OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Biatlon op de Olympische Jeugdwinterspelen 2012

Biatlon is een van de olympische sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Jeugdwinterspelen 2012 in Innsbruck. De wedstrijden werden van 15 tot en met 19 januari gehouden in het nabijgelegen Seefeld. Er waren in het totaal zes onderdelen; de sprint en achtervolging voor zowel de jongens als de meisjes en een gemengde estafette. Tot slot was er nog een gemengde biatlon-langlauf-estafette.

## Deelnemers

De deelnemers moesten in 1994 of 1995 geboren zijn. Het maximale aantal deelnemers was door het IOC op 50 jongens en 50 meisjes vastgesteld. Per land mocht op elk onderdeel maximaal twee deelnemers starten. Het aantal deelnemers per land werd bepaald op basis van het landenklassement van de wereldbeker 2010/11. De beste 20 landen mochten twee deelnemers inschrijven, de landen op de plaatsen 21-30 één deelnemer. Op deze wijze wisten 33 verschillende landen zich te kwalificeren. Het land bepaald vervolgens zelf welke deelnemer(s) het inschreef.
Bij de gemengde biatlonestafette bestond een team uit twee jongens en twee meisjes uit hetzelfde land. Bij het gemengd biatlon-langlauf bestond elk team uit een mannelijke en vrouwelijke biatleet en een mannelijke en vrouwelijke langlaufer.

## Medailles
### Jongens

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| sprint (7,5 km) | CHN | Cheng Fangming | EST | René Zahkna | FRA | Aristide Begue |
| achtervolging (10 km) | GER | Niklas Homberg | EST | René Zahkne | CHN | Cheng Fangming |

### Meisjes

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| sprint (6 km) | GER | Franziska Preuss | KAZ | Galina Vishnevskaya | RUS | Uliana Kaysheva |
| achtervolging (7,5 km) | RUS | Uliana Kaysheva | GER | Franziska Preuss | KAZ | Galina Vishnevskaya |

### Gemengd

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| biatlon-estafette | GER | Laura Hengelhaupt Niklas Homberg Maximilian Janke Franziska Preuss | NOR | Kristian Andre Aalerud Haakon Livik Karoline Naess Kristin Sandegger | FRA | Aristide Begue Chloe Chevalier Fabien Claude Lea Ducordeau |
| biatlon- langlauf-estafette | GER | Franziska Preuss Mamimilian Janke Victoria Carl Christian Stiebritz | RUS | Ivan Galushkin Uliana Kaysheva Anastasia Sedova Alexander Selyaninov | USA | Sean Doherty Anna Kubek Patrick Caldwell Heather Mooney |
Alpineskiën · Biatlon · Bobsleeën · Curling · Freestyleskiën · IJshockey · Kunstrijden · Langlaufen · Noordse combinatie · Rodelen · Schaatsen · Schansspringen · Shorttrack · Skeleton · Snowboarden
* Biatlon op de officiële website
* ↑ (en) Locaties op de officiële website
* ↑ (en) Sport Events and Eligibility op de officiële site
* ↑ (en) Kwalificatiesysteem biatlon
# Emile Gryson

Emile Gryson (Houthem, 8 oktober 1881 - Brussel, 4 januari 1963) was een Belgisch syndicalist en politicus voor de POB en diens opvolger de PSB.

