OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Klungkung (paleis)

Klungkung is een voormalige koninklijk paleis van het vorstendom Klungkung in de Indonesische plaats Semarapura in het zuidoosten van het eiland Bali. Het vorstendom was het hoogste in rang van de Balinese vorstendommen.

## Geschiedenis

Het paleis werd gebouwd in het begin van de 18de eeuw als opvolger van het paleis in Gelgel. Het paleis van Klungkung werd voor het grootste gedeelte verwoest tijdens de Nederlandse militaire expeditie naar Bali in 1908, die in opdracht van gouverneur-generaal Van Heutsz werd uitgevoerd.

## Restanten

Van het paleis bestaan nog een poort, de tuin (taman) en twee gebouwen:
* De Kerta Gosa, het voormalige gerechtsgebouw is het belangrijkste overgebleven bouwwerk. Dit was de zetel van de hoogste rechterlijke instantie van Bali. Hier werd recht gesproken door de vorst en Brahmanen. Het plafondschilderij van de Kerta Gosa toont de straffen in de hel en het leven van de goden in de hemel. Het is een voorbeeld van de stijl van kunstenaars uit het dorp Kamasan, ook wel wajang-stijl genoemd.
* De Bale Kambang is een omgracht paviljoen. Het bestaat uit een hoge open vergaderzaal (bale) uit 1940, die gebouwd is op een ouder stenen platform. Ook dit gebouw heeft een beschilderd plafond.

### Paleisschatten

Bij de verovering van Klungkung in 1908 werden na de puputan 500 paleisschatten buitgemaakt. Deze buit werd door het Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen verdeeld over verschillende musea. Bij het Rijksmuseum voor Volkenkunde in Leiden kwamen 133 objecten terecht, bij het museum van het genootschap in Batavia, nu het Nationaal Museum van Indonesië, zijn 157 objecten terecht gekomen. Mogelijk zijn ook voorwerpen bij de lokale bevolking terechtgekomen.

## Restauratie

In 1960 werd het hele plafond van Kerta Gosa vervangen en werd een nieuw schilderij gemaakt, dat nog steeds het verhaal van Bima Swarga uitbeeldt, maar met meer details. In 1982 werden acht panelen vervangen.
Bij het complex werd in 1910 een MULO-school gebouwd. Hierin is sinds 1992 Museum Semarajaya gevestigd dat onder meer aandacht besteedt aan het voormalige vorstendom.

## Afbeeldingen

* Plafondschildering van het gerechtsgebouw van het Klungkung-complex
* De tafel met de drie stoelen van de rechters in het gerechtsgebouw van het Klungkung-complex
* de Bale Kambang
* Semarajaya Museum
* Adrian Vickers, "Het illustere Vorstendom van Bali", in: Martijn de Rooi (red.), Bali (Singapore: Periplus, 1996; 2e druk), 160-164, aldaar 160
* ↑ W.O.J. NIEUWENKAMP EN ZIJN VORSTELIJKE LEEUWENDOOSJE, Aziatische Kunst, Francine Brinkgreve, 5 juli 2006. Gearchiveerd op 4 april 2022.
* ↑ https://visitbali.id/property/semarajaya-museum-devotedly-keep-the-historical-records-of-the-kingdom-of-klungkung. Gearchiveerd op 13 juli 2023.
# UVS in het seizoen 1960/61

Het seizoen 1960/1961 was het zesde jaar in het bestaan van de Leidense betaaldvoetbalclub UVS. De club kwam uit in de Tweede divisie en eindigde daarin op de 14e plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd de club in de groepsfase uitgeschakeld.

