OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Jaarsma's haarden- en kachelfabriek

Jan Jaarsma's haarden- en kachelfabriek was een fabrikant van van haarden en kolenkachels te Den Haag. Ze was sinds 1906 gevestigd aan de Fahrenheitstraat 337, een gebouw erkend als gemeentelijk monument. De oprichter en naamgever Jan Jaarsma (1843-1901) was een werkloos architect die tevoren werkervaring opgedaan had in de kachelfabriek van zijn broer E.M. Jaarsma.

## Geschiedenis

Jan Jaarsma begon met een eigen onderneming in 1895. De kolenkachel van Jaarsma werd al spoedig geadverteerd als zijnde een schrander gevonden verwarmingsmachine. In tegenstelling tot de slecht geëmailleerde, snel versleten producten van inheemsche nijverheid werd de voorkeur gegeven aan de met een vernuftig bedacht toestel (een lakspuitmachine) gelakte producten van Jaarsma.
Het bedrijf was vooral een plaatwerkerij. Het ontwerp van de kachels geschiedde in eigen huis. De benodigde gietstukken werden bij de ijzergieterij Diepenbrock en Reigers (DRU) te Ulft ingekocht. De vormgeving was verzorgd en de haarden werden rijkelijk van koperwerk voorzien. Vaak betrof het vulkachels met mica ruitjes. Onder de namen Hestia, Jupiter, Eros, Mars en Amor werden ze in de handel gebracht. Later werd de vormgeving van de kachels strakker en de mythologische typenamen verdwenen. Daarvoor in de plaats kwamen namen als Cyclus en Jan (naar de oprichter).
In 1930 werd het bedrijf omgezet in een NV. De aandelen kwamen in handen van de toenmalige directeuren Nicolaas Heye Jaarsma (1879-1951) en Rudolf Teller. De crisis bracht de eigenaren tot verkoop van het bedrijfspand aan de regering bestemd tot hulppostkantoor waarna de activiteiten en modellen eind 1935 overgenomen werden door DRU. Nicolaas Heye Jaarsma bleef tot zijn dood commissaris van DRU. De merknamen Jan Jaarsma, Gas-o-Jaarsma en Gasojaar (voor gaskachels) bleven in gebruik. Ook kachels voor oliestook werden vervaardigd. Het gebouw aan de Fahrenheitstraat werd in 1936 een postkantoor. In 1948 ging het bedrijf DRU-Jaarsma heten.

## Externe link

* Stichting Haags Industrieel Erfgoed
* ↑ n, n (2 augustus 1907). De Haardenfabriek der firma Jan Jaarsma te ’s-Gravenhage.. Industrieel Weekblad 2
# Juntoku

Keizer Juntoku (順徳天皇, Juntoku-tennō, 22 oktober 1197 - 7 oktober 1242) was de 84e keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde. Hij regeerde van 12 december 1210 tot 13 mei 1221.
Juntoku’s persoonlijke naam (imina) was Morinari-shinnō (守成親王).. Hij was de derde zoon van keizer Go-Toba. Zijn moeder was Shigeko (重子). Juntoku had in zijn leven zelf één keizerin en twee hofdames, met wie hij zeven kinderen kreeg.
Juntoku werd in 1200 tot kroonprins benoemd. Hij werd keizer toen Go-Toba de vorige keizer, Tsuchimikado, dwong tot aftreden. Net als bij Tsuchimikado had tijdens Juntoku’s regeerperiode Go-Toba de werkelijke macht als Insei-keizer.
Juntoku hielp Go-Toba bij diens mislukte poging om het Kamakura-shogunaat omver te werken en zo de keizerlijke macht te herstellen. Toen dit mislukte, werd Juntoku gedwongen tot aftreden en verbannen naar het eiland Sado. Daar bleef hij tot aan zijn dood in 1242.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof: 順徳天皇 (84)
* ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 230-238; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 221-223.
* ↑ Titsingh, p. 230; Varley, p. 221.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Land van Rennes

Het land van Rennes (Bretoens : Bro Roazhon, Frans : Pays Rennais) is een historische streek in Bretagne, met als centrum het bisdom van Rennes.
Tegenwoordig bestrijkt het Pays Rennais 211 gemeenten op bijna 4.000 km² en bijna 600.000 inwoners. Dat komt grotendeels overeen met het huidige departement Ille-et-Vilaine.
# Gloria Romero

Gloria Romero geb. Gloria Ann Galla, (Denver (Colorado), 16 december 1933 – Manilla, 25 januari 2025) was een Filipijns actrice. Romero won tweemaal een FAMAS Award voor beste actrice.

