OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van burgemeesters van Heemstede

Dit is een lijst van burgemeesters van de Nederlandse gemeente Heemstede in de provincie Noord-Holland.
| Ambtsperiode | Naam burgemeester | Partij of stroming | Bijzonderheden |
| 1811 - 1837 | Willem Hendrik Gerlings | | |
| 1838 - 1850 | J. Dolleman jr. | | |
| 1850 - 1853 | M.S.F. Moraaz Imans | | |
| 1853 - 1856 | M.S.P. Pabst | | |
| 1856 - 1874 | Cornelis van Lennep | | |
| 1873 - 1874 | Hendrik van Wickevoort Crommelin | | waarnemend burgemeester |
| 1874 - 1891 | J. Ph. Dolleman | | |
| 1891 - 1916 | Jhr. mr. David Eliza van Lennep | | zoon van Cornelis van Lennep (1823-1874) |
| 1916 - 1942 | Jhr. J.P.W. (Johan Pieter Willem) van Doorn (1884-1953) | | |
| 1942 - 1945 | J.H. van Riesen | NSB | |
| 1945 - 1949 | Jhr. J.P.W. van Doorn | | |
| 1950 - 1970 | mr. A.G.A. ridder van Rappard | partijloos | was burgemeester van Olst |
| 1971 - 1978 | Jhr. W.H.D. Quarles van Ufford | VVD | |
| 1979 - 1993 | Jhr. Oscar (O.R.) van den Bosch | CDA | |
| 1993 - 2001 | Jkvr. Nicoline (N.H.) van den Broek-Laman Trip | VVD | |
| 1 juni 2001 - 31 maart 2007 | Tine van der Stroom-van Ewijk | VVD | |
| 1 april 2007 - 16 januari 2018 | Marianne Heeremans | PvdA | Van 1 tot 17 januari 2018 als waarnemend burgemeester i.v.m. ontslag van rechtswege per 1 januari 2018 wegens het bereiken van de 70-jarige leeftijd. |
| 17 januari 2018 - 8 maart 2024 | Astrid Nienhuis | VVD | vanaf 17 januari 2024 waarnemend burgemeester |
| 16 april 2024 - heden | Falgun Binnendijk | CDA | |
* ↑ Astrid Nienhuis nieuwe burgemeester Heemstede Nieuwsbericht provincie Noord-Holland d.d. 5 december 2017
* ↑ Nieuwe burgemeester in Heemstede Nieuwsbericht Rijksoverheid d.d. 5 december 2017
* ↑ Aankondiging nieuwe burgemeester Heemstede, Gemeente Heemstede, 16 januari 2024. Gearchiveerd op 30 december 2024.
* 1 2 Benoeming burgemeester Heemstede, Rijksoverheid, 28 maart 2024. Gearchiveerd op 30 december 2024.
# Dennis de Vries

Dennis de Vries (Alphen aan den Rijn, 8 augustus 1984) is een Nederlands leraar, politicus en bestuurder. Hij is lid van de PvdA. Sinds 9 juni 2022 is hij wethouder van Utrecht.

## Maatschappelijke carrière

De Vries ging naar het CIOS in Haarlem en naar de pabo in Utrecht. Hij volgde een Master Educational Needs aan de Fontys Hogeschool en behaalde er zijn Master of Education. Hij was werkzaam als leraar basisonderwijs en locatieleider basisonderwijs in Overvecht. Hij was ook eigenaar van Dennis de Vries Onderwijsadvies en training, directeur-bestuurder van Stichting Vreedzaam, voorzitter van Stichting Durf te Dromen, en lid van de werkgroep educatie van de Radicalisation Awareness Network (RAN) van de Europese Commissie.

## Politieke carrière

In zijn studietijd was De Vries actief voor de SP. Hij was namens de PvdA van 22 december 2021 tot 23 mei 2022 commissielid van Stichtse Vecht. Op 9 juni 2022 werd hij namens de PvdA wethouder van wonen & volkshuisvesting, jeugd & jeugdzorg, buurt- & wijkgericht werken, mbo, vastgoed, wijk Zuidwest en wijk Noordwest in Utrecht. Namens de gemeente Utrecht werd hij lid van de raad van advies van de Stichting Forum voor Stedelijke Vernieuwing en plaatsvervangend lid van het algemeen bestuur van de GGD regio Utrecht (GGDrU).

