OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sara Gambetta

Sara Gambetta (Lauterbach, 18 februari 1993) is een atleet uit Duitsland. Ze was gespecialiseerd in de zevenkamp. Op dit onderdeel behaalde ze twee zilveren medailles bij de junioren op het WK (2010) en EK (2011).
In 2010 werd ze uitgeroepen tot Jugend-Leichtathleten des Jahres.
Op de Olympische Zomerspelen van Rio de Janeiro in 2016 nam Gambetta deel aan het onderdeel kogelstoten. Ook op de Olympische Spelen van Tokio in 2021 nam ze deel aan het onderdeel kogelstoten, toen ze in de finale achtste werd.

## Persoonlijk record

Outdoor :
| Onderdeel | Resultaat | Jaar |
| 200 meter | 24.31 s | 2010 |
| kogelstoten | 18.88 m | 2021 |
| speerwerpen | 51.17 m | 2011 |
Indoor :
| Onderdeel | Resultaat | Jaar |
| kogelstoten | 18.43 m | 2021 |
| 60 m horden | 9.05 s | 2011 |
* ↑ Deutsche Olympiamannschaft––profiel
* ↑ The-Sports.org––profiel
* ↑ Tilastopaja––profiel
* ↑ Jugend-Leichtathleten des Jahres (ab 2010)
* ↑ SportsReference––profiel
* ↑ Olympedia––profiel
* ↑ IAAF––profiel
* World Athletics: 14372468
# Eduard Van Goethem

Eduard (Edward Jozef) Van Goethem, M.S.C. (Beveren-Waas, 10 maart 1873 – Borgerhout 26 mei 1949) was een Belgisch rooms-katholiek geestelijke.

## Loopbaan

Hij begon zijn middelbare studies aan het Sint-Jozef-Klein-Seminarie en vervolgde ze in Chezal-Benoît, waar hij zijn kloostergeloften aflegde op 17 oktober 1894. Op 23 december 1899 werd hij te Rome, waar hij theologie studeerde, tot priester gewijd en trad later toe tot de congregatie van Missionarissen van het Heilig Hart. Na twee jaar leraarschap in Antwerpen vertrok hij op 19 oktober 1902 naar de missie van het Territorium Nieuw-Guinea waar hij jarenlang pionierswerk leverde in de streek waar Mekeo wordt gesproken. In 1914 werd hij pastoor in de hoofdplaats Port Moresby en in 1919 regulier overste. Op 25 februari 1924 werd hij als prefect overgeplaatst naar de juist opgerichte apostolische prefectuur Tsuapa in Belgisch-Congo.

## Bisschop

Op 29 november 1932 werd hij tot titulair bisschop van Corone en apostolisch vicaris van Coquilhatstad (het latere aartsbisdom Mbandaka-Bikoro) benoemd. Op 25 april 1933 werd hij bisschop gewijd door Honoré Jozef Coppieters, bisschop van Gent.
Op 10 april 1947 nam hij ontslag en keerde terug naar België, waar hij zijn intrek nam in het missiehuis van Borgerhout.

## Externe link

* Bisschop Van Goethem op catholic-hierarchy.org
# Alexander Steen Olsen

Alexander Steen Olsen (18 augustus 2001) is een Noorse alpineskiër.

## Carrière

Olsen maakte zijn wereldbekerdebuut in februari 2021 in Bansko. In maart 2022 scoorde Noor in Courchevel, dankzij een tiende plaats, zijn eerste wereldbekerpunten. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2023 in Courchevel eindigde hij als zevende op de parallelslalom en als 22e op zowel de slalom als de reuzenslalom, in de landenwedstrijd veroverde hij samen met Kristin Lysdahl, Thea Louise Stjernesund, Maria Therese Tviberg, Timon Haugan en Leif Kristian Nestvold-Haugen de zilveren medaille. Op 26 februari 2023 boekte Olsen in Palisades Tahoe zijn eerste wereldbekerzege.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2023 | Courchevel-Méribel | 2 Landenwedstrijd 7e Parallelreuzenslalom 22e Slalom 22e Reuzenslalom |
| 2025 | Saalbach | DNF2 Reuzenslalom DNF1 Slalom |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SL | RS |
| 2021/2022 | 113e | – | 33e |
| 2022/2023 | 21e | 9e | 22e |
| 2023/2024 | 13e | 22e | 6e |
| 2024/2025 | ... | ... | ... |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 26 februari 2023 | Palisades Tahoe | Slalom |
| 27 oktober 2024 | Sölden | Reuzenslalom |
| 28 januari 2025 | Schladming | Reuzenslalom |
# Stijn Raeymaekers

