OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jos van Leeuwen

Jos van Leeuwen (22 februari 1948) is een Nederlandse persfotograaf. Hij is sinds 1964 actief in de regio Den Haag.

## Loopbaan

Op 12 september 1962 werd de eerste foto van Van Leeuwen afgedrukt in de Haagsche Courant. Daarop stond een verkeersongeval op het Rijswijkseplein afgebeeld. Van Leeuwen en zijn echtgenote Marianne groeide op aan dit plein, toen het drukste verkeersplein van de stad. Samen hadden ze hier ook een kleine supermarkt terwijl Jos tegelijkertijd werkzaam was als persfotograaf. Toen er verhuisd moest worden is persbureau Jos van Leeuwen opgericht, gevestigd aan de Stationsweg. Marianne werkte daar ook door de foto's naar internationale persbureaus te versturen. Op 75-jarige leeftijd is Van Leeuwen nog werkzaam en heeft het echtpaar hun woning ingericht als alarmcentrale met lichtkrant en omroepsysteem.

## Erkenning

In 2004 ontving hij een Stadspenning Den Haag voor zijn vrijwilligerswerk als fotograaf bij politie, brandweer en dierenambulance.
In 2019 werd op initiatief van onder meer fotograaf Edouard van Arem de Jos van Leeuwen-prijs voor persfotografie in het leven geroepen.
# Laurierfamilie

De Laurierfamilie (Lauraceae) is een familie van bedektzadige planten. De familie bestaat wereldwijd uit zo'n twee à drieduizend soorten, verdeeld over zo'n vijftig geslachten. Ze komen over het algemeen voor in warme en tropische gebieden, met name in Zuidoost-Azië en Brazilië.
Het APG II-systeem (2003) plaatst deze familie en orde in de clade Magnoliiden, waarmee ze dus expliciet uitgesloten is van de 'nieuwe' Tweezaadlobbigen.
In Wikipedia worden de volgende soorten in aparte artikelen behandeld:
* Apollonias barbujana
* Cinnamomum camphora (Kamferboom)
* Cinnamomum verum (Kaneelboom)
* Laurus azorica
* Laurus nobilis (Laurier)
* Laurus novocanariensis
* Ocotea foetens (Stinklaurier)
* Ocotea bullata (Stinkhout)
* Persea americana (Avocado)
* Persea indica

## Genera

Geslachten die wel genoemd worden als horend tot deze familie (de taxonomie van de familie is zeer dynamisch en genera verschijnen en verdwijnen met regelmaat):
* Actinodaphne
* Adenodaphne
* Aiouea
* Alseodaphne
* Anaueria
* Aniba
* Apollonias
* Aspidostemon
* Beilschmiedia
* Brassiodendron
* Caryodaphnopsis
* Chlorocardium
* Cinnadenia
* Cinnamonum
* Clinostemon
* Cryptocarya
* Dehaasia
* Dicypellium
* Dodecadenia
* Endiandra
* Endlicheria
* Eusideroxylon
* Gamanthera
* Hexapora
* Hypodaphnis
* Iteadaphne
* Kubitzkia
* Laurus
* Licaria
* Lindera
* Litsea
* Mezilaurus
* Nectandra
* Neocinnamomum
* Neolitsea
* Nothaphoebe
* Ocotea
* Paraia,
* Persea
* Phoebe
* Phyllostemonodaphne
* Pleurothyrium
* Potameia
* Potoxylon
* Povedadaphne
* Ravensara
* Rhodostemonodaphne
* Sassafras
* Syndiclis
* Triadodaphne
* Umbellularia
* Urbanodendron
* Williamodendron
# Tinariwen

