OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlaamse Energieholding

De Vlaamse Energieholding, afgekort VEH, is een Belgische holding die in de energiesector actief is. Ze is in handen van gemeenten, gemeentelijke tussenstructuren en financiële instellingen en beheert (on)rechtstreekse participaties in netbeheerders Elia, Fluxys en het hernieuwbare-energiebedrijf Aspiravi.
De zetel van de holding is sinds 2019 in Torhout gelegen.

## Activiteiten

De Vlaamse Energieholding werd in 1992 opgericht als financieringsvehikel voor de verdere expansie van de elektriciteitsproducent SPE. Ze controleert 14,31% van Publigas en 4,05% van Publi-T. Deze twee gemeentelijke holdings controleren op hun beurs respectievelijk 77,41% van gasnetbeheerder Fluxys en 44,79% van stroomnetbeheerder Elia.
In 2011 nam de holding een belang van 15,1% in de producent van groene stroom Aspiravi.
VEH was ook aandeelhouder van elektriciteitsproducent EDF Luminus. De holding verkocht dit belang in 2015 aan de Franse meerderheidsaandeelhouder EDF. Ze was ook aandeelhouder (6%) van de intercommunale Publipart, dat een belang van 3,26% in Elia had, maar ook aandelen in luchtvaartgroep SN Air Holding en Fluxys bezat.
Onder de holding valt V2HFin, dat optreedt als investeerder om de groei van Vlaamse start- en scale-ups te versterken.

## Aandeelhouders

| Aandeelhouder | Belang |
| Aandelen A ||
| Creadiv | 1,22% |
| Efin | 3,86% |
| Fineg | 2,71% |
| Nuhma | 13% |
| Stad Gent | 13,54% |
| Aandelen B ||
| Belfius Bank | 8,33% |
| Capline | 11,04% |
| Ethias | 13,34% |
| KBC Verzekeringen | 11,04% |
| P&V Verzekeringen | 21,94% |
* ↑ Vlaamse Energieholding neemt participatie in Aspiravi, Gazet van Antwerpen, 25 maart 2011.
* ↑ Luminus stopt beursgang op laatste nippertje, De Tijd, 27 oktober 2015.
* ↑ Over ons, 2VHFin.
# Politiezone MINOS

De politiezone MINOS (zonenummer 5351) is een politiezone, gelegen ten zuidoosten van de stad Antwerpen. Zij heeft een totale oppervlakte van 57,2 km² en bestaat uit de stad Mortsel en de gemeenten Boechout, Wijnegem en Wommelgem. De zone wordt omringd door de politiezones Antwerpen, Schoten, Voorkempen, ZARA, Lier en HEKLA, en is een deel van het gerechtelijk arrondissement Antwerpen.
De politiezone is opgericht op 4 februari 2002 en is ontstaan uit de voormalige gemeentelijke politiekorpsen van de zone en de rijkswachtbrigade Mortsel.
De zone wordt geleid door korpschef Siegfried Mertens.
Het hoofdcommissariaat van de politiezone is gelegen aan de Drabstraat 174 in Mortsel.
De naam MINOS is nog afkomstig van de werking in de tijd voorafgaand aan de politiehervorming. Toen werkten de politiekorpsen samen in een interpolitiezone (IPZ). De interventies werden geleverd door de Mobiele INterventie Oostrand Stad. Omdat deze samenwerking reeds enige naamsbekendheid had, is er voor geopteerd om deze naam te behouden.
Sinds eind 2020 is het hoofdcommissariaat verhuisd naar de Drabstraat 174 in Mortsel. Verschillende diensten zijn hier gecentraliseerd om een betere dienstverlening te kunnen bieden.
In 2022 werd aangekondigd dat Borsbeek een fusie aangaat met Antwerpen en zo het tiende district wordt. De gemeente verlaat hierdoor MINOS en vervoegt zich bij PZ Antwerpen vanaf 1 januari 2025.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Borsbeek wordt tiende district van Antwerpen: “Van een dorp naast de stad naar een dorp in de stad”. Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 28 januari 2022.
# Berthe Brincour

Dorothea Maria Bertha (Berthe) Brincour (Luxemburg-Stad, 17 november 1879 – aldaar, 15 maart 1947) was een Luxemburgs kunstschilder en tekenaar.

