OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bundeswehr

De Bundeswehr is de krijgsmacht van Duitsland.
De Bundeswehr bestaat uit drie onderdelen:
* Heer: landmacht
* Luftwaffe: luchtmacht
* Deutsche Marine: marine
Daarnaast is er nog een aantal gezamenlijke organisaties zoals:
* Streitkräftebasis: 'paarse' organisatie voor ondersteunende diensten, zoals militaire politie, brandstof, munitiebeheer etc.
* Sanitätsdienst: geneeskundige dienst
* Wehrverwaltung: administratie
* Wehrtechnische Dienststellen: testinrichtingen
* Bundesamt für Wehrtechnik und Beschaffung: materieelaankoop
In de Duitse grondwet is geregeld dat voor de inzet van de Bundeswehr altijd een parlementaire toestemming nodig is.

## Geschiedenis

De Bundeswehr is op 12 november 1955 opgericht als uitvloeisel van de Verdragen van Parijs. De Bondsrepubliek was op dat moment nog niet geheel soeverein: de geallieerde bezetters hadden nog niet alle rechten opgegeven. Het bevel over de Bundeswehr werd geïntegreerd in de NAVO-commandostructuur. Pas na het in kracht treden van het Twee-plus-Vier-verdrag in 1991 kreeg de Bondsrepubliek haar volledige soevereiniteit.
Toen de DDR in 1990 opging in de Bondsrepubliek hield ook de Oost-Duitse tegenhanger van de Bundeswehr - de Nationale Volksarmee (NVA) - op te bestaan. Een groot deel van het materieel en personeel van de NVA werd opgenomen in de Bundeswehr. De hogere Oost-Duitse officieren werden echter ontslagen vanwege hun nauwe banden met het voormalige regime.
Vanwege het einde van de Koude Oorlog werd het Duitse defensiebudget kleiner; veel materieel werd daarom afgestoten. In 2011 werd uiteindelijk ook de laatste lichting dienstplichtigen opgeroepen. De Bundeswehr spitste zich toe op inzet bij buitenlandse (vredes)missies, zoals in Somalië, Kosovo, Bosnië, Afghanistan en Libanon. In dat kader werd in 1997 de KSK opgericht, waarmee de Bundeswehr voor het eerst een special forces-eenheid kreeg die snel in het buitenland kon worden ingezet.
In 2014 gaf minister van defensie Von der Leyen toe dat de Bundeswehr grote problemen had met de inzetbaarheid. De hele krijgsmacht had te kampen met verouderd materieel en een gebrek aan reserve-onderdelen.
Bondskanselier Olaf Scholz zei op 27 februari 2022 dat zijn regering het budget voor de Duitse krijgsmacht fors wil vergroten. Deze uitspraak deed hij in de Bondsdag in een debat naar aanleiding van de Russische inval in Oekraïne. Volgens Scholz is het de bedoeling dat de Bundeswehr beter inzetbaar wordt, en dat Duitsland als NAVO-lid voldoet aan de NAVO-norm, die stelt dat elke lidstaat minstens 2% van zijn bbp aan defensie uitgeeft. In 2024 zal Duitsland ruim 2% van het bbp aan de NAVO rapporteren, opnieuw voor het eerst sinds 1991 met 2,12% defensie-uitgaven.

## Dienstplicht

De dienstplicht duurt zes maanden en kan vrijwillig worden verlengd tot 24 maanden. Op 3 januari 2011 werd de laatste lichting dienstplichtigen opgeroepen. De Duitse krijgsmacht bestaat sindsdien uit enerzijds beroepsmilitairen en anderzijds vrijwilligers.
# Hilko Mak

H.J. (Hilko) Mak (Krimpen aan den IJssel, 19 juni 1954) is een Nederlands politicus en bestuurder. Hij is lid van het CDA.

