OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lymantria lucescens

Lymantria lucescens is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Butler.
Bij het mannetje is de voorvleugellengte 19 tot 24 millimeter, bij het vrouwtje 30 tot 33 millimeter. De rups wordt 35 tot 40 millimeter lang. Als waardplanten worden soorten eik, iep en ook andere loofbomen gebruikt.
De soort komt voor in Japan en Korea.
* (en) Site Markku Savela (bezocht 8-3-2013)
* Pogue, Michael G. & Paul W. Schaefer (2007) A review of selected species of Lymantria Hübner [1819] (Lepidoptera:Noctuidae:Lymantriinae) from subtropical and temperate regions of Asia, including the description of three new species, some potentially invasive to North America. Washington D.C.: Forest Health Technology Enterprise Team. Link
# 500 meter (schaatsen)

De 500 meter is een officiële schaatsafstand bij het langebaanschaatsen en is een van de sprintafstanden.
De start vindt plaats 100 meter voor de finish aan de finishzijde van de schaatsbaan. Na de bocht moet de schaatser van baan verwisselen. Degene die de eerste binnenbaan had, gaat nu naar de buitenbaan en andersom.
De complete rit wordt op een kampioenschap afstanden meestal twee keer gereden, met voldoende pauze, waarbij de deelnemers in de tweede rit van plaats verwisseld zijn. De tijd van de eerste en de tweede rit samen is de eindtijd. Er wordt twee keer gereden om een eventueel nadeel van een te hoge snelheid in de laatste binnenbocht uit te sluiten. Dit laatste wordt betwist sinds de introductie van de klapschaats, waarbij de schaatser meer grip heeft in de binnenbocht bij hoge snelheden.
Op 10 februari 2014 werd Michel Mulder de eerste Nederlandse olympisch kampioen op de 500 meter, met slechts twaalf duizendste van een seconde verschil op Jan Smeekens en voor zijn tweelingbroer Ronald Mulder, die als derde eindigde.
In 2017 werd Jan Smeekens in Gangneung de eerste Nederlandse wereldkampioen op de 500 meter ooit.

## Huidige wereldrecords

| | Schaats(st)er | Land | Tijd | Opening | Ronde | Datum | Baan |
| Mannen | Pavel Koelizjnikov | Rusland | 33,61 | 9,67 | 23,94 | 09-03-2019 | Salt Lake City |
| Vrouwen | Lee Sang-hwa | Zuid-Korea | 36,36 | 10,09 | 26,27 | 16-11-2013 | Salt Lake City |

## De snelste tien 500 meters

Mannen :
| Nr. | Schaatser | Land | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | Pavel Koelizjnikov | Rusland | 33,61 | 09-03-2019 | Salt Lake City |
| 2. | Jordan Stolz | Verenigde Staten | 33,69 | 16-02-2024 | Calgary |
| 3. | Pavel Koelizjnikov (#2) | Rusland | 33,72 | 14-02-2020 | Salt Lake City |
| 4. | Laurent Dubreuil | Canada | 33,77 | 10-12-2021 | Calgary |
| 5. | Tatsuya Shinhama | Japan | 33,79 | 10-03-2019 | Salt Lake City |
| 6. | Tatsuya Shinhama (#2) | Japan | 33,83 | 09-03-2019 | Salt Lake City |
| 6. | Gao Tingyu | China | 33,83 | 26-09-2021 | Ürümqi |
| 8. | Jordan Stolz (#2) | Verenigde Staten | 33,85 | 26-01-2025 | Calgary |
| 9. | Gao Tingyu (#2) | China | 33,87 | 10-12-2021 | Calgary |
| 9. | Jenning de Boo | Nederland | 33,87 | 26-01-2025 | Calgary |
Vrouwen :
| Nr. | Schaatsster | Land | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | Lee Sang-hwa | Zuid-Korea | 36,36 | 16-11-2013 | Salt Lake City |
| 2. | Nao Kodaira | Japan | 36,39 | 16-03-2019 | Calgary |
| 3. | Nao Kodaira (#2) | Japan | 36,47 | 09-03-2019 | Salt Lake City |
| 4. | Nao Kodaira (#3) | Japan | 36,49 | 10-03-2019 | Salt Lake City |
| 5. | Nao Kodaira (#4) | Japan | 36,50 | 08-12-2017 | Salt Lake City |
| 6. | Nao Kodaira (#5) | Japan | 36,53 | 03-12-2017 | Calgary |
| 7. | Nao Kodaira (#6) | Japan | 36,54 | 09-12-2017 | Salt Lake City |
| 8. | Zhang Hong | China | 36,56 | 20-11-2015 | Salt Lake City |
| 9. | Lee Sang-hwa (#2) | Zuid-Korea | 36,57 | 15-11-2013 | Salt Lake City |
| 10. | Nao Kodaira (#7) | Japan | 36,65 | 08-02-2020 | Calgary |
* = gestopt als schaats(st)er
# Al-Qadisya

