OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Neerkantse Bossen

De Neerkantse Bossen bestaan uit naaldbos dat is aangeplant begin 20ste eeuw, op een langgerekt stuifzandduin ten westen van Neerkant. Door de nabijheid van de Peelrandbreuk is de hele omgeving van Neerkant rijk aan reliëf en geologisch interessant.
De Neerkantse bossen zijn (gedeeltelijk) eigendom van de gemeente Deurne en beslaan een oppervlakte van 33 ha. De Neerkantse bossen maken een belangrijk deel uit van een ecologische verbindingszone tussen de grote natuurgebieden Deurnese Peel/Mariapeel enerzijds en de Groote Peel anderzijds.
# Vlag van Aquitanië

De vlag van Aquitanië bestaat uit een rood veld met een gele luipaard. De vlag is gelijk aan het wapenschild, en is ook de vlag van de voormalige provincie Guyenne. Dit is echter het wapen van het voormalige hertogdom Aquitanië en niet van de regio Aquitanië, die geen officieel wapen had.
Hoewel Aquitanië haar eigen vlag heeft, gebruikt ook de logovlag. De letter A met vijf takken symboliseert de vijf departementen en de kustlijn van de regio. Blauw staat voor de oceaan en groen voor het binnenland, de uitgestrekte bossen van Landes en Gironde, toerisme en landbouw.
De regio maakt na de regionale herindeling per januari 2016 deel uit van de regio Nouvelle-Aquitaine. Hierdoor is de vlag niet meer in gebruik.
# Marie Oyon

Marie Oyon (geboren als Marie Tunney, Montoir-de-Bretagne, 31 december 1898 - Le Mans, 11 oktober 1969) was een Frans socialistisch politica. Ze was een van de eerste vrouwelijke Franse parlementairen.
Tunney verhuisde in het kader van haar werk als stenografe van het departement Loire-Atlantique naar het departement Sarthe. Daar leerde ze Alexandre Oyon kennen met wie ze trouwde. Haar echtgenoot werd adjoint van de burgemeester (schepen of wethouder) van Le Mans. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij een van de leiders van het Franse geheim leger in Sarthe en ook Marie Oyon ging in het verzet. Het echtpaar werd op 21 februari 1944 thuis aangehouden door de Gestapo. Marie Oyon werd naar het concentratiekamp Ravensbrück gestuurd en overleefde de oorlog. Haar echtgenoot overleed op 27 maart 1945 in Amstetten, in een kamp verbonden aan het concentratiekamp Mauthausen.
Na de oorlog werkte Marie Oyon in de verzekeringssector. Ze werd ook actief in de politiek. In september 1945 werd ze verkozen in de Conseil général van Sarthe. Ze werd samen met Renée Armand (1907-1992) de eerste vrouw verkozen in dit orgaan. Bij de verkiezing van 21 oktober 1945 werd ze ook verkozen in de Assemblée nationale. Op 19 december 1946 werd ze verkozen in de Senaat en ze bleef senator tot 1948. Ze stelde zich niet verkiesbaar bij de volgende senaatsverkiezing.
* 1 2 (fr) OYON Marie: Ancien sénateur élu(e) par l'Assemblée Nationale. Sénat. Geraadpleegd op 23 januari 2025.
* 1 2 (fr) Marie Oyon (1898-1969) et Renée Armand (1907-1992). Archives Sarthe (18 juni 2020). Geraadpleegd op 23 januari 2025.
# Anania perflavalis

Anania perflavalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pyrausta perflavalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1913. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 24 millimeter.
De soort komt voor op het eiland Fergusson, deel uitmakend van de D'Entrecasteaux-eilanden in Papoea-Nieuw-Guinea en in Australië (Queensland, Nieuw-Zuid-Wales).
* 1 2 Don Herbison-Evans & Stella Crossley. Ebulea perflavalis (Hampson, 1913). Australian Caterpillars and their Butterflies and Moths. Geraadpleegd op 24-1-2025.
* 1 2 3 Hampson, G. F. (1913b). Descriptions of new species of Pyralidae of the subfamily Pyraustinae – Annals and Magazine of Natural History, including Zoology, Botany and Geology, London (ser. 8) 12: 1–38, 299–319, pag. 23-24.
# Nationale Bibliotheek van Tsjechië

De Nationale Bibliotheek van de Tsjechische Republiek (Tsjechisch: Národní knihovna České republiky) is de nationale bibliotheek van Tsjechië in Praag.
De bibliotheek is in het gebouw Clementinum gehuisvest. In 2007 bestonden er plannen voor een nieuw modern gebouw van Jan Kaplický, maar dit project is in 2008 gestopt.
# Harry Bild

Harry Sven-Olof Bild (Växjö, 18 december 1936 – aldaar, 16 januari 2025) was een Zweeds voetballer.

