OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kantoorgebouw Coöperatieve Centrale Boerenleenbank

Het (voormalige) kantoorgebouw Coöperatieve Centrale Boerenleenbank aan de Dommelstraat in de Noord-Brabantse stad Eindhoven is een bouwwerk uit 1909 naar een ontwerp van Jan Stuyt. Het gebouw, geheel uitgevoerd in Um 1800 stijl is een rijksmonument.
De gevel opgetrokken uit baksteen is rijk gedecoreerd, met classicistische elementen. De topgevel van de ingang heeft een rond raam in een omlijsting van guirlandes. Bovenaan zijn de wapenschilden aangebracht van Nederland, Eindhoven en de coöperatieve landbouwverenigingen. Aan de achterzijde van het bankgebouw bevindt zich een traptoren met spits.
# Möbiustorens

De Möbiustorens zijn twee kantoortorens in de Brusselse Noordruimte. Ze staan op de plaats van de vroegere TBR-toren, en zijn gelegen op de Koning Albert II-laan in Brussel, op enkele meters van het station Brussel-Noord.
De ellipsvormige torens zijn niet even hoog: de ene toren heeft 18 verdiepingen, de andere 24. Daarmee is de hoogste toren zo'n 90 meter hoog.
De torens werden ontwikkeld door Immobel. In maart 2020 verkocht Immobel Möbius I aan verzekeraar Allianz. In december 2021 werd de tweede toren aan de Regie der Gebouwen verkocht om er de Dienst voor de Veiligheid van de Staat onder te brengen. Door vertraagde investeringen zullen de federale ambtenaren pas in 2026 verhuizen.

## Galerij

* Möbiustorens in aanbouw, maart 2018
* Möbiustorens in aanbouw, juni 2018
* Möbiustorens in aanbouw, februari 2019
* Möbiustorens in aanbouw, oktober 2019

## Externe link

* Möbiustorens op immobel.be
* ↑ Projectpagina Möbius torens VK Architects Geraadpleegd op 03 december 2022
* ↑ Nieuwe kantoortorens voor Noordwijk, www.bruzz.be. Geraadpleegd op 20 maart 2018
* ↑ "Overheid betaalt zich blauw aan groene kantoren", De Tijd, 24 december 2021.
* ↑ Federale overheid laat twee nieuwe kantoorgebouwen vijf jaar leegstaan. De tijd (22 oktober 2024). Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
# Krachtbalclub Male

Krachtbalclub Male, afgekort KBC Male, is een Belgische krachtbalclub uit Male bij Brugge die uitkomt in de eerste nationale in zowel de heren- als damescompetitie.
De club werd opgericht in 1973 en heeft stamnummer 53. De club telt momenteel ongeveer 100 leden.

## Palmares

* Heren
** Landskampioen: 2006, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016 en 2017
** Bekerwinnaar: 2010, 2011, 2015, 2017, 2023 en 2024
* Dames
** Landskampioen: 1994, 2024

## Speler/speelster van het jaar
### Dames

* 2x Kristel Braem (1993 & 1994)
* 1x Ellen Bosma (2024)

### Dames belofte

* 1x Sarah Bosma (2011)

### Heren

* 6x Timothy Compernolle (2002, 2003, 2006, 2007, 2008 en 2015))
* 6x Joos Anseeuw (2009, 2010, 2011, 2012, 2014 en 2018)

#### Heren belofte

* 2x Kobe Sevenhant (2023 & 2024)
* Laureaten speler/speelster van het jaar, website Koninklijke Vlaamse Krachtbalfederatie
* ↑ Fiche KBC Male; Vlaamse Krachtbalfederatie
* ↑ Voorstelling club; Officiële website

##### Externe links

* Officiële website
# Pioneabathra

Pioneabathra is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Jay C. Shaffer en Eugene Gordon Munroe in een publicatie uit 2007.

## Soorten

* P. flammea Maes, 2019
* P. olesialis (Walker, 1859)
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2025). Pioneabathra op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 17-1-2025.
# Hungry Eyes

Hungry Eyes is een nummer van de Amerikaanse zanger Eric Carmen. Het numner is afkomstig van het soundtrack album van de film Dirty Dancing uit 1987. In oktober dat jaar werd het nummer eerst in de VS en Canada op single uitgebracht en op 7 november volgden Europa, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika.

