OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Beatrice Straight

Beatrice Whitney Straight (Old Westbury (Nassau County), 2 augustus 1914 – Los Angeles, 7 april 2001) was een Amerikaans actrice.
Straight won in 1953 een Tony Award voor haar rol in het toneelstuk The Crucible en in 1977 een Oscar voor haar bijrol als Louise Schumacher in de film Network. Een jaar later werd zij genomineerd voor een Emmy Award voor haar gastrol in de miniserie The Dain Curse, maar in 1987 ook voor de Razzie Award voor slechtste bijrolspeelster voor de dramafilm Power.
Straight trouwde in 1949 met haar tweede echtgenoot Peter Cookson en bleef samen met hem tot aan haar overlijden. Ze kreeg samen met hem twee kinderen, onder wie regisseur-scenarioschrijver Tony Cookson. Straight was eerder getrouwd met de Engelse producent Louis Dolivet.

## Filmografie

*Exclusief zeven televisiefilms
* Deceived (1991)
* Power (1986)
* Two of a Kind (1983)
* Poltergeist (1982)
* Endless Love (1981)
* The Formula (1980)
* Bloodline (1979)
* The Promise (1979)
* Network (1976)
* The Garden Party (1973)
* The Young Lovers (1964)
* The Nun's Story (1959)
* The Silken Affair (1956)
* Patterns (1956)
* Phone Call from a Stranger (1952)

## Televisieseries

*Exclusief eenmalige gastrollen
* St. Elsewhere - Marjorie Andrews (1988, drie afleveringen)
* Wonder Woman - Queen (1977, twee afleveringen)

## Externe link

* (en) Beatrice Straight in de Internet Movie Database
* Bibsys: 4003022
* Biblioteca Nacional de España: XX1459487
* Bibliothèque nationale de France: cb14044607k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 117306142
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5933 433X
* Library of Congress Control Number: n86140092
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007433850005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001788251
* SNAC: w65t3x90
* Système universitaire de documentation: 082851867
* Virtual International Authority File: 212416
* WorldCat (via VIAF): 212416
# Slingertuin

Een slingertuin is een bij de negentiende-eeuwse Groninger borgen en statige boerderijen veel voorkomende tuin in Engelse landschapsstijl.
Belangrijke voorbeelden vormden vermoedelijk parken en wandelbossen in vroege Nederlandse landschapsstijl, zoals het Slochterbos, dat omstreeks 1800 is aangelegd en veel bezoekers uit de regio aantrok.
Kenmerkend voor de slingertuinen is het verschil in hoogte en het 'kronkelige' verloop van waterpartijen, borders en voetpaden. Herenboeren lieten slingertuinen aanleggen om hun boerenhuizen meer aanzien te geven. Daarbij hoorde sinds ongeveer 1870 vaak ook een villa-achtige architectuur.
Oorspronkelijk zou de term een schimpnaam zijn geweest omdat met name mensen uit andere klassen dan herenboeren het belachelijk vonden dat een tuin niet als moestuin was ingericht maar als siertuin.
Het begrip 'slingertuin' komt in historische bronnen weinig voor, in tegenstelling tot de term 'slingerpad', die al rond 1840 wijd verbreid was om stijlelementen van de Engelse tuin te beschrijven.
Slingertuinen zijn door Bert Schierbeek bezongen in het gedicht 'De slingertuinen van Beerta' in zijn bundel Weerwerk uit 1977.

## Literatuur

* IJnte Botke, Boer en heer. De Groninger boer 1760-1960, Assen 2002
* Tineke Scholtens, Het boerenerf in Groningen 1800-2000, Assen 2004
# Hôtel de la Noble Cour

Het Hôtel de la Noble Cour (Landshuys) is een voormalig gerechtsgebouw in stad Kassel, gelegen aan de Grand'Place (Grote Markt), in het Franse Noorderdepartement.

## Geschiedenis

Het gebouw stamt uit 1634 en was de zetel van de kasselrij Kassel, welke reeds in de 13e eeuw was gesticht door gravin Johanna van Vlaanderen. Deze omvatte de steden Hazebroek, Steenvoorde, Waten en Stegers, en daarbij 54 dorpen. Hier werd civiel- en strafrecht gesproken. In de grote zaal vindt men nog de 54 kasten waarin de documenten van de dorpen werden bewaard. In 1914 verbleef maarschalk Foch in dit gebouw en had er zijn werkkamer.
Sinds 1964 is het Musée de Flandre in dit gebouw gevestigd.

