OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De terugreis

De terugreis is een Nederlands-Belgische roadmovie uit 2024, geschreven door Marijn de Wit en geregisseerd en mede geschreven door Jelle de Jonge. De hoofdrollen worden vertolkt door Leny Breederveld en Martin van Waardenberg.

## Verhaal

Jaap (Martin van Waardenberg) en Maartje (Leny Breederveld) zijn al bijna 50 jaar samen. De nukkige Jaap heeft niet veel zin meer om dingen te ondernemen, terwijl Maartje nog vol levenslust zit maar ook verward is. Als het echtpaar een brief ontvangt van een oude vakantievriend, wil Maartje hem gaan bezoeken in Spanje terwijl Jaap zich met grote tegenzin laat overhalen om hem op te zoeken. De twee rijden in hun oude auto al kibbelend naar hun bestemming, maar ook de ene herinnering na de andere ophalend. Onderweg komt Jaap tot het pijnlijke besef dat zijn vrouw dementerend is en realiseert hij zich dat alles wellicht anders gaat worden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Leny Breederveld | Maartje |
| Martin van Waardenberg | Jaap |
| Janni Goslinga | Jolanda |
| Trudy de Jong | Corry |
| Paul Kooij | Peter |
| Annemarie Prins | Jet |

## Productie

De terugreis is een productie van het Nederlandse Hazahah Pictures in coproductie met het Belgische Menuetto Film. De filmopnames vonden plaats in de lente van 2022.

## Release en ontvangst

De terugreis ging op 21 maart 2024 in première. De film werd geselecteerd als Nederlandse inzending voor de beste niet-Engelstalige film voor de 96ste Oscaruitreiking. De film werd bekroond als Gouden Film en had al 250.000 bioscoopbezoekers in september 2024. Tijdens het Nederlands Film Festival werd de film genomineerd voor drie Gouden Kalf-filmprijzen, en won er twee waaronder die voor beste speelfilm en die voor beste hoofdrol.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2024 | Gouden Kalf | Beste speelfilm | Maarten Kuit en Jeroen van den Idsert | Gewonnen |
| 2024 | Gouden Kalf | Beste hoofdrol speelfilm | Leny Breederveld | Gewonnen |
| 2024 | Gouden Kalf | Beste Production Design | Kurt Loyens | Genomineerd |
# Moritz Klein

Moritz Klein (15 september 2000) is een Duitse langebaanschaatser. In het seizoen 2021-2022 maakte Klein grote progressie en wist hij zich te plaatsen voor het WK sprint in Hamar, waarop hij zestiende werd.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 35,10 | 3 december 2021 | Salt Lake City |
| 1000 meter | 1.07,53 | 5 december 2021 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 1.44,51 | 4 december 2021 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 3.53,40 | 28 juli 2023 | Inzell |
    (laatst bijgewerkt: 15 februari 2024)
# İrfan Can Kahveci

İrfan Can Kahveci (Bayat, 15 juli 1995) is een Turks voetballer die doorgaans als middenvelder speelt. Hij verruilde Istanbul Başakşehir in januari 2021 voor Fenerbahçe. Kahveci debuteerde in 2018 in het Turks voetbalelftal.

## Carrière

Kahveci speelde in de jeugd van Gençlerbirliği SK uit Ankara. Bij die club maakte hij in 2012 de overstap van jeugdspeler naar selectiespeler. Tijdens het seizoen 2013/14 werd Kahveci verhuurd aan Hacettepe SK, dat uitkwam op het derde niveau. Na het seizoen op huurbasis bij Hacettepe maakte Kahveci zijn eerste minuten voor Gençlerbirliği in de Süper Lig. In zijn eerste seizoen kwam Kahveci tot vierentwintig optredens. In de winterperiode van het seizoen 2016/17 werd hij voor €1.610.000,- gekocht door Istanbul Başakşehir. Ook bij Başakşehir werd hij basisspeler. Met Başakşehir werd Kahveci in het seizoen 2019/20 kampioen van Turkije. In het seizoen 2020/21 maakte Kahveci met Başakşehir zijn opwachting in de Champions League. Hierin scoorde hij op 2 december 2020 een hattrick tegen RB Leipzig, echter ging de wedstrijd met 3–4 verloren. Op 31 januari 2021 maakte Fenerbahçe SK via Twitter bekend dat het Kahveci voor een bedrag van €7.000.000,- had overgenomen van Başakşehir. In het seizoen 2022/23 won hij met die club de Turkse voetbalbeker.

