OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cornelis Jongbawstraat

De Cornelis Jongbawstraat, tot 1956 de Grote Waterstraat genoemd, is een straat in Paramaribo die loopt van de Kleine Waterstraat naar de Anton Dragtenweg.

## Naamgever

De Cornelis Jongbawstraat werd in juni 1956 naar Cornelis Jong Baw genoemd, zo'n drie weken nadat hij was overleden. Daarvoor heette de straat de Grote Waterstraat. Jong Baw was sinds 1932 directeur van Van Romondt's Handelmaatschappij en was in de jaren 1940 voor de Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV) lid van de Staten van Suriname. Vanaf 1955 was hij voorzitter van de Rekenkamer.

## Bouwwerken

Aan het begin splitst de Kleine Waterstraat zich in de Cornelis Jongbawstraat (rechts) en de Wilhelminastraat (links). Langs de Surinamerivier bevinden zich de Maritieme Autoriteit Suriname (MAS) en het Maritiem Museum, het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer en de dienst 's Lands Bosbeheer (LBB), Stichting Natuurbehoud Suriname (STINASU), Torarica Eco Ressort, het museum Surinaamsch Rumhuis, Suriname Alcoholic Beverages, het Italiaans consulaat en SAIL NV met ernaast de Suriname Seafood Associatie. Ertegenover gaat een weg naar links naar de Hofstede Crulllaan, bevinden zich Huize Betheljada en het Centraal Hoofdstembureau en loopt de straat na de Hertogstraat samen met de Mahonylaan uit op de Anton Dragtenweg.

## Gedenktekens

In de tuin van STINASU staat een monument met een gedenkplaat die in 1989 werd onthuld door president Ramsewak Shankar, in bijzijn van vertegenwoordigers van het Wereld Natuur Fonds, 's Lands Bosbeheer, Canadian Wildlife Service en Western Hemisphere Shorebird Reserve Network. Er bevinden zich twee gedenktekens bij Suriname Alcoholic Beverages.
| Onderwerp | Type | Kunstenaar | Onthulling | Locatie | Omschrijving |
| Instelling natuurreservaten in Suriname | plaquette | ? | 1989 | STINASU | natuurbescherming |
| Borstbeeld van Sonny Ma Ajong | borstbeeld | Erwin de Vries | 2017 | Suriname Alcoholic Beverages | grondlegger Suriname Alcoholic Beverages |
# Rechtbank Assen

Rechtbank Assen was tot 2013 een van de negentien rechtbanken in Nederland. Met ingang van 1 januari 2013 is de rechtbank opgegaan in de Rechtbank Noord-Nederland. De rechtbank had op het laatst nog twee vestigingen, de hoofdvestiging te Assen aan de Brinkstraat 4 en het oude kantongerecht te Emmen aan de Hoofdstraat 6.
Het arrondissement van de rechtbank Assen bestond uit vier, later uit drie kantons: kanton Assen, kanton Hoogeveen, kanton Emmen en kanton Meppel. De laatste president van de rechtbank Assen was mr. P.J. Duinkerken.

## Geschiedenis

De rechtbank is opgericht in 1811 bij invoering van de Franse rechterlijke organisatie. Als enige provincie in Nederland werd Drenthe in 1838 niet in twee of meer arrondissementen verdeeld. Het arrondissement Assen kwam overeen met de provincie. Als enige arrondissement is daardoor het rechtsgebied van de rechtbank in de hele periode van het bestaan van de rechtbank, van 1838 tot 2013, niet wezenlijk veranderd. Behoudens kleine grenscorrecties met omliggende provincies was er enkel van 1934 tot 1941 sprake van een kleine wijziging. In deze periode waren de gemeenten Roden, Peize en Eelde ingedeeld bij het kanton Groningen en dus ook het arrondissement Groningen. De bezetter draaide dat in 1941 weer terug, hetgeen in 1951 geformaliseerd werd.

