OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hindisheim

Hindisheim is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Sélestat-Erstein. Hindisheim telde op 1 januari 2022 1.552 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Hindisheim bedroeg op 1 januari 2022 11,84 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 131,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* 1 2 Populations de référence 2022.
Benfeld · Bolsenheim · Boofzheim · Diebolsheim · Daubensand · Erstein · Friesenheim · Gerstheim · Herbsheim · Hindisheim · Hipsheim · Huttenheim · Ichtratzheim · Kertzfeld · Kogenheim · Limersheim · Matzenheim · Nordhouse · Obenheim · Osthouse · Rhinau · Rossfeld · Sand · Schaeffersheim · Sermersheim · Uttenheim · Westhouse · Witternheim
# Pan-Amerikaans kampioenschap hockey

Het pan-Amerikaans kampioenschap hockey is een continentaal (Noord- en Zuid-Amerika) hockeytoernooi dat zowel voor mannen als voor vrouwen wordt georganiseerd. Het eerste toernooi bij de mannen vond in 2000 plaats, het eerste toernooi bij de vrouwen in 2001. De winnaars van de toernooien plaatsen zich voor het eerstvolgende wereldkampioenschap hockey.

## Mannen
### Overzicht finalewedstrijden

| Jaar | Locatie | Finale | Finale | Finale | Om derde plaats | Om derde plaats | Om derde plaats |
| Jaar | Locatie | Winnaar | Uitslag | Tweede | Derde | Uitslag | Vierde |
| 2000 | Cuba (Havana) | Cuba | 2–1 | Canada | Argentinië | 8–0 | Chili |
| 2004 | Canada (London) | Argentinië | 2–1 | Canada | Chili | 2–1 | Trinidad en Tobago |
| 2009 | Chili (Santiago) | Canada | 2–1 n.v. | Verenigde Staten | Argentinië | 4–0 | Chili |
| 2013 | Canada (Brampton) | Argentinië | 4–0 | Canada | Trinidad en Tobago | 3–1 | Verenigde Staten |
| 2017 | Verenigde Staten (Lancaster) | Argentinië | 2–0 | Canada | Verenigde Staten | 3–0 | Trinidad en Tobago |
| 2022 | Chili (Santiago) | Argentinië | 5–1 | Chili | Canada | 3–1 | Verenigde Staten |

### Successen per land

| Team | Kampioen | Tweede | Derde | Vierde |
| Argentinië | 4 (2004, 2013, 2017, 2022) | | 2 (2000, 2009) | |
| Canada | 1 (2009) | 4 (2000, 2004, 2013, 2017) | 1 (2022) | |
| Cuba | 1 (2000) | | | |
| Verenigde Staten | | 1 (2009) | 1 (2017) | 2 (2013, 2022) |
| Chili | | 1 (2022) | 1 (2004) | 2 (2000, 2009) |
| Trinidad en Tobago | | | 1 (2013) | 2 (2004, 2017) |

## Vrouwen
### Overzicht finalewedstrijden

| Jaar | Locatie | Finale | Finale | Finale | Om derde plaats | Om derde plaats | Om derde plaats |
| Jaar | Locatie | Winnaar | Uitslag | Tweede | Derde | Uitslag | Vierde |
| 2001 | Jamaica (Kingston) | Argentinië | 4–1 | Verenigde Staten | Canada | 6–0 | Uruguay |
| 2004 | Barbados (Bridgetown) | Argentinië | 3–0 | Verenigde Staten | Canada | 5–0 | Uruguay |
| 2009 | Bermuda (Hamilton) | Argentinië wint na strafballen | 2–2 7-6 | Verenigde Staten | Chili | 2–1 | Trinidad en Tobago |
| 2013 | Argentinië (Mendoza) | Argentinië | 1–0 | Verenigde Staten | Canada | 2–1 | Chili |
| 2017 | Verenigde Staten (Lancaster) | Argentinië | 4-1 | Chili | Verenigde Staten | 2–1 | Canada |
| 2022 | Chili (Santiago) | Argentinië | 4-2 | Chili | Canada | 1–0 | Verenigde Staten |

