OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bert Otto

Bert Otto (Rotterdam, 19 november 1949) is een Nederlands kunstschilder/schrijver/fotograaf, werkzaam in Maassluis. Hij studeerde werktuigbouwkunde, en volgde aan de Vrije Academie te Vlaardingen kunst-, teken- en schilderlessen. Tot zijn leraren behoorde Peter Dumas en Hans Rikken. In de periode 2016-2021 volgde hij de cursus idee ontwikkeling, waarmee andere gezichtsvelden bereikbaar komen. Sinds 1999 startte hij met aquarelleren, en vanaf begin 2003 werkt hij ook in acryl en maakte hij gouaches op groot formaat (1,5 x 1 m). Er wordt zowel impressionistisch, figuratief als abstract gewerkt. Maritieme en theatrale onderwerpen zijn een terugkerend thema in zijn werk. Otto heeft een geheel eigen stijl in de traditie van het abstract-expressionistische figuratisme ontwikkeld.
Al meerdere jaren houdt Otto zich bezig met het thema zee. Het onderwerp sluit aan bij het artistieke temperament van de kunstenaar en zijn natuurlijke hang naar vrijheid. In zijn zeegezichten laat Otto de schilderskwast en het schildersmes met brede gebaren over het doek gaan. De schilderingen van kalme en ontembare azuurblauwe en kleur laaiende zeeën zijn registraties van onder andere eigen waarnemingen tijdens de vele zeezeiltochten op de Noordzee, Frankrijk, Engeland en het Kanaal. Tegelijkertijd zijn ze echter ook het resultaat van de gesteldheden van zijn persoonlijk gemoed.
Werken van Otto zijn onder meer tentoongesteld in Museum Vlaardingen en in de Tweede Kamer. In het Time and Tide Museum in Great Yarmouth is sinds 2013 een van zijn werken, Coast G.Y., opgenomen in de vaste collectie. Sinds 2025 is hij gestart met Art Center Bert Otto waarmee werken aangeboden als Art Prints.
Otto exposeerde in het eerste kwartaal van 2022 bij Ervaar Maassluis, daar waren werken te zien van het project KNRM 200 jaar (Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij).
In 2022 begon hij het fotoproject Vergane (watersport)Hollands Glorie. Jachten welke in het water liggen en meestal achtergelaten door de eigenaar.
Bert Otto van o.a. het project ‘Verweesde boten’ exposeert in 2024 in het kader van het Ensor jaar in de kustplaats Oostende te België. Het gaat om de Expo 'Drijfgoud - De Ensor in jou' . Volgens de jury commissie sluit het werk van Otto perfect aan op de wereld van James Ensor, en zijn interactie met zijn werken.
Medemogelijk gemaakt door Hotel Ostend, info https://www.hotelostend.be/
# Atrilinea macrops

Atrilinea macrops is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Lin.
* ↑ (en) Atrilinea macrops op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Atrilinea macrops. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Vredenburg

Vredenburg kan verwijzen naar:
In de stad Utrecht:
* Kasteel Vredenburg, 16e-eeuws kasteel dat op de plek stond waar later het plein Vredenburg kwam
* Vredenburg (plein), plein en aangrenzende straat
* TivoliVredenburg, een muziekgebouw aan het Vredenburg waar het poppodium Tivoli en het Muziekcentrum Vredenburg in opgegaan zijn in 2014
* De Vredenburg, een winkel- en appartementencomplex aan het Vredenburg
Personen:
* Jacob Jansen Vredenburg (1802-1865), Nederlands schilder
* Joël Vredenburg (1866-1943), Nederlands rabbijn
Overige:
* Vredenburg (Hoogezand), een voormalige 17e-eeuwse borg in Hoogezand
* Vredenburg/Kronenburg, woonwijk in Arnhem
* Vredenburg (Westervoort), voormalig kasteel in Westervoort
* Vredenburg (Ghana), voormalig fort langs de Nederlandse Goudkust (Ghana)
* Vredeburg (Indonesië), 18e-eeuws fort in Jogjakarta, ook wel Vredeburg of Rustenburg geheten en heden een museum
* Vredenburg (plantage), voormalige suikerplantage in Suriname
* Vredenburg (Zuid-Afrika), een kleine stad in de regio West-Kaap in Zuid-Afrika
# Kind Human

Kind Human is een Nederlandse indiepopband uit Middelburg, een project rondom Isabelle van Beek. Live speelt ze in afwisselende samenstellingen. Eerder stond de band bekend onder de naam YSA.