## Paleis van Justitie

De rechtbank is sinds 1840 gevestigd in het Paleis van Justitie aan de Brinkstraat. Het werd gebouwd om het provinciaal hof te huisvesten. Het gebouw, ontworpen door A. Kommers in een neoclassicistische stijl, werd ook gebruikt door het kantongerecht.

## Externe link

* Rechtbank Assen Rechters in 1811 https://www.mavabo.nl/assen.htm
# De Hoge Heren

De Hoge Heren zijn twee woontorens in het centrum van de Nederlandse stad Rotterdam, naar het ontwerp van Wiel Arets. De woontorens staan aan de Gedempte Zalmhaven vlak bij de Erasmusbrug. De bouw is voltooid in 2000. De gebouwen zijn beide 102 meter hoog, en hebben 34 verdiepingen.
# Sylvia (voornaam)

Sylvia of Silvia is een meisjesnaam.
De naam is afgeleid van het Latijnse woord silva ("woud") of silvestris, wat "afkomstig uit het woud" betekent.
Varianten van de naam zijn Sylvie en Silvie.

## Bekende naamdraagsters

* Sylvia Vanden Heede, Vlaamse jeugdschrijfster
* Sylvia Hoeks, actrice
* Sylvia Kristel, actrice
* Sylvia de Leur, actrice
* Sylvie Meis, presentatrice en model
* Sylvia Millecam, comédienne
* Sylvia Pankhurst, feministe
* Sylvia Plath, schrijfster
* Silvia Sommerlath, koningin van Zweden
* Sylvia Tóth, zakenvrouw
* Sylvie Vartan, zangeres
* Sylvia Weve, illustratrice
* Sylvia Willink, schilderes en beeldhouwster
* Sylvia Witteman, columniste

## Externe link

* Populariteit, verspreiding en verklaring van de naam Sylvia en Silvia, Nederlandse Voornamenbank, Meertens Instituut.
# Vlag van Merelbeke

De vlag van Merelbeke werd door de gemeenteraad op 14 februari 1991 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Oost-Vlaamse gemeente Merelbeke. Op 11 juni 1991 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 25 september 1991 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Geel met een zwarte leeuw, geklauwd en getongd van rood, en een rood uitgeschulpt omboordsel.
De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit. De leeuw zijn ontleend uit de Vlaamse vlag.
In 2025 is Merelbeke samen met Melle opgegaan in de gemeente Merelbeke-Melle. De vlag is daardoor als gemeentevlag komen te vervallen.
* Officiële tekening van de vlag
* Vlag van Vlaanderen
# PC8 Rote Erde-Radweg

De PC8 Rote Erde-Radweg (Rode aardefietsroute of PC8 de la Terre Rouge) is een lange afstandsfietsroute (Piste Cycable) in Luxemburg. De route start is in Bettembourg en daarna voert de route door het uiterste zuiden van Luxemburg waar vroeger veel industrie voorkwam en ijzererts werd gewonnen, wat weer verwijst naar de rode aarde. Het traject is bewegwijzerd in twee richtingen.

## Traject

In Bettembourg sluit de route aan op de PC6 Drei Länder-Radweg welke parallel meeloopt tot Schifflange. In Bettembourg is ook een aansluiting met de PC10 François Faber.
De route gaat door de bezienswaardige plaats Esch-sur-Alzette en in eindpunt Sanem kan worden aangesloten op de PC6.

## Aansluitingen met andere routes

* In Bettembourg kan worden aangesloten op de PC6 Drei Länder-Radweg en de PC10 François Faber.
* In Sanem kan worden aangesloten op de PC6 Drei Länder-Radweg.

