OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Raymond Boulard

Raymond Boulard is een champagnehuis dat in 1952 door Raymond Boulard werd gesticht De familie behoorde tot de vele kleine boeren die druiven aan de grote champagnehuizen leverden. In 1952 werd de stap naar champagnehuis gemaakt. Het bedrijf is in La Neuville-aux-Larris gevestigd.
Het huis bezit 10,25 hectare wijngaard. De wijngaarden liggen in de valleien van de Marne en Vesle en op de kalkrijke grond van de Montagne de Reims.
Met ingang van 1 maart 2010 is de vennootschap van de drie kinderen van Raymond Boulard beëindigd. De drie firmanten, Francis, Hélène and Dominique Boulard zijn "hun eigen professionele weg" gegaan. Uit het opbreken van de vennootschap ontstonden:
* Francis Boulard & Fille in Cauroy-lès-Hermonville
* Dominique Boulard & Filles in La Neuville-aux-Larris

## Champagnes

* Raymond Boulard Cuvée Réserve
* Raymond Boulard Blanc de Blancs
* Raymond Boulard Grand Cru Mailly-Champagne La charpente
* Raymond Boulard 'Prestige Tradition
* Raymond Boulard Cuvée Petraea XCVII - XCIX
* Raymond Boulard Millésime 1986 - Année de la Comète
* Raymond Boulard Cuvée Les Rachais

## Literatuur

* Gert Crum, Champagne 1999. ISBN 978-9066117167
* Michael Edwards, The Finest Wines of Champagne, Aurum Press Ltd. 2009. ISBN 978-1845134860
# Vukašin Jovanović

Vukašin Jovanović (Belgrado, 17 mei 1996) is een Servisch voetballer die doorgaans speelt als centrale verdediger. In juli 2023 verruilde hij Apollon Limasol voor FK Čukarički.

## Clubcarrière

Jovanović speelde in de jeugdopleiding van Rode Ster Belgrado en brak ook door bij die club. Onder leiding van coach Slaviša Stojanovič speelde de verdediger zich in het eerste elftal van de club en in het seizoen 2014/15 maakte hij zijn professionele debuut. Na twee doelpunten uit negentien competitieduels in de eerste helft van de jaargang 2015/16 nam Zenit Sint-Petersburg de Serviër over voor circa twee miljoen euro. Bij de Russische club zette Jovanović zijn handtekening onder een verbintenis voor de duur van vierenhalf jaar. Bij Zenit speelde hij geen enkele keer in het eerste elftal en de centrumverdediger moest het doen met optredens bij de beloften. Eind januari 2017 huurde Girondins de Bordeaux Jovanović tot het einde van het seizoen 2016/17. Na acht gespeelde competitiewedstrijden in Frankrijk, besloot Girondins hem definitief over te nemen. Met de overgang was circa drie miljoen euro gemoeid en de Serviër tekende voor vier jaar in Bordeaux. Na een half seizoen nam Eibar hem voor een halfjaar op huurbasis over. Medio 2021 verkaste de Serviër transfervrij naar Apollon Limasol. Jovanović keerde in juli 2023 bij FK Čukarički terug in Servië.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | Rode Ster Belgrado | Superliga | 13 | 0 | 0 | 0 | — | — | 13 | 0 |
| 2015/16 | Rode Ster Belgrado | Superliga | 19 | 2 | 2 | 0 | 1 | 0 | 22 | 2 |
| 2015/16 | Zenit Sint-Petersburg | Premjer-Liga | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2016/17 | Zenit Sint-Petersburg | Premjer-Liga | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2016/17 | → Girondins de Bordeaux | Ligue 1 | 8 | 0 | 1 | 0 | — | — | 9 | 0 |
| 2017/18 | Girondins de Bordeaux | Ligue 1 | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | 0 |
| 2017/18 | → Eibar | Primera División | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2018/19 | Girondins de Bordeaux | Ligue 1 | 16 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 19 | 0 |
| 2019/20 | Girondins de Bordeaux | Ligue 1 | 9 | 0 | 2 | 0 | — | — | 11 | 0 |
| 2020/21 | Girondins de Bordeaux | Ligue 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| 2021/22 | Apollon Limasol | A Divizion | 11 | 0 | 1 | 0 | — | — | 12 | 0 |
| 2022/23 | Apollon Limasol | A Divizion | 16 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | 21 | 0 |
| 2023/24 | FK Čukarički | Superliga | 24 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 27 | 0 |
| 2024/25 | FK Čukarički | Superliga | 20 | 0 | 1 | 0 | — | — | 21 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 152 | 2 | 12 | 0 | 8 | 0 | 172 | 2 |
Bijgewerkt op 30 december 2024.

