OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fonds Studiefinanciering Suriname

Het Fonds Studiefinanciering Suriname (FSS) is op 23 juli 2009 ingesteld middels een Staatsbesluit (SB 2009 no. 119; gewijzigd bij SB 2015 no. 04) met als doel het stimuleren van hoger kader voor de ontwikkeling van de Republiek Suriname. Dit doel tracht het FSS te bereiken middels het verstrekken van een lening om te voorzien van financiele middelen voor het volgen van een studie. Deze voorziening is voor Surinaamse studenten van het universitair of hoger beroepsonderwijs.
De voorwaarden om in aanmerking te komen voor een studielening uit het FSS zijn:
* In bezit zijn van de Surinaamse nationaliteit of ingezetene zijn van de Republiek Suriname, voor wie het proces tot naturalisatie reeds moet zijn aangevraagd.
* Ingeschreven zijn bij een bij het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur erkende onderwijsinstelling.
Studenten kunnen in aanmerking komen voor een lening voor:
* Het collegegeld.
* Het inschrijgeld.
* Een maandelijks leenbedrag.
* Een additioneel kredoet.
Vanaf de instelling van het fonds is de Nationale Ontwikkelingsbank van Suriname N.V. (NOB) aangewezen als de beheerder.

## Geschiedenis

De vorming van het fonds werd in 2008 voorbereid op het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling en uiteindelijk op 1 april 2009 goedgekeurd door de Raad van Ministers. In de tweede helft van 2020 werd vanwege de financiële crisis in Suriname en de daardoor beperkte middelen van de NOB de verstrekking van studiefinanciering opgeschort. Deze situatie werd in augustus 2021 hersteld.
* ↑ De West, Hup naar het NOB, 17 november 2018. Gearchiveerd op 17 juni 2023.
* ↑ Nationale Ontwikkelingsbank, FSS. Gearchiveerd op 17 juni 2023.
* ↑ De West, NOB laat medisch studenten in de steek, 18 november 2018. Gearchiveerd op 17 juni 2023.
* ↑ Waterkant, Hervatten nieuwe financieringsaanvragen voor studieleningen, 30 augustus 2021. Gearchiveerd op 18 juni 2023.
# Kurnool (district)

Kurnool is een district in de Indiase staat Andhra Pradesh. De hoofdstad is het gelijknamige Kurnool en het district heeft 2.271.686 inwoners (2001).

## Geografie

Het district ligt in het centrale westen van Andhra Pradesh, ten zuiden van de rivieren de Tungabhadra en de Krishna. Het wordt gekenmerkt door de lage heuvels en bossen van Erramala, die van oost naar west loopt en het stroomgebied van de rivieren de Krishna en de Penneru van elkaar scheidt. In het oosten, op de grens met het district Prakasam, liggen de hogere heuvels van Nallamalla, wat een onderdeel is van de Oost-Ghats.
Naast de hoofdstad Kurnool zijn andere belangrijke steden Adoni en Yemmiganur.

## Bestuurlijke indeling

Kurnool is onderverdeeld in de volgende 26 mandals:
| Adoni Alur Aspari C. Belagal Chippagiri Devanakonda Gonegandla Gudur Halaharvi | Holagunda Kallur Kodumur Kosigi Kowthalam Krishnagiri Kurnool (rural) Kurnool (urban) Maddikera | Mantralayam Nandavaram Orvakal Pattikonda Pedda Kadubur Tuggali Veldurthi Yemmiganur |

## Externe link

* Officiële website
# Surinaams kenteken

Het Surinaamse kenteken bestaat uit drie sets met letters en cijfers.

## Geschiedenis
### Voertuignummers

Aan het begin van de 20e eeuw kende Suriname voertuignummers die er verplicht op een donkere achtergrond op moesten worden bevestigd. Het nummer werd verstrekt bij het tonen van het bewijs van keuring. Bij de verkoop behield de verkoper het nummer voor een eventueel volgend voertuig.
In 1935 werd een nieuwe rij- en voertuigenverordening van kracht. Hierin werd bepaald dat het nummer links aan de voorzijde van de auto's moest worden bevestigd. Bij een motorfiets kwam het nummer aan de linkerzijde van het voorwiel ter hoogte van de as. In 1945 werd de Rij- en Voertuigenbelasting ingevoerd.

