OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Michel Terstegen

Michael Leopold Terstegen (Haarlem, 22 december 1960 - Utrecht, 4 juli 2011) was zanger in de Haarlemse band The Other Side. In samenwerking met Wouter Verrijn Stuart was hij eigenaar van het independent platenlabel KELT. Hij bracht het periodiek Warm Sounds, een magazine voor plantenverzamelaars, uit. Michel was daarnaast eigenaar van de Utrechtse platenwinkel Da Capo Records.

## Warm Sounds Magazine

Het was 1986 dat het eerste Warm Sounds magazine uitkwam. Wat Michel Terstegen (toen 26 jaar) nog niet wist is dat zijn project vele malen groter en meer omvattend zou gaan worden dan hij had bedacht. Warm Sounds startte hij vanuit grote persoonlijke interesse voor de Engelstalige muziek uit de jaren 60:
    “Het verzamelen van singles is niet altijd even gemakkelijk. (...) Warm Sounds is een aanzet om tot een compleet overzicht te komen van de nederlandse releases in de jaren zestig”, schreef Michel in het voorwoord. “Het eerste overzicht is dus geenszins compleet. (...) Een ieder met aanvullingen wordt verzocht contact op te nemen (...) om uiteindelijk toch tot een compleet overzicht te komen. Het bleef initieel bij dit eerste deeltje; getypt, bescheiden van oplage, omvang en van formaat (...)
In 1999 kreeg het plan om een naslagwerk te creëren verder vorm. De kaders die Michel zich stelden waren al ruimer en zouden in de jaren die volgende verder oprekken. Warm Sounds zou alle in de jaren 50 en 60 oor Nederlandse platenmaatschappijen uitgebrachte singels gaan bevatten. Van Biet tot Carnaval, met één grote uitzondering: klassieke muziek. Er kwamen 17 losse nummers uit.
# Draaikolk (Drievliet)

Draaikolk (eerder Star Dancer) is een breakdance in het Nederlandse attractiepark Familiepark Drievliet.
De in het Friese Heeg gemaakte attractie telt 16 gondels waarin per gondel plaats is voor maximaal twee bezoekers. Op de grote draaischijf van de breakdance bevinden zich vier draaischijven, waarop zich elks vier gondels bevinden.

## Geschiedenis

Sinds de opening van de attractie tot en met 2010, toen hij nog Star Dancer heette, had de attractie een ruimtevaartthema. Zo stond er in het midden van de draaischijf een astronaut. In 2011 werd de attractie hernoemd naar Draaikolk. De astronaut werd vervangen door een haai in een draaikolk. Draaikolk is dus nu gethematiseerd naar de onderwaterwereld en staat in het themagebied Lol Atol.
Voorheen heeft deze molen op de kermis gereisd onder andere onder leiding van v.d. Laan. Deze heeft de molen destijds verkocht aan Drievliet.
De Draaikolk is gebouwd door het Nederlandse bedrijf Nauta Buissink. Er zijn slechts 4 van deze molens gebouwd.
* ↑ Drievliet nieuws 2011. web.archive.org (23 oktober 2011). Gearchiveerd op 23 oktober 2011. Geraadpleegd op 18 augustus 2024.
Afbeeldingen · Lijst van attracties
# Worn Down Piano

Worn Down Piano is een lied van de Amerikaanse Mark & Clark Band, en is afkomstig van het album Double Take. Het is een compositie uit 1977 van de tweeling Mark en Clark Seymour, en uitgebracht als een single.
Het lied duurt 8 minuten en 10 seconden en moest dus over de beide kanten van de single verdeeld worden. Het nummer gaat over een versleten piano die geveild moet worden; niemand wil dat instrument echter kopen. Dat verandert als een eveneens versleten uitziende pianist de piano bespeelt. De prijs stijgt en stijgt en de laatste bieder wil het instrument nog eenmaal horen. De pianist wil de piano zelf kopen, maar heeft daar geen geld voor, enkel een fles wijn. Alle bieders besluiten dat hij de piano dan moet krijgen. De pianist is dan echter weer verdwenen en de piano blijft achter voor een volgende veiling. Het lied is in een 6/8 maat; het instrumentale middengedeelte is geschreven in een vierkwartsmaat.
Het is de enige single van de Mark & Clark Band die een beetje succes heeft gehad in Nederland. De opvolger "When It Comes To Love" haalde alleen de Nationale Hitparade en de derde single "Drinking Man's Concerto" haalde geen notering. "Worn Down Piano" werd ook gepresenteerd in Toppop; de heren zaten tegenover elkaar aan twee piano's, van de andere musici was echter geen spoor te bekennen.
Het middengedeelte van dit nummer werd eind jaren 70 ook gebruikt als tune voor het VARA-sportradioprogramma Tussen Start En Finish op Hilversum 2 van Henk Spaan en Harry Vermeegen.
"Worn Down Piano" staat vanaf de start in de Top 2000 met als hoogste klassering een 59e plaats in 2002.

