OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Benedictuskerk (München)

De Sint-Benedictuskerk (Duits: St. Benedikt) is een parochiekerk in München in het stadsdeel Schwanthalerhöhe. De kerk werd gewijd aan de heilige Benedictus. Samen met de Maria-Visitatiekerk en de Sint-Rupertkerk vormt de Sint-Benedictuskerk het parochieverband München-Westend.

## Locatie

De rooms-katholieke kerk ligt aan de Schrenkstraße ten westen van het centrum van München, op korte loopafstand van de Theresienwiese (de locatie van het Oktoberfest) en de bekende brouwerij Augustiner Bräu.

## Geschiedenis

In het jaar 1873 werd onder de katholieke bevolking van München een zeer succesvolle geldinzamelingsactie georganiseerd ten behoeve van de bouw van nog een kerk in de Sint-Bonifatiusparochie. Na de verwerving van een stuk grond in 1873 kon de bouw van start gaan. Binnen drie jaar kon de kerk op 23 oktober 1881 worden gewijd. De kerk bleef nog lang een filiaalkerk van de Bonifatiuskerk. Pas in 1923 werd de kerk een zelfstandige parochiekerk.
De kerk werd ernstig beschadigd door de bombardementen in de Tweede Wereldoorlog op München, met name in oktober 1944. In 1950 kon het gerestaureerde godshuis weer in gebruik worden genomen. Van het oorspronkelijke interieur bleven slechts een grote crucifix aan de noordelijke muur, een onze-Lieve-Vrouw van Smarten in het zuidelijke zijschip, een aantal kwalitatief hoogwaardige beelden van Maria, Anna en Joachim en de geschilderde kruisweg uit 1927 bewaard.
De heilige mis wordt in de Benedictuskerk in verschillende talen gelezen en de kerk levert een forse bijdrage aan missionaire activiteiten onder vreemdelingen.

## Orgel

Het orgel werd door Carl Schuster gebouwd. Het instrument beschikt over 25 registers op twee manualen en pedaal.

## Klokken

In de kerktoren hangen vier klokken met de slagtonen d1, fis1, a1 en c2.

## Afbeeldingen

* Overzicht interieur
* Beeldengroep
* Orgel
* Afbeelding van Sint-Benedictus in de kerk

## Externe link

* (de) De Sint-Benedictuskerk op de website van het Parochieverband München-Westend
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Benedikt (München) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ http://www.pfarrverband-muenchen-westend.de/
# Bisdom Cheyenne

Het bisdom Cheyenne (Latijn: Dioecesis Cheyennensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Cheyenne, hoofdstad van de Amerikaanse staat Wyoming. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Denver.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 2 augustus 1887, uit delen van het bisdom Omaha, en was suffragaan aan het aartsbisdom Dubuque. Op 15 november 1941 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Denver.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 262.333 km$^2$ en telde 578.759 inwoners waarvan 8,6% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Maurice Francis Burke (9 augustus 1887 - 19 juni 1893)
* Thomas Mathias Lenihan (18 december 1896 - 15 december 1901)
* James John Keane (4 augustus 1902 - 11 augustus 1911)
* Patrick Aloysius Alphonsus McGovern (19 januari 1912 - 8 november 1951)
* Hubert Michael Newell (8 november 1951 - 3 januari 1978; coadjutor sinds 2 augustus 1947)
* Joseph Hubert Hart (25 april 1978 - 26 september 2001; hulpbisschop sinds 1 juli 1976)
* David Laurin Ricken (26 september 2001 - 9 juli 2008; coadjutor sinds 14 december 1999)
* Paul Dennis Etienne (19 oktober 2009 - 4 oktober 2016)
* Steven Robert Biegler (16 maart 2017 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Bisschop Paul Dennis Etienne (2009-2016)
* Diocese of Cheyenne. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 8 januari 2025.
Denver (aartsbisdom) · Cheyenne · Colorado Springs · Pueblo
# Melvin and Howard

Howard and Melvin is een Amerikaanse dramafilm uit 1980 onder regie van Jonathan Demme. De film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Howard Dunmar, die via een gevonden handgeschreven testament een claim legde op een grote erfenis van miljonair Howard Hughes.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Paul Le Mat | Melvin Dunmar |
| Mary Steenburgen | Lynda Dunmar |
| Pamela Reed | Bonnie Dunmar |
| Jason Robards | Howard Hughes |

## Release en ontvangst

De film bracht 4 miljoen dollar op in de bioscopen. De film heeft een score van 91% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 22 beoordelingen. Jason Robards was genomineerd voor een Oscar voor beste mannelijke bijrol en de film won twee oscars voor beste originele scenarie en beste vrouwelijke bijrol voor Mary Steenburgen.
# Korfschelp

De korfschelp (Varicorbula gibba, synoniem Corbula gibba) is een tweekleppigensoort uit de familie van de Corbulidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1792 voor het eerst geldig gepubliceerd door Olivi.