## Clubcarrière

Bild brak in de jaren vijftig door als spits van IFK Norrköping. Hij maakte in 1957 zijn debuut voor het Zweeds nationaal elftal. Hij was in 1957 topscorer van Zweden en werd in 1963 gekozen tot Zweeds voetballer van het jaar. In 1964 ging Bild naar het Zwitserse FC Zürich, waar hij prof werd. De Zwitserse ploeg mocht echter maar één buitenlandse speler opstellen en koos meestal voor de Duitser Klaus Stürmer, waardoor voor Bild een reserverol overbleef. In december 1965 werd hij voor ruim 200.000 gulden aan Feijenoord verkocht. Een maand eerder had hij in een oefenwedstrijd reeds zijn opwachting gemaakt voor de Rotterdamse club en direct twee keer gescoord. Bild was de eerste buitenlander in het Feijenoord-shirt.
In anderhalf seizoen scoorde Bild 39 doelpunten in 52 wedstrijden. Zijn in 1967 aflopende contract werd echter niet verlengd. Na de komst van zijn landgenoot Ove Kindvall en de Joegoslaaf Paja Samardžić was Bild de derde buitenlander, terwijl Nederlandse clubs er op dat moment twee onder contract mochten hebben. Bild keerde terug naar Zweden en tekende een contract bij Östers IF uit zijn geboorteplaats Växjö. Met dit team werd hij in 1968 Zweeds landskampioen. Met Östers IF speelde hij in de UEFA Cup 1973/74 tegen zijn vorige club Feyenoord. Later dat jaar beëindigde Bild zijn voetballoopbaan.
Bild overleed op 16 januari 2025, op 88-jarige leeftijd.

## Interlandcarrière

Tussen 1957 en 1968 speelde Bild 28 interlands voor Zweden, waarin hij dertien doelpunten maakte.

## Erelijst
### IFK Norrköping

* Zweeds landskampioen
    1957, 1960, 1962, 1963

### Östers IF

* Zweeds landskampioen
    1968
# Michel Schoots

Michel Schoots (Amersfoort, 21 november 1960) is een Nederlands drummer en producer die vooral bekend is geworden als drummer van de Urban Dance Squad onder het pseudoniem Magic Stick.
Voordat hij in de Urban Dance Squad terechtkwam, speelde Schoots in de Delftse formatie De Div. Na het uit elkaar vallen van de Urban Dance Squad ging Schoots zich steeds meer richten op sessie- en productiewerk; zo produceerde hij onder meer de albums 'Another day' en 'Before you leave' van Racoon, het album 'Last Rudy standing van' Beef en de single 'Wouldn't that be something' van Ilse DeLange. Daarnaast heeft Schoots sessiewerk verricht voor onder meer Ellen ten Damme, Arno en Soulwax.
Verder was Michel Schoots begin jaren 90 betrokken bij een speciale sessie onder leiding van Jah Wobble. Deze formatie (Justin Adams: gitaar, zang, David Harrow: keyboards, Jah Wobble: bass en zang en Schoots op drums) noemde zich "Invaders Of The Heart". Ze brachten toen een live cd uit, opgenomen in de Vrije Vloer in Utrecht met de titel "Without Judgement". Juni 2011 werd bekend dat Michel Schoots zich bij de band Mala Vita zou gaan voegen.
* ↑ VPRO "5 Jaar wanorde" - Urban Dance Squad Part 1.1 op YouTube
* ↑ Muziekencyclopedie. Gearchiveerd op 27 juni 2022. Geraadpleegd op 18 december 2024.
# Koninklijke zoutziederij van Arc-et-Senans

De Koninklijke zoutziederij van Arc-et-Senans (Saline royale) is een voormalige instelling voor zoutwinning uit de 18e eeuw, ontworpen door de architect Claude-Nicolas Ledoux. De zoutziederij ligt in de gemeente Arc-et-Senans in het departement Doubs in Frankrijk. Sinds 1982 staat het complex op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

