OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Van Rossem (geslacht)

Van Rossem (met takken genaamd Van Rossum en Vermeulen) is een Nederlandse familie die is opgenomen in het genealogisch naslagwerk, een boekenreeks die de naam Nederland's Patriciaat draagt.
Het geslacht Van Rossum is afkomstig uit de Betuwe. De oudst bekende stamvader is Rijk Corneliss, gegoed in Zelden en De Haar. Zijn zoon trouwde met Cecilia Jansdochter van Rossum. Cornelis en Cecilia (ook Lijda, Lya of Elia genoemd) bewoonden De Laak te Asch, dat daarvoor werd bewoond door de ouders van Cecilia, Adriaan van Rossum en Adriana. De Van Rossums vervulden diverse kerkelijke en bestuurlijke functies in de Betuwe in de 17e, 18e en 19e eeuw, zoals armmeester, buurmeester, kerkmeester, ouderling en diaken.
Nazaten van deze familie waren onder andere (mede)oprichter van:
* J. & A.C. van Rossem Koninklijke Tabaksfabriek
* Pakhuismeesteren
* van Rossum van Oordt & Co.
* N.V. Rotterdamsche Hypotheekbank.

## Enkele telgen

* prof. dr. ir. Arnold van Rossem (1887-1982), hoogleraar Technische Hogeschool Delft en directeur Rubberinstituut TNO
** Gerard van Rossem (1919-1990), entomoloog en kunstschilder
*** prof. dr. Maarten van Rossem (1943), bijzonder hoogleraar, historicus, presentator en schrijver
*** Sis van Rossem (1945-2022), kunsthistorica, columniste en presentatrice
*** prof. dr. Vincent van Rossem (1950), hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam en stedenbouwkundige.

### Andere telgen

* prof. dr. Adriaan Joseph van Rossem (1892-1949), hoogleraar, ornitholoog
* dr. Cornelis van Rossem (1879-1943), directeur scheikundig laboratorium Departement van Landbouw, Nijverheid en Handel.
* A.P. van Schilfgaarde en F. van Rossem, Stamboek van het geslacht Van Rossem, Van Rossum en Vermeulen. [Z.p.], 1920.
* Nederland's Patriciaat 83 (2000/'01), p. 276-403.
# Divisie Nr. 6 (Newfoundland en Labrador)

Divisie Nr. 6 (Engels: Division No. 6) is een censusdivisie in Newfoundland en Labrador, de oostelijkste provincie van Canada. Het door Statistics Canada afgebakende gebied komt overeen met het centrale gedeelte van het eiland Newfoundland.
De grootste gemeente in de divisie is Grand Falls-Windsor.

## Demografie
### Bevolkingsomvang

De volkstelling van 1951 was de eerste sinds de toetreding van Newfoundland tot de Canadese Confederatie. Divisie Nr. 6 telde toen zo'n 28.000 inwoners. De censusdivisie kende in de jaren erna een gestage groei en piekte net onder de 43.000 inwoners in 1976. Daarna begon een geleidelijke daling waardoor Divisie Nr. 6 in 2001 niet veel meer dan 36.000 inwoners meer had. Sindsdien is de demografische situatie relatief stabiel gebleven.
* Bron: Statistics Canada (1951–1986, 1991–1996, 2001–2006, 2011–2016, 2021)

### Taal

In 2021 had 98,4% van de inwoners van Divisie Nr. 6 het Engels als (al dan niet gedeelde) moedertaal; 99,9% onder hen was die taal machtig. Hoewel slechts 175 mensen (0,5%) het Frans als (al dan niet gedeelde) moedertaal hadden, waren er 1.645 mensen die die andere Canadese landstaal konden spreken (4,5%). Na het Engels en Frans was in 2021 de meest gekende taal het Punjabi met 130 sprekers (0,4%). Er was niemand die Nederlands kon spreken.

