OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Friedl Baruch

Siegfried (Friedel) Baruch (Göttingen, 17 februari 1905 – Bergen (Noord-Holland), 3 november 1995) was een in Duitsland geboren Nederlandse politicus, journalist en schrijver die het grootste deel van zijn leven in Nederland doorbracht. Hij was getrouwd met H.C. (Mimi) Baruch-Ponstijn, een dochter van schilder Jan Ponstijn.

## Biografie

Baruch werd geboren in 1905 als zoon van Abraham Baruch en Bertha Baruch-Jacobson. Het gezin telde vijf kinderen: Hanna, Hella, Siegfried, Martha en Kurt. Na de middelbare school in Göttingen, studeerde Baruch economie aan de universiteit aldaar en vervolgens in Hamburg. In 1924 werd hij lid van de Kommunistische Partei Deutschland. Op 15 januari 1932, kort voor de machtsovername door Hitler, werd hij gearresteerd wegens 'poging tot hoogverraad' en tot vijftien maanden gevangenisstraf veroordeeld. Hij kwam vast te zitten in de gevangenis Flensburg, bij de Deense grens.
In maart 1933 werd hij als buitenlander (Baruch had via zijn vader de Nederlandse nationaliteit) het land uitgewezen. Baruch vestigde zich in Nederland waar hij lid werd van de Communistische Partij Holland. Via contacten van de Duitse afdeling van de Internationale Rode Hulp, die hij had opgedaan tijdens zijn gevangenschap in Flensburg, kwam hij in contact met de Nederlandse afdeling, waarvoor hij actief werd in het bijstaan van Duitse politieke vluchtelingen.
In 1938 werd hij redacteur van De Tribune (krant). In 1943 werd hij, tijdens de Duitse bezetting, illegaal lid van de partijleiding van de CPN en was verantwoordelijk voor partijprogramma's.
Vanaf 1949 tot 1953 had hij samen met Fred Schoonenberg de redactionele leiding van De Waarheid. Baruch schreef samen met Marcus Bakker de brochure De Grote Oktoberrevolutie en de revolutionaire arbeidersbeweging in Nederland, de Sovjet-uitgeverij Publishing House zorgde in 1957 voor de verspreiding van de 100.000 gedrukte exemplaren.
In 1964 werd Baruch geschorst en geroyeerd in verband met zijn onvrede over de buitenlands politieke lijn van de CPN toen de partij zich meer op de Volksrepubliek China ging oriënteren in plaats van op de Sovjet-Unie.
Baruch werd redacteur van het van 1968 tot 1977 verschijnende maandblad Communistische Notities waaraan ook Wim Klinkenberg geregeld zijn medewerking verleende. Bovendien was hij hoofdredacteur van het maandelijkse orgaan van de Vereniging Nederland-USSR.
# Max Willems

Max Willems (Bangkok, 19 september 1999) is een Nederlands acteur. Hij kreeg bij het grote publiek vooral naamsbekendheid door zijn rol als Quintus 'Q' Bouwhuis in de soap Goede tijden, slechte tijden.

## Filmografie

Televisie als acteur :
| Jaar | Productie | Rol | Bijzonderheden |
| 2012 | Yoko | Novize 3 | Hoofdrol |
| 2017 | Cedar Sequoia International | Rico | Eén aflevering |
| 2017 | De Spa | Jason V. | Bijrol, vier afleveringen |
| 2017–2018 | Goede tijden, slechte tijden | Quintus 'Q' Bouwhuis | Vaste rol (111 afl.) |
| 2017 | Let's Kick It | Mr Howell / Mrs Howell | Hoofdrol |
| 2019 | College | Samson Durand | Eén aflevering |
# Dmitri Foermanov

Dmitri Andrejevitsj Foermanov (Russisch: Дмитрий Андреевич Фурманов) (Sereda (nu Foermanov), 7 november 1891 – Moskou, 15 maart 1926) was een Sovjet-Russisch militair en schrijver.

