OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Legal

Legal is een plaats in de Canadese provincie Alberta en telt 1192 inwoners (2006).
# Pyrausta ilhamtohti

Pyrausta ilhamtohti is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Ahmet Ömer Koçak en Muhabbet Kemal in een publicatie uit 2021.
De soort komt voor in China (Guangdong).
# Ville-du-Pont

Ville-du-Pont is een voormalige gemeente in het Franse departement Doubs (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 271 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pontarlier. Ville-du-Pont is op 1 januari 2025 gefuseerd met de gemeenten Hauterive-la-Fresse, La Longeville, Montbenoît en Montflovin tot de gemeente Pays-de-Montbenoît.

## Geografie

De oppervlakte van Ville-du-Pont bedraagt 15,4 km², de bevolkingsdichtheid is 17,6 inwoners per km². De gemeente grenst in het zuidoosten aan Zwitserland.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ähtäri

Ähtäri (Zweeds: Etseri) is een gemeente en stad in de Finse provincie West-Finland en in de Finse regio Zuid-Österbotten. De gemeente heeft een landoppervlakte van 805,82 km² en telt 5.406 inwoners (2022). Een van de belangrijkste attracties in de gemeente is de dierentuin.
# Regenkwartel

De regenkwartel of coromandelkwartel (Coturnix coromandelica) is een vogel uit de familie fazantachtigen (Phasianidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1789 door Gmelin.

## Kenmerken

De vogel heeft een lengte van ongeveer 15 cm. Deze soort toont veel overeenkomsten met onze inlandse kwartel (Coturnix coturnix), slechts de zwarte tinten zijn hier veel intenser. In het midden van de borst bevindt zich bij de haan een zwarte vlek. Op de keel bevinden zich zwarte strepen. De zijkanten van de kop zijn diepzwart met witte zomen. Het dier heeft bruine ogen, een grijszwarte snavel en roserode poten. De hen mist de zwarte borstvlek en de zwarte strepen op de keel.

## Voortplanting

De hen legt acht tot tien eieren, die circa 17 dagen worden bebroed. De lengte bedraagt ongeveer 15 centimeter.

## Voorkomen

De soort komt voor van Pakistan tot Sri Lanka en Myanmar.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Regenkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
* Het ABC voor de vogelliefhebber, (1977) Hollandia B.V. Baarn, ISBN 9060459814.
# Aogashima

Aogashima (Japans: 青ヶ島) is een eiland en gelijknamige plaats in Hachijosub-prefectuur behorende tot de prefectuur Tokio in Japan. Het eiland maakt onderdeel uit van de Izu-archipel. Het bestaat uit in totaal vier caldeiras, waarvan twee duidelijk zichtbaar zijn. Het dorp Aogashima ligt verspreid over het eiland en daarmee in de caldeira.

## Geschiedenis

Prehistorische uitbarstingen zijn bekend door middel van koolstofdatering. De oudste bekende uitbarsting is rond 1800 voor Christus (met een foutmarge van 100 jaar) en had een kracht van VEI 2. Een uitbarsting van rond 600 voor christus (foutmarge van 200 jaar) had een kracht van VEI 4. De laatste uitbarsting was gedurende een periode van juli 1780 tot en met ca. mei 1785. In eerste instantie was dat alleen van de kleine piek Maruyama, maar later mogelijk ook van de grote caldeira waar de Maruyama in ligt. Bij deze uitbarsting heeft ongeveer de helft van de dan nog 327 bewoners het leven gelaten. Het duurde nog ongeveer 50 jaar voordat de bewoners weer terugkeerden.

## Geologie

Het eiland Aogashima bestaat voornamelijk uit basalt. De stratovulkaan ligt op ongeveer 358 km zuidelijk van Tokio in de Filipijnenzee. Het eiland heeft een oppervlakte van 5,98 km$^2$, met een lengte van 3,5 km en een breedte van 2,5 km. Het zuidelijke deel van het eiland wordt gevormd door de 1,7 x 1,5 km brede caldeira Ikenosawa, waarin de tweede piek gelegen is. Deze piek heet Maruyama en is 223 meter hoog. De hoogste piek op het eiland is echter een deel van de buitenste kraterrand, deze piek heet Otonbu.
Op het eiland komen verspreid verschillende fumarolen voor. Een aantal daarvan worden gebruikt als natuurlijke sauna. Door de vulkanische activiteit zijn er ook warmwaterbronnen. De publieke sauna (met bad en warme douches) in het midden van het eiland wordt ook gebruikt om eten te bereiden.
Ondanks het kleine formaat van het eiland reizen de bewoners hoofdzakelijk met de auto, omdat het er veel en hard waait en ook veel regent.
# Fusilaria

