OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# BORA Lüftungstechnik

Bora Lüftungstechnik GmbH (officiële spelling: BORA) is een Duitse fabrikant van inbouwkeukenapparatuur (kookveldafzuigsystemen en stoomovens). Het bedrijf telt anno 2023 circa 400 medewerkers verdeeld over vier locaties. Het hoofdkantoor van het bedrijf zetelt in Raubling in het zuiden van Duitsland.

## Geschiedenis

Grondlegger van het bedrijf is schrijnwerker (meubelmaker) en hobbykok Willi Bruckbauer. Hij vond een alternatief voor de bestaande en soms hinderlijk in de weg zittende afzuigkap en zijn uitvinding maakte het mogelijk dat de (kook)wasem niet omhoog stroomt maar van onderaf wordt weggezogen. De wasem vloeit als een valwind naar beneden en daarom koos hij de naam bora voor zijn afzuigsysteem waar hij in 2006 patent aanvroeg.
In 2007 begon hij zijn eigen bedrijf met drie werknemers, waarbij in eerste instantie zijn uitvinding en producten hun weg vonden in de professionele keukens. Later werd het afzuigsysteem ook geschikt gemaakt voor reguliere keukens in woningen.

## Producten

Het bedrijf produceert drie hoofdproducten:
* kookveldafzuigsystemen waarbij gebruik wordt gemaakt van dwarsstroming om kookdamp naar beneden af te voeren.
* flexibele ovens (stoomoven en bakoven ineen)
* koel- en vriessystemen

## Sponsoring

Het bedrijf werd in 2012 actief in de wielersponsoring en startte als subsponsor van de Duitse, ProContinentale wielerploeg NetApp. Drie jaar later, in 2015 en 2016 werd het bedrijf hoofdsponsor van deze wielerploeg.
* Officiële website
* ↑ (de) Eine berufliche Heimat Für ambitionierte Menschen. Bora.
* ↑ (de) Über den Tellerrand. Inside Küche. Gearchiveerd op 28 juli 2023. Geraadpleegd op 23 oktober 2023.
* ↑ Bora – im Sog des Erfolgs. Geraadpleegd op 08 mei 2018
* ↑ (de) Bora - Macht Dampf mit neuem „Universalgenie“. Möbel Kultur.
* ↑ (de) Unter Volldampf in Herford. Möbel Kultur.
* ↑ Dit is de beste inductiekookplaat AD.nl (3 juni 2023)
* ↑ Duitse BORA wordt nieuwe sponsor NetApp-Endura. Wielerflits.nl (15 juli 2014). Geraadpleegd op 24 oktober 2023.
# Bram Jaques

Bram Jaques (Oostende, 16 juni 1992) is een Belgisch politicus voor Groen.

## Biografie

Jaques behaalde in 2015 het diploma van master in de rechten aan de Universiteit Gent en volgde daarna tot 2016 een extra managementopleiding aan de Vlerick Business School in Brussel, waar hij na zijn studies bleef wonen.
Van 2016 tot 2018 vervulde hij verschillende functies binnen de vrachtluchthavenmaatschappij DHL Express Belgium, als senior advisor op de klantendienst en dienst klantenbehoud, sales en product manager en leidinggevende van de klantendienst. Daarna werkte Jaques van 2018 tot 2019 in de cultuursector, als public relations en business development manager van het klassieke muziekfestival Gent Festival van Vlaanderen.
In 2019 sloot hij zich aan bij de partij Groen en werd hij fractiesecretaris voor de partij in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar hij zich verdiepte in de thema's mobiliteit, huisvesting, sociale zaken, financiën en algemene zaken.
Bij de Vlaamse verkiezingen van 9 juni 2024 werd Bram Jaques vanop de tweede plaats van de kieslijst van Groen in de kieskring Brussel-Hoofdstad verkozen in het Vlaams Parlement.
* ↑ Een violist, een metalhead en een Obama-fan: ontdek de nieuwe Brusselse parlementsleden, BRUZZ, 14 juni 2024.
* ↑ Profiel Bram Jaques op LinkedIn.
# Henk Hilbrandie

