OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Drop it

Drop It is een Engelstalige single van de Belgische muziekproject Scoop uit 1999.
Op de B-kant van de single stond een remix van het nummer door Fiocco.
Het nummer stond 18 weken in de Vlaamse Top 50, waarvan 1 week op de hoogste positie. Het kwam binnen op 25 september 1999 en verliet de hitparade op 22 januari 2000. Meer dan twee maanden later behaalt het lied dezelfde positie in de Nederlandse Top 40. "Drop It" staat hier 19 weken genoteerd, waarvan drie weken op #1. De hit staat op nummer 14 van de Top 40 jaarlijst 2000.
Het nummer is een simpele instrumentale dancetrack met naast de woorden "drop it" en "now give me a beat" enkel de zin "We're gonna do a song that you've never heard before". Remixes op de single werden verzorgd door andere projecten van de Scoop-leden, zoals Fiocco. De videoclip bestaat uit beelden van de Love Parade in Berlijn.

## Hitnotering

Dancesmash op Radio 538
Drop it in de Nederlandse Top 40 - binnen: 27 november 1999 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | |
| Nummer | 31 | 31 | 20 | 12 | 3 | 3 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 3 | 5 | 7 | 11 | 16 | 26 | 35 | uit |
Drop it in de Single Top 100 binnen: 13 november 1999 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | |
| Nummer | 91 | 37 | 24 | 19 | 14 | 10 | 3 | 3 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 3 | 6 | 9 | 11 | 16 | 30 | 42 | 48 | 57 | 78 | uit |
Drop it in de Ultratop 50 - binnen: 25 september 1999 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | |
| Nummer | 39 | 21 | 10 | 6 | 2 | 1 | 2 | 3 | 3 | 3 | 4 | 5 | 10 | 19 | 20 | 20 | 27 | 32 | uit |
* ↑ Scoop - Drop It; Muziekarchief (lied). Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Scoop - Drop It; YouTube (video). Gearchiveerd op 21 maart 2023.
* ↑ Scoop - Drop It; Muziekarchief (single). Gearchiveerd op 2 december 2024.
* ↑ Scoop - Drop It; Ultratop
# Zwarte ekster

De zwarte ekster (Crypsirina temia) is een zangvogel uit de familie Corvidae (kraaien).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van oostelijk Myanmar tot zuidelijk China, Vietnam en Malakka plus Java en Bali.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zwarte ekster op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Barmhartige Samaritaan (boerderij)

De Barmhartige Samaritaan is een monumentale stolpboerderij uit 1659 en staat aan de Westerblokker in de Noord-Hollandse gemeente Hoorn. De stolp is in 1989 gerestaureerd door Stadsherstel Hoorn, na de restauratie is het pand aan de Vereniging Hendrick de Keyser overgedragen. De boerderij is opgenomen in het Rijksmonumentenregister.
De boerderij was tot 1676 eigendom van chirurgijn mr. Pieter Theunisz en werd na diens dood nagelaten van Pieter Olphertsz.

## Exterieur

De boerderij is een stolpboerderij van het West-Friese type met het gebruikelijke grondplan. Er zijn wel een aantal uitzonderlijke kenmerken. De Barmhartige Samaritaan heeft een aparte herenkamer aan de voorkant met een groot schuifraam. In soortgelijke stolpen is deze kamer vaak voor bedrijfsdoeleinden ingericht. De voorgevel is grotendeels uit baksteen opgetrokken. West-Friese stolpen kennen vaak een topgevel om het 'voorhuis' te accentueren, bij de Barmhartige Samaritaan is deze als trapgevel uitgevoerd en heeft natuurstenen dekplaten. Dit doet stedelijk aan.
Boven de voordeur is in de deurkalf de Bijbelse voorstelling van de barmhartige Samaritaan aangebracht. Dit kalf werd bij de restauratie in 1989 gereconstrueerd. Het origineel is binnen in het wagenschot geplaatst. In de boog boven de deur worden rode en gele bakstenen afgewisseld. Deze versiering bevindt zich ook in de boog boven het venster in de trapgevel.
De zijgevels en het deel van de voorgevel waar de darsdeuren zich bevinden zijn opgetrokken uit hout. De darsdeuren, deze geven toegang tot de dorsvloer en de tasruimte in het vierkant, bevinden zich bij deze boerderij aan de voorkant.

