OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Egeïsche Eilanden

De Egeïsche Eilanden zijn een groep eilanden in de Egeïsche Zee, tussen het vasteland van Griekenland in het westen en het vasteland van Turkije in het oosten. Kreta is de zuidgrens van de eilandengroep en Rhodos, Karpathos en Kasos vormen de grens in het zuidoosten. De Oudgriekse benaming voor de Egeïsche Zee (Grieks: ἀρχιπέλαγος, archipelagos) werd later gebruikt voor de groep eilanden en wordt tegenwoordig als archipel gebruikt voor eilandengroepen over de hele wereld.
Het grootste deel van de Egeïsche Eilanden behoort tot Griekenland. De Griekse eilanden zijn verdeeld over negen periferieën. De enige Turkse eilanden in de Egeïsche Zee van enig formaat zijn Gökçeada en Tenedos in het noordoosten van de zee. Voor de Turkse kust zijn nog verschillende kleinere eilanden die onder Turkije vallen.
* Locatie van de Egeïsche Eilanden van Griekenland
* Locatie van de Egeïsche Eilanden van Turkije

## Eilanden

De Egeïsche Eilanden worden over het algemeen verdeeld in zeven groepen, van noord naar zuid:
* Noord-Egeïsche Eilanden
* Euboea
* Noordelijke Sporaden
* Cycladen
* Saronische Eilanden
* Dodekanesos (Zuidelijke Sporaden)
* Kreta
# Mesagros

Mesagros (Grieks: Μεσαγρός) is een nederzetting op Egina, in de regionale eenheid Eilanden in de regio Attica, in Griekenland. Volgens de volkstelling van 2011 heeft Mesagros 575 inwoners. Het is gebouwd op een hoogte van 80 m, op een afstand van negen kilometer van de stad Egina. Het dankt zijn naam aan het feit dat het is gebouwd op een plateau omgeven door heuvels.
Het dorp staat bekend om zijn pottenbakkerijen. De klei in Egina is rijk aan kalk en heeft eigenschappen waardoor de vraag naar Egina-kannen in Griekenland tot de introductie van de elektrische koelkast in de tweede helft van de 20e eeuw de vraag sterk verminderde. In Mesagros bleef in 2010 een keramiekatelier in bedrijf. Het dorp heeft ook een agrarische economie.
In Mesagros staat de kerk van Panagia Politissa, die werd gebouwd door vluchtelingen die Constantinopel ontvluchtten na de val in 1453. In Mesagros staat ook het huis van Rodakis, een traditioneel huis gebouwd in 1884 door de boer Alekos Rodakis. In 2001 werd het samen met de omgeving aangewezen als historisch monument en als kunstwerk omdat het een uitstekend voorbeeld is van traditionele Egina-architectuur met bijzonder opmerkelijke decoratieve elementen, perfect geïntegreerd in het natuurlijke landschap. Vlak bij Mesagros ligt ook de tempel van Aphaia.
# Lepidoscia hemicalyptra

Lepidoscia hemicalyptra is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma hemicalyptra door Oswald Bertram Lower in een publicatie uit 1903.
De soort komt voor in Australië (Zuid-Australië).
# Musculus psoas minor

De musculus psoas minor of kleine lendenspier is een smalle spier met een lange pees in de lendenstreek die slechts bij ongeveer de helft van alle mensen aanwezig is. Bij mensen heeft de spier geen duidelijke functie.
* 1 2 Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
* ↑ Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
# Lepidoscia hyalistis

Lepidoscia hyalistis is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia hyalistis door Oswald Bertram Lower in een publicatie uit 1903.
De soort komt voor in Australië (Victoria).
# Lepidoscia retinochra

Lepidoscia retinochra is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Xysmatodoma retinochra door Oswald Bertram Lower in een publicatie uit 1903.
De soort komt voor in Australië (Tasmanië).
# Cassina de' Pecchi (metrostation)

Cassina de' Pecchi is een metrostation in de Italiaanse gemeente Cassina de' Pecchi dat werd geopend op 5 mei 1968 en wordt bediend door lijn 2 van de metro van Milaan.

