OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Piaam

De vlag van Piaam is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Piaam, in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân. Deze vlag is ontworpen door Klaes Sierksma. De vlag werd in 1955 aangenomen en in 1969 geregistreerd.
Bij gemeenteraadsbesluit van 19 april 1955 zijn een vlag vastgesteld voor de 27 dorpen van de vroegere gemeente Wonseradeel. Deze vlag is ontworpen door Klaes Sierksma.

## Ontwerp

De vlag bestaat uit diagonale vlakken van groen en blauw linksgeschuind, met tussen in een gele dwarsbalk. Aan de mastzijde toont een blauwe verticale baan met daarin een wit blokje.

## Verklaring

De herkomst en betekenis van de kleuren groen, blauw en geel is onbekend. De mastzijde toont de vlag van Wonseradeel, de gemeente waar Piaam eerder tot behoorde.
# Annelies Van Herck

Annelies Van Herck (Borgerhout, 15 april 1975) is een Belgisch nieuwsanker en presentatrice bij de VRT. Ze presenteert Het Journaal op VRT 1 en Canvas, en het actualiteitenprogramma Koppen XL.

## Biografie

Annelies Van Herck studeerde Germaanse filologie na haar humaniora te hebben afgerond op het Sint-Jan Berchmanscollege van Westmalle. Haar mediacarrière begon bij Radio 2, 4FM en De Standaard. Sinds december 2001 werkte ze als reporter bij de televisienieuwsdienst van de openbare omroep.
In 2004 was ze de beste prominente deelnemer in het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Van Herck heeft synesthesie.

## Persoonlijk

Annelies Van Herck is sedert 23 maart 2013 gehuwd met VRT-nieuwsdienstcollega Michaël Van Droogenbroeck, met wie ze al enkele jaren samenwoonde. Het koppel woont in Overijse. In augustus 2011 kregen ze samen een zoon. Van Herck had al een zoon uit een vorige relatie.
* ↑ nieuwsblad.be, Annelies Van Herck geeft vijf begeerlijke kijk- en luistertips
* ↑ Biografie van Annelies Van Herck op deredactie.be
* ↑ grootdictee.nps.nl, Groot Dictee 2004 Ranglijsten
* ↑ Vandromme, Frederick, "Het anker gelicht: het ontroerparcours van Annelies Van Herck", Interview in Humo, nr. 3692, 7 juni 2011, blz. 18-23.
# Lijst van voetbalinterlands Anguilla - Saint Kitts en Nevis (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Anguilla en Saint Kitts en Nevis. De landen hebben tot nu toe vier keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | The Valley | 3 februari 2022 | Vriendschappelijk | Anguilla − Saint Kitts en Nevis | 0 − 3 |
| 2 | The Valley | 5 februari 2022 | Vriendschappelijk | Anguilla − Saint Kitts en Nevis | 0 − 0 |
| 3 | The Valley | 30 juli 2023 | Vriendschappelijk | Anguilla − Saint Kitts en Nevis | 3 − 0 |
| 4 | The Valley | 19 december 2024 | Vriendschappelijk | Anguilla − Saint Kitts en Nevis | 6 − 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Anguilla | Gelijk | Winst Saint Kitts en Nevis | Doelsaldo Anguilla – Saint Kitts en Nevis |
| Vriendschappelijk | 4 | 2 | 1 | 1 | 9 − 4 |
| Totaal | 4 | 2 | 1 | 1 | 9 − 4 |
# Middelduits

