OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Semmeringspoorlijn

De Semmeringbahn is een onderdeel van de Oostenrijkse Südbahn (of zuidelijke spoorweg). De lijn loopt van Gloggnitz over de Semmeringpas naar Mürzzuschlag en was de eerste normaalsporige bergspoorweg in Europa. Kijkende naar het zware terrein en het hoogteverschil wordt zij ook als eerste ter wereld beschouwd. De gehele lijn, geopend in 1854 en 41 kilometer lang, is nog steeds van groot belang voor de Oostenrijkse spoorwegen. In 1959 werd de hele lijn geëlektrificeerd.
De spoorlijn werd door bouwmeester Carl Ritter von Ghega zodanig aangelegd, dat de natuur en de techniek met elkaar concurreren zonder elkaar in de weg te zitten. Het is daarom ook dat de spoorlijn in 1998, destijds als de enige spoorlijn, op de Werelderfgoedlijst werd opgenomen.

## Beschrijving

De lijn is 41 kilometer lang en overwint een hoogteverschil van 460 meter. Onderweg zijn 14 tunnels, waaronder de 1,4 kilometer lange Scheiteltunnel, 16 viaducten, meer dan 100 stenen bruggen en 11 kleinere spoorwegbruggen gebouwd. Van de totale lengte heeft 60% van de lijn een stijgingspercentage van 20 tot 25 promille. De lijn is bijna geheel gelegd in bochten en geheel dubbelsporig. Het hoogste viaduct is de Kalte Rinne met een hoogte van 43 meter. Voor de invoer van de euro stond dit viaduct op het biljet van 20 schilling, samen met de beeltenis van Ghega.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd tussen 1848 en 1854 gebouwd en op 23 oktober 1853 reden de eerste locomotieven over de pas. Op 17 juli 1854 was het eerste personenverkeer mogelijk. Het dorp Semmering veranderde daarna in een luftkurort voor de Weense beau monde. Er kwamen luxe hotels, skiliften, zwembaden en een casino.

## Semmeringbasistunnel

De Semmeringspoorlijn is als onderdeel van de Südbahn een van de meest bereden spoorlijnen van Oostenrijk en veroorzaakt bedrijfsmatige beperkingen. De duur van de rit (één uur van Wiener Neustadt naar Mürzzuschlag) stoort vooral het personenvervoer. Gecombineerd vervoer (het laden van vrachtwagens op de trein) is niet mogelijk, omdat vrachtwagens net als dubbeldeks-personenwagons te hoog zijn voor het traject. Ondanks de problemen stijgt de vraag naar vervoer via de Semmering, mede door de toetreding van Slovenië tot de EU in 2004.
In 1989 werden plannen voor een Semmeringbasistunnel gemaakt. De reistijd op de spoorlijn zou met 30 minuten gereduceerd kunnen worden en ook andere problemen behoren dan tot het verleden. De bergbaan moet na de ingebruikname van de tunnel alleen nog regioverkeer verwerken. De tunnel was aanvankelijk controversieel. Er waren bezwaren gerezen vanwege het milieu, met name water. Het Bundesland (provincie) Niederösterreich en enkele burgergroeperingen, ondersteund door de Kronen Zeitung, hebben zich verzet tegen de plannen.
Niettemin is in 2012 uiteindelijk toch begonnen met de werken aan de 27,3 km lange Semmeringbasistunnel. In 2024 zouden de werken voltooid moeten zijn. In februari 2021 werd dit opgeschoven tot 2028; in april 2022 tot 2030. In augustus 2024 werd 2030 nog steeds genoemd als jaar van ingebruikname.
# Erika Sirola

Erika Sirola (Espoo, 13 november 1998) is een Fins zangeres. Ze werd bekend door de single Speechless, een samenwerking met de Duitse dj Robin Schulz.

