OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ariane de Lobkowicz-d'Ursel

Ariane Thérèse Nathalie Colienne Ludovic Marie prinses de Lobkowicz-d'Ursel (Ukkel, 30 januari 1996) is een Belgisch politica. Eerst was ze actief voor DéFI, daarna sloot ze zich aan bij de liberale MR.

## Biografie

De Lobkowicz is een telg uit de sinds 1958 Belgische tak van het geslacht De Lobkowicz en een dochter van prins Stéphane de Lobkowicz (1957), voormalig schepen van Ukkel en lid van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, en politica Barbara prinses de Lobkowicz geboren gravin d'Ursel (1957-2017), van 2014 tot haar overlijden lid van hetzelfde parlement als haar man, waar zij zich voornamelijk met dierenwelzijn bezighield. De Lobkowicz voert de dubbele naam De Lobkowicz-d'Ursel, naar haar beide ouders; officieel draagt zij de naam de Lobkowicz en is zij gerechtigd tot het voeren van het predicaat Hare Doorluchtige Hoogheid.
In 2016 behaalde ze een bachelor in de moderne kunsten aan de kunsthogeschool ESA Saint-Luc in Brussel. Daarna behaalde ze in 2020 een bachelor in de grafische technieken aan de Haute Ecole Albert Jacquard in Namen en in 2023 een bachelor in de rechten aan de Université Saint-Louis in Brussel.
De Lobkowicz was in 2019 kandidaat voor het Brussels Hoofdstedelijk Parlement voor dezelfde partij als haar moeder, het links-liberale DéFI. Ze stond op een onverkiesbare plaats, maar wist op 26 mei 2019 de lijstvolgorde te doorbreken en werd verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Ze werd daarmee het jongste parlementslid van dat ogenblik en ging zich net als moeder met name inzetten voor dierenwelzijn.
In september 2023 verliet ze de partij DéFI en stapte ze over naar de liberale MR.. Als uitgesproken tegenstandster van onverdoofd slachten vond ze het onbegrijpelijk dat er binnen DéFI interne verdeeldheid bestond over een ordonnantie over het verbod van deze praktijk, die was ingediend in het Brussels Parlement. De MR stond wel onvoorwaardelijk achter deze ordonnantie, waarop de Lobkowicz besloot om politiek actief te worden bij deze partij. Bij de gewestverkiezingen van juni 2024 werd zij voor de MR herkozen in het Brussels Parlement.
* ↑ Profiel Ariane de Lobkowicz-d'Ursel op LinkedIn.
* ↑ (fr) Belga, Belga, Ariane de Lobkowicz quitte DéFI pour rejoindre le MR bruxellois. La Libre.be (22 september 2023). Geraadpleegd op 22 september 2023.
* État présent de la noblesse belge (2009), p. 225.
* 'La fille de l’ex-député Stéphane de Lobkowicz (MR) candidate sur la liste DéFi en mai prochain', in: BX1, 13 maart 2019.
* 'Elections 2019 : Leila Agic (24 ans) et Ariane de Lobkowicz d’Ursel (23 ans) font leur entrée au Parlement bruxellois', in: BX1, 27 mei 2019.
* 'Dit zijn de 72 Franstalige gekozenen in Brussel', op: bruzz.be, 27 mei 2019.
# Johan de Witt-gymnasium

Het Johan de Witt-gymnasium is een gymnasium in de stad Dordrecht, in de provincie Zuid-Holland, met bijna 800 leerlingen. Het is het oudste gymnasium van Nederland.

## Geschiedenis

De school werd in 1253 als "Latijnse school" opgericht. Gerardus Vossius was van 1600 tot 1623 rector van deze school. Isaac Beeckman volgde hem in 1627 op als rector. Tegenwoordig is de school vernoemd naar een oud-leerling, de 17e-eeuwse staatsman Johan de Witt. In 2003 werd tijdens het lustrum uitbundig het 750-jarig bestaan gevierd.
In 1993 betrok de school het pand Oranjepark 11 (waar vanaf 1957 het Titus Brandsmacollege was gevestigd). Vanaf 2009 tot 4 november 2013 was het Johan de Witt-gymnasium tijdelijk gevestigd in het monumentale pand Doelesteijn, aan het Steegoversloot, omdat de locatie aan het Oranjepark werd verbouwd. Sinds het schooljaar 2014/2015 is de school weer gevestigd aan het Oranjepark 11.
De schoolkrant van het Johan de Witt-gymnasium, de Janus, is in 1938 opgericht.