## Wedstrijdstatistieken
### Tweede divisie

| | Baronie | De Graafschap | Haarlem | Hilversum | LONGA | N.E.C. | Oldenzaal | PEC | Rigtersbleek | Roda Sport | Tubantia | De Valk | Velox | Wilhelmina | Zeist | Zwartemeer | Zwolsche Boys |
| Thuis | 0 – 1 | 3 – 2 | 1 – 1 | 2 – 3 | 2 – 2 | 0 – 0 | 1 – 2 | 3 – 1 | 3 – 1 | 1 – 1 | 2 – 2 | 4 – 3 | 2 – 2 | 1 – 2 | 3 – 0 | 0 – 0 | 0 – 0 |
| Uit | 0 – 1 | 4 – 2 | 1 – 0 | 2 – 2 | 2 – 0 | 1 – 0 | 2 – 1 | 2 – 0 | 1 – 1 | 6 – 2 | 4 – 2 | 1 – 2 | 1 – 0 | 4 – 1 | 4 – 5 | 3 – 0 | 1 – 1 |

### KNVB beker

| Groepsfase | Excelsior | 4 – 1 (4 – 0) | UVS |
| 14 augustus 1960 Plaats: Rotterdam Woudestein | Toon Meerman 2', 8', –' Piet Slui 7' | | 80' Wim van Kampen |
| Groepsfase | UVS | 1 – 2 (1 – 1) | LFC |
| 17 augustus 1960 Plaats: Leiden Kikkerpolder | Jan Nijman 20' | | 11' Jilles van der Heyden 79' (pen.) Gerry Nachtegeller |
| Groepsfase | Sparta | 5 – 1 (2 – 1) | UVS |
| 18 september 1960 Plaats: Rotterdam Het Kasteel | Piet de Vries 10', 52' Jan Allart 17', 52' Willem van Buuren 66' | | 5' Jan Nijman |
| Groepsfase | UVS | 2 – 4 (2 – 1) | SHS |
| 1 januari 1961 Plaats: Leiden Kikkerpolder | Gerard Duwel 15', 77' | | 6' Theo Valkenhoff 30' Terborg 55' Jan Huntink Kees Sprenkels |

## Statistieken UVS 1960/1961
### Eindstand UVS in de Nederlandse Tweede divisie 1960 / 1961

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 14e | 34 | 8 | 11 | 15 | 27 | 48 | 62 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Jan Nijman | 21 |
| 2. | Han Verhoeks | 7 |
| 3. | Wim van Kampen | 6 |
| 4. | André Hak | |
| 4. | Koos van Weerlee | |
| 6. | Gerard Duwel | 2 |
| 6. | Freek Filippo | 2 |
| 6. | Jacques van Leeuwen | 2 |
| Totaal | Totaal | 48 |
| # | Naam | |
| 1. | Gerard Duwel | 2 |
| 1. | Jan Nijman | 2 |
| 3. | Wim van Kampen | 1 |
| Totaal | Totaal | 5 |
# De Lindehof

De Lindehof is een restaurant gevestigd in Nuenen, Nederland. Het restaurant had een Michelinster in de perioden 1992-1995 en 2004-2014. Sinds 2015 heeft het restaurant twee sterren. Restaurantsgids GaultMillau kende het restaurant 17 van de maximaal 20 punten toe.

## Geschiedenis

Eigenaar en chef-kok van de Lindehof is Soenil Bahadoer. Hij nam het restaurant over op 1 mei 1995. Toenmalig eigenaar Gerard Holtslag verkocht het restaurant na het vertrek van Gerard Wollerich, die sinds 1992 een Michelinster voerde. De Lindehof is lid van Les Patrons Cuisiniers.
In 2012 deed het restaurant mee aan de "No Waste"-trend. Om te voorkomen dat er vanwege de zomersluiting voedsel weggegooid moest worden, organiseerde het restaurant een zogeheten "kliekjesavond". De gasten konden - per tafel - alleen een verrassingsmenu bestellen, wat de keuken de gelegenheid gaf de gerechten aan te passen aan de resterende voorraad. De avond was een succes en wordt elk jaar daags voor de zomersluiting herhaald.
De eetgelegenheid stond in 2022 op plaats 6 van de 100, in de lijst met beste restaurants van Nederland van culinaire gids Lekker.
In januari 2025 werd bekend dat het restaurant op 1 mei 2025 zal sluiten. Op deze datum is de zaak precies 30 jaar in handen van chef-kok en eigenaar Soenil Bahadoer, waarvan ruim twee decennia met een of meerdere Michelinsterren.

