OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hessenwagen

Een hessenwagen is een brede overdekte wagen voortgetrokken door vier of meer paarden waarmee in vroeger tijden vrachten werden vervoerd van en naar Duitsland. De naam is afgeleid van de Duitse deelstaat Hessen, omdat velen van de handelaars met dit soort wagens (ook van de vroegere Hanze) daarvandaan kwamen. De wagens hadden een grotere spoorwijdte ten opzichte van de regionale karren en wagens.
De wagens moesten vanwege hun omvang en zwaarte gebruikmaken van speciale routes. De wagens trokken meestal in konvooi met een bocht om de dorpen heen. De brede sporen die de konvooien trokken werden later Hessenwegen genoemd. Hessenwegen waren handelsverbindingen. De meeste Hessenwegen in Nederland liepen van Oost naar West en omgekeerd, met enkele Noord-Zuidverbindingen.
Bij de eerste verstevigde wegen, ongeveer in de tweede helft van de 18e en in het begin van de 19e eeuw, waren alleen de beide wielsporen verstevigd zodat de wagens minder hobbelden. Het oud-Germaanse woord 'lese' voor karrenspoor is nog terug te vinden in het Duitse woord Gleise.
Door de aanleg van spoorwegen in de 19e eeuw raakten de Hessenwegen in onbruik. Naar verluidt reed de laatste Hessenwagen in 1890 van Duitsland naar Nederland.
# Goloboffia biberi

Goloboffia biberi is een spinnensoort uit de familie Migidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2019 door Ferretti, Ríos-Tamayo en Goloboff.
De soort komt voor in Chili.
# Fazliddin Gaibnazarov

Fazliddin Hasanbaevitsj Gaibnazarov (Bekabad, 16 juni 1991) is een bokser uit Oezbekistan. Hij werd olympisch kampioen in de halfweltergewichtklasse op de Olympische Spelen van 2016. Hij deed ook mee in 2012 in de lichtgewichtklasse maar verloor in de kwartfinale van Han Soon-chul. Ook won hij zilver op het wereldkampioenschap boksen in 2015.
Gaibnazarov heeft in totaal 13 professionele partijen op zijn naam staan. Hij won 11 wedstrijden.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 1 2016 in Rio de Janeiro, Brazilië (−64 kg)

### Wereldkampioenschappen

* 2 2015 in Doha, Qatar (–64 kg)
* (en) Profiel van Fazliddin Gaibnazarov op olympedia.org, geraadpleegd 11 januari 2025
* (en) Profiel van Fazliddin Gaibnazarov op sports-reference.com (gearchiveerd), geraadpleegd 11 januari 2025
* (en) Profiel van Fazliddin Gaibnazarov op BoxRec.com, geraadpleegd 11 januari 2025
1952: Charles Adkins · 1956: Vladimir Jengibarjan · 1960: Bohumil Němeček · 1964: Jerzy Kulej · 1968: Jerzy Kulej · 1972: Ray Seales · 1976: Ray Leonard · 1980: Patrizio Oliva · 1984: Jerry Page · 1988: Vjatsjeslav Janovski · 1992: Héctor Vinent · 1996: Héctor Vinent · 2000: Moechammadkadyr Abdoellajev · 2004: Manus Boonjumnong · 2008: Manuel Félix Díaz · 2012: Roniel Iglesias · 2016: Fazliddin Gaibnazarov
# Rachim Tsjachkiev

Rachim Ruslanovitsj Tsjachkiev (Russisch: Рахим Русланович Чахкиев) (Tobolsk, 11 januari 1983) is een voormalig Russisch bokser. Hij werd olympisch kampioen in de zwaargewichtklasse op de Olympische Spelen van 2008. Ook won hij zilver op het wereldkampioenschap boksen in 2007.
In 2015 won hij de cruisergewicht IBO-titel door Junior Anthony Wright te verslaan. Zijn laatste professionele gevecht ging om de vacante interim WBA-titel in 2016. Hij verloor dit gevecht van Maxim Vlasov.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 1 2008 in Peking, China (–91 kg)