## Privéleven

De Vries trouwde en kreeg twee zoons. Hij verhuisde rond zijn 20ste van Alphen aan den Rijn naar Utrecht. Hij woonde in de Betonbuurt, in Maarssenbroek en op de Lage Weide. Hij kreeg een passie voor judo.
* 1 2 3 Cv en nevenfuncties Dennis de Vries, Gemeente Utrecht, geraadpleegd op 29 december 2024. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* 1 2 3 Dennis de Vries, PvdA Utrecht, geraadpleegd op 29 december 2024. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* ↑ Van communicatie naar ouderparticipatie!, HBO Kennisbank, 2014. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* 1 2 3 Eerste nieuwe wethouderskandidaat bekend, DUIC, 25 mei 2022. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* ↑ Master Educational Needs, Fontys, geraadpleegd op 29 december 2024. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* 1 2 3 Dennis de Vries, Gemeente Utrecht, geraadpleegd op 29 december 2024. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* 1 2 Gemeenteraad, Gemeente Utrecht, 9 juni 2022. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* 1 2 3 Dennis de Vries (1984) uit Maarssenbroek wordt voor de PvdA wethouder in Utrecht, VARnws, 25 mei 2022. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* 1 2 3 Wethouder Dennis de Vries, De Nuk, 27 februari 2024. Gearchiveerd op 29 december 2024.
* ↑ Dennis de Vries, Radicalisation Awareness Network (RAN), geraadpleegd op 29 december 2024. Gearchiveerd op 8 augustus 2022.
* ↑ Dennis de Vries, Gemeente Stichtse Vecht, geraadpleegd op 29 december 2024. Gearchiveerd op 29 december 2024.
# Langstaartmeestiran

De langstaartmeestiran (Uromyias agilis; synoniem: Anairetes agilis) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (Tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van westelijk Venezuela tot Ecuador.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Langstaartmeestiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Parkers looftiran

De Parkers looftiran (Phylloscartes parkeri) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen). Deze vogel is genoemd naar de Amerikaanse ornitholoog Theodore Albert Parker.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van centraal Peru tot noordelijk Bolivia.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot plaatselijk vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Parkers looftiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Patagonische klauwiertiran

De Patagonische klauwiertiran (Agriornis murinus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort broedt in centraal en zuidelijk Argentinië en overwintert noordelijk tot Paraguay en Bolivia.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Patagonische klauwiertiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Goudvleugelschoffelsnavel

De goudvleugelschoffelsnavel (Poecilotriccus calopterus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in zuidoostelijk Colombia (Putumaya), oostelijk Ecuador en noordoostelijk Peru (Loreto).

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars en met een versnipperde verspreiding. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Goudvleugelschoffelsnavel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Jan in 't Velt

Jan in 't Velt (gedoopt op 17 juli 1791 te Brielle - Helder, 13 mei 1850) was een Nederlandse politicus. In 1824 werd hij schout van de gemeente Huisduinen en Helder, dit ambt werd in 1825 veranderd in burgemeester. Hij was tevens opperstrandvonder. Tijdens zijn burgemeesterschap verdween Huisduinen uit de gemeentenaam. Hij bleef burgemeester van de gemeente Helder tot aan zijn dood.
Hij studeerde vanaf 1810 medicijnen in Leiden en diende daarna bij de Koninklijke Marine, eerst op het schip Zr.Ms. Hyena en daarna van 1817 tot 1824 als officier van gezondheid te 's-Gravenhage. Hij was van 1826 tot aan zijn overlijden president van een Helderse subcommissie van de Maatschappij van Weldadigheid. In 't Velt was ridder der Orde van de Nederlandse Leeuw.
* ↑ 1064 Inventaris van de archieven van de gemeente Den Helder, (1882) 1919-1994 (1998), Inhoud en structuur van het archief, Geschiedenis van Den Helder Regionaal Archief Alkmaar. Gearchiveerd op 10 januari 2021.
* ↑ Den Helder heeft een burgemeester!, Ontdek Den Helder, 26 juli 2011. Gearchiveerd op 23 januari 2021.
* ↑ De Maatschappij van Weldadigheid in Den Helder De Morgen, Helderse vereniging voor sociale geschiedenis, september 2014.
* ↑ Weekblad van den Helder en het Nieuwediep, necrologie, 20 mei 1850, via Regionaal Archief Alkmaar. Gearchiveerd op 10 januari 2021.
# Conventie van Kanagawa

