OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nesher Ramla-mens

De Nesher Ramla-mens of Nesher Ramla-Homo is een uitgestorven populatie van archaïsche mensen die tijdens het Midden-Pleistoceen leefde in het huidige Israël. In 2010 werden bewijzen van een lithische industrie ontdekt tijdens een jaar van archeologische opgravingen bij de Nesher Ramla-site. tijdens verdere opgravingen In 2021 werden de resten van de eerste Nesher Ramla-persoon ontdekt en geïdentificeerd. Ze worden beschouwd als een nieuwe groep vroege mensen, die tussen 420.000 en 120.000 jaar geleden in West-Azië leefde.
De Nesher Ramla-site werd ontdekt in een karstdepressie bij de stad Ramla, na steendelving door een nabijgelegen cementfabriek. De site werd tussen 2010-2011 opgegraven door archeologen, en leverde artefacten in archeologische afzettingen uit het midden-paleolithicum. tijdens de opgraving werden bewijzen van een lithische industrie gevonden. De artefacten van de site bevatten Levallois-gereedschappen en lithische kernen. Latere uitgravingen in 2021 leidde tot de ontdekking van vijf stukken van een hersenschedel en een bijna complete onderkaak. De overblijfselen werden gedateerd tot 140-120.000 BP.
De vlakke hersenschedel is zeer verschillend van de moderne mens, maar ook anders dan die van de neanderthaler. De kinloze onderkaak is duidelijk niet-modern. De fossielen vertonen overeenkomsten met andere moeilijk te classificeren vondsten, zoals die uit Qesem, Mugharet el-Zuttiyeh en Tabun in Israël, en Atapuerca in Spanje. Sommige daarvan zijn echter aanzienlijk ouder. Ook zijn ze vergeleken met vondsten uit China en India. Israel Hershkovitz speculeerde dat het fossiel kon worden gecategoriseerd als een van de laatste overlevenden van een populatie die zou bijdragen aan de neanderthalers en Oost-Aziatische Homo. Philip Rightmire van de Harvard University was het niet eens met de bevindingen, in plaats daarvan stelde hij dat de schedel moest worden gecategoriseerd bij de vroege neanderthalers. Rightmire besprak ook de mogelijkheid dat een neanderthal-populatie uit Europa naar het gebied was gemigreerd.

## Artefacten

In het fossielendragende sediment van de site werden meer dan 6.000 stenen werktuigen opgegraven. De Nesher Ramla-populatie beheerste lithische technologieën die bekend zijn onder neanderthalers en Homo sapiens. De aanwezigheid van deze industrie werd uitgelegd als bewijs van culturele interacties tussen Nesher Ramla-populaties en Homo sapiens-populaties.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nesher Ramla Homo op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 Nieuw geïdentificeerde mensachtige compliceert verhaal van onze soort. New Scientist. Geraadpleegd op 7 november 2021.
* ↑ In Israël teruggevonden mensachtige maakt onze evolutionaire geschiedenis er niet eenvoudiger op. Scientias.nl (25 juni 2021). Geraadpleegd op 7 november 2021.
# Vlag van Jura (departement)

De vlag van Jura is de niet-officiële vlag van het Franse departement Jura. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Jura geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag die bestaat uit twee delen:
* Bovenste helft:
** Een blauwe achtergrond met daarop een patroon van gouden rechthoekige blokken.
** Centraal bevindt zich een gele, gekroonde leeuw met rode tong en rode klauwen. De leeuw is een prominent symbool op deze helft van de vlag.
* Onderste helft:
** Een rood-wit gebied. Dit deel bestaat uit een rood veld met een rij witte, omgekeerde driehoeken (punt naar beneden), die een zigzagpatroon vormen.
Het ontwerp combineert de vlag van de regio Franche-Comté met een witte driehoeken die de bergen symboliseert.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Vlag van Franche-Comté
* Logovlag
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 17 januari 2025.
* ↑ Jura (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 17 januari 2025.
* ↑ Drapeaux du Jura. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 17 januari 2025.
* ↑ Armoiries du Jura. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 17 januari 2025.
# Saint-Rome-de-Cernon