## Biografie

Van Beek studeerde in 2021 af aan de rockacademie. In verschillende samenstellingen en bezettingen, waaronder de naam YSA, had ze reeds opgetreden. In 2022 ging Van Beek het project Kind Human aan, waarin ze sindsdien zowel solo als met band optreedt. Met dromerige, rauwe en kwetsbare teksten schrijft Van Beek nummers in het genre indiepop. In 2024 trad Kind Human op podium Spectra van Klomppop op. Datzelfde jaar maakte Kind Human deel uit van de Popaanzee academy zomertour, een platform dat jonge talenten op een groter podium de kans geeft om op te treden. Zo kreeg ze de kans om het UMOJA podium van Concert at Sea in 2024 te openen. In november 2024 bracht Kind Human de single F*cked again uit. Deze gaat over een persoon die je overrompelt en waar je, ondanks de wil om single te blijven, door wordt gedwongen om verliefd te geraken. Diezelfde maand volgde de ep Dollhouse, dat als rode draad heeft een zoektocht naar balans in een wereld vol chaos, met daarop de gelijknamige single en F*cked Again. Voor Kind Human betekende het uitbrengen van de ep het ingaan van een nieuwe fase met het project waarin het zijn verdere band- en toekomstplannen uitwerkt.

## Discografie
### Ep's

* Dollhouse (2024)

### Singles

* Don't (2022)
* Tasting the past (2023)
* Not here to love me (2023)
* Free (2023)
* Free falling (2024)
* F*cked again (2024)
* Dollhouse (2024)
* ↑ Kind Human is klaar voor het festivalseizoen: 'Er is niks leukers om met een band op het podium te staan'. Omroep Zeeland (15 juni 2024). Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ Swingen met Roxy Dekker en losgaan op Team Peach: dit zijn Klomppop en Festival aan Zee. Omroep Zeeland (26 mei 2024). Geraadpleegd op 13 december 2024.
* ↑ Timmers, Pamela, Dit was de donderdag van Concert at Sea. 3voor12 (28 juni 2024). Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ Het Windorgel: Donson, Kind Human en Conny. Omroep Zeeland (4 november 2024). Geraadpleegd op 14 december 2024.
* ↑ Van Moort, Joris, Kind Human brengt nieuwe plaat uit. 3voor12 (22 november 2024). Geraadpleegd op 14 december 2024.
# Standbeeld van Jai Kisan

Het standbeeld van Jai Kisan is een monument op de Kwattamarkt in Paramaribo, Suriname.
Het standbeeld werd op 5 juni 2011 onthuld door minister Soewarto Moestadja van Binnenlandse Zaken. Na hem hield Benjamin Mitrasingh van de Nationale Stichting Hindostaanse Immigratie nog een toespraak. Het initiatief kwam van de Landbouwcoöperatie Kwatta.
Het beeld herinnert aan 138 jaar Hindostaanse immigratie, sinds op 5 juni 1873 de eerste immigranten het schip Lalla Rookh verlieten om aan wal te gaan in Paramaribo. Jai Kisan staat symbool voor de Hindostaanse kleine landbouwers en rijsttelers. Het werd gemaakt door Krishnapersad Khedoe. Op de dag van de onthulling was er kritiek op de huidskleur van het beeld die te donker zou zijn.
Op deze dag werd een historische optocht georganiseerd en was er eten, muziek en dans. Er vinden sindsdien ook culturele manifestaties plaats bij het beeld op 1 mei, de Dag van de Arbeid.
# Symfonie nr. 9 (Dvořák)

Symfonie nr. 9 in e mineur "Z Nového světa (Uit de nieuwe wereld)", Op. 95, is verreweg de meest gespeelde en opgenomen symfonie van Antonín Dvořák, en een van de populairste werken überhaupt uit het symfonische repertoire van de romantiek.