De Conventie van Kanagawa (日米和親条約, Nichibei Washin Jōyaku), ook wel bekend als het Kanagawa-verdrag (神奈川条約, Kanagawa Jōyaku), was een verdrag dat op 31 maart 1854 werd afgesloten tussen commodore Matthew C. Perry van de U.S. Navy en het Japanse Keizerrijk. Het verdrag maakte dat de Japanse havens van Shimoda en Hakodate voortaan open zouden worden gesteld voor niet-Japanse schepen. Ook werd in het verdrag de veiligheid van Amerikaanse schipbreukelingen geregeld.
Het verdrag was een ongelijk verdrag, dat aan Japan werd opgedrongen door de Verenigde Staten. Het maakte een einde aan een periode van ruim tweehonderd jaar waarin Japan nauwelijks toegankelijk was voor buitenlanders.
Toen hij het verdrag kwam bespreken, wilde Perry eerst niets weten van Japanse officials; hij eiste een direct gesprek met het Japanse staatshoofd. Destijds was shogun Tokugawa Ieyoshi de de-facto leider van Japan; het was uit den boze dat de keizer zelf met buitenlanders zou spreken of onderhandelen. Uiteindelijk sloot Perry het verdrag met vertegenwoordigers van de shogun, en niet met de keizer zelf.
Het verdrag leidde tot een burgeroorlog in Japan, die onder andere het Bombardement van Shimonoseki tot gevolg had. Dit werd opgelost in 1867 met de Meiji-restauratie.
Het verdrag werd opgevolgd door het Verdrag van Vriendschap en Handel, het "Harris-verdrag" van 1858.
Soortgelijke verdragen werden ook gesloten met Rusland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.

## Externe link

* The Convention of Kanagawa, 1854 (full text)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Convention of Kanagawa op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Perry, Matthew Calbraith. (1856). Narrative of the expedition of an American Squadron to the China Seas and Japan, 1856. New York : D. Appleton and Company. [digitized by University of Hong Kong Libraries, Digital Initiatives, "China Through Western Eyes." ]
* Taylor, Bayard. (1855). A visit to India, China, and Japan in the year 1853 New York : G.P. Putnam's sons. [digitized by University of Hong Kong Libraries, Digital Initiatives, "China Through Western Eyes." ]
* ↑ Perry, Matthew Calbraith. (1856). Narrative of the expedition of an American Squadron to the China Seas and Japan, 1856.
# Saint-Vincent

Saint-Vincent kan verwijzen naar:
* Saint-Vincent (Italië), een gemeente in Italië
* Saint-Vincent (België), een plaats in de gemeente Tintigny
* Saint Vincent en de Grenadines, een land in West-Indië
** Saint Vincent (eiland), een eiland behorende tot Saint Vincent en de Grenadines
Saint-Vincent is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Saint-Vincent (Haute-Garonne)
* Saint-Vincent (Haute-Loire)
* Saint-Vincent (Puy-de-Dôme)
* Saint-Vincent (Pyrénées-Atlantiques)
* Saint-Vincent (Tarn-et-Garonne)
ook:
    Saint-Vincent-Bragny, Saône-et-Loire
    Saint-Vincent-Cramesnil, Seine-Maritime
    Saint-Vincent-de-Barbeyrargues, Hérault
    Saint-Vincent-de-Barrès, Ardèche
    Saint-Vincent-de-Boisset, Loire
    Saint-Vincent-de-Connezac, Dordogne
    Saint-Vincent-de-Cosse, Dordogne
    Saint-Vincent-de-Durfort, Ardèche
    Saint-Vincent-de-Lamontjoie, Lot-et-Garonne
    Saint-Vincent-de-Mercuze, Isère
    Saint-Vincent-de-Paul (Gironde)
    Saint-Vincent-de-Paul (Landes)
    Saint-Vincent-de-Pertignas, Gironde
    Saint-Vincent-de-Reins, Rhône
    Saint-Vincent-de-Salers, Cantal
    Saint-Vincent-des-Bois, Eure
    Saint-Vincent-des-Landes, Loire-Atlantique
    Saint-Vincent-des-Prés (Saône-et-Loire)
    Saint-Vincent-des-Prés (Sarthe)
    Saint-Vincent-de-Tyrosse, Landes
    Saint-Vincent-d'Olargues, Hérault
    Saint-Vincent-du-Boulay, Eure
    Saint-Vincent-du-Lorouër, Sarthe
    Saint-Vincent-du-Pendit, Lot
    Saint-Vincent-en-Bresse, Saône-et-Loire
    Saint-Vincent-Jalmoutiers, Dordogne
    Saint-Vincent-la-Châtre, Deux-Sèvres
    Saint-Vincent-la-Commanderie, Drôme
    Saint-Vincent-le-Paluel, Dordogne
    Saint-Vincent-les-Forts, Alpes-de-Haute-Provence
    Saint-Vincent-Lespinasse, Tarn-et-Garonne
    Saint-Vincent-Rive-d'Olt, Lot
    Saint-Vincent-Sterlanges, Vendée
    Saint-Vincent-sur-Graon, Vendée
    Saint-Vincent-sur-Jabron, Alpes-de-Haute-Provence
    Saint-Vincent-sur-Jard, Vendée
    Saint-Vincent-sur-l'Isle, Dordogne
    Saint-Vincent-sur-Oust, Morbihan
    Mont-Saint-Vincent, Saône-et-Loire
    Puy-Saint-Vincent, Hautes-Alpes
# Jeju-do