## Geschiedenis

In 1959 werd een plan goedgekeurd om de interlokale tram tussen Milaan en het Addadal buiten de stad op vrije baan te brengen in verband met toenemende hinder van het overige wegverkeer. De oosttak zou vijf stations krijgen waaronder Cassina de' Pecchi en tussen 1962 en 1968 gebouwd. Op 5 mei 1968 ging de sneltramdienst op de vrije baan van start. Op 4 december 1972 werd de vrije baan onderdeel van de metro en verdwenen de sneltrams langs Cassina de' Pecchi.
* De stationshal op de begane grond.
* Het station gezien uit het westen.
* Perrons en sporen op het viaduct

## Ontwerp en inrichting

Het viaductstation vormt een uitzondering in het Milanese net en de ligging boven een waterweg is zelfs wereldwijd een zeldzaam verschijnsel. Ingenieur Silvano Zorzi ontwierp het 144 meter lange viaduct over het Naviglio della Martesana, het kanaal tussen Milaan en de Adda, voor de kruising van de lijn en het kanaal bij Cassina de’ Pecchi. De perrons werden eveneens op het viaduct geplaatst en de stationshal kwam op de zuidelijke oever aan de westkant van het viaduct.
De stationshal is voorzien van een bar, toiletten en kaartautomaten, de verbinding met de perrons bestaat uit vaste trappen zodat het station niet toegankelijk is voor rolstoelgebruikers. Op het stationsplein zijn parkeerplaatsen voor overstappers te vinden. In verband met de ligging buiten Milaan zijn de interlokale tarieven van toepassing.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Cassina de' Pecchi (metropolitana di Milano) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ali Sowe

Ali Sowe (Villafranca di Verona, 14 juni 1994) is een Gambiaans voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. In 2012 debuteerde hij voor het Gambiaans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Chievo Verona haalde Sowe begin 2013 weg bij het Gambiaanse Real de Banjul FC. Op 12 mei 2013 debuteerde hij voor Chievo in de Serie A als invaller tegen Torino. Daarmee schreef hij geschiedenis als eerste Gambiaanse speler in de Serie A. Op 17 juli 2013 besloot de club om hem voor een jaar uit te lenen aan SS Juve Stabia, dat uitkomt in de Serie B. Hij werd tijdens het seizoen 2013/14 door Chievo Verona uitgeleend aan SS Juve Stabia, dat actief was in de Serie B

## Interlandcarrière

Sowe debuteerde reeds in 2012 voor Gambia. Zijn tweede interland speelde hij op 15 juni 2013 - één dag na zijn negentiende verjaardag - voor Gambia in een WK-kwalificatiewedstrijd tegen Marokko.
1 Çetin · 2 Alikulov · 3 Pehlivan · 4 Mocsi · 5 Højer · 6 Papanikolaou · 7 Ömür · 8 Varesanovic · 9 Sowe · 10 Olawoyin · 16 Yaşar · 17 Bulut · 19 Ghezzal · 20 Özcan · 21 Pinchi · 27 Korkmaz · 28 Akintola · 37 Şahin · 40 Yurdakul · 47 Yılmaz · 50 Geçim · 77 Zeqiri · 90 Minchev · 95 Özbakır · Coach: Palut
# Stichting Proeftuinen in Suriname

De Stichting Proeftuinen in Suriname (STIPRIS, STI-PRIS) is een Surinaamse overheidsinstantie die belast is met het beheer en onderzoek van de proeftuinen van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij. In de proeftuinen wordt onder meer onderzoek gedaan naar plantenziekten en plagen die gewassen aantasten.

## Geschiedenis

STIPRIS werd op 15 januari 1970 door het ministerie opgericht met als doel de teelt van land- en tuinbouwgewassen te onderzoeken. Voor dit doel werd er samengewerkt met de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB, toen nog in oprichting), de Stichting voor de Ontwikkeling van Machinale Landbouw (SML), de Stichting Experimentele Landbouw (SEL) en de Landbouw Maatschappij Victoria.
Bij de ondertekening van de oprichtingsakte was het bestuur en minister Ramsewak Shankar aanwezig. Het eerste bestuur werd gevormd door:
* Voorzitter: ir. V.K. Ehrencron, directeur van het Labouwproefstation;
* Ondervoorzitter: dr. ir. J. Ruinard, directeur van Centrum voor Landbouwkundig Onderzoek in Suriname;
* Lid: ir. S. Raadsma, Surinaams Landbouw Bedrijf i.o.;
* Lid: drs. R.A. Schermel, VSB;
* Lid: A.O. Klomp, SML;
* Lid: A.E. Roelofsen, SEL.
Medio jaren 2010 waren de proeftuinen in Suriname in aantal teruggelopen.
# Philobota amoebaea

