OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mijn stad

Mijn stad is een single van de Nederlandse zanger Danny de Munk uit 1984. Het stond in 1985 als elfde track op het album Danny de Munk, waar het de tweede single van was, na Ik voel me zo verdomd alleen.

## Achtergrond

Mijn stad is geschreven door Herman van Veen en Karin Loomans en geproduceerd door Jurre Haanstra. Het is een levenslied dat een ode is aan de stad Amsterdam. In het lied worden negatieve aspecten benoemd om later te benoemen dat deze negatieve aspecten, samen met de positieve kanten van de stad, de stad de plek maakt dat hij is. De liedverteller noemt dat hij niet zou weten wat hij moet doen, als Amsterdam er niet was. Eén van de positieve punten die hij benoemd is het café Dansen bij Jansen, een studentencafé dat van 1977 tot 2013 in de stad te vinden was. Het lied wordt vaak gedraaid bij de thuiswedstrijden van de voetbalclub AFC Ajax. B-kant van de single was Vergeet nu maar je zorgen, welke ook op hetzelfde album als Mijn stad staat. De single heeft in Nederland de gouden status.

## Hitnoteringen

Het lied was zowel in Nederland als België succesvol. In de twee grootste hitlijsten van Nederland in 1984, de Nationale Hitparade en de Top 40, piekte het op de tweede plaats. Het was twee weken langer in de Nationale Hitparade te vinden, waar het twaalf weken te vinden was. In de Top 40 stond het dus tien weken in de lijst. Het bereikte de zeventiende plek in de Vlaamse Ultratop 50 in de negen weken dat het in deze lijst stond.
* ↑ Mijn stad. Dutchcharts. Geraadpleegd op 30 april 2022.
* ↑ Mijn stad. Top 40. Gearchiveerd op 30 april 2022. Geraadpleegd op 30 april 2022.
* ↑ Mijn stad. Ultratop. Gearchiveerd op 30 april 2022. Geraadpleegd op 30 april 2022.
* ↑ Dansen bij Jansen verdwijnt na 36 jaar uit Amsterdamse uitgaansleven. Het Parool. Gearchiveerd op 30 april 2022. Geraadpleegd op 30 april 2022.
* ↑ Dansen bij Jansen alleen nog in ArenA. NOS. Gearchiveerd op 30 april 2022. Geraadpleegd op 30 april 2022.
* ↑ Database Goud, Platina & Diamant. goudplatina.nl. NVPI. Geraadpleegd op 11 december 2022.
# If I Had a Hammer (lied)

If I had a hammer (The Hammer Song) is een politiek progressief lied dat in 1949 geschreven werd door Pete Seeger en Lee Hays ter ondersteuning van de Amerikaanse Progressive Party. De auteurs maakten de eerste opname met hun groep The Weavers, waarin verder Ronnie Gilbert en Fred Hellerman zaten, die in 1950 op single uitkwam. De uitvoering door Peter, Paul and Mary haalde een tiende plaats in de Amerikaanse hitlijst in 1962.
Het jaar daarop bereikte de versie van Trini Lopez een derde plaats in de Verenigde Staten en de eerste plaats in de hitlijsten in vijfentwintig landen, waaronder de Nederlandse Tijd Voor Teenagers Top 10. Het nummer stond op zijn debuutalbum "Trini Lopez Live at PJ's", dat verscheen op Reprise Records, het platenlabel van Frank Sinatra. Het lied werd veel gezongen in progressieve kringen en in de Amerikaanse beweging tegen de Vietnamoorlog.
Het lied werd ook vertaald en gezongen door Claude François, die een ep uitbracht.

## Hitnotering van Trini Lopez

Titel :
| Hitlijst | Datum van binnenkomst | Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Tijd Voor Teenagers Top 10 | 30-11-1963 | Positie: | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 5 | 3 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 |
| If I Had a Hammer | 1012 | - | 1795 | 1861 | 1341 | 1614 | 1721 | 1816 | 1815 | 1696 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).

