OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# NK Driebanden Ereklasse 1930-1931

Het Nederlands kampioenschap in de biljartdiscipline driebanden in het seizoen 1930-1931 werd gespeeld van 16 tot en met 19 april 1931 in Haarlem. Hendrik Robijns behaalde de titel.

## Eindstand

| RANG | SPELER | GESP | PP | CAR | BRT | MOY | PMOY | HS |
| | Hendrik Robijns | 7 | 14 | 350 | - | 0,642 | 0,877 | 6 |
| | Arnoud Sengers | 7 | 12 | - | - | 0,602 | 0,724 | 8 |
| | Carel Koopman | 7 | 8 | - | - | 0,567 | 0,925 | 8 |
| 4 | Domenicus de Foeljaeger | 8 | 4 | - | - | 0,483 | 0,568 | 7 |
| 5 | Jef van Bever | 7 | 6 | - | - | 0,528 | 0,625 | 5 |
| 6 | Cornelis Sluiters | 7 | 4 | - | - | 0,486 | 0,520 | 6 |
| 7 | Jacques Groenteman | 7 | 4 | - | - | 0,447 | 0,649 | 4 |
| 8 | Joe Kleerekooper | 7 | 0 | - | - | 0,397 | geen | 5 |
| TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | - | - | 0,515 | 0,925 | 8 |
* Archief KNBB
Amsterdam 1925-1926 · Den Haag 1926-1927 · Den Haag 1927-1928 · Den Haag 1928-1929 · Haarlem 1929-1930 · Haarlem 1930-1931 · Amsterdam 1931-1932 · Amsterdam 1932-1933 · Haarlem 1933-1934 · Tilburg 1934-1935 · Rotterdam 1935-1936 · Amsterdam 1936-1937 · Amsterdam 1937-1938 · Amsterdam 1938-1939 · Amsterdam 1939-1940 · Utrecht 1940-1941 · Utrecht 1941-1942 · Utrecht 1942-1943 · Amsterdam 1943-1944 · Tilburg 1945-1946 · Utrecht 1946-1947 · Arnhem 1947-1948 · Rotterdam 1948-1949 · Enschede 1949-1950 ·
Den Haag 1950-1951 · Tilburg 1951-1952 · Utrecht 1952-1953 · Rotterdam 1953-1954 · Amsterdam 1954-1955 · Arnhem 1955-1956 · Amsterdam 1956-1957 · Amersfoort 1957-1958 · Breda 1958-1959 · Rotterdam 1959-1960 · Breda 1960-1961 · Utrecht 1961-1962 · Hilversum 1962-1963 · Waalwijk 1963-1964 · Nijmegen 1964-1965 · Amsterdam 1965-1966 · Waalwijk 1966-1967 · Rotterdam 1967-1968 · Alkmaar 1968-1969 · Tilburg 1969-1970 · Arnhem 1970-1971 · Waalwijk 1971-1972 · Heeswijk-Dinther 1972-1973 · Oosterhout 1973-1974 · Bergeijk 1974-1975 · Leeuwarden 1975-1976 · Heeswijk-Dinther 1976-1977 · Beekbergen 1977-1978 · Sassenheim 1978-1979 · Gilze 1979-1980 · Amstelveen 1980-1981 · Vlijmen 1981-1982 · Berkhout 1982-1983 · Eersel 1983-1984 · Wijchen 1984-1985 · Waalwijk 1985-1986 · Oldenzaal 1986-1987 · Gorssel 1987-1988 · Rosmalen 1988-1989 · Groningen 1989-1990 · Dongen 1990-1991 · Breda 1991-1992 · Utrecht 1992-1993 · Veghel 1993-1994 · Veghel 1994-1995 · Veghel 1995-1996 · Veghel 1996-1997 · Veghel 1997-1998 · Veghel 1998-1999 · Veghel 1999-2000 · Veghel 2000-2001 · Veghel 2001-2002 · Veghel 2002-2003 · Veghel 2003-2004 · Veghel 2004-2005 ·
Veghel 2006-2007 · Goes 2007-2008 ·
Nijverdal 2009-2010 · Nijverdal 2010-2011 · Kapelle 2011-2012 · Zevenbergen 2012-2013 · Kaatsheuvel 2013-2014 · Kaatsheuvel 2014-2015 · Berlicum 2015-2016 · Berlicum 2016-2017 · Berlicum 2017-2018 · Berlicum 2018-2019 · Berlicum 2019-2020 Berlicum 2020-2021 Berlicum 2021-2022 Berlicum 2022-2023
Wereldkampioenschap Driebanden · Europees Kampioenschap Driebanden · Wereldkampioenschap Driebanden voor Landenteams
# Yusuke Hatanaka

