OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Staatsrecht

Het staatsrecht, grondwettelijk recht of constitutioneel recht is het recht inzake de staat als organisatorisch verband. Het heeft betrekking op de organen van de staat, op de instelling ervan, hun bevoegdheden, hun verhouding tot elkaar en die tot de burgers.
Het staatsrecht is een onderdeel van het publiekrecht.
In zekere zin zou men kunnen zeggen dat het bestuursrecht of administratief recht ondergeschikt is aan het staatsrecht, omdat het bestuursrecht beschrijft hoe organen de bevoegdheden die hen krachtens staatsrecht zijn toebedeeld kunnen gebruiken. Meer verdedigbaar is de opvatting dat het bestuursrecht beperkter is in de zin dat het betrekking heeft op het recht betreffende de uitvoerende macht. Alsmede dat bestuursrecht focust op het recht tussen burgers en overheid

## Geschiedenis

De geschiedenis van het staatsrecht vangt wat betreft de westerse wereld aan in Griekenland, waar in wetgeving werd vastgelegd hoe de besluitvorming van de polis (=de stadstaat) diende te gebeuren.
Belangrijk zijn ook de ontwikkelingen in het Romeinse Rijk.
Het moderne staatsrecht komt op in de renaissance, als in Europa steeds meer centralisatie plaatsvindt in het openbaar bestuur.

## Functies van het staatsrecht

Er kunnen drie functies van het staatsrecht onderscheiden worden: de constituerende functie, de attribuerende functie en de regulerende functie.

### Constituerende functie

De constituerende functie kan omschreven worden als het instellen van ambten. Bijvoorbeeld artikel 97 lid 1 van de Nederlandse grondwet: Ten behoeve van (...) is er een krijgsmacht. Met de constituerende functie worden ambten en organen in het leven geroepen.

### Attribuerende functie

De attribuerende functie kan omschreven worden als het toekennen van bevoegdheden. Het staatsrecht stelt vast welke organen met welke taken in het staatsapparaat belast zijn. Bijvoorbeeld kent artikel 81 van de Nederlandse grondwet aan regering en Staten-Generaal gezamenlijk de bevoegdheid toe wetten te maken.

### Regulerende functie

De regulerende functie kan omschreven worden als het vaststellen van de begrenzing van de staatsmacht en van de macht van verschillende organen. Deze functie van het staatsrecht is met name van belang bij constitutionalistische (en niet-absolutistische) staats- en regeringsvormen. Door de regulerende functie wordt de uitoefening van de taken die door de attribuerende functie aan de door de constituerende functie in het leven geroepen organen zijn toebedeeld, begrensd. Een voorbeeld van een bepaling met een voornamelijk regulerende functie is artikel 1 van de Nederlandse grondwet, dat een verbod van discriminatie behelst: de bevoegdheid die wet en grondwet toekennen aan wetgever, uitvoerende macht en rechter wordt altijd begrensd door dit verbod.
# Coregonus atterensis

Coregonus atterensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zalmen (Salmonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Maurice Kottelat. Het is een endemische vissoort in Oostenrijk die daar Reinanke wordt genoemd.

## Herkenning

De vis kan maximaal 40 cm lang worden. De kenmerken van deze houting die hem onderscheiden van andere soorten houting in deze wateren zijn: 21 tot 32 kieuwboogaanhangsels (in de Attersee) en 28 tot 32 in de Mondsee, verder donkere vinnen, een puntige snuit en een bijna eindstandige maar iets naar beneden gerichte bek en 73 tot 92 (gemiddeld 81) schubben op de zijlijn.

## Verspreiding en leefgebied

De vis komt alleen voor in de Attersee en de mogelijk nog in de Mondsee in Oostenrijk. Het is een vis die zich uitsluitend in open water ophoudt, boven diep (10 tot 30 m) water. De vis paait ook in open water, het viskuit wordt dicht onder het wateroppervlak afgezet boven diep water. De paai vindt in de Mondsee plaats in de winter, van eind december tot in januari, in de Attersee van februari tot half maart. De eieren zakken vervolgens naar de bodem. De volwassen vis foerageert op zoöplankton maar ook wel op ongewervelde dieren op de waterbodem.

