OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Brouwerij Cornelissen

Brouwerij Cornelissen (voorheen Brouwerij Sint-Jozef) is gesitueerd in Opitter. De huidige eigenaar van de brouwerij is Jef Cornelissen. De brouwerij heeft een capaciteit van 10.000 liter per brouwsel. De jaarproductie van de brouwerij bedraagt ongeveer 40.000 hectoliter of 4.000.000 liter.

## Geschiedenis

Brouwerij Cornelissen is een familiebedrijf. De exacte stichtingsdatum is niet bekend, maar de familie Vissers, oprichters van de brouwerij, zijn terug te traceren tot begin 19e eeuw. De brouwerij werd opgericht onder de naam brouwerij Sint-Jozef.
Het betrof hier met name Johannes Vissers, die ook burgemeester van Opitter is geweest, welke een herenhuis bewoonde waaraan ook stallingen en een brouwerij verbonden waren. Zijn dochter Maria Sophia Carolina huwde ene Joseph Cornelissen, en het echtpaar kreeg drie zonen: Jozef, Jaak en Leo. Jozef begon een limonadefabriek, Leo een bottelarij en Jaak was brouwer. In 1934-1935 bouwde hij een nieuwe brouwerij, en sinds 1937 werd daar Ops-Ale gebrouwen, alsmede Pax Pils.
Eind jaren 40 van de 20e eeuw nam Jaak de bottelarij en de limonadefabriek van zijn broers over. Later kwam het bedrijf in handen van Jaak's zoons Jan en Leo en in 1980 trad Jef Cornelissen aan als eigenaar van de zaak. Hij breidde de brouwerij sterk uit. De huidige zaakvoerder, Jef Jr. Cornelissen, vijfde generatie, kwam in 2004 voltijds in het bedrijf. In 2013 nam hij het roer over van zijn vader.
In 2015 werd besloten de naam van de brouwerij te veranderen in "brouwerij Cornelissen", waardoor het familiale karakter meer op de voorgrond kwam.

## Bieren

* Pax Pils
* Ops-Ale
* Bosbier
* Itters Bruin
* Kriekenbier
* Limburgse Witte
* Bokkereyer
* Sint-Gummarus Tripel
* Sint-Gummarus Dubbel
* Bruin Tafelbier
* Herkenrode Cister Blond
* Herkenrode Noctis Bruin
* Herkenrode Vesper Tripel

## Externe link

* Website van Brouwerij Cornelissen
# Nintendo 2DS

De Nintendo 2DS (NEW NINTENDO 2DS XL of 2DS) is een draagbare spelcomputer van Nintendo die op 12 oktober 2013 op de markt kwam. De spelcomputer is de officiële opvolger van de Nintendo 3DS XL. De 2DS werd aangekondigd op 28 augustus 2013.

## Design

In tegenstelling tot alle Nintendo DS-voorgangers heeft de 2DS geen inklapbaar scherm. Dit is dan ook onmogelijk aangezien het scherm niet in twee delen, maar in één stuk is opgebouwd. De twee schermen zitten zeer dicht op elkaar en de knoppen zitten niet naast het onderste scherm, maar naast het bovenste scherm. Ook de schouderknoppen zitten nu helemaal bovenaan het apparaat. Aangezien de 2DS geen inklapbaar scherm heeft, is er rechts onderaan het toestel een schuifknop waarmee men de slaapstand kan activeren.
Het apparaat is aan de bovenkant vrij dik van breedte, wat naar beneden toe steeds dunner wordt.

## Software

Bijna alle mogelijkheden op de 3DS zijn ook aanwezig op de 2DS. Zo is er een 3DS-camera, maar voor het 3D-resultaat zal de foto echter naar een 3DS moeten worden overgezet.

## Spellen

Er zullen geen 2DS-games worden uitgebracht. De 2DS is gecreëerd om 3DS-games en DS-games af te spelen, maar dan zonder 3D. Doordat er geen 3D-functie op zit, scheelt dit veel in de kosten.