Al-Qadisya (Arabisch: نادي القادسية) is een voetbalclub uit Khobar in Saoedi-Arabië. De club werd opgericht in 1967 en promoveerde in het seizoen 2023/24 naar de Saudi Professional League.

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Crown Prince Cup | 1x | 1992 |
| Saudi Federation Cup | 1x | 1994 |
| Aziatische beker voor bekerwinnaars | 1x | 1994 |

## Bekende (ex-)spelers

* Koen Casteels
* Mbaye Diagne
* Nacho
* Joel Robles

## Externe link

* Officiële Clubsite
Abha Club · Al-Ahli · Al-Ettifaq · Al-Fateh · Al-Fayha · Al-Hazem · Al-Hilal · Al-Ittihad · Al-Khaleej · Al-Nassr · Al-Okhdood · Al-Raed · Al-Riyad · Al-Shabab · Al-Taawoun · Al-Tai · Al-Wahda · Damac
# Andreas Mogensen

Andreas Enevold Mogensen (Kopenhagen, 2 november 1976) is een Deens ruimtevaarder van de ESA. Mogensen zijn eerste ruimtevlucht was Sojoez TMA-18M en vond plaats op 2 september 2015. De missie bracht een nieuwe bemanning naar het Internationaal ruimtestation ISS.
Sinds 2009 is hij lid van het Europees astronautenkorps. Hij werd de eerste Deen in de ruimte en ontving de Koninklijke Beloningsmedaille.

## Huginn missie

In 2023 is Mogensen nogmaals naar het ISS afgereisd als de eerste niet Amerikaanse piloot van een Crew Dragon. Hij stond reserve voor SpaceX Crew-6 en werd gelanceerd als bemanningslid van SpaceX Crew-7.
Op 26 september 2023 nam Mogensen het commando van het internationale ruimtestation over van Sergej Prokopjev.
De ESA-missie wordt uitgevoerd onder de naam Huginn. Die naam vindt zijn oorsprong in de Noorse mythologie met Huginn en Muninn, twee raafhandlangers van de god Odin. Samen symboliseren de twee de menselijke geest, waarbij Huginn het denken vertegenwoordigt en Muninn het geheugen.

### Externe link

* (en) Biografie op ESA.int, 24 mei 2016, geraadpleegd 4 juni 2016
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 27 september 2015, geraadpleegd 4 juni 2016

### Referenties

* ↑ (en) ESA astronaut Andreas Mogensen set to return to space. ESA (24 maart 2022). Gearchiveerd op 12 maart 2023. Geraadpleegd op 12 maart 2023.
* ↑ (en) Andreas Mogensen: International Space Station commander. ESA (25 september 2023). Geraadpleegd op 21 oktober 2023.
* ↑ (en) Andreas Mogensen becomes International Space Station commander (Video). ESA. YouTube (26 september 2023). Geraadpleegd op 21 oktober 2023.
* ↑ (en) Introducing Huginn. ESA. Gearchiveerd op 12 maart 2023. Geraadpleegd op 12 maart 2023.
* ↑ (en) The first steps of the Huginn mission. ESA. YouTube (25 oktober 2023). Geraadpleegd op 21 oktober 2023.
# Musselburgh

