys volans)
* Siberische grondeekhoorn (Eutamias sibiricus)
* Alpenmarmot (Marmota marmota)
* Bobakmarmot (Marmota bobak)
* Siesel (Spermophilus citellus)
* Gele grondeekhoorn (Spermophilus fulvus)
* Spermophilus major
* Spermophilus musicus
* Dwerggrondeekhoorn (Spermophilus pygmaeus)
* Gevlekte soeslik (Spermophilus suslicus)
Daarnaast komen er een aantal invasieve soorten voor in Europa:
* Grijze eekhoorn (Sciurus carolinensis)
* Roodbuikeekhoorn (Callosciurus erythraeus)
* Finlaysonklappereekhoorn (Callosciurus finlaysonii)
* Oostelijke wangzakeekhoorn (Tamias striatus)
* Siberische grondeekhoorn (Eutamias sibiricus), inheems in Rusland, geïntroduceerd in West-Europa.

## Literatuur

* Thorington, R.W., Jr. & Hoffmann, R.S. 2005. Family Sciuridae. Pp. 754-818 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
# Chertsey

Chertsey is een plaats en civil parish in het bestuurlijke gebied Runnymede, in het Engelse graafschap Surrey met 15.967 inwoners.

## Geboren

* William Daniell (1769–1837), schilder en etser
* Samuel Daniell (1775–1811), schilder
* George Abecassis (1913–1991), Brits autocoureur
* Ian Khama (1953), president van Botswana (2008–2018)
* Sean Lock (1963-2021), komiek en schrijver
* Nick Johnstone (1970), auteur en muziekjournalist
* Justin Hawkins (1975), muzikant
* Andrew Simpson (1976–2013), Brits zeiler
* Robert Green (1980), Engels voetbaldoelman
* Charlie Kimball (1985), Amerikaans autocoureur
* Matt Targett (1985), Australisch zwemmer
* Harvey Elliott (2003), Engels voetballer
# Bernard van Chartres

Bernard van Chartres (Latijn: Bernardus Carnotensis) (overleden na 1124) was een 12e-eeuwse Franse neoplatonische filosoof, geleerde en administrateur.

## Leven

De datum en plaats van zijn geboorte zijn niet bekend. Men heeft wel verondersteld dat hij de oudere broer was van Thierry van Chartres en zo van Bretonse afkomst was. Wetenschappelijk onderzoek heeft echter aangetoond dat dit onwaarschijnlijk is. Hij komt in de boeken van de kathedraalschool van Chartres voor vanaf 1115. In 1124 werd hij daar tot kanselier benoemd. Er is geen bewijs dat hij na 1124 nog in leven was.

## Filosofie

In de strijdvraag in de scholastiek naar de werkelijkheid van de universalia hing Bernard een extreem realisme aan. Enkel het algemene had voor hem echte werkelijkheid, terwijl hij de bijzondere, individuele uitdrukking van het algemene enkel zag als een onbelangrijke bijkomstigheid. Bijvoorbeeld kende hij enkel aan de 'mensheid' een bestaan als substantie toe, terwijl de 'individuele mens' iets toevalligs en onbelangrijks is. Hierin kwam zijn visie overeen met die van zijn tijdgenoot Willem van Champeaux.

## Voetnoten

* ↑ (en) Paul Edward Dutton (ed.), De Glosae super Platonem of Bernard of Chartres, Toronto 1991, blz. 40-42.
* ↑ Voor de datum van zijn overlijden zie Dutton blz 32-33.
* Bibliothèque nationale de France: cb12256759v (data)
* CiNii: DA06945396
* Gemeinsame Normdatei: 119067161
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7428 8580
* Library of Congress Control Number: n79071075
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007270952105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068973470
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000018896
* LIBRIS: 40449
* Système universitaire de documentation: 031332285
* Virtual International Authority File: 105276222
* WorldCat (via VIAF): 105276222
# Dietrich van Freiberg

Dietrich van Freiberg (latijn Theodoricus de Vriberch of Theodoricus Teutonicus) (* rond 1240/1245 in Freiberg; † na 1310, vermoedelijk rond 1318/1320) was een Duitse filosoof, theoloog en natuurwetenschapper. Hij behoorde tot de orde van de dominicanen.
Dietrich van Freiberg werd geïnspireerd door Albertus Magnus en had een opmerkelijke invloed op de tien jaar jongere Meester Eckhart.

## Literatuur

* Kurt Flasch: Dietrich von Freiberg. Philosophie, Theologie, Naturforschung um 1300. Klostermann, Frankfurt 2007. ISBN 978-3-465-03301-1
# Anania fovifera

Anania fovifera is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pionea fovifera door George Francis Hampson in een publicatie uit 1913.
De soort komt voor in Cuba.
# Lorie Kane

Lorie Kane, CM (Charlottetown, 19 december 1964) is een Canadese golfprofessional. Ze debuteerde in 1996 op de LPGA Tour en in 2010 op de Legends Tour. In 2006 werd ze lid van de Orde van Canada.