## Sterverloop

* 1992-1995: één ster
* 2004-2014: één ster
* 2015-heden: twee sterren
# Heilige Geestgodshuis (Lier)

Het Heilige Geestgodshuis is een historisch gebouw, gelegen aan de Heilige-Geeststraat 7, tegenover de Sint-Gummaruskerk te Lier in de Belgische Kempen. Het gebouw was oorspronkelijk de zetel van de Lierse Heilige Geesttafel, een liefdadigheidsinstelling, in de 13e eeuw gesticht door kanunnik Francke van het kapittel van Sint-Gummarus. Nog tot de 18e eeuw bleef het gebouw de zetel van de armenzorg, toen het “Bestuur van Weldadigheid”, de voorloper van de latere OCMW. Nadien is het gebouw nog gebruikt als stadsarchief, en na 2020 als ruilwinkel.
Eind 2020 sloten de stad Lier en de Vlaamse Regering een meerjarenplan voor de restauratie van de Sint-Gummarussite, waar het gebouw toe behoort, samen met de Sint-Gummaruskerk en de Sint-Pieterskapel. Het erfgoedpremiedossier zou in maart 2024 worden ingediend, waarna de restauratiewerken vanaf 2026 kunnen starten.
De bestemming van het gerestaureerde gebouw is nog niet definitief bepaald. In 2021 werd gedacht aan een sociale invulling, in lijn met de geschiedenis van het gebouw, en in 2023 aan een nieuwe toekomst als “Huis van het Kind”.

## Heilige Geestsite

De volledige site bestaat uit vier gebouwen rond een binnenplaats, die diende als verbinding:
* Een voorbouw aan de straatzijde (oost-west), met een 15de-eeuwse kern en een latere neoclassicistische lijstgevel uit 1851. Dit was oorspronkelijk de zetel van de Lierse armenzorg.
* Het achtergebouw, oorspronkelijk een pakhuis, de “Tiendenschuur” (opslagplaats voor de renten en tienden in natura, waarop de H.-Geesttafel destijds recht had), werd gebouwd in 1616 palend aan de voormalige Sint-Pietersvliet.
* De westvleugel is het voormalige koetshuis uit het begin van de 19de eeuw.
* De oostvleugel, gebouwd 17e-19e eeuw, was het gebouw voor de ontvanger.
Binnen het achterliggend perceel lag tussen de 16e en het begin van de 20e eeuw de Sint-Pietersvliet.
* Voorbouw, binnenzijde
* Achtergebouw
* Westvleugel
* Oostvleugel
# Kantongerecht Terneuzen

Het kantongerecht Terneuzen was van 1877 tot 2002 een van de kantongerechten in Nederland. Terneuzen was in 1877 de opvolger van het kantongerecht Axel, dat opgeheven werd. Na de opheffing van het kantongerecht als zelfstandig gerecht bleef Terneuzen zittingplaats voor de sector kanton van de rechtbank Middelburg. Het gerecht kreeg in 1915 een eigen gebouw, ontworpen door S. Wijn in de stijl van W.C. Metzelaar. Als gevolg van de herziening van de gerechtelijke kaart in 2013 werd Terneuzen gesloten.
# VSV in het seizoen 1955/56

Het seizoen 1955/1956 was het tweede jaar in het bestaan van de IJmuidense betaaldvoetbalclub VSV. De club kwam uit in de Eerste klasse A en eindigde daarin op de vierde plaats, dit betekende dat de club in het nieuwe seizoen uitkwam in de Eerste divisie.