## New Nintendo 2DS XL

Op 27 juli 2017 is de New Nintendo 2DS XL uitgebracht. De New Nintendo 2DS XL bevat een groter scherm, betere specificaties en is opklapbaar.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Nintendo 2DS verschijnt op 12 oktober 2013, GameSnack, 28 augustus 2013
* ↑ Nintendo Announces 2DS, IGN, 28 augustus 2013
* ↑ Eén groot kaasstuk, Tech45, 5 september 2013
* ↑ Achtergrond: Nintendo 2DS (3DS), Gameliner, 29 september 2013
* ↑ Nintendo kondigt nieuwe handheld aan: Nintendo 2DS, Nieuwsblad, 29 augustus 2013
Spelcomputers · Draagbare spelcomputers (Lijst van draagbare spelcomputers)
# Folcoldusheuvel

De Folcoldusheuvel, ook wel De Pol, is een deels kunstmatige heuvel in de gemeente Utrechtse Heuvelrug in de Nederlandse provincie Utrecht. De heuvel ligt ten zuiden van Maarsbergen, ten westen van Valkenheide, ten noordwesten van Leersum en ten oosten van Doorn. Zo'n 250 meter oostelijker ligt de N226 die door de Darthuizerpoort loopt. De heuvel maakt deel uit van de stuwwal Utrechtse Heuvelrug. Zuidelijker ligt de Darthuizerberg en in het westen de Ruiterberg en de Doornse Kaap.
De heuvel is ruim 38 meter hoog en is onderdeel van de historische parkaanleg horende bij Huis Maarsbergen. De Kooisteeg is gericht op de top van deze heuvel. De grafheuvel op de top is een rijksmonument.

## Geschiedenis

De heuvel is vernoemd naar ridder Folcoldus (ook: Fulco van Berne) welke in 1134 zijn goederen in Meerseberg aan de abdij te Berne bij Heusden schonk. Van oorsprong is het waarschijnlijk een vroeg-middeleeuwse tafelberg geweest, mogelijk op basis van een al bestaande natuurlijke verhoging.
Het behoort tot Huis Maarsbergen dat zo'n 400 meter ten noorden van de top van de heuvel gelegen is. Op een in 1797 gepubliceerde kaart van de provincie Utrecht van de hand van Jacobus Kok en J.C. de Roeder wordt een ringvormige structuur aangegeven bij 'Meersbergen abdy', waarmee Huize Maarsbergen wordt bedoeld. De ringvormige structuur is de markante Folcoldusheuvel die als natuurlijke verhoging door de ontbossing opviel. In oude aktes wordt een veelhoekig bouwwerk aangeduid als 'Polhuijsje'.
Tussen 1903 en 1910 is er op de top van de Folcoldusheuvel een grafheuvel opgeworpen, waarin het graf van de familie Godin de Beaufort is ondergebracht. Verder zijn er drie grafstenen en een houten kruis geplaatst. Om het geheel staat een gietijzeren hek uit de vroege twintigste eeuw.
Sinds het einde van de 19e eeuw is de heuvel door toenemende herbebossingen steeds slechter zichtbaar geworden.
* Pad richting Folcoldusheuvel (Zuidzijde)
* Toegangshek begraafplaats op heuveltop
# Bernard Maybeck

Bernard Ralph Maybeck (New York, 7 februari 1862 – Berkeley, 3 oktober 1957) was een Amerikaans architect van de arts-and-craftsbeweging van begin 20e eeuw. Maybeck was hoogleraar aan de Universiteit van Californië - Berkeley, waar hij architecten als Julia Morgan en William Wurster opleidde. Hij werkte vlotjes in verschillende stijlen en geloofde dat elk architecturaal project nood had aan een eigen oplossing die beantwoordde aan de specifieke omstandigheden en noden. Veel van zijn werken combineren historisme met organische vormen en eigenzinnig modernisme. Maybeck ontwierp zo'n 150 gebouwen in de San Francisco Bay Area, waarvan er nog heel wat overleven.