## Gebouw

Het betreft een bouwwerk in renaissancestijl.
# Hiske Versprille

Hiske Versprille (Sneek, 1982) is een Nederlands culinair journalist.

## Leven

Na haar studie Wijsbegeerte en Ethiek aan de Universiteit van Amsterdam werkte ze enkele jaren als kok in 't Brouwerskolkje in Overveen. Na een tijdje in Londen te hebben gewerkt in gastropub The Three Coins werkte ze in Amsterdam bij de restaurants Wilde Zwijnen en het Italiaanse restaurant Toscanini.
Ze begon in 2004 na haar stageperiode als algemeen verslaggever en restaurantrecensent bij Het Parool in Amsterdam. Als culinair recensent werd ze daar de opvolger van Johannes van Dam. In haar rubriek Proefwerk schreef ze naast culinaire recensies over voeding en voedsel. Na zeven jaar voor Het Parool te hebben gewerkt werd Versprille recensent voor de Volkskrant als opvolger van Mac van Dinther. Daarmee verlegde ze haar werkterrein van Amsterdam naar heel Nederland. Voor de Volkskrant bezoekt zij wekelijks een Nederlands restaurant, van tweesterrenrestaurant tot shoarmazaak.
Haar gesprekken met chefs-kok publiceert zij op haar podcast Cheft. Voor de Correspondent schreef ze over de zuivelindustrie.
In 2014 won Versprille de journalistenprijs De Tegel voor haar publicaties over de fraude met paardenvlees door de Amsterdamse 'biefstukkenkoning' Piet de Leeuw. Het restaurant bleek paardenvlees als runderbiefstuk te presenteren.
In 2016 eindigde Versprille als tweede in de quiz De Slimste Mens en in 2017 won zij de De Grote Geschiedenisquiz.

## H.M. Versprilleplantsoen

Het H.M. Versprilleplantsoen is een eerbetoon van een plaatselijk ondernemer aan Hiske Versprille. Verspille bedacht voor de lockdowns tijdens de coronapandemie (2021) een zogenaamde Borreltas, een tas met borrelgarnituren. Deze konden klanten elektronisch bestellen en dan afhalen bij het voorportaal van een winkel op de hoek van de Uiterwaarden- en Hoendiepstraat. Als dank hing de ondernemer aldaar een straatnaambord op. Een plantsoen is het echter niet; het is een onderdoorgang onder een gevelpunt dat alleen ondersteund wordt door een pilaar.

### Referenties

* ↑ www.dagennacht.nl. Gearchiveerd op 29 april 2020. Geraadpleegd op 7 maart 2020.
* ↑ NPO1, 26 juni 2018
* ↑ de Correspondent, 18 mei 2018
* ↑ De Correspondent over Hiske Versprille
* ↑ ‘Milder kon de recensie van restaurant Bijvangst niet’
* ↑ NWTV. Gearchiveerd op 14 april 2023.
* ↑ NTR, 25 mei 2017. Gearchiveerd op 14 april 2023.
* ↑ Ariëla Legman, Bas van Lier in samenwerking met Ons Amsterdam, Amsterdamkalender 2023 ISBN 9789090362854
# Menkent

Menkent (theta Centauri) is een heldere ster in het sterrenbeeld Centaur (Centaurus). De naam staat voor schouder van de centaur, waarbij men- afkomstig is uit het Arabische mankib en -kent uit het Griekse kentauros.
Menkent is een oranje, koele reus van de klasse K0-IIIb en schijnt ongeveer 45 keer zo fel als de zon. De ster wordt gebruikt als navigatiepunt voor het navigeren van ruimtevluchten, bijvoorbeeld in het Apolloprogramma en de vlucht van de ruimtesonde Mars Odyssey.

