OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ritsevoort 34-36

Het pand aan Ritsevoort 34-36 (voorheen Ritsevoort 44) in Alkmaar is een 19e-eeuws gemeentelijk monument in neorenaissance-stijl. Het pand huist cultuurpodium De Alkenaer, een stichting die een antiquariaat, cultuurpodium en leescafé combineert.

## Locatie

Het pand ligt aan het Ritsevoort, een historische straat met een geschiedenis die teruggaat tot de late middeleeuwen, rond 1450-1500. De straat heeft in de loop van de tijd een transformatie ondergaan van een buitenwijk dat in de zestiende eeuw binnen de stadsmuur van Alkmaar kwam te liggen en een integraal onderdeel van de binnenstad werd.

## Beschrijving

Het pand is een samengesteld woonwinkelpand van drie verdiepingen, waarbij de bovenverdieping als woonhuis gebruikt werd. Het bestaat uit een voor- en een achterhuis, en een aangrenzende steeg aan de noordzijde.
De bakstenen voorgevel dateert uit 1892 blijkens het ingemetselde jaartal. Het is een versierde tuitgevel met elementen uit de neogotiek en neorenaissance, een architectuurstijl die gangbaar was in de periode 1875-1900. Het wordt gekenmerkt door trapsgewijs geplaatste kegelvormige ornamenten met een vaas als bekroning, allen vervaardigd uit beton. De gevel bevat een houten winkelpui uit 1948, met boven de ramen segmentbogen met sluitstenen versierd met een gebouchardeerd vlak. De segmentbogen zijn ondersteund door lisenen waarin stenen met reliëfhoofdjes zijn gemetseld. Verder zijn in de gevel florale decoraties in hoog reliëf verwerkt, geprofileerde consoles, aanzet- en sluitstenen en klauwstukken; en zijn muurankers zichtbaar.
Het pand is aan de tuinzijde uitgebreid met een zaal met een capaciteit van 90 tot 100 bezoekers.

## Geschiedenis

Op een kaart uit 1670 is het pand op het huidige Ritsevoort 34-36 zichtbaar als een tweelaags diephuis, met zadeldak dat haaks op de straat is georiënteerd.
Blijkens een oude ansichtkaart stond vóór 1892 een winkelpand met sobere klokgevel op de plek van het huidige pand.
Op de gevel van het huidige pand prijkt het jaartal 1892, wat mogelijk het bouwjaar is, maar waarschijnlijker het jaar dat de gevel van het oude pand vernieuwd werd naar een rijkelijker versierde tuitgevel.
De werkzaamheden werden vermoedelijk gedaan in opdracht van Johannes Wilhelmus Verhoeve, die destijds op dit adres een kruidenierswinkel dreef. Na Verhoeve opende Gerardus Wilhelmus de Munk Kuijper, schilder en behanger, in hetzelfde pand een winkel gespecialiseerd in huishoudelijke artikelen. Na 1948 vestigde de firma Cor Coppens zich in het pand. De winkel was gespecialiseerd in de verkoop van onderdelen voor loodgietersbedrijven. Van 1961 tot 1964 was het een speelgoedwinkel, van 1968 tot 1970 een doe-het-zelfzaak. In 1970 opende er een winkel die zich specialiseerde in Perzische tapijten, bestierd door oud Nederlands topvoetballer Piet Keizer. Rond 1974 vestigde zich er een antiquair, Antiekhandel 't Schotje.
't Schotje werd in 1989 overgenomen door Antiquariaat De Alkenaer. In 2023 werd dit deel van de Stichting Cultuurpodium De Alkenaer. Het pand is toen uitgebreid met een zaal in de achtertuin.
# Oostersluis

