OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dat is het leven

Dat is het leven is een lied van de Nederlandse zangeres Luna. Het was haar debuutsingle die mede door TikTok viraal ging en zorgde voor de doorbraak van de zangeres. Het nummer betreft een hertaalde cover van de single Birds of a Feather van Billie Eilish.

## Achtergrond

Luna deelde het nummer voor het eerst op het platform TikTok. Al snel ging het nummer viraal en werd het een groot streamingssucces. Het werd miljoenen keren bekeken en kreeg duizenden likes. Door Qmusic werd Dat is het leven verkozen tot alarmschijf. Samen met Julian Vahle nam Luna een nieuwe versie van het nummer op. Twee weken later werd het nummer eveneens verkozen tot NPO Radio 2 TopSong. Voor Luna betekende dit haar doorbraak waardoor ze haar stage en bijbaan moest stopzetten. Op 1 december 2024 ontving Dat is het leven een gouden status.
Het nummer gaat over de onvoorwaardelijke liefde tussen jou en je familieleden. Voor Billie Eilish was dit de band tussen haar en haar broer en voor Luna ook over de band met haar familieleden. Daarnaast kreeg Luna veel verzoeken in haar mailbox van mensen die graag wilden dat ze het nummer op begrafenissen komt spelen.

## Hitnoteringen

Op 21 september 2024 wist Dat is het leven in de Nederlandse Top 40 op de 25ste plaats binnen te komen in de Top 40. In de vijfde week wist het nummer de top 10 binnen te dringen en daarmee was het de eerste top tien notering van Luna. Uiteindelijk stond het nummer tien weken in de Top 40. In de Nederlandse Single Top 100 wist het nummer eveneens de tiende plaats te behalen. Dat is het leven wist in de Vlaamse Ultratop 50 de zevende plaats te behalen.
* ↑ Kooyman, Lauren, Luna liep één dag stage, toen ze op TikTok doorbrak met Billie Eilish-cover: ‘Ik kom niet meer terug’. Algemeen Dagblad (26 oktober 2024). Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ Luna pakt de Alarmschijf met Dat Is Het Leven. Nederlandse Top 40 (13 september 2024). Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ LUNA scoort allereerste NPO Radio 2 TopSong met gevoelige Dat Is Het Leven. NPO Radio 2 (27 september 2024). Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ Boudrie, Merel, Luna breekt door met Billie Eilish-cover op TikTok: 'Mijn week is een rollercoaster'. LINDA. (13 september 2024). Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ Zangeres LUNA over Dat Is Het Leven, haar carrière en Amy Winehouse. NPO Radio 2 (22 oktober 2024). Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ Dat Is Het Leven is de hoogste nieuwe in de Top 40. Nederlandse Top 40 (21 september 2024). Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ Dat Is Het Leven. Nederlandse Top 40. Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ Luna - Dat is het leven. Nederlandse Single Top 100. Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ [NL-Dat-is-het-leven Luna (NL) - Dat is het leven]. Vlaamse Ultratop 50. Geraadpleegd op 13 december 2024.
# Tjoeleni-eilanden

De Tjoeleni-eilanden (Russisch: Тюленьи острова; Tjoeleni ostrova; "robbeneilanden" of "zeehondeneilanden") of Tüledi Araldary is een groep van vijf laaggelegen en kleine eilanden in het noordoosten van de Kaspische Zee, aan de monding van de Golf van Mangysjlak, ten westen van het gelijknamige schiereiland Mangysjlak, op ongeveer 13 kilometer ten noordwesten van het schiereiland Tupqaraghan (Түпқараған) en op ongeveer 27 kilometer ten noorden van Fort-Sjevtsjenko (Форт-Шевченко). Bestuurlijk gezien behoren ze tot de Kazachse oblast Mañğıstaw. De eilanden bestaan uit zand met op plekken kleirotsen en zijn begroeid met halfwoestijnvegetatie. De eilanden hebben een totale oppervlakte van 130 km², waarvan het hoofdeiland Qulaly (Құлалы) met 68 km² verreweg het grootste is.