## Leven en werk

Berthe Brincour was een dochter van advocaat en politicus Joseph Brincour en Maria Huber. Ze studeerde aan de kunstacademie van München. Ze verbleef vanwege haar gezondheid een tijd lang in Genève en Lausanne, later trok ze naar Parijs (1934-1941).
Brincour schilderde en tekende landschappen, mensfiguren en stillevens. Van 1906 tot 1924 nam ze deel aan de salons van de Cercle Artistique de Luxembourg. Op de wereldtentoonstelling van 1910 in Brussel ontving ze een bronzen medaille. Vanaf 1930 was ze lid van de Société des Artistes Indépendants in Parijs en nam ze deel aan de Salon des Indépendents en de Salon des Tuileries.
Berthe Brincour keerde in 1941 terug naar Luxemburg. Ze overleed er in 1947, op 67-jarige leeftijd en liet haar werken en kunstcollectie na aan de Luxemburgse staat. Een half jaar later werd in de stad Luxemburg een tentoonstelling gehouden. In 1966 werd in Galerie d’Art Municipale in Esch-sur-Alzette een dubbeltentoonstelling gehouden met werken van Brincour en Sosthène Weis.

## Enkele werken

* Alpenlandschap
* Boomstronk in een leeg landschap
* Plateaulandschap
* Schemering in het hooggebergte (met dorp)
* Boerderij en een veld aan de rand van een sparrenplantage
* Witte lelies in een rode vaas
* Stilleven met een porseleinen papegaai
* Vrouw alleen voor een landschap
* Knielende man, voorover gebogen
* Mannelijk naakt bewegend in de ruimte
* Zelfportret
* ↑ Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0.
* ↑ Burgerlijke stand van Luxemburg-Stad: geboorten 1879, akte n° 464.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 42.
* ↑ Joseph-Émile Muller (1963) Étapes de l'art luxembourgeois. Luxembourg: Musée d'histoire et d'art.
* ↑ "Berthe Brincour", Escher Tageblatt, 9 oktober 1947.
* ↑ Jos. Walentiny, "Berthe Brincour et Sosthène Weis dans la Galerie d’Art Municipale à Esch-s.-Alz.", Luxemburger Wort, 29 maart 1966.
* Musée national d'archéologie, d'histoire et d'art: lkl000021
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 12604
# Nederlandse kampioenschappen veldrijden 2025

De Nederlandse kampioenschappen veldrijden 2025 werden verreden op zondag 12 januari in Oisterwijk.

## Erelijst

0 :
| Categorie | Kampioen | 2 Tweede | 3 Derde |
| Mannen ||||
| Elite | Tibor Del Grosso | Pim Ronhaar | Joris Nieuwenhuis |
| Beloften Onder 23 | Tibor Del Grosso | Guus van den Eijnden | Keije Solen |
| Junioren O19 | Michiel Mouris | Noël Goijert | Cas Timmermans |
| Vrouwen ||||
| Elite | Puck Pieterse | Ceylin del Carmen Alvarado | Denise Betsema |
| Beloften O23 | Leonie Bentveld | Lauren Molengraaf | Puck Langenbarg |
| Junioren O19 | Noï Moes | Mae Cabaca | Elena van der Veken |
Kampioenschappen: Wereldkampioenschappen · Europese kampioenschappen · Belgische kampioenschappen · Nederlandse kampioenschappen
Klassementen: Wereldbeker · Superprestige · X²O Badkamers Trofee · HSF System Cup · Trek USCX Series · Coupe de France · National Trophy Series · Copa de España · Swiss Cyclocross Cup · Hope Supercross Series
Overig: Exact Cross · Losse crossen België
1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Badula

Badula is een geslacht uit de sleutelbloemfamilie (Primulaceae). De soorten komen voor op het eiland Madagaskar en op de Mascarenen.

