OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sumio Iijima

Sumio Iijima (飯島 澄男, Koshigaya, 2 mei 1939) is een Japanse natuurkundige die vaak wordt genoemd als de uitvinder van koolstofnanobuisjes. Hoewel koolstofnanobuisjes al voor zijn "uitvinding" waren waargenomen, wekte Iijima's artikel uit 1991 een ongekende belangstelling voor koolstofnanostructuren en heeft sindsdien intensief onderzoek op het gebied van nanotechnologie aangewakkerd.

## Biografie

Iijima werd in 1939 geboren in Saitama prefectuur en studeerde in 1963 af met een Bachelor of Engineering aan de Universiteit voor Elektro-Communicatie in Tokio. Hij behaalde een Masterdiploma in 1965 en voltooide zijn doctoraat in vastestoffysica in 1968, beide aan de Tohoku-universiteit in Sendai.
Tussen 1970 en 1982 deed hij onderzoek met kristallijne materialen en hoge-resolutie elektronenmicroscopie aan de Arizona State University. In 1979 bezocht hij de Universiteit van Cambridge om onderzoek te doen naar koolstofmaterialen.
Van 1982 tot 1987 werkte hij voor de Research Development Corporation of Japan, waar hij ultrafijne deeltjes bestudeerde. Daarna trad hij in dienst bij NEC Corporation, waar hij nog steeds werkt. Hij ontdekte koolstofnanobuizen in 1991. Toen hij de koolstofnanobuisjes ontdekte, nam hij er niet alleen foto's van, maar legde hij er ook twee naast elkaar en legde hij uit wat ze eigenlijk zijn. Daarna kreeg hij de eer van de ontdekking. Sinds 1999 is hij ook hoogleraar aan de Meijo-universiteit. Verder is hij Honorary AIST Fellow van het National Institute of Advanced Industrial Science and Technology en Distinguished Invited University Professor van de Nagoya-universiteit.
In 2002 ontving hij de Benjamin Franklin Medal in Physics, "voor de ontdekking en opheldering van de atomaire structuur en het spiraalvormige karakter van meerwandige en enkelwandige koolstofnanobuizen, die een enorme impact hebben gehad op het snelgroeiende gebied van gecondenseerde materie en materiaalkunde, nanoschaalwetenschap en elektronica".
Hij is buitenlands medewerker van de Nationale Academie van Wetenschappen, buitenlands lid van de Noorse Academie van Wetenschappen en Letteren. Hij is ook lid van de Japanse Academie.
# Station Loulay

Station is een spoorweghalte in de gemeente Loulay in het Franse departement Charente-Maritime, op de lijn Chartres - Bordeaux-Saint-Jean. Het wordt bediend door treinen van de TER Nouvelle-Aquitaine met bestemmingen Niort, Royan en Saintes. Het stationsgebouw werd verkocht.
# Patanga avis

Patanga avis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Rehn & Rehn.
# Belgische annexatie van Duits grondgebied na de Tweede Wereldoorlog

België plande vanaf 1945, na de overgave van nazi-Duitsland, de annexatie van verschillende gebieden in Duitsland, grenzend aan België. Halverwege 1945 gaf België de territoriale claim voor het grootste gedeelte op.