### Wereldkampioenschappen

* 2 2007 in Chicago, Verenigde Staten (–91 kg)
* (en) Profiel van Rachim Tsjachkiev op olympedia.org, geraadpleegd 17 november 2024
* (en) Profiel van Rachim Tsjachkiev op sports-reference.com (gearchiveerd), geraadpleegd 17 november 2024
* (en) Profiel van Rachim Tsjachkiev op boxrec.com, geraadpleegd 17 november 2024
1904: Samuel Berger · 1908: Albert Oldman · 1920: Ronald Rawson · 1924: Otto von Porat · 1928: Arturo Rodríguez · 1932: Alberto Santiago Lovell · 1936: Herbert Runge · 1948: Rafael Iglesias · 1952: Ed Sanders · 1956: Pete Rademacher · 1960: Franco de Piccoli · 1964: Joe Frazier · 1968: George Foreman · 1972: Teófilo Stevenson · 1976: Teófilo Stevenson · 1980: Teófilo Stevenson · 1984: Henry Tillman · 1988: Ray Mercer · 1992: Félix Savón · 1996: Félix Savón · 2000: Félix Savón · 2004: Odlanier Solís · 2008: Rachim Tsjachkiev · 2012: Oleksandr Usyk · 2016: Jevgeny Tisjtsjenko · 2020: Julio César La Cruz · 2024: Lazizbek Mullojonov
# Kasteel Evenburg

Het Kasteel Evenburg (Duits Schloss Evenburg) is een waterslot, dat ligt ten zuiden van het plaatsje Loga, gemeente Leer in de gelijknamige Landkreis Leer in de deelstaat Nedersaksen in Duitsland, aan de rivier de Leda.
Het kasteel werd in de jaren 1642 en 1650 gebouwd door de Nederlandse kolonel (Baron) Erhard von Ehrentreuter van Hofrieth (1596-1664), commandant van het Nederlandse garnizoen in Emden. Hij liet het kasteel bouwen voor zijn vrouw Eva von Ungnad.
Marie van Ehrentreuter (1633-1702), de jongste dochter van de bouwer, trouwde met Gustav Wilhelm Freiherr von Wedel (1641-1717), een inwoner van Koningsbergen, die later als veldmaarschalk in dienst was van de Deense koning Christiaan V. Onder koning Christiaan VI werd hij gouverneur van Oldenburg. In 1684 kocht hij het graafschap Jarlsberg bij Oslo in Noorwegen aan. Hierdoor kreeg hij de titel van graaf. In Loga staat ook Philippsburg, een ander kasteel dat in het bezit was van de familie van Wedel.
Het huidige negentiende-eeuwse aanzien is te danken aan Carl Georg von Wedel en architect Richard Stüve, die slot Evenburg in 1861-1862 in de stijl van de vroege neogotiek verbouwde, met zowel elementen uit de Engelse Tudorgotiek als de Noord-Duitse Hanzegotiek. Stüve, een leerling van Ernst Ebeling aan de (voorloper van) de Polytechnische School in Hannover, ontwierp ook het fraaie Organeum in Weener (1870-1873), eveneens dicht bij de Nederlandse grens gelegen
Bij het kasteel horen een voorburcht uit 1703 en twee boerderijen, de Meierhof en de Elfriedenhof. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn het kasteel en de bijbehorende panden flink beschadigd en na de oorlog vereenvoudigd gerenoveerd. In 1975 kwam de Landkreis Leer in het bezit van het kasteel, waarna het uitgebreid werd gerenoveerd. Het park rond om de burcht is een Engels landschapspark, dat vrij toegankelijk is voor wandelaars.
Tot 2011 was in het kasteel een school voor leraren gehuisvest. Sedertdien is een gedeelte van het gebouw een museum, met regelmatig prestigieuze, tijdelijke tentoonstellingen. Ook worden er regelmatig concerten gehouden. Het kasteel is te bezichtigen tijdens georganiseerde rondleidingen.
* De voorburcht
* De toegangsweg naar de burcht
* Molensteen in het park
* Het park rondom de burcht
* Nis in de burcht
* Het trappenhuis in de burcht

