OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Andris Vosekalns

Andris Vosekalns (Alūksne, 26 juni 1992) is een Lets wielrenner die van 2018 tot en met 2024 reed voor Hengxiang Cycling Team.

## Overwinningen
### 2010

    Lets kampioen op de weg, Junioren
    Lets kampioen tijdrijden, Junioren

### 2011

    Riga GP

### 2014

    Lets kampioen op de weg, Elite

### 2017

    Bergklassement Koers van de Olympische Solidariteit

### 2020

    Lets kampioen tijdrijden, Elite

## Ploegen

* 2011 – Alpha Baltic-Unitymarathons.com
* 2012 – Rietumu-Delfin
* 2013 – Rietumu-Delfin
* 2014 – Rietumu-Delfin
* 2015 – Rietumu-Delfin
* 2016 – Rietumu-Delfin
* 2017 – Rietumu Banka-Riga
* 2018 – Hengxiang Cycling Team
* 2019 – Hengxiang Cycling Team
* 2020 – Hengxiang Cycling Team
* 2021 – Hengxiang Cycling Team
* 2022 – Hengxiang Cycling Team
* 2023 – Hengxiang Cycling Team
* 2024 – Hengxiang Cycling Team
* (en) Profiel van Andris Vosekalns op ProCyclingStats
* Profiel van Andris Vosekalns op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Andris Vosekalns op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Andris Vosekalns op de website van de UCI
* (en) Profiel van Andris Vosekalns op olympedia.org
* Profiel van Andris Vosekalns op De wielersite
Ālītis · Bēcis · Beļēvičs · Bogdanovičs · Gavars · Kalniņš · Kaņepējs · Liepiņš · Lukševics · Pruus · Rubenis · Sokorin · Vaitkus · Vosekalns
Chen · Gui · Liu · Lyu · Ma · Vosekalns · Wang · Yan · Zhang · Zhao
# Collinder 135

Collinder 135 (Pi Puppis groep, π Puppis groep) is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Achtersteven. De sterrenhoop bevat vier sterren die met het blote oog waargenomen kunnen worden en heeft een breed scala aan verschillende sterren. De sterrenhoop ligt in de zuidelijke hemelbol nabij een gebied met vele sterren. Collinder 135 klimt in de Benelux tot twee graden boven de zuidelijke horizon, en is daardoor een moeilijk op te sporen object. Enkel tijdens uiterst transparante atmosfeer, een vlakke horizon, en een hoger gelegen waarnemingsplaats is er kans op het zien van de driehoek gevormd door de drie helderste sterren van Cr 135, waarvan de zuidelijkst gelegen ster π Puppis de helderste is.
De naam van de cluster verwijst naar de catalogus van 471 open sterrenhopen die in 1931 gepubliceerd werd door de Zweedse astronoom Per Collinder.

## Het opsporen van Collinder 135

Waarnemers in Nederland en Vlaanderen kunnen pogingen ondernemen om de culminerende sterrengroep Collinder 135 net boven de zuidelijke horizon te zien te krijgen aan de hand van de relatief heldere sterren Delta, Epsilon, en Eta Canis Majoris die een opvallende driehoek vormen op acht graden ten noorden van Collinder 135. De driehoek Delta-Epsilon-Eta bevindt zich op een tiental graden ten zuid-zuidoosten van de heldere ster Alpha Canis Majoris (Sirius).
* 1 2 3 Simbad Query Result. Gearchiveerd op 17 juni 2023. Geraadpleegd op 15 augustus 2011.
* ↑ H. Baumgardt (1998). The Nature of some doubtful Open Clusters as revealed by Hipparcos. Astronomy and Astrophysics. Gearchiveerd van origineel op 16 maart 2012. Geraadpleegd op 15 augustus 2011.
* ↑ https://ui.adsabs.harvard.edu/abs/1931AnLun...2....1C/abstract
# Geestenseth

Geestenseth is een dorp en voormalige gemeente in het Landkreis Cuxhaven in de deelstaat Nedersaksen. Het is het meest oostelijke ortsteil van de gemeente Schiffdorf.
De naam van het dorp betekent ongeveer: gelegen (zittend) aan geestgrond, hetgeen met de landschappelijke ligging overeenstemt. Evenals het westelijke buurdorp Wehdel behoorde Geestenseth tot 1885 tot de huidige buurgemeente Beverstedt.
De oude gemeente ging in 1974 op in de gemeente Schiffdorf.
Het dorp ligt aan de spoorlijn Bremerhaven - Buxtehude. Vanaf het in 1899 geopende station, het enige gebouw van het dorp, dat onder monumentenzorg staat, vertrekt ieder uur een stoptrein in beide richtingen. Voor aanvullend busvervoer is men op belbussen (AST, AnrufSammelTaxis) aangewezen.

