OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Harold Spencer Jones

Sir Harold Spencer Jones (Kensington, Londen, 29 maart 1890 — Londen, 3 november 1960) was een Engelse astronoom en de tiende Astronomer Royal. Ofschoon zijn naam bij geboorte "Jones" was werd zijn achternaam "Spencer Jones". In 1914 werd hij hoofdassistent aan het Koninklijk Observatorium van Greenwich. Hij bepaalde de parallax van de Zon aan de hand van waarnemingen van planetoïde 433 Eros gedurende haar dichte nadering in 1930 en 1931.
In 1933 werd hij benoemd als Astronomer Royal. Hij was president van de Internationale Astronomische Unie van 1945 tot 1948.

## Eerbewijzen en prijzen

Prijzen
* Gouden medaille van de Royal Astronomical Society (1943)
* Koninklijke medaille (1943)
* Bruce Medal (1949)
* Gouden medaille van de British Horological Institute (1946)
Naar hem genoemd
* Krater Spencer Jones op de Maan
* Krater Jones op Mars
* Planetoïde 3282 Spencer Jones

## Externe link

* 1949 Bruce Medalist
* Bibsys: 2031902
* Bibliothèque nationale de France: cb145103954 (data)
* CiNii: DA11783577
* Gemeinsame Normdatei: 117175900
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1437 4546
* Library of Congress Control Number: n86862685
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub2015871697
* Nationale bibliotheek van Australië: 36019580
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007274188205171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000365731
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068964684
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003429695
* SNAC: w6028z5c
* Système universitaire de documentation: 08203639X
* Trove: 1188583
* Virtual International Authority File: 7780092
* WorldCat (via VIAF): 7780092
# Organoïde

Een organoïde (Engels: organoid) is een kunstmatig gekweekt miniatuurorgaan. Organoïden worden buiten het lichaam (in vitro) gemaakt uit stamcellen, die zodanig geprogrammeerd worden dat ze uitgroeien tot een verkleinde en versimpelde, maar functionele versie van een biologisch orgaan. Omdat organoïden de anatomie en fysiologie van een echt orgaan relatief natuurgetrouw nabootsen, kan men ze gebruiken om biologische mechanismen te ontrafelen, ziektes te modelleren en behandelingen te testen.
Organoïden hebben verschillende voordelen ten opzichte van eenvoudige celculturen. Doordat de complexe, driedimensionale structuur van het orgaan op kleine schaal behouden wordt, is het gedrag van de cellen natuurgetrouwer, en makkelijker te vertalen naar de klinische situatie. Tegelijkertijd blijft het een in vitro-systeem, dat eenvoudig te manipuleren is en goed te monitoren met behulp van microscopie en biochemische technieken – iets dat moeilijker gaat in proefdieren.

## Onderzoek

De meeste organoïden kunnen de functie van het betreffende orgaan zeer effectief nabootsen: ze zijn bijvoorbeeld in staat tot spiercontractie, zenuwgeleiding, hormoonafscheiding of waterfiltratie. Ziektes die optreden in specifieke organen, zoals een spierziekte of neurologische aandoening, kunnen op deze manier levensecht bestudeerd en gemodelleerd worden – zonder gebruik te maken van een in vivo-model (proefdieren). Een belangrijke beperking van organoïden is de geringe vascularisatie (aangroei van bloedvaten) en de afwezigheid van een immuunsysteem.

## Medische toepassingen

De medische toepassingen van organoïden zijn uiteenlopend. Ze kunnen gebruikt worden om de effecten van geneesmiddelen of toxische stoffen op organen te testen, het verloop van infecties in kaart te brengen, tumorontwikkeling te volgen en daarmee antikankermechanismen te ontdekken, organogenese te beschrijven en de invloed van het microbioom te bepalen. Organoïden zijn daarnaast een uitstekende manier om gepersonaliseerde medicijnen te ontwikkelen; medicijnen die beter aansluiten bij de fysiologische eigenaardigheden van een patiënt.
Er wordt ook onderzoek gedaan naar de mogelijkheden van hersenorganoïdes. Naast medische toepassingen zouden die in de toekomst mogelijk ook bepaalde computertaken efficiënter en energiezuiniger kunnen uitvoeren dan computers.
# Grada Eding-Askes

Grada Eding-Askes (Zweeloo, 31 maart 1903 - Holsloot, 4 december 1977) was een toneelschrijfster, voordrachtskunstenares en hoedster van de Drentse taal en cultuur.