## Externe link

* PC8 Rote Erde-Radweg
# Niphopyralis albida

Niphopyralis albida is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Sri Lanka.
# Standaardadditiemethode

De standaardadditiemethode is een techniek die wordt toegepast in de analytische chemie om een onbekende analytconcentratie te achterhalen. Deze methode vereist een lineaire respons op de analyt. De meest bruikbare range van standaardadditie verhoogt het analytisch signaal 1,5 tot 3 keer ten opzichte van het oorspronkelijke signaal.

## Toepassingen

De standaardadditiemethode wordt vooral gebruikt als de samenstelling van het monster onbekend is of als deze zeer complex is en het analytisch signaal wordt beïnvloed. Deze techniek wordt dus toegepast om de effecten van de matrix (alles wat er in een mengsel zit, behalve analyt) te elimineren, als bijvoorbeeld het maken van een blanco niet mogelijk is. Op deze manier kan de onbekende analytconcentratie toch bepaald worden.

## Methode

Bij de standaardadditiemethode worden bekende hoeveelheden van een analyt toegevoegd aan een onbekende hoeveelheid analyt. De matrix heeft op deze manier hetzelfde effect op de toegevoegde analyt als op de originele analyt in onbekende concentratie. Het matrix-effect (een verandering in het analytisch signaal, veroorzaakt door alles behalve analyt) wordt hierdoor als het ware gecompenseerd. Aan de hand van de toename in het signaal kan er worden afgeleid hoeveel analyt er in het originele, onbekende monster zat.

## Mogelijkheden

Er zijn verschillende mogelijkheden om standaardadditie uit te voeren, onder andere:
* Met een constant totaal volume (Figuur 1)
* Met een variërend volume

#### Constant totaal volume

Gelijke hoeveelheden van de onbekende concentratie worden in verschillende maatkolven gepipetteerd. Vervolgens worden oplopende hoeveelheden van de standaard (een oplossing met een bekende analytconcentratie) toegevoegd en wordt er verdund tot het afvulstreepje. Elke maatkolf bevat nu dezelfde onbekende analytconcentratie en verschillende concentraties standaard. (De standaard en de onbekende concentratie bevatten dezelfde analyt). De volgende stap is het analyseren van de verschillende oplossingen en het construeren van een grafiek zoals in Figuur 2. De x-as is de concentratie van de toegevoegde standaard nadat het gemengd is met de onbekende analytconcentratie. De absolute waarde van het snijpunt met de x-as van de geëxtrapoleerde lijn is de onbekende, originele analytconcentratie, nadat het verdund is tot het eindvolume. De vergelijking van de lijn in Figuur 2 is y = ax + b. Het snijpunt met de x-as kan ook verkregen worden door y op 0 te stellen: 0 = ax + b, waaruit volgt dat x = -b/a.

#### Variërend volume

In sommige analyses wordt een eigenschap van een analyt gemeten zonder dat er oplossing verbruikt wordt. Verschillende bekende concentraties kunnen dan gewoon aan de onbekende analytconcentratie worden toegevoegd. Eerst wordt de respons gemeten zónder toevoeging van de standaard. Vervolgens, voor élke standaardadditie die gedaan wordt, wordt de respons opnieuw gemeten. Dit proces wordt herhaald totdat het originele signaal verhoogd is met een factor 1,5 tot 3. Het totale volume van de oplossing wordt verhoogd na elke succesvolle meting.
# Alburnus macedonicus

Alburnus macedonicus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Karaman.
* ↑ (en) Alburnus macedonicus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Alburnus macedonicus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# The Black Archives

The Black Archives is een archief rond zwart erfgoed, gevestigd in Amsterdam. Het bestaat uit verschillende boekencollecties, archieven en artefacten die de nalatenschap zijn van zwarte schrijvers en wetenschappers. The Black Archives geeft ook advies en lezingen en organiseert evenementen en exposities. Formeel valt The Black Archives onder de stichting New Urban Collective. Medewerkers zijn onder anderen Jessica de Abreu, Camille Parker en Rudy Asibey.