## Schoollied

Het Eia
Latijn Eia cantemus, sodales, carmen eloquentiae Cui studemus, nos amici, fervida cupidine Namque magni semper aestimabitur facundia Vivat ergo, fiat nobis, nobilis sodalitas
Nederlands Kom, laten wij zingen, broeders, een lied over de welsprekendheid Die wij liefhebben, wij vrienden, met brandende begeerte Want waarlijk zal de spreekvaardigheid altijd hoog in aanzien staan Leve aldus, moge het ons overkomen, de nobele broederschap

## Bekende oud-leerlingen

* Vastert van Aardenne, acteur
* Hilmar Backer, hoogleraar scheikunde
* Simon Dasberg, opperrabbijn
* Jacob Derwig, acteur
* Hubert Fermin, acteur en dramaturg
* Marcel de Graaff, politicus
* Nadja Hüpscher, actrice
* Leonard Jonkers, Grootmeester Orde van Vrijmetselaren
* Erik de Ridder, politicus
* Simon van Slingelandt, raadpensionaris
* Herman Visser, filosoof en jurist
* Cornelis van Vollenhoven, hoogleraar volkenrecht
* Gerardus Vossius, theoloog en taalkundige
* Lisa Weeda, schrijfster
* Johan de Witt, staatsman

## Bekende oud-docenten

* Isaac Beeckman, rector, natuurkundige en meteoroloog
* Anton van Deinse, docent wis- en natuurkunde, natuurkundige
* Hadrianus Marcellis, rector, docent klassieke talen
* Albert Jan Verbeek, preceptor, publicist, politicus
* Gerardus Vossius, rector, theoloog en taalkundige

## Externe link

* Officiële website

## Voetnoten

* ↑ Scholen op de kaart, informatieblokje. Gearchiveerd op 16 oktober 2021.
* ↑ Janus, Lustrum-editie 2013
# Nathalie Gilson

Nathalie Gilson (Ukkel, 8 januari 1965) is een Belgisch politica.

## Biografie

Gilson werd licentiate in de rechten aan de UCL en behaalde een diploma in Europees recht aan de Rijksuniversiteit Gent. Ze werkte tussen 1990 en 2009 als advocate voor verschillende internationale kantoren.
Van 1999 tot 2001 was Gilson eveneens adjunct-secretaris-generaal van de PRL en van 2003 tot 2004 werkte ze als juridisch adviseur op de kabinetten van toenmalige ministers in de Franse Gemeenschapsregering Daniel Ducarme en Olivier Chastel.
Voor de PRL, de huidige Mouvement Réformateur, werd Gilson in 1994 verkozen tot gemeenteraadslid van Elsene, een ambt dat ze nog steeds uitoefent. Van 1997 tot 2000 was ze schepen van de stad, een functie die ze van 2006 tot 2018 opnieuw uitoefende. Tevens zetelde ze van 2004 tot 2009 in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement.
Van 2018 tot 2020 werkte ze als adviseur binnen de strategische cel op het kabinet van ministers van Begroting Sophie Wilmès en David Clarinval. In maart 2020 legde Gilson de eed af als lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers als opvolger van Sophie Wilmès, die als eerste minister de regering-Wilmès II ging leiden en daarna minister van Buitenlandse Zaken werd in de regering-De Croo. Gilson bleef Kamerlid tot in juli 2022, nadat Wilmès ontslag had genomen als minister. Vervolgens werd ze adviseur op de strategische cel van het kabinet van vicepremier David Clarinval en van Hadja Lahbib, die Wilmès was opgevolgd als minister van Buitenlandse Zaken.
Sinds januari 2023 is Nathalie Gilson lid van de raad van bestuur van BIO, de Belgische Investeringsmaatschappij voor Ontwikkelingslanden.

## Externe link

* Persoonlijke blogspot
* ↑ Fiche Nathalie Gilson; Parlement francophone bruxellois
* ↑ Verkiezingen 2014: kandidaat Nathalie Gilson, brussels-star.com, 23 mei 2014.
* ↑ Profiel Nathalie Gilson op LinkedIn.
* ↑ (fr) Nathalie Gilson rejoint le Conseil d’administration de la S.A. BIO, Mouvement Réformateur, 18 januari 2023.
# Unno

Unno was een Friese hertog uit de middeleeuwse gouw Rüstringen.