Tinariwen, in het Tamasheq, de taal van de Toeareg, Woestijnen, is een Malinees-Berberse band. De naam is een afkorting van de oorspronkelijke naam Taghreft Tinariwen, wat ontwikkeling van de woestijnen betekent. Tinariwen vermengt traditionele muziek met westerse rock en popmuziek. De songs worden voornamelijk in het Frans en Tamasheq gezongen.
De leden van de band zijn van Toeareg komaf en stammen van een generatie die in de jaren zestig hun toevlucht vanuit de Sahelregio naar de noordelijk gelegen steden hebben gezocht, omdat ze door droogte niet meer konden voorzien in hun bestaansminimum.
De band werd in 1982 in een Libisch kamp opgericht waar Toeareg een militaire training kregen. Een deel van de bandleden was actief in de vrijheidsstrijd voor de nomadenbevolking. Pas sinds de beëindiging van een opstand in Mali in 1996 houden ze zich uitsluitend bezig met het maken van muziek. In hun teksten zijn ze altijd politiek geëngageerd gebleven.
Jarenlang verspreidde de band zijn muziek via audiocassettes en genoot daarmee regionale bekendheid. De band verwierf internationale bekendheid na hun optreden tijdens het Festival au Désert in 2001. Ze traden vervolgens op in Europa en de Verenigde Staten. De Franse filmmaker Jérémie Reichenbach maakte een documentaire over de groep die in 2005 verscheen onder de titel Teshumara, les guitares de la rébellion touareg.

## Prijzen

* In 2005 ontving Tinariwen een BBC Radio 3 Award for World Music in de categorie Afrika.
* In 2008 ontving Tinariwen een Praetorius Musikpreis in de categorie Internationale vredesmuziekprijs, een prijs die jaarlijks door de Duitse deelstaat Nedersaksen wordt uitgereikt.
* In 2012 ontving Tinariwen een Grammy Award in de categorie Best World Music Album voor het album Tassili.
* In 2012 ontving Tinariwen een Songlines Music Award in de categorie Beste groep.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Ténéré | 1992 | - | | | |
| Bamako | 1993 | - | | | |
| The radio tisdas sessions | 2002 | - | | | |
| Amassakoul | 2004 | - | | | |
| Aman iman: Water is life | 05-02-2007 | 07-04-2007 | 84 | 1 | |
| Tinariwen live in London | 2008 | - | | | Livealbum |
| Ishumar, musique touarèque de résistance | 2008 | - | | | |
| Imidiwan: Companions | 2009 | 15-08-2009 | 81 | 1 | |
| Tassili | 26-08-2011 | - | | | |
| Emmaar | 2014 | - | | | |
| Elwan | 2017 | - | | | |
| Amadjar | 2019 | | | | |
| Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Imidiwan: Companions | 2009 | 15-08-2009 | 68 | 2 | |
| Tassili | 2011 | 10-09-2011 | 33 | 8 | |
# Schaakvereniging Max Euwe Amsterdam

Schaakvereniging Max Euwe Amsterdam, kortweg ook wel Euwe genoemd, was een schaakclub gehuisvest in Amsterdam. De naam van de club verwijst naar Max Euwe, de enige wereldkampioen schaken die Nederland heeft gekend.
Euwe moet niet verward worden met SG Max Euwe uit Enschede.

## Geschiedenis

Euwe is in 1994 ontstaan uit een fusie van de verenigingen Watergraafsmeer en MEMO. Het idee voor de fusie was ontstaan tijdens een onderlinge competitiewedstrijd. MEMO was zelf weer een fusieclub (uit 1961) van Schaakclub Max Euwe en Morphy.
In de beginjaren speelde de club in een sporthal aan het Rhijnspoorplein. Later verhuisde de speellocatie naar Sporthal De Pijp aan de Lizzy Ansinghstraat.
De club telde tijdens het 15-jarig bestaan ongeveer zestig leden van doorgaans bovengemiddelde speelsterkte. Op donderdagavond werd de interne competitie gespeeld. Er waren in de hoogtijdagen vijf externe teams, waarbij het eerste team een solide deelnemer was aan de landelijke Eerste Klasse van de KNSB-competitie. In het seizoen 2001/02 nam de club eenmalig deel aan de Meesterklasse, maar degradeerde dat seizoen direct.

