OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Clootcransbewijs

Het clootcransbewijs van Simon Stevin is een gedachte-experiment dat hij gebruikte om te laten zien hoe krachten werken op voorwerpen op een helling. Stevin gebruikt in zijn bewijs een paar heel krachtige technieken:
* het voorstellingsvermogen en de praktische ervaring van zijn publiek; het "gezonde verstand" wordt aangesproken;
* het bewijs uit het ongerijmde.
Stevin was zelf nogal ingenomen met dit sprekende en eenvoudige bewijs. Hij gebruikte de afbeelding van de 'clootcrans' (kralensnoer, cloot = kogel, bol) als een soort persoonlijk embleem en op de titelpagina van zijn boek De Beghinselen der Weeghconst.
De stelling luidt:
    Twee voorwerpen op hellende vlakken houden elkaar in evenwicht als hun gewichten zich verhouden als de lengte van de vlakken.
De hellende vlakken worden voorgesteld door een driehoek met ongelijke hoeken $\alpha$ en $\beta$ met het horizontale vlak. Een kralensnoer met gelijke kralen op gelijke afstanden en gewichtloos koord hangt om deze driehoek. Verondersteld wordt dat alles wrijvingsloos kan bewegen.
Het bewijs gaat als volgt:
* Het aantal kralen op de linkerhelling is kleiner dan dat op de rechterhelling.
* Als de krachten zich NIET verhouden als de lengten van de hellingen, is de kralenketting niet in evenwicht.
* Het kralensnoer zal gaan bewegen, ófwel linksom, ófwel rechtsom. "De cloten sullen uyt haer selven een eeuwich roersel maken, 't welck valsch is".
* Dit zou een perpetuum mobile betekenen, wat onmogelijk is.
Stevin gaat ervan uit dat iedereen inziet dat zo'n perpetuum mobile niet kán bestaan. De enige overblijvende mogelijkheid is dus dat de volgende stelling juist is: de effectieve krachten van de kralen op de hellingen moeten zich verhouden als de lengte van de (tegenoverliggende) hellingen.
Onze moderne aanpak bevestigt deze conclusie.
In bijgaande tekening liggen er vier kralen op de linkerhelling, en acht op de rechterhelling. De krachtcomponent langs de helling gelijk aan de zwaartekracht × sin(hellingshoek) oftewel:
    $F_{//}=m\,g\,\sin({\text{hellingshoek}})$
Dus moet $\sin \alpha$ twee keer zo groot zijn als $\sin \beta$ en dat klopt als de linkerhelling half zo lang is als de rechterhelling en dat is zo. De beide krachten langs de hellingen links en rechts vanaf de top zijn inderdaad in evenwicht:
    $\sin \alpha =2\,\sin \beta$
    $F_{//,{\text{links}}}=4\,m\,g\,\sin \alpha =F_{//,{\text{rechts}}}=8\,m\,g\,\sin \beta$
met
    $F_{//,{\text{links}}}$ de kracht (in Newton) langs de helling gericht
    $m$ de massa van een kraal (in kg)
    $g$ de zwaartekrachtsversnelling (in ms$^{−2}$)
# Berlin-Adlershof

Adlershof is een stadsdeel in het Berlijnse district Treptow-Köpenick. Het stadsdeel telt ongeveer 22.000 inwoners en werd in 1920 ingelijfd in Groot-Berlijn.
In het zuidwesten van het stadsdeel bevindt zich de Stad voor wetenschap, economie en media (Stadt für Wissenschaft, Wirtschaft und Medien, WISTA), waar onder andere de campus van de Humboldt Universiteit is gevestigd. Vroeger was het gebied bekend als vliegveld Johannisthal.

