OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# RBC in het seizoen 1970/71

Het seizoen 1970/1971 was het 17e en laatste jaar in het bestaan van de Roosendaalse betaaldvoetbalclub RBC. De club kwam uit in de Tweede divisie en eindigde daarin op de eerste plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd in de eerste ronde verloren van Holland Sport (0–2). Na het seizoen werd duidelijk dat bij de sanering van het betaald voetbal in Nederland er een aantal clubs noodgedwongen moesten verdwijnen naar de amateurs. RBC was op basis van de criteria (gemiddelde van het aantal betalende toeschouwers over de afgelopen vijf jaar) van de KNVB een van de elf clubs die moesten verdwijnen uit het betaald voetbal. De club werd opnieuw ingedeeld in de tweede klasse amateurs. Pas in 1983 keerde de club weer terug in het betaalde voetbal.

## Wedstrijdstatistieken
### Tweede divisie

| | AGOVV | Baronie | SC Drente | EDO | Eindhoven | Fortuna | Gooiland | Hermes DVS | Limburgia | NOAD | PEC | RCH | Roda JC | De Volewijckers | FC VVV | ZFC |
| Thuis | 2 – 0 | 4 – 2 | 3 – 1 | 2 – 2 | 0 – 1 | 1 – 2 | 1 – 1 | 0 – 0 | 1 – 1 | 2 – 2 | 1 – 2 | 2 – 1 | 0 – 0 | 2 – 4 | 3 – 2 | 0 – 0 |
| Uit | 2 – 0 | 1 – 1 | 1 – 1 | 3 – 0 | 1 – 1 | 2 – 0 | 2 – 1 | 5 – 0 | 0 – 0 | 5 – 0 | 1 – 1 | 6 – 1 | 1 – 0 | 4 – 1 | 2 – 1 | 0 – 0 |

### KNVB beker

| 1e ronde | Holland Sport | 4 – 0 (1 – 0) | RBC |
| 16 augustus 1970 Plaats: Den Haag Houtrust | Paul Roodnat 41' Theo Valkenhoff 56' Sjaak Roggeveen 62', 83' | | |

## Statistieken RBC 1970/1971
### Eindstand RBC in de Nederlandse Tweede divisie 1970 / 1971

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 15e | 32 | 5 | 13 | 14 | 23 | 32 | 57 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Ben Redel | 9 |
| 2. | Fred Gillissen | 7 |
| 3. | Pierre van Hal | 6 |
| 4. | Wim van Nijnatten | 2 |
| 4. | Frie Nouwens | 2 |
| 4. | Henk van de Ven | 2 |
| 7. | Johan van de Boom | 1 |
| 7. | Piet Hopstaken | 1 |
| 7. | Robert Hopstaken | 1 |
| 7. | Toine van Loon | 1 |
| Totaal | Totaal | 32 |
| # | Naam | |
| – | Geen speler | 0 |
| Totaal | Totaal | 0 |
# Cameron Carter-Vickers