Het Middelduits is een verzameling variëteiten van de Duitse taal, naast het Opperduits en het Nederduits. Hun verspreidingsgebied is gelegen ten zuiden van de Benrather linie en ten noorden van de Spierse linie. Het taalgebied beslaat ongeveer de middelste Duitse deelstaten van de westelijke grens tot aan de oostelijke grens.
Het Middelduits heeft gedeeltelijk de Hoogduitse klankverschuiving ondergaan en wordt daarom tot het Hoogduits gerekend. Een klein gedeelte van het Nederlandse taalgebied wordt er ook toe gerekend, namelijk het Zuidoost-Limburgs bij Kerkrade (Kerkraads) en Vaals (Vaalser dialect). Dit gebied loopt door in het noordoosten van de Belgische provincie Luik.
Het Middelduits heeft niet meegedaan aan de verschuivingen p > pf en d > t. Hier wordt dus Perd en Appel gezegd in plaats van Pferd, Apfel; evenals Dag en Disch in plaats van Tag, Tisch. In vele West-Middelduitse dialecten zijn ook de woorden dat en wat niet tot das, was verschoven. De overige verschuivingen zijn echter wel voltrokken.
Het verschil tussen de drie dialectzonen kan worden verklaard middels een voorbeeldzin zoals "Ik eet het rode appeltje".
* Nederduits: Ick ete dat rode Äppelken.
* Middelduits: Ich esse dat rode Äppelchen.
* Opperduits: Ich esse das rote Äpfelchen.
Nota bene: Binnen de dialectzonen zijn er vele afzonderlijke dialecten. Deze mogen uiteindelijk heel verschillende vertalingen voor de voorbeeldzin voortbrengen.

## Indeling

De groep Middelduitse dialecten kan in twee deelgroepen worden verdeeld. Deze tweedeling stemt (toevallig) ongeveer overeen met de grenzen van de Duitse deling na de Tweede Wereldoorlog. Naar enige bronnen horen het Ripuarisch (onder meer Keuls) het Moezelfrankisch en het Luxemburgs (vaak bij het Moezelfrankisch gerekend) bij het Middelduits.
* West-Middelduits , iets meer dan de helft tot 2/3 van het gebied bestrijkend. Hiertoe behoren:
** 12. Ripuarisch
** 14. Moezelfrankisch
** 15. Rijnfrankisch
** 16. Middelhessisch
** 17. Noordhessisch
** 18. Oosthessisch
* Oost-Middelduits, ongeveer 1/3 tot iets minder dan de helft van het gebied bestrijkend. Hiertoe behoren:
** 19. Thürings
** 20. Nordobersächsisch
** 21. Zuidmarkisch
** 22. Hoogsaksisch
** 23. Silezisch
** 24. Hoogpruisisch
Soms worden nog het Zuid-Rijnfrankisch (onder meer rond Karlsruhe) en het Oostfrankisch (onder meer rond Plauen en Bamberg) ook nog tot het Middelduits gerekend, maar zij vormen overgangsdialecten naar het Opperduits.
# Middelfrankisch

Middelfrankisch is de taalkundige benaming voor een aantal Frankische taalvariëteiten, die voor het grootste deel gesproken worden in het Duitse Midden-Rijnland en voor een klein deel in Transsylvanië (zie ook: Zevenburger Saksisch).
Rijnlands is een meer algemene, informele term voor de nader te onderscheiden dialecten in het huidige Duitse Rijnland.

## Classificatie

Samen met het Rijnfrankisch vormt het Middelfrankisch een van de subvormen van het Westmiddelduits. In tegenstelling tot de dialecten van het meer noordelijke Nederrijnland worden de Middelfrankische dialecten dus tot het Middelduits gerekend. Samen met de andere Middelduitse dialecten en de overgangsdialecten naar het Opperduits Zuid-Rijnfrankisch en Main- of Oostfrankisch en met de groep van Opperduitse dialecten worden al deze taalvormen weer tot het Hoogduits gerekend.
Het noordelijk en Midden-Rijnlandse gebied wordt als grote overgangszone gezien tussen de Nederfrankische en Hoogduitse dialecten. Zo lopen de Zuid-Gelderse dialecten van het Nederlandse Zuid-Gelderland en Noord-Limburg nog ver in het Duitse Noord-Rijnland door, als het Kleverlands.

## Kenmerken

Kenmerkend voor alle Middelfrankische taalvariëteiten is onder meer dat ze in beperkte mate hebben deelgenomen aan de tweede Germaanse klankverschuiving, maar daarin niet zo ver zijn gegaan als het Rijnfrankisch en Opperduits.