## Geschiedenis

Mitchell Esajas en Jessica de Abreu, die elkaar leerden kennen aan de Vrije Universiteit (Amsterdam), waren in 2011 twee van de oprichters van het New Urban Collective, een vereniging voor biculturele studenten die vonden dat er op de universiteit te weinig aandacht was voor onderwerpen als kolonialisme en slavernij. Ze raakten in 2014 betrokken bij de actiegroep Kick Out Zwarte Piet. In 2015 richtten zij samen met Miguel en Thiemo Heilbron The Black Archives op. De eerste boekencollectie was de nalatenschap van sociaal wetenschapper Waldo Heilbron, die als socioloog aan de Universiteit van Amsterdam onderzoek deed naar post-kolonialisme, de trans-Atlantische slavenhandel en haar erfenis, racisme en geschiedschrijving.
Een jaar later verhuisde The Black Archives van een pand in Noord naar het Hugo Olijfveldhuis aan de Zeeburgerdijk in Amsterdam, waar Vereniging Ons Suriname gevestigd is. De eigen collectie en het archief van het al sinds 1919 bestaande Ons Suriname werden samengevoegd. Sindsdien zijn er meer collecties bij gekomen. In augustus 2020 is The Black Archives Bijlmer geopend in Amsterdam-Zuidoost. Na even terug te zijn geweest aan de Zeeburgerdijk moest het in 2024 opnieuw verhuizen; het gebouw wordt heringericht tot Suriname Museum; het archief verhuisde voor twee jaar naar een winkelruimte in winkelcentrum Amsterdamse Poort.
In 2022 heeft The Black Archives een historisch unicum behaald door als enig Nederlands collectief volledig bestaand uit Nederlanders van kleur deel te nemen aan Documenta 15.

## Muurschildering

Naast de ingang van het Hugo Olijfveldhuis zijn de Surinaamse en zwarte helden Anton de Kom, Perez Jong Loy, Cindy Kerseborn, Sophie Redmond en Hugo Kooks afgebeeld op een muurschildering door Dewy Elsinga en Hedy Tjin, De muur van Surinaamse en zwarte helden. Deze muurschildering werd op 3 december 2020 beklad met witte verf en stickers met de tekst Roetveeg Piet = Genocide.

## Onderscheidingen

In 2017 kregen De Abreu en Esajas de Black Achievement Awards voor The Black Archives. In 2018 kreeg The Black Archives de Amsterdamprijs voor de Kunst.
# El Rio (Bobbejaanland)

El Rio is een rapid river in het Belgische attractiepark Bobbejaanland.
De wildwaterbaan bestaat uit vijftien boten. Per boot is er plaats voor maximaal negen bezoekers. Tijdens de rit komt men twee speciale effecten tegen. In het begin werd men opgetakeld door een rad en glijdt het bootje van een glijbaan af. Dit rad is in 2002 buiten gebruik genomen en werd in 2017-2018 verwijderd. De baan heeft een lengte van 320 meter en heeft een hoogte van tien meter. Het tweede speciale effect bevindt zich halverwege El Rio. Hier vaart het bootje om een draaikolk, waarna het via een afdaling onder de draaikolk door gaat.
De bouwkosten bedroegen circa € 3,5 miljoen.

## Galerij

* Station
* Station
* Draaikolk

## Externe link

* Bouwfoto's van El Rio op Bobbejaanland Nostalgie
* ↑ https://web.archive.org/web/20110611124454/http://www.bobbejaanland.be/nl/attraction/el-rio: www.bobbejaanland.be - El Rio
* ↑ http://www.rides.nl/attractie/info/el-rio: www.rides.nl - El Rio
* ↑ (de) freizeitpark-welt.de El Rio
Afbeeldingen
# Forel (vis)

De forel is een zalmachtige zoetwatervis behorend tot de familie Salmonidae, onderfamilie Salmoninae (echte zalmen).
Er zijn meerdere geslachten, waarvan enkele van de bekendste zijn:
Forel wordt gewoonlijk gevonden in koele, heldere stromen en meren, en is via natuurlijke weg verspreid over Noord-Amerika, Noord-Azië en Europa. Verschillende soorten zijn in de 19e eeuw in Australië en Nieuw-Zeeland ingevoerd door visliefhebbers. Dit leidde tot de verdringing van een aantal inheemse vissoorten.

