OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wapen van Dantumawoude

Het wapen van Dantumawoude is het wapen van het voormalige Nederlandse dorp Dantumawoude, in de Friese gemeente Dantumadeel. Het wapen werd in 1996 geregistreerd als wapen van de Vereniging van Dorpsbelangen wijk Dantumawoude daar Dantumawoude niet de dorpsstatus heeft.

## Beschrijving

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   yn goud in ferhege griene skyldfoet, belein mei in goudene opbûgde skyldfoet, oerlein mei in reade foksekop; yn it goud steande op de snijline trije reade boargen, iepene en ferlichte fan it fjild, de lofter boarch toppe troch in grien elzeblêd.
De Nederlandse vertaling luidt als volgt:
   in goud een verhoogde groene schildvoet, belegd met een gouden opgebogen schildvoet, overlegd met een rode vossenkop; in het goud staande op de snijlijn drie rode burchten, geopend en verlicht van het veld, de linker burcht getopt door een groen elzenblad.
De heraldische kleuren zijn: goud (goud), sinopel (groen) en keel (rood).

## Symboliek

* Drie burchten: staan voor de drie dorpskernen van Damwoude: Akkerwoude, Murmerwoude en Dantumawoude.
* Elzenblad: geeft aan dat Dantumawoude de meest oostelijk gelegen kern van de drie is. Daarbij duidt het op het deel "woude" van de plaatsnaam.
* Gouden schildvoet: symbool voor de dekzandrug waar het dorp op gelegen is.
* Vossenkop: verwijst naar de grote aantallen vossen die in de omgeving voorkomen. Tevens is de vos ontleend aan het wapen van Dantumadeel.
* Het wapen van Dantumadeel.
# Marco Tizza

Marco Tizza (Giussano, 6 februari 1992) is een Italiaans wielrenner.

## Carrière

In 2017 was Tizza dicht bij zijn eerste profoverwinning toen hij in de achtste etappe van de Ronde van Portugal enkel geklopt werd door Vicente García de Mateos en Daniel Mestre in een sprint met zes.
In 2018 werd Tizza prof bij Nippo-Vini Fantini-Europa Ovini.

## Overwinningen
### 2019

    3e etappe Sibiu Cycling Tour
    5e etappe Ronde van Portugal

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Ronde van Lombardije | Strade Bianche | Waalse Pijl |
| 2018 | 82e | opgave | | 92e | buit.tijd | |
| 2019 | | | | | | |
| 2020 | | | | | | |
| 2021 | | | | | | |
| 2022 | | | 121e | | | 126e |
| 2023 | | | 95e | | | 75e |

## Ploegen

* 2015 – Team Idea 2010 ASD
* 2016 – D'Amico Bottecchia
* 2017 – GM Europa Ovini
* 2018 – Nippo-Vini Fantini-Europa Ovini
* 2019 – Amore & Vita-Prodir
* 2020 – Amore & Vita-Prodir
* 2021 – Amore & Vita-Prodir
* 2022 – Bingoal Pauwels Sauces WB
* 2023 – Bingoal Pauwels Sauces WB
* 2024 – Bingoal WB
* 2025 – Wagner Bazin WB
Capelli · Damiano · Garby · Malucelli · Mariani · Peretto · Pettiti · Reda · Spreafico · Tizza · Todaro · Torta · Viganò
Bagioli · Bou · Canola · D. Cima · I. Cima · Cunego · Grosu · Hatsuyama · Ito · Kobayashi · Lobato · Marangoni · Nakane · Nishimura · Ponzi · Santaromita · Tizza · Uchima · Yoshida · Zaccanti
Aniołkowski · Blouwe · De Maeght · Desal · Dupont · Lauk · Livyns · Meens · Menten · Mertz · Molly ·Paasschens · Paquot · Peyskens · Rex · Robeet · Tietema (vanaf 1/2) · Tizza · Venner · Viviani (vanaf 21/3) · L. Wirtgen · T. Wirtgen · Desmarets (stagiair) · Dopchie (stagiair)
Blouwe · De Maeght · De Tier · Desal · Guerin · Lauk · Malucelli · Meens · Mertens · Mertz · Peyskens · Robeet · Salby · Teugels · Tizza · Van Boven · Van der Beken · Van Keirsbulck · Van Rooy · Vandepitte · Matthys (stagiair) · Persico (stagiair)
Blouwe · De Meester · De Tier · Desal · Matthys · Meens · Mertens (tot 31/5) · Persico · Peyskens · Portsmouth · Salby · Teugels · Tizza · Van Boven · Van der Beken · Van Rooy · Vandepitte · Vermoote · Villa · Vliegen · Weemaes · Van Petegem (stagiair)
* (en) Profiel van Marco Tizza op ProCyclingStats
* Profiel van Marco Tizza op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Marco Tizza op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Marco Tizza op de website van de UCI
* Profiel van Marco Tizza op De wielersite
# Madonna van de cherubijnen

