OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# NWSL Coach of the Year

De NWSL Coach of the Year is een Amerikaanse individuele voetbalprijs van de National Women's Soccer League, die in 2013 werd ingesteld. De media, NWSL-spelers en het clubmanagement stemmen erover en geven de prijs aan de hoofdtrainer die dat seizoen als de beste in de competitie wordt beschouwd.

## Winnaars

| Seizoen | Winnaar | Club |
| 2013 | Vlatko Andonovski | Kansas City |
| 2014 | Laura Harvey | Seattle Reign |
| 2015 | Laura Harvey (2) | Seattle Reign |
| 2016 | Mark Parsons | Portland Thorns |
| 2017 | Paul Riley | North Carolina Courage |
| 2018 | Paul Riley (2) | North Carolina Courage |
| 2019 | Vlatko Andonovski (2) | Reign |
| 2020 | Niet uitgereikt | Niet uitgereikt |
| 2021 | Laura Harvey (3) | OL Reign |
| 2022 | Casey Stoney | San Diego Wave |
| 2023 | Juan Carlos Amorós | NJ/NY Gotham |
| 2024 | Seb Hines | Orlando Pride |
| 2025 | | |

## Statistieken
### Coaches met meerdere titels

| Coach | T. | Jaren kampioen |
| Laura Harvey | 3 | 2014, 2015, 2021 |
| Paul Riley | 2 | 2017, 2018 |
| Vlatko Andonovski | 2 | 2013, 2019 |

### Aantal titels per club

| Team | T. | Jaren kampioen |
| Seattle Reign | 4 | 2014, 2015, 2019, 2021 |
| North Carolina Courage | 2 | 2017, 2018 |
| Orlando Pride | 1 | 2024 |
| NJ/NY Gotham | 1 | 2023 |
| San Diego Wave | 1 | 2022 |
| Portland Thorns | 1 | 2016 |
| Kansas City | 1 | 2013 |

### Aantal titels per nationaliteit

| Nationaliteit | T. | Jaren kampioen |
| Engeland | 8 | 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2021, 2022, 2024 |
| Noord-Macedonië | 2 | 2013, 2019 |
| Spanje | 1 | 2023 |
# Koninklijke ERU Kaasfabriek B.V.

De Koninklijke ERU Kaasfabriek B.V. is een Nederlandse producent van smeerkaas en smeltkaas. De fabriek is gevestigd in Woerden en stond aanvankelijk achter het station, maar verhuisde later naar het bedrijventerrein Polanen langs de A12.

## Geschiedenis

Het bedrijf is in 1824 opgericht door Egbert Ruijs (naamgever van ERU). Hij begon toen in Woerden een handel in kazen en snijkazen. Rond de jaren 20 van de twintigste eeuw begon het bedrijf smeerkaas te maken van kaasrestanten. Aan het product bleek behoefte te zijn; in 1938 startte ERU daarom een smeerkaasfabriek, welke werd gebouwd aan de zuidkant van het station in Woerden. Uiteindelijk richtte het bedrijf zich bijna uitsluitend op de fabricage van smeerkaas. In kaas werd niet meer gehandeld.
In 1959 werd het merk 'Goudkuipje' geïntroduceerd op de Nederlandse markt. In het eerste jaar werden 50.000 stuks kuipjes verkocht. ERU verkreeg een patent op de verpakking van aluminiumfolie. De fabriek beschikte over een vulmachine, maar de verpakking moest nog met de hand worden dichtgemaakt. Later werd de smeerkaas geheel automatisch afgevuld in een plastic verpakking. Er worden inmiddels tientallen miljoenen verpakkingen smeerkaas per jaar geproduceerd. In 1993 kwam het bedrijf met een magere variant smeerkaas die 'Zilverkuipje' genoemd werd. Later volgden nog andere variëteiten, zo werd er bijvoorbeeld sambal door de smeerkaas gemengd.
In 1999 kreeg het bedrijf het predicaat koninklijk in verband met het 175-jarig bestaan.
In april 2024 werd bekend dat het bedrijf overgenomen gaat worden door de Belgische kaasproducent St. Paul. Sinds 2023 werken de twee al samen. In mei 2024 gaf de toezichthouder, Autoriteit Consument en Markt, toestemming, waarna de overname op 30 juli 2024 werd afgerond. De merknaam "Koninklijke ERU" blijft na de overname behouden. De productie van smeltkaas blijft ook in Woerden.

