OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Willem II in het seizoen 1965/66

Het seizoen 1965/1966 was het 12e jaar in het bestaan van de Tilburgse betaaldvoetbalclub Willem II. De club kwam uit in de Nederlandse Eredivisie en eindigde daarin op de 10e plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB Beker, hierin werd het team in de groepsfase uitgeschakeld.

## Wedstrijdstatistieken
### Eredivisie

| | ADO | Ajax | DOS | DWS | Elinkwijk | Feijenoord | Fortuna '54 | Go Ahead | GVAV | Heracles | MVV | PSV | Sparta | Telstar | FC Twente |
| Thuis | 0 – 1 | 1 – 4 | 2 – 2 | 0 – 1 | 2 – 3 | 3 – 4 | 0 – 2 | 1 – 0 | 4 – 0 | 1 – 0 | 2 – 0 | 0 – 0 | 1 – 3 | 2 – 1 | 4 – 0 |
| Uit | 4 – 0 | 3 – 1 | 0 – 2 | 0 – 0 | 0 – 1 | 6 – 1 | 1 – 0 | 5 – 2 | 4 – 1 | 0 – 3 | 3 – 1 | 5 – 2 | 0 – 1 | 1 – 3 | 6 – 1 |

### KNVB beker

| Groepsfase | Willem II | 1 – 4 (1 – 2) | NAC |
| 19 september 1965 Plaats: Tilburg Gemeentelijk Sportpark | Bennie Bartelink 10' | | 6' Jan van Gorp 41', 89' Ad Graaumans 65' Jacques Visschers |
| Groepsfase | Willem II | 2 – 3 (1 – 1) | NOAD |
| 7 november 1965 Plaats: Tilburg Gemeentelijk Sportpark | Piet Dankers 37' (pen.) Herman Tijssen 72' (e.d.) | | 8', –' Willy Senders Rini Mettes |
| Groepsfase | Willem II | 4 – 0 (3 – 0) | RBC |
| 2 januari 1966 Plaats: Tilburg Gemeentelijk Sportpark | Rini Mettes 27', 57' Frie Nouwens 37' Willy Senders 38' | | |

## Statistieken Willem II 1965/1966
### Eindstand Willem II in de Nederlandse Eredivisie 1965 / 1966

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 10e | 30 | 11 | 3 | 16 | 25 | 42 | 59 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Rini Mettes | 10 |
| 2. | Willy Senders | 9 |
| 3. | Frie Nouwens | 8 |
| 4. | Piet Timmermans | 5 |
| 5. | Jan Brooijmans | 2 |
| 5. | Jan van Daal | 2 |
| 5. | Henk Vriens | 2 |
| 8. | Bennie Bartelink | 1 |
| 8. | Toon van Orsouw | 1 |
| 8. | Don van Riel | 1 |
| Onbekend doelpunt |||
| – | Onbekend | 1 |
| Totaal | Totaal | 42 |
| # | Naam | |
| 1. | Rini Mettes | 3 |
| 1. | Willy Senders | 3 |
| 3. | Bennie Bartelink | 1 |
| 3. | Frie Nouwens | 1 |
| Totaal | Totaal | 8 |
# Ayden Toovey

Ayden Toovey (Mudgee, 8 november 1995) is een Australisch voormalig wielrenner die in 2019 en 2020 reed voor Team BridgeLane.

