OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fernand Debonnaires

Fernand Debonnaires (Sint-Gillis 8 januari 1907 - Sint-Idesbald 14 februari 1997) was een Belgische beelhouwer en schilder.
Vanaf 1918 volgt hij studies aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel, onder leiding van Isidore De Rudder, Paul Dubois en Victor Rousseau. Hij studeert af in 1926. Studiereizen maakt hij naar Parijs, Londen, Rome en de Franse kathedralen. Hij behaalt meerdere prijzen waaronder de prijs van de provincie Brabant in 1926, de Godecharleprijs in 1928 en de Rubensprijs in 1933. Omdat hij al vroeg succes heeft worden zijn beelden al vóór 1930 door binnen- en buitenlandse musea aangekocht en in 1931 verschijnt een tekst over hem in Cahiers de Belgique. In 1931 wordt hij opgenomen in de tentoonstelling La Nouvelle Génération bij de Galerie Georges Giroux in Brussel. In 1935 is hij ruim vertegenwoordigd bij Kunst van Heden in Antwerpen.
Hij neemt deel aan de wereldtentoonstelling in Brussel in 1935 en in New York in 1939. Voor de tentoonstelling in Parijs in 1937 ontwerpt hij in samenwerking met de architect Schmitz en de smid Alexandre een monumentaal kerkelijk hekwerk van smeedijzer. Hij toont er ook figuratieve ceramiek. Meerdere sculpturen voor kerken, waaronder reusachtige Romaans geïnspireerde madonna’s: voor Doornik (1936) en de abdij van Orval (1948).
Tot zijn andere openbare opdrachten behoren een brons voor het gebouw van C.E.R.I.A. in Brussel (1954), het herdenkingsmonument voor het verzet van het spoorwegpersoneel in het Brusselse Centraal Station, waaraan hij van 1949 tot 1954 werkte, en het monument voor de componist Jean Absil in Bon-Secours (1968). Zijn monumenten steunen op kwaliteiten als overzichtelijkheid en logica in de opbouw, essentie en een traag ritme in lijnen en vlakken. In zijn vrij werk, vooral in kleine formaten, kan een soortgelijke plastische zuivering en versobering soms een sterk voelbare innerlijkheid evoceren. Dit animisme zet rond 1935 in, na een realistische periode, waarin vooral enkele bronzen zelfportretten opvallen. Aanvankelijk bezit het een persoonlijk, eerder primitief en archaïserend dan classicistisch karakter. De eerste , op de animistische stukken zijn in steen gehouwen. Wanneer zijn werk rond 1940 zachter wordt, is hij op zijn best in terracotta of gips, die na het bakken verder worden bewerkt. Naast koppen met een voor hem kenmerkend gelaatstype, ontstaan vrouwelijke naakten in brons zoals de drie versies van de levensgrote, staande Argeloze uit 1935, 1936 en 1943. Hij exposeert bij Giroux, met de groep Orientations, op de biënnales van Venetië en Middelheim en in het buitenland tot buiten Europa.
In 1951 wordt hij leraar in de beeldhouwkunst benoemd aan de academie in Brussel. In 1975 wordt hij lid van de Koninklijke Academie van België. Debonnaires verlaat Brussel in 1977 om zich te vestigen in zijn buitenverblijf in Sint-Idesbald, waar hij teruggetrokken rust tot afsluiting van een vrij introvert en eenzelvig leven.
# Maria Bakalova

Maria Bakalova (Bulgaars: Мария Бакалова) (Boergas, 4 juni 1996) is een Bulgaars actrice.
Op jonge leeftijd begon Bakalova met zingen, en vervolgens met muziekles.
Ze speelt een hoofdrol in de Bulgaarse film Transgression, die in 2018 is uitgekomen.
In 2020 krijgt Bakalova bekendheid voor haar rol als Tutar Sagdiyev, de dochter van Borat Sagdiyev, in de film Borat Subsequent Moviefilm. Bakalova wordt voor de film gecast in een langdurige en geheimgehouden auditie nadat ze een video van zichzelf had opgestuurd. Oorspronkelijk stond Bakalova onder de naam Irina Nowak op de setlist.
Bakalova sprak de stem in van Cosmo the Space Dog voor The Guardians of the Galaxy Holiday Special (2022) en Guardians of the Galaxy Vol. 3 (2023), binnen het Marvel Cinematic Universe.