### Kentekenplaat

In 1953 werd de Rij- en Voertuigenbelasting gewijzigd. Bepaald werd dat de belastingkaarten werden vervangen door belastingplaten (kentekenplaten).
In 1969 werd in Suriname overgestapt op een reflecterende kentekenplaat in de kleur citroengeel (lemon yellow) die ook in de Verenigde Staten gangbaar was. Het nadeel van de plaat was de korte levensduur van vijf jaar. Elk half jaar kregen autobezitters bij het betalen van de rijwielbelasting een plaatje dat aan de kentekenplaat werd vastgeschroefd. Deze wisselden telkens van kleur, waardoor direct zichtbaar was wanneer iemand geen belasting had betaald.
Begin 21e eeuw worden de kentekenplaten gemaakt bij de afdeling Verkeerstechnische Dienst in Geyersvlijt in Paramaribo. Aan de letters op de kentekenplaat is de ouderdom van het voertuig in te schatten. Kentekens beginnend met PO raakten rond de jaarwisseling 2024/2025 volledig uitgegeven, waarna met kentekens met PP werd voortgezet.
* ↑ De Surinamer, Wij blijven onze auto-rijwielen, 21 november 1915
* ↑ De Surinamer, Kantongerecht, 23 juni 1918
* ↑ Suriname, Autonummers, 14 november 1930
* ↑ Suriname, Bevestiging van kentekenen, 9 november 1934
* 1 2 Surinaamse Almanak, Rij- en Voertuigenbelasting (geldende tekst G.B. 1945 No. 48, gewijzigd bij G.B. 1953 No. 145).
* 1 2 De Surinamer, Rij- en Voertuigenbelasting, 19 november 1953
* ↑ Limburgsch Dagblad, Volgens jaar al in gebruik in Nederland, 23 augustus 1969
* ↑ Parbode, Autohandelaren: run op kersverse kentekenplaten, 11 april 2022
* ↑ Waterkant, Kentekenserie PP geïntroduceerd in Suriname, 6 januari 2025
# Burin (schiereiland)

Burin is een groot schiereiland aan de zuidkust van het Canadese eiland Newfoundland. Burin scheidt de in het westen gelegen Fortune Bay van de in het oosten gelegen Placentia Bay. Het is lang en smal met een lengte van 135 km tegenover een breedte van maximaal 30 km.
De belangrijkste plaats op Burin is Marystown. De haven van het westelijk gelegen Fortune is het vertrekpunt van de enige veerbootverbinding met de Franse eilandengroep en overzeese gemeenschap Saint-Pierre en Miquelon.

## Geografie

De enige toegangsweg van het schiereiland is Route 210. Deze begint als aftakking van de Trans-Canada Highway in Goobies en reikt tot in het centraal op het schiereiland gelegen Marystown. Vanaf die plaats maakt Route 220 een lus langs beide kusten van het zuidelijke deel van Burin. Verbindingswegen van secundair belang zijn Route 212, Route 213, Route 221 en Route 222.
Het schiereiland telt verschillende rivieren, waaronder de Grand Bank Brook en de Little Barasway Brook. Er bevinden zich ook vele tientallen meren, waaronder ook enkele stuwmeren zoals het Stuwmeer van Grand Bank.

### Plaatsen

Met ruim 5200 inwoners (2021) is Marystown bij verre de grootste gemeente van Burin. Er zijn daarnaast nog vier andere gemeenten met meer dan 1000 inwoners op het schiereiland, namelijk Burin, Grand Bank, Fortune en St. Lawrence. Naast die vier plaatsen zijn er nog 18 gemeenten op Burin, namelijk Baine Harbour, Bay L'Argent, Fox Cove-Mortier, Frenchman's Cove, Garnish, Lamaline, Lawn, Lewin's Cove, Little Bay East, Lord's Cove, Parker's Cove, Point au Gaul, Point May, Red Harbour, Rushoon, St. Bernard's-Jacques Fontaine, Terrenceville en Winterland.
Voorts telt het schiereiland nog 17 gemeentevrije plaatsen, namelijk Beau Bois, Boat Harbour West, Brookside, Epworth, Grand Beach, Great Salmonier, Harbour Mille, Jean de Baie, L'Anse-au-Loup, Little Harbour East, Little St. Lawrence, Molliers, Petite Forte, Rock Harbour, Spanish Room, Taylor's Bay en Tides Brook.
Op Winterland na liggen alle plaatsen aan de kust.

## Demografie

Het schiereiland Burin ligt volledig in de provinciale Divisie Nr. 2. Het telde in 2021 ruim 18.300 inwoners. In 1991 woonden er nog zo'n 27.700 inwoners.