## Carrière

In maart 2013 werd Toovey dertiende in het nationale kampioenschap tijdrijden voor junioren. Drie dagen later werd hij vijfde in de wegwedstrijd. In de eerste etappe van de GP Rüebliland, een Zwitserse juniorenwedstrijd, wist enkel Mathieu van der Poel voor Toovey te finishen. In het eindklassement werd de Australiër derde, met een achterstand van één minuut en drie seconden op Van der Poel. In 2015 werd Toovey geselecteerd voor de International Road Cycling Challenge, de testwedstrijd voor de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, maar wist niet te finishen.
In 2016 werd Toovey onder meer vierde in de Delta Road Race en won hij de eerste etappe van de Ronde van Southland, die niet op de UCI-kalender stond. In 2017 werd hij, achter Alexander Porter en Lucas Hamilton, derde op het nationale criteriumkampioenschap voor beloften, waarna hij in februari aan de start stond van de Herald Sun Tour. In de proloog wist hij vijftiende te worden, waardoor hij de eerste leider in het jongerenklassement werd. Een dag later raakte hij zijn leiderstrui kwijt aan Jai Hindley. Vanaf halverwege augustus mocht Toovey stage lopen bij Trek-Segafredo. Namens die ploeg nam hij deel aan de Ronde van Poitou-Charentes.
In 2018 maakte Toovey de overstap naar Bennelong SwissWellness Cycling Team. Hij bleef hier slechts een jaar, want in 2019 kwam Toovey uit voor het, eveneens uit Australië afkomstige, Team BridgeLane. In dienst van deze ploeg won hij aan het begin van het seizoen het puntenklassement van de Herald Sun Tour. Na het seizoen van 2020 beëindigde Toovey bij deze ploeg zijn professionele loopbaan.

## Belangrijkste overwinningen
### 2019

    Puntenklassement Herald Sun Tour
    1e etappe Ronde van Japan

## Ploegen

* 2017 – NSW Institute of Sport
* 2017 – Trek-Segafredo (stagiair vanaf 18-8)
* 2018 – Bennelong SwissWellness Cycling Team
* 2019 – Team BridgeLane
* 2020 – Team BridgeLane
* (en) Profiel van Ayden Toovey op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Ayden Toovey op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Ayden Toovey op de website van de UCI
* Profiel van Ayden Toovey op De wielersite
Cavanagh · Fitter · Kauffmann · Magennis · Robinson · Shaw · Smyth · Sunderland · Taylor · Toovey · Wohler
Alafaci · Beppu · Bernard · Brändle · Cardoso · Coledan · Contador · Daniel · Degenkolb · Didier · Felline · Gogl · Guerreiro · Hernández · Irizar · de Kort · Mollema · Nizzolo · Pantano · Pedersen · van Poppel · Rast · Reijnen · Stetina · Stuyven · Theuns · Zubeldia · Conci (stagiair) · Moschetti (stagiair) · Toovey (stagiair)
Bayly · Bowden · Christie-Johnson · Cooper · Crome · Davids · Elliott · Freiberg · Giacoppo · Harper · Lake · Lea · Porter · Roe · D. Sunderland · S. Sunderland · Toovey · Von Hoff · Ward
# Ryszard Wincenty Berwiński

Ryszard Wincenty Berwiński (28 februari 1817, Poznań, Pruisen - 19 november 1879, Constantinopel, toen onderdeel van het Ottomaanse Rijk) was een Pools dichter, vertaler, folklorist en nationalist. Berwiński was tevens politiek en militair actief. Zo was hij van 1852 tot 1854 vertegenwoordiger in het Pruisische parlement en nam hij in 1855 deel aan een Pools-Turkse militaire expeditie.

## Werken van Berwiński

* O dwunastu rozbójnikach, 1838
* Bogunka na Gople, 1840
* Don Juan Poznański, 1842 (parodie op Don Juan van Lord Byron)
* Gemeinsame Normdatei: 118949098
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7149 5953
* Library of Congress Control Number: n85048939
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2003196243
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A010182448
* Virtual International Authority File: 84995272
* WorldCat (via VIAF): 84995272
# Circinusstelsel

