OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Castellammare di Stabia

Castellammare di Stabia is een Italiaanse gemeente, onderdeel van de metropolitane stad Napels, wat voor 2015 nog de provincie Napels was (regio Campanië) en telt 62.772 inwoners (31-12-2022). De oppervlakte bedraagt 17,7 km², de bevolkingsdichtheid is 3546 inwoners per km². Het ligt op de plaats van het Romeinse Stabiae, dat net zoals Pompeï en Herculaneum door de uitbarsting van de Vesuvius in 79 n.C. werd getroffen. De gemeente is eigenaar van het voormalig koninklijk paleis van Quisisana.
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Scanzano, Ponte Persica, Pioppaino, Varano.

## Demografie

Het aantal inwoners van Castellammare di Stabia daalde in de periode 1991-2022 met bijna 8,7% volgens ISTAT.
| Jaar | Inwoner aantal |
| 1991 | 68.733 |
| 2001 | 66.929 |
| 2004 | 66.100 |
| 2013 | 66.832 |
| 2018 | 65.922 |
| 2022 | 62.772 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 6 m boven zeeniveau.
Castellammare di Stabia grenst aan de volgende gemeenten: Gragnano, Pimonte, Pompeï, Santa Maria la Carità, Torre Annunziata, Vico Equense.

## Sport

SS Juve Stabia is de betaaldvoetbalclub van Castellammare di Stabia.

## Geboren

* Antonio Dimitri (1967-2000), carabiniere
* Raffaele Imperiale (1974), drugshandelaar
* Bruno Cirillo (1977), voetballer
* Fabio Quagliarella (januari 1983), voetballer
* Antonio Mirante (juli 1983), voetballer
* Antonio Donnarumma (1990), voetballer
* Gianluigi Donnarumma (1999), voetballer
* Francesco Pio Esposito (2005), voetballer

## Overleden

* Marcello (pseudoniem van Adèle d'Affry; 1836-1879), Zwitsers beeldhouwster en kunstschilderes
* Plinius de Oudere (23 of 24-79 a.d.), militair, letterkundige en amateur-geleerde

## Externe link

* Gemeente Castellamare di Stabia
* Italiaans bureau voor statistiek
Acerra · Afragola · Agerola · Anacapri · Arzano · Bacoli · Barano d'Ischia · Boscoreale · Boscotrecase · Brusciano · Caivano · Calvizzano · Camposano · Capri · Carbonara di Nola · Cardito · Casalnuovo di Napoli · Casamarciano · Casamicciola Terme · Casandrino · Casavatore · Casola di Napoli · Casoria · Castellammare di Stabia · Castello di Cisterna · Cercola · Cicciano · Cimitile · Comiziano · Crispano · Ercolano · Forio · Frattamaggiore · Frattaminore · Giugliano in Campania · Gragnano · Grumo Nevano · Ischia · Lacco Ameno · Lettere · Liveri · Marano di Napoli · Mariglianella · Marigliano · Massa Lubrense · Massa di Somma · Melito di Napoli · Meta · Monte di Procida · Mugnano di Napoli · Napels (Napoli) · Nola · Ottaviano · Palma Campania · Piano di Sorrento · Pimonte · Poggiomarino · Pollena Trocchia · Pomigliano d'Arco · Pompeï (Pompei) · Portici · Pozzuoli · Procida · Qualiano · Quarto · Roccarainola · San Gennaro Vesuviano · San Giorgio a Cremano · San Giuseppe Vesuviano · San Paolo Bel Sito · San Sebastiano al Vesuvio · San Vitaliano · Sant'Agnello · Sant'Anastasia · Sant'Antimo · Sant'Antonio Abate · Santa Maria la Carità · Saviano · Scisciano · Serrara Fontana · Somma Vesuviana · Sorrento · Striano · Terzigno · Torre Annunziata · Torre del Greco · Trecase · Tufino · Vico Equense · Villaricca · Visciano · Volla
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Munich Records

Munich Records is een voormalig onafhankelijk platenlabel uit Wageningen dat in 1972 werd opgericht door Job Zomer. Munich Records stond bekend om zijn aandacht voor beginnende, nog niet bekende, artiesten.