## Interieur

Bij de restauratie zijn veel originele details behouden en een aantal andere teruggebracht aan de hand van aanwezige documentatie. Het woongedeelte werd met een extra slaapkamer uitgebreid op de zolder en daar kwam ook een moderne badkamer. In het voorhuis werden twee bedsteden opnieuw aangebracht. De westelijke zijmuur was geïnfecteerd met boktor en werd daarom geheel vervangen.
Het kleine venster in de voorgevel zorgde voor licht in de kaaskelder. De woonvertrekken bevinden zich aan de voorzijde bij het grote venster en aan de zijgevel, waar ook een tweede haard was geplaatst.

## Trivia

* Andere boerderijen waarvan bekend is dat zij door stedelingen gefinancierd zijn, zijn De Eenhoorn en De Lepelaar in de droogmakerij de Beemster.
* De stolp werd enige tijd als oudste van West-Friesland gezien. De oudste stolp (eigenlijk het houten vierkant) bleek echter een aan de Streekweg in Hoogkarspel te zijn.
# Jean-Jacques Boelpaepe

Jean-Jacques Boelpaepe (Elsene, 1 februari 1944) is een voormalig Belgisch parlementslid in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement.

## Levensloop

Als gegradueerde in arbeidswetenschappen werd Boelpaepe beroepshalve onderwijzer in Anderlecht. Vervolgens was hij pedagogisch inspecteur in Sint-Lambrechts-Woluwe. Ook was hij kabinetsmedewerker van ministers Léon Defosset en Lucien Outers en burgemeester van Sint-Lambrechts-Woluwe Georges Désir.
Hij werd politiek actief voor het FDF en werd voor deze partij in 1976 verkozen tot gemeenteraadslid van Anderlecht. Hij werd er eveneens van 2000 tot 2006 schepen van Cultuur en Onderwijs en van 2003 tot 2004 waarnemend burgemeester. Kort voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 kwam hij in opspraak wegens mogelijke fraude, waardoor hij ontslag nam als schepen van Anderlecht en zijn kandidatuur bij de gemeenteraadsverkiezingen door zijn partij werd geschrapt. Er kwam vervolgens een gerechtelijk onderzoek, dat echter niets opleverde en bijgevolg geklasseerd werd.
In september 2011 raakte bekend dat het FDF hem niet op de kandidatenlijst in Anderlecht voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 wilde plaatsen. Hij stapte vervolgens uit de partij en trad toe tot de MR. Hij stond vervolgens op de derde plaats op de Anderlechtse MR-lijst en werd opnieuw verkozen tot gemeenteraadslid. Ook was hij van 2012 tot 2018 schepen van Sociale Zaken – Administratief toezicht op het OCMW – Gezondheid – Hygiëne – Gelijke Kansen – Pensioenen – Sociaal Steunpunt voor Huisvesting.
Hij werd voor een korte tijd, als oudste (onafhankelijke) raadslid, als voorzitter van het OCMW in december 2024 benoemd nadat Lotfi Mostefa (PS), hemzelf opvolger van Mustapha Akouz (PS), als schepen werd benoemd. Eind januari 2025 stapte hij over van MR naar Team Fouad Ahidar.
Eveneens zetelde hij van 1999 tot 2004 in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement.
* ↑ Fiche Boelpaepe op directory.wecitizens.be.
* ↑ Jean-Jacques Boelpaepe verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, Le Soir, 27 november 1999. Gearchiveerd op 27 maart 2019.
* ↑ Fraude-onderzoek Boelpaepe levert niets op, bruzz.be, 5 juli 2007.
* ↑ (fr) FDF wil Boelpaepe niet meer, Le Soir, 10 september 2011.
* ↑ (fr) Van Goidsenhoven trekt een lijst van MR en ex-FDF'ers in Anderlecht, 7sur7.be, 17 februari 2012. Gearchiveerd op 28 maart 2019.
* ↑ SD, "Anderlechts MR-schepen stapt over naar Team Fouad Ahidar", Bruzz, 27 januari 2025
# Sainte-Eanne

