OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Piscaderabaai

De Piscaderabaai ligt op 4 km ten noordwesten van het stadsdeel Otrobanda van Willemstad aan de zuidkust van Curaçao.
De baai heeft een smal strand en een doorgang naar een gelijknamige lagune. In het omliggend gebied genaamd "Piscadera" waren voorheen plantages gevestigd. Piscaderabaai diende als landingsplaats voor schepen en was, blijkens 17e-eeuwse kaarten, ook een populaire plaats om te vissen, met meer dan 400 verschillende vissoorten. In 1744 werd Fort Piscadera gebouwd met uitzicht op de baai vanuit het noordwesten.
Aan de zuidoever van de baai bevindt zich een aantal grote hotels met tennisbanen en casino's, waaronder het Floris Suite Hotel en de Hilton Curaçao en Marriott Beach resorts. Daaromheen liggen het Caribisch marien-biologisch onderzoeksinstituut, Caribbean Research and Management of Biodiversity Foundation (CARMABI), een congres- en handelscentrum, "World Trade Center Curaçao", en het recreatiegebied van Koredor met Moomba Beach en Parasasa.
In 1925 werd de baai met omliggend terrein door de overheid verkocht aan de Curaçaosche Petroleum Industrie Maatschappij (CPIM) om daar voor haar werknemers een moderne badplaats met logies tot ± 20 personen in te richten. In 1941 werd de "Piscaderaclub" opgericht, een beachclub met accommodatie tot 100 bedden, die vervolgens in de jaren 80 door het Curaçao Hilton hotel werd overgenomen. Na de Tweede Wereldoorlog heeft de CPIM de baai en omliggend terrein weer overgedragen aan de overheid ten behoeve van de ontwikkeling van het toerisme.

## Afbeeldingen

* Vissersboten te Piscaderabaai (1947)
* De Piscaderaclub (1947)
* Curacao Hilton Resort te Piscadera
Bronnen, referenties en voetnoten
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Piscaderabaai op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 (en) Showker, Kay (1 maart 2006). Eastern and Southern Regions: A Guide for Today's Cruise Passengers. Globe Pequot Press. ISBN 978-0-7627-3885-4.
* ↑ (en) General Biological Supply House (1958). Turtox News, Volumes 36–38. Macmillan Science Company.
* ↑ (en) Philpott, Don (2002). Dutch Antillies: Aruba, Bonaire, Curacao. Landmark. ISBN 978-1-901522-04-4.
* ↑ (en) Caribbean beachcomber. Publishers Group (1967).
* ↑ (en) Sullivan, Lynne (1 december 2007). Pocket Adventures Aruba, Bonaire and Curacao. Hunter Publishing, Inc. ISBN 978-1-58843-647-4.
* ↑ "Piscaderabaai", Amigoe, 24 oktober 1925. Geraadpleegd op 15 april 2020.
* ↑ "Piscaderaclub gemoderniseerd", Amigoe, 28 augustus 1950. Geraadpleegd op 15 april 2020.
* ↑ "Rede voorzitter van de Kamer van Koophandel]", Amigoe, 25 januari 1947. Geraadpleegd op 15 april 2020.
# Oosterkerk (Kollum)

