OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rechtstaartdrongo

De rechtstaartdrongo (Dicrurus ludwigii) is een zangvogel uit de familie Dicruridae (drongo's). De wetenschappelijke naam is een eerbetoon aan Carl Ferdinand Heinrich von Ludwig (1784-1847), een Zuid-Afrikaan van Duitse afkomst, oprichter van de eerste botanisch tuin in Kaapstad.

## Kenmerken

De rechtstaartdrongo is met 19 cm een relatief kleine drongo. Hij lijkt op de treurdrongo, maar hij is kleiner, met een korte rechte (niet gevorkte) staart. Het leefgebied van deze drongo en de treurdrongo is niet identiek, maar plaatselijk kunnen ze samen voorkomen.

## Verspreiding en leefgebied

De rechtstaartdrongo komt voor in oostelijk en zuidelijk Afrika en telt vier ondersoorten:
* D. l. muenzneri: van zuidelijk Somalië en oostelijk Kenia tot Tanzania.
* D. l. saturnus: Angola en noordelijk Zambia.
* D. l. tephrogaster: Malawi en zuidelijk en midden Mozambique.
* D. l. ludwigii: oostelijk Zuid-Afrika.
het leefgebied is de zone waar savanne en open bosgebied in elkaar over gaan. Deze soort is geen uitgesproken bosvogel, maar broedt wel in dicht struikgewas, terwijl de treurdrongo een vogel van meer open landschappen is.

## Status

De rechtstaartdrongo heeft een groot verspreidingsgebied en de grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Daarom staat deze drongo als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Rechtstaartdrongo op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
* (en) Serle, W. et al., 1977. A field guide to the birds of West Africa. Collins, London. ISBN 9780002192040.
* (en) Barlow, C. et al., 1999. A field guide to the birds of The Gambia and Senegal. Christopher Helm, London. ISBN 1 873403 32 1
# Jopie Huisman Museum

Het Jopie Huisman Museum is een museum in de Friese stad Workum dat werken van kunstschilder Jopie Huisman exposeert. Het aan de Noard speciaal voor de collectie tekeningen, schilderijen en verzamelingen gebouwde museum werd geopend in 1992. Eerder was het vanaf 1986 gevestigd op andere locaties.
Het museum wordt ondersteund door vrijwilligers, sponsors, een vriendenkring en een ondernemersclub. Het ontvangt geen structurele subsidie.

## Geschiedenis

In 1985 namen de vrienden van Jopie Huisman het initiatief om een eigen museum met een permanente expositie voor hem op te richten. Deze stap werd gezet nadat Jopie Huisman besloten had om niet meer te exposeren toen drie van zijn werken bij een expositie in het Brabantse Nuenen gestolen waren. De vrienden vonden zijn werken te belangrijk om ze niet meer te exposeren en besloten dat er een museum moest komen. Het liefst in Workum, de geboorteplaats van Jopie Huisman.

### Sleeswijckhuys

In 1986 werd het net gerestaureerde 17e-eeuwse Sleeswijckhuys aan de Noard te Workum gehuurd. Het ging op 11 april 1986 als eerste museum in Nederland gewijd aan een nog in leven zijnde kunstenaar open voor het publiek. Al snel bleek het monumentale pand te klein voor de toeloop. De Vriendenkring van Jopie Huisman ging op zoek naar een nieuw onderkomen.

### Noard 6

Het museum verhuisde naar het voormalige schoolgebouw van de 'School met den Bijbel', ook aan de Noard. In 1992 werd besloten een nieuw museum te bouwen op die plaats. De nieuwbouw is modern en licht en er is gebruikgemaakt van ijzer dat roestig, bruin gekleurd is, een verwijzing naar de handel van Huisman in oude metalen. In het dak zijn twee rijen ramen geplaatst, zodat er van bovenuit een lichtvloed naar binnen valt op een breed middenpad waar aan de zijkanten besloten inhammen zijn. In die inhammen zijn werken uit verschillende perioden en stijlen van Jopie te bezichtigen. De bezoeker kan zich als het ware terugtrekken in een tijd en zich omringen met beelden die Huisman toen belangrijk genoeg vond om te schilderen.