## Toneelproject vanuit Geestenseth

Het stationnetje van Geestenseth is de thuisbasis van een bijzonder Duits toneelproject, genaamd Das letzte Kleinod. Een toneelgroep beschikt er over een oceaanblauwe trein met 10 wagons, de Ozeanblaue Zug, waarmee acteurs, rekwisieten, catering, licht- en geluidstechniek vervoerd kunnen worden naar de speellocaties; de acteurs kunnen ook in de trein overnachten en douchen. De toneelstukken behandelen mensen tegen de achtergrond van historische gebeurtenissen, waarvoor de regisseur van tevoren geschiedkundige research verricht. De vaak maatschappijkritische toneelstukken worden 's zomers opgevoerd, indien mogelijk zo dicht mogelijk bij de locatie, waar het historische verhaal zich afspeelt, soms op onherbergzame plekken, en niet altijd in Europa. In 2016 ontving dit project de prestigieuze Theaterpreis des Bundes.
Zie de Duits- en Engelstalige website van het project: .

## Afbeeldingen

* Station (foto uit 2020)
* De oceaanblauwe trein van toneelproject Das letzte Kleinod
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Geestenseth op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vlag van Macedonië (Griekenland)

De vlag van Grieks-Macedonië (Grieks: Σημαία της Μακεδονίας, Simea tis Makedonias) heeft een blauw veld met in het midden de Zon van Vergina, die zestien stralen heeft. Deze zon was een symbool van de vorsten van het Macedonische Rijk, waaronder Alexander de Grote. De vlag heeft geen officiële status: de vlag van Griekenland is de officiële vlag.

## De rol van de Macedonische vlag in de relaties met Noord-Macedonië

De Zon van Vergina wordt door de Grieken gezien als een antiek-Grieks symbool.
De ten noorden van Grieks-Macedonië gelegen Noord-Macedonië nam na het verkrijgen van de onafhankelijkheid in 1992 een vlag aan die sterk op de huidige Grieks-Macedonische vlag leek. Griekenland protesteerde vanwege het Griekse karakter van het antieke Macedonië heftig tegen deze Noord-Macedonische vlag; het gebruik ervan werd door Griekenland gezien als een Noord-Macedonische claim op de historische regio Macedonië.
Dit past in het bredere dispuut tussen Griekenland en Noord-Macedonië, waarbij Griekenland niet wil dat Macedonië zo genoemd wordt en beide landen met de successen van het Macedonische Rijk pronken.
Het conflict over de vlag leidde zowel in Griekenland als in Noord-Macedonië tot de productie van propagandistische boeken en gebruiksvoorwerpen, zoals massale hoeveelheden kalenders, stickers en asbakken met de Grieks-Macedonische vlag en Griekse souvenirs met het opschrift "Macedonië is Grieks".
In februari 1993 legde het Griekse parlement de Zon van Vergina vast als een Grieks symbool. Griekenland legde in 1995 een claim neer bij de Wereldorganisatie Intellectuele Eigendom (WIPO) op het alleenrecht op het gebruik van de Zon van Vergina.
# Adetomeris erythrops

Adetomeris erythrops is een vlinder uit de onderfamilie Hemileucinae van de familie nachtpauwogen (Saturniidae).
De wetenschappelijke naam van de soort is, als Io erythrops, voor het eerst geldig gepubliceerd door Charles Émile Blanchard in 1852.
# Ageneiosus inermis

Ageneiosus inermis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de houtmeervallen (Auchenipteridae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1766 door Carl Linnaeus.
* ↑ (en) Ageneiosus inermis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ageneiosus inermis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Ad Pirum

Ad Pirum was een Romeins fort dat in gebruik was tijdens het Laat-Romeinse rijk. Het ligt op het Hrušica-plateau in zuidwest Slovenië, bij het gehucht Hrušica ten oosten van Vipava en Ajdovščina. Het werd gebouwd in de jaren 320, en werd in 394 veroverd door de troepen van de Oost-Romeinse keizer Theodosius I aan de vooravond van de Slag aan de Frigidus (5 en 6 september 394).
* Virtual International Authority File: 247150326
* WorldCat (via VIAF): 247150326
# Jupiter-C

