OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Richard Anthony Hewson

Richard Anthony Hewson (Stockton-on-Tees, 17 november 1943) is een Britse producent, arrangeur en musicus.

## Carrière

Hewson startte tijdens de jaren 1960 als arrangeur en werkte met sterren als James Taylor, Herbie Hancock, Supertramp, Diana Ross, Carly Simon, Art Garfunkel, Leo Sayer, Al Stewart, Chris de Burgh, Fleetwood Mac en Chris Rea. Naast zijn project The RAH Band (Richard Anthony Hewson Band) was hij tijdens de jaren 1980 als producent werkzaam voor Toyah Willcox, Five Star en Shakin' Stevens. Tegenwoordig schrijft Hewson muziek voor tv- en reclameprogramma's.

## The RAH Band

The RAH Band was een zuiver studioproject. In 1977 schreef Hewson het instrumentale nummer The Crunch, dat zich in augustus 1977 plaatste op de 6e plaats van de Britse hitlijst. In Duitsland werd het nummer vooral bekend als herkenningsmelodie van het populaire WDR-radioprogramma Schlagerralley. Een verder bekend nummer is Electric Fling (1978). In 1985 kwam de RAH Band opnieuw in de top 10 van de Britse hitlijst. De soulballade Clouds Across the Moon, die Hewson opnam met zijn echtgenote, bezette in april 1985 de 6e plaats in het Verenigd Koninkrijk, in Nederland de 5e plaats en in Australië de toppositie.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03-'23 | '24 |
| Clouds across the moon | 1642 | 1705 | 1750 | 1513 | - | - |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ (en) Richard Hewson. Discogs. Geraadpleegd op 31-01-2022.
* ↑ (en) RAH Band. Discogs. Geraadpleegd op 31-01-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Richard Anthony Hewson op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX970304
* Bibliothèque nationale de France: cb13798679h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134405382
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0862 2750
* Library of Congress Control Number: n92099394
* MusicBrainz: 152169ce-b0a2-45ba-9ac8-b3f72e000ee3
* Virtual International Authority File: 1670619
* WorldCat (via VIAF): 1670619
# Crying Time

Crying Time is een lied uit 1964 van de Amerikaanse countryzanger Buck Owens. Het verscheen oorspronkelijk als B-kant van I've Got a Tiger By The Tail en werd twee jaar later bekend in de uitvoering van Ray Charles die als countryliefhebber ook andere nummers van Owens heeft gecoverd. Het leverde hem in eigen land een top tien-hit op (#6) en twee Grammy Awards. In 1973 nam Charles een nieuwe versie op met Barbra Streisand voor haar tv-special Barbra Streisand...And Other Musical Instruments. Dit duet was ook te horen in een aflevering van de serie Las Vegas In 1974 kwam Streisand met een solo-uitvoering op haar album Butterfly.

## Overige covers

* Commander Cody and His Lost Planet Airmen op het album Live from Deep in the Heart of Texas uit 1974.
* Connie Francis tijdens een sessie in de Muscle Shoals-studio in 1989.
* Victor Wood op het album Mr. Lonely.
* Lorrie Morgan op de soundtrack van de film The Beverly Hillbillies uit 1993. Het leverde haar de 59e plaats op in de Amerikaanse hitlijst.
* Wanda Jackson in 2003 op haar album Heart Trouble in duet met Elvis Costello.
* UB40 op het album Getting Over the Storm uit 2013 met reggaebewerkingen van countrysongs.

### Nederland

* George Baker nam het in 1986 op voor een nooit uitgebracht countryalbum.
* André Hazes nam een Nederlandstalige versie op voor zijn bluesalbum Dit is wat ik wil uit 1989 en vroeg gitarist Jan Akkerman om mee te spelen. Jammer!, waarin Hazes zich zorgen maakt over het milieu, verscheen op single met als B-kant een niet-vertaalde cover van Working in the Coal Mine.

## Hitnoteringen
### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 |
| Crying Time (Ray Charles) | 1598 | 1824 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# Devil Don't Care

"Devil Don't Care" is een nummer van de Nederlandse band DI-RECT. Het nummer verscheen op hun ep Nothing to Lose uit 2019. Op 22 februari van dat jaar werd het uitgebracht als de eerste single van de ep.