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste klasse A

| | AGOVV | DWS | Enschedese Boys | Go Ahead | Heerenveen | N.E.C. | PEC | RBC | RCH | De Valk | Veendam | Velocitas | Xerxes |
| Thuis | 1 – 0 | 1 – 1 | 6 – 1 | 0 – 1 | 1 – 1 | 4 – 2 | 2 – 1 | 3 – 2 | 0 – 2 | 2 – 2 | 2 – 0 | 3 – 1 | 0 – 1 |
| Uit | 4 – 2 | 0 – 2 | 1 – 2 | 3 – 0 | 1 – 3 | 1 – 1 | 1 – 3 | 3 – 0 | 1 – 1 | 1 – 1 | 2 – 1 | 2 – 1 | 0 – 2 |

## Statistieken VSV 1955/1956
### Eindstand VSV in de Nederlandse Eerste klasse A 1955 / 1956

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 4e | 26 | 12 | 6 | 8 | 30 | 44 | 35 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Henk Belfroid | 11 |
| 1. | Arie de Oude | 11 |
| 3. | Siem de Graaf | 10 |
| 4. | Chris Kunst | 2 |
| 4. | Van der Plas | 2 |
| 4. | Wout Zwanenburg | 2 |
| 7. | Willy Hazeveld | 1 |
| 7. | Cor van der Hijden | 1 |
| 7. | Cor Schoon | 1 |
| 7. | Rinus Spaans | 1 |
| 7. | Siem Thoolen | 1 |
| 7. | Jan Tielrooij | 1 |
| Totaal | Totaal | 44 |
# The Chaplin Band

The Chaplin Band was een Nederlandse soulband uit Maastricht, die bestond van 1976 tot 1992.
De Zuid-Limburgse band werd opgericht door de gebroeders John en Jo Bartels om in te haken op de opkomende discorage. De eerste plaat Let's have a party werd gelijk een succes op Hilversum 3 en stond in de winter van 1976-1977 vijf weken in de Nederlandse Top 40 en drie weken in de Nationale Hitparade.
In 1982 had de band, met frontman en zanger Jimmy Soulier (1953 - 2011), een zomerhit met het Italiaanstalige nummer Il Veliero (het Zeilschip), een cover van de Italiaanse zanger Lucio Battisti. Van deze plaat welke voor een deel instrumentaal was, bestond een korte en een lange 12 inch versie.
De plaat werd door dj Frits Spits en producer-invaller Tom Blomberg veel gedraaid in het populaire NOS radioprogramma De Avondspits en werd zodoende een radiohit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender Hilversum 3 en stond elf weken genoteerd in de Nederlandse Top 40 met als hoogste notering de 24e positie. In de Nationale Hitparade stond de plaat eveneens elf weken genoteerd met als hoogste notering de 20e positie. In de TROS Top 50 stond de plaat tien weken genoteerd met als hoogste notering eveneens de 20e positie.
In België bereikte de plaat de 16e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 en de 11e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
Andere bekende platen waren Gold, Mr.Jock, Love is just a moment away, Madmen's discotheque en Welcome to the party. In deze periode bestond de band naast de gebroeders Bartels verder uit Willy Bronzwaer, Jan Grela, Anton Stahlecker en Walter Nita.
# Leonberg (Opper-Palts)

Leonberg is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Tirschenreuth. Leonberg telt 1.028 inwoners.
Bad Neualbenreuth · Bärnau · Brand · Ebnath · Erbendorf · Falkenberg · Friedenfels · Fuchsmühl · Immenreuth · Kastl · Kemnath · Konnersreuth · Krummennaab · Kulmain · Leonberg · Mähring · Mitterteich · Neusorg · Pechbrunn · Plößberg · Pullenreuth · Reuth bei Erbendorf · Tirschenreuth · Waldershof · Waldsassen · Wiesau
# Daniel Trembly MacDougal