Philobota amoebaea is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Edward Meyrick.
# Psapharochrus crocostigma

Psapharochrus crocostigma is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Henry Walter Bates.
# Lepidoscia euscia

Lepidoscia euscia is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Narycia euscia door Oswald Bertram Lower in een publicatie uit 1903.
De soort komt voor in Australië (Victoria).
# Mykonos-Stad

Aan de westkust van het eiland Mykonos ligt Mykonos-Stad (Grieks: Μύκονος), ook wel “Chora” (hoofdstad) (Grieks: Χώρα) genoemd. Het ligt op een schiereiland, waarbij zich in het noordelijke gedeelte de jachthaven en de nieuwe grote haven bevindt. De haven van Chora onderhoudt vele bootverbindingen met Piraeus en de andere Cycladeneilanden.
Mykonos-stad is opgebouwd uit blokvormige witte huisjes met platte daken. De daken zijn bewust plat, om het weinige regenwater dat er valt op te kunnen vangen. De witte huizen met blauwe en rode kozijnen en deuren, de smalle kronkelige straatjes straatjes met kiezelstenen en de vele kleine witte kapellen met hemelsblauwe koepels geven deze stad het typisch Cycladische uiterlijk.

## Windmolens

Het eiland Mykonos staat bekend om zijn windmolens. De meeste werden gebouwd in of rond de haven en de Alefkantra-buurt van Mykonos-Stad. Ooit gebruik voor het vermalen van o.a. tarwe zijn het inmiddels beeldbepalende elementen op Mykonos geworden en een toeristische trekpleisters die op vele foto's die op het eiland gemaakt worden te zien zijn.

## Kastro

De oudste wijk van de stad ligt rond de antieke Kastro (het kasteelgebied) en wordt daarom het Kasteelkwartier genoemd. De beroemdste kerk van Mykonos is de Panagía Paraportianí. De fronten zijn asymmetrisch ontworpen, de architectuur is in het hele land buitengewoon en uniek. Het is eigenlijk een complex van vijf kerken. De eerste vier werden gebouwd tussen de 14e en de 17e eeuw vormden een basis en daarop werd de 5e, Panagia Paraportiani (gewijd aan de Maagd Maria), gebouwd. De naam Paraportiani betekent "de zijdeur" en verwijst naar het feit dat de oorspronkelijke kerk naast de noordwestelijke zijdeur lag van de middeleeuwse muren die de oude stad omringden en beschermden.

## Alefkantra / Klein Venetië

Ten zuiden van Kasto is er een door de Turken gebouwd gebied: het stadsdeel Alefkantra, ook bekend als Klein Venetië. Het werd rond het midden van de 18e eeuw gebouwd als een wijk voor rijke kooplieden, zeilkapiteinen en booteigenaren. De wijk waarvan de huizen en gebouwen direct aan het water werden gebouwsd werd gebruikt om zeilers snel goederen te laten laden en lossen op de boten, en de smalle straten werden gemaakt met een doolhof-logica om de piraten die erin slaagden voet aan de grond te krijgen te laten verdwalen. Door de zeer karakteristieke architectuur, houten balkons die boven het water hangen, kleurrijke muren en het uitzicht op de ondergaande zon aan de zee, heeft dit stadsdeel in de loop van de jaren talloze romans en kunstwerken geïnspireerd. Sommige van de oude huizen zijn nu bars, taverna's en clubs en een paar zijn privé-woningen gebleven.
# Psapharochrus doctus

Psapharochrus doctus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Henry Walter Bates.
# Psapharochrus inquinatus

Psapharochrus inquinatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Henry Walter Bates.
# Bleeksporig bosviooltje

Bleeksporig bosviooltje (Viola riviniana) is een soort uit het geslacht viooltje (Viola).

## Determinatie

Bleeksporig bosviooltje is een vaste, kruidachtige hemikryptofyt die onvertakte wortelstokken vormt. Qua grootte is de soort vrij variabel; ze bereikt een hoogte van 5–35 cm. Het blad heeft een hartvormige voet en is verder rond of eirond. De steunblaadjes zijn lancetvormig en gewimperd. De bladeren vormen een los wortelrozet. Bleeksporig bosviooltje bloeit van april tot mei en soms in de herfst nog een keer. In de zomer worden (soms) ook cleistogame bloemen gevormd. De plant heeft blauwe of blauwviolette bloemen. De spoor is duidelijk bleker, met een sterk witachtige kleur. Op het onderste kroonblad zitten veel donkere aders. De doorsnede is 1–2,5 cm. Na de bloeit vormt bleeksporig bosviooltje heeft een driekleppige doosvrucht.