## Biografie

Gloria Romero werd op 16 december 1933 geboren in de Amerikaanse stad Denver als Gloria Galla. Haar ouders waren de Amerikaanse Mary Borrego en de Filipijn Pedro Galla. Op vierjarige leeftijd kwam ze met haar ouders naar de Filipijnen. Een terugkeer naar de Verenigde Staten werd steeds weer uitgesteld tot de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog dit onmogelijk maakte. In 1945 kwam haar moeder om het leven, waarna haar vader besloot om definitief in de Filipijnen te blijven. Romero voltooide in de provincie Pangasinan, waar haar vader werkte als boer, de Mabini High School.
Nadien vertrok ze met haar vader, zus en twee broers op zoek naar een beter bestaan naar de Filipijnse hoofdstad Manilla. Gloria probeerde daar enige tijd tevergeefs aan werk te komen tot ze een rol kreeg aangeboden in een film. Dit leidde tot een contract bij Sampaguita Pictures, waar ze in 1952 een rol kreeg in haar eerste film Madame X. Bij Sampaguita werd ze onder haar hoede genomen door Nene Vera Perez en groeide ze uit de best betaalde actrice van de Filipijnen. Enkele jaren na haar debuut won ze in 1955 een FAMAS Award voor beste actrice voor haar rol in Dalagang Ilocana.
Decennialang was Romeo werkzaam als actrice en speelde ze rollen in meer dan 200 films. Vanaf de jaren 90 was Romero ook te zien in diverse televisieseries. Zo speelde ze in 1991 de dronkaard Tita Minerva in de soapserie Palibhasa Lalaki. Op 66-jarige leeftijd speelde ze de hoofdrol in Tanging Yaman. Deze rol leverde haar, naast diverse andere prijzen, opnieuw een FAMAS Award voor beste actrice op. Tussen 2001 en 2009 ontving Romero diverse Lifetime Achievement Awards. In 2011 werd ze bij de uitreiking van de Golden Screen Awards onderscheiden als een van de 13 "Movie Icons of Our Time".
Romero was van 1960 tot 1970 getrouwd met acteur Juancho Gutierrez en kreeg met hem een dochter Maritess. Nadat Gutierrez in 2000 een hersenbloeding kreeg waren ze weer bij elkaar tot zijn dood in 2006.
Romero overleed op 25 januari 2025 op 91-jarige leeftijd.

## Prijzen als filmactrice

* 2009 - Golden Screen Award, Fuschia
* 2004 - Gawad Urian Award voor beste vrouwelijke bijrol, Magnifico
* 2004 - Lifetime Achievement Award, Gawad Urian Awards
* 2004 - FAMAS Lifetime Achievement Award
* 2002 - FAP Lifetime Achievement Award
* 2001 - Young Critics Circle Award, Tanging yaman
* 2001 - Lifetime Achievement Award, Cinemanila International Film Festival
* 2001 - FAMAS Award voor beste actrice, Tanging yaman
* 2001 - Gawad Urian Award voor beste actrice, Tanging yaman
* 2000 - FAP Award voor beste actrice, Tanging yaman
* 1989 - FAMAS Award voor beste vrouwelijke bijrol, Nagbabagang luha
* 1988 - FAP Award voor beste vrouwelijke bijrol, Saan nagtatago ang pag-ibig?
* 1955 - FAMAS Award voor beste actrice, Dalagang Ilocana
# Lopikerkapel

Lopikerkapel is een lintdorp en voormalige heerlijkheid in de gemeente Lopik, in de Nederlandse provincie Utrecht.
Het in de Lopikerwaard gelegen dorp, bestaat hoofdzakelijk uit lintbebouwing langs de Enge IJssel. Het dorp ligt een paar honderd meter ten noordwesten van de Lek, ruim twee kilometer van het dorp Uitweg en een kleine twee kilometer van de bebouwde kom van IJsselstein.
Vroeger heette het dorp Zevenhoven of Sevenhoven. De naam is nog terug te vinden in de Sevenhovenstraat en de naam van de polder Zevenhoven (onder andere in het peilbesluit van het Hoogheemraadschap).
Er zijn diverse personen als "Heer van Sevenhoven" te vinden waaronder Paulus Buys. Het langst was de heerlijkheid in de familie Martens.
Door Lopikerkapel loopt het Central Europe Pipeline System, de oliepijpleiding van de NAVO, met het brandstoffendepot Klaphek.
# Espoir Sportif de Jerba Midoun

Espoir Sportif de Jerba Midoun( Arabisch : الأمل الرياضي بجربة ميدون ) is een Tunesische voetbalclub opgericht 1974 en gevestigd in de stad Midoun op het eiland Djerba. De club speelt in de kleuren wit en blauw. Momenteel speelt de club in 2de klasse.