Saint-Rome-de-Cernon is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie) en telt 794 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Millau.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Rome-de-Cernon bedraagt 37,9 km², de bevolkingsdichtheid is 20,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Rome-de-Cernon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

In de gemeente ligt het spoorwegstation Saint-Rome-de-Cernon.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Perzische panter

De Perzische panter (Panthera pardus saxicolor) is een ondersoort van de luipaard. Volgens een studie uit 2017 wordt de ondersoort niet langer als zodanig beschouwd, maar opgenomen in het taxon Panthera pardus tulliana (Anatolische panter). Volgens de normen van de IUCN zou de populatie van de Perzische panter als Bedreigd moeten worden geclassificeerd. De moedersoort Panthera pardus heeft echter de status kwetsbaar op de Rode lijst van de IUCN. Deze ondersoort werd in 1927 ontdekt en leeft verspreid in Afghanistan, Armenië, Azerbeidzjan, Iran, Turkije en in een gebied in Zuid-Rusland. Vroeger kwam deze ondersoort ook voor in Georgië en in het uiterste oosten van Oekraïne, maar zijn hier inmiddels uitgestorven.
Door deze ondersoort te observeren en zijn leefgewoonten te bestuderen, zijn diverse organisaties sinds ongeveer 2008 bezig met de bescherming van deze katachtige. In Iran is dit de Iranian Cheetah Society (ICS) Daarnaast zijn er projecten in Armenië, Azerbeidzjan en Zuid-Rusland. Zo werden in 2009 vier panters uitgezet in het Nationaal park Sotsji nabij de Russische stad Sotsji in de Kaukasus.
* ↑ (en) Perzische panter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (2017). A revised taxonomy of the Felidae: The final report of the Cat Classification Task Force of the IUCN Cat Specialist Group. Cat News Special Issue 11. Gearchiveerd van origineel op 31 juli 2017. Geraadpleegd op 6 juni 2020. Geraadpleegd 6 juni 2020
* ↑ (en) Stein, A.B. et al. 2020. Panthera pardus (amended version of 2019 assessment). The IUCN Red List of Threatened Species DOI:10.2305/IUCN.UK.2020-1.RLTS.T15954A163991139.en Downloaded on 07 November 2020.
* ↑ pdf final report ICS
* ↑ (en) Sarukhanova, S,. 2014. Leopards Boooom in Azerbaijan. Caucasus Ecoregion Newsletter. WWF Caucasus Program: 6.
* ↑ (en) Voskyanyan, G. 2014. One male and two females of Caucasian leopard live in southern Armenia. Caucasus Ecoregion Newsletter. WWF Caucasus Program: 6.
Achterindische panter (P. p. delacouri) · Indische panter (P. p. fusca) · Sri Lankaanse panter (P. p. kotiya) · Javaanse panter (P. p. melas) · Arabische luipaard (P. p. nimr) · Amoerpanter (P. p. orientalis) · Afrikaanse luipaard (P. p. pardus) · Perzische panter (P. p. saxicolor) · Anatolische panter (P. p. tulliana)
# Chemische affiniteit

Affiniteit in een (bio)chemische context betekent de kracht waarmee twee macromoleculen of kleinere moleculen en een macromolecuul aan elkaar koppelen. Dit gebeurt alleen door middel van een niet-covalente interactie, zoals door waterstofbruggen, hydrofobe kracht en interactie tussen ionen.
Voorbeelden zijn de interactie tussen een enzym en daarbij een substraat of tussen een receptor en daarbij een ligand.
# Big Brook (spookdorp)

Big Brook is een spookdorp in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De plaats bevindt zich in het uiterste noorden van het eiland Newfoundland.