## Erelijst

| Competitie | | |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Apollon Limasol |||
| A Divizion | 1 | 2021/22 |
| Servië –20 |||
| WK –20 | 1 | 2015 |
# Noord-Vietnam

De Democratische Republiek Vietnam (Vietnamees: Việt Nam Dân Chủ Cộng Hòa), ook wel aangeduid als Noord-Vietnam, was van 1945 tot 1976 een communistisch land in Zuidoost-Azië. De hoofdstad van het land was Hanoi.
Het land ontstond nadat Hồ Chí Minh op 2 september 1945 op het Quảng trường Ba Đình-plein in Hanoi de onafhankelijkheidsverklaring voorlas. Het land werd toen onafhankelijk van de Unie van Indochina. Hij las daarbij passages uit de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring voor waarbij hij het woord Engeland verving door Frankrijk. Deze verklaring was hem ter beschikking gesteld door een lid van de OSS, een voorloper van de CIA. Vrijwel onmiddellijk hierna werden Hồ en zijn Vietminh door de Fransen uit Hanoi verdreven en vochten een zware oorlog uit met de Fransen. Dit zou de Eerste Indochinese Oorlog worden. Hierin heroverde de Democratische Republiek Vietnam het gebied in het noorden van Vietnam, terwijl in het zuiden de door Frankrijk gesteunde Staat Vietnam werd opgericht geleid door keizer Bảo Đại.
In 1954 werden de Akkoorden van Genève gesloten. Hierbij werd de regering van Hồ internationaal erkend. Vietnam werd officieel opgesplitst in de Democratische Republiek Vietnam (Noord-Vietnam) in het noorden en de Republiek Vietnam (Zuid-Vietnam) in het zuiden. De grens tussen deze twee landen was de gedemilitariseerde zone ter hoogte van de 17e breedtegraad.
Na het sluiten van de akkoorden van Genève breekt de Tweede Indochinese Oorlog (de Vietnamoorlog) uit tussen het communistische noorden en het door de Verenigde Staten gesteunde zuiden. Als op 30 april 1975 de Zuid-Vietnamese hoofdstad Saigon valt, is dit het begin van de reünificatie van Noord- en Zuid-Vietnam. De reünificatie van beide landen vindt plaats op 2 juli 1976. Beide landen gaan verder als de Socialistische Republiek Vietnam.
# Le Coudray (Eure-et-Loir)

Le Coudray is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chartres. Le Coudray telde op 1 januari 2022 4.063 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Le Coudray bedroeg op 1 januari 2022 5,52 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 736,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Eerste Chinese overheersing van Vietnam

De eerste Chinese overheersing van Vietnam was in de geschiedenis van Vietnam de periode van 111 v.Chr. tot 40 n.Chr.. Tijdens die periode stond Vietnam onder het gezag van de Chinese Han-dynastie. Het was een land dat Nanyue heette, en omvatte het huidige Noord-Vietnam, Guangxi en West-Guangdong.
In 111 v.Chr. lijfde de Han-dynastie Vietnam in. Het gebied werd onderverdeeld in negen provincies en de hoofdstad bevond zich te Long Bien (Long Biên, nu te Hanoi).
In het jaar 40 stond de provincie Giao Chi (Giao Chỉ) onder het gezag van To Dinh (Tô Định). Deze zou een wreed man zijn geweest. Hij executeerde ene Thi Sach (Thi Sách). Zijn vrouw Trung Trac (Trưng Trắc) kwam hierop samen met haar zus in opstand. Zij leidden de Trung-rebellie (Vietnamees: Hai Bà Trưng, letterlijk: "Twee Trung-Vrouwen"). Ze namen 65 steden in en ze werden beide koningin van het land. Twee jaar later echter werden ze verslagen en begon de tweede Chinese overheersing van Vietnam.
# Bisdom Pangkalpinang

