OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stella

Stella kan verwijzen naar:

## Personen

* Stella (voornaam), een meisjesnaam
* Stella Bos, een Nederlandse volkszangeres
* Stella Maessen, een Nederlandse zangeres die België vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival 1982
* Stella McCartney, een Britse modeontwerpster, dochter van Beatles zanger Sir Paul McCartney
* Stella (zangeres), een Nederlandse zangeres bij onder meer Twenty 4 Seven
* Stella Maris, een van de eretitels van Maria.
* Frans Stellaert, kunstschilder uit de 16de eeuw, in de literatuur ook wel beschreven als François Stella
* Luca Stella, 17e-eeuws aartsbisschop in de republiek Venetië

## Plaatsen en gemeenten

* Stella (Italië), een gemeente in de Italiaanse provincie Savona
* Stella (Napels), een wijk in de Italiaanse stad Napels
* Stella (Zuid-Afrika), dorp in Zuid-Afrika
* Stella (Missouri), plaats in de VS
* Stella (Nebraska), plaats in de VS
* Stella (Puerto Rico), plaats op Puerto Rico

## Merknamen en bedrijven

* Stella (glasfabriek), een voormalige glasfabriek in Maastricht
* Stella Artois, de (bij)naam van een biermerk
* Stella (Egyptisch bier), een Egyptisch biermerk
* Stella (Bilancourt), een Frans historisch motorfietsmerk
* Stella (Milaan), een Italiaans historisch motorfietsmerk
* Stella (auto), een zonne-energie aangedreven auto van de Technische Universiteit Eindhoven
* Stella (fietsmerk), een elektrische-fietsenmerk uit Nunspeet

## Media

* Stella Maris (1918), een Amerikaanse stomme film uit 1918
* Stella (1956), een film uit 1956
* Stella (1990), een film uit 1990
* Stella (2008), een film uit 2008
* Stella (Britse serie), een Britse televisieserie uit 2012
* Stella (Jam & Spoon), een clubhit van Jam & Spoon uit 1992
* Stella (tijdschrift), een tijdschrift voor de jeugd over paarden.
* Stella (TV), een Amerikaanse televisieserie
* Stella (Winx Club), een figuur uit de televisieserie Winx Club.

## Overig

* Stella Polaris, de Poolster.
* Stella (schimmel), geslacht van schimmels uit de familie Sclerodermataceae
* Stella (hop), een hopvariëteit
* Stella-team, een team van de Nederlandse Belastingdienst dat mensen helpt in complexe en urgente schuldsituaties
* Stella Maris College, een brede scholengemeenschap met locaties in Meerssen en Valkenburg
* Stella Maris (schip, 1929), een varend monument uit 1929
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Stella en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mark Spoon

Mark Spoon, pseudoniem van Markus Löffel (Frankfurt am Main, 27 november 1966 – Berlijn, 11 januari 2006), was een Duitse trance- en technoproducer en dj.
Spoon had samen met Jam El Mar als "Jam & Spoon" enkele grote hits. Andere acts van het duo waren Tokyo Ghetto Pussy en Storm. Zijn grootste hits met Jam & Spoon waren Right in the Night met zangeres Plavka Lonich en Kaleidoscope Skies, die midden jaren negentig wekenlang in de Europese toptienhitlijsten stonden. De plaat Stella kwam minder hoog, maar wordt door tranceliefhebbers gezien als een grote klassieker, evenals Odyssey to Anyoona en hun remix van The Age of Love van Age of Love.
Begin jaren negentig werkte Spoon bij Logic-Records voor onder andere de projecten van Snap! en Dr. Alban. Als dj trad hij op bij Mayday en de Love Parade. Spoon werkt in 1996 ook eenmalig samen met Pascal F.E.O.S. voor een themasingle voor de party Rave City. Dat resulteert in de hardtrance-track The City: Bigger And Better. In 2000 werkt hij ook mee aan de track I Got A Bitch van diens groep Resistance D..
Spoon werd op 11 januari 2006 dood aangetroffen in zijn woning, nadat hij was overleden aan de gevolgen van een hartaanval.