## Biografie

Sirola groeide op in Espoo als de dochter van een Canadese moeder en een Finse vader. Ze werd op dertienjarige leeftijd ontdekt door producer Jurek Reunamäki, die haar contracteerde voor Kaiku Entertainment.
Nadat Sirola haar middelbare schooltijd had afgerond, werd ze door Edward Shapiro, die eerder onder andere Rihanna en Jay-Z vertegenwoordigde, uitgenodigd om naar de Verenigde Staten te komen om deel te nemen aan testopnames. Hier zong ze in de zomer van 2017 mee op twee nummers van een kerstalbum van de Amerikaanse dj Kaskade.
Sirola brak door in 2018 met de single Speechless, een samenwerking met de Duitse dj Robin Schulz. Deze single wist de de Duitse, Oostenrijkse, Zwitserse en Finse hitlijsten te behalen. De Nederlandse Top 40 werd eveneens behaald, waarin de single als piekpositie de zevende plaats had. Sirola was ook de eerste Finse zangeres die de Top 40 wist te halen. In november 2018 brachten Sirola en Schulz een muziekvideo uit van Speechless.

## Discografie
### Singles

| Jaar | Titel |
| 2018 | Deck the Halls (met Kaskada) |
| 2018 | Holy Night (met Kaskada) |
| 2018 | Speechless (met Robin Schulz) |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Erika Sirola op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Erika Sirola - New Songs, Playlists & Latest News - BBC Music. BBC. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ (fi) Erika Sirolan elämä muuttui yhdellä Instagram-viestillä – Nyt poplahjakkuus työstää musiikkiaan Los Angelesissa huipputuottajien parissa. YLE.fi (16 november 2018). Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ (fi) Espoosta ponnistava poplupaus Erika laulaa Kaskaden joululevyllä. Kaiku Entertainment (20 november 2017). Geraadpleegd op 11 januari 2015.
* ↑ Speechless - Robin Schulz feat. Erika Sirola. Nederlandse Top 40. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ Top 4: Finnen. Nederlandse Top 40. Geraadpleegd op 10 januari 2025.
* ↑ (en) Robin Schulz and Erika Sirola Debut Utterly Cute ‘Speechless’ Video: Watch. Billboard (16 november 2018). Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* MusicBrainz: f581fc5e-e30b-4e66-b91e-9ca83a5f333b
# Regionaal Archief Zutphen

Het Regionaal Archief Zutphen (RAZ) is een Nederlands regionaal archief voor de gemeenten Brummen, Lochem en Zutphen. Het RAZ is gevestigd in de stad Zutphen.

## Geschiedenis

De drie gemeenten startten in 2000 hun samenwerking op het gebied van archivering. Deze samenwerking ging in 2007 verder onder de naam Regionaal Archief Zutphen.
Als onderdeel van de samenwerking heeft het RAZ de bouwdossiers van de gemeenten gedigitaliseerd en in een elektronisch depot opgeslagen. Hierna zijn de papieren dossiers vernietigd.
In 2018 kreeg het RAZ de fotocollectie van museum Het Groot Graffel uit Warnsveld in bewaring, nadat de expositieruimte van het museum moest worden gesloopt.
* ↑ Dienstverleningsovereenkomst getekend voor Archiefbeheer. RTV IDEAAL (30 januari 2023). Geraadpleegd op 20 december 2024.
* ↑ "Archiefbeheer Brummen, Lochem en Zutphen blijft bij het Regionaal Archief Zutphen", AD, 1 februari 2023.
* ↑ Fotocollectie Museum Het Groot Graffel verhuist naar Regionaal Archief Zutphen. www.contactzutphen.nl (28 maart 2018). Geraadpleegd op 2 januari 2025.
# Jennifer Van Dyck

Jennifer Van Dyck (St. Andrews, 23 december 1962) is een Schotse/Amerikaanse actrice.