### Gelijkende taxa

Bleeksporig bosviooltje lijkt erg veel op haar hybride met donkersporig bosviooltje: middelst bosviooltje. De hybride heeft geen bleek maar een lichtviolet spoor.

## Ecologie

Bleeksporig bosviooltje vindt haar optimum op halfbeschaduwde, meso-eutrofe bodems met een circumneutrale pH.

## Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied van bleeksporig bosviooltje strekt zich uit over grote delen van het Europese vasteland, de Britse Eilanden, de Faeröer en IJsland; in het zuiden straalt het door tot in de westelijke helft van Noord-Afrika. Richting het oosten vertoont de verspreiding opvallende uitstralingen tot in ongeveer het midden van het Russisch Laagland (tot in ongeveer Tatarije). In Europa ontbreekt de soort in Moldavië, Oekraïne, Turkije, de noordelijke helft van Rusland en op Cyprus, Kreta de Balearen en Spitsbergen.
In de Noord-Amerika is bleeksporig bosviooltje geïntroduceerd in Brits-Columbia, Washington en California. In Australië is de soort geïntroduceerd in Victoria.

## Fotogalerij

* Witte spoor
* Bloemdiagram
# Brouwerij De Ranke

Brouwerij De Ranke is een Belgische brouwerij te Dottenijs in de provincie Henegouwen.

## Geschiedenis

De brouwerij werd door Nino Bacelle in 1996 gesticht als bierfirma onder de naam Brouwerij Nino Bacelle. Er werd oorspronkelijk maar één bier uitgebracht, Guldenberg, genoemd naar de voormalige Guldenbergabdij in Wevelgem, waar in het verleden ooit bier zou gebrouwen zijn. Er werd gebrouwen bij Brouwerij Deca te Woesten en in het eerste jaar werd er al 9000 liter Guldenberg gebrouwen. In het midden van de jaren negentig leerde Nino Guido Devos kennen en in 1996 besluiten ze samen een bvba te stichten en kreeg de brouwerij zijn huidige naam. Er werden daarna zeven bijkomende bieren gecreëerd.
In 2005 werd een volledig nieuwe brouwerij opgestart te Dottenijs. In 2007 werd er 1700 hl bier geproduceerd waarvan 60% geëxporteerd werd naar de Verenigde Staten, Japan, India, Nederland, Groot-Brittannië, Zweden, Finland, Denemarken, Italië, Frankrijk en Oostenrijk.
In 2022 nam De Ranke Brouwerij Kerkom over.

## Bieren

* Cuvée De Ranke, mengbier, 7%
* Guldenberg, abdijbier, 8%
* Hop Harvest, blond, 5,5% in 2014, gebrouwen met verse hopbellen.
* Kriek De Ranke, kriekenbier, 7%
* Noir de Dottignies, bruin, 8%
* Père Noël, kerstbier, 7%
* Saison de Dottignies, Henegouwse Saison, 5,5%
* XX Bitter, blond, 6%
* XXX Bitter, blond, 6%
* Franc Belge, amber, 5,2%
# Waterpolo op de Olympische Zomerspelen 1924

Waterpolo is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Zomerspelen 1924 te Parijs.

## Mannen

De dertien deelnemende landen speelden een knock-outtoernooi. Hierna was er nog een toernooi om de tweede plaats waaraan de landen konden deelnemen die van de winnaar hadden verloren. Vervolgens was er ook nog een toernooi om de derde plaats, hieraan konden de landen deelnemen die van de winnaar en de nummer twee hadden verloren.