## Leven en werk

Foermanov was van Joodse herkomst. Hij studeerde rechten in Moskou, om later over te stappen naar historische filologie. In 1914, na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, meldde hij zich als vrijwilliger bij het Rode Kruis, waar hij zijn toekomstige vrouw Anna Steschenko leerde kennen. Na de Russische Revolutie sloot hij zich aan bij de bolsjewieken en werd partijsecretaris te Ivanovo. Tijdens de Russische Burgeroorlog vocht hij aan de zijde van de legendarische Vasili Tsjapajev tegen de Witten.
Foermanov publiceerde reeds in 1912 zijn eerste gedichten. Vanaf 1920 publiceerde hij ook geregeld verhalen, romans en toneelstukken. In 1925 publiceert hij zijn bekendste roman Tsjapajev, een ‘factografische’ roman in de vorm van een documentaire. In deze roman vertelt Foermanov zakelijk over zijn eigen belevenissen als politiek commissaris in de divisie van Tsjapajev. Foermanov maakt van de ongedisciplineerde en zich weinig om ideologie bekommerende Tsjapajev een typisch Russische held, waarbij hij alles bekijkt door een communistische bril. Tsjapajev wordt verheerlijkt als het prototype van de nieuwe mens en werd in Sovjet-Rusland uitgeroepen tot een standaardwerk, later ook verfilmd.
Foermanov werd medio jaren twintig een van de belangrijkste voormannen van de rechtlijnige Sovjet-schrijversbeweging RAPP. Hij stierf in 1926 plotseling aan een hersenvliesontsteking.

## Literatuur en bronnen

* E. Waegemans: Russische letterkunde Utrecht, 1986. (Opnieuw herziene en geactualiseerde editie: Amsterdam, Antwerpen, 2003). ISBN 90-5330-355-3
* A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur (lemma J. Blankhoff). Bussum, 1980-1984. ISBN 90-228-4330-0
* A. Langeveld, W. Weststeijn: Moderne Russische literatuur, 2005, Amsterdam. ISBN 90-614-3289-8
# Flitsclub Sneek

Flitsclub Sneek is een jeugdzeilvereniging voor de Flitsklasse uit Sneek.
De club is opgericht in 1972 en heeft als doel het jeugdzeilen in de Flits, een tweepersoons houten jeugdboot, voor leden (8 tot 18 jaar) en hun ouders zo aantrekkelijk mogelijk te maken. Leden van de vereniging worden tijdens zeilwedstrijden bijgestaan door de vereniging door middel van zogenaamde stand-byboten. De vereniging beheert ook een boten- en bemanningsbank voor de Flitsklasse.
In 1997 werd een boek uitgebracht ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan, genaamd: 25 jaar Flitsclub en Flits in het Noorden. Het werk is geschreven door Henk Doevendans.
In 2010 had de vereniging ongeveer 100 jeugdleden.

## Externe link

* Officiële website
# Life Is a Minestrone

Life Is a Minestrone is de zevende single van 10cc. Het is afkomstig van hun derde album The Original Soundtrack.
Life Is a Minestrone gaat over een flierefluiter in het leven, die de wereld rondreist. Hij staat voor het Het Witte Huis, de Taj Mahal, Disneyland met Minnie Mouse en nog meer toeristische attracties. De vergelijking met minestrone zit hem in de hoeveelheid ingrediënten en smaken; het leven bruist. De dood vergelijkt de zanger met de koude lasagne in de vriezer. Die tekst kwam van Creme, die een hekel heeft aan afgekoeld warm eten.
B-kant was Channel Swimmer, dat niet op de originele tracklist van het album stond.

