OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Opa Kip

Jan "Opa" Kip (Dreischor, 18 maart 1851 - aldaar, 21 november 1958) was een Zeeuwse landarbeider, die in zijn laatste levensjaren landelijk bekend werd als oudste man van Nederland.
In zijn jonge jaren trok hij elke zomer naar Zuid-Beveland, om er te helpen bij de vlasoogst. Daar maakte hij kennis met nieuwigheden als de trein, de fiets en de zaaimachine. Vanaf zijn trouwen woonde hij aan de Stoofweg in Dreischor, waar thans een tekstbordje de gevel van zijn huisje siert.
Heel Dreischor vierde op 18 maart 1951 zijn honderdste verjaardag in café De drie schapen. Ook de volgende jaren werd Opa die dag in het zonnetje gezet met een aubade. Schooljeugd en landarbeiders kregen vrijaf en heel het dorp vierde feest. Behalve dan in 1953, toen hij na de watersnoodramp verbleef in een ziekenhuis in Dordrecht, waar de burgemeester hem een taart kwam brengen. Ook koningin Juliana kwam hem daar opzoeken. Toen hij het jaar daarop met zijn dorpsgenoten op Koninginnedag deelnam aan de aubade bij paleis Soestdijk, had de koningin hem nog gekend. En hij haar ook, voegde Opa toe aan zijn verslag.
Op 106-jarige leeftijd reisde hij met de burgemeester van Dreischor helemaal naar Amsterdam, waar hij op het stadhuis werd ontvangen. De tweedaagse reis was een verjaardagsgeschenk. Amsterdam werd bedankt voor de steun tijdens de watersnoodramp.
Toen de Fries Keimpe Piers Nijdam op 15 mei 1954 stierf, werd Jan Kip de oudste man van Nederland. Begin 1957 werd hij tevens de oudste man in Europa. Kip overleed op 21 november 1958, 107 jaar en 8 maanden oud. Ten tijde van zijn overlijden was hij de op één na oudste Nederlandse man ooit, na Geert Adriaans Boomgaard. Kip werd als oudste man van zowel Nederland als Europa opgevolgd door de Delftenaar Willem Kostering.
Door de jaren bleven toeristen vragen naar zijn graf, waar inmiddels de steen al lang was verdwenen. Daarom nam de dorpsraad van Dreischor in 2019 het initiatief om een grafmonumentje op te richten. Het werd dat jaar onthuld op de sterfdag van Jan Kip, 21 november, in aanwezigheid van de burgemeester van Schouwen-Duiveland.
* ↑ PZC 30 aug 2019
* ↑ Opa Kip (106) voor het eerst in Amsterdam, Trouw, 5 april 1957, via Delpher
* ↑ Opa Kip (107) gestorven, Nieuwsblad van het Noorden, 22 november 1958, via Delpher
* ↑ PZC 22 nov 2019
# Pseudaphya ferreri

Pseudaphya ferreri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door de Buen & Fage.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2007.
* 1 2 (en) Pseudaphya ferreri op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pseudaphya ferreri. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Ablatie (geneeskunde)

Ablatie (Latijn: ablatio) is een medische term voor het verwijderen van weefsel.
Deze ingreep kan op verschillende manieren worden uitgevoerd, bijvoorbeeld met een scalpel of een laser of met bevriezing. Soms wordt deze ingreep toegepast om weefsel opzettelijk zodanig te beschadigen dat het geen elektriciteit meer geleidt.

## Ablatio retinae

Ablatio retinae is het spontane loslaten van het netvlies van de achterwand van het oog. Dit leidt tot onmiddellijke uitval van (een deel van) het gezichtsveld. (Gedeeltelijk) herstel is mogelijk met een spoedoperatie, voordat het netvlies verder beschadigd wordt.