Het bisdom Pangkalpinang (Latijn: Dioecesis Pangkalpinangensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Pangkal Pinang, hoofdstad van de provincie Bangka-Belitung, in Indonesië. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Palembang.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 27 december 1923, als de apostolische prefectuur Banka e Biliton, uit delen van de apostolische prefectuur Sumatra. Op 8 februari 1951 werd het verheven tot apostolisch vicariaat met de naam Pangkal-Pinang. Op 3 januari 1961 werd het verheven tot bisdom en werd suffragaan aan het aartsbisdom Medan. Op 1 juli 2003 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Palembang. In januari 2019 veranderde het van naam naar bisdom Pangkalpinang.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 27.021 km$^2$ en telde 3.697.876 inwoners waarvan 1,6% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Apostolische prefecten

* Theodosius Jan J. Herkenrath (18 januari 1924 - 1928)
* Vitus Bouma (29 mei 1928 - 19 april 1945)

### Bisschoppen

* Nicolas Pierre van der Westen (apostolisch vicaris: 8 februari 1951, bisschop: 3 januari 1961 - 11 november 1978)
* Hilarius Moa Nurak (30 maart 1987 - 29 april 2016)
* Adrianus Sunarko (28 juni 2017 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Bisschop Adrianus Sunarko (2017-heden)
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Diocese of Pangkalpinang. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 29 december 2024.
Palembang (aartsbisdom) · Pangkalpinang · Tanjungkarang
# Bisdom Tanjungkarang

Het bisdom Tanjungkarang (Latijn: Dioecesis Tangiungkarangana) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Bandar Lampung, voorheen Tanjungkarang genaamd, hoofdstad van de provincie Lampung, in Indonesië. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Palembang.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 19 juni 1952, als de apostolische prefectuur Tandjung-Karang, uit delen van het apostolisch vicariaat Palembang. Op 3 januari 1961 werd het verheven tot bisdom en werd suffragaan aan het aartsbisdom Medan. Op 22 augustus 1973 veranderde het van naam naar bisdom Tanjungkarang. Op 1 juli 2003 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Palembang.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 35.377 km$^2$ en telde 9.081.792 inwoners waarvan 0,8% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Albert Hermelink Gentiaras (apostolische prefect: 27 juni 1952, bisschop: 3 januari 1961 - 18 april 1979)
* Andreas Suwiyata Henrisoesanta (18 april 1979 - 6 juli 2012; hulpbisschop sinds 29 augustus 1975)
** Aloysius Sudarso (apostolisch administrator: 6 juli 2012 - 10 oktober 2013)
* Yohanes Harun Yuwono (19 juli 2013 - 3 juli 2021)
* Vinsensius Setiawan Triatmojo (17 december 2022 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Bisschop Vinsensius Setiawan Triatmojo (2022-heden)
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Diocese of Tanjungkarang. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 29 december 2024.
Palembang (aartsbisdom) · Pangkalpinang · Tanjungkarang
# Joske Meerdink

Joske Meerdink (Winterswijk, 1991) is een Nederlandse journalist bij Omroep Gelderland. Ze verwierf bekendheid door haar podcast- en documentaire De Ramp Met De Phoenix.

## Loopbaan

Na de havo van De Driemark in Winterswijk studeerde ze Media en Entertainment management aan de Hogeschool Inholland. Haar eerste ervaringen in de media deed ze op bij Qmusic en de TROS waar ze productie- en redactiewerk deed voor de TROS-programma's op Radio 2, Radio 6 en 3FM.
In 2012 keerde ze terug naar haar eerdere stageplek Qmusic waar ze meewerkte aan programma's als Mattie & Wietze en Van Inkel in de Middag. In 2017 keerde ze terug naar Winterswijk. Ze maakte de overstap naar Omroep Gelderland waar ze zich als beeldredacteur bezig ging houden met de website en de social mediakanalen.