## Achtergrond

Na zeker een ruim decennium geen hits meer te hebben gehad, scoorde Eric Carmen begin 1988 met deze plaat eindelijk weer een grote hit. Carmen zelf twijfelde aanvankelijk of hij het nummer wel moest opnemen, omdat hij bang was dat muziek op soundtracks nooit succesvol zou worden. Uiteindelijk nam hij het toch op, en achteraf bleek dat hij een extreem populaire plaat had opgenomen welke tegenwoordig nog steeds wereldwijd op radiostations en in radio reclamespots te horen is.
De plaat haalde in thuisland de Verenigde Staten de 4e positie in de Billboard Hot 100, in Canada de 2e, Australië de 4e, Nieuw-Zeeland de 18e, Zuid-Afrika de 10e, Zweden de 6e, Duitsland de 17e, de Eurochart Hot 100 de 53e en in het Verenigd Koninkrijk slechts de 82e positie in de UK Singles Chart.
In Nederland was de plaat op vrijdag 29 januari 1988 Veronica Alarmschijf op Radio 3 en werd een radiohit in de destijds twee landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 12e positie in de Nederlandse Top 40 en de 16e positie in de Nationale Hitparade Top 100. In de Europese hitlijst op Radio 3, de TROS Europarade, werd géén notering behaald aangezien deze lijst op donderdag 25 juni 1987 voor de laatste keer werd uitgezonden.
In België bereikte de plaat de 7e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30 en de 9e in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50. In Wallonië werd géén notering behaald.
# Portentomorpha

Portentomorpha is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Hans Georg Amsel in een publicatie uit 1956.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Portentomorpha xanthialis (Guenée, 1854)
# Tower 42

Tower 42 is een wolkenkrabber in de City of London , gelegen aan 25 Old Broad Street. Met met 42 verdiepingen en een hoogte van 183 m is het het op vier na hoogste gebouw van Londen. Tot 1990 was de kantoortoren het hoogste gebouw van Londen; in dat jaar werd het ingehaald door One Canada Square. Het werd van 1971 tot 1979 gebouwd voor de National Westminster Bank (NatWest), vandaar de oude naam NatWest Tower. Het gebouw werd ontworpen door Richard Seifert.
# Edward Heerema

Edward Pieter Heerema (1947) is een Nederlands ingenieur, zakenman en eigenaar van Allseas, een bedrijf op het gebied van offshore installatie van pijpleidingen voor olie- en gastransport.

## Leven en werk

Begin jaren 60 kwam Heerema met zijn familie vanuit Venezuela via Canada naar Nederland. Hij studeerde civiele techniek aan de Technische Universiteit Delft. Hij werkte in het offshore bedrijf Heerema Groep als ingenieur en hoofd van de onderzoeksafdeling. Het bedrijf was opgericht door zijn vader Pieter Schelte Heerema, die door zijn oorlogsverleden omstreden was. Na de dood van zijn vader in 1981 werd Pieter, de lievelingszoon, president-directeur van het bedrijf. Vier van de vijf broers werden het eens over een zakelijke scheiding, waarmee vele miljoenen gemoeid waren, Pieter kocht zijn broers uit. Edwards broers Pieter en Hugo hebben nu respectievelijk de offshorebedrijven Heerema en Bluewater onder hun hoede.

## Allseas

In 1985 richtte Edward Heerema het bedrijf Allseas op, dat hij uitbouwde tot een van de belangrijkste spelers in de offshore, vooral pijplegging. Het bedrijf bouwde het grootste schip ter wereld, de Pioneering Spirit dat in 2014 werd opgeleverd. Het schip bestaat in feite uit twee aan elkaar gekoppelde supertankers en wordt gebruikt voor het leggen van transportpijpen en de ontmanteling van boorplatformen.

## Turkstream en Nordstream

Allseas was ook betrokken bij de aanleg van Turk Stream en Nord Stream, de pijptrajecten die onder meer in zee werden aangelegd voor het vervoer van Russisch aardgas. De dreiging van Amerikaanse economische sancties zorgde ervoor dat Allseas zijn betrokkenheid met Nord Stream 2 in december 2019 noodgedwongen stopzette.