De Jupiter-C raket werd ontworpen door de Army Ballistic Missile Agency (ABMA), onder leiding van Wernher von Braun, voor het onderzoeken van hoe de laatste trap zich zou houden bij terugkeer in de atmosfeer.
Het ontwerp van deze viertrapsraket was gebaseerd op de Redstone ballistische raket en daarmee een afgeleide van de V-2.
De eerste lancering vond plaats op 20 september 1956 vanaf Cape Canaveral. Een vracht van 39 kg inclusief een 14 kg wegende dummy-kunstmaan werd tot een hoogte van 1100 km gebracht met een maximale snelheid van 7 km/s. De raket had een bereik van 5300 km.
Hoewel de Jupiter-C werd ontwikkeld door de ABMA, en dus eigenlijk voor militair gebruik was, werd de eerste Amerikaanse satelliet, de Explorer 1 op 1 februari 1958 met behulp van dit type raket in een baan om de Aarde gebracht. Het besluit voor het gebruik van de Jupiter-C werd genomen nadat de Sovjet-Unie de Spoetnik in een baan om de Aarde had gebracht en de Amerikaanse poging dat te evenaren met een Vanguard-raket was mislukt.
In totaal zijn er tussen 1956 en 1958 negen Jupiter-C's met wisselend succes gelanceerd.

## Technische gegevens

De lengte van de Jupiter-C bedroeg 17,7 meter en hij had een diameter van 2,7 meter. De totale massa van de raket bij de lancering van de Explorer 1 bedroeg ruim 29.000 kg. De eerste trap had 28.400 kg massa en werd gevoed door vloeibare zuurstof en als brandstof Hydyne, een mengsel van 60 procent asymmetrische dimethylhydrazine en 40 procent di-ethyleentriamine. De eerste trap gaf 155 seconden voortstuwing.
De tweede, derde en vierde trap hadden ieder als vaste brandstof aluminiumpolysulfide en ammoniumperchloraat.
De tweede trap woog 460 kg en gaf 6,5 seconden voortstuwing. De derde trap had een massa van 130 kg en zorgde voor dezelfde voortstuwing van 6,5 seconden. De laatste trap had een massa van 36 kg, waarvan 14 kg vracht.

## Serienummers

Om de productie-aantallen voor de Sovjets te verbergen werd voor de Jupiter- en Juno-raketten een geheime serienummercode gebruikt. De letters van de stad "Huntsville" waar de raketten werden geproduceerd voor de cijfers 1 t/m 9. De beide letters "L" telden als "8". De Juno I (afgeleid van de Jupiter-C) die op het Kennedy Space Center staat tentoongesteld met de code UE heeft dus serienummer 29.
# Waterloopoort

De Waterloopoort (Duits: Waterloo-Tor) (Engels: Waterloo Gate) is een triomfboog en stadspoort die als oorlogsmonument in 1817 gebouwd werd in de Duitse stad Osnabrück, nadat in 1815 de Heger Tor gesloopt was met een deel van de Stadsmuren van Osnabrück. Deze stadspoort bevond zich 20 meter ten westen van de huidige triomfboog. Osnabrück werd gekozen, omdat veel militairen van het King's German Legion uit deze Hannoveriaanse stad kwamen en de mecenas Gerhard Friedrich von Gülich deze militairen wou herdenken. De poort is in neoclassicistische stijl gebouwd en is geïnspireerd op de Boog van Titus in Rome en de Brandenburger Tor in Berlijn. De poort werd ontworpen door Johann Christian Sieckmann. In de plaatselijke volksmond wordt deze poort Heger Tor genoemd.
Op de poort staat deze tekst geschreven: Den Osnabrückischen Kriegern die bei Waterloo / den 18. Juni 1815 deutschen Muth bewiesen / widmet dieses Denkmal G.F.v.Gülich D.R.D. (Aan de Osnabrücker militairen die bij Waterloo /op 18 juni 1815 Duitse moed toonden/ wijdt G.F.v.Gülich D.R.D. dit monument).
Reizen en reistips.nl:Bestemming Osnabrück/Heger tor
# Völkerschlachtdenkmal

Het Völkerschlachtdenkmal is een kolossaal oorlogsmonument in het Duitse Leipzig. Het werd aan het begin van de twintigste eeuw opgericht ter herdenking van de Slag bij Leipzig in 1813 gedurende de Zesde Coalitieoorlog.