## Musici Minestrone

* Lol Creme – zang, piano, elektrische piano, percussie, gitaar, achtergrondzang
* Kevin Godley – slagwerk, timbali, percussie, achtergrondzang
* Eric Stewart – gitaar, achtergrondzang
* Graham Gouldman – basgitaar, (akoestische) gitaar, achtergrondzang

## Lijsten
### Top 40

"Life Is a Minestrone" in de Nederlandse Top 40 - binnen: week 15/1975 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Nummer | 26 | 18 | 17 | 21 | 27 | 40 | uit |

### Single Top 100

"Life Is a Minestrone" in de Nederlandse Single Top 100 - binnen: 12-04-1975 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Nummer | 22 | 12 | 14 | 27 | uit |
* ↑ Documentaire I'n Not in Love, Het uur van de wolf, 12 januari 2017.
Graham Gouldman · Eric Stewart · Kevin Godley · Lol Creme Paul Burgess · Rick Fenn · Stuart Tosh · Duncan Mackay · Tony O'Malley
# Line De Witte

Line De Witte (Leuven, 16 augustus 1988) is een Belgisch auteur, leerkracht en marxistisch politica voor de PVDA.

## Levensloop

De Witte groeide op te Kessel-Lo. Ze studeerde sociologie en politicologie en volgde een lerarenopleiding aan de Katholieke Universiteit Leuven. Ze was voorzitter van jongerenbeweging Comac in Leuven. Na haar afstuderen was ze werkzaam als wetenschappelijk medewerker aan die universiteit. Later werd ze werkzaam als leerkracht wiskunde en geschiedenis te Tienen.
Bij de Vlaamse verkiezingen van 2014 was ze lijsttrekker in de kieskring Vlaams-Brabant. Ze werd niet verkozen.
In 2017 gaf De Witte een boek uit over het Trans-Atlantisch Vrijhandels- en Investeringsverdrag (TTIP) en het Comprehensive Economic and Trade Agreement (CETA).
Bij de lokale verkiezingen van 2018 was ze PVDA-lijsttrekker in Leuven. De partij behaalde met De Witte haar eerste verkozen gemeenteraadslid in de stad.
Bij de Europese Parlementsverkiezingen op 26 mei 2019 was De Witte lijsttrekker voor de PVDA in het Nederlands kiescollege, maar de partij behaalde geen verkozenen.
De Witte werd lijsttrekker bij de Vlaamse verkiezingen van 9 juni 2024 in de kieskring Vlaams-Brabant. De partij kreeg 8,09% van de stemmen, 3,48 procentpunt meer dan in 2019, en sprong ze over de kiesdrempel. Met 12.924 voorkeursstemmen werd De Witte als eerste Vlaams-Brabantse PVDA'er verkozen tot het Vlaams Parlement. Tegelijkertijd behaalde partijgenoot Kemal Bilmez de eerste Kamerzetel vanuit Vlaams-Brabant.
# Bacardi Cocktail

De Bacardi Cocktail is een cocktail uit de Shortdrinkklasse. Hij wordt gewoonlijk als aperitief gedronken.

## Ontstaan

De Bacardi Cocktail was oorspronkelijk gelijk aan de daiquiri; De Grenadineversie Bacardi Cocktail heeft zijn oorsprong in de Verenigde Staten, terwijl de daiquiri uit Cuba stamt.

## Eerste vermeldingen

* "Recipes for Mixed Drinks" by Hugo Ensslin, 1917
* "BACARDI Algunos De Sus Muchos Usos", 1930
* "Bacardi some of its many uses", 1937 (Engelse uitgave van bovenstaande)
# Hi

Hi kan verwijzen naar:
* Waterstofjodide, een zeer sterk anorganisch zuur (molecuulformule HI)
* een voormalige Nederlandse aanbieder van mobiele telefonie, nu KPN Mobiel
* Hi (provincie), een voormalige provincie van Japan
* Hi Records, een platenlabel uit Memphis
* Hindi, een van de officiële talen van India, met ISO 639-1 taalcode "hi"
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Leljacana

De leljacana (Jacana jacana) is een vogel.