## Viskweek en gastronomie

Forellen en met name regenboogforellen worden tegenwoordig ook veel in Europa gekweekt. De forellen worden verkocht aan horecagelegenheden, maar het merendeel van de gekweekte forellen wordt verkocht aan zogenaamde forelvisvijvers. Forellen worden daar uitgezet om later door sportvissers weer gevangen te worden.
De truite meunière, forel gewenteld in melk en bloem en dan in roomboter gebakken in de pan en opgediend met citroen, peterselie (en amandelschilfers) en een aardappelbereiding naar keuze, staat in België op het algemene menu als een gezond alternatief voor een vleesmenu.
* ↑ Onder meer te vinden in: Ons kookboek (van de KVLV).
# Pieter Cosijn

Pieter Cosijn (Rijswijk, 1 september 1630 – Den Haag, na 1667) was een Noord-Nederlandse schilder van landschappen en bloemstillevens. Hij schilderde in de stijl van Anthonie Jansz. van der Croos, en monogrammeerde zijn werk met de letters "PC".
Cosijn was de zoon van Jacques Cosijn (of Cousingh), die militair was in Nederlands-Brazilië. Na het overlijden van zijn vader in 1635 kwam hij in het weeshuis van Den Haag terecht. Pieter ging naar school in Voorburg en omstreeks 1640 naar een kostschool in Overschie. Hij trouwde in 1649 met Sara Klarebouts, met wie hij meerdere kinderen kreeg. Gedurende zijn minderjarigheid (tot zijn 25e) had hij het moeilijk omdat zijn schilderijen niet genoeg opbrachten en het weeshuis hem zijn erfdeel, dat zij in beheer hadden, niet uitkeerde.
Pieter Cosijn was in 1647 in de leer bij de kunstschilder Pieter Nason in Den Haag en in 1648 bij Peter Willebeeck in Antwerpen. Hij keerde echter al na een half jaar terug naar Den Haag.
Hij werkte in Den Haag (1649-1654), en vervolgens in Leiden (1654-1655). Om moeilijke tijden te doorstaan opende hij in Leiden een winkel. Hij keerde in 1657 terug naar Den Haag. In 1658 werd hij lid van de Confrèrie Pictura, het gilde voor kunstenaars, maar had soms moeite om zijn bijdrage te betalen.
Het Museum voor Schone Kunsten (Gent) heeft een gesigneerd schilderij van hem uit 1667. Er is niets bekend over zijn latere leven.
* Pieter Cosijn. RKD — Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Pieter Jacobsz Cosijn. Ecartico
* Aert Cosijn. RKD — Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 60655510
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 18644
* Union List of Artist Names: 500004671
* Virtual International Authority File: 95709302
* WorldCat (via VIAF): 95709302
# Lien Huyghebaert

Lien Huyghebaert (Roeselare, 31 augustus 1982) is een Vlaamse oud-atlete. Ze werd diverse malen Belgisch jeugdkampioene bij het verspringen, hink-stap-springen, op de 100 en de 200 m.