Hendrik Willem (Henk) Hilbrandie (Assen, 24 oktober 1944 – Groningen, 11 februari 2024) was een Nederlands toetsenist.
Hilbrandie begon als pianist (maar was eigenlijk gitarist) bij het bandje The Mixtures, alwaar zijn broer Jaap Hilbrandie drumde. Beiden hadden ervaring opgedaan als duo op feesten en partijen, zoals bij korfbalvereniging Asko in Assen (1958). Daar schoof ook aan Harry Muskee. The Mixtures ging over in The Old Fashioned Jazz Group. Hilbrandie ging met vertraging mee met Muskee naar Cuby + Blizzards en maakt de start en opkomst van de band mee met hun langspeelplaat Desolation (1966). Lang kon hij er niet van genieten, want bij het derde album Groeten uit Grollo werd hij vervangen door Herman Brood.
Hilbrandie was toen bezig met de kweekschool voor onderwijzers (hij werd uiteindelijk een aantal jaren onderwijzer) en later de muziekschool van Gehrels in Amsterdam, alwaar hij muziekles gaf.
Na die periode werd Hilbrandie jazz- en swingmusicus (The Embraceable Quintet) en was muziekleraar. De stroming jazz had Henk middels langspeelplaten van huis uit meegekregen. Op later leeftijd werd hij nog reisleider en campinginspecteur, reisde, zeilde en vloog, ging de kunst in en sleutelde aan oldtimers.
Hij had in Maxine Roberta Meijer een partner voor het leven. Hij overleed aan kanker; hij werd 79 jaar. Op de rouwkaart werd Both Sides, Now (zowel winnen als verliezen in het leven) van Joni Mitchell vermeld. Hij werd begraven op de natuurbegraafplaats in Westervelde.
* Roy van Gool voor RTV Drenthe: Hilbrandie overleden (17 februari 2024, geraadpleegd 21 juni 2024)
* Cuby Museum op Henk Hilbrandie (geraadpleegd 21 juni 2024) (C+B Museum)
* Jaap Visser, Tekenaar, zeiler, piloot, Henk Hilbrandie was het allemaal. Het Parool/parool.nl (14 maart 2024). Geraadpleegd op 21 juni 2024.
* Gegevens bericht van overlijden via mensenlinq (geraadpleegd 21 juni 2024)
# Abdelali Bentohami

Abdelali Bentohami (Amsterdam, 26 oktober 1978) is een Nederlands chirurg en auteur.
Bentohami speelde als kind bij de jeugdafdeling van Ajax. Ondanks zijn voetbaltalent koos hij na het vwo aan het Pieter Nieuwland College voor een medische opleiding aan de Vrije Universiteit. Hij werd in 2010 traumachirurg. In datzelfde jaar richtte hij Santé Pour Tous op, waarmee operaties in Marokko worden gefinancierd. Hij is tevens eigenaar van de besnijdeniskliniek Bento Clinics.
Hij richtte zijn eigen uitgeverij op en publiceerde daar zijn boeken De wolf van Askram (2021) en Vervloekt is de overkant (2024).
* 1 2 Volgens Louis van Gaal was hij voorbestemd voor Ajax, maar Abdelali Bentohami dacht daar anders over: hij werd arts. de Volkskrant (11 maart 2019). Gearchiveerd op 23 februari 2024.
* ↑ Traumachirurg Abdelali Bentohami helpt zieken in Marokko. www.nhnieuws.nl (18 april 2022). Gearchiveerd op 23 februari 2024. Geraadpleegd op 23 februari 2024.
* ↑ Noord-Holland, Kijk op, Ondernemende chirurg richt uitgeverij op en brengt debuutroman uit. Kijk op Noord-Holland (10 augustus 2021). Gearchiveerd op 23 februari 2024. Geraadpleegd op 23 februari 2024.
* Library of Congress Control Number: no2021015336
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 434474193
* Virtual International Authority File: 50161330002352132969
* WorldCat (via VIAF): 50161330002352132969
# Ammoxenus pentheri

Ammoxenus pentheri is een spinnensoort uit de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De soort komt voor in Botswana en Zuid-Afrika.
# Barrowammo waldockae

Barrowammo waldockae is een spinnensoort uit de familie Ammoxenidae. De soort komt voor in West-Australië.
# Akatorea

Akatorea is een spinnengeslacht uit de familie Desidae.

