OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Efteling Wonder Hotel

Het Efteling Wonder Hotel is een 4-sterrenhotel dat onderdeel is van attractiepark de Efteling. Het is in 1992 geopend en telt 124 kamers en 22 themasuites. Het hotel bevindt zich nabij de splitsing van de Europalaan in Kaatsheuvel en de Midden-Brabantweg N261.

## Geschiedenis

Sinds de opening van het Sprookjesbos op 31 mei 1952 is de Efteling uitgegroeid tot een van de grootste attractieparken in de wereld. In 1992 werden een aantal extra voorzieningen geopend om het park geschikt te maken voor meerdaagse bezoeken. Een van die projecten was dit hotel. Destijds heette het hotel nog Golden Tulip Efteling Hotel.
De samenwerking met Golden Tulip kwam voort uit het feit dat de Efteling zelf niet beschikte over de knowhow om een hotel uit te baten. Sinds 2004 beheert de Efteling het hotel volledig zelf en kreeg het hotel zijn huidige naam.
In 2015 draaide het Efteling Wonder Hotel een omzet van 10,7 miljoen euro, een stijging van 11,4% ten opzichte van het jaar ervoor. De bezettingsgraad kwam dat jaar uit op 82,6%.
In 2023 maakte de Efteling bekend dat ze het hotel een nieuw uiterlijk zouden gaan geven. De kenmerkende oranje torens zouden worden veranderd in goudkleurige.

### Verbouwing en nieuwe naam

Op 20 november 2024 werd bekend dat het Efteling Hotel in 2025 een grote verbouwing zou ondergaan. Ook zou het een nieuwe naam krijgen: het Efteling Wonder Hotel. Op 6 januari 2025 sloot het Efteling Hotel voor de ingrijpende verbouwing. Medio april zal het hotel heropenen met de nieuwe naam.
# The Wanters

The Wanters is een Amerikaanse dramafilm uit 1923 onder regie van John M. Stahl. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel Wat vrouwen begeeren. De film is wellicht zoekgeraakt.

## Verhaal

Elliott Worthington wordt verliefd op Myra, de dienstmeid van zijn zus. Ze zet Myra terstond op straat, maar Elliott besluit toch met haar te trouwen. Zijn verwanten laken zijn keuze en Elliott is onthutst door de schijnheilige houding van zijn rijke vrienden. Myra loopt ontgoocheld weg, maar Elliott achtervolgt haar en hij kan net op tijd verhinderen dat zijn vrouw wordt aangereden door een trein.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Prevost, Marie Marie Prevost | Myra Hastings |
| Ellis, Robert Robert Ellis | Elliot Worthington |
| Shearer, Norma Norma Shearer | Marjorie |
| Astor, Gertrude Gertrude Astor | Mevrouw Van Pelt |
| Gordon, Huntley Huntley Gordon | Theodore Van Pelt |
| Stedman, Lincoln Lincoln Stedman | Bobby |
| Langdon, Lillian Lillian Langdon | Mevrouw Worthington |
| Fazenda, Louise Louise Fazenda | Mary |
| Mann, Hank Hank Mann | Kostganger |
| Yeamans Titus, Lydia Lydia Yeamans Titus | Pensionhoudster |
| Steele, Vernon Vernon Steele | Tom Armstrong |
| Goodwin, Harold Harold Goodwin | Chauffeur |
| Buckley, William William Buckley | Livreiknecht |