## Erelijst

* Tunesische Ligabeker (1x)
** Winnaar: 2001

## Externe link

* (en) sofascore.com es-jerba-midoun
# Monique Bauer-Lagier

Monique Bauer-Lagier (Meyrin, 1 december 1922 - Onex, 19 februari 2006) was een Zwitserse onderwijzeres, feministe en politica voor de Liberale Partij van Zwitserland (LPS/PLS) uit het kanton Genève.

## Biografie
### Afkomst en opleiding

Monique Bauer-Lagier was een dochter van Jean en van Thérèse Lagier, die beiden leraar waren. Ze was gehuwd met Paul Bauer, een arts. Samen hadden ze drie kinderen. Na haar schooltijd behaalde ze een diploma aan het Institut des sciences de l'éducation in Genève.

### Carrière

Bauer-Lagier was vervolgens gedurende acht jaar onderwijzeres. Ze was lid van het centraal comité van haar partij. Van 1973 tot 1977 zetelde ze in de Grote Raad van Genève. zetelde ze van 1 december 1975 tot 25 november 1979 in de Nationale Raad. Na de federale parlementsverkiezingen van 1979 maakte ze de overstap naar de Kantonsraad, waar ze zetelde van 26 november 1979 tot 10 november 1987.
Als overtuigde feministe was ze lid van de federale commissies voor gelijke rechten van mannen en vrouwen en voor de hervorming van het huwelijksvermogensrecht. Ze nam het ook op voor de minderheden, de bescherming van het milieu, de globale economie en een meer actieve rol voor Zwitserland in de dialoog tussen oost en west. Ze was tevens voorzitster van de Assemblée parlementaire de la Francophonie en diverse andere organisaties.

## Trivia

* In 2019 werd in Genève door de actie 100Elles* een alternatief straatnaambord opgericht ter ere van Monique Bauer-Lagier.
* In haar woonplaats Onex werd een plein naar haar vernoemd, de Place Monique-Bauer-Lagier.

## Werken

* (fr) Une femme en politique: mémoires d'une conseillère aux États de Genève, Genève, Labor et Fides, 1996, 137 p., ISBN 978-2830908237.
# Karl Schenk

Johann Karl (ook Carl) Emmanuel Schenk (Bern, 1 december 1823 - aldaar, 18 juli 1895) was een Zwitsers gereformeerd dominee en politicus.