Madonna van de cherubijnen (Italiaans: Madonna dei Cherubini) is een schilderij van Andrea Mantegna uit circa 1485. Sinds 1808 maakt het deel uit van de collectie van de Pinacoteca di Brera in Milaan.

## Voorstelling

Jezus staat op de schoot van Maria terwijl hij zijn armpjes om haar nek slaat. Op de achtergrond is voor een heldere hemel een koor van cherubijnen (met blauwe vleugels) en serafijnen (met rode vleugels) afgebeeld.
Zoals gebruikelijk is bij dit type schilderijen kijken moeder en zoon elkaar niet aan. Hun vertrouwdheid komt tot uiting in tedere gebaren, zoals Jezus' liefdevolle omhelzing of de vingers van Maria die het het been van haar zoon strelen. Maria's peinzende en melancholische uitdrukking laat zien dat ze zich bewust is van het tragische lot dat haar zoon wacht.

## Geschiedenis

Tot 1885 werd het paneel toegeschreven aan Giovanni Bellini en verkeerde het in slechte staat. Dankzij de restauratie van Luigi Cavenaghi kon de hand van Mantegna worden herkend. Verder onderzoek liet zien dat de Madonna van de cherubijnen wellicht de Madonna was die de schilder schonk aan zijn vriend Matteo Bosso, die abt van Badia Fiesolana was. Het schilderij is ook in verband gebracht met de opdracht voor een Madonna met Kind door markies Francesco II Gonzaga van Mantua voor hertogin Leonora van Napels, zijn schoonmoeder. Het is niet bekend of de kunstenaar dit werk daadwerkelijk heeft voltooid. In een inventaris uit 1493 komt echter een schilderij van een Madonna met Kind en serafijnen voor.
Het altaarstuk bevond zich waarschijnlijk in de Santa Maria Maggiore in Venetië toen het tijdens de napoleontische bezetting van Italië werd gevorderd en naar de Pinacoteca di Brera werd gestuurd, waar het in september 1808 aankwam.

## Literatuur

* Maria Bellonci (1967). L'opera completa del Mantegna. Milaan: Rizzoli. p. 110
* Francesca Marini (2003). Mantegna. Milaan: Rizzoli.
* Mariolina Olivari (2006). Brera. Mantegna, La Madonna dei Cherubini. Milaan: Electa.
* Brera, guida alla pinacoteca. Milaan: Electa.
# August Ferdinand Kuwert

August Ferdinand Kuwert (Nidden, 15 oktober 1828 - Wernsdorf bij Königsberg, 14 augustus 1894) was een Duits entomoloog.
August Ferdinand Kuwert werd geboren in Nidden (nu het Litouwse Nida), Oost-Pruisen in 1828. Als entomoloog had hij vooral interesse in de orde van de kevers (coleoptera). Hij bewerkte de determinatietabellen voor de kevers uit Europa. Hij had een voorliefde voor waterkevers (Hydrophilidae), oevergraafkevers (Heteroceridae) en later ook mierkevers (Cleridae) en de Passalidae. Hij publiceerde hierover een groot aantal wetenschappelijke artikelen en beschreef veel nieuwe taxa.