## Levensloop

Gryson groeide op in de (toenmalige) West-Vlaamse gemeente Komen. Aldaar was hij betrokken bij de stichting van de lokale mutualiteit, samenwerkende maatschappij en bouwvakkers-vakbond. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1907 te Komen stelde hij zich kandidaat. Hij behaalde 44 voorkeurstemmen en werd niet verkozen. In 1911 werd hij secretaris voor Wallonië van de Centrale Vereeniging der Bouwwerkers (CVB). Onder zijn leiderschap groeide het ledenaantal van de CVB aan van ca. 1.700 (1910) tot 5.000 (1914). Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1911 was hij opnieuw kandidaat te Komen, maar werd wederom niet verkozen. Hij behaalde bij deze verkiezingen ca. 100 voorkeurstemmen.
Hoewel hij zich in 1911 in Sint-Gillis vestigde, was hij bij de verkiezingen van 1912 kandidaat op de BWP-kieslijst voor het arrondissement Ieper. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bekommerde hij zich om het lot van daklozen, ook bracht hij in deze periode (clandestiene) brieven rond van geïnterneerde soldaten. Na de bevrijding was hij pleitbezorger van de fusie van de CVB met de Centrale Unie der Schilders en de Centrale der Houtbewerkers. Deze fusie vond plaats op 1 januari 1920, met de oprichting van de Centrale van Bouw en Hout (CBH). Op 31 december 1920 vond de fusie van deze centrale met de Centrale der Fabriekwerkers plaats, hieruit ontstond de Algemene Centrale der Bouw- en Ameublementarbeiders en der Gemengde Vakken van België (ACBAGVB). Vervolgens werd Gryson aangesteld als nationaal secretaris van deze vakcentrale, vanuit deze hoedanigheid zetelde hij tevens in de Syndikale Kommissie.
In 1921 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid te Sint-Gillis en provincieraadslid voor de provincie Brabant. In 1932 werd hij aangesteld als voorzitter van de ACBAGVB, een functie die hij uitoefende tot 1946. Datzelfde jaar (1932) werd hij tevens Brabants gedeputeerde. Deze functie oefende hij uit tot 1958, het jaar waarin hij al zijn politieke mandaten neerlegde. Hij schreef onder meer bijdrages voor Le Peuple en Le Mouvement Syndical Belge, alsook voor het ACBAGVB-tijdschrift De Ontvoogding.
In Anderlecht is het Institut Emile Gryson naar hem vernoemd, deze school biedt zowel basis- als secundair onderwijs aan. Daarnaast heeft deze gemeente ook een straat naar hem vernoemd, de Emile Gryson-laan.
* PEIREN Luc & DE MULDER Brigitte; Fiche Emile Gryson; ODIS
* PEIREN Luc, DE GENDT Maarten & MOORKENS Peter; Fiche Algemene Centrale; ODIS
* PEIREN Luc & DE GENDT Maarten; Fiche Centrale der Bouwwerkers; ODIS
* PEIREN Luc; Fiche Centrale van Bouw en Hout; ODIS
* ↑ Fiche Institut Emile Gryson; Fédération Wallonie-Bruxelles
# Wilhelminaplein (metrostation)

Wilhelminaplein, ook wel Kop van Zuid genoemd, is een Rotterdams metrostation aan lijn D en lijn E gelegen nabij de Erasmusbrug op de Kop van Zuid. Het station werd geopend op 4 juni 1997 en is een ontwerp van Zwarts & Jansma architecten. Het ligt aan de helling tussen het bovengrondse traject aan de zuidoostzijde en de tunnel onder de Nieuwe Maas aan de noordwestzijde; daardoor helt het perron in de lengterichting. Hiervoor wordt in de metro gewaarschuwd zodra deze bij het metrostation aankomt.
Het station heeft roltrappen die rechtstreeks naar de gelijknamige tramhalte leiden. Hier stoppen de lijnen 3 en 5. In juli 2005 werd een nieuwe toegang tot het station in gebruik genomen. Deze ingang bevindt zich tegenover het Nieuwe Luxor Theater op de Wilhelminapier naast het Wilhelminaplein en is met de stationshal verbonden door een voetgangerstunnel met loopbanden onder het drukke kruispunt bij de voet van de Erasmusbrug. Een plan voor een people mover is nooit gerealiseerd. Vanaf het station Wilhelminaplein gaan de metro's bovengronds naar Rijnhaven, met als eindbestemming De Akkers (Spijkenisse) of Slinge.
Sinds eind 2011 stopt de RandstadRail-metro tussen Den Haag Centraal en Slinge hier, waarmee het station onderdeel geworden is van metrolijn E.
Als er een metro in het station aankomt, gaan er automatisch lampen op het perron aan. Als de metro vertrekt, doven ze weer.

