OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Street Fighter

Street Fighter kan verwijzen naar:
* The Street Fighter, een Japanse gevechtsfilm uit 1974;
* Hard Times, een speelfilm uit 1975 met Charles Bronson, ook The Streetfighter genoemd;
* Street Fighter, een reeks computerspellen van Capcom;
** Street Fighter (computerspel), het eerste spel in de reeks uit 1987;
** Street Fighter, een speelfilm uit 1994 met Jean-Claude Van Damme en Raúl Juliá, gebaseerd op bovenstaande spellen;
** Street Fighter II: The Animated Movie, een animefilm uit 1994, gebaseerd op bovenstaande spellen;
** Street Fighter: The Legend of Chun-Li, een speelfilm uit 2009 met Kristin Kreuk en Michael Clarke Duncan, gebaseerd op bovenstaande spellen;
* Street Fight, een documentaire uit 2005 over de burgemeesterverkiezingen in Newark, New Jersey van 2002;
* Streetfighter, een type motorfiets.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Street Fighter en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Padang

Padang kan verwijzen naar:

## Geografie
### Afrika

* Padang (taal), een Afrikaanse taal

#### Indonesië

* Padang (gemeente), een Indonesische stadsgemeente
* Padang (eiland), een eiland voor de kust van Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Padang en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bowling for Columbine

Bowling for Columbine is een documentaire van de hand van de Amerikaan Michael Moore. De documentaire werd voor het eerst vertoond op 11 oktober 2002 en won onder andere de Academy Award voor Beste Documentaire en een prijs op het Filmfestival van Cannes. De documentaire gebruikt humor als een manier om mensen zich de documentaire te laten herinneren.
In de documentaire belicht Moore geweldsdelicten in de Verenigde Staten, waarbij hij de bomaanslag in Oklahoma City en de moorden op de Columbine High School gebruikt als voorbeelden. Het hoge aantal wapenbezitters in Amerika wordt aangehaald als de reden voor het eveneens hoge aantal schietincidenten dat jaarlijks plaatsvindt in de VS. Moore vraagt zich in Bowling for Columbine af waarom de moorden op de Columbine High School plaatsvonden, en waarom het aantal geweldsdelicten in Amerika zo veel hoger ligt dan in bijvoorbeeld Canada en het Verenigd Koninkrijk.
De film haalt ook dingen aan als het feit dat men bij sommige banken bij het openen van een bankrekening een wapen naar keuze krijgt, en men kogels kan kopen bij een kapper of bij een supermarkt. In de film wordt ook gezorgd dat de winkelketen Kmart stopt met het verkopen van kogels. Uniek aan de film is ook dat Moore uiteindelijk een interview heeft gekregen met Charlton Heston. Hij was de president van de National Rifle Association die in de film ook een centrale rol speelt.
De titel refereert aan de bowlingtraining die Eric Harris en Dylan Klebold (de twee jongens die dertien mensen doodschoten op Columbine High School) bezochten in de maanden voorafgaand aan het drama. Moore wil zo aantonen dat het bowlen net zomin de jongens aanzette tot de moorden als de muziek van Marilyn Manson of South Park, zoals sommige mensen opperen.
In de film wordt beweerd dat Harris en Klebold bowlingtraining volgden de morgen voor het bloedbad. Dit is incorrect.
* 1 2 https://www2.bfi.org.uk/films-tv-people/4ce2b87f36796. Gearchiveerd op 12 augustus 2022.
* ↑ (en) Bowling for Columbine, Goofs. IMDb.com. Geraadpleegd op 22 januari 2016.
# Ierland op het Eurovisiesongfestival 2024

Ierland nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2024 in Malmö, Zweden. Het was de 57ste deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. RTE was verantwoordelijk voor de Ierse bijdrage voor de editie van 2024.

## Selectieprocedure

Net als afgelopen jaren werd de voorronde voor de Ierse inzending in een speciale uitzending van de talkshow The Late Late Show afgewerkt. Zes kandidaten namen deel. Een internationale en een Ierse vakjury bepaalden twee derde van de uitslag. De Ierse kijkers hadden het overige derde in de pap te brokkelen. In het jurypanel zetelde onder meer Sonia, die in 1993 achter de Ierse Niamh Kavanagh tweede eindigde op het Songfestival met het lied Better the Devil You Know. Het panel had echter geen stemrecht. Met 8 punten voorsprong won Bambie Thug de nationale finale met de inzending ‘Doomsday Blue’, door de 12 punten van de nationale jury en de televoters in de wacht te slepen. De internationale jury gaf de voorkeur aan de boyband Next in Line. De afgelopen negen edities werd slechts één keer de finale gehaald.

