OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van spelers van EBOH

Dit is een lijst van voetballers die minimaal één officiële wedstrijd hebben gespeeld in het eerste elftal van de Nederlandse voormalig betaaldvoetbalclub EBOH.

## A

* Hans Alleman

## B

* Inge Barendregt
* Jan Bens
* Dick de Boeff
* Jas Boor
* Jan Brassien
* Broeders
* Harrie Broeders
* Wim Broere
* Rein de Bruyn

## C

* Jan Confurius

## D

* Van Dalen
* Eric Detiger
* Kees Dielissen
* Bertus Dufijn

## E

* Van der Elst

## F

* Bertsu du Fijn
* Ries Fok

## G

* Ad de Geus
* Van Gils
* Van Gorssel
* Van der Graaf
* De Groot

## H

* B. Hamerlinck
* Arie Hegemans
* Kees Heijligers
* Aad van den Heuvel
* Wim van de Heuvel
* Bas Hijbeek
* Van Hoof

## J

* G. Jansen
* Kees de Jong

## K

* Van Kooten
* G. van Kooten
* Wim Kwakernaat

## L

* Leemans
* Jan Leermakers
* Pieter Luyten

## O

* Jan Oosthoek
* Ooyen

## P

* Proost

## R

* Hennie Roelevink
* Jaap Romijnse
* Rowel

## S

* Cor Scheurwater
* Jan Scheurwater
* Joop Schnebeli
* Wim Schnebeli
* Arie Schoon
* Eef Schoon
* Jan Schoon
* Piet Schoon
* W. Schoon
* Wietse Smid
* Bertus Spoor

## T

* Henk Tak

## V

* In 't Veld
* Henk de Visser
* Jacq de Visser
* Jan de Visser
* Leen de Visser
* Hans de Vos

## W

* De Weerd
* Fred Wouters

## Z

* Jan Zijdemans
# Parfumeur

Een parfumeur is een ontwerper van parfums en andere geurcomposities. Een parfumeur kan in dienst zijn van een bedrijf dat geurstoffen maakt of gebruikt, maar er zijn ook parfumeurs die hun ambacht als vrij beroep uitoefenen. Ervaren parfumeurs worden ook wel aangeduid met de term de Neus, een pars pro toto.
Bij het ontwerpen houdt een parfumeur onder meer rekening met:
* Het product, een wasmiddel stelt andere eisen en heeft andere chemische eigenschappen dan bijvoorbeeld koperpoets
* De prijs, een geurcompositie voor een luxe parfum mag meer kosten dan die voor een goedkope shampoo
* De wensen en eisen van de klant
Iemand die smaken ontwerpt wordt flavorist genoemd.
# Louwesweg 1

Het gebouw Louwesweg 1, beter bekend als het ACTA-gebouw, is een hoogbouwcomplex aan de Louwesweg in Amsterdam Slotervaart. Het complex is tussen 1966 en begin jaren zeventig opgeleverd als tandheelkundige kliniek. Van 1985 tot 2010 was dit het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam (ACTA), een samenwerkingsverband tussen de tandheelkunde-faculteiten van de Universiteit van Amsterdam en de Vrije Universiteit van Amsterdam. Vanaf 2012 huisvest het studenten, ondernemers en kunstenaars.

## Ontwerp

Het complex werd ontworpen door architect G. Wiljouw van het Rotterdamse Architectenbureau E. F. Groosman N.V. in een brutalistische bouwstijl. Het laatmodernistische gebouw vertoont de kenmerkende bouwblokachtige hoekige structuur met zijbeuk en is uitgevoerd in een combinatie van gewapend beton, metselwerk en aangebrachte muurplaten. De intentie was om dit gebouw een duidelijk herkenbaar voorkomen te geven in de bestaande omgeving. Het omvat een laagbouwgedeelte dat verbonden is met de hoogbouw van acht etages en een souterrain.