## Achtergrond

"Devil Don't Care" is geschreven door alle groepsleden in samenwerking met Niels Zuiderhoek en Guus van der Steen en geproduceerd door Zuiderhoek. Gitarist Spike maakte de eerste demo van het nummer, die hij tijdens een autorit aan de rest van de band liet horen. Basgitarist Bas van Wageningen vertelde hierover: "Iedereen was heel enthousiast en heel blij dat het de demo van Spike was en niet de muziek van een andere band die Spike toevallig had ontdekt."
Voor de videoclip en het artwork van "Devil Don't Care" schakelde de band kunstenaar Jamel Armand in. Armand mocht van de band alles doen wat hij wilde. Van Wageningen vertelde hierover: "Het thema van het nummer is een zin die ook terugkomt in het nummer: you'll never exist again, laten we onszelf en elkaar vooral niet in de weg zitten, daar is het leven veel te kort voor. [...] Hij heeft de tekst verbeeld in het verhaal van een jongen die met gender struggelt en die in zijn omgeving niet geaccepteerd wordt. Uiteindelijk weet hij zichzelf lost te worstelen van zijn demonen."
Ter promotie van "Devil Don't Care" speelde DI-RECT het nummer bij het televisieprogramma De Wereld Draait Door. Desondanks werd het geen grote hit: het stond niet genoteerd in de Single Top 100 en de Nederlandse Top 40 en bereikte slechts de bovenste positie in de Tipparade. Later in 2019 nam de groep het nummer opnieuw op voor het album De Duif Sessions, dat bestaat uit een registratie van optreden dat zij gaven voor een gelijknamige minidocumentaire.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Devil Don't Care | 931 | 1443 | 1440 | 1784 | 1497 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2020 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* 1 2 3 4 5 Di-rect - Devil Don't Care - DutchCharts
* 1 2 Di-rect - Nothing to Lose | Discogs
* 1 2 'Duivels' nummer DI-RECT voorbode nieuw album | Panorama. Gearchiveerd op 24 juni 2023.
* ↑ DI-RECT - 'Devil Don't Care' - De Wereld Draait Door - BNNVARA. Gearchiveerd op 27 maart 2023.
* ↑ Di-rect - Devil Don't Care | Top 40. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
* ↑ Den Haag FM » 'De Duif Sessions' van Di-rect binnenkort op Netflix?. Gearchiveerd op 16 november 2020.
* ↑ Di-rect - De Duif Sessions | Discogs
# Robert Owen (darter)

Robert Owen (Ogmore Valley, 23 september 1984) is een Welsh darter die uitkomt voor de PDC.

## Carrière

Op de Dutch Darts Masters in 2017 versloeg hij Jamie Bain, Cristo Reyes en Simon Whitlock. Hij verloor de kwartfinale uiteindelijk met 6-5 van Michael Smith. Zijn beste prestatie tot nu toe was het behalen van de halve finale van de UK Open 2018, waar hij met 11-3 van Corey Cadby verloor.

## Resultaten op wereldkampioenschappen
### PDC

* 2023: Laatste 96 (verloren van Andrew Gilding met 2-3)
* 2025: Laatste 16 (verloren van Callan Rydz met 3-4)
# Duivelshuis (Arnhem)

Het Duivelshuis ofwel Maarten van Rossumhuis, aan de Koningstraat in het centrum van de Gelderse hoofdstad Arnhem, is een stadskasteel uit de 16e eeuw. Het wordt 'Duivelshuis' genoemd vanwege de saterfiguren aan de gevel. In het stadskasteel bevindt zich de werkkamer van de Arnhemse burgemeester. Na de Tweede Wereldoorlog zijn de kelders een pelgrimsoord geworden voor veteranen, nabestaanden en andere belangstellenden aangaande de Slag om Arnhem.

## Geschiedenis

Op de plek van het kasteel stond ooit een stadsboerderij. Deze woning was eerder het bezit van Johan Mynschart die tussen 1444 en 1463 burgemeester van Arnhem was. Het pand werd toen waarschijnlijk het "Huis van Mynschart" genoemd. In 1518 werd het huis eigendom van hertog Karel van Gelre. Na de dood van de hertog werd het huis in 1539 verkocht aan Maarten van Rossum, de veldheer van de hertog. Het huis werd in 1543 verbouwd en kreeg toen de officiële naam: "Huis van Maarten van Rossum". Na de dood van Van Rossum verkochten de erfgenamen het pand in 1575, waarna het door verschillende eigenaars werd bewoond.
De gemeente Arnhem kocht het Duivelshuis in 1828 ter vervanging van het vervallen stadhuis op de Markt. Twee jaar later werd het stadhuis na een renovatie in gebruik genomen. De werkkamer van de burgemeester werd ingericht op de eerste etage van het stadskasteel. In 1898 werd onder leiding van architect Constantijn Muysken uit Amsterdam het pand weer in historische stijl hersteld.
Tijdens Operatie Market Garden in september 1944 werden in de kelder van het gebouw gevangengenomen Britse parachutisten opgesloten. Bij het oorlogsgeweld werd een groot deel van de Arnhemse binnenstad verwoest, het Duivelshuis bleef echter bijna geheel gespaard. In 1968 werd naast het stadskasteel een nieuw stadhuis gebouwd waarvan het deel ging uitmaken. Op de begane grond bevindt zich een zaal, de Schepenzaal. Hier worden veel huwelijken gesloten.

