OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kapkar/GTO-B10

Kapkar/GTO-B10 is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West.
Het is een beeld van Frank Havermans uit 2019. Havenaar werd door kunstmanifestatie "Play Station Sloterdijk" (28 juni 2019-3 november 2019) gevraagd een beeld te ontwerpen in verband met de bouwwoede rondom Station Amsterdam Sloterdijk en Rijksweg 10 (Ringweg-West). Voor de realisatie werden diverse bronnen aangeboord (Edge Technologies, APG, ABP, Gemeente Amsterdam en Amsterdams Fonds voor de Kunsten). Hij opperde een beeld te maken voor een structuralistisch kantoorgebouw, ontworpen door Arnold Numan Oyevaar dat in 1974 opgeleverd werd als een van de grootste kantoorgebouwen van Nederland. Echter, dat gebouw werd net verbouwd vanwege herontwikkeling (heet sindsdien Edge-West en is in gebruik bij APG) en kon er geen kunstwerk bij hebben. Havenaar haalde voor de vorm een segment van het ronde deel van het gebouw naar voren en kwam zo met een nogal hoekig beeld. Het beeld werd ongeveer vijftig meter westwaarts wel gerealiseerd. Het staat op een kruising van metro- en spoorbruggen met de Basisweg. Nog iets verder naar het westen ligt de Westrandweg, nog een drukke verkeersader.
Havenaar ontwierp een beeld dat Kees Keijer deed denken aan een in het gras liggende waakhond, maar dan knalrood en van metaal. Ook heeft het veel weg van een machine, die hier nadat alles opgeruimd was, is achtergelaten. Havenaar had het dak van genoemd gebouw als inspiratie gebruikt en teruggebracht tot kartonnen elementen, waarmee hij begon te stoeien. De kapkar kan bemand worden, maar is vooralsnog een plek om even stil te staan tussen het drukke verkeer; kantoormedewerkers lopen en fietsen langs. Het beeld geeft idee elk moment te kunnen opveren om te vertrekken, toch blijft het stil zitten en raakt langzaam ingesloten door hoog gras, tot verdriet van de kunstenaar. Volgens de site van de kunstenaar is Kapkar bedoeld als instrument ter ontdekking en bestudering van nieuw te ontwikkelen gebieden (surveyor). Als alles werkt, brandt er ’s nachts licht (ontwerp Koos Schaart) in de cabine.
Het beeld lijkt een beetje op een tamme versie van Animaris rhinoceros transport van Theo Jansen in Amsterdam Nieuw-West; die moest namelijk gekooid worden. De kapkar staat vrij.
* Frank Havermans over deze Kapkar (geraadpleegd 20 januari 2025)
* Kees Keijer (kunstredactie), Kapkar/GTO-B10. Het Parool (Blikvanger) (26 juli 2024). Geraadpleegd op 26 juli 2024 – via parool.nl.
# Tennistoernooi van Adelaide 1 2022

| Ashleigh Barty, winnares bij de vrouwen | Gaël Monfils, winnaar bij de mannen |
Het eerste tennistoernooi van Adelaide van 2022 werd van maandag 3 tot en met zondag 9 januari 2022 gespeeld op de hardcourt­buiten­banen van het Memorial Drive Tennis Centre in de Austra­li­sche stad Adelaide. De officiële naam van het toernooi was Adelaide International 1.
Het toernooi bestond uit twee delen:
* WTA-toernooi van Adelaide 1 2022, het toernooi voor de vrouwen
* ATP-toernooi van Adelaide 1 2022, het toernooi voor de mannen

## Toernooikalender

| Adelaide | januari 2022 | januari 2022 | januari 2022 | januari 2022 | januari 2022 | januari 2022 | januari 2022 |
| Adelaide | maa 3 | din 4 | woe 5 | don 6 | vrĳ 7 | zat 8 | zon 9 |
| vrouwenenkelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | kwart­finale | halve finale | finale |
| vrouwendubbelspel | 1e ronde | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | halve finale | | finale |
| mannenenkelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | kwart­finale | halve finale | finale |
| mannendubbelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | kwart­finale | halve finale | finale |
ATP-toernooi van Adelaide – WTA-toernooi van Adelaide 2020 · 2021 · 2022-1 · 2022-2 · 2023-1 · 2023-2 · 2024 · 2025
# Ellen de Bruin

