OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# 3D-laserscanning

3D-laserscanning (3DLS) is een techniek die wordt toegepast in veel verschillende vakgebieden. Met deze techniek is het mogelijk om bestaande situaties tot in detail vast te leggen. Een scanner is een meetinstrument, de meting geschied aan de hand van een laserstraal. De omgeving wordt omgezet in pixels, deze pixels zijn punten die teruggekaatst worden. Dit levert een puntenwolk op van tientallen miljoenen punten, die elk een reflectiewaarde x, y en z hebben. De meetgegevens van de laser worden verzameld aan de hand van de afstand van het gemeten punt tot de laser. Laserlicht verlaat de zender en weerkaatst op een object waar het verstrooid wordt. Het licht dat terugkaatst wordt, wordt door optische instrumenten opgevangen en gefocusseerd op een diode.
Inzetgebieden:
* Architectuur
* Civiele techniek
* Automobielindustrie
* Chemische industrie
* Forensisch onderzoek
* Geografisch informatiesysteem
Wenselijk bij:
* Documenteren van veranderingen
* Registreren van bestaande situatie
* Behoefte aan 3D CAD-tekeningen
* Verbouwingen van situatie
# Elbe-Seitenkanal

Het Elbe-Seitenkanal (ESK) is een kanaal in Duitsland, dat de Elbe bij Artlenburg verbindt met het Mittellandkanal bij Edesbüttel even ten westen van Wolfsburg. Het werd gebouwd als alternatieve route voor de scheepvaart op de Elbe, die onderhevig is aan sterk schommelende waterstanden. Bovendien mochten de schepen die destijds vanuit Hamburg het Mittellandkanaal wilden bereiken niet langer door de DDR varen.

## Beschrijving

Het kanaal is 115 km lang en de bouw duurde acht jaar. Het kwam op 15 juni 1976 in gebruik voor het scheepvaartverkeer. Het hoogteverschil van 61 meter tussen de Elbe en het hoogste punt wordt overwonnen door een scheepslift te Scharnebeck en een zogenaamde spaarsluis te Uelzen, die respectievelijk 38 en 23 meter niveauverschil overwinnen. Bij het gebruik van de spaarsluis wordt het geloosde water voor ongeveer 60% opgevangen in spaarbekkens naast de sluis, zodat het bij de volgende versassing hergebruikt kan worden om de sluiskolk deels te vullen. In 2006 werd een tweede en grotere sluis (omvang sluiskolk: 190 x 12,6 meter) in Esterholz, gemeente Wrestedt, op 7,5 km van de stad Uelzen in gebruik genomen.
Schepen tot en met CEMT-klasse Vb kunnen gebruikmaken van het kanaal, dit zijn binnenvaartschepen tot 1350 ton.
Het kanaal bevindt zich op vele plaatsen boven het omringende grondniveau, en wordt daarom door middel van kanaalbruggen over wegen, spoorlijnen en rivieren gevoerd. Bij de monding in de Elbe te Artlenburg is een keersluis gebouwd die het kanaal moet vrijwaren van overstroming bij hoogwater op de Elbe.

## Dijkbreuk

Reeds een maand na de opening van het kanaal op 15 juni 1976 deed zich een zware catastrofe voor. Bij een dambreuk liep een groot stuk van het kanaal leeg met zware overstromingen tot gevolg. De bres in de dam raakte pas gedicht nadat men een binnenschip voor de opening wist aan te meren. Het kanaal werd bijna een jaar later, op 24 juni 1977, weer voor het scheepvaartverkeer geopend.

## Rol van het kanaal tijdens de Koude Oorlog

Het Elbe-Seitenkanal speelde een belangrijke rol in het Nederlandse deel van verdedigingsplannen van de NAVO tijdens de Koude Oorlog. Na het inzetten van een eventuele aanval en het overschrijden van de grens tussen Oost- en West-Duitsland door de troepen van het Warschaupact zou de tactische ligging van het kanaal, met een sterke noord-zuid oriëntatie, zo goed mogelijk uitgebuit moeten worden.
Deze verdedigingsplannen waren zeer gedetailleerd uitgewerkt, waarbij regelmatig verkenningen ter plaatse werden uitgevoerd. Veel Nederlandse militairen die dienden bij het 1e Legerkorps wisten indertijd exact op welke plek langs het Elbe-Seitenkanal zij een positie zouden hebben na het uitbreken van oorlog.

