OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fish and chips

Fish and chips is een typisch Britse afhaalmaaltijd die bestaat uit in beslag gedoopte en gefrituurde vis in combinatie met gefrituurde, vrij dikke frieten. Het is vrijwel overal te koop in Groot-Brittannië, maar ook populair in Australië, Canada, Ierland, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika en in enkele badplaatsen in België en Nederland.
Men heeft de keuze uit diverse vissoorten. De meest voorkomende zijn kabeljauw (cod) en schelvis (haddock), maar ook andere soorten rondvis worden gebruikt. Op de balie staat over het algemeen een fles azijn (voor over de chips) en zout, desgewenst ook voor over de chips. Het gebruik van mayonaise over de chips is zeldzaam en leidt bij navraag soms tot onbegrip. In plaats van azijn kan ook jus op de frieten worden gegoten; dit heet chips ’n gravy en wordt hoofdzakelijk met Noord-Engeland geassocieerd.
De fish and chips werd vroeger over het algemeen in een krant gewikkeld meegenomen. Vanwege hygiënewetgeving is het gebruik van kranten uitgebannen (het eten kan besmet raken met chemicaliën uit de drukinkt). Bij wijze van alternatief wordt de snack verpakt in speciaal papier, vaak bedrukt alsof het krantenpapier is. Vaak wordt fish en chips ook geserveerd met een puree van erwten (zogeheten mushy peas) en tartaarsaus. Ronde, gefrituurde schijfjes vis worden fishcakes genoemd.
Een kenmerk van de Engelse friet of chips is de textuur: deze is vaak slap en vet.
De fish and chips is van oorsprong een samengestelde maaltijd van enerzijds pescado frito, een visgerecht dat gevluchte Sefardische Joden in de 16e eeuw uit Spanje en Portugal meebrachten, in combinatie met de Frans-Belgische traditie van het bakken van aardappelen tot friet.
Als variant op fish and chips wordt ook sausage and chips verkocht. De fish is vervangen door een of meer worsten met een korst van hetzelfde beslag als de vis dat gefrituurd wordt.
* ↑ BBC, Top UK dish 'hooked French first', 8 januari 2004. Gearchiveerd op 4 april 2023.
* ↑ New Statesman, We didn't invent fish and chips, 23 januari 2006
# Lisa Weeda

Lisa Weeda (Rotterdam, 25 januari 1989) is een Nederlands schrijver, literair programmamaker en scenarist.

## Levensloop

Van haar derde tot haar zesde woonde Weeda in Duitsland. Ze doorliep het Johan de Witt-gymnasium in Dordrecht en studeerde Theater-, Film- en Televisiewetenschap aan de Universiteit Utrecht. Weeda studeerde in 2015 in Arnhem af aan ArtEZ in Creative Writing. In 2016 verscheen haar chapbook De benen van Petrovski, een literaire weerslag van haar reis naar Oekraïne, het land waar haar grootmoeder vandaan komt en nog een groot deel van haar familie woont. Oekraïne staat vaak centraal in haar werk.
Weeda werd uitgeroepen tot literair talent van het jaar 2022 in de Volkskrant. Aleksandra is haar debuutroman. Het boek werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2022 en won de De Bronzen Uil
In 2024 maakte Lisa de immersieve installatie Dans Dans Revolutie bij Theater Bellevue.
# Silverton

Silverton kan verwijzen naar:

## Plaatsen

* Canada
** Silverton (Brits-Columbia)
** Silverton (Manitoba)
* Verenigde Staten
** Silverton (Colorado)
** Silverton (Ohio)
** Silverton (Oregon)
** Silverton (Texas)
* Engeland
** Silverton (Devon)
* Zuid-Afrika
** Silverton (Zuid-Afrika)

## Overige

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Silverton en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Teičaveen