## Credits

* Clark Seymour - Piano, zang
* Mark Seymour - Piano, zang
* Allan Schwartzberg - Drums
* Crusher - Percussie
* Elliott Randall - Gitaar
* Frank Owens - Keyboard
* Hugh McCracken - Gitaar
* Jimmy Maelen - Percussie
* Jimmy Young - Drums
* John Tropea - Gitaar
* Ken Bichell - Synthesizer
* Paul Shaffer - Keyboard
* Will Lee - Bas

## Hitnotering

"Worn Down Piano" in de Nederlandse Top 40 - binnen 04-06-1977 :
| Week | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | |
| Nummer | 24 | 14 | 9 | 8 | 9 | 23 | 32 | uit |
"Worn Down Piano" in de Nederlandse Nationale Hitparade - binnen: 04-06-1977 :
| Week | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | |
| Nummer | 30 | 14 | 8 | 8 | 9 | 21 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Worn Down Piano | 164 | 78 | 66 | 59 | 72 | 81 | 64 | 73 | 83 | 72 | 95 | 80 | 127 | 107 | 125 | 112 | 136 | 216 | 275 | 289 | 274 | 362 | 351 | 320 | 385 | 387 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.

### Evergreen Top 1000

Evergreen Top 1000 "Worn Down Piano" :
| Jaar | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 |
| Positie | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 445 | 245 | 290 | 241 | 188 | 174 | 188 |
# Lara Fabian

Lara Fabian, pseudoniem van Lara Crokaert (Etterbeek, 9 januari 1970) is een Belgische zangeres. Haar vader is geboren in België en haar moeder in Sicilië.

## Levensloop

De eerste vijf jaar van haar leven bracht Crokaert door op Sicilië. Toen ze acht jaar was - ze woonde toen al in België - kreeg ze voor Sinterklaas een piano. Haar liefde voor muziek werd aangewakkerd en Crokaert nam meteen ook zangles. Dankzij haar vader kon ze in de omgeving van Brussel nu en dan een klein optreden geven en participeerde ze in verschillende amateurwedstrijden.
In 1986 won Crokaert de wedstrijd Le Tremplin de Bruxelles waardoor ze haar eerste single kon opnemen. Het werd het nummer L’Aziza est en pleurs. Ze werd ontdekt door producer Hubert Terheggen die haar vroeg om deel te nemen aan het Eurovisiesongfestival van 1988 in Dublin. Met het nummer Croire haalde ze de vierde plaats voor Luxemburg. Dit was de start van haar (internationale) carrière.
Om haar tweede single Je sais te promoten ging Crokaert naar de Canadese stad Quebec. Samen met de pianist Rick Allison trok ze voorgoed naar Quebec om daar een carrière uit de grond te stampen. Haar eerste cd kwam uit in 1991. In 1996 werd ze officieel een Canadese burger.
Door de Walt Disney Studios werd ze in 1996 uitgekozen om voor de regio Quebec de stem van Esmeralda in te spreken in de film The Hunchback of Notre Dame. Niet lang daarna verscheen ze frequent in de pers en op televisie en mocht ze verschillende prijzen in ontvangst nemen.
In 2000 werd From Lara with Love voor televisie opgenomen. Een van de hoogtepunten is Crokaerts versie van Lucio Dalla's Caruso, meerdere keren gezongen door Luciano Pavarotti.
In 2006 nam Crokaert voor het eerst deel aan Night of the Proms; ze kwam enkele keren als verrassingsact in Antwerpen en ging toen op tournee door Frankrijk met de Night of the Proms.
In september 2006 organiseerde ze een benefietconcert in het Casino de Paris voor de vereniging Assistance Médicale Toit du Monde waar zij beschermvrouwe van is. Hiermee haalde ze 49.000 euro op voor kinderen in Nepal en Tibet.
Op 20 november 2007 werd Crokaert op 37-jarige leeftijd voor het eerst moeder. Haar partner is de filmregisseur Gérard Pullicino.
In juni 2013 huwde Lara met de Italiaanse musicus Gabriel di Giorgio.

