OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Langstaartgors

De langstaartgors (Embernagra longicauda) is een soort van vogels uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Hij komt alleen voor in Brazilië. Ze leven in scrubland of op de droge savanne. Dit gebied werd in de 19de eeuw sterk aangetast door mijnbouwactiviteiten.

## Status

Anno 2008 vormt de omzetting van savanne naar begrazingsgebied voor vleesvee de grootste bedreiging. Anderzijds liggen er nieuwe kansen voor uitbreiding in zuidelijker gelegen gebieden waar bossen gekapt worden en mogelijk leefgebied voor deze gors ontstaat. De vogel staat als "gevoelig" op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Langstaartgors op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sander Schaepman

Sander Schaepman is een Nederlandse veiligheidsexpert en voormalig politiecommissaris, vooral bekend als hoofd van het opsporingsteam in het televisieprogramma Hunted.

## Carrière bij de politie

Schaepman begon zijn loopbaan bij de politie in 1987 en bekleedde gedurende 25 jaar diverse leidinggevende functies. Hij gaf leiding aan internationaal opererende kernteams die zich richtten op zware georganiseerde criminaliteit, waaronder heroïnesmokkel, mensenhandel en XTC-handel.

## Hunted

Sinds 2016 is Schaepman te zien als hoofd van het opsporingsteam in het televisieprogramma Hunted, geproduceerd door SimpelZodiak en uitgezonden door AVROTROS. In dit programma probeert een groep deelnemers uit handen te blijven van een team van opsporingsdeskundigen. In 2024 nam Schaepman de rol van operationeel leider in Hunted over van Marcel van de Ven, die om persoonlijke redenen besloot te stoppen met het programma.

## Gemeente Helmond

Naast zijn televisiewerk was Schaepman van 2016 tot 2020 hoofd Veiligheid en Naleving bij de gemeente Helmond.
# Charles Taintenier

Charles Philippe Bonfils Taintenier (Bergen, 27 augustus 1770 - Brussel, 10 augustus 1839) was een Belgisch advocaat, magistraat en liberaal politicus.

## Biografie
### Familie

Charles Taintenier was een zoon van advocaat en schepen Jacques Taintenier en Marie-Madeleine de Cassaignard. Hij trouwde met Victoire Cattier (1780-1832). Langs zijn moeder stamde hij af van David Teniers. Zijn vader werd in 1764 in de adel opgenomen, maar deze status werd onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden niet bevestigd.
Hij was de schoonvader van Renier Chalon, numismaat, archeoloog en bibliofiel.

### Loopbaan

Taintenier promoveerde tot licentiaat in de rechten (1796) en vestigde zich als advocaat achtereenvolgens in Aat (1796), Charleroi (1800) en Bergen (1804).
In 1800 werd hij secretaris van de onderprefectuur van Charleroi en pleitbezorger in het arrondissement Bergen. In 1808 trad hij toe tot de magistratuur:
* 1808-1827: plaatsvervangend rechter,
* 1827-1832: rechter in de rechtbank van eerste aanleg in Bergen,
* 1832-1839: raadsheer in het Hof van Cassatie.
In 1811 werd hij benoemd tot substituut-procureur des Konings in Bergen, maar hij weigerde het ambt op te nemen.
Onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden was Taintenier lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 1824 tot 1826 en van 1829 tot 1830. Hij was ook voorzitter van de gemeenteraad van Aat in 1797 en gemeenteraadslid van Bergen van 1822 tot 1833. Op 5 november 1830 werd hij verkozen tot plaatsvervangend lid van het Nationaal Congres, maar werd niet opgeroepen om te zetelen.
Op 3 april 1832 werd hij liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Bergen, maar vervulde dit mandaat slechts tot 4 oktober van datzelfde jaar.

## Literatuur

* P. VERHAEGEN, 'Charles Taintenier', in Biographie nationale de Belgique, vol. 24, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1929, 490-491.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GÉRARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
# Anania adiposalis

Anania adiposalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pionea adiposalis door Paul Dognin in een publicatie uit 1912.
De soort komt voor in Colombia.
# Wyomi Masela

Wyomi Masela (Rijssen, 28 december 1993) is een Nederlands voormalig turnster.