## Drents Toneel

Als schrijfster voor de Drentse vereniging 't Aol Volk schreef zij in 1956 haar eerste dialecttoneelstuk. In dit stuk De zun brekt deur krijgt een boerenzoon verkering met de dienstbode van zijn ouders. De toneelstukken spelen meestal in boerenmilieus met als thema's standsverschillen en het vroegere Drentse dorpsleven. Na haar eerste stuk zouden nog vijftien eigen toneelstukken en zes bewerkingen voor de toneelgroep van de vereniging volgen. Haar lied 'Een lindeboom stond diep in het dal' verscheen in 1991 bij Doornbosch en op CD. De jaarlijkse toneelvoorstellingen trokken per seizoen bijna tienduizend bezoekers.
Haar toneelstuk Gien kruuzien op d'baander verscheen in 1978 in boekvorm. In deze streekroman uit de jaren rond 1900 leidt een misverstand tussen een jonge man en zijn zwangere verloofde tot grote gevolgen voor alle betrokkenen.

## Grada Eding-Askesprijs

Haar naam leeft voort in het jaarlijkse Grada Eding-Askesprijs voor kinderen tot en met 16 jaar in twee leeftijdscategorieën: groepen basisschool 1 tot en met 5 en groepen 6 tot en met 8. De voordrachtswedstrijd wordt gehouden in het Emmer Atlas Theater of de Muzeval in Assen. De prijs bestaat uit een wisselbokaal en een geldprijs.

## Klederdracht

Ze bezat een grote collectie Drentse klederdracht, die bestond uit kostuums, oorijzers en mutsen. Ze gaf daarbij demonstraties in het stijven van Drentse mutsen. Eding-Askes was actief voor de palmpaasdansgroep en de jaarlijkse boerenbruiloft in Westenesch.

## Erkenning

In 1972 werd zij met 't Aol Volk onderscheiden met de Drentse Cultuurprijs. Ze woonde eerst in Zweeloo, verhuisde na haar pensionering naar Holsloot en woonde laatste jaren met haar man in Assen. Nadat ze in 1977 om het leven was gekomen bij een verkeersongeval, werd in 1979 een plaquette ter nagedachtenis van haar onthuld in 'Theater Muzeval' in Emmen. Ze werd begraven op Begraafplaats De Wolfsbergen in Emmen. Op 5 november 1979 werd de Drentse historische vereniging 't Volk van Grada opgericht. De vereniging streeft naar het vergaren, bewaren en uitdragen van de Drentse cultuur in al zijn facetten. De jaarlijkse toneelstukken in de Drentse taal worden sinds 1990 gespeeld in het eigen onderkomen, een uit 1681 stammende Saksische boerderij aan het Noordeind in Emmen.
# Anania ledereri

Anania ledereri is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Trichovalva ledereri door Hans Georg Amsel in een publicatie uit 1956.
De soort komt voor in Venezuela.
# Max Wolf

Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf (Heidelberg, 21 juni 1863 – aldaar, 3 oktober 1932) was een Duits astronoom. Hij was een van de grondleggers van de astrofotografie.
Hij werd geboren in Heidelberg. In 1888 promoveerde hij aan de Universiteit van Heidelberg, en trad in 1890 toe tot de wetenschappelijke staf.
Gedurende zijn periode in Heidelberg ontdekte hij meer dan 200 planetoïden, beginnend met 323 Brucia in 1891. Hij ontwikkelde het gebruik van astrofotografische technieken om het ontdekken van planetoïden te vereenvoudigen. De snelheid waarmee planetoïden werden ontdekt nam daardoor aanzienlijk toe ten opzichte van de oudere, visuele, methoden. In tijdopnames verschijnen planetoïden als korte streepjes, als gevolg van hun beweging ten opzichte van de vaste sterren.
Daarnaast ontwikkelde hij het Wolfdiagram dat gebruikt kan worden voor een statistische bepaling van de afstand en extinctie van absorptienevels.

