OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Portret van een jonge vrouw (Christus)

Het Portret van een jonge vrouw is een schilderij van Petrus Christus uit circa 1470 dat beschouwd wordt als zijn meesterwerk.

## Geschiedenis

Het schilderij maakte deel uit van de Solly Collection voordat die verzameling in haar geheel gekocht werd door de Gemäldegalerie (Berlijn) en sinds 1821 deel uitmaakt van die laatste collectie. De toeschrijving aan Christus is gebaseerd op aantekeningen van Gustav Waagen die die ontleend had aan de inscriptie op de originele, nu verdwenen lijst: "Petrus Christophori". Ook over de identiteit van de afgebeelde vrouw is veel gespeculeerd. (Er bestaat ook een kopie van het schilderij in de collectie-Forrer.)

## De afgebeelde

Waagen suggereerde al in 1824 dat het hier zou gaan om een lid van de familie van John Talbot (1384/1387-1453) ("Nichte des berühmten Talbot"). In de vele decennia daarna passeerden verschillende familieleden de revue. In 1990 kwam er een plausibele verklaring van John Upton: hij meende dat Waagen nepos fout vertaald had als nicht in plaats van kleinkind. Voor die laatste zouden dan de zussen Anne en Margaret in aanmerking komen, geboren rond 1445. Hun tante, Elizabeth Talbot, was getrouwd met John de Mowbray, 4th Duke of Norfolk (1444-1476) en zij was aanwezig bij het huwelijk van Karel de Stoute in Brugge in 1468, en mogelijk in gezelschap van haar nichtjes. Bij dat verblijf zou dan dit portret van een van hen zijn geschilderd. Tot nu toe wordt dit als meest plausibele verklaring aangemerkt.

## Datering

Waar voorheen de datering werd gelegd rond de jaren 1440 wordt op basis van vergelijking van kostuums (en andere schilderijen) uit de tijd nu uitgegaan van een datering rond 1470. Het was Erwin Panofsky die in 1953 een verband legde met het portret van Maria Baroncelli door Hans Memling uit 1470-1471.
# Louis Lavauden

Louis Lavauden (Grenoble, 19 juni 1881 – Anjou, 1 september 1935) was een Franse bosbouwkundige en zoöloog.

## Biografie

Na zijn opleiding aan de École nationale des eaux et forêts (hogere beroepsopleiding in bosbouw- en waterbouwkunde) werkte hij enkele jaren binnen Frankrijk en in Afrika. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij officier bij een regiment jagers (infanterie).
Na de oorlog was hij twee jaar lang bosbouwkundig inspecteur in (Frans) Tunesië. In 1925 was hij deelnemer aan een van de eerste gemotoriseerde passages door de Sahara naar het Tsjaadmeer en Dahomey. Tussen 1928 en 1931 is hij bosbouwkundig inspecteur in Madagaskar. In de laatste jaren van zijn leven is hij docent algemene en toegepaste zoölogie in Parijs aan de landbouwhogeschool.

## Zijn nalatenschap

Lavaden was bijzonder geïnteresseerd in de Afrikaanse vogels en zoogdieren, met name soorten uit Madagaskar. Maar hij schreef ook artikelen over de fauna van de Alpen en droeg specimens bij aan de collectie van het natuurmuseum van Grenoble. Hij beschreef diverse nieuwe (onder)soorten zoogdieren vogels zoals de halfaap Perriers sifaka (Propithecus perrieri) en een ondersoort van de mierencivetkat (Eupleres goudotii major), verder ondersoorten van de bosrotslijster, Monticola sharpei erythronotus, grote vasapapegaai (Coracopsis vasa drouhardi) en kuifibis (Lophotibis cristata urschi).

## Publicaties (selectie)

* La chasse et la faune cynégétique en Tunisie. Tunis, Imprimerie Guinle, 1920. 40 pages.
* Les vertébrés du Sahara. Paris, 1926. 200 pages, 2 cartes.
* Essai sur l'histoire naturelle du lynx. Grenoble, Imprimerie Allier, 1930. 108 pages, 4 planches.