## Historische bron

Over Unno worden we summier geïnformeerd in een vroege middeleeuwse historische bron: Vita Sancti Liudgeri (het heilige leven vanLiudger), geschreven omstreeks 840 door Altfrid, bisschop van Munster. Hierin wordt Unno de belangrijkste vertegenwoordiger van de Friese adel genoemd die over een groot deel van oostelijk Frisa, oostelijk van de Lauwers, heerste. De periode van zijn optreden is ook bekend uit Frankische annalen.

## Geschiedenis

In 793 voerde Unno samen met Eilrad, een andere leider, de Wezerfriezen aan in hun opstand tegen het Frankische rijk van Karel de Grote. Deze opstand had tot gevolg dat de een deel van Friezen tijdelijk terugviel op hun oude heidense geloof. Christelijke zendelingen als Liudger werden op de vlucht gedreven en moesten een goed heenkomen vinden in het zuiden bij de Franken. Anders dan de grote opstand van de Friezen van 783-784 bleef deze opstand beperkt tot de meest oostelijke delen van Frisia en werd hij het jaar daarop neergeslagen.
In de Frankische annalen worden Unno en Eilrad aangeduid als Friese hertogen. Zij behoorden tot de Friese elite die na annexatie van Oost-Frisia in 772 bereid waren met de Franken samen te werken. In ruil voor behoud van hun oude privileges moesten zij het heidense geloof afleggen en christen worden. De aanleiding tot hun opstand moet gezocht worden in de strenge straffen die de Friezen opgelegd werden na het neerslaan van hun grote opstand van 782-785 en de gedwongen rekruteringen voor de veldtocht tegen de Avaren in het oosten.
* Herre Halbertsma, Het rijk van de Friese koningen, opkomst en ondergang, Utrecht, 2000, pag. 310.
# Pardusco

De pardusco (Nephelornis oneilli) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de Andes van centraal Peru, met name in San Martín, La Libertad en Huánuco.
* ↑ (en) Pardusco op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Cill Chriosd

Cill Chriosd (Schots-Gaelisch voor Christ's Church), ook wel Kilchrist Church genoemd, is een ruïne van een laat 16e- of vroeg 17e-eeuwse kerk, gelegen op het schiereiland Strathaird in de Swordale-vallei (Goidelisch: Strath Suardal) op het Schotse eiland Skye.

## Geschiedenis

De eerdere kerk van Strath, die volgens traditie gesticht was door Sint Maol Ruadh in de 7e eeuw bevond zich in Ashaig. Cill Chriosd werd gebouwd in de latere middeleeuwen. De vroegste schriftelijke referentie naar een kerk met de naam Cill Chriosd stamt uit 1505 wanneer ene Kenneth Adamson John MacGillivray opvolgt als kapelaan.
In 1627 werd Neil MacKinnon aangesteld als eerste protestante voorganger van Strath. Bij zijn aanstelling zwoer hij dat hij alle papisten die hij kende op de eilanden zou aangeven bij de autoriteiten. Volgens de overlevering was hij gemeen en hebzuchtig. Zo gaf hij zijn werklieden twee maaltijden op alle werkdagen, maar slechts één maaltijd op de zondag als zij rustten. Pas toen twee hongerige werklui op een zondag, nadat Neil MacKinnon gepreekt had en wilde vertrekken met enkele vrienden, de voetploeg pakten en aan het werk gingen, zwichtte MacKinnon en gaf ze hun twee maaltijden per dag, ook op de zondagen.
In 1840 werd de nieuwe parochiekerk in Broadford in gebruik genomen en werd Cill Chriosd verlaten.

## Bouw

Cill Chriosd bestaat uit een rechthoekig gebouw, oost-westelijk georiënteerd. Intern meet de kerk 16 meter bij 5,3 meter. In de noordelijke en oostelijke muren bevinden zich geen raam- of deuropeningen. De ingang bevindt zich min of meer centraal in de zuidmuur. In deze muur bevinden zich ook drie ramen. In de oostmuur bevindt zich een nis, die oorspronkelijk een raam was.
In de vroege 18e eeuw werd aan de oostgevel een ommuurde begraafplaats met balustrade bijgebouwd voor de MacKinnons. Rondom de kerk ligt een begraafplaats waar voornamelijk grafstenen uit de achttiende en negentiende eeuw liggen.

## Vondsten

Tijdens restauratiewerkzaamheden aan de kerk werd een steen in een boog gevonden waarop een everzwijn in reliëf stond afgebeeld. Dit is het embleem van de clan MacKinnon, die heerste van het begin van de 14e eeuw tot de 18e eeuw in het gebied van Strath.