## Weblinks

* www.evenburg.landkreis-leer.de Website van het kasteel
# Legmeerdijk

De Legmeerdijk is ontstaan tijdens de grote ontginning rond 1100 en loopt -parallel aan de voormalige Legmeerplassen aan de oostzijde en de voormalige Oosteinderpoel aan de westzijde- van Bovenkerk tot De Kwakel.
Deze weg vormde een belangrijke postweg van Amsterdam naar Leiden, waarbij ter hoogte van de huidige Van Hattemweg de paarden van de postkoets werden verwisseld. De weg is thans aanzienlijk verbreed als de N231, welke aansluit op de Provinciale weg 196.
Er zijn ter hoogte van de bloemenveiling Flora Holland, gelegen aan de Legmeerdijk 313, nog twee oorspronkelijke stukjes van circa 500 meter van de oude dijk bewaard gebleven, die nu gebruikt worden als fietspad.
# Samya Hafsaoui

Samya Hafsaoui (Amsterdam, 4 juli 1994) is een Nederlands presentatrice, journaliste en zangeres.

## Biografie

Hafsaoui werd in 1994 geboren in Amsterdam-Noord uit een Marokkaanse vader en een Nederlandse moeder. Haar vader was trambestuurder, haar moeder overblijf- en klassenmoeder. Hoewel haar vader moslim was en haar moeder rooms-katholiek, werd Hafsaoui in eerste instantie niet religieus opgevoed. Hier kwam verandering in toen haar vader tijdens zijn werk een ongeluk kreeg. Naar eigen zeggen werd het gezin in die periode “actief islamitisch”. Hafsaoui was destijds zes à zeven jaar oud.
Op 17-jarige leeftijd deed Hafsaoui mee aan De beste singer-songwriter van Nederland. Een jaar later ging ze het huis uit en vertrok voor enkele maanden naar Londen, waar ze een andere islamitische cultuur tegenkwam dan die ze kende. Na haar terugkomst in Nederland begon Hafsaoui weer een hoofddoek te dragen; deze droeg ze sinds haar vijftiende niet meer.
Hafsaoui studeerde zowel Engels als Arabisch alvorens ze de bacheloropleiding Media, Kunst, Design en Architectuur (MKDA) aan de Vrije Universiteit succesvol doorliep.

## Loopbaan

In 2017 werd Hafsaoui op de BNNVARA Academy ontdekt en werd vervolgens een van de vier gezichten van Yung DWDD. In het dertiende en veertiende seizoen van De Wereld Draait Door presenteerde ze de webserie De taxi terug, waarin ze DWDD-gasten als Youp van ’t Hek, Ilse Warringa en Britt Dekker thuisbracht en napraatte over de uitzending. De eerste aflevering van de serie monteerde Hafsaoui zelf. Na de laatste aflevering zong ze als dankbetuiging het nummer ‘Huilen is gezond’ van Willem Wilmink live op televisie. Tevens presenteerde ze in 2018 vier keer het Ramadanjournaal van de NTR.
Door haar rol als tafeldame in DWDD kreeg Hafsaoui bekendheid bij het groter publiek. In het volgende jaar presenteerde ze Na het Nieuws. Daarnaast was ze te zien in zowel All Together Now, waar ze een van de honderd juryleden was, als in Ik hou van Holland.
Hafsaoui schrijft onder meer voor Vogue en Glamour. In 2020 verschijnt haar eerste boek 36 vragen (en heel veel koffie).
In 2023 sprak Hafsaoui de stem in van Vuurvrouw in de Pixar-film Elemental. In datzelfde jaar deed ze samen mer Ben Saunders mee aan het televisieprogramma That's My Jam.
In 2024 sprak Hafsaoui overige stemmen in voor de Pixar-film Binnenstebuiten 2. In datzelfde jaar deed ze samen met Paul Elstak mee aan het televisieprogramma Top 2000 Quiz.

## Persoonlijk

Hafsaoui trouwde op 21-jarige leeftijd met een buurjongen, die van Pools-Egyptische komaf is.
# Pyrausta pygmaealis

Pyrausta pygmealis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Richard South in een gezamelijke publicatie van John Henry Leech en Richard South uit 1901. De spanwijdte van deze vlinder bedraagt 16 millimeter.
De soort komt voor in China (Hubei).
# Luca Unbehaun

Luca Unbehaun (Bochum, 27 februari 2001) is een Duits voetballer die als doelman speelt. Hij verruilde SC Verl in de zomer van 2024 voor FC Emmen.