## Bron

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Louis Lavauden op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Louis Lavauden op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb110209099 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058526403606706
* Gemeinsame Normdatei: 1124801006
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2139 2881
* Base Léonore: LH//1505/30
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 190090812
* Système universitaire de documentation: 080137024
* Virtual International Authority File: 73845960
* WorldCat (via VIAF): 73845960
# Gerritsens Molen

Gerritsens Molen is een korenmolen in Silvolde in de Nederlandse provincie Gelderland.
De molen werd in 1856 gebouwd en onderging restauraties in 1967 en 1999. De molen is gedurende lange tijd eigendom geweest van de familie Gerritsen, hetgeen de naam van de molen verklaard. In 1972 verkocht een telg uit dit geslacht de molen tezamen met het erf en het pakhuis aan de toenmalige gemeente Wisch. De huidige eigenaar is de gemeente Oude IJsselstreek
De roeden van de molen zijn 24,30 meter lang en zijn voorzien van het oudhollands hekwerk met zeilen. Een vrijwillig molenaar stelt de molen af en toe in bedrijf.

## Externe link

* Ronald Stenvert e.a., Gerritsens Molen in: Monumenten in Nederland - Gelderland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/ Waanders uitgeverij, Zwolle 2000, blz. 289
# Peter Eilander

Pieter Cornelis (Peter) Eilander (Vaassen, 20 april 1957) is een Nederlands organist, dirigent en docent.

## Biografie
### Opleiding

Eilander studeerde af met hoofdvak orgel en bijvak piano op het conservatorium in Zwolle. Hier kreeg hier les van Dorthy de Rooy en Epke de Jong. Aansluitend volgde hij interpretatielessen bij Nico Waasdorp en Jan Bonefaas.

### Loopbaan

Al op 10-jarige leeftijd begeleidde Eilander de eerste kerkdiensten. Dit was in de gereformeerde Tabernakelkerk in Vaassen. In 1974 volgde zijn benoeming tot de Rehobothkerk in Heerde. Sinds 1981 is hij organist aan de Eben-Haëzergemeente in Apeldoorn.
Eilander is als concertorganist te horen in binnen- en in buitenland. Zo was hij al te horen in Amerika, Engeland, Frankrijk, Duitsland, Hongarije, Ierland, Letland, Rusland en Spanje. Verder is hij als vaste dirigent verbonden aan het Christelijk gemengd koor Cantate Deo in Amersfoort, Mannenkoor Higgajon in Harderwijk en Mannenkoor 'Door Eendracht Verbonden te Werkendam'.
Tevens werkt Eilander als docent verbonden bij het MOC (Muziek Onderwijs Centrum in Holten) en heeft hij een eigen lespraktijk.

## Discografie

Peter Eilander heeft in Frankrijk op verschillende orgels van Aristide Cavaillé-Coll van de Madeleine in Parijs, Saint Pierre in Lisieux en de Saint-Ouen in Rouen cd's opgenomen. Op deze 4 cd’s staan de 8 orgelsonates van Alexandre Guilmant, aangevuld met o.a. de Trocadéro Livraisons. Als laatste zijn er een afwisselend solo orgel-cd opgenomen op het Cavaillé-Coll orgel in de Saint-Sulpice in Parijs en een Bach-orgelcd op het Walcker-orgel in de Dom van Riga.

## Onderscheidingen

Eilander ontving in 1993 en 2006 de Bronzen en Zilveren medaille van de Franse Société Académique Arts-Sciences-Lettres voor zijn bijzondere verdiensten en inzet voor de Franse orgelcultuur. In 2015 werd hij geridderd in de Orde van Oranje-Nassau.
* Peter Eilander viert gouden jubileum in Laurenskerk, Reformatorisch Dagblad, 20 december 2017
* ↑ Koninklijke onderscheiding voor Peter Eilander, Orgelnieuws.nl, 7 november 2015
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8913 0479
* Library of Congress Control Number: no2007008330
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 107913313
* Virtual International Authority File: 282477720
* WorldCat (via VIAF): 282477720
# Kuiper Airborne Observatory

Het Gerard P. Kuiper Airborne Observatory (KAO) was een telescoop die bedreven werd door NASA voor onderzoek in de infraroodastronomie. De telescoop was vernoemd naar de Nederlands-Amerikaanse astronoom Gerard Kuiper en was gemonteerd in een gemodificeerd Lockheed C-141A Starlifter transporttoestel (registratie: N714NA), waarmee wetenschappelijk onderzoek kon worden gedaan tot een hoogte van 14 km.