## Interlandcarrière

Kahveci debuteerde op 23 maart 2018 in het Turks voetbalelftal, in een vriendschappelijke wedstrijd in Antalya tegen Ierland. Hij kwam in de tachtigste minuut in het veld voor Hakan Çalhanoğlu. Kahveci werd in mei 2021 door bondscoach Şenol Güneş geselecteerd voor het uitgestelde EK 2020. Turkije verloor al haar drie groepsduels en kon vroegtijdig naar huis. Kahveci kwam als invaller binnen de lijnen in de eerste twee wedstrijden tegen Italië (3–0) en Wales (0–2). In het laatste groepsduel tegen Zwitserland (3–1) stond Kahveci in de basis en maakte hij zijn eerste interlanddoelpunt.
Interlanddoelpunten van İrfan Can Kahveci voor  Turkije :
| No. | Datum | Wedstrijd | Score | Uitslag | Competitie |
| Als speler van Fenerbahçe SK ||||||
| 1 | 20 juni 2021 | Zwitserland – Turkije | 2 – 1 | 3 – 1 | EK 2020 |
| 2 | 16 juni 2023 | Letland – Turkije | 2 – 3 | 2 – 3 | EK 2024 kwalificatie |

## Erelijst
### Istanbul Başakşehir

* Süper Lig
    2019/20

### Fenerbahçe

* Beker van Turkije
    2022/23
# Caïro-akkoord

Het Caïro-akkoord was een op 2 november 1969 gesloten overeenkomst tussen Yasser Arafat en de Libanese legergeneraal Emile Boustani. De Egyptische president Gamal Abdel Nasser bemiddelde tussen hen.
De inhoud van het akkoord is nooit openbaar gemaakt, maar de Libanese krant An-Nahar heeft op 20 april 1970 een niet-officiële versie gepubliceerd. In hoeverre deze tekst daadwerkelijk de tekst van het akkoord is, is niet bekend. Volgens het akkoord zouden de Libanese autoriteiten het Palestijnse militanten toestaan aanvallen op doelen in Israël te plegen.
Volgens het akkoord zouden 16 officiële Palestijnse UNRWA-vluchtelingenkampen autonoom in Libanon mogen handelen, zodat zij niet meer onder het gezag van het door Maronieten gedomineerde Deuxième Bureau zouden staan. Alhoewel de kampen territoriaal onderdeel van Libanon bleven waren de akkoorden zo opgesteld dat na 1969 deze kampen bolwerken konden worden van Palestijnse militante organisaties. In deze kampen woonden 300.000 Palestijnen.
Volgens het akkoord zou het de in Israël wonende Libanezen ook toegestaan zijn zich "aan te sluiten bij de Palestijnse revolutie door gewapend verzet".
Dientengevolge wist de PLO in Libanon een "staat binnen een staat" te creëren, een voedingsbodem voor toekomstige fricties tussen Palestijnen en Libanezen.

