OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sinibrama longianalis

Sinibrama longianalis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Xie, Xie & Zhang.
* ↑ (en) Sinibrama longianalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sinibrama longianalis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# One Touch of Venus

One Touch of Venus is een Amerikaanse muziekfilm uit 1948 onder regie van William A. Seiter en Gregory La Cava.

## Verhaal

Een rijke warenhuisdirecteur koopt een kostbaar Venusbeeld. Hij is van plan om het beeld tentoon te stellen in zijn winkel. De jonge etaleur Eddie Hatch kust het Venusbeeld. Het beeld komt tot leven en wordt verliefd op Eddie.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Walker, Robert Robert Walker | Eddie Hatch |
| Gardner, Ava Ava Gardner | Venus |
| Haymes, Dick Dick Haymes | Joe Grant |
| Arden, Eve Eve Arden | Molly Stewart |
| San Juan, Olga Olga San Juan | Gloria |
| Conway, Tom Tom Conway | Whitfield Savory |
| Falvin, James James Falvin | Kerrigan |
| Allgood, Sara Sara Allgood | Hospita |

## Filmmuziek

* Don't Look Now But My Heart is Showing
* Speak Low
* That's Him
* Don't Look Now But My Heart is Showing (reprise)
* Speak Low (reprise)

## Externe link

* (en) One Touch of Venus in de Internet Movie Database
# Ouessantschaap

Het Ouessantschaap is genoemd naar het eiland Ouessant voor de kust van Bretagne.
Door het barre klimaat (weinig of geen bomen en dus weinig beschutting en veel wind en regen) en de schrale gronden is het Ouessantschaap een van de kleinste schapenrassen (zo niet het kleinste) ter wereld. De schouderhoogte is ongeveer 45 cm, rammen wegen tot maximaal 20 kg. De ooien werpen doorgaans maar één jong per keer. De rammen hebben relatief grote, gedraaide hoorns.
Er is een theorie dat het Ouessantschaap afstamt van de Scandinavische kortstaartschapen. Rassen zoals het Hebridean, het Sint Kildaschaap, de Manx Loghtan of de North Ronaldsay vertonen veel overeenkomsten met het Ouessantschaap. Verder lijken de uit de Baltische landen en Oost-Pruisen komende skuddeschapen ook veel op Ouessantschapen.
De Fransen beschouwen de zwarte en de witte kleur als oorspronkelijke kleuren. In Nederland ziet de FOS de volgende kleuren als oorspronkelijke kleuren (met tussen haakjes percentages voorkomend in Nederland):
* Zwart (60%)
* Wit (20%)
* Bruin (14%)
* Grijs (6%)
De schimmelkleur (6%) is beslist geen oorspronkelijke Ouessant-kleur. Deze kleur is zo'n dertig jaar geleden in Nederland via kruisen met een ander ras ontstaan.
In verhouding tot het lichaamsgewicht heeft het Ouessantschaap in vergelijking met andere schapenrassen een grote wolopbrengst. Naar verluidt kwam de zwarte wol destijds goed van pas omdat de mannelijke bevolking van Ouessant vooral leefde van de visserij, maar doordat er geregeld schepen vergingen, was men nagenoeg altijd wel voor iemand in de rouw, wat zich dan vertaalde in zwarte kledij.
De oudste schriftelijke vermeldingen van schapen op het eiland Ouessant dateren van het begin van de 17de eeuw, toen missionarissen eindelijk de gevaarlijke overtocht trotseerden. In zijn Nouvelle description de la France uit 1754 beschrijft Jean-Aimar Piganiol de la Force voor het eerst hun kleine afmetingen. Vanaf het begin van de 20ste eeuw wordt het Ouessantschaap geleidelijk verdrongen door grotere, geïmporteerde rassen.
Het ras wordt gered door grootgrondbezitters en edelen op het vasteland die het vanaf de 19de eeuw begonnen te gebruiken als jachtwild, als verfraaiing van hun domein en als goedkope oplossing voor het onderhoud van het grasveld.
Vanaf begin jaren 80 van de twintigste eeuw wordt in Nederland met het Ouessantschaap gefokt. Het uitgangsmateriaal is geïmporteerd uit Frankrijk en België. Tegenwoordig wordt het vooral als 'sierschaap' gehouden door hobbyisten.
De grootste vereniging van fokkers is de Groupement des éleveurs de moutons d'Ouessant (GEMO), gevestigd in Nantes. In België bestaat sinds 2007 de Belgische Ouessantschapen Vereniging (BOV), en in Nederland al sinds 1987 de Fokkersvereniging (oorspr. Fokkersgroep) Ouessantschapen.
# NCT 127