## Ontwerpen (selectie)

* Wyntoon (1898-1902, met Julia Morgan)
* First Church of Christ, Scientist (1910)
* Palace of Fine Arts (1915)
* Parsons Memorial Lodge (1915)

## Maycrete-woning

Een Maycrete-woning is een prefabwoningtype dat na de Tweede Wereldoorlog op diverse plaatsen in Nederland gebouwd is als noodwoning. De naam is een samenvoeging van de naam van Bernard Maybeck en het Engelse woord 'concrete', dat beton betekent. In totaal zijn in Nederland ten minste 930 van deze woningen gebouwd. Deze noodwoningen waren bedoeld om de woningnood op te lossen die ontstaan was doordat een deel van de Nederlandse woningen bij oorlogshandelingen was verwoest. Het Ministerie van Openbare Werken en Wederopbouw bestelde bij Maycrete Sales Ltd. in Engeland onderdelen voor Maycrete-woningen. Deze twee-onder-één-kap-woningen werden voornamelijk uit gewapend beton en hout vervaardigd. De fundering bestond uit een ringbalk van beton. Hierop lag een met asfalt bestreken betonnen vloer. De wanden leken wel wat op een schutting en bestonden uit stijlen van schokbeton met daartussen platen van waterdicht beton, aan de binnenzijde afgetimmerd met hardboard. Het plafond was van zachtboard en het zadeldak was afgedekt met golfplaat van asbestcement.
* Bibsys: 90845424
* Bibliothèque nationale de France: cb13574093p (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058614938306706
* Gemeinsame Normdatei: 119373319
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7859 134X
* Library of Congress Control Number: n78092887
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ntk20191031179
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007346664905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070749027
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 311726
* SNAC: w6th8wr3
* Système universitaire de documentation: 073373621
* Union List of Artist Names: 500008240
* Virtual International Authority File: 820361
* WorldCat (via VIAF): 820361
# Herzlake

Herzlake is een gemeente in de landkreis Emsland in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente telt 4.593 inwoners.

## Bestuur

De gemeente maakt deel uit van de gelijknamige Samtgemeinde.
Herzlake ligt iets ten noordwesten van de Ankumer Höhe (zie Teutoburgerwoud) aan de rivier de Hase, tussen Haselünne en Löningen.

## Dorpen

De gemeente Herzlake bestaat uit de volgende dorpen
* Bookhof
* Felsen
* Herzlake
* Neuenlande
* Westrum

## Geschiedenis

De huidige gemeente Herzlake ontstond in 1974 door gemeentelijke herindeling van Herzlake met de voormalige gemeenten Bookhof, Felsen, Neuenlande en Westrum.

## Bezienswaardigheden

* Museumspoorlijn van de Eisenbahnfreunde Hasetal e.V.
* 1 2 (de) Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2020
* Gemeinsame Normdatei: 4307043-7
* Library of Congress Control Number: n89123142
* MusicBrainz: 6a87f90e-d6f8-4914-887e-39af3d332982
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007562781105171
* Virtual International Authority File: 160286446
* WorldCat (via VIAF): 160286446
Andervenne · Bawinkel · Beesten · Bockhorst · Börger · Breddenberg · Dersum · Dohren · Dörpen · Emsbüren · Esterwegen · Freren · Fresenburg · Geeste · Gersten · Groß Berßen · Handrup · Haren (Ems) · Haselünne · Heede · Herzlake · Hilkenbrook · Hüven · Klein Berßen · Kluse · Lähden · Lahn · Langen · Lathen · Lehe · Lengerich · Lingen · Lorup · Lünne · Meppen · Messingen · Neubörger · Neulehe · Niederlangen · Oberlangen · Papenburg · Rastdorf · Renkenberge · Rhede · Salzbergen · Schapen · Sögel · Spahnharrenstätte · Spelle · Stavern · Surwold · Sustrum · Thuine · Twist · Vrees · Walchum · Werlte · Werpeloh · Wettrup · Wippingen
# Machiavelliprijs

