OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Minivoetbal

Minivoetbal is een voetbalvariant die gespeeld wordt in een sporthal, net zoals het zaalvoetbal. Er wordt 5 tegen 5 gespeeld tijdens 4 × 13 minuten.
Iedere wedstrijd staat onder leiding van een officiële scheidsrechter. De karakteristieke kleine doeltjes zijn 2,5 meter breed en 1 meter hoog. Vooral in Oost- en West-Vlaanderen is deze balsport heel populair.

## Spelregels

De meest opvallende spelregels:
* De spelers mogen de bal niet met de handen aanraken.
* Er is geen keeper, er wordt gespeeld met vijf spelers
* De bal wordt ingetrapt in plaats van ingeworpen.
* Elk fysiek contact is verboden.
* Een duel aangaan in de rug van een tegenstander is niet toegestaan.
* Wanneer een speler twee gele kaarten krijgt in dezelfde wedstrijd, wordt hij uitgesloten voor de rest van de wedstrijd, maar mag hij wel vervangen worden. In het minivoetbal staat tweemaal geel dus niet gelijk aan een rode kaart.
* Een hoekschop wordt niet direct genomen. Er wordt gewacht tot de ploeg drie hoekschoppen heeft verzameld, waarna ze een schepcorner mogen nemen. Tijdens een schepcorner moet een speler de bal vanop het cornerbalpunt op de doellijn, de bal omhoog scheppen naar zijn ploegmaat, die achter de strafschoplijn staat op 5 meter van het doel. De speler achter de strafschoplijn moet de bal in het lege doeltje koppen zonder daarbij de strafschoplijn te overschrijden met de voeten!

## Geschiedenis

De minivoetbalsport is ontstaan op pleintjes en werd uitgewerkt tot een spel met officiële spelregels (maw. uitgevonden) door Endré Gaal. Een Hongaarse vluchteling die in België naast minivoetbal ook tal van andere sporten uitvond. Pas in 1968 werd de eerste competitie opgericht, de eerste matchen werden gespeeld in sporthal "Bandi" te Melle en “Budapest” in Eke. Het minivoetbal kende sindsdien een exponentiële groei. Bij een steeds maar groeiende sport hoort ook een steeds groter wordende overkoepelende federatie. Het minivoetbal werd eerst gespeeld onder de wimpel van de NOMB, die later de VMF (Vlaamse Minivoetbalfederatie) werd. Anno 2002 waren er ongeveer 10.000 spelende leden.
Daarnaast zijn er ieder zomerweekend talrijke populaire minivoetbaltoernooien (vooral in de open lucht) die de sport nog populairder maken.

## Competities

Voor de senioren is er een nationale en een provinciale competitie. Daarnaast zijn er nog een 30-tal kerncompetities.
De dames kunnen zich meten in een damescompetitie en voor de jongeren zijn er diverse jeugdcategorieën voor 11-, 13-, 15-, 17- en 20-jarigen.
Naast de reguliere competitie is er de beker van België en de in 2004 in het leven geroepen VMF-cup.
Sinds 2018-2019 heeft Voetbal Vlaanderen het oudere 'VMF' onder haar vleugels genomen. Minivoetbal behoort nu dus bij Voetbal Vlaanderen.

## Externe link

* Vlaamse Minivoetbalfederatie
# Ruitenwisser

Een ruitenwisser is een veelal rubberen strip die op een frame is gemonteerd en gebruikt wordt om water van ruiten af te wissen. Hoewel het ding dagelijks in het huishouden en door glazenwassers wordt gebruikt, bedoelt men met het woord ruitenwisser meestal specifiek de versie die op auto's wordt gebruikt. Daarnaast worden ruitenwissers ook gebruikt op treinen, trams, schepen en vliegtuigen.