## Prijzen

* 1992: Remixer des Jahres
* 2005: Duitse "Dance Music Award"
# Setlist

Een setlist, ook wel volgens de Engelse spelling geschreven als set list, is een document met daarop de lijst met liedjes gebruikt door muzikanten of bands tijdens liveoptredens. Zo weten de artiesten welke nummers ze moeten spelen en in welke volgorde. Setlisten zijn meestal met de hand geschreven of geprint op een papier van A4-formaat of op karton. Ze worden vaak met tape op het podium of elders geplakt zodat de muzikanten het kunnen zien.
Er zijn artiesten die elk concert in een tour dezelfde setlist spelen, maar er zijn ook artiesten die elk concert een andere setlist gebruiken. Sommige artiesten gebruiken een grotendeels, voorafgaand aan de tour, vastgestelde setlist met daarin bepaalde momenten waarop zij voorafgaand aan ieder concert de nummers bepalen. Het komt ook voor dat artiesten de fans een setlist laten samenstellen.
Wanneer muziekliefhebbers over een setlist praten hoeft het niet over een fysieke setlist te gaan, het kan dan ook gaan over welke nummers een artiest tijdens een bepaald optreden heeft gespeeld. Als artiesten een grote fanbase hebben komt het voor dat er door fans websites bijgehouden worden speciaal voor de setlists van die artiest. Bezoekers van concerten geven aan fans die niet bij het concert kunnen zijn door welke nummers er gespeeld worden of noteren de setlist om het later te delen.
Fysieke setlists kunnen door fans als souvenir worden gezien en ze worden dan ook regelmatig na concerten van het podium getrokken of gevraagd aan een roadie. Ook worden op bijvoorbeeld eBay setlists verkocht, naast andere souvenirs als plectrums en drumstokken.
# Remigius Schrijver

Remigius Schrijver (? – 1681) was een Middelburgse barokcomponist en -organist

## Leven en werk

Schrijver was lid van de Middelburgse rederijkerskamer Het Bloemken Jesse. Zijn pennenvruchten zijn onder meer te vinden in de Nieuwjaersgift van Mittels Redenhof op de geestige vragen van Pallas (blz.23-30 en 66).
De helft van de psalmuitbreidingen die werden gedicht door Joachim Oudaan (1628-1692), dichter en tegelbakker te Rotterdam die met de collegianten sympathiseerde, zijn door Schrijver op muziek gezet. Waren de liederen van de Wederdopers, tot welke gezindte Schrijver behoorde, tot dan toe steeds gezongen op wereldlijke wijzen of eenstemmige psalmmelodieën, bij de collegianten klonken nu dankzij de in 1680 uitgegeven Uyt-breiding, Davids zangen op harmonieuze barokmuziek, compleet met basso continuo en muzikale retoriek. Van de Uyt-breyding over het boek der psalmen ..., Op musijk gebracht met 1 en 2 stemmen, en 1 en 2 violen, benevens een bas continuo, verscheen het Eerste stuk in Rotterdam bij Pieter Terwout met de psalmen 1 tot 75 op muziek. Het tweede deel, met psalm 76 tot 150 en de lofzangen is echter als tekstuitgave verschenen in 1681.
Een goed twee derde van de psalmen op berijmingen van Matthias van Westhuyse is door Schrijver en Pieter Bustijn op muziek gezet, met gebruikmaking van nieuwe melodieën in plaats van de vertrouwde melodieën van het Datheense psalter, en verschenen in 1682. Deze bundel is echter verloren gegaan.
Oudaan eerde de nagedachtenis aan de in 1681 overleden componist met een krachtig lijkdicht. Bustijn volgde Schrijver op als organist.
De Vlaamse componist Julius Van Etsen publiceerde religieuze werken van Schrijver met een pianobegeleiding.