## Status

De soort is nu schaars in de Attersee en de populatie in de Mondsee moet nader worden onderzocht. De houtingpopulaties worden nu gedomineerd door houtingsoorten die later zijn geïntroduceerd. Om deze reden staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Coregonus atterensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Kottelat, M. & Freyhof, J. 2007. Handbook of European Freshwater Fishes. Kottelat, Cornol, Switzerland. ISBN 9782839902984
* ↑ (en) Coregonus atterensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Apricaphanius baeticus

Apricaphanius baeticus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van Aphaniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Doadrio, Carmona & Fernández-Delgado als Aphanius baeticus
* ↑ (en) Apricaphanius baeticus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Doadrio, I., Carmona, J.A. & Fernández-Delgado, C. (2002) Morphometric study of the Iberian Aphanius (Actinopterygii, Cyprinodontiformes), with description of a new species. Folia Zoologica 51(1): 67–79
* ↑ Freyhof, J. and B. Yoğurtçuoğlu (2020) [ref. 37656] A proposal for a new generic structure of the killifish family Aphaniidae, with the description of Aphaniops teimorii (Teleostei: Cyprinodontiformes). Zootaxa 4810 (no. 3): 421-451
* ↑ (en) Apricaphanius baeticus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 08 2023 version. N.p.: FishBase, 2023.
# Telestes polylepis

Telestes polylepis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Steindachner.
* ↑ (en) Telestes polylepis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Telestes polylepis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Adrianus Arie van Eeten

Adrianus Arie van Eeten (Andel, 9 juli 1904 – Goes, 13 september 1982) was een Nederlands politicus van de Anti-Revolutionaire Partij (ARP).
Hij werd geboren als zoon van Roeland van Eeten (1860-1905, landbouwer) en Hendrika Abrahamina Johanna van Herwijnen (1868-1953). Zelf begon hij zijn ambtelijke loopbaan als volontair bij de gemeente Eethen en later was hij adjunct-commies in tijdelijke dienst bij de gemeente Haarlemmermeer. In 1934 werd Van Eeten burgemeester van de Zeeuwse gemeente Nieuwerkerk. Daarnaast was hij vanaf 1950 gedurende twintig jaar lid van de Provinciale Staten van Zeeland. De gemeenten Nieuwerkerk, Oosterland en Ouwerkerk fuseerden in 1961 tot de gemeente Duiveland waarvan hij tot zijn pensionering in 1969 de burgemeester was.
Nadat zijn partijgenoot I.A. Diepenhorst in 1965 minister van Onderwijs en Wetenschappen was geworden werd Van Eeten tussentijds lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Hij zou vier jaar Eerste Kamerlid blijven.
Van Eeten overleed in 1982 op 78-jarige leeftijd.
* Biografisch Portaal: 25193376
* Parlement.com: vg09ll0b9wxt
# Cyril Riley

Cyril Riley (Lake Cargelligo, 1997), beter bekend onder zijn artiestennaam Cyril, is een Australisch dj en muziekproducent gespecialiseerd in house en dance. Hij brak in 2023 door met zijn single Stumblin' In, een remix van het gelijknamige nummer van Chris Norman en Suzi Quatro.

## Biografie

Riley groeide op in Lake Cargelligo in New South Wales, Australië. In zijn tienerjaren was hij woonachtig in Townsville. Riley speelde gitaar, piano, drums en begon in zijn late tienerjaren met het produceren van muziek. Naar eigen zeggen ging Riley door periodes van dakloosheid en drugsverslaving. Ook werkte hij in een boerderij, maar zijn passie lag bij het produceren van muziek. Riley ging naar de Charles Darwin Universiteit.
In 2021 begon Riley onder de artiestennaam Cyril in Darwin met het remixen van bekende nummers op verschillende platforms. Zo remixte hij de singles Escape (The Piña Colada Song) van Rupert Holmes en Let Me Love You van Mario tot deephouse tracks.
In 2023 remixte Cyril de single "Stumblin' In" van Chris Norman en Suzi Quatro. Het nummer ging viraal op TikTok. Onder andere de spelers van FC Bayern München gebruikten het nummer voor een TikTok video. Ook in de hitlijsten van diverse Europese landen werd Stumblin' In een grote hit, waaronder Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Verenigd Koninkrijk. In de Nederlandse Top 40 stond Stumblin In zes weken op de eerste plaats. Daarnaast werd het nummer in Nederland in april 2024 het meest gedraaide nummer op de radio. Cyril bracht kort na Stumblin In' een remix uit van Disturbed's cover van The Sound of Silence van Simon & Garfunkel. Ook deze single haalde de hitlijsten in meerdere landen. In de Nederlandse Top 40 werd de tweede plaats bereikt.