Yusuke Hatanaka (Japans: 畑中勇介, Hatanaka Yūsuke; Tokio, 21 juni 1985) is een Japans voormalig wielrenner die anno 2025 ploegleider is voor Kinan Racing Team. Hij begon zijn carrière in 2008 bij Skil-Shimano en won voor deze ploeg een etappe in de Jelajah Malaysia. Na een jaar vertrok hij naar Shimano Racing Team.

## Belangrijkste overwinningen
### 2008

    7e etappe Jelajah Malaysia
    1e etappe deel B Brixia Tour (ploegentijdrit)

### 2011

    2e etappe Ronde van Okinawa

### 2017

    Japans kampioen op de weg, Elite

### 2018

    1 Aziatisch kampioenschap ploegentijdrijden, Elite

## Ploegen

* 2008 – Skil-Shimano
* 2009 – Shimano Racing Team
* 2010 – Shimano Racing Team
* 2011 – Shimano Racing Team
* 2012 – Shimano Racing Team
* 2013 – Shimano Racing Team
* 2014 – Shimano Racing Team
* 2015 – Team UKYO
* 2016 – Team UKYO
* 2017 – Team UKYO
* 2018 – Team UKYO
* 2019 – Team UKYO
* 2020 – Team UKYO
* 2021 – Kinan Racing Team
* 2022 – Kinan Racing Team
* 2023 – Kinan Racing Team
* 2024 – Kinan Racing Team
* (en) Profiel van Yusuke Hatanaka op ProCyclingStats
* Profiel van Yusuke Hatanaka op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Yusuke Hatanaka op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Yusuke Hatanaka op de website van de UCI
* Profiel van Yusuke Hatanaka op De wielersite
Wielerploegen van Yusuke Hatanaka
Abe · Bacquet · den Bakker · Beppu · Curvers · Deroo · Doi · Goesinnen · Hatanaka · Hirose · Houanard · van Hummel · Hupond · Iino · Ji · Jin · Kano · Lhotellerie · Nodera · Rooijakkers · Siedler · Suzuki · Timmer · Veelers · Wagner · Chaigneau (stagiair) · De Backer (stagiair)
Araque · Hatanaka · Hirai · Hiratsuka · Hucker · Koishi · Kreder · de Maar · Nakai · Prades · Pujol · S. Tokuda · T. Tokuda · Yokotsuka · Yoshioka
# Orde van de Kroon van Terengganu

De Meest Eervolle Orde van de Kroon van Terengganu of "Darjah Kebesaran Mahkota Terengganu Yang Amat Mulia" werd op 19 juni 1962 door Sultan Ismail Nasir ud-din Shah van Terengganu ingesteld. Anders dan de meeste andere Maleisische ridderorden heeft deze orde van verdienste een maximaal aantal ridders in elk van de vier graden.
* Companion of "Setia". De 100 Companions dragen de ster van de orde aan een lint om de hals en voeren de letters SMT achter hun naam.
* Lid of "Ahli". De 200 leden dragen hun ster aan een lint op de linkerborst en voeren de letters AMT achter hun naam.
De twee hoogste graden ontvangen met hun onderscheiding ook adeldom.
Het lint is goudoranje met een brede witte middenstreep. Tussen de kleuren en ook als bies is een smalle zwarte streep aangebracht. Zoals in een islamitisch land te verwachten is, zijn de sterren en kleinoden alle achtpuntige zilveren "bintangs" of sterren. Een kruis zou niet op zijn plaats zijn.
De versierselen en inrichting van de orde volgen het voorbeeld van de Britse Orde van Sint-Michaël en Sint-George die vaak aan de sultans van Perlis en hun kroonprinsen werd toegekend. De vierde graad is een Maleisische toevoeging en dat geldt ook voor de medaille.
De ster is wit en heeft vijf punten. Daartussen zijn korte gebriljanteerde zilveren stralen aangebracht. Het medaillon is wit en draagt een koningskroon. De ring daaromheen is blauw.
Het kleinood is een vijfarmig kruis met tien punten.Tussen de armen zijn gouden stralen aangebracht. Er is geen verhoging. De zware gouden keten heeft 18 rijkbewerkte schakels.
# NK Driebanden Ereklasse 1937-1938
## Eindstand