## Achtergrond

De naam "Uit de nieuwe wereld" is ontleend aan de benaming Nieuwe Wereld die in Europa wordt gegeven aan het werelddeel Amerika, waar Dvořák de symfonie in 1893 componeerde tijdens zijn verblijf in de Verenigde Staten. Zijn zomerwoning van dat jaar, in Spillville in Iowa, werd later ingericht als het Bily Clocks Museum. Hier is een verdieping gewijd aan zijn verblijf.
Dvořák gebruikte de volksmelodiek van Afro-Amerikaanse spirituals in sommige delen van de symfonie. Zo lijkt de melodie van het tweede thema (G-groot) uit het eerste deel ontleend aan motieven uit de spiritual Swing Low – de noten bij de woorden Chariot en to carry me home. Omgekeerd heeft Dvořáks leerling en assistent William Arms Fisher (*1861) op de melodie van het langzame deel (Largo) de spiritual-achtige tekst Goin' Home gezet. Dat gebeurde pas in 1922, bijna dertig jaar na de première en achttien jaar na Dvořáks dood.
De symfonie ging in première op 16 december 1893 in de Carnegie Hall te New York. Ze werd uitgevoerd door het New York Philharmonic onder leiding van dirigent Anton Seidl. De symfonie werd snel populair en behoort tot het "ijzeren repertoire" van wereldwijd meest uitgevoerde werken in de klassieke muziek.
Doordat de nummering van Dvořáks symfonieën gebaseerd was op de publicatiedata in plaats van de ontstaansvolgorde, was de symfonie "Uit de nieuwe wereld" lange tijd bekend als nummer 5. In de jaren 1950 werd dit rechtgezet en kreeg Dvořáks laatste symfonie het nummer 9.

## Inhoud

Het werk heeft vier delen:
* Adagio, 4/8 — Allegro molto, 2/4, e-mineur
* Largo, 4/4, Des-majeur | cis-mineur | Des-majeur
* Scherzo: Molto vivace — Poco sostenuto, 3/4, e-mineur
* Allegro con fuoco, 4/4, e-mineur, eindigt in E-majeur

## Orkestratie

* 2 dwarsfluiten (waarvan 1 ook piccolo), 2 hobo's (waarvan 1 ook althobo), 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 2 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* 2 pauken, triangel, bekkens
* Strijkinstrumenten: eerste en tweede violen, altviolen, celli, contrabassen

## Literatuur

* Clapham, John (1966). Antonin Dvořák: Musician and Craftsman. New York: St Martin's Press.
* Schönzeler, Hans-Hubert (1984). Dvořák. London: Marion Boyars. ISBN 0714525758.
* Layton, Robert (1978). Dvořák Symphonies and Concertos. Seattle: University of Washington Press. ISBN 0295955058.
* Tibbetts, John C. (red.), div. auteurs (1993). Dvořák in America 1892-1895. Portland: Amadeus Press. ISBN 093134056X.
# Vlag van Poppingawier

De vlag van Poppingawier is het dorpsvlag van het Nederlandse dorp Poppingawier, in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân. Bij gemeenteraadsbesluit van 8 december 1985 zijn een wapen en een vlag vastgesteld voor de 18 dorpen van de voormalige gemeente Boarnsterhim. De vlag werd in 1986 geregistreerd.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Twee lengtebanen van rood en geel, verhouding van de lengten 2:1; in de rode baan een gele roos.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Roos: ontleend aan het wapen van het geslacht Albada dat bij het dorp een stins bewoonde. Tevens bestaat er nog een Albadaleen.
* Kleurstelling: komt zowel overeen met het wapen van de Albada's als met het wapen van Rauwerderhem, de gemeente waar het dorp eertijds tot behoorde.
# Montaudon