Ellen de Bruin (Den Haag, 1970) is een Nederlands schrijfster en redacteur van NRC Handelsblad.
De Bruin studeerde psychologie en promoveerde in de sociale psychologie. Ze werkt voor NRC Handelsblad, waar ze enige tijd de "chef wetenschap" was. Voor haar roman Onder het ijs won ze in 2018 de Anton Wachterprijs. Van 2022 tot 2024 deed ze samen met Joke Mat de wekelijkse lunchinterviews voor NRC Handelsblad.
# Marek Weber

Marek Weber (Lviv, 24 oktober 1888 – Chicago, 9 februari 1964) was een Duitse violist en orkestleider.

## Zijn jeugd en opleiding

Weber werd op 24 oktober 1888 geboren in Lviv, een stad die toen deel uitmaakte van Oostenrijk-Hongarije, maar nu in het westen van de huidige Oekraïne ligt. In 1906 verhuisde hij naar Berlijn en studeerde aan het Stern'sches Konservatorium.

## Carrière

Al op twintigjarige leeftijd richtte Weber zijn eigen orkest op. Hij werd in 1914 de huisorkestleider van het luxueuze hotel Adlon, gelegen aan de flaneerlaan Unter den Linden, aan de oostkant van de Brandenburger Tor in Berlijn. Al aan het begin van de jaren twintig van de negentiende eeuw maakte Weber met zijn orkest opnamen, eerst voor de internationale platenmaatschappij Carl Lindström, die in Berlijn was gevestigd, en later voor Deutsche Grammophon, een Duits platenlabel. In 1926 stapte hij over naar de nieuw opgerichte platenmaatschappij Electrola, die onderdeel was van de Engelse Gramophone Company. Weber bevond zich op hetzelfde niveau als artiesten zoals Paul Godwin, Efim Schachmeister, Ben Berlin en Dajos Béla, een Russische jazz violist en orkestleider.
De musicale smaak van Weber was overwegend conservatief en gedurende de beginjaren van zijn orkest was hij vooral bekend door het spelen van Weense walsen. Hij had niets met jazz en verafschuwde de anarchistische inslag ervan. Als orkestleider moest Weber echter moderne stijlen in zijn programma opnemen en daarom had hij in zijn orkest het beste jazz talent opgenomen, zoals de Amerikaanse jazz trompettist Arthur Briggs (1899-1991), de Duitse jazz pianist Martin Roman (1910-1996) en de Nederlandse klarinettist en saxofonist Hans Mossel (1905-1944).
Als vooraanstaande Joodse Duitser werd Weber het doelwit van de nazi's, die zijn muziek als ”ontaarde muziek” beschouwden en daardoor ongewenst. Hij verliet Duitsland eind 1932 en reisde via Londen naar de Verenigde Staten. Hier kreeg hij een vaste positie bij de commerciële radiozender NBC Radio Network.

## Zijn latere leven

Na de Tweede Wereldoorlog kocht Marek Weber een ranch en trok zich terug uit de muziekwereld. Hij vermaakte zijn persoonlijke collectie violen aan de Jacobs School of Music, onderdeel van de Indiana University of Bloomington in Bloomington, Indiana. Hij overleed op 75-jarige leeftijd. Na zijn dood stelde zijn weduwe Anna Weber een eeuwigdurende studiebeurs beschikbaar in zijn naam, waarmee twee violisten (een man en een vrouw) hun opleiding konden volgen.