Het Circinusstelsel (ESO 97-G13) is een Seyfert-stelsel in het sterrenbeeld Circinus. Het bevindt zich 4 graden onder het melkwegband, en op een afstand van 13 miljoen lichtjaar, een van de dichtstbijzijnde grote sterrenstelsels. Het circinusstelsel ondergaat tumultueuze veranderingen, omdat er waarschijnlijk ringen van gas uit het melkwegstelsel worden uitgestoten. De buitenste ring is 1400 lichtjaar breed, terwijl de binnenste ring 260 lichtjaar breed is. Hoewel het Circinusstelsel met een kleine telescoop kan worden gezien, werd het pas in 1977 ontdekt omdat het dicht bij het vlak van de Melkweg ligt en door stof aan het zicht wordt onttrokken. Circinus is een Seyfert-stelsel van het type II en is een van de dichtstbijzijnde actieve stelsels die bekend zijn van de Melkweg, hoewel hij waarschijnlijk iets verder weg staat dan Centaurus A.
Het Circinusstelsel heeft de supernova SN 1996cr voortgebracht, die meer dan tien jaar na zijn explosie werd geïdentificeerd. Deze supernova werd voor het eerst waargenomen in 2001 als een helder, veranderlijk object op een beeld van het Chandra X-ray Observatory, maar het werd pas jaren later bevestigd als een supernova.
Het Circinusstelsel is een van de twaalf grote melkwegstelsels die de Lokale Groep in het Local Sheet omringen.

## Externe link

* (en) Circinusstelsel in SIMBAD
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Circinus Galaxy op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kleine knoopkruidboorvlieg

De kleine knoopkruidboorvlieg (Chaetorellia jaceae) is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd gepubliceerd in 1830 door Robineau-Desvoidy.

## Kenmerken

De boorvliegen zijn ongeveer 4 mm lang. Hun lichaam is oker-geel van kleur. Over het pronotum en het achterlijf lopen twee rijen zwarte vlekken. Verder bevinden zich op het pronotum aan de zijkanten telkens twee zwarte streepjes, en aan de apicale zijde van het schildje een donkere vlek. De ogen hebben een groenige glans. De vleugels zijn overwegend lichtbruin van kleur. Drie transparante strepen lopen van de achterrand van de vleugels naar voren. De achterkop en het pronotum hebben borstelharen. Het achterlijf is ook behaard. De vrouwtjes hebben aan het einde van het achterlijf een roestkleurige legboor.

## Verspreiding

De soort komt wijdverspreid voor in Europa. Het verspreidingsgebied reikt van het Middellandse Zeegebied in het zuiden tot Engeland en Scandinavië in het noorden. In het oosten komt de soort voor tot aan het Nabije Oosten.

## Levenswijze

De soort gebruikt verschillende centauriesoorten als waardplanten, waaronder knoopkruid (Centaurea jacea), zwart knoopkruid (Centaurea nigra), Centaurea debeauxii en grote centaurie (Centaurea scabiosa). Ook speerdistel (Cirsium vulgare) geldt als een waardplant. De larven ontwikkelen zich in de bloemenhoofden van hun waardplanten. De boorvliegen worden waargenomen van juni tot augustus. De soort vormt één of twee generaties per jaar. De overwinterende generatie verpopt in de herfst.
* ↑ Taxonomische informatie over Chaetorellia jaceae bij Fauna Europaea.
# Südliches Anhalt

Südliches Anhalt is een stad in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Anhalt-Bitterfeld. Südliches Anhalt telt 13.227 inwoners.

## Indeling gemeente

De gemeente bestaat uit de volgende Ortsteile:
* Breesen
* Cattau
* Cosa
* Diesdorf
* Edderitz
* Fernsdorf
* Fraßdorf
* Friedrichsdorf
* Glauzig
* Gnetsch
* Görzig
* Gröbzig
* Großbadegast
* Hinsdorf
* Hohnsdorf
* Kleinbadegast
* Kleinweißandt
* Körnitz
* Lausigk
* Lennewitz
* Libehna
* Locherau
* Maasdorf
* Meilendorf
* Naundorf
* Piethen
* Pfaffendorf
* Pfriemsdorf
* Pösigk
* Prosigk
* Quellendorf
* Radegast
* Repau
* Reupzig
* Riesdorf
* Rohndorf
* Scheuder
* Storkau
* Trebbichau an der Fuhne
* Wehlau
* Weißandt-Gölzau
* Wieskau
* Wörbzig
* Zehbitz
* Zehmigkau
* Zehmitz
* Ziebigk
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Sachsen-Anhalt, Bevölkerung der Gemeinden – Stand: 31. Dezember 2020 (PDF)
* 1 2 3 Sinds 1 september 2010
Aken · Bitterfeld-Wolfen · Köthen · Muldestausee · Osternienburger Land · Raguhn-Jeßnitz · Sandersdorf-Brehna · Südliches Anhalt · Zerbst/Anhalt · Zörbig
# Ruoutasvalleimeer

