OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Philip Dikland

Philip Dikland (1956) is een Nederlands architect woonachtig in Suriname. Hij ontwerpt nieuwbouw en dankt veel bekendheid aan zijn restauratie van historische panden en historische kennis van monumentaal erfgoed. Hij heeft een database ontwikkeld waarin hij gegevens, (technische) tekeningen en foto's heeft verzameld van Surinaams monumentaal erfgoed.

## Biografie

Philip Dikland kwam in 1982 naar Suriname. Sindsdien werkt hij er als ontwerper van nieuwe gebouwen en restaurateur van monumentale gebouwen.
Hij is sinds de jaren 2000 als architect en gids lid en daarna adviseur van de Commissie Monumentenzorg, belast met het beheer van de nationale monumenten. Hij schreef de Monumentenwandelgids Paramaribo die in 2013 gepubliceerd werd.
Hij onderzocht de geschiedenis van meerdere plantages en ander historisch erfgoed. Hierover schreef hij onder meer hoofdstuk 5 in het boek Torarica – De oude hoofdstad van Suriname. Hij legde een database aan met historische informatie, (technische) tekeningen en foto's van het culturele erfgoed van Suriname. De door hem verzamelde informatie presenteert hij op zijn website Suriname Heritage Guide. Hij maakt sinds circa 1999 veel technische tekeningen van gebouwen zodat de ontwerpen voor het nageslacht bewaard blijven. "Ik had het gebouw van De Nationale Assemblée al een beetje getekend voordat het afbrandde op 1 augustus 1996. Maar niet goed genoeg. Ik kon niet vanuit mijn tekening het helemaal opnieuw bouwen," zo zei hij in 2024. In 2023 was de nieuwgebouwde Assemblée inmiddels opgeleverd. Veel andere panden konden dankzij zijn archivering wel weer herbouwd worden.
Hij restaureerde tal van gebouwen in de historische binnenstad van Paramaribo. Hij is ook de ontwerper van het Holocaustmonument dat in 2016 werd onthuld bij de Synagoge Neve Shalom aan de Keizerstraat.

## Externe link

* Suriname Heritage Guide, Surinaams erfgoed (database van Dikland)
* ↑ DBNL, Philip Dikland
* 1 2 United News, Cultureel Erfgoed Suriname komend weekend opent ‘De Grote Suriname-Tentoonstelling’, 2 oktober 2019
* 1 2 3 De Ware Tijd, Gebouwd erfgoed verduurzamen, 13 februari 2024
* ↑ Parbode, Controverse aan de Waterkant, 20 februari 2010
* ↑ Waterkant, Lezingenreeks over Monumentenzorg in Suriname, 18 april 2010
* 1 2 Starnieuws, Waterkant gedeeltelijk weer toegankelijk voor publiek, 29 juni 2013
* ↑ Starnieuws, Surinames geschiedenis leren tijdens Open Monumentendag, 15 december 2014
* ↑ Starnieuws, Monumentale gebouwen Coronie en Nickerie in gevaar!, 3 december 2024
* ↑ Parbode, Paramaribo: Het grootste openluchtmuseum van Suriname, Irwin Twist, pag. 54, november 2024
* ↑ Parbode, Toegoe Kondre op Slootwijk, 1 augustus 2011
* ↑ Parbode, Boekrecensie Torarica: De oude hoofdstad van Suriname, 27 juni 2018
* ↑ De Ware Tijd, Leren van geschiedenis 80, 28 april 2023
* ↑ Suriname Herald, ident Santokhi: “Eigen huis zal positieve effecten hebben op taakuitvoering DNA”, 20 januari 2023. Gearchiveerd op 24 januari 2023.
* ↑ Parbode, Cultuur&Zo, 3 januari 2014
* ↑ Eric Kastelein, Oog in Oog met Paramaribo, ISBN 9789460225031, 2020, pag. 161-162
# G5613 (China)

