OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bojsmanbocht

De Bojsmanbocht (Russisch: Бухта Бойсмана; boechta Bojsmana) is een bocht van de Baai van Peter de Grote in het zuiden van de Russische kraj Primorje. De bocht bevindt zich tussen Kaap Krasny Oetes ("rode klip") in het zuidwesten en het schiereiland Klerna in het noordoosten.

## Geografie

Het westelijk deel van de kust is overgroeid met struikgewas. De noordelijke kust is laag en zanderig en aan de noordoostelijke kust bevinden zich een aantal heuvels. Met name de noordelijke en oostelijke kusten zijn erg moerassig. Aan noordwestzijde stroomt de rivier de Rjazanovjka (ten westen waarvan de plaats Rjazanovka ligt) in en aan noordzijde bevindt zich het gelijknamige Rjazanovkameer dat van de bocht gescheiden wordt door een schoorwal. Aan zuidoostzijde bevindt zich het eilandje Klerka. Ten noorden hiervan ligt de kleine Klerkabocht.
De bocht is ondiep en op plekken bevinden zich riffen. De bodem van de bocht bestaat voornamelijk uit zand met her en der wat rotsen. De diepte varieert van minder dan 2 meter aan de kust tot 20 meter aan de monding.

## Geschiedenis

De baai kent momenteel geen door mensen bewoonde plaatsen. Aan de oevers zijn echter wel overblijfselen gevonden van een prehistorische bewoning door diverse culturen gedurende ongeveer 4000 jaar. Wetenschappers hebben de bovenste laag blootgelegd van een laag uit de Jankovskicultuur van de 8e tot 5e eeuw v.Chr. met overblijfselen van fragmenten aardewerk, stenen bijlen, pijlpunten, botsperen (voor de visvangst) en vishaken.
De bocht werd voor het eerst bezocht door Russen in 1862 door een expeditie onder leiding van marineofficier Vasili Babkin. Marineofficier Aleksej Stenin beschreef de bocht in 1880 en in de periode 1895 tot 1898 kreeg de bocht haar huidige naam; een vernoeming naar de Russische marineofficier Vasili Bojsman.
* (ru) Бухта Бойсмана. Tsjoedesa Rossii.
# Parc National Lesse et Lomme

Parc National Lesse et Lomme is een natuurreservaat in de Belgische provincie Namen. Het reservaat is vernoemd naar de rivieren Lesse en Lhomme die door het gebied stromen.
Het gebied, een kalkmassief, werd in 1953 tot nationaal park uitgeroepen maar voldoet niet aan de huidige criteria van de IUCN en heeft die status later nooit officieel gekregen. Toch wordt het lokaal nog wel als parc national of nationaal park aangeduid. Het park is een beschermd gebied volgens de Europese richtlijn 79/409 (Vogelrichtlijngebied). Het heeft een oppervlakte van bijna 1264 ha. De plaats Han-sur-Lesse met de Grotten van Han ligt in het gebied.
Het natuurgebied ligt op het grondgebied van de gemeenten Rochefort en Tellin.

## Natura 2000-gebied

Een gebied van 2571 ha onder de naam Bassin de la Lesse entre Villers-sur-Lesse et Chanly is gekwalificeerd als Natura 2000-gebied.
* ↑ 1997 United Nations List of Protected Areas
* ↑ biodiversite.wallonie.be
* ↑ biodiversite.wallonie.be/sites/Natura2000
# Liga 3 2018 (afdeling Molukken)

Het seizoen 2018 van het Moluks afdelingskampioenschap van de Indonesische Liga 3 was het eerste seizoen in het bestaan van deze regionale voetbaldivisie. De voetbalcompetitie, georganiseerd door de PSSI, is het derde voetbalniveau van Indonesië en het hoogste provenciaals niveau van de Molukken.
Aan de competitie nemen 8 clubs deel. Ambon United FC won de competitie en neemt daardoor vervolgens deel aan de interregionale kwalificatieronde van het algeheel Liga 3 kampioenschap van Indonesië, waar alle afdelingskampioenen in een competitie tegen elkaar spelen om promotie naar de Liga 2. In de eerste kwalificatieronde werd Ambon United over twee wedstrijden tegen Persiter Ternate al uitgeschakeld (0–0 thuis, 0–2 uit).

