OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nadia El Yousfi

Nadia El Yousfi (Casablanca (Marokko), 1 februari 1965) is een Belgische politica voor de PS.

## Levensloop

El Yousfi werd geboren in Marokko. Op negenjarige leeftijd arriveerde ze met haar gezin in België, waar ze zich in het Brusselse Vorst vestigden. Ze volgde een opleiding tot maatschappelijk assistent en behaalde een graduaat in de menswetenschappen aan de hogeschool École supérieure Ilya Prygogine in Brussel.
Beroepshalve werkte El Yousfi vijftien jaar lang als sociaal bemiddelaar in Vorst, waarbij ze voornamelijk met jongeren uit kwetsbare milieus werkte. Ze werd eveneens voorzitter van Infor-Jeunes in Brussel, een onthaal- en informatiecentrum voor jongeren inzake opleiding, onderwijs, tewerkstelling en sociale bijstand, en bestuurder bij MRAX, de beweging tegen racisme, antisemitisme en xenofobie.
In 1993 sloot ze zich aan bij de lokale afdeling van de PS in Vorst. In juni 2004 werd El Yousfi voor het eerst verkozen tot lid van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar ze sindsdien zetelt. Ze nam er zitting in de commissie Huisvesting en Stadsvernieuwing en ging zich toeleggen op sociale zaken. Van 2014 tot 2019 was ze tevens secretaris van het Brussels Parlement. Van juli tot september 2019 zetelde El Yousfi als onafhankelijke in dit parlement, uit protest tegen de volgens haar autoritaire manier waarop de Brusselse federatie van de partij werd geleid. Nadat ze naar eigen zeggen de garantie had gekregen dat de federatie een andere koers zou gaan varen, keerde ze naar de PS-fractie terug.
Sinds november 2013 zetelt El Yousfi eveneens in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar ze van 2013 tot 2014 in de commissie Hoger Onderwijs zetelde. Vervolgens was ze er van 2014 tot 2019 voorzitter van de commissie Jeugdhulp, Justitiehuizen en de Promotie van Brussel, die later ook bevoegd werd voor Sport en Jeugd, en van 2014 tot 2018 lid van de commissie Cultuur en Kind. Sinds juli 2014 maakt ze daarenboven als deelstaatsenator deel uit van de Senaat.
Op lokaal niveau werd ze in oktober 2006 verkozen tot gemeenteraadslid van Vorst. Van december 2006 tot juli 2009 was ze er schepen van Sociale Zaken, Gezondheid, Huisvesting en Gelijke Kansen, waarna ze ontslag nam uit deze functie om zich volledig toe te leggen op haar parlementaire loopbaan. Sindsdien zetelt El Yousfi enkel nog in de gemeenteraad, waar ze fractieleider is voor haar partij.
Op 26 mei 2014 werd El Yousfi benoemd tot ridder in de Leopoldsorde.

## Externe link

* Persoonlijke site
* ↑ Biografie Nadia El Yousfi op lamarocaine.com.
* ↑ (fr) Nadia El Yousfi verlaat de PS-fractie in het Brussels Parlement: ik viseer vooral Laurette Onkelinx, Le Soir, 22 juli 2019.
* ↑ (fr) In juli gooide ze de deur nog dicht, nu sluit Nadia El Yousfi zich opnieuw aan bij de PS, Le Soir, 4 september 2019.
* ↑ Fiche Nadia El Yousfi op de website van de Belgische Senaat.
# Arotes decorus

Arotes decorus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Say in 1835.
# OStatus

OStatus is een open standaard voor de decentrale statusupdates die verwijst naar een reeks van open protocollen waaronder Atom, Activity Streams, PubSubHubbub, Salmon, WebFinger, dat verschillende messaging hubs mogelijk maakt om statusupdates tussen gebruikers bijna real-time te routeren.
OStatus-federatie werd voor het eerst mogelijk tussen StatusNet-installaties en later tussen StatusNet en MiniMe. Diverse andere contentmanagementsystemen zijn nog onvolledig in hun naleving van de volledige standaard.
In januari 2012 werd er een W3C Community Group geopend om de technologie te behouden en verder te ontwikkelen.

