OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alaa Minawi

Alaa Minawi (geboren in 1982, in Beiroet) is een Palestijnse en Nederlandse interdisciplinair kunstenaar en docent, gevestigd in Amsterdam. Zijn werk bestrijkt de podiumkunsten en installaties, met een focus op het gebruik van licht als medium. Zijn thema's verkennen verbondenheid, conflict, heling en Arabisch-futurisme.

## Opleiding en Carrière

Minawi studeerde in 2008 af met een Bachelor of Arts in Communicatie aan de Lebanese American University in Beiroet en behaalde in 2018 een master in beeldende kunst aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Hij ging verder met het bestuderen van lichtontwerp aan de Royal Academy of Dramatic Art in Londen.
Minawi begon zijn carrière in 2006 als lichtontwerper en scenograaf, waarbij hij samenwerkte met verschillende theater- en dansgezelschappen in Libanon en de Arabische regio. In 2010 breidde hij zijn praktijk uit met het maken van zijn eigen installaties, die regelmatig in openbare ruimtes zijn tentoongesteld. Enkele van zijn bekende installaties zijn Beyond Myself... (2013), My Light is Your Light... (2014), The Bride (2016), en Waiting for It to End... (2020). In 2016 begon Minawi een artistiek onderzoeksproject gericht op het concept van verbondenheid en de relatie daarvan tot fysieke ruimte. Dit onderzoek mondde uit in een reeks performances die gezamenlijk de titel 2048 dragen. In dit werk streefde Minawi ernaar installaties en performancekunst te integreren, waarbij het publiek een essentieel onderdeel van zijn performance werd.
Minawi geeft les aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK) en de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU), en is docent aan het Sandberg Instituut in Amsterdam. Hij is de oprichter en programmaleider van de Beirut Summer School for Theater and Performance.

## Erkenning en Prijzen

Minawi's installatie My Light is Your Light... werd geselecteerd voor UNESCO's Internationale Jaar van het Licht 2015 en werd in 2016 genomineerd voor de Best Light Art Award bij de D’Arc Awards in Londen.
# Ad Deir

Ad Deir (Arabisch: الدير, 'het klooster') is een in de rotsen uitgehouwen bouwwerk in de oude Jordaanse stad Petra, gelegen in het huidige Jordanië. Het monument werd door de Nabateeërs in de eerste eeuw gebouwd. Volgens het informatiebord dat bij het klooster staat, is het 51 meter hoog en 49 meter breed.

## Geschiedenis en gebruik

Ad Deir werd in het midden van de 1e eeuw na Christus gebouwd en diende, anders dan de huidige naam doet vermoeden, aanvankelijk niet als klooster. Ad Deir was waarschijnlijk ook niet bedoeld als grafruimte. In 2004 werden twee vervallen stenen banken langs de zaalwanden ontdekt, die de indruk wekken dat Ad Deir heeft gediend als het mausoleum van de heerser. Een inscriptie lijkt te wijzen op een verband met de cultus van koning Obodas I van de Nabateeërs, die aan het begin van de 1e eeuw voor Christus heerste, hoewel de precieze relatie onduidelijk is.

## Bouwwijze

De gevel is als een bas-reliëf uitgehouwen uit het rotsmassief. De structuur van Ad Deir is vergelijkbaar met die van Al Khazneh. In beide gevallen is de bovenste verdieping ontworpen als een onderbroken fronton, met in het midden een tholos die wordt bekroond door een tien meter hoge urn. Binnen het complex is er een kamer die 12,5 bij 10 meter meet met een hoogte van 15 meter en is toegankelijk door een deur die 8 meter hoog is. De achterwand van de kamer heeft een door twee trappen geflankeerde grote uitsparing. Hier vonden vermoedelijk rituelen plaats. Nadat het christendom in de 4e eeuw de officiële religie was geworden, diende het gebouw als klooster; vandaar de huidige benaming.
# Theo Hommeles