Het Ruoutasvalleimeer, Zweeds, Fins: Ruoutasvakkejaure, Samisch: Ruovddasvaggejávri, is een meer in Zweden. Het ligt dicht bij het drielandenpunt met Noorwegen en Finland in de gemeente Kiruna in het Scandinavische Hoogland ten westen van de Lakkonjåsmeren. Het water van het meer stroomt de Ruoutasrivier in.
Afwatering: meer Ruoutasvalleimeer → Ruoutasrivier → Kummarivier → Könkämä → Muonio → Torne → Botnische Golf
# Villejuif - Gustave Roussy (metrostation)

Villejuif - Gustave Roussy is een toekomstig metrostation van de Metro van Parijs dat een halte wordt op zowel metrolijn 14 als metrolijn 15 met overstapfaciliteiten tussen beide. Het station is gelegen in de gemeente Villejuif, in het departementale park Hautes-Bruyères, aan de rue Édouard-Vaillant 55, voor de ingang van het Gustave Roussy.
Het station werd gebouwd als onderdeel van de zuidelijke verlenging van lijn 14 van Olympiades naar Aéroport d'Orly, waarbij ook de voorzieningen werden getroffen voor lijn 15. De perrons van lijn 15 komen op een diepte van 48 meter. De twee stations worden over elkaar heen gelegd en geïntegreerd in dezelfde civieltechnische structuur. Bovengronds komt het cirkelvormige gebouw van het station in het park.
De Chileense kunstenaar Iván Navarro zal in samenwerking met de architect Dominique Perrault een lichtkunstinstallatie maken in het metrostation. Een sterrenhemel wordt geïnstalleerd, bestaande uit neonlichten en spiegels die een illusie van oneindige diepte zullen geven. Het zal bestaan uit 312 trapeziumvormige lichtbakken van 2,7 m lang, 35,5 cm en 46,3 cm breed en 30 cm hoog, elk gestempeld met de naam van een ster, die de cirkelvormige plafonds van de ondergrondse niveaus zullen bezetten en twee futuristische zonnewijzers zullen vormen.
Het station zal ook een fresco van Matthias Lehmann bevatten op de perrons van lijn 14 en een fresco van Magali Bardos op die van lijn 15.

## Bouwwerkzaamheden

Eind 2017 werd gestart met de bouw van de diepwanden. De centrale schacht werd in de open lucht gebouwd en eind 2018 opgeleverd. De tunnelboormachine voor lijn 14, Allison, arriveerde op 26 december 2019 aan de schacht. In de put werd een grote brug gebouwd om de machine in staat te stellen de schacht over te steken en zijn weg te vervolgen. De tunnelboormachine voor lijn 15, Amandine, arriveerde op 18 juni 2020. Het station zou begin 2015 geopend worden als halte op lijn 14, en mogelijk later dat jaar als halte op lijn 15.
* Tijdelijke brugconstructie voor passage tunnelboormachine Allison voor tunnel lijn 14
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Villejuif - Gustave Roussy (métro de Paris) op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Saint-Denis Pleyel · Mairie de Saint-Ouen · Saint-Ouen · Porte de Clichy · Pont Cardinet · Saint-Lazare · Madeleine · Pyramides · Châtelet · Gare de Lyon · Bercy · Cour Saint-Émilion · Bibliothèque François Mitterrand · Olympiades · Maison Blanche · Hôpital Bicêtre · Villejuif - Gustave Roussy · L'Haÿ-les-Roses · Chevilly-Larue Marché International · Thiais - Orly Pont de Rungis · Aéroport d'Orly
# Muzikaal eerbetoon