## Vliegtuig

Het KAO was gestationeerd op het Ames Research Center, NAS Moffett Field, bij Sunnyvale in Californië. Voor de aanpassing tot een vliegend observatorium had het toestel gediend als demonstratietoestel voor een potentiële civiele versie van de C-141. De eerste vluchten werden gemaakt in 1974 als vervanger van een eerder vliegtuig, het Galileo Observatory, een aangepaste Convair 990 Coronado (N711NA) dat in 1973 verloren was gegaan na een botsing met een Lockheed P-3C Orion van de U.S. Navy. Het KAO werd officieel in gebruik genomen op 21 mei 1975.
Het KAO heeft 1417 vluchten gemaakt, meestal op een hoogte tussen 12,5 en 14 km. De actieradius was 11.000 km en de maximale duur van een vlucht was 7,5 uur. De meeste vluchten werden gemaakt vanuit Moffett Field, maar er werd ook gevlogen vanuit Nieuw-Zeeland, Australië, Amerikaans-Samoa, Panama, Japan, Guam, Brazilië, Ecuador, Chili, Houston, en Hawaï.

## Telescoop

De telescoop van het KAO was een klassieke Cassegraintelescoop met een diameter van 91,5 cm, ontworpen voor metingen in het golflengtegebied tussen 1 en 500 μm. Door de hoogte waarop gevlogen werd, konden waarnemingen gedaan worden zonder te worden gehinderd door de waterdamp in de aardatmosfeer, die de infraroodstraling absorbeert voordat deze telescopen op aarde zou bereiken. Ook kon naar bijna elke punt op aarde worden gevlogen om waarnemingen te doen.

## Ontdekkingen

Met het KAO zijn in 1977 de ringen van Uranus ontdekt. In 1988 werd een atmosfeer ontdekt op Pluto.
Het KAO werd gebruikt om de oorsprong en verdeling van water en organische verbindingen te onderzoeken in stervormingsgebieden en in het interstellaire medium. Ook werden stofschijven onderzocht rond bepaalde sterren die zouden kunnen wijzen op de vorming van planetenstelsels rond die sterren.
In 1995 werden infrarode spectra verkregen van de planeet Mercurius. Er werd geen kwarts of olivijn in de rotsen op het oppervlak van Mercurius gedetecteerd. Met het KAO werd de infraroodemissie van het Galactisch centrum onderzocht evenals de kernen van andere sterrenstelsels.
Ook werd door het KAO de vorming van zware elementen zoals ijzer, nikkel en kobalt in de supernova SN 1987A bestudeerd.
Waarnemingen met het KAO zijn gestopt in 1995 en het toestel was daarna nog voor enige tijd opgesteld op Moffett Field. In 2018 stond het vliegtuig te koop, maar het werd niet verkocht. Het KAO is in 2010 vervangen door een grotere telescoop in een Boeing 747, het Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy (SOFIA).
# Cobus Bosscha

Cobus Bosscha (Haarlem, 31 maart 1967) is een Nederlands radiopresentator. Hij werd bekend als sidekick in Evers Staat Op op 3FM en later Radio 538.

## Loopbaan

Bosscha begon zijn loopbaan bij onder meer Radio Monique op het zendschip Ross Revenge en Holland FM. Hij werkte eveneens mee aan programma's op Radio 2, Radio 5 en Radio 6.
Bosscha kreeg landelijke bekendheid door zijn rol als sidekick in Ook Goeiemorgen op Hitradio Veronica met Jeroen van Inkel. Daarna voegde hij zich bij het team van Evers Staat Op op 3FM. Toen het programma in 2000 verhuisde naar Radio 538 ging hij mee.
In 2001 keerde hij terug naar 3FM waar hij voor de KRO het programma JA!cobus maakte. Daarna was hij enige jaren te horen bij Radio M Utrecht met het programma U op de radio.
Van 16 november 2015 t/m december 2016 was Bosscha te horen bij Radio 10 als sidekick bij de ochtendshow Tim in de Morgen met Tim Klijn. Halverwege februari 2017 begon hij als nieuwslezer in Somertijd op diezelfde zender.
Op 30 november 2023 werd aangekondigd dat Cobus Bosscha samen met Edwin Evers en Henk Blok per 2 februari 2024 terugkeert in de vaste programmering van Radio 538. Ze maken Evers & Co op vrijdagmiddag.

