OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kapingen op Dawson's Field op 6 september 1970

Bij de kapingen op Dawson's Field op 6 september 1970 in Jordanië werden vier passagiersvliegtuigen op weg naar New York en één op weg naar Londen gekaapt door leden van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP). Eén kaper werd gedood en één persoon raakte gewond op El Al-vlucht 219.
* TWA-vlucht 741 van Frankfurt am Main (een Boeing 707) en Swissair-vlucht 100 van Luchthaven Zürich (een Douglas DC-8) landden op Dawson's Field, een vliegveld in een woestijngebied nabij de Jordaanse plaats Zarka, dat voorheen tot de Britse Royal Air Force behoorde.
* De kaping van El Al-vlucht 219 van Amsterdam (ook een Boeing 707) was verijdeld. Kaper Patrick Argüello werd doodgeschoten en zijn partner Leila Khaled werd overgedragen aan de Britse autoriteiten in Londen. Twee PFLP-kapers die niet werden toegelaten op de El Al-vlucht kaapten Pan Am-vlucht 93 (een Boeing 747). Ze vlogen ermee naar Beiroet en vervolgens naar Caïro, in plaats van het kleine vliegveld in Jordanië.
* Het vijfde vliegtuig, BOAC-vlucht 775, (een Vickers VC-10), vertrokken van Bahrein, werd op 9 september gekaapt door een PFLP-sympathisant en naar Dawson's Field gevlogen om druk uit te oefenen op de Britten om Khaled vrij te laten.
Terwijl het merendeel van de 310 gijzelaars naar Amman werd gebracht en werd vrijgelaten op 11 september, scheidde de PFLP de bemanning en alle 56 (veronderstelde) Joodse passagiers van hen af en hield deze in gijzeling. Op 12 september, voor hun aangekondigde deadline, bracht de PFLP de lege vliegtuigen met explosieven tot ontploffing, omdat ze een tegenaanval verwachtten. De meeste aanwezige media misten de vernietiging, maar de explosies waren opgenomen door een Britse televisieploeg. De ploeg was ingelicht door de lokale bevolking, die op haar beurt weer was ingelicht door de PFLP.
Op 30 september sloten de Jordanezen een deal waarbij de overgebleven gijzelaars werden vrijgelaten in ruil voor Khaled en drie andere PFLP-leden in een Zwitserse gevangenis.

## Overzicht

| Vliegtuig type | Vliegtuignummer | Maatschappij | Vliegtuignaam | Vluchtnummer | Vertrokken | Bestemming | Tussenlanding | Passagiers | Bemanning | Overlevenden |
| Boeing 707–458 | 4X-ATB | El Al Israel Airlines | | El Al 219 | Ben Gurion International Airport | John F. Kennedy International Airport | Luchthaven Schiphol | 138 | 10 | 148 |
| Boeing 707–331B | N8715T | Trans World Airlines | | TWA 741 | Ben Gurion International Airport | John F. Kennedy International Airport | Ellinikon International Airport Frankfurt International Airport | 144 | 11 | 155 |
| Douglas DC-8-53 | HB-IDD | Swissair | Nidwalden | Swissair 100 | Luchthaven Zürich | John F. Kennedy International Airport | | 145 | 8 | 153 |
| Boeing 747–121 | N752PA | Pan American World Airways | Clipper Fortune | Pan Am 93 | Luchthaven Brussel | John F. Kennedy International Airport | Luchthaven Schiphol | 136 | 17 | 153 |
| Vickers VC-10-1151 | G-ASGN | BOAC | | BOAC vlucht 775 | Sahar International Airport | London Heathrow Airport | Bahrain International Airport | 105 | 9 | 114 |
# Koichi Tanaka

Koichi Tanaka (田中 耕一 Tanaka Kōichi) (Toyama, 3 augustus 1959) is een Japans scheikundige en Nobelprijswinnaar. In 2002 won hij samen met Kurt Wüthrich en John Fenn de Nobelprijs voor de Scheikunde voor hun ontwikkeling van massaspectrometrie-analyses voor identificatie en structuuranalyse van biologische macromoleculen.

