OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aurelio Menegazzi

Aurelio Menegazzi (Buttapietra, 15 november 1900 - Milaan, 23 november 1979) was een Italiaans wielrenner.
Menegazzi werd in 1924 olympisch kampioen op de ploegenachtervolging.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1924 | | 1 ploegenachtervolging |
* (en) Profiel van Aurelio Menegazzi op ProCyclingStats
* Profiel van Aurelio Menegazzi op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Aurelio Menegazzi op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Aurelio Menegazzi op olympics.com
* (en) Profiel van Aurelio Menegazzi op olympedia.org
* Profiel van Aurelio Menegazzi op De wielersite
* (en) Profiel van Aurelio Menegazzi op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
# Koen Schoors

Koen Schoors (Deinze, 8 december 1968) is een Belgisch econoom en hoogleraar aan de Universiteit Gent. In het verleden doceerde hij ook al aan de Katholieke Universiteit Leuven, aan de Vlerick Business School en aan de Higher School of Economics in Moskou.
Schoors studeerde economie aan de Universiteit Gent en aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij behaalde in 1998 zijn doctoraat, handelend over de opkomst van het commerciële bankensysteem in Rusland aan het begin van de jaren '90 van de 20e eeuw, aan de Universiteit Gent en vervolgde met een postdoctorale studie in Oxford. Hij is gerankt in de top 10% in de IDEAS top van economen wereldwijd. Zijn voornaamste onderzoeksdomeinen omvatten het bank- en financiewezen, bedrijfsfinanciering en buitenlandse directe investeringen. Hij is directeur van CERISE (Centrum voor Russische Internationale Socio-politieke en Economische studies) en houdt zich bezig met bedrijfsherstructurering, zowel op academisch als op praktisch vlak. Verder is hij een expert op het vlak van economische crisissen, een onderwerp waarover hij regelmatig lezingen geeft. Hij trad op als expert voor de Fortis onderzoekscommissie in het Federaal Parlement van België en voor de Dexia-commissie van het Vlaams Parlement.
Daarnaast is Schoors bestuursvoorzitter van de overheidsinstellingen Gigarant, behorend tot de Participatiemaatschappij Vlaanderen, en Trividend, het Vlaamse Investeringsfonds in de sociale economie, lid van de Raad van Bestuur van de Gentse coöperatie Energent en van het collectief Bij de Vieze Gasten. Hij is sinds 2017 lid van de Raad van Bestuur van de Stichting Administratiekantoor Aandelen Triodos Bank (SAAT), waar de aandelen van de Triodos Bank zijn ondergebracht.
Koen Schoors verschijnt op regelmatige basis in de media als commentator op actuele socio-economische gebeurtenissen. In oktober 2012 verscheen het boek De Perfecte Storm, waarin hij samen met collega-econoom Gert Peersman de kredietcrisis, de Europese staatsschuldencrisis en de problematiek van de vergrijzing onder de loep neemt.

## Publicaties

* K. Schoors, J. Albrecht, B. Defloor, S. Goeminne & B. Merlevede (2019) – Wegwijs in Economie, Borgerhoff & Lamberigts, Gent – ISBN 9789463930086
* G. Peersman & K. Schoors (2012) – De Perfecte Storm, Borgerhoff & Lamberigts, Gent – ISBN 9789089313195
* K. Schoors (2024) – Alles wordt anders...en beter, Borgerhoff & Lamberigts, Gent – ISBN 9789464788044
# Marino Vigna

Marino Vigna ( Milaan, 6 november 1938) is een voormalig Italiaans wielrenner.
Vigna won tijdens de Olympische Zomerspelen 1960 in eigen land samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de ploegenachtervolging. Vigna won in 1963 een etappe in de Ronde van Italië, en in 1967 de semi-klassieker Milaan-Turijn.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1960 | | 1 ploegenachtervolging |

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Spanje |
| 1961 | opgave | |
| 1962 | | |
| 1963 | opgave (1) | |
| 1964 | opgave | |
| 1965 | 73e | |
| 1966 | 60e | |
| 1967 | | 63e |
| Jaar | Milaan-San Remo | Parijs-Roubaix | Ronde van Lombardije | Milaan-Turijn |
| 1962 | 35e | | | 4e |
| 1963 | 42e | | | |
| 1964 | | 53e | | |
| 1965 | 12e | | | 2 |
| 1966 | 37e | | | 1 |
| 1967 | 11e | | 13e | 9e |
* (en) Profiel van Marino Vigna op ProCyclingStats
* Profiel van Marino Vigna op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Marino Vigna op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Marino Vigna op olympedia.org
* Profiel van Marino Vigna op De wielersite
* (en) Profiel van Marino Vigna op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
# Lothar Claesges