## Geografie

Big Brook ligt aan de Straat van Belle Isle, in het uiterste noordwesten van het Great Northern Peninsula van Newfoundland. Het ligt aan het eindpunt van een 16 km lange grindweg die vanaf provinciale route 435 westwaarts loopt. De voormalige nederzetting ligt 6,5 km ten noordoosten van Watts Point Ecological Reserve en 21 km ten zuidwesten van Cape Norman, het noordelijkste punt van Newfoundland.

## Geschiedenis

De plaats was een van de vele typische Newfoundlandse outports. Het geïsoleerde plaatsje leefde vrijwel volledig van de visserij. Het is voor het eerst terug te vinden in de volkstelling van 1874, toen er negen inwoners waren. Het lag bij relatief goede visgronden, maar groeide nooit tot een grote plaats uit vanwege de afgelegen ligging en het ruige klimaat.
In 1970 werd de plaats via een grindweg verbonden met St. Anthony en zo de rest van Newfoundland. Big Brook kreeg het net als veel gelijkaardige plaatsen op het eiland moeilijk vanwege het moratorium op de kabeljauwvisserij van 1992. Ook waren de leefomstandigheden moeilijk vanwege onder meer het ontbreken van een school en medische faciliteiten en de zeer moeilijke bereikbaarheid via de grindweg in de wintermaanden.
In 2004 kregen de drie overblijvende huishoudens (die tezamen tien personen telden) in het kader van de provinciale hervestigingspolitiek $90.000 per gezin uitbetaald om te verhuizen naar een minder geïsoleerde plaats binnen de provincie. Sindsdien is Big Brook, na jaren van demografische achteruitgang, een spookdorp.
De hervestiging kostte de provincie opgeteld $350.000. Doordat de weg erheen sinds de hervestiging geen enkel onderhoud meer vereist en er geen schoolbus of stromend water meer dient voorzien te worden, spaart de provincie echter zo'n $122.000 per jaar uit.

## Demografische ontwikkeling

| Jaar | Aantal inwoners | Verschil |
| 1991 | 29 | – |
| 1996 | 12 | -58,6% |
| 2001 | 10 | -16,7% |
| 2004 | 10 | ±0,0% |
| Sinds eind 2004 is Big Brook verlaten. |||
* 1 2 (en) SLONE, G., Downhome Magazine, "The Road to Big Brook", 23 maart 2018.
* 1 2 3 4 (en) Osmond, S., Hidden Newfoundland: 120+ ghost towns, natural wonders, and other off-the-beaten path destinations, Portugal Cove-St. Philip's, 2022, p. 60-69. ISBN 9781989417324.
* 1 2 3 4 (en) Government of Newfoundland and Labrador, "Community of Big Brook to be relocated" (nieuwsrelease), 13 februari 2004.
* 1 2 (en) 'Population of Communities by Census Consolidated Subdivision (CCS). Newfoundland and Labrador, 1991 and 1996 Census', 1998.
* ↑ (en) 'Population of Communities by Census Consolidated Subdivision (CCS). Newfoundland and Labrador, 2001 Census', 2006.
# Tournemire (Aveyron)

Tournemire is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie) en telt 446 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Millau.

## Geografie

De oppervlakte van Tournemire bedraagt 8,9 km², de bevolkingsdichtheid is 50,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vabres-l'Abbaye met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Tournemire - Roquefort.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Filippo Conca

Filippo Conca (Lecce, 22 september 1998) is een Italiaans wielrenner die anno 2025 uitkomt voor Swatt Club.

## Carrière

Conca reed van 2019 tot 2020 voor de Italiaanse ploeg Biesse Arvedi. In 2021 kreeg hij een contract bij de Belgische ploeg Lotto Soudal. Hij won in 2021 het bergklassement in de Ronde van de Provence. In 2022 startte Conca in de Ronde van Spanje. Conca werd vijfde in de negende etappe, maar zou de wedstrijd door een besmetting met COVID-19 niet uitrijden.

