OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kaka (vogel)

De kaka (Nestor meridionalis) is een vogelsoort uit de kleine familie (Strigopidae) van inheemse papegaaiachtigen uit Nieuw-Zeeland. De naam kaka komt van het Maorische kākā, maar de naam kaka is ook een algemeen Polynesisch woord voor een papegaai.

## Beschrijving

De kaka is een middelgrote papegaai die circa 45 cm lang is en circa 550 g weegt. Hij is nauw verwant aan de kea (Nestor notabilis), maar de kaka heeft een donkerder verenkleed en leeft meer in de bomen. Beide ondersoorten hebben een bruin, groen en grijs kleurenpatroon met oranje en scharlakenrode schitteringen onder de vleugels. Soms zijn er kleurvarianten met rode tot gele kleurpatronen, vooral op de borst. De vogel leeft in het laagland en in bossen in het middengebergte. Zijn voornaamste verspreidingsgebieden zijn momenteel de aflandige reservaten van Kapiti-eiland, Codfisheiland en Little Barrier Island.

## Leefwijze

De kaka voedt zich met fruit, bessen, zaden, bloemen, bloemknoppen, nectar en ongewervelden. De vogel heeft een borsteltong waarmee hij zich voedt met nectar en hij gebruikt zijn krachtige snavel om de larven van boktorren op te graven.

## Voortplanting

De kaka broedt niet elk jaar, maar eens in de twee tot vier jaar. Na onderzoek is gebleken dat dit te maken heeft met de afhankelijkheid van de vruchtcyclus van de bomen uit het geslacht Nothofagus. In de jaren dat deze bomen bloeien en een grote hoeveelheid zaden ontwikkelen zijn de kaka en zijn jongen verzekerd van een groot voedselaanbod. In deze tijd komt het ook regelmatig tot broedsels.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogels leven in de bossen van Nieuw-Zeeland. Er zijn twee ondersoorten, de kaka van het Noordereiland (Nestor meridionalis septentrionalis) en de kaka van het Zuidereiland (Nestor meridionalis meridionalis).

## Status als bedreigde diersoort

De kaka staat als kwetsbare diersoort op de internationale Rode Lijst van de IUCN. De belangrijkste oorzaken van de achteruitgang zijn de ontbossing en de introductie van de hermelijn (Mustela erminea) die broedende vrouwtjes opvreet. Verder worden de eieren geroofd door de geïntroduceerde zwarte rat (Rattus rattus) en de voskoesoe (Trichosurus vulpecula). Ook heeft deze vogelsoort te lijden van de introductie van de gewone wesp (Vespula vulgaris) uit Europa. Deze wespen zijn veel efficiënter in het verzamelen van honingdauw in de Nothofaguswouden van Nieuw-Zeeland, dan de inheemse vogels als de kaka, waardoor de voedselsituatie voor deze dieren verslechtert.
De kaka is ook wettelijk beschermd via het verdrag over de handel in bedreigde diersoorten (CITES, bijlage II).
* 1 2 (en) Kaka op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gould, 1856. Nestor notabilis (protoniem). Proc. Zool. Soc. London, Part 24, no. 306, p. 94. BHL
* ↑ (en) Impact on birds of introduced wasp. Gearchiveerd op 4 juli 2012. Geraadpleegd op 12 augustus 2023.
* Arbeitsgemeinschaft Papageien-Netzwerk; 10/2000 (de)
# Houdbaarheidsdatum

Houdbaarheidsdatum kan verwijzen naar:
* de houdbaarheidsdatum van levensmiddelen
* de houdbaarheidsdatum (geneesmiddelen) van geneesmiddelen
* de houdbaarheidsdatum (steriliteit) van steriele, vaak medische producten
* de houdbaarheidsdatum van niet eetbare producten, diensten enzovoorts.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Houdbaarheidsdatum en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fenghuang (stad)