### Isoglossen

De zogeheten Benrather linie, die van Eupen naar Düsseldorf loopt, wordt aangehouden als scheidslijn tussen het Neder- en Middelfrankisch. Alle Middelfrankische dialecten liggen ten zuiden van deze isoglosse.

## Subgroepen

Het Middelfrankisch wordt traditioneel onderverdeeld in drie hoofdgroepen:
* Ripuarisch
* Moezelfrankisch.
* Zevenburger Saksisch
Van de lokale varianten uit de eerste groep worden er enkele binnen Nederland gesproken, die bekendstaan als het Zuidoost-Limburgs (en waartoe onder meer het Kerkraads en het Vaalser behoren).
Met name onder Duitse taalkundigen is het daarnaast soms nog gebruikelijk om alle Limburgse taalvariëteiten onder het Middelfrankisch in plaats van onder het Nederfrankisch te scharen, vanwege de (vermeende) historische invloed van de naburige Duitse dialecten op het Limburgs. De isoglosse is dan niet de Benrather Linie, maar de Uerdinger linie (d.w.z. de ik/ich-lijn) gecorrigeerd voor de mich-lijn, die het meest noordelijke deel vormt van de Rijnlandse waaier; boven deze isoglosse wordt Zuid-Gelders en/of Kleverlands gesproken. Vooral in de 19e eeuw bestond deze opvatting ook onder sommige Nederlandse taalkundigen.
# Bas Haring

Sebastiaan (Bas) Haring (De Bilt, 23 april 1968) is een Nederlandse filosoof en informaticus, schrijver van kinderboeken en populairwetenschappelijk werk, televisiepresentator bij de RVU en hoogleraar aan de Universiteit van Leiden, waar hij de leerstoel "publiek begrip van wetenschap" bekleedt.

## Universitaire loopbaan

Haring studeerde aan de Universiteit Utrecht waar hij in 1988 zijn propedeuse natuurkunde behaalde en in 1992 zijn doctoraalexamen Cognitieve Kunstmatige Intelligentie. In Utrecht werd hij lid van studentenvereniging C.S. Veritas en studievereniging A-Eskwadraat. Haring promoveerde er in 1997 in de informatica. Hij is werkzaam als docent mediatechnologie bij de Universiteit Leiden en sinds 2006 als bijzonder hoogleraar op de Leidse leerstoel "Publiek begrip van wetenschap". Opdracht is jonge wetenschappers te trainen in het toegankelijk maken van wetenschap. In 2016 werd hem de Duidelijketaalprijs toegekend.

## Boeken

Zijn bekendste boek is Kaas en de evolutietheorie. Dit werk over de evolutietheorie en de implicaties hiervan verscheen in 2001 en ontving in 2002 de Gouden Uil voor de jeugdliteratuur en de Eureka!-prijs voor populairwetenschappelijke literatuur. In oktober 2003 verscheen een tweede boek, De ijzeren wil, over de verschillen tussen mensen, konijnen en computers. Hierin gaat hij in op de vraag of de mens iets extra's heeft ten opzichte van dieren en computers aan de hand van verschillende voorbeelden. Haring grijpt ook vaak terug naar begrippen uit de evolutiebiologie, alhoewel hij zelf vindt dat hij "op zoek is naar mechanismen" en niet naar biologische verklaringen.
Naast boeken schrijft Haring ook columns voor verscheidene tijdschriften, waaronder Intermediair en de Volkskrant.

## Televisieprogramma's

De RVU zond televisieserie Haring uit, waarin hij op zoek ging naar antwoorden op alledaagse vragen met filosofische raakvlakken. Haring was de opvolger van Stof. In Stof was hij meer de docent dan in Haring. Hij maakte voor de RVU ook Wisebits, een project waarvoor korte filmpjes werden gemaakt die vragen opwerpen en tot denken moeten aanzetten. In 2016 presenteerde hij met Sophie Hilbrand het vierdelige BNN-televisieprogramma Klonen: Wens of waanzin.