## Bouw

Een opmerkelijk detail: Boven de betonnen scheidingswand die tussen de beide sporen ligt, lijken V-vormige supports het relatief hoge stationsdak te ondersteunen. Het omgekeerde is waar. De supports houden de spoorbaan en tussenmuur omlaag. Toen de tunnelbuis in de zestiger jaren van de vorige eeuw werd gebouwd, was hier geen station voorzien en fungeerde de grondbelasting boven op de tunnelbuis als contragewicht tegen mogelijk opdrijven van de constructie door grondwaterdruk. Toen het station in de negentiger jaren alsnog werd gebouwd, is eerst een apart gefundeerde grote betonnen plaat gestort op twee diepwanden. Door deze plaat zijn stalen vijzels geboord naar de toenmalige tunnelelementen. Deze zware plaat hield via vijzels de tunnelbuis op zijn plaats zodat de grond eromheen kon worden afgegraven, de buitenwanden van de oorspronkelijke tunnel konden worden gesloopt en het station worden afgebouwd. De grote betonnen plaat fungeerde daarna als dak van het station.
* Tunnel met loopbanden onder het naastgelegen kruispunt
* ↑ In- en uitstappers regionaal spoor (pdf), zuidelijkerandstad.nl
Rotterdam Centraal · Stadhuis · Beurs · Leuvehaven · Wilhelminaplein · Rijnhaven · Maashaven · Zuidplein · Slinge · Rhoon · Poortugaal · Tussenwater · Hoogvliet · Zalmplaat · Spijkenisse Centrum · Heemraadlaan · De Akkers
Den Haag Centraal · Laan van NOI · Voorburg 't Loo · Leidschendam-Voorburg · Forepark · Leidschenveen · Nootdorp · Pijnacker Centrum · Pijnacker Zuid · Berkel Westpolder · Rodenrijs · Meijersplein/Airport · Melanchthonweg · Blijdorp · Rotterdam Centraal · Stadhuis · Beurs · Leuvehaven · Wilhelminaplein · Rijnhaven · Maashaven · Zuidplein · Slinge
# Blijdorp (buitenplaats)

Blijdorp was een buitenplaats in Overschie, een stadsdeel van de Nederlandse stad Rotterdam. De buitenplaats stond in de Blijdorpse polder. De locatie is in de 20e eeuw geheel overbouwd met woningen.

## Geschiedenis

In 1653 stond Blijdorp op een kaart vermeld en was toen een boerenhofstede met 30 morgen aan land. Adriaen Prins kreeg deze hofstede in 1693 in eigendom. Na zijn overlijden in 1705 erfde zijn gelijknamige zoon Adriaen (1692-1780) de hofstede.
Omdat Adriaen in 1705 nog maar maar dertien jaar oud was, kreeg hij twee voogden toegewezen. De hofstede Blijdorp werd verhuurd aan een boer. Vanwege een runderpestepidemie in 1714 kwam de boer in grote problemen, maar de twee voogden van Adriaen hielpen de huurder financieel om zijn geslonken veestapel weer aan te vullen.
Als volwassen man bereikte Adriaen welvaart en aanzien - in 1720 behoorde hij tot de drie rijkste inwoners van Rotterdam - en hij liet Blijdorp vergroten en verfraaien, zodat het als echte buitenplaats kon dienen voor hem en zijn vrienden. Overigens bleef het goed ook verhuurd als boerenbedrijf. Bij een nieuwe veesterfte in 1746 hielp Adriaen zijn huurder om er weer bovenop te komen.
In 1780 erfde Adriaens dochter Jacoba Prins de buitenplaats. Zij verkocht Blijdorp in 1789 aan notaris Justus van der Mey. Diens weduwe verkocht in 1805 de buitenplaats en vier morgen aan land aan Petrus Coenraad de Coningh. Blijdorp is waarschijnlijk door hem afgebroken.