Cameron Carter-Vickers (Southend, 31 december 1997) is een Amerikaans voetballer die doorgaans als centrale verdediger speelt. Hij stroomde in 2016 door vanuit de jeugd van Tottenham Hotspur. Carter-Vickers debuteerde in 2017 in het Amerikaans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Carter-Vickers sloot zich op elfjarige leeftijd aan in de jeugdopleiding van Tottenham Hotspur. In 2016 deed hij de voorbereiding met het eerste elftal mee en kreeg hij het rugnummer 38. Op 21 september 2016 debuteerde de verdediger in de League Cup tegen Gillingham. Hij speelde de volledige wedstrijd. Tottenham won het duel met 5–0.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | Tottenham Hotspur | | Premier League | 0 | 0 | 4 | 0 | — | — | 0 | 0 | 4 | 0 |
| 2017/18 | → Sheffield United | | Championship | 17 | 1 | 1 | 0 | — | — | — | — | 18 | 1 |
| 2017/18 | → Ipswich Town | | Championship | 17 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 17 | 0 |
| 2018/19 | → Swansea City | | Championship | 30 | 0 | 3 | 0 | — | — | — | — | 33 | 0 |
| 2019/20 | → Stoke City | | Championship | 12 | 0 | 3 | 0 | — | — | — | — | 15 | 0 |
| 2019/20 | → Luton Town | | Championship | 16 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 16 | 0 |
| 2020/21 | → AFC Bournemouth | | Championship | 23 | 1 | 3 | 0 | — | — | — | — | 26 | 1 |
| 2021/22 | Tottenham Hotspur | | Premier League | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 | 1 | 0 |
| 2021/22 | → Celtic FC | | Scottish Premiership | 33 | 4 | 6 | 0 | — | — | 6 | 0 | 45 | 4 |
| 2022/23 | Celtic FC | | Scottish Premiership | 29 | 0 | 6 | 1 | — | — | 4 | 0 | 39 | 1 |
| 2023/24 | Celtic FC | | Scottish Premiership | 25 | 1 | 2 | 0 | — | — | 4 | 0 | 31 | 1 |
| 2024/25 | Celtic FC | | Scottish Premiership | 8 | 0 | 2 | 1 | — | — | 3 | 0 | 13 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 210 | 7 | 30 | 2 | 0 | 0 | 18 | 0 | 258 | 9 |
# Juridisch ticket

Een juridisch ticket is een octrooi, kwekersrecht of een andere in artikel 12ba, eerste lid, onderdeel b, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 genoemde voorwaarde, waarmee voldaan wordt aan de additionele eis voor grotere belastingplichtigen voor toepassing van de innovatiebox in de Nederlandse belastingenregelgeving.
Het juridisch ticket is sinds 1 januari 2017 een van de voorwaarden voor toepassing van de innovatiebox Kwalificerend Immaterieel Activum voor grotere belastingplichtigen. Daarnaast is voor hen het hebben van een verklaring voor het speur- en ontwikkelingswerk (S&O-verklaring) van de Wet bevordering speur- en ontwikkelingswerk ten aanzien van het betreffende immateriële activum vereist. Voor de toepassing van deze afdeling (H. II Afd. 2.3) en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder een kwalificerend immaterieel activum: a. voor kleinere belastingplichtigen: een immaterieel activum dat is voortgevloeid uit speur- en ontwikkelingswerk waarvoor aan de belastingplichtige een S&O-verklaring is afgegeven als bedoeld in de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen; b. voor een niet onder onderdeel a vallende belastingplichtige: een immaterieel activum dat is voortgevloeid uit speur- en ontwikkelingswerk waarvoor aan de belastingplichtige een S&O-verklaring is afgegeven als bedoeld in de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen en:
    1º. ter zake waarvan aan de belastingplichtige een octrooi of kwekersrecht is verleend;
    2º. ter zake waarvan door de belastingplichtige een octrooi of kwekersrecht is aangevraagd;
    3º. dat de vorm heeft van programmatuur;
    4º. ter zake waarvan de belastingplichtige is toegelaten een niet-chemische methode als bedoeld in artikel 18 van de Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden te verhandelen en te gebruiken;
    5º. ter zake waarvan in een lidstaat van de Europese Unie aan de belastingplichtige een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel is verleend;
    6º. ter zake waarvan aan de belastingplichtige door het Octrooicentrum Nederland een aanvullend beschermingscertificaat is verleend;
    7º. ter zake waarvan aan de belastingplichtige een geregistreerd gebruiksmodel ter bescherming van innovatie is toegekend;
    of
    8º. dat samenhangt met een immaterieel activum als bedoeld in de onderdelen 1º tot en met 7º.
# I Scare Myself (Thomas Dolby)

I Scare Myself is een single van Thomas Dolby uit 1984.
Het is een cover versie van Dan Hicks and His Hot Licks uit 1969. Het nummer verscheen op zijn tweede album: The flat earth (1984).

