OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# So (fluit)

Een so (ook tanso of danso en/of tongso of dongso; 'so' is Koreaans voor wind) is een Koreaanse traditionele bamboefluit.
Tanso is samengesteld uit twee woorden: tan, wat 'kort' betekent, en so (wind, blaasinstrument). Het is een type fluit die vroeger van bamboe vervaardigd werd, maar tegenwoordig zijn er ook kunststoffen exemplaren. De tongso ('tong' betekent 'gat') is langer dan de tanso maar verder bijna gelijk. De klank van de tongso is lager dan die van de tanso. De tongso is afgeleid van de Chinese dongxiao-fluit.

## Klank

De tanso heeft een heldere en zuivere doordringende klank, met een fraai timbre en leent zich voor emotionele muziekuitingen. In het lage register is de klank zacht en breed, in het midden helder en warm, en de hoge tonen klinken doordringend. Dit instrument is vanaf het midden van de 15e eeuw in gebruik, en werd aanvankelijk door houtsnijders gemaakt en bespeeld. Aanvankelijk had de fluit 4 gaten en 1 gat aan de achterzijde, de stemming was heptatonisch. Vanaf de Li Dynastie werden meer dan een tanso's met verschillende stemmingen gecombineerd al naargelang de aard van het te spelen muziekstuk. Later werd de lay-out van de gaten ook aangepast naar 3 gaten aan de voorzijde en een klepje of gat voor halve tonen alsmede een klep voor beïnvloeding van de zuiverheid, zodat de fluit voor verschillende soorten werken of stijlen geschikt werd.

## Toepassing

De tanso is een eenvoudig instrument voor hogere melodieën en werd in combinatie met strijkinstrumenten bespeeld, en in duetten, solo's en als begeleiding van zangers. De speelwijze van de fluit staat het toe om snellere ornamenten, trillers en versieringstonen te spelen. Er is ook een kleinere versie van de tanso, die hogere tonen (een octaaf hoger) produceert.
# Lestoidea brevicauda

Lestoidea brevicauda is een libellensoort uit de familie van de Lestoideidae, onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Theischinger.
# Dromaeschna forcipata

Dromaeschna forcipata is een libellensoort uit de familie van de glazenmakers (Aeshnidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Tillyard.
* ↑ (en) Dromaeschna forcipata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Dromaeschna weiskei

Dromaeschna weiskei is een libellensoort uit de familie van de glazenmakers (Aeshnidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Förster.
* ↑ (en) Dromaeschna weiskei op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Contrafagot

Een contrafagot is een houten blaasinstrument dat groter en een octaaf lager is dan de gewone fagot. De contrafagot klinkt een octaaf lager dan genoteerd. De laagste toon die een contrafagot kan voortbrengen is de B$_0$ (subcontra-B, soms tot A$_0$, de laagste noot op een piano) en het is daarmee het laagste houten blaasinstrument. De buis is 5,96 m lang en is enkele malen dubbelgevouwen ten behoeve van de hanteerbaarheid. De contrafagot staat op een verstelbare punt voor de bespeler. Het dubbelriet is een slag groter dan dat van de gewone fagot.
In het klassieke symfonieorkest worden nauwelijks contrafagotten voorgeschreven. Een van de oudste partituurvermeldingen is te vinden in de Johannes-Passion van Johann Sebastian Bach. In de partituur staat de vermelding pro bassono grosso; ook bestaat er een speciale partij voor een lage fagot van Bachs hand. Het is echter de vraag of hiermee een instrument met de huidige ambitus werd bedoeld. In 1784 werd de Messiah van Händel uitgevoerd met een contrafagot, nota bene voor de rest van het orkest geplaatst. Wolfgang Amadeus Mozart schrijft het instrument ook voor in zijn Maurerische Trauermusik en Joseph Haydn in zijn oratoria Die Schöpfung en Die Jahreszeiten.
Het was echter Ludwig van Beethoven die als een van de eersten gebruik maakte van een contrafagot in moderne zin, in zijn vijfde symfonie. In grote symfonische werken, zoals van Gustav Mahler, Dmitri Sjostakovitsj en Maurice Ravel treffen we sindsdien vaker een contrafagotpartij aan. In de door Deryck Cooke afgemaakte tiende symfonie van Gustav Mahler horen we zelfs twee contrafagotten (in de Finale – zoals Mahler aanduidde in zijn schetsen). Ook in Stravinsky's Le Sacre du Printemps zijn er twee voorgeschreven. Vaak speelt de tweede of derde fagottist afwisselend fagot en contrafagot in één werk.
Een experiment vond plaats in de 19e eeuw. Men maakte kortstondig een zogenaamde klaviatuur-contrafagot. In plaats van kleppen werden toetsen gebruikt. Het instrument sloeg niet aan en verdween weer. Een andere variant kwam rond 1855, de zogenaamde Müllerfoon (vernoemd naar de fabrikant), ook die haalde het niet.