## Loopbaan

Oorspronkelijk behaalde Huyghebaert verschillende Belgische titels in het verspringen en het hink-stap-springen, maar in 2003 schakelde ze over op de sprint. Dit resulteerde in 2004 in een tweede plaats op de 100 m tijdens de Belgische kampioenschappen AC met een knappe 11,49 s.
In de zomer van datzelfde jaar maakte ze deel uit van de Belgische 4 x 100 meterploeg op de Olympische Spelen in Athene. Met hun Belgische record in de reeksen en een zesde plaats in de finale, leverden deze meisjes de tot op dat moment beste Belgische vrouwenprestatie ooit op de Olympische Spelen. De bekroning van dat seizoen kwam er met de titel van de meest beloftevolle jonge atlete van België.
Eind 2005 moest Lien Huyghebaert na een jaar met vele blessures afscheid nemen van de prof-atletiek. Wegens een aanslepende voetblessure moest ze haar selectie voor de wereldkampioenschappen weigeren en verloor hierdoor haar statuut bij BLOSO. Ondanks de weinige trainingsarbeid dat jaar behaalde ze de Vlaamse titel op 100 m en een derde plaats op het Belgische Kampioenschap AC.
Na het beëindigen van haar sportcarrière in de atletiek, richtte Huyghebaert zich op andere zaken.

## Club en privé

Huyghebaert was aangesloten bij Houtland AC. Ze heeft drie kinderen.

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 11,49 s | 11 juli 2004 | Brussel |
| 200 m | 24,09 s | 8 mei 2005 | Brasschaat |
| verspringen | 6,08 m | 2003 | |
| hink-stap-springen | 12,83 m | 2003 | |

## Palmares
### verspringen

* 1999: 8e EYOD - 5,58 m
* 2002: 2 BK indoor AC – 5,96 m

### hink-stap-springen

* 2001: 2 BK AC – 12,41 m
* 2002: 2 BK indoor AC – 12,26 m
* 2002: 3 BK AC – 12,30 m

### 100 m

* 2003: 7e KBC Nacht van de atletiek - 12,21 s
* 2004: 8e KBC Nacht van de atletiek - 11,65 s
* 2004: 2 BK AC - 11,49 s
* 2005: 3 BK AC - 11,85 s

### 4 x 100 m

* 2003: 7e EK U23 - 44,94 s
* 2004: 6e OS in Athene - 43,11 (in serie 43,08 s = NR)
* (en) World Athletics-profiel voor Lien Huyghebaert
* (en) Profiel van Lien Huyghebaert op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Profiel van Lien Huyghebaert op de website van de VAL
# Prikpen (handenarbeid)

Een prikpen wordt voor verschillende doeleinden gebruikt bij diverse vormen van handenarbeid en knutselen. Prikpennen kunnen dan ook variëren in vorm en materiaal, en kunnen scherp of juist stomp zijn.
In de kleuterklas, waar de creatieve ontwikkeling van kinderen een belangrijk doel is, is de prikpen een veelgebruikt hulpmiddel. Het gaat dan doorgaans om een kleine, stompe variant die wordt gebruikt in combinatie met een zogeheten 'prikmat'. Door papier of karton op de zachte ondergrond (de mat) te leggen en er gaatjes in te prikken, in een rij en kort bij elkaar, zijn kinderen in staat vormen uit papier te 'prikken'. De prikpen is op die manier een veilig en gemakkelijk alternatief voor de schaar. In de winkel zijn voor dit doel prikblokken te koop met allerhande plaatjes.
Ook bij borduren worden prikpennen gebruikt om draden door weefsels te leiden zonder een borduurnaald door het weefsel te halen. Een andere bekende toepassing is die bij perkamentkunst, waarbij perkament bewerkt wordt met uiteenlopende pennen. Scherpe prikpennen, die perforeerpennen worden genoemd, worden gebruikt om decoratieve patronen van gaatjes te prikken of vormen uit te steken (enigszins vergelijkbaar met de priktechniek voor kinderen). Stompe 'ciseleerpennen', vaak met een kogel op de punt, worden gebruikt om versieringen in het perkament te 'drukken', zonder het te perforeren.

