OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Doe-gezelschap

Een doe-gezelschap of doe-groep, ook wel 'partij' genoemd of geschreven als 'du', is een van oorsprong 18e-eeuws Surinaams dansgezelschap dat een rollenspel opvoert onder begeleiding van muziek.
Een 'doe' is een voorstelling met stereotype figuren en scherpe, sociaal/politiek geëngageerde teksten, gecombineerd met dansmuziek in de banjastijl. Eén of enkele malen per jaar werd een Doe-feest gehouden, dat verscheidene dagen kon duren.
De Surinaamse kunstenaar Gerrit Schouten (1779-1839) maakte begin 19e eeuw diorama's met scènes uit de plantagekolonie, waaronder Doe-gezelschappen. Dit in opdracht van kolonisten die een aandenken mee terug wilden nemen naar Nederland.

## Personages

In bijgaand diorama zien we in een grote open hut in totaal dertien musicerende, dansende of toekijkende mensfiguren. Van links naar rechts: een man met een lange gele schouderdoek, die een fluit (de "loango tou-tou") bespeelt; achter hem een man met blauw-witte schouderdoek en een hoge staande trom en een man met tussen zijn benen een grote liggende trom. In het midden achteraan staat een man met blauw-witte kleding, steunend op een stok. Op de voorgrond drie dansende vrouwen en één man; de vrouwen dragen wijde rokken, hoofddoeken en sieraden. Rechts achterin een man in een rijkelijk versierd 18e-eeuws kostuum zonder de bijbehorende steek maar wel met schoenen aan (hetgeen in het dagelijkse leven voor slaven verboden was). Hij speelt de rol van 'de koning'. Daarnaast twee mannen in lange donkere kleding met platte hoeden; zij zijn oude slaven of oppassers. Geheel rechts vooraan een zittende en een staande man met lange schouderdoeken over hun gewaad.
Doe-gezelschappen gaven voorstellingen waarin meestal personages uit de plantagewereld werden opgevoerd, maar ook wel personages daarbuiten. Voorbeelden zijn de Sisi (ceremonieleidster), de Aflaw (flauwvalster) en de Datra (dokter).
Een latere vorm van dit toneelspel, van na de afschaffing van de slavernij, was de laku, met personages als de Koeli (Hindoestaan), de Koeli Konsro (Britse consul) en de Snesi (Chinees). Doordat de banjapartijen leidden tot onderlinge twisten, werden deze gezelschappen verboden.

## Doe-theater

De doe-gezelschappen inspireerden Thea Doelwijt en Henk Tjon in de naamgeving van hun gezelschap, het Doe-theater, waarmee zij tussen 1973 en 1983 optraden. In hun theaterstukken brachten zij eveneens maatschappijkritische stukken.
* ↑ Medendorp 1999: 64-67 en 148; van Putten en Zantinge 1988: 27
* ↑ Medendorp, 1997:23
* 1 2 Marcel Weltak, Surinaamse muziek in Nederland en Suriname, pag. 33-34, ISBN 9021593009, 1990
* ↑ Brill, De weerspiegeling van de Surinaamse samenleving in het werk van het Doe-theater, 1970-1983, Het Doe-theater, 1970-1983 en verder, ISBN 9789004249127, 1 januari 2012
* ↑ De Volkskrant, Radio 5, 28 augustus 1991
# Ted Venema

Ted Venema (13 december 1957) is een voormalig voetballer die speelde als spits voor FC Groningen, SC Veendam en FC Emmen.
Venema werd in 1976 door FC Groningen overgenomen van VV Valthermond om in het Groningse jeugdteam te gaan spelen. In 1977 werd hij opgenomen in de hoofdselectie.
Hij debuteerde voor FC Groningen in de wedstrijd tegen FC Amsterdam op 23 augustus 1978. Hij werd later verhuurd aan SC Veendam, waar hij acht keer scoorde in 34 wedstrijden. Na zijn periode bij Veendam ging hij spelen bij amateurclub VV Emmen om met die club in 1985 terug te keren in het betaalde voetbal.