Stijn Raeymaekers (Herenthout, 1976) is een Belgisch politicus voor de lokale partij Eenheid in Herenthout.

## Biografie

Hij behaalde in 1999 zijn diploma van licentiaat in de rechten aan de Universitaire Instelling Antwerpen. Later dat jaar startte hij als advocaat aan de balie in Turnhout. Sindsdien is hij gespecialiseerd in onder meer burgerlijk en ondernemingsrecht.
In 2006 kwam hij een eerste keer op bij de gemeenteraadsverkiezingen op de lokale lijst Eenheid. Deze partij ontstond in de jaren ‘90 uit de lokale afdeling van de Volksunie. Raeymaekers werd verkozen en werd meteen schepen, bevoegd voor cultuur, financiën en verkeer. Bij de daaropvolgende gemeenteraadsverkiezingen in 2012 ruilde coalitiepartner GBL Eenheid in voor CD&V, waardoor de partij in de oppositie terecht kwam.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 was hij lijsttrekker van de kartellijst Eenheid-N-VA. De partij behaalde 8 zetels en sloot een coalitie met CD&V, dat 3 zetels behaalde. Dit leverde een meerderheid op van 11 op 19 zetels. Stijn Raeymaekers werd met 1.028 voorkeursstemmen verkozen en werd zo de nieuwe burgemeester van Herenthout. Bij de lokale verkiezingen van 2024 was Raeymaekers geen kandidaat voor een verlenging van zijn mandaat als burgemeester en besloot hij de actieve politiek te verlaten. In december 2024 liep zijn burgemeesterschap af.

## Privé

Raeymaekers is gehuwd en heeft twee kinderen.
* ↑ Stijn Raeymaekers (Eenheid): “Ook ik had vooraf niet verwacht om burgemeester te worden”; Gazet van Antwerpen; 24 januari 2020
* ↑ Kartellijst Eenheid-N-VA wint verkiezingen in Herenthout en kiest voor CD&V; Het Nieuwsblad; 18 oktober 2018
* ↑ Nieuw bestuur Herenthout geniet steun van deel van oppositie; Het Laatste Nieuws; 22 februari 2019
* ↑ Stijn Raeymaekers wordt niet opnieuw burgemeester: Sander Ooms kopman van kartellijst Eenheid - N.VA, Het Nieuwsblad, 24 augustus 2024.
# Vlag van Tampa

De officiële vlag van Tampa is een vlag die de tijdperken, groei en kenmerken van Tampa symboliseert. De vlag is ontworpen door F. Grant Whitney en werd aangenomen op 1 juli 1930.
De vlag combineren de elementen uit de vlaggen van de Verenigde Staten, Spanje, het Verenigd Koninkrijk, Italië en Frankrijk, omdat al deze landen een hand hadden in de ontwikkeling van wat uiteindelijk de stad Tampa en/of de staat Florida werd.
Het prominente gebruik van rood en goud symboliseert de rol van Spanje in de ontwikkeling van Tampa, vanaf de eerste Europese verkenning van het Tampabaai-gebied in 1528 tot de latere toestroom van Spaanse en Cubaanse immigranten. Veel Italianen kwamen in dezelfde tijd naar Tampa, wat inspireerde tot een groen veld van de kleuren van de Italiaanse vlag.
De "H"-vorm symboliseert Hillsborough County, waarin Tampa ligt.
Het officiële zegel van de stad Tampa, geplaatst op een blauwe "T"-vorm, de beginletter van Tampa, die de oprichting van Tampa in 1855 symboliseert.
# Ruchama Noorda