NCT 127 (Hangul: 엔씨티 127) is een subgroep van de Zuid-Koreaanse K-popgroep NCT onder het label SM Entertainment. Hun debuut was op 7 juli 2016.
Fans worden NCTzens genoemd, een samenvoeging van NCT en "citizens" (burgers).

## Leden

De groep bestaat op dit moment (februari 2020) uit 8 leden.
Leden NCT 127 :
| Artiestennaam | Geboortenaam | Geboortedatum | Geboorteland |
| Taeyong | Lee Taeyong | 1 juli 1995 | Zuid-Korea |
| Johnny | Seo Youngho | 9 februari 1995 | Verenigde Staten |
| Yuta | Nakamoto Yuta | 26 oktober 1995 | Japan |
| Doyoung | Kim Doyoung | 1 februari 1996 | Zuid-Korea |
| Jaehyun | Jung Yoonho | 14 februari 1997 | Zuid-Korea |
| Jungwoo | Kim Jungwoo | 19 februari 1998 | Zuid-Korea |
| Mark | Mark Lee | 2 augustus 1999 | Canada |
| Haechan | Lee Dong Hyuk | 6 juni 2000 | Zuid-Korea |

## Discografie

Comebackschema :
| Naam | Datum van verschijnen | Soort album | Nummers |
| NCT #127 | 10 juli 2016 | Minialbum | Fire Truck Once Again Wake Up Another World Paradise Mad City Switch |
| NCT #127 Limitless | 6 januari 2017 | Minialbum | Limitless Good Thing Back 2 U Heartbreaker Baby Don't Like It Angel |
| NCT #127 Cherry Bomb | 14 juni 2017 | Minialbum | Cherry Bomb Running 2 U 0 Mile Sun & Moon Whiplash Summer 127 Cherry Bomb (performance version) |
| NCT #127 Regular-Irregular | 12 oktober 2018 | Album | City 127 Regular (Koreaanse versie) Replay Knock On No Longer Interlude: Regular to Irregular My Van Come Back Fly Away with Me Regular (Engelse versie) Run Back 2 U |
| Up Next Session: NCT 127 | 22 oktober 2018 | Engels repackage album | Cherry Bomb (Engelse versie) Regular (Engelse versie), Doomdada-remix What We Talkin' Bout Fire Truck (Kago Penchi-remix) |
| NCT #127 Regulate | 23 november 2018 | Repackage album | City 127 Regular (Koreaanse versie) Replay Welcome to My Playground Knock On No Longer Interlude: Regular to Irregular Simon Says My Van Come Back Fly Away with Me Chain (Koreaanse versie) Regular (Engelse versie) Run Back 2 U |
| NCT #127 We Are Superhuman | 24 mei 2019 | Minialbum | Highway to Heaven Superhuman Fool Jet Lag Paper Plane Outro: We Are 127 |
| Highway to Heaven | 18 juli 2019 | Engelse single | Highway to Heaven (Engelse versie) |
| Neo City: Seoul – The Origin | 24 oktober 2019 | Livealbum | Cherry Bomb Come Back Limitless Chain (Koreaanse versie) Fly Away with Me Back 2 U City 127 Angel Sun & Moon Timeless No Longer Interlude: Regular to Irregular Regular (Koreaanse versie) Wake Up Baby Don't Like It Mad City Good Thing Touch Heartbreaker Replay Fire Truck Simon Says Welcome to My Playground Summer 127 0 Mile |
| NCT #127 Neo Zone | 6 maart 2020 | Album | Elevator Kick It Boom Pandora’s Box Day Dream Interlude: Neo Zone Mad Dog Sit Down! Love Me Now Love Song White Night Not Alone Dreams Come True |
# Schaphalsterzijl (gemaal)