## Biografie

Schenk was de zoon van een werktuigkundige. Op elfjarige leeftijd was hij wees. Hij was het grootste deel van zijn jeugd op een internaat in Korntal (Württemberg). Toen hij volwassen was ondernam Schenk enkele reizen. Hij bezocht onder andere Venetië waar zijn broer, Christian Schenk, als gieter werkte. Van 1839 tot 1842 volgde Schenk het gymnasium in Bern en studeerde daarna theologie. Reeds op 22-jarige leeftijd studeerde hij af. In 1845 werd hij vicaris en daarna dominee in Schüpfen. In 1848 trouwde hij met Elise Kähr. Het echtpaar kreeg negen kinderen, van wie er twee op jonge leeftijd overleden.
Al sinds zijn studie was hij een aanhanger van het radicale liberalisme en ook als dominee bleef hij deze politieke stroming trouw. Op 32-jarige leeftijd werd Schenk als opvolger van Jakob Stämpfli in de Regeringsraad (kantonale regering) van het kanton Bern gekozen. Van 1 juni 1858 tot 31 mei 1859, van 1 juni 1860 tot 31 mei 1861 en van 1 juni 1862 tot 31 mei 1863 was Schenk voorzitter van de Regeringsraad. Van 1863 tot 1864 was Schenk tevens voorzitter van de Nationale Raad (federaal parlement).
Op 12 december 1863 werd Schenk in de Bondsraad (federaal parlement) gekozen. Hij bleef in de Bondsraad tot zijn dood op 18 juli 1895. Als lid van de Bondsraad beheerde Schenk de volgende departementen:
* Departement van Binnenlandse Zaken (1864)
* Departement van Politieke Zaken (1865)
* Departement van Binnenlandse Zaken (1866-1870)
* Departement van Politieke Zaken (1871)
* Departement van Binnenlandse Zaken (1872)
* Departement van Financiën (1872)
* Departement van Binnenlandse Zaken (1873)
* Departement van Politieke Zaken (1874)
* Departement van Spoorwegen en Handel (1875-1877)
* Departement van Politieke Zaken (1878)
* Departement van Binnenlandse Zaken (1879-1884)
* Departement van Politieke Zaken (1885)
* Departement van Binnenlandse Zaken (1886-1895)
Hij voerde tijdens zijn ambtstermijn een sociale politiek en streefde onder andere verbetering van het onderwijs na. Hij reguleerde de alcoholverkoop, liet de Gotthardtunnel bouwen, bevorderde de werkgelegenheid en zette zich in voor de cultuur. Zijn initiatief ging uit voor de bouw van het Schweizerische Landesmuseum en de Schweizerische Landesbibliothek.
Schenk was in 1864, 1870, 1873, 1877, 1884 en 1892 vicepresident. In de jaren 1865, 1871, 1874, 1878, 1885 en 1893 was hij bondspresident. De jaren dat Schenk bondspresident was bekleedde hij tevens het ambt van minister van Politieke Zaken (dat is Buitenlandse Zaken).
Schenk is tot nu toe het langstzittende Bondsraadslid geweest.
Zijn einde kwam tragisch. Op 8 juli 1895 reed hij in een open koets. Onderweg wilde hij een doofstomme bedelaar een aalmoes geven. Hij verloor hierbij zijn evenwicht en viel uit de koets. Hij liep een zeer ernstige hersenschudding op en verloor zijn bewustzijn. Hij bleef in coma en overleed tien dagen later op 71-jarige leeftijd.
# Lijst van Britse gemeenten van de Free Presbyterian Church of Scotland

Hieronder een lijst van Britse gemeenten van de Free Presbyterian Church of Scotland.
| Gemeente | Plaats | Predikant |
| Aberdeen Congregation | Aberdeen | Rev. D. Somerset |
| Barnoldswick Congregation | Barnoldswick, nabij Colne | vacant |
| Bonar and Dornoch Congregation | Bonar Bridge | Rev. G.G. Hutton |
| Broadstairs Congregation | Broadstairs (Kent) | vacant |
| Bonar and Dornoch Congregation | Dornoch | Rev. G.G. Hutton |
| Dingwall and Beauly Congregation | Dingwall – Beauly | Rev. Neil M Ross |
| Farr and Daviot Congregation | Farr - Tomatin - Stratherrick | vacant |
| Fort William Congregation | Fort William | vacant |
| Gairloch Congregation | Gairloch | Rev. A. E. W. MacDonald |
| St Jude's Church | Glasgow | Rev Roderick Macleod |
| Duirinish Congregation | Glendale | Rev B. Jardine |
| Gilmore Place Church | Edinburgh | vacant |
| Halkirk Congregation | Halkirk | vacant |
| Inverness Congregation | Inverness | Rev. G.G. Hutton |
| Kinlochbervie and Scourie Congregation | Kinlochbervie | vacant |
| Laide Congregation | Laide (Rossshire) | Rev. Donald A Ross |
| Larne Congregation | Larne | Rev. J. Goldby |
| South Harris Congregation | Leverburgh | Rev Kenneth D Macleod |
| Lochcarron and Kyle of Lochalsh Congregation | Lochcarron – Kyle of Lochalsh | vacant |
| Zoar Chapel | Londen - Whitechapel | Rev. John Macleod |
| Ness Congregation | Ness | Rev. A. W. MacColl |
| North Tolsta Congregation | An Cnoc | Rev. D. Campbell |
| North Uist Congregation | North Uist (Bayhead) | Rev. Donald Macdonald |
| Perth Congregation | Perth | vacant |
| Portree Congregation | Portree (Skye) | vacant |
| Raasay Congregation | Inverarish (Raasay) | vacant |
| Applecross and Shieldaig Congregation | Shieldaig | Rev. Wilfred A Weale |
| Staffin Congregation | Staffin | Rev. Wilfred A Weale |
| Stornoway Congregation | Stornoway | Rev. James R. Tallach. |
| Bracadale Strath Congregation | Struan | vacant |
| North Harris Congregation | Tarbert | Rev. B. Jardine |
| Uig Congregation | Uig (Lewis) | vacant |
| Duirinish Congregation | Vatten (Skye) | vacant |
| Ullapool and Lochinver Congregation | Ullapool | Rev. A. E. W. MacDonald |
# Pelgrimskerk ('s-Hertogenbosch)