## Overwinningen
### 2021

* Bergklassement Ronde van de Provence

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Spanje |
| 2021 | |
| 2022 | opgave |
| 2023 | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Lombardije | Strade Bianche |
| 2021 | | | 81e |
| 2022 | 145e | opgave | |
| 2023 | | | 59e |

## Ploegen

* 2019 − Biesse Carrera
* 2020 − Biesse Arvedi
* 2021 − Lotto Soudal
* 2022 − Lotto Soudal
* 2023 – Q36.5 Pro Cycling Team
* 2024 – Q36.5 Pro Cycling Team
* 2025 – Swatt Club
Conca · Cras · De Buyst · De Gendt · Degenkolb · Ewan · Frison · Gilbert · Goossens · Grignard · Holmes · Kluge · Kron · Małecki · Marczyński · Moniquet · Oldani · Sweeny · Thijssen · Van der Sande · Van Gils · Van Moer · Vanhoucke · Vermeersch · Verschaeve · Vervloesem · Wellens
Barbero (vanaf 1/5) · Beullens · Campenaerts · Conca · Cras · De Buyst · De Gendt · De Lie · Drizners · Ewan · Frison · Gilbert · Grignard · Holmes · Janse van Rensburg (vanaf 1/5) · Kluge · Kron · Małecki · Moniquet · Schwarzmann · Selig · Sweeny · Van Gils · Van Moer · Vanhoucke · Vermeersch · Verschaeve · Vervloesem · Wellens
Abreha · Badilatti · Bauer · Brambilla · Calzoni · Camprubi · Christen · Colombo · Conca · Davis · Devriendt · Donovan · Fedeli · Hagen · Howson · Ludvigsson · Małecki · Monk · Moschetti · Parisini · Puppio · Rosskopf · Sajnok · Zukowsky · Novák (stagiair)
Abreha · Azparren · Badilatti · Brambilla · Calzoni · Camprubi · Christen · Colombo (vanaf 1/8) · Conca · de la Cruz · Devriendt · Donovan · Fancellu · Frison · Hagen · Howson · Ludvigsson · Małecki · Monk · Moschetti · Nizzolo · Parisini · Rosskopf · Sajnok · Steimle · Townsend · Whelan · Zukowsky · Krijnsen (stagiair) · Sommer (stagiair)
* (en) Profiel van Filippo Conca op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Filippo Conca op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Filippo Conca op de website van de UCI
* Profiel van Filippo Conca op De wielersite
# Vlag van Hautes-Pyrénées

De vlag van Hautes-Pyrénées is de niet-officiële vlag van het Franse departement Hautes-Pyrénées. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Hautes-Pyrénées geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag toont een gele achtergrond met daarop twee rode luipaard leeuwen met blauwe tongen en klauwen.
Deze vlag is ook die van de voormalige provincie Bigorre, waartoe het departement historisch behoorde. Jean-Lou Montès stelde in 1999 voor om de banier van het wapen van Bigorre als departementale vlag aan te nemen.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
* ↑ Hautes-Pyrénées (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
* ↑ Drapeau des Hautes-Pyrénées. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
* ↑ Armoiries des Hautes-Pyrénées. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
# Vlag van Bas-Rhin

De vlag van Bas-Rhin is de officiële vlag van het Franse departement Bas-Rhin. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag toont een rood veld met een witte schuinbalk tussen twee witte gebloemde balken.
Het ontwerp toont het wapen van de voormalige provincie Landgraafschap Neder-Elzas. Het huidige wapen en de vlag werd goedgekeurd door de twee prefecten van Elzas op 5 mei 1948.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Bas-Rhin (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Drapeaux du Bas-Rhin. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Armoiries du Bas-Rhin. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
# Johan Malcorps

Johan Maria Marcel Romain Malcorps (Sint-Truiden, 27 november 1957) is een Belgisch politicus voor de partij Groen.