### Inheemse bevolking

Bij de volkstelling van 2016 gaven 2.360 inwoners (6,3%) van Divisie Nr. 6 aan dat ze een inheemse identiteit hebben. Bijna driekwart onder hen behoort tot de First Nations met daarnaast nog 310 Métis, 180 Inuit en 200 mensen die hun inheemse identiteit niet verder specificeerden of een gemengde inheemse identiteit hadden. Op een twintigtal sprekers van het Inuktitut na was niemand onder hen een inheemse taal machtig.

## Plaatsen

Divisie Nr. 6 telt 12 gemeenten en die volgens de volkstelling van 2021 tezamen 36.113 inwoners telden, oftewel bijna 97% van het inwonertotaal. De overige inwoners woonden in gemeentevrij gebied, onder andere in de drie local service districts. Er waren echter ook enkele honderden mensen die in een van de zeven LSD-loze plaatsen of between communities (tussen twee plaatsen in) woonden en aldus geen enkele vorm van lokaal bestuur genoten.
# Freek van den Berg

Johannes Fredericus (Freek) van den Berg (Amsterdam, 29 mei 1918 – Veessen, 13 juni 2000) was een Nederlands kunstschilder.
Freek van den Berg was voornamelijk autodidact. Wel kreeg hij enige tijd les van kunstenaar Frits Giltay en adviezen van Han van Dam (aldus Ed Wingen, 1998). In de jaren 40 van de twintigste eeuw verwierf hij de bijnaam ‘de Kees van Dongen van Kattenburg’ (Pieter Scheen / 'Lexicon van Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1850-1950', 1970). Van 1954-1963 werkte hij tevens als kunstcriticus voor Het Parool, Het Vrije Volk en Vrij Nederland. Freek van den Berg had drie kinderen van wie de jongste, Roland van den Berg (1950-2007), eveneens kunstschilder werd.
In 1985 verhuisde Van den Berg vanuit Amsterdam naar het Veluwse IJsseldorpje Veessen. Het directe uitzicht op de rivier en met name de zonsopgangen beïnvloedden zijn werk. Zijn kleuren werden lichter van toon, ‘helderder, alsof de zon meer de kans kreeg om zich te laten gelden’ (necrologie in Zwolse Courant, 15-06-2000). Vaak is Van den Berg ‘de laatste Nederlandse fauvist’ genoemd, o.a. door kunstjournalist Ed Wingen van De Telegraaf. Maar hoewel het werk van Van den Berg verwantschap vertoont met het fauvisme, voelde hij zich ook verbonden met het Franse impressionisme en het Duitse expressionisme. (Zie monografie ‘Freek van den Berg, de bevrijding van de kleur’, 2001).

## Enkele exposities

* 1938: debuut, 1e expositie met ‘De Onafhankelijken’ in het Stedelijk Museum Amsterdam; daarna ook in 1939, 1940, 1941, 1942
* 1947: expositie Pulchri Studio, Den Haag
* 1963: 1e expositie Kunstzaal Hamdorff in Laren; daarna ook in 1965, 1967, 1970, 1972 en 1976
* 1983: solo-expositie in kasteel Zwaluwenburg bij Elburg. Thema: Elburg, landschappen, stads- en havengezichten t.g.v. het 750-jarig bestaan van deze vestingstad
* 1985: solo-expositie in de Catharinakapel te Harderwijk; tientallen portretten in olieverf, aquarel en grafiek van de dichter Gerard den Brabander (1900-1968), met wie Van den Berg jarenlang bevriend was en die hem betitelde als “mijn schilder-biograaf” (brochure expositie door Klaas Roodenburg, 1985)
* 1989: solo-expositie Voerman Museum Hattem, 'De IJssel opnieuw bezien'
* 1998: overzichtsexpositie t.g.v. zijn 80e verjaardag, in Museum Jan van der Togt te Amstelveen
* 2001: postume overzichtsexpositie in Museum Van Lien te Fijnaart: ‘Freek van den Berg, de bevrijding van de kleur’

