OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mark Buijs

Mark Buijs (Herpt, 25 november 1968) is een Nederlands politicus en bestuurder. Hij is lid van de VVD. Sinds 18 juni 2024 is hij burgemeester van Roosendaal.

## Biografie

Buijs heeft rechten en economie aan de Universiteit van Tilburg gestudeerd en aan de HTS gestudeerd, maar niet voltooid. Tot 2006 is hij actief geweest als ondernemer, zowel als antiquair als galeriehouder. Hij is landelijk lid van de VVD, maar werd in 1999 gemeenteraadslid voor de lokale politieke partij Heusden Eén.
Buijs was van 2006 tot 2013 was hij wethouder ruimtelijke ordening, economische zaken en volkshuisvesting in Heusden. Vanaf 1 juni 2013 was hij burgemeester van Boxtel. Op 19 december 2018 werd hij burgemeester van Oosterhout. Sinds 18 juni 2024 is hij burgemeester van Roosendaal.
Buijs is getrouwd en heeft twee zoons.
* ↑ Mark Buijs stopt ook bij Heusden Eén, Brabants Dagblad, 28 februari 2011. Gearchiveerd op 12 mei 2022.
* ↑ Mark Buijs voorgedragen als nieuwe burgemeester Boxtel, Omroep Brabant, 2 april 2013. Gearchiveerd op 12 mei 2022.
* ↑ Nieuwe burgemeester in Boxtel, Rijksoverheid, 23 mei 2013. Gearchiveerd op 11 september 2023.
* ↑ ‘Allereerst ben ik burgemeester, later pas VVD'er’, Binnenlands Bestuur, 8 november 2013 Gearchiveerd op 18 april 2024.
* ↑ Mark Buijs voorgedragen als nieuwe burgemeester Oosterhout (gearchiveerd), NGB, geraadpleegd 16 juni 2020
* ↑ Mark Buijs wordt de nieuwe burgemeester van Oosterhout, nu nog burgemeester in Boxtel, Omroep Brabant, 31 oktober 2018. Gearchiveerd op 26 juni 2022.
* ↑ Benoeming burgemeester Oosterhout, Rijksoverheid, 30 november 2018. Gearchiveerd op 11 september 2023.
* ↑ Mark Buijs blikt terug op ruim vijf jaar burgemeesterschap in Boxtel, Mooi Boxtel, 22 december 2018. Gearchiveerd op 11 april 2021.
* ↑ Beste Oosterhouters, toekomst (gearchiveerd), Gemeente Oosterhout, 21 april 2021.
* 1 2 Nieuwe burgemeester Mark Buijs betreedt het podium, Gemeenteraad Roosendaal, 18 april 2024. Gearchiveerd op 18 april 2024.
* ↑ Benoeming burgemeester Roosendaal, Rijksoverheid, 7 juni 2024. Gearchiveerd op 23 juni 2024.
* ↑ Mark Buijs geïnstalleerd als burgemeester van Roosendaal, Gemeente Roosendaal, 19 juni 2024. Gearchiveerd op 23 juni 2024.
# Brus

Brus kan verwijzen naar:
* Brus (mantelzorg), een zorgende broer of zus
* Brus (Servië), een gemeente in Servië
* Bruss, een Italiaanse kaas
* Erik Brus, een Nederlands schrijver, redacteur en journalist
* Germaine Brus, een Belgisch kunstschilderes
* Günter Brus, een Oostenrijkse kunstenaar
* Wouter Brus, een Nederlands atleet
* Sibling, een Engelse term voor een broer of zus die met name gebruikt wordt in de psychologie en antropologie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Brus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Holtland (Duitsland)

Holtland is een Duitse gemeente in de Samtgemeinde Hesel in de Landkreis Leer in Nedersaksen. De gemeente telt 2.217 inwoners en een oppervlakte van 14,66 km².
Andere kernen in de gemeente zijn Nücke en Siebestock.
Door Holtland loopt de Europese wandelroute E9. Ter plaatse is de route ook bekend als Ostfrieslandweg.
# Hatshausen

Hatshausen is een dorp in de Landkreis Leer in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het dorp is onderdeel van de gemeente Moormerland. Tot Hatshausen behoort ook het verder westelijk gelegen dorpje Ayenwolde.
Hatshausen wordt voor het eerst genoemd in de 15e eeuw als Harstahusum. Het is ontstaan in de 13e/14e eeuw aan de rand van het veengebied dat de gemeente Moormerland zijn naam geeft. Het dorp heeft een kerk uit 1783 die het deelt met het buurdorp Ayenwolde. Oorspronkelijk hadden beide dorpen een eigen kerk, maar de dorpen waren te klein om twee kerken te kunnen onderhouden. Johannes Fabricius, de ontdekker van de zonnevlekken, bediende de kerk in 1613 als predikant.
# Tritia ovoidea