## Overdracht

Volgens een Geallieerd Bevel van 26 maart 1949 mocht België verschillende plaatsen langs de grens met Duitsland (Noordrijn-Westfalen en Rijnland-Palts) in bezit nemen.
Op 1 april 1949 nam België enkele van die gebieden in bezit. De gebieden waren (van noord naar zuid):
* "le saillant de Hergenrath": de Aakse wijk Bildchen; (1b op de kaart bij het verdrag van 1956)
* nabij Lichtenbusch: de grensweg Aachen-Raeren en het Freyenter Wald; (1c)
* de wegen Roetgen-Fringshaus-Konzen (nu B258) en Fringshaus-Lammersdorf (nu B399, dit waren tot dan toe Duitse corridors doorheen Belgisch grondgebied); (1d)
* "la languette de Sourbrodt": Een perceel in Leykaul; (1e)
* het bos van Wahlerscheid ten noorden van Elsenborn; (1h)
* het bos Weissenstein ten westen van Udenbreth ("Bois de Büllingen & Mürringen"), de grensweg (nu B265), het bos tussen Losheimergraben en spoorlijn 45A en het dorp Losheim (Hellenthal); (1f)
* Hemmeres (Winterspelt), een Duits exclave omdat spoorlijn 47 een Belgische corridor was door Duitsland. (1g)
Daarnaast mocht België in 1949 nog meer grondgebied in bezit nemen, maar de Belgische regering heeft daar op 15 april 1949 van afgezien. Als reden werden niet de protesten in Noordrijn-Westfalen aangevoerd, maar voortschrijdend inzicht in de inefficiëntie van grenscorrecties. Het ging voornamelijk om Duitse exclaves die nu nog bestaan en die ontstonden doordat de Vennbahn een Belgische corridor door Duitsland werd (van noord naar zuid):
* Munsterbildchen (Roetgen), Roetgen en Lammersdorf (Simmerath)
* Rückschlag, Mützenich en Ruitzhof (Monschau).
De meeste van de gebieden die België in bezit nam in 1949 werden teruggegeven op 28 augustus 1958 volgens het Duits-Belgisch grensverdrag van 24 september 1956. België mocht wel behouden:
* de weg Fringshaus-Konzen (nu B258, was een Duitse corridor);
* het bos van Wahlerscheid ten noorden van Elsenborn;
* het bos tussen Losheimergraben en spoorlijn 45A.
In ruil ontving Duitsland het bos tussen Fringshaus en de Vennbahn (de Duitse exclaves Roetgen en Lammersdorf werden zo verbonden tot één exclave).
# Watermolen van Elene

De watermolen van Elene is een voormalige watermolen op de Molenbeek in Elene, deelgemeente van de Belgische stad Zottegem. De molen en de verbouwde molenaarswoning bestaan uit baksteenbouw met verwerking van natuursteen, afgedekt met een zadeldak van Vlaamse pannen. De watermolen is een bovenslagmolen met ingebouwd metalen rad. In de voormalige watermolen is nu een horecazaak gevestigd. Rond de voormalige molenvijver werd de groene ontmoetingsplek Molenwaterparkje gecreëerd.
Op 26 april 1640 verkreeg Valentijn de Lannoy, heer van Elene en Leeuwergem, toelating om aan de kerkvijver van Elene (op dezelfde plaats van een vroegere oliemolen die rond 1400 al vermeld werd als olymeulen) een korenwatermolen te bouwen. De watermolen werd in 1642 en 1643 gebouwd. Het molenwerk werd gebouwd door Gillis en Pieter De Cocq, de smid Valerius Troublin en de Gentse ijzerhandelaar Jacques Schamp zorgden voor het ijzerwerk. Het plankenhout werd in Sint-Goriks-Oudenhove gezaagd door Jacques Demarez uit olmenbomen, gekapt in het Leeuwergembos. De eerste molenaar was Arent (Arnout) Bombeke: zijn pacht begon op 1 december 1643.
In 1973 werd het hele complex grondig verbouwd, de watermolen werd gedeeltelijk ontmanteld en ingericht als restaurant “De Molenhoeve”. In 1984 nam het stel Collewet – Kusseler het restaurant over. De naam van het restaurant veranderde nadien tot “Bistro Alain” en later de naam “In den Groenen Hond”. Sinds 2025 is “Grand Café El Molino” er gevestigd.
# Kurtharzia nugatoria

Kurtharzia nugatoria is een rechtvleugelig insect uit de familie Pamphagidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Navás.
# Jeannette Donker-Voet

Jeannette Donker-Voet (Overveen, 20 april 1907 – Houten, 1 maart 1979) was een dierenarts. Ze was de eerste vrouwelijke dierenarts die in Nederland afstudeerde.

