OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bijlmermuseum

Het Bijlmermuseum is een sinds mei 2019 gemeentelijk beschermd stadsgezicht en parkachtig (woon)gebied in de Amsterdamse wijk Bijlmermeer (G/K-buurt) in Amsterdam-Zuidoost.
Het betreft het tussen 1969 en 1972 gebouwde deel van de Bijlmer tussen de Bijlmerdreef, 's-Gravendijkdreef, Karspeldreef en Groesbeekdreef. Niet het gehele gebied hierbinnen, alléén de overgebleven zes flatgebouwen Gooioord, Groeneveen, Grubbehoeve, Kikkenstein, Kleiburg en Kruitberg, met de 1100 meter lange viaducten (brug nr. 1613) van de Bijlmerdreefmetrobrug/Metrolijn 53 en de parkachtige openbare ruimte er tussen vormen het beschermde gebied. Kenmerkend middelpunt is Het groeiend monument deels ontworpen door Herman Hertzberger ter herdenking van de minstens 43 slachtoffers die hier vielen bij de Bijlmerramp in 1992. Het gebied is, met nog enkele (kleine) andere delen van de Bijlmer het restant van het grootschalige woningbouwplan met hoogbouwflats in honingraatvorm van de Bijlmer uit de jaren zestig en zeventig, waarvan sinds 1992 meer dan de helft is gesloopt en vervangen door nieuwbouw.
Kort na de eerste sloopplannen uit de jaren tachtig werd uit kringen van architecten en bewoners er voor gepleit om het grote Bijlmerplan voor mogelijke sloop te behoeden en te behouden als "mijlpaal in de moderne stedenbouwkundige en volkshuisvestelijke ideeënontwikkeling in de twintigste eeuw." In 1980 duidt architect Rem Koolhaas de Bijlmermeer dan ook als volgt: "Daar staat een hoeveelheid architectuurgeschiedenis die ons allen aangaat." Daarna pleitte Pi de Bruin – architect en bewoner – voor het aanwijzen van de Bijlmermeer als monument. De in 2008 opgerichte 'Stichting Bijlmer Museum' heeft jarenlang geijverd om een deel van de Bijlmer in zijn oorspronkelijke opzet te behouden. Er is uiteindelijk bijna veertig jaar overheen gegaan tot de aanwijzing van het betreffende (restant van het) gedeelte van de Bijlmer tot Beschermd Stadsgezicht.
Van het oorspronkelijk zogenaamde G/K-kwadrant, nu bekend als Bijlmermuseum, werden tussen 1992 en 2003 twee flatgebouwen gesloopt: Groeneveen (gedeeltelijk) en Klein-Kruitberg na de Bijlmerramp in 1992, en twee geheel: Koningshoef in 1999 en Grunder in 2003. Ook werden alle bijbehorende parkeergarages uit de oorspronkelijke opzet afgebroken. De laatste twee flatgebouwen werden vervangen door de laag- en nieuwbouwbuurten Koningshof en Nieuw-Grunder. Voor Grubbehoeve en Kleiburg waren er in 2002 en 2012 ook sloopplannen. Uiteindelijk bleven deze gebouwen gespaard mede door stadsdeel Zuidoost en bewonersinitiatieven.
Het omliggende groene en parkachtige Bijlmermuseum gebied is sinds 2001 (in verschillende fases) vernieuwd in Engelse landschapsstijl en kent een aantal hotspots zoals eerder genoemd het "Groeiend Monument", maar ook het Mama Aïsa (Moeder Aarde) standbeeld door Chaim Oren in 1986 bij het water Grubbezee, kunstwerk Tayouken Piss (Les Pisseurs d'Amsterdam) door Pascale Marthine Tayou in 2009 onder de Groesbeekdreef, en een vrij toegankelijk speel- en sportpark met onder andere een sprintbaan, 3 voetbalveldjes, fitnesstoestellen en tennisbanen.
# Hendrik van Bloem

Hendrik van Bloem (Amsterdam, 31 maart 1874 – Well, Limburg, 14 oktober 1960) was een Nederlands schilder, tekenaar en etser.