De Oostersluis is de grote schutsluis tussen het Van Starkenborghkanaal en het Eemskanaal, beide CEMT-klasse Va. De sluis ligt aan de oostzijde van de stad Groningen, in de waterscheiding tussen de boezem van De Waterwolf en die van het Eemskanaal.
De huidige Oostersluis is 194,80 m lang, 16 m breed en de schutlengte is 190 m.
Doordat het Van Starkenborghkanaal onderdeel is van de Electra boezem met streefpeil -0,93 mNAP terwijl het Eemskanaal en Winschoterdiep het Winschoter peil van +0,62 mNAP aanhouden is het verschil in waterniveau 1,55 meter.
De eerste sluis is in de jaren dertig van de 20e eeuw gebouwd en was 180 m lang en 12 m breed. In de jaren 80 raakte het in verval en bovendien voldeed het niet meer aan de eisen omdat de schepen in de loop der jaren veel groter waren geworden en vanwege meer tonnage meer diepgang hadden gekregen.
In 1992 werd begonnen met de bouw van de nieuwe Oostersluis die in 1996 werd opgeleverd. Om de scheepvaart tijdens de bouw door te laten gaan werd de nieuwe sluis iets verder naar het noordoosten aangelegd.
Bij de herbouw zijn gedeelten van het oude complex blijven bestaan, onder andere de muur met daarin de plaquette, die in 1938 door koningin Wilhelmina is onthuld bij de ingebruikname van het Van Starkenborghkanaal, alsmede de vier gebeeldhouwde koppen (Oosterling, Westerling, Noorderling en Zuiderling) van Gijsbert Jacobs van den Hof. Ook de oude bruggen zijn blijven liggen.
Over het kanaal liggen twee bruggen. Als de ene brug geopend is, kan het verkeer omrijden via de andere brug. De oude sluis had eveneens twee bruggen. Deze hebben op 16 april 1945 een rol gespeeld bij de bevrijding van Groningen.
* De voormalige Damsterbrug is tegenwoordig gemeentemonument (2023)
* Oosterling
* Zuiderling
# Apokayana nigrifrons

Apokayana nigrifrons is een spinnensoort uit de familie trilspinnen (Pholcidae). De soort komt voor in Borneo.
# Olin Wilson

Olin Chaddock Wilson (San Francisco (Californië), 13 januari 1909 - ?, 13 juli 1994) was een Amerikaans astronoom die vooral bekendheid kreeg door zijn werk aan de spectra van sterren.
Wilson werd geboren als de zoon van een advocaat in San Francisco. Al op vroege leeftijd raakte hij geïnteresseerd in natuurkunde. Hij studeerde aanvankelijk astronomie en natuurkunde aan de University of California in Berkeley en in 1934 behaalde hij zijn doctoraat aan het California Institute of Technology.
Wilson was verbonden aan het Mount Wilson Observatorium waar hij onderzoek deed aan de chromosferen van sterren. Hij ontdekte dat ook andere sterren dan de zon een "zonnevlek" cyclus vertoonden. Samen met Manali Bappu ontdekte hij ook een verband tussen de Ca II lijnen in spectra van sterren en de lichtkracht van die sterren. Dit werd bekend als het Wilson-Bappu effect.
In 1984 ontving Wilson de Bruce Medal voor zijn werk.
# Breitbrunn am Chiemsee

Breitbrunn am Chiemsee is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Rosenheim. Breitbrunn am Chiemsee telt 1.626 inwoners.
Albaching · Amerang · Aschau i.Chiemgau · Babensham · Bad Aibling · Bad Endorf · Bad Feilnbach · Bernau a.Chiemsee · Brannenburg · Breitbrunn a.Chiemsee · Bruckmühl · Chiemsee · Edling · Eggstätt · Eiselfing · Feldkirchen-Westerham · Flintsbach a.Inn · Frasdorf · Griesstätt · Großkarolinenfeld · Gstadt a.Chiemsee · Halfing · Höslwang · Kiefersfelden · Kolbermoor · Neubeuern · Nußdorf a.Inn · Oberaudorf · Pfaffing · Prien a.Chiemsee · Prutting · Ramerberg · Raubling · Riedering · Rimsting · Rohrdorf · Rott a.Inn · Samerberg · Schechen · Schonstett · Söchtenau · Soyen · Stephanskirchen · Tuntenhausen · Vogtareuth · Wasserburg a.Inn
# Triplophysa bleekeri

Triplophysa bleekeri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de bermpjes (Nemacheilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Sauvage & Dabry de Thiersant.
# Kuinderburcht

Kuinderburcht is de naam van twee opeenvolgende burchten nabij Kuinre, nu gelegen bij Luttelgeest, gemeente Noordoostpolder in de provincie Flevoland.

