OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Yayan Ruhian

Yayan Ruhian (Tasikmalaya, 19 oktober 1968) is een Indonesische vechtkunstenaar en acteur. Hij staat bekend om zijn samenwerking met filmregisseur Gareth Evans in de films Merantau (2009) als Eric, The Raid (2011) als Mad Dog en The Raid 2 (2014) als Prakoso. Evenals in de Hollywoodproducties Star Wars: Episode VII: The Force Awakens (2015) als Tasu Leech en Beyond Skyline (2017) als politiechef. Hij herneemt deze rol in Skylines (2020).

## Levensloop

Ruhian volgde op 13-jarige leeftijd een opleiding zelfverdediging met de traditionele vechtkunst pencak silat op een Indonesische school. Na zijn studie werd hij ook trainer en scheidsrechter bij de vechtkunsten pencak silat. Ook heeft hij verschillende andere vechtsporttechnieken geleerd, zoals aikido. Door zijn expertise in pencak silat speelde hij uiteindelijk in de films Merantau en The Raid waar hij werd vergeleken met tegenspeler Iko Uwais.
Ruhian verscheen ook samen met Uwais in het vervolg The Raid 2. Volgens Evans speelde Ruhian zijn acties in de film The Raid 2 bruter. Hij maakte zijn Hollywooddebuut met de film Star Wars: Episode VII: The Force Awakens. In de film speelt hij Tasu Leech, de leider van de criminele organisatie Kanjiklub Gang die zo'n dertig jaar na de Slag om Endor opereert.
Ruhian is sinds 1997 getrouwd met Wawa Suwartini, samen hebben ze drie kinderen.

## Filmografie

| Jaar | Titel | Rol | Opmerkingen |
| Film ||||
| 2009 | Merantau | Eric | Filmdebuut |
| 2011 | The Raid | Mad Dog | |
| 2014 | The Raid 2 | Prakoso | |
| 2015 | Yakuza Apocalypse | Kyoken | |
| 2015 | Comic 8: Casino Kings part 1 | The Ghost | |
| 2015 | Gangster | Bang Jangkung | |
| 2015 | Star Wars: Episode VII: The Force Awakens | Tasu Leech | |
| 2016 | Comic 8: Casino Kings part 2 | The Ghost | |
| 2016 | Iseng | Eddy | |
| 2017 | Satria Heroes: Revenge of the Darkness | Master Torga | |
| 2017 | Beyond Skyline | Huana | |
| 2018 | 212 Warrior | Mahesa Birawa | |
| 2019 | John Wick: Chapter 3 – Parabellum | Shinobi #2 | |
| 2019 | Hit & Run | Coki | |
| 2019 | Wira | Ifrit | |
| 2020 | All Because of You | Maman | |
| 2020 | Skylines | Huana | |
| 2020 | Tarung Sarung | Pak Khalid | |
| 2021 | Gas Kuy | Mang Ujang | |
| 2023 | Boy Kills World | Shaman | |
| Televisie ||||
| 2020 | Strike Back | Kabul | Aflevering "Vendetta: Part 8" |
| Computerspel ||||
| 2016 | LEGO Star Wars: The Force Awakens | Tasu Leech | Stem |

## Externe link

* (en) Yayan Ruhian in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Yayan Ruhian Biography Articlebio.com, 28 november 2019
* Gemeinsame Normdatei: 1140509012
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4597 6744
* Library of Congress Control Number: no2019078451
* Système universitaire de documentation: 183211391
* Virtual International Authority File: 314848208
* WorldCat (via VIAF): 314848208
# Dirty Lines

Dirty Lines is een Nederlandse dramaserie, die werd uitgebracht op 8 april 2022 door Netflix. De serie is gebaseerd op het boek 06-Cowboys van Fred Saueressig, dat op zijn beurt weer losjes is gebaseerd op het waargebeurd verhaal van de broers George en Harold Skene met hun sekslijnen bedrijf Teleholding uit 1987.