## Ontdekkingen

Hij ontdekte onder meer 588 Achilles (de eerste zogenaamde Trojaan) in 1906, alsmede twee andere Trojanen: 659 Nestor en 884 Priamus. Hij ontdekte ook 887 Alinda in 1918, een aardscheerder uit de Amor groep.
Het Minor Planet Center duidt zijn ontdekkingen aan met "M. F. Wolf"; er is ook een recentere "M. Wolf", wat staat voor Marek Wolf.
Hij ontdekte ook enkele kometen, waaronder 14P/Wolf en 43P/Wolf-Harrington.
Naast planetoïden ontdekte hij ook Wolf 359, een rode dwerg die een van de dichtstbijzijnde sterren is van de Zon. Wolf-Rayetsterren werden echter niet door Max Wolf ontdekt, maar door de Franse astronomen Charles Wolf en Georges Rayet.

## Erkenning

Medailles
* Gold Medal of the Royal Astronomical Society (1914)
* Bruce Medal (1930)
Naar hem vernoemd
* Wolf krater op de Maan
* planetoïde 827 Wolfiana
* Wolfdiagram - gebruikt bij de bepaling van de afstand van absorptienevels
* ↑ https://phys-astro.sonoma.edu/node/1422.
* Bibliothèque nationale de France: cb106854067 (data)
* Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950: 5991
* Gemeinsame Normdatei: 11876988X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0965 6610
* Library of Congress Control Number: n83826773
* Mathematics Genealogy Project: 73765
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 163425221
* PIC: 274876
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A018464591
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 337814
* SNAC: w6q6724p
* Système universitaire de documentation: 07928826X
* Union List of Artist Names: 500459996
* Virtual International Authority File: 40174197
* WorldCat (via VIAF): 40174197
# Promelles

Promelles is een gehucht in Vieux-Genappe, deelgemeenten van de stad Genepiën in de Belgische provincie Waals-Brabant.
Het ligt ruim 2 kilometer ten noordwesten van het centrum van Vieux-Genappe langs de weg naar Lillois, en minder dan een kilometer ten noorden van het gehucht Fonteny.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 wordt hier een gehucht Promelles weergegeven. De kaart toont ook al een vrijstaande boom ten oosten van het gehucht, op de hoogte langs de weg vanuit Vieux-Genappe, de Arbre de Promelles., in l'avenir, 24 oktober 2016
Promelles was ook een heerlijkheid. De Ferme du Comte was bezit van de heer. Hierin bevindt zich de Chapelle Sint-Jean Baptiste..
De landelijke wegen te noorden van Promelles werden in het begin van de 21ste eeuw omgevormd tot de gewestweg N25 met 2x2 rijstroken met een ongelijkvloerse kruising ter hoogte van het gehucht.

## Bezienswaardigheden

* De Chapelle Saint-Jean-Baptiste
* Het gehucht telt enkele historische hoeves: de Ferme Gaillard, de Ferme du Comte, de Ferme de la Vallée en de Ferme Delvaux.
* De Arbre de Promelles, een vrijstaande boom die een historisch herkenningspunt vormt ten oosten van het gehucht.

## Nabijgelegen kernen

Thines, Houtain-le-Val, Vieux-Genappe, Lillois
* ↑ Promelles, un hameau fier de ses traditions
Deelgemeenten: Baisy-Thy · Bousval · Genepiën · Glabais · Houtain-le-Val · Loupoigne · Oud-Genepiën · Ways Overige plaatsen: Bruyère Madame · Baisy · Chênemont · Dernier Patard · Fonteny · Foriest · Fosty · Hattain · Houtain-le-Mont · La Bruyère · La Falise · La Hutte · La Motte · Le Chantelet · Les Flamandes · Loncée · Maison du Roi · Noirhat · Pallandt · Promelles · Quatre Bras · Ry-d'Hez · Sclage · Thy · Trou-du-Bois · Vieux Manants Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Hiëronymus van Aken