## Soorten

* Badula balfouriana (Kuntze) Mez
* Badula barthesia (Lam.) A.DC.
* Badula borbonica A.DC.
* Badula crassa A.DC.
* Badula decumbens (Cordem.) Coode
* Badula fragilis Bosser & Coode
* Badula grammisticta (Cordem.) Coode
* Badula insularis A.DC.
* Badula leandriana H.Perrier
* Badula multiflora A.DC.
* Badula nitida (Coode) Coode
* Badula ovalifolia A.DC.
* Badula pervilleana H.Perrier
* Badula platyphylla (A.DC.) Coode
* Badula reticulata A.DC.
* Badula richardiana H.Perrier
* Badula sieberi A.DC.
* ↑ (en) Badula Juss. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Anagallis (Guichelheil) · Androsace (Mansschild) · Ardisia · Centunculus · Coris · Cortusa · Cyclamen (Cyclaam) · Dionysia · Glaux · Hottonia · Lysimachia (Wederik) · Myrsine · Primula (Sleutelbloem) · Samolus · Soldanella (Kwastjesbloem) · Trientalis · Vitalania · ...
# Gustnado

Een gustnado is een werveling die zich bij onweer aan de zijkant van een gebied met valwinden vormt. Gustnado's maken geen contact met de wolk zoals tornado's en windhozen wel doen. Ze kunnen een hoogte tot enkele meters bereiken en houden seconden tot minuten aan. Desondanks kunnen gustnado's door hoge windsnelheden veel schade aanrichten.
De naam is een samentrekking van de Engelse termen gust front en tornado, hoewel een gustnado dus geen tornado is. Het verschil tussen de twee is dat een tornado ontstaat uit de warme en krachtige opwaartse wind die de cumulonimbuswolk voedt waar de tornado mee verbonden is, terwijl een gustnado geassocieerd wordt met de koele neerwaartse wind vóór de storm. Gustnado's komen vrij regelmatig voor.
# Pakhuis

Een pakhuis is een gebouw dat dient voor opslag van goederen. Tegenwoordig wordt meer gesproken over een magazijn. Meer specifiek in de landbouw wordt gesproken van een schuur.

## Eerste pakhuizen

De eerste pakhuizen werden rond 1600 gebouwd, daarvoor werden de goederen vaak opgeslagen op de zolders van de kooplieden. Veel pakhuizen hebben een hijsbalk, deze balk werd gebruikt voor het omhooghijsen van de goederen. Nadat deze hijsbalk haar handigheid had bewezen, werden ook de normale huizen hiermee uitgerust, alleen dan voor het ophijsen van huisraad. Soms werden hijsbalken overkapt met een trijshuis.

## Naam

Vaak droegen deze pakhuizen de naam van het land of streek waar de goederen vandaan kwamen of had de naam iets te maken met het soort goederen dat het pakhuis herbergde.

## Pakhuizen in Nederland

Enkele Nederlandse voorbeelden van pakhuizen met sprekende namen zijn "Afrika", "Madagaskar", "De Korendrager" en "Het Spaanse Huis". Het gemiddelde Nederlandse pakhuis is zo'n 30 meter diep. Het Stadskorenpakhuis (1566) in Schoonhoven is een van de oudere pakhuizen in Nederland. Grote ondernemingen zoals de VOC lieten veel pakhuizen bouwen, deze stonden vaak in een rij naast elkaar.

### Amsterdam

In Amsterdam staan verreweg de meeste Nederlandse pakhuizen, dit omdat Amsterdam vroeger een groot handelscentrum was. De bebouwing langs bekende Amsterdamse grachten als het Entrepotdok, de Brouwersgracht en de Oude Schans bestaat voor het grootste deel uit pakhuizen.
De pakhuizen zijn hoge in baksteen opgetrokken bouwwerken, vaak op smalle en diepe percelen. De gevels eindigen in een top en zijn voorzien van grote met luiken gesloten openingen. In de top is een hijsbalk aangebracht.