## Zichtbaarheid vanuit de Benelux

Met veel geluk kan deze zuidelijke ster, vooral tijdens het culmineren ervan, alsnog vanuit de Benelux waargenomen worden. De uiterste hoogte die deze ster inneemt boven de zuidelijke horizon is amper twee en een halve graad. Een zeer transparante hemel en een waarnemingsplaats zonder storende kunstmatige nachtverlichting (vooral in zuidwaartse kijkrichting) is nodig om een glimp op te vangen van θ Centauri (Menkent). Pal noordwestelijk van deze ster is een driehoekig asterisme dat ook tot het sterrenbeeld Centaurus behoort. Het bestaat uit de sterren 1-i, 2-g, en 3-k Centauri. Deze driehoek werd Choo genoemd door Chinese astronomen uit de oudheid. De kans dat deze driehoek vanuit de Benelux waargenomen kan worden ligt iets hoger omdat hij tot op zes graden boven de zuidelijke horizon komt.
Met 8 minuten verschil culmineert Menkent samen met Arcturus, de opvallend heldere hoofdster van het veel noordelijker gelegen sterrenbeeld Ossenhoeder.
# Slag bij Ninive (612 v.Chr.)

De Slag bij Ninive vond plaats vermoedelijk in 612 v.Chr. Een coalitie van Babyloniërs, Meden, Scythen en Cimmeriërs veroverde de hoofdstad van het Assyrische Rijk, daarbij kwam koning Sin-shar-ishkun om het leven.

## Achtergrond

Het rijk van Assurbanipal (669-ca.627) strekte zich uit van Egypte tot de Kaukasus en van de Middellandse Zee tot Perzië. Het onder controle houden van het immense rijk verzwakte de samenhorigheid. Na de dood van Assurbanipal begon de ineenstorting, beginnend met een troonstrijd tussen Ashur-etil-ilani en zijn broer Sin-shar-ishkun. In Babylonië, een vazalstaat van Assyrië, maakte Nabopolassar van de situatie gebruik om in 626 de macht te grijpen.
Tien jaar later had Nabopolassar met zijn buren bondgenootschappen gesmeed en was hij klaar om de hoofdstad van het Assyrische Rijk te veroveren. Het verslag van het beleg wordt verhaald in het boek Persica van historicus Ctesias, een eeuw later. De coalitie belegerde de stad gedurende drie maanden en brak in augustus eindelijk door de verdedigingswerken. Ze plunderde de stad en stak ze in brand. De inbreng van de Meden was doorslaggevend. De Assyrische koning Sin-shar-ishkun werd tijdens het beleg gedood. Zijn broer Assur-uballit II kon de stad ontvluchten en stichtte een nieuwe hoofdstad, Harran. Het Assyrische Rijk bleef nog drie jaar bestaan, en kwam in handen van het Nieuw-Babylonische Rijk.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Nineveh (612 BC) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# The King and I (1956)

The King and I is een Amerikaanse langspeelfilm van Walter Lang uit 1956. De film is een verfilming van de musical The King and I van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II uit 1951. De film met Yul Brynner en Deborah Kerr behaalde vijf Academy Awards (naast vier gemiste nominaties) tijdens de 29ste Oscaruitreiking in het voorjaar van 1957.

## Verhaallijn

De film verhaalt de ervaringen van de Engelse vrouw Anna Leonowens die op vraag van koning Rama IV (Mongkut) van Siam (Thailand) zijn kinderen, waaronder Prins Chulalongkorn, de latere Koning Rama V, aan het Hof onderwijs gaf. Zij woonde en werkte van 1862 tot 1868 aan het Siamese Hof. De musical en de film zijn een geromantiseerde versie, wel gebaseerd op de boeken van Anna Leonowens waaronder The English Governess at the Siamese Court being Recollections of Six Years in the Royal Palace at Bangkok en The Romance of the Harem.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Deborah Kerr | Anna Leonowens |
| Yul Brynner | koning van Siam |
| Rita Moreno | Tuptim |
| Terry Saunders | Lady Thiang |
| Martin Benson | Kralahome |
| Rex Thompson | Louis Leonowens |
| Patrick Adiarte | prins Chulalongkorn |
| Alan Mowbray | Sir John Hay |
| Geoffrey Toone | Sir Edward Ramsay |
| Carlos Rivas | Lun Tha |

## Erkenning

* Op 28 februari 1957 tijdens de 14e Golden Globe Awards haalde de film twee Golden Globe Awards. De film zelf werd Beste film - in de categorie musical of komedie, Deborah Kerr werd Beste actrice in de categorie musical of komedie.
* Op 27 maart 1957 tijdens de 29ste Oscaruitreiking behaalde de film, die negen maal genomineerd was, vijf Academy Awards: de Oscar voor beste acteur (Yul Brynner), voor beste originele muziek, voor beste geluid, voor beste productiedesign en voor beste kostuumontwerp. De nominaties voor Beste film, beste regisseur, beste actrice en beste kleurencinematografie konden niet verzilverd worden.
# LMC N49