De Machiavelliprijs is een Nederlandse prijs, die jaarlijks door de stichting Machiavelli wordt toegekend voor een opmerkelijke prestatie op het gebied van publieke communicatie. De trofee van de Machiavelliprijs, een bronzen beeldje met de rechtopstaande Machiavelli, is in 1989 gemaakt door Shirley Gasper.

## Toekenning aan Bauke Vaatstra

In 2012 leidde de bekendmaking van Stichting Machiavelli dat de vader van de vermoorde Marianne Vaatstra de prijs zou krijgen voor ophef. Naar aanleiding van de toekenning van de prijs deed directeur Guido Klabbers van Vluchtelingenwerk Leeuwarden aangifte van bedreiging door Bauke Vaatstra. Vaatstra zou Klabbers in 1999 hebben bedreigd. Met de aangifte wilde Klabbers dat de stichting de prijsuitreiking zou heroverwegen om zo te voorkomen dat de Machiavelliprijs naar Vaatstra zou gaan. De prijs werd toch aan Vaatstra uitgereikt. De moord op Marianne Vaatstra maakte veel emoties los, waarbij aanvankelijk ook ten onrechte asielzoekers werden beschuldigd van de moord.

## Prijswinnaars

* 1989 – Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur
* 1990 – Gemeente Apeldoorn
* 1991 – Veen/Vegin/Vestin (brancheorganisaties van elektriciteits-, gas- en stadsverwarmingsbedrijven)
* 1992 – Ed van Thijn
* 1993 – Hoofdcommissarissen van politie van de vier grootste gemeenten
* 1994 – Loesje
* 1995 – Ministerie van Verkeer en Waterstaat en gemeente Delft
* 1996 – De Nederlandsche Bank
* 1997 – Gemeente Amersfoort
* 1998 – Hans van Mierlo
* 1999 – De Illegale pers in Nederland
* 2000 – Jeltje van Nieuwenhoven
* 2001 – De Belastingdienst
* 2002 – Ivo Opstelten
* 2003 – StemWijzer
* 2004 – Gerd Leers
* 2005 – Pieter van Vollenhoven
* 2006 – Jan Blokker
* 2007 – Neelie Kroes
* 2008 – Jan Marijnissen
* 2009 – Jeroen Smit
* 2010 – Bert van Marwijk
* 2011 – Prinses Máxima
* 2012 – Bauke Vaatstra, de vader van Marianne Vaatstra
* 2013 – Eberhard van der Laan
* 2014 – RTL Nederland
* 2015 – Onderzoeksraad voor Veiligheid
* 2016 – Hugo Borst en Carin Gaemers
* 2017 – SheDecides
* 2018 – De bedreigde burgemeester
* 2019 – Bellingcat
* 2020 – Marion Koopmans en Diederik Gommers
* 2021 – Gerrit Hiemstra
* 2022 – Johan Remkes
* 2023 – Jaap Velema
* 2024 – Saskia Belleman

## Externe link

* Stichting Machiavelli
# Henri Vandenabeele

Henri Vandenabeele (15 april 2000) is een Belgisch wielrenner die sinds 2024 rijdt voor de profploeg van Lotto-Dstny.