## Onderscheidingen

Het Koninklijk Instituut van Ingenieurs benoemde Heerema in april 2016 tot Fellow Chartered Engineer.
Sinds 17 november 2003 is Heerema erelid van het Scheepsbouwkundig Gezelschap “William Froude”
# Scharrachbergheim-Irmstett

Scharrachbergheim-Irmstett is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Molsheim. Scharrachbergheim-Irmstett telde op 1 januari 2022 1.320 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Scharrachbergheim-Irmstett bedroeg op 1 januari 2022 3,22 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 409,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations de référence 2022.
Balbronn · Bergbieten · Cosswiller · Dahlenheim · Dangolsheim · Flexbourg · Kirchheim · Marlenheim · Nordheim · Odratzheim · Romanswiller · Scharrachbergheim-Irmstett · Traenheim · Wangen · Wangenbourg-Engenthal · Wasselonne · Westhoffen
# Bloedstraat

De Bloedstraat is een korte en smalle straat in het Wallengebied in Amsterdam-Centrum. De straat loopt van de Nieuwmarkt naar de Oudezijds Achterburgwal.
Sinds 1464 stond op de plaats van de straat het Minderbroedersklooster en de vroedschapskerk van de "Grauwe Monniken". Het klooster werd in 1578 verwoest waarna op 7 januari 1588 de Vroedschap besloot ook de kerk af te breken. Op de rooilijn ontstonden daardoor de Bloedstraat en ten noorden daarvan de Monnikenstraat. Beide straten worden verbonden door de Monnikendwarsstraat en de Gordijnensteeg.
In de straat wordt evenals in de Monnikenstraat raamprostitutie bedreven. De straat kent eenrichtingsverkeer richting Oudezijds Achterburgwal.
De naam van straat verwijst naar de vroegere bloetcamer van het klooster die mogelijk ook gediend kan hebben als martelkamer. Volgens geschiedkundige Melchior Fokkens zou Alva hier zijn "bloedraad" hebben gehouden. De Monnikenstraat is vernoemd naar het Grauwemonnikenklooster. De Gordijnensteeg, vroeger ook bekend als Bloeddwarsstraat, dankt zijn naam aan de zestiende- en zeventiende-eeuwse bewoners Willem en Samuel du Gardijn.
# Musotiminae

De Musotiminae zijn een onderfamilie van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae). Er zijn ruim 200 soorten van deze onderfamilie bekend. Ze komen voor in de tropen, Australië, Nieuw-Zeeland, Micronesië en Samoa. Veel van de rupsen voeden zich met varens. De vlinders zijn voornamelijk wit met donkerzwarte of oranje markeringen.

## Geslachten

Tussen haakjes staat het aantal soorten binnen het geslacht.
* Aeolopetra Meyrick, 1934 (3)
* Albusambia Solis, Davis, 2005 (1)
* Ambia Walker, 1859 (54)
* Austromusotima Yen & Solis, 2004 (2)
* Baeoptila Turner, 1908 (3)
* Barisoa Möschler, 1886 (1)
* Cilaus Joannis, 1932 (1)
* Drosophantis Meyrick, 1935 (1)
* Elachypteryx Turner, 1908 (2)
* Eugauria Snellen, 1901 (1)
* Lygomusotima Solis & Yen, 2004 (2)
* Malleria Munroe, 1959 (1)
* Midilambia Munroe, 1969 (1)
* Musotima Meyrick, 1884 (16)
* Neomusotima Yoshiyasu, 1985 (2)
* Neurophyseta Hampson, 1895 (68)
* Panotima Meyrick, 1934 (4)
* Parthenodes Guenée, 1854 (7)
* Siamusotima Solis, Yen, Goolsby, Wright, Pemberton, Winotal, Chattrukul, Thagong & Rimbut, 2005 (3)
* Thysanoidma Hampson, 1891 (2)
* Undulambia Lange, 1956 (30)
* Uthinia Snellen, 1899 (1)
* Yoshiyasua Kemal & Koçak, 2005 (1)
* (en) De Prins, J. & De Prins, W. (2021) Musotiminae op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera), geraadpleegd op 16-02-2022
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2021) GlobIZ, Global Information System on Pyraloidea], geraadpleegd op 3-12-2021
# Kunstwol

Onder kunstwol verstond men oorspronkelijk de wol die niet rechtstreeks van het dier afkomstig was, maar die is gewonnen uit wol bevattende lompen. Kunstwol was dus géén synthetische wol maar kwam voort uit hergebruik.
Het proces van de kunstwolfabricage werd ontwikkeld in het begin van de 19e eeuw. Kunstwolfabrieken hebben tot in het begin van de 2e helft van de 20e eeuw bestaan.

