OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# FC Porto (basketbal)

FC Porto is een Portugese basketbalclub uit Porto die deel uitmaakt van de omnisportvereniging FC Porto. De club komt uit in de Liga Portuguesa de Basquetebol en werd twaalf keer landskampioen en won veertien keer de basketbalbeker.

## Geschiedenis

De eerste ploeg werd gevormd door António Sanches, António Marta en Daniel Barbosa en kreeg steun van Gabriel Batista en A. Cabral om het team compleet te maken. Een tweede plaats in de Cup António Cardoso zorgde ervoor dat er nog vier ploegen werden opgericht. De spelers trainde in de begindagen in een buitencomplex naast het Campo da Constituição.
In 1933 speelde Porto mee in de eerste Campeonato de Portugal en later in 1948 en 1950 wisten ze kampioen te worden van de tweede klasse. In 1952, 1953 volgde de twee eerste landstitels voor de club. Twintig jaar later volgde in 1972 een derde landstitel gevolgd door drie in 1979, 1980 en 1983. In 1995 werd de competitie een profcompetitie daarnaast verhuisde de club ook naar Pavilhão Rosa Mota. In 1996 volgde de eerste landstitel in het proftijdperk, ook het seizoen erop werd Porto nationaal kampioen. Nadien waren er nog titels in 1999, 2004 en 2011.
In 2012 stopte de ploeg met bestaan als een profploeg en degradeerde naar de derde klasse en kwam uit onder de naam Dragon Force. In hun eerste seizoen promoveerde de club meteen naar de tweede klasse waarin ze meteen kampioen werden. Ze besluiten niet naar de eerste klasse te promoveren maar na een tweede titel in de tweede klasse keerde Porto na drie seizoenen terug naar het hoogste niveau en naar de oude naam FC Porto. In 2016 werd de club opnieuw landskampioen en in 2019 behaalde de club haar veertiende beker.

## Erelijst

* Portugees landskampioen: 1952, 1953, 1972, 1979, 1980, 1983, 1996, 1997, 1999, 2004, 2011, 2016
* Taça de Portugal de Basquetebol: 1979, 1986, 1987, 1988, 1991, 1997, 1999, 2000, 2004, 2006, 2007, 2010, 2012, 2019
* Taça Hugo dos Santos: 2000, 2002, 2004, 2008, 2010, 2012, 2016, 2021
* Supertaça de Portugal de Basquetebol: 1986, 1997, 1999, 2004, 2011, 2016, 2019
* Troféu António Pratas: 2011, 2015 (als Dragon Force)
* Torneio dos Campeões: 2006
* Proliga: 2014, 2015 (als Dragon Force)

## Coaches

| Jaar | Coach |
| 2006-2009 | Alberto Babo |
| 2009-2022 | Moncho López |
| 2022- | Fernando Sá |

## Bekende oudspelers

* ↑ (pt) Lusa, PÚBLICO, FC Porto acaba com equipa sénior de basquetebol. PÚBLICO (12 juli 2012). Geraadpleegd op 13 september 2023.
# Den Paradera

Den Paradera is een kruidentuin aan de oostzijde van Curaçao. Er staan honderden lokale bomen, struiken en kruiden, veelal met medicinale werking.
De naam Den Paradera verwijst naar de Paraguiri-indianen. Zij beheerden ooit een kruidentuin aan de oostkant van Curaçao. De tuin is in 1991 opgericht door onderwijzeres Dinah Veeris (1939-2024). Zij volgde een opleiding aan de California School of Herbal Studies in de Verenigde Staten, en deed sinds 1981 onderzoek naar geneeskrachtige kruiden en medicinale tradities door oudere mensen te interviewen. In 2000 kreeg zij voor haar werk de Cola Debrotprijs.
De kruiden worden op traditionele wijze gedroogd en op natuurlijke basis verwerkt. Alle producten worden met de hand gemaakt, en verkocht in de winkel die in de tuin is gevestigd en in museum Kurá Hulanda. De tuin staat open voor bezoekers en er worden rondleidingen gegeven.
* Curaçao – Den Paradera. New Mexico State University. Gearchiveerd op 22 februari 2020. Geraadpleegd op 20 februari 2020.
* Den Paradera. Gearchiveerd op 20 februari 2020. Geraadpleegd op 22 februari 2020.
# KK Budućnost Podgorica

Košarkaški Klub Budućnost Podgorica (Montenegrijns: Кошаркашки клуб Будус́ност Подгорица), is een basketbalclub gevestigd in Podgorica, Montenegro.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1949. Tijdens de jaren zeventig was Budućnost een van de topclubs in niet alleen de nationale, maar ook Europese competities. Ze wonnen drie keer de finale om de Servië en Montenegro Cup in 1996, 1998 en 2001. Na het uiteen vallen van Joegoslavië won Budućnost elf keer de Montenegrin First League in 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016 en 2017 en elf keer de Montenegrin Basketball Cup 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017 en 2018.

