OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van regeringsformaties in België

Dit is een lijst van regeringsformaties in België.
| Formatie | Duur (dagen) | Kabinet |
| 1919 | 10 | Delacroix II |
| 1920 | 17 | Carton de Wiart |
| 1921 | 16 | Theunis I |
| 1923 | 15 | Theunis II |
| 1924 | 13 | Theunis III |
| 1925 | 70 | Van de Vyvere |
| 1925 | 70 | Poullet |
| 1926 | 14 | Jaspar I |
| 1927 | 2 | Jaspar II |
| 1929 | 8 | Jaspar III |
| 1931 | 16 | Renkin I |
| mei 1932 | 7 | Renkin II |
| okt 1932 | 8 | De Broqueville III |
| dec 1932 | 9 | De Broqueville IV |
| jun 1934 | 5 | Broqueville V |
| nov 1934 | 9 | Theunis IV |
| 1935 | 8 | Van Zeeland I |
| 1936 | 20 | Van Zeeland II |
| 1937 | 30 | Janson |
| 1938 | 3 | Spaak I |
| feb 1939 | 13 | Pierlot I |
| apr 1939 | 13 | Pierlot II |
| 1940 | 2 | Pierlot IV |
| 1944 | 6 | Pierlot VI |
| 1945 | 6 | Van Acker I |
| feb-mar 1946 | 42 | Spaak II |
| feb-mar 1946 | 42 | Van Acker III |
| jul-aug 1946 | 25 | Huysmans |
| 1947 | 9 | Spaak III |
| 1948 | 9 | Spaak IV |
| 1949 | 47 | G. Eyskens I |
| jun 1950 | 3 | Duvieusart |
| aug 1950 | 5 | Pholien |
| 1952 | 4 | Van Houtte |
| 1954 | 12 | Van Acker IV |
| jun 1958 | 25 | G. Eyskens II |
| nov 1958 | 3 | G. Eyskens III |
| 1961 | 30 | Lefèvre |
| 1965 | 66 | Harmel |
| 1966 | 37 | Vanden Boeynants I |
| 1968 | 78 | G. Eyskens IV |
| 1971-1972 | 75 | G. Eyskens V |
| 1972-1973 | 65 | Leburton |
| 1974 | 45 | Tindemans I |
| 1977 | 47 | Tindemans IV |
| 1978 | 10 | Vanden Boeynants II |
| 1978-1979 | 107 | Martens I |
| apr-mei 1980 | 40 | Martens III |
| okt 1980 | 16 | Martens IV |
| apr 1981 | 5 | M. Eyskens I |
| nov-dec 1981 | 39 | Martens V |
| 1985 | 46 | Martens VI |
| 1987 | 3 | Martens VII |
| 1987-1988 | 148 | Martens VIII |
| 1991-1992 | 104 | Dehaene I |
| 1995 | 33 | Dehaene II |
| 1999 | 29 | Verhofstadt I |
| 2003 | 55 | Verhofstadt II |
| 2007 | 194 | Verhofstadt III |
| 2007 | 194 | Leterme I |
| dec 2008 | 8 | Van Rompuy I |
| 2010-2011 | 541 | Di Rupo I |
| 2014 | 139 | Michel I |
| 2019-2020 | 494 | Wilmès II |
| 2019-2020 | 494 | De Croo |
| 2024-2025 | 239 | De Wever |
# Ronde van Frankrijk 2025

De 112e editie van de Ronde van Frankrijk is voorzien verreden te worden van 5 tot en met 27 juli 2025 en deze editie zal geheel op Frans grondgebied plaatsvinden. De start is op 5 juli in Lille, en de finish traditioneel op de Avenue des Champs-Élysées in Parijs, op zondag 27 juli 2025. Tijdens de zes bergetappes worden de Tourmalet en de Mont Ventoux beklommen.