## Filmografie

* Gomorrha (2017)
* Xlla (2017)
* Transgression (2018)
* The Father (2019)
* Borat Subsequent Moviefilm (2020)
* Bodies Bodies Bodies (2022)
* The Guardians of the Galaxy Holiday Special (2022, stem)
* Guardians of the Galaxy Vol. 3 (2023, stem)
* The Apprentice (2024)
* Creature Commandos (2024-2025, stem)

## Prijzen

* AltFF, best actress, 2018
* New York FIlm Critics Circle, Best Supporting Actress, 2020
* ↑ (en) Dave Itzkoff, Meet Maria Bakalova, the Breakout Star of the ‘Borat’ Sequel. New York Times (11 november 2020). Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* ↑ (en) FNE at Golden Rose National Film Festival 2018: Transgression. Film News Europe (25 september 2018). Gearchiveerd op 1 juni 2024.
* ↑ (de) Who Is 'Borat 2's' Irina Nowak?. The Things.
* ↑ Jenelle Riley, ‘Borat 2’ Star Maria Bakalova Shares Her Crazy Path to Working With Sacha Baron Cohen, and What’s Next. Variety (13 november 2020). Gearchiveerd op 31 januari 2023.
* ↑ (en) Sam Adams, Who Is Borat’s Co-Star in His New Sequel?. Slate (1 oktober 2020). Gearchiveerd op 6 april 2023.
* ↑ (en) See Maria Bakalova in Her Pre-Borat Film Debut, Transgression (Video). Movie Maker. Gearchiveerd op 25 februari 2022.
* ↑ NYFCC--2020 Awards. Gearchiveerd op 3 september 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb18072943z (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0005 1098 2463
* Library of Congress Control Number: no2022124660
* Virtual International Authority File: 3504166656955622710000
* WorldCat (via VIAF): 3504166656955622710000
# Bregje de Brouwer

Bregje de Brouwer (Goirle, 9 maart 1999) is een Nederlands synchroonzwemster. Ze neemt met haar tweelingzus Noortje de Brouwer deel aan wedstrijden. Ze namen deel aan de Olympische Spelen van Tokio en Olympische Spelen van Parijs.

## Biografie

Bregje en Noortje de Brouwer namen deel aan het WK 2019 in Gwangju alvorens ze twee jaar later deelnamen aan de Olympische Zomerspelen 2020 in Tokio. Hier wist het duo de negende plaats te behalen. Door een schouderblessure bij haar zus moest Bregje het een tijd zonder Noortje stellen en trainde ze met Marloes Steenbeek. Met Steenbeek behaalde Bregje een zilveren medaille op de Europese Spelen 2023. Nadat ze voldoende hersteld was, werd het duo in ere hersteld. In februari 2024 wisten de zussen als eerste Nederlanders een medaille te winnen bij het synchroonzwemmen tijdens de WK 2024. Het duo behaalde een zilveren medaille. Op het EK 2024 in Belgrado wisten de zusjes op zowel de vrije als technische routine een gouden medaille te winnen. Hetzelfde jaar traden ze aan op de Olympische Zomerspelen 2024. Hier wisten de zussen een bronzen medaille te behalen. Het was de eerste Nederlandse olympische medaille in de geschiedenis van het synchroonzwemmen.