## Eilanden

De groep bestaat uit de volgende eilanden:
* Koelaly (Kulaly-Aral; 68 km²) - meest westelijke en langste eiland; 25 kilometer van noord naar zuid. Het eiland heeft een licht onregelmatige vorm en bevat een aantal bochten en schiereilanden. Op het eiland bevindt zich een weerstation, een vuurtoren en een Kazachse grenspost. Het is daarmee het enige van de vijf eilanden dat bewoond is. Het oppervlak van het eiland is droog, op de moerassige stukken na, die bedekt zijn met riet;
* Morskoj (Morskoj Aral) een eiland ten oosten van Koelaly, dat qua oppervlakte het tweede eiland van de groep is met een lengte van 19 kilometer en een maximale breedte van 7 kilometer. Het eiland bestaat grotendeels uit drasland.
* Rybatsji (vroeger Svjatoj) - een lang en smal eiland ten zuiden van Morskoj.
* Podgorny (16,5 km²) - gelegen ten noordoosten van Rybatsji
* Novy - oostelijkste eiland, gelegen tussen Podgorny en het vasteland. Erg grillig van vorm.

## Ecologie

Op het eiland Koelaly (aan de lijzijde) en de veel lager gelegen en drassige overige eilanden groeit riet. Veel Kaspische zeehonden komen aan land op de eilanden. De eilanden vormen een IBA en een nationaal beschermingsgebied. Op de Tjoeleni-eilanden bevinden zich grote kolonies meeuwen en draslandvogels, zoals meerkoeten, eenden, zwanen, reigers, en steltlopers. Het vormt tevens een belangrijk nestelgebied van grote sterns.

## Geschiedenis

In de zomer van 1667 vluchtten ongeveer 200 aanhangers van Stepan Razin vanuit de plaats Goerjev (nu Atıraw) naar het eiland Koelaly. Vervolgens werden vanuit Astrachan 2.690 streltsy (met name uit Moskou, Saratov en Samara), ondersteund door artillerie in 40 stroegen, naar het eiland gestuurd. Op 15 september 1667 begon de bestorming van de versterkte kozakkennederzetting van de opstandelingen op het eiland, uitmondend in een groot gevecht. De kozakken zouden een wanhopige strijd hebben gevoerd, wetende dat ze nergens heen konden en ze niet op genade van de overheid hoefden te rekenen.
Begin 20e eeuw bevonden zich zeehondenjagers op Koelaly en bevonden zich gebouwen voor de opslag van zeehondenolie in het noorden van het eiland.
* ↑ (ru) Оазис в пустыне. Informatieportaal van Samara. Gearchiveerd op 14 mei 2008. Geraadpleegd op 31 mei 2009.
# Estland op het Eurovisiesongfestival 2024

Estland nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2024 in Zweden. Het was de 29ste deelname van het land aan het Eurovisiesongfestival. ERR was verantwoordelijk voor de Estische bijdrage voor de editie van 2024.

## Selectieprocedure

Van 15 september 2023 tot 23 oktober 2023 konden artiesten een lied insturen, en zich zo kandidaat stellen voor de nationale finale Eesti Laul. Uiteindelijk waren er 215 inzendingen, waarvan 88 liedjes in het Ests. In november 2023 werden de halve finalisten bekendgemaakt. Ook zouden er vijf finalisten zijn, die niet in de halve finale moeten aantreden. Tijdens de halve finale op 20 januari 2024 gingen 15 halve finalisten voor een van de vijf finale plaatsen. De zanger Ollie won deze show die plaatsvond in Tartu.
Op 17 januari 2024 vond de grote finale plaats in de Tondiraba Ice Hall, in de hoofdstad Tallinn. Ollie won de eerste helft van de show, door middel van een combinatie van jury en publiek punten. Estland gebruikt echter net zoals Litouwen al enkele jaren een superfinale, waarbij de drie favorieten van de jury en publiek het nog eens tegen elkaar opnemen, en door middel van televoting de winnaar wordt gekozen. In de superfinale won de groep 5miinust en Puuluup uiteindelijk met 26.422 stemmen.

## In Malmö

Estland trad aan in de tweede halve finale op 9 mei 2024, met de langste liedjestitel in de geschiedenis van het Songfestival. Estland wist zich te kwalificeren voor de grote finale op 11 mei 2024 en trad daar aan als 9de land, na Spanje en voor Ierland.
De groep behaalde de 20ste plaats met 37 punten. De Letse kijkers hadden 12 punten voor buurland Estland.