## Biografie

Jeannette Voet (roepnaam Nettie) werd geboren in Overveen in 1907. Haar vader was bollenkweker. Ze ging eerst naar de MULO, maar vanwege haar plan om diergeneeskunde te studeren stapte ze over naar de HBS. Ze wilde diergeneeskunde gaan studeren aan de toenmalige Veeartsenijkundige Hogeschool, maar ondervond veel tegenwerking omdat ze vrouw was. Uiteindelijk studeerde ze tussen 1925 en 1930 aan de faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht. Ze was de eerste vrouwelijke student diergeneeskunde en de eerste vrouwelijke dierenarts die in Nederland afstudeerde.
Voet promoveerde op 29 juni 1934 en werkte aansluitend twee jaar bij het Institut Pasteur in Parijs, onder meer aan onderzoek naar de grootte van verschillende virussen.
Na haar huwelijk met Lourens Donker reisde ze naar Calcutta en daarna naar Java. Na de Tweede Wereldoorlog was ze enkele jaren terug in Nederland, maar in 1947 vertrok ze weer naar Indonesië waar ze werkte als gouvernementsveearts in Batavia en Bogor.
Met ingang van 1950 werkte Donker-Voet aan het Instituut voor Infectieziekten van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht.
Na haar pensioen in 1970 werkte ze bij het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu in Bilthoven.

## Eerbetoon

In 1998 eindigde Donker-Voet op plaats 19 van opinieweekblad Elseviers top-50 van vrouwen die de twintigste eeuw maakten.
In 2006 werd een gebouw van de Universiteit Utrecht in De Uithof naar haar vernoemd: het Jeannette Donker-Voetgebouw.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 * NEDERLANDSE VROUWENRAAD *. nederlandsevrouwenraad.nl. Gearchiveerd op 15 april 2015. Geraadpleegd op 15 april 2015.
* ↑ Portret de eerste vrouwelijke student diergeneeskunde, J. Voet. Universiteitsmuseum Utrecht. Gearchiveerd op 20 april 2015. Geraadpleegd op 15 april 2015.
* ↑ Weekblad Elsevier, 22 augustus 1998
* ↑ Alles op een rij - Hollanders - Elseviers top-50 van vrouwen die de twintigste eeuw maakten. allesopeenrij.nl. Geraadpleegd op 15 april 2015.
* ↑ https://www.uu.nl/jeannette-donker-voetgebouw. Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
* ↑ isbn:9059724879 - Google zoeken. google.nl. Geraadpleegd op 15 april 2015.
# Qaanaaq (plaats)

Qaanaaq, vroeger ook wel Thule, is een plaats in het noordwesten van Groenland in de gemeente Avannaata. In de plaats wonen 635 mensen, waarmee het de grootste van de gemeenschap Qaanaaq is. Er zijn nog enkele kleinere nederzettingen met in totaal 135 inwoners. Er zijn circa 500 hondensledes aanwezig in de stad.
Ongeveer 100 kilometer ten zuiden van Qaanaaq ligt de Amerikaanse luchtvaartbasis Thule Air Base, die een belangrijke strategische rol vervult voor het Amerikaanse leger. Op de basis was van 1954 tot de vernietiging in 1992 een van de hoogste bouwwerken op aarde, de 378 meter hoge radiomast Thule.
De stad heette vroeger Thule, naar de mythische noordelijkste plaats op aarde.
* Qaananq
* Meetapparatuur voor Infrageluid bij Qaanaaq, bestemd om kernexplosies op te kunnen sporen
* De kerk in het dorp

## Externe link

* (en) Qaanaaq, Trap Greenland
* ↑ (en) Greenland in Figures 2014. Statistics Greenland (2014), 40 p.. ISBN 978-87-986787-8-6. Geraadpleegd op 14 maart 2015.
* Library of Congress Control Number: n91095553
* MusicBrainz: a562d2db-5aa5-4107-8864-2d8fedbf1986
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007567759105171
* Système universitaire de documentation: 027442713
* Virtual International Authority File: 133623951
* WorldCat (via VIAF): 133623951
# Ladeuze (dorp)

Ladeuze is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad Chièvres.
Ladeuze was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Chièvres.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Gorikskerk (Église Saint-Géry) is een bakstenen neoclassicistisch bouwwerk van 1846-1847.
* De Moulin du Tordoir, een voormalige bovenslagmolen op de Hunelle.
* De Moulin du Rieu d'Hardinpont, een voormalige watermolen op de Rieu d'Hardinpont.

