OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Citigroup Centre

Citigroup Centre is het Europees/Aziatisch hoofdkwartier van het financiële bedrijf Citigroup, gelegen in het Londense financiële centrum Canary Wharf. Het centrum heeft voor 170.000 vierkante meter ruimte aan kantoren, door twee samengevoegde gebouwen, 33 Canada Square (bekend onder de naam "CGC1") en 25 Canada Square (bekend onder de naam "CGC2").
CGC1 is de kleine van de twee gebouwen, ontworpen door Norman Foster en afgrond in 1999, twee jaar voor CGC2. Het gebouw is 105 meter hoog en bestaat uit achttien verdiepingen. CGC2 is groter van opzet, met een hoogte van 200 meter en daarmee het op twee na hoogste gebouw van het Verenigd Koninkrijk na The Shard en 1 Canada Square. Het gebouw werd ontworpen door César Pelli & Associates en er werd gebouwd van 1998 tot en met 2001.
Naast dat het gebouw toegankelijk vanaf straatniveau is het gebouw ook ondergronds toegankelijk via het Canada Place-winkelcentrum en het metrostation van Canary Wharf. Omdat het gebouw ook dicht bij de DLR-stations Canary Wharf en Heron Quays ligt is het complex makkelijk te bereiken vanaf het vliegveld en omliggende gebieden.
# Yannick Dangre

Yannick Dangre (Brussel, 30 september 1987) is een Belgische schrijver en dichter. Hij woont in Antwerpen en studeerde Nederlandse en Franse literatuur. Naast het schrijven van dichtbundels en romans werkt hij ook voor de krant De Morgen

## Biografie

Tijdens zijn middelbareschoolcarrière ontwikkelde hij zijn literair talent door het schrijven van enkele gedichtjes zoals elke puber doet, aldus Dangre. Enkele van deze gedichten werden in het jaarboek van zijn school gepubliceerd en in tijdschriften zoals Het Liegend Konijn en Deus Ex Machina. Dangre maakte pastiches op de Franse symbolisten en debuteerde op 22-jarige leeftijd met de roman Vulkaanvrucht, waarvoor hij de Debuutprijs kreeg. Hij schreef deze roman tijdens zijn universitaire opleiding. Een klein deel van de roman werd als voorpublicatie uitgebracht in de verhalenbundel Print is Dead (2009), door uitgeverij Meulenhoff/Manteau.
In 2011 verscheen zijn dichtbundel Meisje dat ik nog moet, die genomineerd werd voor de C. Buddingh'-prijs en waarmee hij de Herman de Coninckprijs won. Op 14 december 2011 nam Dangre deel aan de 22ste editie van het Groot Dictee der Nederlandse Taal waar hij met vijf fouten als tweede eindigde.
In 2012 verscheen zijn tweede roman Maartse kamers bij De Bezige Bij waarvoor hij in september 2013 op De Tiplijst van de AKO Literatuurprijs 2013 kwam.
Op 14 maart 2013 nam Dangre met Ellen Deckwitz deel aan de NTR Boekenquiz van Joost Karhof. In eerste instantie wist het team geen punten te scoren, maar vlak voor de finaleronde gingen ze met de uiteindelijke winnaars, Peter Buwalda en Franca Treur, op gelijke hoogte naar de finale.

## Onderscheidingen

* 2011 - Debuutprijs voor Vulkaanvrucht
* 2012 - Herman de Coninckprijs voor Meisje dat ik nog moet
* 2013 - Melopee Poëzieprijs Laarne voor Vader
# Mark 77