## Carrière

Mak werkte vanaf 1971 bij de Algemene Bank Nederland, waarna hij in 1971 ging werken bij de Economische Controledienst. Hier bleef hij werkzaam toen deze dienst in 2000 opging in de FIOD, waar hij in 2002 teamleider en lid van het managementteam werd.
Daarnaast is Mak actief als politicus. Aanvankelijk was hij afdelingsvoorzitter van het CDA in Beuningen, en in 2002 werd hij fractievoorzitter in de gemeenteraad van deze gemeente. In 2006 werd hij daar wethouder en had de portefeuilles Ruimtelijke Ordening, Volkshuisvesting, Welstand, Financiën, Economie, Kunst en Cultuur, Recreatie en Toerisme onder zich. Na de verkiezingen in 2010 werd hij opnieuw fractievoorzitter. Hij vervulde diverse andere functies op sociaaleconomisch en maatschappelijk vlak.
Op 29 november 2010 werd hij voorgedragen door de gemeenteraad van Deurne als nieuwe burgemeester en opvolger van Peter Grem, die na het vertrek van Gerard Daandels het ambt waarnam. Mak werd op 2 februari 2011 geïnstalleerd nadat hij de dag ervoor benoemd was. Hij is gestopt per 1 februari 2021 als burgemeester van Deurne. Op 12 oktober 2020 werd Greet Buter voorgedragen als burgemeester van Deurne. Zij begon op 1 februari 2021.

## Persoonlijk

Mak groeide op in Nijmegen in een Nederlandse Hervormd gezin. Op zijn dertiende kreeg hij orgel-les in de Petruskerk in Nijmegen. Mak is gehuwd geweest en heeft een zoon. Hij beoefent het paardenmennen met een enkelspan. Hij is de eerste tijdens zijn ambtstermijn ongehuwde burgemeester van Deurne sinds 1895. Hij werd organist en adviseur van de kerkenraad van de PKN in Groesbeek.
* ↑ Benoemingen burgemeesters Cuijk, Deurne en Kapelle, Rijksoverheid, 5 januari 2011. Gearchiveerd op 30 juli 2023.
* ↑ Burgemeester Mak van Deurne kondigt afscheid aan, ED, 1 januari 2020. Gearchiveerd op 3 juli 2023.
* 1 2 Aanbeveling benoeming nieuwe burgemeester van Deurne bekend, Gemeente Deurne, 12 oktober 2020.
* ↑ Nieuwe burgemeester in Deurne, Rijksoverheid, 15 januari 2021. Gearchiveerd op 16 januari 2025.
* ↑ ‘Paarden en muziek zorgen voor balans in mijn drukke leven’, DENK van de Atlant Groep, nr. 5 2012. Gearchiveerd op 16 januari 2025.
* ↑ Volle historische kerk voor scheidende domina Janneke Ruijs, Gemeentenieuws Groesbeek, 26 augustus 2024. Gearchiveerd op 16 januari 2025.
* ↑ Kerkenraad, Protestantse Gemeente Groesbeek, geraadpleegd op 16 januari 2025. Gearchiveerd op 16 januari 2025.
# Aristofusus helenae

Aristofusus helenae is een slakkensoort uit de familie van de Fasciolariidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1939 voor het eerst geldig gepubliceerd door P. Bartsch.
* ↑ WoRMS (2012). Aristofusus helenae (Bartsch, 1939). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=1318060
* ↑ Bartsch, P. (1939). Two remarkable new species of marine shells from Florida. Smithsonian Miscellaneous Collections. 98(1): 1-3
# Hans Hollein

Hans Hollein (Wenen, 30 maart 1934 – aldaar, 24 april 2014) was een Oostenrijks architect.
Hollein behaalde een diploma aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Wenen in 1956, daarna studeerde hij aan de Illinois Institute of Technology in 1959 en de University of California in 1960. Hij werkte voor verscheidene bedrijven in Zweden en de Verenigde Staten, waarna hij terugkeerde naar Wenen en zijn eigen bedrijf begon. Hij heeft onder andere het Museum für Moderne Kunst in Frankfurt, het Haas-Haus in Wenen en het Landesmuseum in St. Pölten ontworpen.
In 1963/64 en 1966 was Hollein gastprofessor aan de Washington University in St Louis. In 1967-76 was hij professor aan de Kunstacademie Düsseldorf. Sinds 1976 was hij professor aan de Universiteit voor toegepaste Kunst in Wenen. In september 2002 ging hij daar met emeritaat.
Hollein overleed in 2014 op 80-jarige leeftijd thuis in zijn geboortestad.

## Prijzen

* Reynolds Memorial Award (1966 en 1984)
* Großer Österreichischer Staatspreis (1983)
* Pritzker Prize (1985)
* Österreichisches Ehrenzeichen für Wissenschaft und Kunst (1990)
* Ehrenmedaille der Bundeshauptstadt Wien in Gold
# Nick Fichtinger

Nick Fichtinger (Zeist, 6 april 2004) is een Nederlands voetballer die als middenvelder voor PEC Zwolle speelt.