## Details

Het stadskasteel dankte zijn naam aan de saters aan de voorzijde van de gevel. Deze wezens hebben tot volksverhalen geleid over het Duivelshuis. Daarnaast zijn er nog meer beelden te zien aan de gevel. Tussen de dakkapellen bevinden zich zes beelden van belangrijke personen uit de tijd van Maarten van Rossum (v.l.n.r): Maximiliaan van Oostenrijk, Filips de Schone, Karel de Vijfde, Karel van Egmond, Willem van Gulik en als laatste Maarten van Rossum zelf.
Sinds 1830 het traditie om iedere aftredende burgemeester te eren met een speciaal gemaakt glas-in-loodraam in de burgemeesterskamer.
* Sater
* ANWB informatie
* Gravure van het Duivelshuis Arnhem, ca. 1841
* Het Duivelshuis, ca. 1954
# Vinktiran

De vinktiran (Cnemotriccus fuscatus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 7 ondersoorten:
* Cnemotriccus fuscatus cabanisi: Colombia, Venezuela en Trinidad.
* Cnemotriccus fuscatus duidae: Z-Venezuela en NW-Brazilië.
* Cnemotriccus fuscatus fumosus: de Guyana's en NO-Brazilië.
* Cnemotriccus fuscatus fuscatior: van ZO-Colombia en ZW-Venezuela tot O-Ecuador, O-Peru en C-Brazilië.
* Cnemotriccus fuscatus beniensis: N-Bolivia.
* Cnemotriccus fuscatus bimaculatus: C-Bolivia, Z- en O-Brazilië, Paraguay en N-Argentinië.
* Cnemotriccus fuscatus fuscatus: ZO-Brazilië en NO-Argentinië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Vinktiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Uruguaytiran

De Uruguaytiran (Griseotyrannus aurantioatrocristatus; synoniem: Empidonomus aurantioatrocristatus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt wijdverspreid voor in Zuid-Amerika en telt twee ondersoorten:
* G. a. pallidiventris: oostelijk Brazilië.
* G. a. aurantioatrocristatus: van Bolivia tot Paraguay, noordelijk Argentinië, Uruguay en zuidelijk Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Uruguaytiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Tepui-elenia

De tepui-elenia (Elaenia olivina) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de tepuis van Venezuela en Guyana en telt twee ondersoorten:
* E. o. olivina: tepuis van zuidoostelijk Venezuela en Guyana.
* E. o. davidwillardi: tepuis van zuidelijk Venezuela.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Tepui-elenia op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) (en) Salvin & Godman, 1884. Elainea olivina (protoniem). Ibis. BHL
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Noronha-elenia

De Noronha-elenia (Elaenia ridleyana) is een zangvogel uit de familie van de tirannen. Deze vogel is genoemd naar zijn ontdekker, de Britse botanicus Henry Nicholas Ridley.

## Kenmerken

De Noronha-elenia heeft donkerbruine ogen welke zijn omringd door een smalle witte oogring. De vogel heeft verder een witte keel, grijsbruine bovendelen, grijsachtige borst en flanken en bruine vleugels met witte strepen. De buikkleur varieert met de leeftijd van lichtgeel tot geelgrijs. De lichaamslengte bedraagt 17 centimeter.

## Verspreiding en leefgebied

De Noronha-elenia is endemisch in Brazilië waar hij voorkomt op de Atlantische archipel Fernando de Noronha op het hoofdeiland Fernando de Noronha en op Ilha Rata.
Het is een bewoner van gebieden met struikgewas en tuinen.

## Voortplanting

De broedtijd valt waarschijnlijk tussen februari en mei. Het nest wordt gemaakt van de ranken van een komkommerachtige plant en dunne twijgen in de kale takken van bomen.

## Voedsel

De vogel foerageert op insecten en kleine vruchten en bessen, met een voorkeur voor de vruchten van een eveneens endemische soort vijgeboom (Ficus noronhae).