De Pelgrimskerk was een gereformeerd kerkgebouw in de Noord-Brabantse stad 's-Hertogenbosch. Het gebouw was gelegen aan de Jan Heinsstraat.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd in 1886 naar ontwerp van architect S. Wzn. Wierda. Het was het eerste gereformeerde kerkgebouw in 's-Hertogenbosch. Vanwege de opvallende voorgevel stond het gebouw bekend als de kerk met de groene ruitjes. De kerk verving het kleinere en minder geschikte Geuzenkerkje.
In 1966 ging de gemeente over naar de Wederkomstkerk en kwam het gebouw leeg te staan. Het werd nog enige tijd als magazijn gebruikt en daarna als Antiektempel, totdat het in 2014 werd gesloopt.
* Info gereformeerde kerken
* Bossche Encyclopedie
* ReliWiki
# Isis (planetoïde)

(42) Isis is een planetoïde in de planetoïdengordel tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter. Isis draait in 3,82 jaar om de zon, in een ellipsvormige baan die ongeveer 8,5° helt ten opzichte van de ecliptica. De afstand tot de zon varieert tijdens een omloop tussen de 1,898 en 2,986 astronomische eenheden.

## Ontdekking en naamgeving

Isis werd op 23 mei 1856 ontdekt door de Engelse astronoom Norman Robert Pogson in Oxford. Het was Pogsons eerste ontdekking van in totaal acht nieuwe planetoïdes. Een jaar later zou hij planetoïde (43) Ariadne ontdekken.
De naam Isis werd bedacht door Manuel John Johnson, de directeur van het Radcliffe Observatory in Oxford. De planetoïde is genoemd naar de Egyptische godin Isis, maar Isis was ook de tweede naam van Pogsons dochter. Daarnaast is The Isis de naam van het deel van de Theems dat door Oxford stroomt.

## Eigenschappen

Isis wordt door spectraalanalyse ingedeeld bij de S-type planetoïden. S-type planetoïden hebben een relatief hoog albedo (en daarom een helder oppervlak) en bestaan grotendeels uit ijzer- en magnesiumhoudende silicaten en metalen. De rotatieperiode van Isis is 13,59 uur.
# Station Hillfoot

Hillfoot is een spoorwegstation van National Rail in East Dunbartonshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Station Hillington East

Hillington East is een spoorwegstation van National Rail in Glasgow City in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Elzenvliegen

Elzenvliegen of slijkvliegen (Sialidae) zijn een familie van insecten die behoren tot de orde grootvleugeligen (Megaloptera) en zijn een familie van vliegende insecten.

## Kenmerken

Deze insecten hebben een donker lichaam met rookbruine, geaderde vleugels. De lichaamslengte komt meestal niet boven de 1,5 centimeter. Sommige exotische soorten kunnen een vleugelspanwijdte bereiken van 16 centimeter.

## Leefwijze

Volwassen elzenvliegen leven van nectar en worden meestal zittend op oevervegetatie van stilstaand water of moerassen gevonden. Het zijn zwakke vliegers; bij verstoring vliegen ze op maar gaan een eindje verder weer zitten in plaats van weg te vliegen.

### Voortplanting

De ruim 2000 eieren worden meestal afgezet op waterplanten die uit het water steken. De uitgekomen larven glijden daarna in het water en zinken naar de bodem. Hoewel ze een ontwikkelingscyclus doormaken, hebben ze vanaf de geboorte al volledig ontwikkelde poten. De larven leven onder water van kleine diertjes en lijken wel op een duizendpoot vanwege de vele, poot-achtige tracheeënkieuwen aan het achterlijf. Het zijn goede zwemmers die tweemaal overwinteren voordat verpopping plaatsvindt. Dit gebeurt op het land, na ongeveer een week komt de pop uit.

## Soorten

Deze familie bestaat uit slechts één genus met in Noord- en Centraal-Europa zes, sterk op elkaar gelijkende soorten. Ze zijn nog het best te onderscheiden aan het biotoop waarin de soort wordt gevonden, een bekende is de soort Sialis lutaria. Andere soorten zijn S. flavilatera, die in modderig, stilstaand water leeft, en S. fuliginosa, in meer stromend en zuurstofrijk water leeft.