De G5613 of Baolu Expressway is een in aanbouw zijnde autosnelweg in de Volksrepubliek China. De weg loopt van Baoshan naar Lushui over een afstand van 85 kilometer. De naam Baolu is een porte-manteau van de eindpunten Baoshan en Lushui.
G1 · G0111 · G0112 · G0121 · G0122 · G2 · G0211 · G0212 · G3 · G0311 · G0321 · G0322 · G0323 · G4 · G0401 · G0411 · G0412 · G0413 · G0421 · G0422 · G0423 · G0424 · G0425 · G5 · G0511 · G0512 · G0513 · G6 · G0601 · G0602 · G0611 · G0612 · G0613 · G0615 · G0616 · G7 · G0711 · G0712 · G10 · G1001 · G1011 · G1012 · G1013 · G1015 · G1016 · G1017 · G11 · G1101 · G1111 · G1112 · G1113 · G1115 · G1116 · G1117 · G1118 · G1119 · G1131 · G12 · G1211 · G1212 · G1213 · G1215 · G1216 · G1221 · G15 · G1501 · G1502 · G1503 · G1504 · G1505 · G1506 · G1507 · G1508 · G1511 · G1512 · G1513 · G1514 · G1515 · G1516 · G1517 · G1518 · G1519 · G1521 · G1522 · G1523 · G1531 · G1532 · G1533 · G1534 · G1535 · G1536 · G16 · G1611 · G1612 · G18 · G1811 · G1812 · G1813 · G1815 · G1816 · G1817 · G1818 · G20 · G2001 · G2002 · G2003 · G2004 · G2011 · G2012 · G22 · G2201 · G2211 · G25 · G2501 · G2502 · G2503 · G2504 · G2511 · G2512 · G2513 · G2515 · G2516 · G2517 · G2518 · G2519 · G2531 · G30 · G3001 · G3002 · G3003 · G3011 · G3012 · G3013 · G3014 · G3015 · G3016 · G3017 · G3018 · G3019 · G3021 · G3031 · G3032 · G3033 · G3035 · G3036 · G35 · G3511 · G3512 · G36 · G3611 · G3612 · G3613 · G3615 · G40 · G4001 · G4011 · G4012 · G4013 · G4015 · G42 · G4201 · G4202 · G4211 · G4212 · G4213 · G4215 · G4216 · G4217 · G4218 · G4219 · G4221 · G4222 · G4223 · G4231 · G45 · G4501 · G4511 · G4512 · G4513 · G4515 · G50 · G5001 · G5011 · G5012 · G5013 · G5015 · G5016 · G5021 · G55 · G5511 · G5512 · G5513 · G5515 · G5516 · G5517 · G5518 · G56 · G5601 · G5611 · G5612 · G5613 · G5615 · G5616 · G5617 · G5618 · G5621 · G59 · G5901 · G5911 · G5912 · G60 · G6001 · G6002 · G6011 · G6012 · G6021 · G6022 · G6023 · G6025 · G65 · G6511 · G6512 · G6517 · G6521 · G6522 · G69 · G6911 · G70 · G7011 · G7012 · G7013 · G7021 · G72 · G7201 · G7211 · G7212 · G7221 · G75 · G7511 · G7512 · G7521 · G7522 · G76 · G7611 · G7612 · G78 · G80 · G8011 · G8012 · G8013 · G85 · G8511 · G8512 · G8513 · G8515 · G8516 · G8517 · G91 · G9111 · G92 · G9211 · G9221 · G93 · G94 · G9411 · G95 · G9511 · G98 · G9801 · G9811 · G9812 · G9813 · G99 · G9901 · G9902 · G9903 · G9904 · G9905 · G9906 · G9907 · G9908 · G9909 · G9910 · G9911 · G9912
# Museum Prinsenhof Delft