## Literatuur

* Wingen, Ed & Koster, Nico: 'Kijk op schilders. Portretten van 50 Nederlandse schilders' (uitg.? 1973)
* Dubois, Pierre H. / ‘Gerard den Brabander, door Freek van den Berg geschilderd’ (uitg.? 1992)
* Wingen, Ed / ‘Freek van den Berg, een leven met kleur’ (uitg. Wim Snijders, sept. 1998)
* Laning, Dick / 'Postuum', necrologie (Zwolse Courant, 15 juni 2000)
* Coornstra, Margaretha / ‘Freek van den Berg', monografie t.g.v. overzichtsexpositie (uitg. Museum Van Lien, Fijnaart, 2001)
# Saint-Jean-Pied-de-Port

Saint-Jean-Pied-de-Port (Baskisch: Donibane Garazi) is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bayonne. Saint-Jean-Pied-de-Port is lid van Les Plus Beaux Villages de France. Saint-Jean-Pied-de-Port telde op 1 januari 2022 1.487 inwoners.

## Geschiedenis

De stad werd gesticht in de 12de eeuw als versterkte plaats door de koningen van Navarra. Zij bouwden hier een koninklijk kasteel. Dit beschermde de oversteek van de Nive en de toegang tot de bergpassen van Roncevaux en Bentarte. De oude stad (Ville haute) werd in de 15de eeuw ommuurd. De stadsmuur telt vier poorten: Porte de France, Porte de Navarre, Porte d'Espagne en Porte Saint-Jacques. In 1512 werd de stad ingenomen door het Spaanse leger en werd er gedurende decennia gevochten in de omgeving. In 1628 werd begonnen met de bouw van een citadel boven de stad op de plaats van het oude kasteel. De citadel werd later aangepast naar plannen van Vauban maar ze werd nooit volledig afgewerkt. De citadel diende als uitvalsbasis voor de revolutionaire legers die in 1793 en 1794 tegen Spanje optrokken. In 1814 werd de citadel belegerd door een gemengd Brits, Spaans en Portugees leger.

## Bezienswaardigheden

In de stad zijn talrijke historische gebouwen. Op vele oude private huizen is het bouwjaar en de gegevens van de toenmalige eigenaar op het linteel boven de deur. Het oudste huis dateert uit 1510.
* De citadel ligt op een hoogte van 70 meter boven de rivier de Nive en herbergt een school.
* De kerk Notre-Dame-de-l'Assomption met een poort onder de klokkentoren.
* Prison des Évêques: voormalige bisschoppelijke residentie die daarna dienst deed als gevangenis.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Jean-Pied-de-Port bedroeg op 1 januari 2022 2,73 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 544,7 inwoners per km². De stad ligt aan de samenvloeiing van de rivieren de Nive en de Béhérobie.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Saint-Jean-Pied-de-Port.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Sport

In Baskenland is pelota populair. In de stad werd in 1937 hiervoor een zaal gebouwd (Trinquet Garat).

### Wandelroutes

Er kruisen in deze plaats twee populaire langeafstandswandelroutes. De GR10 loopt van de Atlantische Oceaan tot de Middellandse Zee en de Europese wandelroute E3 loopt van Nesebǎr aan de Zwarte Zee naar Santiago de Compostella. Deze route is vooral bekend als pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Vanuit Saint-Jean is de volgende etappeplaats Roncesvalles in de Spaanse Pyreneeën.
# A-5 (Québec)

De A-5 of Autoroute 5 is een korte autosnelweg in Québec, die loopt van Gatineau bij Ottawa naar La Pêche en uiteindelijk naar Wakefield. De weg wordt ook wel Autoroute de la Gatineau genoemd, naar de rivier Gatineau waar de weg langs loopt.