## Supporters

Budućnost is bijna niet te verslaan in thuiswedstrijden. Dat komt door de ongelooflijke sfeer die de thuisfans maken. Die trouwe supporters noemen zich zelf Varvari (Barbaren), en zijn opgericht in 1987.

## Erelijst

* Servië en Montenegro Cup: 3
** Winnaar: 1996, 1998, 2001
** Runner-up: 2002
* Montenegrin First League: 12
** Winnaar: 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019
** Tweede: 2018
* Montenegrin Basketball Cup: 12
** Winnaar: 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
** Runner-up: 2013
* Saporta Cup:
** Halve finale: 1999

## Bekende (oud)-coaches

* Bogdan Tanjević
# RTL Televizija

RTL Televizija is een commerciële televisiezender uit Kroatië. Ze begon met uitzenden op 30 april 2004. Deze was voor 74% in handen van de RTL Group. Sinds 1 juni 2022 is de zender in handen van CME Group aangezien RTL Group zijn aandeel heeft verkocht. Het is de tweede commerciële zender in Kroatië die in het gehele land te zien is. De eerste Kroatische zender die commercieel ging was Nova TV.
Vanaf het begin zendt de zender een dagelijks nieuwsprogramma uit, dat nog steeds uitgezonden wordt rond 18:45. Hun meest bekeken programma's van eigen makelij zijn onder andere een talkshow Sanja, de soapopera Zabranjena ljubav, dagelijks magazine Exploziv, Bibin svijet, en de Kroatische versie van Big Brother. Ook zenden ze sitcoms en series uit van Amerikaanse origine, zoals CSI: NY en Cold Case. Ook veel films die in het buitenland zijn gemaakt en daar populair zijn, worden uitgezonden. Rechtstreekse sportuitzendingen zijn niet een vast item, maar worden weleens in de programmering opgenomen. Dit bevat dan voetbal, boksen enz.
RTL Televizija werd snel populair onder de Kroatische kijkers en is sinds medio 2005 de tweede televisiezender in Kroatië. Alleen HRT 1 heeft hogere kijkcijfers. In 97% van het land kan naar deze zender worden gekeken.

## Marktaandeel (doelgroep: 18-49 jaar)

* 2004 : 29,5%
* 2005 : 28,6%

## Aandeel advertentiemarkt

* 2004 : 16,3%
* 2005 : 38,4%

## Programma's
### Televisieroman

* Machos
* Padre Coraje
* Pasion de Gavilanes
* Sos Mi Vida
* Zabranjena ljubav
* Montecristo

### Comedie

* Fresh Prince Of Bel-Air
* Family Matters
* Home Improvement
* Married... with Children
* Roseanne
* Mad About You
* Nikola
* The Nanny
* Sabrina
* Bibin svijet

### Drama

* Boston Public
* Rescue Me
* North and South
* 1-800-Missing
* CSI: NY
* Jonny Zero
* Tarzan : New York
* Tru Calling
* The Guardian
* The FBI Files
* The New Detectives
* Diaries Of Death
* Prison Break
* CSI: Crime Scene Investigation
* Everwood

### Nieuws

* Podnevne vijesti
* Središnje vijesti
* Večernje vijesti

### Praatprogramma's

* Sanja
* Exploziv
* Salto
* Zvijezde Ekstra
* Žuta minuta
* Auto Motiv TV
* Mjenjačnica

### Jeugdprogrammering

* Transformers Cybertron
* Dexter's Laboratory
* Scooby-Doo, Where are you!
* Jagodica Bobica (Strawberry Shortcake)
* Battle B-Daman
* Ed, Edd and Eddy
* Cow and Chicken

