OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Buduburam

Buduburam is een vluchtelingenkamp in de Ghanese regio Central. Er verblijven hoofdzakelijk vluchtelingen afkomstig uit Liberia. Het kamp ligt in het oosten van de regio, dicht bij de grens met de regio Greater Accra. De hoofdstad van het land, Accra, ligt 44 kilometer ten oosten van Buduburam.

## Verkeer

Buduburam ligt aan de National Road 1, die evenwijdig aan de Ghanese kust in oost-westelijke richting verloopt.

## Geschiedenis

Het vluchtelingenkamp werd door de UNHCR aangelegd in 1990 gedurende de Eerste Liberiaanse Burgeroorlog, die van 1989 tot 1996 woedde. Van tevoren was er al een kleine dorpje op deze plek. Een tweede stroom vluchtelingen kwam naar Buduburam tijdens de Tweede Liberiaanse Burgeroorlog (1999-2003) en vanwege de Sierra Leoonse Burgeroorlog (1999-2001). Het bevolkingsaantal bedroeg in het jaar 2000 18.713 mensen.
De UNHCR droeg in 2007 de vluchtelingen op om terug te keren naar het moederland, omdat in Liberia inmiddels weer vrede was. Ook de plaatsvervangende Minister voor Informatie van Ghana riep de vluchtelingen op, om naar het geboorteland terug te keren of te verhuizen naar een andere plaats in Ghana. Ten gevolge hiervan verlieten sinds het einde van de burgeroorlog in Liberia ruim 18.000 vluchtelingen Buduburam om terug te keren naar Liberia. Veel inwoners echter, die in het kamp geboren waren besloten te blijven, zodat het inwoneraantal van Buduburam verder steeg.

## Bevolkingsontwikkeling

| Telling | Census 1970 | Census 1984 | Census 2000 | Census 2010 |
| Inwoners | 380 | 40 | 18.713 | 50.516 |

## Geboren

Het is de geboorteplaats van Bayern München-speler Alphonso Davies en AZ-speler Ibrahim Sadiq.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Buduburam op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Ghana (Republik Ghana) - citypopulation.de. Gearchiveerd op 2 april 2018.
# Florence Pugh

Florence Pugh (Oxford, 3 januari 1996) is een Britse actrice. Ze werd in 2020 genomineerd voor onder meer een Oscar en een BAFTA Award voor haar bijrol als 'Amy March' in Little Women. Een jaar eerder won ze daadwerkelijk de prijs voor vrouwelijke revelatie van het Filmfestival van Cannes.

## Carrière

Pugh werd in 1996 geboren in Oxford als de dochter van Deborah en Clinton Pugh. Haar vader is een restaurantuitbater en haar moeder is een danseres. Haar broer is acteur en zanger Toby Sebastian. In haar jeugd woonde ze een tijdje met haar familie in Andalusië (Spanje).
Pugh maakte in 2014 haar debuut in de mysteryfilm The Falling, nadat ze op aanraden van haar moeder auditie had gedaan. In 2016 vertolkte ze het hoofdpersonage Katherine Lester in het kostuumdrama Lady Macbeth, een verfilming van Nikolaj Leskovs novelle Lady Macbeth uit het district Mtsensk (1865). Hiervoor won ze onder meer een British Independent Film Award voor beste actrice. Datzelfde jaar werkte ze ook mee aan drie afleveringen van de misdaadserie Marcella.
In 2018 vertolkte Pugh een bijrol in de actiefilm The Commuter. Voor de Netflix-film Outlaw King (2018) kroop ze in de huid van de Schotse koningin-gemalin Elizabeth de Burgh.