Het Teičaveen (Lets: Teiču purvs, vernoemd naar het riviertje de Teiča) is een veengebied in het Oostelijke Laagland van Letland. Met een oppervlakte van 195,87 km², waarvan 193,99 km² hoogveen en 1,88 km² laagveen, is het het grootste veengebied in Letland. Het grootste deel van het veen maakt deel uit van het Natuurreservaat Teiča.
Het veen ontstond zo'n 9000 jaar geleden in een ondiep en breed glaciaal bekken.
De veenlaag is gemiddeld 4,1 m dik, met een grootste dikte van 9,5 m.
De totale hoeveelheid turf beslaat 723.500.000 kuub, waarvan 86.100.000 kuub geschikt zijn voor industriële toepassing.
In het Teičaveen liggen 19 meren, waarvan er 18 groter zijn dan 2 ha en welke gezamenlijk een oppervlakte van 394 ha beslaan. De grootste zijn Kurtavas ezers (74 ha), Pielaista ezers (54,7 ha), Mindaukas ezers (36 ha) en Liepasalas ezers (35,4 ha).
In het Teičaveen zijn meer dan 900 planten, 300 vlinders, 40 zoogdieren, 190 broedvogels en nog vele andere soorten vastgesteld.
In 1989 werd het veen opgenomen in de lijst van belangrijke vogelgebieden van Europa, en in 1971 in de lijst van draslanden van internationale betekenis. In 195 werd het Teičaveen opgenomen in de lijst van Ramsar-gebieden.
# Stop! In the Name of Love (nummer)

"Stop! In the Name of Love" is een hitsingle en, samen met onder andere "Baby Love" en "You Can't Hurry Love", een van de bekendste singles van Motowngroep The Supremes. Het nummer, dat in 1965 uitkwam, behaalde in het Verenigd Koninkrijk de nummer 7-positie en in de VS zelfs de top van de lijst. Het nummer is meermaals gecoverd door artiesten als Gene Pitney, The Isley Brothers, Claude François, Nicki French en Bang Gang.
Het nummer werd, zoals zovele in het begin van de carrière van de groep, geschreven door Holland-Dozier-Holland. Het liedje kwam voort uit een discussie die Lamont Dozier met zijn vriendin had. Toen zij wegliep sprak Dozier de zin uit: "Stop in the name of love" ("Stop in de naam der liefde"). De single gaat er dan ook over dat de vertelster, leadzangeres Diana Ross in dit geval, wil dat haar geliefde niet bij haar weggaat en een nieuwe liefde zoekt.
De choreografie voor het nummer die The Supremes bij optredens gebruikte, werd ontwikkeld door leden van mede-Motowngroep The Temptations. Het waren Paul Williams en Melvin Franklin die de dansroutines ontwikkelden. De choreografie werd erg bekend en decennia later een keer nagedaan door Oprah Winfrey in haar show.
"Stop! In the Name of Love", de vierde nummer 1-hit op rij voor de groep, werd in 1966 genomineerd voor de Grammy Award for Best Pop Performance by a Duo or Group with Vocal. Deze prijs wonnen ze echter niet en ging naar "Flowers on the Wall" van The Statler Brothers.

## Bezetting

* Lead: Diana Ross
* Achtergrondzangeressen: Mary Wilson en Florence Ballard
* Instrumentatie: The Funk Brothers
* Schrijvers: Holland-Dozier-Holland
* Productie: Brian Holland en Lamont Dozier

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03-'04 | '05 |
| Stop! In the Name of Love | 1218 | 1799 | - | 1701 | - | 1895 |
* ↑ Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).
# SHoP Architects

SHoP Architects is een architectenbureau in Lower Manhattan (New York), met projecten op vijf continenten. Onder leiding van vijf directeurs levert het bedrijf diensten aan woongelegenheden, commerciële gebouwen, scholen en culturele instellingen, evenals grootschalige plannen.
SHoP Architects is opgericht in 1996. Het werk van het bedrijf is internationaal tentoongesteld en opgenomen in de permanente collectie van het Museum of Modern Art. De eerste monografie, Out of Practice, werd in 2012 gepubliceerd door de Monacelli Press.

## Werken

Het bedrijf staat bekend om de ontwerpen van de Barclays Center arena in Brooklyn, New York, het contract met de Howard Hughes Corporation om de South Street Seaport te ontwikkelen, en het ontwerp van 111 West 57th Street. 111 West 57th is een van de vele projecten die SHoP Architects heeft ontworpen in samenwerking met JDS Development Group. Andere gebouwen zijn de American Copper Buildings en The Brooklyn Tower.
SHoP ontwierp ook het Museum of Sex in New York, een renovatie van Governors Island, en de uitbreiding van het hoofdkantoor van Google in Silicon Valley, Californië.
SHoP is ook bekend om zijn werk aan grootschalige ontwikkelingsprojecten. Deze omvatten de herontwikkeling van de Domino Sugar Factory, Essex Crossing, en Schuylkill Yards.