Schaphalsterzijl is een gemaal bij de gelijknamige plaats in de Nederlandse provincie Groningen.
Het gemaal heeft als taak de relatieve verhoging van de waterstand als gevolg van de bodemdaling door de winning van aardgas te compenseren.
Het gemaal werd op 28 november 2005 officieel in gebruik genomen. Veel bewoners waren tegen de bouw, omdat het het landschap zou ontsieren en niet zou passen bij de bestaande eeuwenoude sluizen. Hierdoor werd de bouw zelfs van april tot september 2002 stopgezet.

## Externe link

* Gemaal Schaphalsterzijl, waterschap Noorderzijlvest
Abelstok · De Drie Delfzijlen · Den Deel · Loppersum · Schaphalsterzijl · Stad & Lande · Tilburg
bodemdaling · gemaal
# Antilla Bay (schip, 1972)

De Antilla Bay was een lpg- en ammoniaktanker van Scheepvaartmaatschappij de Volharding uit Willemstad op de Nederlandse Antillen. De Volharding was een dochteronderneming van de Amsterdamse rederij Stoomvaart-Maatschappij Nederland die speciaal was opgezet om de gastankers van de SMN in onder te brengen.

## Levensloop

In december 1969 bestelde de SMN bij de werf Société Nouvelle des Forges et Chantiers de la Méditerranée in La Seyne het schip met bouwnummer 1396 dat in 1973 in de vaart kwam als Antilla Bay met als operator Holland Bult Transport en eigendom was van De Volharding. In de jaren zeventig en tachtig maakte de scheepvaart grote veranderingen door. De grootste Nederlandse rederijen fuseerden in de Nederlandse Scheepvaart Unie en later in Nedlloyd. Ook kwamen in die periode de eerste containerschepen en ro-roschepen op de markt. Tankers en andere bulkgoedschepen van de fusiebedrijven werden ondergebracht in Holland Bulk Transport (HBT) en deze HBT werd de charteraar/operator van de Antilla Bay. In maart 1984 werd het schip binnen de Nedlloyd-groep verkocht aan Maasbrach Shipping Company in Rotterdam en vervolgens voer het schip onder Nederlandse vlag, maar de naam bleef Antilla Bay.
In december 1996 werd het schip verkocht aan een rederij in Singapore. Het werd tijdelijk de Censor genoemd met als eigenaar LPG Shipping Ltd., om in 1997 in dienst te komen als Havmann van Gastransport Shipping Ltd. uit Singapore met dezelfde thuishaven.
In februari 2004 is het schip gesloopt in Jiangyin te China.

## Technische gegevens

In 1969 werd de Antilla Bay besteld om naast de kleinere Antilla Cape te gaan varen voor Holland Bulk Transport. Het schip kon zowel lpg als ammoniak (NH$_3$) vervoeren. De bruto tonnenmaat bedroeg 34.015 en netto 20.814 waarbij het totale draagvermogen, de Deadweight tonnage 39.931 bedroeg. Als tanker had het een capaciteit van 53.425 kubieke meter lpg of ammoniak. Het schip had een totale lengte van 216,40 meter en een lengte waterlijn van 202,67 meter. De grootste breedte bedroeg 32,29 meter en een diepgang van 11,02 meter.

### Motoren

De voortstuwing werd verzorgd door één hoofdmotor, een 7 cilinder Sulzer dieselmotor met een asvermogen van 20.300 aPK waarmee het schip een dienstsnelheid van 17 knopen had.
Daarnaast had het schip vier Stork DRo218k hulpmotoren met een vermogen van 575 kW.