## Geschiedenis

Het gebied was lange tijd erg landelijk. 1754 wordt beschouwd als oprichtingsdatum van de plaats. Er is bekend dat er 81 mensen woonden in 1772. Met de aanleg van de Spoorlijn Berlijn - Görlitz in 1866/67 groeide de bevolking gestaag. In 1879 werd het Gutsbezirk een gemeente. Rond 1900 was de bevolking gegroeid tot 8006. In 1909 werd de Flugplatz Johannisthal-Adlershof geopend, de tweede gemotoriseerde luchthaven van het land. Deze lag wel grotendeels op grondgebied van Johannisthal. In 1920 werd Adlershof opgenomen in Groot-Berlijn en onderdeel van het district Treptow. Na de splitsing van Berlijn werden tussen 1950 en 1952 televisiestudio's gebouwd en ging de zender DFF in 1952 hier van start. Na die Wende ging de televisie op in de West-Duitse televisie en verdwenen ook vele andere bedrijven waardoor er veel leegstand kwam.

## Verkeer

Het station Adlershof wordt bediend door vijf lijnen van de S-Bahn. De tramlijnen 61 en 63 doorkruisen de wijk.

## Sport

Adlershofer BC 08 is de plaatselijke voetbalclub die speelt op de Lohnauer Steig. De club speelde vijf seizoenen in de hoogste klasse waarvan 1945/46 de laatste keer was. In 2013 speelde de club voor de laatste keer in de Berlin-Liga, de hoogste Berlijnse klasse en de zesde klasse in Duitsland.

## Bron

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Berlin-Adlershof op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Adlershof | Altglienicke | Alt-Treptow | Baumschulenweg | Bohnsdorf | Friedrichshagen | Grünau | Johannisthal | Köpenick | Müggelheim | Niederschöneweide | Oberschöneweide | Plänterwald | Rahnsdorf | Schmöckwitz
# Myers Whittier

Myers Whittier was een warenhuis in Whittier. Het warenhuis was actief van 1905 tot 1976.

## Geschiedenis

Myers dateert uit ongeveer 1905, toen de broers Lemuel A. en Wilbert S. Myers de Myers Dry Goods Company oprichtten in een winkel met een frontbreedte van 8 meter South Greenleaf Avenue 109. De winkel had destijds vijf personeelsleden.
Vier jaar later, rond 1911, breidde Myers zijn ruimte uit naar een ruimte van 15 meter breed op S. Greenleaf 110-112. In 1920 verhuisde het warenhuis opnieuw naar een nieuwe 930 m² grootte ruimte op North Greenfield 141Al snel werd er uitgebreid; in 1922 verdubbelde het in omvang tot 1.900 m².
Myers verhuisde in 1955 naar zijn vierde, laatste en grootste locatie in Uptown Whittier, met een oppervlakte van 3.900 m² met parkeergelegenheid voor 90 auto's. Myers gaf de winkel een nieuwe naam: "Myers Whittier".
In 1972 werd het warenhuis overgenomen door Boston Stores. Na de overname bleef de oorspronkelijke naam in eerste instantie gehandhaafd. Op 2 mei 1974 opende het zelfs een nieuwe winkel in het winkelcentrum Whittwood Center, genaamd "Myers Whittwood". In 1976 veranderde het echter de namen van de twee Whittier-winkels in "Boston Stores".
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Boston Stores (California-based department store) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Whataboutism

