OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Léon Blum

Léon Blum (Parijs, 9 april 1872 - Jouy-en-Josas, 30 maart 1950) was een Frans politicus.

## Biografie

Hij werd geboren in een Joodse middenstandsfamilie. Hij richtte vanwege de bezorgdheid over het opkomende nationaalsocialisme in november 1935 de socialistische partij Front populaire op (het Volksfront), samen met Édouard Daladier, Maurice Thorez, Édouard Herriot en Daniel Mayer.
In 1936 werd Blum premier van Frankrijk. In 1938 viel zijn regering en hij werd opgevolgd door Daladier.
Een van de belangrijke verworvenheden van de Franse Volksfrontregering was dat een groot deel van de arbeidersbevolking nu voor het eerst een paar weken per jaar betaalde vakantie kreeg.
Ook kan worden geregistreerd dat zijn regering vanwege binnenlandse politieke spanningen - en de onwil van Engeland om Frankrijk hierbij te ondersteunen - te weinig steun verleende aan de Spaanse regering, die in de Spaanse Burgeroorlog vocht tegen rechtse rebellen, die wel rijkelijk steun kregen van Hitler en Mussolini.
Toen Duitsland in mei 1940 aan Frankrijk de oorlog verklaarde, vluchtte Blum naar Zuid-Frankrijk. Hij werd samen met Daladier en Paul Reynaud gearresteerd op last van Philippe Pétain; Blum werd aangeklaagd, omdat hij in zijn regeerperiode de Franse defensie zou hebben verwaarloosd. Tijdens de rechtszaak leverde hij felle kritiek op het Vichybewind en in 1943 werd hij naar het concentratiekamp Buchenwald gedeporteerd. Op 4 mei 1945 werd hij in Niederdorf bevrijd door de Amerikanen.
Blum was ook een esperantist. Hij zei: "Ik wens dat het Esperanto in alle dorpen en alle steden wordt onderwezen; dit zou een entente tussen volkeren brengen en de zekerste manier zijn om universele vrede te handhaven."
Hij stierf in 1950. Het dorp Kfar Blum in Galilea werd naar hem vernoemd.
* Bibsys: 90174879
* Biblioteca Nacional de Chile: 000064969
* Biblioteca Nacional de España: XX859670
* Bibliothèque nationale de France: cb11892447s (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058517272906706
* CiNii: DA04512467
* Gemeinsame Normdatei: 118664077
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2100 5140
* Library of Congress Control Number: n50009578
* Base Léonore: 19800035/5/601
* MusicBrainz: 7e9172c6-2a3f-4944-9c67-4643e4d64bf9
* National Archives and Records Administration: 26053322
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00433597
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn19990000857
* Nationale bibliotheek van Australië: 35019624
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007258871305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001181627
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000057041
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068433131
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003015504
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: DDSV079103
* LIBRIS: 208468
* SNAC: w6zc9rwg
* Système universitaire de documentation: 026733781
* Trove: 793937
* Virtual International Authority File: 34453242
* WorldCat (via VIAF): 34453242
* ↑ Léonore-database.
* ↑ https://books.google.com/books?id=IQqoAAAAIAAJ&pg=3.
# Présidial

Het Présidial is een voormalig gerechtsgebouw in de tot het Franse Noorderdepartement behorende stad Belle, gelegen aan het Place Plichon.
Het is een gebouw in classicistische stijl, opgericht in 1776, naar ontwerp van Legrand en Vanneuville. Het is het enige belangrijke gebouw dat de verwoestingen tijdens de Eerste Wereldoorlog heeft doorstaan en het is wat bouwstijl betreft sterk verschillend van de bouwstijl die het grootste deel van het stadje kenmerkt, namelijk Vlaamse neorenaissance, in baksteen uitgevoerd. Het gebouw werd in 1920 gerestaureerd.
Toen, krachtens de Vrede van Utrecht, de kasselrij Ieper weer aan de Oostenrijkse Nederlanden kwam, werden de gerechtszaken voor het Franse deel van Vlaanderen overgebracht naar Belle. Dit gaf een toevloed aan activiteiten in het grensplaatsje. Niet alleen kwam er de staf van een gerechtsgebouw, maar er waren ook cachotten. Ook in het présidential zijn die nog te vinden, in de kelderverdieping.
In 2012 werd het gebouw opnieuw gerestaureerd en sindsdien huisvest het tal van heemkundige activiteiten.
# Doolittle Raid