## Etappe-overzicht

Dat de grand départ aan de stad Rijsel werd toegewezen werd op 12 oktober 2023 bevestigd. Het volledig parcours werd door ASO voorgesteld in het Palais des congrès de Paris op 29 oktober 2024.
| Datum | Etappe | Start – Finish | Afstand (in km) | Type | Winnaar | Ploeg | Klassementsleider |
| 5 juli | 1 | Lille Métropole - Lille Métropole | 185 | Vlakke rit | | | |
| 6 juli | 2 | Lauwin-Planque – Boulogne-sur-Mer | 209 | Heuvelrit | | | |
| 7 juli | 3 | Valenciennes – Dunkerque | 172 | Vlakke rit | | | |
| 8 juli | 4 | Amiens Métropole – Rouen | 173 | Heuvelrit | | | |
| 9 juli | 5 | Caen – Caen | 33 | Individuele tijdrit | | | |
| 10 juli | 6 | Bayeux – Vire Normandie | 201 | Heuvelrit | | | |
| 11 juli | 7 | Saint-Malo – Mûr-de-Bretagne | 194 | Heuvelrit | | | |
| 12 juli | 8 | Saint-Méen-le-Grand – Laval - Espace Mayenne | 174 | Vlakke rit | | | |
| 13 juli | 9 | Chinon – Châteauroux | 170 | Vlakke rit | | | |
| 14 juli | 10 | Ennezat – Le Mont-Dore (Puy de Sancy) | 163 | Bergrit | | | |
| 15 juli | Eerste rustdag (Toulouse) | Eerste rustdag (Toulouse) | Eerste rustdag (Toulouse) | Eerste rustdag (Toulouse) | Eerste rustdag (Toulouse) | Eerste rustdag (Toulouse) | Eerste rustdag (Toulouse) |
| 16 juli | 11 | Toulouse – Toulouse | 154 | Vlakke rit | | | |
| 17 juli | 12 | Auch – Hautacam | 181 | Bergrit | | | |
| 18 juli | 13 | Loudenvielle – Peyragudes | 11 | Individuele tijdrit ( Bergrit) | | | |
| 19 juli | 14 | Pau – Saint-Aventin (Luchon-Superbagnères) | 183 | Bergrit | | | |
| 20 juli | 15 | Muret – Carcassonne | 169 | Heuvelrit | | | |
| 21 juli | Tweede rustdag (Montpellier) | Tweede rustdag (Montpellier) | Tweede rustdag (Montpellier) | Tweede rustdag (Montpellier) | Tweede rustdag (Montpellier) | Tweede rustdag (Montpellier) | Tweede rustdag (Montpellier) |
| 22 juli | 16 | Montpellier – Mont Ventoux | 172 | Bergrit | | | |
| 23 juli | 17 | Bollène – Valence | 161 | Vlakke rit | | | |
| 24 juli | 18 | Vif – Courchevel (Col de la Loze) | 171 | Bergrit | | | |
| 25 juli | 19 | Albertville – La Plagne | 130 | Bergrit | | | |
| 26 juli | 20 | Nantua – Pontarlier | 185 | Heuvelrit | | | |
| 27 juli | 21 | Mantes-la-Ville – Parijs (Champs-Élysées) | 120 | Vlakke rit | | | |
| Datum | Etappe | Start – Finish | Afstand (in km) | Type | Winnaar | Ploeg | Klassementsleider |
# Station Horsley

Horsley is een spoorwegstation van National Rail in East Horsley, Guildford in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door South Western Railway.
# Ingadam

De Ingadam is een dam op de watervallen van Inga in de Democratische Republiek Congo (DRC) waar de Kongo honderd meter naar beneden valt. De dam ligt tussen de stroom en de plaats Inga.