## Functies

Vanaf de oprichting tot eind jaren zeventig was het gebouw bedoeld voor het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam gezien het toegenomen aantal studenten en specialisaties. In 2010 verhuisde de ACTA naar elders en werd het gebouw omgevormd tot een complex voor studentenhuisvesting. De studenten werden vanaf 2012 gehuisvest in studenteneenheden die bestonden uit individuele kamers met gemeenschappelijke voorzieningen als sanitair en keuken. Er is plaats voor 450 studenten. Ook werd er tijdens de verbouwing een centrale blokverwarming en electriciteitsvoorziening aangelegd. In deze tijd ontstonden er muurschilderingen aangebracht door bewoners en tevens werden voormalige collegezalen omgebouwd tot keukens, werkruimtes en woonruimtes. Het pand wordt verhuurd door jongerenhuisvester Socius Wonen en beheerd door Tijdelijk Wonen Amsterdam (TWA).. Vanuit de studentenactiviteiten ontstond later ook de Broedplaats Acta waar creatieve ondernemers en kunstenaars kunnen werken in 75 verschillende werkruimtes. Ook is er Radion gevestigd, een nachtclub annex culturele ontmoetingsruimte met een 24-uursvergunning.

## Galerij

* Opening als woonvoorziening voor studenten en broedplaats voor ondernemers (2012)
* Ingang bij nacht, met felle kleuren die contrasteren met het sobere gebouw (2017)
* De Kies, een kunstwerk van Wim Tap uit 1977 dat verwijst naar de tandheelkunde
* 1 2 "Nieuwe tandheelkundige kliniek aan Johan Huizingalaan - Deel complex in '68 in gebruik", Algemeen Handelsblad, 16 augustus 1966. Geraadpleegd op 6 januari 2025. – via Delpher.
* ↑ "Kosten: 91 miljoen Nog dit jaar begin met bouw van ziekenhuis Slotervaart", Algemeen Handelsblad, 26 februari 1970. Geraadpleegd op 6 januari 2025. – via Delpher.
* ↑ "Zomerjournaal zonder dubbele presentatie", Het Parool, 9 mei 1985. Geraadpleegd op 6 januari 2025. – via Delpher.
* ↑ Stofberg, Jazz, Huur in het oude Acta-pand rijst de pan uit. Folia (2 december 2022). Geraadpleegd op 6 januari 2025.
* ↑ Goede, Lida, De kies door Wim Tap, 1977. www.buitenbeeldinbeeld.nl (2011-04). Geraadpleegd op 7 januari 2025.
# Gotha G.I

De Gotha G.I is een zware bommenwerper die werd gebruikt door de Duitse Luftstreitkräfte ("Luchtstrijdkrachten") tijdens de Eerste Wereldoorlog. De Gotha was speciaal ontworpen voor een groot bereik en deze bommenwerper voerde vooral nachtelijke bombardementen uit.