Fusilaria is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soort

* Fusilaria garciai Snyder, 2013
# Helscène en monsters

Helscène en monsters is een dubbelzijdige tekening toegeschreven aan de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in het Kupferstichkabinett in Berlijn.

## Voorstelling

In het midden hakken drie mannen in op een over een aambeeld liggende, naakte figuur. Vlak daarvoor ligt een andere naakte figuur op de grond. Daaromheen zijn vijf monsters afgebeeld, waaronder een visachtig dier dat een man opslokt.
Het motief van de naakte man op het aambeeld komt ook voor op het Laatste Oordeel-drieluik van Bosch en houdt verband met Tondalus' visioen, waarin verteld wordt hoe duivels de zielen van verdoemden op een aambeeld aan elkaar smeden.
Hetzelfde motief komt ook voor op het schilderij De Zeven Hoofdzonden, waar het gebruikt is als illustratie van de hoofdzonde Accidia (luiheid). Volgens Bosch-auteur Ludwig von Baldass heeft de voorstelling op de tekening in Berlijn ook die betekenis.

## Achterzijde

Op de achterzijde staan zeven monsters, waaronder twee monsters met mensengezichten.

## Toeschrijving

In de literatuur wordt de tekening in verband gebracht met het Laatste Oordeel-drieluik, de Opstanding van de doden en verdoemden die naar de hel worden gevoerd en een tekening met monsters in het Ashmolean Museum in Oxford. De tekening werd door Max Friedländer, Ludwig von Baldass en Jacques Combe aan Bosch toegeschreven. Deze toeschrijving werd door Charles de Tolnay in twijfel gebracht.

## Tentoonstellingen

* Jeroen Bosch, Noord-Nederlandsche primitieven, Museum Boymans, Rotterdam, 10 juli-15 oktober 1936, cat.nr. 21.
* Jheronimus Bosch, Noordbrabants Museum, 's-Hertogenbosch, 17 september-15 november 1967, cat.nr. 60, p. 195, met afbeelding in zwart-wit (als toegeschreven aan Jheronimus Bosch).
# Minimal art

Minimal art of minimalisme is een stroming in de beeldende kunst die zich het eerst in de Verenigde Staten manifesteerde en van daaruit vanaf de jaren 1960 in Europa geïntroduceerd werd. De stroming heeft verwantschap met de fundamentele kunst en was een reactie op het voordien in de VS hoogtij vierende abstract expressionisme.

## Kenmerken

Minimal art bediende zich van simpele, eventueel gevonden materialen. Belangrijk was om met zo eenvoudig mogelijke middelen een relatie aan te gaan met de omgeving. De spanning, die zou ontstaan door het creëren van een tegenstelling met de omgeving, was daarbij van belang.
Zo componeerde Carl Andre in 1968 een kunstwerk door naar een bouwterrein te wandelen en daar een aantal oude elektriciteitssnoeren mee te nemen om die vervolgens op de vloer van de expositiezaal van het Gemeentemuseum van Den Haag neer te leggen.
De stroming werd wereldwijd nagevolgd. In Italië ontstond snel daarna een stroming die men de arte povera noemde.