## Carrière

Fichtinger begon op vierjarige leeftijd met voetballen bij SV Saestum. Begin 2019 werd hij gescout door drie betaald voetbal organisaties en ging hij op proef bij PSV, PEC Zwolle en N.E.C.. Hij maakte vervolgens de overstap van zijn amateurclub SV Saestum naar de jeugdopleiding van PEC Zwolle. In 2023 mocht hij voor het eerst mee op trainingskamp met de hoofdselectie, tijdens de eerste wedstrijd in het nieuwe seizoen zat hij op de bank in de thuiswedstrijd tegen Sparta Rotterdam. In de tweede speelronde tegen FC Twente maakte hij zijn debuut door in de 68e minuut in te vallen voor Thomas Lam.

### Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2023/24 | PEC Zwolle | Nederland | Eredivisie | 6 | 0 | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 | 6 | 0 |
| 2024/25 | PEC Zwolle | Nederland | Eredivisie | 12 | 0 | 1 | 0 | – | – | 0 | 0 | 13 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 18 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 19 | 0 |
| Bijgewerkt tot 24 december 2024 ||||||||||||||
# De Reformatie

De Reformatie was een kerkelijk persorgaan binnen de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKV) en opgericht door onder andere een van de voormannen van de vrijmaking: Klaas Schilder. Hij vormde samen met 31 anderen de redactie waarvan Herman Bavinck de oudste en meest bekende deelnemer was. Het blad is in 2015 gefuseerd met Opbouw tot het tijdschrift OnderWeg.
De Reformatie is een van de eerste bladen geweest die de Duitse bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog verbood omdat Klaas Schilder tegen het nazisme schreef.
* ↑ DBNL, George Harinck, De Reformatie. Weekblad tot ontwikkeling van het gereformeerde leven 1920-1940 · dbnl. DBNL. Geraadpleegd op 13 maart 2021.
* ↑ Van Spronsen, K.C. (2-4-1977). K.C. van Spronsen. De Reformatie 52,26
# Cape-Yorkfluiter

De Cape-Yorkfluiter (Drymodes superciliaris) is een zangvogel uit de familie Petroicidae (Australische vliegenvangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op het Kaap York-schiereiland in het noordoosten van Australië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Cape-Yorkfluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Ademhalingstechniek

Mensen kunnen ademhalingstechnieken gebruiken om zich er bij hun ademhalen bewust van te zijn, hoe zij die zo goed mogelijk kunnen laten gaan. Deze technieken helpen bij activiteiten waar goed ademhalen belangrijk is, zoals bij sprekers, zangers, blazers in de muziek en sporters. Daarnaast worden in oosterse bewegingskunsten, meditatie en bij verschillende therapieën ademhalingstechnieken gebruikt als methode om tot ontspanning en rust te komen. Bij yoga heet de leer van de ademhalingstechniek pranayama.
Sportduikers gebruiken ademhalingstechnieken om efficiënt om te kunnen gaan met de beperkte voorraad ademlucht, de samengeperste schone lucht in een drukvat. Brandweerlieden leren een ademtechniek om bij zware inspanning met adembescherming een zogenaamde ademcrisis te voorkomen.
Door het zich bewust maken van de ademhaling kan het lichaam beter met emotie en stress omgaan. Als we gestrest raken, versnelt daardoor onbewust onze ademhaling. Door in dat geval de ademhaling te vertragen, kunnen we het autonome zenuwstelsel beïnvloeden en de stress verminderen.

## Enkele ademhalingstechnieken

* Anapanasati is een ademhalingstechniek in het boeddhisme.
* Buteyko - door een arts uit de Oekraïne ontwikkelde methode
* Oxygen Advantage - door de Ier Patrick McKeown ontwikkelde methode, voor een deel op het werk van Buteyko leunt en vooral bedoeld tegen hyperventilatie
* Pranayama - afkomstig uit het yoga
* Qi - oosterse leefwijze bekend van onder andere tai chi, in Japan bekend als Ki.
* Rebirthing - uit de yoga en de alternatieve geneeswijze
* Wim Hofmethode - door de Nederlander Wim Hof ontwikkelde methode, die het immuunsysteem zou versterken.