## Orkestwerken met prominente contrafagot-solo

* Contrafagotconcert van Kalevi Aho
* Ma Mère l'Oye, van Maurice Ravel
* Pianoconcert voor de linkerhand, van Maurice Ravel

## Externe link

* Contrafagot Resource
* ↑ Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 5, pagina 211
* ↑ Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 7, pagina 3
# Es-klarinet

Een es-klarinet is een kleine klarinet.
De es-klarinet is een transponerend instrument en staat gestemd in es, wat betekent dat er een es klinkt wanneer het instrument een genoteerde c speelt, en is daarmee een kwart hoger dan de "gewone" bes-klarinet. De es-klarinet ziet er daardoor uit als een gewone klarinet, maar dan een stuk kleiner.
Bij de hogere tonen heeft de es-klarinet een veel scherpere en penetrantere toon dan de Bes-klarinet. Gekscherend wordt het instrument daardoor ook wel es-pieper genoemd, maar het gebruik van een es-klarinet is handig ter ondersteuning van de hoogste noten in de klarinetgroep. Als diezelfde noten op een bes-klarinet worden gespeeld, klinken die noten soms vervormd. Indien de es-klarinet bespeeld wordt in het medium of lagere register, zijn de tonen helemaal niet scherp. Hier bestaat vaak een misverstand over.
De bespeler van de es-klarinet zit meestal aan de rand van de klarinetgroep. Het instrument komt veel vaker voor bij harmonieorkesten dan bij symfonieorkesten.
# Erasmus Reinhold

Erasmus Reinhold (Saalfeld, 22 oktober 1511 - aldaar, 19 februari 1553) was een Duitse astronoom en wiskundige. Hij speelde een belangrijke rol bij de samenstelling van sterrencatalogi en de discussie omtrent het heliocentrisch wereldbeeld van Copernicus en Galilei. Hij wordt veelal beschouwd als de meest invloedrijke astronomische leermeester van zijn generatie, toen de denkbeelden van deze beide astronomen steeds meer ingang begonnen te vinden. Hij werd geboren en overleed in Saalfeld, Thüringen, Duitsland.
Hij studeerde aan de universiteit te Wittenberg, waar hij eerst tot deken werd verkozen en later als rector werd aangesteld. In 1536 werd hij door Philipp Melanchthon benoemd tot hoogleraar in de hogere wiskunde, waaronder destijds ook de toegepaste wiskunde viel en met name de astronomie.
Zijn Prutenicae Tabulae ofwel Pruisische Tabellen werden een belangrijk hulpmiddel bij berekeningen op grond van het destijds nog betwist model van Copernicus en vormden de grondslag voor de kalenderhervorming door paus Gregorius XIII in 1582. Hij ging echter zelf nog uit van het geocentrisch wereldbeeld, mede op theologische gronden. Tevens verrichtte hij berekeningen over de afstanden naar de maan en de zon en de omvang van de aarde en deze laatste beide hemellichamen.
Zijn Pruisische Tabellen kregen een bevestiging door een juistere berekening van de conjunctie van Saturnus en Jupiter tussen 24 en 27 augustus 1563. De berekeningen volgens de methode van Copernicus uit 1543 waren een maand ernaast. De juiste berekening van de efemeriden was van groot belang voor astrologen, maar ook voor medici, want de evolutie van een koorts werd bepaald, volgens de kennis van die tijd, door de "kritische dagen", bepaald door de positie van de hemellichamen op dit tijdstip.
* ↑ https://genealogy.math.ndsu.nodak.edu/id.php?id=126736; Mathematics Genealogy Project; geraadpleegd op: 2 oktober 2018.
* ↑ Owen Gingerich The Role of Erasmus Reinhold and the Prutenic Tables in the Dissemination of the Copernican Theory (1973)
* ↑ Hanne Andersen, Peter Barker & Xiang Chen The Cognitive Structure of Scientific Revolutions, uitg. Cambridge UP, Cambridge (2006), pag. 138-148
* ↑ Janice Adrienne Henderson On the distances between sun, moon, and earth - according to Ptolemy, Copernicus and Reinhold, uitg. Brill, Leiden (1991)
* Bibsys: 5087388
* Biblioteca Nacional de España: XX1085126
* Gemeinsame Normdatei: 11899901X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1021 7068
* Library of Congress Control Number: n85827509
* Mathematics Genealogy Project: 126736
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2005284298
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007280172805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074874209
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A028349712
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: BVEV024973
* LIBRIS: 248161
* SNAC: w6w970td
* Système universitaire de documentation: 08682810X
* Virtual International Authority File: 15570296
* WorldCat (via VIAF): 15570296
# Northumbrian smallpipes