## Externe link

* (de) Wasser- und Schifffahrtsamt: Elbe-Seitenkanal
* ↑ J. Hoffenaar; B. Schoenmaker (1994). Met de blik naar het Oosten - de Koninklijke Landmacht 1945-1990. Sdu Uitgevers, pp. 373-448. ISBN 9789012080453.
# Mingrelië (gebied)

Mingrelië (Georgisch: სამეგრელო Samegrelo; Mingreels: სამარგალო Samargalo), vroeger bekend als Odisji, is een historische regio in het westen van Georgië, die grenst aan de Zwarte Zee en Abchazië. Het is een veelal bergachtig gebied; in het zuiden zijn er moerassen. Mingrelië kent een subtropisch klimaat.
De regio wordt voornamelijk bewoond door Mingreliërs, een subgroep van de Georgiërs. Zij spreken het Mingreels, een taal die nauw verwant is met zowel het Georgisch als het Svanetisch. Van de 16e tot en met de 19e eeuw was Mingrelië een soeverein land; het prinsdom werd in 1857 door Rusland geannexeerd en toegevoegd aan het gouvernement Koetaisi. Vandaag de dag vormt het, samen met het noordelijke deel van Svanetië, het bestuurlijke deelgebied Samegrelo-Zemo Svaneti.

## Bekende Mingreliërs

* Andria Dadiani (1850-1910, Georgisch: ანდრია დადიანი), prins van Mingrelië en schaakspeler
* Lavrenti Beria (1899-1953, ლავრენტი ბერია), baas van de geheime diensten van de USSR onder Stalin
* Konstantin Gamsachoerdia (1893-1975, კონსტანტინე გამსახურდია), schrijver van populaire historische romans, vader van:
* Zviad Gamsachoerdia (1939-1993), ზვიად გამსახურდია), eerste democratisch verkozen president van Georgië
* Moertaz Choertsilava (1943): voormalig voetballer en trainer
Chevi · Chevsoeretië · Ertso-Tianeti · Goedamakari · Hereti · Kartli · Koecheti · Letsjchoemi · Mingrelië · Mtioeleti · Psjavi · Ratsja · Svanetië · Tao-Klardzjeti · Toesjeti · Trialeti
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mingrelien op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Klaus Welle

Klaus Welle (Beelen, 3 juli 1964) is een voormalige Secretaris-generaal van het Europees Parlement, een functie die hij vervulde van 2009 tot 2022. Daarvoor vervulde hij andere hoge ambtenaarsposten in het Europees Parlement.
Van opleiding is hij economist, gevormd aan de Universiteit van Witten en Herdecke. Nadien was Klaus Welle in dienst bij de Westdeutsche Landesbank.
Vervolgens was hij van 1991 tot 1994 aan de slag op het hoofdkantoor van de CDU, verantwoordelijk voor het Europees en buitenlands beleid.

## Europees

Vanaf 1994 ging de loopbaan van Welle een Europese richting.
* Van 1994 tot 1999 was hij secretaris-generaal van de Europese Volkspartij.
* Van 1999 tot 2003 secretaris-generaal van de Europese Volkspartij-fractie in het Europees Parlement.
* Van 2004 tot 2007 directeur-generaal van het intern beleid van het Europees Parlement, een van de 10 directoraten-generaal.
* Van 2007 tot 2009 kabinetschef van de voorzitter van het Europees Parlement Hans-Gert Pöttering.
* Sinds 2009 is hij secretaris-generaal van het Europees Parlement, de hoogste ambtenaar binnen het parlement. Onder hem functioneren de 10 directoraten-generaal.

## Externe link

* Klaus Welle - Secretary-General of the European Parliament
# Station Limoges-Montjovis

Station Limoges-Montjovis is een spoorwegstation in de Franse gemeente Limoges.
# Incar Dansspektakel

Incar Dansspektakel is een dansgroep uit het Oost-Vlaamse Lebbeke. De groep is ontstaan in 1958.