Hiëronymus Joannes Wilhelmus van Aken (Maastricht, 22 januari 1796 — aldaar, 19 juli 1860), was een Nederlandse politicus en van 1855 tot 1860 burgemeester van Maastricht.
Van Aken werd onder Frans bewind in 1796 geboren, als zoon van Leo Wilhelmus van Aken (1750-1817) en Sophia Theodora Josepha Wilhelmina de Moers. Zijn vader was gemeenteraadslid te Maastricht 1816, alsook rijproost van de schepenbanken van Zichen en Zussen. Zijn zus Theresia trouwde met Petrus Lambertus Janssens, burgemeester van Bunde.
Van Aken werkte als controleur der waarborg van gouden en zilveren voorwerpen, vervolgens als districtscommissaris en als plaatsvervangend kantonrechter. Hij was van 1835 tot 1839 en van 1855 tot 1860 lid van de Maastrichtse gemeenteraad, alsmede lid van de Provinciale Staten van Limburg (1841-1860).
Vanaf 1855 was hij burgemeester van Maastricht. Tijdens zijn bestuursperiode werd de gasfabriek van Maastricht opgericht. Van Aken overleed in 1860 op 64-jarige leeftijd.
Van Aken was ridder van de Nederlandse Leeuw en commandeur van de Eiken Kroon.
# Jaap Mulder (voetballer)

Jaap Mulder (Leeuwarden, 25 november 1943) is een Nederlands voormalig voetballer die uitkwam voor VV Leeuwarden, SC Cambuur en VV Heerenveen, later ging hij verder bij de amateurs van FVC. Hij speelde als aanvaller.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1960/61 | Leeuwarden | Nederland | Eerste divisie A | – | – | – | 3 | 0 | 0 | – | – | – | 3 |
| 1961/62 | Leeuwarden | Nederland | Eerste divisie A | – | – | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – |
| 1962/63 | Leeuwarden | Nederland | Tweede divisie A | – | 2 | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | 2 |
| 1963/64 | Leeuwarden | Nederland | Tweede divisie A | – | 1 | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | 1 |
| 1964/65 | Cambuur | Nederland | Tweede divisie A | – | 2 | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | 2 |
| 1965/66 | Cambuur | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – |
| 1966/67 | Cambuur | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – |
| 1967/68 | Cambuur | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – |
| 1968/69 | Cambuur | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – |
| 1969/70 | Heerenveen | Nederland | Tweede divisie | – | 2 | 1 | 1 | 0 | 0 | – | – | – | 3 |
| 1970/71 | Heerenveen | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – |
| 1971/72 | Heerenveen | Nederland | Eerste divisie | – | – | – | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | 7 | – | 4 | 0 | 0 | – | – | – | 11 |

## Erelijst
### Met SC Cambuur

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Kampioen Tweede Divisie | 1x | 1964/65 |

### Met VV Heerenveen

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Kampioen Tweede Divisie | 1x | 1969/70 |
# Grace Chisholm Young