## Prijzen en onderscheidingen

In 2014 werd SHoP genoemd in het Fast Company magazine als 'Meest innovatieve architectenbureau in de wereld", en een van de "meest innovatieve bedrijven in de wereld" voor het beleid van het accepteren van het eigen vermogen in projecten, in plaats van de traditionele betaling, in ruil voor de diensten, alsmede voor het gebruik van modulaire bouwmethoden.
SHoP Architects kreeg in 2009 ook de National Design Award voor Architectonisch Design van het Smithsonian Institution's Cooper Hewitt National Design Museum, de Chicago Athenaeum American Architecture Awards, en prijzen van het American Institute of Architects' voor zowel de stad als de staat New York.

## Kritiek

Justin Davidson, de architectuurcriticus voor het New York Magazine, noemde de firma "alomtegenwoordig" en bekritiseerde het plan met de Howard Hughes Corporation voor de South Street Seaport. Hij zei dat de enige toren "een nieuwe barrière tussen de zeehaven en de wereld daarbuiten" creëert. Hij schrijft dat zowel de ontwikkelaar en de onderneming de "goedaardige armzaligheid" van het gebied moeten begrijpen en niet "een nieuw precedent maken voor het claimen van de waterkant voor woningen".
# Associatie van kleine blauwkorst

De associatie van kleine blauwkorst (Porpidietum crustulatae) is een associatie uit het blauwkorst-verbond (Porpidion tuberculosae). De associatie omvat epilitische, oligotrafente microvegetatie die wordt gedomineerd door korstvormige korstmossen.

## Naamgeving en codering

Synoniemen :
* Lecideetum crustulatae Duvign. ex Klem. 1947
* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r50Ca01
De wetenschappelijke naam Porpidietum crustulatae is afgeleid van de botanische naam van kleine blauwkorst (Porpidia crustulata).

## Fysiognomie

Net als de andere gemeenschappen uit het blauwkorst-verbond is de associatie van kleine blauwkorst fysiognomisch gekarakteriseerd door het zeer sterk op de voorgrond treden van vooral grijze korstvormige korstmossen. Opvallend is het (door de donkere apotheciën op lichtgekleurde thalli) spikkelige vegetatieaspect van associatie.
De symmorfologie is zeer eenvoudig. De vegetatiestructuur wordt gevormd door uitsluitend een moslaag met maar een etage van korstvormige korstmossen waarvan het thallus in het substraat is verzonken.

## Ecologie

De ecologie van de associatie kleine blauwkorst is tamelijk bijzonder te noemen. Deze uitgesproken microgemeenschap komt tot ontwikkeling op kleine, lange tijd stilliggende stenen in droge, oligotrofe tot meso-oligotrofe milieus met een relatief lage pH. Het substraat kan zowel in de volle zonlicht als de halfschaduw liggen. Meestal zijn de stenen half in de bodem verzonken. De associatie ontwikkelt zich het best op zure tot zwak zure steen. Doorgaans betreft het grind.
De associatie ontwikkelt zich vooral op steentjes langs heidepaadjes en op rustige open plekken in heiden. Ook kan het zich ontwikkelen op begraafplaatsen en ballastbedden. Op steilkanten waar vuursteen dagzoomt is de associatie vaak fraai ontwikkeld. Hetzelfde geldt voor (kleine) puinwaaiers waar de stenen lange tijd onbeweeglijk hebben kunnen liggen.

## Vegetatiezonering

In de vegetatiezonering treedt de associatie van kleine blauwkorst vaak op als microgemeenschap die in contact staat met vegetatie uit de klasse van droge heiden, de klasse van heischrale graslanden of de klasse van droge graslanden op zandgrond.
Slechts zelden wordt de associatie aangetroffen in direct contact met struweel- en bosformaties. Het gaat dan om open of ijle plekken in vegetatie uit de klasse van brem- en gaspeldoornstruwelen, de klasse van naaldbossen of de klasse van eiken- en beukenbossen op voedselarme grond.

## Verspreiding

Het exacte verspreidingsgebied van deze associatie op Aarde is (nog) niet bekend.
In Nederland komt de associatie van kleine blauwkorst hoofdzakelijk voor op de hogere zandgronden in de noordelijke helft van het land, waar zij vrij algemeen is. De gemeenschap kent een duidelijk zwaartepunt op en langs de stuwwallen.