## Kerkhof

Op het kerkhof zijn graven te zien van twee bemanningsleden van de stoomtrawler William Humphries die op 21 november 1939 door vuur van het dekkanon van de Duitse duikboot U-33 ten noorden van Ierland tot zinken werd gebracht. De dertienkoppige bemanning kon aan boord geraken van een reddingssloep. Ze kwamen allemaal om. Later werden de lijken van slechts twee teruggevonden toen ze in Schotland aanspoelden.
* De graven van twee bemanningsleden van de William Humphries

## Beheer

Cill Chriosd wordt beheerd door de Skye & Lochalsh District Council's Museum Service, gesteund door Scottish Natural Heritage.
# Nanzdietschweiler

Nanzdietschweiler is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Kusel. Nanzdietschweiler telt 1.145 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Glan-Münchweiler.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Adenbach · Albessen · Altenglan · Altenkirchen · Aschbach · Bedesbach · Blaubach · Börsborn · Bosenbach · Breitenbach · Brücken · Buborn · Cronenberg · Deimberg · Dennweiler-Frohnbach · Dittweiler · Dunzweiler · Ehweiler · Einöllen · Elzweiler · Erdesbach · Eßweiler · Etschberg · Föckelberg · Frohnhofen · Ginsweiler · Glan-Münchweiler · Glanbrücken · Gries · Grumbach · Haschbach am Remigiusberg · Hausweiler · Hefersweiler · Heinzenhausen · Henschtal · Herchweiler · Herren-Sulzbach · Herschweiler-Pettersheim · Hinzweiler · Hohenöllen · Homberg · Hoppstädten · Horschbach · Hüffler · Jettenbach · Kappeln · Kirrweiler · Konken · Körborn · Kreimbach-Kaulbach · Krottelbach · Kusel · Langenbach · Langweiler · Lauterecken · Lohnweiler · Matzenbach · Medard · Merzweiler · Nanzdietschweiler · Nerzweiler · Neunkirchen am Potzberg · Niederalben · Niederstaufenbach · Nußbach · Oberalben · Oberstaufenbach · Oberweiler im Tal · Oberweiler-Tiefenbach · Odenbach · Offenbach-Hundheim · Ohmbach · Pfeffelbach · Quirnbach/Pfalz · Rammelsbach · Rathsweiler · Rehweiler · Reichweiler · Reipoltskirchen · Relsberg · Rothselberg · Ruthweiler · Rutsweiler am Glan · Rutsweiler an der Lauter · Sankt Julian · Schellweiler · Schönenberg-Kübelberg · Selchenbach · Steinbach am Glan · Thallichtenberg · Theisbergstegen · Ulmet · Unterjeckenbach · Wahnwegen · Waldmohr · Welchweiler · Wiesweiler · Wolfstein
# Kastanjebuikboomgors

De kastanjebuikboomgors (Poospiza whitii) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 2 ondersoorten:
* P. w. wagneri: westelijk Bolivia.
* P. w. whitii: centraal en zuidelijk Bolivia en noordwestelijk Argentinië.
* ↑ (en) Kastanjebuikboomgors op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Sclater, PL, 1883. Poospiza whitii (protoniem). Proc. Zool. Soc. London 1883, Part 1, p. 43, pl. 9. BHL
# Baljuwhuis (Wassenaar)

Het Baljuwhuis, Plein 1 in de Nederlandse plaats Wassenaar (provincie Zuid-Holland), werd tussen 1742 en 1745 in opdracht van Joan van Gybelant gebouwd door de aannemer Dirk Dijckerhoff. Van Gybelant was in dienst bij de heer van Wassenaar als baljuw en rentmeester. Als baljuw was hij onder andere belast met de uitvoering van het recht en de inning van belastingen. Als rentmeester was hij belast met de inning van de pacht en het beheer van de omvangrijke onroerende goederen van de heer van Wassenaar in de ambachten Wassenaar en Zuidwijk. Het baljuwhuis was het woonhuis van Van Gybelant en van zijn opvolgers als baljuw, later werd het de woning van een burgemeester en van een dorpsdokter. Tegenwoordig is het nog altijd een woonhuis.
In 1895 werd het huis uitgebreid door een aanbouw. Aan de voorzijde is deze aanbouw één verdieping hoog, daar achter is hij een verdieping hoger. Beide delen zijn gedekt door een plat dak.
In 1954 werd de 18de-eeuwse tuin hersteld en heringericht door Mien Ruys.
# Tim Bachman