## Elektroablatie

Elektroablatie gebeurt door middel van hoogfrequente energie (RF-ablatie). De bedoeling is om het weefsel op te warmen tot temperaturen die liggen tussen 50 °C en 100 °C. Hierbij wordt het weefsel permanent beschadigd en omgevormd tot littekenweefsel. Deze techniek wordt veelal toegepast bij de behandeling van hartritmestoornissen, om een foutieve doorgang van elektrische pulsen te isoleren. Littekenweefsel geleidt namelijk geen elektriciteit. Ook overactieve sympathische zenuwen kunnen met behulp van elektroablatie uitgeschakeld worden. Elektroablatie wordt ook gebruikt bij chronische snurkproblemen.
Momenteel in opmars zijnde, is de techniek van cryoablatie. Hierbij wordt hetzelfde bereikt door middel van bevriezing (tot −80 °C). Het voordeel van cryoablatie is dat men eerst door gebruik van een minder lage temperatuur kan testen of het beoogde effect gehaald is, alvorens de littekenvorming permanent te maken (door de temperatuur verder te verlagen). Het risico op een recidief (terugkeer) van een hartritmestoornis lijkt bij cryoablatie echter groter. Tevens bestaat er bij cryoablatie een verhoogd risico op schade aan de middenrifszenuw.
* ↑ Renae denervatie Medisch Centrum Leeuwarden
* ↑ Somnoplastiek Slaapklachten.nl. Gearchiveerd op 10 mei 2021.
# Dressoir

Een dressoir of dressoor is een reeds in de Middeleeuwen veelvoorkomend meubelstuk. Het bestaat uit een lage kast met twee of drie laden onder het bovenblad. De kast werd gebruikt voor het bewaren van tafelgerei, eetwaren en klein huisraad: de laden wellicht onder andere voor het tafellinnen.
De onderste helft was in de regel open (later met deurtjes) en bestond alleen uit een vloertje, waarop tinnen kannen, emmers en dergelijke werden gezet. De lage kast werd vaak met rijk houtsnijwerk versierd. Op de kast plaatste men dan bijvoorbeeld bloemen, vazen, spiegels en kandelaars.
Op afbeeldingen van middeleeuwse interieurs komen dressoirs veel voor.
Het dressoir was vaak een pronkstuk in een salon. Na de Tweede Wereldoorlog, zo rond eind jaren vijftig, werd het hebben van een dressoir gemeengoed en later door velen gezien als kleinburgerlijk. Omdat vele burgerwoningen als eenheidsbouw werden gerealiseerd trof men toen in vele huizen een gelijkvormige inrichting aan met in het midden een salontafel met een oosters kleedje en langs de wand een dressoir met vazen en schalen.
# Astraptes alardus

Astraptes alardus is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1790 door Caspar Stoll.
# Daniel Senesael

Daniel Senesael (Doornik, 13 januari 1957) is een Belgisch politicus voor de PS en voormalig burgemeester van de Henegouwse gemeente Estaimpuis.

## Biografie

Senesael behaalde in 1974 een diploma boekhouden aan het Institut Technique de l'Etat in Moeskroen en in 1976 haalde hij het diploma van geaggregeerde in het lager secundair onderwijs aan de normaalschool van Doornik. Van 1976 tot 1978 werkte hij als leraar Frans, geschiedenis en zedenleer in verschillende scholen in de regio van Doornik. Daarna was hij van 1978 tot 1979 als gewetensbezwaarde werkzaam bij de Nationale Dienst van Socialistische Bibliotheken en Bibliothecarissen, waarna hij terugkeerde naar het onderwijs.
Vanaf 1976 militeerde hij voor de PS, de partij waarvoor Senesael een lokale afdeling oprichtte in Saint-Léger, een deelgemeente van Steenput. In oktober 1982 werd hij er verkozen tot gemeenteraadslid. Hij zetelde er twee legislaturen lang in de oppositie en werd daarna begin 1995 burgemeester van de gemeente.
Van 1989 tot 1991 was Senesael eveneens adjunct-kabinetschef van toenmalig Waals minister André Baudson en daarna was hij van 1991 tot 2004 attaché op verschillende Waalse ministeriële kabinetten. Van 2003 tot 2004 was hij voorzitter van de raad van bestuur van de openbare vervoersmaatschappij TEC in Henegouwen en van 2007 tot 2015 voorzitter van de PS-federatie van Waals-Picardië.
Senesael werd ook politiek actief op nationaal niveau. Van 2004 tot 2014 zetelde hij voor het arrondissement Doornik-Aat-Moeskroen in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. In dit laatste parlement was hij van 2009 tot 2014 voorzitter van de commissie Kinderen, Onderzoek, Openbaar Ambt en Schoolgebouwen. Van 2014 tot 2024 was hij voor de kieskring Henegouwen lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar Senesael zich ging verdiepen in binnenlandse zaken en mobiliteit. Bij de federale verkiezingen van juni 2024 raakte hij als lijstduwer niet herkozen.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 werd hij herkozen met de meeste voorkeurstemmen, maar hij besloot na de verkiezingen een stap opzij te zetten, onder meer om gezondheidsreden. Hij liet de burgemeesterspost over aan lijstgenoot Frédéric Di Lorenzo.
# Opel Corsa Electric

