OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wouter van Heemskerk

Wouter van Heemskerk (Latijn: Walter de Eemskerck) (± 1330 - 10 maart 1380) was Heer van Heemskerk, Oosthuizen en een Kabeljauwse opstandige.

## Levensloop

Zijn ouders waren Gerard III van Heemskerk en Ada van Egmond, een dochter van Gerard II van Egmond. Op 28 maart 1353 wordt Wouter met zijn vader genoemd omtrent een akte om Bergen, ridder Gerard van Merxem kon zijn schulden niet betalen en als onderpand mochten vader en zoon Van Heemskerk het ambacht Bergen verkopen. Hij volgt zijn vader op in zijn bezittingen tussen 1357-58 waaronder het slot Heemskerken en de ambachten Oosthuizen, Oostzaan, Etershem vielen. Tot in 1358 behoorde hij tot de advies raad van de Hertog Albrecht van Beieren- graaf van Holland. Al snel verviel hij uit de gunst bij de graaf vanwege een vermeende aanslag op Reinoud I van Brederode, de Baljuw van Kennemerland in Castricummerzand, hij bood de aanslagplegers onderdak in zijn kasteel te Heemskerk en vervolgens werd zijn burcht ruim elf weken belegerd. De eerste weken door Reinoud van Brederode zelf, maar daarna werd de leiding van het beleg op het kasteel overgedragen aan Dirk van Polanen. De reden van onderdak verlening van de aanslagplegers was mogelijk doordat er familie leden betrokken waren bij de aanslag waaronder zijn neef Hendrik van der Woerd. Op 24 maart 1359 geeft Wouter zich over aan de graaf van Holland.
Hij werd in gevangenschap genomen en overgebracht naar Brielle, waar hij ruim anderhalf jaar verbleef en op 30 december 1360 vrij kwam. Dit echter niet voordat er een verzoening kwam met Albrecht van Beieren, door middel van excuses en zijn vrouw Margaretha van Moermont moest binnen een jaar zorgen dat er 7000 Brusselse Schilden werden betaald voor Wouters borgtocht. Vanaf 1361 wordt Wouter genoemd bij bedijkingswerkzaamheden op Noord-Beveland en in juli 1364 werkt hij samen met Simon van Haarlem aan de aanleg van een sluis bij Spaarndam. Van Heemskerk is getuige op 31 december 1367 bij een stichting van 12 kanunniken in de hofkapel in Den Haag door Albrecht van Beieren. In 1378 is Van Heemskerk weer gevangen genomen en in hechtenis gezet in Zierikzee, het is onduidelijk gebleven wat Van Heemskerk nu weer had gedaan. Op 8 juli 1379 is er weer een verzoening met de graaf van Holland. Na zijn vrijlating heeft Wouter nog maar bitter weinig bezittingen, niet meer dan zijn kasteel te Heemskerk, alle andere bezittingen waren overgegaan op Jan II van Polanen. Zijn kasteel verviel na zijn dood aan het grafelijk domein.
Wouter van Heemskerk trouwde twee keer in zijn leven, zonder wettige kinderen achter te laten:
* Margaretha van Haamstede, vrouwe van Moermont
* Catherina van Asperen
# Rijksbeschermd gezicht Amsterdam - Nieuwmarktbuurt

Gezicht Amsterdam - Nieuwmarktbuurt is een van rijkswege beschermd stadsgezicht in de wijk Lastage in Amsterdam in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het gebied werd op 10 juni 1983 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 34,6 hectare.
Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.

## Externe link

* Aanwijzingsbesluit en andere documenten
* Beschermde stads- en dorpsgezichten, www.amsterdam.nl
* Kaart met stads- en dorpsgezichten, www.cultureelerfgoed.nl/www.kich.nl, 2012
Rijksmonumenten: Centrum · Nieuw-West · Noord · Oost · West · Zuid · Zuidoost · Weesp
Gemeentelijke momumenten: Centrum · Nieuw-West · Noord · Oost · West · Zuid · Zuidoost · Weesp
Beschermde Stadsgezichten: Rijks: Binnen de Singelgracht · Nieuwmarktbuurt · Noord · Plan Zuid · Weesp Gemeentelijk: Bijlmermuseum · Van Eesteren Museum · Sloterplas · IJplein · Plan van Gool
Beschermde Dorpsgezichten: Rijks: Durgerdam · Holysloot · Ransdorp Gemeentelijk: Sloten
Overig: Werelderfgoed · Nationale landschappen · Provinciale monumenten · Oorlogsmonumenten
# Hoofdklasse (voetbal Noord-Holland)