## Natuur en landschap

Ladeuze ligt aan het Kanaal Blaton-Aat. De hoogte aan de kerk bedraagt 50 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Nabijgelegen kernen

Tongre-Saint-Martin, Tongre-Notre-Dame, Huissignies, Vaudignies, Grosage
# Station Tiverton Parkway

Tiverton Parkway is een spoorwegstation van National Rail in Burlescombe, Mid Devon in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway.
# Executive order

Een executive order, in het Nederlands vaak vertaald als presidentieel decreet, is een decreet van de president van de Verenigde Staten over de beleidsuitvoering van de federale overheid. De wettelijke of grondwettelijke basis voor presidentiële decreten heeft meerdere bronnen:
* Artikel II van de Amerikaanse grondwet geeft de president brede uitvoerende en handhavingsbevoegdheden om naar eigen goeddunken te bepalen hoe de wet moet worden gehandhaafd of op welke manier de middelen en het personeel van de uitvoerende macht van de federale overheid worden beheerd;
* Het Congres kan via wetgeving expliciet of impliciet bepaalde discretionaire bevoegdheden aan de president toekennen.
De overgrote meerderheid van de presidentiële decreten wordt opgemaakt door federale agentschappen voordat ze door de president worden uitgevaardigd.
Net als wetgeving en overheidsreglementen zijn ook presidentiële decreten onderworpen aan rechterlijke toetsing en kunnen ze worden vernietigd als de besluiten onvoldoende basis hebben in de wet of de grondwet. Sommige besluiten moeten worden goedgekeurd door de wetgevende tak.
Presidentiële decreten hebben een verregaande invloed op de activiteiten van de overheid, zoals de beslissing hoe en in welke mate wetgeving zal worden afgedwongen, hoe wordt omgegaan met noodsituaties, hoe militaire operaties worden uitgevoerd. Als staatshoofd en regeringsleider van de Verenigde Staten en opperbevelhebber van de Amerikaanse strijdkrachten kan alleen de president van de Verenigde Staten een presidentieel decreet uitvaardigen.
Een presidentieel decreet blijft van kracht totdat het wordt ingetrokken, herroepen, door de rechter onwettig wordt verklaard of vanzelf verloopt. De president kan op elk moment een decreet herroepen, wijzigen of er uitzonderingen op maken, ongeacht of het een decreet is van hemzelf of van een voorganger. Vaak gaat een nieuwe president in de eerste paar weken van zijn ambtstermijn over tot herziening van bestaande decreten.
# Op een grote paddenstoel

Op een grote paddestoel is een traditioneel volksliedje in Vlaanderen en Nederland.

## Nederlandse tekst

Volksliedjes kennen, door hun mondelinge overlevering, vaak vele (regionale en/of tijdgebonden) varianten in zowel tekst als melodie. De huidige tekst van het kinderliedje gaat gewoonlijk als volgt.
    Op een grote paddenstoel,
    rood met witte stippen.
    Zat kabouter Spillebeen
    heen en weer te wippen.
    Krak zei toen de paddenstoel,
    met een diepe zucht.
    Allebei de beentjes,
    hopla in de lucht.
    Maar kabouter Spillebeen,
    ging toch door met wippen.
    Op die grote paddenstoel,
    rood met witte stippen.
    Daar kwam vader Langbaard aan
    en die zei toen luid:
    ‘Moet dat stoeltje ook kapot?
    Spillebeen, schei uit!’

## Belgische variant

In België wordt het personage kabouter Pinnemuts genoemd. De betekenis van Pinnemuts komt van het hoofddeksel dat in een punt eindigt. In België is bovendien de tweede strofe niet algemeen gekend.
    Op een grote paddestoel,
    rood met witte stippen.
    Zat kabouter Pinnemuts
    heen en weer te wippen.
    Krak zei de paddestoel,
    met een diepe zucht.
    Allebei de beentjes,
    hopla in de lucht.

## Spillebeen

De betekenis van Spillebeen is "een dun been".