Sainte-Eanne is een gemeente in het Franse departement Deux-Sèvres (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 594 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Niort.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Eanne bedraagt 13,9 km², de bevolkingsdichtheid is 42,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Eanne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt de spoorweghalte La Mothe-Saint-Héray.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Dendronotus lacteus

Dendronotus lacteus is een slakkensoort uit de familie van de Dendronotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Thompson W..
Deze soort heeft twee rijen aanhangels die doen denken aan kleine takjes. Deze gebruikt hij als kieuwen.
* ↑ Gofas, S. (2012). Dendronotus lacteus (Thompson W., 1840). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=139524
* ↑ Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium, p. 32. ISBN 90-6113-334-3.
* ↑ Nudibranch - Dendronotus lacteus. www.seawater.no. Geraadpleegd op 16 september 2024.
# Vlag van El Paso (Texas)

De vlag van El Paso is sinds 1962 de officiële vlag van de stad El Paso (Texas). Hij bestaat uit een donkerblauw veld met het stadszegel van El Paso in het midden.
De nautische ster is identiek aan de ster op het officiële zegel van de stad en op het officiële zegel van de staat Texas. De stralende zon weerspiegelt de bijnaam van de stad, "De Stad van de Zon". In een informatief document bij de verordening van aanneming wordt ook de symboliek van elk van de kleuren gespecificeerd:
* Goudgeel: Rijkdom van een zonnig klimaat.
* Geelgroen: Hoop, geluk, vruchtbaar land en vitaliteit.
* Wit: Geloof and Zuiverheid
* Blauw: Oprechtheid
* Wijnrood: Gemeenschap, warmte en onderdak.
# Dino Rađa

Dino Rađa (Split, Joegoslavië, 24 april 1967) is een gepensioneerde Kroatisch basketbalspeler. Hij was een speler van het Jugoplastika-team van de late jaren 1980 en vroege jaren 1990, die hij hielp bij het winnen van twee EuroLeague titels. In de Verenigde Staten is hij vooral bekend om de drie en een half seizoenen die hij doorbracht bij de Boston Celtics in de NBA.

## Split

Rađa begon zijn basketballeven in zijn geboortestad, als junior bij KK Dalvin. Van daaruit ging hij naar KK Split om zijn professionele carrière te starten. Daar leidde hij samen met zijn vriend Toni Kukoč, Jugoplastika naar de top van de EuroLeague, door twee keer achter elkaar (1989 en 1990) die cup te winnen. Rađa zou niet in Split blijven, maar in plaats daarvan vertrok hij naar Italië, terwijl hij is gekozen door de Boston Celtics in de draft. In 1990 gaat hij spelen voor Il Messaggero Roma. Hij blijft daar drie jaar.

## Rome

Rađa haalt 18,1 punten gemiddeld in zijn eerste seizoen bij Il Messaggero. Europese sportjournalisten verkozen hem tot de op een na beste Europese speler van dat seizoen, alleen overschaduwd door zijn voormalige teamgenoot en vriend Kukoč. Hij verbeterde zijn score gemiddelde van elk van de volgende twee seizoenen met de Romeinse club, met een gemiddelde 20,2 en 21,5 punten. In 1992 leidde hij Il Messaggero naar de Korać Cup titel.

## Boston

Hij werd lid van de Celtics in 1993. In zijn eerste seizoen haalt Rađa gemiddeld 15,1 punten en 7,2 rebounds. Hij gaat samen met Kukoč naar de NBA. Kukoč speelt op dat moment als rookie bij de Chicago Bulls. Hij had drie succesvolle jaren met de Celtics, met gemiddeld 16,7 punten en 8,4 rebounds per wedstrijd.

## Terug naar Europa

Hij keerde terug naar Europa in 1997 en ging spelen voor Panathinaikos BC in Griekenland. Hij speelde er twee jaar en won twee Griekse Kampioenschappen, maar keerde in 1999 terug naar zijn geboorteland Kroatië om te spelen voor KK Zadar. In 2000 keerde hij terug naar Griekenland om te gaan spelen bij de grote rivaal van Panathinaikos. Hij ging spelen voor Olympiakos Piraeus BC, maar het lukte niet om kampioen te worden. Hij keerde nogmaals terug naar Kroatië en ging spelen voor KK Cibona Zagreb. Rađa beëindigde zijn carrière in 2003, met het winnen van het Kroatische kampioenschap met zijn eerste team, KK Split.