## Trivia

* Aan het einde van de aflevering Kamperen van de Tsjechische serie Buurman en Buurman speelt Pat (de gele buurman) dit liedje op zijn gitaar.
# Let's dance (Wally Tax)

Let’s dance is een single van Wally Tax. Het was zijn laatste single waarop hij zelf zong. Hij zou nog wel voor anderen blijven schrijven, onder meer voor Lee Towers. De muziek doet atypisch aan voor Wally Tax, toch een van de rockers van weleer. Het is meer een chansonachtige ballade. Let’s dance kwam niet voor op een regulier album van hem.

## Hitnotering
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 08-01-1977 t/m 29-01-1977 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie: | 37 | 31 | 31 | 36 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

Let's dance stond alleen in 2000 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1846.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), Nederlandse Top 40,
* www.discogs.com
# Cervus canadensis kansuensis

Cervus canadensis kansuensis is een ondersoort van de wapiti die voorkomt in Gansu, een provincie in China. Samen met de Sichuanwapiti en het Tibethert vormt deze ondersoort de zuidelijke groep van wapiti's.
# Vieux-Port (Eure)

Vieux-Port is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië) en telt 60 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bernay.

## Geografie

De oppervlakte van Vieux-Port bedraagt 0,6 km², de bevolkingsdichtheid is dus 100 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vieux-Port (Eure) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Hummel (artillerie)

De Hummel (Hommel) was een stuk gemechaniseerde artillerie geplaatst op een chassis van een Geschützwagen III/IV, bewapend met een 150mm-houwitser. Hij werd in de Tweede Wereldoorlog vanaf eind 1942 tot het einde van de oorlog door de Duitse Wehrmacht gebruikt.
De complete naam was Panzerfeldhaubitze 18M auf Geschützwagen III/IV (Sf) Hummel, Sd.Kfz. 165. Op 27 februari 1944 gaf Adolf Hitler het bevel de naam Hummel te laten vallen omdat die ongepast was voor een gevechtsvoertuig.

## Ontwikkeling

De Hummel werd in 1942 ontworpen vanwege de behoefte aan mobiele artillerieondersteuning voor tanktroepen. Het gebrek hieraan werd voor het eerst opgemerkt tijdens Operatie Barbarossa. Er was al wat gemechaniseerde artillerie aanwezig op dat moment, maar het meeste was van weinig waarde.
De eerste optie was om een 105mm-leFH17-houwitser te plaatsen op een Panzerkampfwagen III chassis maar dit werd door het Heereswaffenamt afgewezen, ten faveure van dezelfde houwitser op een Panzerkampfwagen IV chassis. Er werd één prototype van dit ontwerp gebouwd.
Ook dit ontwerp werd op 25 juli 1942 afgewezen, dit keer voor een krachtigere oplossing: het plaatsen van een 150 mm sFH 18 L/30-houwitser op de speciaal ontworpen Geschützwagen III/IV, die delen van de PzKpfw III (rij- en stuursysteem) en PzKpfw-IV-chassis (ophanging en motor) combineerde. Hetzelfde chassis werd ook gebruikt voor de Nashorn tankjager. Het prototype werd in oktober 1942 aan Hitler gepresenteerd
De Hummel had een open licht bepantserd (10 mm) compartiment aan de achterkant van het voertuig waarin de houwitser en de bemanning zaten. De motor werd naar het midden verplaatst om hiervoor ruimte te maken. Bij latere exemplaren waren de ruimte voor de bestuurder en de opbouw licht gewijzigd om meer ruimte te bieden aan de seiner en bestuurder.

## Varianten

Omdat de standaard Hummel maar een beperkte hoeveelheid munitie mee kon nemen werd de Munitionsträger Hummel ("munitiedrager" Hummel) ontwikkeld. Dit was eigenlijk een gewone Hummel zonder houwitser, met rekken om munitie mee te nemen. Op het gat voor de houwitser werd een 10mm-pantserplaat geplaatst. Indien nodig kon de houwitser alsnog teruggeplaatst worden.
Aan het eind van de oorlog waren van de Hummel 714 stuks gebouwd: 368 in 1943; 289 in 1944 en 59 in 1945. Verder werden er 157 afgeleide munitievoertuigen gebouwd: 96 in 1943 en 61 in 1944.