## Loopbaan

In 1993 werd Kane een golfprofessional en in 1996 maakte ze haar debuut op de LPGA Tour. In 2000 behaalde ze drie zeges op de LPGA en de eerste zege was in augustus 2000 door de Michelob Light Classic te winnen.
In 2010 maakte Kane haar debuut op de Legends Tour en ze behaalde in 2011 haar eerste Legends-zege door de Wendy's Charity Challenge te winnen. In 2013 behaalde ze haar tweede zege door het The Legends Championship te winnen.

## Erelijst
### Professional
#### LPGA Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 6 augustus 2000 | Michelob Light Classic | 68-66-71=205 | –11 | |
| 2 | 1 oktober 2000 | New Albany Golf Classic | 74-67-68-68=277 | –11 | Won de play-off van Mi-Hyun Kim |
| 3 | 5 november 2000 | Mizuno Classic | 70-68-66=204 | –12 | Won de play-off van Sophie Gustafson |
| 4 | 10 februari 2001 | LPGA Takefuji Classic | 70-69-66=205 | –11 | |

#### Legends Tour

* 2011: Wendy's Charity Challenge
* 2013: The Legends Championship

#### Overige

* 2001: Hyundai Team Matches (met Janice Moodie)
* 2002: Hyundai Team Matches (met Janice Moodie)

## Teamcompetities
### Amateur

* Espirito Santo Trophy ( CAN): 1992

### Professional

* World Cup of Golf ( CAN): 2005, 2006, 2008
* Handa Cup (World team): 2010, 2011, 2012 (gelijkspel), 2013 (winnaars)
# Kabargin Oth

Kabargin Oth (Georgisch: კაბარგინ) is een groep van vulkanen in Zuid-Ossetië, een afscheidingsgebied van Georgië, bestaande uit twaalf sintelkegels en lavakoepels. Het hoogste punt is 3650 meter. De vulkanen liggen ten zuidwesten van de vulkaan Kazbek in de Grote Kaukasus.
# Latsga

Latsga (Georgisch: ლაცგა) is een piek in de Grote Kaukasus in Georgië in de regio Svaneti. Het heeft een hoogte van 4019 meter. De grootste gletsjer van Latsga bedekt het zuidelijke deel van de berg en gedeelten van de omliggende valleien.
# Sjchara

De Sjchara (Georgisch: შხარა) is de op twee na hoogste berg in de Grote Kaukasus, gelegen op de grens van Georgië en Rusland (deelrepubliek Kabardië-Balkarië). De berg is een van de zeven 'vijfduizenders' in de Kaukasus en heeft drie van de veertien toppen boven de 5000 meter.
De Sjchara is het oostelijke uiteinde van de zogenaamde Bezengimuur, een ongeveer twaalf kilometer onderdeel van de centrale bergkam van de Grote Kaukasus tussen de Lalveri en Sjchara, die letterlijk een "muur" vormen tussen Rusland en Georgië.
De Sjchara werd in 1888 voor het eerst beklommen. Op de hellingen van de Sjchara ontspringt aan Georgische zijde de rivier de Engoeri.
# Hennah Buyne

Henna Yvonne Buyne (Paramaribo, 9 januari 1952 – Amsterdam, 1 november 2012) was een Nederlands politicus en rechter. Van 14 maart 2007 tot 16 maart 2008 was ze wethouder in de Amsterdam. Buyne was lid van de Partij van de Arbeid (PvdA).

## Loopbaan

Buyne werd geboren in Suriname en verhuisde op haar negende naar Nederland. Ze studeerde rechten. Ze was werkzaam als Officier van Justitie in Groningen en als rechter in Groningen en Amsterdam. Vanaf 1998 was ze raadsheer aan het gerechtshof in Arnhem. Binnen de PvdA maakte ze onder meer deel uit van het landelijke presidium.
Een maand nadat Ahmed Aboutaleb in februari 2007 het wethouderschap in Amsterdam verruilde voor een staatssecretarisschap in het kabinet-Balkenende IV werd Buyne benoemd tot zijn opvolger. Ze had onder andere de beleidsterreinen Werk en Inkomen, Educatie, Jeugd en Diversiteit en Grotestedenbeleid onder haar hoede.
Begin 2008 kwam ze in opspraak door de tekst van een lesbrief over vrijheid van meningsuiting en religie. Nadat ze aanvankelijk verklaarde op geen enkele wijze betrokken te zijn geweest bij de inhoud van de brief, die door de gemeente Amsterdam naar 300 scholen was gestuurd, bleek later dat ze twee versies had afgewezen en inhoudelijk op de hoogte was. De uiteindelijke versie was omstreden, omdat er passages in stonden die kunnen worden uitgelegd als negatief over rechtse politici als kamerlid Geert Wilders.
Op 12 maart 2008 overleefde Buyne een motie van afkeuring van de VVD over deze kwestie. Vier dagen later maakte ze echter bekend per direct te zullen aftreden, omdat ze naar eigen zeggen wilde voorkomen dat emoties rond haar persoon haar zouden belemmeren in haar werk als wethouder.
Buyne overleed op 60-jarige leeftijd na een ziekbed. Ze werd gecremeerd op De Nieuwe Ooster.