## Slag bij Leipzig

Tijdens de herfst van 1813 werd er in de buurt van Leipzig wereldgeschiedenis geschreven. De legers van Rusland, Pruisen, Oostenrijk en Zweden stonden tegenover het leger van Napoleon. Van 16 tot en met 19 oktober vochten een half miljoen soldaten om de toekomstige politieke macht in Europa. De Slag bij Leipzig was daarmee de grootste veldslag in Europa vóór de Eerste Wereldoorlog. Dagenlang werd er op het platteland buiten de muren van de stad fel gevochten. Ten slotte erkende Napoleon zijn nederlaag en trok zich terug, op het slagveld bleven zo'n 110.000 doden en gewonden van beide partijen achter.

## Het monument

Honderd jaar later, in de bloeitijd van het wilhelminisme, werd de historische gebeurtenis grootscheeps herdacht. In 1913 werd het reusachtige Völkerschlachtdenkmal door keizer Wilhelm II ingewijd. Aanwezig waren de koning van Saksen en andere vorsten van Duitse staten en vertegenwoordigers van Oostenrijk, Rusland en Zweden.
Het bouwwerk is een belangrijk herkenningspunt van de stad. Het staat op de plaats waar Napoleon zich op 18 oktober 1813 tijdens de gevechten bevond. Bijzonder aan het monument is dat alle slachtoffers gelijkelijk worden herdacht, onafhankelijk van de rol die ze gedurende de veldslag moesten spelen.
* Architect: Bruno Schmitz
* Hoogte: 91 m
* Breedte: 126 m
* Hoogte koepelhal: 60 m
* Gewicht: 300.000 ton
* Bouwtijd: 15 jaar
* Kosten: 6 miljoen Goldmark

## Media

De Duitse folkband dArtagnan heeft in 2021 ter herinnering een nummer over de slag gemaakt.

## Externe link

* www.voelkerschlachtdenkmal.de
* ↑ dArtagnan - Völkerschlacht (Official Lyric Video).
# Station Rodange

Station Rodange is het spoorwegstation van Rodange in de gemeente Pétange in het Groothertogdom Luxemburg. Het station ligt aan de Luxemburgse lijnen 6g/h/j (Pétange - Rodange - Longuyon/Aubange/Athus).

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RE 6700 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Esch-sur-Alzette – Rodange | Twee treinen per dag, niet op zondag. |
| RE 6900 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Esch-sur-Alzette – Rodange | Rijdt niet op zondag. |
| P 7180RE 7100 | Piekuurtrein (NMBS) | Virton – Rodange – Luxemburg | Rijdt alleen op werkdagen. |
| RE 7400 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Rodange | Rijdt alleen op werkdagen, een trein per dag. |
| RE 7700 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Rodange | Rijdt alleen op werkdagen, een trein per dag. |
| P 7620/8620RE 8600 | Piekuurtrein (NMBS) | [ Luxemburg – Rodange – Virton ] / [ [ Aarlen – Virton – ] / [ Dinant – ] Libramont – [ Ciney ] ] | Een rechtstreekse trein Aarlen - Libramont. Een trein Libramont - Ciney. |
| P 7680/8680RE 8650 | Piekuurtrein (NMBS) | [ Bertrix – Dinant ] / [ Libramont – [ Virton – ] / [ Marbehan – ] Aarlen ] / [ Athus – Rodange – Luxemburg ] | Een trein Aarlen - Virton - Libramont. Een trein Athus - Luxemburg. |
| RE 86500 | RegionalExpress (CFL) | Luxemburg – Rodange – Longwy | |
| L 4700RB 4700 | L-trein (NMBS / CFL) | Athus – Rodange – Luxemburg | Halfuursdienst met RB 5000. |
| L 5050RB 5000 | L-trein (NMBS / CFL) | Athus – Rodange – Luxemburg | Halfuursdienst met RB 4700. |
| RB 6800 | Regionalbahn (CFL) | Luxemburg – Esch-sur-Alzette – Rodange | |
* http://www.cfl.lu/CFLInternet/Espaces/01EspaceVoyageurs/02InfosGare/Rodange
* http://www.rail.lu/garerodange.html
* http://www.railinfra.lu/drr/DRR-V2009_2_0.pdf
CFL Lijn 6 en 6a: Luxemburg · Luxembourg-Howald · Howald · Fentange · Berchem · Bettembourg · Noertzange · Schifflange · Esch-sur-Alzette · Belval-Université · Belval-Lycée · Belval-Rédange · Belvaux-Soleuvre · Oberkorn · Differdange · Niederkorn · Pétange · Lamadeleine · Rodange
CFL Lijn 6b: Bettembourg · Dudelange-Burange · Dudelange-Ville · Dudelange-Centre · Dudelange-Usines · Volmerange-les-Mines CFL Lijn 6c: Noertzange · Kayl · Tétange · Rumelange · Rumelange-Ottange CFL Lijn 6e: Esch-sur-Alzette · La Hoehl · Audun-le-Tiche
Zie ook: CFL Lijn 1 · CFL Lijn 2 · CFL Lijn 3 · CFL Lijn 4 · CFL Lijn 5 · CFL Lijn 7
CFL Lijn 7: Luxemburg · Hollerich · Leudelange · Dippach-Reckange · Schouweiler · Bascharage-Sanem · Pétange · Lamadeleine · Rodange
Zie ook: CFL Lijn 1 · CFL Lijn 2 · CFL Lijn 3 · CFL Lijn 4 · CFL Lijn 5 · CFL Lijn 6 · CFL Lijn 6a · CFL Lijn 6b · CFL Lijn 6c
# Arsenal (metrostation Parijs)