## Levensloop

Van Bloem volgde een opleiding aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam. Hij begon zijn carrière als decorschilder voor decorateur Jan Maandag bij het Amsterdamse Paleis voor Volksvlijt. In 1903 trouwde hij te Amsterdam met Maria Cornelia Dronkers. Het echtpaar verhuisde naar Bergen, waar twee dochters werden geboren.
In 1907 was Van Bloem medeoprichter van de Berger Kunsthandel, waar hij slechts kort lid van was. In 1909 verhuisde hij naar Den Haag. Daar werd hij lid van Pulchri Studio.
Van Bloem schilderde landschappen, portretten, stadsgezichten, dorpsgezichten en stillevens. Met zijn leermeester Théophile de Bock ging Van Bloem naar Barbizon. Later maakte hij ook reizen naar onder meer Duitsland en Italië.
Van Bloem overleed in 1960. Hij werd begraven op begraafplaats Nieuw Eykenduynen in Den Haag.
* 1 2 "Hendrik van Bloem 70 jaar", De residentiebode, 31 maart 1944. Geraadpleegd op 22 juli 2023. – via Delpher.
* ↑ Huwelijksakte Hendrik van Bloem en Maria Cornelia Dronkers, 1903-06-04 - Noord-Hollands Archief. noord-hollandsarchief.nl. Geraadpleegd op 22 juli 2023.
* ↑ Gemeente Bergen | Bevolkingsregister deel 4. www.regionaalarchiefalkmaar.nl. Gearchiveerd op 22 juli 2023. Geraadpleegd op 22 juli 2023.
* ↑ Haags Bevolkingsregister (gezinskaarten) - Haags Gemeentearchief. haagsgemeentearchief.nl. Geraadpleegd op 22 juli 2023.
* ↑ "Schilderkunst. Berger Kunsthandel", De Telegraaf, 12 mei 1907. Geraadpleegd op 22 juli 2023. – via Delpher.
* ↑ Ons Blad : katholiek nieuwsblad voor N-H | 16 juni 1909 | pagina 3. Kranten Regionaal Archief Alkmaar (16 juni 1909). Gearchiveerd op 20 juli 2023. Geraadpleegd op 22 juli 2023.
* ↑ "Hendrik van Bloem overleden", Het Vaderland, 19 oktober 1960. Geraadpleegd op 22 juli 2023. – via Delpher.
* Biografisch Portaal: 69799093
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 317272772
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 9104
* Virtual International Authority File: 283868842
* WorldCat (via VIAF): 283868842
# Vincent Weijand

Vincent Weijand, die publiceerde onder de naam Vincent Weyand (Bergen (NH), 31 oktober 1921 – Buchenwald, 21 februari 1945) was een Nederlandse dichter en vertaler.

## Biografie

Vincent Weijand werd geboren aan de Meerwijklaan in Bergen, als zoon van de kunstschilder Jaap Weyand en de joodse Betsy Polak. Hij volgde onderwijs aan het Murmellius Gymnasium in Alkmaar. Hij verkreeg zijn diploma gymnasium-alfa in 1943.
Op 18-jarige leeftijd ontmoette hij de Duitse dichter Wolfgang Frommel, die vanwege het opkomende nazi-regime naar Nederland was gevlucht. Frommel was een volgeling van de Duitse dichter Stefan George. Vanaf deze ontmoeting ontwikkelde Weijand zich als dichter en vertaler, waarbij hij zich voornamelijk toelegde op het werk van Stefan George.
Na zijn eindexamen woonde Weijand enige tijd in Amsterdam, maar vanwege het gevaar om opgepakt te worden voor de Arbeitseinsatz, vluchtte hij begin april 1944 naar villa De Esch in Eerde bij Ommen. Hier wijdde hij zich in relatieve rust aan zijn literaire werk, totdat hij in juli 1944 werd verraden en gearresteerd. Hij werd gevangengezet in kamp Erika in Ommen, waar hij werd beschuldigd van het zich onttrekken aan de Arbeitseinsatz, en mogelijk ook van homoseksualiteit.
Na zijn detentie in kamp Erika werd Weijand overgebracht naar de Koepelgevangenis in Arnhem. Enkele weken later volgde zijn overplaatsing naar kamp Amersfoort. Hier werd ontdekt dat hij een Joodse moeder had, wat leidde tot zijn deportatie naar doorgangskamp Westerbork. Vanuit Westerbork werd hij naar concentratiekamp Bergen-Belsen getransporteerd.
In december 1944 werd Weijand op transport gezet naar concentratiekamp Buchenwald. Op 21 februari 1945, op 23-jarige leeftijd, overleed hij in Buchenwald aan de gevolgen van vlektyfus. Na de bevrijding van Buchenwald op 11 april 1945 vond zijn voormalige rector Hemelrijk, die was gevraagd om te helpen met het uitzoeken van de kaartenbakken van het kamp, de naam van zijn oud-leerling in het kamparchief.
# Jutte Persijn