## Hitnotering
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 16 t/m 20 in 1984 :
| Week: | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | |
| Positie: | 37 | 26 | 24 | 25 | 32 | uit |

### Nederlandse Mega top 50

Hitnotering: 21-04-1984 t/m 26-05-1984 :
| Week: | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | |
| Positie: | 35 | 27 | 26 | 38 | 42 | 47 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 |
| I Scare Myself | 1100 | 987 | 1649 | 1244 | 1578 | 1521 | 1759 | 1976 | 1963 | 1717 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* ↑ (en) I Scare Myself op MusicBrainz
* ↑ (en) www.songteksten.nl
* ↑ (en) I Scare Myself op Discogs
* ↑ Top 40. Gearchiveerd op 5 december 2022.
* ↑ Mega top 50
# Jop Goldenbeld

Johannes Hermanus (Jop) Goldenbeld (Deventer, 18 april 1923 – De Bilt, 27 januari 1997) was een Nederlandse beeldhouwer.

## Leven en werk

Goldenbeld volgde lessen bij Gijs Jacobs van den Hof, maar vormde grotendeels zichzelf. Hij woonde en werkte onder meer in Deventer, Utrecht, Maarssen, Bilthoven (vanaf 1964) en Nijemirdum. Hij was een van de initiatiefnemers van het Centrum voor Kunsteducatie De Werkschuit in De Bilt. Hij was lid van het Genootschap Kunstliefde en is met onder anderen Rien Goené, Joep Faddegon en Ed Gebski afgebeeld op een schilderij dat Piet Vermeulen in 1986 maakte van het bestuur van Kunstliefde. Het schilderij is opgenomen in de collectie van het Centraal Museum. Het museum bezit ook een kleine abstracte sculptuur van Goldenbeld. Hij exposeerde onder meer met Kunstliefde en bij Sonsbeek '52.
Goldenbeld won de B.J. Kerkhofprijs (1982) en ontving de cultuurprijs van de gemeente De Bilt. Hij was getrouwd met beeldhouwster Annet Haring, uit dit huwelijk werd onder anderen Marco Goldenbeld geboren. Goldenbeld overleed in 1997, op 73-jarige leeftijd.

## Werken (selectie)

* 1951 Gevelreliëf met Tronende Madonna, Doddendaal, O.L. Vrouw van de Berg Carmelkerk, Nijmegen
* 1955 Keramisch gevelbeeld van Sint Michäel voor de Heilige Michaëlkerk (De Bilt)
* 1956 Reliëf boven de ingang van de Sint-Aldegondiskerk, Maasbree
* 1958 Fabeldieren, Sint Hubertusstraat 2 (Kath. Scholengem. Ter Hautart), Nijmegen
* 1960 Drie dansende Deerntjes, Duurstedelaan 24 (Mgr. Ariënsschool), Utrecht
* ca. 1964 Jongen en meisje, Plesmanstraat (koningin Wilhelminaschool), Utrecht
* 1966 Vrouw met boodschappenmand, Planetenbaan, Bilthoven
* 1968 Muziek en Dans, Johannes van Vlotenlaan, Deventer (in 2009 gestolen)

## Afbeeldingen

* Tronende Maria (1951), Nijmegen
* Sint Michaël (1955), De Bilt

## Literatuur

* Aleid Zuidema-de Jonge en Klaas Eksteen (1998) Jop Goldenbeld : portret van een veelzijdige Biltse kunstenaar. De Bilt: Stichting Kunst en Cultuur. ISBN 9789080144668
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ "Jop Goldenbeld (sculptuur)", Utrechtsch Nieuwsblad, 24 mei 1957. Gearchiveerd op 27 augustus 2023.
* ↑ Pieter A. Scheen (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 1, p. 385.
* ↑ Het bestuur van het Genootschap Kunstliefde (als Jeruzalemvaarders). Gearchiveerd op 23 april 2019.
* ↑ Abstract sculptuur. Gearchiveerd op 23 april 2019.
* ↑ Henk van de Bunt (2015) Reliefs in het Lichtruim, Vierklank, 2 september 2015; "Reliëfs van Jop Goldenbeld onthuld in het Lichtruim", Vierklank, 11 september 2015. Gearchiveerd op 18 januari 2022.
* ↑ "Beelden in Utrecht", De Volkskrant, 13 maart 1964.
* ↑ Muziek en dans. (z.d.). Buitenkunst in Deventer. Geraadpleegd op 2 januari 2023, van buitenkunstindeventer.nl. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 172358426
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 32471
* Virtual International Authority File: 279870426
* WorldCat (via VIAF): 279870426
# Fuleco