### Bootvluchtelingen

Dit schip heeft in 1981 138 Vietnamese bootvluchtelingen gered.
# Cuberdon

Een cuberdon, ook bekend als neuzeke, tsoepke, tjoepke, Gentse neus of topneus, is een kegelvormig Belgisch snoepje uit Oost-Vlaanderen dat qua vorm iets weg heeft van een neus. In het Belgisch Frans is dit snoepgoed ook bekend als chapeau de curé ("pastoorshoed"). Vaak heeft het een paarsachtige kleur, een breedte van ongeveer 2,5 cm en een gewicht van 10 tot 18 gram. De buitenkant is hard maar de inhoud is gelatineus. De cuberdon heeft een beperkte houdbaarheid van ongeveer drie weken, waarna de binnenkant begint te versuikeren. Door die beperkte houdbaarheid wordt de cuberdon niet geëxporteerd en is hij dus vrijwel alleen in België te verkrijgen. Voor liefhebbers van snoepgoed is een cuberdon, mede vanwege het 'verse' karakter, een ware delicatesse.

## Geschiedenis

Volgens de overlevering werd het recept van de cuberdon bij toeval ontdekt door de Gentse apotheker De Vynck in 1873. Om de houdbaarheid van medicijnen te verhogen, werden eind 19e eeuw veel geneesmiddelen ingenomen in de vorm van siroop. Toen de apotheker een mislukt preparaat na een paar dagen onderzocht, stelde hij vast dat het preparaat een korst had gevormd, terwijl de kern nog vloeibaar was. Met deze ontdekking groeide het idee om het mislukte preparaat alsnog te commercialiseren in de vorm van een bonbon.
De Eeklose kunstenaar Paul D'havé kreeg de opdracht om de moulen te maken van de cuberdons, de zure beertjes en de lievevrouwbeeldjes. De voorbeelden werden toen gegoten in plaaster en werden gebruikt om het snoepgoed te vervaardigen.

## Bereiding, smaak, kleur en afgeleide producten

De cuberdons worden bereid met Arabische gom. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was dit product niet meer in Europa verkrijgbaar en raakten de cuberdons na verloop van tijd bijna in vergetelheid. Pas vanaf 1946 werd de gom weer in België ingevoerd, waardoor de productie van de cuberdon kon worden hervat door een aantal banketbakkers die zich het recept herinnerden. Cuberdons worden door VLAM als streekproduct erkend.
De klassieke "neuzekes" hebben het aroma van framboos, met daarin smaaktonen van viooltjes. Sinds kort bestaan er voor dit snoepgoed ook meer dan 25 nieuwe smaken en kleuren, zoals aardbeien, kersen, citroen, banaan, ananas, kokosnoot, bergamot, vanille, cola, kaneel, meloen, sinaasappel, mandarijn, perzik, appel, peer, kiwi, pepermunt, viooltjes, bosbessen, lavendel en anijs (dropsmaak).
Er zijn verschillende afgeleide producten van cuberdons, waaronder jenever, roomijs, dessertsaus, smeerpasta en koekjes. Sinds een tiental jaar behoort de smaak van de klassieke cuberdon tot de smaken die in de oenologie worden gebruikt om smaakeigenschappen van wijn te beschrijven.
# Parafroneta westlandica

Parafroneta westlandica is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Parafroneta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door A. David Blest & Cor J. Vink.
# Oostzeedijk

De Oostzeedijk is een hoge dijk in Rotterdam, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Over de Boven Oostzeedijk loopt een trambaan. Nabij de Voorschoterlaan bevindt zich een helling naar de Beneden Oostzeedijk.

