OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Make Some Noise Kids

Make Some Noise Kids is een Nederlandse christelijke kindergroep, opgericht in 2013 door Laurens Post en Klaasjan Leenheer.

## Thematiek

De groep maakt popmuziek met teksten die gericht zijn op kinderen en hun geloofsleven. De samenstelling van elke groep wisselt jaarlijks en wordt door middel van landelijke audities samengesteld. De groep bestaat uit dansers en zangers van 9-12 jaar. Het doel van Make Some Noise Kids is om kinderen te inspireren en aan te moedigen in hun geloof en om hun geloof op een eigentijdse manier te beleven. De teksten van hun nummers zijn dan ook vaak gericht op bijbelverhalen en geloofsprincipes, maar dan vertaald naar de belevingswereld van kinderen.
Make Some Noise Kids gebruikt muziekstijlen zoals pop, hiphop en dance. Hun bekendste liedjes zijn onder andere 'Nummer 1', 'Allerleukste Liedje', en 'Laat het Kerst zijn'. Ook hebben ze diverse singles en videoclips uitgebracht. Veel liederen zijn vertaald naar het Engels. Naast het maken van muziek organiseert Make Some Noise Kids ook liveshows en events.

## Discografie

Make Some Noise Kids de volgende muziekalbums uitgebracht:
* Make Some Noise Kids 1 (2014)
* Make Some Noise Kids 2 (2015)
* Make Some Noise Kids 3 (2016)
* Make Some Noise Kids Kerst (2016)
* Make Some Noise Kids 4 (2017)
* Make Some Noise Kids DANCE! (2018)
* Make Some Noise Kids 5 (2019)
* Make Some Noise Kids 6 (2020)
* All Around The World (2020)
* Make Some Noise Kids 7 (2021)
* Make Some Noise Kids 8 (2024)

## Prijzen

Make Some Noise Kids heeft in de loop der jaren verschillende awards gewonnen, waaronder de Zilveren Duif Award voor 'Beste Kinderalbum' en 'Artiest van het jaar'.
* ↑ NIEUWS: Dit zijn de winnaars van de Zilveren Duif Awards. EO BEAM. Gearchiveerd op 8 mei 2023. Geraadpleegd op 8 mei 2023.
* MusicBrainz: 99a07104-980c-4ce2-918d-ddf59bc3edb8
# Givira anna

Givira anna is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1918 door Harrison Gray Dyar Jr..
De soort komt voor in de oostelijke helft van de Verenigde Staten.
* Markku Savela. Givira anna (Dyar, 1918) nic.funet.fi. Geraadpleegd op 29-1-2023.
* Moth Photographers Group. 2019. Givira anna (Dyar, 1898). Geraadpleegd op 29-01-2023.
# Saint-Girons-en-Béarn

Saint-Girons-en-Béarn is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 132 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pau.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Girons-en-Béarn bedraagt 5,2 km², de bevolkingsdichtheid is 25,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Girons-en-Béarn met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Nilgün Yerli

Nilgün Yerli (Kırşehir, 11 november 1969) is een Nederlands schrijfster, actrice en cabaretière.

## Levensloop

Yerli werd geboren in Turkije. Op haar tiende kwam ze naar Nederland; aanvankelijk woonde ze in Heerenveen, later in Amsterdam. Na de middelbare school volgde ze de heao.
Ze had onder andere een column in Het Parool en trad vanaf 1992, samen met Inci Lulu Pamuk, vijf jaar op als duo met Turkish Delight en daarna als Turkse Troel samen met Mark Koudijs. In 1998 maakte ze haar debuut met haar eerste solovoorstelling Wat zeg ik?. Op 5 december 2005 trad ze met haar show Bang Bang op in een uitverkocht Carré. Tussen 2006 en 2009 woonde Yerli in Turkije, deels uit onvrede met het reizende bestaan dat moeilijk te combineren is met het moederschap (ze heeft een zoon) en deels uit onvrede met de manier waarop de Nederlandse multiculturele samenleving zich op dat moment ontwikkelde. In 2008 had zij het programma Bij Yerli, waarin ze bekende Nederlanders in haar geboorteland Turkije ontving. In 2009 ging ze terug naar Nederland, waar ze weer theatershows gaf.