## Verhaal

De serie speelt zich af in de jaren tachtig, waar de studente Marly een bijbaantje neemt bij het bedrijf Teledutch, die Europa's eerste erotische telefoonlijnen hebben opgezet.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Joy Delima | Marly |
| Minne Koole | Frank |
| Chris Peters | Ramon |
| Julia Akkermans | Janna |
| Charlie Chan Dagelet | Natasja |
| Benja Bruijning | Leon |
| Abbey Hoes | Anouk |
| Joes Brauers | Mischa |
| Michael Muller | Alexander |
| Niels van der Laan | Bram Heimans |
| Eric van Sauers | Orlando |
| Alexandra Alphenaar | Carolien |
| Pip Lieke Lucas | Robine |
# BYD Dolphin

De BYD Dolphin is een elektrische hatchback die sinds 2021 door de Chinese fabrikant BYD Auto wordt geproduceerd. De Dolphin is een subcompacte (B-segment of A0-klasse) hatchback in zijn thuisland, maar wordt op de Chinese markt boven de Seagull gepositioneerd en maakt deel uit van BYD's 'Ocean-reeks'.
De Dolphin wordt sinds 2023 geëxporteerd naar overzeese markten zoals Europa, Australië en Zuidoost-Azië met langere afmetingen om te voldoen aan strengere crashveiligheidsnormen en om hem in het compacte of C-segment te kunnen plaatsen.

## Overzicht

Tijdens Auto Shanghai in april 2021 presenteerde BYD een pre-productie-prototype van de Dolphin genaamd BYD EA1 Concept, terwijl ook een gemoderniseerde designtaal en bedrijfslogo werden aangekondigd. Het bedrijf introduceerde ook een nieuwe generatie elektrische autoplatforms, genaamd het e-Platform 3.0, die efficiëntere prestaties en een groter bereik biedt.
Het productiemodel werd drie maanden later gepresenteerd als de BYD Dolphin en was in augustus 2021 beschikbaar. De Dolphin neemt de Marine Aesthetics-ontwerpstijl van BYD over die ook in andere Ocean-modellen wordt gebruikt, een silhouet ontworpen door het hoofd van het BYD-ontwerpteam Wolfgang Egger. De Dolphin was het eerste productiemodel met het nieuwe BYD-logo.
Het interieur van de Dolphin beschikt over een draaibaar 12,8 duims infotainmentscherm en een volledig 5 duims LCD-instrumentenpaneel. Standaard wordt de LFP-bladebatterij geleverd met verschillende capaciteiten.
De aangepaste versie, bestemd voor de wereldmarkt, werd in 2023 geïntroduceerd. Voor de meeste exportmarkten werd de Dolphin met ongeveer 20 centimeter verlengd om ruimte te maken voor een nieuwe crashstructuur aan de voorkant, die is ontworpen om een vijfsterren Australische ANCAP-veiligheidsbeoordeling te behalen. Het wereldwijde model kreeg verschillende voor- en achterbumpers, motorkap en spatborden die de overhang vergrootten, waardoor de lengte toenam tot 4,29 m en waardoor het in het C-segment kwam.
Op 22 september 2023 rolde de 500.000ste Dolphin van de assemblagelijn, na 25 maanden in productie te zijn geweest.
* Vooraanzicht (globaal)
* Achteraanzicht (globaal)
* Achteraanzicht (China)
* Interieur
* BYD EA1 Concept
De Europese versie van de Dolphin werd in april 2023 geïntroduceerd. Net als bij de wereldwijde specificatie, bevindt de Dolphin voor de Europese markt zich in het C-segment, aangezien hij andere voor- en achterbumpers kreeg waardoor hij 4,29 m lang is. Bovendien is de aandrijflijn van de Europese Dolphin geüpgraded. De auto wordt aangedreven door een 150 kW voorwielaandrijvingsmotor, gekoppeld aan een 60,48 kWh-batterij die gedeeld wordt met de Atto 3.