De Oosterkerk is een kerkgebouw in Kollum in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De dolerenden van Kollum stichtten in 1886 een Nederduitse Gereformeerde gemeente. In 1887 volgde de bouw van een houten noodkerk. De gemeente fuseerde in 1904 met de plaatselijke Christelijke Gereformeerde gemeente uit 1866 en zij vormden zo een gereformeerde gemeente.
De kerk uit 1924-1925 is een ontwerp van architect Egbert Reitsma, het betrof zijn eerste ontwerp voor een kerk. Het kerkgebouw heeft een Grieks kruis als grondplan en is uitgevoerd in de stijl van de Amsterdamse School. De kerk heeft een betonnen skelet dat volledig met donkere mondsteen bekleed is. De plafondschilderingen zijn uitgevoerd door George Martens, net als Reitsma lid van kunstenaarscollectief De Ploeg. In 1969 is de consistorie uitgebreid door de architect zelf en in 1985 volgde een uitbreiding met het kerkelijk centrum "Pro Rege".
Sinds 2008 wordt de gereformeerde kerk de Oosterkerk genoemd. De gereformeerde kerk fuseerde met de plaatselijk hervormde gemeente tot een PKN-gemeente. Hierbij konden de inwoners van Kollum zich via een enquête uitlaten over de naam van de kerk. De nieuwe naam is deels afgeleid van het feit dat de kerk aan de Oostenburgstraat staat. Het orgel uit 1966 is gemaakt door de firma Fonteijn & Gaal. Het kerkgebouw is sinds 1999 een rijksmonument.
* Plafond (2017)
* Verlichting
# Digvijay Singh (golfer)

Digvijay Singh (New Delhi, 30 januari 1972) is een professioneel golfer uit India. Hij speelt op de Indiase en Aziatische PGA Tour.

## Amateur

Singhs zuster is getrouwd met Jyoti Rhandawa. Door hem maakte Singh op 17-jarige leeftijd kennis met de golfsport. Gestimuleerd door Rhandawa werd hij ten slotte professional. Singh speelde in het nationale team in 1996 en 1998. In 1965 en 1997 speelde hij voor India in de Nomura Cup, het Aziatisch Teamkampioenschap.

### Gewonnen

* 1996: Sri Lanka Amateur Kampioenschap
* 1997: Sri Lanka Amateur Kampioenschap

### Teams

* Nomura Cup: 1995, 1997
* Aziatische Spelen: 1998 in Bangkok

## Professional

Singh werd in 1999 professional. In 2009 speelde hij de European Masters, die ook voor de Aziatische PGA Tour meetelt. Het was voor het eerst een toernooi van de Europese PGA Tour:

### Gewonnen
#### Indiase Tour

* 2008: PGTI Players Championship (283) op de Coimbatore Golf Club
* 2012: Panasonic Open (India)

#### Elders

* 2000: BPGC Open
* 2002: Royal Springs Open, ColorPlus Open
* 2003: Surya Nepal Masters
* 2004: SRF All-India Matchplay Championship
* 2005: Airtel Masters
* 2006: DDA Open (261)

## Externe link

* Winnaar DDA Open
# Petruskerk (Wanswerd)

De Petruskerk is een kerkgebouw in Wanswerd in de Nederlandse provincie Friesland.

## Geschiedenis

De eenbeukige kerk met een zadeldaktoren uit de 16e eeuw was oorspronkelijk gewijd aan Petrus. In de 18e eeuw kreeg de kerk een nieuwe kap met tongewelf. De kerk is een rijksmonument. Het orgel uit 1877 is gemaakt door Willem Hardorff.
* Interieur met preekstoel in 1976
* Interieur met orgel (2005)
# Jyoti Randhawa

Jyoti Randhawa (New Delhi, 4 mei 1972) is een golfprofessional uit India.
Randhawa is de zoon van een generaal van het Indiase leger en Jyoti kreeg een sportieve opvoeding met paardrijden, duiken en yoga. Hij is sinds 2000 getrouwd met actrice Tina Singh, zuster van zijn collega-speler Digvijay Singh. Ze hebben één zoon: Zoravar (2007).

## Professional

Randhawa werd in 1994 professional en heeft sindsdien acht overwinningen behaald. Als hobby reed hij graag op zijn motorfiets, waarmee hij in maart 2002 zijn sleutelbeen brak. Mede doordat hij ook aan yoga deed, herstelde hij snel.
Rhandawa speelt op de Aziatische en Europese PGA Tour. In 2002 was hij de eerste speler uit India die de Order of Merit van de Aziatische PGA Tour won. Vervolgens werd hij door zijn collegae tot Speler van het Jaar gekozen.
In 2005 werd hij tweede achter Thongchai Jaidee bij het Maleisisch Open, hetgeen meetelde om zijn kaart voor de Europese PGA Tour te halen. Sindsdien speelt hij op de Europese Tour en heeft daar steeds in de top-100 gestaan. Hij heeft er nog geen overwinningen behaald, maar wel zes top-3 plaatsen. Zijn beste positie op de Order of Merit was de 33ste plaats eind 2007.