## Geschiedenis

Het Belgische koloniale bestuur nam in de jaren vijftig het besluit twee dammen in de rivier aan te leggen. Op ongeveer 150 kilometer ten zuidwesten van de hoofdstad Kinshasa werden twee waterkrachtcentrales aangelegd. De Inga 1, met een opgesteld vermogen van 351 megawatt (MW) kwam in 1972 gereed. Tien jaar later volgde Inga 2 met een totaal vermogen van 1424 MW. Inga 1 telt zes turbines van 58,5 MW en Inga 2 heeft er acht van elk 178 MW. Door een gebrek aan onderhoud, mede door corruptie, zijn Inga 1 en Inga 2 grotendeels buiten werking: in Inga 1 werken nog twee turbines en in Inga 2 nog twee à drie. De bestaande dammen worden doorgaans beschouwd als witte olifanten van voormalig president Mobutu Sese Seko.
Het land beschikt over een enorm potentieel vermogen voor de opwekking van elektriciteit via waterkrachtcentrales. Het totaal wordt geraamd op 100 GW, waarmee het land wereldwijd na de Volksrepubliek China en Rusland op de derde plaats komt te staan. Op de Inga-locatie is het geraamd potentieel 40GW waarvan slechts een fractie wordt benut. Aangezien zowat de volledige elektriciteitsproductie van de DRC afhankelijk is van Inga, overweegt de Wereldbank te investeren in de rehabilitatie.
In 2016 waren er plannen voor Inga 3 (circa 4800 MW) en voor Grand Inga, een gigantische hydro-elektrische centrale met een vermogen van 39.000 MW. De geplande locatie voor de Inga 3 was dicht bij de bestaande twee waardoor de investeringen relatief beperkt zijn. Zuid-Afrika heeft toegezegd elektriciteit af te nemen van 2500 MW aan capaciteit, de rest werd min of meer gelijk verdeeld of het belangrijke mijnbouwgebied Katanga in het uiterste zuidoosten van het land. De rest was voor de nationale elektriciteitsdistributeur Société nationale d'électricité (SNEL). Voor de bouw moesten zo’n 35.000 mensen verhuizen. Er bestonden grote twijfels of bij de bouw voldoende rekening werd gehouden met de belangen van deze mensen en het milieu. IDA, een onderdeel van de Wereldbank, trok daarom de financiële steun aan het project in. In oktober 2017 werd de bouw van Inga 3 uitgesteld. De verwachte opleverdatum verschoof van 2020-2021 naar 2024-2025. Een reden hiervoor werd niet gegeven, maar de financiering van het project verliep moeizaam.
* 1 2 3 (en) Wereldbank PID: Inga 3 and Mid-Size Hydropower Development TA (P131027), december 2013, geraadpleegd op 11 december 2017
* 1 2 3 4 (en) The Guardian Construction of world's largest dam in DR Congo could begin within months, 26 mei 2016, geraadpleegd op 11 december 2017. Gearchiveerd op 11 december 2017.
* ↑ (en) Hydroworld DRC asks Chinese, Spanish groups to produce joint bid for 4,800-MW Inga 3 hydropower plant, 14 juni 2017, geraadpleegd op 11 december 2017. Gearchiveerd op 11 december 2017.
* 1 2 3 (en) Hydroworld DRC expects delays for 4,800-MW Inga 3 hydropower project, 7 oktober 2017geraadpleegd op 11 december 2017. Gearchiveerd op 12 december 2017.
# Spoorlijn Carsac - Gourdon

De spoorlijn Carsac - Gourdon was een Franse spoorlijn van Carsac-Aillac naar Gourdon. De lijn was 24,0 km lang en heeft als lijnnummer 630 000.

## Geschiedenis

De lijn werd geopend door de Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans op 1 juli 1902. Personenvervoer was er tot 1 juli 1938, goederenvervoer tussen Groléjac en Gourdon was er tot 1 november 1938 en tussen Carsac en Groléjac tot 28 augustus 1955.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Carsac

    RFN 628 000, spoorlijn tussen Siorac-en-Périgord en Cazoulès

### Gourdon

    RFN 590 000, spoorlijn tussen Les Aubrais-Orléans en Montauban-Ville-Bourbon
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Carsac_-_Gourdon
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_sud-ouest_1958.pdf
* http://www.massifcentralferroviaire.com/svg/affichecartedepartementale.phpcodedepartement=24
# Garrano

De garrano is een pony uit Portugal die behoort tot een groep oude paarden- en ponyrassen van het Iberisch Schiereiland. Deze paarden werden voornamelijk gebruikt als lastdier, rijdier en voor licht werk op de boerderij.

## Fokgeschiedenis

De garrano, soms ook wel de minho genoemd, stamt van dezelfde paarden af als de sorraia. De sorraia's leven vooral tussen de rivieren de Sor en de Raia, terwijl de garrano in Noord-Portugal leeft. Vanwege dit verschil in leefomgeving heeft het ras zich anders ontwikkeld. De Garrano leeft vooral in de provincies Minho en Trás-os-Montes e Alto Douro, en heeft vermoedelijk meer invloed van buitenaf ondervonden dan de sorraia.
Er wordt over het algemeen aangenomen dat de garranopony's naast de berbers en de Keltische pony tot de voorouders van de andalusiër behoren. Het Portugese ministerie van Landbouw heeft de paarden laten kruisen met Arabische volbloeden.