Lothar Claesges (Krefeld, 3 juli 1942 - aldaar, 12 november 2021) was een Duits wielrenner.
Claesges won tijdens de Olympische Zomerspelen 1964 samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de ploegenachtervolging en in hetzelfde jaar de wereldtitel.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1962 | 1 ploegenachtervolging | |
| 1963 | 2 ploegenachtervolging | |
| 1964 | 1 ploegenachtervolging | 1 ploegenachtervolging 6e 1km tijdrit |
* ↑ (de) Trauer um Lothar Claesges. BDR Medienservice (23 november 2021). Gearchiveerd op 2 oktober 2023.
* (en) Profiel van Lothar Claesges op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Lothar Claesges op olympedia.org
* Profiel van Lothar Claesges op De wielersite
* (en) Profiel van Lothar Claesges op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
# Michael Grenda

Michael Grenda (24 april 1962) is een voormalig Australisch wielrenner.
Grenda won tijdens de Olympische Zomerspelen 1984 met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de ploegenachtervolging.

## Resultaten

| Jaar | WK | Olympische Zomerspelen |
| 1984 | | 8e achtervolging 1 ploegenachtervolging |
* (en) Profiel van Michael Grenda op ProCyclingStats
* Profiel van Michael Grenda op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Michael Grenda op olympedia.org
* Profiel van Michael Grenda op De wielersite
* (en) Profiel van Michael Grenda op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Jones, Kingsbury, Meredith, Payne · 1920: Magnani, Carli, Ferrario, Giorgetti · 1924: De Martini, Dinale, Menegazzi, Zucchetti · 1928: Facciani, Gaioni, Lusiani, Tasselli · 1932: Pedretti, Borsari, Cimatti, Ghilardi · 1936: Nizerhy, Charpentier, Goujon, Lapébie · 1948: Decanali, Adam, Blusson, Coste · 1952: Morettini, Campana, de Rossi, Messina · 1956: Gasparella, Domenicali, Faggin, Gandini · 1960: Vigna, Arienti, Testa, Vallotto · 1964: Streng, Claesges, Henrichs, Link · 1968: Lyngemark, Olsen, Asmussen, Jensen · 1972: Schumacher, Colombo, Haritz, Hempel · 1976: Vonhof, Braun, Lutz, Schumacher · 1980: Manakov, Movtsjan, Ossokin, Petrakov · 1984: Grenda, Turtur, Nichols, Woods · 1988: Jekimov, Kasputis, Neljoebin, Oemaras · 1992: Fulst, Glöckner, Lehmann, Steinweg · 1996: Capelle, Ermenault, Monin, Moreau · 2000: Fulst, Bartko, Becke, Lehmann · 2004: Brown, McGee, Lancaster, Roberts · 2008: Clancy, Manning, Thomas, Wiggins · 2012: Burke, Clancy, Kennaugh, Thomas · 2016: Burke, Clancy, Doull, Wiggins · 2020: Consonni, Ganna, Lamon, Milan · 2024: Bleddyn, Welsford, Leahy, O'Brien
# Raisin (bank)

Raisin Bank AG is een Duitse bank gevestigd in Berlijn. Het bedrijf met een volledige bankvergunning treedt op als samenwerkingspartner voor derde bedrijven.

## Oprichting en ontwikkeling

De bank werd in 1973 opgericht door de Landesbank Hessen-Thüringen en de Poolse Bank Handlowy onder de naam Mitteleuropäische Handelsbank AG Deutsch-Polnische Bank, afgekort MHB-Bank. De Duitse kredietinstelling werd gevestigd in Frankfurt am Main en opereerde voornamelijk als dienstverlener in de business-to-business-sector. Sinds 2005 is de bank een dochteronderneming van de Amerikaanse investeringsmaatschappij Lone Star. In maart 2019 werd bekendgemaakt dat Raisin GmbH, gevestigd in Berlijn (eigenaar van het merk Weltsparen), de bank had overgenomen. In augustus 2019 werd de naam gewijzigd in Raisin Bank AG. In juni 2022 breidde Raisin Bank haar activiteiten uit met betalingstransacties door de divisie Payment Services over te nemen van Bankhaus August Lenz & Co.