## Kunstenaars minimal art

Bekend als vertegenwoordigers van de minimal art zijn:
* Carl Andre
* Alan Charlton
* Mary Corse
* Hanne Darboven
* Dan Flavin
* Eva Hesse
* Donald Judd
* Dani Karavan
* Yves Klein
* Bob Law
* Sol LeWitt
* Richard Long
* Robert Mangold
* Agnes Martin
* Kazuko Miyamoto
* James Reineking
* Ad Reinhardt
* Ulrich Rückriem
* Richard Serra
* Frank Stella
* Micha Ullman
* Lee Ufan

### Nederland

Enno Develing organiseerde de eerste tentoonstelling van minimal art in 1968 in het Gemeentemuseum Den Haag. In Nederland is Jan Schoonhoven een vertegenwoordiger te noemen met verwante mentaliteit. Schoonhoven was lid van de Nederlandse Informele Groep en de Nederlandse Nul-beweging. Hij verwierf faam met zijn, veelal witte, reliëfs van papier-maché.
De in Nederland woonachtige Britse kunstenaar Keith Milow kan gerekend worden tot het postminimalisme.
# Wadicosa intermediata

Wadicosa intermediata is een spinnensoort uit de familie van de wolfspinnen (Lycosidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2024 door Abhijith en Sudhikumar.
De soort komt voor in India.
# Nishinoshima

Nishinoshima (Japans: 西之島 westelijk eiland) is een klein vulkanisch eiland in de Grote Oceaan, 940 km te zuiden van Tokio, dat geologisch gezien deel uitmaakt van de Vulkaan-eilanden ten zuiden van de Bonin-eilanden. In het Engels wordt het ook Rosario Island genoemd. Het eiland heeft de vorm van een caldera, en vormt de top van een 3 km hoge onderzeese vulkaan. De vulkaan was 10.000 jaar slapend geweest, toen de bemanning van een passerend schip op 30 mei 1973 rook uit het eiland zag ontsnappen en constateerde dat de vulkaan actief was geworden. In september 2013 ontstond naast Nishinoshima door een onderzeese uitbarsting een nieuw, 200 m groot eilandje, dat in december uitgegroeid was tot grotere afmetingen dan het oude eiland. De erupties stopten in maart 1974.
In november 2013 was er een nieuwe uitbarsting, en die vormde een nieuw eiland dat bij een controle door de Japanse kustwacht op 26 december aan het hoofdeiland vast gegroeid bleek. In 2014 en de eerste helft van 2015 gingen de erupties alsmaar door, en lava overdekte het gehele oorspronkelijke eiland. Het nieuwe eiland dat zo ontstond was veel groter dan het oorspronkelijke eiland: het oppervlak was ongeveer 2,3 km² en de hoogste punt reikte 110 m hoog. Later werd het eiland weer iets kleiner, door kustafslag.
* Nishinoshima in 1978, na de eerste eruptie.
* Opname op 8 december 2013, kort na de geboorte van het nieuwe eilandje (aangeduid als Niijima).
* Het eiland op 1 maart 2015. Duidelijk zijn de rookpluimen zichtbaar.
* Nishinoshima in 2016

## Externe link

* Nishinoshima bij Global Volcanism Program
* ↑ (en) Volcano discovery: submarine volcanic eruption gives birth to new island
# Echiniscus bigranulatus

Echiniscus bigranulatus is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Echiniscus en behoort tot de familie Echiniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Ferdinand Richters.
# Twee aapjes

Twee aapjes is een klein schilderij van Pieter Bruegel de Oudere uit 1562 in de Gemäldegalerie van de Staatliche Museen zu Berlin (inv. 2077). Linksonder is het · BRVEGEL · MDLXII · gesigneerd.

## Voorstelling

Aan een ring vastgeklonken in een boogvenster zijn twee apen vastgeketend. Het zijn roodkopmangabeys uit West-Afrika. De linkse staart met grote ogen voor zich uit, de rechtse is weggedraaid van de kijker en blikt nogal ineengedoken en moedeloos naar buiten. Naast hen liggen schelpen van een gekraakte noot. Door het venster kijken we neer op de Schelde en zien we het profiel van Antwerpen uit het zuidwesten. Twee vogels vliegen voorbij, andere hangen in het zwerk. Het heldere zonlicht over het landschap contrasteert met de schaduwwerking in de vensternis. Verbleking van het blauwe pigment heeft ervoor gezorgd dat het water en de lucht er anders uitzien dan oorspronkelijk. Schepen varen af en aan naar de drukke haven, die Bruegel het volgende jaar zou verlaten voor Brussel.