### Reality

* Big Brother
* Mijenjam ženu
* Dvornikovi
# Myra Römer

Myra Römer (Curaçao, 16 september 1946) is een Nederlands-Antilliaans dichteres, schrijfster en kunstenares.
Römer volgde de HBS op het Peter Stuyvesant College op Curaçao. Op jonge leeftijd bleek ze al een begenadigde tekenaar en schilder. Op achttienjarige leeftijd vertrok ze naar Nederland, waar ze in Tilburg de Katholieke Academie voor Beeldende Kunsten volgde. In 1970 vertrok ze naar Groningen, waar ze aan de Rijksuniversiteit Groningen kunstgeschiedenis en archeologie studeerde. Römer werkte meer dan dertig jaar als tekendocente aan een middelbare school in Leek, waarvan sinds 1988 ook als conrector.
Gedurende haar hele leven heeft Römer ook gedichten en korte verhalen geschreven. Nadat ze in 2001 met FPU ging, legde ze zich op schrijven toe. Al in 1970 publiceerde ze in het Antilliaanse literaire tijdschrift Watapana. In 1999 verscheen haar debuutbundel Een roeier in de nacht, een gelegenheidsuitgave bij het jubileum van een aantal leraren aan het Nienoordcollege in Leek. In 2000 verschenen van vijf van haar gedichten in de bundel Voetsporen (red. Astrid Roemer en Remco Ekkers). In 2001 kwam haar dichtbundel Na mi nomber/Bij mijn naam uit. In 2005 publiceerde ze Verhalen van Fita, een bundel korte verhalen over het opgroeien van een meisje op Curaçao. In 2008 verscheen haar boek Het geheim van Gracia, een roman die handelt over een vrouw die op jeugdige leeftijd is verkracht, met voodoo wraak heeft genomen op haar verkrachter, waarna demonen haar tot op hoge leeftijd blijven achtervolgen.

## Werk van Myra Römer

* (1970) - 'Pierrot; Ik zou; Dorst.' In: Watapana, jaargang II, nummer 6, p. 2-3.
* (1971) - 'Met alleen; Gisteren was ik niet alleen; in deze stilte.' In: Watapana, jaargang III, nummer 4, p. 11.
* (1999) - Een roeier in de nacht, een gelegenheidsuitgave bij het jubileum van een aantal leraren aan het Nienoordcollege in Leek.
* (2001) - Na mi nomber / Bij mijn naam. (Eigen beheer)
* (2005) - Verhalen van Fita. Amsterdam/Antwerpen: Atlas.
* (2008) - Het geheim van Gracia. Amsterdam/Antwerpen: Atlas.

## Externe link

* Website van Mya Römer
# Maria Minor

De Maria Minor (ook: Sinte-Marie) is een voormalige oudkatholieke kerk aan het straatje Achter Clarenburg in de Nederlandse stad Utrecht.

## Schuilkerk

Op deze plaats stond het middeleeuwse huis Clarenburg. Hierin werd na de hervorming, aan het begin van de zeventiende eeuw, een katholieke schuilkerk ingericht voor de voormalige Buurkerkparochie. Bij het oudkatholieke schisma van 1723 sloot de parochie zich aan bij de oudkatholieke Kerk, evenals de Gertrudisparochie en de Jacobusparochie.

## Nieuwbouw

In 1860-1863 volgde nieuwbouw op dezelfde plaats door Th.G. van Doorn. Van het middeleeuwse huis bleven alleen de kelders gespaard. De voorgevel onderscheidt zich van een woonhuis door de neogotische ingangspartij, die toegang geeft tot de gepleisterde zaalkerk.

## Buiten gebruik gesteld

De kerk is buiten gebruik gesteld en wordt geëxploiteerd als een café/restaurant. Van de rijke inventaris is een gedeelte verhuisd naar de Sint-Gertrudiskathedraal, maar enkele elementen zijn ter plaatse behouden. Daartoe behoort het orgel uit 1890, gebouwd door Johan Frederik Witte. De pastorie van de voormalige schuilkerk is in gebruik als woonhuis.

## Afbeeldingen

* Interieur
* Mensen aan de bar
* Kerkinterieur in 1954
# Macau (Gironde)

Macau is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine). De oppervlakte bedraagt 19,56 km², de bevolkingsdichtheid is 147 inwoners per km². Macau telde op 1 januari 2022 4.575 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Macau bedroeg op 1 januari 2022 19,56 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 233,9 inwoners per km².