### Successen per land

| Team | Kampioen | Tweede | Derde | Vierde |
| Argentinië | 6 (2001, 2004, 2009, 2013, 2017, 2022) | | | |
| Verenigde Staten | | 4 (2001, 2004, 2009, 2013) | 1 (2017) | 1 (2022) |
| Chili | | 2 (2017, 2022) | 1 (2009) | 1 (2013) |
| Canada | | | 4 (2001, 2004, 2013, 2022) | 1 (2017) |
| Uruguay | | | | 2 (2001, 2004) |
| Trinidad en Tobago | | | | 1 (2009) |
# Saint-Hilaire-au-Temple

Saint-Hilaire-au-Temple is een voormalige gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 237 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châlons-en-Champagne. Saint-Hilaire-au-Temple is op 1 januari 2025 gefuseerd met de gemeente Dampierre-au-Temple tot de gemeente La Neuville-au-Temple.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-au-Temple bedraagt 6,2 km², de bevolkingsdichtheid is 38,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Nationaal park Arabuko Sokoke

Het Nationaal park Arabuko Sokoke ligt in het bosgebied van Arabuko-Sokoke aan de kust van Kenia, 110 kilometer ten noorden van Mombasa.

## Beschrijving

Het nationale park omvat met slechts zes vierkante kilometer, slecht een klein deel van de 420 km² grote complex van natuurlijke bossen langs de kust van Oost-Afrika. In het bos komen een groot aantal endemische zoogdieren, vogels en planten voor. In 1943, onder koloniaal bewind, kreeg het hele gebied de status van Crown Forest. In 1991 kreeg een klein deel van het gebied de status van beschermd gebied om de ernstig bedreigde Aders duiker (Cephalophus adersi), zes soorten vogels en de springspitsmuis het goudstuitslurfhondje (Rhynchocyon chrysopygus) te beschermen. Een poging om een groter deel van het bosgebied een speciale beschermingsstatus te verlenen, stuitte op weerstand van de plaatselijke bevolking.
De vegetatie in het gebied wordt gekenmerkt door drie typen gemengd bos met boomsoorten uit het geslacht Brachystegia en de familie Caesalpinioideae. Onder de bedreigde vogelsoorten zijn Clarkes wever (Ploceus golandi), sokokedwergooruil (Otus ireneae), sokokepieper (Anthus sokokensis), amanihoningzuiger (Hedydipna pallidigaster) en natallijster (Geokichla guttata). Aan de kust bevinden zich mangrovebossen en zoutmoerassen die belangrijk zijn voor steltlopers zoals terekruiter (Xenus cinereus) en krabplevier (Dromas ardeola). Verder komt in het gebied nog de savanneolifant (Loxodonta africana) voor.

## Externe link

* Official Record for Arabuko Sokoke
# Code 8: Part II

Code 8: Part II is een Canadese sciencefictionfilm uit 2024 onder regie van Jeff Chan. Hij schreef ook zelf het scenario, samen met Chris Pare en Sherren Lee. Code 8: Part II is het vervolg op Chans Code 8 uit 2019, waarin Robbie en Stephen Amell ook elkaars tegenspelers waren.

## Verhaal

Na de gebeurtenissen in Code 8 heeft de LCPD een reorganisatie doorgevoerd en daarbij onder meer zijn dodelijke robotagenten vervangen door robothonden, ofwel 'K9's'. Deze grijpen wanneer de situatie dat vereist in met niet-dodelijke methodes en stoppen zodra een verdachte zijn handen in de lucht steekt. Mede door de inzet van de K9's zijn de misdaadcijfers in Lincoln City omlaag gedoken, met sergeant 'King' Kingston als publiek uithangbord van dit succes.
Connor Reed heeft zijn straf uitgezeten en houdt zich sindsdien gedeisd. Hij werkt als conciërge bij een daklozenopvang en laat zich niet meer in met strafbare zaken. Garrett Kelton is daarentegen doorgegaan met de handel in Psyke, een drug gemaakt van het hersenvocht van mensen met superkrachten. Hij kan dit doen doordat hij de corrupte brigade van Kingston in ruil hiervoor een deel van de opbrengst geeft.
Tarak en zijn kleine zusje Pavani hebben het niet breed. Het meisje kan goed leren, maar haar broer en zij hebben geen geld om haar te laten studeren. Tarak besluit daarom om het smeergeld te stelen dat Garretts mensen in een container achterlaten voor Kingston. Hij wordt hier alleen bij betrapt. De K9's blijken dan een verborgen optie te hebben waarmee ze verdachten kunnen injecteren met een dodelijke hoeveelheid Psyke. Pavani is er getuige van dat haar broer op die manier wordt omgebracht door Kingston. Wanneer ze aanklopt bij de opvang, besluit Connor haar te helpen verschuilen voor de LCPD. Hij vraagt Garrett om hem te helpen tot een vreedzame oplossing te komen met Kingston.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Robbie Amell | Connor Reed |
| Stephen Amell | Garrett Kelton |
| Alex Mallari Jr. | Sergeant 'King' Kingston |
| Sirena Gulamgaus | Pavani |
| Aaron Abrams | Detective Davis |
| Moe Jeudy-Lamour | Officer Cirelli |
| Akiel Julien | Shane |
| Natalie Liconti | Maev |
| Nneka Elliott | Nadine |
| Sammy Azero | Tarak |
| Jean Yoon | Mina |
| Altair Vincent | Officer Stillman |
| Sarena Parmar | Stephanie Kingston |
| Jessica Allen | Tamera |
| Jane Moffat | June |