## Gevolgen van het akkoord

Palestijnse inmenging in Libanon werd in de jaren 70 alleen maar groter, vooral nadat de Palestijnen er niet in slaagden de monarchie van koning Hoessein van Jordanië omver te werpen en de PLO Jordanië moest verlaten en haar activiteiten verplaatste naar Libanon. Het Libanese leger slaagde er niet in de invloed van de PLO te beperken. De Palestijnen in Zuid-Libanon maakten zich op grote schaal schuldig aan geweldpleging, intimidatie, verkrachtingen en afpersing. In april 1975 brak de Libanese burgeroorlog uit, de PLO sloot zich aan bij linkse fracties.
Na de militaire successen van deze militante organisaties vroeg de rechtse Maronitische president Suleiman Frangieh aan Syrië om een interventiemacht te sturen. De PLO trok zich vervolgens terug naar het zuiden, maar stopte niet met haar aanslagen in het grensgebied, waardoor Israël uiteindelijk in 1978 Libanon binnentrok om een einde te brengen aan de terreuraanslagen van de PLO op zowel Israëlische als Libaneze (burger)doelen.
Verdere escalaties in 1982 zorgden ervoor dat Israël Libanon verder introk om tegen de PLO te vechten.

## Notities

* 1 2 Cobban, 1984, p. 47.
* ↑ Roeder & Rothchild, 2005, p. 231.
* 1 2 Weisburd, 1997, p. 142
* 1 2 Cobban, 1984, p. 48
* ↑ Cobban, 1984, p. 64
* ↑ Weinberger, 1986, p. 126
* ↑ Rubenberg, 1986, p. 137
* ↑ https://web.archive.org/web/20090911032429/http://www.palestinefacts.org/pf_1967to1991_lebanon_plo.php
* 1 2 Kushner, 2003, p.282.
* ↑ Federal Research Division, 2004, p. 206.
# Moto Guzzi V 12-serie

De Moto Guzzi V12-serie bestond uit een aantal studiemodellen die tijdens de EICMA motorshow van Milaan (eind 2009) aan het publiek werden voorgesteld. Alle modellen waren voorzien van de 1151,1 cc V-twin met vier kleppen per cilinder. Ze waren ontworpen door Pierre Terblanche. Het ontwerp was minimalistisch, alle overbodige onderdelen ontbraken. Geen enkel model had bijvoorbeeld bagagemogelijkheden. Ze hadden allemaal Ledverlichting en spiegels ontbraken; de bestuurder kon het achteropkomend verkeer observeren via een camera en een display. Het achterwiel was opgehangen aan het al jaren gebruikte CARC-systeem en omdat de uitlaat onder het motorblok lag was het aan de linkerkant helemaal zichtbaar. Een klein spatbordje was aan de cardanaandrijving bevestigd. De vering (vóór een Upside Down-voorvork en achter een monoveer) werd verzorgd door Öhlins.

## V12 LM

De V12 LM was het sportmodel, de naam verwees dan ook naar de Moto Guzzi Le Mans. Daarom was er een eenpersoons zadel aangebracht.

## V12 Strada

Dit was een tweepersoons model met een wat hoger stuur dan de "LM". De voetsteunen voor de duopassagier waren via een linksysteem opgehangen aan de achterwielophanging.

## V12 X

Dit model zat tussen de "LM" en de "Strada" in en had wel iets van een supermotard. Hij was eenpersoons, maar het stuur was hoog, vergelijkbaar met de "Strada".
* Moto 73
# Tally Hall (doelman)

Talmon Henry "Tally" Hall (SeaTac, Washington, 12 mei 1985) is een Amerikaans betaald voetballer. In 2015 verruilde hij Houston Dynamo voor Orlando City SC.

## Clubcarrière

Hall werd in de 2007 MLS SuperDraft gekozen door Los Angeles Galaxy. Hall liet die mogelijkheid echter voorbij gaan om bij het Deense Esbjerg te tekenen. 2 Jaar spendeerde hij in Denemarken zonder speelminuten in het 1e. Begin 2009 kwam hij terug naar de Verenigde Staten en tekende hij een contract bij Houston Dynamo. Hij maakte daar z'n debuut op 1 juli 2009 in een U.S. Open Cup wedstrijd tegen Austin Aztex. Zijn goede spel leverde hem in de loop der jaren een basisplaats bij de Dynamo op. Hij was ook deel van de MLS All-Star selectie uit 2011 die het opnamen tegen Manchester United. Op 28 oktober 2014 tekende hij bij Orlando City, dat in 2015 haar eerste wedstrijd in de Major League Soccer zal spelen. Door een blessure maakt hij zijn debuut pas op 16 mei 2015.

