OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Waiting for the Sun (nummer van The Doors)

"Waiting for the Sun" is een nummer van de Amerikaanse band The Doors. Het nummer werd uitgebracht op hun album Morrison Hotel uit 1970. Op 30 september 1971 werd het nummer in enkele landen uitgebracht als single.

## Achtergrond

"Waiting for the Sun" is, net zoals de meeste nummers van The Doors, geschreven door zanger Jim Morrison en geproduceerd door Paul Rothchild. Het nummer was oorspronkelijk geschreven voor het derde album van de band uit 1968, eveneens genaamd Waiting for the Sun, maar de band was niet blij met de opname. Twee jaar later werd een nieuwe opname van het nummer alsnog uitgebracht op Morrison Hotel. Het nummer gaat over de zoektocht naar de American Dream, die nooit wordt voltooid.
"Waiting for the Sun" werd oorspronkelijk niet uitgebracht als single. Na het overlijden van zanger Morrison op 3 juli 1971 verscheen het nummer alsnog op single, alhoewel dit alleen in Nederland en België gebeurde. Het bereikte de zeventiende plaats in de Nederlandse Top 40 en de veertiende plaats in de Daverende Dertig, terwijl in de voorloper van de Waalse Ultratop 50 plaats 44 werd behaald. In 1996 speelde de band Soundgarden het nummer live tijdens een concert. Een opname hiervan werd in 2011 uitgebracht op het livealbum Live on I-5.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 23-10-1971 t/m 20-11-1971 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |
| Positie | 33 | 20 | 17 | 17 | 31 | uit |

### Daverende Dertig

Hitnotering: 23-10-1971 t/m 20-11-1971 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |
| Positie | 30 | 20 | 14 | 14 | 21 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02-'08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 |
| Waiting for the Sun | 500 | - | 767 | - | 1217 | 1176 | 1215 | 1259 | 996 | 1370 | 1770 | 1820 | 1989 | 1936 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* 1 2 3 4 5 6 7 8 The Doors - Waiting for the Sun - DutchCharts
* 1 2 Waiting for the Sun by The Doors - Songfacts
* ↑ Doors - Waiting for the Sun | Top 40
* ↑ The Doors - Waiting for the Sun - ultratop.be
* ↑ Cover versions of Waiting for the Sun by Soundgarden | SecondHandSongs
# Elly Coenen-Vaessen

Elisabeth Francisca Maria (Elly) Coenen-Vaessen (Bocholtz, 26 februari 1932 – Heerlen, 8 april 2020) was een Nederlands politicus van de VVD.
Coenen-Vaessen werd geboren in Bocholtz. Haar vader was boer en actief in de lokale politiek. Zij was de oudste van negen kinderen. Ze ging naar de hbs en volgde een opleiding voor lerares. Later deed ze nog een opleiding voor diëtist.
Vanaf 1953 gaf ze les op huishoudscholen in Kerkrade en twee jaar later verhuisde ze naar Zuid-Holland waar ze eerst als diëtiste werkte bij het Bronovo-ziekenhuis in Den Haag. Ze volgde haar man naar Pittsburgh en vervolgens naar Suriname. Vanaf 1958 gaf ze les op scholen in Maassluis, Schiedam en Den Haag. Daarnaast was ze actief in de politiek. Zo was ze tussen 1974 en 1986 gemeenteraadslid van Maassluis, waarvan vanaf 1981 wethouder. Ze was daar ook lid van verdienste was van de lokale afdeling van de VVD. Begin 1978 kwam ze in de Provinciale Staten van Zuid-Holland als opvolgster van Leendert Ginjaar die minister van Volksgezondheid en Milieuhygiëne was geworden.
In februari 1986 keerde Coenen-Vaessen terug naar Limburg als eerste vrouwelijke burgemeester van Nuth, waar ze bijnamen kreeg als "Miss Elly" en "de houthakker". Ze kreeg al snel te maken met een grote brand in de Makrovestiging in Nuth, die door Rara was gesticht. Ze kenmerkte zich door een persoonlijke en hartelijke omgang met de mensen van Nuth. Ze viel op bij integriteitskwesties. Ze trad op na fraude in een lokaal bejaardenhuis, waarbij een raadslid betrokken was. Ze liet een onderzoek doen toen de locoburgemeester verdacht werd van het ronselen van kiesvolmachten. Na haar pensionering in 1997 bleef ze nog tot haar tachtigste actief in verschillende besturen.
Na haar carrière werd zij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In april 2020 overleed Coenen-Vaessen op 88-jarige leeftijd in een verzorgingshuis in Heerlen.
* Limburgsch Dagblad, 30 april 1994
* De tomeloze energie van ‘Miss Elly’. NRC, 5 juni 2020
* Overlijdensbericht Elly (Elisabeh Francisca Maria) Coenen-Vaessen. Mensenlinq
# GB News