De Mark 77 (ook wel Mk-77) is een 340 kilogram zware brandbom die 415 liter brandstofmengsel bevat en als de directe opvolger van napalm wordt gezien. Deze bommen worden vanuit een vliegtuig afgeworpen.
Ongeveer 500 van deze Mk-77s werden door het Amerikaanse leger gebruikt tijdens de Eerste Golfoorlog naar beweerd wordt voornamelijk op Iraakse met olie gevulde loopgraven. Dertig Mk-77s werden gebruikt tijdens de invasie in Irak in 2003.
Het gebruik van brandbommen tegen burgerdoelen is verboden volgens de VN Conventie over bepaalde conventionele wapens. De VS hebben deze conventie niet getekend maar hebben wel het gebruik van napalm gestopt ten gunste van het gebruik van Mk-77. Alleen de legermachten van Rusland en de Verenigde Staten hebben brandbommen zoals de Mk-77 in hun arsenaal.
Het Pentagon beweert dat Mk-77 minder impact heeft op het milieu. Het werkzame bestanddeel verschilt van het napalm zoals gebruikt in de Vietnamoorlog in die zin dat het is gebaseerd op kerosine en een polystyreen-achtige gel die een oxiderende stof zou bevatten. Dit maakt het nog moeilijker om de stof te blussen na ontbranding. De officiële naam van de napalmbommen gebruikt tijdens de Vietnamoorlog was Mark 47. De huidige Mk-77s worden in Amerikaanse militair jargon napalm genoemd.
Het United States Department of Defense informeerde de Minister van Defensie van het Verenigd Koninkrijk incorrect over het gebruik van Mk-77 in Irak. Die informeerde daarop in januari 2005 het Parlement van het Verenigd Koninkrijk verkeerd waarvoor hij later excuses moest aanbieden.
# Jade van der Molen

Jade van der Molen (Alkmaar, 23 juli 1994) is een Nederlandse langebaanschaatsster. Ze rijdt in de marathonploeg Gelasta Vloeren.
Van der Molen startte bij Jong Oranje en maakte vervolgens de overstap naar marathonploeg Schaatsmeiden.nl. Ze maakte haar debuut bij de senioren bij het NK afstanden 2013 op de 3000 meter. Op de WK junioren 2013 in Collalbo werd Van der Molen zesde in het allroundklassement. Ze stond oorspronkelijk reserve, maar verving de zieke Julia Berentschot. Op de WK junioren 2014 in Bjugn werd ze derde op de 3000 meter en won ze goud op de ploegenachtervolging.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 41,35 | 7 januari 2012 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.21,12 | 17 maart 2012 | Heerenveen |
| 1500 meter | 2.00,89 | 28 december 2014 | Heerenveen |
| 3000 meter | 4.09,20 | 27 december 2014 | Heerenveen |
| 5000 meter | 7.10,52 | 1 november 2014 | Heerenveen |

## Resultaten

| Jaar | NK Afstanden | WK Junioren |
| 2013 | 18e 3000m | 6e (11e, 9e, 8e, 4e) 3 achtervolging |
| 2014 | | 3 3000m 1 achtervolging |
| 2015 | 18e 1500m 14e 3000m 10e 5000m | |
| 2017 | 14e 3000m 6e mass start | |

### Medaillespiegel

* bijgewerkt tot en met 15-11-2013
| Kampioenschap | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 |
| WK Junioren | 1 | 0 | 2 |
* (en) Jade van der Molen op SpeedskatingResults.com
* ↑ Jade van der Molen: 'Loopt het hele jaar niet lekker' schaatsen.nl, 31 december 2016
# Jakub Deml

Jakub Deml (Tasov, 20 augustus 1878 – Třebíč, 10 februari 1961) was een Tsjechische schrijver en dichter.

## Werken

* Notantur lumina, 1907
* Hrad smrti, 1912
* Moji přátelé, 1913
* Tanec smrti, 1914
* Miriam, 1916
* Šlépěje, 1917 - 1941, 27 vol.
* Zapomenuté světlo, 1934
* Podzimní sen, 1951
# Joop Carp

Johan Robert ("Joop") Carp (Comal, Nederlands-Indië, 30 januari 1897 – Johannesburg, 25 maart 1962) was een Nederlands zeiler en ondernemer.Hij nam in driemaal deel aan de Olympische Spelen en won hierbij in totaal twee medailles.