## Prijzen

BYD Dolphin won de titel 'Beste kleine elektrische auto' bij de Carbuyer Best Car Awards 2024.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel BYD Dolphin op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Dunfermline

De burgh Dunfermline (Dùn Phàrlain) is een plaats in het bestuurlijke gebied Fife en telt 54.990 inwoners. Het ligt op 5 km van de Firth of Forth, ten noordwesten van Edinburgh.
Het is een historische hoofdstad van Schotland, en Robert the Bruce is in Dunfermline Abbey begraven. Ernaast ligt Dunfermline Palace, het koninklijk paleis van Dunfermline.
De voetbalclub is Dunfermline Athletic FC, dat speelt op East End Park in de Scottish Championship. Daarnaast zijn er ook lokale rugby- en cricketteams.
Dunfermline is via de A823 en de A907 verbonden met de M90 en de A92. De M90 verbindt de plaats met Perth in het noorden en, via de Queensferry Crossing, Edinburgh in het zuiden. De A92 is de verbinding met Kirkcaldy, Glenrothes en Dundee. In Dunfermline zijn twee stations: Dunfermline City en Dunfermline Queen Margaret, beide aan de Fife Circle Line

## Geboren

* David II (1324-1371), koning van Schotland
* Jacobus I (1394-1437), koning van Schotland
* Jacobus VI en I (1566-1625), koning van Schotland en koning van Engeland
* Karel I (1600-1649), koning van Engeland, Schotland en Ierland
* Joseph Noel Paton (1821-1901), kunstenaar
* Andrew Carnegie (1835-1919), staalmagnaat en filantroop
* George Lauder (1837-1924), industrieel en werktuigbouwkundig ingenieur
* Ian Whyte (1901-1961), componist en dirigent
* Ian Porterfield (1946-2007), voetballer en trainer
* Ian Anderson (1947), muzikant en zanger van Jethro Tull
* Barbara Dickson (1947), zangeres en actrice
* Jim Crawford (1948-2002), Formule 1-coureur
* Iain Banks (1954-2013), schrijver
* Stuart Adamson (1958-2001), rockmuzikant
* Craig Levein (1964), voetballer en voetbalcoach
* Ross Bain (1975), golfer
* Scott Brown (1985), voetballer

## Partnersteden

* Trondheim (sinds 1945)
* Wilhelmshaven (sinds 1979)
* Vichy (sinds 1990)
* Logroño (sinds 1990)
* Albufeira (sinds 1995)
* Sarasota (sinds 2001)
* ↑ Mid-2020 Population Estimates for Settlements and Localities in Scotland. National Records of Scotland (31 maart 2022). Gearchiveerd op 31 maart 2022. Geraadpleegd op 31 maart 2022.
# Bisdom Evansville

Het bisdom Evansville (Latijn: Dioecesis Evansvicensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Evansville, in de Amerikaanse staat Indiana. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Indianapolis.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 21 oktober 1944, uit delen van het nieuw verheven aartsbisdom Indianapolis.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 12.975 km$^2$ en telde 511.728 inwoners waarvan 14,1% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Henry Joseph Grimmelsman (11 november 1944 - 18 oktober 1965)
* Paul Francis Leibold (4 april 1966 - 23 juli 1969)
* Francis Raymond Shea (1 december 1969 - 11 maart 1989)
* Gerald Andrew Gettelfinger (11 maart 1989 - 26 april 2011)
* Charles Coleman Thompson (26 april 2011 - 13 juni 2017)
* Joseph Mark Siegel (18 oktober 2017 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Saint Francis Xavier Basilica in Vincennes, voormalige kathedraal
* Diocese of Evansville. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 6 januari 2025.
Indianapolis (aartsbisdom) · Evansville · Fort Wayne-South Bend · Gary · Lafayette in Indiana
# Durlinci

Durlinci is een plaats in de gemeente Ozalj in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 89 inwoners (2001).
# Job Frieszo