## Kenmerken

Alle jacana's hebben lange poten met extreem lange tenen, waarmee ze over drijfplanten kunnen lopen zonder weg te zakken. Het verenkleed van de leljacana is zwart en kastanjebruin. Aan de snavel bevinden zich grote rode lellen. Het vrouwtje wordt groter dan het mannetje en weegt ongeveer 150 gram, maar het verenkleed is bij beide geslachten gelijk. De lichaamslengte bedraagt zeventien tot 25 cm en het gewicht 90 tot 150 gram.

## Leefwijze

Hun voedsel van deze standvogel bestaat voornamelijk uit insecten en andere kleine waterdieren, maar ook zaden van rijstplanten staan op het menu.

## Voortplanting

Het nest wordt door het mannetje gebouwd op drijvende vegetatie. Hij bebroedt de eieren en brengt de jongen groot. Het territorium wordt door het vrouwtje tegen indringers verdedigd.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in zuidelijk Midden-Amerika en het noordoosten van Zuid-Amerika en telt zes ondersoorten:
* J. j. hypomelaena: van het westelijke deel van Centraal-Panama tot noordelijk Colombia.
* J. j. melanopygia: van westelijk Colombia tot westelijk Venezuela.
* J. j. intermedia: noordelijk en centraal Venezuela.
* J. j. scapularis: westelijk Ecuador en noordwestelijk Peru.
* J. j. peruviana: noordoostelijk Peru en noordwestelijk Brazilië.
* J. j. jacana: van Trinidad, zuidelijk Colombia en zuidelijk Venezuela door de Guyana's tot oostelijk Bolivia, noordelijk Argentinië en Uruguay.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 5-50 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Afbeeldingen

* Leljacana in Ecuador
* Leljacana in de Pantanal, Brazilië
* Leljacana in het Bird Kingdom aviary in Niagara Falls, Canada
* 1 2 (en) Leljacana op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2). Gearchiveerd op 8 september 2023.
# Sebastiaan Boogaard

Sebastiaan Boogaard (1980) werd bekend als tolk Nederlandse Gebarentaal bij het NOS Journaal op NPO 2 en het Jeugdjournaal.

## Opleiding en werk

Voordat Boogaard zijn opleiding tot tolk Nederlandse Gebarentaal voltooide aan het Instituut voor Gebaren, Taal & Dovenstudies was hij actief als docent op agogische hogescholen, als psychosociaal therapeut en coach. Hij was werkzaam voor Bureau Slachtofferhulp en Bureau Jeugdzorg, waarvoor hij internationaal lezingen gaf op het gebied van traumaverwerking en familieverhoudingen.
Hij geeft les aan tolken gebarentaal. Tevens was hij vaste columnist van het Algemeen Dagblad en actief als trouwambtenaar Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand. In die functie was hij onder meer te zien bij Married at First Sight in augustus 2022.
Boogaard tolkt de wekelijkse live eucharistievieringen op tv en verzorgt de vertaling in The passion. Hij tolkt jaarlijks de conferences bij Karin Bloemen. Tevens werkt(e) hij met Brigitte Kaandorp, Jörgen Raymann, Marc de Hond, Paul de Leeuw en Najib Amhali. Door Sander van de Pavert werd hij meermalen geparodieerd bij Lucky TV.
Boogaard is ook regelmatig te zien bij kinderprogramma's als Het klokhuis, de BZT Show, en Zapplive.
In 2016 had hij met Patrick Hoencamp bij Edwin Evers een wereldprimeur door in het kader van werelddovendag radio voor doven uit te zenden.
# Loek Buter

Loek Buter (Noord-Scharwoude, 1982) is een Nederlands fotograaf, gespecialiseerd in documentairefotografie die de relatie tussen mens en natuur verkent. Zijn werk is meerdere malen bekroond, waaronder met de Zilveren Camera.

## Jeugd

Buter groeide op in Noord-Scharwoude, in een boerenfamilie. Als kind merkte hij de details van het landschap nauwelijks op. Pas tijdens een wereldreis in 2005 ontwikkelde hij een gevoel voor de gelaagdheid en schoonheid van zijn omgeving. Deze ervaring inspireerde hem om zich verder te verdiepen in fotografie, waarna hij een opleiding aan de Fotoacademie in Amsterdam volgde.