## Externe link

* Profiel op transfermarkt.nl
# Justitia (gerechtsgebouw)

Justitia is sinds 2020 een gerechtsgebouw, gelegen in het voormalige NAVO-hoofdkwartier te Evere, een gemeente van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest in België. De rechtbank dient voornamelijk voor grootschalige Brusselse rechtszaken.

## Geschiedenis

Op 7 december 2020 werd de Justitia-site voor de eerste keer in gebruik genomen voor de raadkamerzittingen van de bomaanslagen in Brussel op 22 maart 2016. Van 5 december 2022 tot 25 juli 2023 liep er het Assisenproces van die aanslagen, waarbij zes verdachten over de hele lijn schuldig bevonden werden, twee deels schuldig en twee werden vrijgesproken.
Vanwege de omvang, met meer dan 800 betrokken partijen, was het Justitiepaleis van Brussel te klein bevonden om dat proces te huisvesten. De Belgische overheid zocht en vond met de voormalige gebouwen van het NAVO-hoofdkwartier in Evere de geschikte plaats en op 12 juli 2019 maakte de Belgische minister van Justitie Koen Geens (CD&V) bekend dat de rechtszaak er zou plaatsvinden. De Belgische Defensie is eigenaar van het oude hoofdkwartier en leent het uit aan de Federale Overheidsdienst Justitie. Om de verbouwingen reeds in 2020 te kunnen opstarten, werd niet gewacht op een bouwvergunning, maar keurde het Brusselse Gewest in 2020 een noodordonnantie goed, die in 2023 werd verlengd voor nogmaals zes jaar toestemming tot gebruik als gerechtsgebouw. De werken met een budget van 24 miljoen zorgden voor een centrale zittingszaal met 170 plaatsen, verschillende relaiszalen voor de slachtoffers en het publiek, persruimtes en bureaus.
Sinds 2021 vonden op de Justitia-site nog verschillende assisenprocessen en dossiers met meerdere tientallen beschuldigden plaats. Sinds 2022 worden de beschuldigden of beklaagden tijdens processen vlakbij ondergebracht in de gevangenis van Haren. Op 13 januari 2025 ging er uitzonderlijk een groot proces van start van buiten Brussel. Een drugsonderzoek dat in het arrondissement Brugge liep, had met 31 verdachten een hoog aantal beklaagden en een hoog risicofactor, wat de voorzitter van de Brugse rechtbank van eerste aanleg deed besluiten deze rechtszaak naar Brussel te verhuizen.
# Fysiologische zoutoplossing

Een fysiologische zoutoplossing is een oplossing van 0,9% NaCl (9 gram keukenzout per liter) in water, zodat de osmotische waarde van de verkregen oplossing overeenkomt met die van de lichaamsweefsels. Soms wordt de naam gemakshalve afgekort tot 'fysiologisch zout', hoewel het dus een oplossing betreft.
Een fysiologische zoutoplossing is isotoon en dus veilig (mits tevens steriel) bij het toedienen in het lichaam (intraveneus of om te spoelen). De osmolariteit is meteen ook het enige wat er fysiologisch aan is, qua samenstelling verschilt het sterk van die van plasma en extracellulair vocht.
In ziekenhuizen worden fysiologische oplossingen gebruikt als infuus. Een infuus dat de hoeveelheid extracellulaire vloeistof moet aanvullen, bestaat uit fysiologisch zout. Een fysiologische zoutoplossing bevat per liter 9 gram zout, wat bij toediening van meer dan een liter infuus per dag vrij snel problematisch kan zijn voor de bloeddruk en de nierfunctie van de patiënt. Wil men een nauwkeuriger benadering van de fysiologische concentraties van de diverse ionen, dan komen Ringerlactaat en de oplossing van Hartmann meer in aanmerking. Wil men vooral water geven, dan komt een 5%-glucoseoplossing of een mengsel van een half fysiologische zoutoplossing en half glucoseoplossing eerder in aanmerking. Er bestaat ook een halfnormale fysiologische zoutoplossing ('slap zout') met 4,5 gram zout per liter.
De oplossing is opgenomen in de lijst van essentiële geneesmiddelen van de WHO.