Tritia ovoidea is een slakkensoort uit de familie van de fuikhorens (Nassariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1886 voor het eerst geldig gepubliceerd door Locard.
# Willem Schoonen

Willem Schoonen (Utrecht, 1958) is een Nederlands journalist en voormalig hoofdredacteur van Trouw.
Schoonen volgde het gymnasium in Apeldoorn en studeerde milieuhygiëne aan de Landbouwhogeschool Wageningen. In zijn studententijd werd hij actief in de CPN en vanaf 1983 ging hij werken voor de Waarheid. De CPN verliet hij voor 1985.
Na zijn studie maakte Schoonen in 1985 de overstap naar Trouw en was hier achtereenvolgens:
* wetenschapsjournalist
* correspondent in Brussel (van 1992 tot 1998)
* chef van het katern De Verdieping (van 1998 tot 2004)
* chef economie (van 2004 tot 2007)
* hoofdredacteur (van 2007 tot 2013) als opvolger van Frits van Exter
* wetenschapsjournalist (vanaf 2013)
# Nain Bay

Nain Bay is een zeearm van 120 km² in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De fjordachtige baai bevindt zich aan de Atlantische kust van het noorden van het schiereiland Labrador.

## Geografie
### Uitzicht

Nain Bay is een relatief smalle zeearm die in westelijke richting 34 km ver in het binnenland van Labrador snijdt. In het uiterste westen mondt de rivier de Fraser in de baai uit. Die rivier is net als Nain Bay zelf gelegen in een geologische breuk. Die breuk verklaart naast de smalle vorm van de baai ook de 400 tot wel 600 meter boven het water uittorenende kustlijn.
In het uiterste oosten geeft de baai uit in de Atlantische Oceaan. Het betreft ginds echter geen open wateren, maar een gebied met verschillende grote eilanden waaronder Rhodes Island (9,5 km²) en Base Island (19 km²). Nain Bay telt zelf één noemenswaardig eiland, namelijk het in het oostelijke gedeelte gelegen Barth Island (9 km²). In het noorden kent de baai een grote naar het noordwesten toe lopende zijarm die bekendstaat als Tikkoatokak Bay.

### Nain

Het dorpscentrum van het voornamelijk door Inuit bevolkte Nain, de noordelijkste permanente nederzetting in de provincie, ligt slechts anderhalve kilometer ten zuiden van daar waar Nain Bay uitgeeft in de oceaan. De oevers van de baai zelf zijn onbewoond, al maakt het oostelijk deel van de zuidkust wel deel uit van het grondgebied van de gemeente Nain.
* ↑ (en) Natural Resources Canada, 'Nain Bay', 2016. Geraadpleegd op 5 februari 2021.
* ↑ (en) Piper, D.J.W. e.a., Late Quaternary Geology of Nain Bay, Labrador (Departments of Geology and Oceanography, Dalhousie University, Halifax, Nova Scotia), p. 53-54.
# Kasteel van Herlegem

Het Kasteel van Herlegem is een kasteel aan de Herlegemstraat in Kruishoutem (Kruisem) aan de Zaubeek op de grens met Waregem. De kasteelsite van de heerlijkheid Herlegem is zeer oud (mogelijk Frankische oorsprong) en is sinds 1680 in het bezit van de familie Van Pottelsberghe de la Potterie. Het kasteel in Lodewijk XVI-stijl staat ingeplant midden in een rechthoekig eiland. Het kasteeldomein bestaat uit walgrachten rond het afzonderlijk omgrachte kasteel met toegangsbrug ten zuiden, ereplein met in U-vorm ingeplante dienstgebouwen, een ruime rechthoekige omgrachte moestuin en een boomgaard. Bij het neerhof van het kasteel staat de Herlegemmolen.
# Geoglossum