## Kenmerken

De pony's zijn sterk en kunnen zich gemakkelijk over stijl en moeilijk terrein voortbewegen. In relatie tot hun formaat kunnen ze grote snelheden bereiken en zij worden zelfs gebruikt voor paardenrennen.
De huidige paarden vertonen tegenwoordig ook enkele kenmerken van hun Arabische afstamming. Vooral aan hun profiel is dat te zien. Ze hebben een rechte tot holle neuslijn, ronde oogkassen en een zeer sterk gestel. Het gebit van de pony's lijkt op dat van de Keltische pony. Ze hebben een lange nek. Het lichaam is kort en compact. Ze hebben een diepe en brede brost, harde hoeven en grof dekhaar.
De stokmaat van de garrano varieert van 1,20 m tot 1,40 m. De pony's zijn bijna altijd bruin, anders vos.
* Garrano, hoofd
* Garrano, omgeving Gerês
* vechtende hengsten
* Merries met veulens
# Marcipa kasai

Marcipa kasai is een vlinder uit de familie der spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Jean Pelletier.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Sophie Taeuber-Arp

Sophie Taeuber-Arp (Davos, 19 januari 1889 – Zürich, 13 januari 1943) was een Zwitserse (multi)kunstenaar: ze maakte onder andere textielkunst, schilderijen, marionetten en beeldhouwwerken. Haar werk wordt gerekend tot het dadaïsme en het constructivisme.
Sophie Henriette Gertrude Taeuber was een dochter van de uit Duitsland afkomstige apotheker Emil Taeuber en zijn uit Appenzell (Zwitserland) afkomstige echtgenote Sophie. Na het overlijden van haar echtgenoot in 1891 nam de moeder van Sophie weer de Zwitserse nationaliteit aan en verhuisde met haar kinderen naar het Zwitserse Trogen.

## Werk

Na haar jeugd bezocht Sophie vanaf 1908 de Kunstgewerbeschule in Sankt Gallen. In 1911 zette zij haar studie toegepaste kunst voort, eerst in München aan het Lehr- und Versuchs-Atelier für angewandte und freie Kunst (Debschitz-Schule) daarna - tot 1913 - in Hamburg. In 1915 vestigde zij zich in Zürich, waar zij deelnam aan de dada-beweging. Tijdens een verblijf in de kunstenaarskolonie Monte Veritá bij het Italiaanse Ascona, leerde zij vele avantgardistische kunstenaars kennen, onder wie Jean Arp.
In 1921 troffen Hans Arp en Sophie Taeuber in het Oostenrijkse Tarrenz (Tirol) Hannah Höch kunstenaars als El Lissitzky, Theo van Doesburg, Nelly van Moorsel en László Moholy-Nagy. Taeuber en Arp gingen samenwerken en traden in 1922 in het huwelijk.
Van 1916 tot 1929 was Taeuber docente aan de Kunstgewerbeschule Zürich. Een van haar leerlingen toen was de Zwitserse textielkunstenares Elsi Giauque.
In 1926 verhuisde het echtpaar naar Parijs. Pendelend tussen Zürich en Parijs werkten zij met Van Doesburg tussen 1927 en 1929 in Straatsburg aan de herinrichting van de rechtervleugel van de Aubette, waarin vele ideeën van De Stijl werden verwerkt. Mede door dit project waren zij in staat in Meudon een nieuwbouwhuis te laten ontwerpen, waar zij van 1929 tot 1940 woonden. Taeuber werd, evenals haar echtgenoot, lid van de kunstenaarsbewegingen Cercle et Carré en de opvolger Abstraction-Création.
Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1940 vluchtte het echtpaar naar Grasse in het Zuiden van Frankrijk waar ze samen met Sonia Delaunay een kunstenaarskolonie stichtten. Eind 1942 weken zij ten slotte uit naar Zwitserland. Op 13 januari 1943 overleed Sophie Taeuber-Arp in Zürich aan de gevolgen van een koolstofmonoxidevergiftiging.