De Doolittle Raid op 18 april 1942 was de eerste Amerikaanse luchtaanval op Tokio tijdens de Tweede Wereldoorlog.
De aanval toonde aan dat Japan zelf kwetsbaar was voor geallieerde luchtaanvallen en bood een gelegenheid voor een Amerikaanse vergelding voor de Japanse aanval op Pearl Harbor op 7 december 1941. De aanval werd gepland en geleid door luitenant-kolonel James "Jimmy" Doolittle. Doolittle schreef later in zijn autobiografie dat de aanval bedoeld was om de Japanners te laten twijfelen aan hun superioriteit en de Amerikaanse moraal op te krikken:
   "Men had over de Japanners gezegd dat ze onkwetsbaar waren. Een aanval op het Japanse moederland zou verwarring zaaien in de geesten van de Japanse bevolking en hen doen twijfelen over de betrouwbaarheid van hun leiders. Er was een tweede, minstens even belangrijke, psychologische reden voor deze aanval... de Amerikanen hadden dringend een moreel zetje nodig."
Zestien B-25B Mitchell-bommenwerpers stegen op vanaf het vliegdekschip USS Hornet, dat tot 1000 kilometer van de Japanse kust was gevaren. Het plan was om militaire doelwitten in Japan te bombarderen en te landen in China. Eén B-25 bommenwerper landde op Russisch grondgebied en de bemanning werd meer dan een jaar in de Sovjet-Unie geïnterneerd. De SU was neutraal in de Japans-Amerikaanse oorlog tot augustus 1945.
Alle 16 vliegtuigen gingen verloren bij hun landing en 8 bemanningsleden werden vermoord of gevangengenomen. De bemanning van 14 vliegtuigen keerde heelhuids terug naar de Verenigde Staten of naar geallieerd gebied. De aangerichte schade was beperkt maar het psychologisch effect was groot: het was duidelijk dat Japan niet onkwetsbaar was. De Japanners stuurden een grootschalige strafexpeditie naar Zhejiang en Jiangxi om te voorkomen dat Chinees gebied zou worden gebruikt voor aanvallen op Japan, de bemanningsleden op te sporen en gevangen te zetten, en wraak te nemen op de Chinese bevolking en eenieder die de bemanningsleden hielp of onderdak verleende. Japan beschouwde het bombardement op zijn burgerbevolking als een oorlogsmisdaad en berechtte de gevangengenomen Amerikaanse vliegers conform.
Om Japan te verdedigen trok het opperbevel aanzienlijke onderdelen van de luchtmacht terug van de ondersteuning van offensieve operaties. Twee vliegdekschepen werden toegevoegd aan de vloot die de Aleoeten moest veroveren om te voorkomen dat die zouden worden gebruikt als bases voor bommenwerpers en konden daardoor niet worden gebruikt bij de Slag bij Midway. De belangrijkste strategische prestatie van de Doolittle Raid was dus dat het Japanse opperbevel gedwongen werd tot een inefficiënte verdeling van hun troepen en het leidde voor de rest van de oorlog ook tot slechte besluitvorming vanwege de angst voor een aanval.
De Doolittle Raid werd in 1944 verfilmd door Mervin LeRoy in de film Thirty seconds over Tokyo. Deze aanval is in 2001 verwerkt door Michael Bay in de film Pearl Harbor, met Alec Baldwin in de rol van Doolittle. Ook in de film Midway uit 2019 is de aanval verwerkt en wordt Jimmy Doolittle vertolkt door Aaron Eckhart.
# Bosgroep

Een bosgroep is een coöperatieve vereniging van en voor boseigenaren met particulieren, natuurbeschermingsorganisaties en overheden, zoals gemeenten als leden.
In Nederland zijn drie streekgebonden bosgroepen die door boseigenaren tussen 1975 en 1995 werden opgericht. In Vlaanderen bestaan elf regionale bosgroepen. De Nederlandse bosgroepen hebben samen 1400 leden met in totaal 420 000 ha bos en natuur. De Vlaamse bosgroepen hebben ruim 13 000 leden met bijna 56 000 ha bos.
Het werk van een bosgroep bestaat onder andere uit:
* Organiseren en uitvoeren van het terreinbeheer
* Aanvragen en afhandelen van subsidies voor bos- en natuurbeheer en vervolgens controleren, of het beheer conform de subsidievoorwaarden wordt uitgevoerd;
* Verkopen van hout
* Voorlichting en educatie

## Nederland

In 1991 is door de Nederlandse bosgroepen de Unie van Bosgroepen opgericht. Er zijn in Nederland drie bosgroepen:
* de Bosgroep Noord-Oost Nederland,
* de Bosgroep Midden Nederland en
* de Bosgroep Zuid Nederland.