## Deelnemende clubs

De acht clubs die deelnamen aan de competitie waren: Ambon United FC, PS Pelauw Putra, Maluku United FC, PS Louhuru, Urehena FC, Sahapory FC, Persita Laha en Ilehena FC.

## Eindstand

| Positie | Club | WG | W | G | V | DV | DT | P | Kwalificatie |
| 1 | Ambon United FC | 7 | 7 | 0 | 0 | 24 | 5 | 21 | Kampioen |
| 2 | PS Pelauw Putra | 7 | 5 | 0 | 2 | 24 | 8 | 15 |
| 3 | PS Louhuru | 7 | 5 | 0 | 2 | 17 | 12 | 15 |
| 4 | Maluku United FC | 7 | 3 | 2 | 2 | 14 | 8 | 11 |
| 5 | Persita Laha | 7 | 2 | 0 | 5 | 8 | 17 | 6 |
| 6 | Sahapory FC | 7 | 1 | 2 | 4 | 13 | 20 | 5 |
| 7 | Urehena FC | 7 | 1 | 2 | 4 | 12 | 21 | 5 |
| 8 | Ilehena FC | 7 | 1 | 0 | 6 | 7 | 28 | 3 |
* ↑ (id) Fadli (2018). Kalahkan Ambon United 2-0, Persiter Melaju Ke Babak Selanjutnya Liga 3 PSSI, Indo Timur, 21 Oktober 2018.
* ↑ Profiel Ambon United: Competitietabel, Instagram.
2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 ·
# Golf van Lavrentia

De Golf van Lavrentia of (Russisch: Залив Лаврентия; Zaliv Lavrentia) is een golf aan de westkust van de Beringstraat en de oostkust van de Beringzee, aan oostzijde van het Tsjoektsjenschiereiland van de Russische autonome okroeg Tsjoekotka. Ze ligt ten noordoosten van de Golf van Anadyr.

## Geografie

De golf heeft haar monding aan zuidoostzijde en steekt ongeveer 43 kilometer het land in. De golf heeft een gemiddelde breedte van 8 kilometer, oplopend tot ongeveer 23 kilometer aan de monding en is maximaal 42 meter diep. Het getijdeverschil bedraagt 0,4 meter tweedagelijks. De oevers zijn abrupt en steil en zijn begroeid met toendravegetatie.
De rivier Koejymatavaam die instroomt via de Melkovodnajabocht ("ondiepe bocht") vormt het begin van de golf. Twee andere belangrijke rivieren zijn de Ekkoeljoetenvoejejem en Noenamavaam. Aan zuidwestzijde ligt de Bezymjannajabocht ("naamloze bocht"), die aan oostzijde door een nauwe landtong (eindigend in Kaap Indrenioesa) wordt gescheiden van de rest van de golf, die hier zich versmalt. Aan het begin van de golf liggen de eilandjes Balka (Балка) en Benneta (Беннета). Voor de kust van Kaap Pnakvyn (Pinakoel) aan zuidoostzijde ligt de zandbank Litke.
Aan zuidzijde van de golf, nabij Kaap Chargilach ligt het gelijknamige dorp Lavrentia. Bij Kaap Pnakvyn lag vroeger het dorpje Pinakoel en ten oosten daarvan, aan de monding, het dorpje Noenjamo.