Northumbrian smallpipes (ook bekend als Northumbrian pipes) zijn een met de ellebogen gepompte doedelzak uit het noordoosten van Engeland, bijvoorbeeld in Northumberland en noordelijk Durham. Zij hebben dezelfde eigenschappen als de Ierse uilleann pipes maar hebben een rondere toon en worden ook door de bespeler op de knie geplaatst.
De vroegste doedelzakcomposities uit Northumberland zijn gevonden in William Dixons manuscript uit 1730.

## Bouwer van Northumbrian smallpipes

De geregistreerde zilversmid Colin Ross is een van de bekendste vervaardigers van de Northumberland smallpipes. Geïnspireerd door de 19e-eeuwse doedelzakmaker Robert Reid, maakt en ontwerpt Ross sedert de zestiger jaren zijn pipes; hij werd professioneel in 1978. Ross bouwt ook Scottish smallpipes.

## Discografie

* The Northumbrian Smallpipes - includes Tom Clough recordings. - Topic TSCD487
* Billy Pigg, the Border Minstrel - LERCD4006

## Bekende Northumbrian pipers
### Oude garde

* James Allan
* John Peacock
* Henry Clough
* Tom Clough
* Billy Pigg
* Forster Charlton
* Joe Hutton

### Huidige Northumbrian pipers

* Jack Armstrong
* Alastair Anderson
* Richard Butler
* Pauline Cato
* Jonathan Davis
* Sean Folsom
* Jim Hal
* Dick Hensold
* Ian Lawther
* Andy May
* Chris Ormston
* Colin Ross (dit is niet de bovengenoemde bouwer maar lid van The High Level Ranters)
* Adrian D Schofield
* Kathryn Tickell
# Gyaling

Een gyaling (ook wel gya ling, gya-ling, jahlin, jah-lin, jahling, jah-ling of rgya-gling genoemd) is een Tibetaans schalmei, een blaasinstrument met een dubbelriet en een rechte conische boring, die voornamelijk in Tibet bespeeld wordt.
Het is een traditioneel muziekinstrument dat veelal bespeeld wordt binnen rituelen in het Tibetaans boeddhisme, in het bijzonder gedurende de puja (chanten en gebed) en om de lama's en rinpoche's te verwelkomen.
# Sigurd Henriksen

Sigurd Henriksen (26 oktober 2004, Bergen) is een Noors langebaanschaatser die met name gespecialiseerd is in de lange afstanden, 5000 en 10.000 meter. Sinds het schaatsseizoen 2022/2023 is hij wereldrecordhouder junioren op de 5000 en 10.000 meter.

## Persoonlijk

Sigurd Henriksen is de jongere broer van voormalig schaatser Sindre Henriksen.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 38,18 | 21 januari 2023 | Stavanger |
| 1000 meter | 1.13,11 | 10 februari 2024 | Hachinohe |
| 1500 meter | 1.48,18 | 10 februari 2023 | Inzell |
| 3000 meter | 3.40,61 | 4 februari 2023 | Inzell |
| 5000 meter | 6.13,57 | 31 januari 2025 | Milwaukee |
| 10000 meter | 13.01,84 | 26 januari 2025 | Calgary |
    (laatst bijgewerkt: 31 januari 2025)
# Valderrubio

Valderrubio is een gemeente in de Spaanse provincie Granada met een oppervlakte van 6 km². Valderrubio telt 2.094 inwoners (1 januari 2016).