## Interlandcarrière

Hall is meerdere keren lid geweest van diverse trainingskampen van de VS maar moet zijn debuut nog maken.
# Tally Hall

Tally Hall kan verwijzen naar:
* Tally Hall (doelman)
* Tally Hall (band)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tally Hall en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Catharsis (Nick Magnus)

Catharis is een studioalbum van Nick Magnus.
Magnus en ook tekstschrijver Dick Foster lieten zich voor dit album, dat tegen een conceptalbum aanleunt, inspireren door de landstreek Ariège in Frankrijk. Magnus schreef filmische muziek binnen de progressieve rock. De oorspronkelijke uitgave ging vergezeld van een boekwerk en een dvd met uitleg en achtergrondinformatie over de tracks. Ook waren er twee videofilmpjes te zien van twee tracks van het vorig album.

## Musici

* Nick Magnus – alle zang en muziekinstrumenten behalve:
* Andy Neve – zang (1), achtergrondzang (1)
* Dick Foster– achtergrondzang (1, 8)
* Pete Hicks – zang (2) (afkomstig uit de samenstelling uit een vroegere band rondom Steve Hackett)
* Steve Hackett – gitaar (1)
* Tony Patterson – zang (4, 8)
* Steve Unruh – viool (5)
* Amanda Lehman – zang (7) (afkomstig uit de band van Steve Hackett, dochter van Jo Lehmann, vrouw van Hackett)

## Muziek

In Red blood on white stone zijn pastorale klanken te horen, tegenover een wilde en onheilspellende gitaarsolo van Steve Hackett, donkere klanken tegenover rustige passages. Het instrumentale Convivium doet denken aan middeleeuwse muziek.
* Catharsis op progvision.nl, Interview naar aanleiding van en recensie van Catharsis, Catharsis op Progwereld
* IO Pages 160; februari 2019, recensie
* exemplaar van het album
# Letchworth

Letchworth of Letchworth Garden City is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Hertfordshire, in het Engelse graafschap Hertfordshire. De plaats telt 33.249 inwoners.
De 'Garden City' Letchworth werd in 1903 opgericht naar ontwerp van Raymond Unwin en Barry Parker. Zij waren sterk beïnvloed door Ruskin en William Morris en zagen in Letchworth een goede mogelijkheid om hun ideeën te verwezenlijken. Als interpretatie van het door Ebenezer Howard (1850-1928) opgestelde concept was het een van de eerste new towns en de eerste tuinstad met een ontwerp gericht op de integratie van het platteland met het stadsleven.
Sir Ebenezer Howard ging in 1871 met een longaandoening voor genezing naar een familieboerderij in Nebraska-Amerika. In 1872 verhuisde hij naar een expanderend Chicago, in opbouw na een enorme stadsbrand, waar in Riverside een stedelijk experiment werd uitgevoerd met veel groen van de planoloog Frederick Law Olmsted. De community-gedachte (Social Welfare) en geboden woonkwaliteiten brachten Sir Howard op het idee om een dergelijk experiment in de United Kingdom op te zetten, met haar overbevolkte industriesteden en grote armoede. Na vele jaren voorbereiding werd op 10 juni 1899 "The Garden City Association" opgericht. In 1903 werd te Letchworth een geschikt bouwterrein (1,5 ha) gevonden. Sir Ebenezer Howards initiatief te Letchworth vormde na Olmsted in de U.S.A. het eerste Europese initiatief tot een "Garden City". In Duitsland, Nederland, België en andere landen kreeg het idee van Olmsted en initiatief van Sir Ebenezer Howard navolging.
De naam van de plaats is afkomstig van een van de drie omliggende dorpen (de andere zijn Willian en Norton). Het ontwerp van de tuinstad Letchworth kreeg verschillende navolgers waarbij elementen van het ontwerp werden toegepast, zoals bij Welwyn Garden City, Canberra, Hellerau (Dresden, Duitsland), Tapanila (Finland) en Mežaparks.

