OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Swaziland

De vlag van Swaziland is in gebruik sinds 6 oktober 1968, exact een maand nadat het land onafhankelijk werd van Groot-Brittannië.
Het meest in het oog springende gedeelte van de vlag is een schild met twee speren. Deze symboliseren de zelfstandigheid van het land, alsmede de potentie om te strijden tegen eventuele vijanden. De kleuren van het schild zijn zwart en wit en staan voor de vreedzame wijze waarop zwarte en blanke mensen in Swaziland samen leven.
Het rood in de vlag staat voor de veldslagen die de bevolking van Swaziland vroeger heeft gestreden en het geel voor de natuurlijke hulpbronnen van het land. Het blauw staat voor vrede en stabiliteit.
De vlag is gebaseerd op een vlag die opperhoofdman (en later koning) Sobhuza II in 1941 aan een legerkorps toekende. Op 25 april 1967, de dag waarop de koning de eed aflegde, werd de vlag voor het eerst gehesen. Het College of Arms in Londen registreerde de vlag op 30 oktober 1967. Op deze dag werd de vlag voor het eerst officieel gehesen. Deze vlag werd (na enkele kleine aanpassingen) de vlag van het sinds 6 september 1968 onafhankelijke koninkrijk Swaziland.
* Vlag van Swaziland 1890-1894
* Vlag van Swaziland 1894-1902
* Vlag van koning Mswati III van Swaziland
# Vlag van Montserrat

De vlag van Montserrat werd aangenomen op 10 april 1909. Het is een blauw Brits vaandel, met in het kanton de Britse vlag en aan de rechterkant het wapen van Montserrat. Dit wapen toont Erin, de vrouwelijke personificatie van Ierland met een gouden harp, een ander Iers symbool. Dit symboliseert de Ierse afkomst van veel inwoners van Montserrat. In 1999 is het ontwerp van deze vlag gewijzigd: het wapen is sindsdien groter afgebeeld.
De gouverneur van Montserrat gebruikt de Britse vlag met in het midden het wapen van Montserrat.
# Vlag van Sint Maarten (land)

De vlag van Sint Maarten werd aangenomen op 13 juni 1985. De vlag bestaat uit twee horizontale banden (rood en blauw) met aan de hijszijde een witte driehoek. In deze driehoek staat het wapen van Sint Maarten. De kleuren rood, wit en blauw zijn afkomstig van de Nederlandse vlag.

## Geschiedenis

In 1954 werd Sint Maarten een onderdeel van de Nederlandse Antillen. Oorspronkelijk werd de Nederlandse vlag gebruikt, maar op 15 december 1959 kreeg het land zijn eigen vlag. Op 19 augustus 1983 werd door de overheid van Sint Maarten een prijsvraag uitgeschreven voor een vlag van het eiland. Het ontwerp van de 17-jarige Roselle Richardson werd gekozen, en op 13 juni 1985 aangenomen. Op 10 oktober 2010 werd Sint Maarten een autonome staat binnen het Koninkrijk der Nederlanden, en kreeg de vlag de status van nationale vlag.

## Symbolisme

De drie hoofdkleuren wit, rood, en blauw verwijzen naar de Nederlandse en Franse vlag. Blauw staat voor de zee, rood voor het bloed van de inwoners, groen voor het vruchtbare land, en geel de energie van de bevolking. Centraal in het wapenbord staat een afbeelding van het gerechtgebouw in Philipsburg. De oranje rand en het lichtblauwe veld verwijzen naar de Nederlandse monarchie. De wisselbloem (lantana camara) is de nationale bloem. Rechtsboven in de schild bevindt het grensmonument dat verwijst naar de deling van het eiland in een Nederlands en Frans deel. Het helmteken bevat een pelikaan, en het motto semper progrediens betekent "altijd vooruitgang".
# Vlag van de Turks- en Caicoseilanden