## Boeken

* Turkse Troel: de columns (2000), (columns)
* De garnalenpelster (2001), roman
* Acht jaargetijden (2002), (columns)
* Mezelf geworden, (2004) (columns)
* Weg van Nederland (2005)
* Wie ben ik? (2015)

## Shows
### Met Turkish Delight

* Vooroordelen (1993)
* Nog één keer vooroordelen (1994)
* Nog steeds vooroordelen (1995)

### Solo

* Wat zeg ik (2000)
* Vreemde Vreemdgangers (2001)
* Held op blote voeten (2003)
* BangBang (2005)
* De adem van Eva (2009)
* Weer met Henk (2011)
* Onbeperkt Genieten (2014)
* Tinderella (2023)
* Later als ik dood ben (2024)

## Externe link

* Officiële website van Nilgün Yerli
* (en) Nilgün Yerli in de Internet Movie Database
* ↑ Ik ben al heel vaak door het ijs gezakt. NRC (3 december 2011). Gearchiveerd op 3 november 2021. Geraadpleegd op 13 oktober 2018.
* ↑ Kragtwijk, Anouk, "Nilgün Yerli: ‘We zijn allemaal elkaars toverstaf’", NRC, 1 maart 2023. Gearchiveerd op 17 november 2023. Geraadpleegd op 1 december 2024.
* ↑ Beeldende kunst. Trouw (23 november 2000). Gearchiveerd op 13 oktober 2018. Geraadpleegd op 13 oktober 2018.
* ↑ Biografie, speellijst en meer over: Nilgün Yerli. CabaretMagazine.nl. Gearchiveerd op 13 oktober 2018. Geraadpleegd op 13 oktober 2018.
* ↑ Interview: Nilgün Yerli. Tribune, pulicatie van de Socialistische Partij (1 augustus 1999). Gearchiveerd op 13 oktober 2018. Geraadpleegd op 13 oktober 2018.
* ↑ Nilgün Yerli over Tinderella: het bijzondere van de eenvoud en heel veel keuzes maken. NPO Radio 1. Geraadpleegd op 1 december 2024.
* ↑ Heesakkers, Gidi, 'Later als ik dood ben' gaat over dromen uitstellen, en waarom dat zonde is. de Volkskrant (7 november 2024). Gearchiveerd op 8 november 2024. Geraadpleegd op 1 december 2024.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2236 7090
* Library of Congress Control Number: n00028620
* MusicBrainz: a1884e9d-a0f6-49f6-b393-55c45a0ddc68
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 192115383
* Virtual International Authority File: 13540199
* WorldCat (via VIAF): 13540199
# Temora longicornis

Temora longicornis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Temoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1785 door Müller O.F..
# Rudolf Garrels

Rudolf Garrels (Norden, gedoopt 25 maart 1675 – Den Haag, 9 mei 1750) was een Nederlands orgelbouwer van Duitse komaf. Hij was voorts bedreven in de houtsnijkunst.

## Loopbaan

Hij werd gedoopt in de Sint-Liudgerkerk te Norden als zoon van bierbrouwer Garrelt Harings en Eske Christoffer. Hij was leerling van orgelbouwer Arp Schnitger, werkte mogelijk in diens atelier in Hamburg, en bouwde met hem mee aan het eerste Schnitger-orgel van de Der Aa-kerk in Groningen, dat in 1697 gereed kwam en maar dertien jaar bestaan heeft. Tijdens het bouwen van orgels leerde hij ook Schitgers meesterknecht Johannes Radeker kennen, met wie hij menig orgel bouwde, uitbouwde en repareerde. Samen met Schnitger en Radeker en soms ook alleen werkte hij (mee) aan orgels in Peize, Uithuizen, Eenum, Godlinze en Sneek. Hij keerde nog even terug naar zijn doopkerk om er het houtsnijwerk te verzorgen van de preekstoel (1711-1712). In 1713 vestigde Garrels zich in Groningen en werkte met zijn collegae aan orgels in Eelde, Zuidlaren, Anloo en de Evangelisch Lutherse Kerk in Groningen.
Garrels verdween in de periode van 1718 tot 1723 uit beeld. Het is onbekend hoe hij zich in die jaren in leven hield. Garrels' naam dook vervolgens op in Leiden, waar uit hij een huisorgel bouwde voor de Duitse gezant. Hij mocht toen ook voor drie jaar de orgels van de Pieterskerk en Hooglandse Kerk aldaar onderhouden. Hij maakte er kennis met organist en orgeladviseur Aeneas Egbertus Veldcamps, met wie hij veelvuldig samenwerkte. Orgels in Den Haag (Evangelisch Lutherse Kerk, 1723-1724), Den Haag (Oud Katholieke kerk, 1724-1726), Maasland (1724-1725), Maassluis (1730-1732), Purmerend (1739-1742) en Klundert (1749-1750) volgden.
Zijn reeks orgels liet een samensmelting zien van de Schnitger-traditie en de Hollandse stijl. Een aantal is inmiddels (deels) verloren gegaan, maar zijn orgels in de Oud Katholieke Kerk in Den Haag (tevens rijksmonument), de Groote Kerk van Maassluis en de Koepelkerk/Sint Nicolaaskerk in Purmerend zijn nog aanwezig.
Vanaf 1732 woonde hij Den Haag, inmiddels in 1727 getrouwd met weduwe Jannetje van der Vijver. Zij brachten hun laatste levensjaren door in het Sacramentsgasthuis (een verzorgingstehuis voor ouderen) in de Oude Molstraat in Den Haag. Purmerend kent een Rudolf Garrelsstraat.