## Voetbal

Op het schiereiland is voetbal traditioneel een populaire sport op het schiereiland, veel meer dan elders op Newfoundland. De vijf traditieclubs op Burin zijn de St. Lawrence Laurentians, Grand Bank Gee Bees FC, de Burin Eagles, Marystown United en de Lawn Shamrocks.
# Albulatunnel

De Albulatunnel is een enkelsporige treintunnel in Zwitserland, gelegen op de Albulabahn, die het station van Preda, gelegen in de gemeente Bergün Filisur in de vallei van de Albula in het noorden, verbindt met dat van Spinas in de gemeente Bever in de vallei Engadin in het zuiden. Het is samen met de Vereinatunnel de enige verbinding op het net van de RhB tussen de (zij)valleien van de Rijn in het noorden en het Engadin in het zuiden.
De tunnel is 5865 meter lang en loopt dwars door de waterscheiding tussen Rijn en Donau een paar kilometer ten westen van de Albulapas. De Albulatunnel is gelegen op ongeveer 1800 meter boven zeeniveau en is daarmee de op een na hoogste spoorwegtunnel van Zwitserland. De Glacier Express rijdt dagelijks door de tunnel.

## Een tweede tunnel

De tunnel die werd aangelegd tussen 1898 en 1904 voldoet niet meer aan de huidige veiligheidsnormen en is dringend aan een grote restauratie toe. In 2009 werd besloten om parallel een nieuwe tunnel te boren, omdat de meerprijs hiervan maar beperkt was en deze optie voordelen bood. Zo konden treinen blijven rijden tijdens de werken.
Op 2 oktober 2018 was het uitboren van de tunnel klaar. Op 12 juni 2024 is de nieuwe tunnel geopend. In het station van Preda is een derde spoor aangelegd, en is het station van Spinas verlengd. Daarna zal de oorspronkelijke tunnel via twaalf verbindingsschachten gebruikt worden voor evacuatie in geval van calamiteiten.
De nieuwe tunnel is ruimer om te kunnen voldoen aan de veiligheidseisen en iets korter dan de oude tunnel. De grotere afmetingen laten toe om een pad te voorzien naast het spoor, alsook meer ruimte voor het bevestigen van de bovenleidingen. De oude tunnel is sinds eind 2022 omgebouwd voor de functie als veiligheidstunnel. In totaal werd 224.000m³ puin afgevoerd.
* Afbeeldingen
* Doorsnede van de bergen waar de tunnel doorgaat.
* In oktober 2018 werd een doorbraak geforceerd bij het boren van de nieuwe tunnel
* Het station van Preda met de installaties voor de afvoer van het steenpuin tijdens de bouw van de nieuwe tunnel.
* Het station van Spinas aan het zuidelijke tunnelportaal in het Val Bever, een zijvallei van het Engadin.
# Houben

Houben kan verwijzen naar:

## Bouwwerk

* Molen van Carolus Houben, watermolencomplex in de Nederlandse provincie Limburg
* Molen van Houben, watermolen in de Nederlandse provincie Limburg

## Personen met de achternaam Houben

* Aerdt Houben (1963), Nederlands econoom en hoogleraar
* Christiaan Houben (1824-1900), Nederlands politicus
* Francine Houben (1955), Nederlands architecte
* Frank Houben (1939), Nederlands politicus en bestuurder
* Frans Houben (1898-1976), Nederlands politicus
* Frans Houben (1907-1975), Belgisch politicus
* Frans Houben (1946), Nederlands glaskunstenaar
* Frans Houben (1947-2001), Nederlands voetbalscheidsrechter
* Fred Houben (1974), Nederlands basgitarist
* Gerard Houben (1920-2006), Nederlands scheikundig ingenieur en collectioneur
* Henny Houben-Sipman (1946), Nederlands politicus
* Henri Houben (1858-1931), Belgisch kunstschilder
* Herbert Houben (1971), Belgisch notaris en voetbalbestuurder
* Hilde Houben-Bertrand (1940), Belgisch politicus
* Hubert Houben (1875-1943), Belgisch wielrenner
* Jean Houben (1942-1981), Nederlands beeldhouwer
* Jean-Marie Houben (1966), Belgisch voetballer
* Jos Houben (1919-2018), Belgisch politicus
* Jos Houben (1951), Nederlands politicus
* Julien Houben (1879-1959), Belgisch politicus
* Justin Houben (1898-1958), Belgisch advocaat, bestuurder en politicus
* Karel Houben (1821-1893), Nederlands pater
* Leo Houben (1916-2003), Nederlands politicus
* Linsey Houben (1994), Nederlands handbalster
* Maarten Houben (1970), Nederlands politicus
* Max Houben (1898-1949), Belgisch atleet, voetballer en bobsleeër
* M.G.P. Houben (ca. 1931-2009), Nederlands politicus
* Philip Houben (1941), Nederlands politicus
* Philip Houben (1950), Nederlands bestuurder en topfunctionaris
* Piet-Hein Houben (1931), Nederlands ambassadeur en dichter
* Robert Houben (1905-1992), Belgisch politicus
* Sandra Houben-Meessen (1968), Belgisch politica
* Steve Houben (1950), Belgisch jazzsaxofonist, fluitspeler en componist
* Stijn Houben (1995), Nederlands voetballer
* Tuur Houben (1996), Belgisch voetballer
* Wil Houben (1954), Nederlands politicus