## Carrière

Van Dyck begon in 1987 met acteren in de televisieserie The Equalizer. Hierna heeft zij nog meerdere rollen gespeeld in televisieseries en films zoals The Days and Nights of Molly Dodd (1989-1990), All My Children (1992), Bullets Over Broadway (1994) en Step Up 3D (2010).
Van Dyck is ook actief in het theater, zij maakte in 1989 haar debuut op Broadway in het toneelstuk The Secret Rapture als Rhonda Milne. Hierna heeft zij nog driemaal opgetreden op Broadway. In 1991 in het toneelstuk Dancing at Lughnasa als Chris (understudy), in 1992 in het toneelstuk Two Shakespearean Actors als Miss Jane Bass en in 2001 in het toneelstuk Hedda Gabler als Thea Elvsted.

## Filmografie
### Films

* 2011 Too Big to Fail – als Ruth Porat
* 2010 Step Up 3D – als moeder van Natalie
* 2007 Across the Universe – als moeder van Daniel
* 2007 Michael Clayton – als Ivy
* 2005 Stealing Martin Lane – als dr. Danielle Taylor
* 2001 Series 7: The Contenders – als Laura
* 2000 Jackie Bouvier Kennedy Onassis – als Caroline Kennedy
* 1997 States of Control – als Lisa
* 1994 Bullets Over Broadway – als understudy van Olive
* 1991 The Marla Hanson Story – als Lyn

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2021 Law & Order: Organized Crime - als rechter Sharone Lee - 2 afl.
* 1999 – 2002 Law & Order – als Morgana Palmer – 2 afl.
* 1992 - 1993 All My Children – als Marta Jones – 7 afl.
* 1989 – 1990 The Days and Nights of Molly Dodd – als Sara Reddick – 6 afl.
* (en) Biografie in de Internet Movie Database
* (en) Filmografie in de Internet Movie Database
* (en) Bron theaterwerk op Broadway
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7152 1250
* Library of Congress Control Number: no2004070676
* Virtual International Authority File: 95073247
* WorldCat (via VIAF): 95073247
# Saint-Étienne-de-Brillouet

Saint-Étienne-de-Brillouet is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 372 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Fontenay-le-Comte.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Étienne-de-Brillouet bedraagt 18,8 km², de bevolkingsdichtheid is 19,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Étienne-de-Brillouet met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Ciutat Esportiva Joan Gamper

Ciutat Esportiva Joan Gamper is het sportcomplex van FC Barcelona in Sant Joan Despí dat wedstrijdvelden voor de jeugdelftallen, trainingsvelden en de nieuwe vestiging voor de jeugdacademie genaamd La Masia. Het geopend in 2006 en het is vernoemd naar Joan Gamper, oprichter, oud-speler en voormalig president van de club.
Vanaf 2006 trainen de jeugdelftallen op het sportcomplex en het eerste elftal volgden in 2009. Ook voor andere sporten wordt het complex gebruikt. In 2011 werd de nieuwe jeugdacademie La Masia-Centre de Formació Oriol Tort geopend ter vervanging van het oude La Masía bij Camp Nou.
# Miranda Ulens

Miranda Ulens (Sint-Truiden, 25 januari 1969) is een Belgische syndicaliste.