Museum Prinsenhof Delft is een museum in de Nederlandse stad Delft.
Het is gevestigd in het voormalige Sint-Agathaklooster dat behoort tot de Top 100 van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg uit 1990. Het museum belicht Delfts blauw, grote Delftse wetenschappers (Hugo de Groot, Antoni van Leeuwenhoek) en Delftse meesters, Willem van Oranje en het Huis Oranje-Nassau. Het museum heeft een collectie schilderijen, aardewerk en gebruiksvoorwerpen uit de Gouden Eeuw. Het museum trekt jaarlijks ongeveer 63.500 bezoekers.
Het museum werd als Gemeentemuseum Delft in 1897 opgericht en was gevestigd in het stadhuis van Delft. In 1906 werd het museum verplaatst naar een zaal in het Agathaklooster, een verdieping boven de plek waar sinds 1887 het Rijksmuseum 'De historische zaal van het Prinsenhof' was gevestigd.
Het kloostercomplex dat voordien verschillende functies had, werd tussen 1938 tot 1962 volledig gerestaureerd tot museum. In het complex is Willem van Oranje doodgeschoten. De kogelgaten in de muur zijn nog altijd te zien. In 2014 werd het vernieuwde museum heropend door koning Willem-Alexander. In januari 2025 sloot het museum opnieuw haar deuren voor een grote verbouwing, met de belofte dat het in 2027 weer zou openen.

## Afbeeldingen

* Kogelgaten als stille getuigen van de moord op Willem van Oranje
* Daniël Vosmaer: Gezicht op Delft met een fantasieloggia, een van de topstukken uit de kunstcollectie
* Officiële sluiting in 2025 door Marja van Bijsterveldt
# Döse

Döse (Platduits:Döös) is een dorp in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het dorp is al in het begin van de twintigste eeuw bij de stad Cuxhaven gevoegd.

## Geschiedenis

Het dorp wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde uit 1394, waarin is vastgelegd dat het aan de stad Hamburg werd verkocht. De band met Hamburg zou tot aan de inwerkingtreding van de Groot-Hamburgwet in 1937 blijven bestaan. Het dorp ligt op de uiterste punt van het vasteland, wat gemarkeerd wordt door de Kugelbake, een baken dat ook is opgenomen in het stadswapen van Cuxhaven. De naam Döse of Dose staat in het Platduits voor vochtig veenland, waar turf wordt gestoken.
Aan de uiterste noordoostpunt van Cuxhaven, op het gebied van stadsdeel Döse, ligt het fort Fort Kugelbake. Het is het best bewaard gebleven kustverdedigingswerk van Duitsland. De bouw ervan duurde van 1869 tot 1879. De in het fort aanwezige kanonnen zijn in de Eerste Wereldoorlog verplaatst geweest naar het westelijk front in Vlaanderen. In de Hitler-tijd, in 1937, werden op het fort FLAK-luchtafweergeschutbatterijen geïnstalleerd. In mei 1945 werd het fort door het Britse leger bezet. In de jaren daarna was er enige tijd een mijnen-opruimingscommando gestationeerd. Daarna had het complex uiteenlopende bestemmingen. In 1991 begon de restauratie van het, inmiddels onder monumentenzorg geplaatste, fort. Uit een Noors oorlogsmuseum is een origineel stuk Flak-geschut (105 mm) overgenomen, dat op het fort staat. In het complex, dat over een klein museum beschikt, kunnen toeristen zich laten rondleiden; af en toe vinden er kleine muziek- en theaterevenementen plaats, waaronder de jaarlijkse openluchtvoorstellingen van het Störtebeker-Freilichttheater.

## Bezienswaardigheden, toerisme

Döse is één van de drie Cuxhavener stadsdelen, die het karakter van een badplaats hebben.
Cuxhaven is een kuuroord. Het kuurpark van de gemeente ligt ten zuiden van Fort Kugelbake in Döse. In dit Kurpark bevindt zich een (zeer kleine) dierentuin. Verder staan hier enkele gebouwen, die voor uiteenlopende culturele evenementen worden gebruikt.
De evangelisch-lutherse Sint-Gertrudkirche (Geertruidenkerk) in het dorp is gebouwd in 1886 op de plaats van een voorgangster. In het interieur bevinden zich een altaar en enige andere liturgische voorwerpen uit de 17e- 19e eeuw.