### Specifieke ademtechnieken voor zangers en bespelers van blaasinstrumenten

* Ademsteun is een ademhalingstechniek waarbij de grootste druk vanuit het middenrif uitgaat in plaats van op keel en stem. Het vermindert onnodige keelklachten en verbetert de mogelijkheden van de stem- en blaastechniek.
* Circulaire ademhaling is bedoeld om op blaasinstrumenten noten met vrijwel onbeperkte duur te produceren en wordt door spelers van de didgeridoo gebruikt.
# Halve marathon van Egmond 1984

De halve marathon van Egmond 1984 vond plaats op zondag 8 januari 1984. Het was de twaalfde editie van deze halve marathon. De organisatie was in handen van wielervereniging Le Champion. Het aantal inschrijvingen was 5150 en daarmee 1000 minder dan het jaar ervoor.
De wedstrijd werd bij de mannen gewonnen door de Belg Alex Hagelsteens. Dit was zijn tweede overwinning, nadat hij in 1982 al eerder had gewonnen. Het Parool schreef in 1984 over zijn overwinning: "Tussen de hoog opzwepende golven en de door water en wind aangevreten duinenrij leek Alex Hagelsteens op het strand van Egmond van een andere wereld. Alsof hij er volstrekt geen moeite voor hoefde te doen trotseerde de Belgische atleet met lichtvoetige tred de stormachtige wind. Op de laatste zeven kilometer over het natte, zuigende zand naam hij met elke stap meer afstand van zijn concurrenten, die achter zijn rug onder een dreigend wolkendek verschrompelden tot nietige poppetjes." Met zijn finishtijd van 1:06.37 was hij iets trager dan het parcoursrecord van 1:06.25 uit 1978. De overwinning bij de vrouwen ging naar de eveneens Belgische Francine Peeters.

## Uitslagen
### Mannen

| Positie | Atleet | Land | Tijd |
| 1 | Alex Hagelsteens | België | 1:06.37 |
| 2 | Henrik Jørgensen | Denemarken | 1:07.43 |
| 3 | Cor Lambregts | Nederland | 1:07.49 |
| 4 | Karel Lismont | België | 1:07.53 |
| 5 | Peter Rusman | Nederland | 1:08.17 |
| 6 | Kenneth Foster | Verenigd Koninkrijk | 1:08.40 |
| 7 | Marti ten Kate | Nederland | 1:08.43 |
| 8 | Peter Arne Silte | Noorwegen | 1:08.50 |
| 9 | Rouby Agten | België | 1:09.01 |
| 10 | Cor Saelmans | België | 1:09.08 |

### Vrouwen

| Positie | Atlete | Land | Tijd |
| 1 | Francine Peeters | België | 1:18.20 |
| 2 | Marie-Christine Deurbroeck | België | 1:18.34 |
| 3 | Magda Ilands | België | 1:18.46 |
| 4 | Eefje van Wissen | Nederland | 1:19.06 |
| 5 | Metta Holm-Hansen | Denemarken | 1:21.15 |
| 8 | Gerrie Timmermans | Nederland | 1:26.12 |
* Mooij, C. en Knippen, M (2006) Egmond na 738 kilometer, uitgegeven door Cor Mooij i.o.v. Le Champion ISBN 90-811264-1-5
* Historie op de officiële website
1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Grote marene

De grote marene (Coregonus lavaretus) is een soort houting uit de orde van zalmachtigen (Salmoniformes).

## Beschrijving

In de 19e en 20e eeuw werd de wetenschappelijke naam Coregonus lavaretus toegekend aan vrijwel alle Europese en enkele Noord-Amerikaanse soorten houtingen (of marenen). Deze soort is typisch voor de hele groep houtingen. In het Nederlands heette de soort toen grote marene. In 1984 werd bijvoorbeeld de Noordzeehouting nog beschreven als een ondersoort van deze grote marene: Coregonus lavaretus oxyrinchus. Ook de zogenaamde Bodenmeerhouting wordt wel aangeduid als C. lavaretus.