Musselburgh is een plaats (town) ongeveer 10 kilometer ten oosten van Edinburgh in de Schotse lieutenancy East Lothian in het gelijknamige raadsgebied East Lothian met ongeveer 21.000 inwoners. De naam Musselburgh verwijst naar het feit dat deze plaats tot de vroege 20ste eeuw een centrum voor de mosselkweek was. Door Musselburgh stroomt de Esk, die hier in de Firth of Forth uitmondt. Het gedeelte in het noordwesten, dat aan het grondgebied van Edinburgh grenst, heet Fisherrow; ten zuiden van de Esk ligt het gehucht Inveresk. De bijnaam van Musselburgh is The Honest Toon. Bestuurlijk valt Musselburgh onder het East Lothian Council en wordt het door twee afgevaardigden in de districtsraad van East Lothian vertegenwoordigd.
In Inveresk zijn sporen van een Romeinse nederzetting aangetroffen. Musselburgh vormde in 1547 het strijdtoneel van de slag bij Pinkie Cleugh. Over de oude brug over de Esk rukte Charles Edward Stuart in 1745 op naar het zuiden, daags voor de slag bij Prestonpans.
Loretto School in Musselburgh, gesticht in 1827, is de oudste nog bestaande kostschool van Schotland. Het Brunton Theatre is eigendom van de stad en werd in 1971 geopend. Inveresk Lodge Garden is een tuin om het landhuis Inveresk Lodge en wordt beheerd door de National Trust for Scotland.
Om de 21 jaar wordt in Musselburgh een evenement gehouden waarbij ruiters in middeleeuws kostuum te paard door East Lothian trekken, de Riding of the Marches. Daarnaast vindt jaarlijks het Musselburgh Festival plaats, waarbij een jonge man en vrouw uit Musselburgh ceremonieel tot honest lad en honest lass worden uitverkoren. Musselburgh heeft een eigen museum, dat van de lente tot de herfst ieder weekend geopend is.

## Geboren in Musselburgh

* David Milne (1763-1845), admiraal
* Willie Park sr. (1833-1903), golfer
* Mungo Park (1836-1904), golfer
* Bob Ferguson (1846-1915), golfer
* Tom Dunn (1849-1902), golfer en golfbaanarchitect
* Peter Paxton (1857-1929), golfer
* Willie Campbell (1862-1900), golfer
* Willie Park jr. (1864-1925), golfer
* John McGlynn (1961), voetballer en voetbaltrainer
* Yvonne Murray (1964), atlete
* Gary Anderson (1970), darter
* Jason Holt (1993), voetballer

## Stedenband

* Champigny-sur-Marne (Frankrijk)
* Rosignano Marittimo (Italië)
* ↑ Mid-2020 Population Estimates for Settlements and Localities in Scotland. National Records of Scotland (31 maart 2022). Gearchiveerd op 31 maart 2022. Geraadpleegd op 31 maart 2022.
# Natalie Wynn

Natalie Wynn (Arlington (Virginia), 21 oktober 1988) is een Amerikaanse YouTube-persoonlijkheid die zich specialiseert in komische en educatieve video's over gender, ras, politiek, filosofie en sociale rechtvaardigheid op haar kanaal, ContraPoints genaamd. Wynns video's zijn geprezen om haar gebruik van belichting en kostuum, en haar genuanceerde, ironische humor.

## Persoonlijk leven

Wynn is een transgendervrouw, iets wat sterk op de voorgrond treedt in haar video's. Ze is in juli 2017 begonnen met haar transitie. Wynn had zich eerder geïdentificeerd als genderqueer. In haar video "Are Traps Gay?", uit begin 2019, identificeerde Wynn haar seksualiteit als queer en polyamoreus. In de video Shame (Schaamte), uitgebracht in februari 2020, maakte Wynn bekend lesbienne te zijn. Ze woont in Baltimore, Maryland.