Daniel Trembly MacDougal (1865-1958) was een Amerikaanse botanicus.
In 1894 behaalde hij zijn Master of Science aan DePauw University. Hij behaalde zijn PhD aan de Purdue University. Vervolgens had hij aanstellingen als postdoc aan de universiteiten van Leipzig en Tübingen.
MacDougal was in dienst van de USDA om gedurende de zomers van 1891 en 1892 specimens te verzamelen in Arizona en Idaho. Hij onderwees tussen 1893 en 1899 plantenfysiologie aan de University of Minnesota.
Tussen 1899 en 1906 werkte hij bij de New York Botanical Garden. Aanvankelijk was hij directeur van de laboratoria. In 1904 werd hij gepromoveerd tot assistent-directeur. In 1905 was hij betrokken bij de oprichting van het Desert Laboratory in Tucson (Arizona). Hiervan werd hij de eerste directeur. In 1806 werd hij directeur botanisch onderzoek van het Carnegie Institution in Washington D.C.. Hij bleef verbonden aan dit onderzoeksinstituut tot aan zijn pensioen in 1928. In 1909 richtte hij een botanisch laboratorium op in Monterey County (Californië), waar hij onderzoek verrichtte naar de Montereyden.
MacDougal werd gezien als een expert op het gebied van woestijnecologie . Hij was een van de eerste botanici die chlorofyl onderzochten. Ook verkreeg hij bekendheid met de uitvinding van de 'MacDougal-dendrograaf', een instrument om de veranderingen in de volumes van boomstammen te meten. Hij ondernam expedities naar Arizona, Californië, Mexico en de Libische Woestijn. In 1905 publiceerde hij de Amerikaanse colleges van Hugo de Vries met betrekking tot de mutatietheorie.
MacDougal kreeg meerdere eerbewijzen in zijn leven. Hij was lid van meerdere wetenschappelijke organisaties, waaronder de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen en de American Academy of Arts and Sciences. Hij was erelid van de California Academy of Sciences en de Botanical Society of Edinburgh. In 1956 kreeg hij een carrière-award van de Botanical Society of America. Hij kreeg eredoctoraten van de DePauw University in 1912 en de University of Arizona in 1915. In 1950 was hij de ere-voorzitter van het Internationaal Botanisch Congres in Stockholm. In 1956 kreeg hij het eerste 'Certificate of Distinguished Service' van de New York Botanical Garden.
# Kota Tinggi (plaats)

Kota Tinggi is een stad en gemeente (majlis daerah; district council) in de Maleisische deelstaat Johor. Kota Tinggi telt 85.000 inwoners en is de hoofdplaats van het gelijknamige district.
# Halvard Hanevold