## Beschrijving

De 17e-eeuwse boerenhofstede werd door Adriaen Prins in de 18e eeuw vergroot en verfraaid. Uit de verhuurakte van 1745 komt naar voren dat Blijdorp een boerenwoning was met een aparte herenkamer waar Adriaen gebruik van maakte. Tevens legde hij vast dat de tuin, stalling en koetshuis tot zijn beschikking stonden.
In 1780 werd Blijdorp omschreven als een buitenplaats met herenhuis en boerenwoning.
Het VOC-schip Blydorp uit 1723 is naar de buitenplaats genoemd. Adriaen Prins zelf was vanaf 1720 bewindvoerder bij de VOC-kamer van Rotterdam.
* van den Berg, John M.J. (2020). Kastelen & buitens in Overschie. Museum Oud-Overschie, pp. 53-54.
* ↑ Zandvliet, Kees (27 juni 2020). De 500 Rijksten van de Republiek: Rijkdom, geloof, macht en cultuur. Amsterdam University Press. ISBN 978-94-6249-547-0.
* ↑ De VOCsite : gegevens VOC-schip Blijdorp (1723). www.vocsite.nl. Geraadpleegd op 1 februari 2025.
# Drašković (plaats)

Drašković is een plaats in de gemeente Breznica in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 446 inwoners (2001).
# Piazzale Roma

Piazzale Roma is een plein in de Italiaanse stad Venetië die de entree vormt tot de stad aan het einde van de Ponte della Libertà. Dit plein is samen met het eiland Tronchetto de enige plaats in de stad waar motorvoertuigen zoals auto's en bussen kunnen komen.
Het plein dient als het hoofd-busstation van Venetië. Er zijn vanaf hier buslijnen naar Venetië Marco Polo Airport en Treviso Airport. Het plein is dicht bij het Station Venezia Santa Lucia waarmee het verbonden is via de Ponte della Costituzione, een voetgangersbrug uit 2008 over het westelijke deel van het Canal Grande. De People Mover van Venetië, een automatisch transportsysteem, verbindt het plein met het eiland Tronchetto en de cruiseterminals. Het transportsysteem werd geopend in 2010.
# Leo van der Linden

Leo van der Linden (Helmond, 25 november 1943) is een Nederlandse voormalig profvoetballer die voor Helmondia '55, Sittardia, Roda JC en Helmond Sport speelde.

## Loopbaan

Van der Linden maakte op 16-jarige leeftijd zijn competitiedebuut namens Helmondia '55 in een thuiswedstrijd tegen Eindhoven (0-0) op 6 maart 1960. Na afloop van het seizoen vertrok de jonge aanvaller naar eredivisionist VVV, waar zijn optredens beperkt bleven tot het tweede elftal. Na een seizoen keerde Van der Linden samen met ploeggenoot Henk van Leunen weer terug naar Helmondia '55 dat op zijn beurt Harrie Duda afstond aan VVV. De midvoor, die ook als linksbuiten inzetbaar was, groeide in het seizoen 1964/65 uit tot een goalgetter bij de tweededivisionist. Met 27 doelpunten werd Van der Linden zelfs topscorer van het hele Nederlandse betaald voetbal. Na afloop van dat seizoen werd hij gecontracteerd door het ambitieuze Sittardia dat zo snel mogelijk naar de Eredivisie wilde terugkeren. De Sittardse club slaagde in die missie en werd in seizoen 1965/66 kampioen van de Eerste divisie. Mede vanwege terugkerend blessureleed bleef het doelpuntentotaal van de Helmonder in het kampioensjaar beperkt tot 13 goals. Na de promotie gaf trainer Vladimir Beara voor de spitspositie de voorkeur aan Nico Mares. Van der Linden belandde op de bank en vertrok in 1967 naar Roda JC waar hij twee seizoenen zou spelen. In 1969 keerde hij terug naar zijn geboortestad om bij Helmond Sport te gaan spelen waar hij ook zijn profloopbaan afsloot in 1971, waarna hij nog voor de amateurs van HVV Helmond zou uitkomen.

### Profstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Goals |
| 1959/60 | Helmondia '55 | Eerste divisie B | ?? | 1 |
| 1960/61 | VVV | Eredivisie | 0 | 0 |
| 1961/62 | Helmondia '55 | Tweede divisie | ?? | 1 |
| 1962/63 | Helmondia '55 | Tweede divisie B | ?? | 10 |
| 1963/64 | Helmondia '55 | Tweede divisie B | 20 | 8 |
| 1964/65 | Helmondia '55 | Tweede divisie B | 26 | 27 |
| 1965/66 | Sittardia | Eerste divisie | 14 | 12 |
| 1966/67 | Sittardia | Eredivisie | 2 | 1 |
| 1967/68 | Roda JC | Tweede divisie | 6 | 1 |
| 1968/69 | Roda JC | Tweede divisie | 11 | 10 |
| 1969/70 | Helmond Sport | Eerste divisie | 13 | 2 |
| 1970/71 | Helmond Sport | Eerste divisie | 18 | 4 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | ??? | 77 |
# Rhodeus shitaiensis

Rhodeus shitaiensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Li & Arai.
* ↑ (en) Rhodeus shitaiensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rhodeus shitaiensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Woonrijp maken

Woonrijp maken is het afwerken van openbare delen van een bouwterrein voor uiteindelijk gebruik. Het betreft het aanbrengen van voorzieningen op of in het maaiveld zoals:
* definitieve verhardingen;
* afwateringssystemen;
* straatverlichting;
* groenvoorzieningen;
* straatmeubilair.
Woonrijp maken vindt plaats aan het eind- of na afronding van de bouwactiviteiten. Voorafgaand aan de bouw vindt bouwrijp maken plaats.
# Station Salfords

Salfords is een spoorwegstation van National Rail in Salfords, Reigate and Banstead in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southern. Het station is geopend in 1915.
# Gérard de Villiers

Gérard de Villiers (Parijs, 8 december 1929 – aldaar, 31 oktober 2013) was een Franse schrijver, journalist en uitgever.

## Biografie

Villiers studeerde politicologie aan het elitaire Institut d'études politiques de Paris (IEP de Paris) en journalistiek aan het prestigieuze instituut École supérieure de journalisme de Paris (ESJ Paris). Na het afronden van zijn studies diende hij als officier in het Franse leger ten tijde van de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog.
Tijdens kerstmis 2010 werd Gérard de Villiers getroffen door een gescheurd aneurysma van de aorta terwijl hij, per auto, onderweg was naar zijn huis in Saint-Tropez. Hij werd met een traumahelicopter naar het ziekenhuis vervoerd waar hij vervolgens drie maanden zou blijven. Hij bracht ongeveer een maand in comatueuze toestand door en kwam eind januari 2011 weer bij kennis.
Hij overleed op 83-jarige leeftijd na een lang ziekbed. Op zijn verzoek werd zijn overlijden door zijn advocaat bekendgemaakt via Twitter.
Villiers was vier keer gehuwd en had twee kinderen.