## Vlaanderen

De elf bosgroepen in Vlaanderen werken samen in de Koepel van Vlaamse Bosgroepen. Het gaat om de volgende bosgroepen:
* Antwerpen Noord
* Antwerpen Zuid
* Houtland
* IJzer en Leie
* Limburg
* Midden Oost-Vlaanderen
* Kempen noord
* Oost-Vlaanderen Noord
* Vlaamse Ardennen
* Vlaams Brabant
* Zuiderkempen
# Ziekenhuis Sint Annadal

Ziekenhuis Sint Annadal was een algemeen ziekenhuis in de Nederlandse stad Maastricht. Het gebouwencomplex in de buurt Brusselsepoort in Maastricht-West is thans de hoofdzetel van de rechtbank Limburg.

## Geschiedenis

In 1940 werd de eerste steen gelegd voor het nieuwe streekziekenhuis Sint Annadal, dat daarmee de opvolger werd van het ziekenhuis Calvariënberg in het Kommelkwartier, dat al omstreeks 1930 te klein bleek. Door de Tweede Wereldoorlog moest de bouw worden stilgelegd. In 1946 werd het werk hervat en op 3 augustus 1950 opende het ziekenhuis haar poorten. Al in hetzelfde jaar en opnieuw in 1955 werd het ziekenhuis uitgebreid. Het aantal bedden steeg van 376 in 1950 naar 780 in 1973; het aantal personeelsleden van 382 in 1951 naar 1180 in 1975. In de beginperiode werkten er een groot aantal religieuzen, met name de zusters Onder de Bogen, hoewel het in beginsel een algemeen ziekenhuis betrof. De laatste zusters vertrokken in 1982.
In 1968 besloot het bestuur het ziekenhuis ter beschikking te stellen van de eventueel in Maastricht te vestigen Achtste Medische Faculteit. Na de vestiging van de Rijksuniversiteit Limburg (nu Universiteit Maastricht) in 1976, kreeg het Ziekenhuis Sint Annadal de voorlopige status 'academisch'. Een groot probleem in 1980-82 vormden de afkoopsommen van de specialistenpraktijken. In 1985 begon de daadwerkelijke academisering en in 1986 werd de naam gewijzigd in Academisch Ziekenhuis Maastricht. In februari 1991 verhuisde het ziekenhuis naar het terrein van de medische faculteit in Randwyck.
In het voormalige ziekenhuis is thans onder andere de Rechtbank Limburg gevestigd. In een ander deel van het gebouwencomplex was van 1995 tot 2007 de Maastrichtse campus van de Japanse privé-universiteit Teikyo University gevestigd. Op het terrein bevindt zich verder een studentenflat van Xior Student Housing en het UM Guest House, dat voornamelijk bewoond wordt door uitwisselingsstudenten van de Universiteit Maastricht. Ook is er nog een medische kliniek gevestigd.

## Architectuur

Het ziekenhuis Sint Annadal werd in 1938 ontworpen door het Amsterdamse architectenbureau Cuypers-Swinkels, gebaseerd op een eerder ontwerp van Eduard Cuypers (1859-1927). De bouw vond plaats tussen 1940 en 1950. Het gebouw had met zijn donkere bakstenen gevels en grote stalen vensters eerder een jaren 30 dan een jaren 50-uitstraling, een mengeling van nieuwe zakelijkheid, Delftse School en sobere wederopbouwarchitectuur. In 1992 werd het gebouw opnieuw ingrijpend verbouwd door het architectenbureau Swinkels Passchier, waarbij het geschikt gemaakt werd voor de nieuwe functie van gerechtsgebouw. Door het toevoegen van kunststof elementen en het wit schilderen van de gevels (de toren van de voormalige ziekenhuiskapel is thans blauw) werd het karakter van het gebouw in sterke mate aangetast.
* Hoofdgebouw
* Voormalige kapel
* Noordvleugel
* Noordoostvleugel

## Trivia

* De Limburgse kunstschilder Charles Eyck schreef en illustreerde een dagboek van zijn verblijf in het ziekenhuis, getiteld Mijn vacantie in de witte dalen van St. Annadal (1981).
# Chayenne Purperhart

Chayenne Purperhart (15 december 2003) is een Surinaams voetbalster. Ze speelde in de selecties van U-20 en de senioren van het Surinaamse voetbalelftal.