## Bevolking

| 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |
| 1.691 | 1.719 | 1.712 | 1.766 | 2.087 | 2.127 | 2.123 | 2.152 | 2.170 | 2.171 | 2.133 |
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Agrón · Alamedilla · Albolote · Albondón · Albuñán · Albuñol · Albuñuelas · Aldeire · Alfacar · Algarinejo · Alhama de Granada · Alhendín · Alicún de Ortega · Almegíjar · Almuñécar · Alpujarra de la Sierra · Alquife · Arenas del Rey · Armilla · Atarfe · Baza · Beas de Granada · Beas de Guadix · Benalúa · Benalúa de las Villas · Benamaurel · Bérchules · Bubión · Busquístar · Cacín · Cádiar · Cájar · La Calahorra · Calicasas · Campotéjar · Cáñar · Caniles · Capileira · Carataunas · Cástaras · Castilléjar · Castril · Cenes de la Vega · Chauchina · Chimeneas · Churriana de la Vega · Cijuela · Cogollos de Guadix · Cogollos Vega · Colomera · Cortes de Baza · Cortes y Graena · Cuevas del Campo · Cúllar · Cúllar Vega · Darro · Dehesas de Guadix · Dehesas Viejas · Deifontes · Diezma · Dílar · Dólar · Domingo Pérez de Granada · Dúdar · Dúrcal · Escúzar · Ferreira · Fonelas · Fornes · Freila · Fuente Vaqueros · Las Gabias · Galera · Gobernador · Gójar · Gor · Gorafe · Granada · Guadahortuna · Guadix · Los Guájares · Gualchos · Güéjar Sierra · Güevéjar · Huélago · Huéneja · Huéscar · Huétor Santillán · Huétor Tájar · Huétor Vega · Íllora · Ítrabo · Iznalloz · Játar · Jayena · Jérez del Marquesado · Jete · Jun · Juviles · Láchar · Lanjarón · Lanteira · Lecrín · Lentegí · Lobras · Loja · Lugros · Lújar · La Malahá · Maracena · Marchal · Moclín · Molvízar · Monachil · Montefrío · Montejícar · Montillana · Moraleda de Zafayona · Morelábor · Motril · Murtas · Nevada · Nigüelas · Nívar · Ogíjares · Orce · Órgiva · Otívar · Padul · Pampaneira · Pedro Martínez · Peligros · La Peza · El Pinar · Píñar · Pinos Genil · Pinos Puente · Polícar · Polopos · Pórtugos · Puebla de Don Fadrique · Pulianas · Purullena · Quéntar · Rubite · Salar · Salobreña · Santa Cruz del Comercio · Santa Fe · Soportújar · Sorvilán · La Taha · Torre-Cardela · Torrenueva Costa · Torvizcón · Trevélez · Turón · Ugíjar · Valderrubio · El Valle · Valle del Zalabí · Válor · Vegas del Genil · Vélez de Benaudalla · Ventas de Huelma · Villa de Otura · Villamena · Villanueva de las Torres · Villanueva Mesía · Víznar · Zafarraya · Zagra · La Zubia · Zújar
# Felix Maly

Felix Maly (3 mei 1994, Werdau) is een Duitse langebaanschaatser.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,48 | 9 maart 2024 | Inzell |
| 1000 meter | 1.12,24 | 14 maart 2014 | Calgary |
| 1500 meter | 1.46,78 | 10 maart 2024 | Inzell |
| 3000 meter | 3.46,33 | 23 oktober 2021 | Inzell |
| 5000 meter | 6.12,97 | 1 februari 2025 | Milwaukee |
| 10000 meter | 12.43,42 | 26 januari 2025 | Calgary |
    (laatst bijgewerkt: 1 februari 2025)
# Jan II van Wassenaer

Jan II van Wassenaer (1483 - Leeuwarden, 4 december 1523) was een krijgsheer in dienst van de Habsburgers en de laatste burggraaf van Leiden.