De vlag van de Turks- en Caicoseilanden werd aangenomen op 7 november 1968. Het is een blauw Brits vaandel, dus een blauwe vlag met in het kanton de Britse vlag. Aan de rechterkant van de vlag staat het schild uit het wapen van de Turks- en Caicoseilanden. De vlag verving de vlag met het oude wapen. Daarvoor was al sinds de 19e eeuw een blauwe vlag met het oude insigne van de kolonie in gebruik. Het ronde insigne toonde een kusttafereel met een zeilschip en een zoutzieder.
In 1999 werd het ontwerp iets aangepast: het wapen werd groter, en er werd een witte rand om het wapen toegevoegd.
De gouverneur van de Turks- en Caicoseilanden gebruikt de Britse vlag met in het midden het wapen van het territorium. In de handelsvlag van de Turks- en Caicoseilanden is het veld rood in plaats van blauw. Deze vlag is gebaseerd op een Brits rood vaandel.

## Voormalige vlaggen

* Vlag van de Turks- en Caicoseilanden (tot 1968)
* Vlag van de Turks- en Caicoseilanden (1968-1909)
# RegioCitadis

De RegioCitadis is een sneltram van de Franse fabrikant Alstom LHB met een 70% lagevloer en een breedte van 2,65 m. De RegioCitadis is onderdeel van de Citadis-serie.
In 2005 werden 28 Regiotrams geleverd voor het vervoerbedrijf van het Duitse Kassel. In Den Haag en omgeving rijden sinds 2006 ook Haagse RegioCitadis-trams op de HTM RandstadRail-lijnen en op lijn 2 en 19. Lijn 2 wordt tegenwoordig echter ook veel met de Avenio tramstellen. Uiteraard worden de RegioCitadissen ook op de lijnen 3, 4 en 34 gebruikt, waar deze over ex-NS-lijnen rijden. In Kassel zijn enkele tramstellen voorzien van een dieselmotor, waardoor zij ook zonder bovenleiding kunnen blijven rijden.

## Citadis Dualis

De Citadis Dualis is ook een tram van Alstom, echter in een andere vorm en bedoeld als tramtrein.

## Technische specificaties

De tram RegioCitadis met een gewicht van 59 ton en een aslast van 8 ton per as (2 motordraaistellen en 2 loopdraaistellen) met een breedte van 2.58 meter ter hoogte van het perron. De lengte van de tram is 36.755, met uitgeklapte koppelingen is de tram zelfs 37.47 m lang.
De tram heeft een maximale snelheid van 100 km/h en is voor Den Haag gelimiteerd tot een maximale snelheid van 80 km/h. De aanzetversnelling ten behoeve van VRI 0.7 m/s$^2$. Remvertraging (noodrem) is 3.0 m/s$^2$ en bij een normaal bedrijfsrem is de remvertraging 1.0 m/s$^2$.
De Haagse RegioCitadis behoort tot de lightrailproducten en beschikt over meer veiligheidssystemen dan een tram of trein. RegioCitadis beschikt over een ZUB222c als ARI installatie die een remingreep initiëren bij bezet spoor of te hoge snelheid op het spoor.
De RegioCitadis is een lage instap-voertuig, alle apparatuur zit aan de bovenkant van de tram. De tram heeft een totale hoogte van 3.68 meter. Na afvoer van de laatste series PCC's in 1993 is de RegioCitadis de enige tram in Den Haag die gekoppeld in de reizigersdienst mag rijden. Zowel GTL als de Avenio bezitten alleen noodkoppelingen.

## Galerij

* Interieur.
* Een RegioCitadis in de Haagse tramtunnel.
* RegioCitadis in Kassel.

## Den Haag; InnOVatietram

In Den Haag is stel 4014 omgetoverd tot de InnOVatietram van de Haagsche vervoersmaatschappij HTM. In deze tram worden nieuwe, innovatieve ideeën uitgevoerd, om te te testen of dit in andere Trams kan worden aangebracht. Zo zijn er (eens) informatieschermen aangebracht, als toevoeging aan de oude informatiebalken boven de bakovergangen, is er geëxperimenteerd met steriele steunpalen en heeft de 4014 in sommige delen van de Tram rode, nieuwe zittingen gekregen, in een stijl die in sommige vernieuwde Avenio-trams tegenwoordig ook te vinden zijn.
* ↑ Der Regio CITADIS von ALSTOM LHB für die RegioTram Nordhessen
# Dermane Karim

Dermane Karim (26 december 2003) is een Togolees voetballer die bij voorkeur als defensieve middenvelder speelt. Hij staat onder contract bij Lommel Sk.