## Carrière

Chayenne Purperhart wisselde in januari 2018 in het Surinaamse clubverband van Dosko naar SV Ascona. In 2023 speelt ze voor SV Athena.
In juli 2019 voetbalde ze in de selectie van U-20 van het Surinaamse elftal tijdens de voetbalkampioenschappen van de Concacaf in Guyana. Met haar team verloor ze de startwedstrijd tegen Saint Lucia met 4-3. Vervolgens werd ook de wedstrijd tegen Bermuda verloren, met 6-1. Ook speelde ze een jaar later mee in de wedstrijd van het U-20-team tegen de sterke Verenigde Staten. Met rust was het 3-0 en in de tweede helft stoomden de Noord-Amerikanen door naar 14-0.
In 2022 speelde ze ook met de senioren van het nationale elftal tijdens de kwalificatiewedstrijden voor het wereldkampioenschap voetbal vrouwen van 2023. Ze viel in de 68e minuut in tijdens de uitwedstrijd tegen Mexico. Suriname verloor deze met 9-0. Enkele dagen later speelde ze thuis tegen Anguilla in het Frank Essedstadion in Paramaribo. Deze wedstrijd werd gewonnen met 5-0. Anderhalve maand later stond ze in de uitwedstrijd tegen Puerto Rico. Deze werd met 2-0 verloren. Ook speelde ze mee in de thuiswedstrijd tegen Antigua en Barbuda enkele dagen later. Deze wonnen de vrouwen met 5-1.
* ↑ Dagblad De West, Jeugdteams Oema Soso en Ascona trappen af in vrouwencompetitie, 30 januari 2018
* ↑ De Ware Tijd, Inter Para nog steeds zonder punten in vrouwen divisie SVB, 8 februari 2023
* ↑ SME Sport, Alles in SU, Concacaf U20 Vrouwen voetbalkampioenschappen: Natio U20 verliest, 14 juli 2019
* ↑ SME Sport, Alles in SU, Natio U20 vrouwen verliezen ook van Bermuda, 19 juli 2019
* 1 2 3 Soccerway, C. Purperhart
* ↑ Waterkant, Vrouwen U-20 voetbalselectie Suriname met 14-0 onderuit tegen VS, 5 maart 2022
* ↑ Once Diario, La nueve ilusión, 17 februari 2022
* ↑ Suriname Herald, Vrouwenvoetbalselectie meteen weer aan de bak: “Er is een groot verschil”, 19 februari 2022
* ↑ Keynews, Vrouwenvoetbalselectie klaar voor krachtmeting met Puerto Rico, 8 april 2022
# Gavin Vlijter

Gavin Vlijter (Paramaribo, 12 februari 1997) is een Nederlands-Surinaams voetballer die doorgaans speelt als aanvaller. In juli 2020 verruilde hij MVV Maastricht voor De Treffers.

## Clubcarrière

Vlijter speelde in de jeugd van Fortuna Sittard. Voor die club mocht hij op 13 maart 2015 zijn debuut maken. Tijdens de uitwedstrijd tegen Sparta Rotterdam (3–0 nederlaag) liet coach Peter van Vossen hem in de eenenzeventigste minuut invallen voor Jordi Baur. Zijn eerste doelpunt voor de Sittardse ploeg volgde op 13 januari 2017, op bezoek bij Achilles '29. De nieuwe Fortunacoach Sunday Oliseh liet Vlijter in de basis starten en die tekende na achtenvijftig minuten voor het enige doelpunt van de wedstrijd. In maart 2017 werd zijn verbintenis bij de club verlengd met één seizoen tot medio 2019. Medio 2019 verliet Vlijter Sittard en hij tekende een amateurcontract voor een halfjaar bij MVV Maastricht. Hij maakte het seizoen af maar ging in 2020 naar De Treffers uitkomend in de Tweede divisie.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | Fortuna Sittard | Eerste divisie | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| 2015/16 | Fortuna Sittard | Eerste divisie | 7 | 0 | 0 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| 2016/17 | Fortuna Sittard | Eerste divisie | 23 | 3 | 0 | 0 | — | — | 23 | 3 |
| 2017/18 | Fortuna Sittard | Eerste divisie | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2018/19 | Fortuna Sittard | Eredivisie | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 3 | 0 |
| 2019/20 | MVV Maastricht | Eerste divisie | 13 | 0 | 1 | 0 | — | — | 14 | 0 |
| 2020/21 | De Treffers | Tweede divisie | 3 | 0 | 1 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| 2021/22 | De Treffers | Tweede divisie | 23 | 3 | 2 | 0 | — | — | 25 | 3 |
| 2022/23 | De Treffers | Tweede divisie | 33 | 7 | 4 | 1 | — | — | 37 | 8 |
| 2023/24 | De Treffers | Tweede divisie | 34 | 5 | 3 | 2 | — | — | 37 | 7 |
| 2024/25 | De Treffers | Tweede divisie | 11 | 0 | 1 | 0 | — | — | 12 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 156 | 18 | 12 | 3 | 0 | 0 | 168 | 21 |
Bijgewerkt op 15 januari 2025.
# Tour Beauvoir