## Trivia

* Cobus was te horen als voice-over van diverse KRO televisieprogramma's waaronder Puberruil.
* ↑ Cobus Bosscha terug op Radio 10 als nieuwslezer in Somertijd, Radiofreak.nl, 21 februari 2017. Gearchiveerd op 4 februari 2023.
* ↑ Edwin Evers keert na vijf jaar terug op Radio 538 Algemeen Dagblad, 30 november 2023
* ↑ Edwin Evers keert terug met eigen vrijdagmiddagshow op Radio 538 RTL Boulevard, 30 november 2023
# Irenekerk (Ridderkerk)

De Irenekerk is een kerkgebouw van de Protestante Kerk in Nederland in de Nederlandse plaats Ridderkerk, provincie Zuid-Holland. De kerk staat in het noorden van de gemeente, in het noordwesten van Slikkerveer.
Het kerkgebouw werd op zondag 18 november 1951 in gebruik genomen.

## Externe link

* Officiële website
# Bonnétable

Bonnétable is een gemeente in het Franse departement Sarthe (regio Pays de la Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mamers en van het gemeentelijk samenwerkingsverband Communauté de communes Maine Saosnois. Bonnétable telde op 1 januari 2022 3.721 inwoners.

## Geschiedenis

De plaats ontstond als Melleray. Morin de Melleray, de plaatselijke heer, vocht met een gevolg van een vijftigtal ridders onder Karel Martel in de Slag bij Poitiers (732). Zijn mottekasteel lag waarschijnlijk nabij de kerk Saint-Étienne van Bonnétable. In de elfde eeuw verplaatste Rotrou I de Melleray het kasteel naar een plateau, waar nu de graanhal staat. Deze burcht werd zwaar beschadigd tijdens de Honderdjarige Oorlog en werd verlaten. Aan het einde van de vijftiende eeuw liet Jean d'Harcourt de resten van deze burcht slopen. Hij bouwde een nieuw kasteel aan de oever van de Tripoulin. Deze site was moerassig maar was gunstig gelegen aan de weg tussen Parijs en Le Mans. Door de handel langs deze weg kon Bonnétable zich ontwikkelen.
In 1965 fuseerde de gemeente Aulaines met Bonnétable.

## Geografie

De oppervlakte van Bonnétable bedroeg op 1 januari 2022 40,08 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 92,8 inwoners per km². De gemeente ligt op de grens van de vlakte van Saosnois en de heuvels van Perche.
De onderstaande kaart toont de ligging van Bonnétable met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Stephen Sauvestre (1847-1919), architect
# Amalarik