Fuleco is de officiële mascotte van het wereldkampioenschap voetbal 2014 gehouden in Brazilië.

## Driebandgordeldier

Fuleco is gebaseerd op het driebandgordeldier (Tolypeutes tricinctus), een soort die zich bij gevaar kan oprollen tot een bal. Het drienbandgordeldier komt alleen voor in het oosten van Brazilië, en wordt daar lokaal 'tatu-bola' genoemd. De soort wordt met uitsterven bedreigd. De keuze voor een bedreigde diersoort is om te laten zien dat Brazilianen begaan zijn met het milieu.

## Naam

Op 25 november 2012 werd Fuleco gekozen tot mascotte van het wereldkampioenschap voetbal 2014. Zijn naam is Fuleco, een samenstelling van de woorden 'futebol' (voetbal) en 'ecologia' (ecologie); ook spelen veel Braziliaanse voetballers onder een spelersnaam eindigend op '-eco'. De naam Fuleco werd in een internetpeiling verkozen boven Zuzeco, een samenstelling van 'azul' (blauw) en 'ecologia' (ecologie), en Amijubi, een samenstelling van 'amizade' (vriendschap) en 'júbilo' (vreugde). Fuleco kreeg 48% van de 1,7 miljoen stemmen, Zuzeco 31% en Amijubi 21%.

## Eigenschappen

Fuleco is geel met blauw, de kleuren van het Braziliaans voetbalelftal en hij heeft groene ogen. Het verhaal is dat hij geboren is op 1 januari 2000 en sindsdien de hele wereld over reist.

## Populariteit

Fuleco is populair onder de Braziliaanse bevolking, handgemaakte Fulecos zijn overal in Brazilië te koop.

## Afbeeldingen

* Een driebandgordeldier in Edmonton Zoo, Canada (Tolypeutes tricinctus)
* Fuleco wordt door demonstranten gebruikt als symbool van hebzucht
* 1 2 3 4 Mascotte WK 2014 heet Fuleco. Gazet van Antwerpen (26 november 2012). Geraadpleegd op 20 juni 2014.
* 1 2 3 4 Mimi Whitefield, Fuleco: What’s an armadillo doing at the World Cup?. Miami Herald (13 juni 2014). Geraadpleegd op 20 juni 2014.
1966: Willie · 1970: Juanito · 1974: Tip en Tap · 1978: Gauchito · 1982: Naranjito · 1986: Pique · 1990: Ciao · 1994: Striker · 1998: Footix · 2002: Ato, Kaz en Nik · 2006: Goleo VI · 2010: Zakumi · 2014: Fuleco · 2018: Zabivaka · 2022: La'eeb
# Bernardus IJzerdraat

Bernardus (Bernard) IJzerdraat (Haarlem, 13 oktober 1891 – Waalsdorpervlakte (Den Haag), 13 maart 1941) was een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Leven