De Opel Corsa Electric is een elektrische auto uit de compacte klasse (B). Het voertuig wordt gemaakt door autoproducent Opel uit Duitsland. Tot eind 2022 werd de auto Opel Corsa-e genoemd. De Corsa Electric is de elektrische variant van de zesde generatie Opel Corsa.

## Specificaties
### Vervoer

De auto biedt vijf zitplaatsen, waarvan twee geschikt zijn voor Isofix-kinderzitjes. Er is standaard 309 liter kofferbakruimte, die uitgebreid kan worden tot maximaal 1118 liter. Het voertuig is niet voorzien van een trekhaak die bedoeld is voor het trekken van een aanhangwagen. Echter, er is wel een mogelijkheid om een trekhaak te bestellen voor enkel fietsendragers.

### Accu

De auto heeft een 50 kWh grote tractiebatterij waarvan 45 kWh bruikbaar is. Dit resulteert in een WLTP-gemeten actieradius van 359 km, wat neerkomt op 285 km in de praktijk. De accu is actief gekoeld en wordt geproduceerd door CATL. Het accupakket heeft een nominaal voltage van 400 V. Het gehele accupakket weegt ongeveer 356 kg.

### Opladen

De accu van de auto kan standaard worden opgeladen via een type 2-connector met laadvermogen van 7,4 kW door gebruik van 1-fase 32 ampère, waarmee de auto in 7,25 uur van 0 % naar 100 % geladen kan worden. Bij gebruik van een snellader met een CCS-aansluiting kan een laadsnelheid van maximaal 101 kW worden bereikt, waarmee de auto in minimaal 26 minuten van 10 % naar 80 % geladen kan worden, wat neerkomt op een snellaadsnelheid van 460 km/u.

### Prestaties

De elektronische aandrijflijn van de auto kan 100 kW of 136 pk aan vermogen leveren, waarmee de auto met 260 Nm koppel in 8,1 seconden kan optrekken van 0 naar 100 km/u. De maximale snelheid die bereikt kan worden is ongeveer 150 km/u.

## Galerij

* Voorzijde
* Achterzijde
# De Tristan Strategie

De Tristan Strategie is een thriller van auteur Robert Ludlum en is postuum gepubliceerd in 2003. De roman is gebaseerd op een aanzetje van Ludlum maar uitgewerkt door een ghostwriter.

## Het verhaal

In de herfst van 1940 is het Derde Rijk op het toppunt van zijn macht. Frankrijk is bezet, Groot-Brittannië zucht onder de blitzkrieg en is een bondgenootschap aangegaan met Rusland. Steven Mettcalf werkt als spion voor de Amerikaanse inlichtingendienst in bezet Frankrijk. Hij is een aantrekkelijke jongeman afkomstig uit een vooraanstaande Amerikaanse familie. Hij heeft romances met de aantrekkelijkste jonge dames van de Franse elite en is een graag geziene gast op feesten en partijen van de hogere sociale klasse van de Parijse gemeenschap. Hij is tevens een klein radertje binnen de Amerikaanse inlichtingendienst in Europa en speelt Het Grote Spel net als vele andere jongemannen voor hem. Maar wat begon als slechts een spel wordt plotseling bloedserieus. Het spionnennetwerk waar hij onderdeel van uitmaakte wordt abrupt ontmanteld door de nazi's. Hij blijft achter in het door oorlog verscheurde Europa zonder contacten, opdrachten of een noodplan. Later krijgt hij de opdracht een plan op te zetten dat de laatste hoop kan zijn voor een vrij Europa. Hij maakt hierbij gebruik van de contacten van zijn invloedrijke familie. Hij reist naar Moskou op zoek naar een ex-geliefde en ballerina wier loyaliteit twijfelachtig is. Zijn tegenstanders zitten hem steeds dichter op de hielen en de oorlog zelf nadert zijn onomkeerbare crisispunt.
# Fine brown frame

Fine brown frame is een jazzlied geschreven door Guadalupe Cartiero en J. Mayo Williams. Het werd voor het eerst (voor zover na te gaan) opgenomen door Buddy Johnson en zijn orkest in 1948. In de loop der jaren verscheen een aantal covers. In Nederland en België werd de versie van Lou Rawls en Dianne Reeves in 1989 een bescheiden hitje. Voor wat betreft het Nederlandse taalgebied namen Sofie en Günther Neefs het op (1996). Meest intieme versie is van Nellie Lutcher.