## Fotogalerij

* De associatie op dagzomende vuursteen in een kleine steilkant
# Americana (muziek)

Americana is een verzamelnaam voor een muziekstijl waar een grote verscheidenheid aan artiesten bij in valt te delen.
Over het algemeen wordt hier muziek mee getypeerd die is afgeleid van authentieke country, folk en blues in een modern jasje. Stijlen die hierbij zijn in te delen, zijn onder andere alternatieve country, rootsmuziek en indiepop beïnvloed door country en folk. Alternatieve country typeert country die teruggrijpt naar de elementaire sfeer van de grondleggers van countrymuziek, zoals Hank Williams. De term rootsmuziek omschrijft een iets bredere stijl, naast country namelijk ook blues en folk.
Als belangrijke invloed voor de hedendaagse americana wordt de muziek van The Band, Gram Parsons en Townes Van Zandt genoemd. De meeste vertolkers komen uit de Verenigde Staten.
Enkele voorbeelden van bekende americana-artiesten zijn Steve Earle, David Olney, Ryan Adams, Boris McCutcheon, Greg Trooper, Mary Gauthier, John Prine, Mary Chapin Carpenter, John Hiatt, Darrell Scott, Sam Baker, Pokey LaFarge, Wilco en Robert Plant.
In Nederland bekende vertegenwoordigers van het genre zijn MoonYard (Ellio Martina † 09-12-2024), Danny Vera, Olaf Putker & the Scenic Sound, At the close of every day, El Pino and the Volunteers, Bart-Jan Baartmans, Tim Knol, Michael Antony Austin, Ongenode Gaste, Powderblue, Woody & Paul, JW Roy, JP den Tex, Specs Hildebrand, AlascA, Hilde Vos, Michael de Jong, Taneytown, Stevie Ann en Ilse DeLange.

## Trivia

Americana is ook de titel van een album van The Offspring (Americana, 1998) en van Neil Young (Americana, 2012).
# Castles in the Sky

Castles in the Sky is een Engelstalige single van de Belgische band Ian Van Dahl uit 2000.
De single bevatte daarnaast een "remix" van Peter Luts.
Het liedje verscheen op hun album Ace uit 2002.
Het nummer werd een grote hit in tal van landen en bereikte in onder meer het Verenigd Koninkrijk de derde plaats in de UK Singles Chart, en werd Dancesmash en de 28e positie in Top 40 op Radio 538.

## Meewerkende artiesten

Producer:
* Christophe Chantzis
* Eric Vanspauwen
Muzikanten:
* Martine Theeuwen (zang)
Remix:
* Peter Luts
* ↑ Ian Van Dahl - Castles in the Sky; Muziekarchief (lied). Gearchiveerd op 1 december 2024.
* ↑ Ian Van Dahl - Castles in the sky; YouTube (live video). Gearchiveerd op 21 mei 2023.
* ↑ Ian Van Dahl - Castles in the Sky, Muziekarchief (single). Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Ian Van Dahl- Ace; Muziekarchief (album). Gearchiveerd op 7 december 2024.
# Rudolf Huygelen

Rudolf Huygelen (Duffel, 29 december 1961) is een Belgisch diplomaat.

## Levensloop

Rudolf Huygelen studeerde moraalwetenschappen en rechten. In 1989 ging hij aan de slag bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Hij was achtereenvolgens:
* 1989-1991 - werkzaam op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Brussel
* 1991-1994 - attaché in Bonn
* 1994-1997 - werkzaam op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Brussel
* 1997-2002 - eerste secretaris in Washington
* 2002-2003 - ambassaderaad en zaakgelastigde in Pretoria
* 2003-2007 - woordvoerder en hoofd van de persdienst van Buitenlandse Zaken in Brussel
* 2007-2010 - ambassadeur in Lissabon
* 2010-2014 - permanent vertegenwoordiger bij de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie
* 2014-2016 - protocolchef van Buitenlandse Zaken
* 2016-2017 - directeur bij de beleidscel van minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR)
* 2017-2019 - ambassadeur in Londen
* 2020-heden - adjunct-secretaris-generaal van de Benelux Unie
* (en) Rudolf Huygelen, NAVO
* ↑ Nieuw college van secretarissen-generaal Benelux, Benelux, 24 januari 2020.
# Vlag van Lokeren