## Ontwerp

Het vliegtuig was een dubbeldekker met een uitzonderlijk ontwerp. In tegenstelling tot andere vliegtuigen uit die tijd, was de romp niet op de onderste, maar aan de bovenste vleugel bevestigd. De ontwerper, Carl Oskar Ursinus, patenteerde dit. Het schootsveld van het voorste machinegeweer werd hierdoor groter, aangezien het nu ook mogelijk was naar boven te schieten. Voorts konden de twee motoren ook dichter bij de romp geplaatst worden, waardoor de asymmetrische stuwkracht geminimaliseerd werd wanneer er één motor uitviel. Een nadeel was dan weer dat, als er een noodlanding moest gebeuren en het vliegtuig omgekeerd vloog, de schutter veel meer gevaar liep om verwond te worden.
Oorspronkelijk was het vliegtuig als een groot watervliegtuig ontworpen. Het prototype maakte zijn eerste vlucht in 1915 en was uitgerust met twee Benz Bz II motoren die een elk een vermogen hadden van 74 kW (100 pk).
Na uitgebreide tests ging het vliegtuig, ondertussen gemodificeerd als bommenwerper, in productie bij de Gothaer Waggonfabrik, begin maart 1915. De originele constructie van Oskar Ursinus, werd door de hoofdingenieur van de fabriek, Hans Burkhard, nog aangepast. Het eerste exemplaar was klaar op 27 juli 1915 en tegen 1916 waren 18 stuks operationeel. Deze versie beschikte over krachtigere Benz Bz III 110 kW (150 pk) motoren. Tot 1917 stond de bommenwerper bekend als het Gotha-Ursinus-Heeresflugzeug (GUH). Later werden er andere types geproduceerd bij Gotha, waardoor het naar Gotha G.I hernoemd werd.
De Kaiserliche Marine gaf in april 1915 de opdracht tot de bouw van één exemplaar, volgens het oorspronkelijke watervliegtuig-ontwerp, en ging in dienst onder de naam Ursinus-Wasser-Doppeldecker (UWD). Dit vliegtuig nam deel aan een succesvolle luchtaanval op de Engelse havenstad Dover in 1916, waar het enkele bommen op een kustbatterij dropte.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gotha G.I op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Gotha G.I · Gotha G.II · Gotha G.III · Gotha G.IV · Gotha G.V · Gotha G.VI · Gotha G.VII · Gotha G.VIII · Gotha G.IX · Gotha G.X · AEG DJ.I · AEG G.I · AEG G.II · AEG G.III · AEG G.IV · AEG G.V · AEG J.I · AEG J.II · AEG R.I · Friedrichshafen G.II · Friedrichshafen G.III · Hannover CL.II · Junkers CL.I · Junkers J.I · Rumpler G.I · Rumpler G.II · Rumpler G.III · Zeppelin-Lindau Rs.II · Zeppelin-Lindau Rs.III · Zeppelin-Lindau Rs.IV · Zeppelin-Staaken R.VI
# Gotha G.IV

De Gotha G.IV is een strategische bommenwerper die in dienst was bij de Duitse Luftstreitkräfte tijdens de Eerste Wereldoorlog.

## Voorgeschiedenis

De Gothaer Waggonfabrik begon in 1915 met de bouw van lange-afstandsbommenwerpers die gebruikt werden bij strategische bombardementen.

## Ontwerp

Ingenieur Hans Burkhard had zoals bij de vorige versie, de Gotha G.III, de voorste romp met multiplex bedekt, zodat het toestel een tijdje op water kon blijven. De romp was voorzien van een tunnelachtige as, waardoor een machinegeweer naar beneden gericht geplaatst kon worden. In sommige vliegtuigen werd er een vierde machinegeweer geplaatst tussen de piloot en de schutter. Groot probleem was de slechte zijdelingse stabiliteit tijdens het landen. Burkhard loste dit op door extra rolroeren op de onderste vleugel te plaatsen. De prestaties van de G.IV werden hierdoor echter nauwelijks verbeterd.
In november 1916 ontving Gotha een order van 35 stuks dat later verhoogd werd naar 50. Later bestelde de luchtmacht nog eens 180 vliegtuigen. De fabriek kon dit niet aan, waardoor 80 stuks bij Siemens werden gemaakt, hier met enkele aanpassingen. De laatste G.IV werd hier vervaardigd. Vanwege het gebrek aan materiaal en het reeds verouderde ontwerp, werd deze gebruikt door trainingseenheden.

## Gebruik

De eerste Gotha G.IV's werden bij het Bombengeschwader, ook bekend als het Englandgeschwader, ingedeeld. In mei 1917 voerden zij dag en nacht bombardementen uit op de Britse hoofdstad Londen en havens in het zuiden van Engeland (operatie "Türkenkreuz"). Door de toenemende verliezen door de Engelse luchtafweer zagen ze af van bombardementen overdag. In afwachting van een nieuw bombardement, werden sommige omgebouwd tot tactische bommenwerpers en werden met een extra 20mm-Beckerkanon uitgerust. Ook de Oostenrijkers hadden er enkele in dienst.
In oktober 1917 waren er 50 toestellen van dit type in actieve dienst, een hoogtepunt. Vanaf dan werden zij geleidelijk vervangen door de Gotha G.V en latere versies. Toch waren de laatste zeker tot augustus 1918 actief.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gotha G.IV op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Gotha G.I · Gotha G.II · Gotha G.III · Gotha G.IV · Gotha G.V · Gotha G.VI · Gotha G.VII · Gotha G.VIII · Gotha G.IX · Gotha G.X · AEG DJ.I · AEG G.I · AEG G.II · AEG G.III · AEG G.IV · AEG G.V · AEG J.I · AEG J.II · AEG R.I · Friedrichshafen G.II · Friedrichshafen G.III · Hannover CL.II · Junkers CL.I · Junkers J.I · Rumpler G.I · Rumpler G.II · Rumpler G.III · Zeppelin-Lindau Rs.II · Zeppelin-Lindau Rs.III · Zeppelin-Lindau Rs.IV · Zeppelin-Staaken R.VI
# Gotha G.VI