## Geschiedenis

De vroegste vorm van de ruitenwisser is de handbediende versie op auto's uit het begin van de twintigste eeuw. Vooral de scharnierende wisser aan de bovenzijde van de voorruit is bekend geworden. Al snel werd de borstel op de wisserarm door een rubberen strip vervangen. In 1903 ontving Mary Anderson het eerste Amerikaanse patent op een hand gedreven ruitenwisser. Hoewel de eerste elektrische ruitenwissermotor in zijn vroegste vorm al van 1917 dateert, overheersen tot aan de Tweede Wereldoorlog de wissers die op onderdruk werken, vooral in de Verenigde Staten. Ontworpen door een automonteur uit Cleveland, William Folberth (1920), werden deze suction wipers vooral door de firma Trico geproduceerd. In Duitsland kwam de eerste autonoom werkende (onderdruk)wisser in 1924 op de markt.
Het principe van twee parallelle wisserarmen werd voor het eerst op een elektrische ruitenwisser toegepast in 1922 (Frank Stewart, Chicago) en nadat begin jaren dertig ook de automatische ruststand en een paar jaar later de variabele snelheid waren geïntroduceerd, was de onderdrukwisser ten dode opgeschreven. Dit systeem versnelde namelijk als de auto vertraagde (hoge onderdruk in het inlaatspruitstuk) en kon er bij vollast (geheel geopende gasklep) bij gebrek aan onderdruk zelfs helemaal mee ophouden. Zelfs het dempende onderdrukreservoir in de Ford Popular kon de ontwikkeling van de elektrische variant niet meer keren.
In 1922 startte Trico en in 1926 Bosch de productie van elektrische ruitenwissers, terwijl ook Zeiss-Ikon en SWF patenten namen. Op de IAA van Berlijn 1928 verscheen de eerste wisser met twee snelheden. Dit systeem werd later algemeen ingevoerd, omdat de vereiste wisfrequentie in verband met de toenemende voertuigsnelheid in de loop der tijd toenam van 40 a 50 km/uur, tot zo'n 65 km/uur. De dubbele ruitenwisser verscheen in Europa pas in de jaren dertig op het toneel.
Ruitenwissers werken vaak in combinatie met ruitensproeiers en koplampwissers. Bij aanvang maakte men hiervoor gebruik van een hand- of voetpompje. Trico ontwierp in 1936 een sproeier op onderdruk. De doorbraak van de elektrische sproeier ligt in de jaren vijftig (Lucas 1953). Rond 1965 was de betere middenklasser uitgerust met een elektrische wis/was-installatie.

## Geometrie

* meestal gebruikt bij een auto
* meestal gebruikt bij een bus
* meestal gebruikt bij een auto
* meestal achter een auto
* meestal achter een auto
* meestal bij een trein/tram
* meestal bij een vrachtwagen
* meestal gebruikt bij oude auto`s
* meestal gebruikt bij een (water)bus trein
* gebruikt bij een trein en auto
# Nynke de Zoeten

Nynke de Zoeten (Leiden, 1970) is een Nederlandse televisiejournalist en presentator.

## Biografie

Na haar schoolopleiding aan het Stedelijk Gymnasium in Leiden studeerde zij maatschappijgeschiedenis aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam.
Haar carrière in de media begon bij BNR Nieuwsradio, waar zij parlementair verslaggever was en een eigen interviewprogramma met politici presenteerde. In 2004 begon zij - tegelijk met Joost Karhof - op tv bij de actualiteitenrubriek Nova/Den Haag Vandaag, als opvolgster van Wouke van Scherrenburg. Eind 2008 verschoof zij haar werkzaamheden van Den Haag Vandaag naar het onderdeel Nova om grotere reportages te maken.
Af en toe is zij in andere programma's te zien: zo was zij op 11 februari 2009 ‘tafeldame’ van Matthijs van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door. Zij werkte ook korte tijd bij het Venezolaanse tv-station Globovisión om de journalistiek in een Zuid-Amerikaans land te leren kennen.
Bij een door de VARAgids georganiseerde poll onder Tweede Kamerleden, gepubliceerd op 8 december 2009, werd De Zoeten verkozen tot beste parlementair verslaggever van 2009. Zij liet met miniem verschil de ex aequo geëindigde Frits Wester, Bram Schilham, Dominique van der Heyde en Max van Weezel achter zich.
Sinds september 2010 is Nynke de Zoeten parlementair verslaggever voor Nieuwsuur.
# Thomas Geerdinck

Thomas Geerdinck (Hengelo, 26 augustus 1995) is een Nederlandse oud-langebaanschaatser.
In het begin van zijn loopbaan was Geerdinck een allrounder, maar in het seizoen 2020-2021 maakte hij de overstap naar de sprint. Nadat hij was gestopt werd hij assistent-trainer bij Team Novus.