Jutte Jans Persijn (overleden circa 1342) was een edelvrouw uit het graafschap Holland. Ze was ambachtsvrouwe van Bergen en speelde vermoedelijk een rol in de bouw van een kerk in Bergen.
Jutte werd geboren als dochter van Jan Persijn van Velsen. Ze had drie broers: Nicolaas, Jan en Dirk. Waarschijnlijk groeide ze op in Velsen, waar de familie over het kasteel Huis te Velsen beschikte. Het geslacht Persijn genoot aanzien en was vermogend. Jutte was daardoor een gewilde huwelijkspartner. Ze trouwde met Jan van Haarlem, ook wel bekend als Jan van Bergen. Zij kregen rond het jaar 1310 een dochter Goede, die in 1327 trouwde met Floris van Haemstede.
Jan van Bergen was in 1315 beleend met het ambacht Bergen. Mogelijk heeft hij hier het kasteel Janswerff laten bouwen. Toen hij in 1321 overleed volgde Jutte hem op als vrouwe van Bergen.
In 1328 ruilde Jutte een stuk grond dat zij in Bergen in leen had van de Hollandse graaf, voor de eveneens bij de graaf in leen zijnde woning van Dirk Mabielienszoon, een lokale boer.
Ze zou mogelijk dankzij een schenking een rol hebben gespeeld in de bouw van de kerk van Bergen, een voorloper van de huidige Ruïnekerk.
Jutte overleed rond het jaar 1342 en haar dochter Goede werd nu beleend met de heerlijkheid Bergen.
* Koene, Bert (2003). Midden-Kennemerland in de Vroege en Hoge Middeleeuwen: het land, de bewoners en hun heren tussen 700 en 1300. Uitgeverij Verloren, pp.107,160. ISBN 978-90-6550-774-7.
* Battjes, Hendrik (april 2017). Het geslacht Persijn. Bergense kroniek 24 (1)
# Koorvereniging Bergen

Koorvereniging Bergen is een koor uit Bergen in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het is opgericht in 1919. De vereniging had als beschermvrouwe mevrouw M. van Reenen-Völter, echtgenote van de toenmalige burgemeester van Bergen. Het oratoriumkoor voert voornamelijk grote oratoriumwerken uit. Het koor staat sinds 1970 onder leiding van dirigent Pieter-Jan Olthof.

## Concertenlijst

* 2024 - Stabat Mater van Verdi, Messe de Requiem van Saint-Saëns en de Messa di Gloria van Puccini
* 2023 - Requiem van Verdi
* 2023 - Johannes Passion van Bach
* 2022 - Elias van Mendelssohn

## Externe link

* Website van het koor
* ↑ Nieuw Noordhollandsch Dagblad : voor Alkmaar en omgeving | 16 november 1949 | pagina 2. Kranten Regionaal Archief Alkmaar (16 november 1949). Geraadpleegd op 26 november 2024.
* ↑ Alkmaarsche Courant | 6 november 1920 | pagina 10. Kranten Regionaal Archief Alkmaar (6 november 1920). Geraadpleegd op 26 november 2024.
# Sounding the Seventh Trumpet

Sounding the Seventh Trumpet is het debuutalbum van de Amerikaanse metalband Avenged Sevenfold. Het album werd voor het eerst uitgebracht op 31 januari 2001, door het label Goodlife Recordings. Ruim een jaar later, op 19 maart 2002 werd het opnieuw uitgegeven, nu door het label Hopeless Records. De cd-hoes van de tweede uitgave was enigszins aangepast: de titel stond nu op de voorkant, wat bij de originele uitgave niet het geval was. Ook bevatte de tweede versie het nummer To End the Rapture (Heavy Metal version), een nummer dat eerder was uitgekomen op de ep The Warmness of the Soul. Het was het enige nummer op het album waarin de nieuwe gitarist van de band, Synyster Gates, te horen was.