## Titels

* 3 Parijs 2024
* 2 Doha 2024
* 2 Krakau-Małopolska 2023
* 1 Belgrado 2024 duet vrije routine
* 1 Belgrado 2024 duet technische routine
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bregje de Brouwer op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Synchroonzwemmers Noortje en Bregje de Brouwer zijn eeneiig, snel en explosief: "We willen een show neerzetten" (9 augustus 2024). Geraadpleegd op 10 augustus 2024.
* ↑ Zusjes De Brouwer: leukste is samen hetzelfde doel hebben. Team NL (8 juli 2019). Geraadpleegd op 10 augustus 2024.
* ↑ Bregje de Brouwer uit Goirle wint zilver op de Europese Spelen. Brabants Dagblad (22 juni 2023). Geraadpleegd op 10 augustus 2024.
* ↑ Muller, Franziska, Naar de Spelen met: Noortje en Bregje de Brouwer. Women's Health (26 juni 2024). Geraadpleegd op 9 augustus 2024.
* ↑ Derksen, Linda, Met bijna foutloze kür zijn Noortje en Bregje de Brouwer Europees kampioen synchroonzwemmen. Algemeen Dagblad (12 juni 2024). Geraadpleegd op 10 augustus 2024.
* ↑ Tweelingzussen De Brouwer beginnen goed aan Spelen: medaille lonkt. NOS Sport (9 augustus 2024). Geraadpleegd op 10 augustus 2024.
* ↑ Brons! Noortje en Bregje de Brouwer pakken eerste Nederlandse medaille ooit bij het synchroonzwemmen. Algemeen Dagblad (10 augustus 2024). Geraadpleegd op 10 augustus 2024.
# Zoetzuur

Zoetzuur is de culinaire combinatie van zoete en zure smaken. Men treft dergelijke gerechten en bereidingen wereldwijd aan in verschillende keukens.

## Geschiedenis

In de klassieke oudheid werden honing en azijn frequent gecombineerd in dressings en sauzen (oxymelikraton), dranken en vleesgerechten (muma). Ook de middeleeuwse keuken had een voorliefde voor zoetzuur. Vooral uit Italië, Engeland en de Lage Landen zijn zoetzure gerechten bekend, Frankrijk was eerder gericht op zuur. Aanvankelijk waren de voornaamste zoetstoffen zoete wijn, druivenmost en gedroogde vruchten. Onder Arabische invloed was in de 15e-eeuwse gastronomie het combineren van suiker en citroensap populair. Door toedoen van François Pierre de La Varenne maakten de synthetische smaakcreaties vanaf de 17e eeuw plaats voor een nieuwe manier van koken die de nadruk legde op het naar voren brengen van natuurlijke smaken en die suiker voorbehield aan desserts. Hierdoor liep de populariteit van zoetzure gerechten in Europa terug, al zijn ze nooit helemaal verdwenen.

## Actueel gebruik

Het inmaken van groenten en vruchten in suiker en azijn is wijdverspreid. Frisdranken bevatten grote hoeveelheden suiker en citroenzuur. Andere mondiale zoetzuurbereidingen zijn chutney en ketchup.
De Chinese keuken kent diverse zoetzure gerechten, zoals ku lo yuk (varkensvlees).
In de Belgische keuken vormen zoetzure smaakcombinaties de basis van Luikse salade en stoverij (in recepten die gebruik maken van zure bieren en peperkoek of suiker).

## Voetnoten

* ↑ Michael Lovano, The World of Ancient Greece. A Daily Life Encyclopedia, vol. I, 2019, p. 366
* ↑ Jean-Louis Flandrin en Massimo Montanari (eds.), Food. A Culinary History, 2013, p. 298-299
* ↑ Odile Redon, Françoise Sabban en Silvano Serventi, The Medieval Kitchen. Recipes from France and Italy, 2000, p. 28
* ↑ Massimo Montanari, Medieval Tastes. Food, Cooking, and the Table, 2015, p. 11
* ↑ Culinair ontdekt: zoetzuur, BRUZZ, 25 juni 2021
# Floriske van Leeuwen

