OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Les Rougon-Macquart

Les Rougon-Macquart, histoire naturelle et sociale d'une famille sous le Second Empire (De Rougon-Macquarts, een sociale en natuurlijke geschiedenis van een familie onder het Tweede Keizerrijk), is een romancyclus van twintig romans die het levenswerk vormt van de Franse schrijver Émile Zola. Zola schreef de boeken tussen 1870 en 1893, waarvan verschillende uitkwamen als feuilleton.

## Onderwerp

In Les Rougon-Macquart beschrijft Zola de levens van verschillende leden van één familie, over vijf generaties en meerdere familietakken verspreid. In de twintig romans komen zo alle lagen van de Franse samenleving van het Tweede Keizerrijk aan bod. De serie was bedoeld als bedekte kritiek op het keizerlijke regime en de sociale laag waarop dit regime steunde. Dit komt duidelijk naar voren in de eerstgeschreven roman van de serie, met de titel La conquête de Plassans, die pas als vierde van de cyclus verscheen, in 1874. Ook al was het keizerlijke bewind gevallen voordat Zola goed en wel aan zijn gigantische project was begonnen, oordeelde hij het toch de moeite waard om het af te maken.
Alle delen laten zich ook lezen als op zichzelf staande romans. De verschillende delen worden in het laatste deel (Le docteur Pascal) met elkaar in verband gebracht. In deze laatste roman zet Zola de basisprincipes van zijn literaire doctrine uiteen.

## Delen

"Les Rougon-Macquart, histoire naturelle et sociale d'une famille sous le Second Empire"
* 1870 - La Fortune des Rougon; Het Fortuin der Rougons
* 1871 - La curée; (Ned. vert.: 1984; De buit; door: Stephan Saaltink)
* 1873 - Le Ventre de Paris; De Buik van Parijs
* 1874 - La Conquête de Plassans; De Verovering van Plassans
* 1875 - La Faute de l'Abbé Mouret: De Misstap van Mouret
* 1876 - Son Excellence Eugène Rougon: Zijne Excellentie Eugène Rougon
* 1878 - L'Assommoir; De Nekslag of De Drankzucht
* 1878 - Une Page d'amour
* 1880 - Nana; (Ned. vert.: 1981; Nana; door: Johan Fredrik)
* 1882 - Pot-Bouille
* 1883 - Au bonheur des dames; (Ned. vert.: 1981; In het paradijs van de vrouw; door: Stephan Saaltink)
* 1884 - La Joie de vivre
* 1885 - Germinal; (Ned. vert.: 1993; De Mijn; door: Jan Versteeg)
* 1886 - L'Oeuvre: Het Kunstwerk
* 1887 - La Terre: De Aarde
* 1888 - Le Rêve: De Droom
* 1890 - La Bête Humaine: Het Beest in de Mens
* 1891 - L'Argent
* 1892 - La Débâcle: De Ondergang
* 1893 - Le Docteur Pascal
# Inflatie-obligatie

Een inflatie-obligatie, ook wel inflatiegerelateerde obligatie of in het Engels inflation linked bond genoemd, kortweg linker, is een obligatie waarvan zowel de coupons als de hoofdsom gekoppeld zijn aan een inflatie-index. Doordat de hoofdsom en coupons worden verhoogd bij een stijgende inflatie, bieden inflatie-obligaties direct bescherming tegen geldontwaarding.

## Inflatie-indexering

Bij inflatie-obligaties wordt meestal de hoofdsom geïndexeerd op basis van een inflatie-index en wordt de coupon vervolgens berekend volgens een vast reëel rentepercentage. Deze methode wordt kapitaalindexatie genoemd. Het is ook mogelijk dat de hoofdsom gelijk blijft en de couponbetalingen worden geïndexeerd. Deze methode noemen we coupon-indexatie.
Normale obligaties zijn gevoelig voor bewegingen van de nominale rente en inflatie-obligaties voor de reële rente (nominale rente minus inflatie). De waarde van inflatie-obligaties fluctueert dus op basis van bewegingen van de reële rente. Hoewel de reële rente minder beweeglijk is dan de nominale rente, blijft dit een risico waar beleggers rekening mee moeten houden.