### Voorronde

| 13 juli | 11:45 | Zweden | 7 - 0 | Italië |
| 13 juli | 16:30 | Hongarije | 7 - 6 | Groot-Brittannië |
| 13 juli | 17:00 | Frankrijk | 3 - 1 | Verenigde Staten |
| 14 juli | 11:15 | Nederland | 7 - 0 | Zwitserland |
| 14 juli | 17:00 | Tsjecho-Slowakije | 6 - 1 | Griekenland |

### Kwartfinales

| 15 juli | 10:30 | Zweden | 9 - 0 | Spanje |
| 15 juli | 11:15 | Tsjecho-Slowakije | 4 - 2 | Ierland |
| 15 juli | 16:15 | België | 7 - 2 | Hongarije |
| 15 juli | 17:00 | Frankrijk | 6 - 3 | Nederland |

### Halve finales

| 16 juli | 16:30 | België | 5 - 1 | Tsjecho-Slowakije |
| 16 juli | 17:30 | Frankrijk | 4 - 2 | Zweden |

### Finale

| 17 juli | 16:30 | Frankrijk | 3 - 0 | (1-0) | België |

### Om de tweede plaats

| 18 juli | 16:30 | België | 4 - 3 | Zweden |
| 18 juli | 17:00 | Verenigde Staten | 4 - 2 | Nederland |
| 19 juli$^1$ | 16:15 | België | 2 - 1 | Verenigde Staten |
| 20 juli$^1$ | 10:30 | België | 2 - 1 | Verenigde Staten |
$^1$Wedstrijd overgespeeld na Amerikaans protest.

### Om de derde plaats

| 18 juli | 10:30 | Hongarije | 7 - 0 | Tsjecho-Slowakije |
| 19 juli | 10:30 | Zweden | 4 - 1 | Hongarije |
| 20 juli | 17:00 | Verenigde Staten | 3 - 2 | Zweden |

### Eindrangschikking

| rang | land |
| 1 | Frankrijk |
| 2 | België |
| 3 | Verenigde Staten |

## Externe link

* (fr) Officieel rapport Olympische Zomerspelen 1924
Parijs 1900 · St. Louis 1904 · Londen 1908 · Stockholm 1912 · Antwerpen 1920 · Parijs 1924 · Amsterdam 1928 · Los Angeles 1932 · Berlijn 1936 · Londen 1948 · Helsinki 1952 · Melbourne 1956 · Rome 1960 · Tokio 1964 · Mexico-stad 1968 · München 1972 · Montréal 1976 · Moskou 1980 · Los Angeles 1984 · Seoel 1988 · Barcelona 1992 · Atlanta 1996 · Sydney 2000 · Athene 2004 · Peking 2008 · Londen 2012 · Rio de Janeiro 2016 · Tokio 2020 · Parijs 2024 · Los Angeles 2028 Medaillewinnaars
Atletiek · Boksen · Gewichtheffen · Kanovaren (demonstratie) · Kunstwedstrijden · Moderne vijfkamp · Paardensport · Polo · Pelota (demonstratie) · Kunstwedstrijden · Roeien · Rugby · Schermen · Schietsport · Schoonspringen · Tennis · Turnen · Voetbal · Waterpolo · Wielersport · Worstelen · Zeilen · Zwemmen
# Israël Queridoschool

De Israël Queridoschool is een voormalig schoolgebouw in het stadsdeel West in Amsterdam. In 2021 werd het gebouw gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw.

## Geschiedenis

Het eerste twee verdiepingen hoge schoolgebouw met het pannendak stamde uit 1934. Het schoolgebouw herbergde een groter aantal scholen in een 24 klassen tellend schoolgebouw, gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School. De gangvloeren waren bekleed met kleine, geglazuurde tegels, die okergeel met rood van kleur waren. Deze kleuren kennen sommigen ook van het in de namiddag bij mooi weer door de glas-in-loodramen in het enigszins monumentale trappenhuis binnenvallende zonlicht. In dat trappenhuis hing ook de plaquette die herinnerde aan de opening van de school in 1934, evenals een afbeelding van Israël Querido, de Amsterdamse schrijver die veel betekend heeft voor de armoedebestrijding in de Jordaan.

## Naam

De straat waaraan het gebouw gelegen was, heette aanvankelijk De Zeven Provinciënstraat. In 1947 werd de straat omgedoopt en vernoemd naar de in de oorlog bij de Slag op de Javazee omgekomen Karel Doorman. Naast dit schoolgebouw stond in de richting van de Bestevaerstraat ook nog de Ds Mansveldt-school, een christelijke lagere school. Achter het schoolgebouw was er een ruimte met openveld voor een speelplein en daarachter een groot sportterrein met een speeltuin Sportpark De Ruijter en een korfbalvereniging "Landlust". Dwars op het schoolgebouw stonden nog twee vleugels waarin ruimte was voor een gymlokaal en kleedruimte per vleugel en erboven een toneelzaal.