## Afbeeldingen

* De Kugelbake
* Vesting Fort Kugelbake
* Flak-luchtafweerkanon (105 mm) op het fort
* Kuurpark Cuxhaven
* Schoolgebouwtje (1814) te Döse
* Sint-Gertrudkirche
* ↑ vergelijk -does in de Nederlandse plaatsnaam Opperdoes.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Döse op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1255801115
* Virtual International Authority File: 248254304
* WorldCat (via VIAF): 248254304
# Snijders-Chaam

Snijders-Chaam is een buurtschap in de gemeente Alphen-Chaam in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt in het noorden van de gemeente, drie kilometer ten noorden van het dorp Chaam.
Hoofdplaats: Alphen Dorpen: Bavel (gedeeltelijk) · Chaam · Galder · Strijbeek · Ulvenhout (gedeeltelijk)
Buurtschappen: Alphen-Oosterwijk · Anneville · Balleman · Boshoven · Boslust · Couwelaar · Chaamdijk · Dassemus · Druisdijk · Geersbroek · Ginderdoor · Grazen · Heerstaaien · Heikant · Het Sas · Hondseind · Houtgoor · Kalishoek · Kerzel · Klooster · Kwaalburg · Leg · Looneind · Meijsberg · Notsel · Rakens · Snijders-Chaam · Terover · Venweg · 't Zand
Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Spaanrijt

Spaanrijt is een buurtschap in de gemeente Bergeijk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt in het westen van de gemeente tussen Weebosch en Witrijt; ongeveer 3 kilometer ten noordwesten van Luyksgestel.
Hoofdplaats: Bergeijk Dorpen: Loo · Luyksgestel · Riethoven · Weebosch · Westerhoven Buurtschappen: Boshoven · Boscheind · Braambosch · Broekhoven · De Aa · De Rund · Eind · Heiereind · Hooge Berkt · Lage Berkt · Loveren · Muggenhool · Rijt · Sengelsbroek · Spaanrijt · Voort · Walik · Witrijt Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Koen Bucker

Koen Bucker (Zaandam, 18 juni 1996) is een Nederlands voetballer die als doelman speelt. Hij verruilde Heracles Almelo in de zomer van 2023 voor Roda JC.

## Carrière
### Jong AZ

Koen Bucker speelde in de jeugd van WSV '30 en AZ. Sinds 2015 speelt hij voor Jong AZ, waarmee hij in het seizoen 2016/17 kampioen werd van de Tweede divisie. Hij debuteerde in het betaald voetbal voor Jong AZ in de Eerste divisie op 12 januari 2018, in de met 1–0 verloren uitwedstrijd tegen RKC Waalwijk.

### Heracles Almelo

In de zomer maakte hij een transfer naar Eredivisionist Heracles Almelo, zij waren op zoek naar een derde doelman nadat Harm Zeinstra per direct stopte met zijn voetbalcarrière. Sinds 2020 is Koen Bucker tweede doelman van Heracles Almelo. Op 1 november 2020 maakt Koen Bucker zijn Eredivisiedebuut met Heracles Almelo tegen FC Utrecht. Deze wedstrijd werd met 4-1 door Heracles gewonnen. Tubantia sprak van een prima debuut. Het zou een van slechts twee wedstrijden zijn dat seizoen. De laatste tien wedstrijden van het seizoen 2021/22 mocht hij ook keepen, door een blessure van eerste doelman Janis Blaswich. Met hem in goal zakte Heracles van de elfde naar de zestiende plek, waarna het via de play-offs om promotie/degradatie verloor van Excelsior. Een divisie lager werd Bucker weer tweede doelman, waardoor hij in zes seizoenen slechts negentien wedstrijden speelde voor Heracles.