## Filmografie

Film
* The Falling (2014)
* Lady Macbeth (2016)
* Malevolent (2017)
* The Commuter (2018)
* Outlaw King (2018)
* Fighting with My Family (2019)
* Midsommar (2019)
* Little Women (2019)
* Black Widow (2021)
* Don’t Worry Darling (2022)
* Puss in Boots: The Last Wish (2022, stem)
* The Wonder (2022)
* Oppenheimer (2023)
* A Good Person (2023)
* Dune: Part Two (2024)
* We Live in Time (2024)
Televisie
* Studio City (2015) (tv-film)
* Marcella (2016)
* King Lear (2018) (tv-film)
* The Little Drummer Girl (2018)
* Hawkeye (2021)

## Externe link

* (en) Florence Pugh in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Rising stars of 2015: actor Florence Pugh The Guardian, 28 december 2014. Gearchiveerd op 31 december 2022.
* ↑ (en) Lady Macbeth: Florence Pugh on her killer first lead role BBC, 28 april 2017. Gearchiveerd op 21 mei 2023.
* 1 2 3 (en) Florence Pugh: 'Dying was not that bad' Inews.co.uk, 27 april 2017. Gearchiveerd op 20 augustus 2019.
* ↑ (en) Takings down as Cowley Road restaurants suffer 'Westgate effect' Oxford Mail, 15 december 2017
* Bibliothèque nationale de France: cb178166433 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 115688246X
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 7650 6868
* Library of Congress Control Number: no2017137596
* MusicBrainz: dec39aa0-f9f5-4853-86fa-a5239362a325
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0281779
* Système universitaire de documentation: 220156506
* Virtual International Authority File: 40150170709900012849
* WorldCat (via VIAF): 40150170709900012849
# Frank Dierens

Frank Dierens (1967) is een Belgisch acteur.
Hij studeerde af aan het Gentse Conservatorium.
Kort na de oprichting van gezelschap De Onderneming is hij zich gaan toeleggen op het spelen in openlucht. Met het huidige gezelschap Comp.Marius speelt hij diverse repertoirestukken Manon van Jean van Floret, de trilogie Marius, Fanny, César, Figaro,...Hij acteert, regisseert en schreef ook theater voor de Kopergietery (Eerste Sneeuw, Kopbeest), de Roovers (Blue Remebered Hills), KVS (Odysseus en Who's Affraid) Laïka (Kleine Sofie), HETPALEIS (De Idioot), "de Queeste", TG Vagevuur (Vadermoord & UB-29) en Theater Froe Froe (Stella).
Ook op televisie actief in diverse gastrollen in de series Postbus X, Het Park, Lili en Marleen, Heterdaad, Windkracht 10, Flikken, Verschoten & Zoon, Sedes & Belli, Kinderen van Dewindt, Wittekerke, Spoed, Witse, De Rodenburgs, Albatros, Aspe, Zone Stad, Clan.........
Recent was hij ook nog te zien in de gelauwerde debuutfilm van Frederike Migom : 'Binti'.

## Filmografie

* Lisa (2021) - als Patrick Calmyn (84 afleveringen)
* De Kraak (2021) - als Peter Verheyden (2 afleveringen)
* De zonen van Van As (2020)
* Red Light (2020) - als George
* Albatros (2020) - als Frederik
* Over Water (2020) - als voorzitter Danny
* De Twaalf (2020) - als agent
* Binti (2019) - als Floris
* Tom & Harry (2015) - als Maarten Vansevenant (10 afleveringen)
* In Vlaamse Velden (2014) - als gendarme
* Clan (2012) - als wetsdokter
* Allez, Eddy! (2012) - als dokter

## Externe link

* (nl) Persoonlijke website
* ↑ Biografie Frank Dierens - HETPALEIS
* ↑ VTi - Personen - Frank Dierens volgens het Vlaams Theater Instituut
* ↑ (en) Frank Dierens in de Internet Movie Database
# Frank Finkers