Ruchama Noorda (Leiden, 15 maart 1979 - Amsterdam, 11 oktober 2024) was een Nederlands kunstenaar.
Ze genoot een spirituele opvoeding; haar moeder werkte voor de antroposofische vereniging in Leiden. Onderwijs genoot Noorda aan de Vrije School. Noorda studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (2002) in Den Haag en het Sandberg Instituut (2004). Daarna studeerde ze ook aan de Universiteit Leiden, waar ze in 2015 promoveerde op een onderzoek naar de reformbeweging (PhD Academy of Creative and Performing Arts).
Ze werkte enige tijd als suppoost in Museum De Lakenhal waar ze ook wel exposeerde. Ze voelde zich nauw verwant met de kabouterbeweging. Ze maakte daarvoor het kabouterstandbeeld (2021) dat zich bevindt in Amsterdam-Centrum en het kunstwerk Etheric land scrape in Ruigoord waar zielsverwanten woonden en werkten. Ook in Tumulus, dat ze tussen 2019 en 2023 voor Mediamatic aan de Dijksgracht maakte is dat terug te vinden, het is een mengeling van natuur en kunst. Ze omschreef zichzelf als "para-conceptuele kunstenaar". Ze exposeerde tussen 2003 en 2024 in veel Nederlandse steden, niet alleen in musea maar ook in galeries of zalen die op het oog niets met beeldende kunst te maken hebben zoals Paradiso. Andere exposities vonden over de gehele wereld plaats van Canada tot India.
In 2007 ontving ze als talentvol kunstenaar als aanmoediging de Hermine van Bers kunstprijs.
Voordat Noorda in oktober 2024 overleed was ze al jaren ziek. Desalniettemin maakte ze voor Ruigoord een nieuw landschap, samengesteld uit bodemmateriaal en gebruiksvoorwerpen, deels van bewoners van het voormalige eiland.
In 2022 bracht ze bij Wilco Art Books te Amersfoort As above, so below uit; een overzichtsboek van haar werk. De eindredactie werd daarbij medegevoerd door levensgezel Patrick van Ginkel. Ze werd begraven op de natuurbegraafplaats van Zorgvlied.
* Metropolis bij het overlijden van Ruchama Noorda (geraadpleegd 4 maart 2026)
* Ruchama.com voor geboorteplaats en –datum (geraadpleegd 4 maart 2026)
* Universiteit Leiden (geraadpleegd 4 maart 2025)
* Lees verder: Madame Noorda op Mister Motley (geraadpleegd 4 maart 2025)
* Gemeinsame Normdatei: 1263216560
* International Standard Name Identifier: 0000 0005 1272 8143
* Library of Congress Control Number: n2024017242
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 399297669
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 273316
* Virtual International Authority File: 69147266648935480581
# Karl-Heinz Kurras