## Verkeer

In de gemeente ligt het spoorwegstation Macau.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations de référence 2022.
# Okan Aydın

Okan Aydın (Leverkusen, 8 mei 1994) is een Turks-Duits voetballer die doorgaans speelt als rechtsbuiten. In juli 2024 verruilde hij Schwarz-Weiß Bregenz voor DSV Leoben.

## Carrière

Aydın speelde in de jeugd voor de Duitse amateurclub SV 07 Setterich, voordat hij zich in 2002 besloot aan te sluiten bij de opleiding van Bayer Leverkusen. In de zomer van 2012 stroomde de Duitse Turk door naar de beloften, waarvoor hij dat seizoen 26 wedstrijden zou spelen en tot vijf doelpunten zou komen. Op 20 oktober van dat jaar mocht de rechtsbuiten debuteren voor het eerste elftal, toen hij tijdens het met 2–2 gelijkgespeelde thuisduel tegen 1. FSV Mainz 05 in de tweede helft mocht invallen voor Simon Rolfes.
In de zomer van 2013 besloot Aydın om zijn geboorteland achter zich te laten; hij ondertekende bij het Turkse Eskişehirspor een driejarige verbintenis. Na een jaar en slechts één optreden in de Süper Lig keerde hij terug naar Duitsland, waar hij voor Rot-Weiß Erfurt ging spelen. Bijna honderd competitieduels later verkaste hij in 2017 naar Chemnitzer FC. Hier speelde hij één jaar, waarna hij een halfjaar zonder club zat. In januari 2019 werd Viktoria Berlin zijn nieuwe werkgever. Deze club verhuurde hem direct aan Austria Klagenfurt. De Oostenrijkse club nam hem na afloop van de verhuurperiode definitief over. In het seizoen 2019/20 maakte hij twaalf competitiedoelpunten, waarop Jiangxi Beidamen hem overnam. Hier vertrok hij echter na een dag weer.
In januari 2021 tekende hij voor een jaar bij Wacker Innsbruck. Een jaar later tekende Aydın voor twee jaar bij TSV Hartberg. Ruim een jaar later haalde Debrecen hem naar Hongarije. Vanaf de zomer van 2023 zat Aydın zonder club, waarna hij in februari 2024 voor Schwarz-Weiß Bregenz tekende. Een half seizoen later verkaste hij naar DSV Leoben.
# Kaivalya

Kaivalya is het ultieme doel van yoga en betekent afgezonderdheid of isolement.
Door de beoefening van yoga (meditatie) wordt de geest gekalmeerd, en wordt Purusha (bewustzijn) als zodanig herkend, geïsoleerd van Prakriti ('natuur', d.w.z. materie, waarneming en verangens), waarin het was ingewikkeld en zich Zelf niet kennen kon. De guna's, die in werking waren gezet door het contact tussen purusha en prakriti, hervinden hun evenwicht, en de ware natuur is bevrijd van de gevangenschap van de stoffelijke wereld.
Kaivalya wordt beschreven in de 34 soetra's van hoofdstuk 4 van Patanjali's Yogasoetra's. Dit hoofdstuk gaat over de indrukken die zijn achtergebleven in de oneindige geboortecycli en de opvatting dat het noodzakelijk is deze indrukken tijdens het leven uit te wissen. Het zet de yogi neer als een wezen die kaivalya heeft bereikt en daarmee onafhankelijkheid heeft verworven van alle gebondenheid en dat het ware bewustzijn, of ritambhara prajna, heeft bereikt die beschreven wordt in de Samadhi Pada (hoofdstuk 1).
   7. Alleen de geesten die uit de meditatie worden geboren zij vrij van karmische indrukken. 35. Of, om het van een andere zijde te zien, de kracht van puur bewustzijn settelt zich in zijn eigen pure natuur. 11-12. Omdat de begeerte van het leven eeuwig is, zijn de indrukken ook beginloos. De indrukken worden bij elkaar gehouden door oorzaak, effect, basis en ondersteuning en ze gaan weg met de verdwijning van deze vier.
# Slag bij Sentinum