GB News is een Britse nieuwszender die op 13 juni 2021 werd gelanceerd.
Het kanaal biedt geen doorlopend nieuws, maar is een mengeling van nieuws, analyses, opinies en debatten. De zender is opgezet met een expliciete politieke, Britse oriëntatie, en wordt in de media vergeleken met het rechts-georiënteerde Amerikaanse Fox News.

## Oprichting

Op 25 september 2020 raakte bekend dat presentator Andrew Neil de BBC zou inruilen voor GB News, nadat zijn jarenlange nieuwsshow op de zender was afgevoerd. Neil wilde met de nieuwe zender "een sterk en evenwichtig debat op gang brengen, en perspectieven openen over de kwesties die iedereen in het Verenigd Koninkrijk raken, en niet alleen de mensen in Londen”. De zender zou zich ook richten op “de vele Britten die zich niet aangesproken en niet gehoord voelen door de huidige media".
GB News werd opgericht door Andrew Cole en Mark Schneider, twee zakenrelaties van John C. Malone, voorzitter van het telecombedrijf Liberty Global. Als CEO werd Angelos Frangopoulos aangesteld, de voormalige CEO van Sky News Australia.
Op 18 maart 2024 oordeelde Ofcom dat twee afleveringen van Jacob Rees-Mogg's State Of The Nation, twee afleveringen van Friday Morning With Esther And Phil en één aflevering van Saturday Morning With Esther And Phil, uitgezonden in mei en juni 2023, er niet in waren geslaagd te voldoen aan de regels 5.1 en 5.3 van de Omroepcode, waarin staat dat een politicus geen nieuwslezer, interviewer of journalist kan zijn, tenzij er, bij uitzondering, een redactionele rechtvaardiging is.

## Ontvangst

De zender is in het Verenigd Koninkrijk te ontvangen op verschillende tv-platforms zoals Freeview, Freesat, Sky, YouView en Virgin Media. Daarbuiten is het kanaal beschikbaar op de Astra 2F satelliet (freq. 11670 MHz, horizontale polarisatie), te ontvangen in Ierland, de Benelux en Noord-Frankrijk, en in het grootste deel van Europa met een geschikte schotelantenne. De uitzendingen zijn ook in een livestream via de website te bekijken.

## Programmering

Het kanaal levert geen doorlopend nieuws, maar wil, in navolging van sommige Amerikaanse netwerken zoals MSNBC en Fox News, de dag opsplitsen in “afzonderlijke programma's, gebouwd rond sterke presentatoren”.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel GB News op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 GB News van start als nieuwe omroep, 'echt een nieuw geluid voor de Britten'. nos,nl (14 juni 2021). Gearchiveerd op 1 augustus 2021. Geraadpleegd op 16 juni 2021.
* ↑ (en) Andrew Neil launches 24-hour news channel to rival BBC and Sky. The Guardian (25 september 2020). Gearchiveerd op 4 augustus 2021. Geraadpleegd op 16 juni 2021.
* ↑ (en) Andrew Neil announces 24 hour GB News channel to rival BBC and Sky. ITV (25 september 2020). Gearchiveerd op 13 juni 2021. Geraadpleegd op 16 juni 2021.
* ↑ (en) GB News: Andrew Neil says new channel will have US-style ‘anchors with a bit of edge’. The Independent (28 september 2020). Gearchiveerd op 13 juni 2021. Geraadpleegd op 16 juni 2021.
# Yahya ibn Ismail al-Ma'mun