Amalarik (502 - 531) was een koning der Visigoten.
Hij was de zoon van Alarik II en Thiudigotho, een dochter van Theodorik de Grote, koning van de Ostrogoten. Amalariks vader, Alarik II sneuvelde in 507 in de Slag bij Vouillé. Het was een nederlaag tegen Clovis I, koning van de Franken. Amalarik werd in veiligheid gebracht naar Italië, waar zijn grootvader Theodorik de Grote regeerde.
Alarik II had niet voor een erfgenaam gezorgd, hoewel hij twee zonen had. Eén ervan was nog te jong om te regeren en de andere was onrechtmatig. Uiteindelijk besteeg de oudste zoon, Gesalec, toch de troon. Zijn regering was echter desastreus en Theodorik De Grote greep in door een leger te sturen naar Gesalec. Het Ostrogotische leger onder leiding van Theudis dwong Geselac te vluchten naar Afrika. Nu lag de weg open voor Amalarik.
Na de dood van Clovis I in 511 onderhandelde Theodorik De Grote met zijn opvolgers. Op deze manier verzekerde hij de Visigotische controle over Gallië. Amalarik werd in 522 tot koning uitgeroepen maar besteeg de troon pas in 526, na de dood van Theodorik de Grote. Hij kreeg de macht over Spanje en een stuk van de Languedoc. Hij herinstalleerde de Visigotische macht en benoemde Narbonne tot de hoofdstad.
Amalarik probeerde de goede banden met de Franken te herstellen. Een van de methoden hiervan was het toepassen van de huwelijkspolitiek. Hij huwde met een dochter van Clovis, Clothilda. Maar het feit dat Amalarik ariaan was, leverde een voorwendsel voor de katholieke Franken om in te grijpen. Childebert I trok ten oorlog tegen Amalarik en versloeg hem bij Narbonne in 531. Sommige bronnen zeggen dat de koning stierf tijdens deze strijd, anderen zeggen dat hij naar Barcelona kon vluchten maar daar vermoord werd door zijn eigen mannen (vermoedelijk door Theudis). Dit betekende het einde van de koninklijke dynastie der Balti en van de Visigotische macht benoorden van de Pyreneeën. Voortaan lag het zwaartepunt in Spanje.
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/18335/Amalaric
* http://neohumanism.org/a/am/amalaric.html
* http://www.toletumvisigodo.eu/reino-visigodo
* http://www.winklerprins.com/info/
Alarik I · Athaulf · Sigerik · Wallia · Theoderik I · Thorismund · Theoderik II · Eurik · Alarik II · Gesalic · Amalarik · Theudis · Theudigisel · Agila I · Athanagild · Liuva I · Leovigild · Reccared I · Liuva II · Witterik · Gundemar · Sisebut · Reccared II · Suintila · Sisenand · Chintila · Tulga · Chindaswinth · Recceswinth · Wamba · Erwig · Ergica · Wittiza · Roderik · Achila II · Ardon
# Serena Pergher

Serena Pergher (Trente, 26 februari 2004) is een Italiaanse langebaanschaatsster. Pergher won in 2023 in het Duitse Inzell de gouden medaille op de 500m bij het WK junioren.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,62 | 26 januari 2025 | Calgary |
| 1000 meter | 1.17,16 | 28 januari 2024 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 2.08,99 | 22 oktober 2023 | Inzell |
| 3000 meter | 5.05,10 | 9 januari 2022 | Collalbo |
    (laatst bijgewerkt: 26 januari 2025)
# Annette Duetz

Annette Duetz (Zeddam, 29 juni 1993) is een Nederlands zeilster. Duetz kwalificeerde zich samen met stuurvrouw Annemiek Bekkering voor de Olympische Zomerspelen 2016 voor het zeilevenement in de 49er-klasse. Op de Olympische Zomerspelen 2024 in Parijs won ze met Odile van Aanholt, na een chaotisch verlopen finale, de gouden medaille.
Duetz komt uit een zeilfamilie, en zeilt sinds haar veertiende wedstrijden, toen nog samen met haar zus Carolien Duetz.
Vanaf 2014 vormde ze een team samen met Annemiek Bekkering en behaalde zelfs een 4e plek op het WK in Santander, en verschillende andere hoge klasseringen in internationale wedstrijden.
In de 49er-klasse mocht op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro maar één Nederlandse boot uitkomen en er waren meer kapers op de kust. Duetz en Bekkering hadden concurrentie van Nina Keizer en Bekkerings voormalige zeilpartner Claire Blom. Het Watersportverbond gaf in eerste instantie de voorkeur aan het duo Duetz en Bekkering en het team Blom/Keizer werd uit financiële overwegingen buiten de selectie geplaatst. Mede door een tactische blunder verloren Duetz en Bekkering verrassende de interne selectieprocedure waardoor Blom en Keijzer in hun plaats weer terugkeerden in kernselectie. Zij slaagden er echter niet in om de te voldoen aan de kwalificatienormen van NOC*NSF voor Rio. Bekkering en Duetz werden geadopteerd door de Talentploeg, hadden op eigen kracht een financiële sponsor gevonden en bleven goede resultaten boeken.
Begin 2015 verloor het duo echter de Nationale selectie voor de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, waardoor ze ook hun plek in de kernploeg verloren. Ze werden opgenomen in de Talentploeg en werden 4e op de Europese kampioenschappen in Porto en wonnen in 2016 een wereldbekerwedstrijd in Palma de Mallorca. Dat was genoeg om zich te plaatsen voor de Spelen in Rio. Daar werd het duo zevende.
Duetz en Bekkering behaalden hun beste resultaat tijdens de Wereldkampioenschappen in 2018 in het Deense Aarhus, waar ze kampioen werden.
Sinds april 2022 vormt ze een duo met Odile van Aanholt na het stoppen van Bekkering. Ze wonnen meteen zowel de Worldcup in Palma als de Allianz regatta in Almere. Ze wonnen op de Olympische Spelen van Parijs de honderdste gouden medaille in de Nederlandse geschiedenis op de zomerspelen.