### Deflatierisico

Inflatie-obligaties bieden beperkte bescherming in tijden van deflatie. De meeste inflatie-obligaties beschikken over een zogenaamde deflation floor. Desalniettemin blijft het risico van deflatie aanwezig. De enige garantie die een deflation-floor biedt is dat de oorspronkelijke nominale waarde (hoofdsom) wordt terugbetaald. Eerder opgebouwde inflatie-indexatie is dus niet beschermd tegen deflatie of de dreiging hiervan.

### Regionale spreiding

Doordat inflatie-obligaties niet door alle landen worden uitgegeven, is de regionale spreiding minder divers dan bij Europese kredietwaardige staatsobligaties. In Europa worden deze obligaties vrijwel alleen uitgegeven door Frankrijk, Duitsland, Italië en Spanje.

### Diversificatie

Door de inflatie-indexatie zijn inflatie-obligaties alleen gevoelig voor reële rentebewegingen, terwijl staatsobligaties juist gevoelig zijn voor de nominale rente. Hierdoor reageren ze anders op bepaalde marktomstandigheden, waardoor diversificatie voordelen optreden. Inflatie-obligaties onderscheiden zich dus ten opzichte van andere beleggingscategorieën. De koersbeweeglijkheid (volatiliteit) van een 10-jarige inflatie-obligatie is vergelijkbaar met die van een 4 tot 5-jarige staatsobligatie.
# Judy Schomper

Judith Christine (Judy) Schomper (Amsterdam, 15 oktober 1956) is een Nederlandse violiste.

## Jeugd en opleiding

Judy Schomper werd geboren in Amsterdam en groeide op in Huizen in een muzikaal gezin. Haar vader Pans Schomper was ondernemer en speelde jazzgitaar, haar moeder Sandy Fort was jazz-zangeres. Vanaf haar vierde jaar kreeg ze piano- en blokfluit les en vanaf haar elfde vioolles. Als kind deed ze mee aan het radioprogramma 'De Muzikanten Club' onder leiding van Lo van der Werf en later zong ze in het meisjes radiokoor 'Sweet Sixteen' wat onder leiding stond van Lex Karsemeyer. Voorafgaand aan haar conservatoriumopleiding volgde ze privélessen viool bij Lida Kornman in Huizen en later op het Sweelinck Conservatorium bij Jean Louis Stuurop en Herman Krebbers.

## Flairck

In 1976 richtte ze samen met Erik en Hans Visser en Peter Weekers de groep Flairck op. De eerste lp Variaties op een Dame 1977 werd platina en kreeg een Edison. De titelcompositie van Erik Visser was door Schomper al eerder uitgevoerd met het symfonische poporkest The Ricciotti Rebels waarvan zij concertmeester was.

## Na Flairck

Na haar vertrek uit Flairck behaalde zij in 1979 haar solistendiploma cum laude aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Ze mocht doorstuderen bij Herman Krebbers. Als solist trad ze in de jaren 1980 op met het Metropole Orkest onder leiding van Rogier van Otterloo. Ook speelde ze in die periode in muziektheaterproducties met Louis van Dijk, Marco Bakker, Liesbeth List, Liselore Gerritsen, Theo Olof, Jean Decroos en Jos Cleber.
In 1983 leerde ze gitarist arrangeur Hans Hollestelle kennen tijdens de opname van de instrumentale versie van de rock singel Layla van Eric Clapton in de Wisseloordstudio in Hilversum en iets later speelde ze de viool op het jazzalbum Adhesion waarvan jazz pianist Rob Pronk de muziek componeerde met jazzmusici uit onder andere The Skymasters: Jiggs Whigham, Ferdinand Povel, Ack van Rooyen, Eef Albers, Dave King, Rob Franken en Bruno Castellucci. Producent was Hans Hollestelle en uitvoerend producent Pans Schomper
In 2005 vormde Schomper een duo met de accordeonist Irena Filippova ( zij is de vrouw van Hans Visser (Flairck)), en in 2007 kwam Flairck weer samen in de originele bezetting voor een theater-reünietour.
In 2014-2020 nam ze in de 'Tribute to The Cats Band' op elektrisch versterkte viool de strijkerspartijen voor haar rekening. Op 4 maart 2017 speelde ze mee naar aanleiding van het vijftienjarig bestaan van de TTTCB in AFAS Live met onder andere George Baker en Arnold Mühren.