## Foto's en twee muziekopnamen van Marek Weber

* Van links naar rechts: Rudolf Mengelberg, Gerrit van Weezel en Marek Weber, 1932.
* Marek Weber en zijn orkest Polygoon Film (Amsterdam, 1930.)
* Marek Weber en zijn orkest - Liebestraum No. 3 - Franz Liszt.
* Marek Weber en zijn orkest - Das Dreimäderlhaus - deel 1 - Franz Schubert
# Potsdam-Institut für Klimafolgenforschung

Het Potsdam-Institut für Klimafolgenforschung (Potsdam-Instituut voor Klimaateffectenonderzoek) is een wetenschappelijk onderzoeksinstituut, ondergebracht in een geregistreerde vereniging, en gevestigd in de Duitse stad Potsdam. Zij onderzoekt wetenschappelijk en maatschappelijk relevante vraagstukken op het gebied van klimaatverandering, opwarming van de Aarde en duurzame ontwikkeling. Onderzoekers uit de natuurwetenschappen, de economische wetenschappen en de sociale wetenschappen werken samen om interdisciplinaire inzichten te verwerven die kunnen worden gebruikt om beslissingen in de politiek, het bedrijfsleven en het maatschappelijk middenveld te onderbouwen.
De belangrijkste methodologische benaderingen bij het Potsdam-Instituut zijn systeem- en scenario-analyse, kwantitatieve en kwalitatieve modellering, computersimulatie en gegevensintegratie. Onderzoekers, waaronder Kirsten Zickfeld, van het Potsdam-Instituut waren betrokken bij de klimaatrapporten van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). Velen zijn ook individueel lid van andere organen zoals de Leopoldina, officiële adviesraden, de Food Systems Economics Commission en de Earth League.
Het Instituut werkt samen met de Club van Rome, het Stockholm Resilience Centre en de BI Norwegian Business School in het Earth4all initiatief voor een her-denken van de economische uitgangspunten.
# SC Emma in het seizoen 1954/55

Het seizoen 1954/1955 was het eerste jaar in het bestaan van de Dordtse betaaldvoetbalclub Emma. De club kwam uit in de Eerste klasse A en eindigde daarin op de zesde plaats, dit betekende dat de club in het nieuwe seizoen uitkwam op het hoogste voetbalniveau.

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste klasse D (afgebroken)

| | ADO | Bleijerheide | Brabantia | D.F.C. | Eindhoven | Feijenoord | Juliana | LONGA | MVV | NOAD | Sparta | SVV |
| Thuis | – | – | – | 0 – 2 | 3 – 0 | 0 – 5 | – | 8 – 1 | – | – | 3 – 3 | – |
| Uit | – | 1 – 6 | – | – | – | – | 1 – 3 | – | 5 – 2 | – | – | 0 – 2 |

### Eerste klasse A

| | Amsterdam | DOS | Excelsior | Go Ahead | SHS | Leeuwarden | LONGA | MVV | NAC | Roda Sport | Stormvogels | Veendam | Zwolsche Boys |
| Thuis | 1 – 4 | 0 – 0 | 1 – 0 | 2 – 2 | 1 – 3 | 2 – 0 | 2 – 3 | 1 – 3 | 0 – 3 | 5 – 0 | 2 – 1 | 4 – 1 | 1 – 1 |
| Uit | 3 – 0 | 1 – 2 | 4 – 2 | 3 – 5 | 0 – 0 | 1 – 1 | 0 – 1 | 6 – 0 | 3 – 1 | 1 – 2 | 3 – 0 | 1 – 3 | 1 – 2 |

## Statistieken Emma 1954/1955
### Eindstand Emma in de Nederlandse Eerste klasse A 1954 / 1955

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 6e | 26 | 11 | 5 | 10 | 27 | 41 | 47 |

### Eindstand Emma in de Nederlandse Eerste klasse D 1954 / 1955 (afgebroken)

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 4e | 9 | 5 | 1 | 3 | 11 | 27 | 18 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Freek van der Gijp | 10 |
| 2. | Wim van der Gijp | 8 |
| 3. | Cor van der Gijp | 6 |
| 4. | Janus van der Gijp | 4 |
| 5. | Bram van der Hoeven | 3 |
| 5. | Leo Veldhuis | 3 |
| 7. | Jan Hardenbol | 2 |
| 7. | Wim Stolk | 2 |
| 9. | Jur van der Gijp | 1 |
| 9. | Den Hollander | 1 |
| 9. | Jan de Visser | 1 |
| Totaal | Totaal | 41 |
| # | Naam | |
| 1. | Cor van der Gijp | 12 |
| 2. | Wim van der Gijp | 11 |
| 3. | Jan Hardenbol | 2 |
| 4. | Freek van der Gijp | 1 |
| 4. | Leo Veldhuis | 1 |
| Totaal | Totaal | 27 |
# Kerncentrale Forsmark