Floriske van Leeuwen (Utrecht, 23 oktober 1971) is een Nederlands politica namens de Partij voor de Dieren (PvdD).
Van Leeuwen volgde de havo aan Notre Dame des Anges in Ubbergen, ging een jaar naar een highschool in Alaska en deed het vwo aan de Nijmeegse Scholengemeenschap Groenewoud. Zij deed de hbo-lerarenopleiding Engels aan de Hogeschool Gelderland in Nijmegen en begon aan een deeltijdstudie rechten aan de Radboud Universiteit. Ze was werkzaam in psychiatrische klinieken in Wolfheze en Nijmegen.
Van Leeuwen was van 2013 tot 2015 voorzitter van de afdeling Gelderland van de PvdD. Hierna zat ze tot april 2016 in het partijbestuur waarvan zij toen tot voorzitter verkozen werd. Haar termijn verliep in maart 2019, waarna ze voorgedragen werd als algemeen bestuurslid van het partijbestuur en verkozen werd.
Op 16 oktober 2018 werd Van Leeuwen geïnstalleerd als lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal in de vacature die ontstond na de overstap van Christine Teunissen naar de Tweede Kamer waar zij Marianne Thieme vervangt tijdens haar ziekteverlof. Na de terugkeer van Thieme in de Tweede Kamer trad Van Leeuwen op 11 maart 2019 af als lid van de Eerste Kamer.
* ↑ F. van Leeuwen (PvdD), eerstekamer.nl. Gearchiveerd op 26 juni 2023.
* ↑ F. (Floriske) van Leeuwen, parlement.com, 16 oktober 2018. Gearchiveerd op 9 maart 2023.
* ↑ Van Leeuwen (PvdD) treedt terug voor rentree van Teunissen, parlement.com, 8 maart 2019. Gearchiveerd op 9 juli 2023.
# Abdij van Vaucelles

De abdij van Vaucelles is een voormalige cistercienzer abdij in het Noord-Franse Les Rues-des-Vignes (Noorderdepartement). Ze werd in 1131 gesticht door Bernardus van Clairvaux in de vallei van de Schelde. De abdij werd in 1790 opgeheven.

## Externe link

* Officiële website
* Abdij van Vaucelles
# Tablaswaaierstaart

De Tablaswaaierstaart (Rhipidura sauli) is een zangvogel uit de familie Rhipiduridae (waaierstaarten).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Filipijnen op het eiland Tablas.

## Status

De grootte van de populatie is in 2017 geschat op 2500-5000 volwassen vogels. Het verspreidingsgebied is klein en de aantallen nemen af door ontbossing. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status kwetsbaar.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Tablaswaaierstaart op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Logan Currie

Logan Currie (Ashburton, 24 juni 2001) is een Nieuw-Zeelands wielrenner die in 2023 prof werd bij Bolton Equities Black Spoke. Voor het seizoen van 2024 stapte hij over naar Lotto-Dstny.

## Carrière

Als junior werd Currie nationaal kampioen tijdrijden in 2019, toen hij Laurence Pithie en Reuben Thompson meer dan een minuut voorbleef. Als eerstejaars belofte waren enkel Finn Fisher-Black en Ethan Batt sneller in het nationale kampioenschap tijdrijden. Eind januari 2021 maakte Currie de overstap naar Black Spoke Pro Cycling Academy. Twee weken later werd hij tweede op het nationale kampioenschap tijdrijden bij de beloften. Op het wereldkampioenschap werd hij elfde in diezelfde discipline. Na al derde en tweede te zijn geworden werd Currie in februari 2022 nationaal kampioen tijdrijden bij de beloften. Twee maanden later won hij ook de continentale titel. Op het door Søren Wærenskjold gewonnen wereldkampioenschap werd hij vierde.
Omdat zijn ploeg in 2023 een stap hogerop deed, werd Currie dat jaar prof. Hij verdedigde zijn nationale titel in het tijdrijden met succes. Twee dagen later werd hij derde in de wegwedstrijd, waar eliterenners en beloften samen reden. Later in 2023 won Currie nog de jongerenklassementen in de rondes van Griekenland en Denemarken. Voor het seizoen van 2024 maakte hij de overstap naar de Belgische wielerploeg Lotto-Dstny.