## Geschiedenis

Het eerste deel van de autosnelweg werd geopend in 1964. Dit was de verbinding tussen Ottawa en Gatineau. In 1974 was de weg door Gatineau voltooid. Daarna is de weg verder richting het noorden verlengd. In 1991 werden de eerste acht kilometer geopend. Op 4 december 2009 werd het gedeelte naar Chelsea geopend. In november 2014 was de weg voltooid tot Wakefield. Een verdere verlenging was niet voorzien.
A-5 · A-10 · A-13 · A-15 · A-19 · A-20 · A-25 · A-30 · A-31 · A-35 · A-40 · A-50 · A-55 · A-70 · A-73 · A-85
A-410 · A-440 · A-520 · A-540 · A-573 · A-610 · A-640 · A-720 · A-730 · A-740 · A-930 · A-955 · A-973
Voormalige autosnelwegen: A-6 · A-16 · A-18 · A-51 · A-65 · A-415 · A-430 · A-530 · A-550 · A-755 · A-920
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Autoroute 5 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Google Maps
* Wegenwiki
# Rodrigo Rêgo

Rodrigo Pedrosa Rêgo (Almada, 26 maart 2002) is een Portugees voetballer die als verdediger voor Varzim SC speelt.

## Carrière

Rodrigo Rêgo speelde in de jeugd van Almada AC en Sporting Clube de Portugal. Gedurende zijn tijd bij Sporting kwam hij uit voor verschillende vertegenwoordigende Portugese jeugdelftallen. In het seizoen 2021/22 werd hij aan Varzim SC verhuurd, waarmee hij op het tweede niveau van Portugal uitkwam. Hij debuteerde op 7 november 2021, in de met 2-2 gelijkgespeelde uitwedstrijd tegen FC Porto B. Hij scoorde in deze wedstrijd de 2-1, maar kreeg later in de wedstrijd een rode kaart. Ondanks de rode kaart in zijn debuutwedstrijd groeide hij hierna wel uit tot een vaste waarde bij Varzim, wat uit de Liga Portugal 2 degradeerde. Nadat zijn contract bij Sporting in 2022 afliep, vertrok hij naar FC Eindhoven. Bij Eindhoven had hij moeite om te aarden, maar kwam naarmate het seizoen vorderde vaker in actie. In het seizoen 2023/24 kwam hij echter nauwelijks meer in actie. Hierna keerde hij terug naar Varzim.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | → Varzim SC | Portugal | Liga Portugal 2 | 19 | 1 | 0 | 0 | – | – | 19 | 1 |
| 2022/23 | FC Eindhoven | Nederland | Eerste divisie | 15 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 17 | 0 |
| 2023/24 | FC Eindhoven | Nederland | Eerste divisie | 9 | 0 | 0 | 0 | – | – | 9 | 0 |
| 2024/25 | Varzim SC | Portugal | Liga 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 43 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 45 | 1 |
| Bijgewerkt op 3 augustus 2024 ||||||||||||
# Sandy Point (St. George's Bay)

Sandy Point, ook Flat Island genoemd, is een eiland van 2,45 km² in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. Het is een zanderig en vrijwel plat eiland dat vlak voor de kust van Newfoundland ligt.

## Geografie

Het eiland ligt in het uiterste oosten van St. George's Bay, de grootste baai aan de westkust van Newfoundland. Het is ruim 4 km lang en maximaal 1,1 km breed. In het westen is Sandy Point via een nauwe opening afgescheiden van een 8,5 km lange landtong die vrijwel nergens meer dan 250 meter breed is. Het ligt slechts 2 km ten noorden van de op het "vasteland" gelegen gemeente St. George's.

## Geschiedenis

Sandy Point maakte historisch deel uit van de hierboven beschreven landtong, die oorspronkelijk dus bijna 13 km lang was. Door jarenlange erosie werd de landtong geleidelijk aan smaller en een zware storm in 1960 zorgde voor een kleine opening, waardoor het meest oostelijke gedeelte een eiland werd. De inwoners die er woonden hervestigden zich kort daarna, voornamelijk naar St. George's.