Een muzikaal eerbetoon is een huldeblijk in de vorm van muziek die vooral bij plechtigheden plaatsvindt.
Een oude vorm is klaroengeschal bij het binnenkomen van een vorst. Ook het luiden van de klokken bij de aankomst van een vorst of belangrijk persoon is een vorm van muzikaal eerbetoon.
Binnen de krijgsmachten is het muzikaal eerbetoon streng gereglementeerd. Men kent de volgende muzikale eerbetonen:
* Het spelen van het volkslied. Men maakt verschil in het aantal maten dat een persoon toekomt.
* Het spelen of zingen van een bijzonder muziekstuk zoals
** de hymne Hail to the Chief (voor de president van de Verenigde Staten)
** de hymne Hail, Columbia (voor de vicepresident van de Verenigde Staten)
** de Mars van de jonge Prins van Friesland (burgerlijke en militaire autoriteiten in Nederland)
* Het binnenfluiten op het dek van een oorlogsschip
* Een plechtige intrada (koningin Beatrix heeft in 1980 een intrada laten componeren)
* De presenteermars
* De defileermars
* Het saluut
* Tromgeroffel
* Taptoe (vooral in de Bondsrepubliek Duitsland, waar de krijgsmacht een "Großer Zapfenstreich" organiseert bij een afscheid)
* Hoorngeschal
* Reveille
* Dodenmars
* Fanfare
* Ereroffels
Daarnaast zijn er de saluutschoten.
Een bijzondere vorm van hoorbaar eerbetoon is ook het gezamenlijk "hoera" roepen door de manschappen.
Het Nederlandse ministerie van Defensie geeft gedetailleerde en precieze instructies over muzikaal eerbetoon, de twee Nederlandse presenteermarsen en de defileermarsen. De instructie om alleen in tegenwoordigheid van staatshoofden en de Nederlandse koning zelf het Wilhelmus te spelen en bij lagere autoriteiten de Mars van de jonge Prins van Friesland ten gehore te brengen, heeft in 2004 tot discussie in de pers geleid.
De Amerikaanse president wordt met vier "ruffles and flourishes" op respectievelijk trommels en trompetten (bugels) begroet alvorens men het Hail to the Chief inzet. Eenzelfde eerbetoon gaat vooraf aan Hail, Columbia wanneer het voor de vicepresident wordt gespeeld. Lagere autoriteiten krijgen drie-, twee- of eenmaal tromgeroffel en trompetgeschal.
# Dominicuskerk (Nijmegen)

De Dominicuskerk is een rooms-katholieke kerk in Nijmegen. De kerk is gelegen aan de Professor Molkenboerstraat 7, aan de rand van de wijk Galgenveld. Er is een ingang aan de Groenewoudseweg.

## Geschiedenis

Deze kerk werd in 1948-1951 gebouwd, ter vervanging van de Dominicus- of Broederenkerk die sinds 1373 aan de Broerstraat – in het stadscentrum – had gestaan. Deze kerk was beschadigd geraakt aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, tijdens Operation Market Garden waarbij Nijmegen frontstad was (zie ook de Slag om Nijmegen).
De huidige Dominicuskerk werd ontworpen door architect Thomas Nix in de traditionalistische stijl van de Bossche School. Hij ontwierp ook het bijbehorende parochiecomplex, rondom een voorplein aan de Professor Molkenboerstraat, alwaar de ingang van het kerkgebouw zich bevindt. De halfronde apsis bevindt zich aan de oostzijde, aan de Heyendaalseweg. Aan de zuidzijde bevindt zich een klokkentoren.
In de Dagkapel van de Dominicuskerk vinden sinds februari 2009 op de eerste zaterdag van de maand ook de Oud-Katholieke vieringen van de Kerngroep Sint Stephanus plaats.
Op 31 december 2009 werd de dominicaan Edward Schillebeeckx vanuit de Dominicuskerk begraven. Op 18 januari 2021 vond de uitvaart plaats van Pater Carel Spruijt, de laatste Nederlandse dominicaanse missionaris in Zuid-Afrika.