Halvard Hanevold (Askim, 3 december 1969 – 3 september 2019) was een Noorse biatleet.
Halvard Hanevold was een van de meest succesvolle biatleten uit de jaren negentig en tevens in de eerste jaren van de 21e eeuw. Samen met Ole Einar Bjørndalen behoorde hij tot een nieuwe lichting jonge biatleten die hun intrede in de sport maakten halverwege de jaren negentig en met name tijdens de Olympische Winterspelen 1994 in Lillehammer.
Tijdens die Spelen kon Hanevold nog geen medailles winnen, maar het jaar daaropvolgend werden de Noren in de estafette wereldkampioen. Hanevold behaalde deze prestatie in samenwerking met Dag Bjørndalen, Frode Andresen en Jon Åge Tyldum. Vanaf 1996 tot en met 2006 stond hij ieder jaar in de top 30 van het wereldbekerklassement, met een vierde plaats in 2004 als hoogste notering.
In 1998 tijdens een wedstrijd in Rasen-Antholz behaalde hij zijn eerste wereldbekeroverwinning. Twee maanden later won hij tijdens de Olympische Winterspelen 1998 verrassend olympisch goud op de 20 kilometer individueel, waarbij hij in de slotronde de Italiaan Pier Alberto Cararra te slim af was. Een week later behaalde hij met de Noorse estafetteploeg zijn tweede olympische medaille, de zilveren. Het succesvolle seizoen werd afgesloten met de wereldtitel estafette, die hij bewerkstelligde met onder anderen Ole Einar Bjørndalen.
Tussen 1998 en 2002 behaalde Hanevold vijf wereldbekerzeges. Op de Olympische Winterspelen 2002 won hij met de Noorse estafetteploeg olympisch goud onder leiding van Ole Einar Bjørndalen die in totaal vier gouden medailles wist te winnen. In 2003 werd hij wereldkampioen op de 20 kilometer individueel.
In 2004 behaalde hij twee achtereenvolgende wereldbekerzeges en stond hij in totaal vijfmaal op het podium. Bij de wereldkampioenschappen werd opnieuw met de estafette zilver behaald. Een jaar later werd die prestatie verbeterd en werd de kleur goud. Deze titel behaalde hij met Ole Einar Bjørndalen, Stian Eckhoff en Egil Gjelland.
Ook bij de Olympische Winterspelen 2006 viel Hanevold in de prijzen. Tijdens de eerste dag van de Spelen eindigde hij als derde op de 20 kilometer individueel en moest hij Michael Greis en Ole Einar Bjørndalen voorlaten. Enkele dagen later legde hij nog beslag op het zilver tijdens de sprintwedstrijd over 10 kilometer. Hanevold bleef net als Sven Fischer foutloos, maar de Duitser was sneller in het langlaufen.
Bij de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver won Hanevold opnieuw goud met het Noorse estafette-team. Dit team bestond naast hemzelf uit Bø, Svendsen en O. Bjørndalen.
* Olympische Winterspelen 1998: 1× goud (individueel), 1× zilver (estafette)
* Olympische Winterspelen 2002: 1× goud (estafette)
* Olympische Winterspelen 2006: 1× zilver (sprint), 1× brons (individueel)
* Olympische Winterspelen 2010: 1× goud (estafette)
Hij beëindigde zijn carrière na het seizoen 2009-10 en overleed op 49-jarige leeftijd.
# Alexandre Dugniolle de Mévius

Alexandre Louis Dugniolle, ook Dugniolle de Mévius, (Chièvres, 19 april 1790 - Nijvel, 18 september 1879) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en ambtenaar.

## Biografie

Alexandre Dugniolle was een zoon van Alexandre Dugniolle (1758-1790), gesneuveld tijdens de Brabantse Omwenteling, en Marie Demelin. Hij trouwde met Sophie de Mévius (1792-1859), tante van baron Gustave de Mévius. Ze kregen twee zoons en een dochter. Hij was de grootvader van Jules de Burlet, premier.
Bij de eerste Belgische parlementsverkiezingen in 1831 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Aat en vervulde dit mandaat tot in 1834.
Dugniolle doorliep veeleer een ambtelijke dan een politieke loopbaan. Zo was hij in het ministerie van Binnenlandse Zaken:
* referendaris en secretaris van de Commissie voor Studiebeurzenstichtingen (1827-1830),
* afdelingschef erediensten, wetenschappen, letteren, schone kunsten en gezondheidszorg (1830-1834),
* secretaris-generaal (1834-1840).
Vervolgens was hij directeur van de administratie erediensten bij het ministerie van Justitie (1841-1862).

## Literatuur

* J. DELAUNOIS, 'Descendance d'Alexandre-Louis Dugniolle et de Sophie de Mévius', in L'Intermédiaire des généalogistes, 1970.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
# VSV in het seizoen 1956/57

Het seizoen 1956/1957 was het derde jaar in het bestaan van de Velsense betaaldvoetbalclub VSV. De club kwam uit in de Nederlandse Eerste divisie A en eindigde daarin op de negende plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd in de derde ronde verloren van Amsterdam (0–2).