## Varia

* Er zijn verschillende straatnamen vernoemd naar Sophie Taeuber-Arp, zoals de Sophie-Taeuber-Arp-Weg in de Berlijnse buitenwijk Berlin-Lichterfelde.
* Sophie Taeuber-Arp staat afgebeeld op het biljet van 50 Zwitserse frank.
* In het najaar 2024 wijdde Bozar een tentoonstelling aan het werk van het kunstenaarskoppel Hans/Jean Arp en Sophie Taeuber-Arp. Het Mercatorfonds publiceerde een catalogus i.s.m. Bozar books.

## Galerij

* Ovale compositie (1922)
* Balans (1932-33)
* Sorgissant, tombant, adhérant, volant (1934)
* Dada-kop (1918-19)
# Oude Synagoge (Krakau)

De Oude Synagoge is een voormalige orthodox-joodse synagoge aan de ulica Szeroka in de wijk Kazimierz van de Poolse srad Krakau Het is de oudste nog bestaande synagoge van Polen. Tot 1939 was het een van de belangrijkste synagogen van Krakau en een belangrijk religieus en sociaal centrum voor de joodse gemeenschap van de stad.
Verschillende bronnen noemen 1407 en 1492 als datum van bouw. In 1570 werd de synagoge verbouwd, uitgebreid en versterkt. In 1794 hield generaal Tadeusz Kościuszko een toespraak bij de synagoge om de steun van de joodse gemeenschap te krijgen voor zijn strijd voor Poolse onafhankelijkheid.
In de Tweede Wereldoorlog werd de synagoge geruïneerd. De joodse relikwieën en kunstwerken waren door de Duitsers geplunderd. In 1943 werden 30 Poolse gijzelaars geëxecuteerd bij de muur van het Godshuis. De Oude Synagoge werd tussen 1956 en 1959 herbouwd op kosten van de Poolse staat en is sindsdien onderdeel van het Historisch Museum van de stad Krakau. In 1970 werd een Israëlische postzegel uitgegeven met daarop een afbeelding van het gebouw. In het naastgelegen gebouw is het Museum voor Joodse cultuur en geschiedenis (Krakau) te vinden.
# Pierre-Joseph Maisonnet

Petrus Josephus (Pierre-Joseph) Maisonnet (Antwerpen, 8 februari 1783 – Luxemburg-Stad, 20 april 1823) was een Luxemburgs kunstschilder.

## Leven en werk

Pierre-Joseph Maisonnet was een zoon van de Luxemburgse schilder Pierre Maisonnet (1755-1827) en de Antwerpse Marie-Thérèse de Brucq en een oudere broer van François-Joseph Maisonnet (1791-1826). Hij werd geboren in Antwerpen en verhuisde later met zijn ouders naar Luxemburg. Maisonnet bezocht de École centrale en de tekenschool van Jean-Baptiste Pierre Pioche. In 1809 trouwde hij met 1809 Susanna Gillen. Naast als zijn vader was Maisonnet ook decoratieschilder en restaurator, hij hield zich bovendien bezig met het vergulden van lijsten en spiegels.
Pierre-Joseph Maisonnet overleed op 40-jarige leeftijd.
* ↑ "Pierre-Joseph Maisonnet", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA.
* ↑ Hij werd er gedoopt in de parochie San Felipe del Castilla als 'Petrus Josephus Maisonet'.
# Waarom Wettelen?

Waarom Wettelen? is een Belgische komische dramafilm uit 2024, geschreven en geregisseerd door Dimitri Verhulst. De hoofdrol wordt vertolkt door Peter Van den Begin.