Karl-Heinz Kurras (Barten, Oost-Pruisen, 1 december 1927 – Berlijn, 16 december 2014) was een West-Berlijns politieagent. Als Kriminalobermeister schoot hij in burger op 2 juni 1967 bij een demonstratie in West-Berlijn de student Benno Ohnesorg dood. Ohnesorgs dood leidde tot een radicalisering van de Duitse studentenbeweging, die in de Rote Armee Fraktion de meest gewelddadige exponent vond.
Karl-Heinz Kurras was de zoon van een politieagent. In 1944 nam hij als vrijwilliger dienst in het Duitse leger en eindigde bij de oorlog in Berlijn. In 1946 werd hij tot 25 jaar dwangarbeid veroordeeld. Na drie jaar kreeg hij amnestie en werd uit het Speziallager Sachsenhausen vrijgelaten. Kurras trad daarop in dienst van de politie van West-Berlijn.
In 1955 solliciteerde Kurras bij de Oost-Duitse Volkspolizei. Na uitgebreide gesprekken tussen Kurras en de DDR werd Kurras overgehaald om in West-Berlijn te blijven en te werken als informant van de Stasi, de Oost-Duitse geheime dienst. In 1964 werd Kurras lid van de Oost-Duitse communistische partij, de SED.
Op 2 juni 1967 schoot Karl-Heinz Kurras de student Benno Ohnesorg dood bij een demonstratie tegen het staatsbezoek van de sjah van Perzië, Mohammad Reza Pahlavi. Kurras werd aangeklaagd en vrijgesproken. Aan dit proces gaf de Duitse politievakbond DM 60.000 uit. Na dit proces bleef Kurras tot zijn pensionering in 1987 in dienst van de politie van West-Berlijn.
Bij een interview in 2007 gaf Kurras aan geen spijt van zijn daden te hebben met de woorden Fehler? Ich hätte hinhalten sollen, dass die Fetzen geflogen wären, nicht nur ein Mal; fünf, sechs Mal hätte ich hinhalten sollen. Wer mich angreift, wird vernichtet. Aus. Feierabend. So is das zu sehen.
In 2009 werd in het blad Deutschland Archiv onthuld dat Kurras medewerker van de Oost-Duitse geheime dienst was, een feit dat tot dan toe niet bekend was.
In januari 2012 werd door Der Spiegel bewijsmateriaal onthuld waaruit bleek dat de dood van Benno Ohnesorg zeker geen zelfverdediging was, zoals altijd door Kurras gesteld. Kurras had beweerd dat hij door een groep demonstranten was belaagd; op een niet eerder vrijgegeven filmfragment is echter zichtbaar dat hij zich alleen, met een geweer in de hand, naar de plaats begaf waar Ohnesorg stond, en een bandopname laat duidelijk twee schoten horen. Daarenboven roept iemand: „Kurras! Naar achteren!” De kogel in Ohnesorgs hoofd schijnt hem gedood te hebben vooraleer hij in het ziekenhuis arriveerde. De schedeloperatie werd uitgevoerd toen hij reeds overleden was, hetgeen een doofpotaffaire suggereert.
* Uwe Soukup: Wie starb Benno Ohnesorg? Der 2. Juni 1967. Verlag 1900, Berlin 2007, ISBN 978-3-930278-67-1
* Helmut Müller-Enbergs en Cornelia Jabs: Der 2. Juni 1967 und die Staatssicherheit, in: Deutschland Archiv. Zeitschrift für das wiedervereinigte Deutschland, 2009, 3, (42)
* ↑ (de) Karl-Heinz Kurras: Ohnesorg-Todesschütze ist tot, Der Spiegel, 18 februari 2015. Gearchiveerd op 31 juli 2023.
* ↑ (de) Ein deutsches Doppelleben, die tageszeitung, 22. Mai 2009
* 1 2 (de) Kurras wird 80: Der Mann, der Benno Ohnesorg erschoss, stern.de, 1 december 2007
# Naomi Ackie

Naomi Sarah Ackie (Walthamstow, 2 november 1992) is een Brits actrice.

## Biografie

Naomi Ackie werd in 1992 geboren in Walthamstow, Londen, als dochter van immigranten van de tweede generatie uit Grenada. Haar vader was een werknemer bij het Transport for London en haar moeder werkte voor de National Health Service. Ze heeft een oudere broer en zus. Ackie ging naar de meisjesschool van Walthamstow. Ze studeerde in 2012 af aan de Royal Central School of Speech and Drama.

### Carrière

Ackie brak door met haar filmrol in Lady Macbeth (2016), waarvoor ze in 2017 de British Independent Film Award voor meest veelbelovende nieuwkomer won. Vervolgens speelde ze in Idris Elba's regiedebuut Yardie (2018) en in Star Wars: The Rise of Skywalker (2019). Ze speelde ook Bonnie in het tweede seizoen van de Netflix-serie The End of the F***ing World. Ackie vertolkte in 2022 de rol van Whitney Houston in de biopic Whitney Houston: I Wanna Dance with Somebody en speelde in 2024 de hoofdrol in Zoë Kravitz' regiedebuut Blink Twice.