## Privé

Fabian is meertalig opgevoed en spreekt vloeiend Italiaans, Frans, Spaans, Siciliaans en Engels. Daarnaast heeft ze gezongen in het Azerbeidzjaans, Duits, Grieks, Latijns, Herbreeuws, Portugees, Russisch en Turks.
Op 28 juni 2013 trouwde ze met Gabriel di Giorgio.

## Discografie

* 1991: Lara Fabian
* 1994: Carpe Diem
* 1996: Pure
* 1999: Live
* 1999: Lara Fabian
* 2000 From Lara with Love
* 2001: Nue
* 2002: Live
* 2003: En Toute Intimité
* 2004: A Wonderful Life
* 2005: 9
* 2006: Un Regard 9 - Live
* 2009: Toutes Les Femmes en Moi
* 2009: Every Woman In Me
* 2010: Mademoiselle Zhivago
* 2010: Toutes Les Femmes En Moi Font Leur Show
* 2013: Le Secret
* 2014: Al Götür Beni (feat Mustafa Ceceli)
* 2015: Ma vie dans la tienne
* 2017: Camouflage
* 2019: Papillon
* 2020: Lockdown Sessions
# Roubaix - Grand-Place (metrostation)

Roubaix - Grand-Place is een metrostation aan lijn 2 van de metro van Rijsel, gelegen in het centrum van de Franse stad Roubaix, onder de Grand-Place. Het station werd op 18 augustus 1999 geopend en is ontworpen door de architecten Yves Lecroat en Bernard Vignoble.

## Omgeving

* Grand-Place van Roubaix
* Stadhuis van Roubaix
* Église Saint-Martin
* Mediatheek van Roubaix
# Mercure (metrostation)

Mercure is een metrostation aan lijn 2 van de metro van Rijsel, gelegen in de Franse stad Tourcoing. Het metrostation werd op 18 augustus 1999 geopend en is vernoemd naar het zakencentrum Le Mercure, waar het metrostation vlakbij ligt. Het stedelijke gebied Zone de l'Union bevindt zich in de buurt van het station.
Saint-Philibert · Bourg · Maison des Enfants · Mitterie · Pont Supérieur · Lomme - Lambersart · Canteleu · Bois Blancs · Port de Lille · Cormontaigne · Montebello · Porte des Postes · Porte d'Arras · Porte de Douai · Porte de Valenciennes · Lille Grand Palais · Mairie de Lille · Gare Lille-Flandres · Gare Lille-Europe · Saint-Maurice Pellevoisin · Mons Sarts · Mairie de Mons · Fort de Mons · Les Prés · Jean-Jaurès · Wasquehal - Pavé de Lille · Wasquehal - Hôtel de ville · Croix - Centre · Croix - Mairie · Épeule - Montesquieu · Roubaix - Charles-de-Gaulle · Eurotéléport · Roubaix - Grand-Place · Gare - Jean-Lebas · Alsace · Mercure · Carliers · Tourcoing - Sébastopol · Tourcoing - Centre · Colbert · Phalempins · Pont de Neuville · Bourgogne · CH Dron
# Wasquehal - Pavé de Lille (metrostation)

Het station Wasquehal - Pavé de Lille is een metrostation van lijn 2 van de metro van Rijsel, gelegen in de Franse gemeente Wasquehal. Het station ligt aan de Avenue de Flandre. De naam komt van het nabije bestuursgebouw van de gemeente, het "Pavé de Lille". Naast het metrostation ligt de gelijknamige tramhalte van lijn R van de Tram van Rijsel, die in het centrum Roubaix eindigt.

## Omgeving

* Pavé de Lille
# Eurotéléport (metrostation)

Eurotéléport is een metrostation aan lijn 2 van de metro van Rijsel, gelegen in het centrum van de Franse stad Roubaix. Het station werd op 18 augustus 1999 geopend en is ontworpen door de architecten Philippe Louguet, Thierry Baron en Sylvie Castel. Het heeft drie ingangen en bestaat uit drie etages.
Het metrostation ligt naast een busstation waar negen buslijnen eindigen: lijn 20, 24, 27, 29, 34, 42, 226, MWR en Liane 32. Tevens is dit het eindstation van lijn R van de Tram van Rijsel. In de omgeving bevinden zich meerdere onderwijsinstellingen.
# Fort de Mons (metrostation)