## Carrière

Henri is afkomstig van Dentergem (West-Vlaanderen). In zijn jeugd reed hij voor de Tieltse renners, in 2018 maakte hij de overstap naar Crabbé Toitures om van daaruit naar CC chevigney te gaan. Hier maakte hij veel vooruitgang en daardoor kon hij naar Loto-Soudal U23 gaan. Na een aantal vruchtvolle jaren maakte hij eind 2020 de beslissing om naar DSM te gaan.
In 2019 werd Vandenabeele 19de in de Girobio. Een jaar later beëindigde de klimmer de wedstrijd op de 2de plaats na Tom Pidcock. Ook in de Ronde van de Isard werd Vandenabeele tweede na ploegmaat Xandres Vervloesem. In deze rittenwedstrijd won hij zowel het bergklassement als het puntenklassement. In de Ronde van Savoie-Mont Blanc, die Pierre Rolland won, eindigde hij als 28ste.

## Palmares
### 2020

    2e etappe deel A Ronde van de Isard
    Punten-, bergklassement Ronde van de Isard
    Jongerenklassement Giro della Regione Friuli Venezia Giulia

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Spanje |
| 2022 | opgave |
| 2023 | |
| 2024 | |
| Jaar | Ronde van Lombardije | Waalse Pijl | Clásica San Sebastián |
| 2022 | | 94e | |
| 2023 | | | |
| 2024 | opgave | | opgave |

## Ploegen

* 2022 – Team DSM
* 2023 – Team DSM
* 2024 – Lotto-Dstny
* 2025 – Lotto
Arensman · Arndt · Bardet · Bittner (vanaf 1/8) · Bol · Brenner · Combaud · Dainese · Degenkolb · Denz · Donovan · Eekhoff · Hamilton · Heinschke · Hvideberg · A. Kragh Andersen · S. Kragh Andersen · Leknessund · Markl · Mayrhofer · Naberman · Nieuwenhuis · Pedersen · Rodenberg · Stork · Tusveld · van Uden (vanaf 1/8) · Vandenabeele · Vermaerke · Welsford
Andresen · Bardet · Bevin · Bittner · Brenner · Combaud · Dainese · Degenkolb · Dinham · Edmondson · Eekhoff · Hamilton · Heinschke · Hvideberg · Leknessund · Markl · Mayrhofer · Milesi · Naberman · Onley · Poole · Rodenberg · Stork · Tusveld · van Uden · Vandenabeele · Vanhoucke (tot 14/8) · Vermaerke · Welsford
Adamietz · Berckmoes · Beullens · Campenaerts · Currie · De Buyst · De Gendt · De Lie · Drizners · Eenkhoorn · Gregaard · Grignard · Guarnieri · Kron · Livyns · Menten · Moniquet · Paasschens · Segaert · Taminiaux · Sepúlveda · Slock · Vandenabeele · Van de Paar · Van Eetvelt · Van Gils · Van Moer · Vanhoucke · Vermeersch
* (en) Profiel van Henri Vandenabeele op ProCyclingStats
* Profiel van Henri Vandenabeele op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Henri Vandenabeele op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Henri Vandenabeele op de website van de UCI
* Profiel van Henri Vandenabeele op De wielersite
# Fort bij De Kwakel

Het Fort bij De Kwakel is een fort van de Stelling van Amsterdam. Het is gelegen in het dorp De Kwakel. Het is een van de vier forten van de linie Kudelstaart - Uithoorn. Naar het westen toe ligt Fort bij Kudelstaart, terwijl meer naar het oosten toe het Fort aan de Drecht en het Fort bij Uithoorn ligt.