## Geschiedenis

De golf werd voor het eerst genoemd op een kaart door Timofej Perevalov in 1746. 30 jaar later bezocht de Britse kapitein James Cook de baai op 10 augustus 1778, de dag van beschermheilige Laurentius (Lavrenti). Cook verbleef er enkele dagen en ontmoette er enkele Tsjoektsjen. De golf werd voor het eerst onderzocht door de Russische zeevaarder Fjodor Litke tijdens een expeditie in 1828.
* (ru) Grote Sovjetencyclopedie: Лаврентия залив (op dic.academic.ru)
# Anania powysae

Anania powysae is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Algedonia powysae door Koen Maes in een publicatie uit 2005.
De soort komt voor in Kameroen, Kenia en Tanzania.
# Evert Roskam

Evert Jan Roskam (Barneveld, 22 januari 1892 - Ede, 4 oktober 1974) was een Nederlandse activist voor de NSB.

## Jeugd

Na een afgebroken opleiding aan de HBS nam hij een deel van het levensmiddelenbedrijf van zijn vader over. Dit bedrijf ging in 1922 failliet en Roskam verhuisde naar Amsterdam om als koopman te gaan werken. Ook deze onderneming ging na een aantal jaar failliet.

## NSB

Omdat Roskam altijd al belangstelling had in politiek, werd hij in 1933 lid van de NSB onder nummer 2698. Hij hield zich veel met de landbouw bezig en wist zich binnen de NSB op te werpen als landbouwspecialist. Hij schreef zelfs een boek over de wereldbeschouwing van de Nederlandse boer. Verder was hij binnen de NSB een vroege voorvechter van Germaans racisme en de "Blut en Boden"-ideologie.

## Oorlog

Nadat hij tijdens de meidagen van 1940 geïnterneerd was geweest, kreeg hij de leiding over de NSB-organisatie Boerenfront. Deze organisatie ging na een aantal door de Duitse bezetter afgedwongen fusies door het leven als Nederlandse Landstand, waar alle boeren vanaf 1941 automatisch lid van werden. Roskam bleef de leider en kreeg de titel "Boerenleider". Hij kreeg de boerderij "Batelaar" (eigendom van het Leger des Heils) in beheer. Volgens historici was hij weinig vaardig in het leiden van de organisatie en delegeerde hij veel taken aan zijn ondergeschikte O.F.J. Damave, die geld verduisterde. In 1943 kwam deze corruptie aan het licht. Ook werd bekend dat Roskam ervan op de hoogte was en er zelf van had geprofiteerd. Hij werd gedwongen zich terug te trekken. Tot het eind van de oorlog speelde Roskam geen opvallende rol meer.

## Latere jaren

Na de bevrijding werd Roskam opgepakt en tot drieënhalf jaar celstraf veroordeeld. Zijn straf viel licht uit dankzij ontlastende verklaringen van o.m. mensen uit het verzet. Na zijn vrijlating werd hij weer boer op de Veluwe.
In de jaren zestig schreef hij enkele artikelen in publicaties van de Boerenpartij. In deze publicaties gaf hij te kennen nog steeds achter veel van zijn oude idealen te staan. In 1974 overleed hij.

## Begraven

Roskam en mr. Hermannus Reydon (secretaris-generaal van het Departement van Volksvoorlichting en Kunsten) liggen gebroederlijk naast elkaar begraven op de (oude) algemene begraafplaats te Lunteren. Het graf was eigendom van Roskam en door hem ter beschikking gesteld aan Reydon. Op Reydons graf prijkt een omgekeerde eolh-rune en op dat van Roskam een odal-rune.
* ↑ Biografie van Evert Jan Roskam. Gearchiveerd op 19 mei 2011.
* 1 2 Evert Jan Roskam, De wereldbeschouwing van den Nederlandschen boer (Lunteren, 1939)
Portaal: Fascisme en nationaalsocialisme in Nederland · Fascisme · Nationaalsocialisme
# Panguana