## Release en ontvangst

Code 8: Part II ging op 28 februari 2024 in première op de streamingdienst Netflix. De film kreeg gemengde kritieken van de filmcritici, met een score van 67% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 9 beoordelingen.

## Externe link

* (en) Code 8: Part II in de Internet Movie Database
* ↑ (en) See Robbie and Stephen Amell return in electrifying Code 8: Part II photos, Entertainment Weekly, 17 januari 2024
* ↑ (en) Code 8: Part II op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 1 maart 2024
# The Shangri-Las

The Shangri-Las was een Amerikaanse meidengroep uit de jaren 60, die pop en garagerock maakte met een melodramatische ondertoon en een voorkeur voor liederen over liefdesverdriet, jongens en tienerangst. De bekendste hits van The Shangri-Las zijn Leader of the pack, Past, Present and Future en Remember (Walking in the Sand).
De groep bestond van 1963 tot 1968 en bestond uit vier jonge vrouwen, die soms optraden als een drietal.
De vier groepsleden waren de zusjes Weiss (Mary (leadzangeres) en Elizabeth of 'Betty') en de tweeling Ganser (Marguerite of 'Marge' en Mary Ann). Mary Ann Ganser overleed in 1970 aan een overdosis drugs. Haar zus Marge overleed in 1996 aan borstkanker. Mary Weiss overleed op 19 januari 2024 op 75-jarige leeftijd.

## NPO Radio 2 Top 2000

Van The Shangri-Las stond alleen Leader of the Pack in 1999 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1883. De noteringen van 2024 voor eventuele andere nummers zijn nog niet verwerkt.
* ↑ (en) Mary Weiss, lead singer for 'Leader of the Pack' girl group the Shangri-Las, dies at 75. Los Angeles Times (20 januari 2024).
* ↑ (en) DEATHS - Marguerite Ganser Dorste. The Washington Post (5 augustus 1996).
* ↑ (en) Mary Weiss, lead singer of The Shangri-Las, has died. NPR (19 januari 2024).
# Emmanuel Agbadou

Emmanuel Elysee Djedje Agbadou Badobre (Abidjan, 17 juni 1997) is een Ivoriaans voetballer die sinds januari 2025 uitkomt voor Wolverhampton Wanderers.

## Clubcarrière

Agbadou werd in het seizoen 2019/20 door FC San Pédro uitgeleend aan de Tunesische eersteklasser US Monastir. Op 1 september 2020 kondigde de Belgische eersteklasser KAS Eupen zijn komst aan. Ondanks de concurrentie van Jordi Amat, Benoît Poulain, Jonathan Heris en Menno Koch speelde hij in zijn debuutseizoen 23 competitiewedstrijden, weliswaar enkele als verdedigende middenvelder.
In augustus 2021 verlengde Agbadou zijn contract bij Eupen tot medio 2025. In de winter van 2022 toonden KAA Gent, OGC Nice en Watford FC interesse in hem.