## Clubcarrière
### Jeugd

Op 10-jarige leeftijd trad Karim toe tot de jeugdacademie van Feyenoord Fetteh, dat vanaf 2014 verder ging als WAFA SC. Toen hij eenmaal 16 jaar oud was, keerde hij terug naar zijn geboorteland Togo, waar hij zich aansluit bij Planète Foot. Karim kwam in 2022 in de Feyenoord Academy terecht.

### Feyenoord

Op 11 mei 2022 maakte hij zijn officiële debuut in de met 0-1 gewonnen uitwedstrijd bij Go Ahead Eagles. Karim kwam na 84 minuten in het veld voor Jens Toornstra.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2021/22 | Feyenoord | Eredivisie | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
Bijgewerkt op 11 mei 2022.

## Interlandcarrière

Karim komt sinds 2022 voor verschillende nationale jeugdelftallen van Togo uit. Ook maakte hij zijn debuut voor het Togolees elftal.
# Antunnacum

Antunnacum, het huidige Andernach, was een Romeinse plaats (vicus) met legerkamp (castellum) in de provincie Neder-Germanië.
Antunnacum werd in 12 v.Chr. gesticht door de Kelten. De Latijnse naam Antunnacum komt waarschijnlijk van het Keltische Antunnacos: het achtervoegsel -acos vormt samen met de naam Antunnus de plaatsnaam Antunnacos, wat "dorp van Antunnus" betekent. Dit werd later verlatijnst naar Antunnacum, dat dezelfde betekenis heeft. De persoon Antunnus is tot op heden nog niet geïdentificeerd.
De eerste schriftelijke vermelding van Antunnacum stamt uit de 3e eeuw. De plaats wordt vermeld op een Romeinse mijlpaal in Tongeren, destijds Atuatuca Tungrorum geheten. Antunnacum staat verder vermeld op de Peutingerkaart (Tabula Peutingeriana). Op de route Bonnae (Bonn) - Moguntiaco (Mainz) vermeldt de kaart tussen Rigomagus (Remagen) en Confluentes (Koblenz) de plaats Antunnaco.
# Procrustes

Procrustes (Oudgrieks Προκρούστης / Prokroústês) was de bijnaam van een herbergier in de omtrek van Eleusis, die door sommigen Polyphemon, maar meestal Damastes wordt genoemd. Het woord Prokroústês beduidt "uitrekker".
Procrustes nodigde voorbijkomende reizigers uit om bij hem te overnachten. Als ze op zijn uitnodiging ingingen, en zich te ruste hadden begeven, kwam Procrustes kijken of zijn gast in het bed paste. Meestal was dat niet zo. Was een gast nu te kort, dan rekte hij zijn ledematen met geweld uit, was hij te lang, dan hakte de gastheer er een stuk van af. Meestal eindigde deze behandeling met de dood, zodat Procrustes de bezittingen van de reiziger kon roven.
Volgens variaties van het verhaal had de moordzuchtige rover twee bedden van verschillende lengte, en bood hij zijn gast steeds een bed aan dat niet paste. Ook wordt verteld dat de lengte van het bed instelbaar was en dat hij het bed in het geheim verstelde voordat de gast naar bed ging, zodat hij er altijd zeker van was dat de gast niet in het bed zou passen.
Theseus doodde Procrustes aan de oevers van de Kephissos door hem het lot te doen ondergaan, dat hij zo menige vreemdeling had bereid.
Procrustes heeft zijn naam gegeven aan Procrustes-analyse, een veelgebruikte eerste stap in de statistische analyse van meerdimensionale vormen. De vormen worden door middel van een vorm-bewarende Euclidische transformatie bewerkt, zodat ze geen onderlinge verschillen in translatie, rotatie en schaal meer vertonen. Ook de uitdrukking "op een Procrustesbed leggen" is afkomstig van deze mythe, en duidt op het zich bevinden in een pijnlijke of onmachtige positie.