## Beschrijving

De korfschelp heeft een dikke, breed ovale tot driehoekige schelp, 13 tot 15 mm lang. Het is ongelijkwaardig, de rechterklep is veel groter en boller dan de linker, die er precies in past, waardoor een aanzienlijke marge van de rechterklep vrij blijft. De twee kleppen worden bij elkaar gehouden door twee interne sluitspieren en zijn op een gelede manier op de rug verbonden door een band die een ligament wordt genoemd. De achterste rand is enigszins afgekapt. Beide kleppen van de korfschelp zijn voorzien van grove, concentrische groeven en richels, de linkerklep heeft bovendien vage stralende lijnen. De snavels zijn naar binnen gekeerd en raken elkaar. De schaal is dof wit tot crème, de binnenkant is wit met een vage roze of blauwachtige tint, soms met gele vlekken. De palliale lijn is erg zwak en er is een lichte posterieure inkeping.
Höger och vänster klaff av samma exemplar:
* Höger klaff
* Vänster klaff

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van de korfschelp loopt van de Noorse Zee tot het Iberisch Schiereiland, alsmede in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee, en langs de kust van West-Afrika tot Angola. De korfschelp wordt gevonden van de lage kust tot aanzienlijke diepten in het sublitoraal, levend in modderig zand en grind. Deze soort is algemeen voorkomend in de Noordzee en kunnen plaatselijk hoge dichtheden bereiken. Eind twintigste eeuw komen ze plaatselijke ook voor in ondiepe delen van de Nederlands deltagebied, onder andere de in Oosterschelde en het Grevelingenmeer.
* ↑ Gofas, S. (2013). Corbula gibba (Olivi, 1792). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Olivi G. (1792). Zoologia Adriatica, ossia catalogo ragionato degli animali del golfo e della lagune di Venezia. Bassano [G. Remondini e fl.]. [ix] + 334 + xxxii pp., 9 pls.
* ↑ (en) Sabatini, M. & Ballerstedt, S. 2008, Varicorbula gibba Basket shell In Tyler-Walters H. and Hiscock K. (eds) Marine Life Information Network: Biology and Sensitivity Key Information Reviews, [on-line]. Plymouth: Marine Biological Association of the United Kingdom. Opgehaald op 25 augustus 2021.
* ↑ Soortenbeschrijving van Korfschelp, Stichting ANEMOON. Gearchiveerd op 2 december 2021.
# Atlanta brunnea

Atlanta brunnea is een slakkensoort uit de familie van de Atlantidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door J. E. Gray.
# Marnixstraat

Marnixstraat kan verwijzen naar:
* Marnixstraat (Amsterdam), een straat in Amsterdam-Centrum, Noord-Holland
* Korte Marnixstraat, een straat in Amsterdam-Centrum, Noord-Holland
* Marnixstraat (Den Haag), een straat in Den Haag, Zuid-Holland
* Marnixstraat (Haarlem), een straat in Haarlem, Noord-Holland
* Marnixstraat (Leiden), een straat in Leiden, Zuid-Holland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marnixstraat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Polly of the Circus (1917)

Polly of the Circus is een Amerikaanse stomme film uit 1917 met in de hoofdrol Mae Marsh. Het scenario is gebaseerd op het gelijknamige Broadway-toneelstuk van Margaret Mayo uit 1907. De film werd destijds in Nederland uitgebracht onder de titel Polly van den Circus.