NK DRIEBANDEN Ereklasse 1937-1938 - EINDSTAND :
| RANG | SPELER | GESP | PP | CAR | BRT | MOY | PMOY | HS |
| | Arie Bos | 7 | 13 | - | - | 0,774 | 1,785 | 10 |
| | Arnoud Sengers | 7 | 12 | - | - | 0,693 | 0,909 | 7 |
| | Hans Petersen | 7 | 9 | - | - | 0,595 | 0,862 | 6 |
| 4 | Philip Schmidt | 7 | 6 | - | - | 0,596 | 0,892 | 5 |
| 5 | Nico Gobits | 7 | 6 | - | - | 0,576 | 0,847 | 6 |
| 6 | Joop Lambermont | 7 | 4 | - | - | 0,508 | 0,746 | 5 |
| 7 | Piet Geestman | 7 | 3 | - | - | 0,533 | 0,833 | 10 |
| 8 | Jan Sweering | 7 | 3 | - | - | 0,530 | 0,574 | 6 |
| TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | - | - | 0,597 | 1,785 | 10 |
* Archief KNBB
Amsterdam 1925-1926 · Den Haag 1926-1927 · Den Haag 1927-1928 · Den Haag 1928-1929 · Haarlem 1929-1930 · Haarlem 1930-1931 · Amsterdam 1931-1932 · Amsterdam 1932-1933 · Haarlem 1933-1934 · Tilburg 1934-1935 · Rotterdam 1935-1936 · Amsterdam 1936-1937 · Amsterdam 1937-1938 · Amsterdam 1938-1939 · Amsterdam 1939-1940 · Utrecht 1940-1941 · Utrecht 1941-1942 · Utrecht 1942-1943 · Amsterdam 1943-1944 · Tilburg 1945-1946 · Utrecht 1946-1947 · Arnhem 1947-1948 · Rotterdam 1948-1949 · Enschede 1949-1950 ·
Den Haag 1950-1951 · Tilburg 1951-1952 · Utrecht 1952-1953 · Rotterdam 1953-1954 · Amsterdam 1954-1955 · Arnhem 1955-1956 · Amsterdam 1956-1957 · Amersfoort 1957-1958 · Breda 1958-1959 · Rotterdam 1959-1960 · Breda 1960-1961 · Utrecht 1961-1962 · Hilversum 1962-1963 · Waalwijk 1963-1964 · Nijmegen 1964-1965 · Amsterdam 1965-1966 · Waalwijk 1966-1967 · Rotterdam 1967-1968 · Alkmaar 1968-1969 · Tilburg 1969-1970 · Arnhem 1970-1971 · Waalwijk 1971-1972 · Heeswijk-Dinther 1972-1973 · Oosterhout 1973-1974 · Bergeijk 1974-1975 · Leeuwarden 1975-1976 · Heeswijk-Dinther 1976-1977 · Beekbergen 1977-1978 · Sassenheim 1978-1979 · Gilze 1979-1980 · Amstelveen 1980-1981 · Vlijmen 1981-1982 · Berkhout 1982-1983 · Eersel 1983-1984 · Wijchen 1984-1985 · Waalwijk 1985-1986 · Oldenzaal 1986-1987 · Gorssel 1987-1988 · Rosmalen 1988-1989 · Groningen 1989-1990 · Dongen 1990-1991 · Breda 1991-1992 · Utrecht 1992-1993 · Veghel 1993-1994 · Veghel 1994-1995 · Veghel 1995-1996 · Veghel 1996-1997 · Veghel 1997-1998 · Veghel 1998-1999 · Veghel 1999-2000 · Veghel 2000-2001 · Veghel 2001-2002 · Veghel 2002-2003 · Veghel 2003-2004 · Veghel 2004-2005 ·
Veghel 2006-2007 · Goes 2007-2008 ·
Nijverdal 2009-2010 · Nijverdal 2010-2011 · Kapelle 2011-2012 · Zevenbergen 2012-2013 · Kaatsheuvel 2013-2014 · Kaatsheuvel 2014-2015 · Berlicum 2015-2016 · Berlicum 2016-2017 · Berlicum 2017-2018 · Berlicum 2018-2019 · Berlicum 2019-2020 Berlicum 2020-2021 Berlicum 2021-2022 Berlicum 2022-2023
Wereldkampioenschap Driebanden · Europees Kampioenschap Driebanden · Wereldkampioenschap Driebanden voor Landenteams
# Drew Morey

Drew Morey (27 november 1996) is een Australisch wielrenner.