## Persoonlijk

Geerdinck heeft tot 2019 een relatie gehad met schaatsster Joy Beune.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 35,03 | 27 december 2021 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.09,55 | 31 oktober 2021 | Heerenveen |
| 1500 meter | 1.46,74 | 2 november 2019 | Heerenveen |
| 3000 meter | 3.45,13 | 21 oktober 2017 | Heerenveen |
| 5000 meter | 6.27,30 | 1 november 2019 | Heerenveen |
| 10.000 meter | 13.30,79 | 27 januari 2019 | Heerenveen |
    (laatst bijgewerkt: 30 januari 2022)
# Designhogeschool van Umeå

De Designhogeschool van Umeå (Zweeds: Designhögskolan i Umeå; Engels: Umeå Institute of Design, UID) is een hogeschool voor industriële vormgeving binnen de Universiteit van Umeå in Zweden.
De hogeschool werd geopend in 1989 en is uitsluitend bestemd voor het onderwijs van industriële ontwerpen, ontwerpen over transport en interactieve ontwerpen. Het instituut is gelegen tussen de belangrijkste campus en het centrum van Umeå als onderdeel van de Umeå-kunstcampus.
Het is de enige Scandinavische school die is genoteerd in de top 60-lijst van designscholen wereldwijd van BusinessWeek - in alle drie de lijsten (2006, 2007 en 2009). De school wordt ook genoemd als een van de 18 's werelds beste designscholen in 2010. In 2011 werd UID gerangschikt als het op een na beste designinstituut in de regio "Europa en Amerika" door het red dot instituut en in 2012 behaalde UID de eerste plaats.

## Onderwijsaanbod
### Bachelor

Het Instituut biedt een driejarige opleiding Industrial Design die leidt tot een bachelordiploma (alleen in het Zweeds).

### Master

Er zijn drie internationaal georiënteerde en gespecialiseerde tweejarige programma's die leiden tot een Masterdiploma. De drie programma's zijn Product design, Interaction design en Transport design.

### Eenjarige cursussen

Er worden eenjarige cursussen aangeboden op UID , zowel in het Engels als in het Zweeds gegeven. De Industrial Design inleiding is open voor studenten met een vooropleiding in een ander vakgebied , die zich willen specialiseren op het gebied van ontwerp of om zich voor te bereiden op toekomstige ontwerpstudies. Design connections is een specialisatieopleiding op masterniveau , voor studenten met een diploma van industrieel design.

### Onderzoeken en doctorale studies

Het instituut voert ook toegepast onderzoek en ontwikkeling binnen de Design Group Research en het Volvo Research Programme (SET ). Sinds de herfst van 2001 worden ook doctorale studies in industrieel design aangeboden (in het Engels).
# Bruce Spendley

Bruce Spendley (6 september 1940 - 15 juni 2021) was een caller in de dartssport.
Spendley heeft een lange staat van dienst in het darts. In 1982 maakte hij al zijn debuut als scheidsrechter op de prestigieuze Embassy, het officieuze wereldkampioenschap darten, in het Engelse Frimley Green. Sindsdien was hij onafgebroken caller op alle grote toernooien georganiseerd door de BDO. In 1993 besloot Spendley echter, in samenspraak met collega Freddie Williams, over te stappen naar de rivaliserende Professional Darts Corporation.
Spendley is in het bezit van het record van de meeste gecallde nine-darters. Driemaal callde hij een nine-darter van Phil Taylor (2004, 2005 en 2007) en een keer van zowel Raymond van Barneveld (2006) als Tony O'Shea (2007). De laatste perfecte leg van Taylor en die van O'Shea vonden plaats in twee opeenvolgende dagen tijdens de IDL 2007.
Het PDC World Darts Championship 2013 was het laatste toernooi waar deze caller aan mee heeft gedaan. Ook in dit toernooi kon Spendley weer een negendarter callen, dit keer van Dean Winstanley in zijn partij tegen Vincent van der Voort. Dit was de zesde en laatste negendarter voor Spendley. De tweede helft van de finale tussen de nu 16-voudig wereldkampioen Phil Taylor en Michael van Gerwen was zijn laatste wedstrijd.
In juni 2021 overleed Spendley op 80-jarige leeftijd.
* ↑ Tributes paid to legendary PDC darts referee Bruce Spendley who dies aged 80. The Sun (15 juni 2021). Geraadpleegd op 24 november 2023.
* ↑ (en) Peck, by Joshua, Legendary PDC darts referee and announcer Bruce Spendley passes away aged 80. Daily Star (15 juni 2021). Geraadpleegd op 24 november 2023.
# Diamant (muziek)