Theo Hommeles (12 september 1962) is een Nederlandse schaker met een FIDE-rating van 2404 in 2016. Sinds 2011 is hij Internationaal Meester (IM).
In 1999 speelde hij mee in het "Lente schaaktoernooi" in Oosterhout en eindigde daar op de tweede plaats achter Friso Nijboer. In het jaar 2000 behaalde Hommeles de 26e plaats in de Blitzschaak Marathon te Dordrecht met 200 deelnemers, Loek van Wely werd eerste. In 2003 werd hij tweede in het "Essent snelschaaktoernooi".
Bij de Open Canadese kampioenschappen in 2009 behaalde Hommeles een 19e plaats, 1 punt onder de winnaar Mark Bluvshtein. Er waren 203 deelnemers.
In 2009 werd hij, een half punt onder de winnaar, zesde bij het Liechtenstein Open.
In mei 2014 eindigde hij op een vijfde plaats bij het Liechtenstein Open.
In augustus 2014 won Hommeles het zomerblitztoernooi van de schaakclub Bodan in Kreuzlingen, met 11 pt. uit 12.
Theo Hommeles is verenigingsconsulent van de KNSB.

## Partij

| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
| | slotstelling na 26.Lb4-a5+ | slotstelling na 26.Lb4-a5+ | slotstelling na 26.Lb4-a5+ | slotstelling na 26.Lb4-a5+ | slotstelling na 26.Lb4-a5+ | slotstelling na 26.Lb4-a5+ | slotstelling na 26.Lb4-a5+ | slotstelling na 26.Lb4-a5+ |
In 1992 speelde Theo Hommeles in Rotterdam de hier weergegeven partij tegen Jevgeny Skoblikov (opening: Blackmar-Diemergambiet). De partij verliep als volgt: 1.d4 d5 2.e4 dxe4 3.Pc3 Pf6 4.f3 Lf5 5.fxe4 Pxe4 6.Df3 Pd6 7.Lf4 e6 8.0-0-0 Pd7 9.g4 Lg6 10.De3 Le7 11.Pf3 h6 12.Pe5 Lh7 13.h4 c6 14.d5 exd5 15.Pxc6 bxc6 16.Lxd6 Pf6 17.Lc5 Pe4 18.Pxe4 Lxe4 19.Ld3 Lxh1 20.Te1 Le4 21.Lxe4 Kf8 22.Lh7 Dd7 23.Lxe7+ Ke8 24.Lf5 Db7 25.Lb4+ Kd8 26.La5+ (diagram) (1-0)
# Tritia recidiva

Tritia recidiva is een slakkensoort uit de familie van de Nassariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door E. von Martens.
# Coleura

Coleura is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de schedestaartvleermuizen (Emballonuridae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1867 gepubliceerd door Wilhelm Peters.

## Soorten

Er worden 4 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Coleura afra (Peters, 1851)
* Coleura gallarum O. Thomas, 1915
* Coleura kibomalandy Goodman et al., 2012
* Coleura seychellensis Peters, 1868 – Seychellenkokerstaartvleermuis
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 386. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 29-01-2025.
# Portentomorpha xanthialis

Portentomorpha xanthialis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys xanthialis door Achille Guenée in een publicatie uit 1854.
De soort komt voor in de Verenigde Staten (Zuid-Florida, Zuid-Texas), Cuba, Jamaica, Puerto Rico, de Maagdeneilanden, Mexico, Nicaragua, Honduras, Costa Rica, Panama, Colombia, Ecuador, Bolivia en Argentinië.
* 1 2 Moth Photographers Group. 2019-2025. Portentomorpha xanthialis (Guenée, 1854). Geraadpleegd op 17-1-2025.
* ↑ Moth Photographers Group. 2019-2025. Checklist of the Lepidoptera of the Antilles Moth Photographers Group at the Mississippi Entomological Museum at the Mississippi State University. Geraadpleegd op 17-1-2025.
* 1 2 3 4 Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Portentomorpha xanthialis. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 17-1-2025.
* ↑ Bernard Landry, Yves Basset, Paul D. N. Hebert & Jean-Michel Maes (2020). On the Pyraloidea fauna of Nicaragua Tropical Lepidoptera Research, Volume 30, Number 2. pag. 93-102.
* ↑ Miller, Jacqueline & Matthews, Deborah & Warren, Andrew & Solis, Maria & Harvey, Donald & Gentili-Poole, Patricia & Lehman, Robert & Emmel, Thomas & Covell, Charles. (2012). An annotated list of the Lepidoptera of Honduras. Insecta Mundi. A Journal of World Insect Systematics. 0205.
* ↑ Moth Photographers Group. 2019-2025. Moths from Northwestern Costa Rica Moth Photographers Group at the Mississippi Entomological Museum at the Mississippi State University. Geraadpleegd op 17-1-2025.
# Cyril