De Hoofdklasse was van 1969 tot 1996 het hoogste voetbalniveau die de Noordhollandsche Voetbalbond organiseerde. Met de opheffing van de NHVB, hield de Hoofdklasse in 1996 op te bestaan en werden de clubs allen geplaatst in de Vijfde klasse bij de KNVB.

## Kampioenen

| Jaar | Club | Gemeente |
| 1969/70 | SC Spirit '30 | Drechterland |
| 1970/71 | RKVVS | Opmeer |
| 1971/72 | SV Ilpendam | Waterland |
| 1972/73 | SV De Rijp | Alkmaar |
| 1973/74 | MSV Zeemacht | Den Helder |
| 1974/75 | | |
| 1975/76 | VV Zeevogels | Bergen |
| 1976/77 | RKVV Zwaagdijk | Medemblik |
| 1977/78 | SV Spartanen | Medemblik |
| 1978/79 | | |
| 1979/80 | HFC Helder | Den Helder |
| 1980/81 | VV Wieringerwaard | Hollands Kroon |
| 1981/82 | | |
| 1982/83 | | |
| 1983/84 | SV Always Forward | Hoorn |
| 1984/85 | | |
| 1985/86 | | |
| 1986/87 | | |
| 1987/88 | | |
| 1988/89 | ASV Go Ahead'18 | Alkmaar |
| 1989/90 | PSCK | Zaanstad |
| 1990/91 | ASV De Flamingo's '64 | Alkmaar |
| 1991/92 | VV De Zouaven | Stede Broec |
| 1992/93 | SC Dynamo | Koggenland |
| 1993/94 | VV Egmondia | Bergen |
| 1994/95 | VV KGB | Stede Broec |
| 1995/96 | VV RCZ | Zaanstad |
# Jan Frederik van Erven Dorens

Jan Frederik van Erven Dorens (Amsterdam, 31 juli 1904 – Figanières, 10 oktober 1994) was een Nederlands architect.
Hij trouwde in 1930 te Amsterdam met Marguerite Henriette Scherhag. Samen kregen ze twee zonen en een dochter: Robbie, Jan-Willem en Marguérite. Als architect ontwierp hij in de Larense bouwstijl, waaronder zijn eigen villa die in 1937 door het gezin werd betrokken. Zijn ontwerpen betroffen vooral grote landhuizen, waarmee hij vóór de Tweede Wereldoorlog een fortuin verdiende. Van Erven Dorens bezat op zijn 20e een Bugatti en kocht in 1938 een Lagonda LG Drop Head Coupé. Bij het uitbreken van de oorlog verborg hij de Lagonda, maar kort na de bevrijding werd de auto door de Binnenlandse Strijdkrachten in beslag genomen om te dienen als vervoermiddel voor prins Bernard en veldmaarschalk Montgomery.

## Werk

Tot zijn bouwwerken behoren onder meer:
* Van Beeverlaan 15 Laren, zijn eigen woning.
* Villa “De 27 Sparren” aan de Hart Nibbriglaan.
* een houten landhuis aan de Vredelaan 16.
* 46 woningen rond de Jagersweg in Laren.
* de villa op het landgoed “Arendshorst” in Aerdenhout.
* enkele woningen aan de Eeuwigelaan te Bergen.
* villa aan de Bredaseweg 321 in Tilburg., sinds 2002 een rijksmonument.
* Landgoed 't Hoghe Hout te Oostvoorne.

