OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

De Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (DBNL) is een website over Nederlandse taal en literatuur. De site bevat vele duizenden literaire teksten, secundaire literatuur en aanvullende informatie als biografieën, portretten en hyperlinks. De DBNL ontsloot eind 2021 een collectie van 14.777 gedigitaliseerde boeken en tijdschriften op het gebied van Nederlandstalige literatuur, taal en cultuurgeschiedenis. De website is wereldwijd toegankelijk.

## Ontstaan

De Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren is een initiatief van Stichting DBNL die in 1999 werd opgericht door de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde. De opbouw van de digitale bibliotheek is mogelijk gemaakt door financiële steun van onder andere Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) en de Nederlandse Taalunie. De collectie beslaat het hele Nederlandse taalgebied, dat wil zeggen Vlaanderen, Nederland, Suriname, de Caribische delen van het Nederlandse Koninkrijk, Zuid-Afrika en Namibië. Jaarlijks worden er ca. 250.000 pagina's tekst aan toegevoegd. Over de selectie ervan beslist een commissie van Nederlandse en Vlaamse deskundigen.
Een comité. voorgezeten door Paul Schnabel, heeft in 2008 een selectie van duizend werken gemaakt. Deze selectie zag het comité als sleutelteksten van de Vlaamse en Nederlandse cultuurgeschiedenis en heet de dbnl-basisbibliotheek.
In juni 2014 werd een belangrijk project afgerond: 50.000 Nederlandse liederen online. Binnen dit project zijn in vijf jaar tijd ruim 50.000 liederen van voor 1900 gedigitaliseerd. De teksten zijn bij de DBNL te vinden; in de Nederlandse Liederenbank is veel te vinden over de achtergronden van de liederen. Zo is bijvoorbeeld na te gaan welke liederen dezelfde melodieën hebben of juist dezelfde tekst. De twee websites zijn op liedniveau verbonden met elkaar. Het project was een samenwerking van de Universiteit Utrecht, het Meertens Instituut en DBNL, en werd grotendeels gefinancierd door NWO.
DBNL telde in 2021 2.783.883 bezoekers.

## Afdelingen

In de DBNL zijn er aparte afdelingen voor:
* Nederlandse literatuur
* Friese literatuur
* Limburgse literatuur
* Surinaamse literatuur
* Zuid-Afrikaanse literatuur
* Nederlandse taal
Andere belangrijke toepassingen zijn: literatuurgeschiedenis, de atlas en het calendarium.

## Herstructurering

De Nederlandse Taalunie, de Koninklijke Bibliotheek (KB), nationale bibliotheek van Nederland, en de Vlaamse Erfgoedbibliotheek sloten in augustus 2014 een akkoord om de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (DBNL) onder te brengen bij de KB. De KB draagt sinds 1 januari 2015 zorg voor de website dbnl.org. De Taalunie, de KB en de Vlaamse Erfgoedbibliotheek zijn sindsdien samen verantwoordelijk voor het beleid en de inhoud; de Taalunie zorgt voor de financiering. Over de selectie van de in de DBNL op te nemen werken blijft een commissie van Nederlandse en Vlaamse deskundigen beslissen.
# Oosterbroek (havezate)