## Eurosong 2024

| Plaats | Artiest | Lied | Ierse jury | Internationale jury | Publiek | Totaal |
| 1 | Bambie Thug | Doomsday Blue | 12 | 8 | 12 | 32 |
| 2 | Next in Line | Love like us | 2 | 12 | 10 | 24 |
| 3 | Ailsha | Go Tobann | 10 | 6 | 8 | 24 |
| 4 | Erica-Cody | Love Me like I Do | 6 | 10 | 6 | 22 |
| 5 | JyellowL | Judas | 4 | 8 | 4 | 16 |
| 6 | Isabella Kearney | let me be the Fire | 2 | 4 | 2 | 8 |

## In Malmö

Ierland treedt aan in de eerste halve finale op dinsdag 7 mei 2024. Bambie Thug trad aan als vierde act, en kwalificeerde zich voor de finale op 11 mei 2024. In de finale trad Bambie Thug aan als 10de act, na Estland en voor Letland. Zowel bij de jury's als bij de kijkers scoorde de artiest een 6de plaats. Het land behaalde dan ook met 278 punten een 6de plaats. Het beste resultaat voor Ierland in 24 jaar.
1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Moldavië · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland
# Kist (verpakking)

Een kist is een bak, meestal van hout of kunststof of een ander stevig materiaal om dingen in te bewaren of te vervoeren. De kist is daarmee de voorloper van de kast. Een kist waar vanwege de afmetingen ook dekens in bewaard kunnen worden wordt wel een dekenkist genoemd.
Het eerste meubel (een 'mobiel' onderdeel van het huis) was een kist. De stoel werd uitgevonden toen men een verhoging aan de achterzijde van de kist aanbracht om te dienen als rugleuning. De kast ontstond toen de kist op pootjes werd gezet, en werd voorzien van deurtjes aan voorkant.
# Muurgedicht

Een muurgedicht is een gedicht dat aangebracht is op een muur of gebouw.
In Nederland was Leiden de eerste stad met muurgedichten. Daar zijn ook de meeste teksten te vinden, dankzij een project genaamd "Gedichten op muren". Het eerste muurgedicht werd in 1992 geplaatst en was van de Russische dichteres Marina Tsvetajeva. Het gedicht De Profundis van Federico García Lorca was in 2005 het 101e muurgedicht, waarna in 2010 weer nieuwe Leidse muurgedichten werden aangebracht.
In 2004 begon een project in Sofia waar Europese ambassades op een muur in de stad een gedicht uit hun land aanbrachten.

## Muurgedichten in diverse steden

* In Berlijn (Hendrik Marsman)
* In Leiden (Jabra Ibrahim Jabra )
* In Llandwrog (J.W.)
* In Nijmegen (Victor Vroomkoning)
* In Parijs (Arthur Rimbaud)
* In Poeke (Guido Gezelle)
* In Rusholme (Manchester) (Lemn Sissay)
* In Utrecht (C.C.S. Crone)
# Emins klauwier

De Emins klauwier (Lanius gubernator) is een zangvogel uit de familie Laniidae (klauwieren).
Gustav Hartlaub beschreef deze soort in 1882 aan de hand van enkele individuen die verzameld waren door Emin Pasha of Emin Bey (dit is Eduard Schnitzer, de gouverneur van de Egyptische provincie Equatoria) tijdens een reis door het gebied van de boven-Nijl nabij Langomeri (een plaats in het noorden van het tegenwoordige Oeganda). De soortnaam gubernator verwijst naar de functie van Emin Pasha.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in westelijk en centraal Afrika, met name van Ivoorkust tot zuidelijk Soedan, noordelijk Oeganda en noordoostelijk Zaïre.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot zeldzaam. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Emins klauwier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ G. Hartlaub. Ornithologisches Centralblatt vol. 7 (1882) blz. 91 en Journal für Ornithologie vol. 30 (1882) blz. 323. Gearchiveerd op 28 juni 2023.
# Son of Godzilla

Son of Godzilla (Japanse titel:怪獣島の決戦 ゴジラの息子/Kaijū-tō no Kessen Gojira no Musuko, "Beslissende slag op Monster-eiland: zoon van Godzilla"; Nederlandse titel: De zoon van Godzilla) is een Japanse kaijufilm uit 1967. Het is de achtste van de Godzillafilms. De film werd geregisseerd door Jun Fukuda. Special effects werden verzorgd door Eiji Tsuburaya en Sadamasa Arikawa.