## Interpretatie

Weinig kunsthistorici zijn van mening dat Bruegel eenvoudig twee exotische dieren heeft willen afbeelden zonder diepere betekenis. De apen zeggen iets over de mensen, maar wat? Het eerste spoor van het werk is in 1668 in de nalatenschap van de verzamelaar Pieter Stevens, dus over de totstandkoming is niets geweten. Bruegel had in die periode een zekere fascinatie voor apen, die ook te zien zijn op de prent Marskramer bestolen door apen (1562) en achter tralies op Dulle Griet (1563). Iconografisch bestond er een traditie die apen negatieve eigenschappen liet vertegenwoordigen. De aapjes van Bruegel zijn uiteenlopend gelezen als moraliserende symbolen van lust, gulzigheid, gierigheid of verdorvenheid. Of is het geen zonde die aan de ketting ligt, maar de vrijheid zelf? Ook is gespeculeerd over woordspelingen op de toenmalige actualiteit en over uitdrukkingen in verband met noten. Misschien de meest voor de hand liggende interpretatie is dat Bruegel speelde met het cliché van de kunstenaar als vaardig na-aper van de natuur (ars simia naturae). We weten dat hij zijn vriend Ortelius verblijdde met reflecties over de verhouding tussen kunst en natuur. Maar daarmee zijn de betekenislagen van het werk lang niet uitgeput.

## Nachleben

De Poolse Wisława Szymborska schreef het gedicht Dwie małpy Bruegla over haar interactie met het schilderij.

## Literatuur

* Philippe Roberts-Jones, Pieter Bruegel de oudere, 1997, p. 192-193
* Manfred Sellink, Bruegel. Het volledige werk, 2011, p. 181
* Matthijs Ilsink, Bosch en Bruegel als Bosch. Kunst over kunst bij Pieter Bruegel (c. 1528–1569) en Jheronimus Bosch (c. 1450–1516), 2009, p. 134-213
# Harry Mungra

Harry Mungra kan verwijzen naar:
* Harry Mungra (jurist) (1925-2008), een Surinaams jurist en politicus
* Harry Mungra (psycholoog), een Surinaams psycholoog en orthopedagoog, docent op de AHKCO
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Harry Mungra en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saint-Genis-du-Bois

Saint-Genis-du-Bois is een voormalige gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 98 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Langon. Op 1 januari 2025 is Saint-Genis-du-Bois aangehecht aan de gemeente Porte-de-Benauge.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Genis-du-Bois bedraagt 2,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 40,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Mad Cool Festival

Mad Cool Festival of korter gezegd Mad Cool is een muziekfestival dat sinds 2016 jaarlijks in Madrid, Spanje wordt gehouden. Het bevat voornamelijk pop-, rock- en indiemuziek, evenals verschillende dj's en elektronische muziekartiesten.
De festivals van 2016 en 2017 vonden plaats in de Caja Mágica. De organisatie verplaatste het festival vervolgens naar een openluchtruimte in Valdebebas. In 2024 werd er opnieuw een nieuwe locatie gekozen namelijk de Iberdrola Music in Madrid. Het festival vindt nu plaats van woensdag tot en met zaterdag.

## Line-ups

Een overzicht van de hoofdacts van de voorbije jaren:
| Dag | Data | Hoofdacts |
| 2024 | 10-13 juli | Dua Lipa, The Smashing Pumpkins, Nothing But Thieves, Tom Odell, Pearl Jam, Greta Van Fleet, Keane, Paul Kalkbrenner, Maneskin, Jessie Ware, Black Pumas, The Killers, Bring Me The Horizon, Avril Lavigne, The Kooks, Julia Sabaté |
| 2023 | 6-8 juli | Robbie Williams, Lizzo, The Offspring, Franz Ferdinard, Queens of the Stone Age, The Black Keys, Mumford & Sons, Sam Smith, Red Hot Chili Peppers, Years & Years, Liam Gallagher, The Prodigy |
| 2022 | 6-10 juli | Metallica, Twenty One Pilots, Placebo, Imagine Dragons, The Killers, Muse, Kings of Leon, Florence and the Machine, The War on Drugs, Editors, Wolf Alice, YUNGBLUD, Deftones, Foals, London Grammar, Incubus, Haim, Nothing but Thieves, alt-J |
| 2019 | 11-13 juli | Bring Me the Horizon, Rosalía, Lykke Li, Bon Iver, Vampire Weekend, The Chemical Brothers, Iggy Pop, The Cure, Prophets of Rage, The 1975, Years & Years, Gossip, Robyn |
| 2018 | 12-14 juli | Pearl Jam, Tame Impala, Kasabian, MGMT, Eels, Fleet Foxes, Arctic Monkeys, Jack White, Franz Ferdinand, Snow Patrol, Alice in Chains, At the Drive-In, Queens of the Stone Age, Depeche Mode, Nine Inch Nails, Dua Lipa, Wolf Alice, Jack Johnson, Underworld, Rag'n'Bone Man, Black Rebel Motorcycle Club, Kaleo |
# Jan van Susante