IJzerdraat was een zoon van de tekenaar en lithograaf Willem Bernardus IJzerdraat (1835-1907) en Anna Margaretha Helena Buckmann (1850-1917). Hij was van beroep gobelinrestaurator. Hij was leraar handenarbeid en schrijven geweest aan de gemeentelijke kweekschool in Rotterdam en richtte daarna een eigen kunstweefschool op in Laren (Noord-Holland). Door de crisis in de jaren 30 moest deze school sluiten. IJzerdraat ging als adviseur werken bij de Deventer tapijtfabriek van Maurits Prins in Dinxperlo. Hij sloot zich in 1936 aan bij de beweging Eenheid door Democratie, die zich zowel tegen fascisme en nationaalsocialisme als tegen het communisme verzette. Zij waarschuwden vanaf het begin voor de pro-Duitse propaganda van de NSB.
Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939 keerde IJzerdraat terug naar Rotterdam; hij werd leraar aan enkele scholen in Schiedam en Vlaardingen. Het bombardement op Rotterdam op 14 mei 1940 en de capitulatie de dag erna maakten een enorme indruk op hem en waren voor hem het signaal om op te roepen tot verzet. Hij organiseerde een van de eerste verzetsgroepen in de Tweede Wereldoorlog in Nederland, "De Geuzen" in Rotterdam. Op 18 mei 1940 verscheen zijn eerste verzetsoproep in hun krant, het Geuzenbericht. Onder meer Arij Kop sloot zich bij hen aan. De historicus Loe de Jong, in zijn standaardwerk over het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog, ruimt voor IJzerdraat een bijzondere plaats in: "Van de eerste illegalen was Bernard IJzerdraat de allereerste."
Nadat hij verraden was, werd IJzerdraat op 25 november 1940 opgepakt in Haarlem, waar hij enkele maanden eerder als tapijtrestaurator in het Frans Hals Museum aan de slag was gegaan. De Duitse SD vond bij hem thuis een lijst met daarop alle namen en adressen van de overige leden van de verzetsgroep. Achttien leden werden opgepakt en in het zogenaamde Geuzenproces veroordeeld. Drie waren er minderjarig en zij ontliepen hierdoor de doodstraf. Hun plaats werd ingenomen door drie communistische Februaristakers. IJzerdraat en de 17 anderen werden op 13 maart 1941 gefusilleerd op de Waalsdorpervlakte bij Scheveningen. De schrijver Jan Campert maakte een gedicht over de laatste dagen van deze 18 doodgeschoten verzetsstrijders en stakers, getiteld Het lied der achttien dooden.
IJzerdraats graf bevindt zich op Ereveld Loenen.

## Onderscheidingen

Postuum ontving IJzerdraat in 1955, als laatste van de gedecoreerden, het Verzetskruis. Dit werd aan zijn weduwe uitgereikt. Zijn naam staat vermeld op de Erelijst van Gevallenen 1940-1945. In 1991 werd hem postuum de Geuzenpenning toegekend.
# Jesse Helms

Jesse Alexander Helms jr. (Monroe (North Carolina), 18 oktober 1921 – Raleigh (North Carolina)), 4 juli 2008) was een Amerikaans politicus. Van 1973 tot 2003 was Helms namens de Republikeinse Partij senator voor North Carolina. Kerkelijk behoorde hij tot de stroming van het baptisme.
Helms werkte in zijn jeugd als journalist en raakte in de politiek betrokken als aanhanger van de Dixiecrats, de conservatieve en racistische vleugel van de Democratische Partij. In 1972 maakte hij de overstap naar de Republikeinen en werd dat jaar tot senator gekozen.
Helms was een conservatief senator. Hij was tegenstander van de Verenigde Naties en op zijn voorstel werden de contributies van de Verenigde Staten aan de VN tijdelijk stopgezet. Ook stemde hij telkens tegen ontwapeningsverdragen. Helms was voorts een uitgesproken tegenstander van abortus, emancipatie, euthanasie, homohuwelijk, feminisme en positieve discriminatie. Wegens zijn verzet tegen het doorvoeren van progressieve wetgeving kreeg hij de bijnaam senator no en hem werd door zijn tegenstanders vaak homofobie, seksisme en racisme verweten. In de verkiezingscampagnes van 1990 en 1996 versloeg hij zijn zwarte tegenstander, Harvey Gant. Hij was een voorstander van het kwijtschelden van schulden en uitte regelmatig zijn zorgen over het lot van arme Amerikanen.
Helms stond ook bekend om zijn anticommunisme. Zo was hij een van de opstellers van de Wet-Helms-Burton, waarin het Amerikanen wereldwijd werd verboden zaken te doen met Cuba. Ook was hij een uitgesproken voorstander van de anticommunistische dictator van Chili Augusto Pinochet.
Helms was van 1995 tot 2001 voorzitter van de buitenlandcommissie van de Amerikaanse senaat. Wegens gezondheidsproblemen stelde hij zich in 2002 niet meer verkiesbaar. Elizabeth Dole was zijn opvolger.
* Gemeinsame Normdatei: 118836137
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1026 2846
* Library of Congress Control Number: n82209512
* National Archives and Records Administration: 10569124
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0003868
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007306941805171
* SNAC: w6f484tp
* Biographical Directory of the United States Congress: H000463
* Virtual International Authority File: 47558904
* WorldCat (via VIAF): 47558904
# Avantgarde