Fenghuang is een Chinese stad in de provincie Hunan. Fenghuang betekent letterlijk feniks, uit de as verrijzende vogel, zie Feng Huang. Volgens een legende vlogen hier ooit twee Fenghuang vogels over, en waren ze verbijsterd door de schoonheid van de stad. Nog steeds wordt Fenghuang door vele mensen gezien als de mooiste stad in China.
De stad is ontstaan tijdens de Ming-dynastie. De oorspronkelijke inwoners van de stad zijn de Miao en ook vele huizen zijn in de Miao-stijl gebouwd.
De rivier Tuojiang kronkelt door deze bergstad.
Op 14 augustus 2007 stortte een brug over de Tuojiang in, er zijn tientallen doden en vermisten. De 300 meter lange en 40 meter hoge brug was in aanbouw en moest een toeristische attractie worden. Eind augustus zou de brug worden geopend.
# Bisdom Saint Augustine

Het bisdom Saint Augustine (Latijn: Dioecesis Sancti Augustini) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel St. Augustine, in de Amerikaanse staat Florida. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Miami.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 9 januari 1857, als het apostolisch vicariaat Florida, uit delen van het bisdom Savannah. Op 11 maart 1870 werd het verheven tot bisdom met de naam bisdom Saint Augustine, en werd suffragaan aan het aartsbisdom Baltimore. Op 25 mei 1958 verloor het gebied bij de oprichting van het bisdom Miami. Op 10 februari 1962 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het aartsbisdom Atlanta. Op 2 maart 1968 verkeeg het gebied van het bisdom Mobile-Birmingham, verloor het gebied bij de oprichting van de bisdommen Orlando en Saint Petersburg, en veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Miami. Op 1 oktober 1975 verloor het gebied bij de oprichting van het bisdom Pensacola-Tallahassee.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 25.575 km$^2$ en telde 2.330.405 inwoners waarvan 6,6% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Apostolisch vicarissen

* Francis Patrick McFarland (9 januari 1857 - niet in bezit genomen)

### Bisschoppen

* Jean Marcel Pierre Auguste Vérot (apostolisch vicaris: 11 december 1857, bisschop: 11 maart 1870 - 10 juni 1876)
* John Moore (16 februari 1877 - 30 juli 1901)
* William John Kenny (15 maart 1902 - 24 oktober 1913)
* Michael Joseph Curley (3 april 1914 - 10 augustus 1921)
* Patrick Joseph Barry (22 februari 1922 - 13 augustus 1940)
* Joseph Patrick Hurley (16 augustus 1940 - 30 oktober 1967; aartsbisschop op persoonlijke titel sinds 18 augustus 1949)
** Thomas Joseph McDonough (hulpbisschop: 10 maart 1947 - 2 januari 1957)
* Paul Francis Tanner (15 februari 1968 - 21 april 1979)
* John Joseph Snyder (2 oktober 1979 - 12 december 2000)
* Victor Benito Galeone (26 juni 2001 - 27 april 2011)
* Felipe de Jesús Estévez (27 april 2011 - 24 mei 2022)
* Erik Thomas Pohlmeier (24 mei 2022 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Basilica of the Immaculate Conception in Jacksonville
* National Shrine of Our Lady of La Leche in Saint Augustine
* Gedenkplaat in de kathedraal in Saint Augustine
* Diocese of Saint Augustine. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 22 januari 2025.
Miami (aartsbisdom) · Orlando · Palm Beach · Pensacola-Tallahassee · Saint Augustine · Saint Petersburg · Venice
# Arlberg Straßentunnel

De Arlberg Straßentunnel is een 13.976 meter lange verkeerstunnel en daarmee de langste wegtunnel in Oostenrijk. De tunnel maakt deel uit van de Arlberg Schnellstraße en verbindt Langen am Arlberg (gemeente Klösterle, Vorarlberg) met Sankt Anton am Arlberg (Tirol).
De tunnel werd aangelegd omdat het verkeer over de Arlbergpas te druk werd en de bestaande Arlbergstraße qua capaciteit ontoereikend werd. De bouw begon op 5 juli 1974, de doorbraak onder het Arlberggebied door werd bereikt op 9 oktober 1977 en op 1 december 1978 werd de tunnel, bestaande uit één buis, vrijgegeven voor het verkeer. De autotunnel is, in tegenstelling tot andere delen van de Arlberg Schnellstraße, enkelbaans. De kosten van de bouw bedroegen omgerekend ongeveer driehonderd miljoen euro.
Eigenlijk bestaat de tunnel uit twee tunnelschachten, aangezien de tunnel aan Tiroler zijde nog wordt doorkruist door de kloof Rosannaschlucht, alvorens de tunnel het eigenlijke massief richting Vorarlberg doorboort.
Voor het gebruik van de tunnel wordt tolgeld geheven. In januari 2018 wordt voor de passage van de tunnel € 11,50 in rekening gebracht.
In november 2024 werd de tunnel opnieuw geopend na zes maanden moderniseringswerken.