## Geschiedenis

In 1972 nam Zomer de inboedel over van een religieuze muziekuitgeverij. Voor de nieuwe naam van de maatschappij liet hij zich inspireren door de Olympische Zomerspelen, die dat jaar in München werden gehouden en voor Zomer symbool stonden voor het weer samenkomen van alle volkeren na de Tweede Wereldoorlog.
Hoewel Zomer zelf voornamelijk jazzliefhebber was, groeide het label snel uit tot een allegaartje van muziekstijlen, waarbij het label zich richtte op zowel het zelf uitgeven van muziek als de distributie van buitenlandse albums. Ondanks de veranderende muziekmarkt wist het label onafhankelijk te blijven van grotere partijen. Een van de grootste commerciële successen van het label was het album Buena Vista Social Club van Ry Cooder, dat door Munich in Nederland werd gedistribueerd. Het album verbleef jarenlang in de Album Top 100.
Op 30 oktober 2009 maakte het label bekend vanaf 1 januari 2010 een verregaande samenwerking aan te gaan met V2 Benelux, waardoor zij samen uitgroeiden tot grootste independent van de Benelux.
In maart 2012 werd het platenlabel failliet verklaard. Later dat jaar werd bekend dat V2 Records de catalogus van Munich zou overnemen.
Na vijf jaar lang een sluimerend bestaan te hebben geleid, kreeg Munich Records, een van de oudste platenlabels van Nederland, in 2017 een tweede leven als onderdeel van V2 Records. De eerste release op het label was van Ernst Jansz.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ LABEL PROFIEL: Munich Records, 3voor12 NL, 4 april 2002
* ↑ Indiemaatschappijen V2 en Munich bundelen krachten, 3voor12 NL, 30 oktober 2009
* ↑ Labels V2 Benelux en Munich Records werken samen, alternative.blog.nl, 2 november 2009
* ↑ Munich Records failliet 3voor12.nl, 9 maart 2012
* ↑ Griffioen, Ingmar, Munich Records start door bij V2. 3voor12 (15 maart 2012). Gearchiveerd op 9 januari 2025. Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* ↑ Over Munich. munichrecords.com. Gearchiveerd op 9 januari 2025. Geraadpleegd op 9 januari 2025.
# Brownfields (milieu)

Brownfields is de naam die door OVAM gegeven werd aan terreinen die door de aanwezige bodemverontreiniging niet meer gebruikt kunnen worden.
Heel vaak betreft het voormalige industriële terreinen met een ideale ligging. Deze gronden zouden dus in aanmerking kunnen komen voor een nieuwe bestemming: zo bijvoorbeeld een ambachtelijke zone, een groenzone, een woonzone, een recreatiegebied.
De ernst van de verontreiniging, wie verantwoordelijk is voor deze verontreiniging en wie de saneringskosten moet betalen, zorgen ervoor dat de reconversie van deze terreinen heel moeizaam verloopt.

## Brownfields in Vlaanderen

* Scregg - Ravenshout te Tessenderlo
* Stadgasfabriek Gent te Gent
* Vilvoorde Watersite te Vilvoorde
* Machelen-Kerklaan te Machelen
* La Floridienne te Gent
* Scheldeboord-Hemiksem te Hemiksem
* Balmatt te Mol
* Groene-Meersch te Zele
* Leerlooierij Schotte te Aalst
* Leerlooierij te Zulte
* Plassendale Chemie te Oostende
* Petroleum-Zuid te Antwerpen
* Willebroek-Noord te Willebroek

## Brownfield in Nederland

* Kil Depot te Dordrecht
* Voormalig ThermPhos terrein in Vlissingen
# Knooppunt Rottepolderplein

Knooppunt Rottepolderplein is een Nederlands verkeersknooppunt tussen de A200, de N205 en A9 in de Rottepolder in de gemeente Haarlemmermeer bij Haarlemmerliede ten oosten Haarlem.