## Antieke bronnen

* Apollodorus, Epitome I 4.
* Diodorus van Sicilië, Bibliotheca historia IV 59.5.
* Hyginus, Fabulae XXXVIII.
* Pausanias, Beschrijving van Griekenland I 38.5.
* Plutarchus, Theseus 11.
* Xenophon, Memorabilia II 1.14.
# Kapucijnenklooster (Lier)

Het Kapucijnenklooster was een klooster in de Antwerpse stad Lier, gelegen aan de huidige Kapucijnenvest.

## Geschiedenis

De paters kapucijnen kwamen in 1585 naar de Zuidelijke Nederlanden en vestigden zich te Antwerpen. In 1599 volgde een vestiging te Mechelen.
In 1624 werd grond te Lier aangekocht, in 1626 werd de eerste steen gelegd en in 1628 waren de gebouwen gereed. De kerk was gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangen. De kloostergebouwen waren sober, doch ruim.
De Kapucijnen hielden zich vooral bezig met de geestelijke verzorging zoal prediking en biecht horen. Daarnaast werden zieken verzorgd, zoals bij de pestepidemieën van 1636 en 1652. In 1753 werd nog een vleugel bijgebouwd. In 1796 woonden er nog 20 paters en 4 broeders. Deze stonden op een lijst die -verplicht door het Franse bewind- moest worden opgesteld. Vermoedelijk op 6 januari 1797 werd het klooster opgeheven. De gebouwen werden openbaar verkocht en kwamen op 4 november 1797 in bezit van een opkoper, een genaamde Speth. Deze liet de gebouwen slopen en een aantal roerende bezittingen kregen een plaats in een andere kerk of bij een particulier.
De kloosterlingen verspreidden zich, en een nieuwe vestiging van de orde te Lier bleef uit.
In 1839 vestigden zich op de plaats van het vroegere klooster de zusters ursulinen; dit waren de grondlegsters van het Sint-Ursula Instituut, een scholencomplex.
* P. Hildebrand, de Kapucijnen te Lier
* Inventaris Onroerend Erfgoed: Kapucijnenvest
# Cercle Artistique et Littéraire de Charleroi

De Cercle Artistique et Littéraire de Charleroi (CALC) was een vereniging van beeldende kunstenaars die bestond van 1921 tot zeker na 1979. Dit is uitzonderlijk lang voor een kunstkring.
De vereniging richtte jaarlijks een salon in met werk van leden-kunstenaars. Alleen tijdens de oorlogsjaren was er een onderbreking. Zo was het salon van 1949 pas het 23ste.
Leden waren onder meer : Georges Briquet, Gustave Camus, Fernand Carette, Anto Carte, Calixte Coisman, Edgar Dabremé, Aurélien Dehon, Charles De Wit, Edmond Dubru, Jos Grégoire, Andrée Heupgen, Armand Huon, Albert Mascaux, Jean Maucourant, Auguste Mulliez, Henri Poppe, Jean Ransy, Paul-Emile Renard, Henri Spitsaert, Marguerite Stekke, Raymond Sterck, Emile Tainmont, Fernand Thon, Germaine Tillier, Jacques Tillier, Georges Vandenbosch, Fernand Verhaegen en Louis Wuillem.
Enkele van hun jaarlijkse salons gingen gepaard met “hommages” aan bekende kunstenaars :
* 1947 :Rik Wouters
* 1948 : Henri Evenepoel
* 1949 : James Ensor
* 1953 : Gustaaf De Smet en de Spaans-Franse Maria Blanchard (1881-1932)
* 1959 : Louis Wuillem
* 1972 : Willem Delsaux
* Cercle Artistique et Littéraire de Charleroi. XXIIme Salon, Charleroi,1948.
* Cercle Artistique et Littéraire de Charleroi. XXVIIme Salon, Charleroi,1953.
* Cercle Artistique et Littéraire de Charleroi. 44e Salon, Charleroi,1971.
# Fietsen en vrouwen

Vrouwen verworven een aanzienlijke mate van onafhankelijkheid met de uitvinding van de fiets. De uitvinding gaf hen de vrijheid om op eigen kracht te reizen buitenshuis. Het fietsen vereiste ook meer praktische vrouwenkleding, dat leidde tot belangrijke veranderingen in vrouwenkleding in het algemeen. De bewegingsvrijheid van jonge vrouwen uit de gegoede milieus was toen minimaal. Hun gang werd letterlijk bemoeilijkt door de vele lagen zware rokken en de schoenen met hoge hakken die rond de eeuwwisseling in de mode waren. De vrouwen waren 'ingesnoerd' in een keurslijf van baleinen en korsetten zodat zij een hypervrouwelijk figuur kregen. Dit keurslijf had ernstige gevolgen voor de ademhaling en voor het functioneren van bijvoorbeeld de lever, die in de verdrukking kwam.