## Soorten

* Akatorea gracilis (Marples, 1959)
* Akatorea otagoensis Forster & Wilton, 1973
# Akatorea otagoensis

Akatorea otagoensis is een spinnensoort uit de familie Desidae. De soort komt voor in Nieuw-Zeeland.
# Johan Wolder

Johan Hendrikus Wolder (23 januari 1922 – 3 januari 2016) was een Nederlands hoorspelacteur en -regisseur.
Na in 1943 als logopedist te zijn afgestudeerd aan de Utrechtse Vereniging voor Logopedie en Phoniatrie legde hij zich toe op een carrière in Hilversum als hoorspelacteur. Van 1946 tot 1958 werkte hij voor de Hoorspelkern van de Nederlandse Radio Unie en van 1958 tot 1965 was hij verbonden aan de Nederlandse Blindenbibliotheek. Vanaf toen was hij vooral actief als regisseur ervan voor de NCRV. Zo had hij de regie bij Signalement van een monster, een hoorspel van Borislav Pekić. Daarnaast regisseerde hij voor de VPRO-radio de serie Brief voor de koning, naar het gelijknamige boek van Tonke Dragt.
Hij gaf les in voorleestechniek en was werkzaam als professioneel verteller.
Wolder overleed op 93-jarige leeftijd.
* ↑ Johan Wolder. Gearchiveerd op 25 september 2022.
* ↑ Johan Wolder: "Radio is mijn grote liefde", De Telegraaf, 17 oktober 1967
* ↑ Grafinformatie Johan Wolder
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8803 1479
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07176836X
* Virtual International Authority File: 281091488
* WorldCat (via VIAF): 281091488
# Westerkadehuis

Het Westerkadehuis is een representatief vroeg-twintigste-eeuws kantoorgebouw en rijksmonument in het scheepvaartkwartier in Rotterdam, aan de Westerkade.

## Geschiedenis

Het Westerkadehuis is ten behoeve van de Steenkolen Handelsvereeniging N.V. (S.H.V.) gebouwd in 1914-1916 naar ontwerp in overgangsarchitectuur van J.P. Stok Wzn. en G. Diehl, met decoraties in Nieuwe Kunststijl. Het ontwerp van het Westerkadehuis was het resultaat van een prijsvraag voor een nieuw hoofdkantoor voor de S.H.V.

## Architectuur

Het kantoorgebouw is op de hoek Westerkade/Veerhaven gesitueerd. Het bestaat uit vijf bouwlagen, opgetrokken uit vulkanische natuursteen. Het pand heeft een klassieke indeling van een basement met rustica banden (begane grond en eerste verdieping), een middendeel met (gedeeltelijk) een pilasterorde (tweede en derde verdieping) en een afsluiting waarbij de vierde verdieping als een attiek fungeert. Het gebouw heeft een met leien gedekt schilddak en heeft een vrijwel symmetrische opbouw waarbij de hoekpartij het middendeel vormt en negen vensterassen breed is, met aan weerszijden een licht risalerend geveldeel (Westerkadezijde vijf vensterassen breed en Veerhavenzijde vier vensterassen breed). In de afgeronde middenpartij op de hoek bevindt zich de ingang die wordt geaccentueerd door vier pilasters met eigentijds vormgegeven atlanten – respectievelijk één met schop, twee kolensjouwers, en één met grondboor – die het balkon (drie vensterassen breed) op de tweede verdieping dragen, en door het verhoogde geveldeel met een klok en een klokkentorentje.
De twee topgevels bevatten in de punt reliëfs met voorstellingen ontleend aan de scheepvaart. Tussen de vensters op de tweede en derde verdieping is op de muurvlakken een cassettemotief aangebracht. De pilasters over deze twee verdiepingen van het middendeel hebben een gestileerd kapiteel. De rechthoekige vensters, met stalen kozijnen zorgen voor een sterke ritmering van de gevel. In het interieur zijn de hal en het trappenhuis nog vrijwel origineel. De ovaalvormige hal is geheel bekleed met turkoois geglazuurde tegels, waarin enkele stroken met reliëf. Het trappenhuis is bekleed met een lichtgekleurde tegel en heeft vensters voorzien van gebrandschilderd glas waarin de initialen van de firma (S.H.V.) en wapenschilden zijn afgebeeld.

## Waardering

Het kantoorgebouw met bijbehorende decoraties is van algemeen belang vanwege de architectuur en cultuurhistorische waarde, alsmede als belangrijk werk binnen het oeuvre van J.P. Stok Wzn. Tevens van belang wegens ensemblewaarde vanwege de beeldbepalende situering op de hoek van de Veerhaven in het vanouds door scheepvaart- en handelskantoren gedomineerde 'Nieuwe Werk' of Scheepvaartkwartier.