## Knooppunt

Het Rottepolderplein bestaat in feite uit drie knooppunten:
* In het noorden kruist de A9 de A200 met een rotonde (de A200 loopt onder de A9 door).
* In het zuiden sluit de N205 (administratief hier nog A205 en als verbindingsweg) aan op de A9.
* Ten westen van dit knooppunt sluit deze verbindingsweg aan op de N205.
Het knooppunt tussen de A9 en de N205 (A205) had vanaf 1967 oorspronkelijk de naam afrit Haarlem-Zuid, met de ingebruikname van het wegvak Badhoevedorp – Haarlem Zuid. Het wegvak Rottepolderplein – Velsertunnel werd geopend in 1974.
De Ringvaartbrug A9 overspant de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder en maakt deel uit van het knooppunt. Bij het zuidwestelijke deel staat het kunstwerk Can't see the Wood for the Trees.
De situatie rond knooppunt Rottepolderplein is als volgt.
Aansluitende wegen (noord) :
| | richting Beverwijk / Alkmaar | |
| richting Haarlem | | richting Halfweg |
| | Rottepolderplein zuid | |
Aansluitende wegen (zuid) :
| | Rottepolderplein noord | |
| Rottepolderplein zuidwest | | |
| | | richting Badhoevedorp / Schiphol / Amstelveen / Bijlmermeer (Amsterdam) |
Aansluitende wegen (zuidwest) :
| richting Haarlem-Zuid | | Rottepolderplein zuid |
| | richting Hoofddorp / Nieuw-Vennep | |
Het driedubbelknooppunt kan het beste worden opgevat als één knooppunt met zes richtingen.

## Afbeeldingen

* Knooppunt Rotterpolderplein (zuidwest)
* Knooppunt Rottepolderplein (noord) in 2013
* Ringvaartbrug A9 (juni 2019)
Almere · Amstel · Arnestein · Assen · Azelo · Badhoevedorp · Bankhoef · Batadorp · Beekbergen · Benelux · Beverwijk · Bodegraven · Boterdiep · Buren · Burgerveen · Coenplein · De Baars · De Hoek · De Hogt · De Nieuwe Meer · De Poel · De Punt · De Stok · Deil · Diemen · Drachten · Drie Klauwen · Eemnes · Ekkersweijer · Emmeloord · Empel · Euvelgunne · Everdingen · Ewijk · Galder · Gooimeer · Gorinchem · Gouwe · Grijsoord · Hattemerbroek · Heerenveen · Hellegatsplein · Het Vonderen · Hintham · Hoevelaken · Hofvliet · Holendrecht · Holsloot · Hoogeveen · Hooipolder · IJmuiden (niet officieel) · Joure · Julianaplein · Kerensheide · Kethelplein · Klaverpolder · Kleinpolderplein · Kooimeer · Kruisdonk · Kunderberg · Lankhorst · Leenderheide · Lunetten · Maanderbroek · Markiezaat · Muiderberg · Neerbosch · Noordhoek · Ommedijk · Oud-Dijk · Oudenrijn · Paalgraven · Princeville · Prins Clausplein · Raasdorp · Reitdiep · Ressen · Ridderkerk · Rijkevoort · Rijnsweerd · Rottepolderplein · Rozenburg · Sabina · Sint-Annabosch · Stelleplas · Slufter · Ten Esschen · Terbregseplein · Tiglia · Vaanplein · Valburg · Velperbroek · Velsen · Vlaardingen · Vught · Waterberg · Watergraafsmeer · Werpsterhoek · Westerlee · Ypenburg · Zaandam · Zaarderheiken · Zonzeel · Zoomland · Zuidbroek · Zurich Geplande knooppunten: De Liemers · Zestienhoven Voormalige knooppunten: Bocholtz · Ekkersrijt · Europaplein (Groningen) · Europaplein (Maastricht) · Lindenholt
# Aleksandre Roinasjvili

Aleksandre Roinasjvili (Georgisch: ალექსანდრე როინაშვილი; ook bekend onder zijn gerussificeerde naam Alexander Solomonovitsj Roinov, Russisch: Александр Соломонович Роинов) (Doesjeti, 1846 - Tbilisi, 11 mei 1898) was een Georgisch kunstschilder en bovenal fotograaf. Hij was de eerste fotograaf van Georgië.