## Voorbeelden

Elizabeth Cady Stanton schreef dat de fiets een middel was dat vrouwen motiveerde om fysiek sterker te worden en ook aanzette om belangrijkere rollen op zich te nemen in de maatschappij. De bekende Amerikaanse feministe Susan B. Anthony zei in 1896: "De fiets heeft de vrouwen meer geëmancipeerd dan al het andere op de wereld." Aletta Jacobs (1854-1929), een van Nederlands bekendste feministen was een hartstochtelijk wielrijdster. Samen met haar latere echtgenoot Carel Gerritsen maakte Nederlands eerste vrouwelijke arts en voorvechtster van het vrouwenkiesrecht vele fietstochten. In 1898 bijvoorbeeld waren de geliefden op een fietsreis door Engeland en Schotland.

## 19e eeuw: medische geschiedenis

Aan het einde van de 19e eeuw waren er ook stemmen die waarschuwden dat excessief fietsen gevaarlijk kon zijn voor vrouwen, meisjes, en mannen van middelbare leeftijd. De Britse arts A. Shadwell betoogde zelfs dat fietsen 'verborgen gevaren' met zich meebracht, waaronder het gevreesde bicycle face ("fietsgezicht", een chronisch vermoeid gezicht). Voorstanders van de fiets waren het oneens met deze medische opvatting, en zeiden juist dat de fysieke activiteit goed was voor de gezondheid. Al in de jaren 1850 waren er echter enkele vooruitstrevende vrouwen die zich in het openbaar in een broek of een 'rational dress' vertoonden. Lange tijd werden zij belachelijk gemaakt als manwijven of hobbezakken. De fiets zorgde echter voor een doorbraak: de broek werd geaccepteerd als een kledingstuk dat vrouwen tijdens het wielrijden konden dragen. Langzamerhand werd het ook steeds 'normaler' dat vrouwen de rational dress of de broek aantrokken als zij niet op de fiets zaten. In 1893 werd in Nederland de eerste damesfietsclub opgericht in Den Haag genaamd Honi soit qui mal y pense. In dat jaar telde de ANWB 992 vrouwelijke leden. Op de Nationale Tentoonstelling van Vrouwenarbeid (1898) demonstreerde dameswielrijdersclub 'Hazewind' uit Winterswijk bijvoorbeeld haar kunnen in het sierrijden.
# Nick Runderkamp

Nick Runderkamp (Purmerend, 6 augustus 1996) is een Nederlands voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt.

## Loopbaan

Runderkamp volgde de jeugdopleiding van FC Volendam. Hij debuteerde op 5 mei 2017 in het betaald voetbal, toen hij het met FC Volendam opnam tegen Fortuna Sittard (3–0 verlies). Twee weken later maakte hij zijn thuisdebuut tijdens de play-offwedstrijd tegen NAC Breda (2-2). Hierin schoot hij op aangeven van Rihairo Meulens na 85 minuten spelen de 2-1 tegen de touwen.
In het seizoen 2017/18 kreeg hij onder de nieuwe trainer Misha Salden meer speeltijd. Op 12 januari 2018 was Runderkamp in een wedstrijd tegen FC Oss op een bijzondere manier trefzeker. Hij schoot na een klein uur spelen vanaf vlak bij de middenlijn de bal over doelman Xavier Mous heen. Het doelpunt werd door Voetbal International verkozen tot doelpunt van de week. Aan het einde van het seizoen werd de treffer door supporters van FC Volendam verkozen tot doelpunt van het jaar.
In het seizoen 2018/19 speelde Runderkamp voornamelijk in het tweede elftal van de wijdbroeken. Met Jong Volendam werd hij dat seizoen kampioen van de Derde Divisie Zondag. In de kampioenswedstrijd tegen HSC '21 (6-1 winst) speelde hij 75 minuten mee. Het volgende seizoen bleef het voor Runderkamp ook voornamelijk bij invalbeurten. FC Volendam maakte op 31 maart 2020 bekend zijn aflopende contract niet te verlengen, waarna hij voor Quick Boys ging spelen.
Op 4 september 2023 tekende hij contract bij RKAV Volendam. Met deze club werd hij in mei 2024 kampioen van de Derde divisie.