## Geschiedenis

In de 12de eeuw ontstond de heerlijkheid Kuinre op de grens van Friesland en het Utrechtse Oversticht.

### Kuinderburcht I

De eerste burcht van Kuinre is waarschijnlijk tussen 1165 en 1197 gebouwd. Aan het einde van de 12de eeuw was het in handen van de heer van Kuinre, 'Heynric die Crane', als ministeriaal van de bisschop van Utrecht belast met het toezicht op de plaatselijke ontginningen. De burcht had waarschijnlijk 7 concentrische grachten rondom.
In 1197 werd de burcht door de Friezen verwoest. In 1204 werd op dezelfde plaats een nieuwe burcht gebouwd.

### Kuinderburcht II

In 1378 werd de burcht verlaten en aan de ander oever van de Kuinder een nieuwe burcht gebouwd. Tijdens de Gelderse Oorlogen werd de burcht van 1510-1527 meermalen door Gelre veroverd en door Utrecht heroverd.
In 1531-1536 werd de burcht uiteindelijk afgebroken. De restanten kwamen geleidelijk onder water te staan.

### Drooglegging

Na de inpoldering van de Noordoostpolder in 1942 werd het terrein archeologisch onderzocht. Het terrein van Kuinderburcht I werd de fundering ten dele gereconstrueerd, Kuinderburcht II werd met aarde toegedekt.
* Dit kasteel op de website Nederlandse Middeleeuwse Kastelen (Kuinre I)
* Dit kasteel op de website Nederlandse Middeleeuwse Kastelen (Kuinre II)
* 1 2 http://www.mathieuinwonderland.nl/kuinderburcht/nl_kuinderburcht.html www.mathieuinwonderland.nl
* ↑ https://www.absolutefacts.nl/kastelen/data/burchten-kuinre.htm www.absolutefacts.nl. Gearchiveerd op 25 juli 2023.
# Man of Miracles (Styx)

Man of Miracles, later omgedoopt tot Miracles, is het vierde studioalbum van Styx uit Chicago. De opnamen vonden plaats in Golden Voice Studio, South Pekin, Illinois. De mix vond plaats in de geluidsstudio waar Styx tot dan toe meestal zijn nummers opnam, de Paragon Recording Studios in Chicago.
Het album verkocht niet veel beter dan zijn voorganger; het haalde de 154e plaats in de Billboard Album Top 200. RCA Victor, de baas van Wooden Nickel Records, zag geen noodzaak het album te promoten en er ontstond wrijving. Er dreigden allerlei processen te komen. Columbia Records, Warner Brothers Records en A&M Records dongen naar de band.

## Musici

* John Curulewski – gitaar, synthesizer, zang
* Dennis DeYoung– toetsinstrumenten, zang
* Chuck Panozzo – basgitaar
* John Panozzo – slagwerk, percussie, zang
* James Young – gitaar, zang

## Muziek

Van het album bestaan een drietal versies, hetgeen terug te brengen is op track 6, bij de eerste uitgave was dat Best thing (van Styx, bij een tweede Lies en bij de nieuwe persing in 1980 Unfinished song. Bij de 'Lies'-versie kreeg Curuleski als voornaam James mee.
Suzanne was de toenmalige vrouw van DeYoung.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Man of Miracles op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* het album
# Cryptoforis tasmanica