Panguana is een biologisch onderzoekstation dat in 1968 in Peru werd gesticht en sinds 2011 is het ook een door de Peruaanse overheid als zodanig erkend natuurreservaat in particulier bezit dat ongeveer 10 km² aan tropisch regenwoud omvat in het Amazonegebied.
Het reservaat ligt oostelijk van de Andes in de westelijke uitlopers van het berggebied El Sira in de regio Huánuco en de provincie Puerto Inca. De naam "Panguana" is ontleend aan de Peruaanse naam van de marmertinamoe (Crypturellus undulatus), een vogel die eruitziet als een hoen maar meer verwant is aan de loopvogels. Het onderzoekstation ligt 230 meter boven zeeniveau aan de Rio Yuyapichis, een zijrivier van de Rio Pachitea die uitmondt op de Amazone.
Het gebied heeft een hoge biodiversiteit, er komen 670 gedocumenteerde soorten gewervelde dieren voor waaronder 360 vogelsoorten, 115 zoogdieren, 78 reptielen, 76 amfibieën en 34 soorten vis. Onderzoek aan soorten ongewervelde dieren wees uit dat er ongeveer 500 soorten mieren en ongeveer 250 soorten vlinders voorkomen.
Het onderzoekstation biedt onderzoekers de gelegenheid om de biodiversiteit en de onderlinge ecologische relaties te bestuderen. Tussen 1968 en 2011 zijn meer dan 180 wetenschappelijke publicaties verschenen over onderzoek dat hier is verricht. Verder wordt er in het onderzoekstation voorlichting gegeven aan de plaatselijke bevolking over het belang van het behoud van het regenbos.
In 2014 werd Panguana een stichting waarin ook het Stifterverband für die Deutsche Wissenschaft (organisatie voor wetenschappelijk onderzoek) is vertegenwoordigd en waarin Juliane Diller (geboren Juliane Koepcke, dochter van de oprichters Maria Koepcke en Hans-Wilhelm Koepcke) een van de bestuursleden is.
# Wildwissel Woeste Hoeve

Wildwissel Woeste Hoeve is een natuurbrug, of ecoduct over de A50 tussen Apeldoorn en Arnhem, vlak bij buurtschap Woeste Hoeve. Het is in 1988 tegelijk met Wildwissel Terlet geopend bij de opening van de A50 tussen knooppunt Waterberg en de afrit Hoenderloo. Hiermee zijn deze twee ecoducten de oudste van Nederland. Het ecoduct overspant naast de A50 ook de Oude Arnhemseweg en vormt een verbinding voor het wild op de Veluwe. De verbinding maakt deel uit van de ecologische hoofdstructuur van Nederland.

## Geschiedenis

Al tien jaar eerder werd geconstateerd dat de weg tussen die steden veel slachtoffers maakte doordat wild de weg overstak. Het leefgebied van herten op de Veluwe werd door de weg in tweeën gedeeld; de dieren de weg moesten oversteken met de ongelukken als gevolg. In 1980 werden plannen omgezet in daden toen 2,5 miljoen gulden werd vrijgemaakt voor een cerviduct (Cervidae staat voor hertachtigen). De aanleg van het nieuwe stuk snelweg werd vanwege diverse factoren opgehouden. In 1984 viel het besluit de weg te verbreden en tegelijkertijd de twee kunstwerken aan te leggen. Er was druk overleg tussen de ministeries van Verkeer en Waterstaat en Landbouw voor nodig, alsmede een bijdrage van Natuurmonumenten en de Vereniging tot behoud van het Veluwse Hert. De prijs voor de twee wildviaducten zou zijn opgelopen tot 16 miljoen gulden. Voor en na de oplevering zag niet iedereen het nut in van deze twee viaducten, maar de Vereniging tot behoud van het Veluwse Hert weigerde te spreken van weggegooid geld.