## Biodiversiteit

Sandy Point wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van zandduinen, zandstranden en zoutmoerassen. Dat is zeer uitzonderlijk binnen de provincie, waar de kustlijn meestal erg ruig en rotsachtig is. Het vormt onder andere een belangrijke broedplaats voor de dwergplevier. De zoutmoerassen herbergen daarenboven zeldzame planten zoals Limonium ("zeelavendel") en Spartina alterniflora.
# Anton Praetorius

Anton Praetorius (Lippstadt, 1560 - Laudenbach (Bergstraße), 6 december 1613) was een Duits pastor, gereformeerd theoloog, auteur en bestrijder van de vervolging en marteling van vermeende heksen.
Anton Praetorius werd de eerste gereformeerde pastor in Dittelsheim, waar hij in 1595 de oudste omschrijving van het Grote Vat van de Wijn in het Heidelbergse kasteel publiceerde.
Hij werd in 1596 hofpredikant in Birstein (bij Frankfurt am Main). In 1597 werd Praetorius door de vorst benoemd tot lid van het gerecht tot vervolging van heksen. Praetorius protesteerde tegen de marteling van een vrouw en bereikte dat het proces werd beëindigd en dat de vrouw vrijgelaten werd. Dit is het enige bekende geval van een geestelijke die tijdens een proces tegen hekserij verlangde dat de onmenselijke martelingen ophielden – en won.
Praetorius werd echter wel ontslagen als hofpredikant en werd 1598 pastor in Laudenbach (Bergstrasse). Hij publiceerde in 1598, onder het pseudoniem Johannes Scultetus (de naam van zijn zoon), het boek “Gründlicher Bericht von Zauberey und Zauberern” tegen heksenvervolging en marteling. In 1602 durfde hij het boek bij de tweede druk onder zijn eigen naam te publiceren, en in 1613 verscheen de derde druk met een persoonlijke inleiding. In 1629 publiceerden onbekenden de vierde druk van zijn “Bericht über Zauberey und Zauberer” ( Bericht over hekserij en heksen).

## Publicaties van Praetorius

* Vas Heidelbergense, Heidelberg (over het grote Vat van de Wijn in het Kasteel van Heidelberg), oktober 1595
* Gründlicher Bericht von Zauberey und Zauberern. Durch Joannem Scultetum Westphalo-camensem, 1598 (boek tegen heksenverbranding en tegen marteling)
* Gründlicher Bericht von Zauberey und Zauberern: kurtz und ordentlich erkläret durch Antonium Praetorium, 1602. Nieuwe uitgaven in 1613 en 1629
* De Sacrosanctis Sacramentis novi foederis Jesu Christi, 1602 (Sakramentenleer)

## Literatuur

* Hartmut Hegeler [de]: Anton Praetorius, Kämpfer gegen Hexenprozesse und Folter, 2002 (over Anton Praetorius, Bestrijder tegen heksenprocessen en tegen marteling)
* Hartmut Hegeler und Stefan Wiltschko: Anton Praetorius und das 1. Große Fass von Heidelberg, 2003 (over het Grote Vat van Heidelberg met vertaling van de Latijnse teksten door Burghard Schmanck)
* Anton Praetorius, De Sacrosanctis Sacramentis novi foederis Jesu Christi, Eine reformatorische Sakramentenlehre von 1602 über die hochheiligen Sakramente des Neuen Bundes Jesu Christi. Lateinische Originalschrift, verfasst in Laudenbach. Herausgegeben und übersetzt von Burghard Schmanck, mit einer Einführung von Hartmut Hegeler, Bautz Verlag, Nordhausen 2010, ISBN 978-3-88309-550-9, 660 Seiten.
# Île de Montréal