## Ondersteuning

* Mastodon
* GNU Social, voorheen StatusNet
* PostActiv
* Friendica (als plug-in)
* Hubzilla (als plug-in)
# Daniel Sowerby

Daniel Sowerby (1958 – 14 januari 2025) was een Engels-Nederlands moordenaar die in Nederland tot levenslang is veroordeeld voor een moord in 2002.

## Eerste moord

Sowerby werd vermoedelijk in Engeland geboren en pleegde daar op 19-jarige leeftijd een moord. Daarvoor werd hij in 1978 tot een levenslange celstraf veroordeeld, met de mogelijkheid om na twaalf jaar weer vrij te komen, op voorwaarde dat hij de moord bekende. Dat deed hij niet en hij ontsnapte na 23 jaar in 2001 uit een open inrichting.

## Tweede moord

Op 28 november 2002 vermoordde hij de 52-jarige oud-leraar Gerard Meesters na verschillende bedreigingen in diens huis in de stad Groningen. Sowerby handelde in opdracht van een criminele organisatie, die het gemunt had op de zuster van het slachtoffer, die werd verdacht van diefstal van een partij drugs. Omdat het slachtoffer geen informatie gaf over de verblijfplaats van zijn zus, werd hij om het leven gebracht.

## Proces

Op 7 juli 2005 werd Sowerby tot een levenslange celstraf veroordeeld wegens moord. De levenslange straf werd in hoger beroep bevestigd. Sowerby werd ook mede tot levenslang veroordeeld wegens de eerste moord in 1978. Hij overleed in gevangenschap in 2025, op 66-jarige leeftijd.
# Petya Obolensky

Pierre (Petya) Obolensky (Ukkel, 20 augustus 1981) is een Belgisch marxistisch politicus voor de PTB.

## Levensloop

Obolensky ging aan de slag bij solidariteitsbeweging Intal en werd daarna onthaalmedewerker bij Geneeskunde voor het Volk en sociaal werker. Hij was tevens verantwoordelijke van PVDA-studentenbeweging Comac, is een van de initiatiefnemers van de Mars tegen Racisme, voerde met PVDA de campagne Samira-Cécile om discriminatie bij aanwervingen aan te klagen en werd lesgever bij de Marxistische Zomeruniversiteit die PVDA organiseert.
Bij de verkiezingen van mei 2019 werd Obolensky voor PVDA verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Hij zetelde er tot aan de Brusselse gewestverkiezingen van juni 2024 en werd hierbij niet herkozen. In december 2024 werd Obolensky opnieuw Brussels Parlementslid ter vervanging van Mohammed El Bouzidi.
* ↑ Fiche Petya Obolensky; Brussels Parlement
* ↑ (fr) Fiche Petya Obolensky; Parlement francophone bruxellois
* ↑ De 11 Brusselse volksvertegenwoordigers van de PVDA: een tweetalig sociaal en authentiek links team, PVDA, 12 juni 2019.
* ↑ (fr) Parlement bruxellois : deux changements au sein du groupe PTB, RTBF, 19 december 2024.
# Crossing (2024)

Crossing (Turks: Geçiş; Georgisch: გადასვლა) is een internationale dramafilm uit 2024, geschreven en geregisseerd door Levan Akin. De hoofdrollen worden vertolkt door Mzia Arabuli, Lucas Kankava en Deniz Dumanli.