## Operationele geschiedenis

De Hummel deed voor het eerst mee in een groot gevecht tijdens de Slag om Koersk, toen circa honderd Hummels ingezet werden. Ze deden dienst in de gepantserde artilleriebataljons of Panzerartillerie-Abteilungen van de pantserdivisies, waarin ze de zware gemechaniseerde artilleriebatterij vormden, elk met zes Hummel en twee munitievoertuigen. Later kregen sommige pantserdivisies twee zware batterijen er bij.
Een klein aantal Hummels belandde na de oorlog in Egypte, dat de voertuigen in de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 inzette tegen Israël.
# Honckelboer

De familie Honckelboer (naam wordt ook wel geschreven als Honkelboer of Onckelboer) is een Amsterdamse familie met wortels in Antwerpen die in de 16e en 17e eeuw tot de gegoede middenstand behoorden. Van oorsprong waren zij lakenfabrikanten, zowel als kuipers, maar in Amsterdam hielden zij zich voornamelijk bezig met de handel, in eerste instantie met Oost-Europa en Scandinavië.
De "pater familias" was Melchior Honckelboer, van oorsprong lakenbereider. Hij werd geboren in Antwerpen in 1538 als zoon van Jan Honckelboer en Anna op den Hoff. Hij was gehuwd met Geertruij van der Putten en samen hadden zij acht kinderen, vijf zoons en drie dochters. Het gezin vertrok al in 1585 naar Amsterdam. Ook een aantal broers en zussen van Melchior volgde dezelfde weg. Hoewel Melchior zich in Amsterdam deed kennen als strenge calvinist, is het niet bekend of hij Antwerpen om die reden verlaten heeft, dan wel dat door de blokkade van Antwerpen de handelsverbindingen goeddeels waren weggevallen. De zonen van Melchior verdienden hun geld allemaal in de handel. Ook had de oude Melchior ervoor gezorgd dat zijn zonen en dochters huwden met goede partijen, bijna altijd van Belgische (Antwerpse) komaf. Door deze huwelijken werd de familie direct of indirect gerelateerd aan families als Staes, Grill, Spranger, Huydecoper van Maarsseveen, Coymans, Trip, van der Muelen en de Geer, (veelal adellijke) familienamen die vooral bekend zijn door de portretten die werden geschilderd door Nederlandse meesters. Ook de kaper-kapitein Joachim Gijsen komt in de stamboom van de Honckelboers voor.
De familienaam schijnt tegenwoordig volledig verdwenen te zijn, slechts de Onckelboerensteeg, een zijstraatje van de Kloveniersburgwal in Amsterdam, herinnert aan de familie. Het huis aan de Kloveniersburgwal is in de 17e eeuw gebouwd en bewoond door een lid van de familie Honckelboer.
# Giovanola

Giovanola was een staalproducent uit Monthey, Zwitserland en was opgericht in 1888 door Joseph Giovanola. Onder zijn leiding heeft het bedrijf een aantal onderzeeërs geproduceerd.
Vanaf de jaren 1980 werd het bedrijf gevraagd om te helpen met staalconstructies door Intamin als onderaannemer. Dit gebeurde bijvoorbeeld bij het maken van de Bob in De Efteling. Daardoor is het bedrijf afgesplitst in 1998 als attractie- en achtbaanbouwer onder de naam Giovanola Amusement Rides Worldwide.
Midden jaren 1980 hadden twee ingenieurs van het bedrijf, Claude Mabillard and Walter Bolliger, een nieuw soort achtbaanrails ontwikkeld. In 1987 verlieten de twee het bedrijf en richtte Bolliger & Mabillard, een bedrijf gespecialiseerd in achtbaanconstructie, op.

## Megacoasters

Giovanola musement Rides Worldwide bouwde een aantal attracties en drie achtbanen. Het waren twee hypercoasters. Deze zijn:
* Goliath (Six Flags Magic Mountain)
* Titan (Six Flags Over Texas)
En ze bouwde ook één omgekeerde achtbaan:
* Anaconda (Gold Reef City) in Zuid-Afrika.