### Opheffing

Tijdens de laatste jaren van het bestaan van Euwe was het ledenaantal tanende. De club beschikte niet over een jeugdafdeling, zodat er vrijwel geen nieuwe aanwas bij kwam. Het bestuur besloot daarom andere schaakverenigingen uit Amsterdam te benaderen voor een mogelijke samenwerking. Er werden gesprekken gevoerd met Zukertort, VAS en Caïssa.
Met ingang van het seizoen 2009-2010 is de club opgeheven en zijn de leden collectief lid geworden van schaakvereniging Caïssa Amsterdam. Caïssa had na deze 'fusie' bijna 200 leden.

## Bekende ex-leden

* Roy Dieks
* Dick Dolman
* Piet van der Weide
* Rob Witt

## Overzicht seizoenen eerste team

| Seizoen | Klasse | Plaats | MP | BP |
| 1994/95 | Eerste Klasse A | 3e | 11 | 50 |
| 1995/96 | Eerste Klasse A | 7e | 7 | 42 |
| 1996/97 | Eerste Klasse A | 4e | 11 | 46½ |
| 1997/98 | Eerste Klasse A | 5e | 8 | 44½ |
| 1998/99 | Eerste Klasse A | 4e | 8 | 41½ |
| 1999/00 | Eerste Klasse A | 7e | 7 | 42 |
| 2000/01 | Eerste Klasse A | 2e | 14 | 54½ |
| 2001/02 | Meesterklasse | 10e | 1 | 27 |
| 2002/03 | Eerste Klasse A | 6e | 9 | 42½ |
| 2003/04 | Eerste Klasse A | 9e | 5 | 40½ |
| 2004/05 | Tweede Klasse B | 5e | 10 | 38½ |
| 2005/06 | Tweede Klasse B | 1e | 16 | 50½ |
| 2006/07 | Eerste Klasse A | 4e | 9 | 47 |
| 2007/08 | Eerste Klasse A | 7e | 8 | 47½ |
| 2008/09 | Eerste Klasse B | 6e | 8 | 40½ |

## Externe link

* Website van Schaakvereniging Max Euwe Amsterdam (gearchiveerd door het Internet Archive op 16 april 2009)
* Archiefsite
* ↑ Bödicker, Rob (Mei 2011). Een goede speelzaal. Caissa Nieuws 60
* ↑ Erelijst van clubkampioenen. wimnij.home.xs4all.nl. Geraadpleegd op 5 april 2023.
* 1 2 Wieringa, Herman (Mei 2011). Het laatste seizoen van Euwe. Caissa Nieuws 60
# The Counselor

The Counselor is Brits-Amerikaanse thriller-misdaadfilm uit 2013, geregisseerd door Ridley Scott. De film gaat over een advocaat die zelf betrokken raakt bij de activiteiten van een drugskartel.
# Zallemenut (nog 'n keertje overdoen)

Zallemenut (nog 'n keertje overdoen) is een single van Adèle Bloemendaal. Het is een carnavalskraker geweest in 1974 en verscheen dus niet op een regulier album. Schrijvers Ted Powder en Pieter Goemans komen met allerlei zaken, die verkeerd zijn gegaan en beter overgedaan kunnen worden (onder andere een vierkante neus na mislukte plastische chirurgie). Er wordt gezongen over een dronkenschap met veel plezier tijdens een vorig carnaval, dat nu (in 1974) herhaald kan worden. De titel is al een beetje in dronkenmanstaal gezet en terloops wordt verwezen naar de titel van haar carnavalshit van het voorgaand jaar, Hallelujah kameraden. Voor de orkestratie en het dirigeren was Jack Bulterman aangetrokken.
Het is een van de vier hits die Adèle Bloemendaal had als soloartieste, ze had er ook nog drie met het team van Het Schaep met de Vijf Pooten. Op de B-kant staat het onbekende "Een moederhart", geschreven door Heinz Polzer.
Dé carnavalshit van 1974 was echter Den Uyl is in den olie van Vader Abraham.