### Gewonnen
#### India Tour

* 2000: PGA Championship of India
* 2007: The DLF Masters

#### Aziatische Tour

* 1998: Hero Honda Masters (India)
* 1999: Hero Honda Masters (India)
* 2000: Wills Indian Open, Singapore Open
* 2004: Volvo Masters of Asia (Thailand)
* 2006: Hero Honda Indian Open na play-off
* 2007: Hero Honda Indian Open
* 2009: Singha Thailand Open

#### Japan Golf Tour

* 2003: Suntory Open

### Teams

* Alfred Dunhill Cup: 1999
* Dynasty Cup: 2003 (winnaars), 2005 (winnaars)
* World Cup: 2005, 2008, 2009
* The Royal Trophy: 2006

## Externe link

* Website Aziatische Tour: profiel
# Yesükhei

Yesukhei Baatar, ook wel Yesükhei Baghatur ('Yesükhei de dappere'), overleden in 1171, was de clanleider van de Borjigin (meervoud: Borjigid). Hij kreeg samen met Hoelun (van de Olkunut-stam) vijf kinderen, vier zonen: Temüjin (later bekend als Dzjengis Khan), Khasar, Khaji'un en Temüge en een dochter, Temülün. Ook had hij nog twee kinderen bij een andere vrouw, Begter en Beigutai.
Yesukhei werd waarschijnlijk vergiftigd door de Tatar (een naburige stam). Nu zou Temüjin leider worden (zoals toen gebruikelijk was), maar de stam stond dat niet toe en Temüjin en zijn familie werden verstoten. Yesukhei was de zoon van Bartan Baghatur, zoon van Khabul Khan, die door de Chinese Jin-dynastie als khagan werd erkend. Yesukhei had een bloedbroeder, Ong Khan of Toghrul genoemd, de leider van de stam van de Keiraïten.
# Herman Boets

Herman Boets (29 maart 1953) is een Belgische acteur, regisseur en auteur. Hij was van 1976 tot 2009 leraar Nederlands, Engels en Lichamelijke Expressie aan het Sint-Gummaruscollege in Lier. Boets is nu voluit gegaan voor een voltijdse carrière als acteur, auteur, vertaler en regisseur. Herman Boets is de vader van Jonas Boets die eveneens auteur is van Vlaamse kinderboeken.

## Biografie

Boets studeerde af aan de Universiteit Antwerpen en behaalde een licentiaat Germaanse filologie. Daarna genoot hij van 1975 tot 1976 een cursus drama. Waarna hij als amateur acteur in 1971 aan de slag ging tot 1991. Daarna ging hij verder als semi-prof tot hij in 2005 professioneel begon te acteren in bijberoep. In 2009 besloot Boets te stoppen als leraar en voluit te gaan voor zijn voltijdse passie.
Zijn allereerste gastrol op TV was in de serie Wittekerke in 1996. Zijn debuut als acteur kwam er in 2004 toen hij bekendheid verwierf met de rol als wetsdokter Leo in Aspe. Hij vertolkte ook de rol van politieagent Roger Van Asten in de jeugdreeks Spring. Verder had hij vele gastrollen, zo verscheen hij in 2015 nog in Familie.
Boets is tevens zaakvoerder van het Theatergezelschap De Seine BV in Lier. Hij is zelf ook actief bij "De Seine" en "Schoolbond Theater Lier" waar hij afwisselend regisseert en acteert. Boets regisseerde al meer 80-tal werken in een diverse omgeving waaronder de videoclip ‘Doden in de buitenspelval’ uitgezonden op VRT (Argus).