## Carrière

Buter begon in 2014 als professioneel fotograaf, nadat hij eerder in 2009 de Rob Acda Fotoaward won voor zijn popfotografie. Zijn werk richt zich sindsdien op documentaires en landschappen, vaak met een focus op de wisselwerking tussen mens en natuur.
In Tekentafellandschap legde hij met een Hasselblad-camera de precieze structuren van het Nederlandse landschap vast, geïnspireerd door de stijl van Piet Mondriaan. Hij documenteerde ook dynamisch duinbeheer langs de Nederlandse kust, waarbij hij de herstellende rol van natuurlijke processen zoals wind en zand in beeld bracht. Dit project benadrukte het belang van open plekken in de duinen voor biodiversiteit en landschapsbeheer.
Zijn serie Een beer in de polder, over de relatie tussen een voormalige circusartieste en haar beer, werd in 2022 bekroond met de Zilveren Camera in de categorie "Documentair nationaal". In het project Het groene goud onderzocht hij innovaties in de zeewierteelt, wat hem een derde plaats opleverde bij de Zilveren Camera in de categorie "Natuur en Wetenschap".
# Hengelaarvissen

De hengelaarvissen (Melanocetida) zijn kleine diepzeehengelvissen. Er worden vijf soorten onderscheiden. Ze komen voor in de tropische en gematigde wateren van de Atlantische Oceaan, Indische Oceaan, en de Grote Oceaan. Eén soort komt enkel voor in de Rosszee.

## Naam

De wetenschappelijke familienaam Melanocetidae komt uit het Oudgrieks: μέλας, melas betekent "zwarte", en κῆτος, kētos betekent "walvis" of "zeemonster".

## Beschrijving

De hengelaarvissen worden gekenmerkt door de pikzwarte huid, een gelatineachtig lichaam, een grote kop en grote scherpe glazige tanden in hun holle schuine mond. Deze tanden zijn enkel aanwezig bij vrouwtjes.
De ogen van hengelaarvissen zijn klein. Diepzeehengelvissen hebben een sterk seksueel dimorfisme: terwijl de wijfjes een lengte van 18 centimeter of meer kunnen bereiken, blijven de mannetjes kleiner dan 3 centimeter. De mannetjes beschikken niet over scherpe kaaktanden en ook niet over een hengel.

## Hengel

Net als andere diepzeehengelvissen hebben deze vissen een gemodificeerde dorsale stekel ("hengel"). Bij de soorten van deze familie is het einde bolvormig en bevat het een bioluminescent lokmiddel.
De bioluminescentie wordt veroorzaakt door symbiotische bacteriën. Deze bacteriën worden verondersteld de "esca" via een externe buis in te gaan. Bij ten minste twee soorten is de esca niet lichtgevend tot deze buis zich ontwikkelt. Vermoedelijk komen deze bacteriën uit het omringende zeewater. De bacteriën, die tot de familie Vibrionaceae behoren, zijn waarschijnlijk per soort hengelvis verschillend.
Predatoren van de hengelaarvissen zijn de lansvissen.