De Tour Beauvoir werd gebouwd in de 11e eeuw en is een van de oudste monumenten van de stad Blois in Frankrijk.

## Geschiedenis

In de Middeleeuwen vormde het een bijzonder leengoed dat toebehoorde aan de Heren van Beauvoir, vazallen van de graaf van Blois.
In 1256, na de aansluiting bij het graafschap Blois, werd de donjon een belangrijk onderdeel van de verdediging van de stad. Tijdens de werken die graaf Jan I liet uitvoeren in het kasteel van Blois, werden de rechtbank en de gevangenis van het graafschap, die daar eerder waren gehuisvest, overgebracht naar de Tour Beauvoir, waar ze meer dan een eeuw bleven tot het gerechtsgebouw werd gebouwd. Na de Revolutie was de toren ontoereikend om alle veroordeelden te huisvesten, dus werd het voormalige klooster van Cordeliers toegevoegd. De gevangenis bleef tot 1945 in de toren.
De toren werd bij besluit van 26 oktober 1948 op de monumentenlijst (monument historique) geplaatst.

## Architectuur

Het is een grofweg vierkant gebouw van breuksteen met een begane grond, twee verdiepingen en een zolder. Het gebouw, met zijn schuine dak, moet gestampt zijn. Binnen bestaat de donjon uit slechts één kamer per verdieping. Omdat er geen trappen waren die naar de etages leidden, werd er later een trap geïnstalleerd in een aangrenzend gebouw. In 1970 werden de verdiepingen gereconstrueerd en werd er in het midden een trap geïnstalleerd.
De Tour Beauvoir werd in 2000 gekocht door de eigenaars van Château de Chémery en kan op verzoek worden bezichtigd. De bovenverdiepingen worden gebruikt voor evenementen en tijdelijke tentoonstellingen.
* ↑ (fr) Cosperec, Annie (1994). Blois, la forme d'une ville. Impr. nationale, Paris, 38, 318. ISBN 978-2-11-081322-0.
* ↑ Ancien mur d'enceinte de la ville. www.pop.culture.gouv.fr. Geraadpleegd op 17 november 2023.
* ↑ (fr) Un passé plus qu'atypique :: La Tour Beauvoir. la-tour-beauvoir.webnode.fr (3 maart 2021). Geraadpleegd op 17 november 2023.
* ↑ (fr) Vildart, Alain, "Vue imprenable du haut de la tour Beauvoir à Blois", La Nouvelle République, 14/08/2020. Geraadpleegd op 17/11/2023.
# De Dietrich Ferroviaire

De Dietrich Ferroviaire is een fabrikant van spoorwegmaterieel in Reichshoffen, Frankrijk, die tussen 1995 en 2022 als Alstom DDF of Alstom Reichshoffen deel uitmaakte van het Alstom-concern, en daarna van CAF .
Het bedrijf werd in 1684 gesticht en was eigendom van de Elzasser familie De Dietrich.
De Dietrich Ferroviaire leverde onder andere de rijtuigen voor de Enterprise trein, die Dublin en Belfast in Ierland met elkaar verbindt. Het bedrijf maakte ook deel uit van het consortium, dat in opdracht van Deutsche Bahn en SNCF de dieselmotorrijtuigen ontwikkelde, die bij de DB als Baureihe 641 bekendstaan en bij de SNCF als X73500 en X73900 (ook "Walvis" genoemd). Voor de NS bouwde DDF in de jaren 90 tussenrijtuigen voor de IRM-treinstellen en 50 motorrijtuigen van het type mDDM voor de treinen van het type DDZ .
In 1995 verkreeg Alstom met 66,8% een meerderheidsbelang in De Dietrich Ferroviaire. Sindsdien wordt het bedrijf als Alstom DDF of met de plaatsnaam Reichshoffen aangeduid. Alstom heeft het bedrijf in 2021 verkocht aan Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles (CAF), dat vanaf 1 augustus 2022 bepaalde productlijnen overneemt en hier produceert.
De fabriek bouwt onder andere de regionale treinen van het platform Coradia Polyvalent (door de Franse klanten Régiolis genoemd).
# Rak