## Carrière

In 2017 won Morey, in dienst van Terengganu Cycling Team, de eerste etappe in de Ronde van Flores. De thuisrijder Jamal Hibatullah werd twee seconden later tweede. De leiderstrui die Morey aan zijn overwinning overhield raakte hij een dag later kwijt aan Nick Miller. Twee maanden later werd hij, achter Davide Rebellin, tweede in de eerste etappe van de Ronde van Ijen. In december werd hij tweede in het eindklassement van de Ronde van Quanzhou Bay, met zes seconden achterstand op Max Stedman.

## Overwinningen
### 2017

    1e etappe Ronde van Flores

### 2019

    Oita Urban Classic

## Ploegen

* 2017 – Drapac-Pat's Veg Holistic Development Team (tot 22 juni)
* 2017 – Terengganu Cycling Team (vanaf 23 juni)
* 2018 – Terengganu Cycling Team (tot 3 juni)
* 2018 – Mitchelton-BikeExchange (vanag 4 juni)
* 2019 – Terengganu Inc. TSG Cycling Team
* 2020 – Terengganu Inc. TSG Cycling Team
* 2021 – Team BridgeLane
* 2022 – Team BridgeLane
* 2023 – Kinan Cycling Team
* 2024 – Kinan Racing Team
* 2025 – Kinan Racing Team
* (en) Profiel van Drew Morey op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Drew Morey op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Drew Morey op de website van de UCI
* Profiel van Drew Morey op De wielersite
Evans · Featonby · Kaesler · Katsonis · Kent-Spark · Monk · Morey · Pane · Ross · White · Yates
Ahmad Zamri · Batmunkh · Eyob · Goh · Lakasek · Marzuki · Mat Amin · Morey · Othman · Ovetsjkin · Romli · Rosdi · H. Saleh · Z. Saleh · Zulkurnain
# Canal d’Ille-et-Rance

De Ille is een thans bijna volledig gekanaliseerde rivier in Bretagne, Frankrijk. De naam is terug te vinden in die van het departement Ille-et-Vilaine. Sinds de kanalisering spreekt men eerder van het kanaal van Ille-et-Rance. De Ille is (was) een zijrivier van de Vilaine, die het water afvoert naar de Bretoense zuidkust. De Rance is een rivier die naar de Bretoense noordkust stroomt. Het kanaal vormt een noord-zuid-scheepvaartverbinding door het binnenland van Bretagne, die Rennes en Saint-Malo met elkaar verbindt.
Het kanaal bevindt zich voor het grootste deel in de bedding van de Ille en wordt gevoed door zijriviertjes zoals de Illet of kleine Ille te Saint-Grégoire bij Rennes. De Ille is zo goed als helemaal opgegaan in het kanaal, van bij de samenvloeiing met de Vilaine tot aan de sluizen van Hédé, die over de waterscheiding toegang geven tot de Rance.
De bouw van het kanaal is begonnen onder Napoleon. Over 84 kilometer doorkruist het kanaal 28 gemeenten, 16 van Ille-et-Vilaine en 12 van Côtes-d'Armor. Twee andere gemeenten, Feins en Gosné, zijn ook betrokken omdat zij het kanaal mee van water voorzien. Bij deze dertig gemeenten van de Ille, moeten nog de dertien gemeenten gevoegd worden die aan de Rance liggen.
# Coronacrisis in Oostenrijk

De coronacrisis in Oostenrijk begon op 25 februari 2020 toen de eerste besmetting met het coronavirus SARS-CoV-2 in Oostenrijk werd vastgesteld.