## Externe link

* (en) The Wanters in de Internet Movie Database
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
Wives of Men (1918) · Her Code of Honor (1919) · The Woman Under Oath (1919) · The Woman in His House (1920) · Sowing the Wind (1921) · The Child Thou Gavest Me (1921) · The Song of Life (1922) · One Clear Call (1922) · The Dangerous Age (1923) · The Wanters (1923) · Why Men Leave Home (1924) · Husbands and Lovers (1924) · Fine Clothes (1925) · The Gay Deceiver (1926) · Memory Lane (1926) · Lovers (1927) · In Old Kentucky (1927) · A Lady Surrenders (1930) · Seed (1931) · Strictly Dishonorable (1931) · Back Street (1932) · Only Yesterday (1933) · Imitation of Life (1934) · Magnificent Obsession (1935) · Parnell (1937) · Letter of Introduction (1938) · When Tomorrow Comes (1939) · Our Wife (1941) · Immortal Sergeant (1943) · Holy Matrimony (1943) · The Eve of St. Mark (1944) · The Keys of the Kingdom (1944) · Leave Her to Heaven (1945) · The Foxes of Harrow (1947) · The Walls of Jericho (1948) · Father Was a Fullback (1949) · Oh, You Beautiful Doll (1949)
# Zoo de Lagos

Zoo de Lagos of Parque Zoológico de Lagos is een dierentuin bij Lagos, in het zuiden van Portugal. De dierentuin bevindt zich in de plaats Barão de São João.

## Geschiedenis

De dierentuin is ontstaan uit een boerderij die regelmatig door schoolklassen werd bezocht om dieren te bekijken. Hiervoor gingen de eigenaren van de boerderij voortdurend op zoek naar nieuwe, zeldzamere diersoorten en in 1997 begon de planning voor een 'echte' dierentuin. De dierentuin werd op 16 november 2000 geopend voor publiek.

## Indeling en dieren

De dierentuin houdt ongeveer 350 diersoorten, voornamelijk zoogdieren en vogels, maar ook schildpadden en krokodillen. Het grootste gebied wordt ingenomen door een boerderij en een meer met apeneilanden. De dierentuin is te bereiken met een buslijn vanuit Lagos. Bij de ingang worden de bezoekers verwelkomd door een groot gorillabeeld.

## Fokprogramma's

Het park neemt deel aan meerdere internationale fokprogramma's en coördineert en beheert de EEP-stamboeken voor de zwartsnavelooievaar, de zilveroorneushoornvogel en het ESB-stamboek voor de Afrikaanse maraboe.

## Galerij

* Het gorillabeeld
* Flamingo's
* Dwergnijlpaard
* Schildpad
* Pinché-aapje
* Apeneiland met vari's
* Apeneiland met kapucijnapen
* Afrikaanse maraboe
* Zilveroorneushoornvogels
* Von der Deckentok
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Zoo de Lagos op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) EAZA Ex-situ Programme overview October 2024. EAZA.
# Julián Carranza

Julián Simón Carranza (Oncativo, 22 mei 2000) is een Argentijns voetballer die doorgaans speelt als aanvaller. In juli 2024 verruilde hij Philadelphia Union voor Feyenoord.