## ContraPoints

Wynn begon haar YouTube-kanaal ContraPoints in 2008, met video's over atheïsme, maar verlegde de focus later naar het geven van repliek op rechtse youtubers, die op dat moment in toenemende mate een aanwezigheid vormde op de site. Wynn is een socialist en een feminist. Ze heeft filosofie gestudeerd en doceert aan Northwestern University. Ze gebruikt filosofie, sociologie en persoonlijke ervaringen in haar video's om alt-rechtse, fascistische, klassieke liberale en conservatieve spreekpunten uit te leggen en vaak te bekritiseren. Wynn gebruikt haar video's ook om progressieve ideeën uit te leggen, zoals verkrachtingscultuur en culturele toe-eigening. Ze heeft echter ook kritiek geuit op wat ze ziet als een linkse neiging om argumenten te presenteren die "logisch kloppen, maar een retorische mislukking zijn". Ze illustreert haar argumenten met voorbeelden uit haar leven als transpersoon.
ContraPoint-video's hebben vaak een strijdlustige en humoristische toon, met donkere of surrealistische humor, sarcasme en seksualiteit. Wynn visualiseert vaak concepten door, gehuld in uitgebreide kostuums, verschillende personages te spelen die verhitte debatten met elkaar voeren. Emily VanDerWerff in Slate beschrijft haar regiekeuzes als onderscheidend door de "gecompliceerde belichting, uitgebreide kostuums en een doordachte esthetiek die je niet veel op televisie ziet, laat staan op YouTube." Katherine Cross, in een interview dat ze in augustus 2018 voor The Verge afnam, merkte een aanzienlijk verschil op tussen Wynn en Contra, het personage dat ze in haar video's portretteert. Contra is afstandelijk, decadent en minachtend, terwijl Wynn serieus kan zijn - en ze "geeft er veel om, bijna te veel."
# Nein, Mann!

"Nein, Mann!" is een single van het Duitse electrohouse-project Laserkraft 3D uit 2010.

## Achtergrond

Nein, Mann! is geschreven en geproduceerd door de twee leden van Laserkraft 3D, Niels Reinhard en Tim Hoffmann. Het nummer was vooral in de Duits- en Nederlandssprekende landen een hit. Het nummer was eerst uitgebracht als B-kant van de eerste single Polyester, maar door populariteit later in 2010 als single uitgebracht. Het lied vergaarde deze populariteit vooral doordat de bijbehorende videoclip, waar er wordt gedanst in het donker met glow in the dark verf op de dansers, viral ging op YouTube. De hoogste positie noteerde het in zowel de Single Top 100 als in Oostenrijk met een vierde plaats in de hitlijsten.
* 1 2 Dutchcharts - Nein, Mann!. Geraadpleegd op 22-01-2022.
* 1 2 Austriancharts - Nein, Mann!. Geraadpleegd op 22-01-2022.
* ↑ Germancharts - Nein, Mann!. Geraadpleegd op 22-01-2022.
* ↑ Ultratop (V) - Nein, Mann!. Geraadpleegd op 22-01-2022.
* ↑ Top40 - Nein, Mann!. Geraadpleegd op 22-01-2022.
* ↑ Hitparade (Z)- Nein, Mann!. Geraadpleegd op 22-01-2022.
* ↑ Clustermanagement Musikwirtschaft - Interviewreihe: Chico Chiquita von 120dB Records. Geraadpleegd op 22-01-2022.
# Lijst van weg- en veldkapellen in Kerkrade