Yahya ibn Ismail al-Ma'mun (overleden in Córdoba (Spanje), 1075) was emir van de taifa Toledo van 1043 tot 1075. Als emir nam hij de titel al-Ma'mun aan.
Al-Ma'mun (of Yahya ben Ismael ben-Dylinun of Yahya I) was de zoon van Ismail ibn Dil-Nun en behoorde tot de Banu Dil-Nun, een Berberstam van de Hawwara. De Banu Dil-Nun leefden al vanaf de mosliminvasie in de 8ste eeuw in Al-Andalus.
In 1065 annexeerde hij met toestemming van Ferdinand I van Castilië de taifa Valencia. In 1072 beschermde hij koning Alfons VI van Castilië door hem voor negen maanden in ballingschap in Toledo op te vangen.
Met hulp van Alfons VI wist hij in 1075 taifa Córdoba op Al Mu'tamid, emir van de taifa Sevilla, in te nemen. Later dat jaar kwam hij om het leven door vergiftiging. Volgens legendes was hij de vader van de christelijke heilige Casilda van Toledo.
# Ergernis Top 10 in het verkeer

De Ergernis Top 10 in het verkeer wordt jaarlijks vastgesteld door het KLPD op basis van een enquête. De lijst geeft een beeld van verkeersgedragingen waar de Nederlandse burger zich het meest aan ergert. De Ergernis Top 10 is een leidraad voor de politie voor het aanpakken van ergelijk en gevaarlijk rijgedrag.

## 2010

De lijst van 2010 bevat de volgende tien ergernissen:
* Bumperkleven
* Met alcohol op rijden
* Agressief rijgedrag
* Onnodig links rijden
* Langzaam rijden
* Langdurige inhaalmanoeuvres
* Hinder bij in- en uitvoegen
* File voorbijrijden over vluchtstrook
* Hinderen bij wisselen rijstrook
* Onjuist gebruik richtingaanwijzer
Onjuiste verlichting, rechts inhalen, te hard rijden bij wegwerkzaamheden en inhalende vrachtwagens zijn verdwenen uit de top 10 in vergelijking met 2009.

## 2009

De lijst van 2009 bevat de volgende tien ergernissen:
* Onnodig links rijden
* Bumperkleven
* Te lage snelheid
* Onjuiste verlichting voeren
* Inhalende vrachtauto’s
* Richtingaanwijzer niet/onjuist gebruiken
* Rechts inhalen
* Onjuist in- of uitvoegen
* Afwijkend gedrag door alcohol en drugs
* Te hard rijden bij wegwerkzaamheden
Deze lijst komt overeen met die van 2007.
* anwb Auto, Nr 12/07, 31 mei 2007
* OM-verkeershandhaving: Ergernis toptien 2009
* headlines.nos.n
* ↑ NOS Headlines
* ↑ "Ergernis top-10 weggebruikers", verkeersnet.nl. Gearchiveerd op 1 april 2024. Geraadpleegd op 1 juli 2023.
# Eric Wittenberns

Eric Wittenberns (Ampenam (Indonesië), 16 november 1951 - Utrecht, 12 januari 2021) was een Nederlands beeldend kunstenaar. Tussen 1972 en 2018 exposeerde hij veelvuldig in diverse musea, galeries en andere kunstruimtes.