## Biografie

Tanaka groeide op in Toyama. In 1983 studeerde hij af aan de Tohoku-universiteit met een bachelor in techniek. Hij studeerde hierna niet verder, en is daarmee tot op heden de enige winnaar van een Nobelprijs voor de Scheikunde zonder titel hoger dan bachelor. Na zijn studie ging hij werken bij Shimadzu Corporation, waar hij zich bezighield met de ontwikkeling van massaspectrometers.
Voor spectrometrische analyse van macromoleculen (bijvoorbeeld een proteïne), moet het analyt worden geïoniseerd en verdampt door laser-bestraling. Het probleem hierbij is doorgaans dat directe bestraling met een intese laserpuls ervoor zorgt dat het analyt zijn structuur verliest. Tanaka ontdekte in februari 1985 dat dit voorkomen kon worden door een zeer fijn metaalpoeder in glycerol te gebruiken als matrix. Na patent te hebben genomen op deze methode, maakte hij zijn ontdekking bekend op de jaarlijkse conferentie van de Mass Spectrometry Society van Japan, gehouden in mei 1987 in Kioto.
Er was kritiek op het feit dat Tanaka de Nobelprijs won voor zijn ontdekking. Zo beweerden critici dat de bijdragen van twee Duitse wetenschappers, Franz Hillenkamp en Michael Karas, ook significant genoeg was voor het winnen van de prijs. Zij ontwikkelden ook in 1985 een soortgelijke methode met een kleine organische verbinding als matrix.
# Del Rio

Del Rio kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Del Rio (Californië)
* Del Rio (Texas)
* Jacob del Rio, Abt van OLV te Baudeloo.
* Louis del Rio, jurist
* Lázaro Cárdenas del Río, politicus
* Los del Río
* Manuel Antonio Rojo del Rio, aartsbisschop
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Del Rio en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mille Gejl

Mille Gejl (23 september 1999) is een voetbalspeelster uit Denemarken. Ze speelt als middenvelder voor Crystal Palace F.C. in de FA Women's Super League.

## Clubcarrière

Gejl speelde in de jeugd voor Varde IF en Kolding IF. In 2018 maakte Gejl de overstap naar Brøndby IF waarmee ze kampioen werd en haar opwachting maakte in de Champions League.
In 2021 besloot Gejl naar BK Häcken te vertrekken waarvoor ze ook uitkwam in de Champions League.
In januari 2023 maakte Gejl de overstap naar de Verenigde Staten waar ze een tweejarig contract tekende bij North Carolina Courage. Op 25 maart 2023 maakte Gejl haar eerste goal in een 1-0 overwinning op Kansas City Current. In het seizoen 2023/24 werd ze uitgeleend aan het Franse Montpellier HSC. Voorafgaande aan het seizoen 2024/25 kwam Gejl met North Carolina Courage een contractontbinding overeen waardoor ze transfervrij kon worden overgenomen door het naar de FA Women's Super League gepromoveerde Crystal Palace F.C..

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2017-2018 | Kolding IF | Denemarken | Elitedivisionen | 19 | 9 |
| 2018-2021 | Brøndby IF | Denemarken | Elitedivisionen | 52 | 24 |
| 2021-2022 | BK Häcken | Zweden | Damallsvenskan | 24 | 10 |
| 2023 | North Carolina Courage | Verenigde Staten | United Soccer Leagues | 11 | 2 |
| 2023/24 | Montpellier HSC | Frankrijk | Divison 1 Féminines | 7 | 0 |
| 2024/25 | Crystal Palace F.C. | Engeland | FA Women's Super League | 9 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 135 | 49 |
Laatste update: 12 januari 2025