## Privé

Schomper is getrouwd met gitarist arrangeur en componist Hans Hollestelle, ze hebben samen twee kinderen.

## Discografie

* Variaties op een dame (1978) met Flairck
* Adhesion (1980 en 1985) met diverse jazzmusici
* Secret Gardens (1982) met Berdien Stenberg
* Layla (1983) - productiemaatschappij Rocket
* Klassieke CD met pianist Marjes Benoist (1991)
# Chris Broerse

Christiaan Pieter (Chris) Broerse (Serooskerke-Walcheren, 7 september 1902 – Amstelveen, 28 juni 1995) was een Nederlands tuinman en landschapsarchitect.

## Broerse in Amstelveen

Broerse werd in 1926 door de tuinarchitect Dirk Tersteeg aangesteld als "tuinbaas" voor het "Wandelpark" dat toen in Amstelveen werd aangelegd. Dankzij onder meer Arie Colijn, burgemeester van Nieuwer-Amstel van 1916 tot 1932, kon Broerse later ook andere parken aanleggen, zoals het heempark De Braak (1939), het Jac. P. Thijssepark en het Koos Landwehrpark. Broerse werd in 1931 directeur van de Plantsoenendienst van de Gemeente Amstelveen (Nieuwer-Amstel). Als zodanig ontwierp hij het openbaar groen in de nieuwe wijken van Amstelveen en het groen rond het kantoorgebouw Van Leer.
Met het park De Braak (1939) en het (later zo genoemde) Thijssepark heeft Broerse de begrippen heempark en heemtuin in de wereld gebracht, eerst in Nederland. Met zijn heemtuin op de Floriade van 1960 in Rotterdam kreeg hij ook internationale erkenning. Broerse werd ook ingeschakeld voor groenaanleg rond Drakensteyn en de Hortus Botanicus van de VU in Amsterdam.
Ook was hij verantwoordelijk voor de begraafplaats Zorgvlied, die mede door hemzelf was ingericht en waar hij begraven ligt. Bij zijn afscheid in 1967 besloot het gemeentebestuur het Wandelpark naar hem te vernoemen als C.P. Broersepark.
Broerse werd in 2000 (postuum) tot Amstelvener van de eeuw benoemd.
* Broersepark
* Groen bij het kantoorgebouw Van Leer
* Een pad op Zorgvlied

## Persoonlijk

Christiaan Pieter Broerse was de 3e zoon van Pieter Hendrik Broerse (Serooskerke, 3 oktober 1870) en Christina Pieternella Degens ( Middelburg, 17 maart 1871). Op 12 mei 1931 te Enschede trad hij in het huwelijk met Johanna Berendina Koenderink (Enschede, 21 september 1899).
Na de Tweede Wereldoorlog en de Watersnoodramp van 1953, heeft hij zich, naast zijn werk in Amstelveen, ingezet voor de herbeplanting van zijn zwaar getroffen Zeeuwse geboortegebied Walcheren, in de periode 1946-1954.
* ↑ Peter Fraanje, in: De Wete, Heemkundige Kring Walcheren, april 2008: Herbeplanter van Walcheren, het werk van Christiaan Pieter Broerse. Gearchiveerd op 8 april 2023.
* C.P. Broerse: Behouden beplant beschut, uitg. Stichting Nieuw Walcheren, 1948
* Amstelveenweb: Chris P. Broerse
* Hein Koningen, in: Oase, winter 1995: Chris P. Broerse (1902-1995) Zijn leven: Een passie voor groen
* Zeeuws Archief, Akte van geboorte, nr.27
* Archief Collectie Overijssel, reg.nr.3735, huw.akte 128
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9185 0061
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067561586
* Virtual International Authority File: 285754467
* WorldCat (via VIAF): 285754467
# ISEL Magazine