## Biografie

Eric Wittenberns studeerde van 1969 tot 1974 aan de Academie Artibus te Utrecht. Later volgde hij opleidingen tot eclectisch hypnotherapeut, reiki-master en bestudeerde hij de kabbala en tarot.
Samen met Hans Uijtdewilligen stichtte hij de bibliofiele uitgeverij Salix Alba en de Stichting Naughty People.
In 2021 overleed hij, na 10 jaar, aan de gevolgen van de ziekte COPD.
# Bloedafname

Een bloedafname is het afnemen van een hoeveelheid bloed van een mens of dier. In de meeste gevallen wordt er bloed afgenomen ter medisch onderzoek van de patiënt. Een bloedafname wordt uitgevoerd op aanvraag van een arts. In Nederland is afname van bloed een zogeheten voorbehouden handeling en mag alleen uitgevoerd worden door mensen die daarvoor zijn opgeleid (arts, verpleegkundige of doktersassistent).
Een bloedafname kan op verschillende manieren plaatsvinden:
* Bij een venapunctie wordt er bloed afgenomen uit de ader, dit gebeurt meestal in de elleboogplooi en met behulp van een stuwband. De meeste bloedafnames vinden plaats door middel van een venapunctie. Het bloed wordt opgevangen in een bloedafname buis.
* Bij een arteriële punctie wordt er bloed afgenomen uit de slagader, dit gebeurt meestal in de pols. De arts voert een arteriële punctie uit wanneer er informatie nodig is over de pH van het bloed en de hoeveelheid gassen, met name zuurstof, in het bloed. Dit bloed wordt meestal in het laboratorium geanalyseerd.
* Bij een vingerprik wordt er een kleine hoeveelheid capillair bloed afgenomen uit de vinger. Deze bloedafname vindt meestal plaats bij kinderen of bij mensen met diabetes. Deze kleine hoeveelheid bloed (een druppel is normaliter genoeg) wordt meestal via een strip direct in het meetapparaat ingebracht.
* Bij een prik in de oorlel wordt er een kleine hoeveelheid capillair bloed afgenomen om de hoeveelheid gassen, met name zuurstof, te bepalen. Dit is minder invasief maar ook minder nauwkeurig dan een arteriële punctie. Deze kleine hoeveelheid bloed (een druppel is normaliter genoeg) wordt meestal via een strip direct in het meetapparaat ingebracht.
De bloedafname vindt meestal plaats wanneer de patiënt rechtop zit. Er mag nooit bloed afgenomen worden uit dezelfde arm waarop een infuus aangesloten is.
Een arts wil de uitslagen vergelijken met voorgaande uitslagen en met de referentiewaarden van de gezonde bevolking, waardoor het wenselijk is de bloedafname zo gestandaardiseerd mogelijk plaats te laten vinden.
Er zijn veel factoren die de uitslagen kunnen beïnvloeden, enkele voorbeelden zijn:
* bloedafname nuchter of na de maaltijd (o.a. glucose, triglyceriden, ijzer, totaal eiwit)
* aanwezigheid van andere stoffen in het bloed (o.a. alcohol, drugs, zelfmedicatie)
* tijdstip van de dag in verband met dagritme (o.a. glucose)
* tijdsduur die na het afnemen verstrijkt tot analyse (o.a. kalium, bloedplaatjes)
* stuwing (kalium)
* houding; liggend of zittend
* stress (cortisol en andere stress gerelateerde stoffen in het bloed)
Na de bloedafname gaan de buizen met bloed naar het laboratorium, waar de verdere analyse van het bloed plaatsvindt.
# Erickson Air Crane