### Andere plaatsen

Ook in steden als Harlingen, Groningen, Den Haag en Haarlem zijn veel pakhuizen te vinden. De meeste pakhuizen staan vanwege de bereikbaarheid aan een gracht. Buiten de grote steden treft men incidenteel nog een gaaf monumentaal pakhuis als overblijfsel van oude industrieën, zoals het Rijksmonumentale Tabaksmagazijn in het Land van Maas en Waal, overblijfsel van de toenmalige tabaksteelt.
# Nieuw Taipei

Nieuw Taipei of Xinbei (Chinees: 新北; pinyin: Xīnběi) is een stad en stadsprovincie in Taiwan. De stad Taipei maakt overigens geen deel uit van de stad. Nieuw Taipei telde in 2010 bij de volkstelling 3.893.740 inwoners op een oppervlakte van 2.053 km².
# Wijnandus Johannes Hermanus van der Waarden

Wijnandus Johannes Hermanus van der Waarden (Nijmegen, 15 november 1860 - Nijmegen, 25 september 1930) was een Nederlands architect en aannemer en later Nijmeegs wethouder.

## Beknopte biografie

Hij werd geboren als zoon van de Nijmeegse aannemer Hermanus Wilhelmus van der Waarden en diens vrouw Geertruida Jacoba Hendricks. Op 16 april 1890 trad Van der Waarden in het huwelijk met Hendrina Petronella Maria Clara van Haaren.
Wijnandus van der Waarden werd benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Verder werd hij benoemd tot tot Ridder-Commandeur in de Orde van den H. Gregorius Den Grooten.
Van der Waarden ligt begraven op de Begraafplaats Daalseweg.

## Lijst van werken

* 1897-1897 Nijmegen: Bloemerstraat 53 (winkelhuis, bovenwoning en werkplaats)
* 1903-1903 Nijmegen: Oranjesingel 68 (eigen woonhuis) + 70
* 1904-1904 Nijmegen: Daalsedwarsweg 1 (voormalige bakkerswinkel)
* 1904-1904 Nijmegen: Dominicanenstraat 6 (voormalig klooster St. Vincentius)
# De Faam

De Faam was een fabriek van suikerwerken, drop en pepermunt in Breda. Met een dependance in Hank aan de Buitendijk waar de drop en pepermunt verwerkt werd tot rolletjes.

## Geschiedenis

De grondlegger van het bedrijf is Henricus de Bont, die een bakkerij bezat aan de Catharinastraat. Hij produceerde sedert 1838 al suikerwerken en pepermunt. In 1851 werd het bedrijf overgenomen door Henricus' zoon Petrus de Bont. Deze ontwierp een machine voor de productie van Engelse pepermunt. Op dit "werktuig tot het vervaardigen van pepermunt" werd in 1858 octrooi verleend door koning Willem III. De pepermuntjes kregen het stempel "De Faam", naar de Romeinse godin Fama, die aanvankelijk ook als beeldmerk figureerde. De versnaperingen werden naar tal van landen geëxporteerd.
Petrus' zoons Piet en Hedri betrokken in 1881 een nieuwe fabriek aan de Middellaan, alwaar een stoommachine in gebruik werd genomen. Aldus ontstond een bedrijf met de naam Stoom-Chocolade-en-Pepermunt en Suikerwerkfabriek P.A. de Bont. Beide zoons hielpen ook bij de oprichting van Kwatta in 1883. In 1912 kwam De Faam op een nieuwe locatie, en wel aan de Liniestraat, waar het bedrijf zich nog steeds bevindt. De kenmerkende schoorsteen met de naam De Faam in witte letters is nog steeds aanwezig.
In 1964 kwam De Faam in handen van de Engelse firma Bassett Food. In 1988 werd de Harlingse suikerwerkfabriek Frisia overgenomen, een bedrijf dat in 1899 was opgericht. In 1989 werd Bassett op zijn beurt overgenomen door Cadbury Schweppes. De Faam ging Cadbury Faam heten. In 1999 verkocht Cadbury de bedrijven in Breda en Harlingen aan Astra Sweets. De Faam en Frisia gingen beide verder onder de naam Astra Faam.
Op 1 januari 2014 sloot de Bredase fabriek de poorten. Als reden werd de verscherpte concurrentie, de hoge grondstofprijzen en het verouderde bedrijfsgebouw opgegeven. Thans dient het gebouw voor ontmoetingen, werk, educatie en vrije tijd en draagt het de naam "Talentenfabriek De Faam".
* ↑ Talentenfabriek De Faam ikwilmeedoen.nl (gearchiveerd)
# Operatie Giant Lance