De vlag van Lokeren is de vlag die sinds 1985 de vlag is van de Belgische stad Lokeren. Het bestaat uit twee zwarte gelijkzijdige driehoeken en twee witte gelijkbenige driehoeken. De zwarte driehoeken staan dus op een wit veld, verticaal gespiegeld tegenover elkaar. In de linker driehoek bevindt zich een raap, die op meerdere vlaggen van steden en gemeenten in het Waasland (of Land van Waas) voorkomt. De vlag heeft een hoogte-breedteverhouding van 2:3.
De kleuren van de vlag zijn afkomstig van de wapens van de voormalige gemeenten Eksaarde en Lokeren, terwijl de raap, afgebeeld in het voormalige wapen van Lokeren, wordt gebruikt in het huidige wapen van Lokeren.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Schuingevierendeeld van wit en van zwart met aan de broekzijde een groen gebladerde witte raap
* Wapen van Lokeren
* Wapen van Eksaarde

## Geschiedenis

De vlag werd door de gemeenteraad op 29 april 1985 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Oost-Vlaamse gemeente Lokeren.
Op 11 maart 1986 werd de gemeentelijke vlag roerend erfgoed verklaard door de toenmalige gemeenschapsminister van cultuur, Patrick Dewael, en daarna bevestigd door het Bestuur van Vlaanderen en uiteindelijk gepubliceerd op 8 juli 1986 in het officiële Belgisch Staatsblad.
De gemeentelijke vlag wordt niet veel meer gebruikt in het straatbeeld van Lokeren. In plaats daarvan gebruikt men doorgaans een vlag met het logo van stad Lokeren erop.
* Verklaring tot status roerend erfgoed, getekend door Patrick Dewael
# Lijst van zwarte gaten

Dit is een lijst van bekende zwarte gaten.
| Afstand in Lichtjaren (±err) | Naam | Naam | Massa in zonsmassa's (M$_☉$) | Radius | Epoche J2000.0 | Epoche J2000.0 | Parallax mas(±err) | Datum van ontdekking | Overige informatie |
| Afstand in Lichtjaren (±err) | Stersysteem | Zwart Gat | Massa in zonsmassa's (M$_☉$) | Radius | Rechte klimming | Declinatie | Parallax mas(±err) | Datum van ontdekking | Overige informatie |
| 3000 | A0620-00 | A0620-00 | | | | | | | dichtstbijzijnde zwart gat |
| 6100 | Cygnus X-1 | Cygnus X-1 | 14,8 | 20-22 | 19$^u$ 58$^m$ 21,67595$^s$ | 35° 12′ 05,7783″ | 0,539 | | |
| 7800 | V404 Cygni | V404 Cygni | 13 | | | | | | mogelijk Q-ster |
| | GRO J0422+32 | GRO J0422+32 | 2,7 | | 04$^u$ 21$^m$ 42,77$^s$ | 32° 54′ 26,7″ | | 5 augustus 1992 | |
| 25.900 | Sagittarius A* | Sagittarius A* | 4.310.000 | | 17$^u$ 45$^m$ 40,0409$^s$ | −29° 0′ 28,118″ | | | |
| 37.000 | Cygnus X-3 | Cygnus X-3 | | | 20$^u$ 32$^m$ 25,78$^s$ | 40° 57′ 27,9″ | | | |
| | XTE J1650-500 | XTE J1650-500 | 3,8-7 | | | | | | |
| Ca. 2.500.000 | M31 | P1 | 35.000.000 | | | | | | |
| Ca. 2.500.000 | M31 | P2 | 11.000.000 | | | | | | |
| 3.000.000 | M33 X-7 | M33 X-7 | 15,7 | | 09$^u$ 55$^m$ 50,01$^s$ | 69° 40′ 46,0″ | | | |
| 11.500.000 | M82 X-1 | M82 X-1 | | | 09$^u$ 55$^m$ 50,01$^s$ | 69° 40′ 46,0″ | | | |
| | M87 | M87 | 3.500.000.000 | 0,06 pc | 12$^u$ 30$^m$ 49,42338$^s$ | 12° 23′ 28,0439″ | | | |
| 5.700.000 | Phoenix Cluster | Phoenix Cluster | 25.000.000.000 | | 23$^u$ 44$^m$ 42$^s$ | −42° 43′ 1″ | | | |
| 296.000.000 | 3C 75 | 3C 75 A | | | 02$^u$ 57$^m$ 42,63$^s$ | 6° 01′ 04,8″ | | | |
| 296.000.000 | 3C 75 | 3C 75 B | | | 02$^u$ 57$^m$ 42,63$^s$ | 6° 01′ 04,8″ | | | |
| 730.000.000 | 3C 371 | 3C 371 | | | 18$^u$ 06$^m$ 50,681$^s$ | 69° 49′ 28,11″ | | | actief sterrenstelsel |
| 750.000.000 | 4C +37.11 | 4C +37.11 | | | 04$^u$ 05$^m$ 49,2$^s$ | 38° 03′ 32″ | | | |
| 750.000.000 | 4C +37.11 | 4C +37.11 | | | 04$^u$ 05$^m$ 49,2$^s$ | 38° 03′ 32″ | | | |
| | NGC 1313 | NGC 1313 X-1 | | | | | | | |
| | NGC 1313 | NGC 1313 X-2 | | | | | | | |
| | HLX-1 | HLX-1 | 1.000.000 | | 01$^u$ 10$^m$ 28,2$^s$ | −46° 04′ 22,2″ | | | |
| 3.500.000.000 | OJ 287 | OJ 287 | 18.000.000.000 | | 08$^u$ 54$^m$ 48,9$^s$ | 20° 06′ 31″ | | | op 5 na meest massieve |
| | NGC 4889 | NGC 4889 | 21.000.000.000 | | | | | | momenteel een van de meest massieve zwarte gaten bekend |
| 12.000.000.000 | APM 08279+5255 | APM 08279+5255 | 23.600.000.000 | | 08$^u$ 31$^m$ 41,70$^s$ | 52° 45′ 16,8″ | | 1998 | momenteel het meest massieve zwart gat bekend |
| | 1ES 2344+514 | 1ES 2344+514 | | | | | | | |
| | AP Lib | AP Lib | | | | | | | |
    Dit overzicht is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden.
# Halofyt