Geoglossum is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Gelatinodiscaceae. De naam van het geslacht is door de Duitse mycoloog Christiaan Hendrik Persoon voor het eerst geldig gepubliceerd in 1794. De typesoort is Geoglossum glabrum. De sporen moeten door de wind worden verspreid. In hoog gras komen aardtongen niet voor.
| Naam | Sporen | Asci |
| Brede aardtong | 140-180 × 16-18 µm | 55-90 × 5-7 µm (6-7 septaat) |
| Fijngeschubde aardtong | 150–200 × 8–20 µm | 55-90 × 4-6 µm (tot 13) |
| Langstelige aardtong | 86–100 × 6–11 µm | 150–180 × 20–25 µm (7/9 septaat) |
| Slanke aardtong | 150–180 × 15–22,5 µm | 55–90 × 5–8 µm (7 septaat) |
| Veelseptige aardtong | 90–120 × 5–7 µm | 175–200 × 15–20 µm (15 septaat) |

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt dit geslacht 46 soorten (peildatum november 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Geoglossum affine | (E.J. Durand) Sacc. & Traverso | 1910 |
| Geoglossum alpinum | Eckblad | 1963 |
| Geoglossum atropurpureum | (Batsch) Pers. | 1796 |
| Geoglossum barlae | Boud. | 1889 |
| Geoglossum berteroi | (Mont.) Colenso | 1887 |
| Geoglossum bhutanicum | Prasher & R. Sharma | 1997 |
| Geoglossum bogoriense | Henn. & E. Nyman | 1899 |
| Geoglossum brunneipes | Arauzo, Lebre & M. Becerra | 2014 |
| Geoglossum chamaecyparinum | Arauzo | 2014 |
| Geoglossum cohaerens | E.J. Durand | 1908 |
| Geoglossum cookeanum (Brede aardtong) | Nannf. ex Minter & P.F. Cannon | 2015 |
| Geoglossum difforme (Veelseptige aardtong) | Fr. | 1815 |
| Geoglossum dunense | Loizides, M. Carbone & P. Alvarado | 2015 |
| Geoglossum fallax (Fijngeschubde aardtong) | E.J. Durand | 1908 |
| Geoglossum geesterani | Arauzo & Lebre | 2014 |
| Geoglossum glabrum | Pers. | 1794 |
| Geoglossum hakelieri | Nitare | 1983 |
| Geoglossum hookeri | Cooke | 1875 |
| Geoglossum inflatum | (Mains) Arauzo | 2014 |
| Geoglossum japonicum | S. Imai | 1941 |
| Geoglossum jirinae | V. Kučera, Ševčíková & Slovák | 2020 |
| Geoglossum laccatum | W.Y. Zhuang | 1997 |
| Geoglossum lineare | Hakelier | 1967 |
| Geoglossum montanum | Nannf. | 1942 |
| Geoglossum muelleri | Berk. ex Cooke | 1875 |
| Geoglossum nigritum | (Pers.) Cooke | 1878 |
| Geoglossum noumeanum | Har. & Pat. | 1903 |
| Geoglossum paludosum | (Pers.) E.J. Durand | 1908 |
| Geoglossum peckianum | Cooke | 1875 |
| Geoglossum pusillum | F.L. Tai | 1944 |
| Geoglossum pygmaeum | W.R. Gerard | 1908 |
| Geoglossum raitviirii | Fedosova & E.S. Popov | 2016 |
| Geoglossum scabripes | P. Iglesias & Arauzo | 2014 |
| Geoglossum simile (Langstelige aardtong) | Peck | 1873 |
| Geoglossum sinense | F.L. Tai | 1979 |
| Geoglossum spathulatum | Massee | 1908 |
| Geoglossum starbaeckii | Nannf. | 1942 |
| Geoglossum thymiphilum | Velen. | 1934 |
| Geoglossum tropicale | Raitv., K.S. Thind & R. Sharma | 1985 |
| Geoglossum tubaraoense | Henn. | 1900 |
| Geoglossum uliginosum | Hakelier | 1967 |
| Geoglossum umbratile (Slanke aardtong) | Sacc. | 1878 |
| Geoglossum variabilisporum | Arauzo | 2014 |
| Geoglossum viscosum | Pers. | 1797 |
| Geoglossum vleugelianum | Nannf. | 1942 |
| Geoglossum xylarioides | Rehm | 1896 |
* (en) Index Fungorum
# Joan Carel Gideon van der Brugghen van Croy