Oosterbroek is een havezate nabij de plaats Eelde in de Nederlandse gemeente Tynaarlo.
De havezate Oosterbroek wordt in het begin van de 17e eeuw voor de eerste maal vermeld op de lijst van Drentse havezaten. De naam verwijst naar de ten oosten van Eelde gelegen moerassige gebieden in het stroomdal van de Drentsche Aa. De Groninger advocaat en ondernemer Tonco Modderman en zijn echtgenote kochten het landgoed in 1781 voor 30.000 gulden van de toenmalige eigenaar Sjuck Gerrold Juckema van Burmania Rengers. Zij lieten het landgoed verfraaien door de aanleg van zichtlanen, een sterrenbos, een moestuin en een beukenbos.
De eigenaren van Oosterbroek bezaten het zogenaamde collatierecht (dat wil zeggen het recht om predikanten te mogen benoemen) van de kerk van Eelde.
De oude havezate Oosterbroek werd in 1836 door de toenmalige eigenaren, Wiardus Hora Siccama en zijn echtgenote Anna Maria Catharina Modderman, afgebroken en op een iets hoger gelegen plaats weer opgebouwd. Hun zoon Johan Rengers Hora Siccama erfde Oosterbroek en vierde daar zijn vijftigjarig huwelijksfeest. Vanwege financiële problemen werd Oosterbroek in 1889 bij veiling verkocht. Daarna wisselde de havezate enkele malen van eigenaar. In 1922 werd het gebouw grotendeels door brand verwoest, maar werd weer herbouwd, zonder de voormalige 'ridderzaal' en de beide vleugels. In de jaren dertig van de 20e eeuw heeft het gebouw enige tijd dienstgedaan als jeugdherberg. Wobbe Alkema, lid van het Groninger kunstcollectief De Ploeg, was in die tijd, samen met zijn vrouw Dora Bittkow, beheerder van de jeugdherberg. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw in bezit genomen door de Duitse bezetters. In 1969 werd het gebouw een rijksmonument. De havezate was lange tijd in het bezit van een instelling voor verslavingszorg, die in 1878 er het complex Hoog-Hullen liet bouwen. In 2018 verkocht de instelling echter het omringende landgoed.
Het bij het landgoed behorende sterrenbos is in 1984 aangekocht door de Kraus-Groeneveldstichting die met hulp van de Stichting Landschapsbeheer Drenthe het terrein zo veel mogelijk in de oorspronkelijke staat heeft teruggebracht. Het maakt deel uit van de “landgoederengordel Eelde”, die samengesteld is uit de landgoederen De Braak, Vennebroek, Lemferdinge, De Duinen, Vosbergen en Oosterbroek.
# Teun van Pelt

Teunis Antonius (Teun) van Pelt (Rotterdam, 14 mei 1939 – 's-Hertogenbosch, 6 mei 2024) was een Nederlands voetballer, enige tijd verbonden aan Feyenoord en FC Den Bosch.
Zijn loopbaan begon rond 1955 toen hij begon bij amateurvoetbalvereniging Tedino. Twee jaar later was hij te vinden bij Feyenoord, waarbij hij als amateur toch ingeschakeld werd bij een van de wedstrijden tegen AFC Ajax. Hij kreeg er te maken met keeperstrainer Evert Mur. De Waarheid hield het toen op een keeperstalent. Het was het Feyenoord van Cor van der Gijp en Coen Moulijn. Vlak daarna was hij amateur af. Hij speelde destijds ook vanuit de geneeskundige troepen van de Juliana van Stolbergkazerne in Amersfoort voor het militaire elftal.
Hij speelde twintig wedstrijden voor de Rotterdamse club en moest plaatsmaken voor een van de bekendste Feyenoord-goalies in wording: Eddy Pieters Graafland. Daarop ontbond Feyenoord het contract met Van Pelt stapte Van Pelt over naar BVV ('s-Hertogenbosch) (1959). Via Elinkwijk (tot 1963), Go Ahead (vanaf 1963) en datzelfde BVV kwam hij in 1966/1967 bij FC Den Bosch terecht. Het werd een kortdurende verbintenis. Al in december 1966 trok FC Den Bosch Leo van Straten aan, omdat Van Pelt het te druk had met zijn zaak. In 1967 was zijn loopbaan er als gevolg van een blessure (dubbele liesbruek tijdens training) al weer voorbij een operatie mocht niet baten. Later kreeg hij last van versleten rugwervels.
Ondertussen bestierde hij met zijn gezin al vanaf 1964 Sporthuis Teun van Pelt in de Hinthamerstraat te 's-Hertogenbosch.
Teun van Pelt werd mede bekend doordat hij tijdens de voetbalwedstrijden een bril droeg (zie foto). Fotograaf Jack de Nijs legde een aantal acties uit AFC DWS – Go Ahead (19 april 1964, eindstand 0-0) in het Olympisch Stadion vast voor Anefo.

## Familie

Hij was zoon van Maria Wilhelmina van Poppelen (vader Antonius) en expeditieknecht Hendrik Cornelis van Pelt (vader Teunis). Hijzelf was getrouwd met Tiny Huiskes (1939-2022), die het familiebedrijf grotendeels leidde. Zoon Henk van Pelt voerde de sportzaak al vanaf in 1992. Vader Van Pelt was enige jaren Prins Carnaval (1972-1974).
Van Pelt was oomzegger van trainer Wim Groenendijk van FC Eindhoven.
* FC Den Bosch, In memoriam Teun van Pelt (geraadpleegd 29 mei 2024)
* Marc Brink, Brabants Dagblad 7 mei 2024: In memoriam Teun van Pelt
* [https://www.worldfootball.net/player_summary/teun-van-pelt/ World Football (geraadpleegd 29 mei 2024)
* ↑ Overlijdensbericht Teun van Pelt. Familieberichten. Geraadpleegd op 1 juni 2024.
* ↑ Redactie, Van Pelt voor Feijenoord. Het Rotterdamsche Parool (22 november 1957). Geraadpleegd op 29 mei 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Leo van Straten wordt doelman bij Den Bosch. Het Parool (7 december 1966). Geraadpleegd op 29 mei 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Gemeente Rotterdam, gezinskaart Van Pelt
* ↑ Redactie, Doelman Teun van Pelt schaaft dagelijk aan zijn conditie. Eindhovensch Dagblad (11 april 1959). Geraadpleegd op 29 mei 2024 – via delpher.nl.
# Mocha Dick