Timothy Gregg 'Tim' Bachman (Winnipeg, 1 augustus 1951 – 28 april 2023) was een Canadees gitarist en zanger die vooral bekend werd door zijn werk met Brave Belt en Bachman-Turner Overdrive (BTO). Bachman was een van de vier originele leden van BTO, samen met zijn broers Randy (zang en gitaat) en Robbie (drums) en Fred Turner (basgitaar en zang).
BTO verkocht bijna 30 miljoen albums wereldwijd.
# Hyalobathra archeleuca

Hyalobathra archeleuca is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Edward Meyrick in een publicatie uit 1885.
De soort komt voor in Australië (Queensland, Nieuw-Zuid-Wales).
# Gretchen Lederer

Gretchen Lederer (Keulen, 23 mei 1891 – Anaheim, 20 December 1955) was een Duitse actrice uit het tijdperk van de stomme film.

## Biografie

Lederer werd geboren als Grete Marie Schwallenback in Keulen (Duitsland) op 23 mei 1891. Tussen 1912 en 1918 speelde ze in meer dan 80 films.
Ze trouwde twee keer. Haar eerste echtgenoot was de Oostenrijks-Amerikaanse acteur Otto Lederer. Het echtpaar kreeg één zoon, Leroy Lederer Shepek. Haar tweede echtgenoot was de conservatieve Amerikaanse econoom Lewis Henry Haney. Ze bleven getrouwd tot haar dood.
Gretchen Lederer stierf op 20 December 1955 in Anaheim (Californië) op 64-jarige leeftijd.

## Filmografie (selectie)

* ↑ (en) "Silent Star Dies", Singapore Standard, 23 december 1955.
# Xocalı

Xocalı, Chodzjaly of Chodzjali kan verwijzen naar:
* Xocalı (stad)
* Xocalı (district)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Xocalı en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Duitse schorpioenvlieg

De Duitse schorpioenvlieg (Panorpa germanica) is een aasetend insect uit de familie van de schorpioenvliegen (Panorpidae). De vliegtijd is meestal tussen mei en augustus.

## Kenmerken

Het is een geel insect met zwarte, brede rechthoekige vlekken op de rug. Aan de kop zit een lange snavelvormige rode bek waarmee het kleine insecten kan opeten.
De mannetjes hebben een voorplantingsorgaan aan het einde van hun achterlijf zitten, dat doet denken aan de gifangel van een schorpioen.
De vleugels hebben een spanwijdte van 25 tot 30 millimeter. Ze zijn doorzichtig met zwarte vlekken en in vergelijking met de gewone schorpioenvlieg (Panorpa communis) en de weideschorpioenvlieg (Panorpa vulgaris) heeft de Duitse schorpioenvlieg minder (grote) vlekken op de vleugels.

## Leefwijze

Voor de paring begint, lokken de mannetjes de vrouwtjes door uitgebraakte speekselballetjes te voeren aan laatstgenoemde. De eitjes worden in groepjes gelegd in kleine gaten in, liefst vochtige, grond. De op rupsen lijkende larven leven van een verscheidenheid aan dode diertjes en ander rottend materiaal.
Volwassen dieren voeden zich met dode en levende insecten, maar zuigen ook plantensappen op. Ze kunnen, ondanks hun grote vleugels, niet goed vliegen en verplaatsen zichzelf meestal lopend via bladeren en stengels van planten.

## Voorkomen

De Duitse schorpioenvlieg komt vrij algemeen voor in Nederland langs beken, in tuinen en parken en langs vochtige loofbosranden.
# Scoop (danceact)

Scoop is een Belgische dance-act rondom Daniel Maze. In 2000 had Scoop een nummer 1-hit in Nederland en België met Drop It.
Oorspronkelijk was Scoop een project van alleen Daniel Maze. Met het nummer Wings of Love had hij een clubhit in de Benelux en later (nadat het nummer was geremixt door Tiësto) ook in de rest van de wereld. Voor het nummer Drop It kreeg Scoop versterking van dj en producer Jan Vervloet, die in de groep Fiocco speelde.
Ook de vervolgsingle Rock the House werd een grote hit in Nederland en België.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Drop it | 1999 | 27-11-1999 | 1(3wk) | 19 | Goud / Dancesmash op Radio 538 |
| Rock the house | 2000 | 15-04-2000 | 9 | 9 | Dancesmash op Radio 538 |
| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Drop it | 1999 | 25-09-1999 | 1(1wk) | 18 | |
| Rock the house | 2000 | 01-04-2000 | 4 | 11 | |