## Verhaal

Lia, een gepensioneerde lerares uit Georgië, heeft haar zus beloofd om op zoek te gaan naar haar lang verloren (trans)dochter Tekla. Haar zoektocht voert haar naar Istanbul, waar ze een advocaat ontmoet die zich inzet voor de rechten van transgenders.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Mzia Arabuli | Lia |
| Lucas Kankava | Achi |
| Deniz Dumanli | Evrim |

## Productie

Met zijn vorige film, de homoromance And Then We Danced uit 2019 maakte Levan Akin een ambitieuze film die er in slaagde om het publiek te boeien, zowel binnen als buiten het festivalcircuit. De film zorgde voor controverse in Georgië, waar ultraconservatieve groeperingen vertoningen in Tbilisi en Batoemi probeerden te verbieden. Zijn volgende film Crossing over transgenders werd rustiger ontvangen.

## Release en ontvangst

Crossing ging op 15 februari 2024 in première op het Internationaal filmfestival van Berlijn in de Panorama-sectie. De film werd genomineerd voor zeven Zweedse Guldbagge-prijzen en won er vier, waaronder die voor beste film.
De film kreeg overwegend positieve kritieken van de filmcritici, met een score van 97% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 63 beoordelingen.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2025 | Guldbagge | Beste film | Beste film | Gewonnen |
| 2025 | Guldbagge | Beste regie | Levan Akin | Gewonnen |
| 2025 | Guldbagge | Beste scenario | Levan Akin | Genomineerd |
| 2025 | Guldbagge | Beste vrouwelijke hoofdrol | Mzia Arabuli | Genomineerd |
| 2025 | Guldbagge | Beste cinematografie | Lisabi Fridell | Gewonnen |
| 2025 | Guldbagge | Beste geluid | Anne Gry Friis Kristensen en Sigrid DPA Jensen | Gewonnen |
| 2025 | Guldbagge | Beste productieontwerp | Roger Rosenberg | Genomineerd |
| 2024 | Internationaal filmfestival van Berlijn | Teddy Award - Prijs van de jury | Levan Akin | Gewonnen |
# Dilys Laye

Dilys Laye (Muswell Hill (Londen), 11 maart 1934 - Londen, 13 februari 2009) was een Engels actrice en scenarioschrijfster. Zij was vooral bekend om haar komische rollen. Laye speelde mee in verschillende Britse komedies, onder meer in vier van de Carry On-films:
* Carry On Cruising (1962)
* Carry On Spying (1964)
* Carry On Doctor (1967)
* Carry On Camping (1969).
In de jaren 1980 schreef zij mee aan de ITV-serie Chintz en speelde daar ook in mee.

## Externe link

* Overlijdensbericht in The Times
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Dilys Laye op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb17808361g (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4884 6962
* Library of Congress Control Number: no2006079477
* Virtual International Authority File: 34213964
* WorldCat (via VIAF): 34213964
# Tommel

Tommel is een gehucht bij het dorp Baarle, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De buurtschap ligt samen met Loveren, Hoogbraak, Boschhoven, Nijhoven en Schaluinen op de eerste krans van buurtschappen rond de Sint-Remigiuskerk. Het gehucht hoort zowel bij de Nederlandse gemeente Baarle-Nassau als bij de Belgische gemeente Baarle-Hertog. Het gehucht is dus zowel Noord-Brabants als Antwerps. Het gehucht ligt tegen de zuidgrens van de grootste enclave van Baarle-Hertog.
De naam van het gehucht moet afgeleid zijn van het Latijnse woord Tumulus, wat begraafplaats betekent. Uit archeologisch onderzoek is gebleken, dat in de buurt van Tommel een flink aantal grafurnen zijn gevonden. Doordat Tommel op de weg van Turnhout naar Breda lag, kwamen hier veel mensen langs. Mensen die in Baarle gestraft werden, werden in de stad opgehangen. De lijken werden dan vervolgens weer naar Baarle teruggebracht. De galg van Baarle werd bij Tommel geplaatst, vanwege deze doorgaande weg. De lijken werden hier weer opgehangen wat afschrikwekkend moest werken, opdat mensen zouden denken, dat misdadigers in dit dorp gestraft werden.
De originele structuur van het gehucht Tommel is niet meer herkenbaar. Tommel had vroeger een Frankisch driehoek als plein. Dit is echter door veranderingen van het wegenpatroon verloren gegaan. De doorgaande weg vanuit Tommel naar Loveren bestaat nog wel.
Dorpen: Baarle (gedeeltelijk) · Castelré · Ulicoten Buurtschappen: Baarle-Nassau Grens · Boschhoven · Driehuizen · Eikelenbosch · Gorpeind · Groot-Bedaf · 't Groeske · Heesboom · Heikant · Heikant · Het Goordonk · Hoogeind · Huisvennen · Keizershoek · Klein-Bedaf · Liefkenshoek · Loveren · Maaijkant · Nieuwe Strumpt · Nijhoven · Oude Strumpt · Reth · Reuth · Schaluinen · Tommel · Veldbraak · Voske Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Christophe Kern