## Tijdlijn

Op 25 februari 2020 werden de eerste twee besmettingen in Oostenrijk bevestigd, een 24-jarige man en een 24-jarige vrouw uit Lombardije (Italië). Zij testten positief en werden behandeld in een ziekenhuis in Innsbruck (Tirol).
Op vrijdag 13 maart werden de skigebieden in het Paznauntal en het skidorp Sankt Anton onder quarantaine geplaatst. In het plaatsje Ischgl in het Paznautal worden veel besmettingen gelinkt aan een après-skibar. Daar zou een Duitse barman honderden bezoekers hebben besmet, wellicht zelfs rond de duizend. De bar is gesloten op diezelfde dag na ontdekking dat hij het virus had.
Vanaf 16 maart 2020 ging het land in een lockdown. Vanaf 14 april begon men met het afbouwen van de maatregelen.

### Maatregelen

Het land ging vanaf 16 maart in een lockdown, waarbij in het gehele land alleen het huis verlaten mag worden voor de volgende redenen:
* Dringende noodzakelijke professionele activiteiten
* Noodzakelijke aankopen (boodschappen of medicatie)
* Andere mensen helpen
* Een wandeling maken, alleen of in gezelschap met naasten uit hetzelfde huishouden

### Afbouw maatregelen

14 april begon de afbouw van de maatregelen. Kleine winkels, bouwmarkten en tuincentra mogen weer open. Voorwaarde om weer open te mogen is dat alle klanten en medewerkers mondkapjes dragen.

### Tweede lockdown
#### Vleesfabrieken

Op 5 juli waren er in drie grote vleesverwerkende bedrijven coronagevallen geconstateerd. Waar bij fabrieken in de buurt van de Duitse grens de besmettingen in de kleine getallen bleef, waren er bij de fabriek van Tönnies meer dan 1400 medewerkers positief getest. Hierdoor gaf de regionale overheid 7000 medewerkers opdracht om in quarantaine te gaan. Mogelijk leidde de lage temperatuur en het rondblazen van lucht in abattoirs tot de snelle verspreiding van het virus.

#### Lockdown

Vanaf 17 november ging Oostenrijk weer in een lockdown vanwege een continue stijging van het aantal besmettingen. Deze lockdown bleef in ieder geval tot 6 december van kracht.
* ↑ Coronapatiënt Sebastiaan (31) ziekte onvoldoende uit en heeft nu longontsteking NOS (18 maart 2020). Gearchiveerd op 30 januari 2022.
* ↑ ’Duitse barman besmette duizend mensen met corona’. Telegraaf (17 maart 2020). Geraadpleegd op 18 maart 2020.
* 1 2 Oostenrijk begint versoepeling coronamaatregelen. Telegraaf (14 april 2020). Geraadpleegd op 14 april 2020.
* ↑ "Coronavirus nu ook in vleesfabrieken in Oostenrijk", Trouw, 6 juli 2020. Geraadpleegd op 14 september 2024.
* ↑ Oostenrijk vanaf dinsdag weer in lockdown. De Telegraaf (14 november 2020). Geraadpleegd op 14 november 2020.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 2020 coronavirus pandemic in Austria op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jean-Baptiste Réveillon

Jean-Baptiste Réveillon (Parijs, 1725 - aldaar, 1811) was een Frans producent en ondernemer in de beginperiode van de behangindustrie.