## Tracklist

* To End the Rapture - 1:23
* Turn the Other Way - 5:35
* Darkness Surrounding - 4:48
* The Art of Subconscious Illusion - 3:44
* We Come Out at Night - 4:43
* Lips of Deceit - 4:08
* Warmness on the Soul - 4:18
* An Epic of Time Wasted - 4:17
* Breaking Their Hold - 1:11
* Forgotten Faces - 3:26
* Thick and Thin - 4:14
* Streets - 3:05
* Shattered by Broken Dreams - 7:06

## Bezetting

| M. Shadows | Zang |
| Synyster Gates | Sologitaar (alleen op "to End the Rapture") |
| West Douldin | Slaggitaar |
| The Rev | Drums |
| Dameon Ash | Basgitaar |
# Jan Stephenson

Jan Lynne Stephenson (Sydney, 22 december 1951) is een Australische golfprofessional die actief is op de Legends Tour. Ze was ook actief op de ALPG Tour en de LPGA Tour, van 1974 tot 2004.

## Loopbaan

In 1977 werd Stephenson een golfprofessional en ze maakte meteen haar debuut op de ALPG Tour. Een jaar later ging ze naar de Verenigde Staten waar ze haar debuut maakte op de LPGA Tour. Ze bleef tot 2004 golfen op de LPGA en behaalde 16 zeges waarvan drie majors.
In de jaren 1980 won ze enkele golftoernooien waaronder één op de Ladies European Tour en twee op de LPGA of Japan Tour.
In 2000 maakte Stephenson haar debuut op de Legends Tour en in haar eerste seizoen won ze de HyVee Classic. Later voegde ze nog twee zeges toe aan haar erelijst en de laatste zege dateert van 2007.

## Erelijst
### Professional
#### LPGA Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score |
| 1 | 8 februari 1976 | Sarah Coventry Naples Classic | 73-69-76=218 | +2 |
| 2 | 25 april 1976 | Birmingham Classic | 65-70-68=203 | –13 |
| 3 | 8 mei 1978 | Women's International | 68-72-69-74=283 | –5 |
| 4 | 2 maart 1980 | Sun City Classic | 66-71-67-71=275 | –13 |
| 5 | 5 juli 1981 | Peter Jackson Classic | 69-66-70-73=278 | –10 |
| 6 | 16 augustus 1981 | Mary Kay Classic | 65-69-64=198 | –18 |
| 7 | 13 september 1981 | United Virginia Bank Classic | 66-71-68=205 | –14 |
| 8 | 13 juni 1982 | LPGA Championship | 69-69-70-71=279 | –9 |
| 9 | 20 juni 1982 | Lady Keystone Open | 71-71-69=211 | –5 |
| 10 | 27 februari 1983 | Tucson Conquistadores LPGA Open | 72-68-67=207 | –9 |
| 11 | 19 juni 1983 | Lady Keystone Open | 69-67-69=205 | –11 |
| 12 | 31 juli 1983 | US Women's Open | 72-73-71-74=290 | +6 |
| 13 | 24 maart 1986 | GNA Classic | 70-73-72-75=290 | +2 |
| 14 | 19 april 1987 | Santa Barbara Open | 74-68-73=215 | –1 |
| 15 | 20 september 1987 | Safeco Classic | 68-70-71-68=277 | –11 |
| 16 | 27 september 1987 | Konica San Jose Classic | 69-71-65=205 | –11 |

#### ALPG Tour

* 1973: Wills Australian Ladies Open
* 1977: Wills Qantas Australian Ladies Open

#### Ladies European Tour

* 1985: Hennessy French Open

#### LPGA of Japan Tour

* 1981: World Ladies Golf Tournament
* 1985: Nichirei Ladies Cup

#### Legends Tour

* 2000: HyVee Classic
* 2005: BJ's Charity Championship (met Cindy Rarick; gelijkspel met Pat Bradley en Patty Sheehan)
* 2007: Handa Australia Cup

#### Overige

* 1983: JCPenney Mixed Team Classic (met Fred Couples)
* 1990: JCPenney/LPGA Skins Game

## Teamcompetities
### Professional

* Handa Cup (World Team): 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2012 (gelijkspel), 2013 (winnaars)
# Trifling Women

Trifling Women is een Amerikaanse dramafilm uit 1922 onder regie van Rex Ingram. De film is wellicht zoekgeraakt.