De Gotha G.VI is een Duitse experimentele strategische bommenwerper ontworpen door Hans Burkhard.
De Gotha G.VI is in feite een verder ontwikkelde Gotha G.V. Een van de weinige verschillen tussen deze typen is het asymmetrische vliegtuigontwerp, het eerste ooit.
In een poging om de luchtweerstand te verminderen, bestudeerde Hans Burkhard, hoofdingenieur van de Gothaer Waggonfabrik, verscheidene mogelijkheden. Hij kwam tot de conclusie dat de luchtweerstand drastisch verminderd kon worden door het aantal voorwerpen op de romp te beperken, en op 22 september 1915 kreeg hij het patent op zijn ongebruikelijk ontwerp.
Bij de G.VI was er slechts één gondel, aan de linkerkant. De enige propeller van het toestel bevond zich vlak voor de plaats van de piloot.
Na proeven kwamen grote problemen met de wendbaarheid aan het licht. Door de wapenstilstand op 11 november 1918 kwam het vliegtuig niet verder dan de testfase.
Gotha G.I · Gotha G.II · Gotha G.III · Gotha G.IV · Gotha G.V · Gotha G.VI · Gotha G.VII · Gotha G.VIII · Gotha G.IX · Gotha G.X · AEG DJ.I · AEG G.I · AEG G.II · AEG G.III · AEG G.IV · AEG G.V · AEG J.I · AEG J.II · AEG R.I · Friedrichshafen G.II · Friedrichshafen G.III · Hannover CL.II · Junkers CL.I · Junkers J.I · Rumpler G.I · Rumpler G.II · Rumpler G.III · Zeppelin-Lindau Rs.II · Zeppelin-Lindau Rs.III · Zeppelin-Lindau Rs.IV · Zeppelin-Staaken R.VI
# Tropisch of subtropisch grasland, savanne of struweel

De Tropisch of subtropisch grasland, savanne of struweel is een WWF-bioom dat gekenmerkt wordt door een neerslag van 900-1.500 mm per jaar die niet genoeg is voor bebossing van een gebied.
Gewoonlijk wordt het bioom gedomineerd door grassen, hoewel er wel geïsoleerde bomen of struiken in voor kunnen komen, afhankelijk van hoeveel vocht er plaatselijk in de grond aanwezig is. Uitgestrekte graslanden hebben vaak van oorsprong grote groepen grote grazende herbivoren, zoals de antilopen van Oost-Afrika die in grote kuddes rondtrekken. De plantendiversiteit is meestal vrij laag, althans de alfa-diversiteit ervan; de bèta- en gamma-diversiteit kan wel aanzienlijk zijn.
Veel grasland is door de mens omgeploegd en getransformeerd in landbouwgebied. Herstel van het bioom is deels goed mogelijk, maar soms is er ook moeilijk te herstellen schade.

## Galerij

* Eryngium pandanifolium (Uruguay)
* Kameroen olifanten
* Trekkende gnoes
* ↑ WWF Tropical and subtropical grasslands, savannas and shrublands.
# Groeve de Groete Erd

De Groeve de Groete Erd of kortweg Groete Erd is een ondergrondse Limburgse mergelgroeve in de Nederlandse gemeente Eijsden-Margraten. De groeve ligt ten zuidoosten van Gronsveld ten zuiden van de Savelsweg in het Savelsbos. De groeve ligt aan de westelijke rand van het Plateau van Margraten in de overgang naar het Maasdal. Ter plaatse duikt het plateau een aantal meter steil naar beneden.
Op ongeveer 25 meter naar het noorden ligt de grafheuvel Savelsbos. Op ongeveer 125 meter naar het noordwesten ligt de Savelsberggroeve, op ongeveer 125 meter naar het noorden de Grindgroeve Savelsbos, op ongeveer 330 meter naar het zuidoosten ligt de groeve Kaelen Berchsken en op ongeveer 450 meter naar het zuidoosten ligt de Lebensboschgroeve.