Kerncentrale Forsmark in Forsmark heeft 3 kokendwaterreactoren en is een van de grootste kernenergiecentrales van Zweden gelegen in de provincie Uppsala län.

## Beschrijving

In Zweden is ruim 40% van de elektriciteitsproductie afkomstig van kernenergie.
De Kerncentrale Forsmark produceert jaarlijks ongeveer 20 à 25 terawattuur aan elektriciteit en dekt hiermee ongeveer een zesde van de totale Zweedse elektriciteitsbehoefte. Met de bouw werd in 1971 gestart en tussen 1980 en 1985 kwamen de drie kokendwaterreactoren van de centrale in bedrijf. De productiecapaciteit bedraagt 3140 MW en bij de centrale werken ongeveer 1050 mensen. Vattenfall heeft een belang van 66% in de centrale, Fortums dochter Mellansvensk Kraftgrupp heeft een belang van 25,5% en de Zweedse dochter van E.ON de laatste 8,5%.
| Reactorblok | Reactortype | Vermogen | Productie (2020) | In bedrijf |
| Forsmark - 1 | kokendwaterreactor | 990 MWe | 6400 GWh | 1980 |
| Forsmark - 2 | kokendwaterreactor | 865 MWe | 7500 GWh | 1981 |
| Forsmark - 3 | kokendwaterreactor | 1172 MWe | 8800 GWh | 1985 |
In 2020 was de oudste reactor 40 jaar en in deze vier decennia had de centrale in totaal 859 TWh aan elektriciteit geleverd.

## Milieu
### Kernramp van Tsjernobyl

Op 27 april 1986 namen sensoren in de kerncentrale een verhoogde hoeveelheid radioactiviteit waar. Deze verhoogde hoeveelheid radioactiviteit was een gevolg van de kernramp van Tsjernobyl. Forsmark was de eerste plaats buiten de Sovjet-Unie waar een verhoogde radioactiviteit die het gevolg was van deze ramp werd waargenomen. Eerst dacht men dat de verhoogde hoeveelheid radioactiviteit veroorzaakt werd door de kerncentrale zelf, maar later kwam men erachter dat deze in de atmosfeer zat.

### Forsmark incident 2006

Op 25 juli 2006 vond er in deze centrale een incident plaats van niveau 2 op de INES-schaal. Het betrof een incident met de noodstroomvoorziening van reactor Forsmark 1. De andere twee reactoren waren hier niet bij betrokken.

## Radioactief afval

Op het terrein van Forsmark bevindt zich ook SFR Forsmark (Zweeds: Slutförvar För Radioaktivt avfall), een ondergrondse opslag voor radioactief afval, die in de toekomst zal worden uitgebreid.
# Eva Baltasar i Sardà

Eva Baltasar i Sardà (Barcelona, 26 augustus 1978) is een Catalaans schrijfster en dichteres.
Baltasar i Sardà is afgestudeerd in pedagogiek aan de Universiteit van Barcelona. In 2008 debuteerde ze met de dichtbundel Laia, een boek dat de Premi Miquel de Palol won in 2008. Daarna schreef ze tussen 2009 en 2017 nog negen dichtbundels, die allen werden bekroond, onder meer met de Premi Gabriel Ferrater 2015 voor Animals d'hivern en de Premi Mallorca 2017 voor Invertida.
In 2018 verscheen haar eerste roman Permagel, die goed werd ontvangen door critici en lezerspubliek. Bovendien won het werk de Premi Llibreter, toegekend door de Catalaanse Vereniging van Boekhandelaren. Tot nu toe zijn er zes vertalingen verschenen, waaronder die in het Engels, Frans en Portugees.
Permagel is het eerste deel van een drieluik waarin de auteur in de ik-vorm de stemmen verkent van drie verschillende vrouwen die tegenstrijdigheden in hun leven doormaken.
Het tweede deel Boulder verscheen in 2020, bekroond met de Premi Òmnium voor de beste roman, en een jaar later sloot Baltasar de trilogie af met Mamut. Boulder stond op de shortlist van de International Booker Prize 2023.
In het digitale culturele tijdschrift Núvol typeert recensente Miracle Sala Baltasar's proza als 'elegant en vol met gewaagde krachtige, zintuiglijke beelden die absoluut geen gemeenplaatsen zijn. Korte, energieke zinnen. Een zeer persoonlijk verhaal, mooi en verrassend. Uitdrukkingen die energie en lyriek combineren, (...).