Job Frieszo (Zeist, 2 april 1957) is een Nederlands voormalig parlementair verslaggever en huidig overheidsvoorlichter.
Frieszo groeide op in Baarn in een SGP-gezin. Zijn vader was schilder-decorateur. Als jongvolwassene was Frieszo lid van de PSP, later nam hij daar afstand van. Frieszo begon zijn journalistieke carrière in 1980 bij NOS-radio: eerst het programma Meer over minder, twee jaar later eindredacteur bij Homonos en Radio Thuisland, een programma voor en door migranten van de tweede generatie. Ahmed Aboutaleb was daar een van zijn verslaggevers. In 1985 werd hij politiek verslaggever bij Den Haag Vandaag, onderdeel van het radioprogramma Met het Oog op Morgen. In 1989 stapte hij over naar TV10, een commerciële zender die geen toestemming kreeg om uit te zenden. In datzelfde jaar trad Frieszo in dienst bij het NOS Journaal als algemeen verslaggever. Hij deed verslag van de crisis in de Golf (1990) vanuit Irak en van de daaruit voortvloeiende Eerste Golfoorlog vanuit Saoedi-Arabië en Koeweit (1990-1991). In 1992 kwam hij te werken op de Haagse redactie van het Journaal, eerst als verslaggever, daarna als commentator en plaatsvervangend chef. Vanaf 2002 was hij chef van deze redactie.
Frieszo kreeg veel kritiek in februari 2002 door nieuws over Pim Fortuyn. Deze had in een interview in de Volkskrant (9 februari) gezegd dat hij artikel 1 van de Grondwet (het anti-discriminatieartikel) wilde afschaffen. In een uitzending hierover toonde Frieszo het programma van de Centrum Democraten en wees hij erop dat Fortuyn de eerste politicus sinds Hans Janmaat was die het betreffende artikel wilde afschaffen. Nico Haasbroek, hoofdredacteur van het NOS Journaal, uitte hier in het openbaar kritiek op zonder dat met de betrokkenen te bespreken. Frieszo zegde toen samen met de Haagse redactie het vertrouwen in hun hoofdredacteur op, mede omdat hij deze kritiek uitte in een periode dat Frieszo en andere redacteuren die kritisch berichtten over Fortuyn, werden beveiligd. Fortuyn had een paar maanden eerder, in oktober 2001, over Frieszo beweerd dat deze lid was van de PvdA. Toen Frieszo dreigde met een kort geding trok Fortuyn zijn opmerking weer in.
In 2004 stapte hij over naar de overheid. Hij volgde bij het Ministerie van Economische Zaken Jan Goeijenbier op als directeur Communicatie. Hij stopte meteen met werken bij de NOS om belangenverstrengeling te voorkomen. De belangrijkste reden voor zijn overstap was dat hij te weinig “prikkels” had.
Van 2011 tot 2013 was Job Frieszo woordvoerder van de minister van Buitenlandse Zaken. Hij is vanaf 2014 zelfstandig media-adviseur.
* ↑ Een neutrale duider NCRV-gids, 8 maart 2002
* ↑ Pim Fortuyn op herhaling: 'De islam is een achterlijke cultuur', de Volkskrant, 5 mei 2012. Gearchiveerd op 8 februari 2019.
* ↑ Haasbroek struikelt over Fortuyn, NRC, 23 mei 2002
* ↑ Fortuyn komt terug op uitspraken over Frieszo, Trouw, 22 oktober 2001
* ↑ Job Frieszo directeur Communicatie EZ, Communicatie online, 28 april 2004
* ↑ Job verveelt zich, de Volkskrant, 1 mei 2004
# Cornelius Joannes de Bruyn Kops

Cornelius Joannes de Bruyn Kops (Haarlem, 6 maart 1791 – aldaar, 17 april 1858) was een Nederlands liberaal politicus.

## Familie

De Bruyn Kops was een zoon van Pieter Kops (1746-1803), fabrikant in linnen en garen, en Maria Cornelia van Oosten de Bruyn (1766-1845). Hij trouwde in 1818 met Maria Constance Françoise de Bosset (1794-1879). Uit dit huwelijk werden elf kinderen geboren, waaronder Jacob Leonard de Bruyn Kops (1822-1887), hoogleraar in de staathuishoudkunde.