## De ramp met de Phoenix

In 2022 raakte ze geboeid door het Phoenixmonument in Winterswijk. In 1847 was een groep van 250 tot 300 Achterhoekers als emigrant naar Amerika vertrokken. Hun schip de Phoenix verging tijdens de laatste kilometers in het ijskoude water van Lake Michigan bij Wisconsin. Bijna alle opvarenden kwamen om, waaronder veel Winterswijkers. Van de 43 overlevenden bleken tien passagiers afkomstig te zijn uit Winterswijk. Meerdink maakte een zoektocht naar verhalen rond deze scheepsramp. Ze ging naar Sheboygan (Wisconsin) en maakte met programmamaakster en regisseur Diny van Hoften een vijfdelige podcastserie en documentaire over deze scheepsramp.
Tijdens de opnames vonden van Hoften en Meerdink samen met duikers van Wisconsin Historical Society en Steve Radovan (shipwreck hunter) een deel van het schip. Voor het eerst sinds 175 jaar werd er iets tastbaars teruggevonden. Het bleek de schoorsteen van het schip te zijn.
De documentaire De ramp met de Phoenix was in november 2022 te zien bij Omroep Gelderland. De podcast is vanaf 21 november 2022 te beluisteren via verschillende podcast platforms. In april 2023 is de podcast bewerkt tot een muziektheatervoorstelling die in Winterswijkse Jacobskerk is opgevoerd door Excelsior Winterswijk.
Voor hun serie De Ramp met de Phoenix werden Meerdink en Diny van Hoften onderscheiden met de journalistieke onderscheiding De Tegel in de categorie Regionaal/Lokaal.

## Prijzen

* De Tegel 2022

### Bronnen

* Een massaramp in mijn dorp en ik wist er niets van, RTV Nunspeet, 21 november 2022
* GLD doc - uitzending De Ramp met de Phoenix (deel 1), www.gelderland.nl, 22 november
* Eerste wrakstuk van schip dat 175 jaar geleden verging gevonden , www.nos.nl, 21 november 2022
* 74 Winterswijkers kwamen om op schip in Amerika, voor het eerst overblijfsel gevonden www.gld.nl, 21 november 2022
2022

### Referenties

* ↑ De Ramp met de Phoenix. www.gld.nl. Geraadpleegd op 29 december 2024.
* ↑ Phoenix-ramp, www.oudwinterswijk.nl. Gearchiveerd op 29 augustus 2023.
* ↑ Joske en Diny winnen De Tegel voor Omroep Gelderland, www.1achterhoek.nl], 24 april 2023
# Regering-Van den Brande I

De regering-Van den Brande I (21 januari 1992 - 30 januari 1992) was de Vlaamse Regering die ontstond na de verkiezingen van 24 november 1991 (toen nog Vlaamse Executieve genoemd).
Aanvankelijk stapten enkel CVP en SP in de nieuwe Vlaamse regering. Aangezien de Vlaamse regering toen proportioneel werd samengesteld volgens de sterkte van de partijen in de Vlaamse Raad, kon de regering nog verruimen als andere partijen ook ministers voordroegen. PVV, VB en VU weigerden eerst in de regering te stappen, maar op 30 januari 1992 werd de coalitie uitgebreid met de VU toen Johan Sauwens minister werd. Doordat de partijsamenstelling van de regering wijzigde, sprak men van de regering-Van den Brande II.

## Samenstelling

De regering-Van den Brande I bestond uit 7 ministers (6 ministers + 1 minister-president). CVP had 4 ministers (inclusief de minister-president), SP 3.
| Minister | Bevoegdheid | Termijn | Partij |
| Luc Van den Brande (1945) | Voorzitter | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | CVP |
| Luc Van den Brande (1945) | Economie, KMO's, Energie en Buitenlandse Betrekkingen | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | CVP |
| Norbert De Batselier (1947) | Vicevoorzitter | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | SP |
| Norbert De Batselier (1947) | Leefmilieu, Huisvesting en Wetenschapsbeleid | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | SP |
| Theo Kelchtermans (1943) | Openbare Werken, Ruimtelijke Ordening en Transport | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | CVP |
| Luc Van den Bossche (1947) | Onderwijs en Ambtenarenzaken | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | SP |
| Hugo Weckx (1935) | Cultuur en Brusselse Aangelegenheden | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | CVP |
| Wivina Demeester-De Meyer (1943) | Financiën, Begroting, Binnenlandse Aangelegenheden, Welzijn en Gezin | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | CVP |
| Leona Detiège (1942) | Tewerkstelling en Sociale Aangelegenheden | 21 januari 1992 - 30 januari 1992 | SP |
* ↑ Vlaams Parlement, verslag van de vergadering van 30 januari 1992.
Geens I · Geens II · Geens III · Geens IV · Van den Brande I · Van den Brande II · Van den Brande III · Van den Brande IV · Dewael · Somers · Leterme · Peeters I · Peeters II · Bourgeois · Homans · Jambon · Diependaele
# Wereldkampioenschappen baanwielrennen para-cycling

De wereldkampioenschappen baanwielrennen para-cycling zijn wereldkampioenschappen voor verschillende disciplines in het baanwielrennen voor sporters met een lichamelijke beperking en worden vanaf 2007 georganiseerd door de UCI.
De eerste wereldkampioenschappen werden in 1994 georganiseerd door de IPC. Na een gezamenlijk georganiseerd WK in 2006 in het UCI Centre mondial du cyclisme in het Zwitserse Aigle, nam de UCI in 2007 de organisatie over.