## Clubstatistieken in het betaalde voetbal

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | FC Volendam | Nederland | Eerste divisie | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 2 | 1 |
| 2017/18 | FC Volendam | Nederland | Eerste divisie | 26 | 2 | 2 | 1 | 0 | 0 | - | - | 28 | 3 |
| 2018/19 | FC Volendam | Nederland | Eerste divisie | 8 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | - | - | 9 | 0 |
| 2019/20 | FC Volendam | Nederland | Eerste divisie | 9 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 1 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 44 | 3 | 3 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 48 | 5 |
| Bijgewerkt tot en met 31 maart 2020 ||||||||||||||

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaar |
| Jong FC Volendam |
| Derde divisie Zondag | 1 | 2018/19 |
| RKAV Volendam |
| Derde divisie | 1 | 2023/24 |
# Spruce Goose

De Hughes H-4 Hercules, bijgenaamd Spruce Goose, is de grootste vliegboot aller tijden, ontworpen en gebouwd door Howard Hughes' Hughes Aircraft Company. De eerste en enige vlucht die de machine ooit maakte was op 2 november 1947. De H-4 Hercules was decennia lang het vliegtuig met de grootste vleugelspanwijdte (97,51 m) dat ooit vloog, tot op 13 april 2019 de Stratolaunch, met een spanwijdte van 117,35 meter, zijn eerste vlucht maakte.

## Geschiedenis

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwam de scheepsmagnaat en industrieel Henry J. Kaiser op het idee om enorme vrachtvliegtuigen te bouwen teneinde de Duitse U-boten door de lucht te ontwijken. Hij wendde zich tot Howard Hughes, die een ontwerp maakte. Het toestel werd door de Amerikaanse regering besteld, maar was niet op tijd klaar. Hughes (de bouwer) werd opgeroepen om te getuigen voor een onderzoekscommissie van de senaat. Hij moest uitleggen waarom het toestel niet tijdens de oorlog aan de Amerikaanse luchtmacht was afgeleverd. De commissie ging echter uiteen zonder een eindrapport te hebben afgeleverd. Hughes wilde het contract dat hij had nakomen. Omdat de Amerikaanse regering hem vrijwel geen metaal toewees, bouwde hij de vliegboot grotendeels van gelamineerd berkenhout. Tot Hughes' ergernis gaf de pers het toestel de bijnaam Spruce Goose, wat sparrenhouten gans betekent.
Het vliegtuig was jarenlang in het Californische Long Beach te zien, naast de Queen Mary, en verhuisde ten slotte naar McMinnville in Oregon, waar het sinds 1991 deel uitmaakt van het Evergreen Aviation Museum.
* Tijdens de bouw
* Stuurboordkant van het vliegtuig
* Blik naar achteren in de romp

## Externe link

* (en) Evergreen Aviation Museum
* 1 2 Historical Snapshot, Boeing.com. Geraadpleegd op 23 augustus 2017.
* ↑ Gigantisch vliegtuig voor het eerst de lucht in, nieuwsbericht op webstek van NOS, 14 april 2019
* ↑ https://www.historynet.com/howard-hughes-spruce-goose/
# Lijst van Stolpersteine in Noordwijk

De lijst van Stolpersteine in Noordwijk geeft een overzicht van de Stolpersteine in de Nederlandse gemeente Noordwijk die zijn geplaatst in het kader van het Stolpersteine-project van de Duitse beeldhouwer-kunstenaar Gunter Demnig.
Omdat het Stolpersteine-project doorloopt, kan deze lijst onvolledig zijn.