De Erickson S-64 Air-Crane of Sikorsky S-64A Skycrane ook wel Dragonfly genoemd, vanwege de gelijkenis met een libel. Is een grote tweemotorige transporthelikopter die in de jaren 60 speciaal werd ontworpen om zware lasten te vervoeren.
De S-64A werd ontwikkeld en gebouwd door Sikorsky. Deze ontwikkeling begon met de S-60, die haar eerste vlucht uitvoerde op 25 maart 1959. De S-60 was bedoeld als proefmodel om het concept van de 'vliegende hijskraan' (flying crane) te testen. De S-60 had twee Pratt & Whitney R-2800 zuigermotoren die 2100 pk leverden, maar Sikorsky vond dat een productieversie turbinemotoren nodig had om een groter hefvermogen te bereiken. De turbinemotoren zijn van het type turboshaft en kwamen ook van Pratt & Whitney, die de JFTD-12A met 4050 pk aanbood, waarmee het totaalvermogen op 8100 pk kwam te liggen.
De S-64A Skycrane, met turbinemotoren, vloog voor het eerst op 9 mei 1962. Een militaire versie kwam er voor het Amerikaanse leger: de CH-54 Tarhe, die zware lasten als tanks en andere militaire voertuigen kon verplaatsen.
De firma Erickson Aircrane (zie onder Externe link) is gevestigd in Central Point in de Amerikaanse staat Oregon en bezit sinds 1992 de rechten om twee versies te bouwen die door Erickson S-64E en S-64F worden genoemd. Erickson bezit tevens de grootste vloot van operationele S-64-helikopters ter wereld.
* De S-64E heeft op zeeniveau een hefvermogen van 10 ton.
* De S-64F heeft op zeeniveau een hefvermogen van 12,5 ton.
De Air-Crane heeft achter in de cockpit een naar achteren gerichte stoel vanwaaruit de last die aan de kraanarm hangt gecontroleerd kan worden. Erickson verhuurt het toestel veel aan bouwbedrijven, die ze gebruiken om bijvoorbeeld de delen van een stalen mast op elkaar te monteren. Ook kan onder de helikopter een watertank worden gemonteerd met een inhoud van 10.000 liter. In deze vorm wordt de Air-Crane door de brandweer ingezet voor het blussen van bosbranden.

## Opbouw

De Air-Crane bestaat in feite uit een brede balk die achteraan in een hoek naar boven de staart vormt. Vooraan hangt de cockpit naar beneden. Halfweg zijn de 2 turbines erop gemonteerd met de brandstoftanks. In het midden aan beide zijkanten zit een aftakking waarop onderaan wielen gemonteerd zijn. Het voorwiel hangt onder de cockpit. De lastkraan, lastcontainer of watertank wordt dan aan die balk gehangen tussen de 2 wielen. De hoofdrotor heeft 6 rotorbladen, de staartrotor heeft er 4. Aan de andere kant van de staartrotor zit nog een kleine staartvleugel.
| Bemanning: | twee piloten + een kraan-operator |
| Leeggewicht: | 8725 kg |
| Lengte: | 21,4 meter |
| Hoogte: | 7,7 meter |
| Rotorspanwijdte: | 21,9 meter |
| Max. laadvermogen: | 12.500 kg |
| Topsnelheid: | 205 km/u |
| Max. vliegtijd: | 4 uur |
| Max. vliegbereik: | 400 km |
| Motoren: | 2 Pratt & Whitney turbines van 4500 of 4800 pk (ngl. model) |

## Externe link

Erickson Aircrane
# Erkovčići

Erkovčići is een plaats in de gemeente Buzet in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 41 inwoners (2001).
# Iveta Rajlich

Iveta Rajlich (geboren Radziewicz; Warschau, 16 maart 1981) is een Poolse schaakster. Zij is sinds 2002 een Internationaal Meester (IM) en sinds 1997 grootmeester bij de vrouwen (WGM).

## Biografie

Iveta Rajlich is beter bekend onder haar geboortenaam Radziewicz, waarvan ze in 2006 afstand deed via haar huwelijk met Vasik Rajlich, de ontwikkelaar van het schaakprogramma Rybka. Sinds 1999 won ze acht keer het Poolse schaakkampioenschap voor vrouwen, voor de laatste keer in 2019.
Bij het Europees schaakkampioenschap voor vrouwen in 2000 werd ze in de kwartfinale uitgeschakeld door de latere finaliste Tatiana Stepovaia, in 2007 werd ze in Dresden zesde. Sinds 1997 is ze grootmeester bij de vrouwen (WGM), sinds 2002 is ze een Internationaal Meester (IM). In september 2009 was haar Elo-rating 2465. In februari 2015 was ze vijfde op de Poolse ranglijst van schaaksters.