ISEL Magazine werd opgericht in mei 2004 door Ilse Adam en Peter Cooreman. Het magazine verschijnt 2-maandelijks en brengt portretten van voornamelijk Belgische kunstenaars. Zowel kunstenaars actief in de beeldende kunst als mode, vormgeving, architectuur, culinair, als andere komen aanbod.
ISEL Magazine is tweetalig (Nederlands en Frans) en heeft een oplage van 10.000 exemplaren.
# Jan Geersing

Jan Geersing (Leutingewolde, 30 juli 1940 – Zuidhorn, 17 februari 2021) was een Nederlands politicus van het GPV en later de ChristenUnie.
Hij werd geboren in het Drentse dorp Leutingewolde en had een Friese moeder en Drentse vader. Geersing studeerde Latijn en Grieks aan de Rijksuniversiteit Groningen en was begin jaren 60 docent klassieke talen aan het Grotius College in Heerlen; het enige protestantse gymnasium in Limburg. In 1966 werd hij docent klassieke talen op het Christelijk Gymnasium in Leeuwarden en in 1981 werd hij daar conrector.
Geersing was ook politiek actief. Zo was hij voorzitter van de Provinciale Contactraad (PCR; provinciaal bestuur) van het GPV in Friesland en stond hij in 1978 en 1982 voor het GPV op respectievelijk de 5e en 6e plaats bij de Provinciale Statenverkiezingen in Friesland. Bij de verkiezingen van 1978 werd Gerrit Gerritsma, tot dan het enige GPV-Statenlid in Friesland, niet herkozen, en in 1982 kwam de GPV'er Pieter Cnossen als eenmansfractie in de Staten. Toen deze halverwege 1984 voortijdig opstapte, en de GPV-kandidaten die boven Geersing op de kieslijst hadden gestaan afzagen van de mogelijkheid om Statenlid te worden, nam Geersing naast zijn werk in het onderwijs die functie erbij.
Op 1 augustus 1988 werd Geersing burgemeester van Ferwerderadeel. Op dat moment was er maar één andere GPV-burgemeester in Nederland; Bert Groen die toen burgemeester was van Bunschoten. Tijdens zijn burgemeesterschap was Geersing ook vele jaren voorzitter van de Fryske Akademy. Hij ging in augustus 2001 als burgemeester van Ferwerderadeel vervroegd met pensioen.
# Duiske Abbey

Duiske Abbey (Iers: Mainistir an Dubhuisce; ook Graiguenamanagh Abbey) is een Abdij in de Ierse plaats Graiguenamanagh, ten noorden van New Ross in Barrow Valley, County Kilkenny.
Zij was ooit het grootste Cisterciënzerklooster van Ierland is is thans nog hete best bewaarde - respectievelijk gerestaureerde. De naam stamt van de uitdrukking in het Gaelic voor zwart water (Dubh-Uisce) verwijzend naar de rivier Douskey in de buurt.
William Marshall, Earl van Pembroke, stichtte de abdij, samen met monniken uit Wiltshire, in 1204. Het was een dochterklooster van Stanley Abbey, dat zelf een dochterklooster van Quarr Abbey was.
De met gele kalksteen gebouwde kerk bestaat uit een lang schip met houten dak met vier dwarse zijbeuken en een koor. De huidige vloer ligt twee meter hoger dan de oorspronkelijke. Bij de restauratie in de 19e eeuw zijn delen van oude muren, bogen en kapellen vrijgemaakt. Men kan ook afdalen om het versierde portaal van het 13e-eeuwse zuidelijke portaal te zien.
Het klooster werd opgeheven in 1536 en verviel aan de familie Butler van Ormond, en vanaf 1703 aan de Agars. In 1728 werd een kapel tegen de zuidmuur aangebouwd. In 1774 stortte de originele achthoekige toren in. vanaf 1813 werd de kerk grotendeels hersteld. De westzijde werd in 1886 voltooid.
Op het kerkhof ten zuiden van het koor staan twee granieten keltische kruisen.
# William Marshall