## Literatuur

* Henk Verhoef, Barok in het Noorderkwartier: Het Garrels-orgel van Purmerend (fragment).
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 3, pagina 338; gebaseerd op J. Jongepier, Langs Nederlandse Orgels, deel Noord-Holland, Zuid-Holland, Utrecht (1977)
# Givira francesca

Givira francesca is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1909 door Harrison Gray Dyar Jr..
De soort komt voor in het zuidoosten van de Verenigde Staten.
* Markku Savela. Givira francesca (Dyar, 1909) nic.funet.fi. Geraadpleegd op 29-1-2023.
* Moth Photographers Group. 2019. Givira francesca (Neumoegen & Dyar, 1909). Geraadpleegd op 29-01-2023.
# Nationaal park Bromo Tengger Semeru

Nationaal park Bromo Tengger Semeru is een park in Indonesië. Het ligt ten oosten van de plaats Malang op de grens van de regentschappen Malang en Lumajang en in het noorden Pasuruan, Probolinggo in de provincie Oost-Java op het eiland Java. In het park ligt een uitgesterkt bergmassief genaamd het Tenggermassief. Dit gebied is een actief vulkanisch complex omgeven door een zandvlakte (de Zandzee). Het massief bevat de hoogste berg van Java, de Semeru (3.676 m), vier meren en vijftig rivieren. Het park is vernoemd naar het Tengger-koninkrijk.
De Zandzee (zandvlaktes) van het Tenggermassief zijn sinds 1919 beschermd. Het Bromo Tengger Semerugebied is in 1982, officieel tot een nationaal park verklaard.
De bevolking van het Tenggermassief, de Tenggerezen, zijn een sub-etnische groep Javanen van Oost-Java en voor 95% Shaivistisch (hindoeïsme) Buiten het geïsoleerde Tengger-gebergte en het Nationaal park Bromo Tengger Semeru zijn er verspreide Tenggerese gemeenschappen in de regentschappen Pasuruan, Probolinggo, Malang en Lumajang.
* Tenggergebergte, Batok, Bromo, Widodaren (1924), Topografische Dienst van Nederlands-Indië
* Viering van het Bromofeest in de Zandzee op de voorgrond Zodiakbekers voor plengoffers (ca. 1915), Wereldmuseum Amsterdam
* Jasper, J.E. Tengger en de Tenggereezen Onderwerp:Etnische minderheden, Bergvolken Java-Instituut, Kolff & Co
* Topografische kaarten:
** 1914 Tenggergebergte (Mount Bromo) 1914 From "Indien: Handbuch Für Reisende" published by Verlag von Karl Baedeker, Leipzig, 1914. (1.3MB)(schaal 1:250.000)
** Loemadjang 1:200.000, herdruk 1909 - Java met de berg Semeru 1:50.000, 1917 - 1918 - 1939 Java met het Tenggergebergte, 1:50.000. 1920 - 1922 W O 1936 - 1937 W O
* ↑ Bosbouwstatistieken van Indonesië 2007
* ↑ The dark, otherworldy landscapes of Tengger Massif, Indonesia. When on Earth. Geraadpleegd op 10 september 2015.
* ↑ Global Volcanism Program: Mount Semeru. Geraadpleegd op 12 juni 2017.
* ↑ Letter of Statement of the Agrarian Minister No.736/Mentan/X/1982
* ↑ Tengger in Indonesia
# Schrikmolen