## Nationale teams

Rađa was lid van het Joegoslavische team dat de zilveren medaille won tijdens de Olympische Spelen in 1988. Hij was ook een speler van het gouden Joegoslavische teams op de FIBA Junioren Wereld Kampioenschappen in 1987. Hij haalde ook 2 Europese kampioenschappen met Joegoslavië in 1989 en 1991. Na de Kroatische onafhankelijkheid werd Rađa een belangrijke speler van het Kroatisch nationaal basketbalteam. Hij nam deel aan de Olympische Spelen in 1999 waar hij zilver won. Ook won hij op de Europese kampioenschappen van 1993 en 1995 brons en op de Wereldkampioenschappen van 1994 ook brons.
| 1 | 2 | 3 |
| 0 | 2 | 0 |
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2032 6703
* Library of Congress Control Number: n00102198
* Virtual International Authority File: 11083661
* WorldCat (via VIAF): 11083661
# Boernoes

Een boernoes (officiële Nederlandse spelling volgens de Woordenlijst van de Nederlandse Taalunie), ook wel burnous, burnoose, bournous of barnous, is een lange mantel van grof wollen stof met een puntige capuchon, vaak wit van kleur, traditioneel gedragen door Arabische en Berberse mannen in Noord-Afrika.
Historisch gezien werd de witte boernoes gedragen tijdens belangrijke evenementen door mannen van hoge positie. Tegenwoordig kunnen mannen van verschillende sociale status het dragen bij ceremoniële gelegenheden, zoals bruiloften of op religieuze en nationale feestdagen.
# Extracellulaire matrix

Extracellulaire matrix (ECM) of matrix extracellularis is een structuur die deel uitmaakt van biologische weefsels, maar zich buiten de cellen bevindt. De extracellulaire matrix biedt stevigheid en structuur aan weefsels. Met name bindweefsel en botweefsel kenmerken zich door de aanwezigheid van een uitgebreide extracellulaire matrix, beide met een eigen karakteristieke structuur.
De extracellulaire matrix bestaat met name uit langgerekte, vezelachtige eiwitten zoals collageen, fibronectines en elastines en uit glycosaminoglycanen (GAG's), dat zijn lange ketens van suikers. De extracellulaire matrix wordt aangelegd door osteoblasten (in botweefsel) en fibroblasten (in overige weefsels). Afbraak ervan wordt gedaan door matrixproteasen.
* ↑ (en) Federative International Committee on Anatomical Terminology (FICAT) (2005): Terminologia Histologica. International terms for human cytology and histology, Wolter Kluwers-Lippincott Williams & Wilkins
* ↑ (en) B. Alberts, D. Bray, K. Hopkin et al. (2004): 'Extracellular Matrix and Connective Tissues' in Essential Cell Biology, p. 703-704
# Lijst van burgemeesters van Bern

De burgemeester van Bern (Duits: Stadtpräsident von Bern) is de burgemeester van de stad Bern, de bondsstad van Zwitserland. Voor 1871 sprak men van de Gemeindepräsident.

## Lijst

| Periode | Persoon | Partij |
| 1832-1848 | Karl Zeerleder | |
| 1849-1863 | Friedrich Ludwig von Effinger | |
| 1864 | Christoph Albert Kurz | |
| 1864-1888 | Rudolf Otto von Büren | katholieke conservatieven |
| 1888-1895 | Eduard Müller | FDP/PRD |
| 1895-1899 | Franz Lindt | FDP/PRD |
| 1900-1918 | Adolf von Steiger | FDP/PRD |
| 1918-1920 | Gustav Müller | SP/PS |
| 1920-1937 | Hermann Lindt | BGB/PAI |
| 1937-1951 | Ernst Bärtschi | FDP/PRD |
| 1952-1958 | Otto Steiger | BGB/PAI |
| 1958-1966 | Eduard Freimüller | SP/PS |
| 1966-1979 | Reynold Tschäppät | SP/PS |
| 1979-1992 | Werner Bircher | FDP/PRD |
| 1993-2004 | Klaus Baumgartner | SP/PS |
| 2005-2016 | Alexander Tschäppät | SP/PS |
| 2017-heden | Alec von Graffenried | GPS/PES |
# Anemometer

Een anemometer of windmeter is een meetinstrument dat de windsnelheid kan meten. De naam anemometer komt van het Griekse woord anemos, dat wind betekent.