Whataboutism, soms vernederlandst tot whataboutisme, ook bekend als whataboutery, is een drogreden waarmee iemand de beschuldiging van een misstand niet weerlegt, maar zijn of haar opponent er met een retorische vraag What about ...? (Hoe zit het met ...?) van beticht schuldig te zijn aan een andere ernstige misstand.
Het gaat om retorische technieken van het type tu quoque (Latijn: jij ook), een jij-bak waarmee op kritiek wordt gereageerd zonder er inhoudelijk op te antwoorden, vooral bedoeld om die kritiek te relativeren.
In het verleden werd dit in de Engelstalige wereld verbonden aan de communicatie van de Sovjet-Unie en aan de Noord-Ierse Kwestie. In Noord-Ierland verwezen de twee strijdende partijen op die manier naar de gewelddaden van de andere kant tijdens The Troubles.
De Russen hadden de neiging om westerse kritiek op schendingen van mensenrechten in de Sovjet-Unie te beantwoorden met verwijzingen naar schendingen van mensenrechten in de Verenigde Staten. Met name de Amerikaanse rassenkwestie, waartegen de Afro-Amerikaanse burgerrechtenbeweging streed, werd hierbij sinds de jaren 1930 aangehaald met de woorden And you are lynching Negroes. De tactiek kwam opnieuw in de aandacht sinds de annexatie van de Krim in 2014 en de oorlog in Oost-Oekraïne door Rusland, dat kritiek op deze handelingen pareerde met verwijzingen naar de houding van het Westen tijdens de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo in 2008 en het Schots onafhankelijkheidsreferendum 2014. Journalist Julia Ioffe noemde het een sacred Russian tactic en vergeleek het met de uitdrukking de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Ook Vladimir Poetin volgt dit patroon.
De tactiek wordt veel gebruikt door president Donald Trump. Trump pareerde kritiek veelal met (ongegronde) aanvallen op onder meer Hillary Clinton, Barack Obama en Obamacare, zonder de kritiek zelf te ontkennen.
# Asdonk (Tessenderlo)

Asdonk is de naam van een gebied tussen de plaatsen Engsbergen (gemeente Tessenderlo) en Molenstede (gemeente Diest).

## Geschiedenis

Hier was sprake van een Romeinse tolpost op de Kempenweg, die Diest verbond met Bakel. Deze tolpost bestond al in de 5e eeuw. Ze was niet op een donk gelegen, maar op een getuigenheuvel, op de grens tussen de streken Kempen en Hageland.
In 758 wordt deze asdonk vermeld als een plaats waar geschikte waterbronnen zijn te vinden. De Karolingische hofmeiers trokken hier langs, als ze op reis waren. Later vestigden zich hier ridders die hier bleven, tot in de 11e eeuw de tol werd opgeheven. Ook later zou dit gebied in bezit blijven van aristocraten. Aanvankelijk waren het aristocraten uit Diest, die hier vanaf omstreeks 1310 de wijnbouw trachtten te ontwikkelen. Deze is echter, door allerlei natuurlijke tegenslagen, omstreeks 1500 tot een einde gekomen. De adel bleef het gebied tot op de dag van heden beheersen. In 1499 kwam Diest, en ook de Asdonk, in bezit van Graaf Engelbrecht II van Nassau, en tot einde 18e eeuw bleef het in bezit van de Graven van Nassau. Het domein, in de omgeving van de Dassenberg, heet nog steeds Prinsenbos. Hier ligt ook een kasteeltje, Groot Asdonk genaamd, dat eind 18e eeuw werd gebouwd en begin 19e eeuw vergroot. Van 1806-1809 werd om het landhuis een park in Engelse landschapsstijl aangelegd.
Vaak werd er in de Middeleeuwen een staatkundige of kerkelijke grens getrokken door de Asdonk. Ook hier was dat het geval. De grens wordt door een reeks eeuwenoude eiken aangegeven. Ten noorden lag het Graafschap Loon, nu Limburg, ten zuiden lag het Hertogdom Brabant, nu Vlaams-Brabant. Op de grens ligt de hoeve Klein Asdonk. Hier is nog steeds sprake van wateraders, welke de hier stromende Kleine Beek voeden.

## Natuurgebied Dassenaarde

Een deel van het domein is tegenwoordig verkaveld, een ander deel is een openbaar natuurgebied geworden. Het natuurgebied draagt de naam Dassenaarde-Groot Asdonk (Natura 2000-gebied Demervallei). Het wordt beheerd door Natuurpunt. Hier vloeien Grote Beek en Kleine Beek samen tot het Zwartwater, dat bij Molenstede in de Demer uitmondt. Het gebied kent een afwisseling van natte valleien, afgewisseld met hogere heuvelruggen.
Centraal in dit gebied ligt de pachthoeve: Bolhuishoeve. Deze oorspronkelijk lemen hoeve op een fundament van ijzerzandsteen is later door stenen muren omringd. Ze doet dienst als natuurboerderij. In de nabijheid ligt het Bolhuiskapelletje.
Door dit gebied zijn een aantal wandelingen uitgezet.