## Clubcarrière
### Borussia Dortmund

Unbehaun speelde in de jeugd bij SC Union-Bergen en VfL Bochum en kwam in 2016 terecht in de jeugdopleiding van Borussia Dortmund. Daar sloot hij zich in 2019 aan bij het eerste elftal. De doelman kwam echter nooit in actie voor de hoofdmacht. Spelers als Marwin Hitz en Alexander Meyer belemmerden de kansen van de jonge Duitser op speelminuten. Wel speelde hij vier seizoenen voor het tweede elftal van Borussia Dortmund, waar hij in totaal 58 wedstrijden voor speelde. In mei 2023 vertrok hij samen met vier andere spelers. Op 26 juni 2023 tekende Unbehaun bij SC Verl in de 3. Liga. Bij SC Verl was Unbehaun eerste doelman en speelde hij 35 wedstrijden.

### FC Emmen

Medio 2024 verkaste de Duitser naar Nederland, om aan de slag te gaan bij FC Emmen. Hij tekende een contract voor twee seizoenen onder trainer en landgenoot Robin Peter. Hij debuteerde op 9 augustus tegen FC Dordrecht.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Dlp. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019/20 | Borussia Dortmund II | Regionalliga West | 5 | 0 | – | – | – | – | 5 | 0 |
| 2020/21 | Borussia Dortmund II | Regionalliga West | 26 | 0 | – | – | – | – | 26 | 0 |
| 2021/22 | Borussia Dortmund II | 3. Liga | 21 | 0 | – | – | – | – | 21 | 0 |
| 2022/23 | Borussia Dortmund II | 3. Liga | 6 | 0 | – | – | – | – | 6 | 0 |
| 2023/24 | SC Verl | 3. Liga | 33 | 0 | 2 | 0 | – | – | 35 | 0 |
| 2024/25 | → FC Emmen | Eerste Divisie | 19 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 19 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 110 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 112 | 0 |
* ↑ (de) Luca Unbehaun - Detaillierte Leistungsdaten. transfermarkt.nl. Gearchiveerd op 6 mei 2024. Geraadpleegd op 27 november 2024.
* ↑ (en) A Lot of Goodbyes: BVB Bid Farewell to Five Players fearthewall.com, 29 mei 2023
* ↑ (de) Luca Unbehaun wechselt zum Sportclub SC Verl, 26 juni 2023
* ↑ Luca Unbehaun tekent bij FC Emmen FC Emmen, 23 juni 2024
1 Hoekstra · 2 Soares · 3 Vos · 4 Te Wierik · 5 Geypens · 6 Mulder · 7 Rhein · 8 Bakir · 9 Rogulj · 10 Hawkins · 11 Landu · 12 Quispel · 16 Ten Brinke · 16 Norder · 17 Hekkert · 18 Evina · 19 Sadiku · 20 Kade · 21 Nunumete · 22 Martin · 23 Hammouti · 24 Nsona · 26 Wagner · 27 Schouten · 28 Jalving · 34 Bolk · 38 Unbehaun · Eduardo · Coach: Peter · Assistent-coach: Arts · Assistent-coach: Hegeman · Assistent-coach: Van der Linden · Keeperstrainer: Sulmann
# Pyrausta purpurascens

Pyrausta purpurascens is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Opsibotys purpurascens door George Francis Hampson in een publicatie uit 1893.
De soort komt voor in Sri Lanka.
# Pyrausta pyrocausta

Pyrausta pyrocausta is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Brazilië.
# Hemimysis abyssicola

Hemimysis abyssicola is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1869 voor het eerst geldig gepubliceerd door Georg Ossian Sars.
# Europese kampioenschappen schaatsen sprint vrouwen

De Europese kampioenschappen schaatsen sprint voor vrouwen worden tweejaarlijks georganiseerd, de eerste editie vond in 2017 plaats.