## Biografie

In 2012 leek het erop dat Masela deel mocht nemen aan de Olympische Zomerspelen 2012. De Nederlandse turnbond KNGU wees haar aan, nadat ze tijdens het Olympische Test Event in Londen het brons won op sprong. Concurrente Céline van Gerner spande echter een kort geding aan tegen de KNGU en won die. Zij was tijdens het Olympische Test Event geblesseerd en vond dat ze niet genoeg kansen had gekregen van de turnbond om zich te kwalificeren. De rechter stelde haar in het gelijk, waarna Van Gerner net als Masela nog drie kansen kreeg. Aan de hand van die momenten koos de KNGU uiteindelijk alsnog voor Van Gerner en viel Masela buiten de boot. Op 10 september 2013 scheurde Masela bij een sprongfinale in Szombathely haar achillespees, waardoor ze het WK in Antwerpen ook miste. Door deze hardnekkige blessure beëindigde zij in 2017 haar carrière.
Masela heeft in 2020 aangegeven het slachtoffer te zijn geweest van grensoverschrijdend gedrag in de turnsport.
* ↑ Turnster Wyomi Masela ziet af van comeback AD.nl, 10 februari 2017, geraadpleegd 9 augustus 2019
* ↑ Nieuwe aantijgingen in turnschandaal: 'Ik ben lang in therapie geweest'. nos.nl. Geraadpleegd op 29 juli 2020.
# Lijst van presentatoren van Nickelodeon Nederland

Dit is een lijst van voormalige presentatoren van Nickelodeon Nederland met een artikel op Wikipedia.

## A

| Naam | Periode | Programma (onder andere) | Opmerkingen |
| Viviënne van den Assem | 2004–2007 | At Nick, Nickelodeon Kids' Choice Awards, At Nick Goes WK, Supernick | |

## B

| Naam | Periode | Programma (onder andere) | Opmerkingen |
| Loek Beernink | 2009–2012 | Supernick | |
| Bart Boonstra | 2013–2018 | | |
| Martijn Bosman | | Supernick | |
| Tamara Brinkman | | | Zenderstem Nickelodeon |

## D

| Naam | Periode | Programma (onder andere) | Opmerkingen |
| Nienke van Dijk | 2017-2022 | | |

## H

| Naam | Periode | Programma (onder andere) | Opmerkingen |
| Iris Hesseling | 2007–2018 | Supernick | |

## M

| Naam | Periode | Programma (onder andere) | Opmerkingen |
| Anouk Maas | 2013–2016 | | |
| Patrick Martens | 2007–2013 | Nickelodeon Kids' Choice Awards, Supernick | |

## P

| Naam | Periode | Programma (onder andere) | Opmerkingen |
| Stef Poelmans | 2017–2018 | | |

## S

| Naam | Periode | Programma (onder andere) | Opmerkingen |
| Terence Scheurs | | Supernick | |
| Chris Silos | 2004–2007 | At Nick, Nickelodeon Kids' Choice Awards, At Nick Goes WK | |

## V

| Naam | Periode | Programma (onder andere) | Opmerkingen |
| Grietje Vanderheijden | | | |
| Wout Verstappen | 2018-2020 | | |
# Samarium-147

Samarium-147 of $^{147}$Sm is een langlevende radioactieve isotoop van samarium, een lanthanide. De abundantie op Aarde bedraagt 14,99%.
Samarium-147 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van promethium-147, europium-147 en gadolinium-151.
    ${\ce {{^{147}_{61}Pm}->{^{147}_{62}Sm}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
    ${\ce {{^{147}_{63}Eu}->{^{147}_{62}Sm}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}$
    ${\ce {{^{151}_{64}Gd}->{^{147}_{62}Sm}+\,_{2}^{4}\alpha }}$