## Diensten

Raisin Bank is met name actief op het gebied van krediet- en leningportfolioservices. Daarnaast werkt de bank als samenwerkingspartner voor diverse bedrijven, met een bijzondere focus op FinTech. Het zogenaamde EU-paspoort maakt het mogelijk om met buitenlandse klanten uit de Europese Economische Ruimte te werken. Onder de transactiebankdienst biedt Raisin Bank haar klanten rekeningbeheer- en betalingstransactiediensten aan voor binnenlandse en internationale doeleinden.
Raisin Bank AG werkt onder meer samen met het online platform Weltsparen, dat het sinds eind 2013 mogelijk maakt om geld te beleggen in Europese banken. (Particuliere) klanten kunnen, met Raisin bank als intermediair, sparen bij vele banken in vele Europese landen, met vrij opneembare spaarrekeningen en met spaardeposito's. De klant hoeft hier niet voor te betalen; Raisin wordt voor de bemiddeling betaald door de aangesloten banken. Veelal levert dat hogere rentes op dan bij bankieren in het eigen land.
Banktegoeden bij Raisin Bank vallen onder de bescherming van het Duitse depositogarantiestelsel tot een bedrag van 100.000 euro per persoon. Het is bij Raisin niet mogelijk om een rekening op naam van twee personen ('en/of-rekening') te openen.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Raisin Bank op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Raisin bank: over Raisin
* ↑ (de) Raisin Bank: MHB-Bank wird zur Raisin Bank
* ↑ (de) Nicole Scheplitz, MHB-Bank wird zur Raisin Bank: Geschärfter Fokus auf Banking-as-a-Service für Fintechs. Weltsparen (28 augustus 2019). Geraadpleegd op 2 november 2024.
* ↑ (de) Mathias Paul, Raisin Bank AG steigt ins Zahlungsgeschäft ein: Banking-as-a-Service-Anbieter kauft Payment-Services-Sparte (23 juni 2022). Geraadpleegd op 2 november 2024.
* ↑ Consumentenbond: Sparen in het buitenland
# Yang (tijdschrift)

Yang was een Vlaams literair kwartaalblad (1963-2009) met ruime aandacht voor hedendaagse poëzie, proza, kritiek en essay, zowel van Nederlandstalige auteurs als in vertaling. In 2009 is het samengesmolten met het tijdschrift freespace Nieuwzuid tot het nieuwe bladform nY.

## Geschiedenis

In 1963 werd het blad opgericht in de context van de Gentse rijksnormaalschool, waar het redactiesecretariaat was gevestigd, gewoonlijk zonder hoofdredacteur. Daniël van Ryssel was een centrale figuur die in 1969 samen met Julien Vangansbeke, Roger Serras en Roland Jooris een Yang Poëzie Reeks oprichtte. Daarnaast werden toneelcahiers, themanummers en bloemlezingen uitgegeven en wordt jaarlijks de Yang-prijs toegekend aan een auteur voor één werk.
Vanaf 1997 nodigde de redactie per jaargang een Nederlandstalige auteur uit om vier nummers lang een bijzonder schrijfproject te ontwikkelen met writers in residence. Alle literaire genres kwamen daarbij in aanmerking.
Eind 2008 werd bekendgemaakt dat yang vanaf 2009 fuseert met freespace Nieuwzuid tot het tijdschrift nY. De laatste Yang-redactie bestond uit Sascha Bru, Bram Ieven, Piet Joostens, Sarah Posman, Marc Reugebrink (redactiesecretaris), Johan Sonnenschein en Jeroen Theunissen. Yang kreeg steun van het Vlaams Fonds voor de Letteren en de provincie Oost-Vlaanderen en was lid van de vereniging van Culturele en Literaire Tijdschriften (CeLT).
Het eerste nummer van nY verscheen in mei 2009 en werd gepresenteerd in het Gentse Kunstencentrum Vooruit. Het nieuwe tijdschrift beschikt over een complementaire website met een eigen redactie (www.ny-web.be).

## Yang-prijs

* 1967: Fernand Auwera / Mathias 't Kofschip (roman).
* 1968: Marc Andries / De Maagdenhorde (roman).
* 1969: Herman de Coninck / De lenige liefde (dichtbundel).
* 1970: niet toegekend.
* 1971: John Verstraete / Het uitzinnig gezelschap doet de revolutie falen (verhalenbundel).
* 1972: Hans Vlek / Voor de bakker (dichtbundel).
* 1973: Clem Schouwenaars / De seizoenen (roman).
* 1974: Willy Spillebeen / Drie x drempelvrees (novellebundel).
* 1975: Johan Anthierens / wekelijkse kroniek in Knack.
* 1976: Paul de Wispelaere / Een dag op het land (tekst).
* 1977: Greta Seghers / Afkeer van Faulkner (roman).
* 1979: Loekie Zvonik / Duizend jaar Thomas (roman).