## Geschiedenis

De zoutziederij werd in opdracht van Lodewijk XVI gebouwd. Men koos Arc-et-Senans als locatie vanwege de nabijheid van het het woud van Chaux. Zo was er altijd voldoende brandhout aanwezig. Het pekelwater werd aangevoerd vanuit Salins-les-Bains via een houten pijpleiding van 20 km. De eerste steen werd gelegd op 15 april 1775. De bouw duurde tot 1779.
Met de Franse Revolutie kwam er in 1789 een einde aan het ancien régime. Hierop volgde de val van het zoutmonopolie en daarmee de afschaffing van de belasting op zout (de alom gehate gabelle). De zoutziederij kon niet uitgroeien volgens plan. De zoutziederij in de Franche-Comté kon niet opboksen tegen het zout gewonnen uit zeewater, dat door de komst van de spoorwegen over het hele land kon vervoerd worden. In 1895 werd de fabriek definitief gesloten nadat een breuk in de pijpleiding het aangevoerde pekelwater vervuilde.
In 1926 werden de gebouwen uitgeroepen tot historisch monument en vanaf 1927 werden ze gerestaureerd in opdracht van het departement Doubs. Tijdens de Tweede Wereldoorlog deed de site dienst als detentiekamp voor zigeuners. Tegenwoordig zijn de gebouwen geopend voor het publiek. Er is een museum gevestigd over de werken en de ideeën van Ledoux, met maquettes van zijn ontwerpen. Ook is er een museum over zoutwinning en worden er tijdelijke exposities georganiseerd.

## Architectuur

Ledoux ontwierp een architecturaal ensemble in de vorm van een halve cirkel met een diameter van 370 meter. Binnen dit gebouwencomplex werden zowel de technische installaties als de woningen van de werknemers gevestigd. Het tegenwoordige complex bestaat uit 11 gebouwen.
De gebouwen zijn opgetrokken in neoklassieke stijl. Het huis van de directeur is geïnspireerd op de villa La Rotonda van Palladio in Vicenza (Italië).
Toen Ledoux tijdens de revolutie gevangen werd gezet, ontwierp hij een ideale stad, die rondom de zoutziederij gerealiseerd zou moeten worden. Dit project is nooit uitgevoerd.
# Triftmeer

Het Triftmeer (Duits: Triftsee) is een meer in de Zwitserse Alpen nabij Gadmen, in het uiterste oosten van het kanton Bern.
Het meer ontstond in 2002 door het smelten van het onderste deel van de Triftgletsjer. Daardoor was men in 2004 genoodzaakt een brug, de Triftbrücke te bouwen om de Trifthutte, een berghut van de Schweizer Alpen-Club (SAC) nog te kunnen bereiken.

## Externe link

* (en) Ontstaan Triftsee, Swissduc.ch
Meer van Ägeri · Meer van Biel · Bodenmeer · Meer van Brienz · Meer van Genève · Meer van Lugano · Lago Maggiore · Meer van Murten · Meer van Neuchâtel · Meer van Thun · Triftmeer · Vierwoudstrekenmeer · Walenmeer · Meer van Zug · Meer van Zürich
# Thunder Horse-veld

Thunder Horse is een olieveld onder de Golf van Mexico op het Amerikaanse continentale plat, 240 kilometer ten zuidoosten van New Orleans.
BP boorde in juli 1999 met de Discoverer Enterprise olie aan in blok Mississippi Canyon 778 in wat toen nog heette Crazy Horse. In 2002 werd na protest van nabestaanden van opperhoofd Crazy Horse van de Lakota de naam veranderd in Thunder Horse.
Als productieplatform werd een halfafzinkbaar platform gekozen, een GVA 44000-ontwerp van GVA. Deze werd gebouwd door Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering in Okpo in Zuid-Korea, terwijl het dek werd gebouwd door J. Ray McDermott in Morgan City, Louisiana. Het halfafzinkbare platform werd met de Blue Marlin vervoerd naar Ingleside. Daartoe was het dek van de Blue Marlin verbreed van 42 naar 63 m.
In Ingleside werd het dek geplaatst, waaronder in tegenstelling tot de meeste productieplatforms ook een eigen boortoren. Daarna werd het naar locatie werd gesleept waar het door de Balder met zestien meerdraden via zuigankers aan de zeebodem werd verankerd.
De olie wordt naar de wal getransporteerd door de Proteus- en Endymion-pijpleidingen, terwijl het aardgas via de Okeanos-pijpleiding loopt, alle onderdeel van de Mardi Gras exportpijpleidingen.