## Externe link

* Officiële website Eesti Laul
1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Moldavië · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland
# Karagiye

Karagiye is een laagvlakte in het district Qaraqīyan (Қарақиян) in Kazachstan, ten zuidoosten van de stad Aqtau, onderdeel van de Kaspische Laagte. In de depressie bevindt het laagste punt, Vpadina Kaundy, zich op 132 meter onder zeeniveau. Het was het laagste punt van de Sovjet-Unie en is nu het laagste punt van Kazachstan. Het is het op vier na laagste punt op de aarde, na de Dode Zee, het Assalmeer (Danakildedepressie), de Turpanlaagte en de Qattara-depressie.
# Virginie Cueff

Virginie Cueff (Gouesnou, 18 juni 1988) is een Frans voormalig baanwielrenster die namens haar land tweemaal deelnam aan de Olympische Zomerspelen.

## Carrière

Cueff won haar eerste internationale medailles op het EK voor junioren in 2006 die plaatsvonden in Athene. Een jaar later nam ze al deel aan de Wereldkampioenschappen baanwielrennen bij de elite. Gelijk in het jaar van haar debuut, en in het daaropvolgende jaar, eindigde ze op een vierde plek in de teamsprint, samen met Sandie Clair. Later bleek dat dit de beste prestaties zouden zijn van Cueff op een WK. Bij de beloften won ze tussen 2007 en 2010 nog negen medailles op de EK. Bij de EK voor elite won ze twee medailles op de keirin.
In haar carrière won Cueff maar liefst 23 medailles op de Franse kampioenschappen baanwielrennen. Tussen 2007 en 2012 waren dit enkel zilveren en bronzen medailles. Cueff duldde flinke tegenstand van haar landgenoten Clair en Clara Sanchez die er geregeld met het goud vandoor gingen. In 2013 was het dan voor Cueff voor het eerst raak: ze won goud op de teamsprint. In 2014 en 2015 voegde ze hier nog vijf gouden en een zilveren medaille aan toe.
Op de Olympische Zomerspelen kwam Cueff tweemaal in actie; zowel in 2012 als in 2016. Bij beide edities was haar beste resultaat een zesde plaats op de teamsprint, die ze wederom beide reed met Clair. Voorafgaand aan deze Spelen maakte ze kenbaar in 2016 haar carrière af te ronden. Op moment van stoppen als professioneel baanwielrenster was Cueff 28 jaar.

## Palmares

| Jaar | FK | EK | WK | Overige |
| Als juniore |||||
| 2006 | | 2 scratch 2 scratch 3 500m tijdrit | | |
| Als belofte |||||
| 2007 | | 3 500m tijdrit 4e sprint 5e keirin | | |
| 2008 | | 1 teamsprint 4e 500m tijdrit 5e sprint 7e keirin | | |
| 2009 | | 1 teamsprint 2 500m tijdrit 3 sprint 6e keirin | | |
| 2010 | | 1 teamsprint 2 keirin 2 sprint 3 500m tijdrit | | |
| Als elite |||||
| 2007 | 2 500m tijdrit 2 sprint | | 4e teamsprint 10e 500m tijdrit | |
| 2008 | 2 500m tijdrit 3 scratch 3 sprint | | 4e teamsprint 12e sprint 15e 500m tijdrit | |
| 2009 | 2 sprint 3 500m tijdrit | | | |
| 2010 | 3 500m tijdrit 3 scratch 3 sprint | | 11e sprint 13e 500m tijdrit | |
| 2011 | 3 500m tijdrit 3 sprint | | 12e sprint | |
| 2012 | 2 keirin 2 sprint 3 500m tijdrit | | 7e sprint 17e 500m tijdrit | Olympische Spelen: 6e teamsprint 13e sprint |
| 2013 | 1 sprint 2 500m tijdrit 4e keirin | 3 keirin 4e sprint | 8e sprint | |
| 2014 | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 sprint | 8e sprint 5e teamsprint 10e keirin 11e sprint | |
| 2015 | 1 500m tijdrit 1 sprint 2 keirin | 2 keirin 4e sprint | 6e 500m tijdrit 14e sprint | |
| 2016 | | | 7e teamsprint 9e sprint 10e keirin | Olympische Spelen: 6e teamsprint 12e sprint 17e keirin |
* ↑ (fr) Virginie Cueff arrête sa carrière après les Jeux Olympiques de Rio. L'Équipe. Geraadpleegd op 28 januari 2025.
* ↑ (fr) Virginie Cueff met fin à sa carrière après les JO de Rio. France 3 Bretagne (23 augustus 2016). Geraadpleegd op 28 januari 2025.
# Gouesnou