## Overwinningen
### 2019

    Nieuw-Zeelands kampioen tijdrijden, Junioren

### 2022

    1e etappe New Zealand Cycle Classic (ploegentijdrit)
    Nieuw-Zeelands kampioen tijdrijden, Beloften
    Oceanisch kampioen tijdrijden, Beloften
    Jongerenklassement Ronde van de Mirabelle
    Jongerenklassement Koers van de Olympische Solidariteit

### 2023

    Nieuw-Zeelands kampioen tijdrijden, Beloften
    Jongerenklassement Ronde van Griekenland
    Jongerenklassement Ronde van Denemarken

### 2024

    Nieuw-Zeelands kampioen tijdrijden, Elite

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Luik-Bast.‑Luik | Strade Bianche | Brabantse Pijl | Waalse Pijl |
| 2023 | | | opgave | |
| 2024 | 117e | 65e | | opgave |

## Ploegen

* 2021 – Black Spoke Pro Cycling Academy (vanaf 24 januari)
* 2022 – Bolton Equities Black Spoke Pro Cycling
* 2023 – Bolton Equities Black Spoke
* 2024 – Lotto-Dstny
* 2025 – Lotto
Batt · Bostock · Burnett · Christensen · Currie · Fitzsimons · Fouché · Gate · Gough · Jackson · Jones · Kench · Mudgway · O'Donnell · Oram · Scott · Sexton · Stewart · Townsend · Wright · Gardner (stagiair) · Hornblow (stagiair) · Vercouillie (stagiair)
Adamietz · Berckmoes · Beullens · Campenaerts · Currie · De Buyst · De Gendt · De Lie · Drizners · Eenkhoorn · Gregaard · Grignard · Guarnieri · Kron · Livyns · Menten · Moniquet · Paasschens · Segaert · Taminiaux · Sepúlveda · Slock · Vandenabeele · Van de Paar · Van Eetvelt · Van Gils · Van Moer · Vanhoucke · Vermeersch
* (en) Profiel van Logan Currie op ProCyclingStats
* Profiel van Logan Currie op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Logan Currie op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Logan Currie op de website van de UCI
* Profiel van Logan Currie op De wielersite
# Tung-Wen Margue

Tung-Wen Margue (Luxemburg-Stad, 1959) is een Luxemburgs beeldhouwer en kunstschilder.

## Leven en werk

Tung-Wen Margue werd geboren uit een Luxemburgse vader en een Chinese moeder. Hij studeerde aan de École Nationale des Beaux-Arts in Nancy (1977-1980) en de École nationale supérieure des beaux-arts in Parijs en behaalde in 1987 zijn master beeldende kunst aan de Universiteit Parijs 1 Panthéon-Sorbonne.
Margue maakt schilderijen en tekeningen en sinds 2000 sculpturen. Zijn Chinese afkomst speelt een belangrijke rol in zijn werk, waarin hij zijn visie op het land weergeeft. Hij ontving in 1986 de Prix Rocheron van het Frans ministerie van Cultuur en in 1993 de Prix d'encouragement aux Jeunes Artistes op de salon van de kunstenaarsvereniging Cercle Artistique de Luxembourg (CAL). Hij sloot zich in 1994 aan bij de CAL. In 2012 maakte Margue een monumentale sculptuur in cortenstaal voor het Zhang Zhidong & Modern Industrial Museum in Wuhan. Hij heeft daarmee een ruimte voor meditatie gecreëerd, waar bezoekers kunnen zitten tussen twee Chinese koolbladeren, met het Westen aan de ene kant en het Oosten aan de andere.
De kunstenaar neemt deel aan exposities in binnen- en buitenland. Solo exposeerde hij onder meer bij de Luxemburgse ambassades in Beijing (2005, 2012-2013), Brussel (2007), Parijs (2005) en Tokyo (2007).

## Onderscheidingen

* 1986 Prix Rocheron, Ministère de la Culture, Parijs
* 1993 Prix d'encouragement aux Jeunes Artistes, CAL
* ↑ "Tung-Wen Margue", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA.
* ↑ Georges Hausemer (2006) Luxemburger Lexikon. Luxemburg: Éditions Guy Binsfeld. ISBN 978-2-87954-156-3.
* ↑ "Tung-Wen Margue", Estivales Lagorre.
* ↑ "Présentation de MARGUE Tung-Wen", Cridart.
* ↑ "MARGUE Tung-Wen", Cercle Artistique de Luxembourg.
* ↑ Karin Sitarz, "Un tableau, un temps de vie", Femmes Magazine, nr 157, februari 2015, p. 18-19.
* ↑ "Margue Tung-Wen", MediArt, Agence de Promotion Culturelle.
# Bouwdorp

Bouwdorp is een Nederlandse telefilm uit 2014 van Margien Rogaar.