## Huidige status

Volgens de nomenclatuurregels van de ICZN is dit niet terecht, omdat deze naam al in 1555 door Guillaume Rondelet voor de houting (marene) uit het Meer van Bourget werd gebruikt. In 1997 werd het taxon door Maurice Kottelat opnieuw beschreven.
Tot het begin van de 20e eeuw kwam deze houting nog voor in het Meer van Genève. Daar is hij verdwenen als gevolg van eutrofiëring en overbevissing. Over de kwetsbaarheid van de populaties in het Meer van Bourget en het Meer van Aiguebelette zijn geen gegevens bekend. Mogelijk vormen introducties van andere soorten houtingen een gevaar. De IUCN beschouwt Coregonus lavaretus daarom als een kwetsbare soort.
* Species summary C. lavaretus'
* 1 2 (en) Grote marene op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Svetovidov, A.N., 1984. Salmonidae. In: P.J.P. Whitehead et al., (eds.). Fishes of the North-eastern Atlantic and the Mediterranean (FNAM) Unesco, Paris, vol. I: 373-385. geciteerd in Nijssen H. en S.J. de Groot 1987, De vissen van Nederland. KNNV, Utrecht.
* ↑ https://www.ub.uni-konstanz.de/kops/volltexte/2007/3926/pdf/Thomas_Eckmann_CJFAS_2007.pdf
* ↑ Maurice Kottelat: European Freshwater fishes. An heuristic checklist of the freshwater fishes of Europe (exclusive of former USSR), with an introduction for non-systematists and comments on nomenclature and conservation. Biologia (Bratislava) Sect. Zool., 52 (Suppl.). 1997.
* ↑ Maurice Kottelat & Jörg Freyhof: Handbook of European Freshwater Fishes. 2007, ISBN 978-2-8399-0298-4.
# Vlag van Gironde

De vlag van Gironde is de niet-officiële vlag van het Franse departement Gironde. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Gironde geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag is verdeeld in twee delen. Het bovenste deel van de vlag, dat ongeveer 1/3 van de vlag in hoogte neemt, heeft een rode achtergrond met daarop een gele luipaard met blauwe tong en klauwen. In het onderste 2/3 deel is gegeerd in acht stukken van blauw en wit.
De gegeerde indeling spreekt voor zich (gironné → Gironde), een verwijzing naar de naam van het departement. Het schildhoofd draagt de vlag van de voormalige provincie Aquitanië, waarvan Bordeaux, de hoofdstad van de Gironde, de hoofdstad was, en tegelijkertijd de Engelse leeuw, omdat het gebied in de middeleeuwen enkele eeuwen tot Engeland behoorde. De vlag is geïnspireerd op het ontwerp van het wapen dat in 1950 is voorgesteld door Robert Louis.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Vlag van Aquitanië
* Logovlag
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Gironde (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Drapeau du Conseil général de la Gironde. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Armoiries de la Gironde. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
# Joe Bwalya

Joe Bwalya (Lusaka, 24 oktober 1972) is een Zambiaans voetballer en de jongere broer van Kalusha Bwalya. Hij werd net zoals Kalusha ontdekt door Cercle Brugge op jonge leeftijd. Had onmiskenbaar veel talent maar bleef een eeuwige belofte en werd meermaals geteisterd door blessureleed.

## Teamloopbaan

* Mufulira Wanderers
* Cercle Brugge
* KRC Harelbeke
* Cercle Brugge
* Zultse VV
* Zesco United Ndola
# Drymodes

Drymodes is een geslacht van zangvogels uit de familie Australische vliegenvangers (Petroicidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Drymodes beccarii – Papoeafluiter
* Drymodes brunneopygia – Malleefluiter
* Drymodes superciliaris – Cape-Yorkfluiter
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Lubāns-meer

Het Lubāns-meer (Lets: Lubāns, ook: Lubānas ezers of Lubāna ezers) is het grootste meer van Letland. Het bevindt zich op de grens van Rēzeknes novads en Madonas novads, en historisch vormt het de grens tussen Vidzeme en Letgallen.
Het meer ligt in een depressie in het oosten van Letland en wordt gevoed door de rivieren Rēzekne en Malta en watert via de Aiviekste uit in de Westelijke Dvina.