Joan Carel Gideon van der Brugghen, heer van Croy en Stiphout (Colombo (Ceylon), 4 april 1753 - Aarle-Rixtel, 29 september 1828) was een Brabants bestuurder en parlementslid.
Hij was een telg uit het geslacht Van der Brugghen en een zoon van Dirk Willem van der Brugghen (1717-1770), resident en opperkoopman in Soerabaja en diens tweede echtgenote Arnoldina Deliana Cornelis Loten (1734-1757). Hij woonde na zijn studie rechten als protestantse landeigenaar in de omgeving van Helmond. Hij trouwde in 1782 met Margaretha Geertruida Falck (1761-1843), telg uit het geslacht Falck, met wie hij drie zoons en een dochter zou krijgen. Hij, zijn echtgenote, hun tweede zoon en hun dochter overleden allen op kasteel Croy.
In de Franse tijd werd hij kwartierdrost en sous-préfect. In 1814 kreeg hij zitting in de Vergadering van Notabelen en vervolgens in de eenkamerige nieuwe Staten-Generaal der Verenigde Nederlanden en daarna in de Tweede Kamer der Staten-Generaal, waar hij lid van zou blijven tot zijn overlijden. In 1815 is hem het predicaat jonkheer verleend bij zijn verheffing in de Nederlandse adel. In het parlement stelde hij zich regeringsgezind op.
De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
# Establishment

Onder establishment wordt over het algemeen verstaan: "de gevestigde orde", oftewel de groep van personen die het geheel van institutionele, politieke, culturele, juridische en economische hefbomen in handen heeft en die deze macht uiteraard ook wenst te bestendigen. Ze hangt dus nauw samen met elites en kringen waarbinnen de leden ervan elkaar frequenteren (vrijmetselaarsloges, exclusieve clubs, allerlei lobby's).
De aan het Engels ontleende term kreeg vanaf de jaren 50 van de twintigste eeuw, onder invloed van filosofen als Jean-Paul Sartre en Herbert Marcuse, een uitgesproken pejoratieve betekenis en werd een sleutelbegrip in de maatschappijkritiek van de naoorlogse Europese linkerzijde. Anderzijds heeft de kritische beweging ook een rechts-populistische tak en werd politiek zelfs een beduidende factor, met onder meer Pim Fortuyn in Nederland, Jean-Pierre Van Rossem in België en nadien het Vlaams Blok (het huidige Vlaams Belang), dat zich vooral tegen het Belgisch establishment keert, als emanatie van de Franstalige dominantie over de Vlaamse meerderheid. Via de affaire-Dutroux en de daaropvolgende Witte Mars werd het Belgisch establishment geconfronteerd met een brede maatschappelijke onderstroom die zich ertegen keerde, wat aanleiding gaf tot tal van netwerk- en complottheorieën.
Anti-establishment-attitudes zijn nochtans zeer oud: men vindt ze al terug bij de Griekse cynici (Diogenes van Sinope) en Socrates. In de moderne filosofie is vooral Jean-Jacques Rousseau een gangmaker van het anti-institutionele denken. Hij vindt navolgers in onder meer Friedrich Nietzsche (die zich 'aristocratisch' opstelt maar tegelijk tegen elke gevestigde culturele en sociale orde fulmineert) en de anarchistische denkers (Michail Bakoenin, Pierre-Joseph Proudhon).
# Symfonisk fantasi

Symfonisk fantasi (Noors voor Symfonische fantasie) is een compositie van Arvid Kleven. Hij voltooide het in januari 1926.
Het was Klevens laatste voltooide werk voor symfonieorkest. Hierna volgde nog een poging een symfonie op te starten, maar het bleef bij slechts één deel (van wat er twee zouden moeten worden). Kleven was ten tijde van componeren een buitenbeetje in de Noorse klassieke muziek. Hij paste nieuwe componeertechnieken toe, waar anderen zich nog verschansten achter de behoudende muziek uit de 19e eeuw. Dat Kleven moderner schreef dan de andere is in dit werk vanaf het begin te horen. Hij schreef daar drie gongen voor van verschillende toonhoogten, een unicum in de Noorse muziek destijds. Dat werd hem niet in dank afgenomen door de critici, die zoveel “lelijkheid” niet konden verdragen. Zelfs collegacomponisten vonden het bar en boos en vonden dat Kleven zich aan de muziekregels moest houden. Tegelijkertijd vonden ze hem wel talentvol. Voor 20e-eeuwse begrippen valt het met de muzikale keuzes van Kleven mee, hij schreef in een stijl die zich aan de uiterste rand van de late romantiek bevindt. Dus met hier en daar een dissonant. Daar tegenover staat dat begin en eind bij elkaar passen voor wat betreft thematiek. De genoemde gongs en melodielijnen in viool en altviool zorgen voor een symfonisch geheel, toch iets wat uit vroeger tijden stamde.
De eerste uitvoering was weggelegd voor de voorloper van het Oslo Filharmoniske Orkester op 15 februari 1926. De volgende ochtenden kon de componist teruglezen, hoe lelijk de critici het werk vonden en vooral ook een aanslag op de trommelvliezen. Het werk verdween in de laden om nooit meer uitgevoerd te worden. In 2003 begon de fagottist Robert Rønnes aan herstelwerkzaamheden in de partituur, hetgeen volgens hem een heidens karwei werd en was.
Op 12 mei 2005 werd het werk uitgevoerd in het kader van 100 jaar orkestmuziek in Noorwegen. Andere werken die toen in de serie ten gehore werden gebracht waren:
* Pauline Hall, haar Verlainesuite
* Johan Halvorsen, Kroningscantate uit 1906
* Arvid Kleven: Symfonisk fantasi
* Lasse Thoresen: Konsert for hardangvele, nyckelharpa og orkester