## Levensloop

Johan Malcorps behaalde in 1980 een licentiaatdiploma in de Germaanse filologie (UFSIA) en in 1983 een licentie in de wijsbegeerte (KU Leuven). In zijn jeugd was hij lid van de Chiro.
Na zijn studies werd hij politiek medewerker voor Agalev en medewerker van de studiedienst van de partij, het Instituut voor Politieke Ecologie, dat hij van 1987 tot 1989 leidde als directeur. In januari 1989 volgde Malcorps Leo Cox op als nationaal politiek secretaris van Agalev, wat hij bleef tot in juni 1995.
Bij de eerste rechtstreekse verkiezingen voor het Vlaams Parlement van 21 mei 1995 werd hij verkozen in de kieskring Antwerpen. Ook na de volgende Vlaamse verkiezingen van 13 juni 1999 bleef hij Vlaams volksvertegenwoordiger tot juni 2004. Als Vlaams Parlementslid zetelde Malcorps van 1995 tot 1999 en van 2003 tot 2004 in de commissie Leefmilieu en Natuurbehoud (van 2003 tot 2004 ook bevoegd voor Ruimtelijke Ordening) en van 1999 tot 2003 in de commissie Openbare Werken, Mobiliteit en Energie. Tussen juli 1999 en mei 2003 werd hij door het Vlaams Parlement aangewezen als gemeenschapssenator in de Senaat.
Bij de Vlaamse Parlementsverkiezingen van 13 juni 2004 verloor hij zijn zitje in het Vlaams Parlement ten voordele van Mieke Vogels. Als lid van de meerderheid keurde hij het Deurganckdok-nooddecreet mee goed, naar eigen zeggen omdat er anders miljarden aan belastinggeld verloren zou zijn gegaan. Op 11 mei 2003 kreeg hij de titel ridder in de Leopoldsorde. Na afloop van zijn parlementaire mandaat werd Malcorps coördinator van de politieke cel van Groen. Van juni 2010 tot oktober 2021 werkte hij als fractiesecretaris van Groen in het Vlaams Parlement.
In 2004 werd hij verkozen tot voorzitter van de Groen!-afdeling van Antwerpen, waar hij de taak had om de partij naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 te leiden. Zijn lokaal partijbestuur, dat hem moest ondersteunen in deze taak, bestond onder andere uit Wouter Van Besien en Freya Piryns. Tussen september 2007 en december 2012 zetelde hij in de districtsraad van Berchem, alwaar hij Meyrem Almaci opvolgde. In deze hoedanigheid voerde hij strijd tegen onder andere de Lange Wapperbrug. Van februari 2016 tot december 2018 en van september 2020 tot december 2022 was Malcorps nogmaals districtsraadslid van Berchem.
Hij was het eerste parlementslid dat de PFOS-vervuiling door van de 3M-fabriek in Zwijndrecht aangeklaagd heeft, in 2004.
# Vlag van Seine-et-Marne

De vlag van Seine-et-Marne is de niet-officiële vlag van het Franse departement Seine-et-Marne. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Seine-et-Marne geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag bestaat uit een blauw veld bezaaid met gele lelies met daarover twee witte golvende dwarsbalken.
Het ontwerp toont de vlag van de voormalige provincie Île-de-France, met twee golvende dwarsbalken die de rivieren de Seine en de Marne symboliseren.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Historische vlag van Île-de-France
* Logovlag
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 24 januari 2025.
* ↑ Seine-et-Marne (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 24 januari 2025.
* ↑ Drapeau du Conseil général de Seine-et-Marne. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 24 januari 2025.
* ↑ Armoiries de Seine-et-Marne. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 24 januari 2025.
# Vlag van Hauts-de-Seine