## Geschiedenis

Incar Dansspektakel is een gemengde semi-professionele dansgroep bestaande uit een vijftigtal jonge dansers waarvan de leeftijd schommelt tussen 12 en 28. De dansgroep bestaat al meer dan een halve eeuw en is door de jaren een vaste waarde geworden in het Vlaamse cultuurlandschap.
Incar ontstond in 1958 en met het aantrekken van Heiko Kolt als eerste choreograaf haalde Incar 'de vader van de choreografie en het vlaggenspel' in huis.
Incar Dansspektakel groeide uit tot een autonome groep met diverse commissies en onderbouwd door een stevige interne structuur. De groep bestaat nu uit tal van werkgroepen (dansers, technici, publiciteits- en kledijverantwoordelijken. Bestuursleden en medewerkers telt ongeveer 150 leden.
Al van bij het ontstaan van de groep trekt Incar jaarlijks naar het buitenland. De danstournees, die sinds 1970 werden georganiseerd, brachten Incar onder meer in de Verenigde Staten, India, Israël, Griekenland, Tenerife, Tunesië, Thailand, China en Zuid-Afrika. De optredens in België beperken zich voornamelijk tot het Vlaamse landsgedeelte.

## Naam

Incar komt van "Internationale Cardijngroep" en verwijst naar de oorsprong van de groep uit de KAJ en naar de stichter van de KAJ, kardinaal Cardijn. Later verwierf de groep bekendheid als "Incar Kunstgroep" en nog later als "Incar Dansspektakel"

## Producties

Om de 3-4 jaar stelt de groep een nieuwe productie voor:
* "Illuminata" (1996) over het leven na de dood.
* "Quest" (1999) over het ontstaan en verval van de wereld en de vier oerelementen.
* "Perpetuum Mobile" (2003) over de zoektocht van buitenaardse wezens naar menselijke emoties op aarde.
* In 2006 werd het showprogramma "E_Motions" speciaal ontwikkeld voor de buitenlandse opdrachten maar werd deze productie wegens groot succes ook in België gebracht.
* In 2008 ging het programma "refleXxions" in première, dat op zoek ging naar de vele reflecties in het mensenleven.
* "im[balance" ging in première eind oktober 2012.
* In het najaar van 2016 verwelkomde de groep de voorstelling "Escape"

## Eerbetoon

De inspanningen van alle medewerkers van Incar werden meermaals bekroond, onder meer als:
* cultureel ambassadeur van Vlaanderen in 1996;
* laureaat van de cultuurprijs van Lebbeke in 1997;
* laureaat van de Prudens Van Duyseprijs in 1998;
* in 1997, 1999, 2003, 2008: laureaat in de eerste categorie van choreografische groepen in de provincie Oost-Vlaanderen.

## Externe link

* Webstek van Incar Dansspektakel
# Lectio divina

Lectio divina is een spirituele praktijk bij monniken, waarbij Gods Woord aandachtig en indringend wordt gelezen. Deze praktijk behoort tot het gebed van de monniken. Ook op de lekenspiritualiteit heeft de lectio divina een belangrijke invloed gehad. Veel geestelijken lezen, als spiritueel begeleider, samen met leken de Schrift volgens de methode van de lectio divina. Vandaag nog zijn auteurs schatplichtig aan die traditie (onder andere Enzo Bianchi, de oprichter en prior van een gemeenschap in Bose), en nog steeds staat ze aan de wieg van hedendaagse gebedsscholen (onder andere het Samuelproject).
Naast de Bijbel komen in tweede instantie ook geschriften in aanmerking die het verstaan van de Schrift bevorderen en verdiepen. Bij voorkeur geschriften van kerkvaders, zoals Sint-Augustinus, of de geschriften van oude monastieke auteurs zoals Johannes Cassianus of van middeleeuwse spirituele auteurs, zoals Bernardus van Clairvaux. Kloosterregels bevatten bepalingen over de vorm van de geestelijke lectuur.
De lectio divina is een kerngegeven van het contemplatieve (beschouwende) kloosterleven. De kartuizer Guigo onderscheidde in de twaalfde eeuw in zijn Scala claustralium een viervoudige weg:
* lectio – lezing van de tekst
* meditatio – overweging van de tekst
* oratio – gebed
* contemplatio – nadere beschouwing
Een kenmerk van deze vorm van geestelijke lezing is het meditatieve karakter ervan: het gaat niet enkel om het verstandelijk begrijpen van de tekst, maar om het aandachtig overwegen van de tekst (meditatio), de betekenissen die de tekst oproept en het verband met het waarachtig christelijk leven. Ruminatio, het herkauwen van een tekst, het gedurende lange tijd terugkeren naar passages, is een verschijnsel dat hierop aansluit (niet te verwarren met de identieke term uit de psychologie, die kan leiden tot psychische verwarring). De lectio divina kan worden afgesloten met gebed (oratio), of gebed vindt een plaats eerder in het proces, zoals in het schema van Guigo hierboven.
# José Manuel Imbamba