## Verhaal

Een team van wetenschappers probeert op Sollgell Island een perfect systeem voor weerscontrole te maken. Hun pogingen worden echter verstoord door de aanwezigheid van bidsprinkhanen en een nieuwsgierige journalist. De eerste test met een radioactieve ballon mislukt door een vreemd signaal dat van het centrum van het eiland komt, en de ballon ontploft. De ontploffing veroorzaakt een radioactieve storm die de sprinkhanen doet groeien tot enorm formaat.
Wanneer de wetenschappers deze enorme sprinkhanen, nu Kamacuras genoemd, bestuderen, ontdekken ze dat de monsters bezig zijn een ei op te graven van onder een berg zand. Het ei komt al snel uit, en tot ieders verbazing blijkt er een Baby Godzilla in te zitten. De wetenschappers concluderen al snel dat het mysterieuze signaal dat hun ballon verstoorde afkomstig was van deze mini-Godzilla. Al snel arriveert de echte Godzilla op het eiland om zijn nakomeling te beschermen. Hierbij vernietigd hij de basis van de wetenschappers, en dood twee Kamacuras.
De mini-Godzilla groeit al snel tot de helft van Godzilla’s formaat. Hij leert net als Godzilla een atoomstraal af te vuren (zij het met moeite, in het begin kan hij alleen een soort rookkringetjes produceren). Een van de wetenschappers, Riko, geeft de nieuwe Godzilla de naam Minilla.
In de climax van de film probeert Minilla de wetenschappers te beschermen tegen een enorme spin genaamd Kumonga, maar moet zelf gered worden door Godzilla.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Kubo, Akira Akira Kubo | Gorou Maki |
| Takashima, Tadao Tadao Takashima | Dr. Tsunezou Kusumi |
| Hirata, Akihiko Akihiko Hirata | Dr. Hujisaki |
| Maeda, Bibari Bibari Maeda | Saeko |
| Tsuchiya, Yoshio Yoshio Tsuchiya | Hurukawa |
| Sahara, Kenji Kenji Sahara | Morio |
| Maruyama, Ken'ichirou Ken'ichirou Maruyama | Ozawa |
| Kuno, Seishirou Seishirou Kuno | Tashiro |
| Saijou, Yasuhiko Yasuhiko Saijou | Suzuki |
| Kurobe, Susumu Susumu Kurobe | Weather observation airplane captain |
| Onaka, Seiji Seiji Onaka | Godzilla |
| Sekita, Hiroshi Hiroshi Sekita | Godzilla |
| Nakajima, Haruo Haruo Nakajima | Godzilla |
| Machan, Little Man Little Man Machan | Minilla |

## Achtergrond
### Opbrengst

In Japan werden voor de film ongeveer 2,480,000 kaartjes verkocht.

### Amerikaanse versie

Net als de vorige Godzillafilm, Godzilla vs. the Sea Monster, werd Son of Godzilla in Amerika uitgebracht als televisiefilm door de Walter Reade Organization. De dialoog werd weer nagesynchroniseerd naar Engels, enkele namen van de personages en monsters werden aangepast, en een paar scènes verwijderd. In totaal is de Amerikaanse versie 2 minuten korter dan de Japanse.

## Trivia

* De film werd deels opgenomen in Guam
* Oorspronkelijk zou de mini-Godzilla "Kojira" gaan heten.
# Lonzée

Lonzée is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Gembloers. Lonzée ligt in de provincie Namen en was tot 1 januari 1965 een zelfstandige gemeente.