## Discografie

* Genade ende vrede, Camerata Trajectina o.l.v. Louis Peter Grijp, Globe, 1996, tracks 13-20
* ↑ digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren
* ↑ A.J. van der Aa, Nieuw biographisch anthologisch, en critisch woordenboek van Nederlandse dichters. Derde deel O-Z., W. de Grebber, Amsterdam, 1846, blz. 137
* ↑ Louis Peter Grijp, tekst van inlegboekje van de compact disc Genade ende Vrede, Camerata Trajectina, Globe, 1996
* ↑ Rudolf Rasch, Een Muzikale Republiek, Geschiedenis van de Muziek in de Republiek der Verenigde Nederlanden 1572-1795, deel 2, Muziekleven, Hfdst 8, De kerken I: Reformatorische richtingen, 8.2 De Hervormde Kerk 1: Psalmgezang
* ↑ A.J. van der Aa, Nieuw biographisch anthologisch, en critisch woordenboek van Nederlandse dichters. Derde deel O-Z. , W. de Grebber, Amsterdam, 1846, blz. 137
* ↑ Jan Dewilde, biografie van Julius Van Etsen op de webstek van het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek vzw
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9203 5990
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069868077
* Virtual International Authority File: 285983400
* WorldCat (via VIAF): 285983400
# Paul Flu

Paul Christiaan Flu (Paramaribo, 11 februari 1884 - Leiden, 19 december 1945) was een Surinaams medicus, hoogleraar tropische hygiëne en rector magnificus van de universiteit Leiden.

## Biografie

Na de schoolbanken werd hij student aan de Geneeskundige School te Paramaribo waar hij op 20-jarige leeftijd zijn eed als geneesheer aflegde en zijn doktersbul in ontvangst nam. Kort daarop vertrok hij naar Nederland om zich verder te bekwamen in de geneeskunde aan de Universiteit Utrecht. Daarna volgende een specialistatie in oogheelkunde in Parijs en bacteriologie in Hamburg (Institut fur Schiffs- und Tropenkrankheit).
Paul Flu heeft gewerkt in Suriname, Indonesië en Nederland en geldt als belangrijk onderzoeker op het gebied van tropische ziekten. Met name in Suriname heeft men geprofiteerd van zijn inzichten in de bestrijding van de tropische ziekten malaria, filariasis, bilharzia en Leishmaniasis (busi-yasi in het Sranantongo). Hij geldt als de grondlegger van het waterleidingnet in Suriname. In 1932 werd het net in gebruik genomen. Na de aanleg werden de oude waterbakken en -putten dichtgemetseld of afgebroken omdat Flu had aangetoond dat de vergaarbakken van stilstaand water geliefde broedplekken waren voor filariasis- en gelekoortsmuggen.
In 1938 werd Flu voor een periode van een jaar rector magnificus van de Universiteit Leiden. Tijdens de bezetting van Nederland door nazi-Duitsland in de Tweede Wereldoorlog kwam hij op voor de vrijheid van de universiteit. In augustus 1942 werd Flu onder huisarrest geplaatst en in januari 1944 naar een concentratiekamp overgebracht. In dezelfde periode werd zijn oudste zoon Hans op verraderlijke wijze door de Duitse bezetter vermoord in de zogenoemde Aktion Silbertanne.
Deze tegenslagen braken de gezondheid van Flu volkomen en op 19 december 1945 stierf hij geheel uitgeput op slechts 61-jarige leeftijd.
Het Medisch Wetenschappelijk Instituut in Paramaribo is naar hem genoemd.