## Kunstwerk

Het bouwkundig kunstwerk is een ontwerp van esthetisch architect Wim Snieder werkend voor Rijkswaterstaat in samenwerking met de technische kennis van ingenieursafdeling van die rijksdienst. Het bijzondere van het bouwwerk is dat het eruitziet als een tunnel, maar in basis een viaduct is. Op de bovenzijde trekken wilde dieren over het viaduct, om de dieren naar de vijftig meter brede overspanning te geleiden is aan beide zijden een trechterwerk van rasters bedacht. Op de randen van het viaduct waren struiken etc. geplant om licht en geluid bij de dieren weg te houden. Op de overspanning lag voorts een twee tot drie meter dikke laag grond, zodat ook daardoor isolatie ontstond. Door in aanloop naar het complex hellingen te creëren en de tunnelbuizen in dezelfde hellingen te bouwen lijkt het erop dat de automobilist de grond in duikt, maar in wezen stuit hij op een doorgegraven aarden muur. Snieder plaatste drie doorgangen bestaande uit golfplaten steunende op een betonnen ondergrond. De twee voor de snelweg zijn circa zestien meter breed en acht meter hoog; een parallel (uiterst rechts op de foto) is slechts twaalf bij 6,5 meter.
* ↑ De Telegraaf, 21 februari 1980, Verkeer moet duiken
* ↑ De Telegraaf, 29 juli 1988, Wildviaducten zijn volstrekt nutteloos
* ↑ Kim Zwarts, Koos Bosma, De kunstwerken van Rijkswaterstaat, Uitgeverij 010 Publishers (1994) ISBN 90-6450-168-8
# Sint-Michaëlkerk (Wenen)

De Sint-Michaëlkerk (Duits: Michaelerkirche) in Wenen is een 13e-eeuws kerkgebouw, gelegen aan de Michaelerplatz, tegenover de Hofburg en Romeinse resten. Het koor stamt uit de periode tussen 1327 en 1340. De neoclassicistische voorgevel stamt uit 1792. Op de zuilengang staan beelden van gevallen engelen. De beelden stammen uit 1724 en 1725 en zijn van Lorenzo Mattielli. Binnen zijn er fresco's uit de periode van de renaissance. Een orgel van Johan David Sieber stamt uit 1714. Het centrale koor is van Karl Georg Merville en stamt uit 1782.
Het altaarstuk op het noordelijke koor is van Franz Anton Maulbertsch. Naast het noordelijke koor is de ingang naar de crypte, in de 17e en 18e eeuw werden hier veel parochianen begraven, totdat keizer Jozef II hier in 1783 een einde aan maakte. De lichamen zijn nog goed geconserveerd door constante temperatuur en zijn te bekijken door de glazen kisten.
In het beginperiode van de kerk was dit de hofparochiekerk.
# Jonas Daniël Meijerplein

Het Jonas Daniël Meijerplein, vaak afgekort tot J.D. Meijerplein, is een plein in Amsterdam. Aan de noordkant wordt het plein begrensd door het Mr. Visserplein en aan de zuidkant door de Nieuwe Herengracht, bij het Hortusplantsoen. De M.S. Vaz Diasbrug (brug 238) verbindt het plein met de Weesperstraat. Het plein ligt aan stadsroute S112. De zuidpunt van het plein is ingericht als speelplaats.
Aan het plein, midden in de voormalige Joodse buurt, staat de Portugees-Israëlietische Synagoge (Snoge) uit 1675, ooit de grootste synagoge ter wereld. Ook staan hier vier voormalige synagoges van de Hoogduitse gemeente die sinds 1987 in gebruik zijn als het Joods Museum.
De eerste grote Duitse razzia's onder de Joodse bevolking van Amsterdam vonden plaats op het Jonas Daniël Meijerplein. Op 22 en 23 februari 1941 werden op het plein 425 Joodse mannen samengedreven en weggevoerd naar de concentratiekampen Mauthausen en Buchenwald. Deze razzia's waren de aanzet tot de Februaristaking. In 1952 onthulde koningin Juliana het beeld De Dokwerker ter nagedachtenis aan de Februaristaking. Elk jaar, op 25 februari, vindt een herdenking van de Februaristaking plaats bij dit beeld.
Het plein heette oorspronkelijk de 'Deventer Houtmarkt'. In de 19e eeuw werd de naam veranderd in Jonas Daniël Meijerplein, naar Jonas Daniël Meijer (1780-1834), de eerste Joodse advocaat in Nederland. Op 14 augustus 1942, tijdens de Duitse bezetting, werd de naam van het plein op last van burgemeester Voûte veranderd in "Houtmarkt", als onderdeel van een aantal hernoemingen van naar Joodse personen genoemde straten. In 1945, direct na de bevrijding, werd de naam weer terugveranderd in Jonas Daniël Meijerplein.
* De Dokwerker op het Jonas Daniël Meijerplein. Op de achtergrond de Portugees-Israëlietische Synagoge (Snoge) uit 1675
* Het Joods Museum
* Het Jonas Daniël Meijerplein in 1861, toen nog Deventer Houtmarkt geheten
* Panorama van het plein