Het station Fort de Mons is een metrostation van lijn 2 van de metro van Rijsel, gelegen in de Franse gemeente Mons-en-Barœul. Het ligt in het oosten van de gemeente, op de grens met Villeneuve d'Ascq, bij het Fort de Mons. Tot 2008 was dit station een van de drie eindstations van lijn 2 in de spits, maar tegenwoordig is Fort de Mons alleen nog 's avonds laat het eindstation.
Vanaf de metro kan men overstappen op verscheidene buslijnen en er is een speciale "Inter'Val"lijn tussen Fort de Mons en Pont de Bois.
# Adiemus

Adiemus is een serie albums door de Welsh componist Karl Jenkins. Het is tevens de titel van het eerste nummer op het eerste album Songs of sanctuary.

## Concept

Elk Adiemus-album is een verzameling nummers met harmonieuze vocale melodieën tegen een orkestrale achtergrond. Er zijn geen teksten, behalve door Jenkins bedachte lettergrepen en 'woorden' gezongen door vocalisten. Veel van de 'woorden' doen qua klank Latijns of Afrikaans aan, maar hebben verder geen enkele betekenis. De kern van het concept van Adiemus is dat de stem alleen maar moet functioneren als instrument.
De muziek zelf wordt als new age beschouwd.

## Vocale zang

Zangeres Miriam Stockley verzorgde het vocale gedeelte van de eerste vier albums. Aanvullende stem was er van Mary Carewe, behalve op Dances of time, waarin de Finse Adiemus Singers verschenen. Deze waren ook te horen op Vocalise. Extra stemmen en kooreffecten werden verkregen door de stemmen van de zangeressen meermaals over elkaar heen op te nemen.
In 2001 werd Adiemus gesampled in de hit Proximus van Mauro Picotto.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken |
| Adiemus: Songs of sanctuary | 1995 | 1-7-1995 | 12 | 47 |
| Adiemus II: Cantate mundi | 1997 | 1-3-1997 | 31 | 8 |
| Adiemus III: Dances of time | 1999 | - | | |
| The journey: The best of Adiemus | 2000 | - | | |
| Adiemus IV: The eternal knot | 2001 | - | | |
| Adiemus Live | 2002 | - | | |
| Adiemus V: Vocalise | 2003 | - | | |

### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Adiemus | | 8-7-1995 | 16 | 6 | Werd gebruikt in een reclame voor Delta Air Lines. |
| Kayama / Adiemus | | 11-11-1995 | tip | | |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 |
| Adiemus | 638 | 1387 | 825 | 965 | 929 | 1207 | 887 | 969 | 1717 | 1449 | 1349 | 1326 | 1617 | 1949 | 1796 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2001 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Cavour (Italië)

Cavour is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 5481 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 49,1 km², de bevolkingsdichtheid is 112 inwoners per km².

## Demografie

Cavour telt ongeveer 2293 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 5226 |
| 2001 | 5283 |

## Geografie

Cavour grenst aan de volgende gemeenten: Macello, Vigone, Bricherasio, Garzigliana, Villafranca Piemonte, Campiglione-Fenile, Bibiana, Bagnolo Piemonte (CN) en Barge (CN).
Direct ten zuiden van de plaats ligt de berg Rocca di Cavour.

## Geboren

* Mauro Picotto (1966), dj/producer

## Galerij

* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# CHU - Centre Oscar-Lambret

Het metrostation CHU - Centre Oscar-Lambret is een station van metrolijn 1 van de metro van Rijsel. Het is het op een na laatste station van lijn 1 en bevindt zich in de wijk Lille-Sud. Het station is vernoemd naar het universitair medisch centrum CHU en naar de straat waar het station aan ligt, Avenue Oscar-Lambret. In de omgeving ligt het treinstation CHR, meerdere locaties van het ziekenhuis en de faculteit Tandheelkunde van de Université de Lille II.
# Maison des Enfants (metrostation)

Het metrostation Maison des Enfants is een station van metrolijn 2 van de metro van Rijsel, gelegen in deelgemeente Lomme van de stad Rijsel. De naam komt van het nabijgelegen "Maison des enfants", een gebouw dat als kantine voor een school diende. Het metrostation ligt aan de Avenue de Dunkerque en tussen twee wijken, la Mitterie en la Délivrance.
# Jamsjiid Bin Abdalla