## Veiligheid

Zoals al eerder genoemd in dit artikel bestaat de Arlbergtunnel uit slechts één buis. Dit is vanuit de huidige veiligheidseisen niet gewenst. Omdat parallel aan de Arlbergautotunnel de Arlbergspoortunnel is gelegen zijn door de AsFinAG en de ÖBB tussen beide tunnels in totaal acht verbindingstunnels gemaakt. In geval van een ongeval of calamiteit in een van de beide tunnels kan de andere tunnel als toegang voor hulpverleners en als vluchtweg worden gebruikt.
Deze voorzieningen zijn in het voorjaar van 2008 in gebruik genomen. Op 9 augustus 2008 was een eerste grote rampenoefening, waarbij de brandweer en autoriteiten van Tirol en Vorarlberg samenwerkten.
* ↑ https://www.asfinag.at/maut-vignette/streckenmaut/tarife/. Gearchiveerd op 17 mei 2021.
* ↑ Die presse
# Herschweiler-Pettersheim

Herschweiler-Pettersheim is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Kusel. Herschweiler-Pettersheim telt 1.265 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Glan-Münchweiler.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Adenbach · Albessen · Altenglan · Altenkirchen · Aschbach · Bedesbach · Blaubach · Börsborn · Bosenbach · Breitenbach · Brücken · Buborn · Cronenberg · Deimberg · Dennweiler-Frohnbach · Dittweiler · Dunzweiler · Ehweiler · Einöllen · Elzweiler · Erdesbach · Eßweiler · Etschberg · Föckelberg · Frohnhofen · Ginsweiler · Glan-Münchweiler · Glanbrücken · Gries · Grumbach · Haschbach am Remigiusberg · Hausweiler · Hefersweiler · Heinzenhausen · Henschtal · Herchweiler · Herren-Sulzbach · Herschweiler-Pettersheim · Hinzweiler · Hohenöllen · Homberg · Hoppstädten · Horschbach · Hüffler · Jettenbach · Kappeln · Kirrweiler · Konken · Körborn · Kreimbach-Kaulbach · Krottelbach · Kusel · Langenbach · Langweiler · Lauterecken · Lohnweiler · Matzenbach · Medard · Merzweiler · Nanzdietschweiler · Nerzweiler · Neunkirchen am Potzberg · Niederalben · Niederstaufenbach · Nußbach · Oberalben · Oberstaufenbach · Oberweiler im Tal · Oberweiler-Tiefenbach · Odenbach · Offenbach-Hundheim · Ohmbach · Pfeffelbach · Quirnbach/Pfalz · Rammelsbach · Rathsweiler · Rehweiler · Reichweiler · Reipoltskirchen · Relsberg · Rothselberg · Ruthweiler · Rutsweiler am Glan · Rutsweiler an der Lauter · Sankt Julian · Schellweiler · Schönenberg-Kübelberg · Selchenbach · Steinbach am Glan · Thallichtenberg · Theisbergstegen · Ulmet · Unterjeckenbach · Wahnwegen · Waldmohr · Welchweiler · Wiesweiler · Wolfstein
# Sunan Abu Dawud

Sunan Abu Dawud is één van de Kutub al-Sittah (zes grote hadith-collecties). Het werd verzameld door Abu Dawud.
Abu Dawud verzamelde 500.000 hadith, maar nam er slechts 4.800 op in deze collectie. Het kostte Abu Dawud 20 jaar om de hadith te verzamelen.
# Williënne ter Beek