Jeju-do (soms "Quelpaardseiland" of "het eiland Quelpaard" genoemd) is de kleinste provincie van Zuid-Korea. De provincie ligt in het uiterste zuiden van het land in de straat Korea ten zuidwesten van de provincie Jeollanam-do op het vasteland van Korea. Jeju-do omvat het eiland Jeju zelf, het grootste eiland van Zuid-Korea, en enkele omliggende eilandjes.
De provincie werd gevormd in 1946 toen het gebied van de provincie Jeollanam-do werd afgescheiden.

## Geografie

Jeju-do is een vulkanisch eiland. Het eiland wordt gedomineerd door de Halla-san, een vulkaan van 1950 meter hoog. Het is tevens de hoogste berg van Zuid-Korea. Het eiland heeft een doorsnede van ongeveer 73 kilometer van west naar oost en 41 kilometer van noord naar zuid.
Het eiland werd ongeveer 2 miljoen jaar geleden gevormd door vulkaanerupties. De ondergrond bestaat dan ook grotendeels uit basalt en lava. Het enige kratermeer van Zuid-Korea ligt op Jeju-do. Het eiland kent een vochtig subtropisch klimaat, wat warmer is dan de rest van Zuid-Korea. De winters zijn koel en de zomers heet, vochtig en soms regenachtig.

## Politiek
### Bestuurlijke onderverdeling

De provincie Jeju is bestuurlijk onderverdeeld in twee steden (Si of Shi) en twee districten (Gun) De twee steden zijn verder onderverdeeld in 31 stadsdelen (Dong). De twee districten zijn verder onderverdeeld in zeven steden (Eup) en vijf subdistricten (Myeon). De zeven steden en vijf districten zijn op hun beurt weer onderverdeeld in 551 dorpen (Ri)

### Steden

* Jeju (제주시; 濟州市)
* Seogwipo (서귀포시; 西歸浦市)

### Districten

* Bukjeju district (Noord-Jeju; 북제주군; 北濟州郡)
* Namjeju district (Zuid-Jeju; 남제주군; 南濟州郡)

### Referendum

In 2005 werd een referendum gehouden waarin de provinciale overheid voorstelde de districten en steden bestuurlijk samen te voegen. Dit plan werd door de bewoners goedgekeurd; in de toekomst zullen de vier bestuurlijke eenheden rechtstreeks door de provinciale overheid bestuurd worden. Het voorstel maakte deel uit van een plan om de Internationale vrije stad Jeju te creëren.
# Viola Amherd

Viola Patricia Amherd (Brig-Glis, 7 juni 1962) is een Zwitserse advocate, notaris en politica voor de Het Centrum uit het kanton Wallis. Sinds 1 januari 2019 maakt zij deel uit van de Bondsraad. In 2024 was zij bondspresidente van Zwitserland.