## Auteur

Hij verwierf voornamelijk bekendheid als auteur van de populaire boekenreeks van spionageromans S.A.S. Villiers stond er om bekend voornamelijk verhalen te schrijven rondom de actualiteit zoals internationale conflicten, smokkel van kernwapens en terroristische dreigingen. Bovendien wist hij als geen ander de geopolitieke situatie te beschrijven. In de reeks zijn uiteindelijk 200 delen verschenen. De reeks zal niet door een andere auteur of auteursteam worden voortgezet.
Zijn verhalen zijn te typeren als pulpromans vanwege de bordkartonnen personages en geringe diepgang van de verhaallijnen. In het Frans wordt dit type verhaal aangeduid met de term “romans de gare” omdat deze voornamelijk worden verkocht op treinstations.
Hij werd beschuldigd van extreemrechtse sympathieën toen hij in 1981 in het programma Minute zei dat hij "uitstekende dingen" zag in het Front National.
Villiers gold over het algemeen als zeer ingevoerd in de Franse inlichtingendiensten en onderhield gedurende vele jaren contacten met (voormalig) medewerkers van de Franse en buitenlandse inlichtingendiensten. De aldus verkregen informatie verwerkte hij in de verhaallijnen van de SAS-reeks.

## Uitgever

Naast auteur was Villiers tevens uitgever van diverse (pulp)boekreeksen, die worden geschreven door zogenoemde schrijversteams:
* Alix Karol door Patrice Dard;
* Brigades Mondaines door Michel Brice;
* l'Éxécuteur door John Pendleton
* l'Implacable door Richard Sapir en Warren Murphy;
* Le cercle poche door Jasmine Dulac;
* Richard Blade door Jeffrey Lord.

## Over Villiers

* Christophe Deloire, Gérard de Villiers: Le mercenaire du polar, Le Point, 13 janvier 2005.

## Reeksen

Gérard de Villiers stond aan de wieg van de onderstaande, in het Nederlands vertaalde boekreeksen:
* Brigade Mondaine, over de Parijse zedenpolitie, A.W. Bruna Uitgevers, Zwarte Beertjes.
* S.A.S., met CIA-agent Malko Linge, A.W. Bruna Uitgevers, Zwarte Beertjes.
# Brån

Brån is een plaats in de gemeente Vännäs in het landschap Västerbotten en de provincie Västerbottens län in Zweden. De plaats heeft 55 inwoners (2005) en een oppervlakte van 11 hectare. De plaats ligt aan de rivier de Umeälven, net voorbij de plaats waar de rivieren Vindelälven en Umeälven samen komen en onder de naam Umeälven verder stromen. Net ten noordwesten van Brån aan de overzijde van de Umeälven ligt de plaats Vännäsby er is een brugverbinding met deze plaats.
# Firebird

Firebird kan verwijzen naar:
* Pontiac Firebird, een automodel
* een oudere versie van Mozilla Firefox
* Firebird (computerspel), een spel uit 1981
* Firebird (database)
* Firebird (band), een Brits bluesrocktrio
* Firebird (Tomita), een album van Isao Tomita
* Firebird (gitaar), een gitaar gemaakt door de Gibson Guitar Corporation
* Firebird (trompet)
En ook:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Firebird en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# TER

TER kan verwijzen naar:
* Transport express régional, het spoorvervoer ingericht door de regio's in Frankrijk
* Tren Español Rápido, een Spaanse luxetrein over langere afstand
* Tertiary Entrance Rank
* Total expense ratio
# Cobitis dolichorhynchus

Cobitis dolichorhynchus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de modderkruipers (Cobitidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Nichols.
* ↑ (en) Cobitis dolichorhynchus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Cobitis dolichorhynchus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# UCI Continental Circuits

De UCI Continental Circuits zijn een grote reeks wielerwedstrijden die vanaf 1 januari 2005 door de Internationale Wielerunie (UCI) zijn ingevoerd. Deze wedstrijden bevinden zich qua niveau onder de UCI World Tour (voorheen ProTour) en de UCI ProSeries. De Continental Circuits zijn verdeeld over vijf continenten:
* de UCI Europe Tour in Europa
* de UCI America Tour in Noord- en Zuid-Amerika
* de UCI Asia Tour in Azië
* de UCI Africa Tour in Afrika
* de UCI Oceania Tour in Oceanië
De vijf Continental Circuits staan alle los van elkaar en hebben allemaal hun eigen ploegen, wedstrijden en klassementen.