## Bezienswaardigheden

* De Abdij van Argenton werd begin 13e eeuw gesticht. In 1229 werd hij verbonden aan de Abdij van Villers. De resterende gebouwen zijn voornamelijk uit de 2e helft van de 18e eeuw.
* De Sint-Rochuskerk (Église Saint-Roch) is een neogotisch kerkgebouw van 1846.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1961=volkstellingen
Deelgemeenten: Beuzet · Bossière · Bothey · Corroy-le-Château · Ernage · Gembloers · Grand-Leez · Grand-Manil · Isnes · Lonzée · Mazy · Sauvenière Overige plaatsen: Baudecet · Ferooz · Golzinne · Liroux · Petit-Leez · Vichenet Belgische gemeenten · arrondissement Namen · provincie Namen · Wallonië
# Alphonse Nickels

Johann Baptiste Alphons Nickels (Berdorf, 11 september 1881 – Bonn, 21 december 1944) was een Luxemburgs diplomaat en auteur.

## Leven en werk

Alphonse of Alfons Nickels was een zoon van onderwijzer Nicolaus Nickels en Anna Nilles. Hij bezocht het Gymnase d'Echternach en studeerde rechten in Genève, Nancy en Parijs. Van 1914-1920 had hij een eigen advocatenkantoor in Diekirch. Hij ging in 1920 aan de slag bij de juridische afdeling van het staalbedrijf HADIR en werd in 1923 secretaris-generaal van ARBED. In 1926 werd hij er benoemd tot administratief directeur.
Nickels schreef polemieken, veelal van sociaal-politieke aard, in de Luxemburger Zeitung (1925-1930), werkte mee aan La Voix des Jeunes, Volksbildungskalender en Les Cahiers luxembourgeois en schreef novellen. Hij had diverse nevenfuncties en was onder meer voorzitter van de Cercle Artistique de Luxembourg (1928-1936), president van de Radicaal-Liberale Partij, en voorzitter van het oprichtingscomité van het monument ter herinnering aan Michel Rodange (1932).
Nickels werd in 1933 benoemd tot legatieraad in Berlijn en in 1936 tot zaakgelastigde bij de Duitse regering. Vanaf 1938 stond hij opnieuw aan het hoofd van ARBED, tot hij en zijn vrouw in 1942 werden gedeporteerd naar het klooster Leubus. Ze werden later overgeplaatst naar Bonn en kwamen beiden om bij een bombardement.

## Literatuur

* Robert Stumper (1965) "Alphonse Nickels 1881-1944", in Les Cahiers luxembourgeois 33 (1965) 1, p. 69-74.
* P.W. (1949) "Alphonse Nickels 1876-1944", in Annuaire de la Société des amis des musées dans le Grand-Duché de Luxembourg. p. 100-102.
* ↑ Burgerlijke stand van Berdorf: geboorten 1881, akte n° 14.
* ↑ Hauts-fourneaux et aciéries de Differdange, St-Ingbert, Rumelange.
* ↑ Gast Mannes, "Alfons Nickels", Luxemburger Autorenlexikon, Centre national de littérature.
* ↑ "Relations extérieurs", Mémorial, 21 oktober 1933.
* ↑ Georges Hausemer (2006) Luxemburger Lexikon. Luxemburg: Éditions Guy Binsfeld. ISBN 978-2-87954-156-3.
# Lijst van presidenten van Libanon

Deze pagina bevat een lijst van alle presidenten van Libanon.
Het ambt van de president is in Libanon voorbehouden aan een maronitische christen. Voor meer informatie: zie Politiek in Libanon. De verkiezing gebeurt door stemming in de Nationale Assemblee en dus niet rechtstreeks.

## Presidenten van Libanon (1926-heden)
### Voor de onafhankelijkheid (1926-1943)

| President | Ambtstermijn | Ambtstermijn | |
| Charles Debbas (1885–1935) | 1 september 1926 | 2 januari 1934 | Grieks-orthodox |
| Privat-Antoine Aubouard (1874–1934) (waarnemend) | 2 t/m 30 januari 1934 | 2 t/m 30 januari 1934 | Christen |
| Habib Pacha Es-Saad (1867–1942) | 30 januari 1934 | 20 januari 1936 | Maroniet |
| Emile Edde (1886–1949) | 20 januari 1936 | 4 april 1941 | Maroniet |
| Pierre-Georges Arlabosse (waarnemend) | 4 t/m 9 april 1941 | 4 t/m 9 april 1941 | Christen |
| Alfred Georges Naqqache (1887–1978) | 9 april 1941 | 18 maart 1943 | Maroniet |
| Ayub Thabit (1887–1978) (acting) | 19 maart 1943 | 21 juli 1943 | Protestant |
| Petro Trad (1876–1947) | 22 juli 1943 | 30 september 1943 | Grieks-orthodox |