Grace Chisholm Young (1868–1944) was een Brits wiskundige. Zij was getrouwd met William Henry Young, en veel van haar publicaties zijn onder zijn naam gepubliceerd, en enkele onder de naam van hun beiden.
Op zeventienjarige leeftijd slaagde Chisholm voor het toelatingsexamen van de Universiteit van Cambridge, waar ze medicijnen wilde studeren. Haar ouders wilden haar echter niet steunden in deze studie en wilden dat zij zich met sociaal werk in Londen bezig zou gaan houden. Het duurde daarom nog vier jaar eer ze zou beginnen met studeren, aan Girton College, een vrouwencollege dat verbonden was aan de Universiteit van Cambridge. Daar ontdekte ze dat wiskunde haar goed lag. Haar ouders waren enigszins van mening veranderd, want voor wiskunde hoefde je in elk geval als beschaafde vrouw niet vaak de deur uit. Zij excelleerde zowel in Cambridge als bij het examen van de Final Honors School of Mathematics in Oxford.
Ze ging vervolgens naar het Duitse Göttingen om daar wiskunde te studeren, samen met haar mentor en inmiddels echtgenoot William Young. In 1895 promoveerde zij bij de wiskundige Felix Klein op het proefschrift Algebraisch-gruppentheoretische Untersuchungen zur sphärischen Trigonometrie. Voor die promotie verkreeg ze een speciale ontheffing van de Duitse regering. Zij promoveerde magna cum laude en mocht, in tegenstelling tot een voorgangster circa 20 jaar eerder, Sofia Kovaleskaja, alle ceremonies bijwonen.
Dat Chisholm haar naam niet onder de gepubliceerde papers zette was een economische keuze, de publicatie onder de naam van haar echtgenoot zou meer materieel gewin opleveren. Zij werkte talloze malen mee met de 170 artikelen die haar man schreef. Volgens de tekst in een brief aan een vriendin, die zij schreef op latere leeftijd, vond zij het echter prettig om anoniem te incognito te zijn, en wilde ze niet verward worden met moderne ambitieuze vrouwen. Bovendien vond zij haar man, die wat chaotisch van aard was, een creatievere wiskundige. Niettemin stond haar naam als enige op 18 papers.
Tussen 1896 en 1905 kregen Chisholm en Young zes kinderen, die Chisholm opvoedde in Genève, terwijl haar man allerlei banen in het buitenland aanvaarde. Niettemin rondde ze alsnog haar studie geneeskunde af en schreef ze twee kinderboeken om de wetenschappelijke kennis bij kinderen te vergroten, Bimbo: A Little Real Story for Jill and Molly (1905), met een uitleg waar de baby's vandaan komen, en Bimbo and the Frogs: Another Real Story (1907), dat handelt over cellen. De omslagen voor beide boeken zijn ontworpen door Alice B. Woodward.
* 1 2 MacTutor History of Mathematics archive.
* ↑ Margriet van der Heijden, Alle wiskundige credits gingen naar haar man. NRC (20 maart 2020). Gearchiveerd op 19 mei 2022.
* 1 2 3 4 Margriet van der Heijden (2022). Ongekend. Over vrouwen in de natuurwetenschap die over het hoofd werden gezien.. Uitgerij Nieuwezijds. ISBN 9789057125683.
* ↑ (en) Grace Chisholm Young (1868-1944), Girton mathematician – Cambridge University Library Special Collections (19 juli 2022). Geraadpleegd op 29 april 2024.
# This Will Destroy You

This Will Destroy You is een Amerikaanse post-rockband. De band speelt instrumentale muziek.

## Geschiedenis

De band begon in 2005 en bracht in 2006 een kort album getiteld Young Mountain uit, die oorspronkelijk als demo was bedoeld. Deze kreeg zeer positieve kritieken. Hierna begon de band met de opnamen voor hun debuutalbum, This Will Destroy You, in 2007. Dit album werd begin 2008 uitgebracht onder hetzelfde platenlabel, Magic Bullet Records.
Ze brachten ook een split-ep uit, Field Studies uit januari 2009, samen met de band Lymbyk Systym. De ep bevat twee nummers van This Will Destroy You, namelijk "Brutalism and the Worship of the Machine" en "Freedom Blade". Op 10 augustus 2010 bracht de band een tweenummerige 12 inch-ep uit getiteld Moving on the Edges of Things gevolgd door een 7 inch-single "Communal Blood" in december datzelfde jaar. Dit is de eerste single van de band en het was afkomstig van het album Tunnel Blanket. In september 2010 speelde de band op het Incubatefestival te Tilburg.

## Discografie
### Albums

* Young Mountain (2006)
* This Will Destroy You (2008)
* Tunnel Blanket (2011)
* Live in Reykjavik, Iceland (2013)
* Another Language (2014)
* New Others Part One (2018)
* New Others Part Two (2018)

### Ep's

* Field Studies (met Lymbyc Systym) (2009)
* Moving on the Edges of Things (2010)

### Singles

* Communal Blood (2010)
* Dustism (2014)
* Invitation (2014)
* Kitchen (2017)
* The Puritan (2017)
* Escape Angle (2018)
* Go Away Closer (2018)

## Bijzonderheden

* Het nummer "There are Some Remedies Worse than the Disease" is te horen in de trailer van de film The Taking of Pelham 123
* Het nummer "Quiet" is te horen in de trailer van de film William Kunstler: Disturbing the Universe
* Het nummer "I Believe in Your Victory" kan men horen in een televisie reclame uit 2009 voor New Balance Television
* Het nummer "Burial on the Presidio Banks" is de horen in de laatste scene van de aflevering "Flight Risk" uit de serie CSI: Miami
# Jan Gerrit Scheurer