Avantgarde kan verwijzen naar:
* Avant-garde, Frans kunstbegrip
* Avantgarde (tijdschrift), Nederlands modetijdschrift (1980-2011)
* Avant Garde (magazine), Amerikaans kunsttijdschrift (1968-1971)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Avantgarde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kawanuma (district)

Kawanuma (河沼郡, Kawanuma-gun) is een district van de prefectuur Fukushima in Japan.
Op 1 april 2009 had het district een geschatte bevolking van 25.039 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 88,1 inwoners per km². De totale oppervlakte bedraagt 284,08 km².

## Dorpen en gemeenten

* Aizubange
* Yanaizu
* Yugawa

## Geschiedenis

* Op 1 november 2005 werd de gemeente Kawahigashi aangehecht bij de stad Aizuwakamatsu.
Steden: Aizuwakamatsu · Date · Fukushima (hoofdstad) · Iwaki · Kitakata · Koriyama · Minamisoma · Motomiya · Nihonmatsu · Shirakawa · Soma · Sukagawa · Tamura Districten: Adachi · Date · Futaba · Higashishirakawa · Ishikawa · Iwase · Kawanuma · Minamiaizu · Nishishirakawa · Onuma · Soma · Tamura · Yama
Gemeenten per district
# Sint-Laurentiuskerk (Hoog-Itter)

De Sint-Laurentiuskerk is een kleine kerk met van origine romaanse architectuur in de Belgische plaats Hoog-Itter (Haut-Ittre), in de gemeente Itter, provincie Waals Brabant. De kerk is genoemd naar de heilige Laurentius van Rome.

## Ligging

De kerk ligt in het oosten van de gemeente Itter. Gebouwd op een glooiing met uitzicht op de rue de l'Église en omgeven door de laan "Le Sarty", domineert het gebouw een landschap dat landelijk is gebleven.

## Geschiedenis

De St.-Laurentiuskerk in Haut-Ittre werd in de 11e eeuw gebouwd in romaanse stijl. In de 21e eeuw toont het gebouw echter een mix van romaanse en gotische stijlen, nadat in de 13e en 17e eeuw wijzigingen zijn aangebracht. In januari 1978 werd de kerk aangewezen als beschermd erfgoed, rond 2008 vond een renovatie plaats.
* Chevet, oostzijde
* Zuidzijde

## Architectuur

De kerk heeft de vorm van een kruiskerk, met een toren op de kruising van schip en transept. De noordelijke transeptarm is rechthoekig, de zuidelijke vijfhoekig.
De kerk is gebouwd van baksteen op een basis van zandsteenblokken, met uitzondering van de toren die volledig bestaat uit steenblokken. Het gebruik van parement blauwe hardsteen (of arduin) is beperkt tot de portaal en de raamkozijnen. Het is geheel wit geschilderd, met uitzondering van de blauwe hardsteen.
Vanaf de romaanse periode heeft de kerk de toren, chevet, schip en raamwerk behouden. De rest is gotisch: de gevels, transept en chevet hebben ramen in gotische stijl, ingelijst in blauwe steen. Het westelijk portaal is neoklassiek.
De zuidgevel is onder de kroonlijst versierd met een fries met tandlijst. Een kleine sacristie uit de latere periode, grenzend aan de zuidelijke arm van het transept, heeft steenhouwersmerken.
* Zuidzijde
* Klokkentoren
* Portaal
* Chevet