Franciscus (Frank) Johannes Maria Finkers ('s-Hertogenbosch, 10 januari 1958) is een dialectoloog, liedtekstschrijver en Neerlandicus.
Finkers studeerde af aan de KUN in Nederlandse taal- en letterkunde. Sinds 1987 is hij docent Nederlands in het middelbaar onderwijs. Als dialectoloog is Finkers gespecialiseerd in het Brabants- en Bossche dialect. Hij is juryvoorzitter van de schrijfwedstrijd van het Brabants dialectenfestival. Ook bedenkt hij jaarlijks de teksten en oefeningen voor het Grôôt Bosch Dictee, schrijft hij artikelen voor het tijdschrift Bossche Kringen en sinds 2010 verzorgt hij het lessen in het Bossche dialect. Als liedtekstschrijver is Finkers actief door meerdere jeugdmusicals te hebben geschreven in het Bossche dialect voor de Oeteldonksche Club van 1882. Finkers heeft veel Bossche carnavalsmuziek geschreven. Hij staat bekend als activist voor lokaal cultuurbehoud in de regio 's-Hertogenbosch. Zo gaf hij in 2019 tijdens nieuwjaarstoespraak van Burgemeester Jack Mikkers zijn visie op 's-Hertogenbosch.
* ↑ Bossche Encyclopedie | Frank Finkers. www.bossche-encyclopedie.nl. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
* ↑ Winnaars Brabants Dialectenfestival - 'n Lutske Brabants. www.nlutskebrabants.nl. Gearchiveerd op 16 april 2021. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
* ↑ https://vanderheijdenwandeling.nl/wp-content/uploads/2017/12/Brabants-nr-15_full.pdf
* ↑ Lessen Boschlogie II - Boschlogie. www.boschlogie.nl. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
* ↑ Familiemusical Oeteldonk staat als een huis en klinkt als een klok. bd.nl. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
* ↑ Veel rollen voor kinderen in Oeteldonkse kindermusical - Bastion-Oranje, Den Bosch. www.bastionoranje.nl. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
* ↑ MiNC café over gasloze wijken in Den Bosch. bd.nl. Gearchiveerd op 14 september 2019. Geraadpleegd op 13 november 2020.
* ↑ Het nieuwe theater moet iets schitterends worden Frank Finkers BD » Wijkraad BLB. Wijkraad BLB (17 juni 2019). Geraadpleegd op 7 mei 2020.
* ↑ Winterparadijs: Nieuwjaarstoespraak burgemeester omlijst door muziek - Bastion-Oranje, Den Bosch. www.bastionoranje.nl. Gearchiveerd op 10 juli 2023. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
# Hôtel Saint-Pol

Het Hôtel Saint-Pol was een koninklijke residentie van de Franse koningen in Parijs en was in gebruik tussen 1360 en 1435. Het was gelegen in het 4e arrondissement.

## Geschiedenis

In 1360 begon dauphin Karel van Frankrijk met het omvormen van enkele hôtels in de wijk Le Marais tot een nieuwe residentie. Tot deze gebouwen behoorden het Hôtel du Petit Musc en het Hôtel d'Étampes dat in 1361 werd verworven. De gebouwen werden vervolgens hernoemd naar Hôtel Saint-Pol en werden in 1364 onvervreemdbaar van de Franse kroon verklaard. Doordat het nieuwe complex uit meerdere gebouwen bestond, kregen verschillende onderdelen hun eigen functie. Zo werd het voormalige Hôtel d'Étampes het kwartier van de koningin. Ook de koninklijke kinderen kregen hun eigen onderkomen. De woning werd grotendeels verbouwd door bouwmeester Raymond du Temple.
Het Hôtel Saint-Pol bood enkele voordelen ten opzichte van het Louvre. Zo was het hôtel comfortabeler en was het minder verbiedend dan het middeleeuwse Louvre. Daarnaast was het hôtel ook omringd door tuinen, lag het minder dicht bij de drukte van de stad en dichter bij het platteland.
Karel V en Johanna van Bourbon maakten veel gebruik van het paleis. Enkele van hun kinderen werden hier geboren en vervolgens gedoopt in de kerk van Saint-Paul. Karel VI van Frankrijk maakte eveneens gebruik van het kasteel, maar na de dood van zijn echtgenote Isabella van Beieren in 1435 werd het kasteel niet langer gebruikt door de kroon. Het Hôtel werd in 1463 door Lodewijk XI opgedeeld en in 1543 verkocht Frans I de grond.