## Toepassingen

Fysiologische zoutoplossing kan op vele wijzen ingezet worden. Een aantal bekende toepassingen zijn:
* Kant-en-klare oogspoeling om het oog uit te spoelen na contact met chemicaliën
* Als spoel- en bewaarvloeistof voor contactlenzen
* Neusspoeling om te gebruiken bij neusverkoudheid
* Via een infuus toedienen om het vochtgehalte in het lichaam op te hogen
* Uitspoelen van wonden

## Diergeneeskunde

Voor toepassingen bij dieren, waar strikte steriliteit niet noodzakelijk is en een grote hoeveelheid fysiologische zoutoplossing nodig is, kan men een zeer schone emmer met 10 liter water vullen en er 90 g zout (uit een vooraf afgewogen zakje) in mengen. Dit mag echter nooit intraveneus toegediend worden. Het kan wel gebruikt worden om vuile wonden mee uit te spoelen.
# İsmail Kartal

İsmail Kartal (Istanboel, 15 juni 1961) is een Turks voetbaltrainer en voormalig profvoetballer.
Als rechterverdediger speelde Kartal het grootste deel van zijn carrière voor Fenerbahçe SK. Ook kwam hij zes keer uit voor het Turks voetbalelftal. Als trainer won hij in 2005 met Sivasspor de TFF 1. Lig en met Fenerbahçe de Turkse supercup 2014.
# Litoral (historische provincie)

Litoral (Spaans voor "Kust") was in de 19e eeuw een provincie van Bolivia. Als gevolg van de Salpeteroorlog moest Bolivia de provincie afstaan aan Chili. Tegenwoordig wordt het gebied gevormd door de regio Antofagasta.
Wat opvalt in de geschiedenis van Bolivia is het verlies van veel grondgebied aan de buurlanden. Sinds de onafhankelijkheid in 1825 is de oppervlakte van Bolivia ongeveer gehalveerd. Bolivia had, net als Peru, tot 1884 een groot stuk grondgebied in het noorden van het huidige Chili. Belangrijk voor Bolivia was dat het stuk land, de toenmalige provincie Litoral, grensde aan de Stille Oceaan. Na de Salpeteroorlog, die woedde van 1879 tot 1884, verloren beide landen het mineraalrijke gebied aan de Chilenen. Deze oorlog wordt de Salpeteroorlog genoemd, hoewel er ook gestreden werd om de rechten op het winnen van zout en koper in het kustgebied. De Chileense marine besliste de strijd. De export van salpeter bleef tot in de Eerste Wereldoorlog Chili's belangrijkste bron van inkomsten.
Vanaf die tijd heeft Bolivia geen open verbinding meer met de oceaan. Bolivia mocht nog wel een spoorlijn aanleggen die van La Paz naar de havenplaats Arica liep, waar Bolivia tegen betaling gebruik van kon maken.
Sindsdien ligt de Boliviaanse Marine in het Titicacameer. In 2013 probeerde Bolivia bij het Internationaal Gerechtshof het gebied of een deel ervan terug te krijgen. Het beriep zich op toezeggingen van Chili in het verleden. Het Hof vond in de Boliviaanse argumenten geen grond voor een verplichting van Chili om te onderhandelen over een oplossing. Wel vroeg het beide landen om als goede buren de zaak te regelen.
# Beugelen (zandwinning)

Beugelen is het baggeren van zand op vanaf een binnenscheepje door middel van een schepnet, dat werd opengehouden door een beugel op het eind van een lange stok van ongeveer tien meter. Het systeem werd aangevuld met een touw, dat over een grote schijf (soms een fietswiel) liep. Die schijf hing aan een giek boven het schip. De oorspronkelijke handbeugel had een diameter van pakweg 90 cm. Er kon rond de zeventig kilo zand mee opgehaald worden.
Het uitstekend bruikbare zand sedimenteert in het benedenrivierengebied. Op de Waal en de Merwede, van Varik tot Sliedrecht, werd het gezocht met een steekboom, een stok met een stalen punt. Door daarmee te voelen en te luisteren werd de rivierbodem afgetast naar grof of fijn zand, dat gebruikt kon worden als metsel-, beton- of grintzand. Als het gezochte zand gevonden was werd het schip op boeg-, achter- en dwarsankers gelegd en mast en giek opgedraaid. Het was gebruikelijk dat de luiken gestapeld bleven en het laadruim dus open lag. De beugel werd door het zand gehaald en met het touw opgetrokken en de zak werd boven het schip leeggestort.
Later werden er motor aangedreven lieren bij gebruikt en kon er met grotere beugels met een omvang van zeg 120 cm worden gewerkt. Dit lichamelijk zware werk werd weer overgenomen door een kraan met een grijper, een grijperkraanbaggerschip. Men spreekt in plaats van grijpers ook wel van zandknijpers. Uit die tijd stamt ook de zelflosinstallatie. Tegenwoordig gebruikt men voor het winnen van zand meestal schepen die het zand opzuigen, sleephopperzuigers.