## Clubcarrière

Carranza speelde in de jeugdopleiding van Banfield. Zijn debuut in het eerste elftal maakte hij op 24 november 2017, toen in eigen huis met 0–1 verloren werd van Defensa y Justicia. Tijdens deze wedstrijd mocht hij tien minuten na rust invallen. Op 9 december 2017 kwam de aanvaller voor het eerst tot scoren. Van Argentinos Juniors werd met 2–3 verloren en Carranza was verantwoordelijk voor beide doelpunten van Banfield.
In de zomer van 2019 maakte hij voor een bedrag van circa vijfenhalf miljoen euro de overstap naar Inter Miami, dat hem nog wel een half seizoen verhuurde aan Banfield. Na twee seizoenen in het eerste elftal in Miami werd hij in januari 2022 opnieuw verhuurd. Ditmaal nam Philadelphia Union hem tijdelijk over en die club kreeg tevens een optie tot koop op de Argentijn. In de zomer van 2022 werd deze optie gelicht en Carranza kwam definitief vast te liggen in Philadelphia. Bij Philadelphia maakte hij in de seizoenen 2022 en 2023 respectievelijk vijftien en veertien competitiedoelpunten.
Na zes treffers in de eerste helft van 2024 verliet hij Philadelphia. Ondanks een doorlopend contract liet de club hem in juli 2024 transfervrij vertrekken naar Feyenoord. Bij de Rotterdamse club zette hij zijn handtekening onder een verbintenis voor de duur van vier seizoenen.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | Banfield | Primera División | 14 | 5 | 2 | 0 | 3 | 0 | 19 | 5 |
| 2018/19 | Banfield | Primera División | 15 | 3 | 3 | 1 | 1 | 0 | 19 | 4 |
| 2018 | Inter Miami | Major League Soccer | — | — | — | — | — | — | 0 | 0 |
| 2018/19 | → Banfield | Primera División | 11 | 2 | 1 | 1 | — | — | 12 | 3 |
| 2020 | Inter Miami | Major League Soccer | 17 | 2 | 0 | 0 | — | — | 17 | 2 |
| 2021 | Inter Miami | Major League Soccer | 25 | 1 | 0 | 0 | — | — | 25 | 1 |
| 2022 | → Philadelphia Union | Major League Soccer | 16 | 7 | 1 | 0 | — | — | 17 | 7 |
| 2022 | Philadelphia Union | Major League Soccer | 18 | 8 | 0 | 0 | — | — | 18 | 8 |
| 2023 | Philadelphia Union | Major League Soccer | 33 | 14 | 1 | 0 | 11 | 4 | 45 | 18 |
| 2024 | Philadelphia Union | Major League Soccer | 12 | 6 | 0 | 0 | 3 | 4 | 15 | 10 |
| 2024/25 | Feyenoord | Eredivisie | 12 | 3 | 2 | 0 | 5 | 1 | 19 | 4 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 173 | 51 | 10 | 2 | 23 | 9 | 206 | 66 |
Bijgewerkt op 21 februari 2025.
# Sneeuwwitje, de sequel

Sneeuwwitje, de sequel (originele titel: Snow White: The Sequel, Franse titel: Blanche-Neige, la suite) is een Frans-Belgische animatiefilm geregisseerd door Picha en geproduceerd door YC Alligator Film, Tchin Tchin Production, Steve Walsh Productions, RTBF, Orange Studio Reklamy en De Familie Janssen. Deze specifieke film was ook de enige speelfilm in de filmografie van Picha die in het Vlaams werd nagesynchroniseerd.

## Verhaal

Een smakkerd van de Prins bracht Sneeuwwitje opnieuw tot leven. Volgens de geschiedkundigen van toen zijn ze daarop getrouwd, waren ze gelukkig en kregen ze heel veel kinderen. Eind van het verhaal. Wat, laten we toegeven, een beetje overhaast is. Dus ze trouwen en daarna vliegt een niet meer zo jonge pseudo-Goede Fee roefroef het landschap in. Ze heeft een boontje voor de Prins, dat is het minste wat we kunnen zeggen. Ze wil hem en ze zal hem verduiveld hebben. Een tikje van de toverstok en daar verschijnt de Schone Slaapster. De gedienstige Prins wekt haar met een rampzalige kus. Vanaf dan gaat alles verkeerd: de jacht op Sneeuwwitje is geopend, Assepoester komt halsoverkop aangerend, de Zeven Dwergen ergeren zich dood en een sterk ondervoede reus windt er echt geen doekjes om. Waarschijnlijk zal het sprookje uiteen vallen.