## Culturele impact

Een groot deel van de historische roman Het woud der verwachting van Hella Haasse speelt zich af in en rondom het Hôtel Saint-Pol.
* 1 2 Anthony Emery, Seats of power in Europe during the Hundred Years War : an architectural study from 1330 to 1480 (Oxford 2016), 206.
* ↑ Emery, Seats of Power in Europe During the Hundred Years War, 83-84.
* ↑ Emery, Seats of Power in Europe During the Hundred Year's War, 207.
# Frank Lautenberg

Frank Raleigh Lautenberg (Paterson (New Jersey), 23 januari 1924 – New York, 3 juni 2013) was een Amerikaans politicus van de Democratische Partij. Eerder was hij bestuursvoorzitter en directeur van het uitbestedingsbedrijf Automatic Data Processing (ADP). In 1982 was hij de kandidaat van de Democratische Partij voor de zetel van de teruggetreden democratische senator voor New Jersey Harrison Williams; de waarnemend senator Republikein Nicholas Brady was niet verkiesbaar. Lautenberg versloeg de republikeinse kandidaat, afgevaardigde Millicent Fenwick.
Lautenberg diende als senator tot zijn pensionering in 2001; nog geen jaar later werd hij door de Democratische Partij gevraagd om terug te keren naar de senaat om de zittende senator Robert Torricelli uit te dagen die werd verdacht van betrokkenheid bij een corruptieschandaal. Torricelli werd uitgedaagd door de mede-Republikein Douglas Forrester. Lautenberg won de verkiezing en keerde terug naar de senaat. Na het overlijden van senator en partijgenoot Robert Byrd was hij de oudstgediende senator.
Frank Lautenberg overleed op 89-jarige leeftijd aan een longontsteking.
In 1989 introduceerde senator Frank Lautenberg, na de toespraken van Boris Pertsjatkin in het Amerikaanse Congres, een wetsvoorstel dat later het “Lautenberg Amendement” werd genoemd. Dit wetsvoorstel werd voorgesteld om het voor vluchtelingen gemakkelijker te maken om naar de Verenigde Staten te emigreren. Het Lautenberg-amendement werd in november 1989 door president Bush tot wet ondertekend. Na de goedkeuring van het amendement emigreerden ongeveer 1 miljoen mensen uit de landen van de voormalige USSR naar de Verenigde Staten.
# Tägerwilen

Tägerwilen is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Thurgau, die gelegen is in het district Kreuzlingen. Tägerwilen telt 3579 inwoners.

## Geboren

* Elise Egloff (1821-1848), naaister en verkoopster
* Paula Dalla Corte (2001), zangeres

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
* Gemeinsame Normdatei: 4234799-3
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001940
* Virtual International Authority File: 237787263
* WorldCat (via VIAF): 237787263
Altnau · Bottighofen · Ermatingen · Gottlieben · Güttingen · Kemmental · Kreuzlingen · Langrickenbach · Lengwil · Münsterlingen · Raperswilen · Salenstein · Tägerwilen · Wäldi
# Kinna

Kinna is de hoofdplaats van de gemeente Mark in het landschap Västergötland en de provincie Västra Götalands län in Zweden. De plaats heeft 14555 inwoners (2005) en een oppervlakte van 1411 hectare. De plaats ligt op ongeveer 28 kilometer ten zuiden van de stad Borås.
Het huidige tätort Kinna bestaat uit het oude Kinna (dat ongeveer samenvalt met de parochie Kinna församling) en Skene en Örby die in de jaren 70 werden samengevoegd met Kinna. Kinna vormde tot 1971 een eigen gemeente.
De bevolking in het tätort Kinna is als volgt over de drie delen verdeeld:
* Kinna (ongeveer 7000 inwoners)
* Skene (ongeveer 5500 inwoners)
* Örby (ongeveer 2000 inwoners)

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats lopen de Riksväg 41 en Länsväg 156.
De plaats heeft een station aan de spoorlijn Borås - Varberg.