## Externe link

* (en) Scoop op Discogs
# Hyalobathra crenulata

Hyalobathra crenulata is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hari Sutrisno en Marianne Horak in een publicatie uit 2003.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Salvelinus czerskii

Salvelinus czerskii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zalmen (Salmonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Dryagin.
* ↑ (en) Salvelinus czerskii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Salvelinus czerskii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Geelkuiftangare

De geelkuiftangare (Loriotus rufiventer synoniem: Tachyphonus rufiventer) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van oostelijk Peru tot noordwestelijk Bolivia en aangrenzend westelijk amazonisch Brazilië.
* ↑ (en) Geelkuiftangare op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) Spix, 1825. Tanagra rufiventer (protoniem). Av. Sp. Nov. Brasil., 2, p. 37, pl. 50, fig. 1. BHL
# Luc Wolff

Luc Wolff (Luxemburg-Stad, 1954) is een Luxemburgs kunstschilder en beeldend kunstenaar.

## Leven en werk

Luc Wolff bezocht het Athénée de Luxembourg en werkte vervolgens tien jaar als hovenier in het bedrijf van zijn ouders, die een boomkwekerij en tuinderij hadden. Hij vertrok naar Berlijn en studeerde er aanvankelijk landschapsarchitectuur (1984-1986) aan de Technische Fachhochschule Berlin. Hij maakte een overstap naar de kunst en studeerde verder aan de Freie Akademie für Kunst en de Hochschule der Künste Berlin(1986-1988). Hij woont en werkt vooral in Berlijn, afwisselend in Lorentzweiler.
Wolff ging schilderen, waarbij de organische vormen die hij vanuit de tuinbouw kent in zijn werk herkenbaar terugkeerden. In de jaren 90 ging hij experimenteren met papier en behang, met vorm en ruimte buiten het schilderdoek. Door bijvoorbeeld muren met gips te bekleden of deze helemaal weg te laten en de open ruimte te tonen, zoals bij het project Magazzino waarmee hij in 1997 het groothertogdom vertegenwoordigde op de Biënnale van Venetië. In 1989 sloot hij zich aan bij de Cercle Artistique de Luxembourg.
Hij ontving stipendia van onder andere het Fonds Culturel National in Luxemburg (1989, 2001), Künstlerförderung Berlin (1992-1995), de Cité Internationale des Arts in Parijs (1993), het Luxemburgs Ministerie van Cultuur (1997) en het Kunstfonds in Bonn (1999). Naast zijn werk als kunstenaar was Wolff onder meer gastdocent bij de Burg Giebichenstein Kunsthochschule Halle (2003) en de Hochschule Niederrhein in Krefeld (2003-2004) en de Cercle Européen pour la Propagation des Arts in Luxemburg (2004).

## Enkele solo-exposities

* 1993: Luc Wolff: plans complexes, Galerie de Luxembourg, Luxemburg-Stad
* 1997: Biënnale van Venetië
* 2001: Place au vide, Galerie Erna Hécey, Luxemburg
* 2001: Null Set bij de Württembergischer Kunstverein, Stuttgart
* 2018: Galerie Mediart Luxembourg
* 2024: Papiers Peints/ Wallpapers in de Luxemburgse ambassade in Berlijn
* ↑ "Luc Wolff", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA.
* ↑ "Statement & Dialogue I : Luc Wolff, Patricia Detmering", Klosterruine Berlin, 2016.
* ↑ Anita Marsiglia, "The Opening of an Art Exhibition by Luxembourgish Artist Luc Wolff was held in Berlin", Berlin Global, 16 juni 2024.
* ↑ Lambert Herr (1992) Anthologie des arts au Luxembourg. Luxemburg: Editions Emile Borschette. ISBN 2-87982-034-0. p. 436; Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 376.
* ↑ Claire Schmartz, "„Wandpapiere“, keine Tapeten", d'Lëtzebuerger Land, 7 juni 2024.
* ↑ Josée Hansen, "Le vide et les plantes vertes : Luc Wolff représentera le Luxembourg à la biennale de Venise", d'Letzeburger Land, 30 mei 1997.
* ↑ Luc Wolff op YouTube
* ↑ Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0
* ↑ "Vita Luc Wolff", Berlin.de.
* Gemeinsame Normdatei: 124465552
* Virtual International Authority File: 8321832
* WorldCat (via VIAF): 8321832