## Externe link

* Hennah Buyne op Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland
* ↑ Buyne bemoeide zich met lesbrief, de Volkskrant, 22 februari 2008.
* ↑ Wethouder Buyne stapt per direct op, AT5, 16 maart 2008.
* ↑ Voormalig wethouder Hennah Buyne (60) overleden
# Belijdenis van Belhar

De belijdenis van Belhar is een Afrikaanse belijdenis uit 1986 met vijf artikelen en daarbij behorende verwerpingen. Deze geloofsbelijdenis is zowel binnen als buiten Zuid-Afrika door enkele (protestantse) kerken aanvaard. De belijdenis is tot stand gekomen doordat men zich wilde uitspreken tegen het bevorderen van ongelijkheid tussen rassen en de houding van kerk en staat omtrent deze problematiek.
De belijdenis is vernoemd naar Belhar, een voorstad van Bellville in Zuid-Afrika, waar de algemene synode van de Nederduits Gereformeerde Kerk in 1982 samenkwam.
De belijdenis van Belhar vertoont gelijkenissen met Dordtse Leerregels wat betreft de structuur van belijdenis en verwerping. Ook de Barmer Thesen, die tezamen het theologisch fundament vormden van de Bekennende Kirche (Belijdende kerk) in Duitsland tussen 1934 en 1945, zijn van invloed geweest op de inhoud van de belijdenis van Belhar.
# Belijdenis van Westminster

De belijdenis van Westminster (Engels: Westminster Confession of Faith) is een gereformeerde geloofsbelijdenis, die is opgesteld op door het Westminster Assembly (1643-1649), die ook de Grote Catechismus van Westminster en de Kleine Catechismus van Westminster opstelde. De belijdenis bestaat uit 33 artikelen die samen een systematische uiteenzetting vormen van de geloofsleer. In 1646 was de belijdenis gereed. Een jaar later werd ze goedgekeurd door het Engelse parlement en verscheen zij in gedrukte vorm. Deze belijdenis is door vele mensen samengesteld, waarbij de adviezen van de Schotse presbyterianen van groot belang waren. Tevens is er invloed vanuit Nederland merkbaar en aantoonbaar. Dat ziet men in de duidelijke overeenkomsten met de Dordtse Leerregels van de Dordtse synode van 1618-1619.
Zowel de Heidelbergse Catechismus en de Dordtse Leerregels als de belijdenis van Westminster zijn gereformeerde geschriften, toch zijn er ook verschillen. Het meest opvallende verschil tussen de Heidelbergse Catechismus en de latere belijdenis van Westminster is de afwezigheid van Lutherse invloeden bij die laatste. Daarnaast zijn de Nederlandse belijdenisgeschriften meer opgesteld in infralapsarische zin dan de geschriften van Westminster die meer naar het supralapsarisme neigen. Wat betreft de invulling van de zondag is de Belijdenis van Westminster veel gedetailleerder, terwijl de Heidelbergse Catechismus meer de sobere lijn van Calvijn volgt.
De belijdenis van Westminster en de twee catechismi zijn de officiële geloofsbelijdenis van de Church of Scotland en vele andere kerken. Veel congregationalistische kerken nemen de belijdenis van Westminster over met uitzondering van de artikelen over de kerkregering.
In Nederland wisten en weten vele gereformeerde theologen (Jacobus Koelman, Alexander Comrie) en kerken in grote mate zich verbonden met het gedachtegoed van deze belijdenis.
* ↑ Groningen, B. S. van, Digibron.nl, De belijdenis van Westminster. Digibron.nl (27 juli 2007). Geraadpleegd op 29 december 2023.
* ↑ Baars, Belijden in zevenvoud, 81
# Confessioneel Gereformeerd Beraad

De Vereniging Confessioneel Gereformeerd Beraad (kortweg: CGB) was een modalitaire organisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). In 2020 is de vereniging samen met de Confessionele Vereniging opgegaan in de Confessionele Beweging.