## Privé

Haring woont met zijn gezin in het Noord-Hollandse Ransdorp. Hij is een broer van de actrice Abke Haring. Hij is getrouwd met Aafke Oldenbeuving.
# Portret van Isabella Stewart Gardner

Het Portret van Isabella Stewart Gardner (Engels: Portrait of Isabella Stewart Gardner) is een schilderij uit 1888 van John Singer Sargent, geschilderd in opdracht van de naamgever en oprichter van het Isabella Stewart Gardner Museum, waarin het portret zich nu bevindt.

## Schilderij

Isabella Stewart Gardner (1840-1924) was een mecenas, kunstverzamelaar en oprichter van het naar haar genoemde museum. Ze bracht een van de grootste kunstcollecties van Amerika tot stand die ten slotte circa 2500 objecten omvatte. Daarnaast was ze een bekende socialite in haar woonplaats Boston waar ze thuis concerten en andere culturele en intellectuele bijeenkomsten organiseerde.
Sargent ontmoette Stewart Gardner op 28 oktober 1886 voor het eerst door bemiddeling van de eveneens uit Boston afkomstige schrijver Henry James. Het werd het begin van een vriendschap die tot het overlijden van Stewart Gardner zou duren en een omvangrijke, bewaard gebleven briefwisseling tussen de twee opleverde.
Het portret werd geschilderd in december 1887 en januari 1888 in het woonhuis van de voorgestelde. Het kwam niet zonder moeilijkheden tot stand, mede door de veeleisende opdrachtgeefster. Uiteindelijk was zij pas na een negende finale herschildering tevreden. Een voorstudie bevindt zich eveneens in de museumcollectie. Sargent maakte nog twee portretten van haar waaronder een waterverf uit 1922.
Het portret toont de kunstverzamelaarster in een avondjurk met op de achtergrond een uit haar eigen collectie afkomstige fluwelen doek die volgens Henry James de indruk gaf dat de geportretteerde een "Byzantine Madonna with a halo" was. De Franse schrijver Paul Bourget noemde het een voorbeeld van de Idéale Américaine. Stewart Gardner achtte het zelf een van de mooiste portretten die Sargent had geschilderd en trachtte de schilder zelf ook tot die opinie te bewegen.
Toen het doek in 1888 voor het eerst geëxposeerd werd vond het niet bij iedereen een positief onthaal. Dat leidde ertoe dat Stewart Gardner het tijdens haar leven niet meer tentoonstelde noch uitleende.

## Herkomst

Het portret was in opdracht van Stewart Gardner geschilderd tegen een honorarium van $ 3.000 en is sindsdien eigendom van de geportretteerde en daarna van haar museum.
* Richard Ormond en Elaine Kilmurray, John Singer Sargent. The early portraits. New Haven, 1998, p. 209-211 (catalogusnummer 206).
Ralph Curtis op het strand in Scheveningen (1880) · Portret van Madame X (1884) · Portret van Mademoiselle Suzanne Poirson (1884) · Portret van Madame Paul Poirson (1885) · Anjer, lelie, lelie, roos (1886) · Portret van Isabella Stewart Gardner (1888) · Portret van Léon Delafosse (1893-1899) · Nonchaloir (1911)
# Rolling Back

Rolling Back is een nummer van het Britse muziekduo Young Gun Silver Fox uit 2022. Het is de tweede single van hun vierde studioalbum Ticket to Shangri-La.
"Rolling Back" kent een vrolijk, uptempo geluid dat doet denken aan de disco en funk uit de jaren '70. Het nummer werd geschreven door het ene bandlid Andy Platts, en geproduceerd door het andere bandlid Shawn Lee. De plaat werd een radiohit in Nederland, maar viel buiten de Nederlandse Top 40 of Tipparade. Wel bereikte het de nummer 1-positie in de Verrukkelijke 15 van NPO Radio 2.