## Faillissement

Giovanola Amusement Rides Worldwide ging in 2001 failliet na de bouw van Titan wat het einde inluidde van de attractie- en achtbaanbouw. Het gehele concern ging in 2004 failliet omdat er te weinig aanvragen waren om achtbanen te bouwen. De Zwitserse achtbaanbouwers Bolliger & Mabillard (B&M) en Intamin AG hebben Giovanola overgenomen.
# Ananias Diokno

Ananias Diokno (Taal, 22 januari 1860 – Arayat, 2 november 1922) was een Filipijnse generaal in de Filipijnse Revolutie en Filipijns-Amerikaanse Oorlog.

## Biografie

Ananias Diokno werd op 22 januari 1860 geboren in Taal, Batangas. Zijn ouders waren Angel Diokno en Andrea Noblejas, beide afkomstig uit prominente familie in Batangas. Over de vroege levensloop van Diokno is niet veel bekend. In 1895 deed hij voor het eerst van zich spreken toen hij samen met Felipe Agoncillo werd aangeklaagd door zowel de civiele als de kerkelijke autoriteiten wegens zijn anti-religieuze activiteiten en het hinderen van de Spaanse overheid.
Bij de uitbraak van de Filipijnse Revolutie werd in Indang een regionale regering gevormd. Miguel Malvar werd de commandant generaal en Eleuterio Marasigan was brigadegeneraal. Ananias Diokno op zijn beurt werd gekozen als minister van oorlog. Diokno leidde een expeditie naar de Visayas, waarbij men de Spanjaarden ter plekke wilde verslaan en het lokale verzet wilde organiseren. In 1898 organiseerde hij het Malaya Bataljon dat bestond uit enkele honderden mannen gelegerd op Mindoro, Marinduque, Camarines, Sorsogon en Romblon. In september 1898 versloegen troepen onder zijn leiding de Spaanse troepen in Capiz en Kalibo. Op voordracht van Apolinario Mabini werd hij door Emilio Aguinaldo benoemd tot gouverneur van Capiz.
Na het begin van de Filipijns-Amerikaanse Oorlog vertrok hij in december 1898 naar Jaro, Iloilo om daar tegen de Amerikanen te vechten. Hij weigerde zich in februari 1899 over te geven aan de Amerikanen en voerde nog ruim een maand een guerrillastrijd op Panay. Op 18 maart 1901 liep zijn guerrilagroep in een hinderlaag. De meeste van zijn mannen kwamen. Diokno was ernstig gewond en moest zich overgeven. Zijn overgave betekende het einde van het Filipijnse verzet op Panay. Op Luzon werd hij als een held onthaald door de bevolking. De Amerikanen boden hem de leiding over het Bureau of Agriculture aan. Hij weigerde echter en trok zich terug op zijn boerderij in Arayat, Pampanga, waar hij de laatste decennia van zijn leven doorbracht.
Ananias Diokno was getrouwd met Paulina Marasigan. Hun zoon Ramon Diokno werd later senator en rechter van het Filipijns hooggerechtshof.

## Bron

* Carlos Quirino, Who's who in Philippine history, Tahanan Books, Manilla (1995)
# Den Haag Vandaag (televisieprogramma)

Den Haag Vandaag is een Nederlands televisieprogramma van de NOS, dat vanaf de jaren 1970 tot 2010 werd uitgezonden. De ontwikkelingen in politiek Den Haag werden erin verslagen en becommentarieerd en er werden fragmenten uit Kamerdebatten uitgezonden.
Het programma begon in 1968 als rubriek in het NTS programma Scala met onder meer Joop van Os.
In 1970 werd Den Haag Vandaag een zelfstandig programma onder redactie van Henk van Hoorn, Ton Planken en Fred Verbakel. In 1980 trad een nieuwe redactie aan met Han Mulder, Koos Postema en Kees Sorgdrager, die grote zaken versloeg als de parlementaire enquête naar de RSV-werf in 1983-84. In 1986 brak een conflict uit, toen Ton Elias, Cees Gravendaal en Sorgdrager het vertrouwen opzegden in Ferry Mingelen, wiens bijdragen volgens hen te oppervlakkig waren. Den Haag Vandaag, gepresenteerd door Mingelen, werd in 1989 onderdeel van NOS Laat. Dit programma ging in 1992 op in NOVA. Dat werd op zijn beurt in september 2010 opgevolgd door Nieuwsuur, waarin ook het politieke nieuws is opgenomen. De naam Den Haag Vandaag wordt sindsdien niet meer gebruikt.