## Deelname

Aan wedstrijden van de Continental Circuits kan worden deelgenomen door (pro-)continentale ploegen, ploegen die aan de World Tour deelnemen en kleinere en/of gelegenheidsploegen. Per categorie wedstrijd is deelname echter aan beperkingen onderhevig, bijvoorbeeld om te voorkomen dat te veel World Tour-ploegen aan een bepaalde wedstrijd deelnemen. Voor de klassementen komen echter alleen renners van de continentale ploegen in aanmerking. Omdat echter ook veel punten door andere renners worden verdiend (in dezelfde wedstrijden) hoeven de klassementen niet representatief te zijn.

## Puntenverdeling

De puntenverdeling vindt plaats op basis van een door de UCI vastgesteld classificatiesysteem. Er wordt hierbij onderscheid gemaakt tussen meerdaagse en eendagswedstrijden (een 1 staat voor eendagswedstrijd, een 2 voor een meerdaagse) en de status en zwaarte van de betreffende wedstrijd (1 is zwaarder dan 2). Oorspronkelijk was er ook een zwaardere categorie (HC (Hors Catégorie of Buiten Categorie), maar deze werd geschrapt bij het invoeren van de UCI ProSeries in 2020.
Indeling
* .1-categorie
** 2.1-categorie, de belangrijkste meerdaagse wedstrijden
** 1.1-categorie, de belangrijkste eendaagse wedstrijden
* .2-categorie
** 2.2-categorie, de minder belangrijke meerdaagse wedstrijden
** 1.2-categorie, de minder belangrijke eendaagse wedstrijden

## Wedstrijden

Elke wedstrijd heeft, zoals al eerder genoemd, haar eigen wedstrijden. Deze worden op het eigen continent verreden. Zo horen bijvoorbeeld alle continentale wedstrijden op Europese bodem bij de UCI Europe Tour.

## Deelnemende ploegen

Aan deze wedstrijden kan worden deelgenomen door al de door UCI erkende ploegen, in het bijzonder door de pro-continentale en continentale ploegen. WorldTour-wielerploegen mogen ook deelnemen aan deze wedstrijden, maar kunnen geen punten vergaren voor de competitie. Vermits de punten op de door hen behaalde plaatsen wegvallen en dat vaak de beste plaatsen zijn, worden de rangschikkingen in de Continental Circuits nogal eens scheefgetrokken, met onverwachte winnaars als gevolg.
# Colin Ayre

Colin Ayre (Ashington, 14 maart 1956 – Morpeth, 10 september 2023) was een Engels profvoetballer die als aanvaller voor Telstar speelde.

## Carrière

Colin Ayre speelde in de jeugd en de reserves van Newcastle United, waar hij nooit in het eerste elftal speelde. In 1975 vertrok hij na een testperiode naar Telstar, waar hij één seizoen speelde. Gedurende het seizoen woonde hij een korte tijd bij Telstar-fan Jack Spijkerman in huis. Ayre maakte zijn eredivisiedebuut op 17 augustus 1975, in de met 5-1 gewonnen uitwedstrijd tegen Excelsior. In deze debuutwedstrijd scoorde hij twee keer, maar deze vorm hield hij niet lang vol. In de rest van het seizoen scoorde hij maar één keer en kwam niet veel meer in actie. Na dit seizoen vertrok hij weer naar Engeland waar hij voor Torquay United en Ashington A.F.C. speelde. Hierna keerde hij weer terug naar Telstar, wat inmiddels in de eerste divisie speelde. Hij speelde hier twee seizoenen en vertrok daarna naar Oostenrijk, waar hij voor Wacker Innsbruck en Raika Innsbruck speelde.
Na zijn professionele voetbalcarrière runde hij een krantenwinkel in Morpeth. Hij overleed daar in het ziekenhuis op 67-jarige leeftijd.