Gouesnou is een gemeente in het Franse departement Finistère, in de regio Bretagne. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Brest. Gouesnou telde op 1 januari 2022 6.412 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Gouesnou bedroeg op 1 januari 2022 12,08 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 530,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Virginie Cueff (1988), Frans baanwielrenster
* 1 2 Populations de référence 2022.
# Bossuit

Bossuit is een dorpje in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van Avelgem het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Bossuit ligt in het westen van de gemeente, langs de Schelde in het uiterste zuiden van de provincie, tegen de grens met Wallonië. In Bossuit mondt het kanaal Kortrijk-Bossuit uit in de Schelde.

## Geschiedenis

Vondsten van dakpanresten en dergelijke tonen Romeinse bewoning aan.
De oudste vermelding van Bossuit is van 998, als Bossuth. In 1038 werd het eigendom van het patronaatsrecht van de kerk door de Sint-Pietersabdij bevestigd. Bestuurlijk viel een deel van het grondgebied onder het Graafschap Vlaanderen en een deel onder het Doornikse. De dorpsheerlijkheid was een leen van het Bisdom Doornik.
De eerst bekende heer is Jean de Lannoy, die de heerlijkheid in de 2e helft van de 15e eeuw kocht. Omstreeks 1474 kwam de heerlijkheid aan de familie de Beauffremez. Daarna volgen de families van Gruuthuse, de Longueval en Hovine. Vanaf 1710 kwam de heerlijkheid aan familie Luytjens. In 1750, onder Maximiliaan-Frans-Jozef Luytens werd Bossuit tot burggraafschap verheven.
Het dorp en de kerk leden schade tijdens de godsdiensttwisten en ook in 1656, 1678 en omstreeks 1700.
De aanleg van het Kanaal Bossuit-Kortrijk, dat geopend werd in 1861, leidde hier niet tot industriële ontwikkeling. Enkele bedrijven liggen aan de overzijde van de in 1973 afgesneden en gedempte meander, op Henegouws gebied (Pottes). In Bossuit is een weverij voor tafelkleden en handdoeken, in 1930 opgericht door Hendrik Iserby.

## Bezienswaardigheden

* Het kasteel van Bossuit is een classicistisch kasteel. Het werd gebouwd in de 17de eeuw, maar kreeg zijn huidig uitzicht in de 19de eeuw.
* De Sint-Amelbergakerk is een neogotische realisatie van architect Pierre Nicolas Croquison uit Kortrijk. Ze werd rond 1857 gebouwd. Na schade werd de kerk in 2007 aan de eredienst onttrokken. Ondertussen is ze omgevormd tot een kunstige ruïne die dienst doet als publieke ruimte in openlucht en als nieuw landmark aan de Schelde. De Kunstkerk Bossuit won de 'Prijs Wivina Demeester voor excellent bouwheerschap 2016' in de categorie 'Kunst in opdracht'.
* Enkele hoeves, zoals het goed te Bouverie op de Poeldries en het hof van Ename op een heuvelrug aan de Schelde.
* Het gerestaureerde pompgebouw

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

## Natuur en landschap

Bossuit ligt aan de Schelde. De hoogte varieert van 12 tot 22 meter. In het zuidoosten van Bossuit mondt het Kanaal Bossuit-Kortrijk in de Schelde uit. In het westen vindt men de Bouvriebeek en het park van het Kasteel van Bossuit.

## Nabijgelegen kernen

Outrijve, Moen, Helkijn

## Trivia

Sint-Amelberga is de patroonheilige van Bossuit.
Deelgemeenten: Avelgem · Bossuit · Kerkhove · Outrijve · Waarmaarde Gehuchten: Rugge Belgische gemeenten · Arrondissement Kortrijk · West-Vlaanderen · Vlaanderen
# Omocestus femoralis

Omocestus femoralis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Bolívar.
# Bisdom Isangi