## Orkaan Dennis

In juli 2005 werd Thunder Horse PDQ geëvacueerd vanwege de nadering van orkaan Dennis. Na de orkaan bleek het platform een zware slagzij te hebben. De oorzaak was waarschijnlijk een falend automatisch ballastsysteem. Na druk van de United States Coast Guard verkreeg Smit Internationale het contract om Thunder Horse PDQ te rechten, wat na een week gelukt was. Zes weken later werd het platform ook getroffen door orkaan Katrina, maar dat veroorzaakte deze keer weinig schade. Aanvankelijk werd verwacht dat het platform eind 2005 zou gaan produceren, maar na de reparatie van de orkaanschade bleek dat er ook reparaties aan onderzeese pijpleidingen uitgevoerd moesten worden. De eerste olie stroomde daardoor pas op 14 juni 2008.
# Hertogenwoud

Het Hertogenwoud (Frans en Duits: Hertogenwald) is een groot Ardens bos, in het uiterste oosten van België aan de grens met Duitsland gelegen, in de provincie Luik.
De naam heeft dit woud ontleend aan de hertog van Limburg, die dit gebied vroeger in bezit had.
Het behoort tot het grensoverschrijdende Natuurpark Hoge Venen-Eifel en ligt ten noorden van de eigenlijke Hoge Venen. Het westelijke deel ligt in het Franse taalgebied, het oostelijke deel in het Duitse taalgebied van België. Het bos valt op het grondgebied van vijf gemeenten, namelijk Jalhay, Limburg, Baelen, Eupen en Raeren.
Rivieren die het Hertogenwoud doorsnijden zijn onder meer de Ghete, Gileppe, Helle, Soor en Vesder. Ook treft men er stuwdammen aan zoals de Vesderstuwdam en de Gileppestuwdam.
In het Hertogenwoud staat de voormalige jachthut en latere natuurcentrum Huis Ternell.
# Provinciedomein Raversijde

Het Provinciedomein Atlantikwall Raversyde, is een West-Vlaams provinciaal domein in Raversijde, een deelgemeente van Oostende. Het werd opengesteld in 1988 en wordt verder uitgebouwd. Het domein ligt vlak aan zee en gedeeltelijk tussen de duinen. Het heeft een oppervlakte van ongeveer 50 hectare en vervult een recreatieve en culturele rol.

## Geschiedenis

Het domein wordt uitgebouwd rond het voormalig Koninklijk Domein van Leopold II. Hij verwierf vanaf 1902 gronden in Raversijde, en liet er een "Noors chalet" bouwen, dat in de Eerste Wereldoorlog echter verdween. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het domein gebruikt als deel van de Atlantikwall. Na zijn regentschap van 1944-1950 kwam prins Karel zich in Raversijde vestigen. Hij verkocht in 1981 het domein aan de Belgische Staat, daarna werd het uiteindelijk in zijn oorspronkelijke staat hersteld, uitgebreid en voor het publiek opengesteld in 1988.

## Domein

In het domein vindt men:
* het Openluchtmuseum Atlantikwall
* het Memoriaal Prins Karel
* de archeologische site Walraversijde (anno 1465), die in juli 2000 werd geopend en waar de aandacht gaat naar het verdwenen vissersdorp van het 15e-eeuwse Walraversijde
* Opvangcentrum voor Vogels en Wilde Dieren Oostende
# Krasjeninnikovbaai

De Krasjeninnikovbaai (Russisch: Бухта Крашенинникова; Boechta Krasjeninnikova) is een baai in het zuiden van de Avatsjabaai in het zuidoosten van het Russische schiereiland Kamtsjatka en is onderdeel van de Grote Oceaan. Aan de linkerzijde van de baai ligt het stadsdeel Primorski, wat het bestuurlijk centrum vormt van de stad Viljoetsjinsk, ten zuiden ervan ligt Kaap Koetcha en iets zuidoostelijker Kaap Nevodtsjikova, waaronder zich de Seldevajabaai en waarboven zich het eilandje Chlebalkin bevindt. Op de zuidoever liggen de vulkanen Golgotha Sopka en Stolovaja Sopka, met voor de kust de Gorboesjetsjabaai, waar een gedeelte ligt van de nucleaire aanvalsonderzeeërs van de Russische Pacifische Vloot. In het uiterste oosten bevindt zich de Jagodnajabaai, met ten noorden daarvan de vulkaan Tarja Sopka. Aan de noordzijde bevindt zich links de ingang naar de Avatsjabaai en rechts het Krasjeninnikov-schiereiland, waar zich de vulkaan Zaposjaja Sopka en het stadsdeel Rybatsji bevinden met ten zuiden daarvan aan de oever de hoofdhaven voor nucleaire aanvalsonderzeeërs van de Pacifische Vloot, waar ook de reparatiefaciliteiten zich bevinden. De monding van de baai ligt tussen de noordoostelijke Kaap Kozak en de zuidwestelijkere gelegen Kaap Vchodnoj. De baai is in zijn geheel onderdeel van de gesloten stad Viljoetsjinsk.
De baai is vernoemd naar onderzoeker Stepan Krasjeninnikov die hier in 1739 landde.