Cryptoforis tasmanicus is een spinnensoortuit de familie van de valdeurspinnen (Idiopidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Vernon Victor Hickman als Aganippe tasmanica.
De soort komt voor in Australië.
# Huara inflata

Huara inflata is een spinnensoort uit de familie Desidae. De soort komt voor in Nieuw-Zeeland.
# Rigi Kaltbad

Rigi Kaltbad is een Zwitsers dorp in het kanton Luzern.
Het dorp ligt op de berg Rigi en op een hoogte van 1440 meter boven zeeniveau. Toerisme vormt de belangrijkste bron van inkomsten. Rigi Kaltbad is ontsloten per openbaar vervoer: er is een station van Rigi Bahnen AG. Het is tevens het eindpunt van de kabelbaan vanuit Weggis.
# La Bernardière

La Bernardière is een voormalige gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 1172 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Roche-sur-Yon. La Bernardière is op 1 januari 2025 gefuseerd met de gemeente Cugand tot de gemeente Cugand-la-Bernardière.

## Geografie

De oppervlakte van La Bernardière bedraagt 14,2 km², de bevolkingsdichtheid is 82,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Isabelle Pauthier

Isabelle Pauthier (Maçon (Frankrijk), 26 februari 1968) is een Belgisch politica voor Ecolo.

## Levensloop

Pauthier groeide op in Frankrijk en voltooide er haar middelbare studies. Na het behalen van haar baccalaureaat volgde ze voor twee jaar classes préparatoires in de literatuur en de geschiedenis en nadien volgde ze voor twee jaar classes préparatoires in de kunstgeschiedenis, eerst aan de École du Louvre en daarna aan de Sorbonne. Na haar studies vestigde ze zich in 1989 in Brussel, waar ze werkte op een communicatiedienst en nadien in een architectenbureau.
Vervolgens werkte ze tijdelijk bij de Brusselse Franstalige stadsbeweging Arau, die zich focust op stadsvernieuwing en de ontwikkeling van projecten rond het verbeteren van de leefomgeving, en van 1995 tot 1997 bij uitgeverij CFC-Editions, gespecialiseerd in de geschiedenis van Brussel en architectuur. Daarna was ze van 1997 tot 2019 directrice van Arau.
In februari 2019 werd Pauthier politiek actief voor Ecolo. Voor deze partij werd ze bij de Brusselse gewestverkiezingen van mei 2019 verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Ze ging er zich bezighouden met mobiliteit en stadsontwikkeling. In februari 2024 werd ze door haar partij eveneens als deelstaatsenator afgevaardigd naar de Senaat. Pauthier bekleedde haar parlementaire mandaten tot aan de Brusselse gewestverkiezingen van juni 2024, waarbij ze niet herkozen raakte. In september 2024 keerde ze tijdelijk terug naar het Brussels Parlement als vervanger van ontslagnemend federaal minister Zakia Khattabi. In februari 2025 keerde Khattabi na afloop van haar ministerschap terug naar het Brussels Parlement, waarna Pauthier haar plaats als opvolgster weer innam.
Ook werd Pauthier bestuurslid van de milieuvereniging Inter-Environnement Bruxelles en is ze sinds 2019 bestuurster bij Etopia, de studiedienst van Ecolo.

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ (fr) Interview Isabelle Pauthier op metiers.siep.be. Gearchiveerd op 2 juni 2023.
* ↑ Directrice stadsbeweging Arau op Ecolo-lijst, BRUZZ, 22 februari 2019. Gearchiveerd op 26 mei 2022.
* ↑ Isabelle Pauthier vervangt Zoé Genot in Senaat, BRUZZ, 2 februari 2024.
* ↑ (fr) Isabelle Pauthier (Ecolo) redevient députée bruxelloise en remplacement de Marie Lecocq, bx1, 16 september 2024.
# Bedout