## Externe link

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Église Saint-Laurent de Haut-Ittre op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Noormannenkasteel (Adrano)

Het Noormannenkasteel in Adrano, in de metropolitane Siciliaanse stad Catania, staat aan het plein Piazza Umberto. De donjon met zijn rechthoekig grondpatroon meet 20 meter aan de lange zijde en 16,70 meter aan de korte zijde. Deze toren telt zes verdiepingen en is 34 meter hoog. Het is een museum van Siciliaanse archeologische vondsten.

## Naam

De naam komt van de bouwmeester Rogier I van Sicilië van het Huis Hauteville (eind 11e eeuw), de Normandische heerser over Zuid-Italië en Sicilië. Het grootste deel van de constructie is van later: van de 14e eeuw toen de Kroon van Aragon heerste over het koninkrijk Sicilië.

## Historiek

Het huidig bouwwerk dateert van de 14e eeuw, en is gebouwd door de Aragonezen. De fundamenten gaan evenwel terug tot de Normandische Tijd, meer bepaald tot de heerser Rogier I. Gelijkaardige torens staan in Paternò en Motta Sant'Anastasia. De Normandiërs wilden hiermee de vallei van de rivier Simeto controleren, met inbegrip van de strategisch gelegen brug Ponte dei Saraceni, net buiten Adrano. De vallei bevindt zich langsheen de zuidflank van de Etna.
Giovanni Tommaso Moncada (1461-1501), een graaf uit Aragon, bouwde de donjon uit tot haar huidige vorm; bovendien liet hij de Noormannentoren omgeven door een bastion met vier hoekige uitkijktorens. Het waren de graven van Moncada die het Noormannenkasteel bewoonden voor de volgende honderd jaar. Zij waren heer van Adrano. Hun kasteel stond aan het centrale plein. Het was de plek van het hofleven. Vanaf de 17e eeuw geraakten de bovenverdiepingen in verval. Andere adellijke families dan de Moncada’s werden eigenaar. Het gelijkvloers werd als gevangenis gebruikt. De zware aardbeving van 1693 vernietigde de binnenmuren en de aanbouw. Enkel de buitenmuren van het Noormannenkasteel bleven overeind. Na wat herstelwerken kon het kasteel opnieuw dienen als gevangenis (18e eeuw). Nadien ging de gevangenisfunctie verloren.
In 1797 werd opnieuw een graaf van Moncada eigenaar van het Noormannenkasteel. Het ging om Luigi Moncada Ventimiglia Aragona, negende prins van Paternò en Grande van Spanje. De familie Moncada behield het kasteel verder tot begin 20e eeuw.
Sinds 1958 is het Noormannenkasteel een van de archeologische musea van de regio Sicilië. Het telt zalen verspreid over vier verdiepingen. De oudste stukken zijn uit het neolithicum. Het terras op de bovenste verdieping geeft een uitzicht over de wijde omstreken van Adrano.
* ↑ (it) Castello Normanno di Adrano. Musei on line. Museo Italia (2021). Gearchiveerd op 15 januari 2023. Geraadpleegd op 15 januari 2023.
* ↑ (it) Castello Normanno. Percorsi Turistici. Gemeente Adrano. Gearchiveerd op 15 januari 2023. Geraadpleegd op 15 januari 2023.
* ↑ (it) Museo Regionale di Adrano (WayBack Machine). Polo Regionale Catania. Regio Sicilië (2019). Gearchiveerd op 25 maart 2020. Geraadpleegd op 15 januari 2023.