#### Schuur

De architecten van de nieuwbouw, Wouda en Van der Schaaf, maakte in 2000 het ontwerp dat twee aangekochte buurpanden bij het museum betrok. Dit deden met behoud van de historische uitstraling van de voorgevels. Dit nieuwe gedeelte, opgeleverd in 2001, is ingericht als de schuur van Huismans boerderij in Herbayum. Hier zijn de fysieke spullen terug te vinden die in de werken van de kunstenaar voorkomen. Sinds 2022 is er een professioneel geëxploiteerd caférestaurant in gevestigd.

#### Nieuwe vleugel

In 2024 is in Noard 12 een nieuwe vleugel (±250m2) gerealiseerd voor tijdelijke exposities. Tijdens de bouw stortte het pand Noard 10 in en werd herbouwd. De tijdelijke tentoonstellingen, twee per jaar, hebben altijd een link met het werk en het leven van Huisman en staan in verbinding met de vaste expositie.
# Elingamita

Elingamita is een geslacht uit de sleutelbloemfamilie (Primulaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt op de Driekoningeneilanden ten noordwesten van het Noordereiland van Nieuw-Zeeland.

## Soorten

* Elingamita johnsonii G.T.S.Baylis
* ↑ (en) Elingamita G.T.S.Baylis Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 5 januari 2023.
... · Anagallis (Guichelheil) · Androsace (Mansschild) · Ardisia · Centunculus · Coris · Cortusa · Cyclamen (Cyclaam) · Dionysia · Glaux · Hottonia · Lysimachia (Wederik) · Myrsine · Primula (Sleutelbloem) · Samolus · Soldanella (Kwastjesbloem) · Trientalis · Vitalania · ...
# Chesapeake Bay

De Chesapeake Bay (in het Nederlands ook wel Chesapeakebaai) is een estuarium en baai aan de Atlantische Oceaan in het oosten van de Verenigde Staten. Er monden meer dan 150 rivieren en riviertjes in uit met een stroomgebied dat in totaal 165.800 km² beslaat in het District of Columbia en delen van zes staten: New York, Pennsylvania, Delaware, Maryland, Virginia en West Virginia.
Het hoofdgedeelte van de baai is ongeveer 332 km lang, van de Susquehanna in het noorden tot aan de Atlantische Oceaan in het zuiden. Op het smalste punt bij Annapolis, Maryland, is de baai 6,5 km breed; op het breedste punt, bij de monding van de Potomac is hij 50 km breed. De totale kustlijn is 18.804 km lang en de oppervlakte van de baai is 11.400 km².
Op het smalste punt is de baai overspannen door de Chesapeake Bay Bridge. Aan de monding van de baai loopt de Chesapeake Bay Bridge-Tunnel over een lengte van 37 km.

## Geologie

De baai is de ondergelopen riviervallei van de Susquehanna, wat betekent dat de rivier hier stroomde toen het zeeniveau lager was. Het is geen fjord omdat de gletsjers in de IJstijd nooit zo ver zuidelijk kwamen.
Gemiddeld is de baai minder dan 9 meter diep en ongeveer 2.800 km² van de baai is minder dan 2 meter diep.

## Geschiedenis

De eerste Europeaan die het gebied verkende was John Smith, de stichter van Jamestown. Hij schreef een reisverslag en maakte de eerste kaart van het gebied, die in de 17e eeuw een aantal keer heruitgegeven werd.
De Chesapeake Bay was de locatie van de Slag van de Chesapeake in 1781, toen de Franse vloot een zeldzame overwinning boekte op de Britse Royal Navy in een zeeslag die beslissend was voor de Amerikaanse Revolutie, omdat het gevolg ervan was dat de Britse troepen in Yorktown zich moesten overgeven aan George Washington.

## Rivieren

De grootste rivieren die uitmonden in de Chesapeake Bay zijn:
* Susquehanna
* Patapsco
* Potomac
* James
* Appomattox
* Rappahannock
* Patuxent
* Choptank
* York
* Back
# Pyrausta antisocialis

Pyrausta antisocialis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Eugene Gordon Munroe in een publicatie uit 1976.
De soort komt voor in het westen van de Verenigde Staten.
# Châtaincourt

Châtaincourt is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 262 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dreux.