## Stolpersteine

In de gemeente Noordwijk liggen dertien Stolpersteine op vijf adressen.
| Inscriptie | Adres | Herdachte persoon |
| HIER WOONDE JACOB COLTOF GEB. 1891 GEDEPORTEERD 1944 UIT WESTERBORK VERMOORD 28-1-1944 AUSCHWITZ | Noordwijk, Oude Zeeweg 74 | Jacob Coltof (1891–1944) |
| HIER WOONDE LODEWIJK JACOB COLTOF GEB. 1919 GEDEPORTEERD 1942 UIT WESTERBORK VERMOORD 23-8-1942 AUSCHWITZ | Noordwijk, Oude Zeeweg 74 | Lodewijk Jacob Coltof (1919–1942) |
| HIER WOONDE ELSE COLTOF- FRIEDMANN GEB. 1887 GEDEPORTEERD 1944 UIT WESTERBORK VERMOORD 28-1-1944 AUSCHWITZ | Noordwijk, Oude Zeeweg 74 | Else Coltof-Friedmann (1887–1944) |
| HIER WOONDE SAMUEL ABRAHAM KAHN GEB. 1920 GEDEPORTEERD 1942 UIT WESTERBORK VERMOORD 24-8-1942 AUSCHWITZ | Noordwijk, Oude Zeeweg 74 | Samuel Abraham Kahn (1920–1942) |
| HIER WOONDE FRIEDERIKA KAHN-COLTOF GEB. 1916 GEDEPORTEERD 1942 UIT WESTERBORK VERMOORD 30-9-1942 AUSCHWITZ | Noordwijk, Oude Zeeweg 74 | Friederika Kahn-Coltof (1916–1942) |
| HIER WOONDE SAMUEL VAN DER KLOOT GEB. 1932 GEDEPORTEERD 1943 UIT WESTERBORK VERMOORD 30-4-1943 SOBIBOR | Noordwijk, Pianolaan | Samuel van der Kloot (1932–1943) |
| HIER WOONDE ALEX MEIJLER GEB. 1919 GEARRESTEERD 10-3-1945 GEVANGEN ORANJEHOTEL, SCHEVENINGEN GEFUSILLEERD 3-4-1945 ROTTERDAM | Noordwijk, Atjehweg 10 | Alex Meijler (1919–1945) |
| HIER WOONDE JACOB MENDELS GEB. 1902 GEDEPORTEERD 1943 UIT WESTERBORK VERMOORD 31-3-1944 AUSCHWITZ | Noordwijk, Quarles van Uffordstraat 74 | Jacob Mendels (1902–1944) |
| HIER WOONDE MIRJAM MENDELS GEB. 1942 GEDEPORTEERD 1943 UIT WESTERBORK VERMOORD 10-9-1943 AUSCHWITZ | Noordwijk, Quarles van Uffordstraat 74 | Mirjam Mendels (1942–1943) |
| HIER WOONDE LEENTJE MENDELS- DE JONGE GEB. 1901 GEDEPORTEERD 1943 UIT WESTERBORK VERMOORD 10-9-1943 AUSCHWITZ | Noordwijk, Quarles van Uffordstraat 74 | Leentje Mendels-de Jonge, ook Leny (1901–1943) |
| HIER WOONDE REBECCA OPDENBERG GEB. 1905 GEDEPORTEERD 1943 UIT APELDOORNSCHE BOSCH VERMOORD 25-1-1943 AUSCHWITZ | Noordwijk, Pianolaan | Rebecca Opdenberg (1905–1943) |
| HIER WOONDE MANNES TROMP GEB. 1918 GEDEPORTEERD 1942 UIT WESTERBORK VERMOORD 22-10-1942 AUSCHWITZ | Noordwijk, Ludolph Berkemeierstraat 16 | Mannes Tromp (1918–1942) |
| HIER WOONDE ROBERT JACQUES ZODIJ GEB. 1924 GEDEPORTEERD 1943 UIT WESTERBORK VERMOORD 23-4-1943 SOBIBOR | Noordwijk, Pianolaan | Robert Jacques Zodij (1924–1943) |

## Data van plaatsingen

* 29 september 2021: Noordwijk