Mocha Dick was een mannelijke potvis (Physeter macrocephalus) die vroeg in de 19e eeuw veel in de Grote Oceaan werd aangetroffen, met name in de wateren rond het eiland Mocha, voor de kust van Chili. De potvis was een albino, en bekend bij walvisjagers om zijn vele ontsnappingen. De walvis was een van Herman Melvilles inspiratiebronnen bij het schrijven van Moby-Dick.

## Geschiedenis

Mocha Dick werd waarschijnlijk nog voor 1810 voor het eerst bejaagd nabij het eiland Mocha. Door zijn ontsnapping en zijn opvallende witte verschijning werd hij bekend onder walvisvaarders uit Nantucket. Er werden in de daaropvolgende jaren tal van vergeefse pogingen gedaan om Mocha Dick te doden. Bij nadering was Mocha Dick heel rustig, maar eenmaal aangevallen werd hij uiterst agressief en maakte daarbij hoge sprongen uit het water. Veel vangbootjes werden door zijn staartvin verwoest.
Verslaggever Jeremiah N. Reynolds verzamelde verslagen van ooggetuigen en publiceerde deze in mei 1839 in het tijdschrift The Knickerbocker. De potvis werd beschreven als "een oude mannetjeswalvis van wonderbaarlijke grootte en kracht (...), zo wit als wol." De kop was bedekt met zeepokken en het waterspuiten was aanmerkelijk luidruchtiger dan bij een gemiddelde potvis.
Mocha Dick wist volgens sommige bronnen minstens honderdmaal te ontsnappen. Volgens Reynolds' verslag verscheen hij in 1838 naar aanleiding van noodsignalen van een vrouwelijke potvis, wier kalf zojuist door walvisvaarders was gedood. De albinopotvis werd gedood. Zijn lichaam mat circa 21 meter en bevatte honderd vaten walschot. Er werden negentien harpoenen in zijn lichaam geteld.

## Latere verschijningen

In 1849 rapporteerde The Knickerbocker het verschijnen van Mocha Dick in de Noordelijke IJszee. Misschien betrof het een andere potvis, daar albinisme bij potvissen geen grote zeldzaamheid is.
* 1 2 (en) WhalingMuseum.org: Was There a Real Moby Dick? (New Bedford Whaling Museum)
* ↑ Origineel citaat: "This renowned monster, who had come off victorious in a hundred fights with his pursuers, was an old bull whale, of prodigious size and strength. From the effect of age, or more probably from a freak of nature… a singular consequence had resulted – he was white as wool! "
* ↑ (en) Editor's Table (The Knickerbocker, or New-York Monthly Magazine. Vol. 33, 1849, pp. 267–268)
* (en) J.N. Reynolds, Mocha Dick: or the White Whale of the Pacific: A Leaf from a Manuscript Journal (The Knickerbocker, or New-York Monthly Magazine. Vol. 13, No. 5, mei 1839, pp. 377–392)
# Passiflora tulae