Operatie Giant Lance (Operatie Grote Speer) was een geheime militaire operatie door de Verenigde Staten, die tijdens de Koude Oorlog een nucleaire aanval op de Sovjet-Unie moest simuleren. Op 10 oktober 1969 gaf Amerikaans president Richard Nixon het bevel de missie te starten, op advies van National Security Advisor Henry Kissinger.

## Geschiedenis

Er werden voorbereidingen getroffen om een eskader van achttien B-52-bommenwerpers van de 92d Strategic Aerospace Wing naar de Sovjet-Unie te laten vliegen, beladen met nucleaire wapens. De hoop was dat dit de Sovjet-Unie zou overtuigen dat Nixon bereid was een nucleaire oorlog te beginnen om zo de Vietnamoorlog te winnen. Het eskader steeg op op 27 oktober en vloog richting de Sovjet-Unie, waarbij er bewust voor gezorgd werd dat de vliegtuigen opgemerkt zouden worden door de Sovjets. Op 30 oktober beëindigde Nixon de operatie.
Het plan was onderdeel van Nixons madman-theorie. De details ervan bleven onbekend aan het grote publiek, totdat in het kader van de Freedom of Information Act aan het begin van de 21ste eeuw de documenten ontsloten werden.
# Operatie Gneisenau

Het Gneisenau-offensief of de Slag aan de Matz (9-13 juni 1918) was de vierde reeks aanvallen tijdens het Lenteoffensief. Generaal Erich Ludendorff was van plan om op de verste punten in zijn frontlijn aan te vallen: bij de Aisne, Amiens en de Marne om een laatste doorbraak te forceren om de overwinning te bereiken. Het OHL begon langzaam maar zeker weg te schuiven van de realiteit: na vier grote offensieven, waarbij hun soldaten telkens tientallen kilometers oprukten (Michael: 65 kilometer, Georgette: 30 kilometer en Blücher-Yorck: 50 kilometer) waren de Duitse soldaten helemaal uitgeput. Ook het feit dat er, ondanks de grote voortgang tijdens deze offensieven, geen eindoverwinning behaald was, was niet bepaald stimulerend voor het gemiddelde moreel van de gewone soldaat. Toch liet Ludendorff de aanval doorgaan.
Generaal von Hutier van het 18de Duitse Leger moest op 9 juni aanvallen langs de rivier de Matz, een zijrivier van de Oise in de richting van Noyon en Montdidier om de twee saillanten, ontstaan bij de offensieven Michael en Blücher-Yorck met elkaar te verbinden om zo het front korter te maken. Maar het Franse Derde Leger tegenover hem, onder leiding van generaal Humbert, werd door de zeer gedetailleerde informatie van Duitse deserteurs tijdig gewaarschuwd voor de op handen zijnde aanval en organiseerde dan ook zijn verdediging, en de Duitsers kregen dan ook net voor hun aanval zelf een bombardement op zich. Dit kon echter niet voorkomen dat Duitse troepen op de eerste dag van de aanval 8 km oprukten. Op 9 juni nam von Hutier Ressons-sur-Matz in, de volgende dag Ribécourt en de Fransen waren gedwongen zich terug te trekken achter de beter verdedigbare rivieren de Oise en de Matz. De Franse linkerflank kon echter goed standhouden en weerde de Duitsers uit Courcelles.
Op 11 juni lanceerde de Franse generaal Mangin vanuit Mery een tegenaanval met drie Franse divisies en twee Amerikaanse divisies. Op 12 juni vielen ze het Duitse 18de Leger aan, decimeren drie Duitse divisies, waardoor de Duitsers twee kostbare reservedivisies aldaar moesten inzetten, ze namen 1000 soldaten gevangen en hun vijanden verloren 16 kanonnen en dwongen Ludendorff zijn offensief te beëindigen.
Luik · Halen · Grenzen · 1ste Marne · Antwerpen · Race naar de Zee · 1ste Ieper · Neuve-Chapelle · 2de Ieper · 2de Artesië · Heuvel 62 · 3de Artesië · Loos · Verdun · Hulluch · Mount Sorrel (Zillebeke) · Somme · Arras · Vimy · 2de Aisne (Nivelle-Offensief) · Mesen · 3de Ieper (Passendale) · Cambrai · Lenteoffensief (Michael · Blücher-Yorck · Gneisenau · Georgette — 4de Ieper · 2de Marne — Rheims-Marneschutz) · Belleaubos · Château-Thierry · Hamel · Honderddagenoffensief
# Yuverta