Diamant is in de muziek de term die wordt gebruikt om aan te geven dat van een bepaalde uitgave, album of single, een bepaald aantal exemplaren verkocht is. Deze onderscheiding staat nog een stap boven goud en platina. In de Verenigde Staten reikt de RIAA de onderscheiding sinds 1999 uit bij het verkopen van tien miljoen exemplaren van het album of de single in kwestie.
In Nederland kon tot 1 januari 2024 door de NVPI een meervoudige platina plaat toegekend worden. Sinds die datum is deze prijs vervangen door de diamanten plaat. Flemming was op 19 februari 2024 de eerste Nederlander ooit die een diamanten plaat ontving, voor zijn album Flemming. Voor een diamanten album zijn 200 miljoen streams benodigd. Voor singles is dit 50 miljoen streams. Eén download of fysieke verkoop van een album telt als 2150 streams. Voor singles is dit 215 streams.
De IFPI Belgium in België hanteert deze prijs niet: zowel de Vlaamse als de Waalse Ultratop 50 Singles werken uitsluitend met goud en platina. Diamanten platen kunnen echter wel officieus worden uitgereikt.
Van alle platen die door de RIAA met diamant bekroond werden, zijn van Michael Jacksons Thriller (1982) de meeste exemplaren verkocht.
# Sluis Leidschendam

De Sluis Leidschendam is een schutsluis met puntdeuren in het Rijn-Schiekanaal in de woonkern Leidschendam van de gemeente Leidschendam-Voorburg, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De vaarweg is CEMT-klasse IIa.
De kolk is door een tussendeur te verdelen in twee kolken. Kolkbreedte noordelijke schutkolk 7,00 m. Drempeldiepte noordzijde KP –2,29 m, zuidzijde KP -2,49 m Kolklengte 75,00 m, schutlengte 69,00 m, breedte zuidelijke schutkolk 14,50 m. De max. toegestane afmetingen zijn echter 60,00 m lang, 6,85 m breed en 2,00 m diepgang. Over beide sluishoofden ligt een ophaalbrug met een doorvaarthoogte in gesloten stand van 0,90 m. De genoemde diepgang geldt tot een waterstand van NAP –0,50 m.
De sluis ligt ongeveer op de plaats waar vroeger de Vliet was afgedamd. Van 1281 tot 1648 was hier, als onderdeel van de landscheiding (grens) tussen de hoogheemraadschappen Rijnland en Delfland een overtoom, pas daarna werd een sluis gebouwd. De dam en de sluis waren en zijn nodig vanwege het verschil in waterpeil tussen de twee waterschappen: Delfland hanteert thans een peil van NAP –0.43m en Rijnland hanteert een peil van NAP –0,62m in de winter en NAP –0,59m in de zomer. Tot aan de vorming van de gemeente Leidschendam in 1938 lag op de ene oever de gemeente Veur en op de andere Stompwijk.
De huidige sluis is gebouwd tussen 1886 en 1888 en ligt in het verlengde van de Damlaan, tot voor kort de belangrijkste verkeersader van het dorp. De ophaalbruggen over de monumentale sluis zijn zeer smal en het autoverkeer ondervond tot aan de voltooiing van de Sijtwendetunnel in 2003 veel hinder van wachttijden voor de bruggen bij de sluis. De ophaalbruggen zijn gebouwd in 1889. Het gehele sluiscomplex met beide bruggen staat sinds 1998 op de Rijksmonumentenlijst.
De sluis was handbediend en is in 2006 geheel gerenoveerd en geëlektrificeerd. Er wordt tegenwoordig ook geen sluisgeld meer geheven. De sluis wordt bediend door de Provincie Zuid-Holland vanuit de Bedieningscentrale Leidschendam en staat op marifoonkanaal 18.
Maart 2013 werd er een beeldengroep geplaatst, die de geschiedenis symboliseert.
* ↑ Wegwijzer voor de binnenscheepvaart (201.7)
* ↑ Database ‘Vaarwegen in Nederland’ (ViN) van Rijkswaterstaat Adviesdienst Verkeer en Vervoer (AVV)
* ↑ Nieuwe beeldengroep SluiskantLeidschendam Centrum. leidschendamcentrum.nl. Gearchiveerd op 1 juni 2016.
* ↑ Beeldengroep de Damwachters - Erfgoed - Erfgoed Leidschendam. www.erfgoedleidschendam.nl. Geraadpleegd op 5 januari 2025.
# Diego Espinosa y Arévalo

Diego Espinosa y Arévalo (Segovia, september 1502 - Madrid, 5 september 1572) was een Spaanse kardinaal en een belangrijke vertrouweling van koning Filips II van Spanje.