## Nederlandse Vereniging van Beugelschippers

De zelfstandige zandhandelaren verenigden zich in 1949 in een coöperatie, de Nederlandse Vereniging van Beugelschippers (NVB). Op die manier konden ze gezamenlijk duur materieel aanschaffen en gebruiken. Om zand te mogen winnen was een vergunning nodig van Rijkswaterstaat. Daarmee hadden de vergunninghouders een monopoliepositie. Het Ministerie van Economische Zaken maakte daar halverwege de jaren tachtig een einde aan. Daarna moesten de schippers dat zand kopen en werden ze de enige groep aannemers waar Rijkswaterstaat geld aan overhoudt. Na ruim 50 jaar werd In november 2001 besloten de beugelbond op te heffen.
Het vak van beugelschipper is in Nederland en België uitgestorven.
* ↑ Oprichting Nederlandse vereniging van Beugelschippers
* ↑ Koos van Buren: Beugelschippers door de jaren heen. Uitgave van het Coöperatief Zand- en Grintbedrijf U.A.
* ↑ De Scheepvaartkrant van 12 mei 2004
# Margrietroute

De Margrietroute of Margueritruten (Deens) is een toeristische autoroute in Denemarken. De bewegwijzerde route (bruine borden met een margriet erop) verbindt meer dan 200 Deense bezienswaardigheden met elkaar. De route werd in 1991 ingewijd door Margrethe II van Denemarken; de naam verwijst naar haar. In 2010 werd de route in 21 Deense gemeenten gewijzigd; sindsdien is de route ook gekoppeld aan fiets- en wandelpaden.
# Sjengavitnederzetting

De Nederzetting van Sjengavit (Armeens: Շենգավիթ հնավայր, Shengavit' hənavayr) is een bronstijdnederzetting van de Koera-Araxescultuur in het tegenwoordige district Sjengavit in de Armeense hoofdstad Jerevan. De site ligt ten zuidwesten van het centrum van Jerevan aan het Meer van Jerevan en nabij de rivier de Hrazdan. De site ligt vlak bij het metrostation Garegin Njdeh Hraparak aan de Metro van Jerevan. Opgravingen vonden plaats sinds 1936 en duren nog voort.
De artefacten zijn te vinden in het Ereboenimuseum in het district Ereboeni nabij een andere archeologische opgraving, het Fort van Ereboeni, dat tevens de naamgever van de stad Jerevan is. Teishebaini is nog een archeologische vindplaats uit de Urartische Oudheid die in Jerevan te vinden is en stamt dus uit de IJzertijd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Shengavit Settlement op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Karel Onwijn, Georgië en Armenië (Dominicus Landengids). Haarlem: J.H.Gottmer, 2013., Pag.200
# Saint-Paul-Mont-Penit

Saint-Paul-Mont-Penit is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 488 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Sables-d'Olonne.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Paul-Mont-Penit bedraagt 16,8 km², de bevolkingsdichtheid is 29,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Paul-Mont-Penit met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Hemiculterella wui

Hemiculterella wui is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Wang.
* ↑ (en) Hemiculterella wui op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hemiculterella wui. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Terschuur

Terschuur (in het Nedersaksisch ook wel: Schuurdaarp of Sjuurdaarp) is een dorp in de gemeente Barneveld, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het dorp ligt in de Gelderse Vallei, vlak tegen de snelweg A1. Het dorp telt, inclusief de omgeving, 1.495 inwoners (2023). Het dorp vormt een tandem met het een paar kilometer noordelijk gelegen dorp Zwartebroek; veel sociale activiteiten worden gezamenlijk ondernomen.
De buurtschap Kallenbroek ten zuiden van de A1, bij het bos- en heidegebied Erica, behoort ook tot Terschuur. Verder staat een paar kilometer ten zuiden van het dorp een korenmolen uit de 15e eeuw, "Den Olden Florus".