## Lijsten
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 4 t/m 9 in 1974 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie: | 26 | 14 | 12 | 15 | 25 | 30 | uit |

### Nederlandse Daverende 30

Hitnotering: 19-01-1974 t/m 22-02-1974 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |
| Positie: | 30 | 24 | 14 | 13 | 17 | uit |
* Dutchcharts, Top 40
* Internet 7 augustus 2011
* Muziek Centrum Nederland
# Lemniscaat (uitgeverij)

Lemniscaat is een Nederlandse uitgeverij, opgericht in 1963 door het echtpaar Boele van Hensbroek. Het bedrijf zetelt in Rotterdam en is als uitgeverij onafhankelijk van de grote concerns.

## Fonds

De oprichters gebruikten het lemniscaatteken als symbool, omdat het naast oneindigheid ook evenwicht en verbondenheid uitdrukt. Ze hadden aanvankelijk vooral interesse voor opvoedkunde. In het domein van de (ortho)pedagogiek, psychologie en filosofie waren zij in de 1960 voortrekkers, onder andere met het werk van Carel van Parreren. In dezelfde traditie werd het oeuvre van Carl Gustav Jung door meerdere auteurs belicht.
In de jaren 1960 gaf de uitgeverij progressieve boeken uit zoals Mijn Harlem van Claude Brown (een vertaling van Manchild in the Promised Land) en Lachen om niet te huilen van Rosey E. Pool.
Lemniscaat brengt ook boeken die kritisch zijn over de reguliere wetenschap en gezondheidszorg, zoals vaccinaties.

## Jeugd

De stap van opvoedkunde naar kinderboeken lag voor de hand. Er kwamen 'pedagogisch verantwoorde' kleuter- en kinderboeken in het assortiment. Op het gebied van prentenboeken heeft Lemniscaat baanbrekend werk verricht in de jaren 1960. Ze was de eerste Nederlandse jeugduitgeverij die zich presenteerde op de internationale kinderboekenbeurs te Bologna. In de jaren 1970 ontvingen producties van de uitgeverij talrijke Gouden en Zilveren Griffels.
Bekende jeugdboekenauteurs van Lemniscaat zijn onder andere Jan Terlouw (Koning van Katoren), Thea Beckman (Heremetijd... Wat een lastpost!, Kruistocht in Spijkerbroek, Kinderen van Moeder Aarde, Het geheim van Rotterdam), Ingrid en Dieter Schubert (Monkie, Platvoetje), Lieneke Dijkzeul (Aan de bal) en Anke Kranendonk (Ik word nooit normaal).

## Externe link

* Officiële website
* ↑ ‘Ik zou er niet mee zitten als mensen niet meer vaccineren door mijn boeken'. KRO-NCRV (17 oktober 2018). Gearchiveerd op 30 augustus 2023. Geraadpleegd op 30 augustus 2023.
# Glossophaga

Glossophaga is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1818 gepubliceerd door Étienne Geoffroy Saint-Hilaire.

## Soorten

Er worden 9 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Glossophaga antillarum Rehn, 1902
* Glossophaga bakeri Webster & J. K. Jones, 1987
* Glossophaga commissarisi A. L. Gardner, 1962
* Glossophaga leachii (J. E. Gray, 1844)
* Glossophaga longirostris G. S. Miller, 1898
* Glossophaga morenoi L. Martínez & Villa-Ramírez, 1938
* Glossophaga mutica C. H. Merriam, 1898
* Glossophaga soricina (Pallas, 1766) – Kleine langtongvleermuis
* Glossophaga valens G. S. Miller, 1913
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 399-400. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 31-01-2025.
# Station Great Missenden

Great Missenden is een spoorwegstation van National Rail in Chiltern in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Chiltern Railways.
# Luna Sabella

Luna Sabella (Venlo, 9 juli 2010), beter bekend onder de artiestennaam Luna, is een Nederlandse zangeres en actrice.