Arsenal is een spookstation van de Parijse metro en is gelegen op lijn 5, tussen de stations Bastille en Quai de la Rapée in het 4e arrondissement van Parijs

## Het station

Het station werd gesloten in 1939, ten gevolge van de mobilisatie naar aanleiding van de Tweede Wereldoorlog. Het station is nadien nooit meer geopend.
# Vlag van Yonne

De vlag van Yonne is de niet-officiële vlag van het Franse departement Yonne. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Yonne geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag bestaat uit drie kwartieren:
* Linkerbovenhoek: Een blauw veld bezaaid met gele lelies, omringd door een rood-wit geblokte rand.
* Rechterbovenhoek: Een veld met diagonale blauwe en gele strepen, omringd door een rood kader.
* Onderste gedeelte: Een gele achtergrond met een blauwe Y-vorm die zich naar beneden uitstrekt.
Het ontwerp toont gedeeltelijk die van Bourgondië, met een Y-vorm die de beginletter van het departement voorstelt. De vlag is geïnspireerd op het ontwerp van het wapen dat in 1950 is voorgesteld door Robert Louis.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Vlag van Bourgondië
* Logovlag
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 22 januari 2025.
* ↑ Yonne (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 22 januari 2025.
* ↑ Drapeaux de l'Yonne. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 22 januari 2025.
* ↑ Armoiries de l'Yonne. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 22 januari 2025.
# Vlag van Haute-Marne

De vlag van Haute-Marne is de niet-officiële vlag van het Franse departement Haute-Marne. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Haute-Marne geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag toont een blauw veld met een witte verticale baan in het midden die van boven naar beneden loopt. Deze baan wordt aan beide zijden begrensd door gouden borduurwerk.
Het ontwerp toont die van de provincie Champagne, waarbij de witte verticale baan is geworden en de twee gouden borduurwerken om de richting van de rivier de Marne in het departement aan te geven. De vlag is geïnspireerd op het ontwerp van het wapen dat in de jaren 1950 is voorgesteld door Robert Louis.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Vlag van Champagne
* Logovlag
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
* ↑ Haute-Marne (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
* ↑ Drapeau du Conseil général de la Haute-Marne. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
* ↑ Armoiries de la Haute-Marne. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 21 januari 2025.
# Vlag van Haute-Loire