## Radioactief verval

Samarium-147 vervalt door alfaverval naar de stabiele isotoop neodymium-143:
    ${\ce {{^{147}_{62}Sm}->{^{143}_{60}Nd}+\,_{2}^{4}\alpha }}$
De halveringstijd bedraagt 106,2 miljard jaar. Aangezien dit tientallen malen groter is dan de leeftijd van het universum wordt de isotoop soms als stabiel beschouwd. De vervalreactie maakt datering van oude mineralen en gesteenten mogelijk. Deze dateringsmethode wordt samarium-neodymiumdatering genoemd.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{128}$Sm · $^{129}$Sm · $^{130}$Sm · $^{131}$Sm · $^{132}$Sm · $^{133}$Sm · $^{134}$Sm · $^{135}$Sm · $^{135m}$Sm · $^{136}$Sm · $^{136m}$Sm · $^{137}$Sm · $^{137m}$Sm · $^{138}$Sm · $^{139}$Sm · $^{139m}$Sm · $^{140}$Sm · $^{141}$Sm · $^{141m}$Sm · $^{142}$Sm · $^{143}$Sm · $^{143m1}$Sm · $^{143m2}$Sm · $^{144}$Sm · $^{144m}$Sm · $^{145}$Sm · $^{145m}$Sm · $^{146}$Sm · $^{147}$Sm · $^{148}$Sm · $^{149}$Sm · $^{150}$Sm · $^{151}$Sm · $^{151m}$Sm · $^{152}$Sm · $^{153}$Sm · $^{153m}$Sm · $^{154}$Sm · $^{155}$Sm · $^{156}$Sm · $^{156m}$Sm · $^{157}$Sm · $^{158}$Sm · $^{159}$Sm · $^{160}$Sm · $^{161}$Sm · $^{162}$Sm · $^{163}$Sm · $^{164}$Sm · $^{165}$Sm · $^{166}$Sm
# Freya Saeys

Freya Saeys (Gent, 31 januari 1984) is een Belgisch huisarts en politica voor Open Vld.

## Levensloop

Zij is de dochter van François Saeys, gewezen burgemeester van Lebbeke. Nadat ze in 2009 afstudeerde in de geneeskunde aan de VUB, werkte ze van 2009 tot 2012 als assistente gynaecologie-verloskunde in het Onze-Lieve-Vrouw-ziekenhuis van Aalst. Sindsdien is ze huisarts.
Zij werd lid van de Open Vld. Na tevergeefs opgekomen te zijn bij de Vlaamse verkiezingen van juni 2009 en de federale verkiezingen van juni 2010, werd zij in mei 2014 verkozen in het Vlaams Parlement voor de kieskring Oost-Vlaanderen. Ze werd er actief in de commissie Welzijn, Gezondheid en Gezin en was van 2014 tot 2015 ondervoorzitter van de commissie Wonen, Armoedebestrijding en Gelijke Kansen. Van januari tot mei 2019 werd zij door haar partij eveneens als deelstaatsenator naar de Senaat gestuurd.
Bij de verkiezingen van 26 mei 2019 stond Saeys op de eerste plaats bij de opvolgers en kon ze aldus niet rechtstreeks verkozen geraken. Op 13 juli 2019 werd ze opnieuw Vlaams Parlementslid in opvolging van Herman De Croo, die ontslag had genomen. Bij de Vlaamse verkiezingen van 9 juni 2024 was Saeys geen kandidaat meer om zich toe te leggen op de lokale politiek.
Van 2013 tot 2018 was zij OCMW-raadslid in Lebbeke. Ook werd zij in 2011 voorzitter van de plaatselijke Jong VLD-afdeling van Lebbeke, die in 2010 werd opgericht. Sinds januari 2019 is ze gemeenteraadslid van de gemeente.
* ↑ Biografische fiche Freya Saeys; Vlaams Parlement
* ↑ Cv Saeys; Officiële website
* ↑ Fiche Freya Saeys op de website van het Vlaams Parlement.
* ↑ Zes nieuwe gezichten en drie nieuwe fractievoorzitters in de Senaat, metrotime.be, 11 januari 2019. Gearchiveerd op 15 januari 2021.
* ↑ Oost-Vlaanderen: wie zijn de stemmenkanonnen en wie is er (niet) verkozen?. VRT NWS (27 mei 2019). Gearchiveerd op 31 mei 2019. Geraadpleegd op 31 mei 2019.
* ↑ Freya Saeys (Open Vld) legt eed af als nieuw Vlaams Parlementslid, vlaamsparlement.be, 13 juli 2019.
* ↑ Freya Saeys zegt nationale politiek vaarwel: “Met volle overtuiging kandidaat om nieuwe burgemeester Lebbeke te worden”, Het Laatste Nieuws, 15 januari 2024.
# Nicolas-Jacques Conté