Passiflora tulae is een passiebloem met onbehaarde, hoekige, gegroefde stengels. De bladstelen zijn tot 3 cm lang. De afwisselend geplaatste bladeren zijn ondiep twee- of drielobbig, gaafrandig, half ovaal en 1,5-7 × 5-10,5 cm groot. In de bladoksels ontspringen de ranken die daar worden geflankeerd door steunblaadjes.
De klimplant vormt al bloemen als de plant nog klein is. De bloemen groeien solitair of in paren in de bladoksels. De bloemstelen zijn tot 6 cm lang. De bloemen zijn 5,5-7 cm breed. De bloembuis is circa 0,5 cm lang. De kelkbladeren zijn roze en tot 4 × 0,6 cm groot. De kroonbladeren zijn roze en tot 3 × 0,4 cm groot. De corona is een rechtopstaand, 1,5–2 cm lang, oranje, buisvormig, vliezig membraan dat het onderste gedeelte van de androgynofoor omgeeft. De vruchten zijn bolvormig, groen rijpend naar zwart en 1–1,5 cm groot.
Passiflora tulae is endemisch in Puerto Rico waar hij voorkomt in het laaggebergte. De plant wordt hier bestoven door kolibries. In België en Nederland kan deze plant worden gekweekt in de kas of in de vensterbank. In het warme seizoen kan de plant hier zelfs buiten worden gezet. Hij kan worden vermeerderd door zaaien of stekken.
Passiflora tulae wordt gezien als de zustersoort van Passiflora murucuja , een vergelijkbare soort met kleinere bladeren en bloemen.
* Passiebloemen, John Vanderplank, Nederlandse vertaling: Nationale Collectie Passiflora, 1996, ISBN 90-9009722-8
* Passiflora, Passionflowers of the World, 2004, Torsten Ulmer & John M. MacDougal with drawings by Bettina Ulmer, Timber Press, ISBN 0881926485
* Passiflora: Exotische verrassingen in de Lage Landen, Klaas Kingma en Piet moerman, 2001, Terra Lannoo, ISBN 90-5897-038-8
... · P. alata · P. aurantia · P. biflora · P. caerulea (Blauwe passiebloem) · P. citrina · P. coccinea · P. coriacea · P. edmundoi · P. edulis · P. edulis forma edulis · P. edulis forma flavicarpa · P. foetida · P. gibertii · P. herbertiana · P. incarnata · P. jorullensis · P. kermesina · P. laurifolia · P. ligularis · P. lindeniana · P. loefgrenii · P. lutea · P. morifolia · P. murucuja · P. organensis · P. picturata · P. punctata · P. quadrangularis · P. racemosa · P. rubra · P. serratifolia · P. suberosa · P. subpeltata · P. tarminiana · P. tulae · P. vitifolia · P. xishuangbannaensis · P. yucatanensis · ...
# Sterrenschip

Een sterrenschip of interstellair ruimteschip is een ruimteschip dat speciaal is ontwikkeld om tussen verschillende planetenstelsels te reizen. Dit gaat dus verder dan de huidige ruimteschepen en -veren die slechts in een baan rond een planeet kunnen opereren of ruimteschepen die ontworpen zijn voor reizen tussen verschillende planeten.

## Voorkomen

De term van sterrenschip komt, mede doordat de verwezenlijking ervan niet heeft plaatsgevonden, vooral voor in de sciencefiction. De onbemande voertuigen die het verst van de Aarde geweest zijn (zie Voyagerprogramma en de Pioneerprogramma) worden niet tot de sterrenschepen gerekend, omdat zij niet daadwerkelijk in de buurt van andere sterren geweest zijn.

## Research

Er zijn enkele onderzoeken geweest die de mogelijkheden rond het bouwen van sterrenschepen onderzochten. Hierbij horen onder andere:
* Project Orion (1958–1965), bemande sterrenschepen
* Project Daedalus (1973–1978), onbemande interstellaire sonde
* Project Longshot (1987–1988), onbemande interstellaire sonde
* Project Icarus (2009–2014), onbemande interstellaire sonde

## In fictie

In fictie kunnen de meeste sterrenschepen sneller dan het licht reizen door gebruik te maken van aandrijving zoals de warpmotor of door te reizen door de hyperruimte. Een andere categorie sterrenschepen maakt gebruik van relativistische snelheden.

### Voorbeelden van sterrenschepen in fictie
#### Star Trek

* De verschillende versies van de USS Enterprise, zoals de USS Enterprise NX-01 en de USS Enterprise NCC-1701D.
* De USS Voyager
* De USS Defiant NX-74205

#### Star Wars

* De Millennium Falcon
* De Death Star

#### Overige fictie

* De Prometheus uit Stargate
* Het schip uit Independence Day
# Meike de Vlas

Geertruida Akke (Meike) de Vlas (Hollum, 5 september 1942 – Oslo, 8 oktober 2022) was een Nederlands roeister.