## Filmografie

Uitgezonderd korte films

### Films

* 2025: Mickey 17 - als Nasha Adjaya
* 2024: Blink Twice - als Frida
* 2022: Whitney Houston: I Wanna Dance with Somebody - als Whitney Houston
* 2021: The Score - als Gloria
* 2019: Star Wars: The Rise of Skywalker - als Jannah
* 2019: The Corrupted - als Grace
* 2018: Yardie - als Mona
* 2016: Lady Macbeth - als Anna

### Televisie

* 2024: LEGO Star Wars: Rebuild the Galaxy - als Jedi Jannah (stem)
* 2021: Master of None - als Alicia (hoofdrol, seizoen 3)
* 2020: Small Axe - als Hazel
* 2019: The End of the F***ing World - als Bonnie (hoofdrol, seizoen 2)
* 2019: Cleaning Up - als Beth (2 afleveringen)
* 2018: The Bisexual - als Ruby (5 afleveringen)
* 2018: Vera - als Louise Everitt
* 2016: The Five - als Gemma Morgan (2 afleveringen)
* 2015: Doctor Who - als Jen

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Film | Uitslag |
| 2023 | British Academy Film Awards | Rising Star Award | | Genomineerd |
| 2020 | British Academy Television Award | Beste vrouwelijke bijrol | The End of the F***ing World | Gewonnen |
| 2017 | British Independent Film Awards | Beste vrouwelijke bijrol | Lady MacBeth | Genomineerd |
| 2017 | British Independent Film Awards | Meest beloftevolle nieuwkomer | Lady MacBeth | Gewonnen |
# Tom Vermeir

Tom Vermeir (Koksijde, 16 augustus 1976) is een Vlaams acteur en muzikant.
Vermeir speelde met het gezelschap het KIP in Gepokt en gemazeld, gezalfd en geslagen, gezoend en verraden! (2012 tot 2014). Ook in het theater speelde hij de gewiekste hoteluitbater in De Pijnders van Compagnie Cecilia, of de mislukte acteur die stand-upcomedy speelt in het solostuk Sta op! in de Antwerpse Arenbergschouwburg. Met HETPALEIS speelde hij mee in Heksie in de kerstvakantie van 2013. Flandrien van de theatergroep Action Zoo Humain met onder meer Mourade Zeguendi, Wim Willaert en Vermeir speelde in de seizoenen 2013-2014 en 2014-2015. Dezelfde seizoenen speelde hij ook in Gloria (in den hoge) van Compagnie Cecilia.
Vermeir vertolkte rollen in heel wat televisieseries, waaronder rollen in Rang 1 (2011) en Zuidflank (2013). In 2016 had hij een hoofdrol in de langspeelfilm Belgica van Felix Van Groeningen. In 2019 speelde hij in de serie De twaalf. In 2021 nam hij deel aan De Slimste Mens ter Wereld.
Tom Vermeir was een van de zangers en gitaristen van de rockband A Brand.

## Filmografie

* Flikken (1999) - Geert
* Heterdaad (1999) - Carl Moens
* W817 (2000) - Olivier
* Brussel Nieuwsstraat (2002)
* Recht op Recht (2002) - Koen Janssen
* Fight for your Afterlife (2010)
* Rang 1 (2011-2012) - Victor Dewulf
* Zuidflank (2013) - Flauwe Plezante
* Eigen kweek (2013)
* Vermist (2014) - Kurt Verdonck
* Belgica (2016) - Frank Cannoot
* Salamander (2018) - Burton
* De Dag (2018) - Dries
* Over water (2018, 2020) - dokter
* The Team (2019) - Jan
* Baantjer: het begin (2019) - Seppe Brunae
* All Of Us (2019) - Bruno
* De twaalf (2019) - Joeri Cornille
* De Bende van Jan de Lichte (2020) - poelier
* Albatros (2020) - Patrick
* Lockdown (2021) - conciërge
* Beau Séjour (2021) - Joachim Claes
* Hotel Poseidon (2021) - David
* La ruche (2021) - Vincent
* Grond (2021) - Bram / Brahim
* Twee Zomers (2022) - Peter Van Gael
* Nonkels (2022) - Ivan
* H4Z4RD (2022) - beveiligingsagent
* 1985 (2022) - adjudant Guy Goffinard
* Zonder Afspraak (2023) - Patrick
* L'Amour ouf (2024) - Hollandse passant
* Waarom Wettelen? (2024) - Herman
* Putain (2025) - Rainer
* Dood Spoor (2025) - Kenneth Goll
* VTi - Personen - Tom Vermeir volgens het Vlaams Theater Instituut
* (en) Tom Vermeir in de Internet Movie Database
* ↑ People - Tom Vermeir. VTI. Geraadpleegd op 14 februari 2020.
# Willie Dixon

Willie Dixon (Vicksburg, 1 juli 1915 – Burbank, 29 januari 1992) was een Amerikaanse bluescomponist, maar ook producer, pianist, bassist en zanger.