## Externe link

* Profiel Universiteit Leiden
* Merijn van Nuland: Paul Christiaan Flu: Surinaams hoogleraar in oorlogstijd. Website Universiteit Leiden, 1 mei 2018
* ↑ Makdoembaks, Nizaar (Albert Mohamed Nizaarali), 1948-, Meulenberg, F. A. E. M. (Frans), 1955-, Tan, Michiel., 6575 Tekstbureau (Zutphen). Kindersterfte in Suriname, een erfenis uit de slavernij : verzwegen werk van prof. dr. P.C. Flu, [Zierikzee]. ISBN 9789076286198.
* ↑ Lionarons, W.H.Professor dr. Paul Flu 1884-1945 In: Emancipatie 1863-1963. Biografieën. Surinaamse Historische Kring, Paramaribo [1964], pp. 178-184.
* Author citation (botany): Flu
* Biografisch Portaal: 42777679
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: flu_001
* Gemeinsame Normdatei: 12757946X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1456 4334
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068001886
* Système universitaire de documentation: 181407515
* Virtual International Authority File: 60109703
* WorldCat (via VIAF): 60109703
# Lydia Winkel

Lydia Winkel (Den Haag, 4 mei 1913 – Guignes, 12 april 1964) was een Nederlands historica. Zij is bekend door het standaardoverzicht dat zij heeft geschreven en samengesteld over de Nederlandse ondergrondse pers in de jaren van de Tweede Wereldoorlog.

## Levensloop

Winkel was de dochter van Anna Winkel en Arnoldus Maurits Cohen. Ze heeft haar moeders achternaam (die ook haar 'ondergrondse' naam was) als haar eigen naam gevoerd. Van Winkels levensloop, vooral die tot en met de Tweede Wereldoorlog, is verder weinig bekend. Winkel zelf heeft hierover nooit iets concreets losgelaten. Bekend is dat zij haar middelbareschooltijd heeft doorgebracht op het Haags Lyceum, en dat zij in de jaren 1941-1942 betrokken raakte bij het verzetsblad Vrij Nederland van de journalist Henk van Randwijk. Op enig moment in deze periode is zij via Jan Posthumus in contact gekomen met diens vader prof. N.W. Posthumus, die haar vroeg om mee te helpen bij het verzamelen en bewaren van Nederlandse illegale bladen en pamfletten uit de Tweede Wereldoorlog. Zo kwam Winkel al meteen na de bevrijding als eerste medewerkster in dienst van het toenmalige Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie.

## Werk

Na de bevrijding heeft Lydia Winkel een imposante collectie van illegale bladen en pamfletten bijeen gebracht. Niet alleen heeft zij van een kleine 1200 titels één of alle uitgaven achterhaald, maar ook bij elke ondergrondse uitgave zoveel mogelijk feiten bijeen gesprokkeld omtrent het ontstaan en de verdere geschiedenis. Dit werk is in 1954 voor het eerst verschenen als De ondergrondse pers 1940-1945 en is sindsdien een standaard handboek geworden voor vragen over de Nederlandse ondergrondse pers. Winkel was ook degene die de fotocollectie van 'het Instituut', Oorlogsdocumentatie, opbouwde en systematiseerde.
In 1959 verloor Winkel, na een 'reorganisatie' bij Oorlogsdocumentatie, haar baan als oorlogsonderzoekster. Ze zette haar loopbaan voort als journaliste, en specialiseerde zich in artikelen, kookboeken en boeken over gastronomie. Ze beijverde zich om toenmaals onbekende producten als venkel, courgettes, avocado's en aioli onder de aandacht te brengen van het publiek.
Op reis naar een gastronomisch congres in Lissabon verongelukte Winkel met haar auto bij Guignes in de buurt van Parijs. Zij werd in Guignes begraven.

## Belangrijkste werken

* De ondergrondse pers 1940-1945 (1954, herdruk 1989)
* Toen... 1940-1945 (1960)
* W-eten wat lekker is. Eenvoudige recepten die toch anders zijn (1965). Recensie van dit boek in Het vrĳe volk van 25-04-1964
# Play247

Play247 (uitgesproken als vierentwintig-zeven) is een Belgische commerciële televisiezender die van start ging op 3 januari 2022. De eigenaar van Play247 is Play Media, dat onderdeel is van Telenet, waar ook de zenders Play4, Play5, Play6 en Play7 toe behoren. In tegenstelling tot de andere Play-zenders was Play247 enkel bij Telenet Digital TV beschikbaar. De zender zendt maar beperkt uit, als aanvulling op de andere Play-zenders.