Yuverta is een Nederlandse onderwijsinstelling voor het vmbo en mbo. Het is de grootste instelling van Europa voor het vmbo en mbo in de groenblauwe diensten. Hieronder vallen thema's zoals landbouw, klimaat, water, groenvoorziening en duurzame ontwikkeling.

## Naam

De naam Yuverta verwijst naar you (jij), juve (jeugd) en vert (groen).

## Geschiedenis

Yuverta ontstond door een fusie van de drie Nederlandse 'groene' vmbo- en mbo-scholen het Citaverde College, het Wellantcollege en Helicon Opleidingen. De fusie werd officieel doorgevoerd op 1 augustus 2021.

## Locaties

Yuverta heeft vestigingen in onderstaande plaatsen.
* Aalsmeer
* Alphen aan den Rijn
* Amersfoort
* Amsterdam
* Boskoop
* Boxtel
* Brielle
* Den Haag
* Dordrecht
* Eindhoven
* Geldermalsen
* Gouda
* Heerlen
* Helmond
* 's-Hertogenbosch
* Horst
* Houten
* Kesteren
* Klaaswaal
* Montfoort
* Naarden
* Nederweert
* Nijmegen
* Oegstgeest
* Ottoland
* Rijnsburg
* Rijswijk
* Roermond
* Rotterdam
* Tilburg
* Utrecht
* Velp
# Mae Klong

De Mae Klong (Thai: แม่น้ำ แม่ กลอง, RTGS: Maenam Mae Klong, fonetisch: mɛ̂ːnáːm mɛ̂ː klɔ̄ːŋ) is een rivier in het westen van Thailand. De rivier ontstaat in de provincie Kanchanaburi bij de stad Kanchanaburi door de samenvloeiing van de rivieren de Khwae Yai (grote Kwai) en de Khwae Noi (kleine Kwai). Deze hebben hun oorsprong in de oostelijke zijde van de heuvels van Tanintharyi, een regio in Myanmar aan de grens met Thailand en beter bekend onder de oude naam Tenasserim. De rivier stroomt vervolgens zuidoostwaarts en mondt uit in de Golf van Thailand bij Samut Songkhram. De rivier is 132 kilometer lang.

## Klimaat

Het stroomgebied van de Mae Klong heeft een tropisch savanneklimaat en is onderhevig aan twee grote thermische systemen, de zuidwestelijke en de noordoostelijke moesson. De zuidwestelijke moesson brengt vanaf mei vocht uit de Indische Oceaan en eindigt met hevige regenval in september en oktober. Deze zware regens worden in deze laatste twee maanden aangevuld met cyclonen uit de Zuid-Chinese Zee. De opkomende wind van de noordoostelijke moesson maakt vanaf november een einde aan deze regenval. Bijna 80% van de jaarlijkse neerslag in het bekken vindt plaats van mei tot oktober. De totale jaarlijkse regenval varieert van 1000 millimeter aan de kust tot 2400 millimeter op grotere hoogte. De temperaturen in het bekken variëren van dieptepunten van 18 °C tot een maximum van 38 °C.