De vlag van Hauts-de-Seine is de niet-officiële vlag van het Franse departement Hauts-de-Seine. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Hauts-de-Seine geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag is verticaal in tweeën gedeeld, het bovenste is van wit met een blauwe golvende dwarsbalk. Het onderste deel is horizontaal in tweeën gedeeld, het eerste is blauw met een gouden lelie en het tweede is rood met het zilveren schip.
Het ontwerp combineren de wapens van de steden Nanterre (boven) met het schip uit het wapen van Boulogne-Billancourt (rechts) en een lelie uit het wapen van Antony (links), deze steden zijn de hoofdplaatsen van de drie arrondissementen van het departement.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Wapen van Nanterre
* Wapen van Boulogne-Billancourt
* Wapen van Antony
* Logovlag
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Hauts-de-Seine (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Drapeaux des Hauts-de-Seine. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Armoiries des Hauts-de-Seine. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
# Maya Weug

Maya Martine Els Weug (Pedreguer, 1 juni 2004) is een Nederlands-Belgisch-Spaans autocoureur. Vanaf 2021 maakt zij deel uit van de Ferrari Driver Academy, het opleidingsprogramma van het Formule 1-team van Ferrari.

## Carrière
### Karting

Maya Weug heeft een Belgische moeder en een Nederlandse vader. Zij begon op 7-jarige leeftijd met racen in de kartsport. Twee jaar later debuteerde ze op wedstrijdniveau in een regionale competitie in Spanje. In 2016 won zij de 60 Mini-klasse van de WSK Final Cup. Na het winnen van de FIA Girls on Track - Rising Stars competitie werd op 22 januari 2021 bekendgemaakt dat Weug als eerste vrouwelijke coureur is vastgelegd door de Ferrari Driver Academy, het talentenprogramma van het Italiaanse Formule 1-team Ferrari.

### Formule 4

In 2021 maakte Weug de overstap naar het formuleracing en nam zij deel aan het Italiaans Formule 4-kampioenschap voor het team Iron Lynx. In haar debuutseizoen behaalde zij geen kampioenschapspunten en was een elfde plaats op het Autodromo Vallelunga haar beste resultaat. Zodoende eindigde zij op plaats 35 in het klassement. Ook reed zij in de eerste twee raceweekenden van het ADAC Formule 4-kampioenschap als gastcoureur, waarin een negende plaats op de Red Bull Ring haar beste race-uitslag. Aan het eind van het jaar werd zij ook uitgenodigd voor een testsessie in het FIA Formule 3-kampioenschap op het Circuit de Nevers Magny-Cours, waar zij naast Doriane Pin, Nerea Martí en Irina Sidorkova aan deelnam.
In 2022 bleef Weug actief in de Italiaanse Formule 4 bij het team Iron Dames, de nieuwe vrouwenafdeling van Iron Lynx. Zij kende een goed seizoen met een zesde plaats op het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari als beste resultaat. Met 36 punten werd zij veertiende in de eindstand. Tevens reed zij opnieuw twee raceweekenden in de ADAC Formule 4, waarin een negende plaats op het Circuit Zandvoort haar beste race-uitslag was.

### Formule Regional

In 2023 stapte Weug over naar het Formula Regional European Championship (FREC), waarin zij voor KIC Motorsport reed. Een zesde plaats op het Circuit de Spa-Francorchamps was haar beste resultaat. Met 27 punten werd zij zeventiende in het kampioenschap. Zij was tevens de enige coureur van KIC die tijdens de races in de top 10 wist te eindigen.
In 2024 reed Weug enkel in het FREC-weekend op Imola bij KIC, waarin zij de races op de plaatsen 22 en 14 eindigde.

### F1 Academy

In 2024 stapte Weug over naar de F1 Academy, waarin zij voor Prema Racing reed. Op het Jeddah Corniche Circuit, Zandvoort en het Marina Bay Street Circuit stond zij in beide races op het podium, en ook op het Losail International Circuit behaalde zij een podiumfinish. Pas in de laatste race van het seizoen op het Yas Marina Circuit won zij voor het eerst. Met 177 punten werd zij achter Abbi Pulling en Doriane Pin derde in het kampioenschap.
In 2025 stapt Weug binnen de F1 Academy over naar het team MP Motorsport.