## Algemeen

Tijdens een sprintkampioenschap worden er vier afstanden gereden, tweemaal een 500 meter en tweemaal een 1000 meter. De schaatsster met de minste totaalpunten is de winnaar van het kampioenschap.

## Medaillewinnaars klassement

| Jaar | Plaats | 1 | 2 | 3 |
| 2017 | Heerenveen | Karolína Erbanová | Jorien ter Mors | Olga Fatkoelina |
| 2019 | Collalbo | Vanessa Herzog | Daria Kachanova | Olga Fatkoelina |
| 2021 | Heerenveen | Jutta Leerdam | Angelina Golikova | Femke Kok |
| 2023 | Hamar | Jutta Leerdam | Femke Kok | Vanessa Herzog |
| 2025 | Heerenveen | Jutta Leerdam | Femke Kok | Suzanne Schulting |

## Medailleverdeling

Onderstaande klassementen zijn bijgewerkt tot en met het EK sprint van 2025.

### Eindklassement individueel

(alle medailles) :
| | Naam | 1 | 2 | 3 | Totaal |
| 01 | Jutta Leerdam | 03 | 00 | 00 | 03 |
| 02 | Vanessa Herzog | 01 | 00 | 01 | 02 |
| 03 | Karolína Erbanová | 01 | 00 | 00 | 01 |
| 04 | Femke Kok | 00 | 02 | 01 | 03 |
| 05 | Daria Kachanova | 00 | 01 | 00 | 01 |
| 0” | Angelina Golikova | 00 | 01 | 00 | 01 |
| 0” | Jorien ter Mors | 00 | 01 | 00 | 01 |
| 08 | Olga Fatkoelina | 00 | 00 | 02 | 02 |
| 09 | Suzanne Schulting | 00 | 00 | 01 | 01 |

### Eindklassement per land

(alle medailles) :
| | Naam | 1 | 2 | 3 | Totaal |
| 1 | Nederland | 03 | 03 | 02 | 08 |
| 2 | Oostenrijk | 01 | 00 | 01 | 02 |
| 3 | Tsjechië | 01 | 00 | 00 | 01 |
| 4 | Rusland | 00 | 02 | 02 | 04 |

### Afstandspodia

(alle podiumplaatsen) :
| | Naam | 1e | 2e | 3e | Totaal |
| 01 | Jutta Leerdam | 06 | 05 | 02 | 13 |
| 02 | Femke Kok | 03 | 07 | 02 | 12 |
| 03 | Jorien ter Mors | 03 | 01 | 01 | 05 |
| 04 | Olga Fatkoelina | 02 | 02 | 00 | 04 |
| 05 | Vanessa Herzog | 02 | 00 | 05 | 07 |
| 06 | Daria Kachanova | 02 | 00 | 02 | 04 |
| 07 | Angelina Golikova | 02 | 00 | 00 | 02 |
| 08 | Karolína Erbanová | 00 | 04 | 00 | 04 |
| 09 | Kaja Ziomek-Nogal | 00 | 01 | 00 | 01 |
| 10 | Suzanne Schulting | 00 | 00 | 04 | 04 |
| 11 | Marrit Leenstra | 00 | 00 | 03 | 03 |
| 12 | Letitia de Jong | 00 | 00 | 01 | 01 |
| 0“ | Ellia Smeding | 00 | 00 | 01 | 01 |
    N.B. 2025: 2x 3e plaats op 2e 500 meter

## Kampioenschapsrecords

    Bijgewerkt tot en met het EK sprint 2025
| Onderdeel | Schaatsster | Land | Tijd/Punten | Datum | Baan |
| 500 meter | Angelina Golikova | Rusland | 37,27 | 16 januari 2021 | Heerenveen |
| 1000 meter | Jutta Leerdam | Nederland | 1.14,00 | 17 januari 2021 | Heerenveen |
| Sprintvierkamp | Jutta Leerdam | Nederland | 149.385 | 16-17 januari 2021 | Heerenveen |
* www.isuresults.eu
* EK sprint vrouwen op SchaatsStatistieken.nl
# Vlag van Morelia