Bedout (eigenlijk Bedout High of Bedout Structure) is een grote mogelijke inslagkrater voor de noordwestelijke kust van Australië van ongeveer 200 kilometer in doorsnede. De structuur is genoemd naar het eiland Bedout.
De krater werd in 2004 in verband gebracht met de inslag van een groot projectiel rond 251 miljoen jaar geleden, op de overgang tussen de perioden Perm en Trias. Op dezelfde overgang vond er op Aarde een massa-extinctie plaats, de Perm-Trias-massa-extinctie. Tijdens deze extinctie stierf meer dan 90% van het leven op Aarde uit.
Sedimentmonsters uit de krater lijken in leeftijd overeen te komen met het tijdstip van de Perm-Trias-overgang, en de geschokte kwarts die op de locatie wordt gevonden lijkt consistent te zijn met een meteorietinslag. Sommige wetenschappers houden echter vol dat de vorm van de krater niet consistent is met een inslag. In plaats daarvan zou het verschijnsel anders uitgelegd kunnen worden, zoals een eigenaardigheid in de geologische structuur. Bovendien is geen iridium aangetroffen, wat normaliter gekoppeld wordt aan grote meteorietinslagen.
Onderzoek zal in de komende jaren moeten uitwijzen of het inderdaad een meteorietkrater is.
# Aramberri

Aramberri is een plaats in de Mexicaanse staat Nuevo León. De plaats heeft 2282 inwoners (census 2005) en is de hoofdplaats van de gemeente Aramberri.
Aramberri is onder cactusliefhebers bekend om de hoge diversiteit en de grote aantal endemische cactussoorten. In 2002 haalde Aramberri het nieuws toen de vondst uit 1985 van het "monster van Aramberri", een reusachtige plesiosauriër, specimen UANL-FCT-R2, wellicht een liopleurodon, bekend werd gemaakt.
# Gerarda Gockingahuis

Het Gerarda Gockingagasthuis is een voormalig gasthuis in de stad Groningen. Het staat aan de Grote Rozenstraat in de Hortusbuurt en is een rijksmonument (monumentnr. 485632).
Het gasthuis werd in 1870 gesticht door jonkheer Wolter Gockinga (1812-1883) ter nagedachtenis aan zijn vrouw, Gerarda Wolthers (1818-1867). In 1882 en 1891 werd het uitgebreid. Het was bestemd voor vrouwen die als dienstbode hadden gewerkt en ongehuwd waren gebleven dan wel weduwe waren geworden.
De huisjes werden in het begin van de jaren zeventig van de twintigste eeuw aangekocht door de universiteit die fors wilde uitbreiden in de Hortusbuurt. Na aanpassing van die plannen kon het gasthuis behouden blijven. De huisjes worden tegenwoordig bewoond door particulieren.
Aduardergasthuis · Anna Varvers Convent · Armhuiszitten Convent · Hofje Ceramstraat · Corneliagasthuis · Doopsgezind Gasthuis · Gerarda Gockingahuis · Hesselinkstichting · Jacob en Annagasthuis · Juffer Margarethagasthuis · Juffer Tette Alberdagasthuis · Jan Luitjensgasthuis · Mepschengasthuis · Middengasthuis (Kleine Rozenstraat) · Middengasthuis (Grote Leliestraat) · Latteringe Gasthuis · Pelstergasthuis · Pepergasthuis · Pieternellagasthuis · Remonstrants Gasthuis · Rustoord · Sint Anthonygasthuis · Sint Martinusgasthuis · Hofje Tellegenstraat · Ter Schouw-Van Sanen Stichting · Typografengasthuis · Ubbenagasthuis · Vrouw Fransensgasthuis · Vrouw Wilsoors- of Aaffien Olthofsgasthuis · Weldadige Stichting Ketelaar-Bos · Wytzes- of Schoonbeeksgasthuis · Zeylsgasthuis
# Van Heel

Van Heel kan verwijzen naar:

## Van Heel

* Abraham Cornelis Sebastiaan van Heel (1899 -1966), hoogleraar natuurkunde.
* Puck van Heel (1904-1984), voetballer.