## Geboren in Letchworth

* James Lovelock (1919-2022), wetenschapper, auteur, onderzoeker en milieubeschermer
* Simon West (1961), filmregisseur, scenarist en producent
* ↑ Frampton, K.B. (2006), Moderne architectuur (5e druk), Nijmegen: SUN, p. 37
* ↑ (en) Howard, Ebenezer (1898). Tomorrow: A peaceful Path to Real Refom. Cambridge University Press and Swan Sonnenschein London.
* ↑ Ebenezer Howard, p. 10.
* ↑ (en) Moss-Eccardt, John (June 1973). shirepublicationsltd.uk Ebenezer Howard. An illustrated life of Sir Ebenezer Howard, 1850-1928.. Shire Publication Ltd, 6-12; 23-24; 25-34. ISBN 0852632053.
* ↑ Onder anderen: 1910-Philipsdorp-Eindhoven; 1910-Tuindorp Stork-Hengelo; 1930-Tuindorp Broekheume Enschede; 1919 - "Het Groene Dorp" - Alphen aan den Rijn; 1920 Tuindorp Vreewijk - Rotterdam; etc.
* ↑ (en) Osborn, Frederic J. (1970, Revised 1973). Genesis of Welwyn Garden City - Some Jubilee Memories. Town and Country Planning Association, T.C.P.A. London / Broadwater Press Welwyn Garden City, p. 3-28.
# Stungranaat

Een stungranaat, ook wel bekend als flitsgranaat of aanvalshandgranaat, is een niet-dodelijk wapen. De eerste stungranaten werden gemaakt in de jaren 60, besteld door de Britse Special Air Service (SAS).
De granaten worden gebruikt om tijdelijk vijanden te desoriënteren door middel van een felle flits van 7.000.000 candela en een knal van 170 decibel.
De flits activeert tijdelijk alle licht-gevoelige cellen in het oog, waardoor zien voor ongeveer vijf seconden onmogelijk wordt. De knal van 170 decibel verstoort de vloeistoffen in het binnenoor (perilymfe en endolymfe), met als gevolg ontregeling van zowel het slakkenhuis als het labyrint. Hierdoor kan de getroffene tijdelijk niets horen en wordt vaak duizelig.
Wanneer de granaat ontploft blijft de huls intact. De huls bestaat uit een buis met gaten in de zijkanten. Deze gaten laten het geluid en de flits vrij. Dit zorgt ervoor dat mensen niet gewond kunnen raken door losvliegende delen. De knal kan wel mensen verwonden en de hitte die gegenereerd wordt bij de ontploffing kan brandstoffen aansteken. De vuren die ontstonden toen in 1980 de Iraanse ambassade in Londen werd aangevallen, ontstonden door stungranaten. De granaat is gevuld met ongeveer 4,5 gram van een mix van magnesium of aluminium en ammoniumperchloraat of kaliumperchloraat.
* ↑ Legermuseum.nl
* ↑ Bestorming van de Iraanse ambassade in Londen in 1980
# The Thing with Feathers

The Thing with Feathers is een Britse dramafilm uit 2025, geschreven en geregisseerd door Dylan Southern. De film is gebaseerd op de roman Verdriet is het ding met veren (Grief Is the Thing with Feathers) van Max Porter uit 2015. De hoofdrol wordt vertolkt door Benedict Cumberbatch.