## Geschiedenis en doel

Met de aanleg van het fort werd in 1890 een aanvang gemaakt. Het veen werd afgegraven en er werd veel zand gestort. In 1897 werd het fort benoemd tot fort van de eerste klasse, het zand was zodanig vergraven dat achter aarden wallen geschut kon worden opgesteld. In 1906 werden de bomvrije gebouwen, gemaakt van beton, opgeleverd.
De bouwgeschiedenis van de bomvrije gebouwen is gedocumenteerd in een dagboek van de opzichter. Het ontwerp van het fort kwam van de genie en het werk werd vervolgens openbaar aanbesteed en gegund aan de laagste inschrijver. De aannemers poogden zo goedkoop mogelijk te werken waardoor niet altijd de beste materialen of vakmensen werden ingezet. De bouwopzichters van de genie hielden tijdens de bouw toezicht om dit vermijden.
De bouw van Fort bij De Kwakel, en ook Fort bij Kudelstaart, was in handen van Blecourt, een aannemer uit Nijmegen. Blecourt werkte met onderaannemers en plaatselijk ingehuurde werklui. De opzichter, ingenieur De Beus, heeft tijdens de aanleg een dagboek bijgehouden. Hij schrijft dat het met het arbeidsethos van de aannemer en zijn personeel slecht gesteld was. Hij klaagt over het gebrek aan vooruitgang door het dronken poldervolk en het gebrek aan toezicht door de aannemer. Zijn dagboek noteert 13 september 1906 als laatste dag, maar pas op 1 december werd het werk officieel afgerond.
Het doel van het fort was, om het oostelijke deel van de ringdijk van de Zuider Legmeerpolder te verdedigen en het riviertje de Kleine Drecht. Het Legmeer was kort voor de aanleg van de Stelling drooggemalen, evenals een aantal andere veenplassen in de buurt. Daarnaast kon het eventueel de troepen uit Vrouwenakker dekking geven, wanneer deze zich terug zouden moeten trekken.
In 1926 werd het geheel een fort van de derde klasse. Dit bleef zo tot 1951. Toen werd namelijk het fort gedegradeerd tot een fort van geen klasse. In 1959 werd uiteindelijk het fort opgeheven als vestingwerk. Het kwam als eerste fort in 1972 in particuliere handen. Het fort werd in dat jaar door het Ministerie van Defensie verkocht aan een ondernemer. De nieuwe eigenaar maakte het middengedeelte van het fort groter door aan weerszijden de muren te verwijderen voor een biljarthal.

## Plattegrond

Het hoofdgebouw van het fort bestaat uit 18 ruimtes. Tegen het hoofdgebouw staan twee keelkazematten. Er is onder andere nog een waterzuiveringsinstallatie aanwezig, waarmee ijzer uit het water kon worden gefilterd. De fortwachterswoning bestaat nog, evenals de houten genieloods die verbouwd is tot woning.

## Galerij

* Fort vanuit de lucht in 1977
* Brug naar Fort bij De Kwakel en de groene genieloods
* Linkerkant fort
* Rechterkant fort
* Genieloods en fortwachterswoning
# Perdono

Perdono is een nummer van de Italiaanse zanger Tiziano Ferro uit 2002. Het is de eerste single van zijn debuutalbum Rosso Relativo. Naast de originele Italiaanstalige versie, zijn er ook Engelstalige, Franstalige en Spaanstalige versies van het nummer uitgebracht.
Het nummer werd in bijna heel Europa een top 10-hit, en een van de grote zomerhits van 2002. In Ferro's thuisland Italië haalde het nummer de eerste positie, en ook in de Nederlandse Top 40 en de Mega Top 100. In de Vlaamse Ultratop 50 haalde het nummer de 6e plek.
# Contragewicht

Een contragewicht of tegengewicht is een gewicht dat een systeem in balans houdt.
Een contragewicht wordt vaak gemaakt van een materiaal met een grote dichtheid, zoals beton, gietijzer of lood, zodat met een relatief klein volume kan worden volstaan.
Een contragewicht kan zorgen dat het zwaartepunt van een constructie boven het steunpunt ligt. Een andere toepassing is het verminderen van de kracht nodig om een object op te tillen of neer te laten, door een constructie (zoals een kabel over een katrol, of een hefboom) waarmee het contragewicht de andere kant op beweegt. Bij een kabelspoorweg zijn twee gelijke objecten (treinen) elkaars contragewicht.
Contragewichten komt men onder andere tegen op hijskranen, liften, vorkheftrucks, beweegbare bruggen en kermisattracties, en schuiframen.
Zonder contragewicht zou een hijskraan, wanneer deze wordt belast, al snel kunnen omvallen. Het contragewicht zorgt er echter voor dat het geheel in balans blijft.
Met een contragewicht blijft een schuifraam openstaan op de gewenste hoogte.
In een verbrandingsmotor kan men contragewichten vinden aan de krukas, die dienen om de trilling en resonantie van de draaiende krukas te minimaliseren.
# Kerk van de H. Maria Onbevlekt Ontvangen (Leerdam)