## Externe link

* (ru) Krasjeninnikovabaai
# Városliget

Het Városliget (Stadspark) is een park in het district XIV van Boedapest. Het ligt achter het Heldenplein en Szépművészeti Múzeum ("Museum voor Beeldende Kunsten"). Het ligt tussen de Dózsa György út en de Hungaria Körút.
Het stadspark is met ongeveer 1 km² het grootste park van Pest. Het werd aangelegd in het begin van de 19e eeuw en lag destijds nog ver buiten de stadsgrenzen. Ter herdenking van het duizendjarig bestaan van Hongarije (1896) werd het uitgebreid met onder andere de Vajdahunyadburcht en het Széchenyibad. Het gebied werd een geliefd ontspanningsoord voor alle lagen van de bevolking. Rondom het stadspark staan namelijk het restaurant Gundel, de Állatkert (dierentuin), het Nagycirkusz (circus), het Vidámpark (pretpark), het Vervoersmuseum en het Museum voor Beeldende Kunsten. In het park staan bovendien naast het Széchenyibad en de Vajdahunyadburcht ook nog het Landbouwmuseum en het standbeeld van Anonymus.

## Galerij

* Schaatsen op het meer in het Stadspark, op de achtergrond de Vajdahunyadburcht
* Vajdahunyadburcht
* Nagycirkusz
* Széchenyibad
# Farman HF.20

De Farman HF.20 is een Franse dubbeldekker. Het werd ingezet als verkenningsvliegtuig kort voor en aan het begin van de Eerste Wereldoorlog. Het was ontworpen en gebouwd door de vliegtuigfabriek van Henri Farman. De eerste vlucht vond plaats in 1913.

## Beschrijving

Het vliegtuig was een anderhalf dekker en telde twee bemanningsleden. Het was de verfijndere versie van de Farman MF.11 en was uitgerust met een Gnome et Rhône rotatiemotor met een vermogen van 80 pk. De motor dreef een duwpropeller aan waardoor sommige toestellen ook een machinegeweer als bewapening kregen. De motor was te licht voor het vliegtuig en latere versies kregen zwaardere motoren, maar het toestel was niet echt succesvol en werd al kort na het uitbreken van de oorlog voor andere taken achter de frontlinie ingezet.

## Inzet bij LVA

Op 1 juli 1913 werd in Nederland op het vliegbasis Soesterberg de Luchtvaartafdeling (LVA) opgericht. De voorloper van de Koninklijke Luchtmacht begon de activiteiten met drie HF.20 toestellen. De toestellen werden in september 1913 afgeleverd en deden vooral dienst als les- en verkenningsvliegtuig. Begin 1914 bestelde de LVA nog eens zes toestellen van het type HF.22. Deze versie van HF.20 was iets groter en had een sterker onderstel. Vier toestellen van dit type werden geleverd in de zomer van 1914 waarvan een exemplaar voor de Koninklijke Marine was bestemd. Het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog verhinderde de levering van de laatste twee bestelde exemplaren. De Nederlandse ondernemer Henri Wijnmalen had een licentie verkregen om de HF.22 in Nederland te bouwen en tussen juni 1915 en april 1916 leverde hij 11 stuks aan de LVA.
De motor was niet altijd betrouwbaar en veel toestellen kampten met motorpech. De Farmans kwamen meestal veilig aan de grond en met de lage landingssnelheid was een klein veld vaak voldoende om een succesvolle landing te realiseren.
Het Nationaal Militair Museum te Soesterberg heeft een exemplaar in de collectie met de registratie LA-2.