## Verhaal

Een vader moet samen met zijn twee jonge zonen leren omgaan met de plotselinge dood van zijn vrouw. De vader verliest het contact met de realiteit wanneer "Crow", een ogenschijnlijk kwaadaardige aanwezigheid hem begint te stalken vanuit de donkere hoeken van het appartement dat hij deelt met zijn twee jonge kinderen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Benedict Cumberbatch | vader |
| Richard Boxall | zoon 1 |
| Henry Boxall | zoon 2 |
| Vinette Robinson | Amanda |
| Sam Spruell | Paul |
| David Thewlis | Crow (stem) |

## Productie

In mei 2023 werd aangekondigd dat Benedict Cumberbatch de hoofdrol zou spelen in de verfilming van de bekroonde roman Grief is the Thing With Feathers van Max Porter. De film wordt geproduceerd door Andrea Cornwell samen met Adam Ackland en Leah Clarke van SunnyMarch. Het script werd ontwikkeld samen met Film4, dat de uitvoerende productie en cofinanciering zal verzorgen. De film ontving in 2024 financiële steun van het British Film Institute (BFI) Filmmaking Fund.

## Release

The Thing with Feathers ging op 25 januari 2025 in première op het Sundance Film Festival.
# Jiménez (achternaam)

Jiménez is een veel voorkomende Spaanstalige achternaam. Oorspronkelijk is het een patroniem, afgeleid van "zoon van Jimeno". De voornaam Jimeno op zijn beurt komt van het Baskische Semen, dat "zoon" betekent. Tijdens de Reconquista heeft deze achternaam zich over het hele Iberische Schiereiland verspreid, en vervolgens met de kolonisatie over Latijns-Amerika en de rest van de wereld.
In Costa Rica is het met 87.073 naamdragers de op twee na meest voorkomende achternaam van het land. In Spanje hebben 392.897 personen als eerste achternaam Jiménez (Spanjaarden en Zuid-Amerikanen hebben twee achternamen, waarvan de eerste de belangrijkste is, zie Iberische en Ibero-Amerikaanse achternamen), waarmee het de op tien na belangrijkste familienaam van dat land is.
Alternatieve schrijfwijzen zijn Giménez, Ximénez, Gimenes, Jimenes of Ximenes.
* ↑ (en) Forebears.io, Costa Rica, geraadpleegd 23 juli 2017
* ↑ (es) Los 10 apellidos más populares de la Argentina, op infobae.com, 13 november 2015
* (es) Publico.es, Estos son los apellidos más comunes en cada provincia, geraadpleegd op 21 juli 2017
* (en) Forebears.io
# Nucula nitidula

Nucula nitidula is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door A. Adams.
# Nucula nitidulaformis

Nucula nitidulaformis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Powell.
# Silvio Diliberto

Silvio Diliberto (Rotterdam, 16 december 1963) is een voormalig Nederlands voetballer en American Football-speler. Hij heeft een Italiaanse vader en Nederlandse moeder.
Diliberto begon zijn voetballoopbaan als middenvelder bij Sparta Rotterdam in het seizoen 1981/82. In 1987 ging hij naar Roda JC waar hij tot 1992 zou spelen. Hierna deed hij een stap terug naar de amateurs van FC Vinkenslag. Een jaar later werd hij wederom prof bij Haarlem. Hij besloot zijn loopbaan na 237 wedstrijden en 12 doelpunten bij Eindhoven in 1996.
In 1997 keerde hij terug als profsporter bij de Amsterdam Admirals in de NFL Europe als opvolger van Hans Werdekker. Hij speelde als kicker tot 2004.
Diliberto werd voetbaltrainer bij onder andere Hermes DVS, CVV Zwervers, Germania Teveren, Groene Ster. Van 2009 tot 2012 trainde hij in Qatar Muaither SC en vervolgens werd hij tot eind 2014 hoofdtrainer van Al-Shamal uit Qatar waarmee hij in het seizoen 2013/14 kampioen werd. Medio 2016 werd hij aangesteld als trainer bij Al-Markhiya SC waarmee hij promoveerde. In oktober 2017 werd hij voor de tweede keer aangesteld als trainer van Al-Shamal tot medio 2018.