Het bisdom Isangi (Latijn: Dioecesis Isangiensis) is een rooms-katholiek bisdom in Congo-Kinshasa met als zetel Isangi (kathedraal Maria Middelares). Het is een suffragaan bisdom van het aartsbisdom Kisangani en werd opgericht in 1962.
Op 14 juni 1951 werd de apostolische prefectuur Isangi opgericht door afsplitsing van gebieden van de apostolisch vicariaten van Basankusu, Lisala en Stanleyville. In 1962 werd Isangi een bisdom en de eerste bisschop was Lodewijk Antoon Jansen, S.M.M..
In 2016 telde het bisdom 10 parochies. Het bisdom heeft een oppervlakte van 50.000 km$^2$ en telde in 2016 904.000 inwoners waarvan 13,3% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Lodewijk Antoon Jansen, S.M.M. (1962-1988)
* Louis Mbwôl-Mpasi, O.M.I. (1988-1997)
* Camille Lembi Zaneli (2000-2011)
* Dieudonné Madrapile Tanzi (2016-2024)
* Diocese of Isangi. catholic hierarchy (2016). Geraadpleegd op 19 december 2019.
# Bisdom Wamba

Het bisdom Wamba (Latijn: Dioecesis Vambaensis) is een rooms-katholiek bisdom in Congo-Kinshasa met als zetel Wamba (kathedraal Saint-Joseph). Het is een suffragaan bisdom van het aartsbisdom Kisangani en werd opgericht in 1959.
Het bisdom is ontstaan uit het in 1949 opgerichte apostolisch vicariaat van Wamba. De eerste bisschop was Joseph Wittebols, S.C.I.. Hij werd in 1964, samen met zeven medebroeders en verschillende anderen, vermoord in Wamba door antiwesterse Simba-rebellen. De tweede bisschop, Gustave Olombe Atelumbu Musilamu, richtte in 1975 een bisschoppelijke congregatie van vrouwelijke religieuzen op (les Petites Sœurs de l’Evangélisation, afgekort P.S.E.) die actief is in het onderwijs, de ziekenzorg en de catechese.
In 2017 telde het bisdom 19 parochies. Het bisdom heeft een oppervlakte van 68.000 km$^2$ en telde in 2017 629.000 inwoners waarvan 28,8% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Joseph-Pierre-Albert Wittebols, S.C.I. (1959-1964)
* Gustave Olombe Atelumbu Musilamu (1968-1990)
* Charles Kambale Mbogha, A.A. (1990-1995)
* Janvier Kataka Luvete (1996-2024)
* Emmanuel Ngona Ngotsi, M. Afr. (2024- )
* Diocese of Wamba. catholic hierarchy (2017). Geraadpleegd op 11 december 2019.
* LES PETITES SOEURS DE L'EVANGELISATION (DIOCESE DE WAMBA). PETITES SOEURS DE L'EVANGELISATION (2011). Gearchiveerd op 11 december 2019. Geraadpleegd op 11 december 2019.
# Cassia (drank)

Cassia is een likeur die wordt bereid van bosbessen, frambozen, suiker(stroop) en brandewijn. Het werd vroeger in Gelderland gemaakt als passende drank voor een bruiloft. Na samenvoeging moet de drank een ruime week tot 3 weken staan, waarna het gefilterd wordt, en in een fles gedaan om nog enkele maanden te rijpen.
* Het receptenboek van Nederlands Dis, Gelderse Cassia
* Van Gilse, Cassia, een Gelderse bruiloftsdrank
# Suze (drank)

Suze is een Franse aperitief op basis van gele gentiaan. Het is een goudkleurige drank met een bitterzoete smaak. Het alcoholgehalte was oorspronkelijk 35 à 37 % vol (tegenwoordig 15 % vol).