## Dudok van Heel

* Aagot Dudok van Heel (1861-1926), kinderboekenschrijfster, directrice van het Magdalenahuis en Kinderhuis in Zetten
* Abraham Dudok van Heel (1802-1873), industrieel en mede-grondlegger van Werkspoor.
* Abraham Dudok van Heel (1871-1936), tweede luitenant en ridder in de Militaire Willems-Orde.
* Bas Dudok van Heel (1938-), historicus.
* Biem Dudok van Heel (1917-1995), zeiler.
* Fritjof Dudok van Heel (1918-1943), verzetsstrijder.
* Harald Frederik Dudok van Heel (1893-1967), ondernemer en verzetsstrijder.
* Joan Dudok van Heel (1925-2003), golfer.
* Walty Dudok van Heel (1959-2009), kunstenares.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Van Heel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Metaprogramma (NLP)

Een metaprogramma is een begrip binnen Neurolinguïstisch Programmeren (NLP) waarmee het patroon wordt aangeduid dat bepaalt hoe een persoon binnen een gegeven context waarneemt, denkt en zich gedraagt. Het is van oorsprong een metafoor waarmee het menselijk brein als een computer wordt voorgesteld. Buiten NLP worden andere benamingen gebruikt, zoals cognitieve denkstijlen.
Metaprogrammavoorkeuren kunnen wijzigen naargelang de context. Zo kan men op het werk bijvoorbeeld een persoon zijn die snel initiatief neemt, terwijl men op vakantie het initiatief liever aan iemand anders overlaat. NLP onderscheidt een hele reeks van dergelijke metaprogramma's.
Metaprogramma's worden bepalend geacht voor werkhouding en motivatie. Als de context overeenkomt met de metaprogrammavoorkeuren heeft deze context een motiverender werking dan wanneer de context niet met de voorkeuren overeenkomt. Bijvoorbeeld als een initiatiefrijk persoon in een werkomgeving terechtkomt waar elke zin voor initiatief van hogerhand wordt afgeremd, bijvoorbeeld door een logge, bureaucratische beslissingsprocedure, dan wordt zoiemand lusteloos.
Met een vragenlijst kan men de persoonlijke metaprogrammavoorkeuren peilen.
# David Weytsman

David Weytsman (Luik, 14 juli 1981) is een Belgisch politicus voor de liberale MR.

## Levensloop

Weytsman is van opleiding handelsingenieur aan de HEC Liège Management School van de Universiteit Luik en behaalde daarnaast een master in de Europese economie aan het Europacollege in Brugge. Na zijn studies ging hij van 2003 tot 2004 aan de slag bij European Savings Bank Institute. Nadien werkte hij van 2004 tot 2005 bij Suez-Electrabel en was hij van 2005 tot 2006 consultant-lobbyist bij het duurzame energiebedrijf Hinicio.
In 2006 verliet Weytsman de privésector om voltijds aan de slag te gaan in de politiek. Van 2006 tot 2011 was hij kabinetsadviseur bij toenmalig vicepremier en minister van Financiën Didier Reynders. Bovendien was hij van 2008 tot 2009 adviseur van Patricia Vande Maele, voor de MR schepen van Financiën in Sint-Jans-Molenbeek en van 2010 tot 2015 medewerker van de voorzitter van de Brusselse MR-afdeling, Françoise Bertieaux. Van 2011 tot 2014 was hij raadgever voor fiscaliteit, overheidsbedrijven, energie en mobiliteit op het kabinet van toenmalig MR-partijvoorzitter Charles Michel en van 2014 tot 2017 adjunct-kabinetschef van de ministers van Mobiliteit Jacqueline Galant en François Bellot.
Van 2008 tot 2011 was hij eveneens politiek secretaris van de MR-afdeling van de stad Brussel en van 2010 tot 2014 was hij voorzitter van de regionale Brusselse federatie van jongerenafdeling Jeunes MR.
In oktober 2012 werd Weytsman verkozen tot gemeenteraadslid van Brussel en van september 2017 tot februari 2018 was hij schepen voor Stedelijke Herwaardering en Participatie. Van 2018 tot 2024 was hij voorzitter van de MR-fractie in de Brusselse gemeenteraad. Sinds februari 2025 is Weytsman OCMW-voorzitter van de stad.
In februari 2018 nam hij ontslag als schepen van Brussel om de Ukkelse burgemeester Boris Dilliès op te volgen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar hij sindsdien zetelt. Van 2019 tot 2024 was hij er voorzitter van de commissie Sociale Aangelegenheden, Gezondheid en Gezin en van 2021 tot 2024 vicevoorzitter van de commissie Mobiliteit en van 2022 tot 2023 zetelde hij in de bijzondere UBER-commissie naar mogelijke beïnvloeding van het taxibedrijf op de politieke besluitvorming. Daarnaast had hij van november 2022 tot juni 2024 zitting in het Parlement van de Franse Gemeenschap. Hij zetelde er in de commissie Hoger Onderwijs, Wetenschappelijk Onderzoek, Universitaire Ziekenhuizen, Jeugd, Jeugdhulp, Justitiehuizen en Promotie van Brussel, die tot augustus 2023 tevens bevoegd was voor Onderwijs voor Sociale Promotie en Sport. In februari 2025 nam Weytsman ontslag als parlementslid om het OCMW-voorzitterschap in Brussel op te nemen.