## Interlandcarrière

Gejl werd in 2019 voor het eerst opgeroepen voor het Deens nationaal voetbalelftal. Op 21 januari 2019 maakte Gejl haar debuut voor Denemarken in een vriendschappelijk duel tegen Finland.
In 2022 werd Gejl opgenomen in de selectie voor het EK 2022. Gejl mocht invallen in het eerste groepsduel tegen Duitsland. Op dit toernooi werd Denemarken uitgeschakeld in de groepsfase.
In 2023 werd Gejl opgeroepen voor het WK 2023. Gejl kwam in twee wedstrijden van Denemarken in actie en werd met haar land uitgeschakeld in de achtste finales tegen Australië.
* ↑ (da) Trolle, Andrea, Mille Gejl skifter til Brøndby IF. Fodbold for piger (8 augustus 2018). Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ (da) Brøndbys kvinder er videre i Champions League efter straffegyser. Politiken (11 februari 2021). Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Courage sign Danish forward Mille Gejl Jensen. North Carolina Courage (20 januari 2023). Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ White, Herbert L., North Carolina Courage loans forward Mille Gejl. The Charlotte Post (31 januari 2024). Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Courage, Mille Gejl agree to contract termination. North Carolina Courage (3 juli 2024). Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ Denemarken - M. Gejl - profiel, statistieken en nieuws - Soccerway. nl.soccerway.com. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ (da) DBU, Landsholdsdatabasen. DBU. Geraadpleegd op 12 januari 2025.
* ↑ (da) Drømmemål og sejr i historisk dansk landskamp - TV 2. sport.tv2.dk (24 juni 2022). Geraadpleegd op 12 januari 2025.
# Krishnapersad Khedoe Museum

Het Krishnapersad Khedoe Museum is een museum in Wanica, Suriname. Het bevindt zich aan de Noordpolderdam ten westen van Paramaribo. Het museum is te bezoeken wanneer de familie thuis is.
Krishnapersad Khedoe (1940–2018) woonde en werkte in dit huis als kunstenaar en bracht meer dan honderdvijftig kunstwerken voort. Als beeldhouwer werd hij bekend om het beeldenpaar Baba en Mai aan de Kleine Combéweg in Paramaribo en het standbeeld van Jai Kisan op de Kwattamarkt, maar ook om de vele godsbeelden die een plek in tempels hebben gevonden.
Tijdens de opening van het museum op 20 januari 2018 werd ook een borstbeeld van hemzelf onthuld, in Nederland gemaakt door Roel van den Burg. De officiële opening van het museum werd voltrokken door vicepresident Ashwin Adhin en het borstbeeld werd onthuld door weduwe Lilawatie Khedoe-Harnam.
Prominenten spraken met loftuitingen over het leven van Khedoe, zoals vicepresident Adhin, voorzitter Chan Santokhi van de VHP, minister Soeresh Algoe van LVV, voorzitter Shabier Ishaak van de SHI (Stichting Hindoestaanse Immigratie), voorzitter Aniel Manurat van de CUS (Culturele Unie Suriname) en diverse sprekers meer.
Een bijzonder stuk in de collectie is de eerste versie van Baba van het kunstwerk Baba en Mai dat de aankomst van de eerste Hindoestaanse immigranten uitbeeldt. Begin 1993 had Khedoe het in de auto geladen en vrijwel meteen na vertrek viel het van de achterbank waarbij beide armen eraf braken. De oplevering liep daardoor maanden vertraging op. Khedoe bewaarde het beeld zonder armen op zijn voorerf. Het stond onder twee wilgen op een autovelg langs de trens. Sinds de opening van het museum staat het op een sokkel voor de ingang. Ook de naam in combinatie met de volgorde liep niet helemaal goed. De naam van het beeld is Baba en Mai en van links naar rechts zijn Mai en Baba te zien.
# Saltcoats

Saltcoats is een plaats (town) in het Schotse bestuurlijke gebied North Ayrshire en telt 12.250 inwoners. Samen met Ardrossan en Stevenston is het onderdeel van het stedelijk gebied 'Three Towns' genoemd, dat ongeveer 31.800 inwoners heeft.
De naam is afkomstig van de vroegste industrie van het plaatsje, toen zout water werd gewonnen uit de zee (Firth of Clyde) en in kleine huizen ('cots') langs het strand werd gebracht.

## Transport

De haven werd ontworpen door James Jardine in 1811. Tegenwoordig vertrekken er geen goederen- en passagiersdiensten meer vanuit de haven. Saltcoats had twee stations, waarvan nu alleen het station Saltcoats nog open is. Dit station ligt aan de tak van de Ayrshire Coast Line richting Ardrossan. De Ayrshire Coast Line geeft verbindingen naar Largs, Ayr en Glasgow.
Door Saltcoats loopt de A738, de vroegere hoofdweg. Deze functie is overgenomen door de Three Towns Bypass van de A78. De A738 verbindt nu de drie plaatsen van Three Towns met elkaar en met Kilwinning. De A78 is de hoofdweg die langs de kust van Ayrshire loopt vanaf de M8/A8 bij Greenock, via Largs en West Kilbride naar Three Towns. Daarna loopt deze weg verder naar het zuidoosten, via Irvine en Troon naar de A77 bij Prestwick.