## Biografie

Dixon werkte sinds de jaren veertig met alle groten van de chicagoblues voor het Chess-label, zoals Muddy Waters, Howlin' Wolf, Memphis Slim, Bo Diddley en Chuck Berry. Hij speelde mee op de opnamen van veel grote hits van deze laatste, te beginnen in 1955 met Maybellene.
Veel van Dixons songs zijn ook door andere artiesten uitgebracht. Bijvoorbeeld het nummer "Little Red Rooster", niet alleen bekend van de Rolling Stones, maar ook opgenomen door The Doors. De eerste plaat van Led Zeppelin met dezelfde naam bevat ook twee nummers die gecomponeerd zijn door Willie Dixon, namelijk "You Shook Me" en "I Can't Quit You Baby".
Klassiekers van zijn hand zijn: "Little Red Rooster", "I ain't superstitious", "Back Door Man", "Spoonful", "I just want to make love to you", "You can't judge a book by the cover". Zijn nummers werden veelvuldig gecoverd, o.a. door: The Rolling Stones, The Doors, Led Zeppelin, Jeff Beck Group, Etta James, Cream, Ten Years After, Manfred Mann en Selah Sue.
Hij componeerde tevens "Wang Dang Doodle", dat onder andere in 1970 door Livin' Blues werd opgenomen. Zijn nummer "I'm nervous" (1959) werd in 1972 door André van Duin vertaald en opgenomen als "De zenuwpees".
Dixon werd opgenomen in de Mississippi Musicians Hall of Fame. Hij overleed op 76-jarige leeftijd aan de gevolgen van hartfalen.
* ↑ (en) Rudolph, Dietmar, The Chuck Berry Database Details for Willie Dixon. A Collector's Guide to the Music of Chuck Berry (2024). Geraadpleegd op 6 mei 2024 – via crlf.de.
* Biblioteca Nacional de España: XX908316
* Bibliothèque nationale de France: cb13770355b (data)
* CiNii: DA13424178
* Gemeinsame Normdatei: 119458748
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0917 8444
* Library of Congress Control Number: n83125288
* MusicBrainz: ff4c8d42-4871-4778-885b-d41b01245133
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0036742
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007406763105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002638042
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 082038279
* SNAC: w61r7kvm
* Système universitaire de documentation: 139922660
* Virtual International Authority File: 76524594
* WorldCat: E39PBJdgWR9p4FMVXFX7XywQv3
# Vlag van Fort Worth

De vlag van Fort Worth werd aangenomen op 6 juli 2004 als de officiële vlag van de stad Fort Worth. Op de vlag staat een Texas longhorn.
De huidige vlag verving een eerdere vlag die op 4 september 1968 werd ingevoerd, ontworpen door reclametekenaar Richard Pruitt. De eerdere vlag had een blauwe streep die het ruimtevaarttijdperk voorstelde, een witte streep voor de Trinity River en een groene streep die de prairie voorstelde. Op de vlag stond ook de longhorn.
Voordat deze vlag werd aangenomen, werd een onofficiële vlag van J.J. Langever gebruikt om de stad te vertegenwoordigen, met de woorden The Panther City.
* 1912–1968
* 1968–2004
# Harpalyke (maan)

Harpalyke, of Jupiter XXII is een natuurlijke satelliet van Jupiter. De maan werd ontdekt door de Universiteit van Hawaï onder leiding van Scott S. Sheppard in 2001. Harpalyke kreeg toen de naam S/2000 S J 5. Harpalyke is ongeveer 4,4 kilometer in diameter en draait om Jupiter met een gemiddelde snelheid van 1405 km/h in 623,32 dagen.
De maan is genoemd naar Harpalyke, de dochter van Clymenus, en was een van de liefdes van Zeus.
# Vlag van Tanganyika