## Orkestratie

* 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* percussie
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave BIS Records: Stavanger Symfoniorkester o.l.v. Susanna Mälkki
* www.mic.no Noorse muziekcentrale
* Manuscirpt in Noorse Staatsbibliotheek
# A.C. Cirino

André Carolus Cirino (Goede Hoop, 20 mei 1929 – Paramaribo, 6 mei 2003) was een Surinaams schrijver en kenner van de inheemse culturen.
Cirino werd geboren in Goede Hoop, een dorp van moerato-Karaïben (inheemsen vermengd met creolen) aan de Coppenamerivier in het district Saramacca. Hij studeerde landschapsplanning in (sub)tropische landen aan de Landbouwuniversiteit Wageningen. Hij werkte als bestuursopziener voor het Surinaamse district Sipaliwini. A.C. Cirino publiceerde in het Nederlands twee bundels inheemse vertellingen (1970, later herhaaldelijk herdrukt), gebaseerd op de vertelschat van Karaïben en Arowakken.
Al is er aan de redactie van de Nederlandse vertalingen wel een en ander op te merken, jarenlang waren ze de eerste, uitgebreide collectie van Surinaams-inheemse vertellingen, vastgelegd door iemand met inheemse afkomst. A.C. Cirino schreef onder de naam Jakono Rino (Vriend Rino) jarenlang een column over inheemse culturen in het dagblad De West onder de titel "Geknechte Indianen, geknechte wereld". Hij overleed in Paramaribo.

## Over A.C. Cirino

* Michiel van Kempen, Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur. Breda: De Geus, 2003, deel I, pp. 71-72.
# Jon Huntsman

Jon Meade Huntsman jr. (Redwood City, 26 maart 1960) is een Amerikaanse politicus en diplomaat van de Republikeinse Partij. Sinds 2017 is hij ambassadeur van de Verenigde Staten in Rusland.
Eerder was Huntsman van 1992 tot 1993 Amerikaans ambassadeur in Singapore onder de presidenten George H.W. Bush en Bill Clinton. Tussen 2004 en 2009 diende hij als gouverneur van Utah en aansluitend was hij tot 2011 de Amerikaanse ambassadeur in China.

## Biografie
### Achtergrond en opleiding

Huntsmans voorouders wonen sinds zes generaties in Utah. Zijn grootvader was een lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (Mormonen). Hij is de zoon van Jon Huntsman Sr. en Karen Haight Huntsman. Met zijn vrouw Mary Kaye Huntsman heeft hij zeven kinderen, onder wie twee geadopteerde meisjes; één uit China en één uit India.
Huntsman was een Mormoonse missionaris die voor twee jaar naar Taiwan ging, waar hij Standaardmandarijn en Taiwanees leerde. Hij studeerde aan de Universiteit van Utah en vervolgens aan de Universiteit van Pennsylvania, waar hij een bachelor in internationale politiek behaalde. Vervolgens had hij een carrière als zakenman en was voorzitter van Huntsman Corporation, een multinationale onderneming die opgericht werd door zijn vader en zich bezighoudt met de chemische industrie. De hoofdzetel van het bedrijf bevindt zich in Salt Lake City te Utah.