## Geografie

De oppervlakte van Châtaincourt bedraagt 14,8 km², de bevolkingsdichtheid is 17,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Barent Eriksz

Barent Eriksz (ook bekend als Barent Erickzen en Bernard Ericks) was een 16e-eeuwse handelaar uit Medemblik. Hij wordt beschouwd als de persoon die de Nederlandse handel met West-Afrika begon.
Eriksz vertrok uit Medemblik in 1590. Hij wilde via Hamburg en Noord-Afrika naar Brazilië varen, maar rond de evenaar werd hij drie maanden opgehouden wegens ongunstige wind, wat hem er uiteindelijk toe dwong het eiland Principe aan te doen om zijn schip te repareren. Daar werd hij gearresteerd door de Portugezen, en bleef anderhalf jaar gevangen op Sao Tomé. Daar hoorde hij (vermoedelijk van Franse medegevangenen) over de handelsmogelijkheden van El Mina aan de Goudkust - de kuststreek van het huidige Ghana.
Het is onbekend hoe Barent Eriksz vrijkwam, maar hij keerde in 1593 in Nederland terug. Nog datzelfde jaar maakte hij een handelsreis naar Guinea, waarvan hij succesvol terugkeerde in maart 1594.
Eriksz bleef hierna actief op de handel met Guinea. Hij maakte in totaal 11 reizen naar het gebied.
# Genum

Genum (officieel, Fries: Ginnum, [’ɡɪnəm]) is een dorp in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Genum ligt ten westen van Dokkum, tussen Birdaard en Ferwerd, waar de Flieterpsterdyk, Hikkaarderdyk en de Harstawei samenkomen, een paar kilometer ten zuidoosten van het terpdorp Hogebeintum. Genum is een van de Vlieterpen. De andere dorpen ervan zijn Reitsum, Lichtaard en Janum.
In 2023 telde het dorp Genum 85 inwoners.

## Geschiedenis

Het dorp is ontstaan op een terp die al enkele eeuwen voor de christelijke jaartelling werd bewoond. De terp was radiaal, wat nog enigszins is terug te zien in de structuur van het dorp, ondanks dat het merendeel van de terp rond 1900 werd afgegraven. De Genumer Opvaart is gebruikt voor het afvoeren van de vruchtbare terpaarde.
De plaats werd in 1397 vermeld als Ghenim. De plaats moet minstens een paar eeuwen ouder zijn, gezien er in de 12e eeuw al een kerk was. In 1418 werd het vermeld als Ghenym, in 1505 als Geenym en in 1511 als to gheenym, gheenim en genum. Mogelijk verwijst de plaatsnaam naar een woonplaats (im->heem) van ene Gene.
Tot 2019 viel Genum onder de toenmalige gemeente Ferwerderadeel.

## Kerk

Het dorp wordt gekenmerkt door een kerk met zadeldaktoren uit de 12e eeuw. De kerk, eigendom van de Stichting Alde Fryske Tsjerken, is anno begin 21ste eeuw een atelier en museum.

## Bedrijvigheid

In Genum zit een groot loonbedrijf dat ook een wegen-, grond- en- waterbouwwerkzaamheden-tak heeft.

## Cultuur

In oktober vindt er jaarlijks het festival Loadsrock plaats in het dorp.
In Reitsum staat een gezamenlijk dorpshuis voor de dorpen van de Vlieterpen, de Fjouwer geheten. Ook veel van de andere verenigingen bedienen de vier dorpen, zoals de toneelvereniging blau moandei en zangvereniging God is mijn lied.

## Onderwijs

In het dorp Reitsum staat de basisschool van de Vlieterpen, De Flieterpen. Tot eind 19e eeuw was er in Genum een school, maar deze moest sluiten wegens te weinig leerlingen. De meeste kinderen gingen dan al naar de school in Reitsum.

## Bevolkingsontwikkeling

| 1999 | 2002 | 2004 | 2014 | 2018 | 2021 | 2023 |
| 110 | 110 | 100 | 89 | 95 | 90 | 85 |
# Hogebeintum

Hogebeintum (officieel, Fries: Hegebeintum, [he:gə’ba.i ̯ntm], ook wel Beintum, [’ba.i ̯ntm]) is een terpdorp in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Hogebeintum ligt ten noorden van Leeuwarden tussen Ferwerd en Genum. In 2023 telde het dorp 80 inwoners. Hogebeintum werkt op veel fronten samen met Ferwerd, zoals met de gezamenlijke dorpsbelangenvereniging.

## Beschermd dorpsgezicht

Een groot deel van het dorp is sinds 1991 een beschermd dorpsgezicht, een van de beschermde stads- en dorpsgezichten in Friesland. Het dorp heeft een aantal rijksmonumenten.