## Andere

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Houben en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vereinatunnel

De Vereinatunnel is een tunnel voor spoorwegverkeer in Zwitserland waar ook vervoer van auto's plaatsvindt. Met een lengte van 19 kilometer is het de langste smalspoortunnel van Europa.
De tunnel ligt in het kanton Graubünden en verbindt Klosters (vlakbij het skioord Davos) met Sagliains in het Engadin. De opening van de tunnel in 1999 betekende een sterk verbeterde ontsluiting voor de oostelijke kant van het Engadin. Sindsdien hoeft het autoverkeer niet meer over de Flüelapas maar kan van de pendeltreinen gebruikmaken.
De tunnel was tegelijk omstreden omdat de bouw betekende dat de (gratis) pasroute in de winter niet meer berijdbaar gehouden zou worden en dat men gedwongen werd te betalen voor de autotreinverbinding.
Zowel de infrastructuur als de treinen worden geëxploiteerd door de Rhätische Bahn (RhB).

## Ontwerp

De spoorlijn naar de tunnel takt direct ten zuiden van Klosters af van de lijn naar Davos en gaat eerst door de Zugwald-tunnel (2,17 km). Direct na de Zugwald-tunnel ligt het station Selfranga dat dient als aankomst- en vertrekstation voor de autotreinen. Tegen het einde van de tunnel splitst de lijn in de richtingen Saglains en Zernez. De autotreinen rijden naar Saglains.
De tunnel is grotendeels enkelsporig. In het midden ligt een dubbelsporig gedeelte waar treinen elkaar kunnen kruisen. Aan weerszijden van de tunnel bij Selfranga en Sagliains zijn er kruisingsmogelijkheden.

## Station Sagliains

Station Sagliains wordt zowel gebruikt door de auto- als door de passagierstreinen. Het station voor de passagierstreinen is bijzonder: het kent geen in- of uitgangen, maar alleen een perron waar passagiers kunnen overstappen. Een reden hiervoor is dat na de ingebruikname van de tunnel er slechts enkele treinen per dag rechtstreeks vanuit Klosters richting Zernez reden, terwijl er een uursverbinding was tussen Klosters en Scuol-Tarasp en tussen Scuol-Tarasp en Zernez. Later is het aantal rechtstreekse treinverbindingen tussen Klosters en Zernez toegenomen en rijdt in het jaar 2020 1 keer per 2 uur een rechtstreekse trein, hierbij ook nog aangevuld met een enkele toeristische trein per dag.

## Exploitatie

Volgens dienstregeling 2020
* Eenmaal per uur rijdt de regionale sneltrein (RegioExpress) Disentis - Chur - Landquart - Klosters - Scuol-Tarasp door de tunnel.
* Gemiddeld eenmaal per twee uur rijdt een RegioExpres Landquart - Klosters - Zernez - St. Moritz.
* Enkele toeristentreinen per dag: (Chur -) Landquart - Klosters - Samedan - St. Moritz/Tirano.
* Tweemaal per uur rijdt een pendeltrein voor auto's tussen Selfranga en Sagliains.
* Daarnaast rijden er nog enkele goederentreinen per dag door de tunnel.
* Ingang van de Vereinatunnel in Sagliains
* Inscheping op de tunneltrein in Sagliains

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Schweiz. Schweers + Wall, Aachen 2004, ISBN 3-89494-122-7.
# La Meyze

La Meyze is een gemeente in het Franse departement Haute-Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 843 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Limoges.