## Lou Rawls

Fine brown frame is een single van Lou Rawls in duet met Dianne Reeves. Het is afkomstig van Rawls' album At last. Het werd alleen in Nederland en België een hitje.

## Hitnotering

Alarmschijf

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 42 t/m 48 in 1989 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 25 | 14 | 11 | 11 | 14 | 27 | 40 | uit |

### Nederlandse Mega Top 50

Hitnotering: 21-10-1989 t/m 22-12-1989 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | |
| Positie: | 43 | 19 | 13 | 13 | 22 | 37 | 61 | 80 | 94 | uit |

### Belgische BRT Top 30

Hitnotering: 4-11-1989 t/m 15-12-1989 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie: | 24 | 19 | 25 | 26 | 16 | 18 | uit |

### Vlaamse Ultratop 50

Hitnotering: 4-11-1989 t/m 15-12-1989 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie: | 34 | 31 | 34 | 34 | 28 | 28 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

Fine Brown Frame stond alleen in 1999 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1796.
* dutchcharts (Mega top 50/Ultratop50), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* www.discogs.com
* Second Hand Songs coverlijst
* Syl Johnson schreef een Mrs. Fine Brown Frame, dat is een ander nummer (funk)
# Anaea glycerium

Anaea glycerium is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Edward Doubleday.
# Sportbelofte van het jaar (België)

De titel Sportbelofte van het jaar wordt sinds 1998 jaarlijks toegekend aan de Belgische sporter die als winnaar eindigt van een referendum georganiseerd door de Belgische Beroepsbond van Sportjournalisten. Naast de trofee van Sportbelofte van het jaar is er sedert 1967 ook die van Sportman van het jaar, sedert 1975 die van "Sportvrouw van het jaar" & sedert 1997 die van "Sportploeg van het jaar".

## Overzicht van de winnaars

| Jaar | Winnaar/winnares | Discipline |
| 1998 | Kim Clijsters | tennis |
| 1999 | Bart Wellens | veldrijden |
| 2000 | Bart Aernouts | veldrijden |
| 2001 | Jurgen Van den Broeck | wielrennen |
| 2002 | Thomas Buffel | voetbal |
| 2003 | Kirsten Flipkens | tennis |
| 2004 | Aagje Vanwalleghem | turnen |
| 2005 | Niels Albert | veldrijden |
| 2006 | Yoris Grandjean | zwemmen |
| 2007 | Dominique Cornu | wielrennen |
| 2008 | Elise Matthysen | zwemmen |
| 2009 | Romelu Lukaku | voetbal |
| 2010 | Luca Brecel | snooker |
| 2011 | Thomas Van Der Plaetsen | tienkamp |
| 2012 | Kimmer Coppejans | tennis |
| 2013 | Nafissatou Thiam | zevenkamp |
| 2014 | Divock Origi | voetbal |
| 2015 | Tiesj Benoot | wielrennen |
| 2016 | Louise Carton | veldlopen |
| 2017 | Lotte Kopecky | wielrennen |
| 2018 | Remco Evenepoel | wielrennen |
| 2019 | Yari Verschaeren | voetbal |
| 2020 | Charles De Ketelaere | voetbal |
| 2021 | Thibau Nys | wielrennen |
| 2022 | Cian Uijtdebroeks | wielrennen |
| 2023 | Alec Segaert | wielrennen |
| 2024 | Jarno Widar | wielrennen |
# Ichijo

Keizer Ichijō (一条天皇, Ichijō-tennō, 15 juli 980 – 25 juli 1011) was de 66e keizer van Japan volgens de traditionele opvolgvolgorde. Hij regeerde van de 23e dag van de zesde maand van Kanna 2 (986) tot de 13e dag van de zesde maand van Kankō 8 (1011).