## Varia

* Hij was in zijn vrije tijd golfer. Daarnaast was hij lid van de Larense toneelvereniging “De Papegaai”, waarvoor hij de decors ontwierp.
* Van Erven Dorens is de grootvader van televisiepresentator Beau van Erven Dorens en architect Jan van Erven Dorens.
* Het Van Erven Dorenspark in Laren werd naar hem vernoemd.
* Robin van Erven Dorens maakte in 2003 de film Lagonda over de auto van zijn grootvader.
* 1 2 3 Van Erven Dorenspark. Historische Kring Laren (31 januari 2018). Geraadpleegd op 2 januari 2024.
* ↑ Arjan Ribbens, Een elitaire autoaffaire. NRC Handelsblad (7 mei 2004).
* ↑ Over een Storm en een beroemde Lagonda; deze villa moet €3,5 miljoen opbrengen. Quote Net (26 maart 2020). Geraadpleegd op 2 januari 2024.
* ↑ LAGONDA : Robin van Erven Dorens | YouTube.
* ↑ Bredaseweg 321. Heemkundekring Tilburg. Geraadpleegd op 5 januari 2024.
* ↑ Monumentenregister
* ↑ Schalkwijk, Esther, Deze twee enorme landgoederen liggen op een half uurtje rijden van Rotterdam en staan te koop. www.rijnmond.nl (14 augustus 2022). Geraadpleegd op 5 januari 2024.
* ↑ Mertens, Dieuwertje, Jan van Erven Dorens: ‘Ik ben steeds eigenwijzer geworden’. de Brug (29 maart 2013). Geraadpleegd op 4 januari 2024.
* ↑ Lagonda (2003) | IDFA Archive. IDFA. Geraadpleegd op 2 januari 2024.
# Johannes Martinet Kuipers

Johannes Martinet Kuipers (Acquoy, 14 november 1762 - Voorst, 27 februari 1846) was een Nederlandse predikant.
Johannes Martinet Kuipers was een zoon van Hendricus Engelbertus Kuipers en "Helena Martinet". Zijn vader was predikant te Acquoy ten tijde van de geboorte van Johannes. Martinet Kuipers werd opgevoed als leerling van zijn oom Jan Floris Martinet, een bekend predikant en popularisator van de natuurwetenschappen, en voegde daarom diens achternaam bij zijn oorspronkelijke achternaam Kuipers. Hierdoor droeg hij ten tijde van de invoering van de burgerlijke stand in 1811 een dubbele achternaam, die daarmee was vastgelegd.
Martinet Kuipers was predikant te Bergen (1786-1789), West-Zaandam (1789-1802), Groningen (1802-1838) en vestigde zich na zijn emeritaat in Voorst, nabij Zutphen.
Hij huwde op 19 januari 1790 met Maria Elisabeth Mijnssen, die op 30 september 1814 stierf. Op 24 februari 1818 hertrouwde hij te Zevenaar met de vierentwintig jaar jongere Henriette Louise d'Achard, die haar man uiteindelijk zo'n 6 jaar zou overleven. Beide huwelijken bleven kinderloos.
De zus van Henriette Louise, Maria Agneta d'Achard, had echter een kleinzoon, Johannes van Loenen, geboren op 22 juni 1840, die op tweejarige leeftijd officieel het bestanddeel "Martinet" in zijn achternaam gevoegd kreeg. Daardoor bleef de naam Martinet tot op heden in de familienaam "Van Loenen Martinet" bewaard, welke familie onder meer een conservator van het Stedelijk Museum in Amsterdam voortbracht.
Delen van de nalatenschap van Martinet Kuipers, waaronder stukken uit de belangrijke verzamelingen van zijn oom, zijn opgenomen in de collectie van het Stedelijk Museum te Zutphen.
# Catrijp