## Geschiedenis

Terschuur is ontstaan langs de oude Hessenweg, van Amsterdam naar Deventer. Hier bevond zich een tolhuis, dat voor belangrijke inkomsten zorgde. Boerderij "De Tolboom" doet hier nog aan denken. Het dorp is genoemd naar "Huis Terschuur", dat in 1421 door Het Sticht in brand werd gestoken.

## Religie

Binnen het dorp zijn drie kerkelijke gemeenschappen actief. Twee kerken vanuit de Protestantse Kerk in Nederland: een van hervormde en een van gereformeerde signatuur. En een derde kerk, de Hersteld Hervormde Kerk.

## Sport en recreatie

* Het dorp kent drie sportverenigingen. Voetbalvereniging "Terschuurse Boys" en korfbalvereniging "Revival" en een schietvereniging genaamd “SV De Eendracht”.
* Door Terschuur loopt de Europese wandelroute E11. De route komt vanaf de richting Amersfoort, via de brug over de A1 ten zuiden van het dorp. De route vervolgt noordwaarts, naar de buurtschap Appel.

## Cultuur

* De muziekvereniging heet Elkander Getrouw. Als thuishonk heeft de vereniging het dorpshuis De Belleman.
* Aan de Rijksweg te Terschuur is het Oude Ambachten & Speelgoed Museum gevestigd.

## Terbroek

Terschuur vormt een tandem met het 2 kilometer noordelijker gelegen veendorp Zwartebroek; in de volksmond 'Terbroek' genoemd. Veel dorpse activiteiten vinden gezamenlijk plaats, deze worden georganiseerd door Stichting Terbroek. Plaatselijk Belang Zwartebroek-Terschuur komt sinds 1925 op voor de belangen van beide dorpen.

## Geboren

* Klaas van de Bor (1913), verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog
* Johan Jansen (1989), voetballer
# Aartsbisdom Kota Kinabalu

Het aartsbisdom Kota Kinabalu (Latijn: Archidioecesis Kotakinabaluensis) is een rooms-katholiek aartsbisdom met als zetel Kota Kinabalu, hoofdstad van de deelstaat Sabah, in Maleisië. De aartsbisschop van Kota Kinabalu is metropoliet van de kerkprovincie Kota Kinabalu, waartoe ook de suffragane bisdommen Keningau en Sandakan behoren.

## Geschiedenis

Het aartsbisdom werd opgericht op 4 september 1855, als de apostolische prefectuur Labuan e Borneo, uit delen van het apostolisch vicariaat Batavia. Op 5 februari 1927 veranderde het van naam naar apostolische prefectuur Northern Borneo. Op 14 februari 1952 werd het verheven tot apostolisch vicariaat met de naam apostolisch vicariaat Jesselton. Op 22 maart 1968 veranderde het van naam naar apostolisch vicariaat Kota Kinabalu. Op 31 mei 1976 werd het verheven tot bisdom. Op 23 mei 2008 werd het verheven tot metropolitaan aartsbisdom.
Het verloor meermaals gebied bij de oprichting van de apostolische prefectuur Sarawak (1927) en de bisdommen Keningau (1997) en Sandakan (2007).

## Parochies

Het aartsbisdom had in 2021 een oppervlakte van 4.993 km$^2$ en telde 1.508.200 inwoners waarvan 15,4% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Apostolische prefecten

* Carlos Cuarteroni Fernández (1857 - 12 maart 1880)
* Thomas Jackson (1881 - 1896)
* Edmund Dunn (4 mei 1897 - 5 februari 1927)
* August Wachter (26 juli 1927 - 6 augustus 1945)

### Apostolisch vicarissen

* James Buis (prefect: 18 januari 1947, vicaris: 14 februari 1952 - 1 augustus 1972)
* Peter Chung Hoan Ting (1 augustus 1972 - 30 januari 1975; coadjutor sinds 1 september 1970)