Jan Maria van Susante (Boxtel, 4 september 1913 – Geijsteren, 17 juli 2003) was een Nederlandse psycholoog, ondernemer, bestuurder en natuurbeschermer.

## Biografie

Van Susante werd geboren in Boxtel als zoon van Johannes Justinus van Susante en Dorothea Maria Elisabeth Spierings. In 1930 deed hij eindexamen HBS-B te Rolduc. Hij werkte vervolgens gedurende tien jaar in het familiebedrijf dat sigaren produceerde, waaronder bekende merken als Elisabeth Bas en La Paz. In 1941 deed hij staatsexamen gymnasium, waarna hij een jaar Nederlands studeerde. Hij stapte daarna over naar de studie psychologie die hij in 1947 voltooide. In hetzelfde jaar trouwde hij met Rosalia Maria Francisca Litjens. Hij was toentertijd werkzaam als psychologisch assistent bij de Roomsch Katholieke Universiteit. Zijn echtgenote overleed nog geen jaar later, in januari 1948.
In 1948 trad hij in dienst als directeur van het Gemeenschappelijk Instituut voor Toegepaste Psychologie (GITP) in Nijmegen. Hij hertrouwde in 1950 met Maria Juliana Johanna Hoefnagels (1915-2000). In 1953 promoveerde hij in Nijmegen tot doctor in de letteren en wijsbegeerte.
In 1956 werd Van Susante benoemd tot directeur van Chemische Fabriek L. van der Grinten, die later fuseerde tot Océ van der Grinten. In 1958 begeleidde hij de beursgang van de Chemische Fabriek L. van der Grinten, die sinds 1952 een naamloze vennootschap was, op de Amsterdamse Aandelenbeurs. Van 1968 tot 1971 bekleedde hij de functie van voorzitter van de directie, waarmee hij de eerste niet-familielid was die deze positie innam. Na zijn voorzitterschap trad hij toe tot de raad van commissarissen van het bedrijf.
Naast zijn zakelijke activiteiten was Van Susante een natuurbeschermer. Hij zette zich in voor het behoud van natuurgebieden in Limburg, was voorzitter van Het Limburgs Landschap en doneerde aanzienlijke bedragen aan natuurmonumenten in de regio. Zo kocht hij in 1969 Kasteel Goedenraad, knapte het vervallen kasteel op, om het later te verkopen aan de Stichting Het Limburgs Landschap. Voor zijn verdiensten op het gebied van natuurbescherming kreeg hij in 1989 de Zilveren Anjer opgespeld.
* 1 2 Peel en Maas | 24 juli 2003 | pagina 9. peelenmaas.rooynet.nl (24 juli 2003). Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ "Het huisgezin", Het huisgezin, 14 juli 1930. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ "ACADEMISCHE EXAMENS", Algemeen Handelsblad, 11 juli 1953. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* 1 2 Founding Fathers – Océ Museum. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ "Concentratie bleek geen haalbare kaart", De Telegraaf, 6 januari 1971. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ "Prins reikt zilveren anjers uit", De Telegraaf, 28 juni 1989. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4710 6145
* Library of Congress Control Number: no2008008045
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074499637
* Virtual International Authority File: 61341899
* WorldCat (via VIAF): 61341899
# Echiniscus fischeri

Echiniscus fischeri is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Echiniscus en behoort tot de familie Echiniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Ferdinand Richters.
# BMW M

BMW M GmbH (voorheen: BMW Motorsport GmbH) is een onderdeel van de Duitse autofabrikant BMW. BMW M, ook bekend als M-Techniek of gewoon "M" (voor "Motorsport"), werd aanvankelijk opgericht om het raceprogramma van BMW (dat in de jaren zestig en zeventig zeer succesvol was) te vergemakkelijken.
Tegenwoordig houdt de M-divisie zich bezig met de ontwikkeling van sportvarianten van de personenauto's van BMW als concurrentie voor de Audi RS-modellen en de Mercedes-Benz AMG-modellen.