### Fauna en Flora
#### Fauna

Vogels:
Watersnip, wintertaling, porseleinhoen, buizerd, roodborsttapuit, specht, boomklever, nachtegaal, sprinkhaanrietzanger
Ongewervelden:
Veldkrekel

#### Flora

Zandblauwtje, rapunzelklokje, margriet, knoopkruid, koekoeksbloem, meidoorn, beuk, moeraseik,
# Donderslaghoeve

De Donderslaghoeve is een domein nabij Plokrooi, een gehucht dat behoort tot Wijshagen. Het domein is gelegen in de Limburgse Kempen.

## Geschiedenis

Het goed Donderslag, gelegen in de vroegere gemeente Wijshagen, aanvankelijk zeer afgelegen, te midden van heide, vennen en moerassen, op de grens met de dorpen Meeuwen, Gruitrode en Opglabbeek, heeft een geschiedenis die teruggaat tot 1117. Tot op het einde van de 18e eeuw was het goed eigendom van kapittels en kloosterorden, met als laatste de cisterciënzerinnenabdij van Herkenrode.
Nabij deze hoeve heeft de bloedige Slag van Sint-Nicolaasdag 1648 plaatsgevonden.
In 1797, in de Franse tijd, werden de goederen van de abdij onteigend en werd het domein voor het eerst publiek verkocht aan privépersonen. Daarna was er regelmatig overdracht van eigendom door verkoop of erfenis. Soms hadden de privé-eigenaars er hun domicilie, maar gewoond hebben ze er nooit. In maart 1964 verliet de laatste pachter de hoeve. Daarop werd de Donderslaghoeve een laatste maal verkocht en vanaf 1967 werden alle bedrijfsgebouwen wegens leegstand en bouwvalligheid afgebroken. Daarmee verdween de Donderslaghoeve helemaal uit het landschap.
De hoeve op het domein lag moeilijk bereikbaar tot eind jaren '50 van de 20e eeuw, toen de verbinding voor gemotoriseerd verkeer tussen Meeuwen en Genk (N76) tot stand kwam.

## Natuurgebied

Tegenwoordig bevindt zich op deze plaats het Domein Donderslag, waar nog oude eiken- en beukenlanen te vinden zijn. Het is een stil gebied, gekenmerkt door heide, vennen, stuifduinen, bossen en weilanden. Een deel ervan wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. In dit gebied zijn een aantal gemarkeerde wandelingen uitgezet. Zie ook: Donderslagse Heide

## Literatuur

* Martin Vliegen - Wel en wee van de Donderslaghoeve in Wijshagen in de Limburgse Kempen (1209-1968), Uitgave van de heemkundige kring van Meeuwen-Gruitrode
# Fort Sint-Donaas

Het Fort Sint-Donaas is een fort dat was gelegen aan de scheepvaartweg naar Brugge, nabij Lapscheure in de gemeente Damme. Het fort maakte later onderdeel uit van de Linie van Cantelmo.