Montaudon is een in 1891 opgericht champagnehuis dat in Reims is gevestigd. Het door Auguste-Eugene Montaudon gestichte bedrijf is sinds 2010 eigendom van Alliance Champagne Reims. In 1936 sloot de zwarte danseres en zangeres Josephine Baker een exclusief contract met de familie Montaudon. Zij mochten als enige de champagne leveren aan haar nachtclub, de Revue Nègre. Het bedrijf verwierf in de jaren 60 onder leiding van Philippe Montaudon wijngaarden ter grootte van 45 hectare. Ondanks de vestiging in Reims is Champagne Montaudon geen typisch pinot noir-huis, zoals veel van de andere champagnehuizen in die stad.
Het bedrijf verkoopt zijn champagnes over de gehele wereld en is actief in Nigeria, Japan en Thailand.

## De champagnes

* De Réserve Première Brut is de meest verkochte champagne en het visitekaartje van het huis. De wijn werd gemaakt van 25% chardonnay, 45% pinot noir en 10% pinot meunier. Bij de assemblage van deze Brut Sans Année werd 20% wijn uit de reserves uit de kelders toegevoegd om ook in mindere jaren steeds dezelfde stijl en dezelfde kwaliteit te kunnen leveren. Ongeveer 20% van de pinot noir komt uit de eigen wijngaarden in de Côte des Bars waar Champagne Montaudon eigen wijngaarden bezit. De dosage suiker die met de liqueur d'expédition wordt toegevoegd is minder dan 15 gram per liter.
* De Réserve Première Demi-Sec is gelijk aan de Brut maar werd een zoete Demi-Sec door de toevoeging van meer dan 15 gram suiker aan de liqueur d'expédition.
* De Brut Millésime werd van 54% chardonnay en 46% pinot noir gemaakt. Een millésime is een champagne van druiven uit een en hetzelfde oogstjaar.
* De Grande Rose werd van 50% chardonnay 35% pinot noir en 15% tot rode wijn gevinificeerde pinot noir gemaakt. De rode wijn werd door de champagne gemengd om een roséchampagne te maken.
* De Classe M werd van 50% chardonnay uit Avize en Grauves en 50% pinot noir uit Verzenay, Bouzy en Mareuil gemaakt.

## Externe link

* Website van het huis
# Femma

Femma is een Belgische vrouwenvereniging die actief is in Vlaanderen en Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De organisatie maakt deel uit van de Christelijke Arbeidersbeweging Beweging.net. De Franstalige tegenhanger is Vie Féminine.

## Historiek

Het Nationaal Verbond der Christelijke Vrouwengilden werd in 1920 opgericht door Maria Baers, die de Vlaamse afdeling zou leiden en Victoire Cappe, die de Franstalige afdeling zou leiden. De vereniging ontstond uit het Algemeen Secretariaat van de Christelijke Sociale Vrouwenwerken van België dat door beide in 1912 op initiatief van kardinaal Mercier was opgericht. In 1932 werd de organisatie herdoopt in de Kristelijke Arbeiders Vrouwengilde (KAV).
In 1992 werd de organisatie herdoopt in Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging. In navolging van een maatschappelijke seculariseringstendens gaat de organisatie sinds 12 mei 2012 als Femma door het leven. Bij de bekendmaking in het Kursaal van Oostende werd tevens de naamswijziging van het maandblad Vrouw en Wereld naar Femma bekendgemaakt.