## Biografie

In 1920 nam hij samen met zijn jongere broer Bernard en Petrus Wernink deel aan de Olympische Zomerspelen van Antwerpen in de 6½ meter klasse. Ze wonnen daarbij een gouden medaille met de boot Oranje.Vier jaar later was hij bij de Olympische Spelen van Parijs opnieuw succesvol door op de gemengde 6 meter klasse een bronzen medaille te behalen met Anthonij Johannes Guépin en Jan Vreede in de Willem VI. Bij zijn laatste olympische optreden, de omstreden Olympische Zomerspelen van 1936 behaalde het Nederlandse team met het schip "De Ruyter" 42 punten en moest hiermee genoegen nemen met een achtste plaats.

## Familie

Hij trouwde in 1921 met Hansje Kan. Joop vestigt zich met Hansje eerst in Londen, vanaf 1936 merendeels in New York. Er worden uit dit huwelijk twee kinderen geboren, Kiddy (1923-1992) en Onne (1925-1999). In 1937 eindigt dit huwelijk in een scheiding.
Vanaf 1942 is hij getrouwd met Johanna Smit, dochter van Johan Smit. Zij sterft in 1951. Uit dit huwelijk werden dochter Ploontje (1944) en dochter Patricia (1945-1945) geboren.
In 1954 trouwt hij met Lætitia Domensino, die op de dag van de huwelijksvoltrekking 17 jaar wordt. Het huwelijk eindigt in 1959 in een scheiding.

## Loopbaan

Joops carrière begint bij Fokker als onderdirecteur. Na drie jaar neemt hij ontslag en begint zijn eigen onderneming: Carps Handelsbureau voor Aviatiek en Scheepszaken, later Carp & Co. Hij ontwerpt een roer, waarop hij wereldwijd patent krijgt. Later volgen octrooien op uiteenlopende producten, zoals een reclamesysteem voor taxicabines, speelautomaten en koelapparatuur. Dit bedrijf gaat begin 1940 ten onder als gevolg van de dreiging van oorlog.
Met twee compagnons start hij op 1 januari 1941 de Dietsche Handel Maatschappij, gevestigd op het adres van Joops voormalige bedrijf aan de P.C. Hooftstraat te Amsterdam. Verdienmodel is de nazi’s te helpen aan extra drank en andere levensmiddelen. Joop hoopt een deal te sluiten met zijn broer Bernard die directeur is bij Bols. Maar Bols weigert deze vorm van samenwerking, nu en in de toekomst. Toch vinden er via Joops bedrijf leveranties plaats aan de bezetter.
Joop heeft,van alle betrokkenen, de zwaarste straf gekregen. Hij zat drie jaar in een interneringskamp.
In 1961 emigreert hij naar Zuid-Afrika.

## Palmares
### zeilen (6 meter klasse)

* 1924: 3 OS - 5 punten
* 1936: 8e OS - 42 punten

### zeilen (6,5 meter klasse)

* 1920: 1 OS - 2 punten
* (en) Profiel van Joop Carp op sports-reference.com (gearchiveerd)
Joop Carp (stuurman) · Bernard Carp · Piet Wernink
Joop Carp (stuurman) · Johannes Guépin · Jan Vreede
Joop Carp (stuurman) · Ansco Dokkum · Kees Jonker · Herman Looman · Ernst Moltzer
* 1 2 3 4 5 6 7 8 Hendriksma, Martin (15 februari 2024). Het geheim van Bols. De Geus. ISBN 9789044546880.
# De Typhoon

De Typhoon was een dagblad, verschijnend in de Zaanstreek, voortgekomen uit het Zaanse verzet. De krant, die op 12 oktober 1944 verscheen op initiatief van Gerrit Groot, was vernoemd naar het Britse oorlogsvliegtuig Hawker Typhoon.
De hoogste oplage die werd gehaald was 28.000 in de jaren zestig. Een van de bekendste medewerkers van de Typhoon was Jan Hottentot (1914-2003), die vele jaren lang elke dag een gelegenheidsrijm publiceerde.
De uitgever, drukkerij Stuurman in Zaandam fuseerde begin jaren 70 met Damiate, die het Haarlems Dagblad uitgaf.
Door een fusie van Damiate met de Verenigde Noordhollandse Dagbladen in 1992 hield De Typhoon op te bestaan en ging samen met De Zaanlander op in Dagblad Zaanstreek.