## Biografie

Roinasjvili werd geboren in Doesjeti in het oosten van Georgië dat toen deel uitmaakte van het Russische rijk. Medio jaren 1860 trok hij naar Tbilisi en begon hij met fotografie en schilderen vanuit het atelier van T. Khlamov. Hiermee was hij de eerste fotograaf van Georgië.
In 1875 vestigde hij zich met een eigen atelier in het centrum van Tbilisi. Hij bereikte intellectuelen en vooraanstaande personen die hun portretten en Roinasjvili's foto's van monumenten aan de muren in hun woningen hingen. In 1887 zette hij een ambulant museum op en trok hiermee naar Astrachan, Saratov en Sint-Petersburg. Hij exposeerde er naast zijn foto's ook zilveren en stalen borden mee en oude wapens. Dit initiatief bleef hierbij, ondanks dat hij aanvankelijk meer plannen had.
In Tbilisi zette hij in 1893 het gezelschap voor amateurfotografen op en was hij verder betrokken bij verscheidene andere openbare en culturele organisaties. In de jaren negentig betrok kunstschilder Gigo Gabasjvili een atelier op een etage boven hem.
Hij overleed in 1898 op 52-jarige leeftijd en zijn begrafenis was luisterrijk en werd door veel bekende stadsgenoten bezocht. Hij werd begraven in het pantheon van Didoebe in Tbilisi. Zijn fotoatelier werd voortgezet door Vasil Roinasjvili.

## Foto's van Roinasjvili

* Muzikanten
* Klokkentoren in St. Nino
* Een visser
* Imam en Avaars politicus Sjamil met zijn zoons
* Kunstschilder Gigo Gabasjvili
* Dichter Akaki Tsereteli
* Georgisch Museum voor fotografie, biografie
* Georgian Museum of Photography, Gigo Gabashvili
* Gemeinsame Normdatei: 112212824X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6705 7870
* KulturNav: 8880e4a4-fb86-4121-9989-cfd29dae97fe
* Library of Congress Control Number: no2006036376
* PIC: 271289
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 405110
* SNAC: w64n9q7v
* Union List of Artist Names: 500067169
* Virtual International Authority File: 36667423
* WorldCat (via VIAF): 36667423
# Madonna van de roos

De Madonna van de roos (Duits: Die Madonna mit der Rose) is een schilderij van Parmigianino uit 1529-30. Sinds 1752 maakt het deel uit van de collectie van de Gemäldegalerie Alte Meister in Dresden.

## Herkomst

Het schilderij werd oorspronkelijk geschilderd voor de schrijver Pietro Aretino. Van december 1529 tot april 1530 verbleef paus Clemens VII in Bologna voor de kroning van Karel V. Dit leidde ertoe dat hij de nieuwe beoogde eigenaar van de Madonna van de roos werd. Het werk was waarschijnlijk voltooid in maart 1530, toen Parmigianino met senator Ludovico Carbonesi naar Venetië ging om pigmenten te kopen voor een nieuw werk, de nooit voltooide fresco's in de San Maurizio-kapel in de Sint-Petroniusbasiliek in Bologna, die door Karel V persoonlijk besteld waren.
Toen Parmigianino uit Bologna vertrok, wist Dionigi Zani het schilderij in handen te krijgen. Al snel stond het paneel in hoog aanzien. In de tijd van Vasari waren er al vijftig kopieën van gemaakt, allemaal in opdracht van de eigenaren, terwijl ze het origineel angstvallig bewaarden. De familie Zani weigerde verschillende kopers, zoals Vincenzo I Gonzaga (in februari 1585) en kardinaal Farnese, die er 400 scudi voor bood. Pas in 1752 verkocht graaf Paolo Zani het originele werk aan Frederik August II van Saksen voor 1.350 gouden muntstukken, waardoor het schilderij is Dresden terecht kwam.