## Medewerkers

Redacteuren, presentatoren en verslaggevers waren in de loop der jaren onder meer:
* Ton Elias
* Pim van Galen
* Cees Gravendaal
* Hans Hillen
* Henk van Hoorn
* Twan Huys
* Joost Karhof
* Tom Kleijn
* Dirk Kuin
* Ferry Mingelen
* Han Mulder
* Joop van Os
* Ton Planken
* Clairy Polak
* Koos Postema
* Wouke van Scherrenburg
* Hugo Schneider
* Lukas Burgering
* Charl Schwietert
* Kees Sorgdrager
* Fred Verbakel
* Nynke de Zoeten
Tekenaar Jan Frits de Knoop leverde karikaturen van politici.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 6 februari 2024. Geraadpleegd op 24 september 2023.
# Barthold Heinrich Brockes

Barthold Heinrich Brockes (Hamburg, 22 september 1680 - Hamburg, 16 januari 1747) was een Duits dichter uit de periode van de Verlichting. Brockes werd bekend doordat zowel Telemann, Händel als Bach teksten van hem gebruikten in hun muziekwerken.
Ook Picander (de tekstschrijver van onder andere de Koffiecantate, de Matthäus-Passion en het Weihnachtsoratorium van Bach) putte inspiratie uit de teksten van Brockes. De dichter Salomo Franck heeft Brockes ook gekend. In 1716 verscheen de naar Brockes genoemde Brockes-Passion, een Passie-oratorium van Telemann op teksten van Brockes.

## Leven en werk

Brockes studeerde rechtsgeleerdheid in Halle en maakte reizen naar Italië, Frankrijk en Nederland. Hij vestigde zich vanaf 1704 in Hamburg. In 1720 werd hij benoemd als lid van de Hamburgse gemeenteraad, en bekleedde diverse functies in het bestuur van de stad. Hij was 6 jaar (van 1735 tot 1741) magistraat in Ritzebüttel.
Gedichten van Brockes werden in 9 banden gepubliceerd onder de titel Irdisches Vergnügen in Gott (1721-1748). Hij vertaalde Giambattista Marini's La Strage degli innocenti (1715), Alexander Popes Essay on Man (1740) en James Thomsons Seasons (1745). De gedichten van Brockes zijn van belang niet zozeer vanwege hun inhoud, maar wel vanwege de veranderingen die in het begin van de achttiende eeuw in de Duitse poëzie en literatuur optraden onder invloed van het Verlichtingsdenken. Het libretto Der für die Sünden der Welt gemarterte und sterbende Jesus (1712) was één der eerste passie-oratoria, een vrije en poëtische meditatie op het passieverhaal zonder gebruik van een evangelisch karakter. Het was een populair werk, en werd op muziek gezet door onder andere Reinhard Keiser (1712), Georg Philipp Telemann (1716), Georg Friedrich Händel (1716), Johann Mattheson (1718), Gottfried Heinrich Stölzel (1725) en Johann Friedrich Fasch (1723).
Brockes was een der eerste Duitse dichters die de bombastische imitaties van Giambattista Marino verving door een heldere en eenvoudig stijl. Hij was ook een pionier doordat hij de aandacht van zijn landgenoten vestigde op de nieuwe uit Engeland afkomstige poëzie over de natuur. Zijn verzen drukken een vrome houding uit naar de natuur en geven een religieuze interpretatie van natuurlijke fenomenen, hetgeen een vernieuwing was in de Duitse dichtkunst. Dit bereidde mede de weg voor dichters als Klopstock.
# Tennistoernooi van Brisbane 2016