Catrijp is een dorp in de gemeente Bergen, in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het dorp heeft 310 inwoners (2004).
Catrijp ligt tussen Bregtdorp en Groet in. Het vormt samen met Bregtdorp al lang een soort eenheid met Schoorl. Het is ontstaan doordat Schoorl groeide en niet voldoende ruimte had. Zo breidde het bewoonde gebied steeds meer uit richting Groet. Maar de echte verweving met Bregtdorp (en daardoor ook met Schoorl) vond eind twintigste eeuw en begin eenentwintigste eeuw plaats. Catrijp heeft meer zijn eigen dorpskern behouden, Bregtdorp niet.
De plaatsnaam komt al in 1745 voor als Catryp. Deze naam verwijst naar een strook land gelegen langs water, waarschijnlijk duinwater. Het eerste deel van de naam, 'cat' of 'kat', zou mogelijk verwijzen naar een soort vissersboot.
In Catrijp heeft een kerkgebouw gestaan gebouwd in Neo-Romaanse stijl. Dit gebouw is ontworpen door Theo Asseler en is in 1871 voltooid. In 1970 is het gebouw gesloopt.
Dorpen en gehuchten: Aagtdorp · Bergen · Bergen aan Zee · Bregtdorp · Catrijp · Camperduin · Egmond aan den Hoef · Egmond aan Zee · Egmond-Binnen · Groet · Hargen · Rinnegom · Schoorl · Schoorldam (deels) · Wimmenum Buurtschappen: Duyncroft · Egmondermeer · Het Woud · Westdorp · Zanegeest Badplaatsen (zonder woonkern): Hargen aan Zee · Schoorl aan Zee Voormalige buurtschappen: Oostdorp · Oudburg Voormalige gemeenten: Bergen · Egmond · Schoorl Noord-Holland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Three Ages

Three Ages is een stomme film uit 1923 die werd geschreven, geproduceerd en geregisseerd door Buster Keaton. Onder distributie van Metro Pictures Corporation, is de film een parodie op D.W. Griffith's Intolerance (1916). Dit is tevens Keaton's eerste film met een lange speelduur.

## Verhaal

De film vertelt hetzelfde verhaal in drie verschillende tijdperken: In de prehistorie, het Oude Rome en het heden (de Roaring Twenties). De film gaat over twee mannen, een sterke en intimiderende (Beery) en een iewat schriele man (Keaton) die het tegen elkaar opnemen om het hart van een aantrekkelijke jongedame (Leahy) te veroveren, terwijl ze ook worstelen met de goedkeuring van haar strenge ouders. Three Ages probeert aan te geven dat er veel veranderd is door de jaren heen, maar dat in de liefde alles hetzelfde is gebleven.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Keaton, Buster Buster Keaton | De jongen |
| Beery, Wallace Wallace Beery | De schurk |
| Leahy, Margaret Margaret Leahy | Het meisje |
| Lawrence, Lillian Lillian Lawrence | Moeder van het meisje |
| Roberts, Joe Joe Roberts | Vader van het meisje |

## Trivia

* De eerste film van Keaton met een lange speelduur. Keaton deelde bewust de film op in drie delen (de tijdperken) zodat, als het zou floppen, hij de film ook los kon uitbrengen.
* Veel bronnen vertellen dat Oliver Hardy een rol had in deze film. Dit is het niet het geval. Kewpie Morgan speelt de rol waarvan men lang heeft gedacht dat het Hardy was; een man die veel op Hardy lijkt.
* Aan het einde van de film verschijnen de namen Havez, Mitchell en Bruckman op een football rooster. Dit zijn de namen van de schrijvers van de film.
* In 2004 maakt technoartiest Jeff Mills een elektronische soundtrack bij de film.
# City of Evil

City of Evil is het derde studioalbum van Avenged Sevenfold. Met dit album oogstte de band het grootste succes in hun carrière.

## Nummers

* "Beast and the Harlot" – 5:40
* "Burn It Down" – 4:58
* "Blinded in Chains" – 6:34
* "Bat Country" – 5:13
* "Trashed and Scattered" – 5:53
* "Seize The Day" – 5:32
* "Sidewinder" – 7:01
* "The Wicked End" – 7:10
* "Strength of the World" – 9:14
* "Betrayed" – 6:47
* "M.I.A." – 8:46

## Bezetting

| M. Shadows | Zang |
| Synyster Gates | Sologitaar |
| West Douldin | Zang, Slaggitaar |
| The Rev | Drums |
| Johnny Christ | Basgitaar |
# Peggy, the Will O' the Wisp

Peggy, the Will O' the Wisp is een Amerikaanse dramafilm uit 1917 onder regie van Tod Browning. De film is wellicht zoekgeraakt.