Christophe Kern (Wissembourg, 18 januari 1981) is een Frans voormalig beroepswielrenner.

## Belangrijkste overwinningen

2002
* Luik-Bastenaken-Luik (U23)
2003
* GP Rudy Dhaenens
2004
* 6e etappe Ronde van de Toekomst
2010
* Turkish Beautiesklassement Ronde van Turkije
2011
* Frans kampioen tijdrijden, Elite
* 5e etappe Critérium du Dauphiné

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 2005 | opgave | | opgave |
| 2006 | | | opgave |
| 2007 | 114e | | 84e |
| 2008 | | | 112e |
| 2009 | | 75e | |
| 2010 | | 97e | |
| 2011 | | opgave | |
| 2012 | | 83e | |
| Jaar | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Parijs-Tours | Parijs-Brussel | WK op de weg | Wereld­ranglijsten |
| 2005 | | | 56e | | 119e | |
| 2006 | | | | | | |
| 2007 | 100e | | 132e | | | 166e (UPT) |
| 2008 | | | | | | |
| 2009 | 81e | 81e | | 125e | | 167e (UWK) |
| 2010 | | | | | | |
| 2011 | | | | | | |
| 2012 | | | | | | |
# Bungulla aplini

Bungulla aplini is een spinnensoort uit de familie van de valdeurspinnen (Idiopidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2018 door Rix, Raven en Harvey.
De soort komt voor in Australië.
# Lijst van Zweedse ministers van Financiën
## Ministers van Financiën van Zweden (1983–heden)