## Stemacteurs

| Rol | Origineel | Vlaams |
| De verteller | Stephen Fry | Siegfried Bracke |
| Sneeuwwitje | Sally Ann Marsh | Maaike Cafmeyer |
| Sneeuwwitje | Jackie Sheridan (zangstem) | ??? |
| De Goede Prins | Simon Greenall | Adriaan Van den Hoof |
| De Goede Fee | Morwenna Banks | Wouter Deprez |
| De zeven dwergen | Rik Mayall | Stany Crets |
| De Schone Slaapster | Lia Williams | Francesca Vanthielen |
| Assepoester | Shelley Blond | Francesca Vanthielen |
| Hannibal de reus | Michael Kilgarriff | Wim Opbrouck |
| Hannibal de reus | Gary Martin | Wim Opbrouck |
| De jachtopzighter | ??? | David Steegen |
| Overige stemmen | Robert Bathurst, Philip Bretherton, David Carling, April Ford, Tom George, Sarah Hadland, Vicki Hopps, Simon Schatzberger en Jimmy Hibbert | Jaela Cole |
Credits nasynchroniseren :
| Rol | Origineel | Franse versie | Vlaamse versie |
| Regie | Tony Hendra | Jenny Gérard en Picha | Willem Wallyn |
| Adaptatie | Tony Hendra | Chantal Bugalski et Marina Raclot | ??? |
| Studio | ??? | Cinéphase | ??? |
* ↑ Siegfried Bracke leent zijn stem aan Picha's 'Sneeuwwitje': 'Ik weet van toeten noch blazen'. DeMorgen (6 januari 2007). Geraadpleegd op 22 november 2024.
* ↑ SNEEUWWITJE, DE SEQUEL. Vuile moppen van een zatte nonkel. De Standaard (30 januari 2007). Geraadpleegd op 22 november 2024.
* ↑ Blanche Neige, la Suite (Film, 2007) - MovieMeter.nl. Geraadpleegd op 22 november 2024.
# Why Men Leave Home

Why Men Leave Home is een Amerikaanse filmkomedie uit 1924 onder regie van John M. Stahl. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel Waarom mannen het huis verlaten.

## Verhaal

Met het verstrijken der jaren gaat er sleet zitten op het huwelijk van John en Irene Emerson. Irene spendeert almaar meer tijd met haar vriendinnen. John voelt zich alleen en hij vraagt zijn stenotypiste Jean Ralston mee naar het toneel. Als Irene daarachter komt, besluit het koppel te scheiden. John trouwt vervolgens met Jean. De grootmoeder van John hoort van zijn huwelijksproblemen, maar ze weet nog niet dat het inmiddels al tot een breuk is gekomen. Ze doet alsof ze zich heeft bezeerd, zodat John en Irene haar moeten komen opzoeken. Daar beseffen de echtelieden dat ze nog steeds van elkaar houden. John kan zich van Jean ontdoen door haar een riante alimentatie in het vooruitzicht te stellen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Stone, Lewis Lewis Stone | John Emerson |
| Chadwick, Helene Helene Chadwick | Irene Emerson |
| Carr, Mary Mary Carr | Oma Sutton |
| Mong, William V. William V. Mong | Opa Sutton |
| Bennett, Alma Alma Bennett | Jean Ralston |
| Hopper, Hedda Hedda Hopper | Nina Neilson |
| Bracey, Sidney Sidney Bracey | Sam Neilson |
| Leslie, Lila Lila Leslie | Betty Phillips |
| Calvert, E.H. E.H. Calvert | Arthur Phillips |
| Truesdale, Howard Howard Truesdale | Dokter Bailey |

## Externe link

* (en) Why Men Leave Home in de Internet Movie Database
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
Wives of Men (1918) · Her Code of Honor (1919) · The Woman Under Oath (1919) · The Woman in His House (1920) · Sowing the Wind (1921) · The Child Thou Gavest Me (1921) · The Song of Life (1922) · One Clear Call (1922) · The Dangerous Age (1923) · The Wanters (1923) · Why Men Leave Home (1924) · Husbands and Lovers (1924) · Fine Clothes (1925) · The Gay Deceiver (1926) · Memory Lane (1926) · Lovers (1927) · In Old Kentucky (1927) · A Lady Surrenders (1930) · Seed (1931) · Strictly Dishonorable (1931) · Back Street (1932) · Only Yesterday (1933) · Imitation of Life (1934) · Magnificent Obsession (1935) · Parnell (1937) · Letter of Introduction (1938) · When Tomorrow Comes (1939) · Our Wife (1941) · Immortal Sergeant (1943) · Holy Matrimony (1943) · The Eve of St. Mark (1944) · The Keys of the Kingdom (1944) · Leave Her to Heaven (1945) · The Foxes of Harrow (1947) · The Walls of Jericho (1948) · Father Was a Fullback (1949) · Oh, You Beautiful Doll (1949)
# UHT