Cyril kan verwijzen naar:
* Cyriel (voornaam), een variant op deze voornaam
* Cyril (Oklahoma), een plaats in Oklahoma
* Cyril (band), een band rond Cyril Havermans
* Cyril (metropoliet), een metropoliet
* Kiril van Bulgarije, een patriarch
* Cyril Riley, een Australische dj en muziekproducent, bekend onder de artiestennaam Cyril
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Cyril en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ernsgaden

Ernsgaden is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Pfaffenhofen an der Ilm. Ernsgaden telt 1.716 inwoners.
Baar-Ebenhausen · Ernsgaden · Geisenfeld · Gerolsbach · Hettenshausen · Hohenwart · Ilmmünster · Jetzendorf · Manching · Münchsmünster · Pfaffenhofen a.d.Ilm · Pörnbach · Reichertshausen · Reichertshofen · Rohrbach a.d. Ilm · Scheyern · Schweitenkirchen · Vohburg a.d.Donau · Wolnzach
# Kasteel van Blain

Het Kasteel van Blain (Frans: Château de Blain of Château de la Groulaie) is een kasteel in de Franse gemeente Blain (Loire-Atlantique).
Delen van het kasteel zijn beschermd als monument historique. Het kasteel lokt jaarlijks ongeveer 18.000 bezoekers.

## Geschiedenis

Het kasteel werd vanaf 1104 gebouwd in opdracht van hertog Alan IV van Bretagne. Het kwam in het bezit van de familie de Clisson. In 1260 werd het ontmanteld op bevel van hertog Jan I van Bretagne maar vanaf 1262 liet Olivier II van Clisson het kasteel heropbouwen en uitbreiden. In 1380 volgde een nieuwe uitbreiding. Zo werd het een van de sterkste burchten van het hertogdom Bretagne. In 1409 kwam het kasteel door een huwelijk in handen van de familie de Rohan, die het in hun bezit zouden houden tot de Franse Revolutie. In de 16e eeuw liet Jean II de Rohan het kasteel verbouwen in renaissancestijl en liet de versterkingen aanpassen om te weerstaan aan de verbeterde artillerie van die tijd. Aan het einde van de 16e eeuw werd het kasteel belegerd en in de 17e eeuw werd het deels ontmanteld op bevel van kardinaal de Richelieu. Na de revolutie werd het kasteel onteigend en deed het onder andere dienst als gevangenis en opslagplaats. In de loop van de 19e eeuw kende het kasteel verschillende eigenaars en viel het in verval. Marie Bonaparte, die het kasteel in 1914 had gekocht, liet het restaureren in neogotische stijl. Tussen 1950 en 1983 was er een school gevestigd in het kasteel en in 1977 werd het deels eigendom van de gemeente. In 1989 werd het kasteel deels opengesteld voor het publiek terwijl een ander deel werd ingericht als hotel.
# Roeland Van Walleghem

Roeland Van Walleghem (Oostende, 8 oktober 1949) is een Belgisch voormalig senator, Vlaams Parlementslid en Brussels Hoofdstedelijk Parlementslid.

## Levensloop

Roeland Van Walleghem werd beroepshalve zelfstandig zaakvoerder.
Op jonge leeftijd werd hij lid van de Volksunie. Van Walleghem werd van 1967 tot 1971 bestuurslid van de partijafdeling van Laken en was van 1971 tot 1976 VU-propagandaleider van het arrondissement Brussel. Als lid van de Vlaamse Militanten Orde nam hij in 1970 deel aan de aanval op een FDF-plakploeg waarbij FDF'er Jacques Georgin overleed aan een hartaanval na slagen en verwondingen door VMO-leden. Hiervoor werd Van Walleghem schuldig bevonden aan onvrijwillige doodslag en veroordeeld tot vier maanden voorwaardelijke celstraf.
Van Walleghem verruilde eind jaren 1970 de Volksunie voor het Vlaams Blok. Tot in 1991 was hij voorzitter van de Vlaams Blok-afdeling van het arrondissement Brussel. Van 1991 tot 1995 zetelde hij als rechtstreeks verkozen senator voor het arrondissement Brussel in de Senaat. In de periode januari 1992-mei 1995 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.
Van 1994 tot 1995 was hij tevens lid van de Brusselse Hoofdstedelijke Raad ter opvolging van Joris Van Hauthem, een mandaat dat hij ook na de verkiezingen van 21 mei 1995 bekleedde van 1995 tot 1999. Op 13 juni 1995 legde hij als een van de zes eerst verkozenen van de Nederlandse taalgroep van de Brusselse Hoofdstedelijke Raad de eed af in het Vlaams Parlement. Hij bleef Vlaams volksvertegenwoordiger tot juni 1999.
Op latere leeftijd werd Roeland Van Walleghem actief in de Vlaams-Brabantse afdeling van het Seniorenforum van Vlaams Belang, waarvan hij tevens nationaal secretaris werd.
* Biografische fiche Roeland Van Walleghem op website Vlaams Parlement
* ↑ Biografie Roeland Van Walleghem in de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.
* ↑ Biografie Roeland Van Walleghem in de Digitale Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.
# Parkstadion Baunatal