## Verhaal

Ziggy en Bas zijn al jaren beste vrienden en ook al jaren bouwen ze samen aan de hoogste toren in een huttenbouwdorp. Dit jaar is de laatste mogelijkheid voor de twee om nog een keer de titel te winnen. Na dit jaar gaan ze naar het voortgezet onderwijs. Bas heeft moeite met die overgang omdat Ziggy naar het gymnasium gaat en hijzelf naar het vmbo. Dit speelt ook door tijdens bouwdorp. Bas wil niet samenwerken met Ziggy en laat zich er door Edo toe overhalen lid te worden van zijn bouwploeg. Ziggy probeert ook lid te worden en moet een ontgroening doorgaan. Dan blijkt dat Edo nooit van plan is geweest Ziggy toe te laten. Bas vindt zijn nieuwe vrienden beter dan zijn oude en blijft lid van het team van Edo. Ziggy besluit om dan maar samen te gaan werken met zijn broertje. Hiermee komen eeuwige vrienden Bas en Ziggy definitief tegenover elkaar te staan. Wanneer Ziggy planken gebruikt die hij en Bas samen verzameld hadden voor het begin van bouwdorp, is het oorlog tussen de twee vrienden. Deze oorlog wordt echter niet uitgevochten middels het simpel bouwen, maar met hardere maatregelen zoals ontvoering en zelfs een nachtelijk gevecht in het bos met boobytraps, waarbij een onverwacht slachtoffer volgt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerking |
| Nieuwerf, Kees Kees Nieuwerf | Ziggy | Hoofdrol |
| Ras, Julian Julian Ras | Bas | Hoofdrol |
| Reuten, Bart Bart Reuten | Flin | Hoofdrol |
| Vermin, Nijs Nijs Vermin | Ronnie | |
| Dam, Yuri van Yuri van Dam | Aaron | |
| Ras, Tijn Tijn Ras | Mats | |
| Meulen, Moos van der Moos van der Meulen | Jeffrey | |
| Nooij, Noah de Noah de Nooij | Leon | |
| Perrier, Stefan Stefan Perrier | Edo | |
| Kitchiner, Amy Amy Kitchiner | Elena | |
| Geest, Joep van der Joep van der Geest | DJ Coyoty | |
| Man, Jeroen de Jeroen de Man | Stijn | |
| Vlijmen, Mara van Mara van Vlijmen | Lotta | |
| Fernhout, Roeland Roeland Fernhout | Maarten | |
| Kraakman, Maria Maria Kraakman | Inez | |
| Walhain, Iwan Iwan Walhain | Paul | |
| Arons, Carola Carola Arons | Hesther | |
| Luppes, Bert Bert Luppes | Leraar | |

## Externe link

* (en) Bouwdorp in de Internet Movie Database
# Sepposenoja

De Sepposenoja is een beek annex rivier in de Zweden, dicht bij de grens met Finland, die door de gemeente Haparanda stroomt. Het is onduidelijk waar de beek begint, aangezien dat in een gebied is, dat vol ligt met moerassen en aansluitende beekjes. De Sepposenoja wordt gerekend tot de stroomgebieden van de Torne en de Keräsjoki. De Sepposenoja heeft weinig betekenis, maar is alleen bekend dat het een obstakel vormde voor de aanleg van de Haparandalijn. De rivier mondt nog geen 100 meter westelijk van de Vuonon in de Vuonoviken uit.
# Ons Heemecht

Het volkslied Ons Heemecht (Ons Vaderland) is het volkslied van het Groothertogdom Luxemburg. De tekst is geschreven in het Luxemburgs door Michel Lentz en de muziek is gecomponeerd door Jean-Antoine Zinnen. Het lied is in 1864 voor het eerst opgevoerd en in 1895 aangenomen als het officiële volkslied van Luxemburg. Naast deze nationale hymne kent Luxemburg ook nog een groothertogelijk volkslied - Wilhelm - dat ten gehore wordt gebracht wanneer de Groothertog(in) ergens verschijnt.