Dit is een onvolledige lijst van veldkapellen in de Nederlandse gemeente Kerkrade. Kapelletjes komen vooral in het zuiden van Nederland voor en werden dikwijls gebouwd ter verering van een heilige.
| Kapel | Adres | Plaats | Bouwperiode |
| Mariakapel | Teutelebroekstraat | Chevremont | 1947 |
| Mariakapel | Marialaan-Clemensstraat | Eygelshoven | 1938 |
| Mariakapel (niskapel) | Lichtenbergstraat 54 | Haanrade | ca.1850 |
| Piëtakapel | Beukenboschstraat | Haanrade | 1919 |
| Mariakapel (niskapel) | Zwaluwstraat-Putterstraat | Hopel | 1948 |
| Mariakapel (Hamboskapel) | Nullanderbergsweg (Hambos) | Kerkrade | 1937 |
| Koningin-van-de-Vredekapel | Hoofdstraat 22 | Kerkrade | 1964 |
| Mariakapel | Kanunnik Kruyderpad (Rolduckerveld) | Kerkrade | 1846 en 2002 |
| Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskapel | Joseph Rietrastraat-Bernard Pothasstraat | Kerkrade | 1905 en 1946 |
| Kerkhofkapel (Rolduc) | Heyendaallaan 81 | Abdij Rolduc | |
| Mariakapel | Kleingraverstraat | Spekholzerheide | 1937 |
| Calvariekapel (niskapel) | Callistusstraat-Dr. Nolensstraat-Oude Tunnelweg | Terwinselen | 1935 |

## Externe link

* Pagina met religieuze gebouwen (waaronder kapelletjes) in de gemeente Kerkrade
* Kerkrade op kerkgebouwen-in-limburg.nl
Beek · Beekdaelen · Beesel · Bergen · Brunssum · Echt-Susteren · Eijsden-Margraten · Gennep · Gulpen-Wittem · Heerlen · Horst aan de Maas · Kerkrade · Landgraaf · Leudal · Maasgouw · Maastricht · Meerssen · Mook en Middelaar · Nederweert · Peel en Maas · Roerdalen · Roermond · Simpelveld · Sittard-Geleen · Stein · Vaals · Valkenburg aan de Geul · Venlo · Venray · Voerendaal · Weert
# Kwintet voor piano en blazers (Aho)

Het Kwintet voor piano en blazers is een compositie van Kalevi Aho.
Het verzoek voor dit werk kwam van hoboïst Ingo Goritzki (hij zou zelf niet meespelen), die leider was van een kamermuziekfestival in Rottweil. Een voorwaarde was dat het werk geschreven werd in dezelfde bezetting van het Pianokwintet KV 452 van Wolfgang Amadeus Mozart. Aho zag zich geconfronteerd met een uitdaging; werken voor de combinatie van hobo, klarinet, fagot, hoorn en hoorn komen niet al te vaak voor, bovendien zou het dan vergeleken worden met het (relatief) veel bekendere werk van Mozart. Aho heeft naar eigen zeggen geprobeerd de pianopartij in te passen bij het blaaskwartet. Wat hij daarbij uitvond was dat het spectrum aan klanken dat door een dergelijk kwintet voortgebracht kan worden, toch al ruim was. Het kwintet is opgebouwd uit vier delen:
* Tranquillo – allegretto ondeggiante; een lyrisch openingsdeel
* Toccata, een virtuoos deel
* Nocturne, rustig en dromerig
* Burlesco, ritmisch en snel, naar het eind toe zo snel mogelijk.
Op 8 juli 2014 vond de première van dit werk plaats. Als geldschieter trad ook op het Antwerp Symphony Orchestra, dat het werk gebruikte voor een serie kamermuziekconcerten.
* Uitgave Bis Records: Väinö Jalkanen (piano), Markku Moilnanen (hobo), Pekka Niskanen (klarinet), Antal Mojzer (fagot), Ilkka Puputti (hoorn); de laatste vier zijn leden van het Kamerorkest van Lapland; een opname uit 2015
* Finse Muziekcentrale
# NGC 28

NGC 28 (ook wel PGC 730 of AM 0007-571) is een elliptisch sterrenstelsel in het sterrenbeeld Phoenix.
NGC 28 werd op 28 oktober 1834 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.
# Mustapha Oukbih

Mustapha Oukbih (Rabat, Marokko, 20 januari 1964 – Amsterdam, 22 april 2017) was een Nederlands-Marokkaans journalist.