## Proces

De lompen werden van stof en vuil ontdaan in een klopmolen. Vervolgens werden ze onderworpen aan een nat carbonisatieproces dan wel een droog carbonisatieproces. De bedoeling hiervan was om de plantaardige vezels te vernietigen. De lompen werden daartoe behandeld met een zuur (zwavelzuur of zoutzuurgas) en vervolgens werden ze onderworpen aan een temperatuur van 110°C of hoger. Door kloppen werden de verkoolde plantaardige vezels (katoen, linnen) dan verwijderd.
Vervolgens werden de lompen gewassen en ingevet, waarna ze door de lompenscheurmachine (ook kunstwolmolen genoemd) uiteengerafeld werden tot er een watachtige massa ontstond. Deze werd geleverd aan de afvalspinnerijen waar men de aldus ontstane, kortere wolvezels vaak nog mengde met langere vezels. Door de lompen in te vetten, te smouten, werden ze soepel en werden er minder korte vezels geproduceerd.

## Industrie

Er hebben, alleen al in Nederland, tientallen kunstwolfabrieken en kunstwolmolens bestaan. De eersten dateerden uit de jaren 40 van de 19e eeuw, en tot in de jaren 50 van de 20e eeuw waren sommige van deze fabrieken nog actief.
# Kantongerecht Tilburg

Het Kantongerecht Tilburg was van 1838 tot 2002 een van de kantongerechten in Nederland. Bij de oprichting was Tilburg het vijfde kanton van het arrondissement 's-Hertogenbosch. In 1877 ging Tilburg over naar het arrondissement Breda. Het gerecht kreeg in 1897 een eigen gebouw aan de Paleisstraat, ontworpen door W.C. Metzelaar. In 1966 verhuisde het gerecht naar het Stadhuisplein omdat het oude gebouw gesloopt werd om plaats te maken voor een wegverbreding.
Na het afschaffen van het kantongerecht bleef Tilburg zittingsplaats van de sector kanton van de rechtbank Breda. De Kantonrechtbank Tilburg heeft zijn deuren gesloten per 1 januari 2020. Het gerechtsgebouw werd kort daarna ter koop aangeboden door het Rijksvastgoedbedrijf. Vanaf die datum zal zij zo spoedig mogelijk gaan zetelen in het voormalig gebouw van Tempo Team.
Vanaf 2013 is Tilburg zittingsplaats van de rechtbank Zeeland-West-Brabant.
# Iowa State University

De Iowa State University (ISU) is een openbare universiteit in de Amerikaanse staat Iowa. De universiteit bevindt zich bij de stad Ames, en is de belangrijkste universiteit van het universitair systeem van Iowa. Onder de alumni van de universiteit bevinden zich onder andere een aantal astronauten, Nobelprijswinnaars en Pulitzerprijswinnaars.
Tot 1959 stond de universiteit nog bekend als het Iowa State College of Agriculture and Mechanic Arts.

## Geschiedenis

In 1856 besloot de Iowa General Assembly tot oprichting van een college voor landbouwkunde. Story County werd op 21 juni 1859 gekozen als locatie voor dit college. Toen Iowa in 1862 akkoord ging met de Morrill Act, werd het college het eerste land-grant college van de Verenigde Staten. De eerste groep studenten studeerde in 1872 af aan het college.
Het Iowa Experiment Station was een van de prominente onderdelen van het college.
Het gebied van het college besloeg 476 hectare grond, waarvan 49 voor de campus. In 1914 was toegang tot de universiteit gratis voor inwoners van Iowa. Mensen van andere staten moesten 50 dollar betalen. Van 1914 tot 1923 werd het college uitgebreid met meerdere gebouwen waaronder een ziekenhuis.