## Structuur
### Bestuur

| Periode | Voorzitster |
| NVCV ||
| 1920 - 1932 | Maria Baers |
| KAV ||
| 1932 - 1951 | Maria Baers |
| 1951 - 1956 | Stella Walrave |
| 1956 - 1964 | Marie-Thérèse Bouvin |
| 1965 - 1975 | Alice Van Cauwenberghe |
| 1975 - 1983 | Wiske Van Weyenberg |
| 1983 - ? | Maria Van Neste |
| 2003 - 2007 | Suzette Verhoeven |
| 2007 - 2011 | Marietje Van Wolputte |
| 2011 - 2012 | Chris Goossens |
| Femma ||
| 2012 - 2014 | Chris Goossens |
| 2014 - 2020 | Greet De Ceukelaire |
| 2020 - heden | Diane Mintjens |
| Periode | Ondervoorzitster |
| KAV ||
| 1951 - 1961 | Maria Gevaert |
| 1992 - 2000 | Marietje Van Wolputte |
| 2000 - 2003 | Suzette Verhoeven |
| Periode | Algemeen secretaris |
| NVCV ||
| 1920 - 1932 | Helena De Coster |
| KAV ||
| 1932 - 1944 | Helena De Coster |
| 1944 - 1948 | Maria Nagels (waarnemend) Philippine Vande Putte (waarnemend) |
| 1948 - 1952 | Philippine Vande Putte (waarnemend) |
| 1952 - 1959 | Philippine Vande Putte |
| 1959 - 1964 | Regina Cattrysse |
| 1964 - 1973 | Rika Steyaert |
| 1973 - 1974 | Maria Meersman, Nora Dompas, Mia Druwé & Han De Preytere |
| 1975 - 1983 | Maria Meersman |
| 1983 - 1987 | Gusta Frooninckx |
| 1987 - 1989 | An Hermans |
| 1989 - 1993 | Sonja Becq |
| ? - 2011 | Annemie Janssens |
| 2011 - 2012 | Eva Brumagne |
| Femma ||
| 2012 - 2023 | Eva Brumagne |
| 2024 - heden | Griet Janssens |

### Ledenaantal

Het ledenaantal van Femma kende doorheen de geschiedenis een gestage groei tot ongeveer 325.000 leden in de jaren 80; daarna nam het ledenaantal af. In 2014 telde Femma 65.000 leden.
# Sonja Becq

Sonja Becq (Duffel, 8 december 1957) is een Belgische politica voor de CD&V.

## Biografie

Haar ouders vestigden zich in 1954 in Meise en waren er vanaf dan ook al actief in het maatschappelijk leven. Haar vader, Louis Becq, was onder andere voorzitter van de Commissie van Openbare Onderstand van 1974 tot 1977 (de voorloper van het OCMW) in Meise, en haar moeder, Simonne Van den Bergh, was onder meer CVP-gemeenteraadslid in Meise.
Becq is licentiaat in de rechten en de criminologie, afgestudeerd aan de Universitaire Faculteiten Sint-Aloysius en de Katholieke Universiteit Leuven en was professioneel actief als advocate aan de Balie van Brussel. Ook was ze vanaf 1985 actief bij het KAV, waar ze het hoofd was van de studiedienst en van 1989 tot 1993 algemeen secretaris, personeelsdirecteur bij Familiehulp en kabinetssecretaris bij eerste minister Jean-Luc Dehaene.
Bij de eerste rechtstreekse verkiezingen voor het Vlaams Parlement van 21 mei 1995 werd ze verkozen in de kieskring Halle-Vilvoorde. Ook na de volgende Vlaamse verkiezingen van 13 juni 1999 bleef ze Vlaams volksvertegenwoordiger tot juni 2004. Met het decreet op de zorgverzekering was ze initiatiefneemster voor de zorgverzekering in Vlaanderen.
Van 2004 tot 2007 was ze adjunct-kabinetschef op het kabinet van Vlaams minister-president Yves Leterme. Sinds juni 2007 zetelt ze in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Tot het einde van de legislatuur was ze voorzitter van de commissie Justitie. Voordien was ze ook voorzitter van de commissie Handels- en Economisch Recht en ondervoorzitter van de commissie Sociale Zaken.
Na de parlementsverkiezingen van 2010 kreeg ze opnieuw een zitje in de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Ze is vast lid van de commissie Justitie. Als pensioenspecialiste van CD&V zit ze ook in de commissie Sociale Zaken. Daarnaast was Becq van 2010 tot 2019 ondervoorzitter van de Kamer. In 2019 raakte ze niet herkozen voor de Kamer.
Ook is Becq sinds 2001 gemeenteraadslid van Meise. Van 2007 tot 2012 was ze er voorzitter van het OCMW en van 2013 tot 2018 eerste schepen.
Sonja Becq werd door Wetstraatwatchers beschouwd als 'een resultaatgerichte dossiervreter op het vlak van pensioenen, justitie en gelijke rechten voor mannen en vrouwen’.
In 2020 werd ze aangesteld als voorzitter van Samana, de organisatie voor chronisch zieken en mantelzorgers van de Christelijke Mutualiteit.
Sonja Becq is gehuwd en moeder van drie kinderen.