## Geschiedenis

Deze kruidendrank werd in 1889 gelanceerd door Fernand Moureaux, zaakvoerder van een destilleerderij in Maisons-Alfort, die een apéritif wilde die niet op wijn gebaseerd was. Félix Lebaupin, het hoofd van het laboratorium van Fernand Moureaux, had in 1885 een recept bedacht op basis van gentiaanwortels. De drank, die toen nog geen naam had, kreeg een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs.
Pas enkele jaren later, na 1895, werd deze op de markt gebracht. Henri Porte, de naaste medewerker van Moureaux, ontwierp de typische slanke fles die tot 2008 onveranderd bleef. Hij zou ook de naam Suze bedacht hebben. Suze was het koosnaampje van Suzanne Jaspart, de schoonzuster van Fernand Moureaux. Volgens een ander verhaal is de drank genoemd naar een riviertje in Zwitserland, waar de drank reeds vroeg bekend werd.
De drank werd in Frankrijk een groot succes, mede dankzij intensieve reclame. Een vroege slagzin was "Suze, l'amie de l'estomac" ("Suze, de vriendin van de maag").
De jaarlijkse productie steeg van 900 000 liter in de jaren 1920 naar 13 miljoen in de jaren 1930. De distilleerderij van Moureaux werd in 1922 hernoemd tot Suze en er werd een tweede distilleerderij gebouwd in Pontarlier. In 1933 werd Suze "partner" van de Ronde van Frankrijk en in de reclame werd de likeur vaak met sport geassocieerd. Suze bleef prominent aanwezig in de publiciteitskaravaan van de Ronde van Frankrijk. In de jaren 1950 toerde de populaire accordeoniste Yvette Horner mee met de Suze-karavaan in de Tour.
In de jaren 1950 breidde de firma het gamma uit met Suze 16°, Suze Liqueur en Gin Suze. Maar de nieuwe zoete wijn Vabé werd een mislukking en leidde de firma naar het failliet. Pernod nam Suze over in 1965. Suze is tegenwoordig een merk van Pernod Ricard.

## Wetenswaardigheid

In 1912 maakte Pablo Picasso een kubistisch collage "Verre et bouteille de Suze".
# Brachyhammus raffrayi

Brachyhammus raffrayi is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door James Thomson.
# Stephen Sauvestre

Charles Léon Stephen Sauvestre (Bonnétable, 26 december 1847 - Parijs, 18 juni 1919) was een Frans architect.
Hij werd geboren in het departement Sarthe als zoon van Nicéphore-Charles Sauvestre en Claire Clairian, beiden onderwijzer. Het gezin verhuisde naar Parijs toen Stephen nog maar een jaar oud was. Zijn vader werd journalist.
Hij studeerde cum laude af aan de École spéciale d'architecture (ESA) in 1868. In 1869 ontving hij een ereteken van het Parijse salon voor een studie over de Mont Saint-Michel die hij samen met Gautier, een studiegenoot van de ESA, afwerkte.
Voor de Wereldtentoonstelling van 1878 maakte hij in opdracht van zijn werkgever Gustave Eiffel een paviljoen voor de Parijse gasmaatschappij. Voor de Wereldtentoonstelling van 1889 werkt hij vanaf 1884 mee aan de Eiffeltoren. Waar Maurice Koechlin en Émile Nouguier eerder het bouwkundig aspect op zich namen en zorgden voor de technieken en stabiliteit, nam Sauvestre eerder het artistiek gedeelte van het ontwerp voor zich.
Sauvestre ontwierp ook woonhuizen en villa's. Tussen 1884 en 1912 werkte hij veelvuldig voor de familie Menier, industriëlen.
* Bibliothèque nationale de France: cb15150099z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1119752485
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6975 4485
* Library of Congress Control Number: no2016010376
* Base Léonore: LH//2468/52
* Système universitaire de documentation: 166782599
* Union List of Artist Names: 500186104
* Virtual International Authority File: 96680614
* WorldCat (via VIAF): 96680614
# Paracrocnida persica

Paracrocnida persica is een slangster uit de familie Amphiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1940 gepubliceerd door Theodor Mortensen.
# Clàssica Camp de Morvedre

De Clàssica Camp de Morvedre (Spaans: Clásica Campo de Murviedro) is een Spaanse wielerwedstrijd die wordt verreden in de comarca Camp de Morvedre, in de provincie Valencia, in de autonome gemeenschap Valencia, in Spanje.
De eerste editie van de wedstrijd was in 1982, onder de naam Vuelta Camp de Morvedre en deze werd ononderbroken gehouden tot 1989. Daarna verdween het evenement en keerde pas weer terug op de wielerkalender in 2025, als onderdeel van de UCI Europe Tour met een classificatie van 1.2.

## Lijst van winnaars
### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 4 | Spanje |
| 2 | Duitsland, Zwitserland |
| 1 | Frankrijk |
* Vuelta Camp de Morvedre via ProCyclingStats
* Clàssica Camp de Morvedre via ProCyclingStats
# Paonias exaecata

Paonias exaecata is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1797 door John Abbot en James Edward Smith.