Jan Gerrit Scheurer (Borculo, 3 maart 1864 – Apeldoorn, 20 juni 1928) was lid van de Tweede Kamer voor de ARP. Toen zijn vader in 1868 hoofdonderwijzer van de OL-school in Gelselaar werd, verhuisde hij mee naar Gelselaar.
Hij volgde de opleiding tot onderwijzer, en daarna tot zendeling-arts. Hij is vertrokken naar Indië, en opende daar een hospitaal in Jogjakarta.
Hij kwam terug naar Nederland in 1906. In Nederland werd hij arts bij de stichting 'sHeerenloo in Ermelo.
De gemeente Apeldoorn gaf een bibliografie uit onder nummer ISBN 978-90-8788-058-3
# Arnaud Wijnen

Arnaud Wijnen, (Tilburg) is een oud-profvoetballer die voor Willem II elf wedstrijden speelde in de Eredivsie en daarbij één keer een doelpunt maakte.
# Merkers

Merkers is een plaats in de Duitse gemeente Krayenberggemeinde in Thüringen. De gemeente maakt deel uit van het Wartburgkreis. Merkers wordt voor het eerst genoemd in een oorkonde uit 1308. Het dorp werd in 1994 samengevoegd met Kieselbach en maakt sinds 2013 deel uit van Krayenberggemeinde.

## Geschiedenis

De plaats werd voor het eerst genoemd in 1308, toen de „Ronnmühle“ werd verkocht aan het klooster Frauensee. In de 15e eeuw werd Merkers genoemd als een wüstung (verlaten dorp), en voor de Dertigjarige Oorlog woonden er 28 gezinnen, waarvan er na de oorlog nog twaalf overbleven.
In de 19e eeuw begon Merkers zich verder te ontwikkelen: in 1878 werd de smalspoorlijn aangelegd en in 1910 begon de winning van kalizout in de Merkerser schacht, wat leidde tot een aanzienlijke toename van het aantal inwoners. In 1925 werd het Kaliwerk Merkers geopend.
In 1938 leidde een ongeluk met koolstofdioxide in de schacht van Merkers tot elf dodelijke slachtoffers.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkten 700 krijgsgevangenen en dwangarbeiders uit bezette landen in de kalizoutinrichtingen van Merkers en omstreken. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd in april 1945 een hoeveelheid goud, geld en kunstschatten ontdekt die door de nazi's in de mijn waren verborgen. Het 3e Amerikaanse leger ontdekte de schatten, en generaal Dwight D. Eisenhower, die later president van de VS werd, bracht een bezoek aan de locatie. Dit werd later behandeld in de film The Monuments Men.
Na de opdeling lag Merkers in de DDR. In de jaren 60 van de twintigste eeuw bezochten de Russische kosmonauten Joeri Gagarin en Valentina Teresjkova Merkers. Gagarin hield een toespraak voor 15.000 mensen. Een monument herinnert aan dit bezoek.
In 1994 werden de gemeenten Kieselbach en Merkers samengevoegd, en in 2013 fuseerde de gemeente Merkers-Kieselbach met Dorndorf tot de Krayenberggemeinde.
# Aartsengel Michaëlkerk (Genk)

De Aartsengel Michaëlkerk is de parochiekerk van de Oekraïense autocefale Orthodoxe Kerk, onderdeel van het Oecumenisch patriarchaat van de Orthodoxe Kerk in België en ressorterend onder het Oecumenisch patriarchaat van Constantinopel.
Het kerkgebouw is gelegen aan de Hulshagenstraat te Genk, in de wijk Hoevenzavel, westelijk van Waterschei. Het werd gebouwd vanaf 1984 en in 1986 ingewijd en is een ontwerp van de architect-ingenieur Guido Walgraeve uit Genk. De kerk, in Byzantijnse stijl gebouwd, bezit een bijzondere iconostase.
De diensten worden gehouden in het Oekraïens.

## Externe link

* Parochie Aartsengel Michaël