## Literatuur

Jaap Meijer: Het Jonas Daniël Meijerplein: bezinning op drie eeuwen Amsterdams Jodendom. Amsterdam: J.H. de Bussy, 1961
# Adam Jansma

Adam Ludwig Jansma (Amsterdam, 10 april 1929 – aldaar, 10 november 1965) was een Nederlands beeldhouwer.
Hij had een moeilijke jeugd, zijn vader overleed toen Adam nog jong was; vervolgens brak de Tweede Wereldoorlog uit. Na de oorlog wendde hij zich tot de zeevaart. Hij volgde daarna een opleiding aan de Rijksakademie van beeldende kunsten te Amsterdam, waar hij onder andere les kreeg van beeldhouwer André Schaller.
In 1962 werd een door hem ontworpen oorlogsmonument onthuld in Amsterdam. Het hardstenen beeld draagt de naam Het buikschot en staat aan de Tugelaweg.
Jansma kwam in 1965 om het leven door een verkeersongeval.

## Persoonlijk leven

Hij is getrouwd geweest met beeldhouwer Nel van Lith (1932) en was vader van onder meer dichter en archeoloog Esther Jansma (1958-2025).
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
Referenties
* ↑ Het buikschot. Kunstwacht - Amsterdam Stadsdeel Oost. Gearchiveerd op 14 december 2014. Geraadpleegd op 10 december 2014.
* ↑ De Waarheid, 12 november 1965, Rouwadvertentie
* Biografisch Portaal: 66378579
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 41834
# As (single)

As is een nummer geschreven en gezongen door Stevie Wonder in 1977. Het nummer behaalde wereldwijd weinig succes, in zijn thuisland de Verenigde Staten werd de 36ste positie behaald. Het nummer heeft niet in de Nederlandse Top 40 gestaan.

## Achtergrondinformatie

Het nummer As gaat over de liefde. In het eerste couplet worden allerlei zekerheden genoemd: bloemen bloeien in mei, iedereen wordt ouder. Nog een van die zekerheden voor de zanger is het feit dat hij voor altijd zal houden van zijn liefde. In het refrein verklaart hij van haar te houden tot het einde der tijden. Dit einde der tijden wordt aangeduid door het noemen van allerlei onmogelijke dingen: vliegende dolfijnen, acht maal acht maal acht is vier. Aan het einde van het nummer worden steeds meer onmogelijkheden opgesomd.

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21-'23 | '24 |
| As | 1467 | - | 1291 | 1318 | 1163 | 1507 | 1062 | 1546 | 1881 | 1897 | 1893 | 1970 | - | 1707 | - | 1859 |
* ↑ Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2007 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.

## George Michael en Mary J. Blige

As is ook de single die George Michael uitbracht als tweede single van zijn verzamelalbum Ladies & Gentlemen. Deze cover van Stevie Wonders uitvoering is een duet met de Amerikaanse zangeres Mary J. Blige.

### Achtergrondinformatie

Het nummer verscheen in Noord-Amerika niet op het album van George Michael. Dit had als reden dat de platenmaatschappij van Blige niet wilde dat de zangeres in verband zou worden gebracht met George Michael, die kort voor de uitgave van het album uit de kast was gekomen als homoseksueel.
In de videoclip van het nummer zijn de twee te zien op een feest. Wanneer George Michael het huis waar het feest gehouden wordt binnenstapt, zijn zeer veel versies van George Michael te zien, allemaal met dezelfde kleren aan. Ook Mary J. Blige is zeer vaak aanwezig. Feitelijk zijn de twee zangers de enigen op het feestje, zij het dan in grote hoeveelheden.