## Verhaal

Polly is wees geworden nadat haar moeder, een circusartieste, verongelukt is. Ze werd opgevoed door de circusclown Toby en heeft nu zelf een circusnummer met haar paard Bingo. Wanneer ze ernstig gewond raakt tijdens een dubbele salto, wordt ze naar het huis van de jonge dominee John Douglas gebracht om te herstellen.
Het circus laat Polly en haar paard achter en geleidelijk worden Polly en John verliefd. De bewoners van het dorp, onder leiding van Deacon Strong, zijn geschokt dat hun dominee verliefd zou kunnen worden op een circusmeisje en dwingen hem om te kiezen tussen Polly en zijn kerk. Ondertussen komt Polly erachter dat haar circusvrienden wanhopig geld nodig hebben. Ze neemt met Bingo deel aan een paardenrace en om de dominee te sparen keert ze met haar winst terug naar het circus.
Een jaar later is het circus terug in het dorp en tijdens een voorstelling vat de tent vuur. Toby en John kunnen Polly in veiligheid brengen en de geliefden worden herenigd.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Marsh, Mae Mae Marsh | Polly |
| Steele, Vernon Vernon Steele | John Douglas |
| Eldridge, Charles Charles Eldridge | Toby |
| Playter, Wellington Wellington Playter | Big Jim |
| Trimble, George George Trimble | Barker |
| Laverne, Lucille Lucille Laverne | Mandy |
| Lee, Dick Dick Lee | Hasty |
| Riegel, Charles Charles Riegel | Deacon Strong |
| Satterthwaite, Lucille Lucille Satterthwaite | Julia Strong |
| Hollis, J.B. J.B. Hollis | Deacon Elverson |
| Salinger, Helen Helen Salinger | Mrs. Elverson |
| Vernon, Isabel Isabel Vernon | Sallie |
| Compton, Viola Viola Compton | Jane |
| Carr, John John Carr | Jim |
| Carr, Stephen Stephen Carr | John |
| Call, Mildred Mildred Call | Little Polly |

## Trivia

* Polly of the Circus is de eerste film die Samuel Goldwyn produceerde nadat hij zijn studio Goldwyn Pictures had opgericht.
* Er werd lang gedacht dat de film verloren gegaan was, nadat het laatste exemplaar vernietigd werd in de brand in een opslagruimte van MGM in 1965. In 1978 werd echter een exemplaar teruggevonden in een verzameling van stomme films begraven in de permafrost in Dawson City (Yukon).
* ↑ (en) King Hanson, Patricia, Gevinson, Alan (1971). The American Film Institute Catalog of Motion Pictures Produced in the United States, Feature Films, 1911-1920. University of California Press, pp. 723-724. ISBN 0-8352-0440-5.
* ↑ Nederlandse titel. Cinema Context.
* ↑ (en) "Explosion Hits MGM Film Vault", Evening Vanguard, 11 augustus 1965. – via Newspapers.com.
* ↑ (en) Pierce, David (1997). The legion of the condemned - why American silent films perished. Film History 9 (1): 12
* ↑ (en) Footage of scandalous 1919 World Series saved by Yukon permafrost. CBC News (8 mei 2014).
# Luister (tijdschrift)

Luister is een in 1952 opgericht onafhankelijk tijdschrift voor liefhebbers van klassieke muziek. Het verschijnt acht keer per jaar, nadat het tientallen jaren een maandblad was. Oorspronkelijk ging het vooral om opnamen op grammofoonplaat en later compact disc, in de 21e eeuw heeft het een algemener karakter.

## Geschiedenis

Drukkerij Onnes in Amersfoort was de eerste uitgever en drukker van het tijdschrift, dat in het begin Luister...! heette. Later werd het uitgegeven door Wegener Speciale Uitgaven te Amsterdam/Diemen en nog later door Scala BV te Amersfoort. Luister BV, die het blad sinds 2008 uitgeeft, is een joint venture van Scala en BCM te Eindhoven.
Aanvankelijk richtte het blad zich op meer muziekgenres dan alleen klassiek. Van augustus 1953 tot en met november 1954 publiceerde het een eigen hitlijst, de "Luister-hitparade". Later werd klassieke muziek de hoofdmoot, al heeft men zich nog lang ook gericht op jazz (tot ± 1980) en wereldmuziek (tot ± 2000). De toekenning van de "Luister-10" werd een manier om de als beste beoordeelde lp's, cd's en dvd's onder de aandacht de brengen.
De eerste hoofdredacteur was Frits Versteegh. Zijn opvolgers waren achtereenvolgens Joop Schrier, Klaas A. Posthuma, Cor Molenbeek, Paul Korenhof, Ronald Vermeulen, Marjolein van Rotterdam, Onno Schoonderwoerd en Guido van Oorschot. Tot de vaste medewerkers behoorden Paul Acket, Hélène Nolthenius, Michiel A. de Ruyter, Casper Höweler, Leo Riemens, Ralph N. Degens, Henk Spruit, Jan Kool (pseudoniem van Jan van Rhedenborg), Maarten 't Hart, Jard van Nes, Erna Metdepenninghen, Cornelis van Zwol, Tjako Fennema, Anthony Fiumara, Leo Samama, Noor Kamerbeek en Wouter Swets.