## Biografie
### Opleiding

Viola Amherd studeerde van 1982 tot 1987 aan de Universiteit van Fribourg, waar ze in 1987 afstudeerde als licentiaat in de rechten. Van 1991 tot 2018 was ze in Brig-Glis gevestigd als advocaat en notaris.

### Politica

In 1992 werd Amherd lid van de gemeenteraad (stadbestuur) van Brig-Glis, waar ze in 1996 vicevoorzitster van werd en in 2000 voorzitster. Op 31 mei 2005 werd ze lid van de Nationale Raad, als opvolgster van haar partijgenoot Jean-Michel Cina. Amherd werd herverkozen bij de parlementsverkiezingen van 2007, die van 2011 en die van 2015. Bij de verkiezing van de Bondsraad die volgde op die laatste verkiezing kreeg ze 16 stemmen in de eerste stemronde, waarbij Guy Parmelin (SVP/UDC) uiteindelijk werd verkozen.

### Bondsraad

Nadat het Bondsraadslid van haar partij, Doris Leuthard, in 2018 haar vertrek uit de Bondsraad aankondigde, stelde Amherd zich kandidaat om Leuthard op te volgen op 25 oktober 2018. Haar partij CVP/UDC weerhield haar kandidatuur, samen met die van Heidi Z'graggen. Op 5 december 2018 werd Amherd in de eerste ronde door de Bondsvergadering verkozen tot Bondsraadlid met 148 stemmen op een totaal van 244. Daarmee werd ze de eerste vrouwelijke vertegenwoordiger van het kanton Wallis in de Zwitserse federale regering. Ze kreeg het beheer toegewezen van het Minister van Defensie, Volksverdediging en Sport en is daarmee de eerste vrouwelijke minister van defensie van Zwitserland.
Bij de herverkiezing van de Bondsraad na de parlementsverkiezingen van 2019 werd ze op 11 december 2019 met een monsterscore van 218 op 244 stemmen herverkozen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Viola Amherd op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Base de données des élites suisses: 60059
* Gemeinsame Normdatei: 1172891699
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 059596
* Library of Congress Control Number: n2022055391
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A009119774
* Système universitaire de documentation: 243937296
* Zwitserse Bondsvergadering: 1288
* Virtual International Authority File: 5945151051956033530006
* WorldCat (via VIAF): 5945151051956033530006
# Jacques De Staercke

Jacques Theophile Ghislain baron De Staercke (Brussel, 20 april 1927 - Evere, 18 december 2017) was een Belgisch bestuurder en politicus voor de CVP-PSC.

## Biografie

Jacques De Staercke was de oudste zoon van baron Roger De Staercke (1902-1993) en Laure Rousseau (1901-1961). Hij was een van de eerste gediplomeerden van het Heilig-Hartcollege in Ganshoren in 1945, samen met Bob Boon en Jos Pelgrims. Hij promoveerde tot doctor in de rechten en licentiaat in de toegepaste economische wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven en was gediplomeerde in economische wetenschappen van de Universiteit van Oxford in het Verenigd Koninkrijk. Hij huwde met Anne Magos (1929), met wie hij vier kinderen had.
Hij begon zijn loopbaan als secretaris-generaal van het Verbond van Katholieke Werkgevers (VKW). In 1961 werd hij verkozen tot CVP-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel. Hij oefende dit mandaat uit tot in 1965. Hij was ondertussen bank- en bedrijfsrevisor geworden en leidde een belangrijk kabinet. Daarnaast was hij van 1974 tot 1987 gedelegeerd bestuurder van werkgeversorganisatie Fabrimetal en bestuurder van grote ondernemingen (Sabena, Bank Brussel Lambert, Tabacofina), commissaris-generaal van Europalia 1991 Portugal en voorzitter van de Belgisch-Boliviaanse vereniging.
Hij was tevens docent aan de Université catholique de Louvain en het Institut catholique des hautes études commerciales.
In 1986 werd hem de persoonlijke titel van baron verleend.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard 1972.
* Claude CARBONEEL, Jacques De Staercke. Opdracht: Ondernemen. Vijftien jaar Fabrimetal-beleid. Tielt, Lannoo, 1987.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1999, Brussel, 1999
* Archief Jacques De Staercke, ODIS
* ↑ Overlijdensbericht Jacques de Staercke, Inmemoriam Gearchiveerd op 5 september 2018.
* ↑ Overlijden ere-Gedelegeerd Bestuurder Baron Jacques De Staercke, Agoria, 21 december 2017.
# Jul & Julia