## Levensloop

Ze doorliep haar humaniora aan het Heilig Grafinstituut te Sint-Truiden. In 1987 studeerde ze rechten aan de KU Leuven, maar in 1989 zette ze deze studies stop. Vervolgens behaalde ze in 1992 haar graduaat financiën aan het Provinciaal Hoger Handelsinstituut (PHHI) te Hasselt, in 1998 haar kandidatuur sociologie aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB) en in 2001 haar licentiaat bestuurswetenschappen aan de VUB. Deze studies combineerde ze vanaf 1993 met een functie van loketbediende bij het Gemeentekrediet. In 1997 ging ze aldaar aan de slag op de vormingsdienst.
In 2003 ging ze aan de slag bij BBTK, eerst als adjunct-secretaris voor de sector financiën te Brussel en vervolgens als secretaris voor deze sector. In 2012 werd ze vakbondssecretaris voor de sector diensten voor Brussel-Halle-Vilvoorde en vanaf 2013 verantwoordelijke voor BBTK Brussel Halle Vilvoorde en politiek woordvoerster voor BBTK Vlaams-Brabant. Sinds 24 oktober 2014 is ze federaal secretaris van het ABVV.
Op 30 mei 2018 volgde ze Rudy De Leeuw als voorzitter van het Vlaams ABVV en Robert Vertenueil als algemeen secretaris van het ABVV op. Sinds 2025 is zij algemeen secretaris van het Vlaams ABVV. Bert Engelaar volgt haar op als algemeen secretaris van het federaal ABVV.
* ↑ CV Miranda Ulens, ABVV
* ↑ Fiche Miranda Ulens, FGTB
* ↑ Miranda Ulens van BBTK naar ABVV, Openbare Bank, 1 november 2014
* ↑ SEGERS Frank, ABVV krijgt nieuw duo aan de top, VRT NWS, 30 mei 2018
* ↑ RASKING Johan, SERTYN Pascal & DE BOCK Steven, Voortaan brult zij in plaats van De Leeuw, Het Nieuwsblad, 27 januari 2018
* ↑ NWS, VRT, Miranda Ulens wordt algemeen secretaris van socialistische vakbond Vlaams ABVV. vrtnws.be (14 november 2024). Geraadpleegd op 2 januari 2025.
# Anania flavicolor

Anania flavicolor is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pronomis flavicolor door Eugene Gordon Munroe en Akira Mutuura in een publicatie uit 1968.
De soort komt voor in Taiwan.
# Anania flavipartalis

Anania flavipartalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Hapalia flavipartalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1918.
De soort komt voor in Colombia.
# Arthur De Sweemer

Arthur Julien De Sweemer (Gent, 17 oktober 1903 - 20 maart 1986) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

De Sweemer was journalist. Van 1945 tot 1947 was hij gemeenteraadslid van Sint-Amandsberg.
In 1946 werd hij socialistisch volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Gent-Eeklo en was dit tot in 1965.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Arthur De Sweemer op Odis
# Gistola

De Gistola (Georgisch: გისტოლა) is een een bergtop van 4860 meter boven zeeniveau in de Grote Kaukasus, gelegen in de bergkam van de Grote Kaukasus op de grens van Georgië (Svanetië) en de Russische deelrepubliek Kabardië-Balkarië. De berg bestaat uit graniet uit het Paleozoïcum. De hellingen zijn bedekt met gletsjers.
De Gistola ligt in de zogenaamde Bezengimuur, een ongeveer twaalf kilometer onderdeel van de centrale bergkam van de Grote Kaukasus tussen de Lalveri en Sjchara, die letterlijk een "muur" vormt tussen Rusland en Georgië.
# Tetnoeldi

De Tetnoeldi (Georgisch:თეთნულდი) is een opvallende bergtop in het centrale deel van de Grote Kaukasus. De berg bevindt zich in Svanetië in de regio Samegrelo-Zemo Svaneti in Georgië. De top ligt op 4858 meter boven zeeniveau. Het zou de op negen na hoogste bergtop van de Kaukasus zijn.
# Egrisigebergte

Het Egrisigebergte (Georgisch: ეგრისის ქედი), ook wel bekend als het Samegrelogebergte (სამეგრელოს ქედი) of het Odisjigebergte (ოდიშის ქედი), is een oost-west-gebergte in Georgië dat parallel loopt aan de Grote Kaukasus. Het gebergte ligt voornamelijk in de regio Samegrelo-Zemo Svaneti, maar ook in Ratsja-Letsjchoemi en Kvemo Svaneti en voor een klein gedeelte in Imereti. De naam is afgeleid van de vroeg-middeleeuwse Georgische koninkrijk Egrisi, dat overeen komt met het Colchis uit de Klassieke Oudheid.