### Roda JC

In de zomer van 2023 trok Bucker naar Roda JC Kerkrade, waar hij het seizoen begon als eerste doelman. Hij debuteerde voor de club op 18 augustus tegen ADO Den Haag. Op 9 september was hij tegen NAC Breda in de 94'ste minuut goed voor een assist op Arjen van der Heide, waardoor Roda met 3-1 won. Door een blessure miste hij het begin van de tweede seizoenshelft, waarna hij het seizoen eindigde als tweede doelman. Hij keepte de eerste vijf wedstrijden van het seizoen 2024/25, maar raakte toen opnieuw geblesseerd.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | Jong AZ | Eerste divisie | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 2018/19 | Heracles Almelo | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2019/20 | Heracles Almelo | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2020/21 | Heracles Almelo | Eredivisie | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 2021/22 | Heracles Almelo | Eredivisie | 12 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | 16 | 0 |
| 2022/23 | Heracles Almelo | Eerste divisie | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2023/24 | Roda JC Kerkrade | Eerste divisie | 17 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 18 | 0 |
| 2024/25 | Roda JC Kerkrade | Eerste divisie | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 41 | 0 | 3 | 0 | 3 | 0 | 47 | 0 |
| Bijgewerkt t/m 3 mei 2022 |||||||||||
# Nederlandse Energie Maatschappij

De Nederlandse Energie Maatschappij (afgekort als NLEnergie of NLE) was een Nederlands energiebedrijf dat groene stroom en gas levert aan particuliere klanten. De Nederlandse Energie Maatschappij heeft zich gespecialiseerd in de consumentenmarkt maar biedt sinds december 2011 ook (klein) zakelijke overeenkomsten onder de naam "NLE Zakelijk".
De Nederlandse Energie Maatschappij levert elektriciteit die wordt opgewekt uit waterkracht. In de regel komt dit uit Scandinavische waterkrachtcentrales en wordt deze gekocht middels een Garantie van Oorsprong of groencertificaat.

## Geschiedenis

In juli 2004 werd de energiemarkt geliberaliseerd. Tot medio 2004 konden kleinverbruikers niet zelf bepalen bij wie zij hun energie afnamen. Na liberalisering van de gas- en energiemarkt hebben kleinverbruikers die keuzevrijheid wel gekregen. Het gevolg van deze liberalisering was het opkomen van allerlei nieuwe energiebedrijven, waaronder de Nederlandse Energie Maatschappij. De Nederlandse Energie Maatschappij werd opgericht in 2005 door Pieter Schoen en Harald Swinkels.
In 2013 startten de eigenaren van de Nederlandse Energie Maatschappij het pseudo-consumentencollectief Sloopdecrisis.nl.
Begin 2018 is NLE overgenomen door Nuts Groep. Nuts Groep is onder andere eigenaar van het merk Budget Energie in Nederland. Met deze overname wordt Nuts Groep de 4e speler op de Nederlandse markt achter de gevestigde orde; Essent, Nuon en Eneco.
# George van der Wagt

George van der Wagt (Rotterdam, 4 april 1921 – Amsterdam, 7 februari 2007) was een Nederlands monumentaal kunstenaar.

## Leven en werk

Van der Wagt studeerde aan de kunstacademie in Rotterdam en de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Hij was leerling van onder anderen Jac Maris, John Rädecker, Piet Esser en Cephas Stauthamer. Hij was enige tijd Rädeckers assistent en werkte mee aan diens Nationaal Monument op de Dam in Amsterdam. Hij trouwde met schilderes Isa van der Zee.
Van der Wagt maakte monumentaal werk voor onder meer scholen en bedrijven als Philips, Akzo en De Nederlandsche Bank. Hij maakte zowel figuratief als abstract werk, al werd zijn figuratief werk in de loop der tijd steeds meer geabstraheerd. De laatste jaren van zijn leven legde Van der Wagt zich vooral toe op schilderen.