## Regulering

Om de regelmatige voorjaarsoverstromingen in te perken werden al sinds het midden van de 19e eeuw verschillende dammen, sluizen, kanalen en sloten gebouwd. Bij een overstroming in de vroege 20e eeuw werd een oppervlakte van 650 km² overspoeld. Door het reguleren van de uitstroom in de Aiviekste in 1929/39 daalde het waterpeil met enkele meters. Het Meirān-kanaal in het zuidwesten van het meer leidt de Malmuta en Lisiņa, die voorheen in het meer stroomden, direct in de Aiviekste.
Het laagste waterpeil van het meer was in het midden van de jaren 1970. Voor enige tijd was het Rāznas-meer het grootste meer van Letland. Ongeveer 180 km² voormalige moerassen en uiterwaarden in het Lubāns-bekken zijn nu drooggelegd en bewerkt.
De oppervlakte van het meer varieert sterk met het waterniveau:
* 1850: 97,7 km² (92,75 m boven de zeespiegel)
* 1900: 90,4 km²
* 1974: 24,85 km² (90,7 m boven de zeespiegel)
* 1995: 80,7 km²

## Natuurbehoud

Sinds 1999 bestaat er een natuurgebied, dat aanzienlijk is uitgebreid in 2009. De fusie van 12 natuurgebieden rond de Lubāns maakte het een van de grootste beschermde natuurgebieden van Letland, Lubāna mitrāja dabas liegums (Lubāns drasland natuurreservaat). De draslanden zijn een belangrijk broedgebied voor een aantal zeldzame vogelsoorten. In het meer leven 14 verschillende vissoorten.
Het gebied is sinds 2002 opgenomen in het Natura 2000-netwerk van beschermde gebieden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lubān-See op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gerard van Hulst

Gerard Johan Anthonie van Hulst (Amsterdam, 17 september 1909 – Breda, 13 mei 1990) was een Nederlandse componist, dirigent, schrijver, dichter en schilder.
Van Hulst studeerde orgel bij Johan Fredrik Rootlieb, piano en koordirectie bij Fred. J. Roeske en compositie bij Daniël Ruyneman. Na het behalen van zijn muziekdiploma's vestigde hij zich als dirigent te Amsterdam. Van Hulst was veelzijdig: hij schreef een 25-tal boeken, waaronder Inleiding tot de Kunstgeschiedenis dat op middelbare scholen werd gebruikt en minstens 9 drukken beleefde.
Als dirigent leidde hij meer dan 1000 muziekuitvoeringen onder andere in het Amsterdamse Concertgebouw en hij componeerde veel muziekstukken, zoals een compositie voor beiaard die doorlopend was te horen op het Nederlandse paviljoen van de World Expo in Brussel in 1958; het was een opdracht van de Laura Spelman Rockefeller Foundation.
Hij was ook oprichter en eigenaar van het museum van Oosterwolde waar het publiek zijn collecties antiek, iconen, oude stijl meubels en archeologie kon bewonderen. Hij gaf er vaak lezingen en organiseerde er concerten. Voor zijn verdiensten in de kunstwereld werd hij in 1977 benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
In 1984 vertrok hij naar België waar hij tot zijn dood in 1990 in een villa in Loenhout woonde. Gerard van Hulst is de biologische vader van actrice Ine Veen en een broer van de hoogleraar pedagogiek en politicus Johan van Hulst.

## Werken

* Beknopte geschiedenis van het kerkelijk lied. Zutphen: Thieme, 1931
* Eenvoudige muziekleer. Tevens bevattende een beknopt overzicht van de muziekgeschiedenis. Amsterdam: H.J. Paris, 1948
* M.I.B.I.N. : muziekinstrumentenbouw in Nederland, met M.L. Opdam. Baarn: Luctor, 1952
* Zingen, slaan en spelen. Liedjes en zangspelletjes met blokfluiten en slaginstrumenten voor het muziekonderwijs op de lagere school. Amsterdam: H.J. Paris, 1954
** (Eerste deeltje)
** Tweede deeltje. Bevat: 1. Grauwe, grauwe ezel 2. Rommelpotterij 3. De haan 4. De boer die had een knol 5. Meisje ga je mee 6. Sneeuwliedje 7. Gelukkig is het land 8. Rhythmische oefening 9. Van do tot la en weer terug 10. De lege bladzij 11. Speelliedje 12. In de zomer 13. Rhythmische oefening 14. Zeemansliedje 15. Vogels vliegen 16. Een moeilijke oefening 17. De do-ladder 18. Een paard 19. Wilhelmus 20. Wilt heden nu treden
* Inleiding tot de kunstgeschiedenis. Groningen: Wolters, 195?
* Biografisch Portaal: 66969610
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9757 626X
* Library of Congress Control Number: n96069137
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069551103
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 95939
* Système universitaire de documentation: 249413264
* Virtual International Authority File: 200149105996968490067