Het Parkstadion Baunatal is een multifunctioneel stadion in Baunatal, een stad in Duitsland.
Het stadion werd geopend in 1979. In het stadion is plaats voor 7.578 toeschouwers. Hiervan zijn 2.578 overdekte zitplaatsen en 5.000 staanplaatsen. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbal- en atletiekwedstrijden gespeeld., de voetbalclub KSV Baunatal maakt gebruik van dit stadion.

## Interlands

Voetbalinterlands :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Toeschouwers |
| 1 | 14 november 1979 | West-Duitsland – Noorwegen | 0–1 | OS 1980 kwalificatie | 4.667 |
* 1 2 3 (en) Parkstadion, Soccerway (3 januari 2025).
* ↑ (de) Parkstadion. www.baunatal.de (3 januari 2025).
* ↑ (en) Interlandoverzicht bij European Football (laatste update: 3 januari 2025)
# Perrine Laffont

Perrine Laffont (Lavelanet, 28 oktober 1998) is een Franse freestyleskiester. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Bij haar wereldbekerdebuut, in januari 2014 in Calgary, scoorde Laffont direct haar eerste wereldbekerpunten. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde de Française als veertiende op het onderdeel moguls. In maart 2014 behaalde ze in Voss haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd.
Op de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2015 in Kreischberg eindigde Laffont als zesde op het onderdeel dual moguls en als dertiende op het onderdeel moguls. Op 27 februari 2016 boekte de Française in Tazawako haar eerste wereldbekerzege. In de Spaanse Sierra Nevada nam ze deel aan de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2017. Op dit toernooi werd ze wereldkampioene op het onderdeel dual moguls, op het onderdeel moguls behaalde ze de zilveren medaille. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang veroverde Laffont de gouden medaille op het onderdeel moguls. Aan het eind van het seizoen 2017/2018 sleepte de Française de wereldbeker op het onderdeel moguls in de wacht.
Op de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2019 in Park City prolongeerde ze de wereldtitel op het onderdeel dual moguls, op het onderdeel moguls sleepte ze de bronzen medaille in de wacht. In het seizoen 2018/2019 prolongeerde Laffont de wereldbeker op het onderdeel moguls, daarnaast greep ze de eindzege in het algemene wereldbekerklassement.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2014 | Sotsji | 14e Moguls |
| 2018 | Pyeongchang | 1 Moguls |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Kreischberg | 6e Dual Moguls 13e Moguls |
| 2017 | Sierra Nevada | 1 Dual Moguls 2 Moguls |
| 2019 | Park City | 1 Dual Moguls 3 Moguls |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | MO |
| 2013/2014 | 88e | 19e |
| 2014/2015 | 61e | 16e |
| 2015/2016 | 11e | 3 |
| 2016/2017 | 8e | 2 |
| 2017/2018 | 4e | 1 |
| 2018/2019 | 1 | 1 |
| 2019/2020 | 1 | 1 |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 27 februari 2016 | Tazawako | Moguls |
| 5 maart 2016 | Moskou | Dual Moguls |
| 25 februari 2017 | Thaiwoo | Moguls |
| 10 januari 2018 | Deer Valley | Moguls |
| 3 maart 2018 | Tazawako | Moguls |
| 7 december 2018 | Ruka | Moguls |
| 26 januari 2019 | Mont Tremblant | Moguls |
| 23 februari 2019 | Tazawako | Moguls |
| 24 februari 2019 | Tazawako | Dual Moguls |
| 7 december 2019 | Ruka | Moguls |
| 14 december 2019 | Thaiwoo | Moguls |
| 15 december 2019 | Thaiwoo | Dual Moguls |
| 25 januari 2020 | Mont Tremblant | Moguls |
| 1 februari 2020 | Calgary | Moguls |
| 6 februari 2020 | Deer Valley | Moguls |
| 22 februari 2020 | Tazawako | Moguls |
| 7 maart 2020 | Krasnojarsk | Dual Moguls |
| 5 december 2020 | Ruka | Moguls |
| 12 december 2020 | Idre Fjäll | Moguls |
| 13 december 2020 | Idre Fjäll | Dual Moguls |
| 4 februari 2021 | Deer Valley | Moguls |
# Willem Hendrik Campagne