## Geschiedenis

Het fort werd, na de verovering van Sluis door Prins Maurits in 1604, aangelegd door de Spaanse veldheer Spinola. Het was een zogeheten tegenfort en moest het gebied beschermen tegen uitvallen van de Staatse troepen. Het was een vierzijdig gebastioneerd aarden fort. Ook controleerde het de scheepvaart (over de Soute Vaart en de Soete Vaart) naar Brugge.
Het fort deed opnieuw dienst, ten gunste van de Fransen, tijdens de Spaanse Successieoorlog. Na deze oorlog kwam het Barrièretraktaat tot stand, waarbij een aantal forten in de Zuidelijke Nederlanden een Staatse bezetting moesten dulden. Dit geschiedde in 1718. In die periode werd aan het fort een hoornwerk en twee redoutes toegevoegd. In 1783 werden de Staatsen door de Oostenrijkers uit de forten verdreven en werd de grens van 1664 weer hersteld.
Door het graven van de Damse Vaart in 1856 verdween een groot deel van het fort. Overblijfselen ervan - een deel hoornwerk in de vorm van een zwaluwstaart - zijn nog ten noorden van deze vaart te vinden. Tegenwoordig is dit een deel van het natuurgebied de Sint-Donaaspolder.
Het hoornwerk, dat in noordelijke richting tegen het fort aan werd gebouwd, dateert uit de Staatse bezetting van het fort. Het is momenteel het enige relict van de vestingbouwkundige Menno van Coehoorn in Vlaanderen.

## Staats-Spaanse Linies

In het najaar van 2011 werd het hoornwerk - de zogenaamde zwaluwstaart - heringericht. De walgracht werd uitgediept en met de bekomen grond werd de wallen met twee halve bastions terug opgeworpen. De werken kaderden in het Interreg IVA project Forten en Verdedigingswerken in Grensbreed Perspectief.
Ook een van de bunker van het Stutzpunkt Dora werd vrijgemaakt en ingericht als overwinteringsplaats voor vleermuizen en salamanders.
In 2014 werd in de herstelde fortgracht een boomkikker waargenomen. Met de waarneming van deze Europees beschermde amfibiesoort werd een andere doelstelling van het fortherstel gehaald (nl. creëren van kansen voor natuurontwikkeling).

## Heden

Het terrein is in beheer van Natuurpunt en is een erkend natuurreservaat. Het terrein is publiek toegankelijk en maakt deel uit van de zogenaamde Sint-Donaaspolder. In de zomer van 2018 werden de contouren zichtbaar door kleurverschil van de begroeiing na weken van extreme droogte.
# Kelchterhoef

Kelchterhoef de naam van een natuurgebied en recreatiedomein in de Belgische gemeente Houthalen-Helchteren. Het bevindt zich ten oosten van de dorpskern Houthalen, ten noorden van het natuurgebied Tenhaagdoornheide en het gehucht Kwalaak, ten westen van Houthalen-Oost en ten zuiden van een militair schietterrein op de Donderslagse Heide. Het natuurgebied Kelchterhoef is onderdeel van de vijverregio De Wijers en wordt beschermd als onroerend erfgoed.
De naam van het gebied is afkomstig van de naam Calechtre (landbouwbedrijf), waaronder het in de middeleeuwen bekendstond.

## Geschiedenis

Het gebied werd in 1228 door graaf Arnold IV van Loon geschonken aan de abdij van Floreffe, die reeds het aanpalend domein Hengelhoef in bezit had. Er werd akkerbouw bedreven en in de vennen werd vis gekweekt. Tot de 16e eeuw beheerde de abdij het domein zelf, daarna ging het beheer naar pachters over.
Op 5 augustus 1798 werd Kelchterhoef als zwart goed voor 105.000 Franse franken verkocht aan een particulier, Jean Abraham Mamin uit Maastricht. Hij was ambtenaar van de Burgerlijke Stand van Maastricht en tekende in 1796 de eerste echtscheidingsakte in Nederland.
In 1850 kwam het goed in bezit van ridder Charles Moreau de Bellaing (1825-1895), agronoom, burgemeester van Rotem en provincieraadslid van Limburg, die op het Kasteel Ommerstein in Rotem woonde. Hij verbouwde de Abdijhoeve in 1851 tot het huidige U-vormige complex. Daarbij verdween de westvleugel van het gebouw, dat aanvankelijk een vierkantshoeve was. De familie Moreau de Bellaing gebruikte Kelchterhoef als buitenverblijf en lieten het beheer aan een rentmeester over.
In 1954 werd het goed, toen 197 ha groot, door de familie verkocht aan de gemeente Houthalen. In 1959 kwam er een restaurant in de abdijhoeve. Op 5 juni 1960 vond de officiële opening van het restaurant plaats. Nog geen jaar later, op 20 mei 1961, vond de officiële heropening plaats, ditmaal als café-restaurant.
In 1970 kwam er een automuseum op het domein, dat in 1986 verhuisde naar Autoworld in Brussel.
Hoeve Mieneke, nabij de Laambeek, is vernoemd naar Philomena Beertens en stamt uit ongeveer 1900; Hoeve Jan stamt uit dezelfde tijd en is oorspronkelijk een vakwerkboerderij geweest met lemen vullingen.