## Tracklijst

Muziekdownload
* "Rolling Back" - 3:44
* ↑ Rolling Back | De Verrukkelijke 15
# AONUA

AONUA is een Nieuw-Zeelandse muziekgroep. Hun muziek bestaat uit een combinatie van Polynesische instrumenten (zoals de Koauau, de Putorino en de spleettrommel), vocale zangkunsten van Maori's, inlandse wildlife en andere natuurlijke geluiden, vermengd met hedendaagse instrumentale muziek. De zangteksten zijn een combinatie van het Maori en het Engels. De muziek wordt ingedeeld als New age, wereldmuziek en Ambient.
De groep werd opgericht in 2007 en hun debuutalbum "AONUA" werd uitgebracht in 2008. De naam AONUA is afgeleid van de Maori-woorden "ao" en "whenua", welke respectievelijk "wolk" en "de aarde" betekenen.
De groep bestaat uit vocalist Taisha en componist/producer Malcolm Smith. Deze laatste is tevens de producer van de Nieuw-Zeelandse groep Te Vaka.
De groep mocht een nummer brengen tijdens de opening van het wereldkampioenschap netbal in 2007, de Halberg Awards (de Nieuw-Zeelandse sportman/vrouw van het jaar), Style Pasifika Fashion Show en de New Zealand Fashion Week. Telkens brachten zij het nummer "Karanga", een traditionele verwelkoming van Maori's.
# Conservatorium Haarlem

Het Conservatorium Haarlem is een van de negen conservatoria in Nederland en is onderdeel van Hogeschool Inholland.

## Geschiedenis

Na gestart te zijn als muziekpedagogische academie werd het instituut in 1985 omgevormd tot conservatorium. In 2004 werd besloten de klassieke afdeling te sluiten. In 2010 werd het Conservatorium van Alkmaar verhuisd naar de vestiging van Hogeschool Inholland in Haarlem, omdat deze locatie meer en betere faciliteiten had. Momenteel biedt het conservatorium de studierichtingen Pop, E-music en Creative Artist .

## Externe link

* Officiële website (Nederlands)
# Saint-Ouen-l'Aumône

Saint-Ouen-l'Aumône is een Franse gemeente in het departement Val-d'Oise. Saint-Ouen-l'Aumône ligt in de agglomeratie van Parijs, op 25 km ten noordwesten van het centrum van Parijs en het is een van gemeenten van de nieuwe stad Cergy-Pontoise. De gemeente telde 25.614 inwoners op 1 januari 2022.
De abdij van Maubuisson, een voormalig klooster voor vrouwelijke cisterciënzers, ligt op het grondgebied van Saint-Ouen-l'Aumône. Andere bezienswaardigheden zijn de oude kerk van Saint-Ouen, die teruggaat tot de 11e eeuw, en het Château d'Épluches, een 17e-eeuws kasteel.

## Geschiedenis

Het dorp Saint-Ouen ontstond waar de oude Romeinse weg de Oise kruiste. In de 11e eeuw werd een brug over de Oise gebouwd en ontstond een nieuwe weg. Het dorp l'Aumône ontstond bij een hospitaal. In de 13e eeuw werd de abdij van Maubuisson gesticht. De dorpen leefden vooral van de wijnbouw. Nog voor de Franse Revolutie bouwden rijke Parijzenaars hun buitenverblijven in Saint-Ouen-l'Aumône. In de 19e eeuw kwam er industrie in de gemeente, vooral na de komst van de spoorweg (1846). Vanaf de jaren 1950 begon een sterke groei en door de verstedelijking verdwenen het oude centrum van de gemeente en de laatste landbouwgebieden. Die laatste maakten vanaf 1972 plaats voor industrieterreinen.

## Geografie

De gemeente ligt aan de Oise, tegenover Pontoise.
De oppervlakte van Saint-Ouen-l'Aumône bedroeg op 1 januari 2022 12,21 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 2.097,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Ouen-l'Aumône met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.

## Verkeer en vervoer

Er liggen vijf spoorwegstations: Saint-Ouen-l'Aumône, Saint-Ouen-l'Aumône-Liesse, Saint-Ouen-l'Aumône-Quartier de l'Église, Pont-Petit en Épluches.
De autosnelweg A15 loopt door de gemeente.