## Architectuur

De Dominicuskerk is een kruiskerk in baksteen en beton.Op de scheiding tussen het schip en het priesterkoor bevindt zich een timpaan met beeldhouwwerk van Jac Maris. De glas-in-loodramen zijn gemaakt door Eugène Laudy. Laudy plaatste in 1962 de zes ramen in de zijtransepten en tussen 1988 en 1993 nog eens tien in de zijbeuken. Rechts van het altaar bevindt zich een Jozefbeeld, links een Dominicusbeeld, beide gemaakt door Bart Welten in respectievelijk 1954 en 1956. Verder bevindt zich in de smalle zijbeuken die als wandelgang dienstdoen een kruisweg van Ted Felen. In 1994 werd het orgel, vervaardigd door de firma K.B. Blank & Zoon uit Herwijnen, vanuit de Sint-Aloysiuskerk te Utrecht naar de Dominicuskerk in Nijmegen verplaatst.

## Monumentale status

Sinds eind 2006 is de kerk aangewezen als gemeentelijk monument. Op 30 december 2007 werd de laatste eucharistieviering in de Sint-Stephanuskerk te Nijmegen gehouden, waaruit, tot 1 november 1993, toen de nabij gelegen Christus Koningkerk aan de eredienst werd onttrokken, de parochie Stephanus-Christus Koning ontstond die per 2010 met de Dominicuskerk fuseerde tot de Effataparochie. De diensten van de Effataparochie worden gehouden in de Dominicuskerk.
# Gemeenten van Liechtenstein

Liechtenstein telt elf gemeenten (Gemeinden - enkelvoud Gemeinde), die meestal uit één plaats of dorp bestaan.
Het Vorstendom Liechtenstein is daarnaast verdeeld in twee kiesdistricten. Vijf gemeenten behoren tot het kiesdistrict Unterland (die gemeenten die historisch deel waren van de heerlijkheid Schellenberg), de overige zes gemeenten tot het kiesdistrict Oberland (historisch, het grondgebied van het graafschap Vaduz). Schellenberg en Vaduz waren vroeger keizerlijke heerlijkheden (de heerlijkheid Schellenberg werd verworven door de vorsten van Liechtenstein in 1699 en het graafschap Vaduz in 1712), en in de jaren 1930 werden Unterland en Oberland administratieve districten. Vanuit Oberland worden 15 volksvertegenwoordigers aangeduid, vanuit Unterland 10.

## Lijst van gemeenten

De gemeenten met de daartoe behorende plaatsen zijn:
| Wapenschild | Naam | Bevolking (30 juni, 2000) | Bevolking (30 juni, 2020) | Oppervlakte (km$^2$) | Postcode | Dorpen, woonkernen |
| Kiesdistrict Unterland |||||||
| | Ruggell | 1.707 | 2.354 | 7,4 | 9491 | Ruggell |
| | Schellenberg | 992 | 1.119 | 3,5 | 9488 | Schellenberg |
| | Gamprin | 1.176 | 1.687 | 6,1 | 9487 | Gamprin Bendern |
| | Eschen | 3.718 | 4.509 | 10,3 | 9492 | Eschen Nendeln |
| | Mauren | 3.264 | 4.395 | 7,5 | 9493 | Mauren Schaanwald |
| Kiesdistrict Oberland |||||||
| | Schaan | 5.365 | 6.027 | 26,8 | 9494 | Schaan |
| | Planken | 367 | 479 | 5,3 | 9498 | Planken |
| | Vaduz | 4.974 | 5.701 | 17,3 | 9490 | Vaduz Ebenholz, Mühleholz |
| | Triesenberg | 2.531 | 2.642 | 29,8 | 9497 | Triesenberg Gaflei, Malbun, Masescha, Rotenboden, Silum, Steg, Sücka, Wangerberg |
| | Triesen | 4.349 | 5.316 | 26,4 | 9495 | Triesen |
| | Balzers | 4.230 | 4.667 | 19,6 | 9496 | Balzers Mäls |
| | Liechtenstein | 32.673 | 38.896 | 160,0 | | |