## Geografie

De oppervlakte van La Meyze bedraagt 27,7 km², de bevolkingsdichtheid is 30,4 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt de spoorweghalte La Meyze.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Nantiat

Nantiat is een gemeente in het Franse departement Haute-Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 1623 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bellac.

## Geografie

De oppervlakte van Nantiat bedraagt 25,6 km², de bevolkingsdichtheid is 63,4 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt de spoorweghalte Nantiat.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Station Nieul

Station Nieul is een spoorweghalte in de Franse gemeente Nieul.
# Station Nitra

Station Nitra (Slowaaks: Železničná stanica Nitra) is het belangrijkste treinstation van de Slowaakse stad (mesto) Nitra.

## Ligging

Het station ligt in het zuidwesten van Slowakije, in de oude binnenstad van Nitra, aan de straat Staničná.

## Geschiedenis
### Ontstaan

De geschiedenis van de spoorweg in Nitra gaat terug tot de tweede helft van de 19e eeuw. De spoorlijn Ivanka pri Nitre – Nitra werd in dienst gesteld op 19 november 1876. Dit relatief korte traject ontbrak voordien om over een grotere verbinding te beschikken. Uit de verwezenlijking van deze lijn volgde de aansluiting van Nitra met de volgende andere lijnen:
* Ivanka pri Nitre - Šurany (sectie van lijn 140)
* Šurany - Palárikovo.
De lijn van Nitra -in oostelijke richting- naar Topoľčany (via Lužianky) werd geopend op 16 september 1881 en de regionale lijn in noordwestelijke richting: Nitra – Zbehy – Radošina volgde op 26 november 1909.
Het historische stationsgebouw van Nitra, met zijn twee verdiepingen en zijn typische kubusvormige architectonische volumes, dateert uit de jaren 1870. In 1921 werden aan het gebouw lokalen voor de dienst "verkeersleiding" toegevoegd en werden er drie loketten en één balie voor het registreren van reisgoed geïnstalleerd. In 1924-1925 werd er elektrische verlichting in het station geplaatst, waardoor de spoorweginstelling haar huidige uiterlijk kreeg.

### Modernisering

In 2011 had men de bedoeling een nieuw stationsgebouw op te trekken, in plaats van te renoveren. De bouw werd echter niet aangevangen ingevolge geldgebrek.
In de zomer van 2013 had men het vooruitzicht om een technisch-economisch onderzoek uit te voeren voor twee investeringen:
* elektrificatie van het traject Leopoldov – Nitra – Šurany
* realisatie van een verbinding Nitra - Bratislava.
De plaatsing van dakconstructies op de perrons, de installatie van camera's en een informatiesysteem stonden eveneens op het verlanglijstje. De werken zouden na 2015 plaatsvinden maar in januari 2016 was elektrificatie nog niet gepland. Ook was het toen nog onzeker of de bouw van een nieuw treinstation in Nitra zou doorgaan.

## Lijnen

Het station ligt aan de secundaire spoorlijn Nové Zámky – Prievidza (lijn 140).

## Dienstverlening

Vlak bij het station, in noordelijke richting, ligt het autobusstation «Autobusova stanica Nitra».

## Treindienst

Er rijden regelmatig stoptreinen van de Slowaakse Spoorwegmaatschappij ŽSSK.

## Ander station

Op het grondgebied van de stad, ongeveer 2 km verder in noordwestelijke richting, aan de straat: «Pražská», ligt de halte « Nitra zastávka ». Deze maakt eveneens deel uit van lijn 140.
# Tamboerijn (band)

Tamboerijn is een Nederlandstalige groep uit Turnhout en Antwerpen.
De groep werd in 1968 opgericht door Jan, Kris en Swa. Ze speelden voorheen al in schoolbands, maar deze vielen uiteen.
De stijl van de band lijkt op Leonard Cohen, Bob Dylan en Boudewijn de Groot, ze maken een mengeling van folk en kleinkunst. Al snel na de oprichting kreeg de band airplay op de radio dankzij Jos Ghysen.
Het duurde lang voordat de platenmaatschappijen geïnteresseerd raakten in de band. Toen ze eenmaal een contract hadden, namen ze hun eerste single op: Waar is de vader/Liedje voor de massa. Op de radio werd eigenlijk alleen de B-kant gedraaid, dit werd in 1972 dan ook een hit. In 1973 kwam er een tweede single en een album.
Na een onderbreking van 28 jaar kwam de band in 2002 met een comeback, als gevolg van een cover van het nummer Liedje voor de massa door Bart Van den Bossche in 2001.