## Verhaal

Jacqueline kan het lonken naar mannen niet laten. Haar vader kan haar onbezonnen gedrag niet meer aanzien en vertelt haar de stichtende historie van de waarzegster Zareda en haar verhouding met Ivan de Maupin. Als de vader van Ivan ook valt voor Zareda, besluit Ivan zelf naar het front te vertrekken. De jaloerse vader van Ivan wil intussen de markies Ferroni vergiftigen, die ook naar de hand van Zareda dingt. Hij loopt echter in zijn eigen valstrik en sterft. Bij zijn terugkeer merkt Ivan dat Zareda getrouwd is met de markies. Er barst een strijd op leven en dood los tussen de beide mannen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| La Marr, Barbara Barbara La Marr | Jacqueline de Séverac / Zareda |
| Novarro, Ramón Ramón Novarro | Henri / Ivan de Maupin |
| Cannon, Pomeroy Pomeroy Cannon | Léon de Séverac |
| Connelly, Edward Edward Connelly | François de Maupin |
| Stone, Lewis Lewis Stone | Markies Ferroni |
| Mack, Hughie Hughie Mack | Alphonse Bidondeau |
| Pouyet, Eugene Eugene Pouyet | Kolonel Roybet |
| George, John John George | Achmed |
| Weldon, Jess Jess Weldon | Caesar |
| Hyman, Bynunsky Bynunsky Hyman | Hassan |

## Externe link

* (en) Trifling Women in de Internet Movie Database
The Great Problem (1916) · Broken Fetters (1916) · The Chalice of Sorrow (1916) · Black Orchids (1917) · The Reward of the Faithless (1917) · The Pulse of Life (1917) · The Flower of Doom (1917) · The Little Terror (1917) · His Robe of Honor (1917) · Humdrum Brown (1917) · The Day She Paid (1919) · Shore Acres (1920) · Under Crimson Skies (1920) · Hearts Are Trumps (1920) · The Four Horsemen of the Apocalypse (1921) · The Conquering Power (1921) · Turn to the Right (1922) · The Prisoner of Zenda (1922) · Trifling Women (1922) · Where the Pavement Ends (1923) · Scaramouche (1923) · The Arab (1924) · Mare Nostrum (1926) · The Magician (1926) · The Garden of Allah (1927) · The Three Passions (1929) · Baroud (1932)
# Petrus Canisius College

Het Petrus Canisius College (PCC) is een Nederlandse katholieke scholengemeenschap met in totaal vijf vestigingen, waarvan drie in Alkmaar, één in Heiloo en één in Bergen. Er wordt lesgegeven van vmbo tot en met gymnasium.
Niet op elke vestiging kunnen alle opleidingen gevolgd worden. PCC Het Lyceum (Blekerskade, Alkmaar) is een van de eerste scholen in Nederland met de mogelijkheid om vwo extra te doen. Het Lyceum is daarnaast een van de vijfendertig scholen in Nederland waar leerlingen de mogelijkheid hebben om Chinese taal en cultuur te volgen.
Het Petrus Canisius College heeft ongeveer 2700 leerlingen, afkomstig uit de wijde omgeving van Alkmaar.
Het schoolgebouw aan de Blekerskade in Alkmaar is een gemeentelijk monument, dat in 1929 is gebouwd. In de hal is een plaquette aangebracht ter nagedachtenis aan enkele slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog, waaronder de Alkmaarse verzetsstrijder Fritz Conijn. Het houten beeld van Petrus Canisius, dat in 1958 bij de ingang werd geplaatst, is gehakt door beeldhouwer René van Seumeren.
* ↑ https://www.pcc.nu/missie-visie, geraadpleegd op 17 mei 2024
* ↑ https://www.particulieronderwijsnederland.nl/andere-vreemde-talen-in-het-onderwijs , geraadpleegd op 17 mei 2024
# Where the Pavement Ends

Where the Pavement Ends is een Amerikaanse dramafilm uit 1923 onder regie van Rex Ingram en Alice Terry. De film is wellicht zoekgeraakt.