## Auteur

Als auteur schreef Boets onder andere de volgende werken:
* De Buis van Eustachius (Almo)
* De Laatste Lach (met Bert Heemkleed) (Sabam)
* Weet ge wat? (Almo)
* Dit is geen leven (Almo)
* Bob en Benny (Almo)
* Hof Van Heden (Almo)
* De Zaak Ampersant (Almo)
* Mireille (Almo)

## Vertaler

Naast het uitlenen van zijn stem aan animatiefilms doet hij ook vertalingen zoals:
* Laurel & Hardy gaan naar de hemel (Paul Auster)
* The 39 Steps (Patrick Barlow)
* De reis rond de wereld in 80 dagen (S. Azzopardi & S. Danino)
* 1 2 3 Herman Boets. Schoolbond Lier vzw.
* ↑ Zoon van ‘Aspe’-acteur doet inspecteur Van In herleven: “Toen ik over Vanmaele schreef, zag ik papa voor me” . Gazet Van Antwerpen.
* 1 2 3 4 Seingevers - Herman Boets. Theatergezelschap De Seine.
# Alosa vistonica

Alosa vistonica is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de haringen (Clupeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Economidis & Sinis.
* ↑ (en) Alosa vistonica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Alosa vistonica. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Westerwoldse Aa

De Westerwoldse Aa (ook: Westerwoldsche Aa of kortweg Aa) is een rivier in Westerwolde en het Oldambt. De rivier wordt gevormd uit de riviertjes of beken Mussel Aa en Ruiten Aa die bij Wessinghuizen samenvloeien. De stroom loopt verder in de richting van de Dollard. Bij De Bult neemt de rivier het water van de zijstroom Pekel A op, die op zijn beurt weer in verbinding staat met de Rensel en het Winschoterdiep. In het gedeelte ten noorden van Bad Nieuweschans vormt de Westerwoldse Aa de rijksgrens tussen Nederland en Duitsland.
In de middeleeuwen werd de benedenloop van de Westerwoldse Aa, die door het landschap Reiderland liep, de Reider Ae genoemd. Deze rivier liep langs Beerta en Nieuw-Beerta, en vervolgens tot aan de Punt van Reide, waar hij uitmondde in de Eems. De grens tussen Westerwolde en Reiderland lag ter hoogte van Blijham.
Ten gevolge van de inbraak van de Dollard verlegde de loop van de Aa zich in de vijftiende eeuw naar het oosten, waardoor Bellingwolde landerijen aan beide kanten van de rivier kreeg. Rond 1500 maakte men onderscheid tussen de Olde Ae en de nieuwe rivierbedding bij Hamdijk, die eveneens Reijder Ehe werd genoemd. De nieuwe stroomgeul zette zich voort in de richting van het huidige Nieuweschans. Sinds het begin van de 17e eeuw werd hier gesproken over de Bellingwolder Ae of Billingewoltster Ae. Een bericht uit 1620 stelt dat de Reyder Aa voortaan Westerwoldsche Aa heet. De naam Westwolder Aa vinden we eveneens op de kaart van Drenthe die Cornelis Pijnacker in 1634 publiceerde. Een getekende kaart uit 1686 spreekt over de Riviere de Aa comende van Westerwolde ende genaempt de Westerwoldische of Mussel Aa. De meeste documenten spreken kortweg over de Aa of Ae.
De voormalige loop van de Westerwoldse Aa bij Blijham (die olde Æ) wordt afgebeeld op een kaart van de Heerlijkheid Wedde uit 1590. Pijnacker noemt dit De Oude Recker Aa. Het rechtgetrokken verlengstuk daarvan dat uitmondde in de Pekel A werd in de 18e en 19e eeuw De Nieuwe Aa genoemd.
Tegenwoordig heet de stroom tot aan Nieuwe Statenzijl in zijn geheel de Westerwoldse Aa. Buitendijks zet de rivier zich voortzet als Buiten-Aa, Schanskerdiep en Groote Gat.
# Amfilohije Radović