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ Fiche David Weytsman op de website van het Parlement van de Franse Gemeenschap.
* ↑ David Weytsman (MR) wordt voorzitter van OCMW Stad Brussel, BRUZZ, 26 november 2024.
# BC Kalev/Cramo

BC Kalev/Cramo (Estisch: Korvpalliklubi Tallinna Kalev/Cramo) is een professionele basketbalclub uit Tallinn, Estland. Ze spelen in de Korvpalli Meistriliiga.
De club speelde zijn wedstrijden in het Saku Suurhall in Tallinn. De club werd opgericht in 1998 als Canon ENM. In 1999 veranderde het team de naam in Ehitustööriist. In 2005 kreeg de club zijn huidige naam BC Kalev/Cramo. Ze club werd veertien keer Landskampioen van Estland. Ook werden ze negen keer Bekerwinnaar Estland.

## Arena's

* Kalevi Spordihall: (1998–2002)
* Valtu Sports Hall: (2002–2003)
* Audentes Sports Center: (2003–2004)
* Saku Suurhall: (2004–heden)

## Verschillende sponsornamen

* 1998–1999: Canon ENM
* 1999-2001: Ehitustööriist
* 2001-2003: Ehitustööriist/Kalev
* 2003-2004: Ehitustööriist/Audentes
* 2004-2005: Ehitustööriist
* 2005-heden: KK Kalev/Cramo

## Erelijst

* Landskampioen Estland: 14
** Winnaar: 2004–05, 2005–06, 2008–09, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2020–21, 2022-23, 2023-24
** Tweede: 2006–07, 2007–08, 2014–15
* Bekerwinnaar Estland: 9
** Winnaar: 2005, 2006, 2007, 2008, 2015, 2016, 2020, 2022, 2024
** Runner-up: 2009, 2011, 2013, 2021

## Bekende (oud)-coaches

* Allan Dorbek: 1998–2003
* Maarten van Gent: 2003–2004
* Allan Dorbek: 2004–2005
* Aivar Kuusmaa: 2005–2006
* Veselin Matić: 2006–2008
* Nenad Vučinić: 2008–2009
* Alar Varrak: 2010
* Aivar Kuusmaa: 2010–2012
* Alar Varrak: 2012–2017
* Donaldas Kairys: 2017–2019
* Roberts Štelmahers: 2019–2022
* Heiko Rannula: 2022–heden

## Bekende (oud)-spelers

* Tanel Sokk
* Gregor Arbet
* Valmo Kriisa
* Robert Krabbendam
* 🇺🇸 Travis Reed