| Minister van Financiën | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij(en) | Premier(s) | Kabinet(en) |
| Kjell-Olof Feldt (1931–2025) | 1 januari 1983 | 15 februari 1990 | SAP | Olof Palme (1982–1986) | Palme IV |
| Kjell-Olof Feldt (1931–2025) | 1 januari 1983 | 15 februari 1990 | SAP | Olof Palme (1982–1986) | Palme V |
| Kjell-Olof Feldt (1931–2025) | 1 januari 1983 | 15 februari 1990 | SAP | Ingvar Carlsson (1986–1991) | Carlsson I |
| Odd Engström (1941–1998) | 15 februari 1990 | 27 februari 1990 | SAP | Ingvar Carlsson (1986–1991) | Carlsson I |
| Allan Larsson (1938) | 27 februari 1990 | 4 oktober 1991 | SAP | Ingvar Carlsson (1986–1991) | Carlsson II |
| Anne Wibble (1943–2000) | 4 oktober 1991 | 7 oktober 1994 | FL | Carl Bildt (1991–1994) | Bildt |
| Göran Persson (1949) | 7 oktober 1994 | 22 maart 1996 | SAP | Ingvar Carlsson (1994–1996) | Carlsson III |
| Erik Åsbrink (1947) | 22 maart 1996 | 12 april 1999 | SAP | Göran Persson (1996–2006) | Persson I |
| Erik Åsbrink (1947) | 22 maart 1996 | 12 april 1999 | SAP | Göran Persson (1996–2006) | Persson II |
| Bosse Ringholm (1942) | 12 april 1999 | 31 oktober 2004 | SAP | Göran Persson (1996–2006) | Persson II |
| Bosse Ringholm (1942) | 12 april 1999 | 31 oktober 2004 | SAP | Göran Persson (1996–2006) | Persson III |
| Pär Nuder (1963) | 31 oktober 2004 | 6 oktober 2006 | SAP | Göran Persson (1996–2006) | Persson III |
| Anders Borg (1968) | 6 oktober 2006 | 3 oktober 2014 | MS | Fredrik Reinfeldt (2006–2014) | Reinfeldt I |
| Anders Borg (1968) | 6 oktober 2006 | 3 oktober 2014 | MS | Fredrik Reinfeldt (2006–2014) | Reinfeldt II |
| Magdalena Andersson (1967) | 3 oktober 2014 | 30 november 2021 | SAP | Stefan Löfven (2014–2021) | Löfven I |
| Magdalena Andersson (1967) | 3 oktober 2014 | 30 november 2021 | SAP | Stefan Löfven (2014–2021) | Löfven II |
| Magdalena Andersson (1967) | 3 oktober 2014 | 30 november 2021 | SAP | Stefan Löfven (2014–2021) | Löfven III |
| Mikael Damberg (1971) | 30 november 2021 | 18 oktober 2022 | SAP | Magdalena Andersson (2021–2022) | Andersson |
| Elisabeth Svantesson (1967) | 18 oktober 2022 | heden | MS | Ulf Kristersson (2022–heden) | Kristersson |
* 1 2 3 Afgetreden
* ↑ Waarnemend als minister van het Budget
# Slot van Koningsbergen

Het Slot van Koningsbergen (Duits: Königsberger Schloss) was een bekend kasteel in de Oost-Pruisische hoofdstad Koningsbergen (de huidige stad Kaliningrad).
Het kasteel werd aan het eind van de Tweede Wereldoorlog grotendeels verwoest. De restanten werden in 1968 opgeblazen en vervangen door een groot plein ("centraal plein" - het ligt echter ten zuidwesten van het stadscentrum). Direct ten oosten van dit plein is later het Huis van de Sovjets gebouwd.

## Geschiedenis

De ridders van de Duitse Orde veroverden het gebied rond Koningsbergen in 1255. Er stond een houten fort in het dorpje Twangste, dat twee jaar later vervangen werd door een stenen kasteel.
Van de 16de tot de 18de eeuw werd het slot uitgebreid. Aanvankelijk was het de residentie van de grootmeesters van de Duitse orde, later van de heersers van Pruisen.
Na de bombardementen op Koningsbergen door de Royal Air Force in 1944 brandde het kasteel helemaal uit. Dankzij de dikte van de muren bleef het gebouw echter wel overeind staan. Het grotendeels verwoeste Koningsbergen kwam na de oorlog aan de Sovjet-Unie en in 1946 werd de stad herdoopt in Kaliningrad.
De stad moest heropgebouwd worden als modelstad zonder herinneringen aan het Duitse verleden. Leonid Brezjnev beval tot de afbraak van de ruïne om de herinnering aan de Duitsers nog verder uit te wissen. Ondanks protesten van studenten en intellectuelen van Kaliningrad, werd de ruïne in 1968 afgebroken.
Het Huis van de Sovjets dat er vervolgens werd gebouwd, kreeg tijdens de bouw in de jaren 1980 te maken met verzakkingen, doordat ondergrondse tunnels onder het voormalige kasteel instortten onder de druk. Dit wordt door sommigen ook wel gekscherend de "wraak van de Pruisen" genoemd. Het gebouw werd als dolgostroj ('onafgemaakt bouwwerk') uiteindelijk pas in 2005 – voor een bezoek van president Poetin – aan de buitenzijde voltooid. Van binnen is het echter nog steeds onafgebouwd.
# Leptobasis vacillans