Sayyid Jamsjiid Bin Abdalla (Zanzibar, 16 september 1929 – Muscat, 30 december 2024) was de laatste sultan van het sultanaat Zanzibar en Pemba (juli 1963 – januari 1964).
Jamsjiid volgde op 1 juli 1963 zijn vader, sultan Sayyid Abdalla Bin Khalifa II op. Op 10 december 1963 werd Zanzibar een onafhankelijk sultanaat en kwam er een einde aan zijn koloniale status onder de Britten. Er kwam een gematigd-islamitische en reformistische coalitie-regering van de ZNP/ZPPP aan de macht. Op 12 januari 1964 werd sultan Jamsjiid bij een staatsgreep afgezet, en de regering vervangen door een panafrikaanse onder leiding van sjeik Abeid Karume, waarna de 'Volksrepubliek Zanzibar en Pemba' werd uitgeroepen.
De sultan woonde sindsdien tot september 2020 in ballingschap in Groot-Brittannië, waarna hij naar Oman emigreerde.
Jamsjiid overleed op 30 december 2024 op 95-jarige leeftijd.
* ↑ (en) "So long, Southsea: last sultan of Zanzibar quits UK after 56 years in exile", The Observer, 20 september 2020. Geraadpleegd op 10 januari 2025.
* ↑ وفاة آخر سلاطين زنجبار عن عمر ناهز الـ 95 عامًا
# Honderdland

Honderdland is een buurt en polder in Maasdijk, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Oorspronkelijk was het een land- en tuinbouwgebied, maar sinds begin eenentwintigste eeuw is het een bedrijventerrein.
Het gebied grenst in het westen aan de nieuwe Maasdijk, in het zuiden aan de Nolweg en in het oosten aan de Oranjesluisweg. In het oosten wordt het gebied begrensd door de A20 die deels het tracé volgt van de oude Maasdijk. De vroegere oostelijke grens liep via de Oudendijk en Blauwhek maar deze wegen zijn vrijwel volledig verdwenen bij de herinrichting.

## Naam

De naam Honderdland komt waarschijnlijk van Hontenesseland. Hier duidt 'nesse' op 'landtong' dat ook bij andere plaatsnamen voorkomt, zoals bij Spijkernisse.

## Geschiedenis

Het gebied Honderdland lag oorspronkelijk buiten de eerste Maasdijk. Deze dijk, die in de twaalfde eeuw werd aangelegd, bood het achterliggende land bescherming tegen de Maas en liep van Maasland via de Oude Campsweg en de Oudedijk naar het Sint Jorispad en de Galgeweg richting de Naaldwijkse strandwal. Buiten deze dijk zorgde de Maas voor landaanwas door het afzetten van zand en klei. In de eerste helft van de dertiende eeuw werd de huidige Maasdijk verder van de eerste Maasdijk aangelegd waardoor Honderdland binnen de bedijking kwam te liggen. Vondsten uit de tiende tot en met de twaalfde eeuw toonden aan dat het gebied al voor de inpoldering werd bewoond.
Het nieuwe Honderdland werd in 1252 door de Hollandse graaf in leen gegeven aan Oger van Hock, de vader van de heer Gerard van de Wateringe. Ondanks dat het land dunbevolkt was, het had in 1514 bijvoorbeeld 12 haardsteden, was het een heerlijkheid en had het een eigen baljuwschap. Na 1514 werd Honderdland bij Naaldwijk gevoegd. Lange tijd was het grondgebied van het Honderdland in bezit geweest van het klooster Leeuwenhorst. Aan de Nolweg had het klooster een uithof.
Het dorp Maasdijk ontstond eind negentiende eeuw als een rij huizen aan de Honderdlandse kant van de Maasdijk. In de twintigste eeuw werd het centrum van het dorp verplaatst naar de Oranjepolder, aan de andere kant van de Maasdijk. Het Honderdland was een land- en tuinbouwgebied tot de aanleg van een bedrijventerrein begin eenentwintigste eeuw.

## Bestuur

Honderdland was een zelfstandige hoge heerlijkheid totdat het in 1434 in handen kwam van de Van Naaldwijks. Vanaf 1514 deelden Naaldwijk en Honderdland ook dezelfde baljuw. Het proces van landaanwas buiten de Maasdijk bleef voortduren waardoor in de zeventiende daar veel nieuwe kwelders waren ontstaan. De toenmalige heer van Naaldwijk en Honderdland, Frederik Hendrik van Oranje, had het recht om deze landen in te polderen en vroeg daarvoor toestemming in 1644. Dit werd de Oranjepolder. Na het opheffen van de ambachten in 1795, werd Honderdland onderdeel van de gemeente Naaldwijk. Deze gemeente ging in 2004 over in de gemeente Westland.