## Geschiedenis

De groeve werd door blokbrekers ontgonnen voor de winning van kalksteen.
Sinds 1953 is het Savelsbos inclusief het gebied van deze groeve in beheer van Staatsbosbeheer.

## Groeve

De Groeve de Groete Erd is een boerengroeve en bestaat uit een enkele kamer.
* ↑ Topografische hoogtekaart. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.
* 1 2 Inventarisatie ingangen onderaardse kalksteengroeven NL, 2002-2004, Joep Orbons, Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven
* ↑ Schone Grub. Gearchiveerd op 6 april 2023. Geraadpleegd op 5 juni 2020.
# De Haar (Coevorden)

De Haar is een zeer kleine buurtschap behorend tot de gemeente Coevorden, in de Nederlandse provincie Drenthe. Het ligt tegen de noordzijde van het dorp Dalerveen. De buurtschap bestaat slechts uit drie woningen.
Plaatsen: Aalden · Achterste Erm · Benneveld · Coevorden · Dalen · Dalerpeel · Dalerveen · De Kiel · Diphoorn · Eldijk · Erm · Gees · Geesbrug · 't Haantje · Holsloot · Langerak · Meppen · Nieuwe Krim · Nieuwlande (ged.) · Noord-Sleen · Oosterhesselen · Schoonoord · Sleen · Steenwijksmoer · Stieltjeskanaal · Veenhuizen · Wachtum · Wezup · Wezuperbrug · Zweeloo · Zwinderen Overige: Ballast · De Haar · De Mars · Den Hool · Kibbelveen · Klooster · Padhuis · Pikveld · Schimmelarij · Vlieghuis · Weijerswold Drenthe: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Samtgemeinde Nordkehdingen

De Samtgemeinde Nordkehdingen is een Samtgemeinde in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het is een samenwerkingsverband van 5 kleinere gemeenten in het noorden van Landkreis Stade. Het bestuur is gevestigd in Freiburg. De naam van de samtgemeinde verwijst naar het historische Land Kehdingen. Het zuidelijke deel daarvan wordt gevormd door de tegenwoordige gemeente Drochtersen en door Oberndorf (Oste).

## Deelnemende gemeenten

* Van west naar oost, aan de Elbe:
** Balje, nabij de monding van de Oste
** Krummendeich
** Freiburg
** Wischhafen
* Ten zuiden van Balje en Krummendeich: Oederquart.

## Bezienswaardigheden, toerisme

* St. Johanneskerk in Oederquart
* Museum Natureum Niederelbe bij Balje
* De evangelisch-lutherse Johanneskerk van Oederquart
* Mogelijkheden voor meerdaagse fietstochten, o.a. langs de Elberadweg
Zie voor meer informatie de artikelen over de afzonderlijke gemeentes.
* ↑ (de) Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2020
Agathenburg · Ahlerstedt · Apensen · Balje · Bargstedt · Beckdorf · Bliedersdorf · Brest · Burweg · Buxtehude · Deinste · Dollern · Drochtersen · Düdenbüttel · Engelschoff · Estorf · Fredenbeck · Freiburg (Elbe) · Großenwörden · Grünendeich · Guderhandviertel · Hammah · Harsefeld · Heinbockel · Himmelpforten · Hollern-Twielenfleth · Horneburg · Jork · Kranenburg · Krummendeich · Kutenholz · Mittelnkirchen · Neuenkirchen · Nottensdorf · Oederquart · Oldendorf · Sauensiek · Stade · Steinkirchen · Wischhafen
# Jan Hoek (theoloog)

Jan Hoek (Katwijk aan Zee, 14 september 1950) is een Nederlandse theoloog.