## Voorstelling

De Madonna is zittend afgebeeld met Jezus naakt liggend op haar schoot. Ze draagt een zijdeachtige jurk die haar lichaam elegant omhult. Op de donkere achtergrond is een rood gordijn te zien. Maria strekt haar linkerarm uit over haar zoon en buigt haar rechterarm om de roos te pakken die Jezus haar overhandigt. Jezus kijkt de toeschouwer aan en leunt op een glinsterende wereldbol, waarop Azië, Afrika en Europa te herkennen zijn. Hij draagt een armband van rood koraal om zijn pols, een oud symbool om onheil af te wenden. In een religieuze interpretatie staat de wereldbol symbool voor de macht van Jezus als Salvator Mundi en de roos voor Maria's reinheid.
Het is echter lastig vast te stellen of Maria en Jezus zijn afgebeeld of Venus en haar zoon Cupido. Voorbereidende tekeningen tonen aan dat Paramigianino bewust voor deze ambivalentie tussen het profane en goddelijke gekozen heeft. Dit past binnen het maniërisme, een stroming die na de klassieke schoonheid van de hoogrenaissance op zoek ging naar een nieuwe vormentaal.

## Afbeelding

* Detail

## Literatuur

* Luisa Viola (2007). Parmigianino. Parma: Grafiche Step editrice.
* Mario Di Giampaolo en Elisabetta Fadda (2002). Parmigianino. Santarcangelo di Romagna: Keybook.
* Bernhard Maaz (2015). Die Gemäldegalerie Alte Meister Dresden. Dresden: Staatliche Kunstsammlungen Dresden. p. 66
# Kleine vogel

Kleine vogel is een lied van de Nederlandse zanger Arie Passchier. Het werd voor het eerst als single uitgegeven in 1988. In 1994 volgde een succesvolle heruitgave. Het nummer stond in 1994 als eerste track op het album Kleine vogel.

## Achtergrond

Kleine vogel is geschreven door Co van Raayen en Willem Tijderek en geproduceerd door Van Raayen en Sander Bos. Het is een levenslied waarin de liedverteller zingt over een vogeltje dat hij in de winter van de kou redt. Hij zorgt voor het beestje, maar in de zomer verlaat het vogeltje hem om met een ander vogeltje weg te gaan. Het is de grootste hit van de zanger. Over de jaren heen, is het lied onder andere gecoverd door Eddy Wally, De Sjonnies en Koos Alberts. In 1988 had de single het lied Een echte Mokummer als B-kant, en in 1994 het nummer Jij bent met goud niet te betalen.

## Hitnoteringen

Het lied had in beide grote Nederlandse hitlijsten dezelfde piekposite; de 26e plaats. Het stond in totaal negen weken lang in de Mega Top 50 en zes weken lang in de Top 40.
* ↑ Kleine vogel. Dutchcharts. Gearchiveerd op 18 augustus 2023. Geraadpleegd op 3 juli 2022.
* ↑ Kleine vogel. Top 40. Gearchiveerd op 3 juli 2022. Geraadpleegd op 3 juli 2022.
* ↑ Volkszanger Arie - Kleine Vogel - Passchier (83) overleden. Show Nieuws. Gearchiveerd op 3 juli 2022. Geraadpleegd op 3 juli 2022.
# Nationaal Museum voor Kunst, Architectuur en Design