Amfilohije Radović (Servo-Kroatisch: Амфилохије Радовић; 7 januari 1938 - 30 oktober 2020) was een Montenegrijns bisschop van de Servisch-Orthodoxe Kerk, theoloog, universiteitsprofessor, auteur en vertaler. Hij was eerst de bisschop van de Banaat tussen 1985 en 1990, en vervolgens de grootstedelijke bisschop van Montenegro en de Littoral van 1990 tot zijn dood in 2020. Als metropolitaanse bisschop was hij de primaat van de Servisch-Orthodoxe Kerk in Montenegro. Hij was, naast Pavle en Irinej, een van de meest invloedrijke leiders van de Servische-Orthodoxe Kerk.
Meer dan 500 kerken en kloosters van de Servisch-Orthodoxe Kerk in Montenegro werden tijdens zijn bewind gebouwd of gereconstrueerd. Zijn bibliografie bestaat uit meer dan 1.000 items en zijn geselecteerde werken werden in 36 delen gepubliceerd.

## Levensloop
### Biografie

Amfilohije Radović werd in 1938 geboren als Risto Radović (Ристо Радовић) in een klein boerendorpje genaamd Bare Radovića. Hij was een van de vijftien kinderen uit het boerengezin van Ćira en Mileva Radović. Zijn moeder overleed toen hij amper een jaar oud was. Amfilohije's vader Ćira voedde zijn kinderen christelijk op, ondanks de heersende atheïstische leer van de Joegoslavische autoriteiten. Amfilohije werd ingeschreven voor het kerkelijk seminarie en bracht veel tijd in het dichtbijgelegen Morača-klooster.
Hij studeerde aan het Theologische Seminarie van Sint Sava in Belgrado. Naast theologische wetenschappen studeerde hij klassieke filologie aan de Faculteit der Wijsbegeerte in Belgrado. Hij vervolgde zijn postdoctorale studies in Bern en Rome. Van daaruit verhuisde hij naar Athene, waar hij tijdens zijn zevenjarige verblijf, naast zijn dagelijkse parochiediensten, zijn doctoraat ontving en zijn proefschrift ontwierp. In 1973 bracht hij een jaar door op de Oros Athos. Van 1974 tot 1976 werd hij uitgenodigd om les te geven aan het Russisch-Orthodoxe Instituut "St. Sergius" in Parijs, waar hij, naast de andere vijf talen die hij beheerste, ook Frans leerde.

### Overlijden

Op 7 oktober 2020 testte Amfilohije positief op het coronavirus. Alhoewel zijn gezondheid de daaropvolgende twee weken verbeterde, werd hij op 29 oktober kortademig. Hij stierf op 30 oktober 2020 in Podgorica, op 82-jarige leeftijd.

## Externe link

* Officiële website van de Servisch-orthodoxe kerk
* ↑ Montenegro's most prominent cleric has tested positive. The New York Times (7 oktober 2020). Gearchiveerd op 9 september 2021.
* ↑ Preminuo mitropolit Amfilohije. N1 (30 oktober 2020). Gearchiveerd op 29 november 2020. Geraadpleegd op 23 december 2020.
# Slag bij Naissus

De Slag bij Naissus vond plaats bij Naissus (het huidige Niš) in september 268 tussen het Romeinse leger, geleid door keizer Gallienus en een leger voornamelijk bestaand uit Goten, aangevuld met Herulen. De Romeinen behaalden hier een van hun grootste overwinningen uit de geschiedenis. Een generatie lang zouden de Goten geen gevaar van enige betekenis vormen voor het Romeinse rijk. De toekomstige keizers Claudius II en Aurelianus speelden ook een belangrijke rol in deze veldslag.