De kerk van de H. Maria Onbevlekt Ontvangen is een rooms-katholieke parochiekerk aan de Meent in de Nederlandse plaats Leerdam. De kerk is ook bekend als de r.k. Mariakerk, niet te verwarren met de Grote Kerk, die ook Mariakerk wordt genoemd. De kerk verving een ouder kerkgebouw aan de Nieuwstraat.

## Geschiedenis
### Middeleeuwen

De eerste vermelding van een zelfstandige parochie in Leerdam stamt uit 1345. De kerk zelf is waarschijnlijk begonnen als slotkapel voor het slot Ter Leede, waarna ze uitgroeide tot een zelfstandige kerk. De kerk werd gewijd aan Maria.

### Na de Reformatie

Tijdens de reformatie ging deze kerk over op de protestanten. De katholieke eredienst werd verboden en de Leerdamse katholieken namen hun toevlucht tot schuilkerken. In de zeventiende eeuw kwam er een statie in de Nieuwstraat. In 1885 werd hier een kerkje gebouwd, dat in 1896 nog door Pierre Cuypers werd uitgebreid. Begin twintigste eeuw werd dit kerkje te klein en werden er plannen gemaakt voor nieuwbouw.

### Bouw huidige kerk

De ruimte voor nieuwbouw werd geboden door de familie Thöne. Zij hadden een woning aan de Meent en bezaten een stuk grond tussen de Meent en de huizen aan de Noordwal. Voor het ontwerp werden Dom Bellot en zijn compagnon H.C. van de Leur aangetrokken. Het huis van de familie Thöne zou later als pastorie gaan functioneren. De huizen aan de andere kant van de kerk zijn later gesloopt, waardoor er een pleintje voor de hoofdingang ontstond.

## Architectuur

Dom Paul Bellot ontwierp een kerk naar de mode van katholieke kerkenbouw van die tijd. Aan de buitenkant was het ontwerp sober expressionistisch. Het interieur is echter uitbundiger en kleurrijker met invloeden van de art deco. Kenmerkend zijn het gebruik van baksteen en siermetselwerk. Voor de felgekleurde bakstenen werden hier niet geglazuurde bakstenen gebruikt, maar gekleurd glas uit de Glasfabriek Leerdam. Typerend zijn de paraboolbogen, die in het hele ontwerp terugkomen.
# De cypressen

De cypressen is een schilderij van de Nederlandse schilder Vincent van Gogh. Hij schilderde het werk in juni 1889 en nam het nogmaals onder handen in februari 1890. Het is geschilderd in olieverf op doek en meet 92 bij 73 cm.
In juni 1889 richtte Van Gogh zich op de cipressen in de korenvelden rond Saint-Rémy. Hij schilderde twee doeken, waarvan hij de in zijn ogen best geslaagde versie naar zijn broer Theo zond; de andere hield hij zelf.
Nadat het doek bijna een jaar in zijn atelier in Saint-Rémy had gestaan, kreeg Van Gogh in februari 1890 een enthousiast artikel over het doek onder ogen, afkomstig van de Franse kunstcriticus Gabriel-Albert Aurier. Van Gogh wilde iets terugdoen en besloot om het doek - nadat hij het eerst weer onder handen had genomen - aan Aurier cadeau te doen.
In 1914 deden Auriers erfgenamen afstand van het doek ten gunste van Helene Kröller-Müller; het doek behoort tot op de dag van vandaag tot de collectie van het Kröller-Müller Museum.