## Galerij

* Beelden onder balkon, atlanten met schop, grondboor en kolen.
* Hoek Veerhaven, voorgevel
* Plafond van entreeportaal
* Het ovale entreeportaal
* Bewerkte verlichtingspaal naast de deur bij de directeurskamer
* Deurstuk boven de deur van de directeurskamer
* Westerkade
* De entree
# Cottessen

Cottessen (Limburgs: Kotteze) is een buurtschap bij het dorp Vijlen, behorend tot de Nederlandse gemeente Vaals (Limburg). De buurtschap ligt dicht bij de grens met België, tussen het Vijlenerbos en de rivier de Geul. Aan de andere kant van de grens ligt Sippenaeken.

## Geschiedenis

Cottessen is in cultuur gebracht vanuit de carréboerderij Bellet, een boerderij die daar sinds de 13e eeuw of eerder is gevestigd. De boerderij draagt boven de poort een gevelsteen met het wapen van de abdij van Burtscheid met de Latijnse wapenspreuk Dominus Providebit ("De Heer zal voorzien").
Dit was vroeger een arme streek in Limburg en als gevolg daarvan zijn de oude vakwerkhuizen veelal gehandhaafd. Rond deze tijd heette Cottessen nog Kothausen. Cottessen is samen met Camerig een rijksbeschermd dorpsgezicht.
Op de eerste Tranchotkaarten van dit gebied uit circa 1760 zijn veertien boerderijen of huizen te vinden. Anno 2013 is dat aantal nog hetzelfde en is het aanzicht van het gehucht vrijwel ongewijzigd gebleven.

## Beschrijving

De tijd lijkt hier te hebben stilgestaan. Door de steile heuvels was het gebied voor de landbouw moeilijk toegankelijk, waardoor schaalvergroting van de landbouw nauwelijks plaatsvond. Als gevolg daarvan zijn in het kleinschalige cultuurlandschap vele holle wegen, graften, hoogstamboomgaarden, bosschages, bronnengebieden en meidoornhagen in stand gebleven. Door Cottessen stroomt de Berversbergbeek, zuidelijker ligt de Cottesserbeek en noordelijker de Belleterbeek.
Door de variatie in landschapselementen is er een rijke flora en fauna. Dassen worden regelmatig in graften gesignaleerd. Aan de rand van het Vijlenerbos wordt het territorium van de zeldzame hazelmuis verbeterd.
Cottessen geldt als een van de mooiste gebieden in het Geuldal. In 2004 vertegenwoordigde het gehucht de Provincie Limburg in een verkiezing van De mooiste plek van Nederland (NCRV). In 2005 volgde een 5 sterren waardering voor Natuur en Landschap voor het Geul- en Gulpdal.
Iets ten westen van Cottessen bevinden zich aan de Geul de Heimansgroeve (genoemd naar de Amsterdamse onderwijzer Eli Heimans) en de Kampgroeve, en ten zuiden de Cottessergroeve. Deze groeves zijn de enige locaties in Nederland waar gesteente uit het Carboon aan de oppervlakte komt.
* Hagenlandschap bij Hoeve Bervesj, Cottessen 9
* Geologisch monument Heimansgroeve
* De Geul bij Cottessen (nabij de Heimansgroeve)
* Parkeerplaats Cottesserhoeve met uitzicht op Sippenaeken

## Vakwerkboerderijen

Cottessen maakt, samen met het naburige gehucht Camerig, deel uit van het rijksbeschermd gezicht Camerig-Cottessen. Cottessen telt elf rijksmonumenten, alle vakwerkboerderijen. Een van de monumenten is de Cottesserhoeve, een dwarshuisboerderij met een schuur uit circa 1736. Verder zijn er de Hoeve Bellet, Hoeve Termoere en de Hoeve Bervesj.
* Cottessen 1
* Cottessen 6
* Cottessen 8
* Cottessen 12
# Wanne Synnave

Wanne Synnave (Duffel, 18 november 1996) is een Belgisch acteur, schrijver en radiomaker.