De Slag bij Sentinum was een beslissinde veldslag in de Derde Samnitische Oorlog, uitgevochten in 295 v.Chr. nabij Sentinum (in de buurt van Sassoferrato, Marche), waarin de Romeinen in staat bleken om een coalitie van Samnieten, Etrusken, Umbriërs en hun Gallische bondgenoten te overwinnen. Het resultaat was een Romeinse overwinning en Rome ging verder in hun unificatie van centraal Italië.
Het Romeinse leger werden aangevoerd door consul Decius Mus en Fabius Maximus Rullianus en bereikte een omvang van ca. 38.000 man - 4 legioenen, een sterk contingent Romeinse cavalerie, 1000 geselecteerde cavaleristen uit Campania, 4 legioenen uit Latium en van bondgenoten en een sterk contingent van Latijnse en geallieerde cavalerie. Hun opponenten waren Samnieten en Galliërs, aangezien de Etrusken en de Umbiërs reeds teruggekeerd waren naar hun eigen territorium om dit te beschermen tegen een ander, kleiner, Romeins leger.
De twee legers, van vergelijkbare sterkte, arriveerden in de vlakte van Sentinum maar wachtten twee dagen voordat de veldslag begon. Uiteindelijk vielen de Romeinen aan, omdat ze niet in staat waren om de geestdrift bij de eigen troepen in bedwang te houden. Fabius stond tegenover de Samnieten; Decius tegenover de Galliërs. De Romeinse linie wankelde initieel onder de Gallische strijdwagens. Desalniettemin viel Decius toch de Galliërs aan. Ook al werd hij gedood, Decius' aanval inspireerde zijn mannen en zij hervatten de Romeinse linie. Fabius joeg de Samnieten op de vlucht en viel vervolgens de Galliërs in de flank aan, waarmee de slag gewonnen was. De Samnieten waren definitief uitgeschakeld als tegenstrevers van Rome. Alleen de Grieken in het zuiden van Italië bewaarden nog een volledige onafhankelijkheid.
# Charles Rahi Chun

Charles Rahi Chun, geboren als Charles Chun (28 februari 1967, New York), is een Amerikaans acteur.

## Biografie

Chun werd geboren in New York bij Koreaanse ouders en groeide op in Utah, Korea en Zuid-Californië. Chun behaalde zijn Bachelor of Arts in Aziatische studies, Japans en literatuur aan de Phillips Academy in Andover en Connecticut College in New London. Hierna haalde hij zijn Master of Arts in transpersoonlijke psychologie aan de University of Santa Monica in Santa Monica.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2014: The Interview - als generaal Jong
* 2012: Scary or Die – als Taejung
* 2009: The Art of War III: Retribution – als Byung Hoon
* 2008: The Haunting of Molly Hartley – als dokter
* 2007: The Brothers Solomon – als dr. Wong
* 2007: Next – als Davis
* 2006: Mission: Impossible III – als IMF onderzoeker
* 2003: L.A. Sheriff's Homicide – als Jackson Chen
* 2002: Iron Palm – als admiraal
* 2000: Robbers – als politieagent
* 2000: Rubbernecking – als politieagent
* 2000: Now Chinatown – als chef
* 1999: My Favorite Martian – als radar bediende
* 1998: Yellow – als Aaron
* 1998: Deep Impact – als MSNBC omroeper
* 1998: Chance of a Lifetime – als dokter
* 1997: Double Tap – als tolk
* 1997: Black Dawn – als Koichi Tamura
* 1996: Ruke of Three – als Leon
* 1994: Dumb and Dumber – als aanwezige vliegveld
* 1994: Pentathlon – als Koreaanse Olympisch speler
* 1994: Beverly Hills Cop III – als technicus

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2003-2011: General Hospital – als dr. Misra – 7 afl.
* 2011: All My Children – als dr. Lee – 2 afl.
* 2001-2009: Scrubs – als dr. Wen – 21 afl.
* 2008: Crash – als Dae Sik – 2 afl.
* 2005-2006: Night Stalker – als Seung – 2 afl.
* 2004-2005: Ned's Declassified School Survival Guide – als mr. Dren – 2 afl.
* 1996-2004: The Young and the Restless – als dr. Jerry Lee – 7 afl.
* 1996: The Single Guy – als politieagent – 2 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Charles Chun op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Biografie op IMDb
* (en) Filmografie op IMDb
# Nijl (doorverwijspagina)

Nijl kan verwijzen naar:

## Rivieren

* Nijl, een rivier in Afrika
** Witte Nijl, Nijltak
** Blauwe Nijl, Nijltak
** Atbarah (rivier) of Zwarte Nijl, Nijltak
** Wadi Howar of Gele Nijl, voormalige Nijltak

## Staten

* Nijl (staat), staat in Sudan
* Witte Nijl (staat), staat in Sudan
* Blauwe Nijl (staat), staat in Sudan