Willem Hendrik Campagne (Paramaribo, 24 mei 1891 – aldaar, 25 juni 1973) was een Surinaams onderwijzer en cultuurkenner. Zijn moeder was creools en zijn vader een inheems van het dorp Matta. In 1916-1917 werkte “meester Campagne” in Laarwijk (Suriname district) en van 1917 tot 1920 in het district Nickerie. Van 1920 tot aan zijn pensionering was hij hoofd van de Emmaschool in Paramaribo. Hij doceerde biologie en natuurkunde aan de avondopleiding voor onderwijzers.
Campagne was gehuwd met Christina Carolina Edam (1894-1975), dochter van Adolphina, die slavin was op de plantage Lysnari Morgenster.
Willem Campagne werkte mee aan de totstandkoming van De creolentaal van Suriname (1954) van A. Donicie CssR, een grammatica van het Sranan. Ook zat hij in het bestuur van de Historische Kring Suriname. Campagne was in 1954, samen met de latere premier Johan Adolf Pengel, oprichter van de “Stichting Algemeen Zwembad Suriname”, waaruit het zwembad Parima aan de Weidestraat in Paramaribo is voortgekomen. Voor de AVROS-radio presenteerde hij een wekelijks programma met opvoedkundige informatie. Dit programma besloot hij altijd met de mededeling “Wij zwemmen...”, waarmee hij aangaf hoe laat er in de rivier Suriname gezwommen kon worden, afhankelijk van het getij. Dit bezorgde hem de bijnaam “Wij zwemmen”.
Zijn naam is vereeuwigd toen de straat die ontstond na het dempen van de Domineekreek in Paramaribo naar hem vernoemd werd: de Willem Campagnestraat.
# Juprelle Union FC

Royale Juprelle Union Football Club was een Belgische voetbalclub uit Juprelle. De club was aangesloten bij de KBVB met stamnummer 267. De clubkleuren waren zwart en groen. De club speelde in haar geschiedenis één seizoen in de nationale reeksen.

## Geschiedenis

Juprelle Union FC werd opgericht in 1922 en kreeg bij toetreding tot de KBVB stamnummer 267.
In het seizoen 1937/38 kwam de club uit in de bevorderingsreeks. Het eindigde daar derde laatste waardoor de club meteen weer moest degraderen. Sindsdien speelde de club in de provinciale reeksen.
De club kreeg de koninklijke titel in 1951 en wijzigde zijn naam in Royale Juprelle Union FC.
Op 6 november 2017 werd de club geschorst waarna het stamnummer werd geschrapt.

## Resultaten

| Seizoen | Klasse | Klasse | Klasse | Reeks | Punten | Opmerkingen |
| | I | II | III | | | |
| 1937/38 | | | 12 | Bevordering B | 20 | |
# Hrsina

Hrsina is een plaats in de gemeente Bosiljevo in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 51 inwoners (2001).
# Mar Bruinzeel

Mar Bruinzeel (Delft, 2 augustus 1941 – Leersum, 23 september 2023) was een Nederlands beiaardier en organist.

## Levensloop
### Opleiding

Mar Bruinzeel kreeg zijn eerste muziekonderwijs in zijn geboorteplaats Delft. Hierna studeerde hij orgel bij Arie J. Keijzer aan het Rotterdams conservatorium. Daarnaast volgde hij beiaardlessen in Amersfoort en behaalde onder leiding van Leen 't Hart zijn einddiploma.