## Enkele werken

* 1955 reliëf op Sarphatikade 12a in Amsterdam
* 1964 wandreliëf aan de Keizer Karellaan in Deventer
* 1965 zonder titel, Muntinglaan in Groningen
* 1969 zonder titel, aan de Anker in Groningen
* 1970 zonder titel in Ommoord, Rotterdam
* 1971 Danseresje, Purmerend

## Fotogalerij

* Wandreliëf, Deventer
* Zonder titel, Ommoord
* Danseresje (1971), Purmerend

## Literatuur

* Zee, I. van der (2013) George van der Wagt : beeldhouwer : figuratie teruggebracht tot de essentie van de vorm. Amsterdam: Van der Zee. ISBN 978-90-78134-00-8
* ↑ Beelden van Wageningen Kunst in de openbare ruimte, publicatiedatum onbekend, geraadpleegd 16 januari 2025
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Zonder titel (1965), Staat in Groningen. Gearchiveerd op 14 juli 2023.
* ↑ Zonder titel (1969), Staat in Groningen. Gearchiveerd op 21 september 2020.
* ↑ Kunstwerk George van der Wagt gered van slopershamer
* Biografisch Portaal: 30920235
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 3636 5829
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 371317894
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 82474
* Virtual International Authority File: 309887935
* WorldCat (via VIAF): 309887935
# Vlag van de Franse Zuidelijke Gebieden

De vlag van de Franse Zuidelijke Gebieden bestaat uit een blauw veld met het kanton, de Franse vlag met een witte rand, op de rechterzijde bestaat uit vier witte hoofdletters T, A, A, F met elkaar verweven, omgeven door vijf sterren.
Het is geformaliseerd door het decreet van 23 februari 2007, dat het als volgt, definieert in het tweede artikel: In de vorm van een scheepsvlag is dit embleem "azuurblauw met de vier letters T, A, A, F, met elkaar verweven, vergezeld op een punt van vijf sterren, de hele zilver, en naar het kanton in bleek azuurblauwe zilver keel". Merk op dat het decreet niet spreekt over een vlag maar over het embleem. Het decreet specificeert ook niet de reden voor de vijf sterren, maar verwijst waarschijnlijk de vijf districten van de Franse Zuidelijke Gebieden (TAAF): de Crozeteilanden, de Kerguelen, de eilanden Saint-Paul en Amsterdam, Adélieland en de Verspreide Eilanden in de Indische Oceaan (in 2007 aangesloten bij de Franse Zuidelijke Gebieden).
De vlag is gelijk aan met de oude vlag van de senior administrator van de Franse Zuidelijke Gebieden, maar die had slechts drie sterren en diende tot dan toe als vlag van de Franse Zuidelijke Gebieden. Deze vlag zou zijn aangenomen door de eerste van hen, Xavier Richert. Volgens het tijdschrift Historia waren de drie sterren aanwezig op zijn uniform en correspondeerden met de rang van Viceadmiraal, maar Xavier Richert was geen soldaat maar een hoge ambtenaar.
* Vlag van de Franse Zuidelijke Gebieden met de nationale vlag in Martin-de-Viviès.
* De oude vlag op de Base Alfred-Faure op het eiland Île de la Possession, in de Crozeteilanden
* Vlag van de Hoge Bestuurder van de Franse Zuidelijke en Antarctische Gebieden.
# Glaucias (koning)

Glaucias was van 335 tot 295 v.Chr. een Illyrische koning. Hij werd opgevolgd door Bardylis II.
# Serum