## Nationale teams

Met het Poolse nationale vrouwenteam nam ze deel aan de Schaakolympiades in 1998, 2000, 2002, 2004, 2006, 2008 en 2012 met als beste resultaat de derde plaats in 2002.
Ook nam ze deel aan het Wereldkampioenschap schaken voor landenteams voor vrouwen in 2007 en in 2009 en aan het Europees kampioenschap schaken voor landenteams voor vrouwen in 1999, 2001, 2003, 2005, 2007, 2009 en 2013. In 2005 won het Poolse team de titel, in 2007 werd ze met het team tweede, waarbij ze met haar individuele resultaat aan bord 2 tweede was, en de derde Elo-performance had van alle deelneemsters. In 2013 werd ze met het team derde.

## Schaakverenigingen

In de Poolse competitie voor schaakverenigingen speelde Iveta Rajlich in 1996 voor Maraton Warschau, van 1997 tot 2001 voor Stilon Gorzów Wielkopolski, waarmee ze in 1997 en in 1998 kampioen werd, van 2002 tot 2005 voor SS Polfa Grodzisk Mazowiecki, waarmee ze in 2003 ook deelnam aan de European Club Cup, en in 2008, 2009, 2011 en 2012 voor Polonia Votum Wrocław. In de Britse Four Nations Chess League speelde ze in seizoen 2005/06 voor de Slough Sharks en van 2007 tot 2009 voor het team van de Universiteit van Cambridge. In de Duitse bondscompetitie voor vrouwen speelde ze van 1999 tot 2001 voor de Dresdner SC, waarmee ze in 2000 de titel won, in seizoen 2002/03 en van 2004 tot 2008 voor Weiß-Blau Allianz Leipzig, sinds 2008 is ze ingeschreven bij SK Großlehna, waar ze als laatste in seizoen 2009/10 werd ingezet.

## Externe koppelingen

* (en) Informatie over schaakpartijen van Iveta Rajlich op ChessGames.com
* (en) Informatie over schaakpartijen van Iveta Rajlich op 365chess.com
* (en) FIDE-ratinggegevens voor Iveta Rajlich
# Europa van Soevereine Naties

Europa van Soevereine Naties (ESN) is een fractie in het Europees Parlement waarin verschillende nationalistische, radicaal-rechtse en extreemrechtse partijen samenwerken.
De fractie werd gevormd na de parlementsverkiezingen van juni 2024. Het initiatief ging uit van de Duitse partij Alternative für Deutschland (AfD), die in de vorige zittingsperiode aangesloten was bij de fractie Identiteit en Democratie. In mei 2024 was de AfD uit ID gezet, en sindsdien was de partij op zoek naar een nieuwe fractie. Fracties in het Parlement hebben meer rechten en invloed dan niet-aangesloten partijen. Op 10 juli vond de oprichtingsvergadering plaats. AfD-afgevaardigde René Aust en de Pool Stanisław Tyszka (Konfederacja) werden tot co-voorzitters gekozen.
ESN werd de derde en kleinste fractie op de rechterflank, na de Europese Conservatieven en Hervormers (ECR) en de Patriotten voor Europa. Bij de oprichting telde de fractie 25 leden uit acht verschillende lidstaten.
De AfD had bij de verkiezingen 15 zetels behaald. Al voor de verkiezingen was besloten om lijsttrekker Maximilian Krah niet toe te laten, vanwege uitspraken waarin hij het lidmaatschap van de SS vergoelijkte.
De Poolse combinatie Konfederacja Wolność i Niepodległość werd door de AfD uitgenodigd maar was verdeeld over de keuze voor een fractie. Drie van de zes parlementariërs sloten zich aan bij ESN (de drie EP'ers van Wolność), twee neigden naar de Patriotten. De AfD had laten weten dat het zesde lid van Konfederacja niet welkom was vanwege relativerende uitspraken over de Holocaust die zelfs de AfD te ver gingen.