## Verhaal

Dominee Spener is een missionaris in het Stille Zuidzeegebied. Zijn dochter Matilda wil terugkeren naar de bewoonde wereld. Kapitein Hull Gregson heeft een oogje op Matilda en wordt daarom lid van de kerk van dominee Spener. De dominee belooft kapitein Gregson de hand van zijn dochter, maar zij is inmiddels verliefd geworden op het inheemse opperhoofd Motauri.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Connelly, Edward Edward Connelly | Dominee Spener |
| Terry, Alice Alice Terry | Matilda Spener |
| Novarro, Ramón Ramón Novarro | Motauri |
| Morey, Harry T. Harry T. Morey | Hull Gregson |
| George, John John George | Napuka Joe |

## Externe link

* (en) Where the Pavement Ends in de Internet Movie Database
The Great Problem (1916) · Broken Fetters (1916) · The Chalice of Sorrow (1916) · Black Orchids (1917) · The Reward of the Faithless (1917) · The Pulse of Life (1917) · The Flower of Doom (1917) · The Little Terror (1917) · His Robe of Honor (1917) · Humdrum Brown (1917) · The Day She Paid (1919) · Shore Acres (1920) · Under Crimson Skies (1920) · Hearts Are Trumps (1920) · The Four Horsemen of the Apocalypse (1921) · The Conquering Power (1921) · Turn to the Right (1922) · The Prisoner of Zenda (1922) · Trifling Women (1922) · Where the Pavement Ends (1923) · Scaramouche (1923) · The Arab (1924) · Mare Nostrum (1926) · The Magician (1926) · The Garden of Allah (1927) · The Three Passions (1929) · Baroud (1932)
# The Conquering Power

The Conquering Power is een Amerikaanse dramafilm uit 1921 onder regie van Rex Ingram. Het scenario is gebaseerd op de roman Eugénie Grandet (1833) van de Franse auteur Honoré de Balzac. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel De sterkste macht.

## Verhaal

Na de dood van zijn vader gaat Charles Grandet inwonen bij zijn vrekkige oom. Charles wordt verliefd op diens dochter Eugénie, maar hij wordt weggestuurd door zijn oom. Hij wil Eugénie graag uithuwelijken aan een rijke man.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Terry, Alice Alice Terry | Eugénie Grandet |
| Valentino, Rudolph Rudolph Valentino | Charles Grandet |
| Lewis, Ralph Ralph Lewis | Vader Grandet |
| Daumery, Carrie Carrie Daumery | Moeder Grandet |
| Clark, Bridgetta Bridgetta Clark | Mevrouw des Grassins |
| Fenton, Mark Mark Fenton | Mijnheer des Grassins |
| Wing, Ward Ward Wing | Adolphe des Grassins |
| Mayne, Eric Eric Mayne | Victor Grandet |
| Connelly, Edward Edward Connelly | Notaris Cruchot |
| Atkinson, George George Atkinson | Bonfons Cruchot |
| Hall, Willard Lee Willard Lee Hall | Pastoor Cruchot |
| Hearn, Mary Mary Hearn | Nanon |
| Pouyet, Eugene Eugene Pouyet | Cornoiller |
| Tourneur, Andrée Andrée Tourneur | Annette |

## Externe link

* (en) The Conquering Power in de Internet Movie Database
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
The Great Problem (1916) · Broken Fetters (1916) · The Chalice of Sorrow (1916) · Black Orchids (1917) · The Reward of the Faithless (1917) · The Pulse of Life (1917) · The Flower of Doom (1917) · The Little Terror (1917) · His Robe of Honor (1917) · Humdrum Brown (1917) · The Day She Paid (1919) · Shore Acres (1920) · Under Crimson Skies (1920) · Hearts Are Trumps (1920) · The Four Horsemen of the Apocalypse (1921) · The Conquering Power (1921) · Turn to the Right (1922) · The Prisoner of Zenda (1922) · Trifling Women (1922) · Where the Pavement Ends (1923) · Scaramouche (1923) · The Arab (1924) · Mare Nostrum (1926) · The Magician (1926) · The Garden of Allah (1927) · The Three Passions (1929) · Baroud (1932)
# Fons Hertog