William Marshall kan verwijzen naar:
* Willem de Maarschalk (1146-1219), 1e graaf van Pembroke
* William Marshall (illustrator) (1617–1649), Brits illustrator
* William Marshall (tennisser) (1849–1921), Brits architect en tennisser
* William Marshall (cameraman) (1885–1943), Turks cameraman
* William Marshall (orkestleider) (1917–1994), Amerikaans zanger, orkestleider en acteur
* William Marshall (acteur) (1924–2003), Amerikaans acteur en operazanger
* William Marshall (zoöloog)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van William Marshall en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Oriol Texidor

Oriol Texidor Martínez (Barcelona, 30 september 1974) is een Catalaanse multidisciplinaire kunstenaar.

## Biografie

Hij studeerde architectuur aan de Escola Técnica Superior d'Arquitectura del Vallès en aan de Universitat Politècnica de Catalunya. Hij betrad als autodidact de wereld van de beeldende kunst via een vier jaar durende reis om de belangrijkste Europese kunstmusea te bezoeken en te bestuderen. Daarna trok hij zich terug in de Pyreneeën, waar deze tijd van pensionering hem in staat zou stellen al deze ervaringen op te doen en zijn eigen artistieke stijl te ontwikkelen.

## Werk

Hij maakte zijn eerste creaties in 2002, waarbij hij de techniek en het medium aanpaste aan het onderwerp dat hij wilde vertegenwoordigen en om dit te bereiken integreerde hij verschillende technieken zoals graveren, digitaal printen, fotografie, de sculptuur of de video. Door zijn werk heeft de auteur geprobeerd de evolutie van de menselijke conditie te begrijpen en spiritueel te kunnen stijgen. Hij heeft deelgenomen aan meer dan honderd tentoonstellingen, zowel individueel als collectief, en zijn werk is aanwezig in talrijke collecties over de hele wereld. Hij was een resident artist op uitnodiging van verschillende nationale en internationale musea (Manresa, Barcelona, Maastricht, Capellades, La Bisbal, Essaouira) en hij is adviseur voor artistieke projecten voor internationale studenten. Daarnaast is hij docent geweest in verschillende centra zoals de Escola Massana en heeft hij talloze workshops gegeven over beeldhouwen, schilderen en tekenen. In 2007 keerde hij terug naar de architectuur om de werkplaats "Ar+Plastic Architecture" op te richten, gespecialiseerd in het creëren van artistieke projecten in de architectuur. Daarnaast heeft hij zijn denken belichaamd in twee gezamenlijke boeken: Espirituals sense religió, door Laia de Ahumana (Fragmenta, 2015), i L'experiència contemplativa, door Olga Fajardo (Kairós, 2017).

## Prijzen en erkenning

* Anchipurac esCultura Internationale Beeldhouwwedstrijd (San Juan de la Frontera, Argentinië, 2018)
* Eerste prijs in de Cal Massó Contemporary Art Grant (Reus, 2008)
* Eerste prijs op de Jonge Schilderbiënnale van de Generalitat de Catalunya (2004)
* Eerste prijs van de Internationale Schilderprijs van de Cercle de Belles Arts de Lleida (Lleida, 2003)
* Eerste prijs van de Jaurena Art Painting Competition (L'Hospitalet de Llobregat, 2003)
* Sala Parés Prijs voor Jonge Schilders (Barcelona, 2002)
* ↑ (en) Oriol Texidor Metafora Art Therapy
* ↑ (es) Inmersión Telúrica, la obra catalana que estará en el Parque Anchipurac Huarpe, 28 december 2018
* ↑ (es) De Barcelona a San Juan: una escultura llega a Anchipurac Diario 13 San Juan, 28 december 2018
* ↑ (ca) Oriol Texidor investiga el ritual religiós a Cal Massó Reus Digital, 9 september 2010
* ↑ (ca) Oriol Texidor parlarà sobre "Art i espiritualitat" a Terrassa catalunyareligio.cat, 10 april 2017
* ↑ (ca) Oriol Texidor guanya el I Premi Beca Cal Massó d'Art Contemporani reusdigital.cat, 10 december 2008
# Days Gone