Het Nationaal Museum voor Kunst, Architectuur en Design (Noors: Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design) is een Noors staatsmuseum in Oslo, dat gevormd is op 1 juli 2003 door samenvoeging van het Noors Nationaal Architectuurmuseum, het Museum voor Decoratieve Kunsten en Design, het Museum voor Moderne Kunst en de Noorse Nationale Galerie ("Nasjonalgalleriet").
Het museum bezit de grootste kunstverzameling van Noorwegen. In zijn collectie bevinden zich onder andere werken van Edvard Munch, waaronder een schilderij van de De Schreeuw en de eerste versie van Meisjes op de pier.
Het museum heeft ook werken in bezit van Pablo Picasso, Vincent van Gogh, Claude Monet en Henri Matisse.
In 2022 opende het gloednieuwe museumgebouw ruim een halve kilometer zuidwaarts in het stadsdeel Sentrum van Oslo, aan de havenkades. Dit gebeurde op de plaats van de vroegere perrons en sporen van het station Oslo-Vestbanen. In het gebouw zijn de collecties van de vier vroegere musea samengebracht.

## Galerij

* Vroegere gebouw Museum voor Moderne Kunst, Oslo
* Vroegere gebouw Nationaal Architectuurmusum
* Vroegere gebouw Museum voor Decoratieve Kunsten en Design
* Vroeger gebouw van de Nasjonalgalleriet

## Enkele werken

* Romeinse buste van Keizer Nero
* Frans Snyders: Wildbrethändler
* Édouard Manet: Blick auf die Weltausstellung von 1867
* Paul Cézanne: Landschaft beim Jas-de-Bouffan
# Patryk Walicki

Patryk Walicki (29 mei 2003) is een Pools-Belgisch voetballer met Poolse roots die sinds 2023 uitkomt voor Francs Borains.

## Clubcarrière

Walicki genoot zijn jeugdopleiding bij Diegem Sport. Op 13 september 2020 maakte hij er zijn officiële debuut in het eerste elftal: in de bekerwedstrijd tegen Olsa Brakel (0-1-verlies) liet trainer Nico Van Nerom hem invallen. Ook op de eerste twee speeldagen van Tweede afdeling VV B liet Van Nerom hem invallen, dit tegen respectievelijk SC City Pirates Antwerpen en KFC Houtvenne. Zijn seizoen 2020/21 ging wel grotendeels in rook op door de stopzetting van de amateurcompetities vanwege de coronapandemie.
In het tussenseizoen maakte Walicki de overstap naar Beerschot VA. Daar sloot hij aanvankelijk aan bij de beloften. Midden oktober nam Javier Torrente hem voor het eerst op in de wedstrijdselectie naar aanleiding van de competitiewedstrijd tegen KV Mechelen. In januari 2022 mocht hij met de A-kern mee op winterstage in Spanje. Op 13 februari 2022 maakte hij zijn officiële debuut in het eerste elftal van Beerschot: in de competitiewedstrijd tegen KV Kortrijk, die Beerschot met 2-1 won, liet interim-trainer Greg Vanderidt hem in de 84e minuut invallen voor Ramiro Vaca.
Eind februari 2022, amper twee weken na zijn profdebuut, ondertekende Walicki een driejarig profcontract bij KAA Gent. In het seizoen 2022/23 speelde hij twaalf competitiewedstrijden voor Jong KAA Gent, het beloftenelftal van Gent dat dat seizoen instroomde in Eerste nationale.
In juli 2023 werd Walicki door Gent voor een seizoen uitgeleend aan Francs Borains, dat in het seizoen 2022/23 naar Eerste klasse B gepromoveerd was. Mede door blessureleed kwam hij dat seizoen weinig aan spelen bij de Henegouwenaars: Walicki speelde elf wedstrijden in alle competities, waarvan slechts drie als basisspeler. Desondanks nam Francs Borains hem na afloop van het seizoen definitief over van Gent.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | Diegem Sport | | Tweede afdeling VV B | 2 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 3 | 0 |
| 2021/22 | Beerschot VA | | Eerste klasse A | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 |
| 2022/23 | Jong KAA Gent | | Eerste nationale | 12 | 1 | — | — | — | — | — | — | 12 | 1 |
| 2023/24 | → Francs Borains | | Eerste klasse B | 9 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 11 | 0 |
| 2024/25 | Francs Borains | | Eerste klasse B | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 2 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 26 | 1 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 29 | 1 |
Bijgewerkt op 9 januari 2025.