## Ligging

De Oostzeedijk is een straat van circa 1,2 km lang in de Rotterdamse wijk Kralingen. De Oostzeedijk begint bij het Oostplein en gaat in het zuiden over in de Honingerdijk die tegenwoordig na 500 meter uitkomt op de Maasboulevard. Voorheen was hier een wandelpark genaamd de Oude Plantage.
De Oostzeedijk en de Honingerdijk maken deel uit van Schielands Hoge Zeedijk, de dijk die in de 12e eeuw werd aangelegd om het gebied tussen Gouda, Leiden en Rotterdam tegen overstromingen te beschermen. In 1960 werd de Maasboulevard als zwakste schakel in de waterkering opgewaardeerd. Een 16e-eeuwse herberg In den Rustwat werd bij deze ingreep enkele honderden meters verplaatst tot aan de randen van de voormalige buitenplaatsen Woudestein en Trompenburg.
De Oostzeedijk kruist bij het Oostplein met de Slaak en zuidelijker met de Willem Ruyslaan, alwaar een viaduct over de Beneden Oostzeedijk heen is gebouwd. De Voorschoterlaan, de Avenue Concordia en de Hoflaan lopen dood op het steile talud.

## Bebouwing

Omdat de Oostzeedijk al langer bestaat, is er bebouwing uit veel verschillende periodes te vinden. Een aanzienlijk deel van de huizen en appartementen stamt uit de periode 1890-1930. Er is meer gebouwd in deze tijd, maar dat is verwoest bij het bombardement op Rotterdam van 14 mei 1940. De lege plekken zijn vanaf vroege jaren vijftig herbouwd. In de jaren 90 verrees de wolkenkrabber De Admiraliteit, die herinnert aan de voormalige marinescheepswerf van de Rotterdamse admiraliteit. Tot dan toe hadden op die plek nog de oorspronkelijke huizen uit de jaren 1890-1900 gestaan. Aan de zuidzijde van de Oostzeedijk staat het Industriegebouw, een groot bedrijfsverzamelgebouw uit 1946 van de hand van Huig Maaskant en Willem van Tijen.
Op het terrein van de Nieuwe Plantage, dichter bij de stad, werd in 1852 de Nieuwe Rotterdamsche Gasfabriek aan de Oostzeedijk gebouwd, ter aanvulling op de Gasfabriek Feijenoord. Later volgde een elektriciteitscentrale. De fabriek sloot in 1926.

## Verkeer en vervoer

De Oostzeedijk is een relatief autoluwe straat, omdat het doorgaande verkeer zo veel mogelijk over de Maasboulevard wordt geleid. De Oostzeedijk heeft een deels vrije tram- en busbaan. Over de Oostzeedijk rijden tramlijnen 1 en 11 de route De Esch - CS - Holy/Woudhoek. Op de Oostzeedijk zijn drie tramhaltes: Oostplein, Willem Ruyslaan en Avenue Concordia.
Abram van Rijckevorselweg · Admiraliteitskade · Avenue Concordia · Bosdreef · Gerdesiaweg · 's-Gravenweg · Hoflaan · Honingerdijk · Kortekade · Kralingseweg · Kralingse Plaslaan · Kralingse Zoom · Maasboulevard · Oostzeedijk · Oudedijk · Slaak · Vlietlaan · Voorschoterlaan
# Honingerdijk

De Honingerdijk is een waterkering en een straat in de Rotterdamse wijk Kralingen, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De straat ligt in het verlengde van de Oostzeedijk en loopt van west naar oost en komt nabij het wandelpark de Oude Plantage uit op de Maasboulevard. Dit gedeelte van waterkering heette tot 1895 de "Hoge Zeedijk" maar kreeg toen de naam Honingerdijk. De naam Honingen kwam al in 1297 voor, het was de naam van het Slot Honingen van de heren van Cralingen. Als speelse referentie aan de naam van de dijk is het talud bij de overgang met de Oostzeedijk ter hoogte van de Waterloostraat bekleed met tegels in honingraatstructuur.
De Oostzeedijk en Honingerdijk maken deel uit van Schielands Hoge Zeedijk, de dijk die in de 12e eeuw werd aangelegd om het gebied tussen Gouda, Leiden en Rotterdam tegen overstromingen te beschermen. De Honingerdijk was begin jaren '90 een relatief autoluwe straat, omdat het doorgaande verkeer zo veel mogelijk over de Maasboulevard werd geleid.
De dijk heeft deels een vrije trambaan waar tram 1 en 11 rijden. Van 1905 tot 1984 had tram 1 en van 1984-1986 tram 3 zijn keerlus aan het einde van de Honingerdijk vlak bij Excelsior Stadion Woudestein nabij de Maasboulvard en de Oude Plantage. Hier bestond sinds 1965 na de opening van de van Brienenoordbrug aansluiting op een buslijn naar Lombardijen op de linker maasoever.
Abram van Rijckevorselweg · Admiraliteitskade · Avenue Concordia · Bosdreef · Gerdesiaweg · 's-Gravenweg · Hoflaan · Honingerdijk · Kortekade · Kralingseweg · Kralingse Plaslaan · Kralingse Zoom · Maasboulevard · Oostzeedijk · Oudedijk · Slaak · Vlietlaan · Voorschoterlaan
# De kleermaker