Halofyt of zoutplanten zijn 'halofiele' en 'halotolerante' planten die kunnen groeien op een bodem met een hoog zoutgehalte (bijvoorbeeld 3% keukenzout), zoals die voorkomen in kustgebieden (zoals kwelders, kustduinen, mangroven), zoutsteppen en zoute halfwoestijnen. Het kunnen zowel natrium als kaliumhoudende bodems zijn. De echte halofyten slaan het zout op in het cytoplasma of maken organische verbindingen aan om zo een compatibele oplossing te maken, genoemd de organische osmosestrategie.
Halofyten kunnen ingedeeld worden in planten die zout tolereren, de echte halofyten en in facultatieve halofyten die zout uit de weg gaan. Deze laatste groep planten groeien bijvoorbeeld alleen in het regenseizoen als de zoutconcentratie laag is of ze houden het zoutgehalte in de plant laag door het op te slaan in bladeren die later afvallen of door de zoutklieren of blaasharen op de bladeren het overtollige zout uit te scheiden. Weer andere zijn eigenlijk succulenten die veel water kunnen vasthouden.

## Voorbeelden van echte halofyten aan de Noord- en Oostzeekust

* Melkkruid (Glaux maritima)
* Klein schorrenkruid (Suaeda maritima)
* Stekend loogkruid (Salsola kali subsp. kali)
* Strandmelde (Atriplex littoralis)
* Zeealsem (Seriphidium maritimum)
* Zeepostelein (Honckenya peploides)
* Zeeweegbree (Plantago maritima)
* Zilte schijnspurrie (Spergularia salina)
* Zulte (Aster tripolium)

## Voorbeelden van facultatieve halofyten aan de Noord- en Oostzeekust

* Kortarige zeekraal (Salicornia europaea)
* Lamsoor (Limonium vulgare)
* Gewoon kweldergras (Puccinellia maritima)
* Stomp kweldergras (Puccinellia distans)

## Voorbeelden elders

* Halocnemum strobilaceum - Rond de Middellandse Zee tot in Centraal Azië
* Krapéwiwiri (Batis maritima)
* Zeepostelein (Sesuvium portulacastra)