## Interlandcarrière

Walicki, die in België opgroeide, speelde in 2022 twee jeugdinterlands voor Polen –20.
# Oöcyt

Een oöcyt of ovocyt is een vrouwelijke gametocyt of oerkiemcel die betrokken is bij de voortplanting. Oöcyten worden tijdens de vrouwelijke gametogenese gevormd in de eierstok en ontstaan uit oögonia.
Oögonia vermeerderen door mitotische delingen tijdens de ontwikkeling van de ovaria van de foetus. Naarmate de zwangerschap verder vordert, stoppen de cellen met mitotisch delen en nemen ze in grootte toe. Ze worden dan primaire oöcyten genoemd. Op dat moment zijn er miljoenen primaire oöcyten in elk ovarium. In een later stadium degenereren veel van deze cellen, waardoor er tijdens de geboorte van een meisje in elk ovarium nog ongeveer een miljoen oöcyten aanwezig zijn. Als de puberteit begint, zijn er als gevolg van degeneratie nog maar 250.000 oöcyten in elk ovarium aanwezig.
Rondom de ovulatie wordt de 1e meiotische deling afgerond (de cel was al deze tijd in de profase). Door deze afronding ontstaat een haploïde secundaire oöcyt (in meiose metafase II) en een klein poollichaampje.

## Celtypen

| Celtype | Ploïdie/chromosomen | Chromatiden | Proces | Tijdstip volgroeid exemplaar |
| Oögonium | Diploïd/46 | 1N | Oöcytogenese (mitose) | Derde trimester |
| Primaire oöcyt | Diploïd/46 | 2N | Oötidogenese (meiose I) (Folliculogenese) | Dictyotaan in profase I tot ovulatie |
| Secundaire oöcyt | Haploïd/23 | N | Oötidogenese (meiose II) | Blijft in rust in metafase II tot bevruchting |
| Oötide | Haploïd/46 | 1N | afwerken meiose II (pas na het binnendringen van de zaadcel) | Minuten na bevruchting |
| Ovum | Haploïd/23 | 1N | |
# Paulette Smit

Paulette Smit (Curaçao, 12 februari 1957) is actrice en toneelschrijfster.
Smit speelde vele rollen bij Cosmic Theater, waar ze van 2004 -2013 artistiek leider van het toneelschrijversfestival Hollandse Nieuwe was. Ze schreef daar onder andere de toneelstukken Koorts en Catwalk en was medeauteur van de theatersoaps Disco King en Snorder. Ze is directielid van Stichting Julius Leeft! waar ze verschillende stukken voor schreef en in speelde, o.a. koningin Juliana. Ze zit in het artistic Management van het Curaçao International Film Festival sinds 2015.
Daarnaast zet ze zich graag in voor de multiculturele samenleving. Haar verdiensten hierin werden in 2006 beloond toen zij benoemd werd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Smit was van 2013-2022 vicevoorzitter van de Amsterdamse Kunstraad, voorzitter van George en Eran Producties, Het Toneelschrijfhuis, Marjolein van Heemstra Producties , De Gasten en was tot 2025 secretaris van de Werkgroep Caraïbische Letteren en van 2008-2020 bestuurslid van DeBuren. Ze is lid van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde in Leiden.
Ze speelde onder meer in de televisieseries Medisch Centrum West en Goede tijden, slechte tijden.
Paulette Smit is een dochter van de architect Ben Smit.

## Externe link

* (en) Paulette Smit in de Internet Movie Database
* Gemeinsame Normdatei: 1216145814
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9368 5805
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 298450437
* Virtual International Authority File: 288014830
* WorldCat (via VIAF): 288014830