## Loopbaan

Oukbih kwam in 1975 als 11-jarige naar Nederland in het kader van gezinshereniging. Zonder journalistieke scholing ging hij schrijven voor Buitenlanders Bulletin, een uitgave van het Nederlands Centrum Buitenlanders (NCB) over immigratievraagstukken. Hij was in 1985/1986 betrokken bij de samenstelling van het televisieprogramma Hollandse Nieuwe, over nieuwe Nederlanders, dat werd gemaakt door jonge immigranten. Hierna werkte hij als freelance journalist onder meer voor Trouw en De Groene.
In 1987 won hij samen met Elma Verhey de ADO Mediaprijs voor een serie artikelen over de multiculturele samenleving die in Vrij Nederland werd gepubliceerd in de bijlage De Hollandse droom (26 december 1987).
In 1994 werd hij hoofd informatie en voorlichting van het Nederlands Centrum Buitenlanders, maar besloot na korte tijd terug te keren naar de journalistiek. Oukbih kreeg de gelegenheid radioverslagen te maken over Marokko, Algerije, Turkije en Jordanië. Hij werkte meer dan tien jaar voor de VPRO (radio en televisie), waar hij documentaires maakte over de Arabische wereld.
Vanaf 2003 werkte hij voor de NOS als correspondent in het Midden-Oosten voor het Radio 1 Journaal. Hij was de opvolger van Joris Luyendijk. Zijn standplaats was Amman, Jordanië, van waaruit hij voor de NOS het gehele Midden-Oosten versloeg, wat neerkomt op zo'n 22 landen. Hij sprak Arabisch, de meeste andere westerse verslaggevers spreken dat niet of nauwelijks. Hij las de Arabische kranten en volgde zodoende met name de Arabische kant van het lokale nieuws. Hij is een van de weinige Nederlandse journalisten die de oorlog in Irak versloegen.
Oukbih werkte vanaf 2006 nauw samen met Nicole le Fever, eveneens standplaats Amman, en Sander van Hoorn, standplaats Tel Aviv. Samen vormden ze het bureau Midden-Oosten van de NOS.
Na zeven jaar correspondentschap in het Midden-Oosten keerde hij in 2010 terug naar Nederland. Hij werd buitenlandredacteur bij het NOS Nieuws, maar moest niet lang daarna zijn werk staken wegens een langslepende ziekte.
* 1 2 Oud-correspondent Mustapha Oukbih overleden NOS, 23 april 2017
* ↑ De Moslimkrant verwelkomt Mustapha Oukbih 10 april 2014
* ↑ Gewapend met een microfoon HP/De Tijd, 9 september 2011
* ↑ Voormalig NOS-correspondent Mustapha Oukbih (53) overleden Nu.nl 23 april 2017
# University College Roosevelt

Het University College Roosevelt (UCR) is een Engelstalig liberal arts college in de Nederlandse stad Middelburg. De instelling werd in 2004 opgericht als de Roosevelt Academy en kreeg haar huidige naam in 2013. Het University College Roosevelt is verbonden aan verscheidene universiteiten en is sterk verbonden met de Universiteit Utrecht, al is het college financieel onafhankelijk. Net als het Roosevelt Study Center in Middelburg, is het University College naar de drie bekendste leden van de Nederlands-Amerikaanse familie Roosevelt vernoemd: president Theodore Roosevelt, president Franklin Delano Roosevelt en zijn echtgenote Eleanor Roosevelt.
Studenten kunnen zelf hun eigen curriculum samenstellen, met slechts enkele verplichte vakken. Op basis van het hoofdvak (major) dat zij in het tweede jaar kiezen, kunnen ze na drie jaar een Bachelor of Arts- of Bachelor of Science-diploma van de Universiteit Utrecht behalen. Daarnaast bestaan er een klein aantal specifieke opleidingstrajecten, waaronder podiumkunsten. In totaal worden er meer dan 200 vakken aangeboden.
De studentenpopulatie bestaat jaarlijks gemiddeld uit zo'n 550 studenten.
In februari 2025 werd bekend dat het college flink moest bezuinigen, mede vanwege het beleid van het kabinet-Schoof om het aantal buitenlandse studenten te verlagen. Er werden zo'n 20 docenten ontslagen, een kwart van het totale aantal.