## Geboren

* Johan Larsson (1990), voetballer
* Saga Ludvigsson (2006), zangeres
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Hans Verstraete

Hans Verstraete (18 juli 1957) is een Belgisch bestuurder.

## Levensloop

Hans Verstraete studeerde toegepaste economische wetenschappen en fiscale wetenschappen. Hij begon zijn carrière in 1982 bij verzekeraar Nateus. In 1995 werd hij er CEO en voorzitter van het directiecomité. In 2002 kwam Nateus in handen van Ethias, waar Verstraete na de financiële crisis in 2008 lid van het directiecomité werd. In 2009 werd hij vicevoorzitter van het directiecomité van Ethias en rechterhand van CEO Bernard Thiry. In 2012 stapte hij over naar de verzekeringstak van KBC. Hij werd ook lid van het managementcomité van KBC. Met de aanwerving van Verstraete wilde KBC het bank-verzekeringsmodel versterken. In 2021 beëindigde Verstraete zijn carrière bij KBC.
In 2014 werd hij voorzitter van Assuralia, de beroepsvereniging van verzekeringsondernemingen. Hij volgde Bart De Smet op. In 2016 volgde Hans De Cuyper hem in die hoedanigheid op.
Verstraete is bij Rode Kruis-Vlaanderen sinds 2021 ondervoorzitter en sinds 2025 voorzitter. Daarnaast is hij voorzitter van de raad van bestuur van verzekeraar Protect sinds 2021 en bestuurder van NN België sinds 2022.
* ↑ Hans Dewachter (NBB) volgt vanaf 15 november 2020 Jan Van Hove op als hoofdeconoom van KBC Groep, KBC, 25 september 2020. Gearchiveerd op 8 februari 2023.
* ↑ Hans Verstraete wordt nieuwe voorzitter van Assuralia, Trends, 20 februari 2014. Gearchiveerd op 20 oktober 2021.
* ↑ Hans De Cuyper nieuwe voorzitter Assuralia, PUB, 21 oktober 2016. Gearchiveerd op 19 oktober 2021.
* ↑ Hans Verstraete treedt toe als onafhankelijk lid van de Raad van Bestuur en het Audit Committee van NN Insurance Belgium, NN, 31 januari 2022.
# Frank Verstraete

Frank Verstraete (Izegem, 14 november 1972) is een Belgisch natuurkundige die onderzoek verricht op het vlak van de kwantummechanica. Zijn onderzoek situeert zich op het raakvlak tussen kwantumverstrengeling en kwantum computing.

## Biografie

Frank Verstraete volgde een klassieke Grieks-Latijnse humaniora aan de Abdijschool van Zevenkerken in Brugge. Hij studeerde vervolgens burgerlijk ingenieur (richting elektronica) aan de KU Leuven en natuurkunde aan de Universiteit Gent. Hierna voltooide hij in 2002 een doctoraat in Leuven onder begeleiding van prof. Bart De Moor en prof. Henri Verschelde. In zijn proefschrift bouwde hij mee aan de fundamenten voor de beschrijving van veeldeeltjesverstrengeling.
In 2002 startte hij zijn eerste postdoc aan het Max-Planck-Institut für Quantenoptik te München, waar hij een samenwerking startte met prof. Ignacio Cirac. Samen met Cirac ontwikkelde hij een nieuwe manier om het kwantum veeldeeltjesproblemen te beschrijven en te simuleren aan de hand van de taal van verstrengeling, Quantum Tensor Networks genaamd.
In 2004 begon hij een tweede postdoc in de groep van John Preskill aan het California Institute of Technology. In die periode ontwikkelde hij het concept van tensor networks verder uit.
In 2006 werd hij hoogleraar aan de Universiteit van Wenen.
Na een sabbatjaar bij Renaissance Technologies en Stony Brook V.S. werd hem in 2012 een Odysseusbeurs aangeboden om een onderzoeksgroep uit te bouwen aan de Universiteit Gent. Sinds 2022 is hij de Leigh Trapnell Chair of Quantum Physics aan de universiteit van Cambridge.
# Christus Koningkerk (Nijmegen)

De Christus Koningkerk was een rooms-katholiek kerkgebouw in de wijk Hengstdal in de Nederlandse stad Nijmegen. Deze kerk werd ontworpen door Johannes Zwanikken (1891-1957). Het gebouw was in expressionistische stijl.