## Biografie

Réveillon ging in 1741 in de leer bij een handelaar in fournituren. In 1753 begon hij zijn eigen bedrijf en specialiseerde zich in Engels fluweelpapier. Dat blauwe papier won steeds meer aan populariteit, vooral toen Madame de Pompadour op aanraden van graaf Mirepoix haar appartementen met dat papier liet behangen. Tijdens de Zevenjarige oorlog was er geen handel met Engeland mogelijk. Door zijn eigen behangfabriekje in de voorstad Faubourg St Antoine te beginnen, wist hij bovendien de strenge regels van de gilden te omzeilen. De schilder Jean-Baptiste Pillement ontwikkelde voor hem een sneldrogende verf. De zaken liepen nog beter toen hij in 1775 begon met een eigen papierfabriek en een jaar later een winkel tegenover de Tuilerieën. Réveillon werd beroemd met het produceren en verkopen van neo-klassiek behang met guirlandes, linten en kransen, gebaseerd op fresco's van Rafaël en muurschilderingen uit Pompeï en Herculaneum.
Aanvankelijk imiteerde Réveillon damastpatronen, later zijdepatronen uit Lyon en Indiase sitsen, Engelse chintz, Chinees textiel of arabesken.
In 1783 kreeg hij een koninklijk predicaat toen hij een nieuw soort papier had ontwikkeld. Réveillon was sterk betrokken bij de ontwikkeling van de luchtballon, die op 15 oktober werd opgelaten vanuit het park van zijn landhuis La Folie Titon. Réveillon leverde de Gebroeders Montgolfier adviezen, geld en 24 rollen azuurblauw behang om over de luchtballon te plakken, die Aerostate Réveillon werd gedoopt. Nadat het experiment met aantal dieren en enkele solovluchten waren gelukt, stapte niet hij zelf, maar zijn werknemer André Giroud de Villette met Jean-François Pilâtre de Rozier in de korf, die echter vast zat aan een touw.
In 1789 had Réveillon driehonderd mannen en vrouwen in dienst. Op 27 en 28 april 1789 braken er in Parijs rellen uit omdat het gerucht ging dat Réveillon de lonen wilde verlagen en op een verkiezingsbijeenkomst had geopperd de vaste broodprijs af te schaffen. Zijn huis, dat hij in 1765 had overgenomen van wapeninspecteur Évrard Titon du Tillet en was volgestouwd met boeken, schilderijen en kostbare meubelen, werd aangevallen. Alles werd verwoest of in brand gestoken, uitgezonderd de 2.000 flessen wijn die in de kelder lagen opgeslagen. Er is geschoten met kanonnen en er vielen volgens sommigen 25, volgens anderen meer dan 900 doden. Réveillon en zijn familie wisten te ontsnappen via een muur en vluchtte op aanraden van Jacques Necker naar de Bastille. In de processen die volgden zijn dood- en galeistraffen uitgevaardigd. Uitgezonderd de Bestorming van de Tuilerieën op 10 augustus 1792, toen de koning gevangengenomen werd en de Zwitserse Garde werd aangevallen, was het een van de bloedigste dagen in de Franse Revolutie.
Réveillon vluchtte naar Engeland en verhuurde zijn bedrijf. Zijn opvolgers, Jacquemart & Bénard, produceerden behang tot 1840.

## Bron

Schama, S. (1989) Citizens. A Chronicle of the French Revolution, p. 326-30.
# Johannes Cornelis Frankevoort

Johannes Cornelis Frankevoort (Den Helder, 2 juli 1912 – aan boord van de "Cap Arcona", 3 mei 1945) was een Nederlands politieagent en actief Jodenjager.

## Opleiding en werk

Frankevoort werkte sinds 1941 bij de Hengelose politie. Daar werd hij door zijn NSB-achtergrond, hij was al lid vanaf oktober 1940, door zijn chef Wuijster gevraagd voor een speciale functie ter opsporing en arrestatie van Joden. Als beloning werd hem een officiersrang in het vooruitzicht gesteld. Vanaf april 1941 was hij aangesloten bij de SS en vanaf april 1942 bij het Rechtsfront. Daarnaast was hij Sturmbannführer. Hij volgde een opleiding aan de SS-Schule Avegoor, waarna hij in februari 1944 nog een SS-opleiding deed.

## Gewelddadig

Frankevoort viel op in zijn behandeling van mensen. Getuigenisverklaringen tonen dat hij opvallend agressief en gewelddadig was. Hij deed zijn opsporingen niet alleen, hij werkte onder andere samen met Bronsema. Ondanks dat Bronsema zijn meerdere was nam Frankevoort de leiding in situaties als opsporingen en verhoren. Hierbij schuwde hij geweld niet. Hij gebruikte zowel lichamelijk geweld, dreigde met zijn dienstwapen of schoot mensen neer. Hij deed deze activiteiten ook buiten zijn werktijd. Daarnaast bracht Frankevoort eigenhandig mensen naar Westerbork.