## Genealogie

Ichijō’s persoonlijke naam (imina) van voor hij keizer werd was Kanehito-shinnō. Hij was de zoon van keizer En'yū en Fujiwara no Senshi, een dochter van Fujiwara no Kaneie. Er bestaan geen bronnen die vermelden of hij broers en/of zussen had, waardoor historici over het algemeen aannemen dat hij het enige kind was van En'yū.
Ichijō had zelf vijf keizerinnen en hofdames, met wie hij vijf kinderen kreeg. Twee van deze kinderen werden later ook keizer: Go-Ichijo en Go-Suzaku.

## Leven

Ichijō’s viel samen met het hoogtepunt van de cultuur uit de Heianperiode, en de top van de macht van de Fujiwaraclan.
Ichijō werd in 984 tot kroonprins benoemd door keizer Kazan. Er zijn geruchten dat na deze bekendmaking Ichijō’s grootvader Kaneie met een complot kwam om Kazan af te laten treden. Kazan trad na een korte regeerperiode af, waardoor Ichijō op zijn zevende op de troon kwam. Kaneie werd zijn regent, en had daarmee de feitelijke macht in handen.
Ichijō hield van literatuur en muziek. Hij was vooral dol op de fluit. Ichijō stond tevens bekend om zijn kalme karakter, wat hem geliefd maakte aan het hof.
Tijdens Ichijō's regeerperiode, werden er keizerlijke bezoeken gebracht aan de schrijnen Kasuga, Ōharano, Matsunoo, en Kitano. De traditie om deze schrijnen te bezoeken werd door latere keizers overgenomen.
Ichijō was in totaal 25 jaar aan de macht als keizer. In 1011 trad hij af. Amper een maand later stierf hij op 32-jarige leeftijd. Hij ligt begraven in een van de zeven keizerlijke tombes in de Ryoan-ji tempel in Kyoto.
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof: 一条天皇 (66)
* ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 150-154; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 302-307; Varley, Jinnō Shōtōki, pp. 192-195.
* ↑ Varley, p. 192; Brown, p. 264.
* ↑ Brown, p. 307.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Horst Wessel

Horst Wessel kan verwijzen naar:
* Horst Wessel (1907-1930), Duits schrijver van het officiële partijhymne van de NSDAP
* Horst Wessel (1936-2019), Duits filosoof en academisch docent
* Horst Wessel (schip), Duits marineschip, later bekend als USCGC Eagle (schip, 1936)
* Horst Wessel (divisie), divisie van de SS
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Horst Wessel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Margrietje (lied)

Margrietje is een Nederlandstalig liedje van de Belgische zanger Louis Neefs uit 1971. Muziekproducent Peter Koelewijn vond het achteraf een vreemde combinatie; een (in zijn ogen) acommerciële zanger met een commerciële producer. De samenwerking liep dan ook snel stuk. Koelewijn schatte dat er ongeveer 100.000 exemplaren verkocht zijn van het plaatje (gegevens Belpop).
De B-kant van de single was het liedje Er zal altijd zon zijn. Het nummer verscheen in 1979 (voor het eerst) op de lp Nooit Zonder Jou.
In 1987 werd het nummer gecoverd door The Deep Creek Jazzuits.
De melodie van het lied is afkomstig van het Duitse lied Guter Mond, du gehst so stille. Van dit lied zijn verschillende liedvlugschriften bekend vanaf 1800, wat doet vermoeden dat het lied eind 18e eeuw is ontstaan. Het werd in 1933 opgenomen door de toen succesvolle Duitse zanggroep Comedian Harmonists. In 1956 namen de Selvera's een eerste Nederlandse versie op onder de titel Lieve Maan.

## Meewerkende artiesten

* Producer:
** Peter Koelewijn
* Muzikanten:
** Louis Neefs (zang)
** Orkest Harry van Hoof (orkest)