Williënne ter Beek (Spakenburg, 16 februari 2000) is een Nederlands voetbalspeelster. Ze speelt sinds seizoen 2019/20 voor sc Heerenveen. Aan het eind van seizoen 2020/21 geeft Ter Beek aan te stoppen met voetbal, om meer tijd voor religie in haar leven te maken.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2019/20 | sc Heerenveen | Nederland | Eredivisie | 8 | 2 |
| 2020/21 | sc Heerenveen | Nederland | Eredivisie | 16 | 2 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 24 | 4 |
Laatste update: 28 mei 2021

## Interlands

Ter Beek speelde voor Nederland eftal onder 16.
# Drepanogynis bipartita

Drepanogynis bipartita is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Warren.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Niceforo's winterkoning

Niceforo's winterkoning (Thryophilus nicefori; synoniem: Thryothorus nicefori) is een zangvogel uit de familie Troglodytidae (winterkoningen). Het is een ernstig bedreigde, endemische vogelsoort in noordelijk Colombia.

## Kenmerken

De vogel is 15 cm lang en is een middelgrote Amerikaanse soort winterkoning. De vogel is overwegend roodbruin met wit en heeft een olijfbruine kruin. De vogel lijkt sterk op de rood-witte winterkoning (T. rufalbus), maar bij Niceforo's winterkoning zijn de staart en de vleugelveren nadrukkelijker getekend met smalle zwarte bandjes. Bij de rood-witte winterkoning lijkt het verenkleed wat egaler.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in noordelijk Colombia in een gebied op de westelijke hellingen van de oostelijke Andes, daar werd de vogel in de periode 1944 tot 1948 verzameld en daarna tot 1989 niet meer gezien. Na de eeuwwisseling zijn meer waarnemingen gedaan. Het is een vogel van hellingbos en bosranden op 800 tot 2100 m boven zeeniveau.

## Status

Niceforo's winterkoning heeft een klein verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 30 tot 200 individuen. Het leefgebied wordt bedreigd door versnippering, ontbossing, het verzamelen van brandhout en omzetting van bos in terrein dat beweid kan worden door vee. Om deze redenen staat deze soort als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Niceforo's winterkoning op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Meyer de Schauensee, R., 1946. A new species of wren from Colombia. Notulae Naturae, 161, 1-14.
# Donjon de Villeret

De Donjon de Villeret is een middeleeuwse donjon in de Belgische plaats Saint-Martin, provincie Namen. Het gebouw is sinds 1978 een monument en behoort tot het Patrimoine immobilier exceptionnel de la Région wallonne.

## Geschiedenis

De toren is in de eerste helft van de 13e eeuw gebouwd door ridder Ybert de Villeret. De eerste schriftelijke vermelding dateert uit 1278.
Oorspronkelijk viel het gebied onder het graafschap Namen en de toren was een onderdeel van de verdediging van dit graafschap. Zo diende het als uitkijkpunt om het nabijgelegen kasteel van Corroy-le-Château in de gaten te houden. Toen Filips de Goede in 1429 werd ingehuldigd als graaf van Namen, verdween de militaire functie van de toren.
Tussen 1449 en 1494 werden naast de toren een boerderij, stallen, schuren en een bakhuis gebouwd. Het complex kreeg de naam Haute Tour. Van 1524 tot 1857 was de Haute Tour de woonplek van de tollenaar.
Zowel de toren als de bijgebouwen waren begin 20e eeuw in een vervallen staat geraakt en de toren was in gebruik als schuilplaats voor het vee. Van 1995 tot 1997 werd de torenruïne hersteld en voor bewoning geschikt gemaakt.

## Beschrijving

De 13 meter hoge rechthoekige toren heeft een afmeting van 12,2 bij 8,9 meter en is gebouwd van kalksteen, zandsteen en dolomiet. Oorspronkelijk waren er alleen drie bouwlagen, maar later is er een gewelfde kelder aan de toren toegevoegd. In de toren is een huiskapel ondergebracht. Rondom de toren lag een droge gracht.
De woontoren valt op dankzij het comfort en de lichte ruimtes. Het gebouw behoort tot de best bewaarde middeleeuwse adellijke landhuizen van Wallonië.
* (fr) Donjon de Villeret | Connaître la Wallonie. connaitrelawallonie.wallonie.be. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* (fr) Donjon de Villeret. Terra Curiosa. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* (en) Castles.nl - Villeret Tower. www.castles.nl. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Inventaire du patrimoine immobilier culturel. lampspw.wallonie.be. Geraadpleegd op 19 januari 2025.
# Kartalkaya (Bolu)