### Politieke carrière

Zijn eerste politieke functie bekleedde Huntsman als lid van het personeel van de 40e Amerikaanse president Ronald Reagan. Onder zijn opvolger George H.W. Bush diende Huntsman als staatssecretaris van het ministerie van Economische Zaken en als Amerikaans ambassadeur te Singapore (1992-1993).
Huntsman was actief als de vervanger van de United States Trade Representative, toen hij in 2004 werd verkozen tot gouverneur van Utah. Bij de verkiezingen behaalde hij 57 procent van de stemmen en versloeg zo zijn Democratische tegenstander Scott Matheson. In november 2008 werd Huntsman met bijna 78% van de stemmen herkozen als gouverneur, tegen nog geen 20% voor de Democraat Bob Springmeyer.
In 2009 werd Huntsman door president Barack Obama als Amerikaanse ambassadeur in de Volksrepubliek China benoemd. Hij trad in augustus van dat jaar af als gouverneur en werd opgevolgd door zijn luitenant-gouverneur Gary Herbert. Op 30 april 2011 nam Huntsman ontslag als ambassadeur om zich voor te bereiden op zijn kandidatuur voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2012. Het ambassadeurschap in China werd overgenomen door Gary Locke. Medio januari 2012 trok Huntsman zich terug uit de presidentsverkiezingen en schaarde zich achter zijn medekandidaat Mitt Romney.
In 2017 werd Huntsman door president Donald Trump voorgedragen om de Amerikaanse ambassadeur in Rusland te worden. Na goedkeuring van de Senaat ging zijn ambtstermijn in Moskou van start op 3 oktober 2017.
* Gemeinsame Normdatei: 1192348737
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5324 638X
* Library of Congress Control Number: nr2005003312
* Virtual International Authority File: 46716687
* WorldCat (via VIAF): 46716687
# Marmorofusus wellsi

Marmorofusus wellsi is een slakkensoort uit de familie van de Fasciolariidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 voor het eerst geldig gepubliceerd door Martin Avery Snyder.
* ↑ WoRMS (2012). Marmorofusus wellsi (Snyder, 2004). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=1396456
* ↑ Snyder, M. A. (2004). Two new Fusinus (Mollusca : Gastropoda : Fasciolariidae) from Western Australia. Molluscan Research. 24(2): 123-130
# Rudy Uytenhaak

Rudy Uytenhaak (Amsterdam, 17 april 1949) is een Nederlands architect.

## Loopbaan

Uytenhaak studeerde architectuur en stedenbouw aan de Technische Universiteit Eindhoven en studeerde in 1973 af. Zijn studie over de Berlijnse architect Bruno Taut werd kort na zijn afstuderen gepubliceerd in het tijdschrift Forum, waarvan hij tussen 1978 en 1984 redacteur was. In 1980 richtte hij zijn eigen architectenbureau op, dat op dit moment meer dan veertig medewerkers telt.
Hij was als hoogleraar architectonisch stedenbouwkundig ontwerpen verbonden aan de Technische Universiteit Eindhoven (1990-1993) en als hoogleraar architectonisch ontwerpen aan de Technische Universiteit Delft (2003).

## Werk

Uytenhaak ontwierp onder meer het VROM-kantoor naast station Haarlem, het woongebouw Droogdok naast Amsterdam Centraal, het Olympisch Kwartier in Amsterdam, het Cascade en Technologiegebouw van de Technische Universiteit Eindhoven, het Stadskantoor Goes en het Huis voor Schoone Kunsten in Apeldoorn. In de periode 2018-2023 werd gewerkt aan zijn ontwerp voor Brug 2470 in Amsterdam-Noord.
Uytenhaak won onder meer de Wibautprijs (1993), de Bronzen Bever (1994) en de Themaprijs Duurzaam Architect van het jaar (2006). In 2008 werd hij uitgeroepen tot Architect van het Jaar.

## Fotogalerij

* Stadskantoor Goes
* Studentenhuisvesting Cambridgelaan, Utrecht
* Linnaeusborg Zernikecomplex, Groningen
* Woontorens Villa Voile, Utrecht 't Zand.
* Integraal Kindcentrum Overhoeks, Amsterdam-Noord
* Kantoorgebouw Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier, Heerhugowaard
* Woontoren Tourmaline, Almere
* Woongebouw La Fenêtre, Den Haag
* Kantoorgebouw Kennemerplein, Haarlem
# Marmorofusus michaelrogersi

Marmorofusus michaelrogersi is een slakkensoort uit de familie van de Fasciolariidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2001 voor het eerst geldig gepubliceerd door D.R. Goodwin.
* ↑ WoRMS (2012). Marmorofusus michaelrogersi (Goodwin, 2001). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=1304845
* ↑ Goodwin D.R. (2001). A new species of Fusinus from the north-western Hawaiian Islands. Bulletin of the Institute of Malacology, Tokyo. 3(8): 115-117