## Geschiedenis

Eind 1930 werd de betreffende parochie opgericht. De bouw van de kerk op de hoek van de Dommer van Poldersveldweg en de Hengstdalseweg begon op 14 juli 1932. De oplevering van de kerk vond in 1933 plaats. De kerk werd op 27 november van dat jaar ingewijd.
De Christus Koningkerk stond aan de Dommer van Poldersveldtweg, dicht bij de Prins Hendrikkazerne. Het gebouw was opgetrokken uit gewapend beton, aan de buitenkant bekleed met baksteen.
De torenspits brak voor het eerst af na schade door de storm van 13 november 1972, waarna deze werd teruggeplaatst. De spits werd, na nieuwe schade door de storm van 25 januari 1990, op 3 maart van dat jaar definitief verwijderd.

### Sloop en herinrichting locatie

Inmiddels waren er, vanwege het teruggelopen aantal kerkgangers, plannen om de kerk op te doeken. Het kerkgebouw werd in deze tijd verkocht aan een projectontwikkelaar. Op 1 november 1993 werd de afscheidsviering gehouden, toen de kerk aan de eredienst werd onttrokken. Het kerkgebouw is kort daarna grotendeels afgebroken, op de toren na. Deze Koningstoren, met een hoogte van 68 meter, was namelijk zeer gezichtsbepalend voor de wijk geworden. Plannen om ook de toren alsnog weg te halen hebben het later nooit gehaald.
Op de voormalige locatie van de kerk werden nu een winkelcentrum en appartementsgebouwen gerealiseerd. De overgebleven Koningstoren werd geïntegreerd in het appartementencomplex De Koningshof aan de Van 't Santstraat. De toren is in 2005 opnieuw van een spits voorzien.

### Verdere bestemming kerkinterieur

Het tweeklaviers Verschueren-orgel van de kerk ging naar de Sint-Luciakerk in Mierlo. De kruiswegstaties gingen naar de Sint-Martinuskerk in Kloosterzande. De marmeren doopvont en enkele beelden in terracotta van Jac Maris gingen naar de Sint-Stephanuskerk aan de Berg en Dalseweg, waarmee de Christus Koningparochie gefuseerd was. Per 2009 is ook deze laatste kerk aan de eredienst onttrokken.
* Jongenskoor in de Christus Koningkerk, ca. 1935
* De torenspits wordt voor het eerst herplaatst, 1973
* Westgevel van de kerk met toren in 1991
* De overgebleven toren in 2013, nu geïntegreerd in het appartementencomplex dat op de plek van de kerk is gekomen
# Arros negre

Arros negre (letterlijk: zwarte rijst) is een Catalaans en Valenciaans gerecht dat bestaat uit rijst en zeevruchten. Door het gebruik van de inkt van de inktvis krijgt de rijst een zwarte kleur.
Het gerecht wordt bereid in een paellapan. Naast de inktvis worden vaak ook knoflook, uien, visbouillon, garnalen en olijfolie aan het gerecht toegevoegd.
* (en) Arroz Negro, Spanish Food
* (en) Top 10 most popular Spanish seafood dishes, Taste Atlas
# Spoorlijn Le Dorat - Magnac-Laval

De spoorlijn Le Dorat - Magnac-Laval was een Franse spoorlijn van Le Dorat naar Magnac-Laval. De lijn was 7,5 km lang en heeft als lijnnummer 605 000.