Serum is de vloeistof die overblijft als men bloedplasma laat stollen en het stolsel verwijdert. De samenstelling is in grote trekken vergelijkbaar met die van bloedplasma, behalve dat de stollingseiwitten, zoals fibrinogeen, in serum grotendeels verwijderd zijn. Serum bevat dus noch rode en witte bloedcellen (erytrocyten en leukocyten) noch stollingsfactoren.
* 91% water
* 7% proteïnen: (albumine, globulinen)
* 2% elektrolyten, voedingsstoffen uit de spijsvertering, en hormonen
Voor de meeste biochemische laboratoriumtests kan zowel bloedplasma als bloedserum worden gebruikt. Serum heeft bij vele tests de voorkeur boven plasma, aangezien de stollingsfactoren in plasma kunnen interfereren met de meting of de meetresultaten.
# Geelbruin neplantaarntje

Het geelbruin neplantaarntje (Lindbladia tubulina) is een slijmzwam behoren tot de familie Cribrariaceae. Het komt voor in naaldbos en gemengde bos.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De sporangia zijn cilindrisch en kunnen een diameter van 1 tot 25 cm bereiken, met een dikte van 2 tot 10 mm. De buitenste schil is zwart of donkerbruin en bestaat uit onvolledig ontwikkelde peridiale wanden en sporen, terwijl het binnenste okerkleurig tot olijfgroen is. De sporangia hebben een ruwe structuur met bolvormige uiteinden, die 0,4 tot 0,8 mm groot zijn. Sporocarpen staan vrij of tegen elkaar. Ze zijn vaak vergroeid en vormen een pseudoaethalium met een bultig oppervlak.
De hypothallus is vaak meerlagig en vormt een sponsachtige ondergrond voor het vruchtlichaam. Het peridium is een glanzende, doorzichtige huidlaag, die buiten glad en binnen gedeeltelijk gegroefd is, met kleine deukjes van 0,4 tot 0,8 µm.

### Microscopische kenmerken

Er is geen capillitium of pseudocapillitium aanwezig. De sporen zijn oker- tot olijfbruin en hebben een diameter van 5 tot 7 µm. De sporen zijn geelbruin bijna glad en bezet met zeer kleine wratjes.

## Verspreiding

Lindbladia tubulina is wijdverspreid. Er zijn waarnemingen uit Sri Lanka, Japan, Noord-Amerika van Canada tot Texas, evenals uit Europa van Scandinavië tot Portugal. Vondsten in de Neotropen ontbreken. In Nederland komt het geelbruin neplantaarntje zeer zeldzaam voor.

## Ecologie

Veel exemplaren werden aangetroffen op dood hout, takken of naalden van naaldbomen, minder vaak op loofhout. Seizoensgebonden worden ze gevonden van de late lente (april) tot de vroege herfst (oktober).
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Info op mycologen.nl
# Hermannus Dallinga

Hermannus Dallinga (Amsterdam, 14 juli 1896 – 21 oktober 1955) was een Nederlands politicus van de PvdA.
Hij werd geboren als zoon van Jacob Dallinga (*1862) en Anna Penning (*1862). Zijn vader was godsdienstonderwijzer en daarna predikant. Zelf was hij van 1914 tot 1918 gemobiliseerd en rond 1922 werd hij als reserve eerste luitenant gedetacheerd in het toenmalige Nederlands-Indië. Hij werd daar waarnemend boekhouder bij de gouvernements accountantsdienst en was later werkzaam bij de Dienst der Zout-regie. Vanaf 1928 was hij de gemeentesecretaris van Cheribon, West-Java en begin 1941 volgde hij D. Kapteijn op als burgemeester van Menado. Na gedetineerd te zijn geweest in een Jappenkamp keerde Dallinga in 1946 terug naar Nederland. In mei 1947 werd hij benoemd tot burgemeester van Diemen. Tijdens dat burgemeesterschap overleed Dallinga in 1955 op 59-jarige leeftijd. Naar hem werd in Diemen de 'Burgemeester Dallingaschool' (later De Octopus) vernoemd.
# Hoatzin (familie)

Hoatzin (Opisthocomidae) zijn een familie van vogels uit de orde Opisthocomiformes. De familie telt één soort.

## Taxonomie

* Geslacht Opisthocomus
** Opisthocomus hoazin (hoatzin)
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6). (en)