## Leden

| Land | Nationale partij | Zetels 2024 |
| Bulgarije | Wedergeboorte | 3 |
| Duitsland | Alternative für Deutschland | 14 |
| Frankrijk | Reconquête | 1 |
| Hongarije | Mi Hazánk | 1 |
| Litouwen | Tautos ir teisingumo sąjunga | 1 |
| Polen | Wolność | 3 |
| Slowakije | Republika | 1 |
| Tsjechië | Svoboda a přímá demokracie | 1 |
| totaal | totaal | 25 |
* ↑ (en) Neubert, Kjeld, German AfD launches third far-right group “Europe of Sovereign Nations”. www.euractiv.com (10 juli 2024). Geraadpleegd op 11 juli 2024.
* ↑ AfD gooit lijsttrekker Krah uit Europese partijfractie: 'De verkeerde weg'. nos.nl (10 juni 2024). Geraadpleegd op 11 juli 2024.
* ↑ (en) Krzysztoszek, Aleksandra, Polish far-right Confederation MEPs split, join separate far-right EU groups. www.euractiv.com (11 juli 2024). Geraadpleegd op 11 juli 2024.
* ↑ (de) Europaparlament: AfD beschließt Gründung von Fraktion „Europa Souveräner Nationen“ - WELT. DIE WELT (10 juli 2024). Geraadpleegd op 11 juli 2024.
zittingsperiode 2024/2029 Europese Volkspartij · Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten · Patriotten voor Europa · Europese Conservatieven en Hervormers · Renew Europe · De Groenen/Vrije Europese Alliantie · Linkse Fractie · Europa van Soevereine Naties niet-fractiegebonden leden
# John Djojo

John Djojo is een Surinaams beeldhouwer, kunstschilder en ontwerper. Hij maakte enkele grote monumenten.

## Biografie

John Djojo volgde de Akademie voor Beeldende Vorming Amersfoort, en slaagde in 1992 met een bachelorgraad voor beeldhouwen en ontwerp op de kunstacademie van Arnhem / faculteit Utrecht. Hij bouwt miniaturen sinds september 1980 en startte in januari 1982 zijn bedrijf Monumental Sculptures in Suriname.
In 1989 maakte het monument van 7 juni 1989 op de begraafplaats Rusthof over de SLM-ramp bij vliegveld Zanderij. Als naam van de kunstenaar werd Waka Tjopu opgegeven, wat de naam was van het kunstenaarscollectief dat in circa 1983/1984 werd opgericht door René Tosari. Djojo was hierbij aangesloten. Verder kwam het gehele werk, inclusief grafkelder, tot stand door een ingenieursbedrijf, twee aannemers en een constructiebedrijf. Djojo sloot zich later aan bij de Federation of Visual Artists in Suriname (FVAS).
Hij maakte twee Javaanse immigratiemonumenten. Het eerste was in 1990 in de vorm van een gunungan uit de wajang (schimmenspel) ter herinnering aan 100 jaar Javaanse immigratie. Het staat bij het toen nieuwe culturele centrum Sana Budaya in Paramaribo. Het tweede is een beeldengroep ui 2010 ter herinnering aan 120 jaar Javaanse immigratie in Mariënburg, Commewijne.
Op zijn Facebook-pagina maakt hij melding van ook nog zijn volgende kunstwerken:
* Millennium Monument in Lelydorp (circa 2000)
* Going Back Home-kunstwerk (1985) op de 18e Biennale van Sao Paulo, Brazilië
* Miniatuur van Iamgold van mijnen naar productie
* Oude munten voor De Surinaamsche Bank
John Djojo en Reinier Asmoredjo kwamen met hun gezamenlijke ontwerp in 2023 in de finale voor het ontwerp van het nationale slavernijmonument van Suriname. Toen ze in een openlijke brief hun beklag deden over de organisatie en de jurering werd de ontwerpwedstrijd gestaakt.