## Levensloop

Hoek studeerde theologie aan de Rijksuniversiteit Leiden. Hij promoveerde in 1981 op de zeventiende-eeuwse theoloog Daniel Colonius. In 1975 ging hij aan de slag in de Hervormde Gemeente van Blauwkapel-Groenekan. Vier jaar later maakte hij de overstap naar Veenendaal, waar hij vijftien jaar voorging. Later werkte hij bij de HGJB. Vanaf 1994 gaf hij het vak dogmatiek aan de Christelijke Hogeschool Ede en Theologische Hogeschool van de Gereformeerde Bond Johannes Calvijn.
Hoek schreef een groot aantal boeken en zat in de redactie van verschillende bladen. Zo schreef hij 23 jaar voor het Gereformeerd Weekblad. Van 2004 tot 2020 was hij niet-residerend bijzonder hoogleraar aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven en van 2006 tot zijn pensioen in 2015 was hij bijzonder hoogleraar Gereformeerde Spiritualiteit aan de Protestantse Theologische Universiteit.

### Privé

De theoloog is getrouwd met de arts Alie Hoek-van Kooten die in christelijke kring bekendheid geniet als schrijfster van boeken over gezondheid, relaties, seksualiteit en opvoeding. Samen hebben zij drie kinderen.
# Lydia Chagoll

Lydia Chagoll (Voorburg, 16 juni 1931 - Overijse, 23 juni 2020), geboren als Lydia Aldewereld, was een in Nederland geboren Belgische danseres, choreografe, filmregisseur, scenarioschrijfster, schrijfster en actrice.
Lydia is geboren als Lydia Aldewereld uit Joodse ouders. Toen ze jong was verhuisde ze naar Brussel. Tijdens Wereldoorlog II vluchtte de familie en belandde ze in een Japans interneringskamp in Indonesië. In 1942 werd ze in Tjideng gehouden en overgebracht naar Grogol in augustus 1943. Ze keerde terug naar Tjideng in augustus 1944. Haar romans Zes jaar en zes maanden (1981) en Hirohito, keizer van Japan. Een vergeten oorlogsmisdadiger? (1988) behandelde die periode. Toen de familie terugkeerde naar Nederland, ontdekten ze dat al hun familieleden waren gedood.
In 1952 nam ze de artiestennaam Lydia Chagoll aan en kreeg ze de Belgische nationaliteit. Chagoll studeerde eerst af aan de Vrije Universiteit Brussel, en vervolgde haar studie aan de École Superieure des Études Choréographiques (Hogere school voor choreografie) in Parijs en begon ze dansles te geven. Ze regisseerde de documentaire film In de naam van de Führer uit 1977, die de André Cavens Award voor Beste Film heeft ontvangen van de Belgische Vereniging van Filmcritici (UCC). In 1982 regisseerde zij Voor de glimlach van een kind over kindermisbruik. Ze voerde campagne in heel België en richtte in 1983 SOS Kinderen op. In 2014, op 83-jarige leeftijd, regisseerde ze Ma Bister over de vervolging van het Roma-volk. Ze kreeg de Prijs voor de Democratie voor Ma Bister..
# De Dino Show

De Dino Show was een wekelijks humoristisch praatprogramma dat van 2011 tot 2014 werd uitgezonden door de NTR. De presentatie was in handen van cabaretier Jandino Asporaat, naar wie het programma ook vernoemd is.
In elke uitzending ontving Asporaat bekende gasten, waarmee hij in gesprek ging. Tussen de gesprekken door werden komische filmpjes getoond, bijvoorbeeld de vaste sketch over het fictieve fastfoodrestaurant FC Kip. Asporaat speelde zelf mee in de sketches, veelal ondersteund door mensen met wie hij ook samenwerkte in Comedy at work, zoals de acteurs Sergio IJssel en Alpha Oumar Barry.
De Dino Show werd geproduceerd door Men At Work TV Produkties uit Rotterdam. Het programma werd opgenomen in de Schiecentrale Studio's in Rotterdam. Op 24 november 2014 eindigde het programma.
In de winter van 2015 keerde Asporaat terug op de donderdagavond met een nieuwe talkshow op RTL 5, genaamd DINO. Dit programma is een spin-off van De Dino Show.
In 2019 kondigde Asporaat aan dat hij in Rotterdam een echt FC Kip-restaurant wilde gaan openen. Dit zou gebeuren in april 2020. De opening werd uitgesteld en heeft op 22 november 2023 plaatsgevonden
# Lyø