## Literair werk
### Roman

* Permagel. Club Editor, 2018
* Boulder. Club Editor, 2020
* Mamut. Club Editor, 2021.

### Poëzie

* Laia. Columna, 2008
* Atàviques feres. Cossetània, 2009
* Reclam. Institut d'Estudis Ilerdencs, 2010
* Dotze treballs. Pagès, 2011
* Medi aquàtic. Pagès, 2011
* Poemes d'una embarrassada. Pagès, 2012
* Vida limitada. Món de Llibres, 2013
* Animals d'hivern. Edicions 62, 2016
* Neutre. Bromera, 2017
* Invertida. Lleonard Muntaner, 2017
* ↑ Permagel. Club Editor. Gearchiveerd op 17 maart 2022. Geraadpleegd op 15 maart 2022.
* ↑ TRAC: Traduccions del català - Institut Ramon Llull – Llengua i cultura catalanes. www.llull.cat. Gearchiveerd op 17 januari 2022. Geraadpleegd op 15 maart 2022.
* ↑ Boulder. Club Editor. Gearchiveerd op 17 maart 2022. Geraadpleegd op 15 maart 2022.
* ↑ (ca) 'Boulder', d'Eva Baltasar, Millor Novel·la de l’Any. VilaWeb. Gearchiveerd op 24 januari 2022. Geraadpleegd op 15 maart 2022.
* ↑ Mamut. Club Editor. Gearchiveerd op 17 maart 2022. Geraadpleegd op 15 maart 2022.
* ↑ (en) Eva Baltasar: Shortlisted for the International Booker Prize 2023 | The Booker Prizes. thebookerprizes.com (26 augustus 1978). Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* ↑ (ca) Eva Baltasar. L’heroïna permagel. Núvol. Gearchiveerd op 22 juni 2022. Geraadpleegd op 15 maart 2022.
# Caldo verde

Caldo verde (letterlijk: "groene bouillon") is een Portugese soep. De basisingrediënten zijn bouillon, aardappels (in blokjes), een groene koolsoort als Galicische kool, palmkool, mergkool of boerenkool (in reepjes), olijfolie en zout. Ook worden vaak uien en knoflook gebruikt. Stukjes pittige worst zoals chorizo kunnen worden toegevoegd, indien het budget dat toelaat.
Afhankelijk van de persoonlijke voorkeur kunnen eerst de aardappels gekookt en gepureerd worden, of kunnen aardappels en kool tegelijk gekookt worden, en tegelijk gepureerd worden. Indien een grove structuur op prijs gesteld wordt, kan het pureren achterwege worden gelaten.
In 2011 werd het gerecht uitgeroepen tot een van de 7 “Wonderen van de Portugese gastronomie”.
# Orde van wilgenbroekstruwelen

De orde van wilgenbroekstruwelen (Salicetalia auritae) is een orde uit de klasse van wilgenbroekstruwelen (Franguletea). De orde omvat broekstruwelen die gedomineerd worden door breedbladige wilgen en/of sporkehout.