De Schrikmolen is een windmotor of roosmolen. Hij staat in een uiterwaard van de Bergsche Maas in Genderen, in de Noord-Brabantse gemeente Altena. De windmotor werd in 1917 geplaatst. Na stilzetting in 1979 raakte de molen steeds verder in verval. Een storm blies in 2000 de laatste restanten van het rad weg. In 2004 werd een begin gemaakt met de restauratie en in 2009 was de windmotor weer maalvaardig.
# Henry Schouten

Henry Schouten (ook vermeld als Henri Schouten) (Parijs, 1860 - Brussel, 1927) was een Belgisch kunstschilder die vooral bekend is als dieren- en landschapsschilder. Hij gebruikte ook het pseudoniem Joseph Klaas. Hij kreeg zijn opleiding aan de Academie van Brussel (1876-1881). Hij onderging een sterke invloed van de dierenschilder Alfred Verwee.
Hij was in de eerste plaats een vlotte realistische dierenschilder: koeien, schapen, paarden, kippenrennen en dieren op het neerhof. Maar hij schilderde eveneens boeren en herders in hun omgeving, een jager met honden, een drinkende paardenverkoper of een melkboerin met hondenkar. Hij schilderde ook een aantal stillevens met bloemen of gevogelte en fruit of een stilleven met vis en garnalen.
Hij stelde vanaf 1882 tentoon in Brussel met de Union des Arts. Gedurende zijn loopbaan gebruikte hij allerlei artiestennamen: Jos Klaus, M. CLaes, Joseph Klaas, E. Meulat Joors, V. Marinus, J. Remis, en Van Dam.
Hij had een contract met de Belgische grootwarenhuisketen "Innovation" (nu Galeria Inno), waarvoor hij onder verschillende pseudoniemen een groot aantal werken produceerde.
# Waterloosäule

Waterloosäule (Engels: Waterloo column Nederlands: Waterloozuil) is een erezuil uit 1832 op het Waterlooplatz in het stadsdeel Calenberger Neustadt in de tegenwoordig Duitse, maar toenmalige Britse stad Hannover. De zuil werd ontworpen door de Brits - Duitse Neoclassicistische architect Georg Ludwig Friedrich Laves en gebouwd tussen 1825 en 1832. De zuil toont veel overeenkomsten met dit soort erezuilen, elders in het toenmalige Britse Rijk, zoals de Nelson's Column op Trafalgar Square in Londen, Wellington's Column in Liverpool en de in 1966 vernietigde Nelson's Pillar in Dublin. De erezuil in Hannover is ca. 46 meter hoog. De zuil wordt bekroond met een bronzen standbeeld van de Romeinse overwinningsgodin Victoria. De zuil zelf is van de Dorische orde.

## Achtergrond

De erezuil werd gebouwd om de gevallenen van de Slag bij Waterloo in 1815 te gedenken aan Britse zijde (Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland en het latere Koninkrijk Hannover) en haar coalitiepartner tegen het Eerste Franse Keizerrijk van Napoleon Bonaparte. De coalitiepartner in 1815 was, het Koninkrijk Pruisen, onder de militaire leiding van de Pruisische veldmaarschalk Gebhard Leberecht von Blücher, de vorst van Wahlstadt in Silezië, een oorlogsveteraan uit de Zevenjarige Oorlog. Het Britse leger in Hannover stond bekend als het King's German Legion. De discussie dat er een erezuil moest komen voor de gesneuvelden stamde al uit 1816, een jaar na de slag zelf dus. Het duurde nog bijna 10 jaar voor men daadwerkelijk met het bouwen van de erezuil begon. Die werkzaamheden duurden zo'n 6 jaar. Op de sokkel staat de volgende tekst: „DEN HELDEN VON WATERLOO DAS DANKBARE VATERLAND“.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Waterloosäule op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Rashad Sweeting

Rashad Sweeting (Nassau, 3 juni 1990) is een darter uit de Bahama's.