## Stedenband

* Fano

## Geboren

* Laurent-Antoine Pagnerre (1805-1854), uitgever en politicus

### voetnoten

* 1 2 Populations de référence 2022.
* ↑ (fr) Lieux de patrimoine. Gemeente Saint-Ouen-l'Aumône. Geraadpleegd op 6 januari 2025.
* ↑ (fr) Histoire de Saint-Ouen l'Aumône. Gemeente Saint-Ouen-l'Aumône. Geraadpleegd op 6 januari 2025.

### websites

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
# Hope Supercross Series 2024-2025

De Hope Supercross Series 2024-2025 was het 1ste seizoen van het regelmatigheidscriterium in het veldrijden. De Hope Supercross Series bestond uit 4 crossen op 2 locaties in de Verenigd Koninkrijk.
De Belg Yorben Lauryssen won bij de mannen terwijl bij de vrouwen de Belgische Laura Verdonschot alle wedstrijden won.

## Mannen elite
### Kalender en podia

| Datum | Locatie | Cat. | Winnaar | Tweede | Derde | Leider in het klassement |
| 14 september 2024 | Hope Supercross #1 - Wyke, Bradford | C2 | Thomas Mein | Yorben Lauryssen | Ben Askey | Thomas Mein |
| 15 september 2024 | Hope Supercross #2 - Wyke, Bradford | C2 | Thomas Mein | Yorben Lauryssen | Toby Barnes | Thomas Mein |
| 18 september 2024 | Hope Supercross #3 - Wyke, Bradford | C2 | Thomas Mein | Yorben Lauryssen | Alfie Amey | Thomas Mein |
| 21 september 2024 | Hope Supercross #4 - Hunsworth, Bradford | C2 | Yorben Lauryssen | Jenson Young | Bram Sprangers | Yorben Lauryssen |

## Vrouwen elite
### Kalender en podia

| Datum | Locatie | Cat. | Winnaar | Tweede | Derde | Leider in het klassement |
| 14 september 2024 | Hope Supercross #1 - Wyke, Bradford | C2 | Laura Verdonschot | Nette Coppens | Femke Gort | Laura Verdonschot |
| 15 september 2024 | Hope Supercross #2 - Wyke, Bradford | C2 | Laura Verdonschot | Jinse Peeters | Femke Gort | Laura Verdonschot |
| 18 september 2024 | Hope Supercross #3 - Wyke, Bradford | C2 | Laura Verdonschot | Anna Kay | Femke Gort | Laura Verdonschot |
| 21 september 2024 | Hope Supercross #4 - Hunsworth, Bradford | C2 | Laura Verdonschot | Anna Kay | Lotte Baele | Laura Verdonschot |
* kalender
* ↑ Hope Supercross #1 - Wyke, Bradford 2024 - Elite Mannen (C2). Geraadpleegd op 18 september 2024.
* ↑ Hope Supercross #2 - Wyke, Bradford 2024 - Elite Mannen (C2). Geraadpleegd op 18 september 2024.
* ↑ Uitslag Hope Supercross #3 - Wyke, Bradford 2024. Cyclocross24.com. Geraadpleegd op 24 september 2024.
* ↑ Uitslag Hope Supercross #4 - Hunsworth, Bradford 2024. Cyclocross24.com. Geraadpleegd op 25 september 2024.
* ↑ Hope Supercross #1 - Wyke, Bradford 2024 - Elite Vrouwen (C2). Geraadpleegd op 18 september 2024.
* ↑ Hope Supercross #2 - Wyke, Bradford 2024 - Elite Vrouwen (C2). Geraadpleegd op 18 september 2024.
* ↑ Uitslag Hope Supercross #3 - Wyke, Bradford 2024 - Elite Vrouwen. Cyclocross24.com. Geraadpleegd op 24 september 2024.
* ↑ Uitslag Hope Supercross #4 - Hunsworth, Bradford 2024 - Elite Vrouwen. Cyclocross24.com. Geraadpleegd op 25 september 2024.
Kampioenschappen: Wereldkampioenschappen · Europese kampioenschappen · Belgische kampioenschappen · Nederlandse kampioenschappen
Klassementen: Wereldbeker · Superprestige · X²O Badkamers Trofee · HSF System Cup · Trek USCX Series · Coupe de France · National Trophy Series · Copa de España · Swiss Cyclocross Cup · Hope Supercross Series
Overig: Exact Cross · Losse crossen België
# Jan Clifford (1768-1823)

Jan Clifford (Amsterdam, 11 januari 1768 – aldaar, 27 maart 1823) was een Nederlands politicus.