## Aanleiding

De slag bij Naissus was een gevolg van een massale invasie door de Goten in het Romeinse Rijk eind 267 en begin 268. De Gotische stammen waren de Donaulimes overgestoken en hadden de weg gevonden naar de rijke provincie Pannonië. De Romeinse verdediging kon geen vuist maken en diverse steden werden door de Goten stormenderhand ingenomen. Even vreesde men zelfs voor de veiligheid van de stad Rome.
Keizer Gallienus trok tegen de Goten ten strijde en behaalde in het voorjaar van 268 een moeizame overwinning, maar omdat het Romeinse Rijk ernstig verzwakt was door decennia van interne strubbelingen en burgeroorlogen, was het niet in staat om de Goten uit de provincie te verdrijven. De Goten konden doorgaan met plunderen totdat Gallienus in de zomer een tweede veldtocht tegen hun uitrustte. Gallienus stelde ditmaal een zeer mobiel leger samen, grotendeels bestaande uit cavalerie-eenheden van meerdere legioenen.

## De veldslag

Aan de vooravond van de slag versloeg de Dalmatische cavalerie een duizendtal Gotische ruiters. Maar tijdens de slag waren het in eerste instantie de Goten, die de Romeinen achteruit dreven. Het Romeinse leger hield echter dapper stand, en ging in de tegenaanval met hulp van de cavalerie onder leiding van Aurelianus, de latere keizer. De Gotische cavalerie werd verslagen en de slag kantelde. De Goten werden ditmaal achteruit gedreven en gedwongen terug te trekken naar hun basiskamp. Tijdens de achtervolging door de Romeinse cavalerie stortte de Gotische weerstand in en sloegen de Goten op de vlucht. In de ontstane chaos werden tussen de 30.000 en 50.000 Goten gedood of gewond en duizenden gevangengenomen. Veel van de gevangengenomen Goten kozen ervoor om dienst te nemen in het Romeinse leger en zouden jaren later onder Claudius II en Aurelianus succesvolle overwinningen boeken. Gallienus kon de veldtocht tegen de Goten niet afmaken, omdat hij vanwege nieuwe opstanden elders in het rijk naar Italië terug moest keren. Een deel van de Goten was daardoor in staat te ontsnappen.

## Betekenis

De vernietigende nederlaag, gekoppeld aan het verlies in april datzelfde jaar, brak de kracht van de Goten. Sommigen bleven in het Romeinse Rijk tot 271, toen Aurelianus de laatste resten van hun troepen over de Donau wegjoeg. De overwinning bleek zo volkomen te zijn dat de Romeinen tot in de eerste helft van de volgende eeuw weinig meer te duchten hadden van de Goten.
# Czosnów (gemeente)

De gemeente Czosnów is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Mazovië, in powiat Nowodworski (Mazovië).
De zetel van de gemeente is in Czosnów.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 8626 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Czosnów 128,34 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 58%
* bossen: 28%
De gemeente beslaat 18,56% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 8626 | 100 | 4370 | 50,7 | 4256 | 49,3 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 67,2 | 67,2 | 34,1 | 34,1 | 33,2 | 33,2 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1432,34 zł.

## Plaatsen

Adamówek, Aleksandrów, Augustówek, Brzozówka, Cybulice, Cybulice Duże, Cybulice Małe, Cząstków Mazowiecki, Cząstków Polski, Czeczotki, Czosnów, Dąbrówka, Dębina, Dobrzyń, Izabelin-Dziekanówek, Janów-Mikołajówka, Janówek, Jesionka, Kaliszki, Kazuń-Bielany, Kazuń Nowy, Kazuń Polski, Kiścinne, Wiersze, Łomna, Łomna Las, Łosia Wólka, Małocice, Palmiry, Pieńków, Sady, Sowia Wola, Sowia Wola Folwarczna, Truskawka, Wiersze, Wrzosówka, Wólka Czosnowska.

## Aangrenzende gemeenten

Izabelin, Jabłonna, Leoncin, Leszno, Łomianki, Nowy Dwór Mazowiecki, Zakroczym
# Bart Vanheule

Bart Vanheule (10 november 1983) is een Belgische wielrenner die in 2005 zijn debuut maakte.

