OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Franse departementen in Griekenland

De drie Franse departementen in Griekenland werden opgericht ten tijde van de Eerste Franse Republiek door de verovering van de Ionische Eilanden, die tot dan toe bezet werden door de republiek Venetië. Deze annexatie werd bekrachtigd in 1797 met de Vrede van Campo Formio, die namens Frankrijk overigens werd ondertekend door Napoleon Bonaparte.

## Ontstaan en verval

De drie departementen waren:
* Corcyre (prefectuur: Korfoe, op het gelijknamige eiland);
* Ithaque (prefectuur: Argostoli, op het eiland Kefalonia);
* Mer-Égée (prefectuur: Zakynthos, op het gelijknamige eiland).
De departementen kwamen onder Ottomaans-Russisch bewind tussen oktober 1798 en maart 1799, na de inname door een coalitie van het Ottomaanse Rijk en het Russische Keizerrijk, onder bevel van de Russische admiraal Fyodor Ushakov. De inname paste in het kader van de Slag bij Korfoe. Nadien maakten de departementen deel uit van de Republiek van de Zeven Eilanden en zou daarmee de eerste autonome Griekse staat worden sinds de val het het Byzantijnse Rijk in 1453.
De Fransen schaften de drie departementen de jure af in 1802. In datzelfde jaar sloten de Fransen en de Ottomanen het Verdrag van Parijs, waarmee ze vrede sloten.

## Gouverneurs

* 28 juni - september 1797: Antoine Gentili
* september 1797 - maart 1798: Joseph-Claude-Louis Colaud de La Salcette (ad interim)
* maart 1798 - maart 1799: Louis François Jean Chabot

## Commissarissen-generaal

* 28 juni 1797 - november 1797: Antoine Vincent Arnault
* mei - september 1798: Pierre-Jacques Bonhomme de Comeyras
* september 1798 - 3 maart 1799: François Louis Esprit Dubois
# Anaspis frontalis

Anaspis frontalis is een keversoort uit de familie bloemspartelkevers (Scraptiidae). De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.

## Kenmerken

De kevers hebben een grootte van 2,5–4,4 mm. Ze hebben een langwerpig-ovale lichaamsvorm. Ze zijn vooral in het westelijke verspreidingsgebied meestal zwart van kleur. Het voorhoofd, de basale voelsprieten en de voorpoten zijn geelrood gekleurd. De stekels van de midden- en achterpoten zijn eveneens geelrood. Kenmerkend voor deze soort zijn de stevige aanhangsels van het 3e sterniet, die aan de punt kort en haakvormig gebogen zijn, evenals de voorste tarsen, die sterk verbreed zijn. In het oostelijke en zuidoostelijke verspreidingsgebied zijn de kevers lichter van kleur, soms eentonig geelrood, met alleen een donkere verkleuring van het achterhoofd.

## Verspreiding

Deze keversoort komt veel voor in Midden- en Noord-Europa en is daar lokaal vaak te vinden. Het verspreidingsgebied reikt in het noorden tot Fennoscandinavië en gaat zelfs voorbij de poolcirkel. Op de Britse Eilanden komt de soort ook voor, en is in Engeland zelfs vrij frequent. In het zuiden reikt het voorkomen tot het Iberisch Schiereiland, en in het oosten tot het verre oosten van Azië (China, Japan). Anaspis frontalis is in Midden-Europa de meest voorkomende soort van het geslacht Anaspis, dat daar met 35 soorten vertegenwoordigd is.
* ↑ (en) Hallan, Joel, Synopsis of the described Coleoptera of the World. Biology Catalog. Texas A&M (6 juni 2010). Gearchiveerd op 20 oktober 2013.
# Pyrausta issykkulensis

Pyrausta issykkulensis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys issykkulensis door Christian Johannes Amandus Sauber in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Kirgizië en is voor het eerst ontdekt in Ysykköl waarnaar deze soort is vernoemd.
# Johann Jørgen Sæves

Johann Jørgen Sæves (28 oktober 1994) is een voormalig Noorse langebaanschaatser. Zijn beste afstanden zijn de 500m en 1000m.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 35,03 | 16 maart 2019 | Calgary |
| 1000 meter | 1.09,73 | 16 maart 2019 | Calgary |
| 1500 meter | 1.48,90 | 16 maart 2014 | Calgary |
| 3000 meter | 3.56,25 | 18 januari 2014 | Stavanger |
| 5000 meter | 6.55,76 | 14 februari 2015 | Stavanger |
| 10.000 meter | 14.45,52 | 15 februari 2015 | Stavanger |