## Writers-in-residence

* 1997: Pol Hoste
* 1998: Pjeroo Roobjee
* 1999: Louis Paul Boon (postuum)
* 2000: J.Z. Herrenberg
* 2001: Paul Verhaeghen
* 2002: Bart Meuleman
* 2003: Jeroen Theunissen
* 2004: Rudi Visker
* 2005: Nick J. Swarth
* 2006: David Nolens
* 2007: Saskia de Jong
* 2008: Frank Vande Veire
* ↑ Musschoot, Anne Marie (1985). Daniël van Ryssel: hymne aan de vrouw. Ons Erfdeel 28: 590
* ↑ Yang. Jaargang 13, Yang prijs. DBNL (1977). Geraadpleegd op 10 juni 2019.
# Matoekoe

Matoekoe is een pedagogisch centrum in Lelydorp (Suriname). Een eerste vestiging maakte een proefstart in de jaren zeventig, maar de huidige vestiging werd opgezet in 1984. Het centrum richt zich op kinderen en jongvolwassenen met een ontwikkelingsstoornis. De filosofie van de stichting is dat alle mensen ontwikkelingsmogelijkheden hebben. Dan kan bij de één wat sneller gaan dan bij de ander, maar hoe klein ook, elke ontwikkeling is belangrijk. Het accepteren van een handicap is daarbij cruciaal.
Matoekoe heeft daartoe een bijzonder ontwikkelingsprogramma ontworpen, beschikt over een pedagogisch-paramedisch centrum en heeft werkplaatsen voor verschillende activiteiten: textielbewerking, pottenbakken, schilderen, papier maken. Matoekoe heeft verder ook een eigen tuin en boerderij. Producten gemaakt door de pupillen, worden verkocht.
De stichting heeft momenteel (mei 2006) circa 60 externe pupillen en 24 interne pupillen, waarvan sommigen vanwege hun uitdagende thuissituatie begeleid op het centrum verblijven. Het personeel en begeleiders bestaat uit circa 25 mensen.
Centrum Matoekoe betrekt zijn middelen hoofdzakelijk uit sponsorgelden; slechts voor de interne pupillen levert het Surinaamse ministerie van Sociale Zaken een bijdrage.

## Externe link

* Website van Matoekoe
# Nieuwe Amstelstraat

De Nieuwe Amstelstraat is een straat in Amsterdam die het Waterlooplein verbindt met het Jonas Daniël Meijerplein. De straat ligt in het verlengde van de Amstelstraat en heet (net zoals alle andere straten en grachten die doorlopen op de oostoever van de Amstel) derhalve de Nieuwe Amstelstraat. Zijstraten zijn de Turfsteeg en het A.S. Onderwijzerhof.

## Joodse buurt

Beeldbepalend in de Nieuwe Amstelstraat zijn de voormalige Hoogduitse synagogen die tegenwoordig, samengevoegd, het Joods Museum vormen. De straat was tot de Tweede Wereldoorlog het spiritueel hart van de Jodenbuurt rond het Waterlooplein.

## Tram 9

Tot 1967 reed tramlijn 9 richting Watergraafsmeer door de Nieuwe Amstelstraat. In dat jaar ontstond ruimte op het Waterlooplein en werd het traject door de Nieuwe Amstelstraat verlaten door voortaan in beide richtingen via het plein te rijden. Ter herinnering aan deze tramgeschiedenis is voor het Joods Historisch Museum nog een (niet-origineel) stuk tramspoor in de bestrating verwerkt. Hierover is voortdurend enige discussie. Veel bezoekers van het Joods Historisch Museum veronderstellen dat het verwijst naar de Holocaust en de deportatie van de Joodse bevolking uit Nederland tijdens de Duitse bezetting in de periode 1940-1945. Deze deportatie vond vrijwel geheel over het spoor plaats. Die Joodse bevolking werd echter eerst naar de Joodsche Schouwburg aan de Plantage Middenlaan overgebracht. De (goederen)treinen vertrokken vanaf de Plantage Doklaan, enkele honderden meters daarvandaan.