## Biografie

Sabella werd geboren in Venlo en groeide op in de dorpskern Belfeld. Ze heeft Italiaanse roots door haar Italiaanse vader. Op zevenjarige leeftijd begon Sabella met audities te doen bij musicals en op te treden. In 2021 deed ze mee aan The Voice Kids, maar door aantijgingen van seksueel gedrag tegen The Voice in BOOS: This is The Voice werd deze nooit uitgezonden. In 2022 won Sabella de finale van het Junior Songfestival met het nummer La Festa, waardoor ze Nederland mocht vertegenwoordigen op het Junior Eurovisiesongfestival 2022. Op het liedjesfestijn trad ze als eerste van de zestiende deelnemende acts aan. Luna kreeg 128 punten waarmee ze op een zevende plek eindigde.
Naast haar zangcarrière is Sabella ook actrice. In 2024 is ze te zien als Maud in de AVROTROS-televisieserie Summer Break op NPO Zapp.

## Discografie

* "La Festa" (2022)
* "Mysterie" (2023)
* "Pico Bello" (2023)
* "Ozosnel" (2023)
* "Balliamo" (2024)
* "Ciao Bella" (2024)
* ↑ Colée, Ronald, Wint twaalfjarige Luna uit Belfeld na gecancelde The Voice Kids nu de finale van het Junior Songfestival?. De Limburger (21 september 2022). Geraadpleegd op 11 september 2024.
* ↑ Geurts, Tim, Luna (12) uit Belfeld wint en gaat naar het Junior Songfestival in Armenië namens Nederland. De Limburger (24 september 2022). Geraadpleegd op 12 september 2024.
* ↑ Luna uit Belfeld opent namens Nederland Junior Eurovisie Songfestival. De Limburger (6 december 2022). Geraadpleegd op 12 september 2024.
* ↑ Nederlandse Luna eindigt als zevende op Junior Eurovisie Songfestival. Nu.nl (11 december 2022). Geraadpleegd op 12 september 2024.
* ↑ Vakantie, vriendschap en de liefde in de zomerse feel-good serie Summer Break. Avrotros (21 augustus 2024). Geraadpleegd op 11 september 2024.
* MusicBrainz: cddde0c1-64b2-4f39-8227-3d73fef84055
2003: Roel · 2004: Klaartje & Nicky · 2005: Tess · 2006: Kimberly · 2007: Lisa, Amy & Shelley · 2008: Marissa · 2009: Ralf · 2010: Anna & Senna · 2011: Rachel · 2012: Femke · 2013: Mylène & Rosanne · 2014: Julia · 2015: Shalisa · 2016: Kisses · 2017: FOURCE · 2018: Max & Anne · 2019: Matheu · 2020: UNITY · 2021: Ayana · 2022: Luna Sabella · 2023: Sep & Jasmijn · 2024: Stay Tuned
# Sara Katharina de Bronovo

Sara Katharina (Cateau) de Bronovo (Rotterdam, 17 februari 1817 – Den Haag, 18 juni 1887) was verpleegkundige, docent verpleegkunde en de oprichter en directrice van het Opleidingshuis tot Ziekenverpleging, later Haagsche Diaconesseninrichting en momenteel het Bronovoziekenhuis in Den Haag.

## Jeugd

De Bronovo groeide op in een gezin met drie kinderen in Hellevoetsluis. Ze had een jongere broer en een oudere halfbroer uit het eerste huwelijk van haar moeder. Haar vader, Jean Jacques von Broun de Bronovo, was marineofficier en haar moeder was Elisabeth Bedloo. Tijdens de langdurige ziekte van haar moeder nam De Bronovo de verzorging voor haar rekening. Na het overlijden van haar moeder nam De Bronovo de zorg voor de huishouding op zich.