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 |
| Margrietje | 1849 | 1597 | 1856 | 1717 | 1495 | - | 1887 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2002 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* ↑ Margrietje (1972) - Louis Neefs; YouTube (video). Gearchiveerd op 9 december 2021.
* ↑ Margrietje - Louis Neefs; Muziekarchief (lied). Gearchiveerd op 13 augustus 2020.
* ↑ Margrietje (De rozen zullen bloeien) - Louis Neefs (single); Discogs. Gearchiveerd op 20 februari 2021.
* ↑ Nooit Zonder Jou - Louis Neefs; Muziekarchief. Gearchiveerd op 30 maart 2013.
* ↑ Margrietje - The Deep Creek Jazzuits; Muziekarchief. Gearchiveerd op 21 juli 2024.
* ↑ Artikel "Guter Mond, du gehst so stille" op de.wikipedia.org, geraadpleegd 1 juni 2020. Gearchiveerd op 10 september 2023.
* ↑ http://www.originals.be/nl/originals.php?id=2233. Gearchiveerd op 24 maart 2016.
# Buddy Miles

Buddy Miles (Omaha (Nebraska), 5 september 1947 - Austin, 26 februari 2008) was een Amerikaanse rock- en funkdrummer en zanger die vooral bekend is geworden door zijn werk met Jimi Hendrix' "Band of Gypsys", vanaf 1969 tot 1970. Daarnaast zat hij in de rockband The Electric Flag en de Buddy Miles Express. In 1972 bracht hij met Carlos Santana het album Carlos Santana & Buddy Miles! Live! uit. Dit album behaalde de top 10 in meerdere landen, waaronder de Verenigde Staten en Nederland, en verkreeg in de VS de platina status. Van 1986 tot 1994 gaf hij leiding aan de groep The California Raisins, waarmee hij vier albums opgenomen heeft.
Hij overleed op 60-jarige leeftijd aan hartfalen.
# Partido Popular Democrático

De Partido Popular Democrático (Nederlands: Democratische Volkspartij) is een Puerto Ricaanse politieke partij die voorstander is van het huidige statuut van Puerto Rico als gemenebest en unincorporated territory van de Verenigde Staten. De PPD is de belangrijkste oppositiepartij in het Puerto Ricaanse parlement.
De PPD werd in 1938 gesticht als een linkse partij, maar de huidige partijtop identificeert zich meer als centristisch. De partij werd oorspronkelijk geleid door Luis Muñoz Marín, de eerste verkozen gouverneur van Puerto Rico, die daarom wordt beschouwd als de vader van het moderne Puerto Rico. De PPD is een van de twee belangrijke partijen in Puerto Rico, de andere is de Partido Nuevo Progresista die voorstander is van het toetreden van Puerto Rico als 51e staat van de Verenigde Staten. Daarnaast is er ook de kleinere Partido Independentista Puertorriqueño, die streeft naar onafhankelijkheid. Leden van de PPD worden vaak populares genoemd en zijn meestal lid van de Democratische Partij.
De PPD leverde zes keer de gouverneur van Puerto Rico. De voorlopig laatste partijvertegenwoordiger in die functie was Alejandro García Padilla (2013–2017).
# Coach van het jaar (België)

De titel Sportcoach van het jaar wordt sinds 2011 jaarlijks toegekend aan de Belgische coach die als winnaar eindigt van een referendum, georganiseerd door de Belgische Beroepsbond van Sportjournalisten. De trofee wordt overhandigd tijdens het sportgala waarbij ook andere van "Sportman van het jaar" (1967), "Sportvrouw van het jaar" (1975), "Sportploeg van het jaar" (1997), "Sportbelofte van het jaar" (1998) en Paralympiër van het jaar (2009).
Sinds 2004 wordt de Sportman van het jaar verkozen in het Sportgala, georganiseerd door Octagon cis.

## Overzicht van de winnaars

| Jaar | Winnaar | Discipline |
| 2011 | Jacques Borlée | Atletiek |
| 2012 | Jacques Borlée | Atletiek |
| 2013 | Marc Wilmots | Voetbal |
| 2014 | Marc Wilmots | Voetbal |
| 2015 | Hein Vanhaezebrouck | Voetbal |
| 2016 | Roger Lespagnard | Atletiek |
| 2017 | Roger Lespagnard | Atletiek |
| 2018 | Roberto Martínez ( Spanje) | Voetbal |
| 2019 | Shane McLeod ( Nieuw-Zeeland) | Hockey |
| 2020 | Philip Mestdagh | Basketbal |
| 2021 | Shane McLeod ( Nieuw-Zeeland) | Hockey |
| 2022 | Roger Lespagnard | Atletiek |
| 2023 | Rachid Meziane | Basketbal |
| 2024 | Sven Vanthourenhout | Wielrennen |