## De Orkaan

Het logo van De Orkaan, een Zaanse nieuwswebsite is 'losjes' gebaseerd op het logo van De Typhoon. Anders dan vaak gedacht is De Orkaan geen voortzetting van De Typhoon.
# Rechtbank Tiel

De rechtbank Tiel was van 1838 tot 1934 een arrondissementsrechtbank in Nederland. Tiel was bij de oprichting het vierde arrondissement van de provincie Gelderland. Het arrondissement was verdeeld in vier kantons: Tiel, Geldermalsen, Culemborg en Zaltbommel. De rechtbank kreeg in 1882 de beschikking over een nieuw gerechtsgebouw ontworpen door J.F. Metzelaar. Het arrondissement werd in 1934 opgeheven en in zijn geheel gevoegd bij het arrondissement Arnhem.
Met ingang van 2011 deed het gerechtsgebouw alleen nog dienst als zittingslocatie van het kantongerecht; per 1 april 2013 is Tiel als zittingsplaats opgeheven. Van 2009 tot 2016 was in het gebouw een veiligheidshuis gevestigd. Daarna is het verkocht aan een vastgoedontwikkelaar die het heeft verbouwd tot 24 appartementen voor wonen met zorg.
# Thomas Henry Manning

Thomas Henry Manning (Dalling, Northamptonshire, Groot-Brittannië, 22 december 1911 - Smith Falls, Ontario, Canada, 8 november 1998) was een Brits-Canadees poolreiziger, die zijn ontdekkingstochten meestal alleen met hondenslee en kano uitvoerde. Hij maakte zich vooral verdienstelijk als cartograaf van de tot dan onverkende gebieden in het noorden van Canada.
Manning werd als boerenzoon in het Britse Northamptonshire geboren en studeerde dierkunde aan de Universiteit van Cambridge. Reeds als twintigjarige reisde hij alleen, te voet, door IJsland, de Faeröereilanden, Noorwegen, Finland en Noord-Rusland. In 1933 verkende hij, in opdracht van de Royal Geographical Society, het Southamptoneiland in de Hudsonbaai. Daarna volgden meerdere expedities in het Canadees noordpoolgebied voor zowel geografisch als dierkundig onderzoek.
In 1938 trouwde hij met verpleegster Ella Wallace Jackson, bijgenaamd „Jackie“. Onmiddellijk na het huwelijk op Cape Dorset, Baffin Island, vertrokken ze samen op een anderhalf jaar durende expeditie voor het in kaart brengen van het Baffineiland. Na een expeditie van een jaar met hondenslee en kano rond het Foxe Basin, nam hij dienst bij de Royal Canadian Navy, waar hij kort als decodeerder werkte. In 1942 werd hij overgedragen aan het US Army Corps of Engineers, omdat deze militaire vliegvelden in het poolgebied plande. Na de Tweede Wereldoorlog werkte Manning voor de Geodetic Survey of Canada, en bracht nog onbekende gebieden aan de James Bay en de Hudsonbaai in kaart. Tot eind jaren 50 leidde hij nog meerdere expedities in het poolgebied. In de jaren 60 engageerde hij zich voor de bescherming van de ijsberen in de Canadian Wildlife Service.
Manning was directeur van het Arctic Institute of North America en bekwam een eredoctoraat van de McMaster University in Hamilton (Ontario).
„Jackie“ Manning verwerkte de avonturen van haar man in twee autobiografische boeken: Igloo for the Night (Hodder and Stoughton Ltd, London, 1943) en A Summer on Hudson Bay (Hodder and Stoughton Ltd, London, 1949).