| Viktoryja Azarenka, winnares bij de vrouwen | Milos Raonic, winnaar bij de mannen |
Het tennistoernooi van Brisbane van 2016 werd van 3 tot en met 10 januari 2016 gespeeld op de hardcourt-buitenbanen van het Queensland Tennis Centre in Tennyson, een randgemeente van de Australische stad Brisbane. De officiële naam van het toernooi was Brisbane International.
Het toernooi bestond uit twee delen:
* WTA-toernooi van Brisbane 2016, het toernooi voor de vrouwen (3–9 januari)
* ATP-toernooi van Brisbane 2016, het toernooi voor de mannen (3–10 januari)

## Toernooikalender

| Brisbane | januari 2016 | januari 2016 | januari 2016 | januari 2016 | januari 2016 | januari 2016 | januari 2016 | januari 2016 |
| Brisbane | zon 3 | maa 4 | din 5 | woe 6 | don 7 | vrĳ 8 | zat 9 | zon 10 |
| vrouwenenkelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | kwartfinale | halve finale | finale | |
| vrouwendubbelspel | 1e ronde | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | halve finale | finale | |
| mannenenkelspel | (kwalificatie) | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | kwartfinale | halve finale | finale |
| mannendubbelspel | 1e ronde | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | | halve finale | finale |
ATP-toernooi van Brisbane – WTA-toernooi van Brisbane 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021–2023 · 2024 · 2025
# Frank Groothof

Franciscus Bernardus Theodorus (Frank) Groothof Schröder (Amsterdam, 14 februari 1947) is een Nederlands acteur, vooral bekend van op kinderen gerichte producties. Bij het grote publiek is hij voornamelijk bekend van Het Klokhuis (Uit het woelige leven van Boy Zonderman) en Sesamstraat (aanvankelijk als ondeugende jongen, later meer als de "ideale oom").

## Loopbaan

Groothof studeerde vijf jaar aan het conservatorium. Na deze opleiding deed hij mee aan de musical Godspell. Hierna volgde een periode bij Het Werkteater. Samen met zijn broer René Groothof heeft hij diverse jaren Broertjes en Broertjes op stap gespeeld. Deze voorstellingen waren geïnspireerd op hun eigen jeugd en zijn ook uitgewerkt in de televisieserie Broertjes voor de VPRO. Marnix Kappers speelde hierin de vader van de beide broertjes.
Na Broertjes heeft Frank Groothof een groot aantal opera's uitgewerkt tot muziekvoorstellingen die met name op kinderen zijn gericht. Zo bewerkte hij onder andere De Toverfluit en Idomeneo van Mozart, Carmen van Georges Bizet, Fidelio van Beethoven, en de reis van Odysseus. Van de laatste verscheen ook een televisiebewerking.
Naast zijn werk als zanger en acteur is Groothof ook als schrijver actief. Voor de Taptoe schreef hij een reeks komische korte verhalen over een jongen die naar een andere stad verhuist en in een nieuwe klas komt te zitten. Deze werden in 1992 gebundeld in het boek Kopzorgen.
Sinds eind 2018 speelt Frank Groothof samen met Dick van der Stoep en Gijs Groenteman in diens theatershow De Grote Harry Bannink Podcast On Tour.

## Filmografie
### Film en serie

* Groothof speelt de rol van Wikkobus in de film De blauwe bus (regisseur: Sanne Kortooms, 2009)
* Hij speelt in de film Het verhaal van Kees de rol van Gerrit (regisseur: André van Duren, 1989)
* De Camping (Het Werkteater)
* Carmen & Ik (1997) (regie: Harrie Geelen)
* De thuiskomst van Odysseus (1996) (regie: Jan Keja)
* Broertjes (1988)
* Herenstraat 10 (1983-1984), Zwarte Arie
* Sesamstraat (1983-heden), Frank
* Opname (1979) (Het Werkteater) (regie: Marja Kok en Erik van Zuylen)

## Privé

Groothof is weduwnaar, vader van zes kinderen en grootvader. Zijn theaterbedrijf Stichting Vrije Val is gevestigd in Purmerend.