## Loopbaan

De Bruyn Kops was, net als zijn vader en grootvader, fabrikant in linnen en garen in Haarlem. Hij had daarnaast een politieke loopbaan, hij was lid van de gemeenteraad (1816-1858), wethouder (1833-1836) en burgemeester (1836-1858) in zijn geboorteplaats. Hij was bovendien lid van de Provinciale Staten van Noord-Holland (1840-1850). Vanuit de Provinciale Staten werd hij in 1840 en 1848 verkozen tot buitengewoon lid van de Tweede Kamer. Deze extra leden voor de Kamer werden voor de duur van het proces verkozen ten behoeve van de grondwetsherzieningen in die jaren.
De Bruyn Kops overleed op 67-jarige leeftijd.
* ↑ De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Nederland's Patriciaat 40 (1954), vermeld als Cornelius Joannes de Bruyn Kops
* Biografisch Portaal: 63829315
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3912 0158
* Library of Congress Control Number: nb2008020649
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 305650432
* Parlement.com: vg09llt40dtx
* Virtual International Authority File: 63542590
* WorldCat (via VIAF): 63542590
# The Missing Link (film uit 1980)

The Missing Link (Franse titel: Le Chaînon manquant, Vlaams-Nederlandse titel: De Ontbrekende Schakel, Amerikaanse titel: B.C. Rock) is een Frans-Belgische animatiefilm uit 1980, geregisseerd door Picha en gecoproduceerd door Pils Film (België) en S.N.D. (Frankrijk). Het scenario van de film is geschreven door Tony Hendra en was gebaseerd op een origineel idee van Picha, Jean Colette en Pierre Bartier. De film werd in 1980 ook opgenomen op het filmfestival van Cannes.

## Stemacteurs

| Rol | Origineel | *Frans | Amerikaans |
| O ("Stewie Babcock" in de Amerikaanse dub) | Ron Venable | Richard Darbois | Jim Vallely |
| Igua ("Bone" in de Amerikaanse dub) | John Graham | Georges Aminel | Jonathan Schmock |
| Croak ("Slick" in de Amerikaanse dub) | Bob Kaliban | Roger Carel | Joseph Plewa |
| De stomme kloten ("No-Lobes" in het Engels, "Les gros cons" in het Frans) | Christopher Guest Clark Warren Bob Kaliban | Georges Aminel (nº1) Jacques Ferrière (nº2) William Sabatier (nº3) Roger Carel (nº4) | Christopher Guest Clark Warren Bob Kaliban |
| De draak | Bill Murray | Philippe Nicaud | Bill Murray |
| De verteller | Mark E. Smith | Jacques Dacqmine | Jim Vallely |
| Overige stemmen | Roger Carel, Arlette Thomas, Bob Kaliban en John Graham | Roger Carel, Arlette Thomas, Philippe Nicaud, Marc de Georgi, Georges Aminel, Monique Thierry en William Sabatier | Jim Vallely en Jonathan Schmock |

## Release

De film ging voor het eerst in première in Frankrijk op 21 mei 1980 (onder de distributie van SND), en ging ook in première in Nederland op 11 december 1980 (onder de distributie van Concorde Film). De film werd in 1984 ook in de VS uitgebracht met een nieuwe titel en stemmencast gemaakt voor het Amerikaanse publiek, die vervolgens in geselecteerde theaters werd uitgebracht (onder de titel "B.C. Rock").
* ↑ "Het Parool", Het Parool, 10 december 1980. Geraadpleegd op 22 november 2024.
* ↑ "Nieuwsblad van het Noorden", Nieuwsblad van het Noorden, 12 december 1980. Geraadpleegd op 22 november 2024.
# Verbond voor Nationaal Herstel

Het Verbond voor Nationaal Herstel (VNH) was een autoritaire, rechtse partij die pleitte voor een krachtig gezag en zich keerde tegen partijpolitiek.
Het Verbond werd geleid door enkele hoge militairen en hoge ambtenaren. In 1933 was de vroegere opperbevelhebber van het leger en de vloot, generaal C.J. Snijders lijsttrekker, alhoewel die zich voor de verkiezing al had uitgesproken geen kamerlidmaatschap te aanvaarden.
In 1933 behaalde de partij circa 30.000 stemmen, goed voor één zetel. De partij werd later overvleugeld door de NSB, waar overigens niet alle aanhangers naar overstapten.

