# Adam van der Heijden

Adam van der Heijden, (Waddinxveen, 10 mei 1865 - 18 juli 1927), was predikant binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken en docent aan de Theologische School.

## Biografie

Adam van der Heijden werd geboren in een niet-kerkelijk meelevend milieu. Wel werd hij gedoopt in de Nederlands Hervormde Kerk en zijn ouders stuurden hem ook naar een christelijke school. Op 18-jarige leeftijd kwam hij tot bekering.
Sommige publicaties vermelden dat hij een neef was van ds. Pieter van der Heijden, geboren op 2 april 1865 in Waddinxveen, predikant in Lemmer, Enkhuizen en Vlaardingen bij de Vrije Gereformeerde Gemeenten. Een publicatie In zijn huis wilt Hem loven vermeldt de volgende legendarische anekdote over de bekering van Adam van der Heijden: Op zestienjarige leeftijd leefde hij onverschillig ten opzichte van het christelijk geloof. Daar kwam verandering in na een willekeurige zondagavond waarbij hij samen met zijn 'neef' Pieter uit een café kwam en uit baldadigheid de arm greep van een toevallige voorbijgangster. Deze vrouw voelde echter geen boosheid opkomen, maar geloofde dat beiden 'neven' verkondigers zouden worden van 'Gods grote Naam en deugden'. Toen de jongens besloten hun spijt te betuigen luidde het antwoord tamelijk onverwacht: "ik zou nu kunnen zeggen dat ik het jullie zou vergeven, maar dan staat jullie schuld in elk geval bij God nog open. Voor Hem moeten wij straks verschijnen. En alleen Hij kan volkomen vergeven." Het antwoord van de vrouw zou geleid hebben tot de bekering van de neven. Door anderen werd echter weersproken dat de beiden predikanten neven waren.
Na een kerkelijke zoektocht via de Vrienden der Waarheid in de Nederlands Hervormde Kerk en de Ledeboerianen gemeenten sloot Van der Heijden zich aan bij de Christelijke Gereformeerde Kerk. Door de kennismaking met ds. C.J.I. Engelbregt kreeg hij liefde tot de zending en werd werkzaam met een roeping tot predikant. Van der Heijden was werkzaam als timmerman toen hij zich aanmeldde voor het admissie-examen. Hiervoor slaagde hij niet. Nadat de Christelijke Gereformeerde Kerk voor het grootste deel door de vereniging van 1892 was opgegaan in de Gereformeerde Kerken in Nederland koos Van der Heijden ervoor christelijk-gereformeerd te blijven. Hij schreef in een brief aan zijn vriend Pieter Johannes Marie de Bruin zijn bezwaren. In 1894 meldde hij zich opnieuw voor het admissie-examen en werd nu wel aangenomen.
Aan de Theologische School in Rijswijk volgde hij colleges bij Van Lingen en Wisse.
In 1900 nam hij een beroep naar Broek op Langendijk aan. In 1904 vertrok hij naar Dordrecht.
In 1909 werd hij als docent benoemd in de vacature Van Lingen, omdat zijn collega Franciscus Lengkeek voor deze benoeming had bedankt. Het was een zware taak om de plaats van zijn klassiek goed geschoolde voorganger in te nemen. Het Hebreeuws nam zijn collega De Bruin van hem over. Behalve het Grieks en Latijn doceerde Van der Heijden praktische vakken waaronder Homiletiek, Poimeniek, Catechetiek en Liturgiek. Hij bleef als docent werkzaam totdat hij lichamelijk niet meer kon. Na een ingrijpend ziekbed waar hij op tere wijze getuigde van zijn geloof stierf hij op 18 juli 1927.

## Literatuur

* Ham, H. van der Een wolk van getuigen, portretten van christelijke gereformeerde predikanten, pagina 9-37
* ↑ Ham, H. van der Een wolk van getuigen, portretten van christelijke gereformeerde predikanten, pagina 9-37
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 102958416
* Virtual International Authority File: 284391825
* WorldCat: E39PBJbttvYTJvPcQRyv3wrTHC