## Status

De Noronha-elenia heeft als eilandsoort een klein verspreidingsgebied en daardoor is er de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven). De grootte van de populatie werd in 2003 geschat op ongeveer 750 vogels. Om deze redenen staat de Noronha-elenia dan ook als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* (pt) WikiAves (2014). Cocoruta (Elaenia ridleyana)
* 1 2 3 (en) Noronha-elenia op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Vaalbuiktreurtiran

De vaalbuiktreurtiran (Rhytipterna immunda) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van oostelijk Colombia tot Suriname, Frans-Guyana en amazonisch Brazilië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Vaalbuiktreurtiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Vuurjuffer

De vuurjuffer (Pyrrhosoma nymphula) is een libel van de familie van de waterjuffers. Het is een van de weinige juffers die grotendeels rood gekleurd zijn. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1776 als Libellula nymphula gepubliceerd door Johann Heinrich Sulzer.

## Beschrijving
### Imago

De vuurjuffer is, met een lengte tot 36 millimeter, een grote juffer. Het abdomen van beide geslachten van de vuurjuffer (imago) is opvallend rood, maar bij de mannetjes hebben enkel de laatste segmenten donkere banden, bij de vrouwtjes zijn alle segmenten zwart getekend. Het borststuk is donker met een rode of (bij de vrouwtjes) donkergele schouderstreep. De poten zijn zwart.
Het pterostigma is langer dan breed, ongeveer 1,5 vleugelcel lang, en zwart gekleurd.
* Vrouwtje vuurjuffer met gele schouderstreep, Hamburg (Duitsland)
* Detail mannetje vuurjuffer, Graz (Oostenrijk)
* Vuurjuffers in paringswiel, Ciney (België)

### Larve

De larve van de vuurjuffer is te herkennen aan de X-vormige donkere vlek op de staartlamellen. In tegenstelling tot de meeste waterjuffers, zijn die staartlamellen echter niet in twee delen verdeeld.

## Vliegtijd

De soort vliegt vooral in april tot juni, met mei als piekmaand.

## Gedrag en voortplanting

De eieren worden afgezet in stengels van drijvende waterplanten. De dieren vormen een paringswiel of paringsrad bij de paring en een tandem bij de eileg. Het vrouwtje boort met haar legboor gaatjes in de stengel, en plaatst vervolgens in ieder gaatje een eitje.

## Habitat

De vuurjuffer is een weinig eisende soort wat het voortplantingsbiotoop betreft. Ze is tevreden met stilstaand of licht stromend water, zoals beken, poelen, (tuin)vijvers, laagveengebieden, ze is ook niet veeleisend voor wat betreft de waterplanten waarop ze haar eieren legt.

## Verspreiding en voorkomen

De soort komt voor in heel Europa behalve in het uiterste noorden, tot in Midden-Azië. In België is ze algemeen in de Kempen, in Nederland op de hoge zandgronden.

## Verwante en gelijkende soorten

De vuurjuffer heeft geen nauwe verwanten binnen hetzelfde geslacht in België en Nederland. In Griekenland en Albanië leeft de sterk gelijkende soort Griekse vuurjuffer (Pyrrhosoma elisabethae), die door sommige auteurs als ondersoort wordt beschouwd. Op de foto hiernaast zijn de mannelijke aanhangsels van de vuurjuffer te zien, bij de Griekse vuurjuffer zijn de onderste aanhangsels langer dan de bovenste, terwijl de zwarte haak op het onderste aanhangsel half zo lang is als die van de vuurjuffer.
Door haar rode kleur is er slechts verwarring mogelijk met één andere soort, de koraaljuffer (Ceriagrion tenellum). Deze heeft echter rode poten.

## Bedreigingen en Bescherming

De vuurjuffer is algemeen en wordt gekenmerkt op de Belgische Rode Lijst (libellen) als 'niet bedreigd'. Ze wordt niet vermeld op de Nederlandse Rode Lijst (libellen).
# Pakketbrievenbus

Een pakketbrievenbus, pakketbox of pakjesautomaat is een grote brievenbus waar naast poststukken ook pakketjes in ontvangen kunnen worden. Een pakketbrievenbus maakt het mogelijk om pakketjes te ontvangen, ook als er niemand aanwezig is om het pakket in ontvangst te nemen.