### Bisschoppen

* Simon Michael Fung Kui Heong (vicaris: 29 augustus 1975, bisschop: 31 mei 1976 - 16 november 1985)

### Aartsbisschoppen

* John Lee Hiong Fun-Yit Yaw (bisschop: 30 maart 1987, aartsbisschop: 23 mei 2008 - 1 december 2012)
* John Wong Soo Kau (1 december 2012 - heden; coadjutor sinds 21 juni 2010)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het aartsbisdom
* Aartsbisschop John Wong Soo Kau (2012-heden)
* St Michael the Archangel-kerk in Penampang
* St Peter-kerk in Kudat
* Mary Immaculate-kerk in Bukit Padang
* Archdiocese of Kota Kinabalu. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 26 december 2024.
* Archdiocese of Kota Kinabalu. GCatholic (2024). Geraadpleegd op 26 december 2024.
# Vertegenwoordiging van de Europese Commissie in België

De Vertegenwoordiging van de Europese Commissie in België maakt deel uit van het netwerk van vertegenwoordigingsbureaus van de Commissie in de lidstaten van de Europese Unie. Zij is gevestigd in Brussel, in het Karel de Grotegebouw. De Commissie heeft Vertegenwoordigingen in de hoofdsteden van alle EU-lidstaten en Regionale Kantoren in Barcelona, Bonn, Marseille, Milaan, München en Wroclaw. Ze werken nauw samen met de liaisonbureaus van het Europees Parlement (EPLO) in de lidstaten.

## Geschiedenis

In 1968 opende de Europese Commissie, in overeenstemming met het beleid van decentralisatie van informatie in de lidstaten, haar „Pers- en voorlichtingsbureau in Brussel”. De Commissie besloot deze in 1989 te hernoemen tot „Vertegenwoordigingen”.

## Functie

De Vertegenwoordiging vormt de schakel tussen de Belgische regering en de hoofdzetel van de Europese Commissie in Brussel. Ze informeert het publiek en de media over het beleid van de Commissie en bevordert een permanente politieke dialoog met de nationale, regionale en lokale autoriteiten, parlementen, sociale partners, belanghebbenden, de academische wereld en het maatschappelijk middenveld. Tegelijkertijd houdt ze het hoofdkwartier van de Europese Commissie op de hoogte van verschillende politieke, sociale en economische ontwikkelingen in België.

### Hoofd van de Vertegenwoordiging

Thomas de Béthune is sinds 1 september 2024 het Hoofd van de Vertegenwoordiging in België.

## Regionale informatie- en adviesdiensten

Het werk van de vertegenwoordigingen wordt aangevuld door een aantal steunpunten verspreid over het hele land. Deze omvatten:

### Europe Direct

In België zijn er 9 Europe Direct-centra. De EUROPE DIRECT centra helpen de Europese Unie dichter bij de mensen op het terrein te brengen en vergemakkelijken hun deelname aan debatten over de toekomst van de EU. De centra beantwoorden vragen over het beleid, de programma's en de prioriteiten van de EU. Het personeel in de centra staat klaar om burgers en belanghebbenden proactief te benaderen, zodat zij zich meer betrokken voelen bij het Europese project..

### Europees Documentatiecentrum

De 5 Europese Documentatiecentra in België bevorderen onderwijs en onderzoek naar vragen over de Europese integratie. Ze bieden een selectie aan van documenten over Europese aangelegenheden en moedigen de academische gemeenschap aan om deel te nemen aan het debat over de toekomst van de EU.

### Enterprise Europe Network

Het Enterprise Europe Network (EEN) helpt bedrijven op internationale schaal te innoveren en te groeien. Het is 's werelds grootste ondersteuningsnetwerk voor kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) met internationale ambities. Het EEN is wereldwijd actief. Het brengt experts uit de lidstaten samen die bekend staan om hun uitmuntendheid in bedrijfsondersteuning. Het Enterprise Europe Network in België heeft 13 contactpunten.
# Sabanejewia baltica

Sabanejewia baltica is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de modderkruipers (Cobitidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Witkowski.
* ↑ (en) Sabanejewia baltica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sabanejewia baltica. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.