## Natuur en recreatie

Het natuurgebied Domein Kelchterhoef omvat een park van 200 ha met bossen, waaronder een zeer oud loofbos en een opvallende kastanjedreef. Ook zijn er vennen. Binnen dit park bevinden zich een aantal oude hoeven, die als horecagelegenheid zijn ingericht: Hoeve Mieneke, Hoeve Jan en de Abdijhoeve (of Kelchterhoeve). Wandelingen voeren langs de bezienswaardigheden van het park.

## De Plas

Het recreatiegebied De Plas bestaat uit een zandwinningsplas die is ontstaan bij de aanleg van de E314. In de plas, die maximaal 9 meter diep is, kan men zwemmen en duiken, terwijl ook een zandstrand aanwezig is. In de nabijheid is ook een camping.
# Natte Driehoek

De Natte Driehoek is een natuurgebied tussen Heppen en Beverlo.
Het gebied werd geheel omsloten door spoorwegen die op dijken lagen, waardoor het te midden van spoordijken was gelegen en niet meer kon ontwateren. Dit is zo gebleven, ook toen de beide westelijke spoorlijnen werden opgeheven.
Als gevolg hiervan bestaat het gebied uit allerlei natte biotopen. Ook bevindt zich er een ven dat rijk is aan amfibieën: bastaardkikker, bruine kikker, gewone pad, kleine watersalamander en alpenwatersalamander. Om de amfibieënpopulatie te ondersteunen werden in 2008 in het gebied nog een aantal poelen gegraven.
# Onze de Setembre (metrostation)

Onze de Setembre is een station van de metro van Barcelona, aan de grens van de stad, in het district Sant Andreu. Het in juni 2010 geopende station bedient de lijnen L9 en L10, die het grootste deel van hun traject over hetzelfde spoor rijden. Het ligt, op een diepte van 31 meter, op de hoek van de Rambla Onze de Setembre en Carrer Virgili. Op de lijnen L9/L10 rijden onbemande metrostellen, waardoor ook op dit station de sporen met doorzichtige schermen volledig van de perrons zijn gescheiden.

## Lijn 9 Zuid

Aeroport T1 · Aeroport T2 · Mas Blau · Parc Nou · Cèntric · El Prat Estació · Les Moreres · Mercabarna · Parc Logístic · Fira · Europa-Fira · Can Tries - Gornal · Torrassa · Collblanc · Zona Universitària

## Lijn 9 Noord

La Sagrera · Onze de Setembre · Bon Pastor · Can Peixauet · Fondo · Santa Rosa · Església Major · Singuerlín · Can Zam
Lijn 10 Zuid ZAL | Riu Vell · Ecoparc · Port Commercial | La Factoria · Zona Franca · Foc · Foneria · Ildefons Cerdà | Ciutat de la Justícia · Provençana · Can Tries | Gornal · Torrassa · Collblanc Lijn 10 Noord La Sagrera · Onze de Setembre · Bon Pastor · Llefià · La Salut · Gorg
# Putse Moer

Het Putse Moer, in de volksmond ook wel Meurissenven genoemd, is een moerassig gebied ten noordoosten van Putte en ten westen van Kalmthout, dat zich deels op Nederlands en deels op Belgisch grondgebied bevindt.
Een klein deel behoort tot de Kalmthoutse Heide, het overige maakt onderdeel uit van particulier landgoed Putse Moer. Dit 78 ha. metende gebied is niet toegankelijk. Op het landgoed ligt de 'Hoogenberg', die met 39,1 meter boven NAP het hoogste punt van de regio vormt.