## Verhaal

Neil Dacey is verloofd met Peggy Desmond. Terence O'Malley is ook geïnteresseerd in haar, maar zijn oom verbiedt hem om met Peggy te trouwen. Tijdens een gevecht over het onderwerp vermoordt Terence zijn oom met het geweer van Neil. De autoriteiten verdenken Neil daarom van de moord. Om haar verloofde te redden verkleedt Peggy zich als een dwaallicht. Op die manier kan ze Terence tot een bekentenis overreden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Taliaferro, Mabel Mabel Taliaferro | Peggy Desmond |
| Carrigan, Thomas Thomas Carrigan | Kapitein Neil Dacey |
| Gross, William J. William J. Gross | Anthony Desmond |
| Ryan, Sam J. Sam J. Ryan | Jonker O'Malley |
| Sack, Nathaniel Nathaniel Sack | Terence O'Malley |
| O'Malley, Tom Tom O'Malley | Shamus Donnelly |
| Ashbrooke, Florence Florence Ashbrooke | Sarah |
| Blandick, Clara Clara Blandick | Mevrouw Donnelly |
| Williams, John J. John J. Williams | Muldoon |

## Externe link

* (en) Peggy, the Will O' the Wisp in de Internet Movie Database
Jim Bludso (1917) · A Love Sublime (1917) · Hands Up! (1917) · Peggy, the Will O' the Wisp (1917) · The Jury of Fate (1917) · The Legion of Death (1918) · The Eyes of Mystery (1918) · Revenge (1918) · Which Woman? (1918) · The Deciding Kiss (1918) · The Brazen Beauty (1918) · Set Free (1918) · The Wicked Darling (1919) · The Exquisite Thief (1919) · The Unpainted Woman (1919) · The Petal on the Current (1919) · Bonnie Bonnie Lassie (1919) · The Virgin of Stamboul (1920) · Outside the Law (1920) · No Woman Knows (1921) · The Wise Kid (1922) · Man Under Cover (1922) · Under Two Flags (1922) · Drifting (1923) · The Day of Faith (1923) · White Tiger (1923) · The Dangerous Flirt (1924) · Silk Stocking Sal (1924) · The Unholy Three (1925) · The Mystic (1925) · Dollar Down (1925) · The Blackbird (1926) · The Road to Mandalay (1926) · The Show (1927) · The Unknown (1927) · London After Midnight (1927) · The Big City (1928) · West of Zanzibar (1928) · Where East Is East (1929) · The Thirteenth Chair (1929) · Outside the Law (1930) · Dracula (1931) · Iron Man (1931) · Freaks (1932) · Fast Workers (1933) · Mark of the Vampire (1935) · The Devil-Doll (1936) · Miracles for Sale (1939)
# Nederlandsch Panopticum

Het Nederlandsch Panopticum was een wassenbeeldenmuseum aan de Amstelstraat 14 - 18 in Amsterdam.
Het museum opende voor het eerst zijn deuren op 17 juli 1882 en was al snel zeer succesvol, in de eerste drie maanden kwamen honderdduizend bezoekers. Het bevond zich in de zalen boven het pas verbouwde en uiterst luxueuze café-restaurant Roetemeijer. De permanente tentoonstelling van wassen beelden volgde het voorbeeld van het museum van madame Tussaud in Londen, met de opstelling van zeer levensecht uitgevoerde belangrijke personen en met de uitbeelding van historische en exotische gebeurtenissen. Bij de opening waren onder andere de koninklijke familie te zien, een paar generaals, buitenlandse staatslieden, de Duitse keizer, twee pausen, maar ook Roodkapje, en een visserswoning van Marken, met daarin een grootvader en diens kleinzoon. Een bouwen en inrichten van een panopticum vergde een enorme investering, daarom waren er in Europa maar weinig wassenbeeldenmusea. Hun succes hangt nauw samen met de successen van het panorama, het diorama en het cyclorama, de andere fameuze innovaties die de negentiende-eeuwers met virtual reality lieten kennismaken.
Onder andere door de opkomst van de cinema liep het bezoek aan het wassenbeeldenmuseum rond 1900 terug, in 1915 werd een faillissement door tussenkomst van de buurman, de Amsterdamsche Bank, voorkomen, waarna het museum in afgeslankte vorm nog enkele jaren bleef bestaan. Een deel van de ruimte werd ingericht voor toneel, het Centraal Theater. In 1919 viel het doek definitief voor het Panopticum en werd de inboedel geveild; het Centraal Theater bleef gehuisvest in het gebouw tot 1960. Het gebouw werd in 1965 gesloopt om plaats te maken voor de uitbreiding van het kantoor van de AMRO Bank.
* 'Koninklijke familie' (circa 1915)
* 'Loopgraven aan den IJser' (circa 1915)
* 'In het hospitaal van Koningin Elisabeth'
* 'Javaansche kampong'
* ↑ Rotterdamsch Nieuwsblad, 'Het Nederlandsch Panopticum', 18 juli 1882.
* ↑ Auke van der Woud, De nieuwe mens. De culturele revolutie in Nederland rond 1900, Amsterdam 2015, hoofdstuk 2 en 3.
* ↑ L. Rietveld, 'Een Amsterdamse affaire', Stroeve & Lemberger nieuwsbrief, januari 2012, 8-9 (gearchiveerd)
# Egmondermeer