Het Île de Montréal (Eiland van Montréal) is het eiland waarop de Canadese stad Montréal ligt. Het is het grootste eiland van de Hochelaga-archipel, de eilanden bij de samenvloeiing van de Saint Lawrencerivier en de Ottawarivier. Het eiland, dat de vorm heeft van een boemerang, is ongeveer 50 kilometer lang en op het breedste punt 16 kilometer breed. De Saint Lawrencerivier stroomt langs de zuidkant ervan. Vervolgens wordt het eiland, tegen de wijzers van de klok in, omgeven door de Rivière des Prairies, het Lac des Deux Montagnes, een tak van de Ottawarivier, en het Lac Saint-Louis. Het eiland is over het algemeen zacht glooiend, met in het midden een opvallende heuvel: de Mont Royal, die met een hoogte van 228 meter vanaf het hele eiland zichtbaar is.
Het Île de Montréal heeft een omtrek van 267 km en oppervlakte van 483 km². Het telt ongeveer 1,8 miljoen inwoners (2007), bijna een kwart van de bevolking van Quebec.
Bestuurlijk vormt het Île de Montréal een van de 17 bestuurlijke regio's van Quebec. Behalve de stad Montréal telt het nog 15 onafhankelijke gemeenten.

## Trivia

* Op het Île de Montréal mag het verkeer niet rechts afslaan door rood licht, terwijl dat in het merendeel van de rest van Quebec wel mag.
* Op het gehele eiland geldt de restrictie dat gebouwen niet hoger gebouwd mogen worden dan het hoogste punt van Mont Royal (233 meter boven zeeniveau). Praktisch gezien mogen gebouwen in het centrum daarom maximaal ca. 200 meter hoog gebouwd worden, alhoewel in december 2011 er plannen zijn voortgebracht om deze maatregel te versoepelen. Momenteel zijn er slechts twee gebouwen die dit maximum hebben gehaald: 1000 de La Gauchetière (205 meter) en 1250 René-Lévesque (199 meter).
* ↑ Global News Montreal: Montreal to change height restrictions for new buildings
# Bankesia desplatsella

Bankesia desplatsella is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Jacques Nel.
De soort komt voor in Frankrijk en Italië.
* Taxonomische informatie over Bankesia deplatsella bij Fauna Europaea.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2025). Bankesia desplatsella Nell, 1999. Bestimmung von Schmetterlingen und ihren Präimaginalstadien. Geraadpleegd op 4-2-2025.
# Tobias Hansen

Tobias Aagard Hansen (Odense, 10 maart 2002) is een Deens wielrenner die zowel op de baan als op de weg actief is. Anno 2025 rijdt hij bij de Deense wielerploeg Team ColoQuick.

## Carrière

Op de Europese kampioenschappen baanwielrennen behaalde Hansen meerdere medailles op de ploegenachtervolging. In 2024 won hij zijn eerste gouden medaille op een individueel onderdeel op het Europese kampioenschap, namelijk bij de afvalkoers. Van 2021 tot en met 2023 won hij goud op het omnium bij de Deense kampioenschappen baanwielrennen.
Op de weg is zijn grootste succes een etappe-overwinning in de Baltic Chain Tour, toen hij in 2022 de derde etappe won voor Martin Laas.

## Palmares
### Op de baan

| Jaar | DK | EK | WK | Overige |
| Elite |||||
| 2019 | 2 scratch | | | |
| 2020 | 2 koppelkoers | | | |
| 2021 | 1 omnium 2 puntenkoers | 1 ploegenachtervolging | 4e ploegenachtervolging 8e scratch 12e afvalkoers | |
| 2022 | 1 omnium 2 scratch | 2 ploegenachtervolging 8e koppelkoers 9e afvalkoers 10e omnium | 3 ploegenachtervolging 9e afvalkoers | |
| 2023 | 1 omnium 2 koppelkoers | 5e puntenkoers 7e afvalkoers 9e koppelkoers | 7e scratch 23e afvalkoers | Genève: 1 afvalkoers 1 omnium 1 scratch 5e koppelkoers Aigle: 1 scratch 4e omnium 5e afvalkoers 6e puntenkoers |
| 2024 | | 1 afvalkoers 2 ploegenachtervolging 3 scratch | 1 afvalkoers 1 ploegenachtervolging 2 scratch 12e omnium | Olympische Spelen: 3 ploegenachtervolging |
| 2025 | | 1 ploegenachtervolging | | |