## Geschiedenis
### Big Brother

Van 4 januari tot en met 9 april 2021 zond zender onder de noemer Big Brother 24/7 uit en was er de livestream van Big Brother 2021 te zien. Aan het einde van datzelfde jaar verscheen de zender opnieuw voor Big Brother 2022, maar deze keer onder de noemer van Play247. De start van de uitzending was op 3 januari om 22:00 's avonds. De uitzendingen werden regelmatig onderbroken door reclame. De livestream vanuit het huis in Amsterdam liep dan door links onderaan het beeldscherm. Ook voor de edities van 2023 en 2024 was de zender weer beschikbaar.

### De Mol

In mei 2022, in aanloop naar de finale van het tiende seizoen van De Mol, zond de zender alle afleveringen sinds seizoen 4 uit alsook een liveshow voor en na de finale.
* ↑ Kijk 24/7 mee in het Big Brother-huis. www.goplay.be. Gearchiveerd op 3 januari 2022. Geraadpleegd op 3 januari 2022.
* ↑ Deze acht bewoners wagen zich aan de regels van Big Brother en de kijker. communicatie.goplay-play4.be. Geraadpleegd op 24 december 2023.
* ↑ Vanaf maandag 15 januari: nieuwe bewoners, een nieuw huis en nieuwe regels. communicatie.goplay-play4.be. Geraadpleegd op 24 december 2023.
* ↑ Kijk, cijfers!. www.sbsbelgium.be. Gearchiveerd op 25 mei 2022. Geraadpleegd op 26 april 2022.
* ↑ Herbeleef alle seizoenen van De Mol op Play 247. www.gopplay.be. Geraadpleegd op 27 september 2022.
Geschiedenis van de Vlaamse televisie
# Vlag van Bergen (Noorwegen)

De vlag van Bergen is de vlag dat de Noorse gemeente Bergen gebruikt. In zijn huidige vorm werd de vlag vastgelegd bij koninklijk besluit van 15 augustus 1924.
De vlag is wit met een rood kader aan drie zijden en met het stadswapen in het midden van het doek. De rode kleur is hetzelfde als in de Noorse vlag.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Bergen (Noorwegen)
* BERGEN KOMMUNES VÅPEN, FLAGG, SEGL OG LOGO.. Geraadpleegd op 6 oktober 2024.
# Fifty Fifty

Fifty Fifty is een Zuid-Koreaanse meidengroep opgericht door Attrakt in 2022. De groep bestaat uit vijf leden: Keena, Chanelle, Yewon, Hana en Athena. De meidengroep bestond oorspronkelijk uit vier leden, maar Saena, Aran en Sio vertrokken in 2023 nadat hun contracten beëindigd werden.
Fifty Fifty maakten hun debuut op 18 november 2022 met hun extended play (ep) The Fifty. Hun commerciële doorbraak kwam met de virale hit "Cupid". De single, die in februari 2023 werd uitgebracht, maakte Fifty Fifty de snelste K-popgroep die de Amerikaanse Billboard Hot 100 en de Britse Singles Chart binnenkwam, namelijk slechts vier maanden na hun debuut. Bovendien werden ze hiermee de eerste K-popmeidengroep die de top tien van de Britse hitlijsten bereikte.
Later dat jaar, te midden van een reeks juridische geschillen en beschuldigingen rondom de contracten van de groep en de behandeling van de leden door Attrakt, werden de contracten van groepsleden Saena, Aran en Sio beëindigd. Hierdoor was Keena het enige overgebleven lid van het label. Vervolgens werd besloten dat Fifty Fifty in september 2024 opnieuw hun debuut zou maken, met Keena en vier nieuwe leden die aan de groep werden toegevoegd.