## Onderscheidingen

* Ridder in de Leopoldsorde
* Officier in de Leopoldsorde (2015)

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ KAV; ODIS
* ↑ Biografische fiche Sonja Becq; Vlaams Parlement
* ↑ Fiche Sonja Becq; deKamer.be
* ↑ Diamant voor Louis en Simonne; Het Nieuwsblad; 24 mei 2012
* ↑ Flahaut en Pieters nieuwe voorzitters Kamer- en Senaat; De Morgen; 20 juli 2010
* ↑ Fiche Sonja Becq; De Standaard; 29 maart 2014
* ↑ Sonja Becq nieuwe voorzitter van Samana. De Standaard (13 mei 2020). Geraadpleegd op 15 mei 2020.
# Getande haarmuts

Getande haarmuts (Orthotrichum scanicum) is een soort uit het geslacht haarmuts (Orthotrichum).

## Determinatie

De kleine planten hebben opvallend grote, weinig-behaarde huikjes. De bladen zijn droog zwak gebogen of gedraaid (net als O. rogeri) en het kapsel heeft smalle ribben (net als O. patens) en 16 endostoomsegmenten. De tandjes aan de bladtop zie je alleen onder de microscoop. Orthotrichum tenellum heeft ook wel eens tanden aan het bladtuitje, maar verschilt o.a. door de vele broedkorrels op de bladeren, de brede kapselribben en de talrijke huidmondjes op de basis van het kapsel.

## Ecologie

De soort is bekend van boomschors. Hij is bekend van wilg of populier, soms van eik.

## Verspreiding

De Getande haarmuts staat op de Europese rode lijst in de categorie 'bedreigd'. Orthotrichum scanicum is Europees bezien een zuidelijke, warmteminnende soort. In Nederland is het een zeldzame soort. Orthotrichum scanicum is voor het eerst in 1987 verzameld in de Biesbosch. Anno 2007 werd de soort af en toe gevonden, vooral in het zuiden van het land.
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Gusta Frooninckx

Gusta Frooninckx (Kessel-Lo, 15 december 1926 – Wezemaal, 2 februari 2021) was een Belgisch kunstschilderes en bestuurster.

## Levensloop

Ze werd actief in de Vrouwelijke Katholieke Arbeidersjeugd (VKAJ) en vervolgens in de Kristelijke Arbeiders Vrouwengilde (KAV). In 1983 volgde ze Maria Meersman op als algemeen secretaris van deze organisatie, een functie die ze uitoefende tot 1987 toen ze werd opgevolgd door An Hermans.
Tevens was ze oprichtster van Similes in 1972, een pluralistische organisatie voor familieleden van psychisch kwetsbare personen, en van de Europese federatie van verenigingen van familieleden van de psychisch zieken (EUFAMI) in 1992.
Haar archief met betrekking tot Similes bevindt zich in het KADOC.
Gusta Frooninckx overleed in 2021 op 94-jarige leeftijd.
* DEMEESTER Lieve; "Ik word door kleuren gepakt" (p.20-21); Okra Magazine; november 2006
* 1 2 https://www.inmemoriam.be/nl/2021-02-02/gusta-frooninckx/.
* ↑ Fiche Archief Gusta Frooninckx (BE/942855/276); LIAS
* ↑ GERARD Emmanuel; De Christelijke Arbeidersbeweging in België (p.408); KADOC / Universitaire Pers Leuven (1991); ISBN 90 6186 449 6. Gearchiveerd op 27 juni 2023.
* ↑ Over Similes; Similes
* ↑ (en) IEVEN Aagje; EUFAMI founder Gusta Frooninckx: “It all started when my brother turned 18”; Medium; 18 september 2017. Gearchiveerd op 16 december 2022.
* ↑ Plaatsingslijst van het Archief Gusta Frooninckx m.b.t. Similes; KADOC. Gearchiveerd op 10 oktober 2018.
* ↑ Gusta Frooninckx, Inmemoriam.be.
# Het Nieuwe Instituut