## Trivia

* Het Suske en Wiske-album Het gouden kuipje gaat over de geschiedenis van deze kaasfabriek en werd in opdracht van ERU geschreven.

## Externe link

* Website van ERU Kaasfabriek
* ↑ Historie, eru.eu
* ↑ Op de bres voor stukje wilde natuur langs Woerdense spoor. www.woerdensecourant.nl (10 april 2024). Geraadpleegd op 10 april 2024.
* ↑ (de) Verfahren zum Verpacken von Schmelzkäse, Duits octrooi nr. 928699, 10 juni 1955, van Josephus Joannes Ruijs. Espacenet.com (Octrooicentrum Nederland)
* ↑ Smeerkaasmaker ERU overgenomen door Belgische kaasfabrikant. RTV Utrecht (27 mei 2024).
* ↑ Koninklijke ERU blijft als merknaam behouden. www.woerdensecourant.nl (9 oktober 2024). Geraadpleegd op 10 oktober 2024.
# Wiebe Wieling

Wiebe Wieling (Menaldum, 15 december 1955) is voorzitter van de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden. Daarnaast is hij schoolbestuurder.
Op 18 november 2005 werd Wieling door Henk Kroes geïntroduceerd als diens beoogde opvolger. Op 16 december werd hij tot bestuurslid verkozen, met als doel op termijn het voorzitterschap over te nemen. De twee jaar werden gebruikt om Wieling in te werken. Op 14 december 2007 ging zijn voorzitterschap in. Op 8 februari 2012 stond hij in heel Nederland in het middelpunt van de belangstelling bij de persconferentie waarin hij aankondigde dat er geen Elfstedentocht zou worden gehouden. In het noorden was er voldoende ijs, maar het kon niet voor het overige deel waar het ijs tot 8 cm kwam.
Zelf heeft Wieling de Elfstedentocht twee keer volbracht. De dertiende Elfstedentocht reed hij samen met zijn vrouw Tjetje Dieuwke Stapensea.
Wieling studeerde economie en sociale geografie aan de RUG en was van 1997 tot 2004 lid en vanaf 2001 voorzitter van het College van Bestuur (CvB) van Van Hall Larenstein in Leeuwarden. Van 1 september 2004 tot 1 september 2007 was hij lid van het CvB van de Hanzehogeschool Groningen en per 1 augustus 2009 CvB-voorzitter van OSG Piter Jelles in Leeuwarden.
# Atelomycterus

Atelomycterus is een geslacht van vissen uit de familie van de Atelomycteridae, en telt 6 soorten. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1913 voorgesteld door Samuel Garman.

## Soorten

* Atelomycterus baliensis White, Last & Dharmadi, 2005
* Atelomycterus erdmanni Fahmi & White, 2015
* Atelomycterus fasciatus Compagno & Stevens, 1993
* Atelomycterus macleayi Whitley, 1939 – Australische marmerkathaai
* Atelomycterus marmoratus (Anonymous [Bennett], 1830)
* Atelomycterus marnkalha Jacobsen & Bennett, 2007
* ↑ (en) Atelomycterus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. Oct. 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
* ↑ Garman, S. 1913 (Sept.), The Plagiostomia (sharks, skates, and rays). Memoirs of the Museum of Comparative Zoology v. 36: i-xiii + 1-515, Also Atlas: 77 pls.
* ↑ http://www.oceansciencefoundation.org/josf/josf14b.pdf. Gearchiveerd op 21 januari 2021.
# Schloss Schönau