## Exclaves en enclaves

Zoals op de kaart te zien is, hebben de meeste gemeenten ondanks hun kleine oppervlak complexe vormen; enclaves en exclaves komen relatief veel voor. Zeven gemeenten hebben één of meerdere exclaves; gebieden die niet met het grootste deel van de gemeente verbonden zijn:
* Balzers: 2 exclaves;
* Eschen: 2 exclaves;
* Gamprin: 1 exclave;
* Planken: 3 exclaves, 1 enclave;
* Schaan: 4 exclaves, 2 enclaves;
* Triesenberg: 1 exclave (rond het plaatsje Malbun);
* Vaduz: 5 exclaves.

## Kiesdistricten

Liechtenstein bestaat uit twee kiesdistricten: vijf gemeenten vallen onder het Unterland (Schellenberg) en de andere zes onder het Oberland (Vaduz). De kiesdistricten hebben bij verkiezingen echter geen rol meer, maar de districten kunnen gezien worden als historische mini-regio's.
# Wapen van Liechtenstein

Het wapen van Liechtenstein is zowel het symbool van de staat Liechtenstein als van het vorstenhuis Liechtenstein en in die laatste hoedanigheid bekend als het wapen van het Prinselijke Huis van Liechtenstein. Men kan onderscheid maken tussen het grote wapen en het kleine wapen: het kleine wapen is het geel-rode hartschild in het midden van het grote wapen.

## Ontwerp

Het wapen bestaat uit een schild op een wapenmantel onder een kroon. Het schild bestaat uit vier kwartieren en een tussenstuk aan de onderkant. De elementen die daar getoond worden verwijzen naar gebieden die ooit aan het Huis Liechtenstein behoorden. Tevens bevat het schild een geel-rood hartschild, dat het stamschild van het Huis Liechtenstein is.
Het eerste kwartier staat voor Silezië en toont de Silezische adelaar op een geel veld. Een dergelijke adelaar staat ook in onder meer het wapen van Tsjechië en de vlag en het wapen van Neder-Silezië. In het tweede kwartier staat het wapen van het Huis Kuenring. Het derde kwartier toont het wapen van het hertogdom Troppau. Tussen het derde en vierde kwartier staat het wapen van het Hertogdom Jägerndorf. Het vierde kwartier bevat ten slotte het wapen van de Oost-Friese familie Cirksena als symbool voor Rietberg.

## Gebruik

Het gebruik van het wapen is beperkt tot het vorstenhuis en de staatsautoriteiten. Privépersonen kunnen echter toestemming krijgen om het te gebruiken.
# Hajtić

Hajtić is een plaats in de gemeente Glina in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 45 inwoners (2001).
# Arnold Spauwen

Arnold Spauwen (Maastricht, 23 december 1946 – Amsterdam, juni 2013) was een Nederlands dichter en schrijver die sinds 1968 in Amsterdam woonde en werkte. Van 1975 tot en met 1977 schreef hij onder het pseudoniem Sylvester Owen.

## Levensloop

Spauwen groeide op in een katholiek milieu in Zuid-Limburg, waar hij al vroeg zijn homoseksualiteit ontdekte. Zijn middelbare schooltijd bracht hij door op een jongensinternaat in Kerkrade. In 1968, hij was toen 22, verhuisde Spauwen naar Amsterdam, waar zich in snel tempo een uitgebreide homocultuur ontwikkelde. Spauwen beschreef die in zijn gedichten, waarin ook lichamelijke mannenliefde en mystieke liefde terugkerende thema's waren.
Spauwen begon als dichter, maar later legde hij zich toe op autobiografisch getinte romans waarin dezelfde onderwerpen terugkeerden.
Spauwens verzamelde proza verscheen in 2009 in de bundel Zielsveel. Zijn poëzie werd postuum gebundeld en eind 2022 door uitgeverij IJzer gepubliceerd onder de titel Zielsveel II/Spierliederen.