Nicolas-Jacques Conté (Sées, 4 augustus 1755 – Parijs, 6 december 1805) was een Franse schilder en uitvinder van onder andere het grafietpotlood.
Conté werd geboren in Sees (Normandië) en ontwikkelde al vroeg een passie voor schilderen. Op zijn twintigste verhuisde hij naar Parijs om onder meer de koninklijke familie te portretteren. Hij leerde in 1783 de gebroeders Montgolfier kennen, de uitvinders van de heteluchtballon, en heeft enkele vluchten met hen gemaakt.
In 1789, bij de Franse Revolutie, veranderde hij beroepsmatig van richting. Hij werd getalenteerd uitvinder en deed divers onderzoek naar onder meer de toepassing van grafiet in potloden. Als schilder had hij daar alle belang bij. In 1794 stond hij mee aan de wieg van de wetenschapsschool Conservatoire des Arts et Métiers, dat als nationaal instituut nog steeds bestaat.
In hetzelfde jaar vond Conté het grafietpotlood uit. Tijdens de oorlog met Engeland werd geen molybdeen geleverd, het tot dan toe belangrijkste bestanddeel van potloden. Door als alternatief een combinatie van klei en grafiet toe te passen kon bovendien de hardheid van het potlood worden beïnvloed. In januari 1795 verkreeg hij een patent op zijn uitvinding. Het was patent nummer 32. Samen met zijn broer opende hij een potloodfabriek. Daarnaast bleef Conté ook heteluchtballonnen verbeteren. Hij stelde voor de ballons aan te wenden voor oorlogsdoeleinden en kreeg in 1793 toestemming een onderzoeksinstituut op te richten in Meudon. Door een zuurstofexplosie verloor hij in die periode zijn linkeroog.
In de periode 1798 - 1801 vergezelde Conté Napoleon Bonaparte op zijn campagne naar Egypte. Hij vond instrumenten uit en bouwde deze voor het leger. Conté gaf leiding aan een groep militaire ballonvaarders. Tevens legde hij een inventaris aan van diverse kunst- en gebruiksvoorwerpen die in de 18e eeuw in Egypte beschikbaar waren. Conté bleef in Egypte achter terwijl Napoleon zich naar Frankrijk haastte om daar orde op zaken te stellen.
Als autodidact schilder, chemicus, fysicus, ballonvaarder en uitvinder overleed Conté op 50-jarige leeftijd in 1805 in Parijs.
* Bibliothèque nationale de France: cb15369675b (data)
* Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950: 5787
* Gemeinsame Normdatei: 128706716
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0788 7570
* Library of Congress Control Number: n2004014528
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 18024
* SNAC: w69c9k4n
* Système universitaire de documentation: 078530032
* Union List of Artist Names: 500026132
* Virtual International Authority File: 121960460
* WorldCat (via VIAF): 121960460
# Orechová

Orechová (Hongaars: Dióska) is een Slowaakse gemeente in de regio Košice, en maakt deel uit van het district Sobrance. Orechová telt 261 inwoners.
# Charles de Cumont

Charles Paul de Cumont (Elsene, 31 mei 1902 - Ukkel, 9 juni 1990) was een Belgisch militair en moderne vijfkamper.

## Levensloop

Cumont nam deel aan de Olympische Zomerspelen van 1928 te Amsterdam. Hij werd er 35e in de eindstand van de moderne vijfkamp.
Hij was actief in het Belgisch leger, alwaar hij de rang van luitenant-generaal bereikte. Ook was hij van 1962 tot 1963 en van 1964 tot 1968 voorzitter van het Militair Comité van de NAVO. In 1961 liet hij het voorvoegsel 'de' toevoegen aan zijn achternaam en in maart 1963 ontving hij de titel van baron.
* (en) Fiche Charles P. Cumont, Olympics
* (en) Fiche Charles Cumont, Sport-reference (Internet Archive)
* Fiche Charles Cumont, sportuitslagen.org
* (fr) MARTIN Pascal, Les mémoires de Charles de Cumont, artisan du « sursaut belge », Le Soir, 27 oktober 2023
* 1 2 (en) Biographical information Charles Cumont, Olympedia
* ↑ (en) Chairmen of the NATO Military Committee, NATO
# Anania atlanticum

Anania atlanticum is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys atlanticum door George Thomas Bethune-Baker in een publicatie uit 1894.
De soort komt voor op Madeira en de Canarische Eilanden.
* Nuss, M.; et al. (2003-2025). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 18-1-2025.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2025). Anania atlanticum (Bethune-Baker, 1894). Bestimmung von Schmetterlingen und ihren Präimaginalstadien. Geraadpleegd op 18-1-2025.
# Jean-Bernard de Guchteneere

Jean Bernard de Guchteneere (Boekhoute, 25 oktober 1758 – Brussel, 31 maart 1834) was een Belgisch magistraat en senator.

