OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pastorie van de Sint-Werenfriduskerk

De Pastorie van de Sint-Werenfriduskerk is een rijksmonument in de stad Workum in de Nederlandse provincie Friesland. Het gebouw is in gebruik als pastorie van de naastgelegen Sint-Werenfriduskerk. De neogotische pastorie werd in 1877 gebouwd naar plannen van architect Alfred Tepe.

## Museum kerkelijke kunst

Van 1985 tot 2020 was in de pastorie het Museum kerkelijke kunst gevestigd. Hierin werd de nalatenschap van de in 1980 overleden pastoor Janning beheerd en tentoongesteld. In het naastgelegen kerkgebouw konden bezoekers de gebrandschilderde ramen, beeldhouwkunst en kruiswegstaties bezichtigen. In 2020 is het museum verhuisd naar de pastorie van de Sint-Bonifatiuskerk in Nieuw-Schoonebeek.
# Kurpark Wiesbaden

Het Kurpark (Duits voor Kuurpark) is het bekendste park in de Duitse stad Wiesbaden.
Het park is gelegen in het stadsdeel Nordost in het centrum van de stad. Het is 7,5 ha groot en bestaat in zijn huidige vorm sinds 1852. Aangrenzend aan Kurpark en Kurhaus is het Hessisches Staatstheater gehuisvest, met daarachter een tweede park, Warmer Damm.

## Lijst met Diersoorten
#### Zoogdieren

* Euraziatische otter
* Euraziatische wolf
* Europese wolf
* Europese bruine beer
* Europese das
* Europese lynx
* Europese moeflon
* Europese nerts
* Europese rode vos
* Hamster
* Wasbeerhond
* Edelhert
* Everzwijn
* Noord-Amerikaanse wasbeer
* Beverrat
* Amerikaanse Bizon
* Gewone Degoe
# Iron Mountain Mine

De Iron Mountain Mine, ook bekend als de Richmond Mine at Iron Mountain, is een mijn ten noordwesten van de stad Redding, in het noorden van de Amerikaanse staat Californië. Tussen de jaren 1860 en 1963 is er ijzer, zilver, goud, koper, zink en pyriet ontgonnen.

## Zuurste water ter wereld

Het water in de mijn is uitzonderlijk zuur en is het zuurste water dat in de natuur wordt aangetroffen. In watermonsters die geologen in 1990 en 1991 genomen hebben, is een (negatieve) pH-waarde van −3,6 gemeten. Het water bevat overigens grote hoeveelheden zink, koper en cadmium. De Iron Mountain Mine is een van de giftigste mijnsites in de Verenigde Staten en staat sinds 1983 op de lijst met vervuilde locaties die onder het Superfund-programma gesaneerd worden. In 1994 werd er een waterzuiveringsinstallatie gebouwd en in 2000 bereikte de overheid een overeenkomst met Aventis CropScience (nu onderdeel van Bayer) voor de schoonmaak op lange termijn.
De mijn bevindt zich in de Klamath Mountains in Shasta County. Het gebied rond de mijn loopt af naar verschillende waterlopen, die het Spring Creek Reservoir voeden en daarna het Keswick Reservoir, een stuwmeer op de Sacramento River. Het Bureau of Reclamation laat op bepaalde momenten zuur mijnwater uit de Iron Mountain Mine in het Keswick Reservoir lopen, maar alleen wanneer er tegelijkertijd ter verdunning water wordt vrijgelaten uit Shasta Lake. Er is echter ook al ongecontroleerd water gelekt, alsook een teveel aan zuur water, wat kan resulteren in schadelijke hoeveelheden zware metalen in de Sacramento. De lage pH-graad en de vervuiling met zware metalen heeft ertoe bijgedragen dat er nagenoeg geen leven is in delen van Slickrock Creek, Boulder Creek en Spring Creek.
* ↑ (en) "World's Most Acidic Waters Are Found Near Redding, CA", Science Blog, 20-03-2000, online geraadpleegd op 15-04-2013.
* ↑ Bjorn A. Bojesen (2013) - Extremen op aarde: De zuurste plek: Iron Mountain. Wetenschap in beeld, nr. 4, p. 28.
# Bos van Colfontaine