## Organisatie

ISU wordt gerekend tot de 50 beste openbare universiteiten van de Verenigde Staten. Vooral de opleidingen binnen de faculteiten scheikunde, techniek en landbouwkunde staan goed bekend. De ISU staat 85e op de U.S. News & World Report-lijst van nationale universiteiten, en 38e op lijst van Washington Monthly. De universiteit is een van de 60 leden van de Association of American Universities.
De ISU is onderverdeeld in acht colleges, die samen 96 bacheloropleidingen, 115 masteropleidingen, 83 Ph.D.-opleidingen en een professional opleiding bieden. De colleges zijn:
* Landbouwkunde en Life Sciences
* Bedrijfseconomie
* Industriële vormgeving
* Techniek
* Sociale wetenschappen
* Vrije kunsten en wetenschappen
* Diergeneeskunde

## Bekende alumni

* George Washington Carver (1861-1943), Amerikaans uitvinder
* Henry A. Wallace (1888-1965), Amerikaans politicus (vicepresident van de Verenigde Staten (1941-1945))
* Lee Teng-hui (1925), Taiwanees politicus
* John Garang (1945-2005), Soedanees wiskundeleraar, rebellenleider en politicus
* Zaid Abdul-Aziz (1946), Amerikaans basketballer
* Luis Ernesto Derbez (1947), Mexicaans politicus
* Arendo Joustra (1957), Nederlands journalist en schrijver
* Bob Verbeeck (1960), Vlaams atleet en zakenman
* Nawal El Moutawakel (1962), Marokkaans atlete (olympisch kampioen 400m horden 1984)
* Tyrese Haliburton (2000), Amerikaans basketballer

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ Iowa State University Time Line, 1858-1874. Iowa State University Website.
# Kantongerecht Haarlemmermeer

Het kantongerecht Haarlemmermeer was van 1877 tot 1934 een van de kantongerechten in Nederland. Het gerecht was gevestigd in een gebouw uit 1911, ontworpen door Willem Cornelis Metzelaar.

## Het kanton

In 1877 werd het aantal kantongerechten in Nederland fors ingekrompen. Vrijwel altijd betekende dat het opheffen van kantons die bij een aangrenzend kanton werden gevoegd. Slechts in een enkel geval werd gekozen voor een nieuwe zetel. Haarlemmermeer was een van die zeldzame gevallen. Het nieuwe kanton ontstond uit delen van de opgeheven kantons Noordwijk en Nieuwer-Amstel. In eerste instantie was Lisse gedacht als zetel, maar uiteindelijk koos de Tweede Kamer voor Haarlemmermeer.
Het kanton omvatte bij de oprichting de gemeenten:Haarlemmermeer, Aalsmeer, Alkemade, Hillegom, Leimuiden en Lisse. Bij de opheffing in 1934 werden Alkemade en Leimuiden ingedeeld in het kanton Leiden, terwijl de overige gemeenten naar Haarlem gingen. In 1955 werd Hoofddorp overigens een nevenzittingsplaats voor Haarlem

## Het gebouw

Het gerechtsgebouw werd gebouwd in 1911 en in gebruik genomen in januari 1912. Het bestaat uit twee bouwlagen met een afgeplat tentdak, van zwarte pannen. Het pand is opgetrokken in rode baksteen, waarin een aantal banden van gele baksteen zijn aangebracht. Aan beide zijden bevindt zich een uitbouw waarin zich de ingang naar het gerecht en naar de portierswoning bevinden. De voorgevel is verdeeld in een risalerende middenpartij en twee zijpartijen. De middenpartij is verdeeld in drie vensters, een breder middenvenster en twee smalle zijvensters. De zijpartijen hebben een venster.
Het gebouw aan de Raadhuislaan in Hoofddorp is in 1999 aangewezen als rijksmonument.
# Latijnse muntunie

De Latijnse muntunie was een systeem dat van 1866 tot 1914 diverse Europese valuta door gelijkstelling deed functioneren als een eenheidsmunt. De unie werd in 1865 gesloten door België, Frankrijk, Italië en Zwitserland, later vervoegd door onder andere Griekenland, Roemenië en Spanje. Aanvankelijk ging de muntunie uit van de dubbele standaard (zowel goud als zilver), om vanaf 1873 over te schakelen op de gouden standaard. In 1927 werd de Latijnse muntunie officieel ontbonden.