De vlag van Morelia bestaat uit twee even hoge horizontale banen in de kleuren geel (boven) en rood, en centraal op de vlag toont het gemeentewapen van Morelia dat is ontworpen door onderkoning Antonio de Mendoza. De vlag heeft de hoogte-breedteverhouding van de vlag net als die van de Mexicaanse vlag 4:7 is. Dit is de officiële vlag van de stad en wordt alleen erkend binnen de gemeente, omdat in Mexico de vlaggen voor steden alleen worden beschouwd in de gemeentelijke verordeningen als de belangrijkste juridische structuur.
In de koloniale tijd gebruikte men in het gebied de kleuren rood en geel als nationale kleuren. Na de val van de Mexicaanse keizer Agustín de Iturbide is dat afgeschaft, omdat rood en geel werden geassocieerd met de voormalige kolonisator Spanje. De deelstaathoofdstad Morelia gebruikt rood en geel echter nog steeds als haar kleuren.
De vlag werd in huidige vorm sinds 2015 in gebruik.

## Historische vlaggen

Het vaandel werd aangenomen in 1625, met de kleuren van de nieuwe stad Valladolid en de kleuren van het Koninkrijk Spanje. Met de val van de Spaanse regering op 19 maart 1823 werd het gebruik van de vlag van Valladolid verboden vanwege de koloniale kleuren. In 1991 werd het gebruik van de vlag van de stad Morelia weer opgenomen in de gemeenteraad, een jaar dat samenviel met de 450e verjaardag van de stichting van de stad. In 1999 nam het voetbalteam "Atlético Morelia" de symbolen van de stad Morelia over voor het wapen en de vlag van het team, met de figuren van drie koningen en het grondgebied van de staat Michoacán. Het oude wapen en de kleuren van de vlag zijn ontstaan aan het einde van de 16e eeuw, uit de koninklijke oorkonde van koning Karel I van Spanje, waarin hij de onderkoning Antonio de Mendoza het recht gaf om de oude stad Valladolid, in Michoacán de Ocampo, een wapen te geven. In 2020 werd een monumentale gemeentevlag geplaatst om de 479e verjaardag van de stichting van de stad te vieren.
* Eerste vlag van de stad Valladolid. Aangenomen in 1625.
* Eerste vlag van de stad Morelia. Aangenomen in 1991.
* Tweede vlag van de stad Morelia. Goedgekeurd in 2015.
# Vlag van Tekax

De vlag van Tekax, een stad in de Mexicaanse deelstaat Yucatán, bestaat uit een rood kader dat het vergoten bloed van de inwoners van Tekax symboliseert, de bruine kleur is de aarde en haar integratie in de staat Yucatán. In het midden staat een gouden ster met de naam van de stad Tekax in een cirkelvorm die de stad voorstelt en de vijfentwintig kleine sterren zijn de omliggende steden binnen de gemeente.
Toen de stad Tekax in 1823 een dorp werd, kreeg het een vlag, die werd gehesen op de ochtend van 28 oktober van hetzelfde jaar. In die tijd was Tekax een van de vijf samenstellende elementen van de districten Yucatán in het zuiden van de staat, in 1941 werd het opnieuw gepresenteerd aan de gemeenteraad van de partij.
De vlag van de gemeente Tekax werd in 2010 bevestigd.
De vlag heeft de hoogte-breedteverhouding van de vlag net als die van de Mexicaanse vlag 4:7 is.
# Wolfprijs

De Wolfprijs (Engels: Wolf Prize, Hebreeuws: פרס וולף) is een vooraanstaande Israëlische wetenschaps- en kunstprijs. Sinds 1978 wordt deze jaarlijks aan nog in leven zijnde geleerden en artiesten/kunstenaars uitgereikt die op hun gebied belangwekkende prestaties hebben geleverd en hebben bijgedragen aan een goede verstandhouding tussen de volkeren. De Wolfprijs geldt als zeer prestigieus en komt dicht in de buurt van het niveau van die van de Nobelprijs.
De Wolfprijs wordt door de Wolf Foundation uitgereikt. Deze werd in 1975 door de uit Cuba afkomstige diplomaat Ricardo Wolf opgericht.
De Wolfprijs bestaat uit zes categorieën: landbouw, scheikunde, wiskunde, geneeskunde, natuurkunde en kunsten (laatste is onderverdeeld in architectuur, muziek, schilder- en beeldhouwkunst; een keer in de vier jaar komt een genre aan bod).
Voor elke categorie is een bedrag van honderdduizend dollar beschikbaar. Elk jaar worden de Wolfprijzen met bijbehorende certificaten door de president van Israël aan de gelauwerden in de Knesset overhandigd. Indien meer personen een Wolfprijs hebben gewonnen, wordt het geldbedrag gedeeld.