Het Bos van Colfontaine is een bosgebied in het Natuurpark Hauts-Pays in de Belgische provincie Henegouwen. Het bos is gelegen in de gemeenten Colfontaine, Dour en Frameries. Het L-vormige bos bestaat voornamelijk uit loofwoud.
In het bos bevindt zich de steenkoolmijn Sauwartan en een jachtpaviljoen die beide als beschermd monument geklasseerd zijn. De terril die bij de steenkoolmijn Sauwartan hoort vormt een beschermde site.
# Pancho

Pancho is een bijnaam voor mensen met de voornaam Francisco of Francis. Het kan verwijzen naar:

## Personen

* Pancho Amat (1950), Cubaans muzikant
* Pancho Barnes (1901-1975), Amerikaans vliegenierster
* Pancho Carter (1950), Amerikaans autocoureur
* Pancho Coimbre (1909-1989), Puerto Ricaans honkbalspeler
* Pancho Córdova (1916-1990), Mexicaans acteur
* Pancho Daniel (?-1858), Californisch bandiet
* Pancho Fierro (1810-1879), Peruviaans kunstenaar
* Pancho Gonzales (1928-1995), Amerikaans tennisspeler
* Pancho Ramírez (1786-1821), Argentijns gouverneur
* Pancho Segura (1921-2017), Ecuadoriaans-Amerikaans tennisspeler
* Pancho Varallo (1910-2010), Argentijns voetballer
* Pancho Varona (1957), Spaans muzikant
* Pancho Villa (1878-1923), Mexicaans revolutionair, generaal en bandiet
* Pancho Villa (bokser) (1901-1925), Filipijns bokser
* Pancho Vladigerov (1899-1978), Bulgaars componist, muziekpedagoog en pianist
* Jacques Abardonado (1978), bijgenaamd Pancho, Frans voetballer

## Fictieve personen

* Pancho, de assistent van de Cisco Kid
* Pancho, een personage uit de Latijns-Amerikaanse versie van Sesamstraat

## Muziek

* Los Panchos, een muziekgroep
* Pancho and Lefty, een nummer van countryzanger Townes Van Zandt
# Anet (Eure-et-Loir)

Anet is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir in het noorden van de regio Centre-Val de Loire. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dreux. Anet telde op 1 januari 2022 2.708 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Anet bedroeg op 1 januari 2022 7,85 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 345 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren in Anet

* Pierre Charles L'Enfant (1754-1825), architect en stadsontwerper
* Pascal Lainé (1942-2024), schrijver
# Château d’Ansembourg

Château d'Ansembourg (Frans: Grand Château d'Ansembourg) (plaatselijk bekend als "het nieuwe kasteel") is een 17e-eeuws kasteel in Ansembourg in Luxemburg. Het ligt in het dal van de Eisch, ook wel bekend als de Vallei van de Zeven Kastelen. Het staat op een kilometer afstand van de hoger gelegen middeleeuwse Burcht Ansembourg (het oude kasteel).

## Geschiedenis

Tussen 1639 en 1647 liet Thomas Bidart een woning bouwen, die tegenwoordig het centrale deel is van het kasteel. De woning heette toen Maison des Forges (Huis van de Smeden). Tijdens de Dertigjarige Oorlog werd Burcht Ansembourg beschadigd in 1671 en de familie Ansembourg verhuisde naar de woning. In 1713 werden er twee vleugels en twee vierkanten torens aan beide zijden van het kasteel gebouwd in opdracht van Thomas de Marchant, achterneef van Bidart. Tussen 1740 en 1750 werden de tuinen opnieuw ingericht in barokstijl door Lambert-Joseph de Marchant graaf van Ansembourg (1706-1768). In 1759 werd de poort voor de hoofdingang gebouwd en werd het kasteel versierd met wapenschilden. Hij liet ook een oranjerie bouwen (nu verdwenen) en had in het kasteel een bibliotheek met 12.000 werken.