Days Gone is een survival action-adventure ontwikkeld door SIE Bend Studio. Het spel wordt uitgegeven door Sony Interactive Entertainment en is in 2019 exclusief uitgekomen voor de PlayStation 4.
Het spel speelt zich af in een post-apocalyptische Verenigde Staten, twee jaar nadat een pandemie een groot deel van de aarde heeft uitgeroeid. Een deel van de overlevenden is gemuteerd tot zombie-achtige "Freakers". De speler speelt als overlever Deacon St. John vanuit een derdepersoonsperspectief in een open wereld.

## Ontvangst
### Kritisch

Recensiescore :
| Recensieverzamelaar | Score |
| GameRankings | (PS4) 70,77% |
| Metacritic | (PS4) 71/100 (pc) 76/100 |
| Publicist | Score |
| Gamer.nl | 8/10 |
| InsideGamer | 8,8/10 |
| Power Unlimited | 86/100 |
| Tweakers | 7,5/10 |
| FOK! | 6,5/10 |

### Commercieel

Uit uitgelekte documenten blijkt dat Days Gone per februari 2022 7,32 miljoen keer verkocht is. De pc-versie is 1,7 miljoen maal verkocht.
* 1 2 Bloemzaad, Rick, Days Gone uitgesteld tot april 2019. Gamer.nl (19 oktober 2018). Gearchiveerd op 19 oktober 2018. Geraadpleegd op 19 oktober 2018.
* ↑ Reviewscore Days Gone. gamerankings.com. Gearchiveerd op 8 december 2019. Geraadpleegd op 15 april 2021.
* ↑ PlayStation 4 Critic Reviews. metacritic.com. Geraadpleegd op 20 mei 2024.
* ↑ PC Critic Reviews. metacritic.com. Geraadpleegd op 20 mei 2024.
* ↑ Musters, Michel, Days Gone is een veilige game in een onveilige spelwereld. gamer.nl (25 april 2019). Gearchiveerd op 23 mei 2023. Geraadpleegd op 25 april 2019.
* ↑ Cornelis, Lars, Days Gone – Daar krijg je de dagen wel mee om. insidegamer.nl (25 april 2019). Gearchiveerd op 2 september 2019. Geraadpleegd op 25 april 2019.
* ↑ Meulen, Van der, Willem, Days Gone - Review. pu.nl (25 april 2019). Gearchiveerd op 25 april 2019. Geraadpleegd op 25 april 2019.
* ↑ Ubachs, Jurian, Days Gone Review, Motormuizen versus hordes zombies. tweakers.net (27 april 2019). Geraadpleegd op 15 april 2021.
* ↑ Nathan, Days Gone. fok.nl (25 april 2019). Geraadpleegd op 25 april 2019.
* ↑ (en) Obedkov, Evgeny, Bloodborne and Days Gone sold over 7 million copies each, and other sales data on Sony’s first-party games. gameworldobserver.com (20 december 2023). Geraadpleegd op 24 mei 2024.
* ↑ (en) Obedkov, Evgeny, Insomniac leak reveals sales of PlayStation games on PC, plus Spider-Man 2 had budget of whopping $315 million. gameworldobserver.com (19 december 2023). Geraadpleegd op 24 mei 2024.
# Klasiesriviergrotten