## Naam

De naam van de groep, Fifty Fifty, staat voor de combinatie van een hoopvolle droom en een harde werkelijkheid, evenals hun hoop om een hele 100 te worden met hun fans.

## Leden

Huidig
* Keena (키나; 2022–heden)
* Chanelle Moon (샤넬; 2024–heden)
* Yewon (예원; 2024–heden)
* Hana (하나; 2024–heden)
* Athena (아테나; 2024–heden)
Voormalig
* Saena (새나; 2022–2023)
* Aran (아란; 2022–2023)
* Sio (시오; 2022–2023)
# Mary Miles Minter

Mary Miles Minter, geboren als Juliet Reilly (Shreveport (Louisiana), 25 april 1902 - Santa Monica (Californië), 4 augustus 1984) was een Amerikaans actrice.
Minter werd als Juliet Reilly geboren in Shreveport als dochter van Broadway-actrice Charlotte Shelby. Shelby wilde zelf graag dat Juliet en haar oudere zus Margaret Shelby ook actrice werden. Toen er geen oppas beschikbaar was en Juliet meeging naar een auditie van haar zus, werd Juliet ontdekt en kreeg haar eerste filmrol.
Om de Wet op de kinderarbeid te ontwijken, gebruikte ze het paspoort van haar nicht en nam de naam "Mary Miles Minter" aan. Hierdoor groeide ze in 1915 al uit tot een vrouw op de voorgrond in films. Met haar onschuldige uitstraling werd Minter populair en groeide uit tot de rivale van Mary Pickford.
In 1919 maakte ze haar bekendste film, Anne of Green Gables, met regisseur William Desmond Taylor. De film werd een enorm succes, waardoor Taylor de actrice begon te promoten, zodat ze uit zou groeien tot een legendarische ster. Uiteindelijk kreeg ze een relatie met de 30 jaar oudere man.
In 1922 werd Taylor vermoord in zijn huis. Minter vertelde in 1970 in een interview dat ze ineenstortte toen ze zijn lichaam zag in het lijkenhuis. Zijn dood werd een populair gespreksonderwerp in de media en vond plaats terwijl Minter zich in de bloei van haar carrière bevond.
De dader kon niet gevonden worden en haar moeder Charlotte Shelby stond lang bekend als verdachte. In 1937, toen de zaak nog niet opgelost was, eiste Minter dat óf zij een gevangenisstraf zou krijgen óf dat de zaak met rust gelaten zou worden.
Uiteindelijk werd in 1999 bekendgemaakt dat Ella Margaret Gibson op haar sterfbed in 1964 toegaf de moord te hebben gepleegd. Niet veel later stierf ze aan een hartaanval.
Na de dood van Taylor maakte Minter nog vier films voor Paramount. Trail of the Lonesome Pine, haar laatste film, werd in 1923 uitgebracht. Nadat haar contract niet verlengd werd, kreeg ze nog veel andere aanbiedingen, maar weigerde ze allemaal, omdat ze naar eigen zeggen nooit gelukkig was in de tijden dat ze actrice was.
Minter heeft in interviews verteld dat ze na haar Hollywoodjaren veel gelukkiger was, hoewel ze in de jaren '70 en '80 vaak werd beroofd. Ze overleed op 82-jarige leeftijd aan een beroerte.

## Filmografie

* Biblioteca Nacional de España: XX854000
* Bibliothèque nationale de France: cb14649336k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1277591210
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7844 0795
* Library of Congress Control Number: n88034891
* SNAC: w6mw46mf
* Virtual International Authority File: 19940196
* WorldCat (via VIAF): 19940196
# Caracal (geslacht)

Caracal is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de katachtigen (Felidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1843 gepubliceerd door John Edward Gray.