Jul & Julia is een Nederlandse kinderserie over de twee hoofdmascottes van pretpark Julianatoren ten westen van Apeldoorn. Samen met de andere parkmascottes Meneer Kaasgaaf, Mevrouw Suikerspin en Cas de Ranger beleven zij avonturen voor kinderen in de vorm van televisieseries, shows en YouTube-content.
De mascottes zijn in 2014 tot leven gekomen in samenwerking met entertainmentbedrijf Van Hoorne Studios. Zij waren tot 2020 verantwoordelijk voor de shows en avonturen series welke in de begin jaren werd uitgezonden op RTL Telekids. Na verschillende seizoenen is Julianatoren alle shows en series zelf gaan produceren. In 2022 en 2023 waren deze series te zien op RTL 4 en zijn tot op heden alle afleveringen terug te kijken via Videoland.

## Rolverdeling

| Personage | Acteur/actrice |
| Jul de Muis | Martijn Mulders |
| Julia de Muis | Sita Vermeulen |
| Meneer Kaasgaaf | Pieter Ketelaars (2020 - heden) Aron Bruisten (2014-2020) |
| Mevrouw Suikerspin | Manon van Tuijl (2020 - heden) Sandra Dijkstra (2014-2020) |
| Cas de Ranger | Mart Rogaar |
| Boef Ben Bang | Koen Iking |
| Boef Bennie Dom | Robbert van Unnik |

## Series

| Titel | Gastrol |
| Jul & Julia en de lentekriebels | Gastrol voor: Wessel Wit |
| Jul & Julia - Het grote Sinterklaas avontuur | Gastrollen voor: Mylene d'Anjou Ger Otte Annelieke van Genk Nalisia de Wolff Rowin Krechting |
| Lente TV 2023/2024 | Gastrollen voor: Robin van der Elst Bas Mannee |
| Jul & Julia - De verdwenen prinses | Gastrollen voor: David Slob Imahni Tsolakis |
| Jul & Julia en de verdwenen sleutel | |
| Jul & Julia - Herrie op de Prairie | Gastrollen voor: Marjolijn Touw Benjamin Murck Harmen Schultink |
| Jul & Julia en de verdwenen piratenschat | Gastrol voor: Marissa van der Meer |
| Jul & Julia en het torenspook | |
| Jul & Julia en het grote verjaardagsfeest | |
| Jul & Julia en de ontvoering van Mevrouw Suikerspin | |
| Jul & Julia en De Kroon van de Baron | |
| Jul & Julia en de vakantie van Meneer Kaasgaaf | |
| Jul & Julia en de Robot van Meneer Kaasgaaf | |
| Jul & Julia en de schone slaapster | |
| Jul & Julia en het snoepjesmonster | |
| Jul & Julia en De vlucht naar het verleden | |
| Jul & Julia In het Wilde Westen | |

## Parkshows

* De grote Sinterklaasshow (2023)
* De spoken van Griezelstijn (2015 - 2023)
* De grote dinoshow (2022-2023)
* Het magische Kristallenpaleis (2023 - 2024)
* Jul & Julia en de lentekriebels (2022-2024)
* De verjaardagsshow (2015 - 2022)
* Jul & Julia en de knallende kluis (2022)
* De grote safarishow (2019)
* Jul & Julia en het sleutelmysterie (2017)
* Afas Sprookjesshow (2015 - 2016)
# Tambora (drum)

Een tambora (Spaans voor 'grote trommel'), of sambula in Suriname, is een trommel die wordt gebruikt in verschillende Latijns-Amerikaanse muziekgenres: de Dominicaanse merengue, de Colombiaanse cumbia en de Venezolaanse gaita.
Het instrument is van Afrikaanse origine en werd tijdens de slavernij meegebracht door Afrikaanse slaven. De percussionist die een tambora bespeelt, wordt tamborero genoemd.
De trom wordt in Suriname bespeeld door inheemse Karaïben. Hier is de trom voorzien met een strak gespannen snaar met de nerf van een palmblad, wat een zoemend geluid oplevert.