De Klasiesriviergrotten (Engels: Klasies River Caves) zijn een groep paleoantropologische en archeologische vindplaatsen in Zuid-Afrika. De grotten bevinden zich ongeveer 500 m ten oosten en boven de monding van de rivier de Klasies in de provincie Oost-Kaap, niet ver van de stad Humansdorp aan de Tsitsikamma-kust. In de grotten zijn talloze menselijke fossielen uit de Middle Stone Age gevonden, die door sommige onderzoekers worden geïnterpreteerd als het oudste bewijs van de aanwezigheid van de vroege moderne mens in Zuid-Afrika.
De twee grotere grotten en drie abri's werden voor het eerst onderzocht in 1967/68 door Ronald Singer en John Wymer. Destijds en bij de opgravingen die Hilary John Deacon vanaf 1984 voortzette, werden verschillende horizonten uit de Middle Stone Age ontdekt, met daarboven lagen uit de Later Stone Age. Tussen deze twee gebieden bevond zich een steriele laag, veroorzaakt door een stijging van het zeeniveau, waardoor de golven het binnenste van de grotten bereikten. De grotten werden ongeveer twee miljoen jaar geleden ook doorspoeld door golven. Een van de lagen zou kunnen worden toegewezen aan de Howieson's Poort-industrie.
De onderste laag van de afzettingen, die tot 30 meter dik zijn, werd ongeveer 120.000 jaar geleden gevormd, terwijl werd vastgesteld dat de lagen uit de Middle Stone Age jonger waren, tot 60.000 jaar oud.
Er werden onder meer tien losse tanden, vijf gedeeltelijk bewaarde onderkaken, twee bovenkaakfragmenten en een tiental andere schedelfragmenten ontdekt, evenals verschillende botten uit het gebied onder de schedel. De verschillen in grootte tussen vergelijkbare botten zijn ongewoon groot, wat kan worden toegeschreven aan een bijzonder uitgesproken seksuele dimorfie of aan het feit dat de grot afwisselend door verschillende populaties werd gebruikt. Talrijke botten vertonen brand- en snijwonden: het spierweefsel is er waarschijnlijk afgeschraapt. Ze komen uit een archeologische laag die 110.000 tot 100.000 jaar oud is en werden gevonden vermengd met ontvleesde beenderen van verschillende diersoorten. Er werd ook een 120.000 jaar oude haardplaats ontdekt met overblijfselen van verkoolde zetmeelrijke plantendelen.
Voor de grotten werd, samen met andere, in 2015 de status van Werelderfgoed aangevraagd. In juli 2024 werden drie archeologische vindplaatsen toegevoegd aan de UNESCO-werelderfgoedlijst onder de titel De opkomst van modern menselijk gedrag: de pleistocene bezettingsplaatsen van Zuid-Afrika, hoewel de Klasies-grotten daar niet bij waren.
* Virtual International Authority File: 247835002
* WorldCat (via VIAF): 247835002
# Witnekraaf

De witnekraaf (Corvus albicollis) is een zangvogel uit de familie van de kraaiachtigen (Corvidae).

## Kenmerken

Een hoofdkenmerk van de witnekraaf is de witte streep op de nek. De keel, borst en nek tonen een vage paarse glans. De rest van hun lichaam is voornamelijk zwart.
* Lengte: 50-54 cm
* Vleugel: 376-430 mm
* Gewicht: 762-865 g

## Leefwijze

Deze vogel jaagt onder andere op schildpadden, zij laten deze uit de lucht vallen zodat het schild kapot breekt en ze het vlees wat erin zit op kunnen eten.

## Voorkomen

De witnekraaf komt voor in het zuidoosten van Afrika in open, bergachtig gebied. Hij is vrij algemeen in kleine steden en dorpen, zolang er maar bergen of heuvels in de buurt zijn waar hij kan rusten of nestelen.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als doorgaans schaars maar soms plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Witnekraaf op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Karen McGhee (2006). National Geographic Junior Dieren Encyclopdedie, pp. 137.