## Reveil en Diaconessenwezen

Na het overlijden van haar vader in 1861 verhuisde ze naar Den Haag waar ze betrokken raakte bij de Vereniging tot Zedelijke Verbetering van Gevangenen die uitging van de beweging Het Reveil. Ze raakte hierdoor bekend met het diaconessenwezen en kwam in contact met Johan Basting die bezig was om een Nederlandse afdeling van het Rode Kruis op te richten. Ze ging zich voor beide doelen inzetten en omdat Den Haag al twee gasthuizen had, besloot De Bronovo dat er een kleine ziekenkamer en een opleidingsinstituut moesten worden opgericht.

## Inrichting

Het Opleidingshuis tot Ziekenverpleging opende op 4 februari 1865. Het jaar ervoor had De Bronovo een reis gemaakt in de zomer van 1864 langs diverse ziekenhuizen in Nederland, Duitsland en Zwitserland om ideeën op te doen hoe een en ander goed kon worden opgezet. Omdat de stad al twee ziekenhuizen had koos ze voor een opleidingsinstituut met een verpleegafdeling en de mogelijkheid om mensen thuis te verplegen. De Bronovo werd directrice en vicepresident. Ze zorgde voor het management, het werven van fondsen en gaf les in geestelijke vorming en verpleging. In 1872 werd het in 1865 aan de Kazernestraat opgerichte instituut uitgebreid en werd het een echte diaconesseninrichting en een bestuur bestaand uit diaconessen. Omdat de bestaande inrichting uitbreiding behoefde, startte zij een inzamelingsactie om geld te genereren voor nieuwbouw. In 1879 werd een nieuwe locatie aan de Laan van Meerdervoort 84 geopend, waar meer ruimte was voor de verpleegafdeling. Het kreeg de naam: Diakonessen-Inrichting Bronovo. Tot haar overlijden op zeventigjarige leeftijd bleef ze directrice van de instelling. In 1932 werd het ziekenhuis in een nieuw gebouw aan de Bronovolaan gevestigd. In 1972 fuseerde het ziekenhuis met het Neboziekenhuis en werd het een algemeen ziekenhuis. Dit fusieziekenhuis kreeg haar naam: het Bronovo-ziekenhuis.
* ↑ Biografie De Bronovo op website KNAW
* ↑ M.J. van Lieburg, Bronovo 1865-1990. Van ’s-Gravenhaagsche Diakonessen-Inrichting tot Ziekenhuis Bronovo (Kampen 1990)
* ↑ S.H. Ellens, De diakones. Bronovo 100 jaar (Den Haag 1964) pagina 42-34 en pagina 65
# Station Hyde Central

Hyde Central is een spoorwegstation van National Rail in Hyde, Tameside in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail. Het station is geopend in 1858.
# Aad den Butter

Aad den Butter (Rotterdam, 10 november 1946) is een voormalig profvoetballer van Excelsior.
Aad den Butter maakte midden jaren zestig zijn debuut voor Excelsior. Hij speelde veelal op het middenveld en promoveerde met de Rotterdammers in 1970 naar de eredivisie. Op het hoogste niveau scoorde hij acht keer voor Excelsior in bijna 150 wedstrijden. In 1977 beëindigde hij zijn profvoetballoopbaan.
Aad den Butter is de jongere broer van Gerrit den Butter.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1965/66 | Excelsior | Nederland | Tweede divisie B | – | 1 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 1 |
| 1966/67 | Excelsior | Nederland | Tweede divisie | – | 2 | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 2 |
| 1967/68 | Excelsior | Nederland | Tweede divisie | – | 0 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 0 |
| 1968/69 | Excelsior | Nederland | Tweede divisie | – | 3 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | 3 |
| 1969/70 | Excelsior | Nederland | Eerste divisie | – | – | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1970/71 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1971/72 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1972/73 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1973/74 | Excelsior | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1974/75 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1975/76 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
| 1976/77 | Excelsior | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | – | – | 2 | 0 | 0 | – | – | – | – |