## Na 2008

Toen BCM in 2008 aan de uitgave ging deelnemen veranderde Luister van karakter. Het droeg enige tijd de titel Luister Magazine, richtte zich niet meer alleen op kenners en liefhebbers en werd een glossy voor iedereen die iets wil lezen wat met klassieke muziek te maken heeft. Er wordt minder dan vroeger geschreven over composities, componisten en audioapparatuur. De aandacht gaat vooral uit naar uitvoerende musici, meestal naar aanleiding van aangekondigde concerten of recente cd-uitgaven. Daarnaast bestaat nog steeds een rubriek met cd- en dvd-recensies. Na een periode onder Bert Huisjes werd Jan Vredenburg de hoofdredacteur, daarna Joris Heynen. Hierna werd Tim Nijhof hoofdredacteur, gevolgd door de huidige hoofdredacteur Paul Janssen.

## Externe link

* Luister website
# Vitesse in het seizoen 1961/62

Het seizoen 1961/1962 was het achtste jaar in het bestaan van de Arnhemse betaaldvoetbalclub Vitesse. De club kwam uit in de Eerste divisie A en eindigde daarin op de 10e plaats, dit betekende dat de club rechtstreeks degradeerde naar de Tweede divisie. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd in de vierde ronde, na verlenging, verloren van Heracles (0–1).

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie A

| | AGOVV | Alkmaar '54 | BVV | D.F.C. | DHC | Eindhoven | Fortuna | Go Ahead | 't Gooi | Haarlem | Helmond | KFC | Leeuwarden | Sittardia | Stormvogels | SVV | Veendam |
| Thuis | 2 – 1 | 2 – 0 | 2 – 1 | 0 – 2 | 1 – 1 | 4 – 0 | 5 – 2 | 3 – 1 | 6 – 4 | 3 – 1 | 4 – 1 | 1 – 1 | 1 – 2 | 2 – 2 | 4 – 2 | 1 – 1 | 2 – 3 |
| Uit | 5 – 2 | 2 – 3 | 2 – 0 | 0 – 0 | 0 – 0 | 1 – 1 | 4 – 1 | 3 – 0 | 0 – 2 | 1 – 4 | 5 – 1 | 3 – 1 | 2 – 2 | 2 – 0 | 1 – 2 | 2 – 0 | 4 – 0 |

### KNVB beker

| 2e ronde | Vitesse | 4 – 2 (1 – 2) | PEC |
| 31 maart 1962 Plaats: Arnhem Nieuw-Monnikenhuize | Jan Seelen 3', 59', 75', 80' | | 7' Jan Brouwer 27' (e.d.) Wim Pothoven |
| 3e ronde | Vitesse | 2 – 1 (1 – 0) | VVV |
| 28 april 1962 Plaats: Arnhem Nieuw-Monnikenhuize | Joop Ruiter 32' Jan Seelen 68' | | Victor Janssen 85' |
| 4e ronde | Vitesse | 0 – 1 Na verlenging | Heracles |
| 31 mei 1962 Plaats: Arnhem Nieuw-Monnikenhuize | | | Bennie Bartelink |

## Statistieken Vitesse 1961/1962
### Eindstand Vitesse in de Nederlandse Eerste divisie A 1961 / 1962

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 10e | 34 | 14 | 8 | 12 | 36 | 62 | 62 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Jan Seelen | 13 |
| 2. | Loek den Edel | 9 |
| 2. | Gerard Maurits | 9 |
| 4. | Toon Evers | 6 |
| 5. | Loek Feijen | 5 |
| 5. | Joop Ruiter | 5 |
| 7. | Henk Arendsen | 3 |
| 7. | Darius Dhlomo | 3 |
| 9. | Toon Huiberts | 2 |
| 9. | Theo Meeuwsen | 2 |
| 11. | Piet Beekman | 1 |
| 11. | Wim de Jongh | 1 |
| 11. | Wim van der Kruk | 1 |
| 11. | Jan Veenstra | 1 |
| Onbekend doelpunt |||
| – | Onbekend | 1 |
| Totaal | Totaal | 62 |
| # | Naam | |
| 1. | Jan Seelen | 5 |
| 2. | Joop Ruiter | 1 |
| Totaal | Totaal | 6 |
# Murphysboro