## Categorieën

Tijdens het wereldkampioenschap wordt er gereden in de categorieën C1 tot C5, dit zijn sporters die gebruik maken van een racefiets, waarbij C1 de zwaarste beperkingen heeft en C5 de lichtste. Daarnaast zijn er ook tandem wedstrijden waarbij de stoker (achterste renner) een visuele beperking heeft.

## Edities

| Editie | Jaar | Plaats | Velodroom | Datum | Even. | Winnaar medaillespiegel |
| 18 | 2024 | Rio de Janeiro | Velódromo Municipal do Rio | 20-24 maart | 48 | |
| 17 | 2023 | Glasgow | Sir Chris Hoy Velodrome | 2-7 augustus | 48 | |
| 16 | 2022 | Montigny-le-Bretonneux | Vélodrome de Saint-Quentin-en-Yvelines | 20-23 oktober | 48 | |
| – | 2021 | Rio de Janeiro | Velódromo Municipal do Rio | geannuleerd (25-28 maart) | geannuleerd (25-28 maart) | geannuleerd (25-28 maart) |
| 15 | 2020 | Milton | Mattamy National Cycling Centre | 31 januari- 2 februari | 40 | |
| 14 | 2019 | Apeldoorn | Omnisport Apeldoorn | 14-17 maart | 37 | |
| 13 | 2018 | Rio de Janeiro | Velódromo Municipal do Rio | 22-25 maart | 31 | |
| 12 | 2017 | Los Angeles | ADT Event Center | 2-5 maart | 29 | |
| 11 | 2016 | Montichiari | Montichiari Velodrome | 17-20 maart | 31 | |
| 10 | 2015 | Apeldoorn | Omnisport Apeldoorn | 26-29 maart | 31 | |
| 9 | 2014 | Aguascalientes | Aguascalientes Bicentenary Velodrome | 10-13 april | | |
| 8 | 2012 | Los Angeles | ADT Event Center | 9-12 februari | | |
| 7 | 2011 | Montichiari | Montichiari Velodrome | 11-13 maart | 22 | |
| 6 | 2009 | Manchester | Manchester Velodrome | 6-8 november | 24 | |
| 5 | 2007 | Bordeaux | Vélodrome du Lac | 19-27 augustus | | |
| 4 | 2006 | Aigle | UCI Centre mondial du cyclisme | 11-13 september | | |
| 3 | 2002 | Augsburg | | 5-7 augustus | | |
| 2 | 1998 | Colorado Springs | | 15-20 september | | |
| 1 | 1994 | Hasselt | | 30 mei-5 juni | | |
* para-cycling kalender uci.org
* ↑ Develop para-cycling together - Integration of Para-cycling within National Cycling Federations
* ↑ introductie para-cycling knwu
Baanwielrennen (1893-) · BMX (1986-) · granfondo (2011-) · gravelrace (2022-) · indoor wielrennen (1956-) · mountainbike (1990-) · mountainbike marathon (2003-) · para-cycling baanwielrennen (2006-) · para-cycling wegwielrennen (2006-) · trials (1987-1999) · urban cycling (2017-) · veldrijden (1950-) · wegwielrennen (1921-)
# Beppie van den Bogaerde

Elizabeth Marie (Beppie) van den Bogaerde (Amsterdam, 19 februari 1953) is emeritus hoogleraar Nederlandse Gebarentaal aan de Universiteit van Amsterdam en was van 2007 tot 2019 lector Dovenstudies aan de Hogeschool Utrecht. In 2019 ging zij met emeritaat.