Egmondermeer is een buurtschap en polder in de gemeente Bergen in de Nederlandse provincie Noord-Holland.
Egmondermeer is gelegen tussen Egmond aan den Hoef en Alkmaar. Egmondermeer is agrarisch gericht poldergebied met schaarse bewoning, die dan ook vooral bestaat uit boerderijen. Van oorsprong was de Egmondermeer een ondiep meer.
In dit meer waren verschillende eilandjes gelegen. De drooglegging van het meer gebeurde tussen 1564 en 1565 onder leiding van Lamoraal, graaf van Egmont.
* Onbedijkte Bergermeer en Egmondermeer, 1550
* Egmondermeer na inpoldering in 1574 gemeten door G.D. Langedijck
Na de drooglegging van het meer vestigde zich een aantal kleine veehouderijen. Later werden deze langzaam vervangen door de gecombineerde boerderijen. In de polder waren ook een tijd papiermolens en kalkovens gevestigd en tussen 1905 en 1934 liep er dwars door de polder de stoomtramlijn van Alkmaar - Egmond aan Zee.
Dorpen en gehuchten: Aagtdorp · Bergen · Bergen aan Zee · Bregtdorp · Catrijp · Camperduin · Egmond aan den Hoef · Egmond aan Zee · Egmond-Binnen · Groet · Hargen · Rinnegom · Schoorl · Schoorldam (deels) · Wimmenum Buurtschappen: Duyncroft · Egmondermeer · Het Woud · Westdorp · Zanegeest Badplaatsen (zonder woonkern): Hargen aan Zee · Schoorl aan Zee Voormalige buurtschappen: Oostdorp · Oudburg Voormalige gemeenten: Bergen · Egmond · Schoorl Noord-Holland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Moord op Marion en Romy van Buuren

De moord op Marion en Romy van Buuren was een Nederlandse moordzaak die speelde tussen 1997 en 2002. Marion van Buuren en haar dochter Romy verdwenen op 8 juni 1997. Hun lichamen werden uiteindelijk in 2002 gevonden.

## Verdwijning en zoektocht

Marion van Buuren (22 juni 1978) bracht haar jeugd door in Bergen. Ze kreeg op 16 juni 1996 een dochtertje, Romy, met haar Turks-Koerdische vriend Okan Oktay. De relatie tussen de twee was slecht; er was sprake van meerdere gevallen van mishandeling door Oktay. Op 8 juni 1997 verdwenen Marion en haar dochtertje spoorloos. De politie zag de toen 24-jarige (inmiddels ex-)vriend van Marion direct als hoofdverdachte, maar kreeg niet voldoende bewijs bij elkaar. De ouders van Van Buuren benaderden de misdaadjournalist Peter R. de Vries, die meermalen tevergeefs probeerde informatie van Oktay los te krijgen. Omdat Van Buurens ouders hoopten dat hun kleindochtertje nog in leven zou zijn en door de vader meegenomen was naar Turkije, bezocht De Vries met moeder Corrie Turkije om op zoektocht te gaan. De tocht bleek tevergeefs. In mei 1998 overleed Okan Oktay, die inmiddels voor andere misdrijven in voorarrest in de strafgevangenis in Scheveningen zat, aan kanker.