## Interlandcarrière

Agbadou maakte op 8 oktober 2021 zijn interlanddebuut voor Ivoorkust: in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Malawi (0-3-winst) liet bondscoach Patrice Beaumelle hem in de blessuretijd invallen voor Serge Aurier.
* ↑ La KAS Eupen signe Emmanuel Agbadou KAS Eupen, 1 september 2020
* ↑ AS Eupen: Emmanuel Agbadou prolonge jusqu’en 2025 L'Avenir, 24 augustus 2021. Gearchiveerd op 10 februari 2022.
* ↑ Mag Eupen straks weer miljoenen bijschrijven? Emmanuel Agbadou op weg naar Nice voor maar liefst 6 miljoen Het Nieuwsblad, 11 januari 2022. Gearchiveerd op 6 september 2022.
* ↑ Watford are in talks over Eupen defender Emmanuel Agbadou with French clubs also keen Get French Football News, 20 januari 2022
* ↑ Emmanuel Agbadou National Football Teams
1 Sá · 2 Doherty · 3 Aït-Nouri · 4 Bueno · 5 Lemina · 6 Traoré · 6 André · 8 J. Gomes · 9 Strand Larsen · 11 Hwang · 12 Cunha · 14 Mosquera · 15 Dawson · 18 Kalajdžić · 19 R. Gomes · 20 Doyle · 21 Sarabia · 22 Semedo · 24 T. Gomes · 25 Bentley · 27 Bellegarde · 29 Guedes · 30 González · 31 Johnstone · 33 Meupiyou · 37 Lima · 39 Cundle · 40 King · Coach: Pereira
# Joodse begraafplaats (Zuidbroek)

De Joodse begraafplaats van Zuidbroek in de Nederlandse provincie Groningen ligt aan de Botjesweg, bij de zuidwesthoek van Botjes Zandgat. Het wordt ook wel de Israëlitische begraafplaats of het Jodenkerkhof genoemd. Dit was de begraafplaats voor Joodse inwoners van Noordbroek, Zuidbroek en nabijgelegen buurtschappen en gehuchten, zoals Uiterburen en 't Veen.
De Joden in Noordbroek en Zuidbroek maakten aanvankelijk deel uit van de Joodse gemeenten van Veendam of Hoogezand-Sappemeer. De laatste gemeente had een Joodse begraafplaats in Kolham. Op deze begraafplaats zijn nog vijf grafstenen te vinden van Joden uit Noord- en Zuidbroek.
Het was echter wenselijk voor de Joden in Noord- en Zuidbroek een eigen begraafplaats te hebben. Lange tijd werden de overledenen begraven op het zogenoemde galgenkerkhof, een afgezonderd deel aan de westzijde van de begraafplaats rond de Hervormde Gemeente. Daar werden ook terechtgestelde misdadigers, vreemdelingen, armen en ongedoopten begraven. In de periode 1840-1871 zijn hier ten minste vier Joden begraven. In 1886 werd een stuk land aan 't Veen en de huidige Botjesweg gekocht en bestemd tot een Joodse begraafplaats. Met dertig zerken behoort het tot de kleinste Joodse begraafplaatsen.
Reeds voor de Tweede Wereldoorlog was de Joodse gemeenschap van Noord- en Zuidbroek te klein om zelfstandig verder te kunnen gaan. In 1924 werd Noord- en Zuidbroek weer bij Hoogezand-Sappemeer gevoegd. De begraafplaats bleef wel nog in gebruik. Tussen 1924 en 1938 vonden nog zes begrafenissen plaats. Na de Tweede Wereldoorlog keerden geen Joden meer terug. Op de begraafplaats is een gedenkteken aangebracht: in een davidster staat de tekst:
   een eeuwige naam zal ik hun geven 1942-1944
# Baringomeer

Het Baringomeer is een meer in het Keniaanse gedeelte van de Grote Slenk gelegen in Baringo County. Het is samen met het Naivashameer het enige zoetwatermeer in de Grote Slenk van Kenia. Het meer is populair bij vogels; meer dan 470 verschillende vogelsoorten zijn er gezien. Het meer ligt in zijn eigen nationaal park, Lake Baringo National Park.
Het meer heeft geen duidelijke uitloop, er wordt verondersteld dat het water door sedimenten op de bodem van het meer in de geplooide vulkanische bedrock sijpelt.
Abayameer · Abbemeer · Abijattameer · Afrerameer · Albertmeer · Assalmeer · Awasameer · Bamendjingmeer · Bangweulumeer · Baringomeer · Basakameer · Bittermeren · Cahora Bassa · Chamomeer · Delcommunemeer · Edwardmeer · Fitrimeer · Georgemeer · Guiersmeer · Hajkmeer · Kabambameer · Kabelemeer · Kabwemeer · Karibameer · Kisalemeer · Kitshomponshimeer · Kivumeer · Kokameer · Kyogameer · Lac Rose · Langanomeer · Mai-Ndombemeer · Manantalimeer · Malawimeer · Manyekemeer · Mofwelagune · Mwerumeer · Mweru-Wantipameer · Naivashameer · Nakurumeer · Nassermeer · Nyosmeer · Nzilomeer · Shalameer · Tanameer · Tanganyikameer · Tele-meer · Toshkameren · Tshangalelemeer · Tsjaadmeer · Tumbameer · Turkanameer · Upembameer · Victoriameer · Voltameer · Walilupemeer · Zimbambomeer · Ziwaymeer
# Jeremy Petris