Het Schloss Schönau is een kleine waterburcht in het stadsdeel Richterich van de Duitse gemeente Aken.
De heerlijkheid Schönau werd in 1244 door keizer Frederik II van het Heilige Roomse Rijk aan Heinrich von Aachen als eigendom overgedragen. Hendrik van Aken, schatkamerbewaarder van Aken, gunde de bezittingen aan de familie Von Schönau, die zich na de verwerving van het kasteel en het gebied Schönforst in de eerste helft van de 14e eeuw, ook Von Schönforst noemden.
In 1396 werd de waterburcht Schloss Schönau en het omliggende gebied een heerlijkheid van het hertogdom Gulik. Het bleef als grondheerlijkheid in het bezit van een tak van de familie Van Schoonvorst (Duits: Von Schönau) en werd door de familie Van Millendonk vererft, die het van ongeveer van 1450 tot 1695 behield. Door een huwelijk kwam het grondheerlijkheid aan de familie Von Blanche.
Het huidige gebouw van baksteen stamt grotendeels uit het jaar 1732. Het werd gebouwd in opdracht van de toenmalige eigenaar Johann Gottfried von Blanche, naar een ontwerp van de Akense bouwmeester Laurenz Mefferdatis.
Tegenwoordig is het kasteel eigendom van de stad Aken en is in gebruik als restaurant.
* Voorgevel
* Zijgevel
* Achtergevel
* Ontvangsthal
# Petrakerk (Hendrik-Ido-Ambacht)

De Petrakerk is een kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeente aan de Kerkstraat 10 in het Zuid-Hollandse Hendrik-Ido-Ambacht.

## Gebouw

De eerste Petrakerk op deze plaats is van 1936. Een nieuwe kerk werd gebouwd in 1974 en deze werd in 1994, 2019 en 2023 verbouwd en gerenoveerd. Hij is opgetrokken in gele baksteen. Het gebouw heeft 1500 vaste zitplaatsen en er is een mogelijkheid om 130 plaatsen te creëren in een zaal naast de kerkzaal. Het gebouw bevat ook enkele zalen om de verenigingen e.d. te kunnen huisvesten. De kerk heeft een opvallende gevel en een klokkentoren.

## Geschiedenis

De gemeente van Hendrik-Ido-Ambacht is geïnstitueerd op 21 september 1931. De gemeente kwam eerst samen in een verbouwde schuur aan de Dorpsstraat. In 1936 werd een kerk gebouwd aan de Kerkweg. In 1974 werd op dezelfde plaats een grotere kerk gebouwd, het huidige kerkgebouw. Door sterke groei van de gemeente werd het gebouw in 1994 uitgebreid met ruim 400 zitplaatsen. Inmiddels (2023) heeft deze gemeente zo'n 2000 (doop)leden.
De Petrakerk is daarmee de grootste kerk in Hendrik-Ido-Ambacht, dat een achttal protestantse en één katholiek kerkgebouw telt.

## Kerkdiensten

De diensten staan in de bevindelijk Gereformeerde traditie, waarbij de verkondiging van het Woord centraal staat. De gemeente zingt de psalmen in de berijming uit 1773. Iedere zondag worden er twee kerkdiensten gehouden.

## Voorgangers

Sinds 2016 is dominee M.H. Schot aan deze gemeente verbonden. In de geschiedenis van deze kerk hebben de volgende dominees de gemeente gediend:
* 1959-1963: ds. C. Wisse
* 1971-1980: ds. J.W. Verweij
* 1982-1985: ds. J.S. van der Net
* 1986-1994: ds. H. Paul
* 1994-2002: ds. W. Silfhout
* 2007-2016: ds. M. Joosse
* 2016-heden: ds. M.H. Schot

## Het orgel

De Petrakerk beschikt over een Vierdag-orgel dat sinds 1976 in het gebouw te vinden is. Het is enkele malen aangepast om de gemeentezang beter te kunnen begeleiden in de grote, uitdagende ruimte. In 2019 en 2020 heeft de laatste restauratie plaatsgevonden. Het orgel heeft 23 stemmen verdeeld over hoofdwerk, borstwerk en pedaal.
Dispositie:
Hoofdwerk:
* Quintadeen 16
* Prestant 8
* Roerfluit 8
* Viola di Gamba 8
* Octaaf 4
* Spitsfluit 4
* Quint 2 2/3
* Octaaf 2
* Mixtuur IV
* Trompet 8 (horizontaal bevestigd aan de voorzijde van het orgel)
Borstwerk:
* Gedekt 8
* Roerfluit 4
* Nasard 2 2/3
* Prestant 2
* Nachthoorn 2
* Sesquialter II
* Scherp III
* Dulciaan 8
Pedaal:
* Subbas 16
* Prestant 8
* Octaaf 4
* Fagot 16
* Trompet 8
Werktuigelijke registers
* Koppeling Pedaal-Hoofdwerk
* Koppeling Pedaal-Borstwerk
* Koppeling Hoofdwerk-Borstwerk
* Tremulant Borstwerk
* Heropening Petrakerk
* Canon van Hendrik-Ido-Ambacht
* ↑ gergeminfo.nl.
* ↑ Restauratie orgel.
* ↑ Gerestaureerd Vierdag-orgel Petrakerk Hendrik Ido Ambacht gepresenteerd.
# Acmana camptogramma