## Sloop en nieuwbouw

In de jaren zeventig van de 20e eeuw zijn veel panden aan de Nieuwe Amstelstraat gesloopt voor de bouw van metrostation Waterlooplein aan de Oostlijn, dat in 1980 werd geopend. Na de nodige politieke en maatschappelijke ophef werd er een groot complex gebouwd met sociale huurwoningen, dat De Halve Wereld is gaan heten. In 1985 is dit opgeleverd.
* ↑ Joods Historisch Museum Nieuwe Amstelstraat 1 - www.jhm.nl
# Kapa

Kapa kan verwijzen naar:

## Gebruiksvoorwerp

* Kapa (kledingstof), stof voor kleding uit Hawaii, gemaakt van de bast van de papiermoerbei
* Kapa of Kappa (ketel), een ketel waar suikerriet in gekookt werd om stroop van te maken.

## Plaats in Indonesië

* Kapa (Luhak Nan Duo), een plaats in het regentschap West-Pasaman van de provincie West-Sumatra
* Kapa (Peusangan), een plaats in in het regentschap Bireuen van de provincie Atjeh, Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kapa en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlag van El Limón

De vlag van de Mexicaanse gemeente El Limón bestaat uit twee even hoge horizontale banen in de kleuren geel (boven) en groen waarbij op de onderste baan negen blauwe sterren staan, en centraal op de vlag toont het gemeentewapen van El Limón. De hoogte-breedteverhouding van de vlag is, net als die van de Mexicaanse vlag, 4:7.
De vlag werd voor het eerst gehesen op 9 september 2013, en werd ontworpen door Rolando Trujillo Guzmán, de winnaar van een wedstrijd om de gemeentelijke vlag te kiezen.
De negen sterren staan voor de negen kernen waaruit de gemeente bestaat: El Limón, La Ciénega, San Miguel Hidalgo, San Juan de Amula, El Palmar de San Antonio, San Buenaventura, San Roque, El Rodeo en El Recodo; en waar de gemeentezetel El Limón wordt vertegenwoordigd door de middelste. De kleur blauw in de sterren staat voor het water dat door de vallei stroomt waar de gemeente zich bevindt. De kleur groen staat voor de natuur en de karakteristieke kleur van citroen. De kleur geel staat voor de toeristische plaatsen in de gemeente, zoals de kapel, de tempel, de tweehonderdjarige klok, enzovoort.
# AO-27

De Amrad-Oscar 27 of AO-27 is een satelliet die radioamateurs in staat stelt over grote afstanden met elkaar te communiceren via de FM-band. De AO-27, gelanceerd op 26 september 1993, is onderdeel van EyeSat-1, die als commercieel doel heeft om bij wijze van experiment mobiele industriële machines te volgen. Hij draait in een bijna polaire baan (inclinatie 98,27°) op een hoogte tussen 789 km (perigeum) en 800 km (apogeum) De massa bedraagt 11,8 kg.

## Eyesat

De Amrad/Eyesat werd in 1993, samen met nog vijf andere satellieten – met verschillende taken en uit verschillende Europese landen –, vanaf het Centre Spatial Guyanais bij Kourou (Guyana) gelanceerd met een Ariane 4-raket. De satelliet heeft de vorm van een kubus van ongeveer 25 cm. Het amateurgedeelte van de satelliet is gebouwd door AMRAD, een non-profitvereniging van technisch onderlegde zendamateurs, in de buurt van Washington D.C.. De satelliet zendt het radiosignaal terug naar de aarde zonder het te decoderen.
Sinds 2007 wordt het apparaat ook gebruikt door amateurs die met digitale signalen experimenteren.
# Purpermotje

Het purpermotje (Pyrausta purpuralis) is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae).
De vlinder lijkt sterk op het muntvlindertje (Pyrausta aurata) maar bezit andere kenmerken zoals een meer witte band over de ondervleugel, waarboven nog een kleinere smallere band loopt. Aan de hand van de bovenvleugels is het onderscheid niet goed te maken. Beide hebben ze munt als waardplant. De vliegtijd van de purpermot is van mei tot en met september. Het is in Nederland een zeldzame soort en in België tamelijk schaars.
* Pyrausta purpuralis ♂
* Pyrausta purpuralis ♂ △
* Nuss, M.; et al. (2003-2025). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 11-1-2025.
* Purpermotje op Waarneming.nl
* Purpermotje op Waarnemingen.be
* Purpermotje op Observation.org
* (en) Pyrausta purpuralis. Catalogue of the Lepidoptera of Belgium.
# Hemigrapsus pallipes

Hemigrapsus pallipes is een krabbensoort uit de familie van de Varunidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1837 voor het eerst geldig gepubliceerd door Henri Milne-Edwards.