## Onderscheiding

* Officier in de Orde van Canada op 26 juni 1974
* ↑ (en) The Governor General of Canada, Order of Canada, Thomas H. Manning, O.C., LL.D.. Gezien op 16 december 2016.
* Bibsys: 1051805
* Gemeinsame Normdatei: 1053143036
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7411 6664
* Library of Congress Control Number: n82006000
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003557580
* SNAC: w6z91nfp
* Système universitaire de documentation: 134101138
* Virtual International Authority File: 77649628
* WorldCat (via VIAF): 77649628
# Cape Freels (Kittiwake Coast)

Cape Freels is een kaap in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De kaap is gelegen aan de Kittiwake Coast in het noordoosten van het eiland Newfoundland. De kaap is het oostelijkste punt van Newfoundland dat ten noorden van het schiereiland Bonavista ligt. Nabij Cape Freels ligt het dorp Cape Freels North.

## Toponymie

De omgeving van Cape Freels is voor het eerst vermeld in het jaar 1506. De naam is afgeleid van het Portugese Freyluis, wat "Broeder Luís" (of "Broeder Lodewijk") betekent.

## Vogelhabitat

In de wintermaanden is Cape Freels en het kustgebied verder naar het zuiden toe een van Newfoundlands belangrijkste verblijfplaatsen van eiders. Een telling van de Canadian Wildlife Service in 1995 stelde een totaal van zo'n 25.000 vogels vast. Dit komt neer op 9% van de hele noordelijke subpopulatie van de eidereend (Somateria mollissima borealis).
* ↑ (en) Encyclopedia of Newfoundland and Labrador, ISBN 0-9693422-1-7.
* ↑ (en) Bird Life International, 'Cape Freels Coastline and Cabot Island', 2019, geraadpleegd op 2 november 2019.
# Bijzonder Beheersgebied Bigi Pan

Het Bijzonder Beheersgebied Bigi Pan ligt aan de Atlantische kust in de districten Nickerie en Coronie van Suriname.

## Geografie

Het Bigi Pan Bijzonder Beheersgebied ligt in het noordwestelijk deel van de Surinaamse Estuariene zone, ten noorden van de Nickerierivier. De noordgrens ligt op zee, op een lijn waar de diepte van het water bij eb niet meer is dan 6 m. Het Bijzonder Beheersgebied heeft een landoppervlak van 67.900 hectare (679 km²) en een ongeveer even groot oppervlak aan zeewater. Van de landoppervlakte is ongeveer 15.000 hectare ingepolderd ten behoeve van de rijstbouw en op een klein oppervlak wordt eveneens veeteelt bedreven.
Het Bijzonder Beheersgebied is genoemd naar Bigi Pan, de grootste lagune binnen het gebied en tevens van Suriname. Via het Jamaerkanaal staat Bigi Pan in verbinding met de Nickerierivier.

## Status
### Bijzonder Beheersgebied

Bigi Pan is een Bijzonder Beheersgebied, in zo'n gebied mogen verscheidene commerciële activiteiten (zoals visserij, landbouw, aquacultuur) ontwikkeld en uitgevoerd worden, echter op zo een manier waarop de productiviteit en de hulpbronnen van het gebied in stand blijven en dat de opbrengst gegarandeerd blijft.

### Internationale erkenning

Vele snippensoorten uit Noord-Amerika en Canada verblijven tijdens de noordelijke winter langs de kust van Suriname. Om deze reden is op 4 maart 1989 dit reservaat samen met het natuurreservaat Wia Wia en Natuurreservaat Coppenamemonding als tweelingreservaten verbonden met de natuurgebieden Mary's Point of Shepody National Wildlife Area en Shepody bay in New Brunswick, Canada. In hetzelfde jaar zijn deze reservaten ook opgenomen in het Western Hemisphere Shorebird Reserve Network (WHSRN). Hierdoor hebben deze gebieden internationale erkenning gekregen.
In 2023 kreeg de Anton de Kom Universiteit een budget van 1,52 miljoen USD voor de bescherming van Bigi Pan en de bevordering van duurzame mogelijkheden voor de lokale bevolking om te voorzien in hun levensonderhoud. Het is afkomstig van het Britse ministerie van Milieu, Voedsel en Plattelandszaken en wordt beheerd door de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank.