## Huidige bezetting

* Swa Vervoort - Fluit, mondharmonica, accordeon, digitale saxofoon, tamboerijn, zang
* Kris Flameng - Toetsen, zang
* Rob Roeymans - Bas, Elektrische gitaar
* Tim Verbaeten - Drums
# Hesperoptenus

Hesperoptenus is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1868 gepubliceerd door Wilhelm Peters.

## Soorten

Er worden 5 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Hesperoptenus blanfordi (Dobson, 1877)
* Hesperoptenus doriae (W. C. H. Peters, 1868)
* Hesperoptenus gaskelli J. Edwards Hill, 1983
* Hesperoptenus tickelli (E. Blyth, 1851)
* Hesperoptenus tomesi O. Thomas, 1905
* ↑ Simmons, N.B. (2005). "Order Chiroptera". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 457-458. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 09-02-2025.
# Sabiërs

De Sabiërs waren een in de twaalfde en dertiende eeuw verdwenen religieuze gemeenschap die vooral wijdverspreid was in de regio rond Harran en Sumatar in het zuidoosten van het huidige Turkije en in de aangrenzende gebieden van het huidige Syrië en Libanon. De cultus was blijkbaar gebaseerd op de aanbidding van de sterren. De belangrijkste god was waarschijnlijk de Babylonische maangod Sin.
Er is weinig verifieerbare informatie over de sekte. Sin werd aanbeden in de vorm van een heilige steen in de hoofdtempel in Harran. Er kan een relatie worden aangenomen met de Babylonisch-Chaldeeuwse sterrenculten. Het is niet duidelijk wanneer de sektegemeenschap ontstond. In ieder geval bestond de Sin-cultus in Harran al in de zesde eeuw voor Christus, toen de Babylonische koning Nabonidus zich ertoe bekende. In de tweede eeuw na Christus werd de maangod blijkbaar Marilaha (godenkoning) genoemd, en zou hij heersen over de planetaire goden, die een bemiddelende rol speelden tussen de zonde en de mens. Vanaf toen lijken tenminste elementen van het Grieks-Romeinse polytheïsme te zijn opgenomen als onderdeel van een syncretisme. Tot de vierde eeuw aanbaden de Romeinse keizers in Harran de maangodin Selene.
De religie kon zich doen gelden in het kerngebied rond Harran, zelfs na de veronderstelde vernietiging van de hoofdtempel in 382 na Christus onder keizer Theodosius I en de verklaring van het christendom als de enige toegestane religie in het Romeinse rijk. Het is mogelijk dat er nu een verband bestond met het neoplatonisme, aangezien volgens sommige onderzoekers de twee heidense filosofen Simplicius en Damascius zich rond 533 in Harran zouden hebben gevestigd en daar een school hadden kunnen stichten. Ook dit is echter niet zeker.
De gelovigen namen de naam Sabiërs pas aan in de negende eeuw toen ze door de Abbasidische kalief Al-Ma'moen werden geconfronteerd met twee mogelijkheden: óf de islam belijden (of een religie van het Boek die door de Koran wordt getolereerd) óf behandeld en bestreden te worden als heidenen. Net als de Mandeeërs noemden zij zichzelf voortaan "Sabiërs" of Sabeeërs, waarmee in de Koran waarschijnlijk de volgelingen van dopersgemeenschappen of de volgelingen van een Sabeeïsch-Jemenitische sterrencultus werden bedoeld, aangezien deze volgens de Koran soera 2.62 en soera 5.69 getolereerd moesten worden. Vanaf deze tijd is o.a. overgeleverd dat de Sabiërs drie keer per dag gebeden verrichtten, monogaam leefden, geen besnijdenis beoefenden, rituele wassingen uitvoerden en lang haar droegen.
Er is door christelijke en islamitische schrijvers op verschillende manieren beweerd dat de Sabiërs de duivel aanbaden. Als gevolg hiervan kwam de religieuze gemeenschap onder toenemende druk te staan. De resterende Sabiërs zijn in de twaalfde of dertiende eeuw opgegaan in de gemeenschap van Levantijnse Alawieten.
* Library of Congress Control Number: sh85059087
* TDVİA: sabiilik
# Saillat-sur-Vienne

Saillat-sur-Vienne is een gemeente in het Franse departement Haute-Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 905 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rochechouart.

## Geografie

De oppervlakte van Saillat-sur-Vienne bedraagt 6,3 km², de bevolkingsdichtheid is 143,7 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Saillat - Chassenon.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).