UHT kan verwijzen naar:
* ultrahoge temperatuur, zie bijvoorbeeld UHT-sterilisatie
* Uitvoeringsorganisatie Herstel Toeslagen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van UHT en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Comet Stone

De Comet Stone, in het Nederlands de komeetsteen, is een staande steen oftewel menhir uit het neolithicum, staande bij het Loch of Stenness ten zuidoosten van de Ring of Brodgar op Mainland, een van de Schotse Orkney-eilanden. De megaliet maakt deel uit van het werelderfgoed Heart of Neolithic Orkney.

## Naamgeving

De naam Comet Stone is wellicht gegeven in de negentiende eeuw door amateurarcheologen, die de Ring of Brodgar zagen als een tempel van de zon en de alleenstaande steen nabij als een steen die eromheen cirkelde als een komeet.

## Situering

Op 137 meter ten zuidoosten van de Ring of Brodgar staat de Comet Stone op een plateau, dat zich bevindt op een stuk land dat bekendstaat als de Ness of Brodgar en gelegen is tussen het Loch of Stenness en het Loch of Harray.

## Beschrijving

De Comet Stone is een rechthoekige steen van 1,75 meter hoog, 76 centimeter breed en 29 centimeter dik. De hoofdas van de steen ligt in de lijn noordwest-zuidoost. De steen is geplaatst op een rond plateau van 13,7 meter bij 12,8 meter groot en 0,8 meter hoog.
Op dit plateau bevinden zich de stompen van twee andere stenen. De eerste 2,67 meter naar het noordwesten en de tweede ten zuidwesten daarvan. Vanwege deze twee afgebroken stenen wordt weleens aangenomen dat de Comet Stone wellicht deel uitmaakte van een steencirkel, gesitueerd op het plateau.
Het is mogelijk dat de Comet Stone, samen met een aantal andere stenen zoals de Watch Stone en de in 1814 vernietigde Odin Stone onderdeel waren van een avenue tussen de Ring of Brodgar en de Stones of Stenness.

## Folklore

Het verhaal gaat dat de Comet Stone een in steen veranderde reus is, en wel een violist die een groep dansende reuzen begeleidde. Toen de zon opkwam, veranderden zij allen in steen. De dansende reuzen veranderden in de stenen van de Ring of Brodgar.
# Mary Anne MacLeod Trump