## Persoonlijk

Duetz studeert Technische Natuurkunde aan de TU Delft.
* 1 2 Team Delta Lloyd. Gearchiveerd op 14 augustus 2016.
* ↑ HET TEAM
* ↑ Zeilduo Annemiek Bekkering en Annette Duetz naar Olympische Spelen
* ↑ Op weg naar Rio: zeilster Annette Duetz. Gearchiveerd op 21 augustus 2016.
* ↑ Veghelse zeilster Annemiek Bekkering pakt wereldtitel, Omroep Brabant, 11 augustus 2018
* ↑ Zeilsters Van Aanholt en Duetz winnen olympisch goud na zenuwslopend slot, NOS Sport, 2 augustus 2024
* ↑ Annette Duetz definitief naar Rio
2016: Martine Grael / Kahena Kunze · 2020: Martine Grael / Kahena Kunze · 2024: Odile van Aanholt / Annette Duetz
# Bayerische Staatskanzlei

De Bayerische Staatskanzlei (Beierse Staatkanselarij) is een staatsagentschap van de Duitse Vrijstaat Beieren, samen met het aanpalende gebouw.

## Het kantoor

De Beierse Staatkanselarij wordt gebruikt als het uitvoerend bureau van de minister-president als hoofd van de regering. De primaire functie van het agentschap is het assisteren van de minister-president in het coördineren van de activiteiten van de Beierse Overheid, vergelijkbaar aan het Bundeskanzleramt op federaal niveau. De Staatskanzlei wordt gerepresenteerd door Beierse missies in de Duitse hoofdstad Berlijn en bij de Europese Unie in Brussel.

## Het gebouw

Bayerische Staatskanzlei is ook de naam van het gebouw in München-Maxvorstadt dat de kantoren van de kanselarijpersoneel huisvest. Het werd opgetrokken van 1989 tot 1993 rond de centrale koepel van het voormalige Beiers Legermuseum, dat gebouwd werd in 1905 op de locatie van barakken van de Hofgartenkaserne en werd gesloopt in de Tweede Wereldoorlog. De overblijfselen van een aantal renaissance arcades van de Hofgarten in het noorden werden geïntegreerd in het gebouw.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bayerische Staatskanzlei op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# CLdN

CLdN, voorheen Cobelfret, is een Luxemburgs logistiek bedrijf. De onderneming houdt zich vooral bezig met zeevervoer (bulkvervoer en het zeevervoer dat in de Europese ruimte wordt aangeduid met de term "short sea shipping"). Bovendien baat Cobelfret terminals uit en biedt het transportoplossingen aan in Europa.
Cobelfret heeft momenteel ongeveer 1680 mensen in dienst met een jaarlijkse omzet van ongeveer een miljard euro.

## Historiek

Cobelfret werd naar eigen zeggen in 1928 opgericht door de Luxemburgse familie Cigrang, die het bedrijf nog steeds leidt. De naam staat voor Compagnie Belge d'Affrètements (Belgische chartermaatschappij).
In het boek Spionnen aan de achterdeur stelt geschiedkundige Etienne Verhoeyen dat de oprichting gebeurde in aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, en dat het bedrijf betrokken was bij spionage- en smokkelactiviteiten voor de nazi's.

## Externe link

* bedrijfswebsite
* ↑ (en) About CLdN. Gearchiveerd op 13 mei 2023.
* 1 2 Discrete familie Cigrang koopt Ierse concurrent (en introduceert een nieuwe familiegeneratie). Gearchiveerd op 6 februari 2023.
* ↑ Oprichter Cobelfret spioneerde voor de nazi's, Apache.be, 31 juli 2011. Gearchiveerd op 29 november 2022.