## Levensloop

Jan II was een zoon van Jan I van Wassenaer (1427 - 1 augustus 1496), die heer was van Wassenaar en burggraaf van Leiden.
Hij streed in 1509 in het keizerlijke leger tijdens het beleg van Pavia en raakte gewond aan zijn kaak en verloor zeven tanden. In de ziekenboeg kwam keizer Maximiliaan van Oostenrijk hem persoonlijk bezoeken. Samen met andere edelen en met de Deense koning vocht hij ook tegen de vrijstad Lübeck.
In 1511 trouwde hij met Josina van Egmond (dochter van Jan III van Egmont). Voor zover bekend kregen ze twee dochters: Maria ( - 1544) en Margaretha ( - 1556 of 1557). Hij kreeg ook een buitenechtelijke zoon: Andries van Wassenaar (1517 - 1597), die gehuwd was met Digna van Brakell. Maria trouwde met Jacob van Ligne en na Jans dood gingen de Wassenaarse bezittingen inclusief het burggraafschap van Leiden over op de familie De Ligne.
In 1512 versloeg hij met 200 ruiters en 600 voetsoldaten de Gelderse troepen bij Jutphaas. Al won hij de slag bij Jutphaas, hij werd later die dag in een hinderlaag gevangen genomen door de Geldersen en waarschijnlijk naar Wageningen gevoerd en daarna naar Hattem. Hij bracht daarna twee jaar door in een kooi bevestigd aan een katrol aan een van de stadstorens van de Dikke Tinne, waarbij hij regelmatig werd tentoongesteld aan het publiek. In 1514 kwam hij pas weer vrij, na een losgeld betaling van 20.000 ponden
Op 6 november 1516 werd hij tot ridder van het Gulden Vlies geslagen en tot stadhouder van Friesland benoemd. In hetzelfde jaar arriveerde hij met een leger bij Harlingen en belegerde hij Dokkum. Hij was in 1520 aanwezig bij de kroning van Karel V.
In 1523 werd hij bevelhebber in Friesland en 26 juni 1523 nam hij de stad Workum in. Begin december 1523 belegerde hij de stad Sloten. Volgens een legende controleerde hij de wachtposten en verscheen er een wit geklede vrouw die riep Hier en nergens anders zult gij omkomen. De volgende dag raakte hij gewond door een musketkogel in zijn arm. Daaraan bezweek hij op 4 december 1523 in Leeuwarden. Hij ligt begraven in de Kloosterkerk in Den Haag.

## Literatuur

* Wigholt Tjerk VLEER, De Friese Wassenaars, Wassenaar-Comité, Drachten, 1963
* Kees KUIKEN, Bonteman alias Wassenaar. Fictie en verbeelding van een 16de-eeuwse migrantenfamilie', in: De Nederlandsche Leeuw, jg. 118 (2001), nr. 11-12
* Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek, deel 2, p. 1528

## Voetnoten

* ↑ H.G.A. Obreen, geschiedenis van het geslacht Wassenaar, blz 40-41
* ↑ Ernst-Jan Munnik schreef: Oppassen met dit boek. Niet alleen staan veel afstammelingen in mannelijke lijn er niet in, maar bovendien zijn de vroegste generaties onbetrouwbaar. De door Vleer veronderstelde aansluiting bij het bekende Hollandse adellijke geslacht Van Wassenaar berust geheel op fantasie.
* Biografisch Portaal: 55870829
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: wass102
* Gemeinsame Normdatei: 132275783
* Virtual International Authority File: 52845278
* WorldCat (via VIAF): 52845278
# Lacipa picta

Lacipa picta is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Boisduval.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# MP 38/40