## Geschiedenis

De terp van Hogebeintum werd bewoond vanaf 600 voor Christus. Het dorp waarin de terp stond wordt reeds in de 9e eeuw genoemd als 'Bintheim'. In de 10e eeuw is het dorp blijkbaar gesplitst, want er is dan sprake van een 'Westerbintheim' en een 'Osterbinetheim' (Oosterbeintum). Westerbeintum wordt vanaf de 15e eeuw Hogebeintum genoemd. Hoge verwijst naar de hoogte van de wierde en Beintum naar buntgras, een grassoort die nu niet meer voorkomt bij het dorp.
Terpen deden dienst tot de opkomst van de dijken, na 1800 zijn veel terpen geheel of gedeeltelijk afgegraven voor de zeer vruchtbare grond. Dit gebeurde in Hogebeintum met tussenpozen tussen 1870 en 1928.
Met 8,80 meter boven NAP is het de hoogste terp van Nederland en Duitsland. Door zetting (of bodemdaling) van de grond is de hoogte van de terp in de loop der tijd afgenomen; in het verleden moet de terp nog hoger zijn geweest.
De omvang van de terp bedroeg oorspronkelijk ongeveer 9,5 hectare en de doorsnee ongeveer 300 meter. Tussen 1904 en 1907 werd er een groot grafveld uit de vroege middeleeuwen gevonden. In het Fries museum is een reconstructie te zien van het gezicht van de terpdame uit de 7e eeuw.
Sinds 1999 is de officiële naam van het dorp het Friestalige Hegebeintum. Tot 2019 viel Hogebeintum in de gemeente Ferwerderadeel.

## Kerk en bezoekerscentrum

De kerk van Hogebeintum staat boven op de terp en dateert uit de 11e of 12e eeuw. De kerk is eigendom van Stichting Alde Fryske Tsjerken.
In de kerk bevinden zich de rouwborden van de geslachten Van Coehoorn, Van Nijsten en De Schepper die in Harsta State woonden, een iets buiten het dorp gelegen stins. Onder aan de terp is een bezoekerscentrum.

## Molen

Ten zuiden van het dorp staat de uit 1860 daterende Hogebeintumermolen. De poldermolen is sinds 2006 reservegemaal in het geval van wateroverlast.

## Sport

Hogebeintum heeft samen met Ferwerd een ijsclub.

## Bevolkingsontwikkeling

| 1999 | 2002 | 2003 | 2004 | 2006 | 2008 | 2009 | 2010 | 2014 | 2018 | 2021 | 2023 |
| 114 | 112 | 117 | 115 | 115 | 103 | 98 | 95 | 90 | 90 | 85 | 80 |

## Geboren in Hogebeintum

* Jakob Nieweg (1877-1955), predikant en kunstschilder
# Jislum

Jislum (Friese uitspraak: [’jɪsləm]) is een dorp in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Jislum ligt ten noordoosten van Leeuwarden, tussen Ferwerd en Birdaard. Het dorp ligt aan de Hikkaarderdyk als een lintdorp, met de meeste bewoning aan de oostkant. Ten zuiden van het dorp stroomt de Jislumer Feart.
In 2023 telde het dorp 70 inwoners. Jislum werd voorheen tot de Vlieterpen gerekend.

## Geschiedenis

De plaats is ontstaan op een terp die enkele eeuwen voor de christelijke jaartelling al bewoond werd. De terp, die radiaal was, is rond 1912 voor het grootste deel werd afgegraven. De terp werd vrij spaarzaam bewoond. Het dorp ontwikkelde zich even na halverwege de 19e eeuw als lintdorp door de komst van een verharde weg tussen Ferwerd en Birdaard, die deels over de vergraven terp loopt.
De plaats werd in de 9e eeuw vermeld als Gisleheim. De plaatsnaam is door een monnik van het klooster Fulda in het Hoogduits opgeschreven. De plaatsnaam verwijst waarschijnlijk naar de woonplaats (Heim->heem/um) van ene Gisilo. In 1481 werd de plaats vermeld als Jeslem en in 1505 als Hyeslum.
Tot 2019 viel Jislum onder de gemeente Ferwerderadeel.