Het Nieuwe Instituut in de Zuid-Hollandse stad Rotterdam is een museum voor architectuur, design en digitale cultuur, en een platform voor de creatieve industrie. Er worden tentoonstellingen en debatten georganiseerd over de verschillende ontwerpdisciplines zoals grafisch ontwerp, productontwerp, games, mode, (interieur)architectuur, stedenbouw en landschapsarchitectuur.
Het Nieuwe Instituut beheert ook de naastgelegen museumwoning Huis Sonneveld en is verantwoordelijk voor de Nederlandse inzendingen in de architectuurbiënnales.
Het Nieuwe Instituut is op 1 januari 2013 ontstaan uit een fusie van het Nederlands Architectuurinstituut (NAi), Premsela Instituut voor design en mode en het Virtueel Platform, kennisinstituut voor e-cultuur. Guus Beumer (cultureel ondernemer) was algemeen en artistiek directeur vanaf 2013 en werd in 2021 opgevolgd door Aric Chen.
Het Nieuwe Instituut is sinds de Dag van de Aarde op 22 april 2022 een Zoöp. Een Zoöp, of Zoöperatie, is een organisatiemodel voor bedrijven, organisaties, instituten en projecten dat de belangen van niet-menselijk leven onderdeel maakt van de besluitvorming. Het Zoöp-organisatiemodel werd ook ontwikkeld door Het Nieuwe Instituut, van eind 2018 tot en met begin 2022.

## Collectie

Het Nieuwe Instituut is een particuliere instelling die is belast met het beheren van de collectie archieven die de Nederlandse architectuurgeschiedenis documenteert. Deze rijkstaak is overgenomen van het NAi. Het Rijksarchief voor de Nederlandse Architectuur en Stedenbouw bevat ongeveer 650 archieven en verzamelingen van Nederlandse architecten, stedenbouwkundigen, beroepsverenigingen en opleidingen over de periode vanaf 1850.

## Jaap Bakema Study Centre

Het Jaap Bakema Study Centre is voortgekomen uit een samenwerking tussen het Nieuwe Instituut en de Faculteit Bouwkunde van de TU Delft. Het Jaap Bakema Study Centre initieert onderzoeksprojecten die leiden tot tentoonstellingen, publicaties, discussies of specifieke deelonderzoeken, gerelateerd aan het programma van het Nieuwe Instituut, en het onderzoeksprogramma van de Faculteit Bouwkunde van de TU Delft. Het studiecentrum is vernoemd naar architect Jaap Bakema (1914-1981).

## Gebouw

Het Nieuwe Instituut is gevestigd in het Museumpark. Het gebouw, ontworpen door Jo Coenen, is in 1993 opgeleverd. Het gebouw bestaat uit een entreegebied, waarboven kantoren en studieruimten, aan de Museumpark-zijde met boekhandel, horeca, boekhandel en voordrachts ruimte, een tentoonstellingsvleugel met een ruimte voor bijzondere voorwerpen in de kelder ("De Schatkamer") en meerdere verdiepingen verbonden door een hellingbaan en een gebogen archiefgebouw aan de Rochussenstraat. In de vijver, naast de entree, is een monumentale sculptuur van de Nederlandse beeldhouwer Auke de Vries geplaatst. In 2012 heeft er een verbouwing plaatsgevonden en is het oorspronkelijke ontwerp aangepast.