## Israëlische prijswinnaars

* Leo Sachs - geneeskunde 1980
* Josef Tal - muziek 1982
* Meir Wilchek - geneeskunde 1987
* Joshua Jortner - scheikunde 1988
* Raphael David Levine - scheikunde 1988
* Ilya Pyatetskii-Shapiro - wiskunde 1990
* Yakir Aharonov - natuurkunde 1998
* Ruth Arnon - geneeskunde 1998
* Ilan Chet - landbouw 1998
* Michael Sela - geneeskunde 1998
* Daniel Shechtman - natuurkunde 1999
* Avram Hershko - geneeskunde 2001
* Saharon Shelah - wiskunde 2001
* Daniel Barenboim - muziek 2004
* Alexander Levitzki - geneeskunde 2004
* Hillel Furstenberg - wiskunde 2006/2007
* Ada Yonath - scheikunde 2006/2007
* Howard Cedar - geneeskunde 2008
* Aharon Razin - geneeskunde 2008
* Jacob Bekenstein - natuurkunde 2012
* Nahum Sonenberg - geneeskunde 2014

## Belgische prijswinnaars

* Henri Hers - geneeskunde 1988
* Jeff Schell - landbouw 1990
* Jacques Tits - wiskunde 1993
* Elias Stein - wiskunde 1999
* Robert Brout - natuurkunde 2004
* François Englert - natuurkunde 2004
* Michel Georges - landbouw 2006/2007
* Pierre Deligne - wiskunde 2008
* Ingrid Daubechies - wiskunde 2023

## Nederlandse prijswinnaars

* Jon van Rood - geneeskunde 1978
* George Uhlenbeck - natuurkunde 1979
* Gerard 't Hooft - natuurkunde 1981
* Kees de Wit - landbouw 1983/1984
* Aldo van Eyck - architectuur 1996/1997
* (en) The Wolf Prizes, Wolf Foundation
* ↑ Zie bijvoorbeeld: Wolf prize goes to particle theorists, physicsworld.com
# Ambassador Hotel (Los Angeles)

Het Ambassador Hotel was een hotel in Los Angeles, in de Amerikaanse staat Californië.
Het Ambassador Hotel bevond zich op 3400 Wilshire Boulevard, tussen Catalina Street en Mariposa Avenue, in het midden van wat toen het district Mid-Wilshire was. Het was opgetrokken in eclectische Mediterranean Revival-architectuur met art-deco-elementen. De plechtige opening was op 1 januari 1921. Van 1930 tot 1943 was het de locatie van zes Oscaruitreikingen. Er vonden eveneens Golden Globe-uitreikingen plaats. Er verbleven wel vaker beroemdheden en Pola Negri woonde er zelfs. Vermoedelijk hebben er zeven Amerikaanse presidenten overnacht. In de aan het hotel verbonden nachtclub, de Cocoanut Grove, kwamen tientallen grote namen uit de muziekwereld optreden. Maar het Ambassador Hotel was ook de plaats waar Robert F. Kennedy op 5 juni 1968 vermoord werd. Door de moord, maar ook door de teloorgang van de buurt (nu Koreatown), verloor het Ambassador Hotel aan aanzien vanaf de jaren 70. In 1989 sloot het hotel voor hotelgasten, maar er werd wel nog vaak evenementen gehouden en het hotel bleef een populaire plaats om er te filmen. Na een gerechtelijke strijd werd in 2005 beslist het hotel te slopen. In 2010 opende op dezelfde locatie een groot scholencomplex, Robert F. Kennedy Community Schools genaamd.