## Locaties

Pakketbrievenbussen kunnen vrijstaand aan de grond verankerd zijn, aan de muur worden bevestigd of in een gevel worden ingebouwd. Meestal is een pakketbrievenbus voorzien van een mechanisme dat voorkomt dat onbevoegden het pakket uit de box kunnen halen via de inwerp klep.
Sommige modellen zijn uitgerust met moderne technologieën, zoals sloten die werken met toegangscodes, systemen die een melding sturen wanneer een pakket wordt bezorgd, en functies die integreren met logistieke bezorgdiensten.
Diverse pakketvervoerders, zoals Amazon, DHL, PostNL en Bpost, bieden dergelijke pakketboxen op vaste ophaallocaties, meestal bij supermarkten, tankstations of andere centrale punten.
* ↑ Poot, Sanne, "Proef met pakketbrievenbus in Kralingen van start", Algemeen Dagblad, 9 maart 2017. Gearchiveerd op 8 januari 2025. Geraadpleegd op 8 januari 2025.
* ↑ Tervooren, Koos, Pakketbrievenbus bezig met opmars. BNR Nieuwsradio (5 juli 2016). Geraadpleegd op 8 januari 2025.
* ↑ Bol.com: pakketbrievenbus steeds populairder - RetailTrends. RetailTrends, hét platform voor professionals in retail & brands. Geraadpleegd op 8 januari 2025.
* ↑ Bezorging op afhaalpunt. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Eenvoudig pakketten versturen en ophalen op één plek. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ De PostNL-pakketautomaat. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ De Pakjesautomaat van Bpost. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000353763
# Rosse schoffelsnavel

De rosse schoffelsnavel (Poecilotriccus russatus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de tepuis van zuidoostelijk Venezuela en noordelijk Brazilië (Roraima).

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Rosse schoffelsnavel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kübassaare

Kübassaare (Duits: Kibbasaar) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
De plaats viel tot in oktober 2017 onder de gemeente Pöide. In die maand werd Pöide bij de fusiegemeente Saaremaa gevoegd.

## Bevolking

Het dorp had 2 inwoners op 31 december 2011 en geen inwoners meer op 31 december 2021.

## Ligging

De plaats ligt op een schiereiland dat ook Kübassaare heet en de zuidoostpunt van het eiland Saaremaa vormt. Het schiereiland ligt in het natuurpark Kübassaare maastikukaitseala (5,1 km²).

## Geschiedenis

Kübassaare werd voor het eerst genoemd in 1645 onder de naam Kübbesahr, een nederzetting op het landgoed van Neuenhof (Uuemõisa). In 1798 werd de plaats onder de naam Kibbasaar een Beihof, een landgoed dat onderdeel uitmaakt van een ander landgoed, in dit geval Neuenhof. In de vroege 20e eeuw was Kübassaare een dorp, maar tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het vernield. Bj de gemeentelijke herindeling van 1997 kreeg Kübassaare weer de status van dorp.
Kübassaare heeft een vuurtoren, de Kübassaare tuletorn. De eerste, houten vuurtoren werd in 1916 gebouwd. In 1923 brandde hij af na een blikseminslag. In 1924 kreeg Kübassaare een nieuwe, betonnen vuurtoren. Hij is 18 meter hoog en 2,5 meter in doorsnede.

## Foto's

* Zicht op het dorp (2012)
* De vuurtoren
* Bos op het schiereiland Kübassaare
* De kust
* Stromatolieten, gevonden bij Kübassaare
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 30 december 2024.
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 223.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 30 december 2024. Tik boven het middelste vak ‘Kübassaare village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 30 december 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Kübassaare village’ in.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Kübassaare. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 30 december 2024. Geraadpleegd op 30 december 2024.
* ↑ (en) Kübassaare lighthouse. Saaremaa.ee. Gearchiveerd op 25 november 2020.
# Berlioz' moortiran

De Berlioz' moortiran (Knipolegus cabanisi) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen). De Nederlandse naam verwijst naar de Franse ornitholoog Jacques Berlioz die in 1959 de Knipolegus subflammulatus had beschreven welke later met deze soort is samengevoegd.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het zuidoosten van Peru, het westen van Bolivia en het noordwesten van Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Berlioz' moortiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Groefstaarttiran

De groefstaarttiran (Muscipipra vetula) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van zuidoostelijk Brazilië (Minas Gerais) tot oostelijk Paraguay en noordoostelijk Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars en met een versnipperde verspreiding. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Groefstaarttiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Jelski's tapuittiran

Jelski's tapuittiran (Silvicultrix jelskii; synoniem: Ochthoeca jelskii) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen). Deze vogel is genoemd naar zijn ontdekker, de Russische ornitholoog Konstanty Jelski (1837-1896).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in zuidwestelijk Ecuador en noordwestelijk Peru.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Jelski's tapuittiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geelbuiklooftiran

De geelbuiklooftiran (Phylloscartes flaviventris) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in noordelijk Venezuela.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Geelbuiklooftiran op de IUCN Red List of Threatened Species.