## Enkele werken

* 1891 - Systematische Uebersicht der Passaliden-Arten und Gattungen. in: Deutsche Entomologische Zeitschrift
* 1897 - Die Passaliden Dichotomisch Bearbeitet, die Arten. in: Nov. Zool.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel August Ferdinand Kuwert op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* August Ferdinand Kuwert, korte biografie bij zobodat.at
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 297640275
* Système universitaire de documentation: 195446879
* Virtual International Authority File: 2073147605346157760008
* WorldCat (via VIAF): 2073147605346157760008
# Vlag van de Miskitokust

De vlag van de Miskitokust was het symbool van de Miskitokust. Er zijn achtereenvolgens twee verschillende ontwerpen in gebruik geweest.
De Miskitokust, die voor het grootste deel in het huidige Nicaragua en voor een kleiner deel in Honduras lag, kreeg in 1834 zijn eerste vlag. De vlag bestond uit vijf blauwe en vijf witte even hoge horizontale banen, met de Union Flag in het kanton. Destijds (al vanaf 1655) was de Miskitokust namelijk een Brits protectoraat.
In 1860 werd de Miskitokust overgedragen aan Nicaragua. Volgens het Verdrag van Managua kregen de indianen in het gebied, dat vanaf dan het Miskitoreservaat werd genoemd, autonomie. De Britse vlag in het kanton werd vervangen door de vlag van Nicaragua.
Na de dood van het eerste opperhoofd dood weigerde Nicaragua echter de nieuwe hoofdmannen van de Miskitostam te aanvaarden. Het geschil tussen de Miskito-indianen en Nicaragua werd voorgelegd aan de Oostenrijkse keizer Frans Jozef I. Deze gaf de Miskito's gelijk (1880). Tussen 1880 en 1894 was er daarom sprake van een grote mate van autonomie. Op 20 november 1894 gaven de Miskito's hun zelfbestuur op. Het gebied werd geïntegreerd in Nicaragua, en werd het departement Zelaya.
Sinds 1986 is de Miskitokust verdeeld in twee autonome regios, de Región Autónoma de la Costa Caribe Norte en de Región Autónoma de la Costa Caribe Sur. Beide regio's hebben eigen vlaggen. Eerder (1960) was het uiterste noorden al aan Honduras afgestaan.
Anguilla · Britse Benedenwindse Eilanden · Britse Bovenwindse Eilanden · Californië · Geconfedereerde Staten van Amerika · Los Altos · Miskitokust · Nederlandse Antillen · Republiek van de Rio Grande · Saint Christopher, Nevis en Anguilla · Sonora · Texas · Verenigde Staten van Centraal-Amerika · Vermont · Republiek West-Florida · West-Indische Federatie · Republiek Yucatán
# Lygropia melanoperalis

Lygropia melanoperalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1912. De spanwijdte van het vrouwtje bedraagt 24 millimeter.
De soort komt voor in Guyana.
# Lygropia phaeoneuralis

Lygropia phaeoneuralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1912. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 22 millimeter.
De soort komt voor in Paraguay.
# Valse kopergroenzwam

De valse kopergroenzwam (Stropharia caerulea) is een giftige schimmel behorend tot de familie Strophariaceae. Hij leeft als terrestrische (bodembewonende) saprotroof. Het 'vals' slaat niet zozeer op de giftigheid, maar op zijn gelijkenis met de echte kopergroenzwam.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 3 tot 7 cm. De slijmerige hoed heeft een fraaie donkergroene tot blauwgroene kleur en vervaagt naar geelbruin (mosterdkleurig) met de jaren. Hij is bij jonge vruchtlichamen half bolvormig, maar wordt later uitgespreid. Op het oppervlak bevinden zich hier en daar witte vlokjes, vooral aan de rand. De kleur van de hoed wijzigt later naar bleekgeel.

#### Lamellen

De lamellen zijn roodbruin bij jonge exemplaren en donkerbruin bij oudere exemplaren. De randen zijn niet witachtig van kleur. Het ontbreken van deze kleur onderscheidt deze soort van andere soorten in hetzelfde geslacht.

#### Steel

De steel heeft een lengte van 4 tot 9 cm en een dikte van 5 tot 9 mm. De steel is lichter dan de hoed, groenig of blauwig wit. Er is een vage ringzone, waaronder de steel voorzien is van afstaande witte schubjes.

#### Geur en smaak

Hij ruikt zwak zurig en de smaak is mild.