LMC N49 (ook wel PKS 0525-66, PKS B0525-661, PKS J0525-6604, SNR J052559-660453 en N49) is de helderste supernovarest in de Grote Magelhaense Wolk, op ongeveer 160.000 lichtjaar afstand van de aarde. De leeftijd wordt geschat op 5.000 jaar.
Foto's door het Chandra X-ray Observatory toonden dat N49 zich met ongeveer 67.056 kilometer per seconde verwijdert van een heldere bron van röntgen- en gammastraling, waarschijnlijk de neutronenster SGR 0525−66. Deze magnetar heeft een extreem krachtig magnetisch veld en is een zogenaamde soft gamma repeater. Op 5 maart 1979 werd een bijzonder intense gammaflits van N49 waargenomen (aangeduid als GRB 790305b).

## Externe link

* (en) LMC N49 in SIMBAD
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel LMC N49 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ http://annesastronomynews.com/photo-gallery-ii/nebulae-clouds/n49-is-a-supernova-remnant-that-spans-about-30-ly-in-the-lmc-a-newly-born-magnetar-a-highly-magnetized-spinning-neutron-star-is-left-over-in-the-ancient-stellar-explosion-which-created-supernova-r/. Gearchiveerd op 29 november 2022.
# Kali Rocha

Kali Michele Rocha (Memphis, 5 december 1971) is een Amerikaans actrice.
In 1993 studeerde ze af na een opleiding drama aan de Carnegie Mellon University. Haar kleine rol als de stewardess die op de luchthaven in een gevecht betrokken raakt met Ben Stillers karakter in zowel Meet the Parents als Meet the Fockers bezorgde haar een grote bekendheid. Ze had ook een wederkerende rol in de televisieserie Buffy the Vampire Slayer en speelde onder andere in de televisiefilm Family Plan. Sinds seizoen 2 uit 2008 heeft ze een rol als Dr. Sydney Heron in Grey's Anatomy. In een regie van Erik Van Looy werkt ze mee aan The Loft, de Amerikaanse remake van Loft.
Ze is in 2006 gehuwd en sinds 2008 moeder van een kind.

## Filmografie (onvolledig)

* The Crucible (1996)
* The Object of My Affection (1998)
* Meet the Parents (2000)
* Meet the Fockers (2004)
* Over Her Dead Body (2008)
* TiMER (2009)
* Buried (2010)

### Televisie

* Buffy the Vampire Slayer (2000-2002)
* Teachers. (2006)
* Grey's Anatomy (2006-2007)
* Sherri (2009)
* Liv and Maddie (2013-2017)
* Man with a Plan (2016-2017)

## Externe link

* (en) Kali Rocha in de Internet Movie Database
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8032 3213
* Library of Congress Control Number: no2010089810
* Virtual International Authority File: 121715372
* WorldCat (via VIAF): 121715372
# Ametrida centurio

Ametrida centurio is een zoogdier uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Edward Gray in 1847.

## Voorkomen

De soort komt voor in Brazilië, de Guyana's, Panama, Venezuela, Trinidad en op Bonaire.
* ↑ (en) Ametrida centurio op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Manuel António Mendes dos Santos

Manuel António Mendes dos Santos (Lamego (Portugal), 20 maart 1960) is een rooms-katholiek bisschop in Sao Tomé en Principe.
Mendes dos Santos werd op zijn 20e lid van de Missionary Sons of the Immaculate Heart of Mary en op zijn 25e werd hij door António de Castro Xavier Monteiro tot priester gewijd. Op 1 december 2006 werd hij benoemd tot bisschop van het bisdom Sao Tomé en Principe en op 17 februari 2007 werd hij tot bisschop gewijd. Hij volgde Abílio Rodas de Sousa Ribas op. In 2022 ging hij met emeritaat.
# Matheus Machado (voetballer, 2003)

Matheus Machado Ferreira (13 maart 2003) is een Braziliaanse profvoetballer die als aanvaller speelt voor Al-Fateh in de Saudi Pro League. Hij verruilde op 31 januari 2025 SV Zulte Waregem voor de rode lantaarn Al-Fateh.