Murphysboro is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Jackson County.
In 1925 werd Murphysboro deels verwoest door de Tri-State Tornado.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 13.295. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 8241, een daling van 5054 (-38,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 12,5 km², geheel bestaande uit land. Murphysboro ligt op ongeveer 122 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Murphysboro.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Murphysboro op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Station Nelson (Lancashire)

Nelson (Lancashire) is een spoorwegstation van National Rail in Nelson, Pendle in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail. Het station is geopend in 1849.
# Hyporthodus octofasciatus

Hyporthodus octofasciatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zaag- of zeebaarzen (Serranidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Griffin.
* ↑ (en) Hyporthodus octofasciatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hyporthodus octofasciatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Alastor Dolleman

Alastor "Dwaaloog" Dolleman (Engels: Alastor "Mad-Eye" Moody) is een personage uit de Harry Potterboekenreeks van J.K. Rowling. Hij is een voormalig Schouwer en lid van de Orde van de Feniks.
In zijn werk als Schouwer verloor Dolleman een oog, een been en een deel van zijn neus tijdens het bevechten van de Zwarte Kunsten. Hij is voorzichtig, sommigen zouden zeggen paranoïde, en weigert iets te eten of te drinken wat hij niet zelf heeft bereid. Hij heeft een "magisch" oog dat hem 360 graden zicht geeft, hij kan er ook mee door deuren, muren, zijn eigen achterhoofd en Onzichtbaarheidsmantels kijken. Het oog heeft hem de bijnaam "Dwaaloog" opgeleverd.
De naam Alastor komt van een wat onbekendere godheid uit de Griekse mythologie, die van de wraak.
In de films wordt de rol van Dolleman gespeeld door Brendan Gleeson.

## Dolleman in de boeken
### Harry Potter en de Vuurbeker

In het vierde boek werd Dolleman aangesteld als leraar Verweer Tegen de Zwarte Kunsten. Voordat het schooljaar begon werd Dolleman in een kist opgesloten door Bartolomeus Krenck Jr., een trouwe volgeling van Heer Voldemort, die een Wisseldrank gebruikte om de gedaante van Dolleman aan te nemen en zo kon infiltreren op Zweinstein. Dolleman dankt zijn leven aan het feit dat een van de ingrediënten van de Wisseldrank een stukje van de persoon is waarin men wil veranderen, zoals een plukje haar. Doordat Dolleman de gewoonte heeft altijd alleen maar uit zijn eigen heupflesje te drinken, viel het niet op dat Krenck steeds de Wisseldrank moest drinken: niemand vond het verdacht.
Op de avond van de laatste opdracht in het Toverschool Toernooi probeerde Krenck Harry Potter te vermoorden. Hij werd echter tegengehouden door Professor Perkamentus, Professor Anderling en Professor Sneep. Doordat Krenck in alle consternatie was vergeten ieder uur de Wisseldrank in te nemen, veranderde hij weer in zichzelf en biechtte hij alles op onder invloed van de waarheidsdrank Veritaserum, gemaakt door Sneep. Perkamentus redde de echte Dolleman uit de kist waarin hij al negen maanden opgesloten had gezeten.

### Harry Potter en de Orde van de Feniks

Harry ontmoet de echte Dolleman pas vlak voor zijn vijfde jaar op Zweinstein, wanneer een grote groep leden van de Orde van de Feniks (waaronder Romeo Wolkenveldt, Nymphadora Tops en Remus Lupos) Harry ophaalt uit het huis van zijn oom en tante om hem naar Londen te brengen.
In de film is Dollemans neus nog steeds intact. In het boek wordt Edwin Roselier als schuldige aangewezen voor het verlies van Dollemans neus, in de film wordt het verlies van Dollemans oog aan Roselier toegewezen.