## Geslachten

Genera: Indosialis - Nipponosialis - Sialis

## In Nederland waargenomen soorten

* Genus: Sialis
** Sialis fuliginosa
** Sialis lutaria
** Sialis nigripes
# Durdice

Durdice (Duits: Durditz) is een Tsjechische plaats in de gemeente Heřmaničky in de regio Midden-Bohemen en maakt deel uit van het district Benešov. Het dorp ligt op ongeveer 2 kilometer afstand van Heřmaničky.
Durdice telt 21 inwoners (2021).

## Geschiedenis

De eerste schriftelijke vermelding van het dorp dateert van 1382. Tot en met het midden van de 19e eeuw stond Durdice, net als de rest van de op dat moment toekomstige, huidige gemeente, onder bestuur van Smilkov.
Tussen 1900 en 1979 maakte Durdice deel uit van de gemeente Arnoštovice. In 1960 werd Arnoštovice ingedeeld bij het district Benešov en per 1 januari 1980 ging de gemeente op in Heřmaničky.

## Verkeer en vervoer
### Autowegen

Er leidt een regionale weg naar het dorp.

### Spoorlijnen

Er is geen station in Durdice; het dichtstbijzijnde station is in Heřmaničky, ten zuiden van het dorp.

### Buslijnen

De volgende buslijnen halteren in de buurt van het dorp:
| Halte | Lijn(en) | Traject(en) | Vervoerder |
| Heřmaničky, Rozchod Durdice | 451 556 | Votice - Borotín Votice - Sedlčany | CŠAD Benešov CŠAD Benešov |

## Bezienswaardigheden

* Dorpskapel;
* Gedenkplaat aan de kapel voor slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog.

## Galerij

* Huis in het dorp (2014)
* Dorpskapel
* Gedenkplaat aan de kapel (2014)

## Externe link

* Website van de gemeente
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Durdice op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (cs) Počet obyvatel v obcích - k 1. 1. 2021. Český statistický úřad. Gearchiveerd op 2 april 2023. Geraadpleegd op 7 februari 2025.
* ↑ (cs) Historický lexikon obcí České republiky - 1869 - 2005. Český statistický úřad. Gearchiveerd op 25 juni 2024. Geraadpleegd op 9 februari 2025.
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0308356
* Virtual International Authority File: 305726689
* WorldCat (via VIAF): 305726689
# Pedro Menéndez de Avilés

Pedro Menéndez de Avilés (Avilés, 15 februari 1519 – Santander, 17 september 1574) was een Spaanse admiraal en verkenner. Hij is het bekendst om zijn stichting van de stad St. Augustine, Florida op 28 augustus 1565. Dit was de eerste succesvolle Spaanse poging om een vast steunpunt te stabiliseren in Florida, het is nu de oudste continu bewoonde Europees gestichte plaats, alsook de oudste havenstad, in wat nu wordt genoemd de Aaneengesloten Staten. De eerste kolonie werd gestabiliseerd bij de hedendaagse plek van het Fountain of Youth Archaeological Park. Menéndez werd later de eerste gouverneur van Spaans Florida.
Menéndez maakte zijn carrière als matroos in dienst van de koning. Zijn eerste plannen voor een reis naar Florida draaiden rond het zoeken van zijn zoon, Juan, die daar mogelijk als schipbreukeling gestrand was in 1561. Hoewel, nadat Franse hugenoten Frans Florida stichtten in Fort Caroline, in het huidige Jacksonville, beval koning Filips II hem Fort Caroline te veroveren. Hij stichtte eerst St Augustine in 1565 en vervolgde met een aanval op Fort Caroline en doodde de meeste van haar bewoners, omdat het protestanten waren.
Nu stevig in het zadel als gouverneur draaide Menéndez zijn focus op het verkennen van de omgeving en het vaststellen van nader te bouwen vestingwerken. Hij keerde terug naar Spanje in 1567 en werd ook nog benoemd tot gouverneur van Cuba. Hij maakte nog eenmaal een reis naar Florida voordat hij overleed. Pedro Menéndez stierf op 17 september 1574 aan de pest, terwijl hij op het punt stond het anker te lichten voor een expeditie van de Spaanse Armada naar het Nederlandse Noorderkwartier.
* ↑ Dr. Kathleen Deagan, University of Florida.
* ↑ Viele, John (1999). The Florida Keys: True stories of the perilous straits. Pineapple Press Inc, p. 20. ISBN 1561641790.
* ↑ (en) C. Davis, Kenneth, A French Connection. The New York Times (25 november 2008). Geraadpleegd op 7 november 2024.