De vlag van Haute-Loire is de niet-officiële vlag van het Franse departement Haute-Loire. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Haute-Loire geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
Deze vlag toont een rode achtergrond met een patroon van golvende randen langs de boven- en onderzijde. Aan de linkerzijde is een hand, gehuld in een blauwe mouw, die een gouden staf vasthoudt met een decoratief element bovenaan. Aan de rechterzijde is een vergelijkbare hand in een blauwe mouw, die een zilveren zwaard met een gouden handvat vasthoudt.
Het ontwerp toont die van de voormalige provincie Velay, waartoe het departement historisch behoorde. De vlag is geïnspireerd op het ontwerp van het wapen dat in 1950 is voorgesteld door Robert Louis.
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 17 januari 2025.
* ↑ Haute-Loire (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 17 januari 2025.
* ↑ Armoiries de la Haute-Loire. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 17 januari 2025.
# Vlag van Val-d'Oise

De vlag van Val-d'Oise is de niet-officiële vlag van het Franse departement Val-d'Oise. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Val-d'Oise geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag bestaat uit een rode achtergrond met een blauwe rand met veertien gele lelies. Binnen de rode achtergrond is een witte golvende schuinbalk afgebeeld, met daartussen een gele adelaar en een geel ankerkruis.
De golvende schuinbalk verwijst naar de rivier de Oise. De adelaar komt uit het wapen van het huis Montmorency en het ankerkruis van het huis Neufville de Villeroy. De rand is gebaseerd op de vlag van de voormalige provincie Île-de-France. De vlag is geïnspireerd op het ontwerp van het wapen dat aan het einde van de jaren 1980 is aangenomen en ontworpen werd door Mireille Louis.
* Wapen van het huis Montmorency
* Wapen van het huis Neufville de Villeroy
* Historische vlag van Île-de-France
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Logovlag (variant 1)
* Logovlag (variant 2)
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 25 januari 2025.
* ↑ Val-d'Oise (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 25 januari 2025.
* ↑ Drapeaux du Val d'Oise. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 25 januari 2025.
* ↑ Armoiries du Val d'Oise. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 25 januari 2025.
# Castlevania: Aria of Sorrow

Castlevania: Aria of Sorrow is een platformspel en actierollenspel (ARPG) voor de Game Boy Advance uit 2003. Het spel is onderdeel van de Castlevania-serie en is ontwikkeld en uitgegeven door Konami.
Het is het derde en tevens laatste Castlevania-spel voor de Game Boy Advance. Aria of Sorrow werd in Europa in 2006 opnieuw uitgebracht samen met Harmony of Dissonance als onderdeel van een bundel.

## Plot

Het spel speelt zich af in 2035 waarbij Dracula lange tijd is opgesloten na een gevecht in 1999. Het spel volgt het avontuur van Soma Cruz, een tiener met esoterische krachten. Volgens de legende keert de ziel van Dracula in 2035 terug naar zijn reïncarnatie, en zal de persoon al zijn krachten overerven.

## Spel

Het spel is een 2D side-scrolling platformspel dat overeenkomt met voorgaande delen in de Castlevania-serie. Doel van het spel is hoofdpersoon Soma Cruz door het veld te loodsen, waarbij hij onderweg vijanden verslaat. In het speelveld zijn verschillende wapens te vinden, zoals een bijl, kruis, heilig water, dolken en een stopwatch.
Aria of Sorrow voegt elementen uit het rollenspelgenre toe, waarbij de hoofdpersoon beschikt over levenspunten (hp), magiepunten (mp) en ervaringspunten (xp).

## Ontwikkeling

Aria of Sorrow werd opnieuw geschreven en geproduceerd door Koji Igarashi. Hij werkte aan eerdere Castlevania-titels zoals Symphony of the Night en Harmony of Dissonance. Igarashi wilde een andere richting met de serie op en schreef het in een toekomstige setting.

## Ontvangst

Het spel is matig verkocht in Japan, maar was wel succesvol in de Verenigde Staten. Aria of Sorrow ontving positieve recensies, en werd vaak vergeleken met Symphony of the Night. Men prees de gameplay en visuele elementen, maar kritiek was er op de korte speeltijd en de steeds lagere moeilijkheidsgraad gedurende het spel.
| Aggregator | Score |
| Metacritic | 91/100 |
| Publicatie | Score |
| Eurogamer | 9/10 |
| Famitsu | 36/40 |
| GameSpot | 8,6/10 |
| GameSpy | 4,5/5 |
| IGN | 9,3/10 |

## Trivia

* Het spel is opgenomen in het boek 1001 Video Games You Must Play Before You Die van Tony Mott.

## Externe link

* (en) Castlevania: Aria of Sorrow in de nieuwe database van MobyGames
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Castlevania: Aria of Sorrow op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.