## Carrière

Sweeting begon in 2009 met darten en beschreef Phil Taylor als zijn "motivatie".
Hij vertegenwoordigde de Bahama's op de WDF World Cup van 2023.
Sweeting verzekerde zich van kwalificatie voor het PDC World Darts Championship 2025 via de Championship Darts Latin America and Caribbean (CDLC) Order of Merit, waarbij hij twee van de vier evenementen in 2024 won. In Montego Bay (Jamaica) versloeg hij in juli Guillermo Soto uit Costa Rica met 6-5 in de finale, terwijl hij in oktober in Santiago (Chili) een 6-1 overwinning behaalde op Sudesh Fitzgerald om zijn tweede evenement te winnen. Soto ontzegde hem back-to-back titels, die terugkwam van een 5-3 achterstand om evenement 4 te winnen. Op het WK werd Sweeting de eerste speler ooit die de Bahama's vertegenwoordigde op het wereldkampioenschap. Hij werd in de eerste ronde geloot tegen Jeffrey de Graaf. Sweeting won de eerste set van de wedstrijd met 3-1, na zeven gemiste dubbels van De Graaf. Sweeting had de kans om met 2-0 voor te komen in sets, maar miste setdarts. De Graaf maakte de wedstrijd gelijk op 1-1 voordat hij de volgende twee sets won om Sweeting met 3-1 te verslaan.
Ondanks de nederlaag kreeg hij de aandacht van fans en media voor zijn walk-on - waarbij hij de verkeerde kant opging - en voor het vieren van een 180 met de "koude viering" van Cole Palmer van Chelsea FC. Als toernooisponsor doneerde het Ierse gokbedrijf Paddy Power £ 1.000 aan het goede doel Prostate Cancer UK voor elke 180-treffer op het evenement. Ze toonden hun waardering voor Sweetings 180 door zijn reiskosten te betalen.

## Privéleven

Zijn walk-onnummer is I'm a Bahamian (That's What I Like) van Nakhaz, dat hij koos om de mythes over de mensen in zijn land te ontkrachten. Buiten de sport werkt Sweeting als immigratiebeambte.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### PDC

* 2025: Laatste 96 (verloren van Jeffrey de Graaf met 1-3)
# Hair (lied uit de musical Hair)

"Hair" is het titelnummer uit de musical Hair uit 1967 en de gelijknamige film uit 1979. In 1968 scoorde de Nederlandse band Zen een nummer 1-hit met hun versie van het nummer.

## Achtergrond

De tekst van "Hair" is geschreven door James Rado, Gerome Ragni, terwijl de muziek is geschreven door Galt MacDermot. Het is geproduceerd door Brian Drutman, Denis McNamara, Norrie Paramor en Andy Wiswell. In de musical wordt het gezongen terwijl hoofdpersoon Claude (gespeeld door Rado) vertelt waarom hij lang haar heeft, en Berger (Ragni) zegt dat hij niet weet waarom. De cast zingt daarna dat zij een "hoofd vol met haar" willen, "zo lang als God het kan laten groeien". Later zingt de cast een andere tekst op de melodie van "The Star-Spangled Banner". Claude en Berger zingen daarna "Hallelujah" en vergelijken hun haar met dat van Jezus. Ze vragen zich af waarom, aangezien Maria van haar zoon Jezus hield, hun moeders niet van hen houden.
"Hair" werd in de musicalversie niet als single uitgebracht, maar een aantal artiesten heeft een hit gescoord met het nummer. Internationaal gezien hadden The Cowsills de grootste hit: hun versie werd een nummer 1-hit in Australië, Canada, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika en bereikte de tweede plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Opvallend genoeg werd het hier van de eerste plaats gehouden door een ander nummer uit de musical: "Aquarius/Let the Sunshine In" van The 5th Dimension stond op de bovenste positie in de hitlijst. In Australië scoorde Doug Parkinson een top 10-hit met zijn versie van het nummer. In Nederland en België had de band Zen een grote hit met hun versie: het behaalde de eerste plaats in zowel de Nederlandse Top 40 als de Parool Top 20 en kwam tot de derde plaats in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50.