De vlag van Tanganyika tussen 1923 en 1961 was een Britse rood vaandel met een giraffekop in een witte schijf. Het werd gebruikt als vlag van Tanganyika toen het onder Brits bestuur stond als mandaat van de Volkenbond en later als trustschap van de Verenigde Naties. Hoewel de rood vaandel de belangrijkste vlag werd om het grondgebied individueel te vertegenwoordigen, was er ook een variant van de vlag, waaronder een blauw vaandel waarbij de giraffekop niet werd omringd door een witte schijf. In 1961 werd Tanganyika een soevereine staat en werd er een nieuwe vlag aangenomen.
De vlag tussen 1961 en 1964 bestaat uit drie horizontale strepen van afwisselend heldergroen, zwart en heldergroen, allemaal even breed en even lang. Het werd gebruikt als vlag van Tanganyika (1961-1962), hierna de vlag van de Republiek Tanganyika. De combinatie van deze vlag wordt al lange tijd gebruikt door de belangrijkste politieke partij van het land, Tanganyika African National Union, wiens leider Julius Nyerere de nieuwe premier werd. Aan de partijvlag zijn twee kleinere strepen van goud (d.w.z. geel) toegevoegd, waarschijnlijk om de vlag in overeenstemming te brengen met de heraldische regels, waarbij een kleur geen kleur mag raken. Elk van deze strepen is 1/16 van de breedte van de vlag. Groen staat voor land, zwart voor mensen en goud voor de minerale rijkdommen van het land.
In april 1964 verenigde de Republiek Tanganyika met de Volksrepubliek Zanzibar en Pemba tot Tanzania.
* ↑ Tanzania : Tanganyika (1919 - 1961). www.fotw.info. Geraadpleegd op 20 september 2024.
* ↑ Tanganyika (1961 - 1964). www.fotw.info. Geraadpleegd op 20 september 2024.
Biafra · Goosen · Graaff-Reinet · Britse Kaapkolonie · Katanga · Klein Vrystaat · Republiek Kliprivier · Republiek Lydenburg · Natal · Republiek Natalia · Nieuwe Republiek · Oranje Vrijstaat · Oranjerivierkolonie · Oost-Griekwaland · Ottomaanse Rijk · Rif-Republiek · Republiek Stellaland · Swellendam · Tanganyika · Transvaalkolonie · Republiek Utrecht · Verenigde Staten van Stellaland · Zaïre · Zuid-Afrikaansche Republiek · Zuid-Afrika (1928-1994) · Mijnstaat Zuid-Kasaï
# Vlag van Dubbeldam

De vlag van Dubbeldam werd in december 2013 ingesteld als de dorpsvlag van de Zuid-Hollandse dorp Dubbeldam. De vlag bestaat uit twee banen van gelijke hoogte in de kleuren rood en geel. In het rode baan is links het voormalige gemeentewapen van Dubbeldam afgebeeld. In het gele baan is het rode tekst "Dubbeldam" afgebeeld.
De vlag is gebaseerd op de defileervlag die in 1938 door vertegenwoordigers van de gemeente werd gedragen tijdens het defilé in Amsterdam ter gelegenheid van het veertigjarig regeringsjubileum van koningin Wilhelmina. De vlag bestaat uit twee banen van rood en geel (destijds aangewezen als provinciekleuren voor Zuid-Holland), met op het kanton het beeld van het gemeentelijk wapenschild.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Dubbeldam
* Dubbeldam hijst zijn eigen vlag - Thymen Stolk Fotograaf. Thymen Stolk Fotograaf | - TSF - (18 december 2013). Geraadpleegd op 20 oktober 2023.
Dubbeldam · Gouderak · Heerjansdam · Herkingen · Hoek van Holland · Kaag · Katwijk · Kijkduin · Klaaswaal · Lekkerkerk · Lisse · Maasdam · Maasland · Middelharnis · Nieuwe-Tonge · Noordeloos · Ooltgensplaat · Ouddorp · Rijnsburg · Rockanje · Scheveningen · Stad aan 't Haringvliet · Stellendam · Tiengemeten · Valkenburg · Wieldrecht