## Biografie

Jean de Guchteneere was een zoon van François De Guchteneere, baljuw van Boechoute, en Marie Jacqueline De Boes. Hij trouwde met Marie-Jeanne van Steynemeulen (1768-1844) en ze kregen vier kinderen. De familie doofde uit in 1876.
Als licentiaat in de rechten werd hij advocaat in Gent en bij de Grote Raad van Mechelen. In 1792 werd hij door gouverneur-generaal Maria Christina benoemd tot raadsheer en rekwestmeester in de Grote Raad, een ambt dat indien nodig verhief tot erfelijke adel.
In de revolutietijd bleef hij onzichtbaar. In 1802-1803 was hij plaatsvervangend rechter in Eeklo en in 1803-1804 voorzitter van die rechtbank. Nadien leek hij weer verdwenen. Vanaf 1814 nam zijn carrière een nieuwe wending:
* van 1817 tot 1831 was hij Kamervoorzitter in het Hoog Gerechtshof in Brussel,
* in oktober 1832 wilde men hem tot raadsheer benoemen in het Hof van Cassatie, maar hij weigerde en verkreeg dat zijn zoon, advocaat-generaal in Gent, in zijn plaats werd benoemd.
In 1823 werd hij, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, erkend in de erfelijke adel, met de titel ridder overdraagbaar bij eerstgeboorte.
In september 1831 werd hij unionistisch senator voor het arrondissement Kortrijk. Hij bekleedde dit mandaat tot aan zijn dood, twee en een half jaar later.

## Literatuur

* Philippe VAN HILLE, Het Hof van beroep te Brussel en de Rechtbanken van eerste aanleg in Oost- en West-Vlaanderen onder het Nederlands Bewind en sinds de Omwenteling van 1830 tot 4 oktober 1832, Tielt, Veys, 1981.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1990, Brussel, 1990.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
# Ballade van de gehangenen

Ballade van de gehangenen (Frans: Ballade des pendus) is een van de bekendste gedichten van François Villon en van de Middelfranse literatuur. Vaak wordt aangenomen dat hij het eind 1462 of begin 1463 schreef terwijl hij in de gevangenis wachtte op zijn terechtstelling, maar dat staat niet vast.

## Context

Tijdens zijn zwervende bestaan kwam Villon herhaaldelijk in aanraking met het gerecht. Zeker twee keer belandde hij in de gevangenis, onder meer voor het doden van een priester, maar telkens kwam hij vrij. Na een knokpartij in een Parijse straat kreeg hij geen genade meer: in november 1462 werd hij opgesloten in Le Châtelet en tot de strop veroordeeld. De straf werd omgezet in tien jaar ballingschap. Daarmee werd Villon het prototype van de poète maudit.

## Analyse

Dankzij de algemeen menselijke inhoud is de Ballade van de gehangenen een van de meest moderne en herkenbare gedichten van Villon. Het uitgangspunt is macaber: een lijk in ontbinding, bungelend tussen zijn kompanen aan de galg, richt zich tot voorbijgangers en vraagt hen om naastenliefde. De verteller-hoofdpersoon erkent schuld, maar hoopt op verlossing, zodat de kwelling zonder einde van de hel hen bespaard zou blijven. In de stokregel vraagt hij de voorbijgangers voor hen te bidden. In de laatste strofe bidt hij zelf tot Jezus en breidt hij de vraag om verlossing uit tot alle mensen.
Technisch is het gedicht een ballade met drie strofen van tien regels en een envoi van vijf regels. Elk vers bestaat uit tien lettergrepen.

## Fragment

Hieronder de derde strofe met de vertaling van Bertus Aafjes:
    La pluye nous a debuez et lavez, Regen en mist hebben ons ingehuld, Et le soleil dessechez et noirciz; Geblakerd zijn wij in de zon gebleven, Pies, corbeaulx, nous ont les yeux cavez, De raaf heeft met ons oog zijn maag gevuld, Et arrachez la barbe et les sourcilz. En ons de baard en wenkbrauw uitgedreven. Jamais, nul temps, nous ne sommes rassis; Nooit, nooit en nooit rusten wij aan ons touw; Puis çà, puis là, comme le vent varie, Nu hier, dan daar, snel bengelend of flauw, A son plaisir sans cesser nous charie, Volgen wij elke luim des winds getrouw, Plus becquetez d'oyseaulx que dez à couldre. Terwijl de vogels met ons potverteren. Ne soyez donc de nostre confrairie, Zo is het eind van boef en van rabauw. Mais priez Dieu que tous nous vueille absouldre! Maar bidt tot God dat hij ons absolvere.