## Geslacht

* Melanocetus Günther, 1864
# Coen Burg

Coen Burg ('s-Hertogenbosch, 16 januari 1968) is een Nederlands voormalig profvoetballer die doorgaans als middenvelder speelde.
Burg begon bij FC Den Bosch '67 waar hij op 13 maart 1988 debuteerde in de thuiswedstrijd in de Eredivisie tegen Ajax (0-2) als invaller na 69 minuten voor Ruud Brood. Burg kwam dat seizoen nog eenmaal in de competitie en eenmaal in de beker in actie. Hij kwam in het seizoen 1988/89 vast in de selectie van BVV Den Bosch, zoals de club toen heette. Burg kwam in elf wedstrijden in actie waarbij hij eenmaal scoorde. Medio 1989 ging hij naar het Belgische KFC Poederlee dat uitkwam in de Derde klasse. In 1991 werd hij vastgelegd door reeksgenoot KVC Westerlo. Met de club promoveerde hij in 1993 als kampioen naar de Tweede klasse en in 1997 naar de Eerste klasse. Medio 1999 ging hij naar Lierse SK waarmee hij direct de Belgische Supercup won. Dit werd geen succes en in januari 2000 ging hij naar Sint-Truidense VV.
In de lente van 2000 werd Burg genoemd in een gokaffaire samen met een ploegmaat bij Westerlo, de verdediger Marc Cox. Beide spelers bekenden dat ze zich lieten omkopen om de uitwedstrijd van Westerlo van 18 april 1999 tegen degradatiekandidaat Kortrijk te verliezen, wat Westerlo deed met 4–2. Zaalvoetballer John de Bever was tussenpersoon. Het brein achter de omkoping bleek een drugscrimineel die in zijn vrije tijd bezig was met voetbal en gokken. Cox werd twee en Burg drie jaar geschorst door de voetbalbond. Daarnaast kreeg Cox een voorwaardelijke celstraf van zes maanden opgelegd. Burg, die aangaf dat hij niet was opgeroepen voor de zaak, kreeg aanvankelijk bij verstek zes maanden effectieve celstraf, die na hoger beroep omgezet werd in voorwaardelijk.
Burg werd door Sint-Truiden ontslagen en de schorsing betekende het einde van zijn loopbaan. Hij werd later trainer in het amateurvoetbal en trainde onder meer Nivo Sparta in de Hoofdklasse.
# Onderstroom (boek)

Onderstroom is een boek geschreven door Goedele Ghijsen. Het boek werd in april 2023 gepubliceerd en gaat over ergens bij willen horen en anders durven te zijn. Het valt onder het zogenoemde genre Coming of age.

## Verhaal

Een paar zomers voorafgaand aan het begin van het verhaal, zette een tiener genaamd Kyra het leven van Aylin en haar vriendengroep op zijn kop, waarna de groep uit elkaar viel. Aylin is inmiddels verhuisd, maar heeft er nog steeds angstaanvallen door. Ze moet terug naar haar oude dorp, het dorp waar Kyra nog woont, om te proberen vrede te krijgen met het verleden.
* ↑ Een rivier, kapel en grenspaal: het ultieme decor voor het nieuwe jeugdboek ‘Onderstroom’. www.nieuwsblad.be (24 april 2023). Geraadpleegd op 22 oktober 2023.
* ↑ Onderstroom, Goedele Ghijsen | Boek | 9789002277832 (4 oktober 2023). ISBN 978-90-02-27783-2.
* ↑ Onderstroom | Goedele Ghijsen | Lezen | 9789002277832 | Standaard Boekhandel. www.standaardboekhandel.be. Geraadpleegd op 22 oktober 2023.
# Sphaeroderma alishanensis

Sphaeroderma alishanensis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door Haruo Takizawa.
# Berlin-Müggelheim

Müggelheim is een stadsdeel in het Berlijnse zuidoostelijke district Treptow-Köpenick. Het stadsdeel telde in december 2023 7.081 inwoners.

## Ligging

Müggelheim ligt in het Berlijnse stadsbos ten zuiden van de Müggelsee, hoewel het enkel aan de Kleine Müggelsee grenst. In het westen liggen de Müggelberge en grenst het aan Köpenick al ligt er meer dan 4km bos tussen de bebouwing van Müggelheim en Köpenick. In het noorden is er door de Müggelspree een natuurlijke grens met Rahnsdorf en de Dämeritzsee en in het oosten grenst het aan de Brandenburgse gemeenten Erkner en Gosen-Neu Zittau. In het zuiden ligt Schmöckwitz waarvan de wijk gescheiden is door de meren Seddinsee en Große Krampe. In de Seddinsee liggen ook twee eilanden.