Jeremy Arnaud Petris (Bagnolet, 28 januari 1998) is een Frans-Martinikaans voetballer die sinds januari 2024 uitkomt voor Sporting Charleroi.

## Clubcarrière

Petris begon zijn jeugdopleiding bij Paris FC. Hij versierde een overgang naar AS Monaco, waar hij samenspeelde met onder andere Kylian Mbappé. Petris slaagde er niet in om door te breken bij de Monegasken, waarop hij terugkeerde naar Paris FC. Tussen 2016 en 2017 speelde hij zeven competitiewedstrijden in de CFA2 met het tweede elftal van de club.
In 2017 verhuisde Petris naar de Italiaanse vierdeklasser AC Gozzano. In zijn debuutseizoen dwong Petris met Gozzano een historische promotie naar de Serie C af. In januari 2019 versierde hij, net als ploegmaats, Jean Lambert Evans en Junior Messias een contract bij de Italiaanse tweedeklasser FC Crotone, die het drietal op huurbasis het seizoen liet uitdoen bij Gozzano. Na een halfjaar zonder spelen bij Crotone werd Petris in januari 2020 opnieuw uitgeleend, ditmaal aan derdeklasser AS Bisceglie Calcio 1913. In het seizoen 2020/21 speelde Petris opnieuw op huurbasis in de Serie C, ditmaal in het shirt van FC Pro Vercelli 1892. Crotone leende dat seizoen ook Giuseppe Borello, Giovanni Bruzzaniti, Francesco Rodio en Zak Ruggiero uit aan Pro Vercelli.
Na nog eens een half seizoen zonder spelen liet Petris zijn contract bij Crotone ontbinden en ging hij in februari 2022 aan de slag bij de Bulgaarse eersteklasser FK Tsarsko Selo Sofia. De club degradeerde op het einde van het seizoen Parva Liga en zou niet veel later zelfs ophouden te bestaan. Petris speelde zich bij Tsarsko Selo wel in de kijker van bekerwinnaar Levski Sofia, waarmee hij zowel in zijn debuutseizoen als in het seizoen daarop sneuvelde in de Conference League-voorrondes.
In januari 2024 ondertekende Petris een driejarig contract tot 2026 met optie op twee extra seizoenen bij de Belgische eersteklasser Sporting Charleroi. Petris groeide meteen uit tot een vaste waarde in de basisploeg van trainer Felice Mazzu. Ook onder Rik De Mil, die vlak voor de Relegation play-offs werd aangesteld als opvolger van Mazzu, hield vast aan Petris in zijn basisploeg.
# Hr.Ms. Van Galen (1929)

De Hr.Ms. Van Galen was een Nederlandse torpedobootjager van de Admiralenklasse vernoemd naar de zeventiende-eeuwse vlootvoogd Jan van Galen. Het schip werd gebouwd door de Schiedamse scheepswerf Wilton-Fijenoord. Tot 1939 was het schip actief in Nederlands-Indië maar vanwege de oplopende spanningen in Europa werd het schip teruggehaald naar Nederland$^2$.