Leptobasis vacillans is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2007.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Hagen in Selys.
* 1 2 (en) Leptobasis vacillans op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Trissolcus semistriatus

Trissolcus semistriatus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Scelionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Nees.
# Jaap Gidding

Jaap Gidding (Rotterdam, 10 mei 1887 - Hillegersberg, 23 april 1955) was een Nederlands ontwerper. Hij was actief als tekenaar, schilder, glasschilder, wandschilder, decoratieschilder (van interieurs), keramist, edelsmid, sieraadontwerper, interieurontwerper, monumentaal kunstenaar, textielkunstenaar, en vervaardiger van mozaïek.

## Levensloop

Gidding kreeg zijn opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen in Rotterdam van ca. 1902 tot 1908.
Na zijn studie werkte Gidding enkele jaren in Duitsland in München van 1908 tot 1912, waar hij bij de Duitse kunstenaar Fritz Erler (1868-1940) werkte aan toneeldecoraties. In de Eerste Wereldoorlog was hij terug in Rotterdam, en na de oorlog ging hij in 1920 naar Italië.
Van 1923 tot 1925 werkte Gidding wederom in München, en daarna enige tijd in Berlijn. Van 1926 tot 1930 werkte hij bij de Glasfabriek Leerdam. Daar heeft hij een aantal vazen ontworpen en in emailverf gedecoreerd. Deze vazen met het monogram JG zijn zeer zeldzaam.
In de jaren 1930 kwam hij terug naar Rotterdam, waar hij vanaf f 1936 werkte als esthetisch directeur bij Verffabriek Molijn & Co. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland is Gidding enkele maanden lid geweest van de N.S.B. en van de Nederlandsche Kultuurraad. Na de oorlog heeft hij in Rotterdam doorgewerkt tot 1955, het jaar van zijn overlijden.

## Werk
### Wandversieringen

Gidding is vooral bekend van het ontwerp van wandversieringen voor bioscopen en schepen. Zo ontwierp hij het grote kleed in de centrale hal van het Amsterdamse Tuschinski-theater, maar ook de inkleding van de Trianon-bioscoop in Leiden.
In Rotterdam ontwierp Gidding de grote mozaïek van stad en haven Rotterdam voor het G.J. de Jongh Monument (1935) in het Museumpark in Rotterdam. Ook verzorgde hij de twee mozaïeken van de Maastunnel voor fietsers - boven de roltrappen - gemaakt door Goedewaagen te Gouda.
* Glas in lood in voormalig gemeentehuis van Papendrecht i.s.m. Tuynenburg, 1931
* Mozaïek G.J. de Jongh Monument, 1935
* Tegeltableau op station van Haarlem bij het eeuwfeest van de Nederlandse spoorwegen in 1939
* Mozaïek in Maastunnel Rotterdam, 1942
* Glas in lood (part. collectie)

### Productontwerpen

Verder ontwierp Gidding meubel- en gordijnstoffen voor de firma P. Fentener van Vlissingen & Co.
* Vloerkleed met een kleurig art déco-patroon binnen een effen grijsgroene rand, 1920
* Vaas van aardewerk met abstract decor in bruin en zwart, ca. 1925
* Meerkleurig bord (goud, blauw, crème) ter gelegenheid van 100-jarig bestaan RVS Rotterdam met portret Johan de Witt, 1938
* Jubileumwandbord Koninklijke Lak-, Vernis- en Verffabriek Molyn & Co NV te Rotterdam, 1953
Overige ontwerpen
* Bekledingsstof met geometrisch Art Déco patroon, ca. 1925-1930
* Verfstalenwaaier met vierenzeventig stalen voor “SuperMoline” verf van Molyn & Co. Rotterdam