## Resultaten

| Jaar | WK Sprint | WK Junioren |
| 2013 | | 16e 500m 17e 1000m 4e achtervolging |
| 2014 | | 8e 500m 10e 1000m 19e 1500m |
| 2018 | 17e (19e, 15e, 12e, 18e) | |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op sprinttoernooi (500m, 1000m, 500m, 1000m).
* Johann Jørgen Sæves op SchaatsStatistieken.nl
* ↑ Speedskating Results
# Stien Vanhoutte

Stien Vanhoutte (Gistel, 14 maart 1996) is een Belgische langebaanschaatsster en inline-skatester. Ze is de oudere zus van Fran Vanhoutte.

## Carrière

Na vele seizoenen actief in het inline-skaten maakte Vanhoutte in seizoen 2018/2019 de overstap naar het langebaanschaatsen waar ze meteen al het nationale record op de 500 meter van Jelena Peeters verbeterde naar 40,36.
Tijdens het EK inline-skaten in 2019 in Pamplona werd Vanhoutte Europees kampioen op de sprint over een ronde, voor landgenote Anke Vos die het zilver pakte.
In november 2019 debuteerde Vanhoutte op de wereldbekerwedstrijden langebaanschaatsen in Minsk op de 500m en de 1000m. In februari 2020 startte zij op de Wereldkampioenschappen schaatsen sprint 2020.
Haar Belgische record op de 500 m, aangescherpt tot 39,19 tijdens de wereldbekerwedstrijden in Heerenveen begin 2021, werd in december van datzelfde jaar verbroken door Sandrine Tas in Salt Lake City.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 39,19 | 31 januari 2021 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.17,54 | 11 december 2021 | Calgary |
| 1500 meter | 1.59,95 | 12 december 2021 | Calgary |
    (laatst bijgewerkt: 14 december 2021)

## Resultaten in langebaanschaatsen

| Jaar | EK Sprint | WK Sprint | WK Afstanden |
| 2020 | | 24e (27e, 24e, 25e, 23e) | |
| 2021 | 13e (13e, 13e, 14e, 15e) | | 18e 500 m 22e 1000 m |

## Prestaties en erelijst inline
### Wereldkampioenschappen

* WK 2014 (Rosario) - junioren aflossing weg - 1
* WK 2014 - junioren 500 m weg - 3
* WK 2015 (Kaohsiung) - junioren 100 m weg - 3

### Europese Kampioenschappen

* EK 2015 (Innsbruck) - junioren 200 m weg - 1
* EK 2015 - junioren 500 m weg - 1
* EK 2015 - junioren 300 m piste - 1
* EK 2015 - junioren aflossing - 1
* EK 2016 (Heerde) - 300 m piste - 2
* EK 2016 - aflossing weg - 3
* EK 2017 (Lagos) - 300 m piste - 2
* EK 2017 - aflossing weg - 1
* EK 2018 - Oostende (België) - 300 m piste - 2
* EK 2018 - Oostende (België) - aflossing piste - 1
# Vlag van Berlikum

De vlag van Berlikum is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Berlikum, in de Friese gemeente Waadhoeke. De vlag werd in de huidige vorm in 2002 geregistreerd. Het ontwerp van de vlag is van de hand van J.C. Terluin.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Twee verticale banen rood en geel, in de verhouding 2 : 1; in het rode deel een liggend, omziend, wit Agnus Dei, dat een schuinlinks geplaatst witte kruisvaan met zwaluwstaart tussen de voorpoten heeft, de kruisvaan belegd met een rood kruis.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Lam Gods: symbool voor Christus, ontleend aan een middeleeuwse steen in de Koepelkerk van Berlikum.
* Rode kleur: afgeleid van de kleur van de Koepelkerk.
# Martiaanse tijdsverschuiving

Martiaanse tijdsverschuiving (Engels: Martian Time-Slip) is een sciencefictionroman van Philip K. Dick.