## Tegenwoordig

Sinds 1987 wordt het kasteel gerestaureerd. Eerst werd begonnen met het restaureren van de hogere terrassen en trappen in de tuinen en de muren van het kasteel. In 1999 werden de beelden en de fonteinen in de tuin gerestaureerd en de daken van de twee vleugels van het kasteel in ere hersteld. Ook werd het centrale deel herbouwd. Anno 2014 zijn de restaurateurs aangekomen bij het oudste deel van het kasteel uit de 17e eeuw.
De tuinen van het kasteel zijn elke dag geopend vanaf 9 uur 's ochtends. In het kasteel zelf worden vaak culturele evenementen gehouden.

## Galerij

* De hoofdingang met de poort uit 1759.
* De tuin, kijkend van het westen naar het oosten.
* De zuidelijke vleugel.
# Kasteel Bettendorf

Kasteel Bettendorf (Frans: Château de Bettendorf, Luxemburgs: Schlass Bettenduerf, Duits: Schloss Bettendorf) is een kasteel in de Luxemburgse plaats Bettendorf.
Al sinds de 13e eeuw staat op de plek waar het huidige kasteel Bettendorf staat een kasteel. Het huidige kasteel Bettendorf dateert uit 1782 en is gebouwd in barokstijl. In 1962 werd het kasteel gerestaureerd. Het kasteel is privéterrein en kan niet worden bezocht. Het is sinds 2007 een geclassificeerd monument.
# Wolvesey Castle

Wolvesey Castle (Nederlands: kasteel van Wolvesey), ook bekend als Old Bishop's Palace is de ruïne van een kasteel in Winchester, in het Engelse county (graafschap) Hampshire. Het gebouw ligt naast de kathedraal van Winchester.

## Geschiedenis

Het kasteel werd gebouwd tussen 1130 en 1140, in opdracht van Hendrik van Blois, de bisschop van Winchester. In 1141, tijdens de periode die als de Anarchie bekendstaat, belegerden troepen van koningin Mathilde de bisschop in het kasteel. De verdedigers stichtten brand in de stad waardoor het grootste deel van de oude stad Winchester verloren ging. Ze wisten het leger van koningin Mathilde op te houden totdat Mathilde van Boulogne, de vrouw van koning Stefan, met versterkingen vanuit Londen arriveerde om Winchester te ontzetten.
Op 25 juli 1554 werd het kasteel gebruikt voor de receptie bij het huwelijk tussen Maria I van Engeland en Filips II van Spanje. Het kasteel werd in 1646, tijdens de Engelse Burgeroorlog, door de Roundheads verwoest. De kapel is het enige nog overeind staande deel van het kasteel.
In 1684 liet Sir Christopher Wren voor George Morley, de bisschop van dat moment, op de plek van het kasteel een nieuw paleis bouwen. Het paleis en de ruïnes van het kasteel staan tegenwoordig onder beheer van de English Heritage.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wolvesey Castle op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Het betreft een "listed building" (zie en:Listed building) met de status grade I*
# Stadion Nizjni Novgorod

Het stadion Nizjni Novogord (Russisch: Футбольный стадион в Нижнем Новгороде) is een voetbalstadion in de Russische stad Nizjni Novgorod. Het is gebouwd tussen 2001 en 2005 en herbouwd in 2008 voor de wereldkampioenschappen voetbal van 2018. Het verving het Lokomotivstadion voor de thuiswedstrijden van Volga Nizjni Novgorod.