## De Van Galen tijdens WOII

Tijdens de Duitse aanval op Nederland in 1940 lag de Van Galen in de haven van Den Helder waar het schip net drie dagen geleden was aangekomen vanuit Nederlands-Indië. Kapitein was Luitenant-ter-zee A.S. Pinke.
Op 10 mei ging het schip na het afkondigen van de alarmtoestand naar buiten. In de loop van de dag kreeg de Van Galen de opdracht op te stomen naar Rotterdam om daar ondersteuning te bieden en de overgang van de Duitsers over de Maasbruggen te beletten.
Tijdens de tocht naar Rotterdam werden ter hoogte van Ter Heijde een aantal Duitse vliegtuigen op het strand waargenomen. De Van Galen opende het vuur op deze vliegtuigen waarbij zeker 3 werden vernietigd. Om 2 uur 's middags voer de Van Galen bij Hoek van Holland de Nieuwe Waterweg op naar Rotterdam. In de buurt van Vlaardingen werd het schip aangevallen door Duitse Stuka's, door problemen met de 40 mm machinegeweren konden alleen de 12,7 mm machinegeweren worden gebruikt als luchtafweergeschut. Hoewel geen van de ruim 30 bommen raak was, was het schip wel zwaar beschadigd. Stoomleidingen sprongen en waterdichte schotten scheurden. Stoker-olieman G. van den Brink werd dodelijk getroffen en er vielen enkele gewonden. Overste Pinke besloot een haven op te zoeken, wat de Merwehaven werd. Na een inspectie van het schip bleek dat het schip door alle schade voor verdere oorlogsvoering onbruikbaar was, daarom werd het op 12 mei door de eigen bemanning onklaar gemaakt en tot zinken gebracht$^1$. Luitenant-ter-zee J.C.A. Siliacus en H.J. Bouvy kregen later het Bronzen Kruis voor hun verrichtingen op de Van Galen in de Nieuwe Waterweg.
Op 23 oktober 1941 werd de Van Galen door de Duitse strijdkrachten gelicht en gerecycled in Hendrik-Ido-Ambacht.

## Varia

* Schrijver K.Norel beschrijft de Van Galen in zijn boek Varen en Vechten aldus : "Als een kreupel paard sukkelde de jager de (Merwede) haven binnen". (Varen en Vechten, pag 16)
* C.W. van der Ven schilderde een fraaie aquarel van de Van Galen in het heetst van de strijd.
# Zagoeti van Cuvier

De zagoeti van Cuvier (Plagiodontia aedium) is een zoogdier uit de familie van de hutia's (Capromyidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door F. Cuvier in 1836.

## Voorkomen

De soort komt voor in Haïti en de Dominicaanse Republiek.
* ↑ (en) Zagoeti van Cuvier op de IUCN Red List of Threatened Species.
# My Ever Changing Moods

My Ever Changing Moods is de vijfde single van het Britse soul-jazz-collectief The Style Council. Het nummer is geschreven door zanger-gitarist Paul Weller en werd in februari 1984 uitgegeven door Polydor. De B-kant is Mick's Company, een instrumentaal jazznummer waarin mede-oprichter Mick Talbot op het hammondorgel soleert. Op de 12-inch staat ook Spring Summer, Autumn.

## Achtergrond

My Ever Changing Moods is de eerste single van het debuutalbum Café Bleu, dat een maand later uitkwam. Er bestaan drie versies: de reguliere van 4:02, de 12-inch van 5:44 en de albumtrack van 4:02 met alleen pianobegeleiding. In eigen land haalde de single de top 5. In de Amerika haalde het in juni 1984 de 29e plaats (Wellers grootste succes aldaar) en werd het debuutalbum ernaar vernoemd.
In Nederland was de plaat op maandag 26 maart 1984 AVRO's Radio en TV-Tip op Hilversum 3 en werd een radiohit. De plaat bereikte de 30e positie in de Nederlandse Top 40 en 37e positie in de Nationale Hitparade en de TROS Top 50. Deze single was voor de Britse band de eerste van 3 hits in de Nederlandse hitlijsten. In de videoclip zijn het 2 wielrenners over een weg met bomen. Paul draagt het shirt van het Italiaanse team Magniflex-Torpado en Mick die van de succesvolle Nederlandse TI-Raleigh wielerploeg.

## Promotie

Ter promotie verscheen The Style Council (Paul Weller, Mick Talbot en de bijna negentienjarige drummer Steve White) in diverse televisieprogramma's. In Nederland waren dat Countdown en Toppop. Laatstgenoemd programma toonde tegelijkertijd de videoclip waarin Weller en Talbot als wielrenners te zien zijn.
My Ever Changing Moods is nog altijd een onderdeel van Wellers solo-optredens.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 |
| My Ever Changing Moods | 1183 | 1198 | 1335 | 1212 | 1143 | 1309 | 1508 | 1376 | 1341 | 1290 | 1561 | 1581 | 1614 | 1474 | 1589 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2000 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).