## Publicatie

Dick voltooide het schrijven van het verhaal in 1962, onder de werktitel Goodmember Arnie Kott of Mars (Bondscommandeur Arnie Kott van Mars). Het werd over de loop van 1963 als All We Marsmen (Wij Marsmannen) in 3 delen gepubliceerd in het sciencefictionmagazine Worlds of Tomorrow. In 1964 werd het als roman uitgebracht door Ballantine Books, onder de definitieve titel Martian Time-Slip.

## Plot

In 1994 heeft de mensheid verschillende kolonies op Mars. De kolonisten moeten zwoegen om te overleven: water is schaars, de grondkwaliteit is erbarmelijk, de import van nieuwe goederen is moeizaam waardoor reparateurs zeer begeerd zijn en de ruimtereis van de Aarde naar Mars veroorzaakt schade aan de geslachtsklieren waardoor er veel "anomale" kinderen geboren worden.
Jack Bohlen is een reparateur die zijn leven op Aarde ontvlucht is na een episode van psychose. Tijdens een oproep om een groep Bleekmannen (de inheemse bevolking van Mars) bijstand te verlenen, komt Jack Arnie Kott tegen, de gewiekste bondscommandeur van de vakbond van waterwerkers.
Manfred Steiner is de autistische zoon van Norbert Steiner, smokkelaar en buurman van Jack. Manfred wordt in het Kamp Ben-Gurion in de Nieuw-Israëlische kolonie ondergebracht, samen met andere anomale kinderen. Arnie Kott, wiens verstandelijk beperkte zoon ook in Kamp B-G zit, hoort van de psychiaters over een theorie dat autistische kinderen de tijd op een vervormde manier waarnemen. Arnie hoopt dat dit betekent dat de kinderen dan ook in de toekomst kunnen kijken, wat van pas zou kunnen komen bij het investeren in vastgoed op Mars. Hij leent Manfred van de psychiaters en huurt Jack in om een machine te bouwen om met de jongen te kunnen communiceren.

## Trivia

* Het personage Manfred Steiner omvat de vroegst gekende representatie van autismespectrumstoornis in een werk van fictie.
# Vlag van Dongjum

De vlag van Dongjum is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Dongjum, in de Friese gemeente Waadhoeke. De vlag werd in 2002 geregistreerd. Het ontwerp van de vlag is van de hand van J.R. van der Wal en R.J. Broersma.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Linksschuin van rood en wit: in het rood een witte lelie van 2/3 vlaghoogte en in het wit een rode roos van 6/10 vlaghoogte.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Schuine tweedeling: overgenomen van het wapen van de Koninklijke Nederlandse Kaatsbond.
* Roos: afkomstig van het wapen van Franekeradeel. Tevens verwijst de roos naar het socialisme. De groene blaadjes van de rozen duiden op de kaatssport in het dorp.
* Fleur de lis: ontleend aan het wapen van het geslacht Van Goslinga. Verder is de lelie een symbool voor de elite rond het dorp. Daarnaast is de lelie ook een symbool voor Maria, patroonheilige van de kerk van Dongjum.
# Vlag van Firdgum

De vlag van Firdgum is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Firdgum, in de Friese gemeente Waadhoeke. De vlag werd in 2013 in geregistreerd.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Twee even hoge banen van geel en blauw, met in de broektop een witte vlasbloem met een geel hart, en in de broekhoek een liggend rood karrenwiel.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Karrenwiel: ontleend aan het wapen van het geslacht Van Camstra, dat de plaatselijk Camstra State bewoonde. Tevens is het een symbool voor de landbouw.
* Vlasbloem: verwijst naar de vlasteelt.
# Coen Ooft

Cornelis Desiré Ooft (Paramaribo, 21 oktober 1920 – aldaar,16 maart 2006) was een Surinaams jurist, politicus en schrijver.