## Biografie

Van den Bogaerde voltooide de opleiding Tolk/Vertaler Engels-Nederlands in 1973 en de tweedegraads lerarenopleiding Engels in 1983. Later studeerde zij Algemene Taalwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam, waar ze haar masterdiploma behaalde in 1989 en promoveerde in 2000 met haar proefschrift getiteld Input and Interaction in Deaf Families.
Sinds 1997 werkte Van den Bogaerde bij de Faculteit Educatie van de Hogeschool Utrecht, waar zij de bacheloropleiding Leraar/Tolk NGT en masteropleiding Dovenstudies/Leraar NGT mede heeft opgezet, later hernoemd naar Instituut voor Gebaren, Taal & Dovenstudies. Van 2007 t/m 2019 was ze lector Dovenstudies; eind oktober 2008 hield ze haar Openbare Les. Ze leidde een onderzoeksgroep en coördineerde onderzoek naar Dovencultuur, lesgeven in en vertalen van en naar Nederlandse Gebarentaal (NGT).
Naast haar lectoraatschap was Van den Bogaerde van 1 november 2013 tot juni 2019 hoogleraar Nederlandse Gebarentaal aan de Universiteit van Amsterdam. Haar oratie vond plaats op 9 oktober 2014 en gaf een samenvatting van de stand van zaken omtrent NGT. Het was de eerste oratie ooit die in NGT werd gehouden. Ze richt zich in haar onderzoek met name op eerste- en tweedetaalverwerving, bimodale tweetaligen (mensen die tweetalig zijn in gesproken en gebarentaal) en NGT als tweede taal.
In samenwerking met onderzoekers uit verschillende Europese landen heeft Van den Bogaerde in de periode 2012-2015 gewerkt aan een project om het Europees Referentiekader aan te passen voor gebarentalen.
# Lynx (ruimteveer)

De Lynx was een klein ruimtevliegtuig dat werd ontwikkeld door het Amerikaanse bedrijf XCOR Aerospace voor commerciële ruimtevaart, waaronder ruimtetoerisme.
De Lynx zou onder meer gebruikt worden ruimtetoerismevluchten vanaf de geplande ruimtehaven Caribbean Spaceport (voorheen Spaceport Curaçao) op Curaçao International Airport (Hato) en vanaf de Amerikaanse ruimtehaven Mojave Air and Space Port. In mei 2016 werd de ontwikkeling van de Lynx stilgelegd en een derde van het XCOR-personeel ontslagen. Op 9 november 2017 ging XCOR failliet en kwam er definitief een eind aan de ontwikkeling.

## Beschrijving

De Lynx had ruimte voor twee personen, de piloot en een passagier. Het was de bedoeling dat ruimtetoeristen, voor circa 100.000 dollar, mee konden als passagier. De passagier zou echter niet tijdens de vlucht de stoel kunnen verlaten en gewichtloos door de cabine zweven.
Het ruimtevliegtuig was ongeveer 9 meter lang en had deltavleugels van ongeveer 7,5 meter lengte. Het ruimtevliegtuig zou, net als een normaal vliegtuig, horizontaal kunnen opstijgen en weer landen. De voortdrijving zou gebeuren door vier XR-5K18-raketmotoren. De Lynx is ontworpen voor suborbitale ruimtevluchten; het zou een hoogte van 100 kilometer moeten kunnen bereiken (de Kármánlijn). Het was de bedoeling om de Lynx maximaal vier vluchten per dag te laten uitvoeren vanaf een ruimtehaven met start- en landingsbanen van minstens 2400 meter, en het zou 40 vluchten moeten kunnen uitvoeren voordat het tijd was voor een onderhoudsbeurt.

## Ontwikkeling

De Lynx was in ontwikkeling bij XCOR, gevestigd op Mojave Air and Space Port. De eerste testvluchten van het prototype Mark I stonden ooit gepland voor 2013. Deze Mark I moest een hoogte van ongeveer 61 kilometer kunnen bereiken. Het prototype zou gevolgd worden door de verbeterde versies Mark II en de Mark III. Tot een proefvlucht is het echter nooit gekomen. In mei 2016 werd de ontwikkeling opgeschort en met het failliet van XCOR in 2017 definitief gestaakt.

## Externe link

* Informatie over de Lynx op de website van Space Expedition Corporation (gearchiveerd)
* ↑ The XCOR Lynx spaceplane might be down for the count
* ↑ "XCOR Lynx: Don't Sleep on the Space Corvette", Popular Mechanics, 13 augustus 2012
* ↑ "About Lynx", XCOR. Gearchiveerd op 5 augustus 2013. Geraadpleegd op 10 augustus 2013.
* ↑ "Lynx development plan", XCOR
* ↑ The XCOR Lynx Spaceplane Might Be Down for the Count (31 May 2016). Geraadpleegd op 2 juni 2016.