## Externe link

* (en) Officiële website
Amsterdam University College · Leiden University College (Den Haag) · University College Maastricht · University College Roosevelt (Middelburg) · University College Tilburg · University College Utrecht
* ↑ Roosevelt Academy wordt University College Roosevelt. Omroep Zeeland (5 februari 2013). Geraadpleegd op 19 oktober 2024.
* 1 2 (en) Utrecht University - UCR is part of Utrecht University academically. University College Roosevelt. Geraadpleegd op 19 oktober 2024.
* ↑ (en) Our Connected University. University College Roosevelt. Geraadpleegd op 19 oktober 2024.
* 1 2 (en) Facts and Figures. University College Roosevelt. Geraadpleegd op 19 oktober 2024.
* 1 2 (en) Academic Program - Design your own Bachelor's program based on your interests, passion, and talent. University College Roosevelt. Geraadpleegd op 19 oktober 2024.
* ↑ (en) Special Programs. University College Roosevelt. Geraadpleegd op 19 oktober 2024.
* ↑ (en) Courses - You will design your own curriculum and choose from nearly 200 courses that are on offer. University College Roosevelt. Geraadpleegd op 19 oktober 2024.
* 1 2 Timo van de Kasteele, Honderden studenten in actie: protest tegen baanverlies docenten University College Roosevelt . Algemeen Dagblad (17 februari 2025). Geraadpleegd op 19 februari 2025.
# Lymantria minomonis

Lymantria minomonis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Matsamura.
Het mannetje heeft een voorvleugellengte van 17 tot 23 millimeter, het vrouwtje van 29 tot 36 millimeter. In natuurlijke omstandigheden worden den (Pinus) en Cupressus als waardplanten gebruikt.
De soort is bekend uit China, India, Japan en Taiwan.
# Tanush II Thopia

Tanush II Thopia (?-1467) was een Albanese militair en telg van de adellijke familie Thopia. Gedurende de Albanees-Ottomaanse oorlog was Tanush een van de commandanten bij de Liga van Lezhë. Hij was een van de belangrijkste compagnons van Skanderbeg.

## Biografie

Tanush II Thopia stamde af van de vorstelijke Thopia-dynastie die een succesvolle heerschappij kenden tussen de 14e en 15e eeuw in gebieden van het huidige Centraal-Albanië waarvan Niketa Thopia de laatste heerser was.

## Militaire loopbaan

In 1444 besloten de Albanese vorsten in een gewapend conflict het indringende Ottomaanse Rijk te bestrijden door zich te verenigen tot één staat, de Liga van Lezhë. Tanush II en zijn oom Andrea II Thopia, die over een gebied in Albanië heerste, waren bij dit verdrag aanwezig. Tanush II werd door zijn kwaliteiten als commandant een van de leiders van de Albanese troepen en vooraanstaande compagnon van Skanderbeg. De Liga behaalde opmerkelijke resultaten tegen het Ottomaanse Rijk met aanzienlijke overwinningen onder de aanvoer van onder anderen Tanush II. Na het tweede Beleg in Krujë verdwenen echter de sporen van Tanush II Thopia. Mogelijk werd hij in deze veldslag gedood door de Ottomanen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tanush Thopia op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1035626640
* Virtual International Authority File: 303710001
* WorldCat (via VIAF): 303710001