Een rak is een nagenoeg recht stuk van een vaarwater. Het woord is verwant aan de werkwoorden rekken en rukken.
Zo is het Damrak het rechte stuk van de Amstel voorbij de Dam. Soms heeft zo'n recht gedeelte van een rivier een eigen, afwijkende naam. Zo is het Langerak een gedeelte van het Reitdiep.
Ook het Skagerrak heeft als de zeestraat tussen Noorwegen en Denemarken een zelfde betekenis omdat men vanaf de Noordzee in een ruk zonder laveren naar Skagen kon doorzeilen.
Een variant is raken, zoals bij het Kromme Raken.
De naam is soms overgegaan naar het naastliggende gebied. Zo heet een streek in de gemeente Het Hogeland bijvoorbeeld De Raken. Het gebied is omsloten door een verzande meander van het Reitdiep.

## Zeilvaart

* Als men op een rak de wind tegen heeft of scherp aan de wind moet koersen, is het nodig om te kruisen (laveren). Zo'n rak met ongunstige wind werd in de binnenvaart een kruisrak genoemd.
* In de zeilsport wordt de rechte vaart van boei tot boei ook rak genoemd. De term kruisrak heeft hier een betekenis die vergelijkbaar is met die in de binnenvaart: een traject tussen twee opvolgende boeien waarop men één of meerdere keren overstag moet gaan.
* Bij dwarsgetuigde zeilschepen werden de ra's tegen de mast gehouden door een rak. Dit was een bindsel aan de ra, om de mast, voorzien van grote houten kralen, de kloten, zodat de ra toch op en neer kon bewegen bij het halen en strijken.

## Kitesurfen

* Bij kitesurfen wordt ook gebruikgemaakt van de term rak, echter is de spreektaal rakjes varen. Het houdt in om van punt A naar punt B te varen, gebruikmakend van een board en kite. Een succesvol traject heet dan een rakje varen.
# Thermografie

Thermografie is een contactloze meetmethode waarbij men de temperatuur in kaart brengt. Dit gebeurt met een thermografische camera: een camera die is uitgerust met een optiek voor infrarood (normaal glas filtert IR-straling) en een detector die de golflengte analyseert. De werking ervan steunt op de Wet van Wien. De camera levert een thermogram, een visuele weergave van de heersende temperaturen. Een thermogram lijkt op een gewone foto, maar is radiometretisch.
Bij een thermogram wordt normaal gesproken de temperatuurschaal weergegeven. In veel gevallen hebben lage temperaturen hierop een donkere kleur en de hogere temperaturen lichtere kleuren. Aan een thermogram zijn diverse parameters gekoppeld, waarvan enkele het resultaat sterk kunnen beïnvloeden. Voorbeelden hiervan zijn de emissiewaarde, de reflectiviteit, de luchtvochtigheid en het type camera dat is gebruikt. Dit laatste gegeven biedt informatie over de resolutie van de detector, IFOV ("Instantaneous Field of View") en temperatuurbereik. Deze parameters zijn van belang voor de beoordeling of het vanuit natuurkundig oogpunt ook daadwerkelijk mogelijk was om een representatieve opname te maken.
Andere belangrijke parameters zijn vooral gekoppeld aan het toepassingsgebied waarvoor thermografie wordt ingezet. De voornaamste toepassingsgebieden zijn industrie, elektrotechniek en bebouwde omgeving. Daarnaast wordt thermografie ingezet voor de bestudering van flora en fauna.
Meer specifiek wordt thermografie ook toegepast in bijvoorbeeld beveiliging en bewaking, militaire toepassingen, geneeskundige toepassingen, procestechniek, kwaliteitscontrole en brandpreventie. Overheden en luchthavenpersoneel gebruikten thermografie om varkensgriep-verdenkingen te detecteren tijdens de pandemie in 2009. Brandweerlui gebruiken thermografie om door rook heen te kijken, om zo personen te vinden en de brandhaard te lokaliseren. Onderhoudsmonteurs gebruiken thermografie voor het contactloos inspecteren van elektrotechnische componenten, waarbij verhitting vaak een indicator is voor aanstaand falen. (Een sterk afwijkende temperatuur in bijvoorbeeld een contact is veelal een teken van overgangsweerstand.)