Kartalkaya is een wintersportgebied in de Turkse provincie Bolu, in het noordwesten van Turkije. Het ligt op een noordoostelijke flank in de bergketen Köroğlu Dağları tussen 1950 en 2200 meter boven het zeeniveau. Eigenlijk bestaat het uit twee afzonderlijke gebieden: Kartalkaya in het zuiden en Dorukkaya in het noorden, elk met 7 skiliften. Aan de voet van het skigebied liggen vijf hotels.
Op 22 januari 2025 was er een grote brand in het Grand Kartal Hotel, waarbij minstens 76 mensen stierven en 51 anderen gewond raakten.
# Constanze Mozart

Constanze Mozart (Zell im Wiesental, 5 januari 1762 – Salzburg, 6 maart 1842; geboren Weber), was een Oostenrijkse zangeres en was de vrouw van Wolfgang Amadeus Mozart. Zij was een nicht van de componist Carl Maria von Weber.
Constanze ontmoette Mozart in 1777 in Mannheim. In eerste instantie werd Mozart verliefd op haar twee jaar oudere zuster Aloysia Weber, maar nadat hij door haar werd afgewezen, trouwde hij op 4 augustus 1782 met Constanze. Zij kregen zes kinderen van wie er maar twee – Carl Thomas en Franz Xaver Wolfgang – de kindertijd overleefden.
Na de vroege dood van Mozart in 1791 hertrouwde ze met Georg Nikolaus von Nissen in 1809. Tot 1820 woonde zij met deze Deen in Kopenhagen. Daarna verhuisden ze naar Salzburg waar zij samen begonnen te werken aan een biografie over Wolfgang Amadeus, die Constanze na het overlijden van haar tweede echtgenoot in 1829 voltooide met de hulp van Johann Heinrich Feuerstein.
* Bibsys: 90571738
* Biblioteca Nacional de España: XX1042213
* Bibliothèque nationale de France: cb121551991 (data)
* CiNii: DA12918897
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: moza003
* Gemeinsame Normdatei: 11873721X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8091 3272
* Library of Congress Control Number: n81139238
* MusicBrainz: d3c03d48-c2cb-4eed-8dbc-a38731f07f0e
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00621181
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: kup20000000067574
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007265632805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001834976
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 075163276
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003642499
* LIBRIS: 206412
* SNAC: w6h71k26
* Système universitaire de documentation: 030059003
* Virtual International Authority File: 12345861
* WorldCat (via VIAF): 12345861
# Sint-Willibrorduskerk (Bodegraven)

De Sint Willibrorduskerk is een rooms-katholieke parochiekerk in de Nederlandse plaats Bodegraven. De kerk uit 1865 is ontworpen door Pierre Cuypers en verving een oudere schuilkerk. De kerk maakt deel uit van de Sint Jan de Doperparochie, waarin kerkgemeenschappen uit onder meer Gouda, Reeuwijk, Waddinxveen en Boskoop gefuseerd zijn.

## Geschiedenis

Tot de reformatie was de oude dorpskerk die aan Sint-Gallus was gewijd de katholieke kerk. Toen met de reformatie deze kerk protestants werd en het openbaar uitoefenen van het katholieke geloof bij wet verboden werd, werd er gekerkt in schuilkerken. Vanaf 1643 was er zo'n schuilkerk aan de Overtocht die net als de oude dorpskerk werd gewijd aan Sint-Gallus.

### Nieuwbouw

Toen in de negentiende eeuw de godsdienstvrijheid toenam, maakte men ook hier plannen voor een grootse katholieke kerk. Grote drijfkracht voor nieuwbouw was pastoor Willibrord van Heyningen die in 1857 pastoor was geworden in Bodegraven. Pierre Cuypers ontwierp een kerk in neogotische stijl. Daarmee is deze kerk zowel een vroeg voorbeeld van de neogotiek in Nederland, als een van de vroegste kerkgebouwen uit het oeuvre van Cuypers. In 1862 begon de bouw en in 1865 was de kerk voltooid. Pastoor Willibrord Van Heyningen wilde echter de patroon van de kerk veranderen van Sint-Gallus in Sint Willibrord, de eerste bisschop van Utrecht. De toenmalige bisschop was tegen de naamswijziging. Uiteindelijk kreeg Van Heyningen het toch voor elkaar en in 1865 werd de kerk als Sint-Willibrorduskerk door mgr. Wilmer ingewijd.