## Biografie

Coen Ooft was lid van de vereniging Spes Patriae, in 1946 medeoprichter van de katholieke Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV) en vanaf juli 1956 de voorzitter, lid van de Staten van Suriname van 1958 tot 1969. In 1963 werd hij minister van Economische Zaken in het kabinet onder leiding van Jopie Pengel. Nog datzelfde jaar was er een kabinetscrisis als gevolg van de Ormet-affaire die uiteindelijk alleen aan Ooft het ministerschap kostte. Tien jaar later werd hij minister van Binnenlandse Zaken in het eerste kabinet-Arron (1973-1977) nadat de Nationale Partij Kombinatie waartoe ook de PSV behoorde 22 van de 39 zetels behaalde in de Staten van Suriname. Ooft werkte als hoogleraar staats- en administratief recht aan de Anton de Kom Universiteit en was medeopsteller van de Surinaamse grondwet van 1987. Hij schreef na de Tweede Wereldoorlog beschouwingen voor het dagblad Het Nieuws.
Oofts verhalenbundel Spanhoek (1958) is vernoemd naar een centraal plein in Paramaribo. De bundel bevat één lang verhaal, De rode paloeloe, en een collectie van 51 korte teksten die de lengte van een column niet overschrijden. Ze waren geschreven voor de eveneens Spanhoek geheten rubriek van het rooms-katholieke weekblad Omhoog. Spanhoek was de eerste Nederlandstalige verhalenbundel van een Surinaamse schrijver met literaire pretenties, al worstelde Ooft nog met de stijl die hem in jaren frateronderwijs was aangereikt. Het voornaamste onderwerp van de schetsen is het leven op de achtererven van Paramaribo. Ooft schreef zijn verhalen in het Nederlands met soms dialogen in het Sranan.
Het verhaal De rode paloeloe werd door het Cultureel Centrum Suriname (CCS) bekroond om er een ballet op te choreograferen. Eddy Vervuurt schreef er muziek voor en Maria Huisman schreef een klassieke choreografie. Nola Hatterman zorgde voor de decors. Zo kwam het eerste Surinaamse verhalende ballet tot stand. De succesvolle première vond plaats op 4 juli 1958; later volgden nog zeven uitvoeringen. Ooft schreef verder het blijspel Na gootoe boei (De gouden armband) (1964) en liedteksten die onder meer werden uitgevoerd bij het onafhankelijkheidsfeest in het Suriname-Stadion op 25 november 1975.
Ooft overleed op 16 maart 2006 in Paramaribo.
Op 21 oktober 2020, de honderdste geboortedag van Ooft, overhandigde Frank Ooft, een van zijn acht kinderen zijn archiefstukken aan het Nationaal Archief.
# Kamspinnen

Kamspinnen (Ctenidae) zijn een familie van spinnen die in Europa van nature niet voorkomen. Bij bananenimporten komen ze soms per ongeluk mee omdat ze in bomen leven. Vandaar de ook wel gebruikte benaming 'bananenspin'. Kamspinnen hebben een soort kammetjes op de poten. Veel soorten zijn erg agressief en daarnaast zijn er enkele soorten in het geslacht Phoneutria die zeer giftig kunnen zijn voor mensen. Omdat veel gifstoffen slecht bekend zijn wordt geadviseerd om voorzichtig om te gaan met alle grotere kamspinnen.

## Taxonomie

* Acantheis Thorell, 1891
* Acanthoctenus Keyserling, 1877
* Africactenus Hyatt, 1954
* Afroneutria Polotow & Jocqué, 2015
* Amauropelma Raven, Stumkat & Gray, 2001
* Amicactenus Henrard & Jocqué, 2017
* Anahita Karsch, 1879
* Ancylometes Bertkau, 1880
* Apolania Simon, 1898
* Arctenus Polotow & Jocqué, 2014
* Asthenoctenus Simon, 1897
* Bengalla Gray & Thompson, 2001
* Bowie Jäger, 2022
* Bulboctenus Pereira, Labarque & Polotow, 2020
* Califorctenus Jiménez, Berrian, Polotow & Palacios-Cardiel, 2017
* Caloctenus Keyserling, 1877
* Celaetycheus Simon, 1897
* Centroctenus Mello-Leitão, 1929
* Chococtenus Dupérré, 2015
* Ciba Bloom, Binford, Esposito, Alayón, Peterson, Nishida, Loubet-Senear & Agnarsson, 2014
* Ctenus Walckenaer, 1805
* Diallomus Simon, 1897
* Eldivo Hazzi & Hormiga, 2024
* Enoploctenus Simon, 1897
* Gephyroctenus Mello-Leitão, 1936
* Guasuctenus Polotow & Brescovit, 2019
* Isoctenus Bertkau, 1880
* Janusia Gray, 1973
* Kiekie Polotow & Brescovit, 2018
* Leptoctenus L. Koch, 1878
* Macroctenus Henrard & Jocqué, 2017
* Montescueia Carcavallo & Martínez, 1961
* Nimbanahita Henrard & Jocqué, 2017
* Nothroctenus Badcock, 1932
* Ohvida Polotow & Brescovit, 2009
* Perictenus Henrard & Jocqué, 2017
* Petaloctenus Jocqué & Steyn, 1997
* Phoneutria Perty, 1833
* Phymatoctenus Simon, 1897
* Piloctenus Henrard & Jocqué, 2017
* Sinoctenus Marusik, Zhang & Omelko, 2012
* Spinoctenus Hazzi, Polotow, Brescovit, González-Obando & Simó, 2018
* Thoriosa Simon, 1909
* Toca Polotow & Brescovit, 2009
* Trogloctenus Lessert, 1935
* Trujillina Bryant, 1948
* Tuticanus Simon, 1897
* Viracucha Lehtinen, 1967
* Wiedenmeyeria Schenkel, 1953
# Jan Keja