Mary Anne MacLeod Trump (Schots-Gaelisch: Màiri Anna Nic Leòid Trump; Tong, Schotland, 10 mei 1912 – New Hyde Park, New York, 7 augustus 2000) was de vrouw van zakenman Fred Trump en de moeder van Donald Trump, de 45e president van de Verenigde Staten.
Mary Anne MacLeod werd geboren in het dorp Tong op het eiland Lewis in de Schotse eilandengroep Buiten-Hebriden, op een boerderij genaamd 5 Tong (sinds 1895 eigendom van haar vader), als jongste van de tien kinderen van Malcolm MacLeod (1866-1954) en Mary MacLeod, geboren Smith (1867-1963). Haar grootouders van vaderszijde waren Alexander MacLeod en Ann MacLeod, haar grootouders van moederszijde Donald Smith en Mary MacAulay.
Haar vader was een kleine boer, visser en leerplichtambtenaar. Haar familie sprak Schots-Gaelisch met als tweede taal Engels, dat ze leerde op de school in Tong. Ze stond bekend als een goede leerling.
Op 2 mei 1930 vertrok MacLeod vanuit Glasgow aan boord van de RMS Transylvania richting New York, waar ze met slechts 50 dollar op zak aankwam op 11 mei, een dag na haar achttiende verjaardag en met de bedoeling zich in de VS te vestigen en Amerikaans staatsburger te worden.
Ze trok in bij haar al eerder geëmigreerde oudere zus Christina Matheson op Long Island en werkte ten minste vier jaar als huishoudster. Op 10 maart 1942 werd ze genaturaliseerd tot Amerikaans staatsburger.
Begin jaren dertig ontmoette MacLeod naar verluidt op een dansfeest haar latere echtgenoot Fred Trump, met wie ze in januari 1936 trouwde. Ze kregen in totaal vijf kinderen:
* Maryanne (1937–2023)
* Frederick jr. (1938–1981)
* Elizabeth (1942)
* Donald (1946)
* Robert (1948–2020)
Haar echtgenoot Fred Trump overleed in juni 1999 op 93-jarige leeftijd. Zijzelf overleed op 7 augustus 2000 op 88-jarige leeftijd. Ze werd naast haar man en haar zoon Fred jr. op een begraafplaats in Queens begraven.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mary Anne MacLeod Trump op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Meet the Trumps: From Immigrant to President
* ↑ (en) Donald Trump: The Rise of a Rule Breaker, TIME, 2016. Gearchiveerd op 12 september 2023.
* ↑ (en) Pilon, Mary, "Donald Trump’s Immigrant Mother", The New Yorker, 24 juni 2016. Gearchiveerd op 5 juli 2024. Geraadpleegd op 19 november 2016.
* ↑ (en) Hannan, Martin, "The mysterious Mary Trump", The National, 20 mei 2016. Geraadpleegd op 19 november 2016.
* ↑ (en) Hannan, Martin, "An inconvenient truth? Donald Trump's Scottish mother was a low-earning migrant", The National, 20 mei 2016. Geraadpleegd op 19 november 2016.
# Optocoupler

Een optocoupler is een kleine geïntegreerde schakeling waarin zich een led en een lichtgevoelige transistor bevinden. Door een bepaalde spanning aan de klemmen van de led te leggen zal de transistor in geleiding gaan. Hierdoor kan een signaal in de ene schakeling worden overgedragen op een andere schakeling zonder dat deze schakelingen elektrisch met elkaar verbonden zijn, wat uit veiligheidsoverwegingen in veel apparatuur (bijvoorbeeld medische apparaten) een vereiste is. Dit zorgt dus voor een galvanische scheiding die gemakkelijk toe te passen is in kleine elektronische schakelingen.

## Optoïsolator

Het beoogde effect van de optoïsolator is hetzelfde als van een relais, want ook bij deze configuratie is de output elektrisch geïsoleerd van de input. De diode kan gezien worden als de zender en de fototransistor bijgevolg als ontvanger. De diode zet het elektronisch signaal om in licht en de transistor doet de omgekeerde bewerking.

## Optical switch

De configuratie werkt als een schakelaar. De transistor gaat in geleiding als hij door licht wordt beschenen. Wanneer een object zich tussen de lichtbron en de transistor begeeft, stopt de geleiding door de transistor.

## Retro sensor

De retro sensor detecteert de aanwezigheid van een object. Licht wordt gereflecteerd door een object in de buurt en de transistor wordt hierdoor aangedreven. Als er geen object in de omgeving te vinden is, kan het licht van de lichtbron de transistor nooit bereiken.

## Darlington transistor coupler

De darlington transistor coupler wordt gebruikt wanneer een hogere output nodig is dan enkel de fototransistor kan voorzien. Het nadeel is wel dat de fotodarlington een tragere schakelreactie heeft dan de fototransistor.