#### Sporenprint

De sporenprint is paarsbruin.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn glad, bruin, met dikke wanden, zonder kiempore en meten 7-9 × 4,5-6 µm. Ze hebben een ellipsoïde tot langwerpige tot eivormige vorm, afhankelijk van de kijkhoek. De basidia zijn smal knotsvormig, hebben vier sporen en hebben afmetingen van 24–40 bij 7–12 μm. De cheilocystidia zijn knotsvormig en meten 30–55 bij 4–40 μm met een hals die 2–5 μm breed is. Pleurocystidia zijn 40–60 bij 5–18 μm met een hals die 2–4 μm breed is. Gespen zijn in alle weefsels overvloedig aanwezig.

## Habitat

De soort is te vinden in bossen en parken, maar ook in bermen, op strooisel en houtsnippers en op plekken waar zich strooisel ophoopt, vaak tussen brandnetels.

## Verspreiding

De Europese soort komt voor van Spanje, Sardinië en Italië in West- en Centraal-Europa tot Denemarken, Zweden en Finland. In Nederland komt de soort algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst. Vruchtlichamen zijn aanwezig van september tot en met november.

## Foto's

* Sporen
* Lamellen (close-up)
* Bovenkant en onderkant
# De Eendracht (Varsseveld)

De Eendracht is een kerkgebouw van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB in de Nederlandse plaats Varsseveld. De kerk is in 1928 gebouwd, als vervanger van de voorgaande kerk uit 1882. De wit gepleisterde kerk heeft aan de straatzijde een klein portaal met puntgevel. De gevels zijn voorzien van spitsboogvensters die steeds per twee zijn uitgevoerd. Op het dak is een kleine lantaarn aangebracht. Aan de binnenzijde heeft de kerk een spitstongewelf.
De kerk is aangewezen als gemeentelijk monument. In 2011 is de kerk grotendeels opgeknapt.
# East Sepik

East Sepik is een provincie in de Momase regio van Papoea-Nieuw-Guinea. East Sepik telt 450 530 inwoners op een oppervlakte van 42.800 km². De hoofdstad is Wewak.
Provincies: Central · Chimbu · Eastern Highlands · East New Britain · East Sepik · Enga · Gulf · Hela · Jiwaka · Madang · Manus · Milne Bay · Morobe · New Ireland · Northern · Southern Highlands · Western · Western Highlands · West New Britain · Sandaun National Capital District Autonome provincie: Bougainville
# East New Britain

East New Britain is een provincie in de Islands regio van Papoea-Nieuw-Guinea. De provincie beslaat het oostelijke deel van het eiland New Britain (Nieuw-Brittannië) en omvat ook het eiland Duke of York en de gelijknamige eilandengroep van 13 eilanden. East New Britain telt 220.035 inwoners op een oppervlakte van 15.500 km². De provinciehoofdplaats is sinds 1994 Kokopo, dat jaar had immers een vulkaaneruptie significante schade aangericht aan de toenmalige provinciehoofdplaats Rabaul.
Provincies: Central · Chimbu · Eastern Highlands · East New Britain · East Sepik · Enga · Gulf · Hela · Jiwaka · Madang · Manus · Milne Bay · Morobe · New Ireland · Northern · Southern Highlands · Western · Western Highlands · West New Britain · Sandaun National Capital District Autonome provincie: Bougainville
# Hela (Papoea-Nieuw-Guinea)

Hela is een provincie van Papoea-Nieuw-Guinea. De hoofdstad is Tari. De provincie Hela is ontstaan op 17 mei 2012 als afsplitsing van de provincie Southern Highlands. Hela heeft een oppervlakte van 10.498 km² en 249.449 inwoners (2011).

## Bestuurlijke indeling

De provincie Hela is onderverdeeld in drie districten, die weer onderverdeeld zijn in verschillende lokale bestuursgebieden (local-level government).
* district Komo Magarima
** Hulia Rural
** Komo Rural
** Margarima Rural
* district Koroba-Lake Kopiago
** Awi-Pori Rural
** North Koroba Rural
** South Koroba Rural
* district Tari Pori
** Hayapuga Rural
** Tagali Rural
** Tari Urban
** Tebi Rural
Provincies: Central · Chimbu · Eastern Highlands · East New Britain · East Sepik · Enga · Gulf · Hela · Jiwaka · Madang · Manus · Milne Bay · Morobe · New Ireland · Northern · Southern Highlands · Western · Western Highlands · West New Britain · Sandaun National Capital District Autonome provincie: Bougainville
# Summer Is Here