## Hitnoteringen

Alle noteringen zijn behaald door de versie van Zen.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 07-12-1968 t/m 05-04-1969 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | |
| Positie | 40 | 18 | 6 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 4 | 6 | 6 | 12 | 21 | 30 | 36 | uit |

### Parool Top 20

Hitnotering: 14-12-1968 t/m 15-03-1969 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | |
| Positie | 16 | 5 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 3 | 6 | 10 | 16 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 |
| Hair | 802 | 698 | 448 | 675 | 625 | 543 | 841 | 946 | 904 | 755 | 793 | 840 | 1016 | 1285 | 1752 | 1603 | 1955 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hair (Hair song) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Boudewijn de Groot (album)

Boudewijn de Groot, ook bekend onder de titel Apocalyps, is het eerste album van Boudewijn de Groot. Het album verscheen op 26 februari 1966. Het bevat onder meer de hits Een meisje van 16 en Welterusten mijnheer de president.
Volgens Het Parool was het album "een sensatie. Een serie prachtig gezongen liedjes, voortreffelijk begeleid door het orkest van Frans de Kok, met een paar opvallend goede teksten, waaraan de vele prutsers in dit vak eens een voorbeeld zouden moeten nemen".

## Muzikale stijl

Het grootste deel van de nummers zijn vertalingen van bestaande opnamen. Op zijn website schrijft Boudewijn de Groot:
   Van een aantal nummers zijn de arrangementen vrijwel letterlijk overgenomen van de originele uitvoeringen. 'Een meisje van 16' is een kopie van 'A young girl of sixteen' (de Engelse vertaling van Charles Aznavours 'Une enfant de seize ans'), compleet met castagnetten en exact hetzelfde gitaargeluid.
In de nummers 'Er komen andere tijden' en 'Woningnood' is uitsluitend De Groot te horen onder begeleiding van een akoestische gitaar. Bij de nummers waarvoor De Groot zelf de muziek schreef, is ook de akoestische gitaar als basisinstrument te horen. Dit wordt vervolgens aangevuld met een het geluid van strijkers en een band. Voorbeelden daarvan zijn 'Apocalyps', 'Welterusten mijnheer de president' en 'Vrijgezel'.

## Tracklist

Op de heruitgave op cd uit 1998 is als bonus de volledige EP Boudewijn de Groot uit 1964 toegevoegd.

## Singles

Het album telt drie singles; 'Noordzee' met als B-kant 'Apocalyps' en 'Een meisje van 16' met als B-kant 'De eeuwige soldaat en' zijn uitgebracht in 1965. De single 'Welterusten mijnheer de president' is uitgebracht in 1966 met als B-kant 'Vrijgezel'.

#### Singles van Boudewijn de Groot in de Nederlandse Top 40

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Een meisje van 16 | 1965 | 29-10-1965 | 23 | 13 | |
| Welterusten mijnheer de president | 1966 | 09-04-1966 | 9 | 12 | |

## Medewerkers

Personen die meewerkten aan Boudewijn de Groot:
* Boudewijn de Groot – muziek; zang
* Lennaert Nijgh – teksten
* Frans de Kok – orkestleiding
* René Nodelijk – elektrische gitaar (Een respectabel man)
* Tony Vos – productie
* Rob Bosboom – foto voorzijde

## Trivia

* 'Apocalyps' is eigenlijk een duet tussen een man en een vrouw. De Groot heeft met die reden het nummer nooit live ten gehore gebracht.
* Het album werd in 1970 opnieuw uitgebracht, voorzien van een andere hoes en onder de titel Apocalyps. In 1998 verscheen het album weer met de oorspronkelijke naam/hoes op cd. Aan deze heruitgave is de ep Boudewijn de Groot uit 1964 toegevoegd.
* ↑ Stok, Herman, "Praten met Boudewijn", 26-02-1966.
* 1 2 3 Boudewijn de Groot (1965). boudewijndegroot.nl. Geraadpleegd op 25 mei 2021.
* ↑ Boudewijn De Groot – Boudewijn de Groot op www.discogs.com
# Pretending (Eric Clapton)

Pretending is een nummer van de Britse muzikant Eric Clapton uit 1989. Het is de eerste single van zijn elfde soloalbum Journeyman.
"Pretending" gaat over twee personages in een liefdesrelatie die uit elkaar drijven. De relatie kan alleen overleven door mentaal bedrog, waarbij het stel doet alsof ze goed voor elkaar zijn. Het nummer flopte in Claptons thuisland, het Verenigd Koninkrijk, met een 96e positie. In de Nederlandse Top 40 werd het wel een bescheiden succes met een 24e positie.

## Tracklijst

7"-single
* "Pretending" - 4:48
* "Hard Times" - 3:00
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Verenigde Staten
* ↑ Italië
* ↑ Canada
* ↑ Eric Clapton - Pretending Lyrics | Genius Lyrics
* ↑ Pretending by Eric Clapton - Songfacts