### Harry Potter en de Relieken van de Dood

Alastor Dolleman wordt tijdens het vervoer van Harry Potter vermoord door Voldemort. Hij valt van zijn bezem. Het lichaam kan later niet terug worden gevonden. Het magische oog van Dolleman blijkt na zijn dood dienst te doen als kijkgat in de deur van Dorothea Omber in het Ministerie van Toverkunst om haar werknemers in de gaten te kunnen houden. Harry Potter neemt het mee en begraaft het in het bos waar ze verbleven.
# Hospice d'Oultremont

Het Hospice d'Oultremont (16e eeuw) is een voormalig kanunnikenhuis in Hoei (België), aan de Naamse Kade (Frans: Quai de Namur).

## Historiek

In Hoei, in het toenmalige prinsbisdom Luik, bouwde Gerard d'Oultremont het naar hem genoemde kanunnikenhuis. Deze residentie bevindt zich aan de oevers van de Maas, beneden de heuvel waar het Fort van Hoei staat. Gerard d'Oultremont was een telg uit het adellijk geslacht D'Oultremont, een belangrijke familie in het prinsbisdom. Gerard d'Oultremont was kanunnik aan de kapittelkerk van Hoei. Het kanunnikenhuis staat vlak naast de kapittelkerk en is ermee verbonden via een brug met 4 arcaden.
Gerard d'Oultremont bouwde de residentie in de plaats van een vervallen en kleiner kanunnikenhuis, nog daterend uit de Middeleeuwen. De stijl van het kanunnikenhuis van D'Oultremont is gotisch-renaissance. Het is opgetrokken in baksteen en kalksteen. Het gebouw loopt tegen de rotswand uit op een toren, met een achthoekige bovenbouw. Achter de residentie, op de heuvel, liggen de tuinen, die in kleine terrassen zijn aangelegd. In de tijd van het prinsbisdom was het fort erboven een van de residenties van de prins-bisschoppen van Luik. In de 18e eeuw werd het kanunnikenhuis verfraaid. Zo kwam er een fontein beneden met een waterspuwende vis.
Met de Luikse Revolutie (1789-1795) werd het kapittel in Hoei afgeschaft, zoals elders in het prinsbisdom.
Sinds 1933 is het gebouw geklasseerd en in 1993 werd het erkend als historisch monument van Wallonië.
De Toeristische Dienst van de stad Hoei is er gevestigd.
# Condingup

Condingup is een plaats in de regio Goldfields-Esperance in West-Australië. Het maakt deel uit van het lokale bestuursgebied (LGA) Shire of Esperance.

## Geschiedenis

Ten tijde van de Europese kolonisatie leefden de Njunga-Aborigines in de streek. Ze onderscheiden zich van de Wudjari waarvan ze deel uitmaakten doordat ze aan circumcisie deden.
Toen in 1875-76 het traject voor een telegraaflijn werd uitgetekend, vermeldde men de Aboriginesnaam voor de 'Condingup Peak'. De betekenis van de naam is niet bekend. In 1963 werd het dorp Condingup officieel gesticht en naar de 'Condingup Peak' vernoemd. Volgens de plaatselijke Aboriginesgemeenschap zou de naam echter zijn afgeleid van 'Kunjinup', de naam voor een rode wilde bloem.
In de jaren 1950-70, na te hebben geïnvesteerd in een misgelopen projectontwikkeling, kregen enkele wereldberoemde sterren, waaronder Anne Baxter en Rhonda Fleming, boerderijen in handen in de omgeving van Condingup. Dankzij hen kreeg het plaatsje voorzieningen zoals een schooltje en een winkel.
In 2021 telde Condingup 280 inwoners tegenover 429 in 2006.

## Ligging

Condingup ligt 788 kilometer ten oostzuidoosten van de West-Australische hoofdstad Perth, 255 kilometer ten zuiden van het aan de Coolgardie–Esperance Highway gelegen Norseman en 68 kilometer ten oosten van Esperance, de hoofdplaats van het lokale bestuursgebied waarvan het deel uitmaakt. Esperance ligt vlak bij het kruispunt van de South Coast Highway en de Coolgardie–Esperance Highway.

## Voorzieningen

Het plaatsje heeft een basisschool, een caravanpark, een taverne, een gemeenschaps- en een recreatiecentrum. In de omgeving wordt graan en vee geteeld. Ten zuiden van Condingup liggen verscheidene verlaten stranden en ten noorden verschillende natuurreservaten.

## Klimaat

Kondingup kent een warm mediterraan klimaat, Csb volgens de klimaatclassificatie van Köppen.