## Geschiedenis

De lijn werd geopend door de Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans op 1 juli 1908.
Het personenvervoer werd opgeheven op 2 oktober 1932. Goederenvervoer was er nog tot 25 september 1988, daarna is de lijn opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaats was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Le Dorat

    RFN 604 000, spoorlijn tussen Mignaloux-Nouaillé en Bersac
    RFN 606 000, spoorlijn tussen Le Dorat en Limoges-Bénédictins

## Galerij

* Voormalige spoorbrug nabij Magnac-Laval.
* Spoorbedding nabij Le Dorat.
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Le_Dorat_-_Magnac-Laval
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_sud-ouest_1958.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_etat_sud-ouest_1921.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Anton Kassenaar

Anton Albertus Herman Kassenaar (Utrecht, 20 juli 1922 - Arnhem, 15 maart 2013) was een Nederlands medisch chemicus en rector van de Rijksuniversiteit Leiden tussen 1979 en 1985.
Kassenaar studeerde van 1940 tot 1942 en van 1945 tot 1948 scheikunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht en promoveerde in 1952 in Leiden op een medisch-chemisch onderwerp: de werking van testosteron. Daarna werd hij hoofd van het laboratorium van het Academisch Ziekenhuis Leiden en publiceerde hij onder meer met Andries Querido en Gijs Rademaker over biochemische ontwikkelingen op het gebied der geneeskunde.
In 1956 was Kassenaar Rockefeller Fellow aan de Columbia Medical School in New York. In mei 1958 werd Kassenaar lector klinische scheikunde. In juni 1963 werd hij bevorderd tot hoogleraar in de scheikunde van de stofwisselingsziekten. Tussen 1965 tot 1968 was hij als buitengewoon hoogleraar in de biochemie tevens aan de Erasmusuniversiteit te Rotterdam verbonden. Begin jaren zeventig kwam Kassenaar in bestuurlijke functies terecht. In 1972 werd hij decaan van de medische faculteit van de RU Leiden, in 1979 rector magnificus van de universiteit. Kassenaar bleef rector tot 1985.
Kassenaar was vooruitstrevend. In de jaren zeventig probeerde hij een Leids medisch centrum van de grond te krijgen als fusie van het Academisch Ziekenhuis en de Leidse medische faculteit, 20 jaar voordat het LUMC tot stand kwam. Hetzelfde gold voor het Bio Science Park Leiden, waar hij door zijn belangstelling voor chemie én geneeskunde interesse voor had.
In 1977 kreeg Kassenaar een doctoraat honoris causa van de Keiorin Universiteit te Tokio. In 1978 werd hij eredoctor van de Universiteit van Suriname in Paramaribo.

## Publicaties (selectie)

* Anton Albertus Herman Kassenaar: De eiwitanabole werking van testosteron en methylandrosteendiol. Leiden, De Jong, 1952. (Proefschrift RU Leiden)
* Biochemische vorderingen op het gebied der geneeskunde, onder red. van A.A.H. Kassenaar, A. Querido, G.G.J. Rademaker. Leiden, Universitaire Pers, 1956.
* A.A.H. Kassenaar: De bijdrage van de klinische chemie tot het begrip van de ziektetoestand. (Inaugurele rede Leiden, 1958)
* A.A.H. Kassenaar: Beschouwingen over de studie van de stofwisselingsprocessen. Universitaire Pers Leiden, 1963. (Inaugurele rede Leiden)
* A.A.H. Kassenaar: Van waterkijken tot klinische chemie. [Den Haag], Universitaire Pers Leiden, 1980 (Rede bij het 81e lustrum van de RU Leiden).
* A.A.H. Kassenaar: Over doen en laten. Leiden, 1985. Rede bij de opening van het academisch jaar 1985-1986.

## Externe link

* Profiel bij de Universiteit Leiden
* Overlijdensbericht bij de Universiteit Leiden
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9221 9159
* Library of Congress Control Number: no2021006035
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068527020
* Virtual International Authority File: 286178223
* WorldCat (via VIAF): 286178223