## Tekst

| Luxemburgs origineel | Nederlandse vertaling |
| I Wou d'Uelzécht durech d'Wisen zéit, Duerch d'Fielsen d'Sauer brécht, Wou d'Rief laanscht d'Musel dofteg bléit, Den Himmel Wäin ons mécht: Dat ass onst Land, fir dat mir géif Heinidden alles wo'n, 𝄆 Onst Hemechtsland dat mir so déif An onsen Hierzer dro'n.𝄇 II An sengem donkle Bëscherkranz, Vum Fridde stëll bewaacht, Sou ouni Pronk an deire Glanz Gemittlech léif et laacht; Säi Vollek frou sech soë kann, An 't si keng eidel Dreem: 𝄆 Wéi wunnt et sech sou heemlech dran, Wéi as 't sou gutt doheem!𝄇 III Gesank, Gesank vu Bierg an Dall Der Äärd, déi äis gedron; D'Léift huet en treie Widderhall A jidder Broscht gedon; Fir, d'Hemecht ass keng Weis ze schéin; All Wuert, dat vun er klénkt, 𝄆 Gräift äis an d' Séil wéi Himmelstéin An d'A wéi Feier blénkt.𝄇 IV O Du do uewen, deem seng Hand Duerch d'Welt d'Natioune leet, Behitt du d'Lëtzebuerger Land Vru friemem Joch a Leed; Du hues ons all als Kanner schon De fräie Geescht jo ginn, 𝄆 Looss viru blénken d'Fräiheetssonn, Déi mir so laang gesinn!𝄇 | I Waar de Alzette door de weiden trekt, Door de rotsen de Sûre breekt, Waar de wijngaard langs de Moezel geurig bloeit, De hemel ons wijn geeft: Dat is ons land, waarvoor wij alles Ter aarde zouden wagen, 𝄆Ons thuisland, dat wij zo diep in onze harten dragen.𝄇 IV O jij daarboven, waarvan zijn hand Door de wereld de naties leidt, Bescherm jij het Luxemburgse land Van vreemde onderdrukking en leed; Jij hebt ons allen al als kinderen De vrije geest wel gegeven, 𝄆Laat voort schitteren de vrijheidszon, Die wij zo lang zagen!𝄇 |
# Forresters Point

Forresters Point is een dorp en local service district in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De plaats bevindt zich aan de noordwestkust van het eiland Newfoundland.

## Geschiedenis

In 1988 kreeg Forresters Point voor het eerst beperkt lokaal bestuur doordat de plaats een local service district werd.

## Geografie

Forresters Point ligt aan de noordwestkust van het Great Northern Peninsula, het meest noordelijke gedeelte van Newfoundland. De plaats ligt vlak bij provinciale route 430, op 1 km ten zuiden van Black Duck Cove en 7 km ten noordoosten van Pond Cove.
De plaats ligt aan de noordelijke kaap van Ste. Genevieve Bay. Current Island, een eiland bij de overgang van die baai in de Straat van Belle Isle, ligt amper 300 meter voor de kust van Forresters Point.

## Demografie

Demografisch gezien is de designated place Forresters Point, net zoals de meeste afgelegen dorpen op Newfoundland, aan het krimpen. Tussen 1991 en 2016 daalde de bevolkingsomvang van 290 naar 207. Dat komt neer op een daling van 83 inwoners (-28,6%) in 30 jaar tijd. Alle inwoners van het dorp zijn Engelstalig.
* Demografische ontwikkeling van Forresters Point tussen 1991 en 2021
* Bron: Statistics Canada (1991–1996, 2001–2006, 2011–2016, 2021)
Forresters Point is in het oosten gedeeltelijk vergroeid met Black Duck Cove, dat op zijn beurt vergroeid is met de designated place Pigeon Cove-St. Barbe. Tezamen vormen ze een bewoningskern van 474 inwoners (2021), die de facto de op twee na grootste plaats aan de Straat van Belle Isle is.