Lyø of Lyö is een Deens eiland van de Zuid-Funense archipel in de Oostzee. Het eiland ligt tussen Als en Funen in, ten noordwesten van Ærø. Het eiland maakt deel uit van de gelijknamige parochie, Lyø, behorende tot de gemeente Faaborg-Midtfyn.
Centraal gelegen op het eiland ligt het plaatsje Lyø By, een dorpje dat vaak gezien wordt als een van de mooiste dorpjes van Denemarken. In het dorpje zijn vijf dorpsvijvers te vinden, maar ook een kerkje met een typisch Zuid-Funense trapgevel en het als enige overgebleven ronde kerkhof van Denemarken. Het twee kilometer van het dorp afliggende haventje is een populaire plaats voor zeilers. Bij de noordkust ligt de zogenaamde "Anes Kiste", een van de grootste zwerfkeien van Denemarken, waar een sage omheen spint. In het westen liggen de Klokkestenen, een runddysse (de in Denemarken gebruikelijke term voor een cirkelvormige hunebed; een langwerpige hunebed wordt een langdysse genoemd) en in het wat hoger liggende oosten zijn de Store Stenshøj te vinden, twee prehistorische hunebedden uit de trechterbekercultuur.
In 1223 werden hier de Deense koning Waldemar II en zijn zoon gevangengenomen door graaf Hendrik van Schwerin en naar de Waldemartoren van kasteel Dannenberg gebracht.
# Romaanse toren van Amay

De Romaanse toren van Amay, Donjon van Amay of Toren van Waroux (Frans: Tour Romane, Donjon d'Amay, Tour des Waroux) is een middeleeuwse toren in de Belgische plaats Amay, provincie Luik. De toren is sinds 1965 geclassificeerd als monument en behoort tot het Patrimoine immobilier exceptionnel de la Région wallonne. In de toren is een toeristenbureau gevestigd.

## Geschiedenis

De toren is vermoedelijk in de 12e eeuw gebouwd op aangeven van de Luikse bisschop Hendrik van Leyen om het prinsbisdom Luik te beschermen. Als bewaker werd een procureur aangesteld. In de 13e eeuw ging het om de vazallen Radou en Arnould, terwijl in de 14e eeuw ridder Rasse de Waroux-Warfuzée de functie in handen had. Hierna volgde de familie Hosden en van 1465 tot 1789 de familie Périlheux de Rochelée. De bewakers ontwikkelden zich in de loop der eeuwen steeds meer tot lokale edelen met grootgrondbezit.
In de 16e/17e eeuw werd naast de toren een comfortabel herenhuis gebouwd, waardoor de toren zijn woonfunctie verloor. Dit herenhuis - ook wel vieux chateau genoemd - is in 1928 afgebroken.
In de jaren 80 van de 20e eeuw is de toren gerestaureerd.

## Beschrijving

De rechthoekige toren is 15,6 meter hoog en heeft een afmeting van 10,3 bij 8,2 meter. Er zijn drie bouwlagen boven een kelder. Oorspronkelijk lag er rondom de toren een slotgracht. De muren zijn opgetrokken in kolenzandsteen en kalksteen en zijn 1,55 tot 2,05 meter dik.
* (fr) Tour romane (ou Donjon d'Amay) | Connaître la Wallonie. connaitrelawallonie.wallonie.be. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* Tour Romane d'Amay | OKV. www.okv.be. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* (fr) Inventaire du patrimoine immobilier culturel. lampspw.wallonie.be. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* ↑ (fr) SPW Territoire - Inventaires - Dossier 61003-CLT-0003-01. lampspw.wallonie.be. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* ↑ (fr) SPW Territoire - Inventaires - Dossier 61003-PEX-0002-04. lampspw.wallonie.be. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* ↑ (fr) Tour romane - Amay. Maison du Tourisme Terres-de-Meuse. Geraadpleegd op 20 januari 2025.