## Geschiedenis

In continentaal Europa was aan het begin van de 19e eeuw het monetaire systeem gesteund op de Franse goudmunt franc germinal. Dankzij de stabiliteit van deze munt erkende bijvoorbeeld België de geldigheid van deze munt in 1830. Het systeem gebaseerd op de dubbele standaard en de Franse frank raakte ontregeld door grote goudvondsten in Californië (1848) en Australië (1851). Landen als België, Zwitserland en Italië koppelden hun munt los van de Franse franc. Maar de groeiende internationale handel die volgde op de industriële revolutie deed de nood aan een nieuw monetair systeem ontstaan.
Op 23 december 1865 sloten België, Frankrijk, Zwitserland en Italië een overeenkomst waarbij de munten van deze landen (Belgische frank, Franse frank, Zwitserse frank en Italiaanse lire) aan elkaar en aan 4,5 gram zilver dan wel 0,290322 gram goud (verhouding 15,5:1) gelijkgesteld en onderling uitwisselbaar werden. Deze overeenkomst werd op 1 augustus 1866 van kracht. Spanje en Griekenland voegden zich hier in 1868 bij en werden in 1889 gevolgd door Roemenië, Bulgarije, Servië, San Marino en Venezuela. Aanvankelijk ging de muntunie uit van de dubbele standaard. De economieën van de aangesloten landen groeiden aan een verschillende tempo en dit maakte het systeem onhoudbaar. In 1873 ging de muntunie over op de gouden standaard. In 1914 hield de muntunie, met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, feitelijk op te bestaan. Edelmetaal werd opgepot en bankbiljetten werden per land aan een verschillende tempo gedrukt. Op 1 januari 1927 werd de muntunie officieel ontbonden. Pas met de akkoorden van Bretton Woods in 1944 kwam er een nieuwe internationale goudstandaard.
De geschiedenis van de Latijnse muntunie wordt bestudeerd vanuit de vraag of landen samen één munt kunnen hebben zonder een gemeenschappelijke economische politiek te voeren.

## Munten

| George I van Griekenland 5 Drachme 1876 | George I van Griekenland 5 Drachme 1876 | Leopold II van België 5 Francs 1868 | Leopold II van België 5 Francs 1868 |
| Napoleon III van Frankrijk 5 Francs 1868 | Napoleon III van Frankrijk 5 Francs 1868 | Victor Emanuel II van Italië 5 lire 1874 | Victor Emanuel II van Italië 5 lire 1874 |
# Nationaal park Sirmilik

Het Nationaal park Sirmilik (Engels: Sirmilik National Park) is een nationaal park in Canada. Het ligt in het noordoosten van het territorium Nunavut en omvat de noordelijke tip van Baffineiland en het grootste deel van Byloteiland in het noorden van Canada, boven de poolcirkel aan de Noordelijke IJszee en Baffinbaai.
Sirmilik is Inuktitut en betekent de plaats van de gletsjers. De eerste bescherming van het gebied dateert uit 1965 toen het huidige park een vogelreservaat werd, in beheer van de Canadian Wildlife Service. Het werd een 22.200 km² groot nationaal park in 2001.
Het park is de habitat qua fauna van beloega's, narwals, zeeroofdieren, walrussen, kariboes, poolvossen, poolhazen, poolwolven en ijsberen. De grote kolonies vogels omvatten onder meer sneeuwganzen, kortbekzeekoeten en drieteenmeeuwen. 10% van het park is drasland waar qua flora noordse zegge, Scheuchers wollegras, veenpluis, dupontia fischeri, arctagrostis latifolia, pleuropogon sabinei en vele mossen voorkomen. In de rest van het park groeit arctische dophei, dryas integrifolia, kruipende klaproos, alpenzuurkruid maar ook hier vele grassen als arctagrostis latifolia, alpenvossenstaart (Alopecurus alpinus), arctisch beemdgras en sneeuwveldbies en struiken als arctische wilg (Salix arctica) en rijsbes.

## Externe link

* Sirmilik National Park website
Aulavik · Auyuittuq · Banff · Bruce Peninsula · Cape Breton Highlands · Elk Island · Forillon · Fundy · Georgian Bay Islands · Glacier · Grasslands · Gros Morne · Gulf Islands · Gwaii Haanas · Ivvavik · Jasper · Kejimkujik · Kluane · Kootenay · Kouchibouguac · La Mauricie · Mealy Mountains · Mingan Archipelago · Mount Revelstoke · Nááts'ihch'oh · Nahanni · Pacific Rim · Point Pelee · Prince Albert · Prince Edward Island · Pukaskwa · Qausuittuq · Quttinirpaaq · Riding Mountain · Rouge · Sable Island · Sirmilik · Terra Nova · Thaidene Nëné · Thousand Islands · Torngat Mountains · Tuktut Nogait · Ukkusiksalik · Vuntut · Wapusk · Waterton Lakes · Wood Buffalo · Yoho