## Leven

Diego was afkomstig uit een adellijke, maar verarmde familie. Aan de universiteit van Salamanca studeerde hij af in privaat en kerkelijk recht. Als rechter in de Audiencia van Sevilla, maakte hij indruk op de jezuïet Franciscus Borgia, een van de leidende figuren van de contrareformatie, die hem bij Filips II aanbeval als 'een persoon van grote geleerdheid, deugd en voorzichtigheid', een hoog ambt waardig. 'In 1565 was Espinoza 'van heel Spanje de man [geworden] in wie de koning het meeste vertrouwen had en met wie hij het meest bespreekt, betreffende Spanje en buitenlandse zaken' en 'alles - heilig en niet-kerkelijk, wereldlijk en spiritueel - gaat via zijn handen'. Kort gezegd, zoals een verbaasde ambassadeur opmerkte, had Filips Espinoza gemaakt tot 'nog een koning aan dit hof.'
Hij werd pas in 1564 tot priester gewijd, waarna hij op verzoek van de Spaanse koning in 1566 tot inquisiteur van Spanje werd benoemd.
Door de problemen in de Nederlanden besloot Filips II zelf naar het gebied af te reizen, waarbij hij Espinosa aanstelde als regent van het koninkrijk. Om meer waardigheid aan het ambt te geven diende de Spaanse koning een verzoek in bij paus Pius V om Diego tot kardinaal te wijden. De paus honoreerde het verzoek en de wijding vond op 24 maart 1568 plaats.
Hij speelde een belangrijke rol in het mysterie rond Carlos van Spanje, zoon van Filips II, die getracht had Don Juan van Oostenrijk te vermoorden.
Na een korte ziekte overleed hij in 1572 op 70-jarige leeftijd.

## Externe link

* (en) (Kerkelijke biografie)
* ↑ Parker, G. (2014), Imprudent King, A New Life of Philip II, p. 71
* ↑ Parker, G., p. 71: 'By 1565 Espinoza had become 'the man in all Spain in whom the king places most confidence and with whom he discusses most business, concerning both Spain and foreign affairs' and 'everything - sacred and secular, wordly and spiritual - passes through his hands'. In short, as an astonished ambassador put it, Philip had made Espinoza 'another king in this court.'
* Biblioteca Nacional de España: XX1148464
* Virtual International Authority File: 86881678
* WorldCat (via VIAF): 86881678
# Pauwels Sauzen

Pauwels Sauzen is een Belgische sauzenfabrikant uit 1909.

## Geschiedenis

In 1909 startte Auguste Pauwels samen met zijn vrouw Henriette De Pauw in Borgerhout met de productie van mosterd. Auguste noemde zijn mosterdfabriek "Pauwels", naar zichzelf. Hij leverde de mosterd, maar ook andere producten zoals azijn, met paard en kar in en rond Antwerpen. Nadien kwamen ook pickles en mayonaise in het assortiment. Auguste Pauwels werd opgevolgd door zoon Henri Pauwels. Deze richtte in 1949 de naamloze vennootschap Pauwels NV op. In 1988 werd in Oelegem een nieuwe sauzenfabriek gebouwd. Begin jaren negentig kende het bedrijf een hoge vlucht door als eerste saus in plastic drukflessen te verkopen aan de discounters Aldi en Lidl. Het bedrijf bleef tot 1994 in handen van de familie Pauwels.

## Overnames

Pauwels NV nam rond 1995 de firma Fort over en groeide verder in de export van sauzen en in de productie van private label sauzen voor de retailindustrie. In 2011 werd het bedrijf Vleminckx in Herent overgenomen.

## Frituurmarkt

De naam Pauwels Sauzen komt voornamelijk terug in de Belgische frituren. In de retailindustrie produceert Pauwels private label sauzen voor onder meer Carrefour, Aldi en Lidl.

## Retailmarkt

Na meer dan 112 jaar uitsluitend sauzen maken voor professionele klanten (B2B of Business to Business) besloot Pauwels uit te breiden naar B2C (Business to Consumer). Het bedrijf creëerde een reeks van 9 sauzen die vanaf 1 juni 2021 rechtstreeks door de consument onder het label 'Pauwels' konden aangekocht worden in diverse supermarkten.