## Geschiedenis

Het Confessioneel Gereformeerd Beraad begon in de zeventiger jaren van de 20e eeuw als een actiegroep die zich verzette tegen de groeiende invloed van de moderne theologie in de Gereformeerde Kerken in Nederland, zoals men dat tot uiting zag komen in geschriften van theologen als C. den Heyer en H.M. Kuitert. Voor 2004 was deze organisatie uitsluitend actief in de Gereformeerde Kerken in Nederland.
Om de kerkleden directer te betrekken werd de stichting in 1985 omgezet in een vereniging.
Na de vorming van de Protestantse Kerk in Nederland wilde ze nu in het geheel van deze kerken een bijdrage leveren tot opbouw en vernieuwing van de samenwerkende kerken. Men wilde hierbij laten zien dat het gereformeerd belijden zoals verwoord in de Drie Formulieren van Enigheid, ook vandaag nog actueel is. Men zag de Bijbel daarbij als het betrouwbare Woord van God en de enige bron voor de verkondiging en het belijden van de kerk.

## Samenwerking

Na een tijd van toenadering tot de Confessionele Vereniging zijn de twee verenigingen in 2020 samengegaan. De Confessionele Vereniging was voor de fusie tot de PKN al in de Nederlandse Hervormde Kerk werkzaam. In bepaalde delen van Nederland werkte het Confessioneel Gereformeerd Beraad intensief samen met plaatselijke afdelingen van de Confessionele Vereniging, de Gereformeerde Bond en het Evangelisch Werkverband. Dit was onder meer het geval in de provincie Friesland, waar in het zogenaamde Vierbondenberaad vier modalitaire organisaties in een federatief verband samenwerkten.

## Uitgaven

Onder meer werd zes keer per jaar een theologisch magazine uitgegeven: 'Credo'.

## Leden

Het CGB had ongeveer 1500 à 2000 leden.
# Jeruzalem (Amsterdam)

Tuindorp Frankendael / Jeruzalem is een wijk in de Watergraafsmeer, in Amsterdam-Oost. Het wordt begrensd door de Middenweg, de Kruislaan, het talud van de Gooiseweg en de Hugo de Vrieslaan.
De naam van de wijk is ontleend aan het uiterlijk van de huizen, die met hun witte betonnen muren en platte daken enigszins aan Jeruzalem doen denken. De oorspronkelijke naam van deze buurt was Tuindorp Frankendael.

## Rijksmonument

De wijk en de woningen zijn ontworpen door de stedenbouwkundigen en architecten Cornelis van Eesteren, Ko Mulder, Benjamin Merkelbach, Charles Karsten, Piet Elling en Mart Stam. De woningen zijn gebouwd tussen 1950 en 1954. De hele wijk kreeg in 2010 de status van rijksmonument. Het was de eerste naoorlogse wijk die deze status kreeg. De wijk is in cultuurhistorisch opzicht interessant omdat de architectonische en stedenbouwkundige inzichten die hier in het klein werden toegepast, later werden gebruikt in de bouw van de veel omvangrijkere Westelijke Tuinsteden. Voorbeelden zijn de duplexwoningen, de hovenverkaveling, en de uit Engeland geïmporteerde Airey-systeembouw.

## Gehorig en klein

De duplexwoningen waren echter als tijdelijke maatregel bedoeld, gebouwd om de woningnood na de oorlog te verlichten. De woningen zijn gehorig en klein (de gemiddelde oppervlakte varieert van 30 m² voor een tweekamerwoning tot bijna 40 m² voor een driekamerwoning), en van relatief slechte woonkwaliteit. Inbraakcijfers zijn door de toegankelijke tuinen ook erg hoog in de wijk.

## Modernisering

In de jaren tachtig werd begonnen met plannen om de wijk te renoveren en moderniseren. Dit leidde tot niets, door verzet van bewoners, politieke verdeeldheid en onbetaalbare en tegenstrijdige eisen en wensen waar de woningcorporaties niet aan konden voldoen. De planvorming voor dit project werd in 2006 opnieuw opgestart. Na een maandenlang politiek-bestuurlijk traject hadden de drie betrokken partijen (het stadsdeel, woningcorporatie Rochdale en de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten (RACM)) in 2008 een plan opgesteld dat rekening hield met het monumentale karakter van de wijk, de financiële mogelijkheden van Rochdale en de politiek-bestuurlijke eisen van het stadsdeel. Het akkoord werd door de politiek en een meerderheid van de bewoners geaccepteerd.
In oktober 2010 maakte Rochdale bekend door tegenvallende economische ontwikkelingen voorlopig geen geld te hebben voor de uitvoering van het plan. Bewoners die zich al hadden ingesteld op (tijdelijk) andere huisvesting, kregen toch een andere woning aangeboden. In 2011 was de verwachting dat de start van de aanpak van de wijk nog minstens drie jaar op zich zou laten wachten. In de overbruggingsperiode verhuurt Rochdale de leegkomende woningen aan studenten.