Acmana camptogramma is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door George Francis Hampson.
# Fediverse

Het fediversum (Engels: fediverse, een mengwoord van "federatie" en "universum") is een verzameling van onderling verbonden (oftewel gefedereerde) servers voor bestandshosting en websites zoals sociale netwerken, blogs, of microblogs. De servers, ook wel instanties genoemd, worden onafhankelijk van elkaar gehost en kunnen met elkaar communiceren via open netwerkprotocollen. Gebruikers kunnen op verschillende servers identiteiten aanmaken. Communicatie via deze identiteiten kan verder reiken dan alleen binnen de instantie omdat de software die op de servers draait één of meer communicatieprotocollen ondersteunt die een open standaard volgen. Gebruikers kunnen als een identiteit op het fediversum tekst en andere media plaatsen of berichten van andere identiteiten volgen. In sommige gevallen kunnen gebruikers zelfs data weergeven of delen (zoals video, audio, text en andere bestanden) in het openbaar of voor een geselecteerde groep identiteiten. Andere identiteiten kunnen soms ook met toestemming de gegevens van andere gebruikers bewerken (zoals een agenda of een adresboek) .

## Protocollen

De in het fediverse gebruikte communicatieprotocollen verbinden meerdere platformen met elkaar. Sommige platformen ondersteunen ook meerdere protocollen. De communicatieprotocollen die in het fediverse gebruikt worden, zijn:

### ActivityPub

    Dit wordt onder andere gebruikt door Mastodon, Pixelfed, Friendica, PeerTube, Lemmy en Nextcloud Social.

### Diaspora

    Dit wordt onder andere gebruikt door Diaspora, Friendica en Hubzilla.

### OStatus

    Dit wordt onder andere gebruikt door GNU social, Friendica en Hubzilla.

### ZOT

    Dit wordt onder andere gebruikt door Hubzilla, Zap, Misty, Osada, Redmatrix en Roadhouse.
* ↑ Fed FAQ. Mastodon User Guide. Gearchiveerd op 9 april 2017.
* ↑ What on Earth is the fediverse and why does it matter?. New Atlas (18 september 2018). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Aulohalaelurus kanakorum

Aulohalaelurus kanakorum is een vissensoort uit de familie van de Atelomycteridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door de Franse mariene bioloog Bernard Séret.
* ↑ (en) Aulohalaelurus kanakorum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Aulohalaelurus kanakorum. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra

De Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra (NFU) is de belangenorganisatie van de zeven universitaire medische centra in Nederland. Ze fungeert ook als werkgeversvereniging.

## Leden

* Amsterdam UMC
* Erasmus MC
* Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC)
* Maastricht UMC+ (MUMC+)
* Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG)
* Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMCU)
* Radboudumc

## Externe link

* Website NFU
Amsterdam UMC· Erasmus MC · Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) · Maastricht UMC+ (MUMC+) · Radboudumc · Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG) · Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMCU)
# Friedrichshafen FF.54

De Friedrichshafen FF.54 was een Duitse experimentele vierdekker die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd ontwikkeld door Flugzeugbau Friedrichshafen GmbH. Het werd voorzien met een 160 pk Mercedes D. IIIa lijnmotor. De bewapening bestond uit twee LMG 08/15 mitrailleurs die door de propeller heen vuurden. Op 31 oktober 1917 werd de FF.54 getest. Helaas verongelukte het toestel direct bij de eerste vlucht. Later werd het toestel herbouwd als driedekker. De tweede vleugel vanaf de bovenkant, werd verwijderd. Maar ook dat was geen succes. De verbeterde versie werd getest in mei 1918. Tijdens die test, gebeurde er opnieuw een ongeval. Hierdoor werd het project in september 1918 gestaakt.
# De langste nacht

De langste nacht is een lied van de Nederlandse band Goldband. Het werd in 2021 als single uitgebracht en stond in hetzelfde jaar als zevende track op het album Betaalbare romantiek.