## Clubs

* 1981/87: Sparta Rotterdam
* 1987/92: Roda JC
* 1992/93: FC Vinkenslag (amateurs)
* 1993/94: Haarlem
* 1994/96: Eindhoven
* 1997/2004: Amsterdam Admirals (American Football)

## Externe link

* Profiel op voetbalschrijver
* Eerste kicker Diliberto voelt zich helemaal thuis bij de Admirals, Trouw, 28 maart 1997.
# Nuevo Estadio Los Pajaritos

Het Nuevo Estadio Los Pajaritos is een multifunctioneel sportstadion in Soria, dat plaats biedt aan 9.025 toeschouwers. De vaste bespeler van het stadion is CD Numancia. Het werd gebouwd in 1999. Daarvoor speelde CD Numancia in het Estadio Municipal Los Pajaritos.
# Fernand Crommelynck

Fernand Crommelynck (Parijs, 19 november 1886 – Saint-Germain-en-Laye, 17 maart 1970) was een Vlaamse, Franstalige dramaticus, acteur, regisseur en journalist. Zijn vader was Belg, zijn moeder Française.
Als acteur speelde hij mee in belangrijke Belgische films van de Franse cineast Alfred Machin, zoals L'histoire de Minna Claessens (1912) en het pacifistische melodrama Maudite soit la guerre (1914). Nog tijdens zijn carrière als acteur debuteerde hij in 1906 als dramaticus in het theater van het Warandepark met het stuk Nous n'irons plus aux bois. Hij schreef voor zowel het Parijse als het Brusselse theater tal van stukken, die gekenmerkt werden door het Duitse expressionisme en de typisch Vlaamse retorische oprechtheid. Crommelynck was vooral bekend om zijn farcen, waarin de kleine kantjes der mensen uitvergroot worden tot monumentale obsessies. Hij won internationale erkenning met het stuk Le Cocu magnifique, een klucht in drie bedrijven. Het is een van de weinige Franstalige stukken uit deze periode die hun aantrekkingskracht bewaard hebben. Het toneelstuk, dat door Crommelynck eveneens een farce genoemd werd, tast uit-en-ter-na het terrein van de seksuele jaloezie af. Een ander toonaangevend stuk was zijn Tripes d'or, waarin hij (zoals wel vaker) de farce combineert met diepe ernst, dit keer voor zijn uitwerking van het thema van de hebzucht. Met zijn Le Chevalier de la lune, ou Sir John Falstaff sloeg de dramaticus een heel andere weg in. Falstaff is een komisch personage dat optreedt in vier stukken van Shakespeare. Op basis van de Engelse toneelschrijver en historische bronnen beoogt Crommelynck met dit kluchtspel in vijf bedrijven een reconstructie van de oorspronkelijke gedaante van het stuk.
Fernand Crommelynck was samen met Michel de Ghelderode de belangrijkste Franstalige Belgische exponent van het expressionisme uit het interbellum. Hun werk was zo meeslepend dat het Franstalige Belgische expressionisme door de zuiderburen soms tot hen gereduceerd werd.

## Oeuvre

* Le sculpteur de masques (1908)
* Le marchand de regrets (1913)
* Le Cocu magnifique (1921)
* Les amants puérils (1921)
* Carine ou la jeune fille folle de son âme (1929) (Prix Triennal d'Art dramatique, Belgische literaire prijs)
* Tripes d'or (1930)
* Une femme qu'a le cœur trop petit (1934)
* Chaud et froid (1936)
* Monsieur Larose est-il l'assassin? (1950) (politieroman)
* Le Chevalier de la lune, ou Sir John Falstaff (1954)

## Filmscenarist

* 1943 : Je suis avec toi (Henri Decoin)

## Filmacteur

* 1912 : L'Histoire de Minna Claessens (Alfred Machin)
* 1912 : L'Agent Rigolo et son chien policier (Alfred Machin)
* 1913 : La Pie noire (Alfred Machin)
* 1914 : Maudite soit la guerre (Alfred Machin)
* 1932 : Le Cadavre nº 5 (Gaston Schoukens)