## Biografie

Na zijn studie rechten (gepromoveerd te Leiden in 1789) werd Clifford, lid van de familie Clifford, advocaat. Daarnaast was hij ook kerkmeester en schepen in zijn geboorteplaats. Van 1814 tot 1816 was hij lid van Provinciale Staten van Holland en Gedeputeerde Staten van Noord-Holland. Van 1816 tot 1819 was hij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal; in die functie betoonde hij zich geen voorstander van de wet tot beteugeling van de drukpers. Nevenfuncties had hij als kapitein van de burgerij te Amsterdam en kolonel van de schutterij daar.
Clifford was een zoon van Amsterdams schepen Jan Albert Clifford (1741-1806) en Maria Dorothea Muilman (1742-1788). In 1790 trouwde hij met zijn stadgenote Agnes Maria van der Hoop (1772-1820) met wie hij vijf kinderen kreeg, van wie er drie jong stierven.
Clifford was Ridder in de Orde van de Unie en in de Orde van de Reünie. In 1815 werd hij verheven in de Nederlandse adel maar deze gunst verviel door niet lichten.
# Epyllion

Epyllion (Grieks: ἐπύλλιον, dit is een diminutief van ἔπος) of epyllium (Latijn: epyllium, meervoud in beide gevallen epyllia) is de naam die in de antieke letterkunde meestal gegeven wordt aan een kort, slechts 100 à 600 versregels tellend episch gedicht, handelend over een episode uit de mythologie of een sage, en dat evenals het epos in dactylische hexameters is geschreven. Het epyllion was bijzonder populair in de hellenistische periode, toen langere gedichten meestal als ouderwets werden beschouwd.

## Kenmerken

De meeste bewaard gebleven epyllia vertonen een digressie (een dialoog, een monoloog, een beschrijving van een kunstwerk, en dergelijke …) die in contrast staat met het hoofdthema. Deze schijnt als een vast en noodzakelijk bestanddeel van het genre beschouwd te zijn, hoewel ze in Theocritus' Hylas ontbreekt.
Al naargelang van de wijze waarop het thema wordt uitgewerkt, onderscheidt men een idyllisch en een psychologisch epyllion.

## Vertegenwoordigers

De belangrijkste beoefenaars van het genre waren:
* in het Grieks: Theocritus, Moschus, Callimachus en Euphorion
* in het Latijn: Catullus, Vergilius, Gallus en Ovidius …
* in het Nederlands publiceerde Benno Barnard enkele epyllions.
# Agoncillo (La Rioja)

Agoncillo is een gemeente in de Spaanse provincie en regio La Rioja met een oppervlakte van 34,73 km². Agoncillo telt 1.103 inwoners (1 januari 2016). Volgens de Spaanse Wikipedia was het inwonertal begin 2020 gedaald tot 1.096.
Het stadje ligt direct ten oosten van de grotere stad Logroño. Het vliegveld van die stad is bij Agoncillo gesitueerd.
* Gezicht op Agoncillo (2005)
* Het kasteel (Castillo de Aguas Mansas)
* Altaarstuk in de kerk N.S. la Blanca
Agoncillo ligt aan de Ebro en dicht bij de autosnelweg A-12.
Het gemeentebestuur zetelt in het uit de 13e en 14e eeuw daterende kasteel Castillo de Aguas Mansas. De kerk Nuestra Señora la Blanca bezit een fraai altaarstuk, voorstellende het Laatste Avondmaal.
Een andere belangrijke bezienswaardigheid is het in 2007 geopende Museo Würth, een door het Duitse concern van die naam gesponsord museum voor moderne kunst. Onder andere beeldhouwwerk van Miquel Navarro is er te zien.
* Museo Würth
* Interieur van dit museum
* Calibres, Book of Tools (2006) door Miquel Navarro, naast het museum