## Specificaties

* Bemanning: 2
* Lengte: 8,3 m
* Spanwijdte: 14,0 m
* Hoogte: 3,2 m
* Leeggewicht: 360 kg
* Volgewicht: 660 kg
* Motoren: Gnome et Rhone Lambda rotatiemotor, 60 kW (80 pk)
* Eerste vlucht: 1913

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 110 km/u
* Vliegbereik: 250 km

## Vergelijkbaar toestel

* Caudron G.3
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Farman HF.20 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 4 5 Rolf de Winter Een eeuw militaire luchtvaart in Nederland 1913-2013, Bakermat Soesterberg. Uitgever: Boom, Amsterdam (2013) ISBN 9789461058713,pp.82-88
# Melecta tuberculata

Melecta tuberculata is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Maurits Lieftinck.
# La Taillée

La Taillée is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 488 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Fontenay-le-Comte.

## Geografie

De oppervlakte van La Taillée bedraagt 11,5 km², de bevolkingsdichtheid is 42,4 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Stasegembrug

Stasegembrug is een brug voor gemotoriseerd verkeer over het kanaal Kortrijk-Bossuit in de Belgische stad Kortrijk, deel van het complex R8/Spinnerijstraat-Stasegemsesteenweg, beter gekend als de paperclip. Het is te bereiken via de afrit langs de R8 in Harelbeke-Zuid, de Visserskaai, of via de oprit aan de Spinnerijstraat-Stasegemsteenweg. De brug werd gebouwd om het verkeer van twee industriezones (Harelbeke-Zuid en de Kanaalzone Kortrijk) langs het kanaal met elkaar te verbinden.
De brug ligt net naast de brug van de R8 over het kanaal, en ligt dicht bij het bedrijf Dumoulin, en 1,3 kilometer van Stasegem.
# Tiñor

De Tiñor is een oude schildvulkaan op het Canarische eiland El Hierro.
Het was de eerste vulkaan die boven water kwam bij de geboorte van het eiland. De vulkaan werd nadien overstroomd door materiaal uit de jongere en grotere vulkaan El Golfo.

## Geografie en geologie

De vulkaan Tiñor vormt de basis van het noordoostelijke hoek van het eiland. De top ervan lag in de buurt van het huidige plaatsje San Andrés. De vulkaan Ventejis, die in de laatste ontwikkelingsfase van Tiñor ontstond, ligt halverwege tussen San Andrés en de hoofdstad Valverde.
In het vulkanisch materiaal uitgestoten door de Tiñor vinden we zowel basaltische emissies, ontstaan uit lavastromen, als xenolietenrijk pyroclastisch gesteente of tefra van meer explosieve uitbarstingen.

## Vulkanische activiteit

Vulkaan Tiñor is het resultaat van de eerste fase van de groei van het eiland, die ongeveer 1,2 miljoen jaar geleden begon op 4.000 m diepte. Zo'n 1,12 miljoen jaar geleden kwam de vulkaan boven water. In de daaropvolgende 100.000 jaar groeide hij snel en gaf vorm aan de noordoostelijke hoek van het huidige eiland.
Aanvankelijk groeide de vulkaan vooral door enorme uitbarstingen van basaltische lava die langs de steile hellingen naar beneden stroomden. De belangrijkste basaltlagen daarvan vinden we nu nog terug in de kliffen van Las Playas. Nadien werd ook tefra uitgestoten. In deze periode ontstond de Ventejis-krater tussen Valverde en San-Andrés, die nu nog zichtbaar is.
Ongeveer 880.000 jaar gelden stortte de noordwestelijke wand van de vulkaan in en belandde ongeveer de helft van de schildvulkaan op de oceaanbodem.
Rond 545.000 jaar gelden begon de tweede fase van vulkanische ontwikkeling op El Hierro, waarbij ten westen van Tiñor een nieuwe vulkaan ontstond, El Golfo. Deze vulde de depressie op die door de ineenstorting van de oudere vulkaan overbleef, en gaf het eiland haar huidige vorm.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Geology of the Canary Islands op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Becerril et al., Volcano-structure of El Hierro (Canary Islands). Taylor & Francis (10 mei 2016). Geraadpleegd op 2 januari 2025.
* (en) Christopher Abis et al., Geology of El Hierro Southern Rift, Canary Islands, Spain. Taylor & Francis (3 mei 2023). Geraadpleegd op 2 januari 2025.
* (en) Juan Carlos Carracedo et al., Giant Quaternary landslides in the evolution of La Palma and El Hierro, Canary Islands. Elsevier Science Direct (December 1999). Geraadpleegd op 2 januari 2025.
* (en) Volcano Live. Geraadpleegd op 2 januari 2025.
* (en) Summitpost.org. Geraadpleegd op 2 januari 2025.
* (es) Geología y tectónica de El Hierro. Instituto Geográfico Nacional. Geraadpleegd op 2 januari 2025.