## Prijzen

Op 8 maart 2017 won Pauwels Sauzen de Trends Gazellen Award voor regio Antwerpen in de categorie grote bedrijven. Trends Magazine verkoos Pauwels Sauzen als snelste groeier in de provincie Antwerpen met een omzet van 150 miljoen euro en 300 werknemers. Met een jaarlijkse productie van bijna 100.000.000 kg aan sauzen behoorde Pauwels volgens Trends tot een van de grootste sauzenproducenten van Europa.

## Sportsponsoring
### Veldrijden

Eind 2016 werd Pauwels Sauzen de hoofdsponsor van een Vlaams wielerteam, het Pauwels Sauzen-Vastgoedservice Cycling Team. In 2016 reed wereldkampioen Wout van Aert nog voor het team. Op 23 december 2016 werd Jens Adams kopman van de ploeg.
In mei 2019 smolt het team Pauwels Sauzen-Vastgoedservice samen met het team Marlux-Bingoal. Hierdoor ontstond Pauwels Sauzen-Bingoal. Door deze fusie kwamen Michael Vanthourenhout en Laurens Sweeck samen in 1 ploeg te zitten. Manager van het team werd Jurgen Mettepenningen. Sterkhouders in dit team anno 2021 zijn Eli Iserbyt, Laurens Sweeck, Michael Vanthourenhout en Denise Betsema.

### Wegwielrennen

In januari 2021 zette Pauwels haar eerste stap in het wegwielrennen als nieuwe sponsor van Bingoal-WB. De ploeg kreeg de naam Cycling Team Bingoal Pauwels Sauces WB. Het team is actief als pro-continentale ploeg in de continentale circuits van de UCI.
# Digital compact cassette

De digital compact cassette of DCC-tape is een compact cassette van hoge kwaliteit waarop geluid digitaal wordt opgeslagen. DCC werd eind 1992 geïntroduceerd door Philips en Matsushita (Technics, Panasonic en JVC).

## Geschiedenis

De DCC was een geluidsdrager voor magnetische bandopnamen, en werd geïntroduceerd als de opvolger van de compact cassette. DCC had commercieel weinig succes en heeft relatief kort bestaan. De DCC moest concurreren met de gelijktijdig geïntroduceerde minidisc. Laatstgenoemde had meer succes, maar kon uiteindelijk ook niet op tegen de beschrijfbare cd en het MP3-formaat. Ook de introductie van high-end DCC-recorders met 18 bitresolutie (in bijvoorbeeld de DCC 730 en DCC 170) mocht niet baten.
Op 31 oktober 1996 kondigde Philips aan te stoppen met de productie van DCC.

## Gebruik

De DCC-tape kan worden opgenomen en afgespeeld met een DCC-speler. Deze speler kan ook analoge compactcassettes afspelen, echter niet opnemen. Er werd gebruikgemaakt van stilstaande koppen en een omkeerbare band waarop per kant 9 parallelle sporen met digitale informatie opgenomen worden. Er wordt gebruikgemaakt van het PASC (Precision Adaptive Sub-band Coding)-compressiesysteem dat digitale opnamen van (bijna) cd-kwaliteit mogelijk maakt. Om het kopiëren tegen te gaan wordt er gebruikgemaakt van SCMS (Serial Copy Management System).

## Tekstinformatie

Bij vooraf opgenomen cassettes werd informatie over het album, de artiest, en de nummers op een apart gegevensspoor geplaatst, gedurende de hele lengte van de band. Hierdoor was het mogelijk voor DCC-spelers om direct deze informatie uit te lezen en op het scherm te kunnen tonen. Daarnaast kon de DCC-speler via dit gegevensspoor ook het beginpunt van andere nummers vinden.
Op DCC-cassettes die beschrijfbaar waren, werd na een stilte een markering geplaatst.

## Gegevensopname

Er was slechts één DCC-recorder, de DCC-175, waarmee gegevens vanaf een pc via een parallelle kabel naar dcc geschreven kon worden. Dit is, anders dan bij DAT, nooit een succes geworden. De DCC-175 werd alleen verkocht in Nederland. Er was een optioneel verkrijgbare multimedia-set, die bestond uit:
* DCC-Link, een interface voor een verbinding naar de parallelle poort.
* DCC-Studio, een softwarepakket voor Windows 3.1 voor het samenstellen en bewerken van dcc-tapes.
* DCC-Backup, een softwarepakket waarmee back-ups tot 500 MB op een dcc-tape gemaakt kon worden.