## Wereldkampioenschap voetbal 2018

| Datum | Tijd | Thuisteam | Uitslag | Uitteam | Competitie | Toeschouwers | Onderlingsresultaat |
| 18 juni 2018 | 15:00 (UTC+3) | Zweden | 1 – 0 | Zuid-Korea | Groepsfase poule F | 42.300 | onderlingsresultaat |
| 21 juni 2018 | 21:00 (UTC+3) | Argentinië | 0 – 3 | Kroatië | Groepsfase poule D | 43.319 | onderlingsresultaat |
| 24 juni 2018 | 15:00 (UTC+3) | Engeland | 6 – 1 | Panama | Groepsfase poule G | 43.319 | onderlingsresultaat |
| 27 juni 2018 | 21:00 (UTC+3) | Zwitserland | 2 – 2 | Costa Rica | Groepsfase poule E | 43.319 | onderlingsresultaat |
| 1 juli 2018 | 21:00 (UTC+3) | Kroatië | 1 – 1 (3–2 pen.) | Denemarken | Achtste finale | 40.851 | onderlingsresultaat |
| 6 juli 2018 | 17:00 (UTC+3) | Uruguay | 0 – 2 | Frankrijk | Kwartfinale | 43.419 | onderlingsresultaat |
# Midden-Oostenkwartet

Het Midden-Oostenkwartet, ook wel het diplomatieke Kwartet of Madrid-kwartet of gewoon het Kwartet, is een viertal landen en internationale en supranationale entiteiten die betrokken zijn bij de bemiddeling van het vredesproces in het Israëlisch-Palestijns conflict. Het Kwartet bestaat uit de Verenigde Naties, de Verenigde Staten, de Europese Unie en Rusland. De groep werd opgericht in Madrid in 2002 door de Spaanse premier Aznar, als gevolg van het escalerende conflict in het Midden-Oosten. Kito de Boer is de huidige speciale gezant van het Kwartet.

## Speciale gezanten

James Wolfensohn, de voormalige voorzitter van de Wereldbank, werd benoemd tot speciaal gezant voor de terugtrekking van Israël uit de Gazastrook in april 2004. Het jaar daarop trad hij af, door de beperkingen in de omgang met de islamitische militante groep Hamas en het achterhouden van geld van de Palestijnse Autoriteit, waardoor deze dreigde in te storten.
Op 27 juni 2007 werd aangekondigd dat Tony Blair de positie van de officiële gezant van het Kwartet had aanvaard, dezelfde dag dat hij ontslag nam als eerste minister van het Verenigd Koninkrijk. De goedkeuring kwam na aanvankelijke bezwaren van Rusland. Sinds november 2015 is Nederlander Kito de Boer de huidige speciale gezant van het Kwartet. De Verenigde Naties houdt zicht op de financiën en de veiligheid van zijn missie.

## Vrede-inspanningen en acties

In 2006 werd er een oproep gedaan door de Israëlische en Palestijnse delegaties aan China om zich aan te sluiten bij het Kwartet.
Tony Blair reisde regelmatig naar het Midden-Oosten na zijn benoeming tot speciaal gezant. Tijdens een reis in maart 2008 had hij een ontmoeting met de Israëlische leiders. De tevens geplande ontmoeting met Israëlische en Palestijnse zakenlieden werd 'uitgesteld' vanwege oplaaiend geweld, omdat dat volgens een bepaalde diplomatieke bron niet bevorderlijk was voor de ontmoeting. In mei 2008 kondigde Tony Blair een nieuw plan voor vrede en voor de Palestijnse rechten, sterk gebaseerd op de ideeën van het Peace Valley-plan.
In een interview augustus 2009 zei Tony Blair dat hij zou graag zien dat Hamas en Hezbollah worden opgenomen in de vredesbesprekingen, maar onder de juiste omstandigheden, dat religieuze leiders meer betrokken moeten worden bij het vredesproces, en dat de oplossing van het conflict eenvoudiger kan worden dan het is in Noord-Ierland. Enkele jaren na zijn aftreden zei Blair in een interview met de schrijver van het boek Gaza: Preparing for Dawn voor het eerst dat hij en de andere wereldleiders fout geweest waren om toe te geven aan de druk van Israël om Hamas te boycotten nadat de islamitische partij in 2006 de verkiezingen had gewonnen die eerlijk en vrij waren verlopen. De boycot en Israëls economische blokkade van de Gazastrook die dat jaar daarop begon, bestaan nog steeds.