## Soorten
### Molentje met halve bollen

Dit instrument werd in 1846 geïntroduceerd door de Ierse astronoom Thomas Romney Robinson (1792-1882). Het is een ronddraaiend molentje met drie, vier of vijf halve bollen (cups) die met stangetjes aan een draaibare as zijn bevestigd. De as staat verticaal en het instrument werkt dan ook bij elke windrichting. De halve bollen zijn van binnen hol. De wind oefent op de holle zijde meer kracht uit dan op de bolle zijde, waardoor het molentje in beweging komt. De beweging van de draaiende bollen wordt via de as omgezet met een dynamo in een elektrisch spanningssignaal. De grootte van dit signaal is een maat voor de windsnelheid. Deze kan dan op een display of computerscherm worden afgelezen.

### Schoepenrad

Een andere vorm van een anemometer wordt gebruikt om de luchtsnelheid in kanalen (mijngangen, airconditioning) of gebouwen te meten. Bij dit type heeft het molentje wieken in vleugelvorm of een wieltje met schoepen. De as ligt evenwijdig met de richting van de wind. Weer zet een gekoppelde dynamo de beweging om in elektrische spanning.

### Ultrasone anemometer

Deze bewegingloze opnemer berust op het principe dat de voortplantingssnelheid van geluid verandert met de windsnelheid. Tevens is de windrichting af te leiden en kunnen windstoten en pieken gemeten worden.

### Thermische anemometers

Deze bestaat uit twee verwarmde Pt100-meetsensoren, die onderling constant in temperatuur verschillen. Door de langsstromende lucht koelen de sensoren af. De elektrische stroom die nodig is om het temperatuurverschil te onderhouden wordt gemeten en is een maat voor de luchtsnelheid.
Dit type is vergelijkbaar met de klassieke hot wire anemometer, waarbij de afkoeling een maat is voor de stroomsnelheid van de wind. De afkoeling beïnvloedt een temperatuurgevoelige weerstand (bijvoorbeeld NTC) in een schakeling, zodat de windsnelheid wordt omgezet in een spannings en/of stroomverschil.

### Laser-Doppler-anemometers

Lichtverstrooiing door deeltjes in de stromende lucht kan ook gebruikt worden als maat voor de windsnelheid. Terugkerend licht heeft tweemaal een dopplereffect ondergaan, waaruit de snelheid kan worden gevonden.
# Okki

Okki (oorspronkelijk een acroniem voor Onze Kleine Katholieke Illustratie) is een vierwekelijks jeugdtijdschrift gericht op kinderen van 6 en 7 jaar oud. Het werd als zelfstandig blad in eerste instantie uitgegeven door De Spaarnestad, vanaf 1966 door Malmberg en sinds 2009 door Blink Uitgevers.

## Geschiedenis
### Voorgeschiedenis

Het blad was feitelijk een voortzetting van twee eerdere bladen. Het Kleuterblaadje, dat al sinds 1916 verscheen, werd in 1941 opgeheven om na de Tweede Wereldoorlog weer een doorstart te maken. Daarnaast had de Katholieke Illustratie, een tijdschrift voor volwassenen, vanaf midden jaren 30 tot 1941 een kinderbijlage genaamd Onze Kleine Katholieke Illustratie, wat toen al vaak werd afgekort tot het acroniem Okki.