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie A

| | ADO | Alkmaar '54 | DWS | Emma | De Graafschap | Haarlem | Helmondia '55 | HVC | KFC | Limburgia | Roda Sport | SVV | De Volewijckers | Wageningen | Xerxes |
| Thuis | 1 – 3 | 1 – 1 | 3 – 0 | 3 – 0 | 2 – 1 | 0 – 1 | 0 – 1 | 0 – 1 | 2 – 3 | 1 – 1 | 3 – 1 | 1 – 1 | 1 – 2 | 4 – 1 | 2 – 1 |
| Uit | 3 – 0 | 1 – 2 | 1 – 3 | 0 – 0 | 1 – 1 | 0 – 0 | 0 – 0 | 1 – 5 | 0 – 1 | 6 – 0 | 2 – 2 | 2 – 0 | 1 – 3 | 6 – 1 | 3 – 2 |

### KNVB beker

| 1e ronde | VSV | 3 – 0 (1 – 0) | TYBB |
| 19 augustus 1956 Plaats: Velsen Schoonenberg | Johan Planken 12' Jeu Sijbers 71' Cor van der Hijden | | |
| 2e ronde | VSV | 3 – 1 (0 – 1) | De Volewijckers |
| 16 september 1956 Plaats: Velsen Schoonenberg | Arie de Oude –', –', –' | | Herman Gongrijp |
| 3e ronde | Amsterdam | 2 – 0 (1 – 0) | VSV |
| 26 december 1956 Plaats: Amsterdam Olympisch Stadion | Aad Baselaar 32' Jos Vonhof 70' | | |

## Statistieken VSV 1956/1957
### Eindstand VSV in de Nederlandse Eerste divisie A 1956 / 1957

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 9e | 30 | 11 | 8 | 11 | 30 | 44 | 45 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Arie de Oude | 13 |
| 2. | Siem de Graaf | 11 |
| 3. | Johan Planken | 6 |
| 3. | Jeu Sijbers | 6 |
| 4. | Henk Belfroid | 4 |
| 5. | Willy Hazeveld | 1 |
| 5. | Chiel Mertens | 1 |
| 5. | Rinus Spaans | 1 |
| Onbekend doelpunt |||
| – | Onbekend | 1 |
| Totaal | Totaal | 44 |
| # | Naam | |
| 1. | Arie de Oude | 3 |
| 2. | Cor van der Hijden | 1 |
| 2. | Johan Planken | 1 |
| 2. | Jeu Sijbers | 1 |
| Totaal | Totaal | 6 |
# Cursus honorum

De cursus honorum (loopbaan van ereambten) was de voorgeschreven loopbaan voor Romeinse burgers die een politieke carrière ambieerden. Een magistratuur was voor een burger een honor, een ereambt, dat niet bezoldigd was. Die van de patriciërs verschilde lichtjes van die van de equites (ruiterstand). Het is dankzij de tribunus plebis Lucius Villius zijn lex Villia annalis (180 v.Chr.) en de lex Cornelia de magistratibus (81 v.Chr.) van de dictator Lucius Cornelius Sulla Felix dat de cursus honorum vastgelegd werd.
* equites
* tribunus militum |
* quaestor |
* (proquaestor) |
* praetor |
* (propraetor) |
* consul |
* (proconsul) |
De aediles en de volkstribunen maakten geen deel uit van het cursus honorum. Wel kon iemand er de stem van het volk door krijgen; de aediles verzorgden de spelen en de volkstribunen kwamen voor het volk op. Ook de censor maakte er geen deel van uit. Dit was een soort erebaantje voor oud-consuls.
Ook de pontifex maximus was een grote Romeinse titel. Het was een hoge priester. Hij stond boven de rex sacrorum, de Flaminii en de Vestaalse Maagden. Dit was ook geen onderdeel van de cursus honorum.
Onder het principaat werden er nieuwe ambten ingevoerd en kon men een cursus honorum ambiëren in dienst van de princeps. De banen tussen haakjes kon men niet worden; iemand kreeg ze gewoon nadat hij zijn ambt goed had afgesloten.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20081226011013/http://www.livius.org/ct-cz/cursus/cursus_honorum.html