## Soorten

Er worden twee soorten in dit geslacht geplaatst:
* Caracal auratus (Temminck, 1825) - Afrikaanse goudkat
* Caracal caracal (von Schreber, 1776) - Caracal
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 01-08-2024.
# Porte de la Villette (metrostation)

Porte de la Villette is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 7 en tramlijn 3b, in het 19e arrondissement.
Initieel bediende het metrostation het grote slachthuis van Parijs, La Villette. Het station wordt recenter, vanwege zijn ligging, veel gebruikt door toeristen die naar het natuurwetenschappelijk museum Cité des sciences et de l'industrie gaan. Ook ligt het station aan de rand van het Parc de la Villette.

## Geschiedenis

Het station is op 5 november 1910 geopend, bij de opening van metrolijn 7. Sinds 1979 is de lijn verlengd naar Fort d'Aubervilliers.
Sinds 15 december 2012 is het station een halte van tramlijn 3b.

## Ligging
### Metrostation

Het metrostation ligt onder de Avenue Corentin Cariou, ten zuiden van de sporen van de spoorlijn Paris-Est - Straatsburg.

### Tramhalte

De tramhalte ligt op de Boulevard Macdonald.

## Aansluitingen

* RATP-busnetwerk: drie lijnen
* Noctilien: een lijn
La Courneuve - 8 Mai 1945 · Fort d'Aubervilliers · Aubervilliers - Pantin - Quatre Chemins · Porte de la Villette · Corentin Cariou · Crimée · Riquet · Stalingrad · Louis Blanc · Château-Landon · Gare de l'Est · Poissonnière · Cadet · Le Peletier · Chaussée d'Antin - La Fayette · Opéra · Pyramides · Palais Royal - Musée du Louvre · Pont Neuf · Châtelet · Pont Marie · Sully - Morland · Jussieu · Place Monge · Censier - Daubenton · Les Gobelins · Place d'Italie · Tolbiac · Maison Blanche Zuidelijke tak: Le Kremlin-Bicêtre · Villejuif - Léo Lagrange · Villejuif - Paul Vaillant-Couturier · Villejuif - Louis Aragon Zuidoostelijke tak: Porte d'Italie · Porte de Choisy · Porte d'Ivry · Pierre et Marie Curie · Mairie d'Ivry
# Revolutionaire Unie voor Internationalistische Solidariteit

De Revolutionaire Unie voor Internationalistische Solidariteit (RUIS) (Grieks: Επαναστατικός Σύνδεσμος Διεθνιστικής Αλληλεγγύης) is een anarchocommunistische organisatie uit Griekenland. Het maakt deel uit van het Internationaal Vrijheidsbataljon dat vecht in de Syrische Burgeroorlog. De RUIS wil een wereldwijde sociale revolutie, maar focust zich specifiek op oorlogsgebieden in een onafhankelijkheidsstrijd. Momenteel vecht de RUIS voor de afscheiding van Koerdistan van het Ba'athistische Syrië.
Volgens de RUIS vertoont de status van Koerden in Syrië gelijkenis aan een onderdrukte arbeidersklasse. Binnen de Koerdische gemeenschap in Rojava is volgens de RUIS geen bourgeoisie, aangezien de Koerden als geheel onderdrukt worden.
De RUIS gelooft dat de Islamitische Staat geholpen wordt door theocratische en economische elites uit het Midden Oosten.
* ↑ http://insurrectionnewsworldwide.blogspot.nl/2015/07/the-international-freedom-battalion-of.html
* 1 2 Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 17 september 2016. Geraadpleegd op 21 juni 2016.
* ↑ https://athens.indymedia.org/post/1546647/
# Gladys Powers

Gladys Luxford Powers (10 mei 1899 - 18 augustus 2008), geboren als Gladys Stokes, was op 109-jarige leeftijd een van de laatste Eerste Wereldoorlogsveteranen en de op twee na laatste vrouwelijke veteraan. Ze ging als een Engelse serveerster het leger in. In 1920 verhuisde ze naar Canada om daar samen te gaan wonen met haar man. Aldaar overleed ze op 109-jarige leeftijd.