## Carrière

Machado is geboren in Porto Alegre en speelde in zijn jeugd voor Grêmio en Nacional SP . In juli 2022 tekende hij bij Khor Fakkan Club, een ploeg uit de Verenigde Arabische Emiraten.
Op 17 januari 2023 sloot Machado zich aan bij Cherno More Varna in Bulgarije. Op 21 april maakte hij zijn debuut voor de club in een 2-0 uitoverwinning op Botev Vratsa. Na twaalf dagen wist hij zijn eerste doelpunt te maken voor Cherno More in zijn derde competitiewedstrijd voor de club, in een 2-2 duel tegen Arda Kardzhali.
Op 1 september 2023 sloot Machado zich aan bij de Belgische club SV Zulte Waregem die dat seizoen uitkwamen in eerste klasse B, voor een transferbedrag van € 600.000.
Machado zette op de laatste dag van de transferperiode in januari 2025 zijn handtekening bij Al-Fateh. Deze ploeg staat op dat moment laatste in de Saudi Pro League. De club zou rond de 3 miljoen euro betaald hebben voor de komst van Machado.

## Carrière statistieken

Bijgewerkt per 29 januari 2025.
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2022/23 | Cherno More | | Parva liga | 8 | 2 | 1 | 1 | 9 | 3 |
| 2023/24 | Cherno More | | Parva liga | 7 | 4 | — | — | 7 | 4 |
| 2023/24 | SV Zulte Waregem | | Eerste klasse B | 25 | 5 | 2 | 0 | 27 | 5 |
| 2024/25 | SV Zulte Waregem | | Eerste klasse B | 6 | 4 | 1 | 0 | 7 | 4 |
| 2024/25 | Al-Fateh SC | | Saudi Pro League | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 46 | 15 | 4 | 1 | 50 | 16 |
# Huppaye

Huppaye is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant en een deelgemeente van Ramillies. Huppaye ligt in het noorden van de gemeente.
In de deelgemeente ligt ten oosten van het dorpscentrum het gehucht Molembais-Saint-Pierre.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is het dorp weergegeven als Huppays, met net ten oosten het dorp Molembais StPierre.
In 1977 werd Huppaye een deelgemeente van Ramillies.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Jan de Doperkerk (Église Saint-Jean-Baptiste), een classicistisch kerkgebouw van 1766, in 1983 als monument beschermd.
* De Commanderie van Chantraine, opgericht door de Orde van Sint-Jan rond 1175, met gebouwen daterend uit de 17e, 18e en 19e eeuw.
* De kerk Saint-Jean-Baptiste van Huppaye
* De Commanderie van Chantraine
* Hoeve Le Grand Château
* Rue de Fauconval, woning uit 1664
* Het vroegere treinstation uit de 19e eeuw

## Natuur en landschap

De hoogte aan de kerk bedraagt 112 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwonersaantal op 31 december

## Nabjgelegen kernen

Molembais-Saint-Pierre, Glimes, Bomal, Autre-Église
Deelgemeenten: Autre-Église · Bomal · Geest-Gérompont-Petit-Rosière · Grand-Rosière-Hottomont · Huppaye · Mont-Saint-André · Ramillies-Offus Overige dorpen en gehuchten: Geest-Gérompont · Gérompont · Grand-Rosière · Hédenge · Hottomont · Molembais-Saint-Pierre · Offus · Petit-Rosière Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# This Earth Is Mine

This Earth Is Mine is een Amerikaanse dramafilm uit 1959 onder regie van Henry King. Het scenario is gebaseerd op de roman The Cup and the Sword (1942) van de Amerikaanse auteur Alice Tisdale Hobart. De film werd destijds in Nederland uitgebracht onder de titel De vallei van de zon.