### Na de onafhankelijkheid (allen Maronieten) (1943-heden)

| President | President | Ambtstermijn | Ambtstermijn |
| | Bechara El Khouri (1890-1964) | 21 september 1943 | 11 november 1943 |
| | Emile Edde (1886–1949) | 11 t/m 22 november 1943 | 11 t/m 22 november 1943 |
| | Bechara El Khouri (1890-1964) | 22 november 1943 | 18 september 1952 |
| | Fouad Chehab (1902-1973) (waarnemend) | 18 t/m 22 september 1952 | 18 t/m 22 september 1952 |
| | Camille Chamoun (1900-1987) | 23 september 1952 | 22 september 1958 |
| | Fouad Chehab (1902-1973) | 23 september 1958 | 22 september 1964 |
| | Charles Helou (1913-2001) | 23 september 1964 | 22 september 1970 |
| | Suleiman Frangieh (1910-1992) | 23 september 1970 | 22 september 1976 |
| | Elias Sarkis (1924-1985) | 23 september 1976 | 22 augustus 1982 |
| | Bashir Gemayel (1947-1982) | 23 augustus 1982 | 14 september 1982 |
| | Amin Gemayel (1942) | 23 september 1982 | 22 september 1988 |
| | Selim al-Hoss (1929-2024) (waarnemend; internationaal erkend) (soenniet) | 23 september 1988 | 5 november 1989 |
| | Michel Aoun (1933) (waarnemend; internationaal niet erkend) | 22 september 1988 | 13 oktober 1990 |
| | René Moawad (1925-1989) | 5 t/m 22 november 1989 | 5 t/m 22 november 1989 |
| | Selim al-Hoss (1929-2024) (waarnemend; internationaal erkend) | 22 t/m 24 november 1989 | 22 t/m 24 november 1989 |
| | Elias Hrawi (1925-2006) | 24 november 1989 | 24 november 1998 |
| | Emile Lahoud (1936) | 24 november 1998 | 23 november 2007 |
| vacant vanaf 23 november 2007 tot 25 mei 2008 ||||
| | Michel Suleiman (1948) | 25 mei 2008 | 25 mei 2014 |
| vacant vanaf 25 mei 2014 tot 29 oktober 2016 ||||
| | Michel Aoun (1933) | 29 oktober 2016 | 30 oktober 2022 |
| vacant vanaf 30 oktober 2022 tot 9 januari 2025 ||||
| | Joseph Aoun (1964) | 9 januari 2025 | heden |
# Underscore

De underscore (_) (Engels voor 'onderstrepen'), ook wel onderstrepingsteken, laag streepje of onderstreepje, is een typografisch teken met de ASCII-waarde 95.

## Geschiedenis

Het is een overblijfsel van de typemachine waar de "underscore" (onderstreeptoets) gebruikt werd om letters te onderstrepen. De underscore werd aanvankelijk gebruikt om belangrijke woorden op zichtbare wijze te doen opvallen, bijvoorbeeld titels.

## ICT

Het wordt vooral gebruikt in e-mailadressen en URL's, omdat daar geen spaties in kunnen worden gebruikt. Een reeks underscores (_____) wordt ook wel gebruikt om een plek aan te geven waar iets moet worden ingevuld (bijvoorbeeld op een formulier). Het is tevens een van de manieren om een paragraaf_naam samen te stellen binnen een computerprogramma. Een andere is de zogenoemde CamelCase waar hoofdletters en kleine letters afgewisseld worden.
* ↑ underscore (taalkundige term, gebruik). www.vlaanderen.be. Geraadpleegd op 17 februari 2024.
# 030303