## LASCR output coupler

Een LASCR (Light Activated Silicon Controlled Rectifier) output coupler kan gebruikt worden wanneer een lage ingangsspanning nodig is om een relais te schakelen. Dit dient voor het activeren van elektromechanische apparaten.

## Phototriac

Dit apparaat is gemaakt om een geïsoleerde triac in werking te zetten.

## Optically isolated ac linear coupler

De optically isolated ac linear coupler converteert een variatie in ingangstroom naar een variatie in uitgangsspanning. Deze bestaat uit een versterker en een fotodiode aan de uiteinden van de versterker. Lichtvariaties van de led worden opgevangen door de fotodiode, die dan de versterker voorziet van een ingangssignaal. De emitter-follower stage dient dan als buffer voor de uitgang van de versterker. Deze configuratie wordt vaak gebruikt bij audio applicaties.
* Thomas L. Floyd Electronic Devices Seventh Edition. Prentice Hall.
* I. Maesen, R. Peeters, E. Vranken Basis Elektronica. Wolters Plantyn.
# Schloßbrücke

De Schloßbrücke is een brug over de Spree in Berlijn aan de oostzijde van de Unter den Linden en ten westen van de Lustgarten. Zij verbindt het Museumsinsel met de Friedrichstadt. Eertijds stond op deze plaats de houten Hundebrücke die tussen 1821 en 1824 vervangen werd door de stenen Schloßbrücke. De brug is ontworpen door Karl Friedrich Schinkel. De brug dankt haar naam aan het Berliner Stadtschloss dat vroeger vlak bij de brug stond. De brug droeg tussen 1951 en 1991 de naam Marx-Engels-Brücke.
De brug bestaat uit drie bogen en is in totaal 56 meter lang en 32 meter breed. Op de brug staan acht sokkels met daarop beelden van Griekse godinnen, onder wie Iris, Nike en Athene, en strijders die voor de overwinning staan in de Zesde Coalitieoorlog. Deze beelden werden in 1953 toegevoegd. Ze zijn van wit carraramarmer. De smeedijzeren balustrade is opgesmukt met ineengestrengelde zeedieren.
# Kjell Vander Elst

Kjell Sven Vander Elst (Leuven, 20 juni 1995) is een Belgisch politicus voor de liberale Open Vld.

## Biografie

Vander Elst behaalde in 2019 een master in de politieke wetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel. Hij trad in de politieke voetsporen van zijn vader Joël Vander Elst, burgemeester van Bertem en provincieraadslid in Vlaams-Brabant.
Van 2019 tot 2023 was Kjell Vander Elst inhoudelijk medewerker van Kamerlid Tim Vandenput, voor wie hij binnenlandse zaken en de luchthavendossiers opvolgde. Daarna was hij van 2023 tot 2024 raadgever binnenlands bestuur op het kabinet van de Vlaamse viceminister-presidenten Bart Somers en Gwendolyn Rutten. Hij werd in 2020 tevens politiek secretaris van Open Vld in de regio Leuven en in 2022 voorzitter van de lokale Open Vld-afdeling in Bertem.
Bij de federale verkiezingen van 9 juni 2024 bekleedde Vander Elst de tweede plaats op de Open Vld-lijst in de kieskring Vlaams-Brabant en werd hij verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers.
* ↑ Burgemeesterszoon Kjell Vander Elst (28) staat op tweede plaats federale kieslijst Open VLD: “Veel van mijn vader geleerd, maar ik plavei mijn eigen weg”, Het Nieuwsblad, 7 februari 2024.
* ↑ Profiel Kjell Vander Elst op LinkedIn.
* ↑ Nieuwkomer Kjell Vander Elst (Open VLD) meteen verkozen: “Op persoonlijk vlak tevreden, maar geen reden tot euforie”, Het Nieuwsblad, 10 juni 2024.