De MP 38/40 is een machinepistool met een 9×19 mm Luger/Para kaliber. Het weegt 4,7 kg geladen en 4,03 kg ongeladen. Het wapen is met opgevouwen schoudersteun 630 mm lang en met uitgevouwen schoudersteun 833 mm lang. Het was het meest gebruikte machinepistool van de Wehrmacht.
De theoretische vuursnelheid van het wapen is 500 schoten per minuut. Het magazijn kan 32 of 64 patronen bevatten en de effectieve vuurafstand is ongeveer 200 meter.
De MP 38/40 werd in de jaren 1938 en 1940 ontworpen naar het ontwerp van de ingenieur Vollmer van de Ermafabriek. Het wapen wordt weleens SCHMEISSER genoemd omdat deze naam op het munitiemagazijn vermeld staat. Die benaming is ten onrechte omdat de wapenontwikkelaar Hugo Schmeisser niets met het ontwerp van dit wapen te maken heeft gehad en slechts het magazijn leverde.
Er werden meer dan 1,2 miljoen MP 40's geproduceerd tijdens WOII. Het wapen werd aanvankelijk vooral gebruikt door parachutisten en tankbemanningen, later werd het een wijdverspreid wapen onder de infanterie.
De belangrijkste nadelen van de MP 38/40 waren dat het makkelijk vastliep, dit kwam omdat als het magazijn er niet recht in zat het een vastloper kon veroorzaken, en door het ontbreken van een houten handbeschermer was er kans op brandwonden bij langdurig gebruik. De MP 38 en MP 40 hadden een zeer kleine effectieve vuurafstand, althans in vergelijking met de Russische PPSh-41 die ook nog eens een magazijn had met meer dan twee keer zoveel patronen.
# Plunge pool (landvorm)

Met een plunge pool bedoelt men in de geowetenschappen de depressie in het bed van de waterloop aan de voet van een waterval. Soms wordt een plunge pool ook wel eens een watervalbad of dompelbad genoemd. Het is een fluviatiele landvorm die meestentijds voorkomt in de rivierlandschappen van de bovenloop van rivieren. Zeer grote plunge pools noemt men soms watervalmeren.

## Ontstaan

Plunge pools worden gevormd door de erosiekracht van het voortdurend vallende water van een waterval, en het erosiemateriaal (zoals keien) dat dit met zich mee kan brengen. De depressie ontstaat op de plek in de bedding van de rivier of beek waar het water van de waterval langdurig op neervalt. Onder hoge watervallen vormen zich over het algemeen relatief diepere plunge pools. Ook hangt de waterdiepte van een plunge pool af van het type gesteente of moedermateriaal waaruit de bedding bestaat op de plaats waar het water van de waterval neerstort.
Niet onder elke waterval is een plunge pool aanwezig. Dit kan onder andere komen doordat een voormalige plunge pool gevuld is geraakt met sediment (dikwijls afkomstig van rotsen). Soms kunnen menselijke ingrepen er de oorzaak van zijn dat de plunge pool onder een waterval ontbreekt.
# Frans Horsthuis

Frans Theodoor Horsthuis (Apeldoorn, 14 november 1921 – Doetinchem, 19 december 2018) was een Nederlandse rooms-katholieke priester en schrijver. Horsthuis is vooral bekend geworden omdat hij rondreisde zonder vaste verblijfplaats en bezittingen.

## Levensloop

Horsthuis groeide op in Winterswijk. Hij werd in 1947 tot priester gewijd en was aangesloten bij de Derde Orde van St. Franciscus Hij werkte achtereenvolgens als kapelaan in Beek bij Loerbeek en Hengelo. Vanaf 1955 werkte de priester als godsdienstleraar op de rooms-katholieke kweekschool in Hengelo. In 1965 ging Horsthuis aan de slag als pastoor in Neede.
In de jaren zestig kwamen Frans Horsthuis en zijn broer Joop in aanraking met de aan de Youth for Christ verbonden evangelist Sidney Wilson. Zij raakten op deze manier betrokken bij de charismatische beweging. Er ontstonden verschillende katholieke gebedskringen waar, geïnspireerd door de pinksterbeweging veel aandacht was voor de gaven van de geest. Zijn activiteiten zorgden ervoor dat hij ook in protestantse kringen een zekere bekendheid genoot.
Na een bezoek aan Israël in 1968 gooide Horsthuis zijn levenswijze om. Horsthuis vond dat christenen de kerk tot een organisatie hadden gemaakt die was gebouwd op geld, wereldse structuren en wetenschap. Vanaf dat moment begon hij rond te reizen door zonder bezit en vaste woonplaats. Hij reisde door heel Europa en bezocht vooral vaak de landen achter het IJzeren Gordijn. Sinds 2010 woonde Horsthuis in Doetinchem.