## Verhaal

Op de begrafenis van Christine, net voor ze in haar graf gehesen wordt, blijkt dat ze volgens haar wilsbeschikking in Wettelen begraven wil worden. De familie en vrienden besluiten dan maar de rouwstoet achter de lijkwagen naar het onbekende Wettelen af te leggen. Dit is het begin van een bizarre tocht doorheen Vlaanderen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Peter Van den Begin | Bas |
| Marijke Pinoy | Tante Sherry |
| Tom Vermeir | Herman |
| Bert Haelvoet | Notaris Vercammen |
| Hilde Heijnen | Betty |
| Lukas Bulteel | Dillan |
| Tine Roggeman | Kaat |
| Cami Moonen | Anne |
| Emiel Vandenberghe | Antoine |
| Tijmen Govaerts | |
| Dominique Van Malder | Frido Lesage |
| Katelijne Damen | |
| Zouzou Ben Chikha | trompettist |

## Productie

Waarom Wettelen? is het regiedebuut van de Vlaamse auteur Dimitri Verhulst. Verhulst vertelde dat hij het verhaal in zijn hoofd had maar er niet in slaagde dit om te zetten naar een roman of een toneelstuk en daarom verkoos er een film van te maken. Behalve het scenario nam hij ook voor de eerste maal de regie zelf in handen.

### Filmopnames

De filmopnames gingen door in mei-juni 2023.

## Release

Waarom Wettelen? ging op 19 oktober 2024 in première als slotfilm van het Film Fest Gent en ging op 23 oktober 2024 in première in de Belgische bioscopen.

## Externe link

* (en) Waarom Wettelen? in de Internet Movie Database
* 1 2 Dimitri Verhulst over regiedebuut 'Waarom Wettelen': "Ik was domste kloot op set", VRT NWS, 1 juli 2024, geraadpleegd op 29 augustus 2024
* ↑ Een dagje op de filmset van "Waarom Wettelen" met debuterend regisseur Dimitri Verhulst, VRT NWS, 8 juni 2023, geraadpleegd op 29 augustus 2024
* ↑ Debuutfilm Dimitri Verhulst ‘Waarom Wettelen’ sluit 51ste editie Film Fest Gent af, Film Fest Gent, 11 september 2024, geraadpleegd op 11 september 2024
# Damien Pommereau

Damien Pommereau (Villepinte, 12 mei 1978) is een voormalig Frans wielrenner die in het verleden twee seizoenen uitkwam voor Cofidis.
Van 2006-2011 was Pommereau algemeen manager van de vrouwelijke wielerploeg Vienne Futuroscope.

## Overwinningen
### 1998

    Wereldbekerwedstrijd Cali, Ploegenachtervolging (met Fabien Merciris, Jérôme Neuville en Andy Flickinger)

### 1999

    Europees kampioen Ploegkoers, Beloften
    Wereldbekerwedstrijd Mexico-Stad, Ploegenachtervolging (met Cyril Bos, Philippe Ermenault en Francis Moreau)

## Externe link

Wielerploegen van Damien Pommereau
Bourgain · De Wolf · Desbiens · Farazijn · Flammang · Gané · Gaumont · Krafft · Lamour · Le Boulanger · D. Lefèvre · L. Lefèvre · Lelli · Le Quellec · Loder · Lopeboselli · Mattan · Meier · Millar · Moncoutié · Moreau · Peers · Planckaert · Pommereau · Prétot · Rinero · Sassone · Silovs · Tombak · Tournant · Vandenbroucke · Bonnet (stagiair) · Fogen (stagiair) · Tournier (stagiair)
Atienza · Beloesov · Bourgain · Clain · Cuesta · Dublé · Farazijn · Flammang · Fofonov · Gané · Gaumont · Hayles · Kivilev · Krafft · Lamour · Le Boulanger · D. Lefèvre · L. Lefèvre · Lelli · Lopeboselli · Loué · Mattan · Millar · Moncoutié · Peers · Planckaert · Pommereau · Rinero · Rutkiewicz · Sassone · Silovs (tot 31/07) · Tessier · Tombak · Tournant · Trentin · Andre (stagiair) · Vanoverschelde (stagiair)
* (en) Profiel van Damien Pommereau op ProCyclingStats
* Profiel van Damien Pommereau op De wielersite
# Johannes Franciscus Klomp