## Vertegenwoordigers

* Verenigd Koninkrijk — Speciaal gezant Tony Blair
* Verenigde Naties — Secretaris-generaal Ban Ki-moon
* Europese Unie — Hoge Vertegenwoordiger Federica Mogherini
* Verenigde Staten — Minister van Buitenlandse Zaken Rex Tillerson
* Rusland — Minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov
# Høgtunga

De Høgtunga is een berg behorende bij de gemeente Lom in de provincie Oppland in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1676 meter.
De Høgtunga is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Gråvåhø

De Gråvåhø is een berg behorende bij de gemeente Lom in de provincie Oppland in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1765 meter.
De Gråvåhø is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Ilvetjørnhøi

De Ilvetjørnhøi is een berg behorende bij de gemeente Lom in de provincie Oppland in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1874 meter.
De Ilvetjørnhøi is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Lauvknubben

De Lauvknubben is een berg behorende bij de gemeente Lom in de provincie Oppland in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1749 meter.
De Lauvknubben is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Slingsbytind

De Slingsbytind is een berg behorende bij de gemeente Luster in de provincie Sogn og Fjordane in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 2026 meter.
De Slingsbytind is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Kleiner Hundstod

De Kleiner Hundstod is een berg in de deelstaat Salzburg, Oostenrijk. De berg heeft een hoogte van 2263 meter.
De Kleiner Hundstod is onderdeel van het Steinernes Meer, dat weer deel uitmaakt van de Berchtesgadener Alpen.
# Carolien van Ham

Carolien van Ham is een Nederlands politicoloog en hoogleraar empirische politicologie aan de Radboud Universiteit. Zij richt zich in haar onderzoek op legitimiteit, politieke vertegenwoordiging, democratisering en autoritarisme.

## Carrière

Carolien van Ham studeerde sociologie aan de Universiteit Utrecht en politicologie aan de Universiteit Leiden. In beide disciplines behaalde ze haar master. Ze promoveerde vervolgens aan het European University Institute in 2012. Na haar promotie was Van Ham als onderzoek verbonden aan de Universiteit Twente en de Universiteit van New South Wales. Sinds 2019 is ze aan de Radboud Universiteit verbonden als hoogleraar.
Van Ham werkte in opdracht voor de overheid mee aan een onderzoek over het draagvlak voor burgerfora. In 2024 verscheen het boek The Oxford Handbook of Dutch Politics, waaraan Van Ham had meegewerkt. Sam met haar co-redacteuren, waaronder Sarah de Lange, overhandigden ze een exemplaar van de bundel aan premier Dick Schoof.

## Nevenfuncties

Sinds 1 november 2024 is Van Ham lid van de Kiesraad. Daarnaast is ze ook lid van het KHMW.

## Geselecteerde bibliografie

* Hart, Paul 't, Lange, Sarah de, Ham, Caroliene van, en Tom Louwerse (red.), The Oxford Handbook of Dutch Politics. Oxford: Oxford University Press, 2024. ISBN 9780198875499
* Ham, C.T. van (2020). "Electoral integrity". In: Robert Rohrschneider & Jacques Thomassen (redd.), Oxford Handbook of Political Representation in Liberal Democracies (blz. 113-137).
* Ham, C.T. van, Thomassen, J.J.A., Aarts, K. & Andeweg, R.B. (red.). Myth and Reality of the Legitimacy Crisis: Explaining Trends and Cross-National Differences in Established Democracies. Oxford: Oxford University Press, 2017. ISBN 9780198793717
* Ham, C.T. van (2015). "Getting elections right? Measuring electoral integrity". Democratization, 22 (4), 714-737.
* Smets, K. & Ham, C.T. van (2013). "The embarrassment of riches? A meta-analysis of individual-level research on voter turnout". Electoral Studies, 32 (2), 344-359
# Twickelervaart