## Muziek

Naast de klassieke partituur, bestaan er ook partituren voor gitaar en quatre-mains.
De muziek is een contrafact aangezien ook In een klein stationnetje/Op een klein stationnetje dezelfde partituur heeft. Waarschijnlijk zijn beide teksten op een nog oudere tekst gebaseerd.
* ↑ Bladmuziek. Geraadpleegd op 12 februari 2017.
* ↑ Instructies voor gitaar. Geraadpleegd op 12 februari 2017.
* ↑ Vierhandig bewerking.
# Harpa (Reykjavik)

Harpa is een groot concert- en congrescentrum in de IJslandse hoofdstad Reykjavik. De naam betekent harp, maar geldt ook als een symbool van hoop.
Het gebouw is ontworpen door de Deense architect Henning Larsen in samenwerking met Olafur Eliasson. De grote concertzaal Eldborg in het gebouw telt 1800 zitplaatsen. De hoofdbespeler is het IJslands Symfonieorkest.
Met de bouw werd begonnen in 2006, maar door de kredietcrisis die IJsland in 2007-2008 extra hevig trof, werd de bouw stilgelegd en het zag ernaar uit dat de grote bouwput in het centrum bij de haven voorgoed leeg zou blijven. Uiteindelijk werd besloten het prestigieuze gebouw toch te voltooien. Het openingsconcert werd gehouden op 4 mei 2011. Vladimir Ashkenazy dirigeerde het IJslands Symfonie Orkest in de Negende symfonie van Beethoven. Het gebouw werd in gebruik genomen op 13 mei 2011. Harpa wordt geëxploiteerd door het bedrijf Portus, dat eigendom is van de IJslandse rijksoverheid en de gemeente Reykjavíkurborg.
In 2013 werd aan Harpa de Mies van der Rohe-prijs voor eigentijdse architectuur van de Europese Unie toegekend.

## Externe link

* (en) Website Harpa
# Neoramia alta

Neoramia alta is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de trechterspinnen (Agelenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Neoramia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Raymond Robert Forster & Wilton.
# Mama told me not to come

Mama told me not to come is een lied geschreven door Randy Newman.
Newman schreef dit nummer in eerste instantie voor Eric Burdon, maar Burdon werd al snel gevolgd door bijvoorbeeld P.J. Proby, Lou Rawls en Tom Jones met Stereophonics. Het lied gaat over het muziekleven van Los Angeles in de jaren ’60 met feestjes waarbij van alles gerookt, gesnoven en gespoten werd. Het lied wordt gezongen vanuit de hoofdpersoon die van buiten LA in de “poel des verderfs” komt. Burdon nam het op, om het uit te geven als single, maar trok het uiteindelijk terug. Het verscheen wel op zijn album Eric is here waarop nog twee andere liedjes van Newman: I think it’s gonna rain today en Wait till next year. In 1970 nam Newman het zelf op voor zijn album 12 Songs met onder meer Ry Cooder op de slideguitar. Overigens hoefde Newman zich niets van zijn eigen liedje aan te trekken; hij had al in Hollywood gewoond.

## Three Dog Night

Three Dog Night bracht het in mei 1970 uit op single als Mama told me (not to come). De muziek werd wat omgebouwd tot funky, maar de afwisseling 2/4 en 3/4-maatsoort bleef. Ze scoorde er een grote hit mee in de Verenigde Staten; het haalde er de eerste plaats in de Billboard Hot 100. In het Verenigd Koninkrijk haalde het 14 weken notering met hoogste plaats nummer 3.

## Hitnotering
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 35 t/m 41 in 1970 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 40 | 33 | 23 | 22 | 21 | 28 | 35 | uit |

### Nederlandse Daverende 30

Hitnotering: 29-8-1970 t/m 16-10-1970 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 30 | 27 | 18 | 14 | 21 | 22 | 30 | uit |

### Belgische BRT Top 30

Hitnotering: 5-9-1970 t/m :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 30 | 18 | 13 | 10 | 8 | 12 | 24 | uit |

### Voorloper van Vlaamse Ultratop 30

Hitnotering: 12-9-1970 t/m 23-10-1970 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie: | 25 | 19 | 17 | 14 | 18 | 30 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

Mama told me not to come stond alleen in 1999 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1976.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* www.discogs.com
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mama Told Me Not to Come op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Covers
# Somali (Ethiopië)

Somali (Somalisch: Gobolka Soomaalida, Amhaars: ሶማሌ ክልል) is een regio (kilil of staat) van Ethiopië. De hoofdstad van Somali is Jijiga en de regio heeft 4.444.000 inwoners (2007).

## Geografie

De regio ligt in het oosten van Ethiopië en grenst aan Somalië, Djibouti, Kenia, en de overige Ethiopische regio's Oromiya en Afar. Belangrijke steden zijn, naast de hoofdstad; Gode, Degehabur, Awbere, Derwonaji en Kebri Dahar.