## Geschiedenis

In de tweede helft van de 18e eeuw werd het gebied betwist tussen de Abdij van Tongerlo en de inwoners van Putte, die er turf kwamen steken. De monniken van Tongerlo hadden er in 1770 de 'Withoef' gesticht om het Putse Moer te ontginnen. De inwoners van Putte hadden het recht om er water te halen en er op de heide schapen te laten grazen. Ze interpreteerden dit zodanig dat zij ook gerechtigd waren het gebied te ontwateren om turf te steken.
In de Franse tijd werd het feodale stelsel opgeheven, het Putse Moer ging toen deel uitmaken van de gemeenten Kalmthout en Putte. Vanaf 1850 kwam het in particulier bezit. Dat is het grotendeels nog steeds, maar het deel dat bij de Kalmthoutse Heide behoort kan vandaaruit worden bezocht.
# Theater Romein

Theater Romein was van 1992 tot en met 2005 het vlakkevloertheater van Leeuwarden. Het theater huisvestte naast de grote zaal een bovenzaal, Het Vertelhuis/KPMG-foyer, de kunstgalerie Galerij Romein, en het theatercafé.
In 1991 kreeg de voormalige Westerkerk naar ontwerp van de stadsarchitect Hans Heijdeman de functie van theater. Theater Romein heette tot de officiële opening op vrijdag 21 februari 1992 nog Westerkerktheater.
Het eindfeest vond plaats op 23 juli 2005.

## Programma

Het programma werd gekenmerkt door kleinschaligheid, vernieuwende artiesten, lokale artiesten en kunstenaars.
Terugkerende eigen programma's waren theater- en concertseries (jazz, wereldmuziek, klassieke muziek, nieuwe muziek), theatercafémiddagen en De Nacht van Romein (feestprogramma's tijdens onder andere Koninginnenacht en oud-en-nieuw).
Vaste lokale bespelers van het podium waren:
* Het Stadstheater
* Theatersportvereniging De Noordsterren
* Verteltheater De Ster
* Vrienden van het Lied (liederenrecitals)
* Rixt van der Kooij (liederenrecitals)
* Popconcerten van de lokale organisaties Stichting Opzet en Stichting Ooievaar
* Literaire podia van Tresoar
* Kerstcircus van Circus Witova
Terugekerende exposanten waren:
* Kiwanis verkoopexpositie
* Open Atelier Route
* Grafisch Atelier Friesland
* Eindejaarsexpositie Academie Minerva

## Buitenfestivals

De organisatie van het theater organiseerde als Stichting Zomerpodium in de zomermaanden edities van het Fries Straatfestival, Sirkus Ljouwert en het klassieke-muziekfestival Túnlûden.

## Naderhand

Na de functie van theater stond het pand tijdelijk leeg en maakte creativiteitscentrum Parnas gebruik van de toneelzaal. Van 2006 tot en met 2015 kreeg het gebouw de functie van poppodium (Poppodium Romein, het latere poppodium Neushoorn) en daarna werd het tot 2021 een culturele broedplaats.

## Externe link

* www.theaterromein.nl op het internetarchief, officiële website via Wayback Machine
* ↑ Theater Romein 'sieraad voor stad', Leeuwarder Courant (via Delpher), 22 februari 1992. Geraadpleegd 11 februari 2020.
De Harmonie Leeuwarden · De Colle Kollum · De Koornbeurs Franeker · De Lawei Drachten · Marne Theater Bolsward · Posthuis Theater Heerenveen · Theater Romein (tot 2005) Leeuwarden · Theater Sneek Sneek