## Geografie

Het Egrisigebergte heeft een lengte van 60 kilometer met een maximale breedte van ongeveer 30 kilometer en is via het Svanetigebergte verbonden met de Grote Kaukasus. De noordwestzijde wordt begrensd door de Engoeri-rivier, terwijl de oostelijke kant wordt begrensd door de riviervallei van de Tschenistskali. De 3226 meter hoge Tsjitagvala (Georgisch: ჭითაგვალა) is de hoogste berg van het Egrisigebergte dat meerdere 'drieduizenders' heeft.
In het midden van het gebergte, niet ver van de oorsprong van de Techoeri-rivier, ligt op 1600 meter hoogte het balneologische kuuroord Lebarde. Het kuuroord is oorspronkelijk in de Sovjettijd ontwikkeld, maar is sindsdien vervallen en in beperkt gebruik. In 2019 werd een nieuwe weg naar het kuuroord aangekondigd, met plannen voor verdere ontwikkeling zoals een sanatorium, hotels en kabelbaan.

## Geologie

Het grootste deel van het Egrisigebergte bestaat uit porfierachtig gesteente uit het Jura-tijdperk. De zuidelijke periferie van Egrisi bestaat uit Trias kalksteen. Er zijn karstmassieven en kloven in dit gedeelte van het gebergte. Verder zijn er kleine gletsjers en overblijfselen van oude gletsjers in de hoogste delen van het gebergte. Het gletsjermeer Tobavartsjchili ligt op een hoogte van 2643 meter boven zeeniveau, aan de voet van de Tsjitagvala. Er liggen nog enkele kleinere meren in het gebergte, waarvan Ochodzja, ook wel Didi (klein) Tobavartsjchili genoemd, de best toegankelijke is.

## Flora

Tot een hoogte van 1200 meter zijn de hellingen van Egrisi hoofdzakelijk bedekt door loofbossen bestaande uit eiken-, beuken-, kastanjebomen en haagbeuken. Naaldbossen, bestaande uit de Kaukasische zilverspar (Nordmannspar) en Kaukasische spar (oosterse spar), staan tussen de 1200 en 2100 meter hoogte. De hoogste delen van het gebergte zijn bedekt met (sub)alpiene weiden. De endemische en bedreigde Mingreelse berk (Betula megrelica) groeit op enkele plaatsen in de bergen. Een aanzienlijk deel van de gematigde regenwouden van Georgië bevindt zich in het Egrisigebergte. De zuidelijke hellingen ontvangen neerslag van meer dan 2000 millimeter per jaar, terwijl sommige hoge toppen neerslag ontvangen boven de 3000 millimeter in een jaar.
# Gagragebergte

Het Gagragebergte (Georgisch: გაგრის ქედი, Russisch: Гагрский хребет; Gagrski chrebet) is een bergketen van de Grote Kaukasus in de de facto onafhankelijke republiek Abchazië van Georgië. De keten loopt in een min of meer noord-zuidelijke richting tussen de valleien van de Bzipi en de Psou ten zuiden van de Grote Kaukasus. Met 3.357 meter is de Agepsta de hoogste piek van het Gagragebergte.
Nabij de stad Gagra loopt de bergketen uit op de Zwarte Zee en vormt daar een belangrijke klimaatsbepalende factor door het weren van de koude landwinden uit het noorden en oosten.
Het Gagragebergte is hoofdzakelijk opgebouwd uit kalksteen, met duidelijk zichtbare karstverschijnselen en wordt gekenmerkt door de vele diepe door rivieren gevormde kloven. De Kroeberagrot, de diepste grot ter wereld, bevindt zich in het Arabikamassief van het Gagragebergte. Op de berghellingen van het Gagragebergte groeien loofbomen en naaldbomen en bevinden zich subalpiene en alpiene graslanden.
Langs het gebergte en de rivieren Bzipi, Loepsjara en Gega loopt de hoofdweg naar het Ritsameer.
# Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust

De Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust (Engels: International Holocaust Remembrance Day) wordt jaarlijks gehouden op 27 januari. Op deze dag herdenkt men de Holocaust, waarbij door genocide ongeveer 6 miljoen Joden zijn omgekomen. Ook herdenkt men de andere slachtoffers van de naziperiode.
De dag wordt gehouden sinds de aanname van resolutie 60/7 van de Verenigde Naties op 1 november 2005. Voor 27 januari is gekozen omdat op 27 januari 1945 soldaten van het Sovjetleger de overlevenden van het concentratiekamp Auschwitz bevrijdden.
In Nederland organiseert het Nederlands Auschwitz Comité op de laatste zondag van januari de jaarlijkse Nationale Holocaust Herdenking (voorheen de Auschwitzherdenking) bij het Spiegelmonument ‘Nooit Meer Auschwitz’ in het Wertheimpark in de oude Amsterdamse Jodenbuurt.
In Duitsland heet deze dag de Tag des Gedenkens an die Opfer des Nationalsozialismus. De herdenkingsdag werd daar op 3 januari 1996 voorgesteld door de toenmalige Duitse president Roman Herzog.
# Trombopoëse

Trombo(cyto)poëse is het deel van de bloedvorming waarbij, in het rode beenmerg uit een hemapoëtische multipotente stamcel, trombocyten (bloedplaatjes) worden gevormd. Bij de deling van een stamcel ontstaan niet twee dochtercellen, maar een nieuwe stamcel en een voorloper van een bloedplaatje.
Allereerst wordt een megakaryoblast gevormd, waaruit een megakaryocyt ontstaat, de voorloper van de trombocyt.

## Megakaryoblast

De trombopoëse begint bij de mens wanneer in het beenmerg een unipotente hematopoetische stamcel receptoren begint te vormen voor het hormoon trombopoëtine, dat in de lever en nieren aangemaakt wordt. Deze cel gaat nu over in een megakaryoblast. Onder invloed van het hormoon trombopoëtine gaat de megakaryoblast, zonder kern- of celdeling, het DNA meerdere keren verdubbelen. Er ontstaat eerst een promegakaryocyt, waaruit een reuscel met een doorsnee van meer dan 100 μm en met veel chromosoomparen gevormd wordt, de polyploïde megakaryocyt. De megakaryoblast heeft een intensief blauw cytoplasma.

## Megakaryocyt

Megakaryocyten zijn de grootste cellen in het beenmerg met een doorsnede van 35 – 160 μm. Deze cellen hebben een goed ontwikkeld golgiapparaat, vele mitochondriën, een goed ontwikkeld ruw endoplasmatisch reticulum, vele ribosomen en lysosomen. De megakaryocyt gaat door met het verdubbelen van het DNA totdat er maximaal 128 chromosomenparen gevormd zijn. Vanaf het stadium met 8 chromosomenparen snoeren er delen van de cel af. De afgesnoerde cytoplasmadelen worden proplaatjes genoemd. Een megakaryocyt vormt 6-8 proplaatjes, die elk op hun beurt ongeveer 1.000 trombocyten vormen, zodat uiteindelijk uit één megakaryocyt ongeveer 4.000 – 8.000 trombocyten gevormd worden.
Storingen bij de trombocytopoëse geeft trombocytopenie (gebrek aan bloedplaatjes) of trombocytose (te veel bloedplaatjes). Een voortdurende trombocytenoverproduktie (meer dan 600.000/μl) wordt essentiële trombocytose genoemd.