## Overig

* Nijl (sculptuur), een sculptuur van een anonieme kunstenaar uit de 1e eeuw
# Burgemeester Van Leeuwenlaan

De Burgemeester Van Leeuwenlaan is een straat in Slotermeer in Amsterdam Nieuw-West. De straat begint bij de Antony Moddermanstraat en loopt door tot het Confuciusplein. De straat wordt gekruist door Lodewijk van Deysselstraat en de Burgemeester Röellstraat. Het noordelijk gedeelte tot de Lodewijk van Deysselstraat is een relatief smalle woonstraat en het zuidelijk deel was tot 2022 een doorgaande verkeersroute maar sindsdien verkeersluw met drempels.
De straat kreeg zijn naam in 1953 en werd vernoemd naar Wilhelmus Frederik van Leeuwen (1860-1930), burgemeester van Amsterdam van 1901 tot 1910.

## Openbaar vervoer

De straat kent sinds 3 januari 2021 na bijna 62 jaar geen openbaar vervoer meer behalve een nachtbus die na de reconstructie van de straat ook verdween. Tramlijn 13 kruist de Burgemeester Van Leeuwenlaan sinds 1974.

## Kunst in de Burgemeester Van Leeuwenlaan

* Gevelreliëf Het Gezin, van Nico Onkenhout uit 1955.

## Trivia

De Tokkies woonden in een van de vijf dwarsstraatjes die lagen tussen de A.A.H. Struijckenkade en de Burgemeester van Leeuwenlaan en dezelfde naam als deze straat hadden. Inmiddels worden deze woningen vervangen door nieuwbouw in hoogbouw.
# Perisoreus

Perisoreus is een geslacht van zangvogels uit de familie kraaien (Corvidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Perisoreus canadensis – Canadese taigagaai
* Perisoreus infaustus – Taigagaai
* Perisoreus internigrans – Roetgaai
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Wout De Buyser

Wout De Buyser (29 juni 2001) is een Belgisch voetballer die onder contract ligt bij SK Lierse.

## Carrière

De Buyser ruilde de jeugdopleiding van Club Brugge in 2020 voor die van Zulte Waregem. In april 2022 ondertekende hij een profcontract tot 2024 bij laatstgenoemde club. Diezelfde maand nog maakte hij zijn officiële debuut in het eerste elftal van Zulte Waregem: op de slotspeeldag van de reguliere competitie kreeg hij tegen Sporting Charleroi (3-0-verlies) een basisplaats. Na 64 minuten werd hij gewisseld voor Dion Cools.
Tijdens de voorbereiding op het seizoen 2022/23 liep De Buyser een voetblessure op. Aanvankelijk werd gedacht dat hij een paar weken na het seizoensbegin weer fit zou zijn, maar De Buyser herviel. Op 7 december 2022 maakte hij zijn wederoptreden in een oefenduel tegen KSK Vlaamse Ardennen, maar even later klonk het toch weer dat hij out was. Uiteindelijk maakte hij pas in februari 2023 zijn officiële comeback. Op 18 februari 2023 mocht hij een helft meespelen met Jong Essevee, het tweede elftal van de club in de Tweede afdeling, in de competitiewedstrijd tegen KSV Oudenaarde (4-4-gelijkspel). Vervolgens liet Mbaye Leye hem drie speeldagen op rij kort invallen in de Jupiler Pro League. Ook interim-trainer Frederik D'hollander liet hem in het seizoenseinde nog een keer invallen. Op het einde van het seizoen degradeerde De Buyser met Zulte Waregem naar Eerste klasse B.
Na een korte passage bij Sporting Hasselt tekende Wout op 2 februari 2025 een contract voor tweeënhalf jaar bij SK Lierse.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2021/22 | Zulte Waregem | | Eerste klasse A | 1 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| 2022/23 | Zulte Waregem | | Eerste klasse A | 4 | 0 | 1 | 0 | 5 | 0 |
| 2022/23 | Jong Essevee | | Tweede Nationale | 1 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| 2023/24 | FC Hesperingen | | Nationaldivisioun | 16 | 1 | 3 | 0 | 19 | 1 |
| 2024/25 | Sporting Hasselt | | Eerste Nationale | 6 | 0 | — | — | 6 | 0 |
| 2024/25 | SK Lierse | | Eerste klasse B | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 28 | 1 | 4 | 0 | 32 | 0 |
Bijgewerkt op 16 mei 2023.