Summer Is Here is een nummer van de nederbietband The Outsiders uit 1967.
Het nummer is geschreven door bandleden Wally Tax en Ronald Splinter en geproduceerd door John van Setten. Het lied is op single uitgegeven door Relax met "Teach Me To Forget You" als B-kant. Het staat niet op een van de drie studio-albums van de band, maar wel op het verzamelalbum Outsiders Songbook uit 1967. Summer Is Here stond tien weken in de Nederlandse Top 40, met de achtste positie als hoogste positie. Mede dankzij het succes van deze single mag de band optreden als voorprogramma bij Nederlandse optredens van de Rolling Stones en Little Richard.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 |
| Summer Is Here | 1398 | - | 1655 | - | 1806 | 1680 | 1849 | - | 1990 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2000 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* ↑ (en) Outsiders - Summer Is Here (1967-05).
* 1 2 Top 40, Stichting Nederlandse, Outsiders - Summer Is Here | Top 40. Top40.nl. Geraadpleegd op 10 oktober 2023.
* ↑ (en) The Outsiders - Outsiders Songbook (1967).
* ↑ The Summer Is Here - Outsiders. NPO Radio 2. Geraadpleegd op 10 oktober 2023.
# Silver moon (Michael Nesmith)

Silver moon was de derde single van Michael Nesmith en zijn begeleidingsband The First National Band. De Monkee haalde het van zijn studioalbum Loose salute uit 1970. Het nummer zou daarop eigenlijk niet voorkomen, maar werd vlak voor de persing toegevoegd. Het kwam in de plaats van een instrumentale track vernoemd naar de begeleidingsband.
De opnamen werden gemaakt door:
* Michael Nesmith – zang, slaggitaar
* John London – basgitaar
* John Ware – slagwerk
* O.J. "Red" Rhodes – pedal-steelgitaar
* Glen D. Hardin – piano

## Hitnotering

Het plaatje haalde “slechts” de 42e plaats in de Billboard Hot 100, maar was tevens het laatste plaatje van Nesmith dat zo hoog zou eindigen. In het Verenigd Koninkrijk haalde het plaatje geen notering, wel in de Nederlandse Top 40. In Canada kwam het tot plaats 13.
Hitnotering: week 6 t/m 15 in 1971 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| Positie: | 33 | 21 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 10 | 18 | 37 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

Silver moon stond alleen in 1999 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1955.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Silver Moon (song) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Statuut van Westminster

Het Statuut van Westminster is een in 1931 door het Britse parlement aangenomen wet die de onderlinge verhoudingen tussen de Britse dominions en Verenigd Koninkrijk regelt. Via dit statuut verkregen de dominions, te weten Australië, Canada, de Ierse Vrijstaat, Nieuw-Zeeland, Newfoundland en de Unie van Zuid-Afrika, de facto onafhankelijkheid in alle aangelegenheden tenzij de dominions er op eigen verzoek van af zagen. De wet is thans van kracht in Groot-Brittannië, Australië, Canada en Nieuw-Zeeland daar Zuid-Afrika en Ierland inmiddels republieken zijn.
Het Statuut van Westminster was het logische vervolg op de Imperial Conferences die in 1926 en 1930 in Londen werden gehouden en waar de dominions verregaande autonomie verkregen. Sommige dominions verzochten echter om uitzonderingen. Zo kon men het in Canada niet eens worden over de te volgen procedures om de eigen grondwet te wijzigen waardoor hiervoor een uitzondering in het Statuut werd gemaakt. Het zou nog tot 1982 duren voordat de Canada Act van kracht zou worden en het laatste restje Britse invloed op Canada en de Canadese Grondwet zou verdwijnen. Ook konden tot 1949 nog beslissingen van het Canadees Hooggerechtshof bij de Privy Council in Londen worden aangevochten. Met betrekking tot Australië bleef Londen nog enig gezag hebben over provisies met betrekking tot de individuele Australische staten. In de praktijk werd er echter nooit gebruikgemaakt van deze provisies door het Britse parlement. Met de Australia Act van 1986 behoorde ook dit tot het verleden.
Hoewel het Statuut van Westminster met onmiddellijke ingang van kracht werd in Canada, Ierland en Zuid-Afrika moest het in Australië, Nieuw-Zeeland en Newfoundland worden geratificeerd door de lokale parlementen. In Australië en Nieuw-Zeeland gebeurde dit in 1942 respectievelijk 1947 terwijl het in Newfoundland nooit van kracht werd. Een bestuurscrisis aldaar in 1934 zorgde ervoor dat Londen het directe gezag in Newfoundland overnam totdat het in 1949 een provincie van Canada werd.
# Sociedad Estatal de Participaciones Industriales