Jan Keja kan verwijzen naar:
* Jan Keja (regisseur) (1937–2024), een Nederlands regisseur van televisiespelen, hoorspelen en theaterstukken
* Jan Keja (musicus) (1881–1980), een Nederlands (koor-)dirigent en componist
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Keja en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Parc du Marquenterre

Marquenterre (Nederlands: Moerenland) is een ornithologisch park in Saint-Quentin-en-Tourmont in het Franse departement Somme, gelegen in Hauts-de-France.
Marquenterre zou een samentrekking zijn van: mer qui entre en terre (zee die het land binnenkomt).

## Geschiedenis

Het eerste duingebied, dat ongeveer 1000 ha betrof, werd aangekocht in 1923 door Henri Jeanson, die een fervent jager was. Een deel was beplant met pijnbomen. Ook trachtte hij een deel van het gebied in cultuur te brengen, door er uien te gaan kweken. Henri's opvolgers brachten het gebied geleidelijk weer in de natuurlijke toestand, en in 1973 werd het Parc ornithologique du Marquenterre opgericht. Dit werd al spoedig uitgebreid en in 1986 werd het domein gekocht door het Conservatoire du littoral.

## Heden

Marquenterre bestrijkt tegenwoordig een gebied van ongeveer 3000 hectare, ten noordwesten van Rue. Het landschap bestaat uit duinen, zilte moerassen, kwelders en aangeplante pinus om de duinen te stabiliseren.
Van de ongeveer 450 vogelsoorten die in Europa voorkomen zijn er hier het hele jaar door 320 te zien, vooral bij hoogwater.
Voorkomende vogelsoorten zijn: blauwe reiger, zwaan, ooievaar, strandloper, kleine zilverreiger, havikarend, visarend, grauwe gans, zomertaling, vink, nachtegaal, gierzwaluw, lepelaar en vele andere.
Zes km wandelpaden met observatieposten geven de bezoeker de gelegenheid het gebied te verkennen. Er is een bezoekerscentrum, een restaurant en een tentoonstellingsruimte. Verrekijkers kunnen er worden gehuurd. Een volière voor zieke en gekwetste dieren huisvest soms zeldzame soorten.
Een wandeling om het gebied heen is, bij laag water, eveneens mogelijk, zowel te voet als met het paard. Deze voert deels langs het strand.

## Galerij

* Eenden en een kraanvogel in Marquenterre
* Kleine zilverreiger

## Externe link

* Website over het park
# Pinel Island

Pinel Island (Frans: Îlet Pinel) is een onbewoond eiland en beschermd natuurgebied op het Franse deel van Sint-Maarten. Het eiland meet 14 hectare, en is met een veerboot vanaf het Franse dorp Cul de Sac te bereiken. Pinel Island heeft witzandstranden, en naakttoerisme is toegestaan. Het eiland ligt ongeveer 170 meter uit de kust.

## Legende

Volgens de legende probeerde de boekanier Pinel uit Saba het eiland Sint Maarten te veroveren, maar werd door de lokale bevolking verdreven, en strandde met zijn schip op het eiland.