Il sarto (Nederlands: De kleermaker), ook wel getiteld il Tagliapanni, is een portret gemaakt door de Italiaanse kunstschilder Giovanni Battista Moroni tussen 1565 en 1570, olieverf op doek, 99,5 x 77 centimeter groot. Het doek bevindt zich in de collectie van het National Gallery te Londen.

## Afbeelding

Moroni portretteert ogenschijnlijk een kleermaker, af te leiden uit het hanteren van de schaar. De kleding van de afgebeelde figuur, in Spaanse stijl, is in elk geval typisch voor de toenmalige gegoede middenstand in Noord-Italië, hetgeen niet uitsluit dat het bijvoorbeeld ook om een lakenkoopman kan gaan. Klaarblijkelijk betreft het een beroepsportret, zoals die in die periode populair waren en waarvan ook Moroni er meerdere maakte. Hij lijkt in elk geval een duidelijke voorkeur te hebben gehad voor het weergeven van mensen in hun natuurlijke omgeving, zoals hij dat bijvoorbeeld ook deed in zijn portret van beeldhouwer Allesandro Vittoria.
Moroni vertoont een voor die tijd verbazend moderne naturalistische stijlopvatting, die vergelijkingen oproep met portretten uit de negentiende eeuw. Compositorisch straalt zijn werk een zekere waardigheid en evenwicht uit. Het lichte vest en de felrode broek contrasteren met de donkere stof op de tafel en de asgrauwe achtergrond. Het hoofd van de afgebeelde man wordt van boven belicht, terwijl zijn blik zich enigszins sluw richting de toeschouwer richt, hetgeen het werk een zekere spanning verleent.
Vernieuwend is dat Moroni de man afbeeldt tijdens het uitvoeren van een ambachtelijke bezigheid, waar beroepsportretten uit die tijd personen doorgaans toonden te midden van een veelheid aan attributen die hun ambacht karakteriseerden. In dit werk zien we alleen een schaar en ook nog in gebruik. Bijzonder is ook dat iemand die niet tot de hoogste stand behoorde zo veredeld wordt weergegeven. De afgebeelde figuur straalt waardigheid uit, bijna arrogantie. Wellicht is het ook iemand met een zekere maatschappelijke importantie, bijvoorbeeld een gildehoofd, mede gezien zijn gouden ring en de gordel die een plek heeft om een zwaard aan te hangen. Door de kort na Moroni's dood toegevoegde titel geldt hij hoe dan ook al sinds eeuwen als De kleermaker.

## Waardering

De kleermaker is Moroni's bekendste portret. Bekend is dat het reeds in de zeventiende eeuw deel uitmaakte van de Grimani-collectie in Venetië en dat het reeds in deze tijd bijzonder geprezen werd. De schrijver Marco Boschini schreef in 1680 over het werk: "De kleermaker, zo mooi, zo goed uitgevoerd, dat de gelijkenis sprekende is dan het woord van een advocaat, heeft de schaar in de hand alsof je hem ziet knippen." Sinds 1882 maakt het portret deel uit van de National Gallery te Londen. Van oktober 2014 tot januari 2015 was het schilderij te zien tijdens een Moroni-expositie bij de Royal Academy of Arts.