De Twickelervaart of ook wel Twickeler Vaart is een gegraven watergang die thans begint in het Twickelerbos ten noorden van Delden, maar vroeger een paar honderd meter zuidelijker begon bij de toenmalige haven “Carelshaven”.
De vaart loopt in noordelijke richting Noordmolen, waarna hij afbuigt in westelijke richting om de Deldener es heen door het Hellecaterveld en vervolgens door Deldenerbroek waar hij via een onderleider het Twentekanaal kruist. De vaart stroomt uiteindelijk nabij Enter in de Regge.
Het stroomgebied heeft een oppervlakte van circa 22,2 km².

## Geschiedenis

De Twickelervaart werd in 1771 gegraven door Carel George van Wassenaer Obdam, eigenaar van de nabijgelegen havezate Twickel ter bevordering van de handel en de nijverheid in Twente. Aan het begin van de vaart liet hij bij een kleine haven aanleggen en daarbij een herberg bouwen, het huidige hotel Carelshaven.
Eeuwenlang is er vracht over Twents water vervoerd, maar de riviertjes waren klein, bochtig, ondiep en stonden vaak droog. Bekend is het verhaal van de Enterse zompen, die konden varen waar geen water was. Bekend zijn ook de verhalen over de IJsselsteden die elkaar al in de late middeleeuwen vrachtvaart afsnoepten, door beken anders met elkaar om méér water aan hùn beek te koppelen. De naam `Schipbeek' is al een duidelijke aanwijzing dat veel beken niet meer hun oorspronkelijke loop en functie hebben. Staring, die vanaf zijn kasteel De Wildenborch bij Lochem de loop van de Oost-Nederlandse beken bestudeerde, moet in wanhoop hebben geschreven, dat alle beken water aan elkaar verloren, in noordelijke richting. Water van een beek richting Zutphen was afgekoppeld en ging nu richting Deventer, maar water naar Deventer kwam uiteindelijk in Zwolle.

## Ontstaan

Ondanks de moeilijkheden was vervoer van zwaar materiaal goedkoper over water. Vervoer `per as' (over land) liep vaak vast in de modder; en een stel paarden eten meer dan een schipper. Het was dus zaak om de waterlopen wat korter te maken en met meer zekerheid op permanent water. Kortom, er zouden kanaaltjes met sluizen gebouwd moeten worden, maar dat was een onderneming die investering vergde in menskracht en materiaal. De baron van Twickel was iemand die dat kon opbrengen. In 1771 was zijn Twickelervaart aangelegd, van Delden naar de Regge in het Enterbroek, waarmee de scheepvaart iets verbeterde ten opzichte van de vaart op de riviertjes Regge en Dinkel. Daarnaast boden de Schipbeek en de Vecht voor Twente ook vrachtvaart.
# Caetsbaanbrug