Alphonse Philip (Fons) Hertog (Den Haag, 13 oktober 1947) is een Nederlandse politicus en voormalig burgemeester en voormalig advocaat. Hij is lid van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD). Hij kreeg als burgemeester van Haarlemmermeer landelijke bekendheid na de Schipholbrand.

## Politiek

Van 1995 tot 2003 was hij burgemeester van Velsen en van 2003 tot 2006 van Haarlemmermeer. Als burgemeester van Haarlemmermeer bracht hij in juni 2006 die gemeente ernstig in verlegenheid toen - dankzij een lek in het ambtelijk apparaat - aan het licht kwam dat hij op zijn door de gemeente verstrekte thuiscomputer pornosites had bezocht. Vervolgens heeft hij nog diverse waarnemende burgemeesterschappen vervuld, te weten:
* tot 1 januari 2007 waarnemend burgemeester van het Noord-Hollandse Bergen;
* van november 2008 tot juli 2009 waarnemend burgemeester van Purmerend;
* van februari 2010 tot januari 2012 waarnemend burgemeester van Huizen.
Hertog was tevens lid van het Europees Comité van de Regio's van de Europese Unie. Op 24 januari 2006 is Cor Lamers, toen nog burgemeester van Houten, hem in deze functie opgevolgd. De reden voor de vervanging was het einde van de ambtstermijn van Hertog.

### Burgemeester Huizen

Op 10 januari 2012 werd Hertog geïnstalleerd als burgemeester van Huizen. Nadat Kees Veerhoek in april 2017 zijn functie als burgemeester van Neder-Betuwe moest opgeven, omdat hij 70 geworden was, werd Hertog de oudste burgemeester van Nederland. In oktober 2017 werd Hertog 70 jaar waardoor hij van rechtswege per 1 november 2017 ontslagen werd. Omdat Hertog aangaf te willen aanblijven en Huizen enkele jaren later zou samengaan met Blaricum en Laren, werd hij per 1 november 2017 benoemd tot waarnemend burgemeester. Op 16 februari 2018 nam Hertog per direct ontslag wegens "grensoverschrijdend gedrag". Zes vrouwen bleken over dit gedrag een officiële klacht te hebben ingediend bij de gemeente Huizen. Datzelfde jaar startte het Openbaar Ministerie een strafrechtelijk onderzoek naar dit vermeend grensoverschrijdend gedrag, waarvan later dat jaar bleek dat er geen vervolging komt.

## Persoonlijk leven

Hertog is getrouwd en heeft twee kinderen.
* ↑ Fons Hertog waarnemend Burgemeester Huizen - Gooi- en Eemlander. 12 februari 2010
* ↑ Installatie burgemeester Hertog - Gooi- en Eemlander. 10 januari 2012
* ↑ Fons Hertog benoemd tot waarnemend burgemeester Huizen Nieuwsbericht provincie Noord-Holland d.d. 6 september 2017
* ↑ Waarnemend burgemeester Fons Hertog neemt ontslag, www.huizen.nl
* ↑ Waarnemend burgemeester van Huizen stapt op vanwege grensoverschrijdend gedrag, www.nhnieuws.nl, 16 febr. 2018. Gearchiveerd op 24 juni 2022.
* ↑ Zeker zeven vrouwen slachtoffer van 'grensoverschrijdend gedrag' burgemeester Huizen, NHNieuws, 22 februari 2018
* ↑ Strafrechtelijk onderzoek naar oud-burgemeester Huizen, NHNieuws, 11 juli 2018. Gearchiveerd op 8 april 2023.
* ↑ Oud-burgemeester Fons Hertog van Huizen niet strafrechtelijk vervolgd, NHNieuws, 22 november 2018. Gearchiveerd op 13 maart 2022.