## Overzicht

Elk half uur vertrekt vanaf Cul de Sac een veerboot naar Pinel Island, maar buiten het hoogseizoen vertrekt de laatste veerboot om 16:00. Het eiland kan volgens sommige sites ook met de kajak of de boot worden bereikt, maar de officiële site raadt het af.
Pinel Island bevat drie stranden waarvan het noordelijke strand bijzonder rustig is. Er bevinden zich twee restaurants op het eiland. Het eiland wordt bewoond door leguanen en schildpadden. Er is een wandelpad uitgezet waarmee je in een uur het hele eiland kan bekijken. Het eiland is geschikt voor snorkelen en duiken, maar duikflessen zijn niet toegestaan.
Het eiland is sinds 2004 een beschermd natuurgebied, en er zijn beperkingen zoals geen waterscooters en een visverbod.

## Galerij

* Pinel Island (linksachter) gezien vanaf Cul de Sac. Rechtsvoor is Petit Clef.
* Antillenleguaan op Pinel Island.

## Externe link

* (en) (fr) Officiële site
* 1 2 3 (en) Protected Planet, Ilet Pinel
* 1 2 3 4 5 6 (nl) Vakantie naar Sint Maarten, Eilandjes
* 1 2 (en) Alluring World, Îlet Pinel
* 1 2 (fr) Petit Futé, ÎLET PINEL
* ↑ (nl) Premium Caribbean, Eilandhoppen
* 1 2 3 (en) Reserve Naturelle, Pinel Island
* ↑ (en) Villa Pinel SXM, Pinel Island
* ↑ (en) Visit St Maarten, Pinel Island
# Olga de Haas

Olga Gerharda Alida de Haas (Amsterdam, 9 september 1944 – aldaar, 1 september 1978) was een Nederlandse balletdanseres.
Vanaf haar negende jaar kreeg zij al balletlessen van Sonia Gaskell. In 1961 ging zij met Gaskell mee over naar Het Nationale Ballet, waar zij al snel werd toegelaten tot het corps de ballet. Binnen twee jaar veroverde zij daar een plaats als soliste.
Eind 1973 huwde De Haas voetballer Gerard Schoonewille. Het huwelijk strandde na veertien maanden.
Het zware balletleven was echter moeilijk te combineren met haar persoonlijke levensstijl en haar fragiele lichaam, dat regelmatig de uitputting nabij was. Zij overleed ruim een week voor haar 34e verjaardag in het Wilhelmina Gasthuis aan de gevolgen van anorexia nervosa en alcoholverslaving. Ze werd gecremeerd op Driehuis-Westerveld.
Olga de Haas werd vastgelegd in een schilderij van Diana Vandenberg, die haar schilderde met op de achtergrond een zwaan, een verwijzing naar ballet Het zwanenmeer van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski. Het schilderij hangt in de Stadsschouwburg. Er volgde postuum een televisiefilm getiteld Schotse fantasie, een verfilming van een uitvoering van een ballet van haar en Ronald Snijders uit 1974 op de gelijknamige muziek van Max Bruch.

## Externe link

* Biografisch Woordenboek van Nederland - biografie
Literatuur
* Rudi van Dantzig: Olga de Haas, een herinnering. Zutphen, Walburg Pers, 1981. ISBN 90-6011-346-2
* Anna Aalten: De bovenbenen van Olga de Haas. Amsterdam, Van Gennep, 2002. ISBN 90-5515-329-X
* Femke van Wiggen: Olga. Morgen dans ik weer. Breda, De Geus, 2016. ISBN 978-90-445-2474-1
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 4, pagina 127
Noten
* ↑ RKD Diana Vandenberg
# PC4 Syrefietsroute

De PC4 Syre-Radweg ("Syrefietsroute" of PC4 de la Syre) is een langeafstandsfietsroute in het Luxemburgse nationale fietsroutenetwerk. De route is een verbinding tussen de PC2 Luxemburg-Echternach en de PC3 Drei Rivieren-Radweg. Het traject staat op de planning om bewegwijzerd te worden in twee richtingen. In het eindpunt Mertert kan ook worden aangesloten op de Moselradweg.

## Aansluitingen met andere routes

* In Ernster kan worden aangesloten op de PC2 Luxemburg-Echternach.
* In Mertert kan worden aangesloten op de Moselradweg en de PC3 Drei Rivieren-Radweg.

## Externe link

* PC4 Syrefietsroute