## Geschiedenis

Müggelheim werd in 1747 gesticht door 20 families uit Odernheim am Glan uit het Hertogdom Palts-Zweibrücken. De dorpskerk werd pas in 1804 gebouwd. In 1920 werd het door deel van Groot-Berlijn als veruit de kleinste plattelandsgemeente met slechts 186 inwoners. Hierna bouwden vele Berlijners hier een eigen huis of weekendhuisje in het rustige bos of aan het meer.
In 1955 telde Müggelheim zo'n 5.000 inwoners.
Adlershof | Altglienicke | Alt-Treptow | Baumschulenweg | Bohnsdorf | Friedrichshagen | Grünau | Johannisthal | Köpenick | Müggelheim | Niederschöneweide | Oberschöneweide | Plänterwald | Rahnsdorf | Schmöckwitz
# HIIIT

HIIIT (voorheen Slagwerk Den Haag en Slagwerkgroep Den Haag) is een Nederlands ensemble dat hedendaagse slagwerkmuziek ontwikkelt en uitvoert en gevestigd is in Den Haag.
Het ensemble werd opgericht in 1977 als Slagwerkgroep Den Haag, presenteerde zich vanaf 2009 onder de naam Slagwerk Den Haag en sinds 2023 als HIIIT. Het ensemble speelde lang met vaste kernleden, maar werkt vandaag de dag in wisselende samenstellingen met nieuwe slagwerkers en slagwerkers uit de oorspronkelijke bezetting. De musici van HIIIT richten zich op het spelen, ontwikkelen en vernieuwen van hedendaagse slagwerkmuziek in de meest uiteenlopende vormen: van bestaand repertoire, via nieuwe opdrachten in samenwerking met componisten, tot onderzoek naar de grenzen en mogelijkheden van georganiseerd geluid en van nieuw instrumentarium. De concertprogramma ’s variëren van grote internationale samenwerkingsverbanden tot kleinschalige laboratoriumprojecten, van kamermuziekconcerten tot jeugdprogramma’s. Jaarlijks geeft het ensemble vijf tot acht compositieopdrachten. Regelmatig gaat HIIIT de samenwerking aan met andere ensembles en met andere kunstdisciplines (dans, theater, beeldende kunst). Als gespecialiseerd ensemble speelde HIIIT in vrijwel alle landen van Europa, de Verenigde Staten, het Midden-Oosten, Argentinië, Korea en Japan.

## Repertoire

Het repertoire omvat de brede westerse literatuur van slagwerkcomposities, van de eerste composities voor slagwerkensemble uit de eerste helft van de twintigste eeuw tot de grote slagwerksextetten van Iannis Xenakis. HIIIT droeg ook actief bij aan nieuw repertoire door samen te werken met componisten als Mauricio Kagel, John Cage, Karlheinz Stockhausen en Steve Reich. Daarnaast kent HIIIT ook een actief opdrachtenbeleid onder zowel meer gevestigde namen uit de nieuwe muziek, als de jongste lichting componisten. Onder anderen de componisten Guo Wenjing, James Wood, Michael Gordon, Peter Adriaansz, Michel van der Aa, Yannis Kyriakides, Seung-Ah Oh, Kate Moore, Christopher Fox en Donnacha Dennehy schreven voor het ensemble. Vaak zijn er nieuwe instrumenten nodig voor een nieuwe compositie, die dan door of voor het ensemble worden gebouwd.

## Bezetting

Slagwerkers die regelmatig in uitvoeringen van HIIIT spelen, zijn Niels Meliefste, Pepe Garcia, Frank Wienk, Joey Marijs, Vitaly Medvedev, Ryoko Imai, Dirge Seçil Kuran, Marianna Soroka en Kalina Vladovska. De artistieke en zakelijke directie zijn in handen van respectievelijk Fedor Teunisse en Jeltsje In der Rieden.

## Externe link

* Officiële website