José Manuel Imbamba (Boma, 7 januari 1965) is een Angolees geestelijke en aartsbisschop van de Rooms-Katholieke Kerk.
Hij werd op 6 oktober 2008 tot bisschop gewijd en werd bisschop van Dundo. In 2011 werd hij aartsbisschop van Saurimo.;

## Galerie

* Aartsbisschop Imbamba in Lodi, 25 augustus 2015.
* ↑ Bispo de Saurimo alerta a juventude
* ↑ Homilia Dom José Manuel Imbamba, Arcebispo de Saurimo e Porta voz da CEAST, missa dos 59 anos da Ecclesia
* ↑ As famílias deixaram de ser escolas de virtudes sociais
# Station Aixe-sur-Vienne

Station Aixe-sur-Vienne is een spoorwegstation in de Franse gemeente Aixe-sur-Vienne.
# Fjordlandkuifpinguïn

De fjordlandkuifpinguïn (Eudyptes pachyrhynchus) (Maori: Tawaki) is een pinguïnsoort die voorkomt in Nieuw-Zeeland. De pinguïn broedt langs de kusten van Fjordland en omliggende eilanden en ook op Stewarteiland.

## Herkenning

De fjordlandkuifpinguïn is 55 tot 71 cm lang en weegt 2,1 tot 5,1 kg. Het is een middelgrote pinguïn van boven is de vogel zwart met een blauwe glans op de rug. De kop is zwart met 3 tot 6 witte streepjes op de wang; het is de enige soort uit dit geslacht met dit kenmerk. De goudgele wenkbrauwstreep is vrij breed en aan het eind lopen de veren naar omlaag, tot op de nek. De snavel is fors en dof oranje tot roodachtig (de gelijkende Eudyptes-soorten hebben een meer roze snavel). De poten zijn roze.

## Verspreiding, leefgebied en broedgebied

Zoals alle pinguïnsoorten verblijft de vogel buiten de broedtijd op open zee. De soort komt voor rond Nieuw-Zeeland en het zeegebied tot aan de kusten van Tasmanië. De vogel broedt op rotsige hellingen in de dichte, vochtige loofbossen van Fjordland en Stewarteiland.

## Status

De fjordlandkuifpinguïn heeft een beperkt broedgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 12,5-50 duizend volwassen vogels. De populatie-aantallen nemen af door predatie door geïntroduceerde roofdieren zoals honden, katten, hermelijnen en ratten. Daarnaast is er verstoring door mensen en bovendien vormt de visserij en de grootschalige viskweek in de buurt een bedreiging. Om deze redenen staat deze soort als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Fjordlandkuifpinguïn op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Martínez, I. et al, 2015. Fiordland Penguin (Eudyptes pachyrhynchus). In: del Hoyo, J., et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from http://www.hbw.com/node/52461 on 22 December 2015
# Grijze ekster

De grijze ekster (Crypsirina cucullata) is een zangvogel uit de familie Corvidae (kraaien).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de droge laaglanden van Myanmar.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen in geschikt habitat. Het verspreidingsgebied is vrij klein en versnipperd en de aantallen gaan achteruit door habitatverlies. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Grijze ekster op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Watertown (South Dakota)

Watertown is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Dakota, en valt bestuurlijk gezien onder Codington County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 20.237. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 20.526, een stijging van 289 (1.4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 59,8 km², waarvan 39,4 km² land en 20,4 km² water.

## Geboren

* Kristi Noem (1971), gouverneur van South Dakota (2019-2025) en minister
# Mantispa haugi

Mantispa haugi is een insect uit de familie van de Mantispidae, die tot de orde der netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Mantispa haugi is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1909.
# Pennantia baylisiana