## Geboren

* Steve Clarke (1963), voetballer en voetbaltrainer
* Otto Kiep (1886-1944), Duits diplomaat en verzetsstrijder
* ↑ Mid-2020 Population Estimates for Settlements and Localities in Scotland. National Records of Scotland (31 maart 2022). Gearchiveerd op 12 december 2023. Geraadpleegd op 31 maart 2022.
# Korinthische helm

De Korinthische helm (Oudgrieks κόρυς κορινθίη) was een type bronzen helm, waarvan latere types het gehele hoofd en nek bedekten, met openingen voor de ogen en de mond. Een lange gebogen beschermingsplaat beschermde de achterkant van de nek, zoals die van de latere Romeinse cassis of de Duitse Stahlhelm.

## Archeologische bewijzen

De Korinthische helm lijkt (op basis van artistiek en archeologisch bewijs) het populairste type helm te zijn geweest gedurende de archaïsche en klassieke periode. Het maakte echter geleidelijk plaats voor het Pylostype, dat goedkoper te fabriceren was en de dragers zicht en gehoor niet belemmerde. In de 4e eeuw v.Chr. werd het Korinthische helmtype dan ook door het Thracische, Chalcidische en Attische type vervangen. Talrijke exemplaren van deze helm zijn opgegraven. Ook werden ze vaak afgebeeld op Oud-Griekse keramiek.

## Literaire bewijzen

Herodotus vermeldde de Korinthische helm in zijn Historiën toen hij schreef over de Machlyers en Auseërs, twee stammen die langs de Triton in het antieke Libië woonden (dit omvatte ook een deel van het huidige Tunesië). Deze stammen kozen jaarlijks twee groepen van de mooiste maagden, die tegen elkaar een ceremonieel gevecht voerden met stokken en stenen. Ze gingen gekleed in de fijnste Griekse panoplie (scheenplaat) samen met een Korinthische helm. Dit rituele gevecht maakte deel uit van een festival ter ere van de maagdelijke godin Athena. Jonge vrouwen die bezweken aan hun verwondingen tijdens dit ritueel werden geacht gelogen te hebben over hun maagdelijkheid (Historiën IV 180).
# Toby Leonard Moore

Toby Leonard Moore (Sydney, 28 april 1981) is een Australisch acteur. Hij is mede bekend van zijn rol als James Wesley in de serie Daredevil.

## Biografie

Moore werd geboren in Sydney en verhuisde op zijn elfde met zijn familie naar Hobart op Tasmanië. Zijn acteercarrière begon voornamelijk met het nasynchroniseren van Chinese films in het Engels. In 2015 werd hij gecast in de serie Daredevil als James Wesley, de assistent van Wilson Fisk / Kingpin. Een jaar later werd hij een onderdeel van de cast van Billions, als een van de hoofdrollen, Bryan Connerty.

## Filmografie

* Exclusief eenmalige gastrollen
# Suriname Dia

De Suriname Dia is een grote kaars (diya) die jaarlijks wordt aangestoken tijdens een manifestatie in Paramaribo, Suriname. Dit moment luidt de driedaagse viering van Divali in.
De ontsteking van de Suriname Dia gebeurt sinds circa 2006 op het Onafhankelijkheidsplein en gaat vergezeld met attracties, zoals een vliegende Hanoeman of Sri Rama op een vliegende zwaan, optredens met zang en dans en een vuurwerkshow. De dia wordt geregeld door een hoogwaardigheidsbekleder aangestoken, zoals de (vice)president.
Divali is het hindoeïstische feest van het licht en begint op de dertiende dag van de donkere helft van de maand ashvina; het duurt tot de maand kaartika. In de westerse kalender valt dit samen met het eind van oktober / begin van november. De duisternis staat symbool voor onder meer immoreel gedrag en angst en wordt verdreven door het aansteken van de dia. Divali is sinds 2010 een nationale feestdag in Suriname.