### Hitnotering

"As" in de Nederlandse Top 40 - binnen: 20-03-1999 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Positie: | 17 | 8 | 7 | 9 | 15 | 19 | 21 | 27 | 29 | 34 | 35 | 36 | uit |

### Tracklist

VK cd 1
* "As" (4:42)
* "A Different Corner" (live at Parkinson)" (4:28)
VK cd 2
* "As" (original) (4:42)
* "As" (Full Crew Mix)" (5:39)
* "As" (CJ Mackintosh Remix)

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '12 | '13 | '14-'16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| As | 1553 | 1734 | - | 1690 | 1356 | 1419 | 1224 | 1390 | 1383 | 1247 | 1300 |
* ↑ Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2012 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Opatów (Święty Krzyż)

Opatów (uitspraak) is een stad in het Poolse woiwodschap Święty Krzyż, gelegen in de powiat Opatowski. De oppervlakte bedraagt 9,36 km², het inwonertal 6932 (2005).
Opatów heette vroeger Apt. Het plaatsje is vereeuwigd in het werk van Mayer Kirschenblatt die er in 1916 werd geboren en in 1934 uit emigreerde naar Canada. Vanaf 1989 is hij zijn jeugdherinneringen gaan schilderen. Een tentoonstelling reist de wereld rond (onder andere in het Joods Museum in Amsterdam). Het boek "They called me Mayer July - painted memories of a Jewish childhood in Poland before the Holocaust" bevat reproducties van zijn werk en de verhalen zoals zijn dochter Barbara die heeft opgetekend.

## Monumenten

* Collegiale Sint-Martinuskerk
* Pools Bureau voor Statistiek
# Gerard Frederik Maybaum

Gerard Frederik Maybaum (? - Geertruidenberg, 28 januari 1768) was een Nederlands architect. Op 18 november 1746 werd hij aangesteld als directeur-generaal der stadsbouwwerken (stadsarchitect) te Amsterdam. Na zijn overlijden werd hij opgevolgd door zijn in 1766 aangestelde assistent Cornelis Rauws. Maybaum combineerde zijn functie enige tijd met die van directeur van 's Lands fortificatiën, wat zijn overlijden in de toen Hollandse garnizoenstad Geertruidenberg verklaart.
In Amsterdam was Maybaum betrokken bij de bouw van de Nieuwe Synagoge (1750-1752) - thans onderdeel van het Joods Museum - en het Oudemannenhuis (1754-1757). Onduidelijk is, in hoeverre hij in beide gevallen ook als de ontwerper mag gelden. In het geval van het Oudemannenhuis zouden de bouwplannen tenminste ten dele op burgemeester Pieter Rendorp terug te voeren zijn.

## Literatuur

* T.H.von der Dunk, 'Vier ingenieurs als stadsbouwmeester. Gerard Frederik Maybaum (1746-'68), Cornelis Rauws (1768-'72), Jacob Eduard de Witte (1772-'77) en Johan Samuel Creutz (1777-'87) aan het hoofd van de Amsterdamse stadsfabriek', Bulletin van de K.N.O.B., 94 (1995), p.94-95.
* ↑ Vgl. voor de Nieuwe Synagoge de tegengestelde opinies van: J.F.van Agt, Synagogen in Amsterdam, Den Haag 1974, p.61; en R.Meischke, H.J.Zantkuyl, W.Raue en P.T.E.E.Rosenberg, Huizen in Nederland. Amsterdam, Zwolle 1995, p.113.
* ↑ Zo P.Don, Kunstreisboek Noord-Holland, Amsterdam 1987, p.151. Zie daartoe ook Von der Dunk 1995, p.109 noot 37
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 471611
* Virtual International Authority File: 290225641
* WorldCat (via VIAF): 290225641