## Galerij

* Zeventiende-eeuwse kaart van Honderdland (in rood omkaderd). Maker onbekend.
* Rijtjeshuizen in Honderdland, tegenover de Maasdijk.
* Kassen aan Blauwhek, in 1965
# Huis Thopia

Het huis Thopia (Albanees: Shtëpia e Topiajt) was een Albanese dynastie die regeerden over het vorstendom Thopia in centraal-Albanië. In 1368 wist prins Karl Thopia de overheersing van het Huis Anjou-Sicilië over het Koninkrijk Albanië te beëindigen en het Prinsdom Albanië te stichten. Nadien zou zijn nageslacht de heerschappij tot 1415 opvolgen. In 1444 sloten de Thopia's zich aan bij de Liga van Lezhë.

## Geschiedenis

De stamvader van het geslacht, Tanush I Thopia, werd voor het eerst genoemd in 1329 als een van de graven van Albanië. Tanush was een vazal van het Koninkrijk Albanië; de familie bekeerde zich destijds van de oosters-orthodoxe kerk tot de rooms-katholieke kerk. Zijn zoon Andrea I Thopia, en later kleinzoon Karl Thopia, volgden hem op als heersers van centraal-Albanië. In 1368 stichtte prins Karl Thopia het Prinsdom Albanië na het verslaan van de laatste heerser van het Huis Anjou-Sicilië, Lodewijk van Navarra. Onder heerschappij van Karl Thopia werden oorlogen uitgevochten tegen de Serviërs, met behulp van de Muzaka-dynastie. Beide adellijke families wisten hun domein te behouden en uit te vreiden.
Na de dood van Karl Thopia werd de heerschappij verdeeld tussen zijn dochter Helena Thopia en zijn zoon Gjergj Thopia. Gjergj behield de stad Durrës, terwijl Helena de stad Krujë behield. Niketa Thopia (gestorven 1415) was de laatste heerser van deze dynastie tot de veroveringen van het Ottomaanse Rijk. Hierna zouden edelen van de Thopia-dynastie zich aansluiten bij de Liga van Lezhë om de Ottomanen te bestrijden. Andrea II Thopia en Tanush II Thopia waren een van de commandanten gedurende de Albanees-Ottomaanse oorlog.

## Heerserslijst

* Tanush I Thopia (1328-1338)
* Andrea I Thopia (1338-1343)
* Karl Thopia (1355–1387)
* Gjergj Thopia (1387–1392)
* Helena Thopia (1402-1403)
* Niketa Thopia (1403-1415)

## Stamboom

* Stamvader Tanush
** Andrea I ⚭ Helena Anjou
*** Karl ⚭ Vojsava Balsha
**** Gjergj ⚭ Teodora Branković
**** Helena ⚭ Konstantin Balsha
**** Niketa
***** Andrea II
***** Mara ⚭ Balsha III
****** Jela ⚭ Andrea IV Muzaka
**** Maria ⚭ Marco Barbadigo
**** Vojsava II ⚭ Progon Dukagjini
** ? Tanush II
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Thopia family op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Theresianenklooster (Lier)

Het Theresianenklooster is een voormalig klooster in de Belgische stad Lier (provincie Antwerpen), gelegen aan de Kerkstraat 1-11.

## Geschiedenis

De zusters Engelse theresianen, welke vanaf 1651 in het Hof van Lier verbleven, verwierven in 1680 een perceel er tegenover. Hier werd een klooster gebouwd dat de zusters begin 18e eeuw betrokken. Voordien werd het 17e-eeuwse hoekhuis op huisnummer 1 al benut door de zusters. Dit was het refugiehuis van de Abdij van Postel. Op de plaats van de huisnummers 13-15 bevond zich de in 1710 gebouwde kloosterkerk, die uitgevoerd werd in barokstijl. Het eigenlijke klooster bestond uit twee vleugels met daartussen een binnenplaats en tuin.
Het klooster werd in 1794 opgeheven en deed nog dienst als hospitaal en stadsbakkerij. In 1798 werd het openbaar verkocht. De kerk en een deel van het klooster werden toen gesloopt. In het oude refugiehuis kwam een zijdefabriek, Duysters genaamd. Deze bleef tot 1880 bestaan, daarna werden op het terrein ook klaslokalen gebouwd.
* Inventaris Onroerend Erfgoed