## Naamgeving en codering

Synoniemen :
* Salicetalia auritae Doing 1962
* Alno-Salicetalia cinereae Doing 1962
* Eriophoro-Salicetalia cinereae Pass. & Hofmann 1968
* Calamagrostio-Salicetalia cinereae Pass. & Hofmann 1968
* Frans: Fruticées installées sur sols marécageux
* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r39A
De wetenschappelijke naam Salicetalia auritae is afgeleid van de botanische naam van een kensoort van deze klasse, de geoorde wilg (Salix aurita).

## Fysiognomie

Voor de fysiognomie van deze orde, zie de klasse van wilgenbroekstruwelen.

## Onderliggende syntaxa in Nederland en Vlaanderen

De orde wordt in Nederland en Vlaanderen vertegenwoordigd door maar één verbond.
** verbond van wilgenbroekstruwelen (Salicion cinereae)
*** associatie van geoorde wilg (Salicetum auritae)
*** associatie van grauwe wilg (Salicetum cinereae)
* rompgemeenschap met wilde gagel (RG Myrica gale-[Salicion cinereaea])

## Diagnostische taxa voor Nederland en Vlaanderen

De orde van wilgenbroekstruwelen heeft voor Nederland en Vlaanderen geen specifieke kensoorten. Voor een overzicht van de voornaamste ken- en begeleidende soorten van de klasse, zie de bovenliggende klasse van wilgenbroekstruwelen.

## Fotogalerij

* Een herfstaspect van de associatie van grauwe wilg
# SC Gooiland in het seizoen 1965/66

Het seizoen 1965/1966 was het 11e jaar in het bestaan van de Hilversumse betaaldvoetbalclub SC Gooiland. Voorafgaand aan het seizoen ging de proftak van de club verder onder de naam SC Gooiland. De club kwam uit in de Tweede divisie A en eindigde daarin op de 13e plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd de club in de groepsfase uitgeschakeld.

## Wedstrijdstatistieken
### Tweede divisie A

| | AGOVV | De Graafschap | Heerenveen | Hilversum | HVC | PEC | Tubantia | Veendam | Vitesse | Wageningen | FC Zaanstreek | ZFC | Zwartemeer | Zwolsche Boys |
| Thuis | 4 – 1 | 0 – 1 | 5 – 1 | 1 – 1 | 1 – 1 | 1 – 1 | 1 – 1 | 2 – 2 | 0 – 2 | 0 – 1 | 1 – 1 | 0 – 4 | 3 – 3 | 0 – 2 |
| Uit | 3 – 1 | 4 – 1 | 1 – 0 | 2 – 2 | 0 – 0 | 6 – 2 | 2 – 0 | 1 – 1 | 5 – 1 | 3 – 4 | 1 – 1 | 2 – 1 | 1 – 1 | 1 – 0 |

### KNVB beker

| Groepsfase | Velox | 5 – 1 (3 – 1) | SC Gooiland |
| 19 september 1965 Plaats: Utrecht Koningsweg | Cees Sluijk 30' (pen.), 39' Co Alflen 31', –', –' | | 15' (pen.) Cees Kick |
| Groepsfase | SC Gooiland | 0 – 1 (0 – 1) | Hilversum |
| 7 november 1965 Plaats: Hilversum Gemeentelijk Sportpark | | | Peter Wiskie |
| Groepsfase | DOS | 12 – 2 (3 – 2) | SC Gooiland |
| 2 januari 1966 Plaats: Utrecht Galgenwaard | Tonny van der Linden –', 34', –', 57', 64', 68', –' Henk Wery –', 86' Dick Weijman 74' Rini Block Leo Kuhnen | | 11' Ger Farenhorst 34' Cor Kriekaard |

## Statistieken SC Gooiland 1965/1966
### Eindstand SC Gooiland in de Nederlandse Tweede divisie A 1965 / 1966

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 13e | 28 | 3 | 12 | 13 | 18 | 34 | 54 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Jan van Berkel | 8 |
| 2. | Ger Farenhorst | 7 |
| 3. | Ted Immers | 6 |
| 3. | Cor Kriekaard | 6 |
| 5. | Bas Brouwer | 2 |
| 5. | Humphrey Mijnals | 2 |
| 7. | Cees Kick | 1 |
| 7. | Leo Ruiters | 1 |
| 7. | Bertus van der Straten | 1 |
| Totaal | Totaal | 34 |
| # | Naam | |
| 1. | Ger Farenhorst | 1 |
| 1. | Cees Kick | 1 |
| 1. | Cor Kriekaard | 1 |
| Totaal | Totaal | 3 |
# Opaalstuittangare