### Latere uitgevers

Vanaf 1953 werd Okki door Spaarnestad uitgegeven als zelfstandig educatief blad, dat was bedoeld voor de eerste en tweede klas van de lagere school. Okki had in zijn eerste jaren als zelfstandig blad nog een duidelijk katholieke achtergrond. Op veel van de omslagen waren christelijke figuren (zoals Maria en Jezus) afgebeeld, en elk nummer moest, voordat het ter perse ging, worden goedgekeurd door een bisschoppelijk censor.
In de eerste jaren van Okki werkten onder anderen Piet Broos (vooral bekend van de gagstrip Ali Baba), Theo Funke Küpper en Willy Lohmann mee. Velen van hen hadden eerder al tekenwerk gedaan voor het Kleuterblaadje.
Ten gevolge van de ontkerkelijking en de ontzuiling en met de overname van het blad door Malmberg verdwenen geleidelijk de veelvuldige verwijzingen naar het katholieke geloof en veranderde het in een algemeen tijdschrift. In plaats van de veelal aan de Bijbel ontleende verhaaltjes met een moraliserende ondertoon kwam er nu veel ruimte voor komische stripjes. Het blad heeft wel altijd zijn educatieve karakter behouden, met oefeningen in algemene vaardigheden zoals lezen, schrijven, rekenen, puzzels oplossen en dergelijke.
In de jaren 70 publiceerde het blad onder meer werk van Joost Swarte, die toen in zijn beginjaren als tekenaar was. In 1984 ging het blad van een een- naar een tweewekelijkse uitgave, nadat het er even op leek dat Malmberg de uitgave helemaal zou stoppen (hetzelfde dreigde voor Taptoe dat eveneens een tweewekelijks blad werd, en voor Jippo dat inderdaad verdween).
Vanaf 2009 verschijnen de jeugdbladen van Malmberg bij Blink Uitgevers.

## Diverse titelfiguren

In de loop der jaren heeft het blad minstens vier titelfiguren gehad. In de eerste jaren was dit het "mannetje in de Lolliestraat", later "Okki Bokki Boef" (een creatie van Patty Klein). Vanaf de jaren 80 deed Marjorie van Doorn veel van het tekenwerk voor Okki. Omstreeks 1990 tekende ze een geel wezentje dat tot een onduidelijke diersoort behoort, en dit werd de nieuwe Okki. Sinds 2009, toen het blad bij Blink een complete restyling onderging, wordt de rol van Okki vervuld door een jonge astronaut die op allerlei verre planeten belandt.
# Industriepark Höchst

Industriepark Höchst is een 4 km² groot industrieterrein van het voormalige chemische bedrijf Hoechst AG en een van de grootste industrieterreinen in Duitsland. Het bevindt zich in de westelijk gelegen stadsdelen Höchst, Sindlingen en Schwanheim van Frankfurt am Main en in het noorden van buurgemente Kelsterbach.
Het industrieterrein is gelegen aan beide oevers van de rivier de Main. Twee bruggen, de Werksbrücke Mitte en de Werksbrücke West, verbinden het noordelijke en het zuidelijke deel van het terrein. Industriepark Höchst heeft een eigen postcode (65926), die oorspronkelijk in 1993 werd toegekend aan Hoechst AG.
Ongeveer 90 bedrijven, hoofdzakelijk actief op het gebied van farmaceutische producten, chemische stoffen, biotechnologie en diensten, zijn gevestigd op het industrieterrein. In totaal bevinden zich op het Industriepark Höchst meer dan 120 productie-installaties en ongeveer 800 laboratorium-en kantoorgebouwen. Enkele bekende bedrijven zijn AkzoNobel, Hewlett-Packard, Pfizer, Siemens en sanofi-aventis, het bedrijf waar Hoechst AG na verschillende fusies en overnames in op is gegaan.
Het Industriepark ligt ongeveer 6 kilometer van de luchthaven van Frankfurt. Ten noordoosten van het terrein ligt Station Frankfurt (Main) Höchst, dat vooral gericht is op regionale treinen en de S-Bahnen het op een na grootste station van de stad is. Daarnaast ligt aan het terrein zelf het S-Bahn- en treinstation Frankfurt (Main) Farbwerke. Beide stations liggen onder andere aan de spoorlijn Frankfurt - Limburg en de spoorlijn Frankfurt - Wiesbaden. Het industrieterrein beschikt verder over een eigen binnenhaven.
Sinds 2022 tanken brandstofceltreinen in het Höchst Industrial Park waterstof, dat daar als afvalproduct ontstaat.
* Industriepark Höchst, gezien vanaf de Leunabrücke
* Station Frankfurt (Main) Farbwerke
* Waterstofvoertuig iLint op weg naar het waterstoftankstation in het Industriepark

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 12 november 2024. Geraadpleegd op 29 oktober 2024.