## Galerij

Hieronder staan afbeeldingen van de festiviteiten in 2016:
# Lasiosomus enervis

De Lasiosomus enervis is een wants uit de onderfamilie Rhyparochrominae en uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae). 'Harige rookwants' is de Nederlandse naam voor deze wants op Waarneming.nl, waar voor alle in de Benelux voorkomende wantsen eenduidige Nederlandse namen zijn ingevoerd.
De onderfamilie Rhyparochrominae wordt ook weleens als een zelfstandige familie Rhyparochromidae gezien in een superfamilie Lygaeoidea. Lygaeidae is conform de indeling van bijvoorbeeld het Nederlands Soortenregister.

## Uiterlijk

De harige rookwant is 3,6 tot 4,2 mm lang. De voorvleugels zijn glanzend bruin en de poten en antennes zijn lichtbruin. Alleen het laatste segment van de antenne is donker. De kop en het schildje (scutellum) zijn glanzend zwart. Het halsschild (pronotum) is ook zwart maar met bruin in het onderste deel. Er is een grote overeenkomst met de glanzende donsrug (Stygnocoris sabulosus), zowel wat betreft kleur als beharing. Een verschil is, dat de voorste helft van het halsschild van de harige rookwants niet gepuncteerd is en dat het niet doorzichtige deel van de voorvleugels een grotere afstand heeft tussen de twee rijen puntjes. De harige rookwants is altijd langvleugelig (macropteer).

## Verspreiding en habitat

De soort komt vooral voor in Europa vanaf het zuidelijke deel van Scandinavië tot het noordelijke deel van het Middellandse Zeegebied. Naar het zuidenoosten is hij verspreid tot in de Kaukasus. Hij leeft in droge tot vochtige, open en halfbeschaduwde gebieden. Hij heeft een voorkeur voor kalkrijke gronden en is vaak te vinden bij de randen of op open plekken van beukenbossen.

## Leefwijze

Deze wantsen leven op de grond in de strooisellaag of kruidlaag en zuigen waarschijnlijk polyfaag op zaden. De imago’s overwinteren en paren in mei, juni.

## Externe link

* British Bugs

### Bron

* (de) Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen. Band 3: Pentatomomorpha I: Aradoidea (Rindenwanzen), Lygaeoidea (Bodenwanzen u. a.), Pyrrhocoroidea (Feuerwanzen) und Coreoidea (Randwanzen u. a.).

### Referenties

* ↑ https://waarneming.nl/species/25298. Gearchiveerd op 8 september 2023.
* ↑ https://waarneming.nl/taxa/1506/. Gearchiveerd op 9 januari 2022.
* ↑ T. J. Henry: Phylogenetic analysis of family groups within the infraorder Pentatomomorpha (Hemiptera: Heteroptera), with emphasis on the Lygaeoidea. Annals of the Entomological Society of America 90(3): 275-301, 1997.
# Lucas van Foreest

Jhr. Lucas van Foreest (Hengelo, 3 maart 2001) is een Nederlands schaakgrootmeester (GM). Hij werd in 2019 Nederlands kampioen schaken.

## Schaakcarrière

Lucas van Foreest begon met schaken toen hij zes jaar was. Zijn trainers waren achtereenvolgens Geon Knol, Sipke Ernst en Sergei Tiviakov. Hij werd internationaal meester in oktober 2016. In augustus 2018 scoorde hij zijn derde grootmeesternorm tijdens het Open Nederlands Kampioenschap schaken, waar hij gedeeld eerste werd. Lucas werd in juli 2019 Nederlands kampioen. Nadat hij en zijn broer Jorden van Foreest de eerste plaats deelden met 5 uit 7, won Lucas de beslissende barrage.

## Familie

* Zijn betovergrootvader is Arnold Engelinus van Foreest, die driemaal schaakkampioen van Nederland werd. Diens broer, de schaker Dirk van Foreest werd ook driemaal kampioen van Nederland.
* Van Foreest volgde geen gewone schoolopleiding, maar kreeg thuisonderwijs, net als zijn vier broers (waaronder Nederlands kampioen 2016 Jorden van Foreest) en zijn jongere zus Machteld.
* Lucas behoort tot het oud-Hollands adellijk geslacht Van Foreest met het predicaat jonkheer.
# Vlag van de Oranje Vrijstaat

De vlag van de Oranje Vrijstaat werd op 28 februari 1856 officieel goedgekeurd, sinds 31 mei 1902 is deze vlag niet meer officieel. Hierna wordt deze vlag werd vervangen door de vlag van de Oranjerivierkolonie.