## Naoorlogse periode

In de naoorlogse babyboomperiode konden uiteindelijk in dit gebouw vier scholen gehuisvest worden: de al bestaande Israël Queridoschool en de kleuterschool beneden (ingang Karel Doormanstraat), later Narcisschool. Op de begane grond zat naast de kleuterschool de Jacques Perkschool en erboven, naast de Israël Queridoschool, was ten slotte de Herman Gorterschool gevestigd. Volgens oudere buurtbewoners is voor en in de oorlog ook nog een tijdje de Frederik van Eedenschool op de plek van de nog niet bestaande kleuterschool gevestigd geweest. Later verhuisde die school naar de Van Gentstraat bij de Boomkerk.

## Fusie

Ook toen de vergrijzing in de Bos en Lommerbuurt haar hoogtepunt bereikte, bleef de school bestaan. Aan het bestaan van de parallelscholen de Herman Gorter- en Jacques Perkschool kwam een einde. De komst van het basisonderwijs resulteerde in het samengaan van de Israël Queridoschool en de Narcis. Het te ruime schoolgebouw was een te grote onkostenpost en omdat er meer van deze schoolgebouwen bestonden, werd de school gesloopt.
* ↑ Karel Doormanstraat te Amsterdam, Provinciale Drentsche en Asser Courant, 28 januari 1947
# Wout Schoonis

Wout Schoonis (België) is een Vlaams stripauteur en illustrator. Sinds 2007 werkt hij als tekenaar en characterdesigner van Suske en Wiske bij Studio Vandersteen. Sinds september 2023 is hij de hoofdtekenaar van Suske en Wiske.

## Biografie

Schoonis studeerde eerst economie om in 2005 af te studeren als meester in de Beeldende Kunst aan de Hogeschool PXL. Na zijn afstuderen werkt Schoonis als lay-outer voor enkele grafische bureaus, de Gazet van Antwerpen. en het Belang van Limburg.
Vanaf 2007 is Schoonis in dienst van Studio Vandersteen in het tekenteam van Suske en Wiske. In 2017 is hij grotendeels verantwoordelijk voor de restyling van de reeks. In 2023 nam hij de fakkel over van Luc Morjaeu als hoofdtekenaar van de reeks.
Van 2012 tot 2018 maakte hij animaties onder de naam 'Bluts'. Samen met Mister Melvin en Kim Vreys Onder andere videoclips, theaterproducties, infomerchials en reclame.
Daarnaast is hij freelance-tekenaar met opdrachten in reclame, tv en animatie.

## Lijst van Suske en Wiske-albums, (mede) getekend door Wout Schoonis

* Krimson break (2009)
* Juffertje Janboel (2010)
* De meteomachine (2010)
* 334 Expeditie Robikson (2011)
* De spottende spiegel (2011)
* Tante Biotica (2014)
* 371 De zoevende zusters (2023)
* 372 Bolhoed Bik (2024)
* 373 Klaartje Wakker (2024)
* 374 De keizerkop (2024)
* 375 De schakende schim (2024)
* 376 De boekenduikers (2024)
* 377 De stenen samoerai (2025)
# Psapharochrus longitarsis

Psapharochrus longitarsis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Henry Walter Bates.
# Districten van Gambia

De vijf divisies en één onafhankelijke stad van Gambia zijn opgedeeld in acht LGA's (local government areas) en verder in 37 districten. Deze staan hieronder alfabetisch gegroepeerd per stad/divisie.

## Banjul

* Banjul
* Kanifing

## Divisies
### Central River

* Fulladu West
* Janjanbureh
* Lower Saloum
* Niamina Dankunku
* Niamina East
* Niamina West
* Niani
* Nianija
* Sami
* Upper Saloum

### Lower River

* Jarra Central
* Jarra East
* Jarra West
* Kiang Central
* Kiang East
* Kiang West

### North Bank

* Central Baddibu
* Jokadu
* Lower Baddibu
* Lower Niumi
* Upper Baddibu
* Upper Niumi

### Upper River

* Fulladu East
* Kantora
* Sandu
* Wuli

### Western

* Foni Bintang-Karenai
* Foni Bondali
* Foni Brefet
* Foni Jarrol
* Foni Kansala
* Kombo Central
* Kombo East
* Kombo North/Saint Mary
* Kombo South
# Psapharochrus luctuosus

Psapharochrus luctuosus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Henry Walter Bates.