### Brand en herstel

In de late avond van 24 maart 1982 brak brand uit in het kerkgebouw. Kortsluiting bij het orgel zorgde voor een brand die zich door de toren en over het dak verspreidde. Uiteindelijk zijn het orgel, het gehele dak en een deel van de inventaris (waaronder een deel van de kruiswegstaties) in vlammen opgegaan.
Herstel van het kerkgebouw begon in de zomer van 1982. Op de zondag na Pasen van 1983 werd de herstelde kerk plechtig in gebruik genomen door een viering met de Rotterdamse bisschop Ad Simonis. Tijdens Pinksteren in 1984 werd het herstel afgerond met ingebruikneming van het orgel.

## Orgel

De kerk beschikt over een Maarschalkerweerdorgel. Het orgel is in 1897 gebouwd voor de Dominicuskerk in Alkmaar, eveneens een creatie van Pierre Cuypers. Toen die kerk werd gesloten, heeft het Bodegraafse kerkbestuur, dat sinds de brand van 1982 zocht naar een nieuw orgel, het orgel overgenomen. Ook de orgelkas, in 1897 gemaakt door het kunstatelier Gebr. Margry en Sickers uit Rotterdam, is overgekocht en siert nog altijd het orgel. Op de voorkant van de orgelkas staat 'Cantemus Domino Canticum Novum', 'Laten wij een nieuw lied voor de Heer zingen'.
# Lacipa nobilis

Lacipa nobilis is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Herrich-Schäffer.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Zummara

Een zummara, ook wel zamr genoemd, is een houten blaasinstrument dat bestaat uit twee aaneengebonden fluiten met een enkel riet. De twee fluiten kunnen afzonderlijk worden bespeeld.
De zummara wordt veel gebruikt in de Turkse volksmuziek.
# C-melody-saxofoon

Een C-melody-saxofoon is een S-vormige saxofoon die verwant is aan de tenorsaxofoon, maar gestemd is in C. Het instrument is ontworpen door Adolphe Sax als onderdeel van een serie in F en C gestemde instrumenten voor orkestraal gebruik. De C-melody was populair in het begin van de twintigste eeuw. Een bekende bespeler was Frankie Trumbauer. Jazzmusici als Benny Carter en Coleman Hawkins zijn hun loopbaan begonnen op de C-melody sax.
Een C-melody-saxofoon is groter dan een altsax maar kleiner dan een tenorsax. De boring heeft een diameter en afschuining die meer lijkt op een verlengde alt dan een tenor. De meeste C-melody-saxofoons hebben een kromme nek, maar er zijn ook instrumenten met rechte nek gemaakt.
Bij C-melody-saxofoons is meestal een letter "C" bij het serienummer gegraveerd.

## Voordelen

Een voordeel van de C-melody-saxofoon is dat het geen transponerend instrument is. Men kan daardoor eenvoudig van bladmuziek voor bijvoorbeeld piano of zang meespelen. Daarnaast heeft de C-melody-saxofoon een zachter geluid, hierdoor kan er makkelijk thuis worden geoefend.

## Productie

Enkele fabrikanten die van 1914 tot 1930 C-melody-saxofoons produceerden waren Buescher, C.G. Conn, Martin, King en Selmer. De piek in de productie werd bereikt in 1923. Goedkopere modellen werden aangeprezen voor amateurgebruik in huis en schoolbands. Aan het eind van de jaren 1920 verdween de populariteit van het instrument. Na 1930 worden voornamelijk nog in B♭ en E♭ gestemde saxofoons op grote schaal geproduceerd. Instrumenten als de C-melody-saxofoon worden nauwelijks meer gemaakt.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel C melody saxophone op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.