## Vondst lichamen

In 2002 legde de broer van Okan, de toen 24-jarige Özgur Oktay, bij Peter R. de Vries een verklaring af dat Okan Oktay zowel zijn ex-vriendin als zijn dochter had vermoord en vertelde hij dat hij zijn broer geholpen had om de lichamen te begraven in de duinen tussen Egmond en Bergen. Waarom zijn broer de dubbele moord had gepleegd, wist Özgur niet. Na de dood van zijn broer kreeg Özgur naar eigen zeggen last van zijn geweten en heeft hij de ouders van Van Buuren de plek aangewezen waar Marion en haar dochtertje Romy begraven lagen. De lichamen werden op de aangewezen plaats aangetroffen. De verdwijning van het tweetal in 1997, de vele zoektochten en de uiteindelijke vondst van de lichamen in 2002, zorgden vijf jaar lang voor veel publiciteit in de Nederlandse media. Özgur Oktay werd uiteindelijk vervolgd voor medeplichtigheid aan de moord.
* ↑ Marc van den Eerenbeemt, Mede door Ozgürs toedoen leeft Romy niet meer. De Volkskrant (30 mei 2003).
* ↑ Twee jaar cel voor broer moordenaar Van Buurens. Trouw (13 juli 2004).
* Dossier Marion van Buuren op www.peterrdevries.nl (archive.org)
* Korver, H. & Couwenhoven, R., Marion en Romy, het einde van een mysterie, ISBN 9789059115439.
* Okan liggend in rechtszaal, De Telegraaf, 21 april 1998
* Marion en Romy na 5 jaar gevonden, De Telegraaf, 3 augustus 2002
* Dubbele moord met dode hoofdverdachte, Internetgemeentegids.nl, 10 augustus 2002 (archive.org)
# Leo Derksen

Leo Derksen (Nijmegen, 5 november 1926 – Bergen (Noord-Holland), 8 september 2002) was een Nederlands journalist. Hij werd vooral bekend als columnist van De Telegraaf.

## Levensloop

Derksen was de jongste in een groot, katholiek gezin van negen kinderen. Hij bezocht het klein-seminarie, het Bernarduscollege in Pey (bij Echt) bij de Paters Trappisten. Vervolgens studeerde hij radiotechniek en M.O.-Nederlands. In juni 1953 begon Derksen als journalist bij het Noordhollands Dagblad. Een jaar later vestigde hij zich voor de katholieke dagbladcombinatie Unitas en de AVRO-radio in Israël. Ook werkte hij korte tijd bij de Gazet van Limburg en publicieerde hij gedichten en korte verhalen in literaire tijdschriften als Libertinage, Maatstaf, Vandaag en Roeping. Via broer Jan Derksen, werkzaam bij het Spaarnestadblad Katholieke Illustratie, kon hij in 1955 aan de slag bij Panorama. In de jaren zestig en zeventig schreef Derksen voor de AVRO en de TROS een reeks televisiespelen. In 1966 schreef hij het scenario voor de Nederlandse film 10.32. Zijn toneelstuk Het kardinalengambiet werd in 1970 opgevoerd door het Nieuw Rotterdams Toneel, onder regie van Jules Croiset.
In september 1974 kwam Derksen, na negentien jaar aan Panorama verbonden te zijn geweest, in dienst van De Telegraaf, eerst als televisierecensent, later als columnist, onder de titel 'Op zicht'. Zijn scherpe en soms giftige pen leverde hem een grote schare bewonderaars op. Op 1 december 1988 ging Derksen (verplicht op grond van de cao) met de VUT. Om nooit opgehelderde redenen stond de hoofdredactie van De Telegraaf hem niet toe om als freelance-columunist voor de krant te blijven schrijven. De gewezen sportverslaggever Rob Hoogland nam de vaste plek van Derksen op pagina 3 van De Telegraaf over.
Na zijn vertrek bij De Telegraaf verzorgde Derksen korte tijd columns voor de TROS-radio en publiceerde hij op internet.
Leo Derksen was getrouwd met balletlerares Tiny van Heugten.