## Overzicht hematopoëtische stamcel rode beenmerg

Hematopoëse :
| Leukopoëse | Leukopoëse | Leukopoëse | Leukopoëse | Leukopoëse | Leukopoëse | Leukopoëse | Leukopoëse | Erytropoëse | Trombopoëse |
| Myeloblast | Myeloblast | Myeloblast | Monoblast | Lymfoblast | Lymfoblast | Lymfoblast | | Pro-erytroblast | Megakaryoblast |
| Myeloblast | Myeloblast | Myeloblast | Monoblast | Lymfoblast | Lymfoblast | Lymfoblast | | Erytroblast | Megakaryoblast |
| Myeloblast | Myeloblast | Myeloblast | Monoblast | Lymfoblast | Lymfoblast | Lymfoblast | | Normoblast | Megakaryoblast |
| Promyelocyt | Promyelocyt | Promyelocyt | Monocyt | Lymfocyt | Lymfocyt | Lymfocyt | | Reticulocyt | Megakaryocyt |
| Neutrofiele granulocyt | Basofiele granulocyt | Eosinofiele granulocyt | Macrofaag | B-cel | T-cel | NK-cel | Mastocyt | Erytrocyt | Trombocyt |

## Externe link

* (de) Die Rolle des Proteins VASP für die Proliferation und Differenzierung hämatopoetischer Stammzellen
# Eleos (stichting)

Eleos is een christelijke instelling voor geïntegreerde geestelijke gezondheidszorg. Bij Eleos werken christenen uit de allerlei christelijke stromingen samen. Eleos heeft locaties voor ambulante behandeling en begeleide woonvormen van Zeeland tot Groningen.

## Geschiedenis

Eleos is op 1 januari 2000 ontstaan uit de fusie van het Gereformeerd Psychiatrisch Ziekenhuis De Fontein, GLIAGG De Poort (een gereformeerde, landelijke RIAGG) en de Gereformeerde Landelijke Instelling voor Beschermd Wonen (GLIBW). Deze organisaties ontstonden in de jaren zeventig en tachtig als reactie op de toenemende secularisering binnen de christelijke ggz, waar de achterban van Eleos tot dan toe gebruik van maakte. In die instellingen veranderden in de jaren zeventig de sfeer en het levensklimaat zodanig dat men zich er niet meer thuisvoelde. Veel mensen uit de gereformeerde gezindte waren bang dat hulpverleners als doel zouden hebben hen hun geloof te ontnemen, temeer daar in verschillende wetenschappelijke en populaire publicaties met name het dogma van de uitverkiezing als ziekmakend werd beschouwd. Bovendien rustte met name bij de bevindelijk gereformeerden toch al een taboe op psychische problemen, aangezien men deze vaak toeschreef aan eigen godsdienstig falen en niet aan medische oorzaken.
De voorgangers van Eleos slaagden erin om, tegen de trend van regionalisering van de ggz in, erkenning te krijgen voor hun eigen levensbeschouwelijk geïnspireerde zorg. De regionalisering was namelijk bedoeld om de zorg dichtbij mensen te brengen, en de afstand hoefde niet noodzakelijk geografisch te zijn, maar kon ook de levensovertuiging betreffen. Bovendien kon men aantonen dat de vraag naar gereformeerde geestelijke gezondheidszorg het aanbod vele malen overtrof, zodat men subsidies toegewezen kreeg die waren vrijgekomen als gevolg van de door de politiek geïntroduceerde marktwerking in de zorg.

## Organisatie

Het hoofdkantoor is gevestigd in Hoevelaken. De kliniek 'de fontein' bevindt zich in Bosch en Duin bij Zeist. Behandellocaties voor ambulante zorg en locaties voor begeleid wonen bevinden zich in diverse plaatsen in Nederland, met name in de zogenoemde Bijbelgordel. Sinds 2001 participeert Eleos in het Prof.dr. G.A. Lindeboom Instituut.

## Christelijke ggz?

Eleos kent geen christelijke ggz in de zin van een eigen behandelmethode. De behandelaars gebruiken methoden die ook elders worden toegepast, maar laten deze functioneren binnen een christelijke cultuur. Door gangbare psychiatrische en psychologische inzichten te plaatsen binnen de eigen christelijke opvattingen, hebben Eleos en haar voorgangers wel een belangrijke bijdrage geleverd aan het verdwijnen van het taboe op de psychiatrie binnen de gereformeerde gezindte.