## Culturele weerklank

Serge Reggiani zong de ballade in 1968 op muziek van Louis Bessières. Léo Ferré mengde de tekst in 1980 met een eigen lied tot Frères humains - L'Amour n'a pas d'âge.

## Nederlandse vertalingen

Enkele vertalingen in het Nederlands:
* J.W.F. Werumeus Buning, "Ballade van de gehangenen" in: Negen balladen, 1935
* Bertus Aafjes, "De ballade van de gehangenen" in: Ad Interim, 1949
* Ernst van Altena, Ik ben François wiens naam zo bont is. Balladen van François Villon. Tricht, 1986
* Wim De Cock, Françoys Villon, 1431-1463, 1998
* Paul Claes, De tuin van de Franse poëzie, 2011, p. 61-63
* Paul Verhuyck, "Ballade van de gehangenen" in: Minuten middeleeuwen, 2018 (proza)

## Voetnoten

* ↑ YouTube
* ↑ YouTube
# Anania aureomarginalis

Anania aureomarginalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Algedonia aureomarginalis door Koen Maes in een publicatie uit 2012.
De soort komt voor in Angola en Zambia.
# Vincentius van Zwanenburg

Vincentius van Zwanenborg was een 15e-eeuwse Gelderse edelman (jonker), militair en veldheer. Tijdens de Stichtse Oorlog werd hij als "Hoekse ritmeester" regelmatig genoemd in de "Antonius Matthaeus, Analecta".

## Levensloop

Hij was waarschijnlijk afkomstig van een Gelders laag adellijk geslacht, dat in het bezit was van Kasteel Zwanenburg, maar dat het geslacht oorspronkelijk afkomstig was uit Zwammerdam. Hij wordt in 1479 genoemd als een Nijmeegse ruiteraanvoerder die slag levert tegen een Bourgondisch-Kleefs leger. Wanneer de Stichtse Oorlog (1481-83) zich aandient wordt hij aangenomen door Jan III van Montfoort als ritmeester van Utrecht, hij brengt daarbij 43 ruiters met zich mee. Hij zou officieel in Utrechtse dienst zijn van 26 augustus 1481 tot 18 maart 1482. Van 9 september tot 18 september 1481 plundert hij de stenen sterkten van Ter Ham, Nijenrode en Ter Eem. Hij neemt in oktober 1481 deel aan de Slag op de Vaart, waarbij hij zijn ruiters en Utrechtse burgers succesvol aanvoert. Als dank voor zijn verdienste wordt hij tot ridder geslagen door de heer van Montfoort.
In december volgt de Slag bij Westbroek waarbij Van Zwanenborg de Utrechters aanvoert naar een grote nederlaag tegen de Hollanders. Zwanenborg zou hebben gezegd over de slag dat als zijn mannen niet in paniek waren geraakt en samen waren gebleven, ze een kans hadden kunnen maken tegen de Hollanders. Vanwege achterstallige soldij van de stad Utrecht slaat Van Zwanenburg aan het plunderen in het achterland om zijn mannen tevreden te houden. In maart 1482 maakt hij zich met een gedurfde actie meester van de stad Vianen. Hij kwam via de Lekpoort met 300 man de stad binnen en deed er nog 3 dagen over om het slot Batestein te veroveren. Zwanenborg hield de stad Vianen zelf in bezit totdat de stad Utrecht zijn achterstallige soldij van 4000 Rijnsche guldens wilde afbetalen. Na maanden van afwachten, werd Zwanenborg benaderd door de vijand de heer van Brederode, deze wilde 2500 Rijnsche guldens betalen om zijn stad weer terug te krijgen. Op 19 juli 1482 trok Zwanenborg de stad uit met 50 mannen en 2 karren richting Culemborg, waar een delegatie onder Walraven II van Brederode stond om de sleutels van de stad te krijgen. Van Zwanenborg trok vervolgens naar Gelre en keerde niet meer terug in Utrechtse dienst.