## Fauna

Het is vanwege de grote vogelrijkdom en het feit dat honderdduizenden trekvogels het Bigi Pan Bijzonder Beheersgebied als hun voedselgebied gebruiken, dat dit areaal een internationale erkenning heeft ontvangen. In het gebied leven onder andere de opvallende rode ibis en flamingo.

## Galerij

* Boot in Bigi Pan
* Een groep flamingo's
* Vogels aan het Jamaerkanaal
* Kaaiman in Bigi Pan
* Moerasbuizerds
* Gieren tussen de mangrove
# Aglaops aurantialis

Aglaops aurantialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xanthopsamma aurantialis door Eugene Gordon Munroe en Akira Mutuura in een publicatie uit 1968.

## Type

* holotype: "male. 18.IV.1939. leg. H. Höne"
* instituut: Zoologisches Forschungsmuseum Alexander Koenig in Bonn
* typelocatie: "China, prov. Chekiang, Wenchow"

## Verspreiding

Deze soort komt voor in China en Japan.
* Nuss, M.; et al. (2003-2025). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 17-1-2025.
* ↑ Munroe, E. & Mutuura, A., 1968: Contributions to a study of the Pyraustinae (Lepidoptera: Pyralidae) of temperate East Asia III. Canadian Entomology 100(9): 974-985.. Gearchiveerd op 20 augustus 2016.
* ↑ Digital Moths of Japan. (2006-2025). Xanthopsamma aurantialis Munroe & Mutuura, 1968 op jpmoth.org. Geraadpleegd op 17-1-2025.
# Anamalaia

Anamalaia is een monotypisch geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Eugene Gordon Munroe en Akira Mutuura.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Anamalaia nathani Munroe & Mutuura, 1969.
# Zwartkruis

Zwartkruis kan verwijzen naar:
* Theodorus Zwartkruis (1909-1983), bisschop van Haarlem
* Jan Zwartkruis (1926-2013), bondscoach
* Irma Zwartkruis (1958), triatlete
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zwartkruis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Do Not Hesitate

Do Not Hesitate is een Nederlandse film uit 2021, geregisseerd door Shariff Korver naar een scenario van Jolein Laarman.

## Verhaal

De drie jonge soldaten Erik, Roy en Thomas zijn op vredesmissie in het Midden-Oosten. Omdat hun vrachtwagen kapot gaat in het Nederlandse militaire konvooi, krijgen ze van de leidinggevende de opdracht om bij het voertuig te blijven totdat er hulp wordt geroepen. Ze wachten in de hitte, midden in de woestijn op het reparatieteam. Nu ze helemaal alleen zijn, worden ze extreem nerveus op elk geluid. Ze schieten een geit neer die zich verstopt in de struiken, in de veronderstelling dat het een vijand is. De 14-jarige Khalil, die eigenaar was van de geit, eist nu een schadevergoeding van hen. Omdat ze geen water meer hebben, moeten ze de jongen volgen in vijandelijk gebied zonder te weten of ze hem kunnen vertrouwen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Joes Brauers | Erik |
| Spencer Bogaert | Roy |
| Tobias Kersloot | Thomas |
| Omar Alwan | Khalil |