## Levensloop

Meike de Vlas werd geboren op Ameland. Ze roeide al vanaf haar veertiende. Toen ze in Groningen fysiotherapie ging studeren, besteedde ze meer aandacht aan het roeien bij roeivereniging De Hunze. Ze roeide onder andere in de dubbel vier in Londen (1961), Ze stapte over naar de skiff met wedstrijden in Berlin-Grünau, Moskou en op de Bosbaan in Amsterdam.
Op 18 januari 1963 nam ze deel aan de Elfstedentocht. Geen van de deelnemende vrouwen haalde de finish, maar De Vlas kwam tot aan Vrouwbuurtstermolen en staat te boek als de beste vrouw. In 2025 onderzocht vereniging De Friesche Elf Steden op basis van nieuwe filmbeelden of het echter niet Annigje van Dijk-Bajema was die de tocht het verst had uitgereden.
Ze nam deel aan de Europese kampioenschappen roeien in 1963. Op de Europese kampioenschappen roeien in 1964 in Amsterdam won De Vlas, als eerste Nederlandse vrouw, zilver in de skiff.

## Palmares
### roeien (skiff)

* 1962: 5e EK in Berlijn
* 1963: EK in Moskou
* 1964: 2 EK in Amsterdam

## Persoonlijk

De Vlas was dochter van Elisabeth Kooij en dierenarts Bertus de Vlas. De Vlas trouwde met de Nederlandse roeier Hadriaan van Nes en verhuisde met hem rond 1971 naar Noorwegen. Zij kregen vier dochters. Dochter Eeke van Nes won medailles op de Olympische Spelen van 1996 en 2000.
Ook buiten het roeien was ze sportief. Ze fietste minstens achttien keer de Birkebeierrittet (mountainbike) en zeilde na een echtscheiding de Atlantische Oceaan (1995-1996) over. Na haar actieve carrière wendde ze zich weer tot de fysiotherapie; had in totaal 42 jaar ervaring in die tak van zorg. Ze bleef echter jarenlang lid van de Norske Studenters Roklub; in de eerste jaren mocht dat (eigenlijk) niet omdat ze vrouw was, ze was toen lid van OSR in Oslo.
Meike de Vlas overleed op 80-jarige leeftijd aan kanker.
* Profiel van Meike de Vlas op Roklubben Noorwegen meldt 5 september als geboortedatum (geraadpleegd 23 oktober 2024)
* Familiebericht in Aftenposten meldt geboorte 5 september (geraadpleegd 12 oktober 2024)
* ↑ Ouders, Geboorteadvertentie. Leeuwarder Courant (7 september 1942). Geraadpleegd op 23 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Vooren, Jurryt van de, Meike de Vlas overleden, de beste vrouw tijdens de Elfstedentocht van 1963. Sportgeschiedenis (12 oktober 2022). Gearchiveerd op 11 juni 2024. Geraadpleegd op 13 juni 2024.
* ↑ Oude beelden werpen nieuw licht op beste schaatsster in hel van '63. NOS (4 januari 2025). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
* ↑ Nepperus, Helma, Meike de Vlas is overleden, zij won het eerste zilver voor Nederland. NLroei (9 oktober 2022). Gearchiveerd op 29 september 2023. Geraadpleegd op 13 juni 2024.
* ↑ (mul) Herdenkingspagina Meike de Vlas. Minnesider (18 oktober 2022). Gearchiveerd op 31 augustus 2024. Geraadpleegd op 13 juni 2024.
# Michael (2025)

Michael is een toekomstige Amerikaanse biografische muzikale dramafilm, geregisseerd door Antoine Fuqua, geschreven door John Logan en geproduceerd door Graham King, over het leven van zanger, danser en componist Michael Jackson. De hoofdrol wordt gespeeld door Jaafar Jackson, een neef van Michael, samen met Colman Domingo, Nia Long en Miles Teller in de hoofdrollen.

## Verhaal

"King of Pop" Michael Jackson wordt gevolgd vanaf zijn kindertijd als de ster van The Jackson 5 door tijden van misbruik door zijn vader Joe Jackson, zijn hit Thriller en de aankoop van Neverland Valley, tot zijn tragische en onverwachte dood op 25 juni 2009.

## Rolverdeling

* Jaafar Jackson als Michael Jackson
** Juliano Krue Valdi speelt als Michael Jackson in zijn jongere jaren.
* Colman Domingo als Joe Jackson
* Nia Long als Katherine Jackson
* Miles Teller als John Branca

## Productie
### Verloop

In november 2019 werd voor het eerst aangekondigd dat Graham King de rechten had veiliggesteld om een film over Michael Jackson te produceren, met John Logan die het verhaal zou schrijven. In februari 2022 kreeg Lionsgate de distributierechten van de film. In juni 2022 begon het castingproces, Kimberly Hardin werd uitgekozen als de casting director. De productie werd verwacht te beginnen in 2023. In januari 2023 werd Antoine Fuqua aangekondigd als regisseur van het project. Diezelfde maand werd Jaafar Jackson, de neef van Jackson, gekozen om Michael Jackson te portretteren. In januari 2024 was nieuwkomer Juliano Krue Valdi gecast als de jonge Michael, evenals Colman Domingo als Joe Jackson en Nia Long als Katherine Jackson. Ook die maand werd gemeld dat Miles Teller in gesprek was om een van Jackson's advocaten te spelen. In februari werd bevestigd dat Teller John Branca zou spelen.