Pennantia baylisiana (Maori: kaikōmako manawatāwhi of Three Kings kaikōmako) is een plantensoort uit de familie Pennantiaceae. Het is een struikachtige meerstammige boom. De boom heeft zeer grote en brede glanzende gekrulde bladeren. De bladeren zijn 120-160 millimeter lang en het breedst naar de punt toe. De boom heeft kleine groenkleurige bloemen die in trossen langs de takken hangen. De paarskleurige vrucht bevat een zaadje. De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN geklasseerd als 'kritiek'.
De soort komt voor op de ten noorden van Nieuw-Zeeland liggende Driekoningeneilanden. Hij groeit daar in kustbossen.
* 1 2 (en) Pennantia baylisiana op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pennantia baylisiana New Zealand Plant Conservation Network
* ↑ (en) Pennantia baylisiana (W.R.B.Oliv.) G.T.S.Baylis Royal Botanic Gardens, Kew
# Bert Verduin

Bert Verduin (Heemskerk, 22 december 1964) is een Nederlandse voormalig marathonschaatser. Zijn grootste succes was de winst op het Nederlandse kampioenschap schaatsen op natuurijs in 1997 en een derde plaats in de Elfstedentocht in datzelfde jaar.

## Levensloop

Verduin werd geboren als de zoon van een bloemenkweker. Later nam hij het bedrijf van zijn vader over. Daarnaast richtte hij zich op een carrière als marathonschaatser. Zijn eerste serieuze uitslag reed Verduin in januari 1985 toen hij tweede werd tijdens een schaatsmarathon in Den Ilp. Tijdens de Elfstedentocht een jaar later werd hij gedeeld veertiende. Zijn eerste serieuze overwinning was in 1993 toen hij het Open Nederlands Kampioenschap op natuurijs won.
Zijn beste seizoen was de winter van 1996-1997. Op 30 december 1996 won hij het Nederlandse kampioenschap schaatsen op natuurijs in 1997. Vijf dagen later nam hij de deel aan de Elfstedentocht. Hij reed naar de finish met een kopgroep van vijf man, maar moest het in sprint afleggen tegen de uiteindelijke winnaar Henk Angenent en topfavoriet Erik Hulzebosch. Na het winnen van de alternatieve Elfstedentocht in Finland in februari 1999 kondigde Verduin aan te stoppen.
Verduin tradt in februari 2019 toe tot het bestuur van de LTO Noord-afdeling Heemskerk.

## Erelijst
### 1998-1999

* 1e Finland Ice Marathon
* 2e Alternatieve Elfstedentocht Weissensee

### 1996-1997

* 1e NK Schaatsen op natuurijs
* 3e Elfstedentocht
* 10e Open NK op natuurijs
* 11e Rottemerentocht
* 14e Veluwemeertocht

### 1995-1996

* 1e USA Marathon
* 3e 100 van Earnewald
* 6e NK Schaatsen op natuurijs
* 9e Amstelmeer Marathon

### 1994-1995

* 10e Open NK op natuurijs

### 1993-1994

* 1e 100 van Earnewald
* 3e Alternatieve Elfstedentocht Weissensee

### 1992-1993

* 1e Open NK op natuurijs]
* 3e Veenoord
* 8e NK Schaatsen op natuurijs

### 1991-1992

* 8e Open NK op natuurijs

### 1988-1989

* 8e Alternatieve Elfstedentocht Weissensee

### 1989-1990

* 3e Alternatieve Elfstedentocht Weissensee

### 1985-1986

* 14e (gedeeld) Elfstedentocht
* Verduin: Elfstedentocht was altijd mijn passie, Trouw (7 januari 2009)
* ↑ Schaatsen, Het Parool, 17 januari 1985
* ↑ 'Veel energie op schadeovereenkomst met Tata Steel', website LTO-Noord, 11 februari 2019
# Sonic Advance 2

Sonic Advance 2 (Japans: ソニックアドバンス２; Sonikku Adobansu Tsū) is een side-scrolling platformspel uit de Sonic the Hedgehog-serie. Het spel is ontwikkeld door Dimps en gepubliceerd door THQ voor de Game Boy Advance.
Het spel introduceerde het personage Cream the Rabbit.

## Gameplay

De basisgameplay is een verbeterde versie van Sonic Advance. Sonic Advance 2 is in vergelijking met zijn voorganger sneller en bevat grotere levels.
Het spel bevat zeven zones, elk opgebouwd uit twee levels en een eindbaasgevecht. Indien de speler alle chaosdiamanten verzameld heeft, komt er een extra zone beschikbaar.
Alle personages kunnen in dit spel verschillende stunts uithalen terwijl ze vliegen.
Een andere nieuwe eigenschap is dat personages in dit spel de geluidsbarrière kunnen doorbreken door langere tijd op topsnelheid te rennen. Indien dit gebeurt kan het personage in kwestie over water rennen en zijn aanval wordt een stuk sterker. Bepaalde objecten (zoals rode wielen) activeren onmiddellijk deze mode.
In elk level zijn er zeven speciale ringen te vinden. Als de speler ze allemaal verzamelt en het level vervolgens uitspeelt zonder een leven te verliezen, kan er een bonuslevel worden gespeeld. In dit bonuslevel kan de speler een chaosdiamant winnen.