## Na de oorlog

Frankevoort zette in 1944 een inbeslagname in scène om er zelf met de goederen vandoor te kunnen gaan. Daarbij liep hij tegen de lamp en werd opgepakt. Hij werd naar concentratiekamp Neuengamme gebracht. Uiteindelijk stierf hij aan boord van de "Cap Arcona" toen deze op 3 mei 1945 gebombardeerd werd door de Royal Air Force. Langere tijd waren deze gegevens echter niet bekend en werd er gedacht dat Frankevoort nog leefde. Op 2 juni 1949 werd hij bij verstek veroordeeld tot een gevangenisstraf van 20 jaar.
* ↑ Ledenregister NSB. Gearchiveerd op 25 november 2021. Geraadpleegd op 25-11-2021.
* 1 2 Stevine Groenen, Annette Evertzen. Jodenjagers bij de Hengelose politie.
* ↑ Jodenjagers, narcisten of plichtsgetrouwe agenten?. Gearchiveerd op 25 november 2021. Geraadpleegd op 25 november 2021.
* ↑ Johannes Cornelis Frankevoort. Gearchiveerd op 25 november 2021. Geraadpleegd op 25-11-2021.
# Kolenwoud

Het Kolenwoud (ook Kolenbranderswoud, (fr) Forêt Charbonnière), in Latijnse kronieken Silva Carbonaria genoemd, was het oerbos dat zich uitstrekte in Gallië vanaf Brabant tot Picardië en eens het middendeel van België bedekte.
Het huidige Zoniënwoud, het Hallerbos, het Kravaalbos, het Heverleebos, het Neigembos, het Hayesbos, het Berchembos, het Meerdaalwoud, het Buggenhoutbos en het Bos van La Houssière zijn er restanten van.
De naam "kolenwoud" werd gegeven door Julius Caesar in zijn oorlogsdagboek De Bello Gallico, toen deze met zijn leger door het bijna ondoordringbare woud trok. De naam sloeg op het algemeen gebruik van de winning van houtskool voor het smelten van de ijzerhoudende zandsteen (limoniet) die op verschillende plaatsen in deze streken voorkomt. Precies dat gebruik leidde ertoe dat grote delen ontbost raakten.
# Nico van der Linden

Nico van der Linden kan verwijzen naar:
* Nico van der Linden (1893-1979), Nederlands koordirigent
* Nico van der Linden (1950-2021), Nederlands musicus
* Nico Van Der Linden (1985), Belgisch voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Nico van der Linden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bisdom Tshumbe

Het bisdom Tshumbe (Latijn: Dioecesis Tshumbeensis) is een rooms-katholiek bisdom in Congo-Kinshasa met als zetel Tshumbe (Sainte-Mariekathedraal). Het is een suffragaan bisdom van het aartsbisdom Kananga en werd opgericht in 1959. Het grenst aan de bisdommen Kole, Kindu, Kabinda, Kananga en Mweka.
De eerste missiepost in Tshumbe (in de huidige provincie Sankuru) werd geopend in 1910. Er volgden missieposten in Katako-Kombe (1913), Lodja (1916) en Lubefu (1917). Het bisdom is ontstaan uit de in 1936 opgerichte apostolische prefectuur Tshumbe. In 1947 werd Tshumbe een apostolisch vicariaat en op 10 november 1959 een bisdom. De eerste bisschop was Joseph Hagendorens, C.P., die al vanaf 1936 hoofd van de missie was. Hij richtte twee diocesane congregaties op, een voor mannen en een voor vrouwen. In 1968, bij zijn emeritaat, telde het bisdom al 12 inlandse priesters. Hij werd opgevolgd door zijn voormalige pupil Albert Tshomba Yungu.
In 2017 telde het bisdom 21 parochies, verdeeld over drie dekenaten (Sainte-Marie, Saint-Martin en Saint-Désiré). Het bisdom heeft een oppervlakte van 60.000 km$^2$ en telde in 2017 1.424.000 inwoners waarvan 28,2% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Joseph Hagendorens, C.P. (1959-1968)
* Albert Tshomba Yungu (1968-1995)
* Nicolas Djomo Lola (1997-2022)
* Vincent Tshomba Shamba Kotsho (2022-)
* Diocese of Tshumbe. catholic hierarchy (2017). Geraadpleegd op 18 januari 2020.
* Diocèse de Tshumbe. Diocèse de Tshumbe (2019). Gearchiveerd op 8 januari 2014. Geraadpleegd op 18 januari 2020.
* Geert Lesage, Mgr. Joseph Hagendorens wordt herbegraven in kathedraal Tshumbe. Kerknet (8 januari 2020). Geraadpleegd op 18 januari 2020.
# Station Mytholmroyd

Mytholmroyd is een spoorwegstation van National Rail in Mytholmroyd, Calderdale in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.