## Beginselen

Het Verbond stelde dat de maatschappij doodziek was en dat vooral het gezag te veel ondermijnd was. Ook in economisch opzicht was er sprake van neergang, waardoor ophitsers (vooral socialisten en communisten) hun kans hadden gegrepen. In het parlement zaten volksvertegenwoordigers, die niet meer onafhankelijk van partijleiders of kiesgroepen te werk konden gaan.
Daarom moest er volgens het VNH een wedergeboorte van de nationale gedachte (een nationaal réveil) komen. Saamhorigheid, opofferingsgezindheid en de erkenning van plichten dienden voorop te staan. Het kiesstelsel moest worden veranderd om te zorgen dat er meer onafhankelijke Kamerleden kwamen.
Verder diende de band met de koloniën verstevigd te worden, moesten vermogensvorming, nationale productie en een krachtige defensie worden nagestreefd en was het Verbond voorstander van een nationale omroep.

## Persoonlijkheden

Voormannen van het verbond waren de 80-jarige generaal C.J. Snijders, die erevoorzitter was, luitenant-generaal N.H.A. Swart, en de Haagse gemeenteambtenaar Westerman, die namens het VNH in de Tweede Kamer zat.

## Electoraat

De kiezers waren vooral afkomstig uit de ambtenarij en uit de kring van de officieren. Het verbond had relatief veel aanhang in Den Haag.
# Dvorište

Dvorište is een plaats in de gemeente Krnjak in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 31 inwoners (2001).
# Dvorjanci

Dvorjanci is een plaats in de gemeente Duga Resa in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 134 inwoners (2001).
# Sean Gunn

Sean Gunn (St. Louis (Missouri), 22 mei 1974) is een Amerikaans acteur. Hij speelde onder meer Kirk Gleason in 137 afleveringen van de televisieserie Gilmore Girls.
Gunn is de jongste van zes kinderen. Zijn vier oudere broers werken ook allemaal in de entertainmentindustrie, terwijl zijn zus advocate werd. Zijn voorliefde om op te treden in toneelstukken op de middelbare school zorgden ervoor dat hij op The Goodman School of Drama terechtkwam.
Na zijn afstuderen woonde Gunn twee jaar in Chicago, waar hij een theater begon met vrienden van school. Hij heeft veel producties geregisseerd en dacht dat dat zijn carrière zou zijn, totdat hij verschillende acteerrollen kreeg in reclames en films in Chicago.
Hij is de broer van regisseur en scenarioschrijver James Gunn.

## Filmografie

| Jaar | Productie | Rol | Opmerkingen |
| 1996 | Tromeo and Juliet | Sammy Capulet | |
| 1997 | Stricken | Guffy | |
| 1999 | The Auteur Theory | Tori York | |
| 2000 | The Specials | Alien Orphan | Tevens producent |
| 2000-2007 | Gilmore Girls | Kirk |
| 2001 | Love, Sex & Murder | Bediener | Korte film Tevens uitvoerend producent |
| 2001 | Pearl Harbor | Zeiler | |
| 2003 | The Man Who Invented the Moon | Sammy Hughes | Korte film Tevens uitvoerend producent |
| 2004 | Fish Out of Water | Jim | Korte film |
| 2005 | Jesus, Mary and Joey | Stevie | |
| 2008 | Pants on Fire | PK | |
| 2010 | Super | Toby | |
| 2012 | The Giant Mechanical Man | George | |
| 2013 | Who the F Is Buddy Applebaum | Pinto | |
| 2014 | Guardians of the Galaxy | Kraglin / Rocket Raccoon | motion capture van Rocket Raccoon |
| 2015 | The Hive | Dokter Baker | |
| 2016 | The Belko Experiment | Marty Espenscheid | |
| 2016 | Ordinary World | Ted | |
| 2016 | Po | Ben | |
| 2017 | Guardians of the Galaxy Vol. 2 | Kraglin / Rocket Raccoon | motion capture van Rocket Raccoon |
| 2018 | Avengers: Infinity War | Rocket Raccoon | motion capture van Rocket Raccoon |
| 2019 | Avengers: Endgame | Kraglin / Rocket Raccoon | motion capture van Rocket Raccoon |
| 2021 | The Suicide Squad | Weasel / Calendar Man | motion capture en stem van Weasel |
| 2021 | What If...? | Kraglin | televisieserie, stem van Kraglin |
| 2022 | Thor: Love and Thunder | Kraglin / Rocket Raccoon | motion capture van Rocket Raccoon |
| 2022 | The Guardians of the Galaxy Holiday Special | Kraglin / Rocket Raccoon | motion capture van Rocket Raccoon |
| 2023 | Guardians of the Galaxy Vol. 3 | Kraglin / Rocket Raccoon (ook stem van jonge Rocket) | motion capture van Rocket Raccoon |
| 2024-2025 | Creature Commandos | Weasel, G.I. Robot en Pokolistan Guard 2 | televisieserie; stem van Weasel, G.I. Robot en Pokolistan Guard 2 |
* Gemeinsame Normdatei: 1270840460
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4629 2767
* Library of Congress Control Number: no2007152358
* Virtual International Authority File: 36713201
* WorldCat (via VIAF): 36713201
# Monument voor Jan Lambrecht Zegers