De Caetsbaanbrug (brug 112) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum.
Ze is gelegen in de zuidwestelijke kade van de Prinsengracht en is gelegen in de Lauriergracht. Het is naast de brug 110 en brug 111 een van de drie bruggen over die gracht.
Er ligt hier al eeuwen een brug. Balthasar Florisz. van Berckenrode tekende de brug al in op zijn plattegrond uit 1625; ze lag toen in de Prince Graft over de Laurier Graft. De moderne geschiedenis begint al in 1704. Toen werd er een brug met drie bogen en doorvaarten gebouwd, zoals die ook elders in de kade van de Prinsengracht te vinden waren over de Looiersgracht (Looierssluis (brug 103)) en Elandsgracht (verdwenen brug 104). De brug is rond 1789 vastgelegd door Nicolaas Baur, waarbij een van de twee kleine bogen al diende tot opslagplaats. Er zullen ongetwijfeld de nodige reparaties aan de brug hebben plaatsgevonden, maar in 1891 is door Jacob Olie een foto geschoten van deze brug, toen zij nog drie bogen had. De huidige brug dateert van 1893; er was een jaar eerder een aanbesteding voor 36 ton balkijzer, 11 ton buckelplaten en 0,5 ton u-ijzer en 1 ton hoekijzer voor de vernieuwing van de Berensluis (brug 65,Prinsengracht, Berenstraat) en deze brug. In mei 1893 was alle boven de waterlijn gesloopt en kon de aannemer beginnen met de bouw van landhoofden en nieuwe brug. De brug kwam daarna alleen nog in het nieuws vanwege een verzakking van het wegdek in een van de taluds (1925). Daarna is vermoedelijk eigenlijk alleen het wegdek nog vernieuwd.
Volgens de Stadsatlas Amsterdam uit 2006, lag hier voordat de Lauriergracht gegraven werd het Kaatsbaanpad (of Caetsbaanpad).
* Bruggen van Amsterdam
* Beeldbank Amsterdam, Bouwtekening van brug 112 uit 1704 ; Beeldbank Amsterdam, Nicolaas Baur in 1789
* Zeemleermolen op de Molendatabase
* Theo Bakker: Het ontstaan van de Jordaan
* ↑ De Tijd, 16 januari 1893, Aanbestedingen
* ↑ Martha Bakker: Stadsatlas Amsterdam, Straatnamen en brugnamen verklaard, editie 2006, ISBN 9789074891318.
<<< · 100 · 101 · 102 · 103 · 105 · 106 · 107 · 108 · 109 · 110 · 111 · 112 · 113 · 114 · 115 · 116 · 117 · 118 · 119 · 120 · 121 · 122 · 123 · 124 · 125 · 126 · 127 · 128 · 129 · 130 · 131 · 132 · 135 · 136 · 137 · 138 · 139 · 140 · 141 · 142 · 143 · 144 · 145 · 146 · 147 · 148 · 149 · 150 · 151 · 152 · 155 · 156 · 159 · 160 · 161 · 162 · 163 · 164 · 165 · 166 · 167 · 168 · 169 · 170 · 171 · 172 · 173 · 174 · 175 · 176 · 177 · 178 · 179 · 180 · 181 · 182 · 183 · 184 · 185 · 186 · 187 · 189 · 190 · 191 · 192 · 193 · 194 · 195 · 196 · 198 · 199 · >>>
Brugnummers 104, 133, 134, 153, 154, 157, 158, 188 en 197 zijn niet (meer) in gebruik.
# Dholavira

Dholavira was een van de grotere steden van de Indusbeschaving, gelegen op het Khadireiland in een binnenmeer in de tegenwoordige zoutvlaktes van Rann van Kutch. Het was een versterkte stad en op zijn hoogtepunt bestond het uit drie delen met een citadel, een tussenstad en een benedenstad. Daarnaast beschikte de stad over enkele waterreservoirs. Opgravingen door de Archaeological Survey of India begonnen in 1989. Sinds 2021 staat Dholavira op de Unesco-Werelderfgoedlijst.
In het zuiden stond een gebouw dat mogelijk een kasteel was, met ten westen daarvan een ommuurde binnenplaats (bailey). Ten noorden daarvan ligt de tussenstad die ook een eigen binnenmuur heeft, met ten westen daarvan de benedenstad. Ook buiten de muren zijn aanwijzingen van bewoning gevonden.
De regio kent weinig regenval en de stad gebruikte dan ook dammen in de stromen Manhar en Mandsar om water naar de stad te kanaliseren naar waterputten en -reservoirs.