## Modellen

* BMW M1
* BMW M2
* BMW M3
* BMW M4
* BMW M5
* BMW M6
* BMW M8
* BMW X3 M
* BMW X4 M
* BMW X5 M
* BMW X6 M
* BMW Z3 M
* BMW Z4 M
* BMW 1-serie M Coupé
# David Erskine (1776-1855)

David Montagu Erskine, 2e baron Erskine (12 augustus 1776 - 19 maart 1855) was een Britse diplomaat en politicus die als parlementslid en ambassadeur diende.

## Biografie

Erskine, lid van de Schotse Erskine-clan, was de oudste zoon van Thomas Erskine, 1e baron Erskine (1750-1823), de vierde zoon van Henry Erskine, 10e graaf van Buchan. Zijn moeder was Frances, dochter van Daniel Moore. Hij studeerde onder meer in Cambridge (Trinity College).
Hoewel toegelaten tot de balie heeft Erskine nooit als advocaat gewerkt. In plaats daarvan werd hij in 1806 verkozen als lid van het parlement voor het kiesdistrict Portsmouth. Hij nam de plaats in van zijn vader, die werd benoemd tot lord chancellor. Op verzoek van zijn vader benoemde Charles James Fox, minister van Buitenlandse Zaken, Erskine tot ambassadeur in Washington.
In 1809 werd Erskine teruggeroepen door de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken, George Canning, die hem niet mocht. Hij bleef uit de gratie tot 1824, toen hij de titel van zijn vader erfde en werd benoemd tot ambassadeur in Stuttgart en later, in 1828, in München. Hij stopte met werken in 1843 en overleed in zijn huis Butler's Green in Sussex in maart 1855 op 78-jarige leeftijd.

## Familie

Voor hij in Washington ambassadeur werd, had Erskine al in Verenigde Staten gewoond. In 1799 trouwde hij daar met zijn eerste vrouw Frances Cadwalader, dochter van John Cadwalader, een generaal in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Ze was de achterkleindochter van rechter William Moore, wiens nicht getrouwd was met Erskines vader. Lord Erskine en zijn vrouw waren dus neef en nicht.
Het echtpaar kreeg twaalf kinderen:
* Thomas Americus Erskine, later de 3e baron Erskine (1802-1877), diplomaat.
* John Cadwallader Erskine, later de 4e baron Erskine (1804-1882), diplomaat.
* Stuarta Erskine (1810-1863), gehuwd met Timothy Yeats Brown.
* Elizabeth Erskine (c. 1812-1886), gehuwd met St Vincent Hawkins-Whitshed.
* David Montagu Erskine (1816-1903), militair
* Edward Morris Erskine (1817-1883), diplomaat.
* James Stuart Erskine (1821-1904).
* Frances Erskine (overleden 1876), gehuwd met Gabriel Shawe.
* Sevilla Erskine (overleden 1835), gehuwd met Henry Howard.
* Harriett Erskine (overleden 1855), gehuwd met Charles Woomass.
* Jane Plumer Erskine (overleden 1846), gehuwd met James Callander van Craigforth en Ardkinglas.
* Mary Erskine (overleden 1874), gehuwd met graaf Hermann von Paumgarten; hun nazaat graaf Karl Theodor zu Törring-Jettenbach trouwde met Elisabeth van Griekenland en Denemarken.
Nadat zijn echtgenote in maart 1843 in Genua overleed, huwde Erskine in juli van dat jaar met Anne, dochter van John Travis. Na de dood van Anne in april 1851 trouwde hij met zijn derde vrouw Anna, dochter van William Cunninghame Graham van Gartmore en Finlaystone en weduwe van Thomas Calderwood Durham, in 1852. Er waren geen kinderen uit zijn tweede en derde huwelijk.
# Echiniscus loxophtalmus

Echiniscus loxophtalmus is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Echiniscus en behoort tot de familie Echiniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Ferdinand Richters.