## Bevolking

De regio is in 1995 op etnische gronden opgericht. De Somaliërs, niet te verwarren met Somaliërs uit het land Somalië, vormen de omvangrijkste etnische groep van de regio (95,6%).

## Zones

| Afder Degehabur Fiq Gode Jijiga | Korahe Liben Shinile Dollo |
# Lysmata ankeri

Lysmata ankeri is een garnalensoort uit de familie van de Hippolytidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Rhyne & Lin.
# Akkoord van Matignon

Akkoord van Matignon kan verwijzen naar:
* Akkoorden van Matignon (1936), Franse sociaalrechtelijke akkoorden
* Akkoord van Matignon (1988), akkoord over de toekomst van Nieuw-Caledonië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Akkoord van Matignon en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jagdpanther

De Jagdpanther ("Jachtpanter") was een tankjager gebouwd door nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog op het chassis van de Panther.

## Ontwikkeling

Een zware tankjager gebaseerd op het 88 mm PaK 43-kanon en het Panther-tankchassis werd op 2 oktober 1942 besteld als ontwerp Sd.Kfz. 173. Dit kanon was een bijzonder effectief antitankwapen dat de potentie had Duitsland een voorsprong te geven in de wedloop tussen pantsering en vuurkracht; maar het was zo groot dat het niet eenvoudig in de geschuttoren van bestaande voertuigen kon worden geïnstalleerd. Er zou een aparte tank geproduceerd worden die het kanon droeg: de Tiger II, maar die was te duur om in zeer grote aantallen gefabriceerd te worden; daarom koos men voor de oplossing gemechaniseerd geschut te gebruiken, zonder draaibare toren. De Nashorn gebruikte het chassis van de Panzerkampfwagen IV maar was te licht bepantserd; de Elefant was te zwaar en gecompliceerd. Het chassis van de Panther was ideaal. De productie begon in januari 1944; op datzelfde moment stelde Hitler, aan wie het prototype op 16 december gepresenteerd was, Jagdpanther als naam vast.

## Beschrijving

Om het grote kanon te kunnen plaatsen werden de zijkanten van de Panther verbreed. Hierdoor ontstond een grote gevechtsruimte die een lager profiel had. Het kanon was een antitankkanonversie van hetzelfde 88mm-kanon als de Tiger II; daarnaast was er een MG34-machinegeweer in de voorkant voor nabije verdediging. Men beschouwde de Jagdpanther als een goede machine, die efficiënter was dan zijn tegenhanger bij de tanks, de Tiger II. Beide konden door het trefzekere hoofdwapen vijandelijke voertuigen vernietigen. Het enige nadeel van de Jagdpanther was de beperkte traverse van het kanon (naar links en rechts) maar dit was minder relevant in het verdedigende gevecht dat Duitsland toen meestal voerde. Het voordeel was dat het voertuig dezelfde krachtige motor had als de Tiger II maar wel twintig ton lichter was: zijn mobiliteit op het slagveld was dus superieur. Omdat het voertuig gebaseerd was op het bestaande Pantherchassis was er geen aparte logistieke ondersteuning nodig en de hoeveelheid vereist onderhoud was daardoor veel geringer. Het lagere profiel zorgde ervoor dat de tankjager makkelijker gecamoufleerd kon worden en minder opviel in een hinderlaag.
Dit alles maakte de Jagdpanther tot een geduchte tegenstander, vooral in verdediging.

## Productie en inzet

Er werden ongeveer 413 Jagdpanthers geproduceerd: 226 in 1944 en 187 in 1945. Ze bewapenden schwere Panzerjäger-Abteilungen ("Zware Antitankbataljons") en dienden vooral op het westfront, en in de laatste maanden van de oorlog ook aan het oostfront. Ze werden voor het eerst aan het front ingezet tegen het Normandische bruggenhoofd waar de Duitse schwere Panzerjäger-Abteilung 654 initieel acht (later 25) Jagdpanthers inzette tegen Britse eenheden. Op het eind van de oorlog werd de Jagdpanther ook aan reguliere tankeenheden toebedeeld, om het tekort aan tanks te compenseren.

## Externe link

* (en) Informatie over de Jagdpanther op Panzerworld