## Release

Do Not Hesitate ging in première op 14 juni 2021 op het Tribeca Film Festival. De Nederlandse première vond plaats op het Nederlands Film Festival en werd gevolgd door een landelijke release.
De film werd geselecteerd als de Nederlandse inzending voor de beste niet-Engelstalige film voor de 94ste Oscaruitreiking.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2021 | Giffoni Film Festival | Beste film | Shariff Korver | Genomineerd |
| 2022 | Gouden Kalf | Beste film | Erik Glijnis en Leontine Petit | Genomineerd |
| 2022 | Gouden Kalf | Beste regie | Shariff Korver | Genomineerd |
| 2022 | Gouden Kalf | Beste scenario | Jolein Laarman | Gewonnen |
| 2022 | Gouden Kalf | Beste hoofdrol | Joes Brauers | Genomineerd |
| 2022 | Gouden Kalf | Beste bijrol | Tobias Kersloot | Gewonnen |
| 2022 | Gouden Kalf | Beste kostuumontwerp | Monica Petit | Genomineerd |
| 2022 | Gouden Kalf | Beste montage | Ruben van der Hammen | Gewonnen |
| 2022 | Gouden Kalf | Beste sound design | Michel Schöpping | Genomineerd |
# Sara Burgerhartstraat 1-3

Sara Burgerhartstraat 1-3, Amsterdam is een (school)gebouw in Bos en Lommer in Amsterdam-West.
In de periode na de Tweede Wereldoorlog werd vol ingezet op de uitvoering van het Algemeen Uitbreidingsplan van Cornelis van Eesteren. Woonwijken werden uit de grond gestampt en werden na enige jaren gevolgd door de bouw van de benodigde scholen.
In de omgeving van de Sara Burgerhartstraat en Wiltzanghlaan werd een terreintje (plaatselijk bekend als Scholendriehoek) vrijgelaten voor scholen, eerst noodscholen maar snel gevolgd door stenen gebouwen. Er verschenen een kleuterschool, een lagere school en in 1959/1960 een ULO, de eerste naoorlogse ULO van Amsterdam.
Het ontwerp kwam van de Dienst der Publieke Werken met architecte Manon Peyrot. Zij kwam met een U-vormig stenen schoolgebouw met tussen beide poten een loopbrug van staal en glas. De onderdelen kenden elk hun eigen gebruik. Het gebouw lijkt een variant op de eerder gebouwde H-scholen van Jan Leupen en Cornelis van der Wilk, eveneens van Publieke Werken.
De begane grond was ontworpen voor alles om het onderwijs heen; fietsenstalling, kleedlokalen en garderobes vulden de begane grond. Leslokalen, gymnastieklokaal en toneelzaal lagen op eerste en tweede verdiepingen. Opvallend zijn de grote glaspartijen voor het binnenlaten van daglicht. De school werd midden in het schoolseizoen geopend op 4 februari 1960. Voor de financiering had de gemeente een lening afgesloten van een miljoen gulden bij de verzekeringsmaatschappij Groot-Noordhollandsche van 1845.
De school stond enige tijd na opening bekend als de Daniël Goedkoopschool, eigenaardig want de Daniël Goedkoopstraat was sinds 1953 al een straat in Amsterdam-Oost.
In 2008 werd het gebouw door gemeente Amsterdam geplaatst in de Top 100 Jonge Monumenten, een lijst van naoorlogse gebouwen die in aanmerking kwamen voor plaatsing op een monumentenlijst. Dit mede op basis van het oeuvre van een van de weinige vrouwelijke architecten van de Dienst der Publieke Werken.
Naar aanleiding van een aanvraag van Heemschut werd het gebouw op 25 juni 2019 gemeentelijk monument.
Sinds 2103 is Stichting Witboek (ook eigenaar) er gevestigd voor sociale, culturele en educatieve activiteiten voor buurtbewoners.
* Monumenten Inventarisatie Project (geraadpleegd 3 juni 2021)
* Amsterdam.nl: Erfgoed-week 2019 (geraadpleegd 3 juni 2021)
* Amsterdam Top 100 jonge monumenten
* Archief Publieke Werken, ULO Sara Burgerhartstraat (dossier 36226)
* Het Vaderland 5 februari 1960, Opening school
* ↑ De Volkskrant, 5 maart 1959, Lening
* ↑ Stichting Witboek (geraadpleegd 3 juni 2021). Gearchiveerd op 3 juni 2021. Geraadpleegd op 3 juni 2021.