## Achtergrond

De langste nacht is geschreven door Boaz Kok, Karel Gerlach, Milo Driessen en Wieger Hoogendorp en geproduceerd door Gerlach en Hoogendorp. Het is een nummer dat kan worden ingedeeld in de genres Eurotrance, nederpop en synthpop. Het is een ode aan feesten en het heropenen van het festivalseizoen na de coronacrisis. Het nummer is gemaakt vanuit een lied dat de band eerst had gemaakt maar niet besloten uit te brengen met de titel Spring Break. De band "voelde" de eerste versie niet, maar besloten wel verder te gaan met de beat en een andere tekst erop te schrijven. Hoogendorp en Gerlach gingen samen de studio in en vormden een nieuw refrein. Driessen vertelde dat hij twijfels had bij het maken van het lied over wat hij er nou van vond, maar dat hij hem steeds met beviel nadat de band het bij optredens ten gehore brachten. Ook twijfelde de band om het als single uit te brengen, maar omdat het goed aansloot bij de periode dat er steeds meer kon na de coronacrisis, besloten ze dit versneld uit te brengen.
In het intro wordt het intro van Laura Palmer’s Theme van Angelo Badalamonti, bekend uit Twin Peaks, nagebootst.

## Hitnoteringen

Er waren geen noteringen in de hitlijsten in Nederland, maar de band had bescheiden succes met het lied in Vlaanderen. Hier bereikte het de 39e plek in de Ultratip 100 van de Vlaamse Ultratop 50.

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '23 | '24 |
| De langste nacht | 1595 | 1998 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2023 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ De langste nacht. Ultratop. Gearchiveerd op 13 november 2022. Geraadpleegd op 16 maart 2023.
* ↑ Nieuwe single Goldband – “De langste nacht”. Dansende Beren. Gearchiveerd op 24 maart 2023. Geraadpleegd op 16 maart 2023.
* ↑ Song Stories: Goldband over De Langste Nacht. 3voor12. Gearchiveerd op 4 oktober 2022. Geraadpleegd op 16 maart 2023.
* ↑ NTR, Omroep, Top 2000 - Top 2000 a gogo. NTR. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
# Roodgevlekte kathaai

De roodgevlekte kathaai (Schroederichthys chilensis) is een vissensoort uit de familie van de Atelomycteridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Guichenot.
* ↑ (en) Roodgevlekte kathaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Schroederichthys chilensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
# Apostelvogel

De apostelvogel (Struthidea cinerea) is een zangvogel uit de familie Corcoracidae (slijknestkraaien).

## Kenmerken

De vogel is 28,5 tot 33 30 cm lang. De apostelvogel komt voor in de bosgebieden van Australië, meestal enigszins open en droge bosgebieden, ook in aanplant van bomen langs wegen en rivieren of boomgaarden. De apostelvogel is overwegend donkergrijs gekleurd, met een lange donkere staart, die in het zonlicht een groene glans krijgt. De bevedering van de kop, nek en borst is voorzien van bleekgrijze vlekjes. De vleugels zijn bruinachtig. De poten en de snavel zijn zwart.

## Leefwijze

De vogel heet apostelvogel omdat ze naar verluidt altijd in groepen van twaalf optrekken. In werkelijkheid varieert het aantal van zes tot twintig. Buiten het broedseizoen vormen ze grotere groepen, soms gemengd met modderkraaien.

## Voortplanting

Net als de verwante modderkraaien broeden ze in kleine familiegroepen en maken ze nesten waarbij modder wordt gebruikt als cement. De familieleden helpen elkaar bij de nestbouw, het broeden en het opvoeden van de jongen.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel is inheems in het oosten en op sommige plaatsen in het noorden van Australië en telt twee ondersoorten:
* S. c. cinerea: oostelijk Australië.
* S. c. dalyi: noordelijk-centraal en noordoostelijk Australië.