Sociedad Estatal de Participaciones Industriales (SEPI) is de Spaanse staatsholdingmaatschappij. De holding beheert alle aandelen van de Spaanse staat. Via de SEPI investeert Spanje in ondernemingen die van openbaar belang zijn of die gereorganiseerd of geliquideerd worden.
In 1941 werd Instituto Nacional de Industria (INI) opgericht. Deze organisatie had als taak te helpen bij de wederopbouw van Spanje na de bloedige burgeroorlog. Spanje werd op 1 januari 1986 lid van de Europese Unie (EU). De EU legde beperkingen op aan staatssubsidies voor bedrijven. In 1996 werd SEPI opgericht als opvolger van INI.
Anno 2023 had het een meerderheidsbelang in 15 bedrijven, al dan niet beursgenoteerd. SEPI had belangen in:

## Meerderheidsbelangen

Onvolledig
* Correos, het nationale postbedrijf: 100%
* Navantia, Spaanse scheepswerf: 100%
* ENSA, onderdelen en diensten voor energiecentrales: 100%
* Agencia EFE, persbureau: 100%
* SEPIDES, investering in Spaanse bedrijven en bedrijfszones: 100%
* Hunosa, steenkoolmijnbouw en energiemaatschappij: 100%
* SAECA, financiële dienstverlener voor de landbouw-, veeteelt- en visserijsector: 80%
* CETARSA, tabaksverwerking: 79,18%
* ENUSA, levert kernbrandstof aan Spanjes kerncentrales: 60%
* Mercasa, distributie van voedingsmiddelen: 51%
* Tragsa, milieudiensten: 51%.

## Minderheidsbelangen

Ter beurze genoteerd:
* EADS, Europees consortium dat ook de Spaanse vliegtuigbouwer CASA omvat: 4,09%,
* EBRO Foods: 10,36%
* Enagás, eigenaar en beheerder van het Spaanse gasleidingnet: 5%
* International Airlines Group, internationale luchtvaartmaatschappij: 2,53%
* Indra: 28%
* Redeia, de moedermaatschappij van Red Eléctrica die het hoogspanningsnetwerk in Spanje beheert: 20%.
Niet ter beurze genoteerd:
* Alestis Aerospace, luchtvaart: 24,05%
* Corporation RTVE, communicatie: 100%
* ENRESA, nucleair afval: 20%
* HISPASAT, telecommunicatie: 7,41%
* EPICOM, digitale veiligheid: 40%
In 2023 waren de grootste bedrijven Correos, Tragsa en Navantia, deze drie hadden tezamen een aandeel van 89% in de geconsolideerde omzet. Correos was veruit het grootst met een omzet van 2,1 miljard euro en iets meer dan 50.000 werknemers. Tragsa telde 23.000 medewerkers en behaalde in 2023 een omzet van 1,7 miljard euro. Navantia telde 4700 medewerkers en behaalde een omzet van 1,4 miljard euro.
* 1 2 3 4 (es) Informe Annuel SEPI 2023, geraadpleegd op 2 januari 2025
# Diaphania purpurea

Diaphania purpurea is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Glyphodes purpurea door George Francis Hampson in een publicatie uit 1912. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 36 millimeter.
De soort komt voor in Colombia en Venezuela.
* Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 15-10-2023.
* Genus Cryptographis. Insects catalog Insecta.pro. Geraadpleegd op 15-01-2022.
* 1 2 Hampson G.F. (1912d). Descriptions of new Pyralidae of the subfamily Pyraustinae. - Annals and Magazine of Natural History (8) 10 (55): 557-572, pag. 564.
* ↑ Arias Quintin & José Clavijo Clave pictórica de las especies de Diaphania Hübner, 1818 (Lepidoptera: Crambidae) de Venezuela Entomotropica - formerly Boletín de Entomología Venezolana - Vol. 16 (1): 1-13. April 2001.