## Personages

* Sonic the Hedgehog: is direct vanaf het begin bespeelbaar.
* Miles "Tails" Prower: wordt bespeelbaar nadat de speler als Sonic het Music Plant-level heeft uitgespeeld.
* Knuckles the Echidna: wordt bespeelbaar nadat de speler als Sonic het Sky Canyon level heeft uitgespeeld.
* Cream the Rabbit en haar Chao Cheese: worden bespeelbaar nadat het Leaf Forest-level is uitgespeeld.
* Amy Rose: wordt bespeelbaar nadat alle voorgaande personages elk de zeven chaosdiamanten hebben bemachtigd.
* Vanilla the Rabbit: een NPC met een kleine rol in het spel.
* Dr. Eggman: de eindbaas in elke zone (behalve Sky Canyon voor Sonic is knuckles de eindbaas).
* Super Sonic: wordt bespeelbaar nadat de speler het spel met Sonic, Tails, Knuckles en Cream heeft uitgespeeld, en met Sonic alle chaosdiamanten heeft verzameld.

## Cream

Hoewel dit spel het eerste spel is waar Cream the Rabbit in voorkomt, stond ze eigenlijk al gepland voor Sonic Heroes. Sonic Team besloot haar over te zetten naar dit spel om Sonic Advance 2 een frisser gevoel te geven.

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Datum | Score |
| Next Level Gaming | 20030413 13 april 2003 | 96% |
| The Video Game Critic | 20050909 9 september 2005 | 91% |
| Cubed3 | 20031231 31 december 2003 | 90% |
| IGN | 20030314 14 maart 2003 | 90% |
| GameSpot | 20030407 7 april 2003 | 82% |
| Game Informer Magazine | 200305 mei 2003 | 80% |
| GameZone | 20030330 30 maart 2003 | 80% |
| GameSpy | 20030331 31 maart 2003 | 79% |
| GamePro (USA) | 20030310 10 maart 2003 | 70% |
| Game Critics | 200307 juli 2003 | 65% |

## Externe link

* Sonic Advance 2 at Green Hill Zone
* (en) Sonic Advance 2 op MobyGames
# Back in My Life

Back in My Life is een nummer van het Nederlandse eurodance-project Alice Deejay uit 1999. Het is de tweede single van hun album Who Needs Guitars Anyway?
Het nummer werd vooral in Europa een grote hit, in Nederland, de Britse eilanden en Scandinavië. In de Top 40 haalde het de 4e positie en werd Dancesmash op Radio 538, en in de Vlaamse Ultratop 50 de 11e. Van de plaat werden remixes gemaakt door The Thrillseekers en DuMonde.
# Nationaal Museum van IJsland

Het Nationaal Museum van IJsland (IJslands: Þjóðminjasafnið Íslands) is een museum in Reykjavik. Het museum werd opgericht op 24 februari 1863. Het museum is gelegen aan de Suðurgata 41. De permanente collectie belicht de IJslandse geschiedenis en omvat meer dan 2000 objecten. Tot de collectie behoort de Valþjófsstaður-deur, met een houtsculptuur van een ridder die een draak verslaat.

## Externe link

* (is) (en) Website van het museum
# Aubazine

Aubazine is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Brive-la-Gaillarde. Aubazine telde op 1 januari 2022 860 inwoners.
De romaanse abdij van Aubazine, een voormalige abdij van cisterciënzers, werd gebouwd in de 12e eeuw en is een beschermd historisch monument.

## Geografie

De oppervlakte van Aubazine bedroeg op 1 januari 2022 14,1 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 61 inwoners per km². Ten noorden van de dorpskern ligt de heuvel Puy de Pauliat (520 m).
De onderstaande kaart toont de ligging van Aubazine met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer

Het spoorwegstation Aubazine-Saint-Hilaire ligt in de aanpalende gemeente Saint-Hilaire-Peyroux.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).