### Loopbaan

Mar Bruinzeel was beiaardier van de Koningskerk in Zwijndrecht en de Oude Kerk in Naaldwijk en organist van de Immanuelkerk te Delft van 1963 tot 1973. Hij werd in 1971 aangesteld als beiaardier van de Erasmus universiteit in Rotterdam en gaf tevens beiaard-onderricht aan de studenten en medewerkers. Hij vervulde die functie tot 2008. Ook heeft hij meerdere beiaardconcoursen gewonnen waaronder het Internationaal Beiaard Concours op de Domtoren in Utrecht in 1978. Negen jaar achtereen, vanaf 1986, gaf Mar Bruinzeel beiaard-concerten op de toren van het YMCAgebouw in Jeruzalem. Toen hij naar Drenthe verhuisde werd hij stadsbeiaardier in Meppel, Drachten en Heerenveen. Daarnaast was hij organist in de Sint-Pancratiuskerk in Diever. Hij gaf als beiaardier vele gastconcerten door het hele land en was orgeldocent aan diverse muziekscholen.
Bruinzeel bracht ook een elpee uit met 16 Gezangen. Deze werden opgenomen op het Bätz/Witte orgel in de Waalse kerk in Delft. In 1993 verscheen zijn cd Carillon sounds : Folksongs and melodies of the Netherlands.
* ↑ Mar Bruinzeel ✝ 23-09-2023 overlijdensbericht en condoleances - Mensenlinq.nl. Mensenlinq. Gearchiveerd op 11 juni 2024. Geraadpleegd op 13 oktober 2023.
* ↑ Orgel op weg naar herstel. Gearchiveerd op 25 december 2022.
# Taganskaja (metrostation Moskou, Koltsevaja-lijn)

Taganskaja (Russisch: Таганская uitspraak) is een station aan de Koltsevaja-lijn van de Moskouse metro. Het station werd gebouwd als onderdeel van het eerste deel van de ringlijn.

## Naam en Thema

Het station is genoemd naar Tagannaja Sloboda, de nederzetting alhier die ook de wijk Taganski en de twee pleinen, het Opper-Taganskaplein en Neder-Taganskaplein hun naam gaf. De pleinen zijn in 1963 samengevoegd tot één plein en zijn tegenwoordig een belangrijk knooppunt op de tuinring. Thema van het station is Strijdkrachten van de Sovjet Unie, hetgeen op diverse plaatsen tot uitdrukking komt. In 1966 is een gelijknamig station aan de Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn en in 1979 werd Marksistskaja aan de Kalininskaja-lijn geopend. Hiermee is het station ook voor de metro een belangrijk knooppunt aan de oostkant van het centrum.

## Architectuur en vormgeving

Het station is, net zoals de andere stations van de vierde fase (1945 - 1957) van de metrobouw, opgetrokken in de Stalinistische barokstijl. Het stationsgebouw uit 1950 bevindt zich aan de noordzijde van de perrons. De reizigers dalen eerst met een korte roltrap af naar een tussenhal waar ze linksaf slaan en vervolgens via een lange roltrap het perron op 53 meter diepte bereiken. Door deze knik kon een historisch pand gespaard blijven. Het ondergrondse deel is een pylonenstation met in totaal 24 pylonen. Aanvankelijk werd de middenhal aan de zuidkant afgesloten door een wand met daarop de wapens van de 16 Sovjet republieken. Deze wand is in 1966 weggebroken voor de overstap naar het station aan de Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn. Kenmerkend voor dit station zijn de driehoekige majolica panelen die op de pylonen zijn aangebracht. De panelen in de middenhal zijn blauw, die in de perronhallen wit. De kroonluchters voor de verlichting hebben overeenkomstige kleuren. In totaal zijn er 24 blauwe en 24 witte panelen met acht verschillende motieven. Ieder motief is gewijd aan een onderdeel van de strijdkrachten, hierbij is een militair van dat onderdeel afgebeeld in een rond reliëf en daaronder een rechthoekige afbeelding van het onderdeel zelf.

## Galerij

* De oostgevel van het stationsgebouw uit 1950
* De middenhal op een postzegel uitgeven ter gelegenheid van de opening
* De middenhal
* Het perron op een postzegel uitgeven ter gelegenheid van de opening