## Kerk

Op de terp stond tot in de 19e eeuw een van oorsprong romaanse kerk. Deze kerk was aan Sint Catharina gewijd en werd tot de Reformatie bediend door het klooster Mariëngaarde bij Hallum. Na de Reformatie vormde Jislum samen met Wanswerd een kerkelijke gemeente. De kerk is in 1886 door een nieuw kerkgebouw vervangen.
De kerk is een monument en is eigendom van de Stichting Harsta State die er echter geen bestemming voor wist te vinden. Toen in 2000 het gerucht ging dat de kerk zou worden gesloopt, hebben de dorpsbewoners de Stifting Behâld Jislumer Tsjerke (Stichting tot Behoud van de Jislumer Kerk) opgericht die in 2004 voldoende geld had ingezameld voor een gedeeltelijke restauratie.

## Molen

Bij Grut Hikkaard staat de poldermolen De Volharding. Deze grondzeiler uit 1872 is een rijksmonument en is eigendom van Stichting De Fryske Mole.

## Ontwikkeling inwonertal

| 1830 | 1890 | 1954 | 1959 | 1964 | 1969 | 1973 | 2001 | 2014 | 2018 | 2021 | 2023 |
| 113 | ca. 150 | 134 | 114 | 80 | 75 | 58 | 44 | 72 | 65 | 65 | 70 |
# Folkloremuseum (Ronse)

Het Folkloremuseum was een museum in de stad Ronse in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het bevindt zich in het Spanjaardenkasteel en de voormalige kanunnikenwoning de Hoge Mote.
In het Spanjaardenkasteel was in de 16de – begin 17de eeuw een Spaans garnizoen ingekwartierd, dat toezicht moest houden op de openbare orde in de stad. Begin 17e eeuw werd het volledig heropgebouwd, In de 18de eeuw was dit de dekenij van het kapittel van Sint-Hermes. De laatste deken van het kapittel liet er salons in Lodewijk XV- en Lodewijk XVI-stijl inrichten.
Het museum werd in 1952 geopend en toont salons in Lodewijk XV- en Lodewijk XVI-stijl. Er zijn werken van 19e-eeuwse lokale kunstenaars te zien en ook worden beroemde inwoners van Ronse toegelicht, waaronder componist Cypriano de Rore, de pedagoog Ovide Decroly, de ingenieur Gustave Royers en diverse anderen. Er is een verzameling met betrekking tot de schuttersgilden, voorwerpen met betrekking tot het verenigingsleven en folkloristische evenementen als de Fiertel. Ook zijn er reconstructies van diverse oude ambachten.
Het museum maakt nu deel uit van het Must Museum voor textiel.
* Marleen Heyse, 'Stedelijke Musea, Ronse', in: Vlaanderen (1992) 239 (januari-februari), p. 28-29.
* Fotoreportage
# Pyrausta arenicola

Pyrausta arenicola is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1913.
De spanwijdte van het mannetje bedraagt 18 millimeter.
De soort komt voor in Algerije.
# Voetstuk staan

Voetstuk staan is een single van het Nederpopduo Acda en De Munnik uit 2012 van het album 't Heerst.
Het nummer gaat erover dat je nooit ergens op een voetstuk kunt staan (niet boven het maaiveld uitsteken). Voetstuk staan is het openingsnummer van het album 't Heerst.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '12 | '13 | '14 |
| Voetstuk staan | 1144 | 1425 | 1515 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2012 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# Livre de la Cité des Dames

Livre de la Cité des Dames (Boek van de stad der vrouwen) is een literair prozawerk uit 1405 van de Franse schrijfster Christine de Pizan dat geldt als een van de eerste feministische werken uit de Europese literatuur. In het boek neemt zij het in reactie op Jean de Meuns misogyne Roman de la Rose op voor de deugden en vermogens van vrouwen. De Pisan baseerde haar verhaal gedeeltelijk op Giovanni Boccaccio's De mulieribus claris (Over bekende vrouwen, 1360-1374). Het boek is onderdeel van een eeuwenlang debat over vrouwen, de querelle des femmes.
De auteur verdedigt vrouwen door de levens te beschrijven van beroemde vrouwen uit de geschiedenis. De schrijfster brengt hen onder in haar 'Stad der vrouwen', wat ook de titel is van haar boek. Elke vrouw die ze 'toevoegt' aan deze stad brengt een nieuw argument aan voor haar visie over vrouwen als actieve deelnemers aan de samenleving. Zij pleitte toen ook al voor vrouwelijke en mannelijke gelijkheid op gebied van onderwijs. Volgens haar visie was "er niets wat meisjes niet zouden kunnen doen en jongens wel." In haar volgende boek, Le Livre des trois vertus ("Boek van de drie deugden") uit 1405, classificeert De Pizan de rollen van vrouwen in de middeleeuwse samenleving en geeft morele instructies voor vrouwen in de verschillende sociale klassen.