## Literatuur en bron

* Roland Kanz Portretten, Taschen, Keulen, 2009, blz. 48-49. ISBN 978-38365-0635-9
# Weval

Weval is een Nederlands dj- en muziekproductieduo uit Amsterdam, bestaande uit Harm Coolen en Merijn Scholte-Albers. Ze maken elektronische muziek met invloeden van deephouse, pop, soul en funk.

## Geschiedenis

Het duo leerde elkaar kennen tijdens een verjaardag in een café in Utrecht. Hun eerste samenwerking was het filmen en produceren van een muziekvideo voor een vriend van Coolen. Tijdens dit project verschoof hun focus geleidelijk naar het produceren van muziek, wat leidde tot het officiële begin van hun samenwerking in 2010.
Hun eerste muzikale uitgaven kwamen in de vorm van EP's, waaronder Half Age in 2013. Ze gaven dit jaar ook hun eerste live optreden bij Pitch, een festival in Amsterdam. In 2014 werd het nummer Detian van de EP Half Age gebruikt in een reclame van Schweppes met Penelope Cruz, als gevolg belandde het nummer op nummer 5 in de Franse iTunes Electronica Top 100. Twee maanden later bereikte de remix die ze maakten van Gui Boratto's nieuwe single Take Control de eerste plaats in de Beatport Electronica Top 100. Hetzelfde jaar bracht Weval de EP Easier uit, gevolgd door It'll Be Just Fine / Grow Up in 2015.
In 2016 brachten ze hun titelloze debuutalbum Weval uit, dat goede recensies ontving van publicaties zoals Pitchfork, en hen internationale zichtbaarheid bezorgde. Met hun tweede album, The Weight, uitgebracht in 2019 bij Kompakt, begon Weval nieuwe stijlen te verkennen, waarbij ze hun elektronische basis uitbreidden met invloeden van soul en funk. Daarop volgde de EP Changed for the Better in 2021 en de EP Time Goes in 2022, beide uitgebracht bij het label Ninja Tune. In 2023 bracht Weval hun derde album Remember uit bij het label.

## Discografie
### Albums

| Uitgave | Label | Jaar |
| Weval | Kompakt | 2016 |
| The Weight | Kompakt | 2019 |
| Remember | Technicolour/Ninja Tune | 2023 |

### Singles en EP's

| Uitgave | Label | Jaar |
| Half Age EP | Kompakt | 2013 |
| Rooftop Paradise (Live) | Kompakt | 2014 |
| Easier EP | Kompakt | 2014 |
| It'll Be Just Fine / Grow Up | Kompakt | 2015 |
| I Don't Need It | Kompakt | 2016 |
| The Battle | Kompakt | 2016 |
| You're Mine | Kompakt | 2016 |
| Metazoa | Kompakt | 2017 |
| Heaven, Listen | Kompakt | 2019 |
| Are You Even Real | Kompakt | 2019 |
| The Weight | Kompakt | 2019 |
| Changed for the Better | Technicolour/Ninja Tune | 2021 |
| Fire | Technicolour/Ninja Tune | 2021 |
| Changed for the Better EP | Technicolour/Ninja Tune | 2021 |
| Minute by Minute | Technicolour/Ninja Tune | 2022 |
| Time Goes | Technicolour/Ninja Tune | 2022 |
| Never Stay For Love | Technicolour/Ninja Tune | 2022 |
| Forever | Technicolour/Ninja Tune | 2022 |
| Don't Lose Time | Technicolour/Ninja Tune | 2023 |
| Everything Went Well | Technicolour/Ninja Tune | 2023 |
| Dreaming | Technicolour/Ninja Tune | 2023 |
| Remember (Night Version) | Technicolour/Ninja Tune | 2024 |
| How You Feel (Night Version) | Technicolour/Ninja Tune | 2024 |
| Never Stay For Love (Night Version) | Technicolour/Ninja Tune | 2024 |
| Night Versions EP | Technicolour/Ninja Tune | 2024 |