Johannes Franciscus Klomp (Duits: Johannes Franz Klomp, Den Haag, 7 februari 1865 – Kamp-Bornhofen, 14 februari 1946) was een Duits architect met Nederlandse voorouders.
Klomp studeerde van 1880-1883 aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Den Haag, en daarna aan de Technische Hogeschool van Hannover. Hij was een leerling van de bekende Duitse architect Conrad Wilhelm Hase, die als één der belangrijkste bouwmeesters van de neogotiek in Duitsland wordt beschouwd. Ook kreeg Klomp les van Hubert Oswald Stier (1838-1907), die stationsgebouwen, waaronder Bremen Hauptbahnhof, en kerken ontwierp.
Hij ontwierp vooral rooms-katholieke kerkgebouwen in het westen van Duitsland. Hij kan worden beschouwd als een vertegenwoordiger van de Neoromaanse architectuur.
Van 1899 tot rond 1920 had Klomp in een door hemzelf ontworpen gebouw te Dortmund een eigen architectenbureau, dat enige tijd lang ook een filiaal te Katowice had. Over zijn leven na 1920 is weinig bekend.

## Werk in Duitsland (selectie)

* Artländer Dom (St.-Nicolaaskerk), Ankum in de Samtgemeinde Bersenbrück, (1895-1900)
* H. Hartkerk, Herne (1904-1908)
* Sint-Antoniusbasiliek, Rheine (1905)
* Hauenhorst, gem. Rheine, kerk Maria-Visitatie (Mariä Heimsuchung, 1900)
* St. Michaëlskerk, Siegen (1906)

## Werk buiten Duitsland

In Nederland ontwierp hij, volgens sommigen, het uit 1881 daterende gebouwtje te Den Haag, waarin het grote ronde schilderij van Panorama Mesdag hangt. Deze toeschrijving is onjuist: de gemeente Den Haag vermeldt als architect hiervan Gerard Klomp (1834-1882), de vader van Johannes Franciscus Klomp.
In België ontwierp Johannes Franciscus Klomp twee Heilig-Hartkloosters, beide rond 1908. Deze staan te Leuven en Brussel.
In het Groothertogdom Luxemburg ontwierp hij o.a. het gebouw van de Abdij van Clervaux (1909) en de in 1912 voltooide Cosmas-en Damianuskerk te Clervaux.
In Polen ontwierp Klomp het in 1912 voltooide kerkgebouw St Paulus te Nowy Bytom, dat sinds 1959 een stadsdeel van Ruda Śląska in Silezië is. De stijl van dit godshuis is neo-romaans.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johannes Franziskus Klomp op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Bron: Verborgen verleden - De geschiedenis van de familie Klomp in Bemmel - document uit stamboomonderzoek van nazaten van de familie Klomp. Gearchiveerd op 7 oktober 2021.
* ↑ In die tijd lag deze plaats in Duitsland en heette Friedenshütte.
# Station Piešťany

Station Piešťany (Slowaaks: Železničná stanica Piešťany) is een treinstation in de Slowaakse stad Piešťany.

## Ligging

Het station ligt in het westen van Slowakije. Binnen de gemeentegrenzen van Piešťany ligt het westelijk, aan de Staničná (vertaald: Stationsstraat), op een wandelafstand van ± 1,2 kilometer van het centrum.

## Geschiedenis
### Bouw

De ingebruikname dateert van 1876, toen de sectie Trnava – Nové Mesto nad Váhom van lijn 120 in dienst werd gesteld. De lijn is dubbelsporig sedert 1905 en geëlektrificeerd sedert 1987.

### Renovatie

De renovatie van het station vond gelijktijdig plaats met de ontwikkeling van de spoorwegcorridor in de jaren 2007-2008, toen twee perrons werden gebouwd, die met elkaar werden verbonden door een onderdoorgang.

## Lijnen

In het station liggen de volgende lijnen:
* Lijn 120: Bratislava – Žilina
* Lijn 803: Piešťany – Vrbové (lijn buiten dienst).

## Dienstverlening

De spoorweginstelling behoort tot de infrastructuur van de ŽSR.
Bij de aanvang van 2025 is er in het station is een loket met personeel ŽSSK, waar inlichtingen worden verstrekt en reisbiljetten worden verkocht voor binnenverkeer en internationaal verkeer. Voor de openingsuren van dit loket: zie de onderstaande externe link: "ŽSSK - Loket - Openingsuren".
Naast het treinstation ligt een autobusstation voor regionaal verkeer: Autobusova stanica Piešťany.