Het Monument voor Jan Lambrecht Zegers is een gedenkteken op het terrein van SEIN, het expertisecentrum voor epilepsie en slaapgeneeskunde, locatie Meer en Bosch in de Noord-Hollandse plaats Heemstede.
Het monument is opgericht ter ere van Jan Lambrecht Zegers (Middelburg, 28 mei 1845 - Haarlem, 2 maart 1919), directeur van de voorloper van SEIN, de stichtingen voor toevallijders te Haarlem en Heemstede. De fontein werd ontworpen door de architect Harm Korringa en werd onthuld in mei 1929.

## Geschiedenis

Jan Lambrecht Zegers werd, nadat hij zendeling op West-Java was geweest, in 1890 directeur van het instituut. Vijf jaar eerder had de stichting de zeventiende-eeuwse buitenplaats Meer en Bosch aangekocht. Onder het directeurschap van Zegers werd de stichting uitgebreid.
De fontein werd onthuld door J.A. Hoekendijk in mei 1929. De onthulling was eigenlijk gepland voor maart, maar vanwege de strenge winter van 1928-1929 werd de onthulling uitgesteld. Het monument is tien jaar na de dood van Zegers onthuld.
De fontein is jarenlang verwaarloosd. In 2022 is er een hekwerk om het monument geplaatst.

## Voorstelling

Het gedenkteken stelt een fontein voor van baksteen en Obernkirchener zandsteen, bestaande uit een getrapte muur en hiervoor een waterbassin van gewapend beton. Bovenop, in de muur, bevinden zich twee plantenbakken en aan de voorzijde in de muur bevindt zich een reliëf met een opschrift en een fonteinspuwer. De spuwer bestond uit een mascaron (fantasiemasker) uitgevoerd door de Fabriek van Brouwer's Aardewerk in Leiderdorp, maar deze heeft de tand des tijds niet overleefd. Het opschrift leest:
   ter gedachtenis aan jan lambrecht zegers directeur der stichtingen voor toevallijders te haarlem en heemstede een man van liefde kracht en gebed door vrienden opgericht 2 maart 1929
* ↑ Dr. A.M. Lorentz de Haas Laboratorium. hvhb.nl. Geraadpleegd op 5 februari 2024.
* ↑ Krol, Hans, BEKNOPTE HISTORIE VAN HET INSTITUUT VOOR EPILEPSIEBESTRIJDING MEER EN BOSCH (SEIN) IN HEEMSTEDE VANAF 1882. Librariana (3 mei 2018). Geraadpleegd op 5 februari 2024.
* 1 2 "Onthulling gedenkteeken J. L. Zegers", De Eerste Heemsteedsche Courant, 24 mei 1929, p. 1.