## In Nederlandse vertaling

In opdracht van Jan III de Baenst zette een onbekende vertaler de Cité des Dames over in het Middelnederlands. Deze vertaling onder de titel Het Bouc van de Stede der Vrauwen werd voltooid in 1475. Het was de eerste Europese vertaling van het werk en is slechts in één handschrift overgeleverd. De luxueuze codex is verlucht met 25 miniaturen.
In 1984 werd Het boek van de Stad der Vrouwen vertaald uit het Middel-Frans en ingeleid door Tine Ponfoort en uitgegeven door Feministische Uitgeverij Sara te Amsterdam. In 1988 volgde een 2e oplage van Nijgh & Van Ditmar te Amsterdam ISBN 90-236-8006-5.
# Funny, Funny

"Funny, Funny" is een nummer van de Britse band The Sweet. Het verscheen op hun debuutalbum Funny How Sweet Co-Co Can Be uit 1971. Op 29 januari van dat jaar werd het uitgebracht als de eerste single van het album.

## Achtergrond

"Funny, Funny" is geschreven door Nicky Chinn en Mike Chapman en geproduceerd door Phil Wainman. Chinn en Chapman zijn verantwoordelijk voor de meeste hits uit de beginperiode van de band. Het nummer wordt omschreven als een goed voorbeeld van de bubblegumpop waar The Sweet aanvankelijk om bekend stond, voordat hun muziek steviger begon te worden.
"Funny, Funny" is, de vijfde single van The Sweet, is het eerste nummer van de band dat de hitlijsten haalde. In het Verenigd Koninkrijk, het thuisland van de groep, kwam het tot de dertiende plaats. In Nederland werd het een nummer 1-hit in zowel de Top 40 als de Daverende Dertig, en ook in Vlaanderen kwam het tot de hoogste positie in een voorloper van de Ultratop 50. Verder kwam het in Zweden en Zuid-Afrika tot de nummer 1-positie en haalde het in onder meer Denemarken, Duitsland, Finland, Ierland, Noorwegen, Rhodesië en Wallonië de top 10.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 03-04-1971 t/m 19-06-1971 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Nummer | 27 | 10 | 5 | 2 | 1 | 1 | 2 | 4 | 6 | 8 | 16 | 28 | uit |

### Daverende Dertig

Hitnotering: 10-04-1971 t/m 12-06-1971 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| Nummer | 14 | 4 | 2 | 1 | 1 | 1 | 3 | 6 | 13 | 14 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 |
| Funny Funny | 1369 | - | 275 | - | 1536 | 1648 | 1557 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Funny, Funny op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# The house that Jack built (Alan Price)

The house that Jack built is de zesde single van de Alan Price Set. Het is afkomstig van hun album The price is right, waarop vijf liedjes van de toen nog redelijk onbekende Randy Newman staan. Het lied The house is van Price zelf. Het huis dat Jack bouwde, is in allerlei kleuren geschilderd en raakt de hemel. Volgens Price een nonsenstekst, hij wilde alleen maar laten weten tot wat voor eigenaardigheden mensen toe in staat zijn bij het bouwen/inrichten van een huis. Het was toen hippietijd.
Het lied heeft niets te maken met het Britse kinder/volksliedje This is the house that Jack built.

## Hitnotering

Het was Alan Prices vierde single die in de Britse hitlijsten kwam te staan. Het haalde in 10 weken notering uiteindelijke de 4e plaats. In Duitsland haalde het de 38e plaats.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 34 t/m 37 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie: | 37 | 32 | 27 | 26 | uit |

### Voorloper van Nederlandse Daverende 30

Hitnotering: 9-9-1967 t/m 22-9-1967 :
| Week: | 1 | 2 | |
| Positie: | 18 | 18 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

The house that Jack built stond alleen in 1999 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1963.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* Alan Price
* www.discogs.com
* de single verscheen onder de artiestennaam Alan Price Set, de elpee onder de naam Alan Price