## Milieu

In september 2016 stierven 45 reuzenzoetwaterpijlstaartroggen in de Mae Klong-rivier. Autoriteiten vermoedden aanvankelijk dat vervuiling de oorzaak was. Later bleek dat tussen 1 en 7 oktober 2016 melasse uit de Rajburi Ethanol Co-fabriek in het district Ban Pong, provincie Ratchaburi, in de rivier was gelekt. Laboratoriumtests bevestigden dat hoge ammoniakwaarden, veroorzaakt door de melasse, verantwoordelijk waren voor de sterfte van de roggen. De Pollution Control Department en het Fisheries Department hebben het bedrijf aangeklaagd en eisen een schadevergoeding van bijna 6 miljoen baht voor de milieuschade.
* ↑ (en) Reporters, Post, "State agencies determined to bring 'water polluter' to book", Bangkok Post, 10 juli 2019. Geraadpleegd op 6 februari 2025.
# Ptychopariida

De Ptychopariida zijn een orde van grote trilobieten die enkele van de meest bekende soorten bevat. De vroegste soorten kwamen voor in de tweede helft van het Vroeg-Cambrium, en de laatste soort overleefde het uitsterven van het Ordovicium-Siluur niet.
De trilobieten hebben gezichtshechtingen die langs de rand van de glabella en/of fixigena lopen naar het schouderpunt waar het cephalon de thorax ontmoet. Deze hechtingen markeren het cranidium, of het belangrijkste, centrale deel van het hoofd dat de librigena (vrije wangen) niet omvat. De ogen liggen mediaal langs de glabella op de hechtlijn (en sommige soorten hebben geen ogen). De fossielen van de vervelling van trilobieten zijn vaak te onderscheiden van de fossielen van de werkelijke dieren door te kijken of de librigena aanwezig is. De librigena, of wangstekels, laten los tijdens de rui. Bij ptychopariiden zijn vaak korte bladachtige genale stekels aanwezig op de toppen van de librigena.
De thorax is groot en bestaat meestal uit acht of meer segmenten. De thorax is meestal veel langer dan het pygidium, dat meestal klein is. Bij sommige soorten is het pygidium omlijnd met een vlakke rand.
De onderklasse Librostoma is onlangs opgericht om verschillende verwante orden te omvatten, waaronder Ptychopariida, Asaphida, Proetida, Harpetida en mogelijk Phacopida. Deze staan nu bekend als de 'Librostome Orders'. Trilobieten van de orden Proetida, Harpetida en van de familie Damesellidae werden oorspronkelijk in Ptychopariida geplaatst.

## Taxonomie

Onderorde Olenina
* Superfamilie Olenoidea
** Ellipsocephaloididae
** Olenidae
* Superfamilie Incertae sedis
** Geslacht Triarthrus
Onderorde Ptychopariina
* Superfamilie Ellipsocephaloidea
** Agraulidae
** Aldonaiidae
** Bigotinidae
** Chengkouiidae
** Ellipsocephalidae
** Estaingiidae
** Palaeolenidae
** Yunnanocephalidae
* Superfamilie Ptychoparioidea
** Acrocephalitidae
** Alokistocaridae
** Antagmidae
** Asaphiscidae
** Atopidae
** Bolaspididae
** Cedariidae
** Changshaniidae
** Conocoryphidae
** Conokephalinidae
** Crepicephalidae
** Diceratocephalidae
** Elviniidae
** Eulomidae
** Holocephalinidae
** Ignotogregatidae
** Inouyiidae
** Isocolidae
** Kingstoniidae
** Liostracinidae
** Llanoaspididae
** Lonchocephalidae
** Lorenzellidae
** Mapaniidae
** Marjumiidae
** Menomoniidae
** Nepeidae
** Norwoodiidae
** Papyriaspididae
** Phylacteridae
** Proasaphiscidae
** Ptychopariidae
** Shumardiidae
** Solenopleuridae
** Tricrepicephalidae
** Utiidae
** Wuaniidae
* Superfamilie Incertae sedis
** Geslacht Tonopahella
Onderorde incertae sedis
* Avoninidae
* Catillicephalidae
* Ityophoridae
* Plethopeltidae
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ptychopariida op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.