## Brailleren

Prikpennen zijn ook noodzakelijk bij het handmatig schrijven in braille. Door met een stompe prikpen van rechts naar links en in spiegelschrift puntjes in het papier te drukken, wordt het reliëf leesbaar wanneer het papier wordt omgekeerd.
# Loes den Hollander

Loes den Hollander (Nijmegen, 1948) is een Nederlandse schrijfster van literaire thrillers.

## Levensloop

Den Hollander begon als achtjarige met schrijven. Aanvankelijk gedichtjes, later korte columns, daarna korte verhalen. Haar werk werd voor het eerst gepubliceerd toen ze tien was. Nadat ze in 2001 een verhalenwedstrijd van Libelle had gewonnen, begon ze serieus na te denken over een carrière als schrijfster. Zij sloot in 2006 haar werk als directeur van een gezondheidsinstelling af, en in datzelfde jaar debuteerde zij met de literaire thriller Vrijdag. Tot dusver verschenen er van haar hand negenentwintig thrillers, een roman, drie bundels met korte verhalen en drie novelles. Van haar boeken zijn in totaal al meer dan een miljoen exemplaren verkocht. In 2013 werd zij door de CPNB gevraagd de geschenknovelle voor de Maand van het Spannende Boek te schrijven. In 2021 werd de MAX Gouden Vleermuis voor haar hele oeuvre aan het toegekend.

### Privé

In maart 2018 werd bekend dat Den Hollander was getroffen door een hersenaneurysma en opgenomen was in het AMC. Dit werd bekendgemaakt op haar eigen website en Facebookpagina. Als ze na ruim een jaar na revalidatie weer is hersteld werd het boek ‘ Mij zie je niet’ waarmee ze al begonnen was uitgegeven.
# René van Rijckevorsel

René Maarten Maria van Rijckevorsel (Assen, 24 november 1961) is een Nederlandse journalist en schrijver. Hij is sinds augustus 2021 correspondent voor EW (Elsevier Weekblad) in Brussel. Daarvoor was hij vanaf 2001 lid van de hoofdredactie van Elsevier en van 2013 tot eind 2018 hoofdredacteur van het maandblad Elsevier Juist.

## Opleiding

Van Rijckevorsel studeerde Nederlandse taal en letterkunde aan de Universiteit Utrecht. Zijn afstudeerrichting was Moderne Letterkunde. Zijn scriptie beschreef de geschiedenis van het literaire tijdschrift Groot Nederland.

## Loopbaan

Na een periode als freelance journalist en tekstschrijver vestigde Van Rijckevorsel zich in 1990 in Tunis, vanwaar hij werkte als freelance correspondent voor diverse media. Na terugkeer in Nederland was hij een jaar lang eindredacteur van het maandblad Money. In 1994 werd hij chef buitenland op de redactie van Elsevier. Van 1996 tot 1999 woonde hij in Harare, de hoofdstad van Zimbabwe. Hij was daar onder meer freelance correspondent Zuidelijk Afrika voor Elsevier en NRC Handelsblad. Na terugkeer werd hij chef van de binnenlandredactie bij Elsevier en later ook adjunct-hoofdredacteur. In 2004 begon hij de nieuws- en opinie-website van Elsevier. In 2013 stond hij aan de wieg van Elsevier Juist, een informatief maandblad met veel aandacht voor innovatie, wetenschap en ontwikkelingen in het buitenland. Sinds 2021 werkt hij als correspondent in Brussel (EU en NAVO).
# Kårvemeer

Het Kårvemeer, Noord-Samisch: Kårvejávri, ook wel Kårvijaure of Kårvejaure, is een meer in het noorden van Zweden, dicht bij de grens met Noorwegen. Het meer ligt in de gemeente Kiruna op ongeveer 620 meter hoogte boven zeeniveau. Het water in het meer komt van de bergen in de omgeving en stroomt via een zijrivier naar de Tavvarivier en verder de Lainiorivier.
Afwatering: meer Kårvemeer → beek zonder naam → Tavvarivier → Lainiorivier → Torne → Botnische Golf