030303 is een Nederlands dj-collectief en platenlabel. De naam is een samentrekking van 030, het telefoonnetnummer van thuishaven Utrecht, en de Roland TB-303, de synthesizer die kenmerkend is voor acid house.
030303 werd bekend door het organiseren van acidparties in Utrecht (onder andere in Ekko en Tivoli de Helling) maar ook door optredens en als mede-organisator in andere steden in Nederland (Melkweg Amsterdam, LVC Leiden en Den Haag), op festivals als Lowlands, Incubate, GOGBOT, STRP Eindhoven, Stekker In Het Park en Magic Waves Festival in Berlijn, Duitsland en feesten op M.S. Stubnitz. Op feesten van 030303 speelden onder andere Quadrophonia, Acid Junkies, Allert plays Human Beings, Bong-Ra, Ceephax Acid Crew, Funckarma, Frank De Wulf, I-F, Random XS en Unit Moebius. Naast acid komen ook andere elektronische muziekstijlen aan bod.
Sinds 2006 brengt 030303 verzamelplaten uit op de eigen labels Marguerita Records en 030303 Records. Op 20 juni 2010 zond de VPRO een special van een uur uit over 030303 in het programma Café Sonore op Radio 6.

## Discografie

* 2006: 030303 - Diverse artiesten, onder andere Cane
* 2007: 030303 #2 - Diverse artiesten, onder andere Legowelt
* 2007: 030303 #3 - Diverse artiesten, onder andere Neil Landstrumm
* 2007: 030303 #4 - Cane
* 2008: 030303 #5 - Diverse artiesten, onder andere Orgue Electronique, Like A Tim
# Lepidoceropsyche

Lepidoceropsyche is een geslacht van vlinders van de familie van de zakjesdragers (Psychidae).
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Lepidoceropsyche manoi Saigusa & Sugimoto, 2022, die op enkele zuidelijke eilanden van de Riukiu-eilanden voorkomen.
# Kasteel van Bioul

Het kasteel van Bioul is een kasteel gelegen in het dorp Bioul in de provincie Namen. Het kasteel stamt uit de elfde eeuw en was tot de dertiende eeuw eigendom van de familie Orbais. In de zestiende eeuw en tot 1708 was het kasteel in handen van het huis van Brandenburg.
William Nicolas Moreau restaureerde het kasteel en het park in 1776.
François Vaxelaire, oprichter van het warenhuis Au Bon Marché, kocht het kasteel in 1909 en liet door de architecten Edmond Franken-Willemaers en Leon Cabarche grote renovaties uitvoeren in de stijl van de zestiende eeuw. In 1956 werd het kasteel opnieuw gerenoveerd door kleinzoon François Vaxelaire, voorzitter van de GIB-groep. Hij liet de tuin aanleggen door landschapsarchitect René Pechère.
Château de Bioul behoort tot de belangrijkste wijndomeinen in Wallonië.
# Orsino Orsini

Salvatore Orsina, met pseudoniem Orsino Orsini (Francavilla di Sicilia, 10 september 1900 – Rome, 4 juni 1980) was een journalist in het koninkrijk Italië, nadien republiek Italië. Hij was actief in de Italiaanse vereniging voor numismatiek.

## Levensloop

Orsini werd geboren op het eiland Sicilië, in Francavilla di Sicilia, in de provincie Messina.
Voor de Tweede Wereldoorlog was hij journalist voor de krant La Prealpina, een krant waarvan de hoofdzetel in Varese in Noord-Italië lag.
Samen met Amleto Palermi schreef Orsini het filmscript van La vecchia signora, een film uit 1932 geregisseerd door Amleto Palermi. Het verhaal gaat over een oude dame die maandelijks een bezoek brengt aan het klooster waar haar dochter non is. De dame poogt telkens die dag een goede indruk te maken op de kloosterlingen, ondanks haar armoede.
Na de oorlog werkte Orsini als journalist bij de krant Gazzetta del Sud. Deze krant richtte zich tot een publiek in de Mezzogiorno en had haar hoofdzetel in Messina.

## Publicaties

Orsini was een numismaticus na zijn oppensioenstelling. Zo publiceerde hij twee boeken:
* Quattro secoli di monete dei re di Francia in Italia 1306-1706, in 1973. In de serie La Numismatica, uitgegeven te Brescia.
* Una storia fatta solo di oro. Gepubliceerd door het Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato in Rome, 1980. Dit werk geeft een overzicht over gouden munten van de Klassieke Oudheid tot de 20e eeuw.
* ↑ (fr) Orsini, Orsino (1900-1980), pseudonyme, forme internationale. Catalogue général. Bibliothèque nationale de France, Parijs (1994).
* ↑ (en) La vecchia signora. Drama. Internet Movie Database (1990).