De opaalstuittangare (Tangara velia) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt vier ondersoorten:
* T. v. velia: Guyana's en noordelijk Brazilië.
* T. v. iridina: westelijk Amazonebekken.
* T. v. signata: noordoostelijk Brazilië.
* T. v. cyanomelas: oostelijk Brazilië.
* ↑ (en) Opaalstuittangare op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Linnaeus, 1758. Motacilla Velia (protoniem). Systema Naturae, ed. 10, 1, p. 188. BHL
# Doiceau

Doiceau is een dorp in de Belgische provincie Waals-Brabant. Het ligt in de gemeente Graven, ruim twee kilometer ten zuidwesten van het dorpscentrum van Graven. Een kilometer ten westen van Doiceau ligt het gehucht Gastuche.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is de plaats weergegeven als het gehuchtje Doicaux. Op het eind van het ancien régime werd Doiceau een gemeente, maar deze werd in 1811 al opgeheven en bij Graven (Frans: Grez) samen gevoegd in de gemeente Grez-Doiceau.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Pieterskerk (Église Saint-Pierre) is een neoclassicistisch bouwwerk van 1864-1872. Deze verving een kerk van 1786 waarvan nog enkele onderdelen gespaard bleven.
* Het Château de Laurensart in de wijk Gastuche werd in 1907 gebouwd in een neo-Lodwijk XV-stijl. Het is gelegen in een groot landschapspark.
* Het Châtelet du Château de Laurensart is een omgracht poortgebouw dat mogelijk uit de 15e eeuw stamt maar in de 19e eeuw werd gerestaureerd. Het is een restant van een veel groter complex dat behoorde aan de Graven van Grez.

## Natuur en landschap

Doiceau ligt aan de Dijle. De hoogte aan de kerk bedraagt 53 meter.

## Nabijgelegen kernen

Grez, Basse-Wavre, Dion-le-Val, Biez, Archennes
Deelgemeenten: Biez · Bossut-Gottechain · Eerken · Graven · Nethen Overige dorpen en gehuchten: Bossut · Cocrou · Doiceau · Gastuche · Gottechain · Hèze · Pécrot Belgische gemeenten · Arrondissement Nijvel · Waals-Brabant · Wallonië
# Griekenland op het Eurovisiesongfestival 2024

Griekenland nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2024 in Malmö, in Zweden. Het was de 44ste deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. ERT was verantwoordelijk voor de Griekse bijdrage voor de editie van 2024.

## Selectieprocedure

Op 27 oktober 2023 maakt de Griekse omroep bekend dat Marina Satti de Griekse vlag zal vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival in Malmö, het nieuws werd bekend gemaakt in het televisieprogramma Show 4. De selectie gebeurde intern. Er was nog geen lied gekozen, een dag na de bekendmaking van Satti als Griekse vertegenwoordiger opende de openbare omroep de inschrijvingen voor geïnteresseerde componisten en songwriters, deze inschrijving liep tot 1 december.
Op 7 maart werd tijdens een speciale televisie-uitzending het lied Zari, het nummer waarmee Satti Griekenland zal vertegenwoordigen. De videoclip van de Griekse Songfestivalinzending werd ook meteen uitgebracht via YouTube. Een dag later was de clip ook te bekijken via het officiële YouTubekanaal van het Eurovisiesongfestival.

## In Malmö

Griekenland trad aan in de tweede halve finale op donderdag 9 mei 2024. Het land wist zich te plaatsen voor de grote finale, waar de zangeres optrad als 12de act. Marina Satti behaalde een 11de plaats, vooral dankzij de kijkers. De Cypriotische kijkers hadden 12 punten over voor de zangeres.
1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999-2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Moldavië · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · Zwitserland