## Overwinningen

2005
* Gullegem Koerse
2007
* Belsele - Puivelde

## Externe link

* (en) Profiel van Bart Vanheule op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Bart Vanheule op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Bart Vanheule op de website van de UCI
* Profiel van Bart Vanheule op De wielersite
Wielerploegen van Bart Vanheule
Cornu · De Greef · De Ketele · De Neef · De Poortere · De Wilde · De Zutter · Ingels · Lievens · Neyens · Paulissen · Roelandts · Schets · Van der Slagmolen · Van Hoovels · Van Rij · Van Rooy · Vanendert · Vanheule
Barbé · Belaey · Caethoven · D'Hollander · De Fauw · Dehaes · De Schrooder · Eeckhout · Ghyllebert · Gilmore · Hovelijnck · Huysmans · Keisse · Lisabeth · Pauwels · Renders · Stubbe · Van Der Linden · Van Mechelen · Vanheule · Verbist · Veuchelen · Willems · Wynants · Maes (stagiair)
Barbé · Caethoven · Coenen · D'Hollander · De Fauw · De Ketele · Dehaes · De Schrooder · Eeckhout · Ghyllebert · Gilmore · Hovelijnck · Keisse · Lisabeth · Maes · Pauwels · Renders · Schets · Stubbe · Van Der Linden · Vanendert · Vanheule · Verbist · Veuchelen
Barbé · Coenen · De Ketele · Dehaes · Eeckhout · Ghyllebert · Goddaert · Hovelijnck · Ingels · Keisse · Maes · Neyens · Nolf · Pauwels · Renders · Schets · Van Hecke · Vandewalle · Vanheule · Vanspeybrouck · Verbist · Veuchelen · Bakelants (stagiair)
Bakelants · Coenen · Criel · De Gendt · De Ketele · Goddaert · Hermans · Joseph · Keisse · Lodewyck · Maes · Mertens · Neirynck · Neyens · Nolf · Renders · Steurs · Vandewalle · Van Hecke · Vanheule · Vanmarcke · Vanspeybrouck · Debusschere (stagiair)
# Nijlhoningzuiger

De nijlhoningzuiger (Hedydipna metallica synoniem: Anthreptes metallicus ) is een zangvogel uit de familie Nectariniidae (honingzuigers) die voorkomt in Noordoost-Afrika en het Arabisch schiereiland.

## Kenmerken

De lichaamslengte van het mannetje met staart bedraagt 17 cm, vrouwtje 9 cm en de vogel weegt tussen de 7,0 en 7,5 g. Het is een kleine honingzuiger met een relatief korte, gebogen snavel. Het mannetje in broedkleed is van boven en op de keel en borst glanzend groen met een purperkleurige metaalglans. De stuit en de lange staart zijn van boven glanzend donkerblauw. Het groen van de keel wordt begrensd door een smalle, donkere purperkleurige band en daaronder is de buik van de vogel geel. Het vrouwtje verschilt sterk van het mannetje, ze mist de lange staart, ze is van boven grijsbruin en van onder vuilgeel, verder een lichtbruine oogstreep en daarboven een roomkleurige wenkbrauwstreep.

## Verspreiding en leefgebied

Er zijn geen ondersoorten: De nijlhoningzuiger komt voor in Egypte zowel in het dal van de Nijl als aan de kust van de Rode Zee, verder in Soedan, Eritrea, Ethiopië, Djibouti en het zuiden van het Arabisch schiereiland. Het leefgebied bestaat uit betrekkelijk droge gebieden met struikgewas die wel in de buurt van geïrrigeerd land liggen, ook in tuinen. De vogel komt voor tot op 2200 m boven de zeespiegel.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. De vogel is plaatselijk algemeen en soms zelfs talrijk aanwezig. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is en om deze redenen staat deze honingzuiger als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Nijlhoningzuiger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 13, 2008.
* ↑ Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.5).
# Hyrtios erectus

Hyrtios erectus is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Hyrtios en behoort tot de familie Thorectidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Conrad Keller.