## Erelijst
### Excelsior

| Competitie | Winnaar | Winnaar |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Eerste divisie | 1x | 1973/74 |
# Sword of Sherwood Forest

Sword of Sherwood Forest is een Britse avonturen film uit 1960 van Terence Fisher voor Hammer Film Productions. Richard Greene keerde terug in zijn rol van Robin Hood, die hij al speelde in de The Adventures of Robin Hood voor tv van 1955 tot 1959. De film mag gezien worden als afsluitingsfilm van de televisieserie.

## Verhaal

De sheriff van Nottingham maakt plannen om het landgoed van Bortrey in te lijven. Het domein behoorde aan een edelman die overleed tijdens de Derde Kruistocht. Hubert Walter, de aartsbisschop van Canterbury is echter tegen deze plannen en de sheriff wil hem laten vermoorden. Robin Hood wordt gevraagd door de assistenten van de sheriff, de graaf van Newark en heer Melton, om de aartsbisschop om het leven te brengen. Nadat Robin Hood ontdekt wat het uiteindelijk doel is, kiest hij de kant van de aartsbisschop.
Maid Marian wil op hetzelfde moment ook de aartsbisschop ontmoeten, om zo een gunst te vragen aan de bisschop, om voor de vrijheid van een man te pleiten, die door de mannen van de Sheriff gevangen is genomen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Richard Greene | Robin Hood |
| Sarah Branch | Maid Marian |
| Peter Cushing | Sheriff van Nottingham |
| Richard Pasco | Graaf van Newark |
| Nigel Green | Little John |
| Niall MacGinnis | Friar Tuck |
| Oliver Reed | Lord Melton |

## Achtergrond

De film werd opgenomen in Bray, waar de Ardmore studios staan. De rest werd deels in de korte omgeving van de County Wicklow, Ierland opgenomen.
In Frankrijk werd de film in 1961 nagesynchroniseerd in het Frans en werd het een groot succes in de bioscopen met in totaal 1.220.879 bezoekers.
# Sick and Tired

Sick and Tired is een nummer van de Amerikaanse zangeres Anastacia. Het werd in 2004 uitgebracht als de tweede single van haar derde studioalbum Anastacia.
Het nummer bevat een sample van het nummer Let the music play van Shamur. De videoclip werd in mei 2004 opgenomen in Los Angeles.

## Hitnoteringen

Sick and Tired werd een wereldwijde hit. In de Britse hitlijst behaalde het de vierde positie, in de Nederlandse Top 40 de tweede en in de Vlaamse Ultratop 50 was het nummer goed voor een tiende plaats.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 29 t/m 46 in 2004 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | |
| Positie: | 21 | 6 | 5 | 3 | 3 | 2 | 3 | 6 | 6 | 6 | 8 | 11 | 12 | 18 | 22 | 24 | 30 | 32 | uit |

### Nederlandse Single Top 100

Hitnotering: 17-07-2004 t/m 25-12-2004 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | |
| Positie: | 14 | 13 | 13 | 10 | 6 | 7 | 8 | 8 | 12 | 11 | 10 | 18 | 20 | 23 | 28 | 35 | 39 | 56 | 62 | 70 | 69 | 68 | 74 | 77 | uit |

### Vlaamse Ultratop 50

Hitnotering: 24-07-2004 t/m 27-11-2004 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | |
| Positie: | 36 | 21 | 15 | 13 | 13 | 12 | 12 | 12 | 10 | 10 | 11 | 15 | 14 | 17 | 16 | 24 | 28 | 33 | 48 | uit |