## Levensloop

Synnave studeerde een jaar Acteren aan het Conservatorium van Antwerpen, waar hij les kreeg van onder meer Frank Focketyn en Sara De Roo. Hij studeerde af als journalist aan Thomas More in Mechelen.
In het theater was hij onder meer te zien in Muerto!., Magdalena en de Piet Piraatshow
Voor de camera was hij te zien in Kosmoo, Hartendief en in de korte film Sigi & Julia.
Hij schreef het script en de liedteksten voor de musicals Magdalena, waarin hij ook de rol van Aedan vertolkte, November 89, June Foster en If I Fall.
Sinds 26 augustus 2019 was hij MNM-sidekick in de Grote Peter Van De Veire Ochtendshow, samen met Kawtar Ehlalouch.
In 2021 schreef hij zijn eerste boek, Hou me niet vast, dat uitgegeven werd door Standaard Uitgeverij.
Op 28 oktober 2022 werd de samenwerking met VRT eenzijdig opgezegd na een reeks meldingen over grensoverschrijdend gedrag tegenover minderjarige jongens. Het vooronderzoek van het Antwerpse parket werd zonder gevolg afgesloten wegens gebrek aan bewijzen. Er diende nooit iemand een officiële klacht in. In 2024 werd het dossier definitief geseponeerd.
In 2022 schreef en componeerde hij de muziek voor de musical Kamp Delta. In 2024 zal deze musical Camp Delta spelen in "St. Marys Memorial High School" in Ohio (VS).
In 2023 ging zijn musical Home for Christmas in première, met Deborah De Ridder als Carol. De muziek van Home for Christmas werd gecomponeerd door Jens Broes.

## Musical

| Jaar | Titel | Rol | Noten |
| 2024 | VRIJDAG. | | Auteur |
| 2023 | Home for Christmas | | Auteur |
| 2022 | Kamp Delta | | Auteur en componist |
| 2021-2022-2023 | If I fall | | Auteur |
| 2020 | Ganesha | Diverse rollen | |
| 2019 | Piet Piraat-show De Toverlantaarn | Piraat Phil | |
| 2019 | November 89 | | Auteur |
| 2018 | Magdalena | Aedan | Auteur |
| 2016 | Muerto! | Ensemble | |
| 2016 | The Wave | Kevin | |
| 2013 | Beauty and the Beast | Lefou | |
| 2009-2010 | Smike | Wackford Jr. | |

## Film en televisie

| Jaar | Titel | Rol | Noten |
| 2017 | Kosmoo | Hendrik | Aflevering Digitale Diefstal |
| 2015 | Hartendief | Max | |
| 2014 | Sigi & Julia | Sigi | |

## Boeken

| Jaar | Titel | Uitgever |
| 2021 | Hou me niet vast | Standaard Uitgeverij |

## Externe link

* (en) Wanne Synnave in de Internet Movie Database
# Far North Queensland

Far North Queensland (of FNQ) is het meest noordelijke deel van de Australische staat Queensland. De grootste bevolkingsgroep uit de regio komt uit Cairns. Andere grote bevolkingscentra zijn gevestigd in Cooktown, Atherton Tableland, Weipa en de Straat Torres. In deze regio leven ook veel Aboriginals en landbouwgroepen. Volgens het Australische bureau voor statistiek woonden er in 2003 in deze regio 231.494 mensen.
Lokale overheidsgebieden zijn:
# Penaoola algida

Penaoola algida is een spinnensoort uit de familie Desidae. De soort komt voor in Zuid-Australië.
# Tastevin

Een tastevin is een wijnproefschaaltje. Het is een verzilverd of zilveren bakje met een diameter van 7 à 10 cm.
De naam (afkomstig uit het Frans) geeft het doel van het schaaltje aan, het is een hulpmiddel om wijn te proeven. In vroeger tijd werd het schaaltje gebruikt door wijnmakers om de wijn te controleren en te proeven in verschillende stadia van het productieproces. De donkere kelders, waar de wijn lag opgeslagen, maakten het moeilijk de kleur en helderheid van de wijnen in een glas te bepalen. Het weinige licht (kaarslicht) probeerde men te versterken door de schaaltjes te voorzien van bolletjes en kuiltjes. Reflectie van licht maakte zo de beoordeling van kleur en helderheid gemakkelijker. Door wijn in het schaaltje te schenken en deze "te walsen" kwam zuurstof bij de wijn waardoor het aroma van de wijn beter te ruiken was. Ten slotte proefde men de wijn uit het schaaltje.
Bij het moderne wijnproductieproces is de tastevin niet meer in gebruik. Uit nostalgische overwegingen wordt het schaaltje nog gehanteerd door sommige sommeliers en bij wijnproeverijen. De tastevin is in de loop der tijd een sieraad en verzamelaarsobject geworden.
Tastevins werden gedragen om de nek aan een ketting of aan een lint. Afhankelijk van het wijnhuis, streek of gebruik had dit lint een speciale kleur.
# Rorea

Rorea is een spinnengeslacht uit de familie Desidae. De soorten in het geslacht komen voor in Nieuw-Zeeland.