## Status

Het is plaatselijk een vrij algemene vogel, die als niet bedreigd op de internationale rode lijst staat. In de verschillende deelstaten van Australië gelden echter onderling verschillende beschermingsmaatregelen.
* 1 2 (en) Apostelvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
* (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
# Indische witte ibis

De Indische witte ibis of zwartkopibis (Threskiornis melanocephalus) is een vogel uit de familie van de ibissen en lepelaars (Threskiornithidae). De vogel komt voor in een groot gebied in Azië van India tot Japan.

## Herkenning

De Indische witte ibis lijkt sterk op de heilige ibis. Het is een overwegend witte vogel met een zwarte nek. Hij is gemiddeld 75 cm lang. De snavel van volwassen vogels is donker vuilgeel en hij heeft geen zwarte uiteinden aan de slagpennen. De sierveren bij de staart zijn leigrijs en wat minder ontwikkeld dan bij de heilige ibis.

## Verspreiding en leefgebied

De Indische witte ibis broedt op het Indische Subcontinent en Zuidoost-Azië van Noord-India en Bangladesh, Nepal en Sri-Lanka en verder in Myanmar, Zuid-Thailand, het schiereiland Malakka, West- en Zuid-Sumatra en West-Java een noordoostelijk in China.

## Status

De Indische witte ibis heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) beperkt. De grootte van de populatie wordt geschat op 10-20 duizend volwassen individuen en dit aantal gaat achteruit. Het leefgebied wordt aangetast door het droogleggen van moerassen, andere vormen van omvorming tot landbouwgebied, jacht, verstoring en het verzamelen van eieren en nestjongen. Om deze redenen staat de Indische witte ibis als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Indische witte ibis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Black-headed Ibis op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Zaqhwan Zaidi

Zaqhwan Zaidi (Selangor, 20 juli 1995) is een Maleisisch motorcoureur.

## Carrière

Zaidi maakte in 2013 zijn internationale motorsportdebuut in de Moto2-klasse van het wereldkampioenschap wegrace tijdens zijn thuisrace op een Suter als invaller van de geblesseerde Randy Krummenacher, maar kwam in de race al vroeg ten val. In 2014 kwam hij uit in de SuperSports 600cc-klasse van het Aziatisch kampioenschap wegrace en won hij met overwinningen op het Sentul International Circuit en het Losail International Circuit de titel. Dat jaar debuteerde hij ook als wildcardcoureur in het wereldkampioenschap Supersport tijdens zijn thuisrace voor het SIC Racing Team op een Honda, waarin hij negende werd.
In 2015 begon Zaidi het jaar in het WK Moto2 bij het team JPMoto Malaysia op een Suter. Al na zes races, waarin een 23e plaats in Qatar zijn beste resultaat was, werd hij vervangen door Ratthapark Wilairot. Vervolgens keerde hij terug naar het Aziatisch kampioenschap wegrace, waar hij in 2016 opnieuw de SuperSports 600cc-klasse won met een zege op het Chang International Circuit. In 2017 won hij tweemaal op het Johor Circuit en het Madras International Circuit en werd hij achter Azlan Shah tweede in de eindstand. In 2018 kende hij een moeilijker jaar, waarin hij enkel op Sentul eenmaal op het podium stond en achtste in het kampioenschap werd.
In 2019 werd de SuperSports 600cc-klasse van het Aziatisch kampioenschap wegrace vervangen door de ASB1000-klasse. Hij won drie races op het Sepang International Circuit, het Zhuhai International Circuit en Chang en werd achter Shah en Broc Parkes derde in het klassement. De seizoenen 2020 en 2021 werden vanwege de coronapandemie afgelast, maar in 2022 keerde het kampioenschap terug. Zaidi reed hierin op een Honda en won de openingsrace op Chang. Met 157 punten werd hij voor de derde keer kampioen in de klasse. In 2023 won hij geen races, maar stond hij wel negen keer op het podium en werd hij met 173 punten achter Markus Reiterberger en Andi Farid Izdihar derde in de eindstand. In 2024 stond hij twee keer op het podium op Chang en werd hij met 121 punten zesde in het kampioenschap.
In 2025 maakt Zaidi zijn debuut in het wereldkampioenschap wegrace bij het team Petronas MIE Honda Racing.

## Externe link

* (en) Zaqhwan Zaidi op de officiële website van het wereldkampioenschap Superbike en Supersport