## Publicaties

* Ro van Oven. "Jaap Gidding", in: Elseviers Geïllustreerd Maandschrift. Jaargang 31 (1921). p. 297
* Mienke Simon Thomas, Elly Adriaansz, Sandra van Dijk. Jaap Gidding: Art Deco in Nederland. 2006
# Leonid Afremov

Er wordt getwijfeld aan de juistheid van een of meer onderdelen van dit artikel. Raadpleeg de bijbehorende overlegpagina en pas na controle desgewenst het artikel aan. Opgegeven reden: Geen NPOV bron. (sjabloon geplaatst op 17 oktober 2024)
Leonid Afremov (Vitebsk, 12 juli 1955 – Playa del Carmen, 19 augustus 2019) was een Israëlisch-Wit-Russisch kunstschilder. Hij heeft ongeveer 4.000 werken geschilderd, die wereldwijd worden verkocht.

## Biografie

Afremov werd geboren in Wit-Rusland, toen nog de Wit-Russische Socialistische Sovjetrepubliek. Hij studeerde af in 1978 aan de kunstacademie in Vitebsk. Zijn schilderkunst werd geïnspireerd door Joeri Pen, Marc Chagall en Amedeo Modigliani.
Hij werkte in de jaren 80 van de twintigste eeuw als ontwerper van theaterdecors. Toen hij ontdekte dat in de Sovjet-Unie alleen communistische propagandaposters verkocht konden worden, emigreerde hij in 1990 naar Israël. Al snel werd hij aangenomen bij een reclamebureau dat posters schilderde. Russische immigranten ontvingen echter lage lonen en werden op officieel niveau gediscrimineerd. Hij verhuisde in 1993 naar Ashdod, een stad met een grote Russische immigrantenbevolking, waar hij zijn eigen galerie en lijstenmakerij opende.
Nadat de galerij meermaals werd vernield besloot hij te emigreren naar de Verenigde Staten. Afremov verhuisde in 2002 naar Boca Raton, Florida. Een aantal jaren bracht hij zijn vakanties door in Playa del Carmen, Mexico, totdat hij in 2010 besloot zich daar permanent met zijn gezin te vestigen. Hij stierf daar op 19 augustus 2019 aan de gevolgen van een hartaanval.

## Stijl

Afremov ontwikkelde de laatste 25 jaar van zijn leven een eigen unieke spateltechniek met paletmes en olieverf. Hij verschoof in zijn latere jaren naar het impressionisme.
Zijn schilderijen verwijzen meestal naar landschappen, stedelijke taferelen, zeegezichten, dieren (vooral katachtigen), oldtimers en levendig gekleurde portretten. Zijn kunstwerken zijn vaker via het internet verkocht dan door tentoonstellingen in galerijen.

## Selectie van tentoonstellingen

* Judaica Paintings, Moskou (1989)
* Sovjet Artists' Union, Vitebsk (1990)
* Amaliya Arbel Art Gallery, Rishon LeZion, Israël (1991)
* Judaica-schilderijen, Ramat Gan Museum (1992)
* Lapid Art Gallery, Ashdod (1994)
* Judaica Schilderijen, Tel Aviv Museum of Art, Tel Aviv (1994)
* Dilon Art Gallery, Jaffa (1995)
* Opera House Art Gallery, Tel Aviv (1998)
* Ofir Art Gallery, Ramat Aviv , Tel Aviv (1999)
# Zaysan (stad)

Zaysan (of Zajsan) (Kazachs en Russisch: Зайсан қ.ә./Зайсанская г.а.; Russische transliteratie: Zajsan) is een stad in de provincie Oost-Kazachstan op circa 25 km van de zuidoostelijke oever van het Zaysanmeer. De stad telt 16.000 inwoners.
* ↑ Statistisch Comité: Bevolking op 1 januari 2015.
* ↑ Comité voor Technisch Reglement en Metrologie van de Republiek Kazachstan: Indeling van de Administratief-Territoriale Eenheden (KATO), stand 15/05/2015.