## Soorten

* Rorea aucklandensis Forster & Wilton, 1973
* Rorea otagoensis Forster & Wilton, 1973
* ↑ Forster, R. R. & C. L. Wilton. (1973) The spiders of New Zealand. Part IV. Otago Mus. Bull. 4: 1-309.
# Reinga aucklandensis

Reinga aucklandensis is een spinnensoort uit de familie Desidae. De spin dankt zijn naam aan zijn voorkomen op de Aucklandeilanden, in Nieuw-Zeeland.
# Amphinecta luta

Amphinecta luta is een spinnensoort uit de familie Desidae. De soort komt voor in Nieuw-Zeeland.
# Jan van Beuningen

Jan van Beuningen (Amsterdam, 27 januari 1667 – Curaçao, 18 september 1720) was koopman en bankier, vrijheer van Zuylenburgh, Heer van Darthuizen, en enige maanden gouverneur van Curaçao tot hij plotseling stierf, vermoedelijk als gevolg van gele koorts. Hij zou de pindacultuur op het eiland hebben geïntroduceerd.

## Biografie

Hij werd geboren als zoon van Hendrick van Beuningen en Maria Lethor en werd drie dagen later gedoopt in de Westerkerk. Van Beuningen studeerde rechten, naar alle waarschijnlijkheid in Leiden. Hij trouwde met Catharina Constantia van Leeuwen, een dochter van een dominee; zijn schoonmoeder was de zuster van Ferdinand van Collen en van Jeremias van Collen, diverse malen interim en ten slotte gouverneur van Curaçao tussen 1710-1715.
Van Beuningen woonde op de Herengracht bij het Koningsplein, net niet in de Gouden Bocht. In 1719 werd hij directeur van de Sociëteit van Suriname, maar in 1720 werd hij de opvolger van zijn jongere broer Jonathan van Beuningen (1677-1724), sinds 1715 gouverneur van Curaçao, bekend als een dynamisch heerschap dat continu ruzie met zijn raadsleden had. In 1717 heeft Jonathan van Beuningen een afzonderlijk college ingesteld, dat zich zou bezighouden met de rechtspraak in civiele zaken tot 300 peso's. De directeur van Curaçao fungeerde als voorzitter, bijgestaan door vijf commissarissen. In 1720 vroeg hij zijn ontslag en werd opgevolgd door zijn oudere broer.
Als nieuwe directeur klaagde Jan van Beuningen in 1720 in een brief aan de Westindische Compagnie, kamer te Amsterdam:
   t' is deerlijk om aan [te] sien, hoe de rampsaalige verminkte oude slaave, om de duurte van de mais door haar onmedoogende meesters vrijgegeeve, weggejaagt en van honger langs de straate kruypende, met gekerm het ijnde van haar beclaaglik leeve, all brullende soeke. Met honde is meer deernis in Neerlant.

### Overlijden

Hij overleed na vier dagen ziekte; een schok op het eiland. Vermoedelijk stierf hij als gevolg van de gele koorts.
* ↑ CACTUS - brieven en papieren van Curaçao 1700-1780. Cactus (6 maart 2016). Gearchiveerd op 6 maart 2016. Geraadpleegd op 6 september 2024 – via web.archive.org.
* ↑ Vrij van Slavernij: Curaçaose Vrijbrieven. Nationaal Archief (15 maart 2008). Gearchiveerd op 15 maart 2008. Geraadpleegd op 6 september 2024 – via web.archive.org.
* ↑ Nederlansch gedenkboek: of, Europische mercurius. A. van Damme (1720). Gearchiveerd op 8 september 2024. Geraadpleegd op 6 september 2024.
* Gemeinsame Normdatei: 135549299
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2789 8077
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 273418262
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 435564
* Virtual International Authority File: 1230845
* WorldCat (via VIAF): 1230845