## Geschiedenis

Toen de Oranje Vrijstaat in februari 1854 een onafhankelijke republiek werd, hees de regering een rood-wit-blauwe vlag. Details over het exacte ontwerp zijn verloren gegaan, maar het was waarschijnlijk vergelijkbaar met de eigentijdse vlag van Nederland. Het was duidelijk bedoeld als een tijdelijke vlag, want de eerste staatspresident, Josias Philip Hoffman, vroeg koning Willem III van Nederland (r. 1849-1890) om de nieuwe staat die de naam van de Nederlandse koninklijke familie droeg een vlag en wapenschild te geven. De koning stemde hiermee in.
De Hoge Raad van Adel ontwierp een vlag en een wapen. Deze arriveerden in januari 1856 in de Oranje Vrijstaat en de Volksraad besloot op 28 februari 1856 dat "het ontwerp van de door de Koning der Nederlanden gezonden vlag zal worden aangenomen". De vlag werd een jaar later officieel in gebruik genomen, op 23 februari 1857, de derde verjaardag van de republiek.
Het werd gebruikt tot het einde van de republiek op 31 mei 1902.
De vlag werd later opgenomen in het ontwerp van de nationale vlag van Zuid-Afrika (van 1928 tot 1994) en gebruikt door het Oorlogsmuseum van de Boerenrepublieken en het Voortrekkermonument.
De vlag komt ook voor in de videoclip van het Afrikaans nummer De la Rey van Bok van Blerk.

## Beschrijving

De vlag bestond uit zeven horizontale banden van 4 witte en 3 oranje, met een Nederlandse vlag in het kanton.
# How Come, How Long

How Come, How Long is een nummer van de Amerikaanse R&B-zanger en producer Babyface uit 1997, in duet met de Amerikaanse soulmuzikant Stevie Wonder. Het is de derde single van Babyface's vierde studioalbum The Day.
Het thema van het nummer is fysiek geweld. De tekst van het nummer komt neer op een vrouw die door haar echtgenoot is vermoord na enorm fysiek geweld. "How Come, How Long" de Amerikaanse Billboard Hot 100 niet te behalen, maar werd in Europa en Oceanië werd het nummer wel een hit. In de Nederlandse Top 40 bereikte het de 2e positie, terwijl het in de Vlaamse Ultratop 50 de 15e positie behaalde.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 |
| How Come, How Long | 887 | 1438 | - | 1857 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# Aorangia

Aorangia is een spinnengeslacht uit de familie Stiphidiidae.

## Soorten

* Aorangia agama Forster & Wilton, 1973
* Aorangia ansa Forster & Wilton, 1973
* Aorangia fiordensis Forster & Wilton, 1973
* Aorangia isolata Forster & Wilton, 1973
* Aorangia kapitiensis Forster & Wilton, 1973
* Aorangia mauii Forster & Wilton, 1973
* Aorangia muscicola Forster & Wilton, 1973
* Aorangia obscura Forster & Wilton, 1973
* Aorangia otira Forster & Wilton, 1973
* Aorangia pilgrimi Forster & Wilton, 1973
* Aorangia poppelwelli Forster & Wilton, 1973
* Aorangia pudica Forster & Wilton, 1973
* Aorangia semita Forster & Wilton, 1973
* Aorangia silvestris Forster & Wilton, 1973
* Aorangia singularis Forster & Wilton, 1973
* Aorangia tumida Forster & Wilton, 1973
# Paprika Rádió

Paprika Rádio is een Hongaarstalig radiostation voor de Roemeense stad Cluj-Napoca en omgeving. De zender richt zich op de Hongaarse bevolking van de stad waaronder de 7500 Hongaarse studenten van de Babeș-Bolyaiuniversiteit.
De programmering bevat ieder uur een nieuwsbulletin en verder veel internationale en Hongaarstalige popmuziek.
De zender begon haar uitzendingen in 2006.

## Externe link

* website van Paprika Rádió