## Verhaal

In 1931 komt Elizabeth Rambeau vanuit Groot-Brittannië naar Californië om er bij haar oom en tante te gaan wonen. Ze zijn de eigenaren van een wijngaard en ondanks twaalf jaar drooglegging gaan de zaken uitstekend. Om hun machtspositie veilig te stellen willen ze Elizabeth uithuwelijken aan een zoon uit een andere familie wijnboeren. John Rambeau, een neef van de familie, wordt vervolgens verliefd op Elizabeth.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Hudson, Rock Rock Hudson | John Rambeau |
| Simmons, Jean Jean Simmons | Elizabeth Rambeau |
| McGuire, Dorothy Dorothy McGuire | Martha Fairon |
| Rains, Claude Claude Rains | Philippe Rambeau |
| Smith, Kent Kent Smith | Francis Fairon |
| Lee, Anna Anna Lee | Charlotte Rambeau |
| Scott, Ken Ken Scott | Luigi Griffanti |
| Merighi, Augusta Augusta Merighi | Mevrouw Griffanti |
| Bethencourt, Francis Francis Bethencourt | André Swann |
| Graham, Stacy Stacy Graham | Monica |
| Chong, Peter Peter Chong | Chu |
| Wall, Geraldine Geraldine Wall | Maria |
| Morin, Alberto Alberto Morin | Mijnheer Petucci |
| Santon, Penny Penny Santon | Mevrouw Petucci |
| Mather, Jack Jack Mather | Dietrich |
# Nycticeinops

Nycticeinops is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1987 gepubliceerd door Hill & Harrison.

## Soorten

Er worden 7 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Nycticeinops bellieri (De Vree, 1972)
* Nycticeinops crassulus (O. Thomas, 1904)
* Nycticeinops eisentrauti (J. Edwards Hill, 1968)
* Nycticeinops grandidieri (Dobson, 1876)
* Nycticeinops happoldorum (Hutterer, Decher, Monadjem, & J. Astrin, 2019)
* Nycticeinops macrocephalus (Hutterer & Kerbis Peterhans, 2019)
* Nycticeinops schlieffenii (W. C. H. Peters, 1859)
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 461. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 13-02-2025.
# Grand-Popo

Grand-Popo is een van de 77 gemeenten (communes) in Benin. De gemeente ligt in het departement Mono en heeft een oppervlakte van 289 km². Grand-Popo is opgedeeld in zeven arrondissementen:
* Adjaha
* Agoué
* Avloh
* Djanglanmey
* Gbéhoué
* Grand-Popo
* Sazoué

## Geografie

De gemeente wordt in het westen begrensd door de Mono, die hier uitmondt in een lagune en zo verder in de Golf van Benin. De Mono vormt de grens met Togo. Het zuiden van de gemeente bestaat uit een zanderige schoorwal. De kust is onderhevig aan erosie, wat versterkt werd door het uitbouwen van haveninfrastructuur. Meer in het binnenland liggen moerassen en een zanderig plateau.
De autoweg RNIE1 tussen Cotonou en Lomé loopt door de gemeente.

## Economie

Er wordt gevist in de lagune en op zee. De landbouw is ook een belangrijke economische sector. Belangrijkste gewassen zijn groenten, maïs, suikerriet en kokosnoten. In Avloh wordt zout gewonnen. De resten van het koloniale verleden en de zandstranden hebben toeristisch potentieel.

## Bevolking

In 2002 telde Grand-Popo 40.335 inwoners.
De Xwla vormen de grootste bevolkingsgroep.

## Geschiedenis

Popo maakte in de 17e en 18e eeuw deel uit van de Slavenkust van de West-Indische Compagnie.

## Geboren

* René Megniho Dossa (-2004), politicus
* ↑ Volkstelling 2002-02-15 insae, geraadpleegd via geohive. Gearchiveerd op 31 maart 2022.
* ↑ (fr) Histoire résumée de GRAND-POPO. decentralisation.gouv.bj. Geraadpleegd op 26 januari 2025.
# Mathilde (planetoïde)

(253) Mathilde is een planetoïde die zich bevindt in de hoofdgordel tussen Mars en Jupiter. Het perihelium is 1,94 AE. Mathilde werd ontdekt in 1885 door Johann Palisa in Wenen en zou genoemd zijn naar de vrouw van de sterrenkundige Moritz Loewy.
Mathilde wordt volgens zijn spectraalklasse (dus volgens zijn samenstelling en zijn albedo lichtweerkaatsing), ingedeeld in het C-type. Dit type is zeer donker, ongeveer dezelfde samenstelling als de zon, maar geen waterstof, helium of andere vluchtige stoffen. Mathilde is slechts voor de helft in kaart gebracht, maar heeft in het bekende deel minstens 5 kraters van meer dan 20 km doorsnede.
De ruimtesonde NEAR Shoemaker kwam voorbij Mathilde op 27 juni 1997 op weg naar de planetoïde Eros.
# Pakeha pula

Pakeha pula is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de nachtkaardespinnen (Amaurobiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pakeha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Raymond Robert Forster & Wilton.