#### Zesdaagsen

| Nr. | Jaar | Zesdaagse van | Samen met |
| 1 | 2024 | Rotterdam | Michael Mørkøv |

### Op de weg
#### 2022

    3e etappe Baltic Chain Tour

## Ploegen

* 2021 – Uno-X Dare Development Team
* 2022 – Uno-X Dare Development Team
* 2023 – Leopard Pro Cycling
* 2024 – BHS-PL Beton Bornholm
* 2025 – Team ColoQuick
* (en) Profiel van Tobias Hansen op ProCyclingStats
* Profiel van Tobias Hansen op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Tobias Hansen op de website van de UCI
* Profiel van Tobias Hansen op De wielersite
# Āsh-e Reshte

Āsh-e Reshte (Perzisch: آش رشته (= noedelsoep)) is een soort Āsh (stevige wintersoep), die voornamelijk bereid wordt in Iran.
De gebruikte ingrediënten zijn reshteh (dunne noedels), kashk (een wei-achtig zuivelproduct), groenten en kruiden zoals peterselie, spinazie, dille, de uiteinden van bosuien en soms ook koriander, kikkererwten, zwarte ogenbonen, linzen, uien, gedroogde munt, knoflook en meel, olie, zout en peper.
# Île d'Orléans

Het Île d'Orléans is een Canadees eiland in de rivierbedding van de Saint Lawrencerivier in de provincie Quebec. Het strekt zich uit ten noordoosten van de gelijknamige provinciehoofdstad.
Met een lengte van 32 kilometer en een breedte tot 8 kilometer is het eiland tamelijk groot en behoort het tot de belangrijkste eilanden in de Saint Lawrence. Île d'Orléans heeft een bevolking van 6900 inwoners. In de zomermaanden verdubbelt de bevolking met de aanwezigheid van toeristen en seizoensarbeiders.
Het eiland is met een brug verbonden met de noordelijke oever van de Saint Lawrence.
# Magneetrem

Een magneetrem is een rem die wordt toegepast bij railvoertuigen en gebruikmaakt van magnetisme. Er bestaan twee varianten: de magneetrem die door mechanische wrijving op het spoor remt en de wervelstroomrem die door middel van wervelstromen in de rails de remkracht opwekken.
Bij de mechanische wrijving zakt er vanuit de trein een blok met permanente (PMg) of elektromagneten (EMg) op het spoor, waardoor de magneetrem zichzelf krachtig tegen de spoorstaaf trekt. Door de wrijving die dit veroorzaakt remt de trein af. Omdat een magneetrem de rails kan beschadigen en veel geluid produceert, wordt de magneetrem alleen gebruikt als noodrem of parkeerrem (alleen bij PMg). De meeste trams zijn voorzien van magneetremmen.
Bij de wervelstroommagneetrem hangen de magneten op enige millimeters boven de spoorkop en zorgen voor een magnetisch veld in de spoorstaaf dat wervelstromen in de rail doet ontstaan. Door de tegenwerking van het magnetisch veld ten opzichte van de rijrichting van de trein, remt de trein af. Deze rem is slijtagevrij, maar ontwikkelt veel warmte in de spoorstaven.
Wervelstroommagneetremmen mogen in Nederland niet gebruikt worden omdat ze de gecodeerde spoorstroomlopen van treinbeheersingssysteem ATB-EG kunnen beïnvloeden.
# Anania federalis

Anania federalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Loxostege federalis door Hahn William Capps in een publicatie uit 1967.
De soort komt voor in Mexico.