# John D. MacDonald

John Dann MacDonald (Sharon (Pennsylvania), 24 juli 1916 - Milwaukee, 28 september 1986) was een Amerikaans schrijver van detective- en sciencefictionboeken en -verhalen.

## Biografie

John MacDonald werd in 1916 geboren in Sharon (Pennsylvania) waar zijn vader, Eugene Macdonald, werkte voor de Savage Arms Corporation. Het gezin verhuisde in 1926 naar Utica (New York), waar zijn vader penningmeester werd van het Utica-kantoor van Savage Arms. In 1934 werd MacDonald een aantal weken naar Europa gestuurd.
Nadat MacDonald afstudeerde aan de middelbare school, schreef hij zich in bij de Wharton School van de Universiteit van Pennsylvania maar hij stopte tijdens zijn tweede jaar. MacDonald werkte korte tijd in New York en werd vervolgens toegelaten tot de Universiteit van Syracuse waar hij zijn toekomstige vrouw Dorothy Prentiss, ontmoette. Ze trouwden in 1937 en hij studeerde het jaar daarop af aan de universiteit en het echtpaar zou één kind krijgen, een zoon.
In 1939 behaalde MacDonald een MBA aan de Harvard-universiteit. Hij was later in staat om van deze opleiding goed gebruik te maken door ingewikkelde zakelijke zwendel op te nemen in de plots van verschillende van zijn romans.
In 1940 ging MacDonald in dienst als eerste luitenant bij het Army Ordnance Corps. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij in het Office of Strategic Services in de regio China-Birma-India. Deze regio kwam voor in veel van zijn vroegere korte verhalen en romans. Hij werd in september 1945 ontslagen als luitenant-kolonel en in 1949 verhuisde de familie naar Florida en vestigde zich uiteindelijk in Sarasota.
MacDonald’s literaire carrière begon eerder toevallig. In 1945 toen hij nog in het leger was, schreef hij een korte verhaal dat hij naar zijn vrouw opstuurde. Zij stuurde het eerst door naar het magazine Esquire, die het weigerde en vervolgens naar het magazine Story die $25 betaalde en het publiceerde. Na zijn ontslag uit het leger spendeerde MacDonald vier maanden aan het schrijven van korte verhalen om uiteindelijk $40 te verdienen voor een verhaal in het pulpmagazine Dime Detective. Hij zou uiteindelijk bijna 500 korte verhalen verkopen aan tijdschriften voor detective, mysterie, avontuur, sport, western en sciencefiction. Verschillende keren waren de verhalen van MacDonald de enige in een nummer van een tijdschrift, maar dit werd verborgen door pseudoniemen te gebruiken. Tussen 1946 en 1951 publiceerde MacDonald meer dan 200 korte verhalen onder zijn eigen naam, maar ook verhalen als Peter Reed, John Farrell (soms John Wade Farrell), Scott O'Hara, Robert Henry, Harry Reiser en John Lane. Deze pseudoniemen werden einde 1951 allemaal gestopt en daarna publiceerde MacDonald al zijn werk onder zijn echte naam.
Toen er een sterke opkomst kwam van de paperbacks, schakelde MacDonald over naar langere fictie en in 1950 werd zijn eerste roman The Brass Cupcake gepubliceerd. MacDonald schreef buiten detectiveverhalen ook verschillende sciencefictionromans en -verhalen. Tussen 1953 en 1964 specialiseerde hij zich in misdaadthrillers, veelal in het hard-boiledgenre. Zijn grootste successen had hij met de serie over de intelligente, introspectieve en (soms) cynische detective Travis McGee.
MacDonald wordt aanzien als een van de meest succesvolle Amerikaanse romanschrijvers van zijn tijd, MacDonald verkocht naar schatting 70 miljoen boeken in zijn carrière. In 1972 ontving hij van de Mystery Writers of America de Grand Master Award voor levenslange prestaties en constante kwaliteit.
Na complicaties tijdens een overbruggingsoperatie kwam MacDonald op 10 december 1986 in een coma terecht en hij overleed op zeventigjarige leeftijd op 28 december 1986.