### Productie

De productie was gepland om medio 2023 te starten, met een verwachte duur van meer dan 80 dagen op de locatie van Santa Barbara. Volgens de California Film Commission zou er naar schatting $120 miljoen dollar worden uitgegeven aan lonen voor de crew en leveranciers. Echter, het filmen werd uitgesteld in september 2023 vanwege de SAG-AFTRA-staking dat jaar.
Uiteindelijk begonnen de opnames op 22 januari 2024, waarbij Dion Beebe diende als de cinematograaf. Barbara Ling fungeert als de productieontwerper, en Marci Rodgers als de kostuumontwerper.
Op 13 februari 2024 brachten Lionsgate en GK Films een foto naar buiten vanaf de set, genomen door Kevin Mazur, waarop te zien is hoe Jaafar Jackson optreedt als Michael.

## Release

In oktober 2023 kondigden Lionsgate en Universal Pictures gezamenlijk aan dat ze de film internationaal zouden distribueren. Lionsgate zou optreden als distributeur in de Verenigde Staten, terwijl Universal Pictures dat zou doen voor de rest van de wereld, met uitzondering van Japan. De release van Michael stond eerst gepland in de Verenigde Staten op 18 april 2025 maar werd verschoven naar 3 oktober 2025.
# Station Rye

Rye is een spoorwegstation van National Rail in Rother in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southern. Het station is geopend in 1851.
# Baby, come to me

Baby, come to me is een single van Patti Austin. Het is afkomstig van haar album Every home should have one. Het lied is geschreven door Rod Temperton, die later voor Michael Jackson Thriller (ook onder leiding van Quincy Jones) zou schrijven. Het is een lied in de vorm van een duet tussen man en vrouw. De man in kwestie werd James Ingram. Op de achtergrond zong Michael McDonald zijn partijtje mee.
De single verscheen voor het eerst in 1982. Het behaalde toen maar een “schamele” 73e plaats in de Billboard Hot 100. De single sloeg toch ergens aan, want was ineens te horen tijdens de soap General Hospital. Het televisiestation ABC speelde vervolgens de vele vragen over dat nummer door naar Warner Brothers, die daarop het nummer opnieuw uitbracht. Het werd toen een nummer 1-hit in diezelfde Billboard.
Van het nummer zijn een handvol covers bekend, onder andere van Shirley Bassey en Laura Fygi. Die laatste zong het onder meer met René Froger.

## Hitnotering

In het Verenigd Koninkrijk sloeg de single noch de elpee aan.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 7 t/m 16 in 1989 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Positie: | 28 | 17 | 6 | 5 | 8 | 20 | 26 | 40 | uit |

### Nederlandse Daverende 30

Hitnotering: 26-2-1983 t/m 15-4-1983 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 24 | 11 | 9 | 10 | 14 | 22 | 28 | uit |

### Belgische BRT Top 30

Hitnotering: 19-3-1983 t/m 22-4-1983 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |
| Positie: | 27 | 15 | 17 | 15 | 15 | uit |

### Vlaamse Ultratop 30

Hitnotering: 19-3-1983 t/m 29-4-1983 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie: | 30 | 17 | 13 | 10 | 10 | 28 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 |
| Baby, Come to Me | 1969 | 1981 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* www.discogs.com
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Baby, Come to Me (Patti Austin and James Ingram song) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Laigné-Saint-Gervais

Laigné-Saint-Gervais is een fusiegemeente (commune nouvelle) in het Franse departement Sarthe (regio Pays de la Loire. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Le Mans. Laigné-Saint-Gervais is op 1 januari 2025 ontstaan door de fusie van de gemeenten Laigné-en-Belin en Saint-Gervais-en-Belin.
* ↑ Populations de référence 2022.
* ↑ Département de la Sarthe, Département de la Sarthe, RECUEIL DES ACTES ADMINISTRATIFS. N°143 DU 18 09 2024, PUBLIÉ LE 18 SEPTEMBRE 2024 (18 september 2024). Geraadpleegd op 21 januari 2025.