## Discografie
### Ep's

| Jaar | Titel |
| 2024 | From Down Under |
| 2024 | To the World |

### Singles

| Jaar | Titel |
| 2023 | Stumblin' In |
| 2024 | The Sound of Silence (Cyril remix) |
| 2024 | Fall at Your Feet (met Dean Lewis) |
| 2024 | True (met Kita Alexander) |
| 2024 | Before I Let You Go (met MarcLo) |
| 2024 | World Gone Mad (met Robin Schulz en Sam Martin) |
| 2024 | Still Into You (met Maryjo) |
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Cyril (DJ) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 From Darwin To Deutschland, CYRIL Eyes A Bright Future: ‘There's A Lot Of New Music Coming’. The Music (4 juli 2024). Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ (de) Neu im besten Mix: CYRIL - Stumblin In. Radio Euskirchen. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* 1 2 (de) CYRIL - "Stumblin’ In". WDR (12 januari 2024). Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ (de) CYRIL - Stumblin' In. Radio Gong. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ Stumblin' In - Cyril. Nederlandse Top 40. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ ‘Stumblin’ In’ van Cyril in april het meest gedraaid op de Nederlandse radio. Radiowereld (2 mei 2024). Geraadpleegd op 11 januari 2025.
* ↑ The Sound Of Silence - Cyril Remix - Disturbed. Nederlandse Top 40. Geraadpleegd op 11 januari 2025.
# Goudharder

De goudharder (Chelon aurata) is een straalvinnige vis uit de familie van harders (Mugilidae), orde baarsachtigen (Perciformes). De vis komt voor in het noordoosten en het oosten van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee. De goudharder werd in 1810 als Mugil auratus voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Antoine Risso.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2008.

## Beschrijving

De volwassen goudharder is meestal rond de 30 centimeter en kan een lengte bereiken van 59 centimeter. De vis heeft twee rugvinnen en één aarsvin. De eerste rugvin telt 4 stekels, de tweede rugvin heeft één stekel en 7 tot 9 vinstralen, de aarsvin telt 3 stekels. De vis is vaak ook te herkennen aan een oranje/goudkleurige stip op de kieuwdeksel(s).

## Leefwijze

De goudharder is een zout- en brakwatervis die voorkomt in gematigde wateren. De soort is voornamelijk te vinden in kustwateren op een diepte van maximaal 10 meter. Jonge goudharders voeden zich met zoöplankton. Volwassen vissen foerageren op de bodem waar zij leven van organisch afval, kleine algen en kleine bodemorganismen.

## Verspreiding

De goudharder komt vooral voor in de Middellandse Zee, meestal in ondiep en brak water, zoals havens, walkanten, lagunes, jachthavens, enz. Vroeger dacht men dat deze vis uiterst zeldzaam was in het kustwater van de Lage Landen. Bij nadere beschouwing van museumexemplaren bleek een als dunlipharder gedetermineerde goudharder al in 1939 in Zeeland gevangen te zijn. Sinds de jaren 1980 wordt duidelijk dat jonge goudharders niet zeldzaam zijn in de Scheldemonding en de Waddenzee.

## Relatie tot de mens

De vis is voor de beroepsvisserij van weinig belang. De vis is wel populair bij zeehengelaars.
* 1 2 (en) Goudharder op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ H.Nijssen & S.J. de Groot, 1987. De vissen van Nederland. KNNV uitgeverij Utrecht/Zeist
* ↑ soortbeschrijving op website Sportvisserij Nederland.
* Foto's van deze soort op FishBase
* Liza aurata op FishBase
# Felix zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst

Felix Friedrich-Karl Michael Maria Fürst zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst (Heilbronn, 12 maart 1963) is sinds 6 juni 2017 de 10e vorst en hoofd van de hoogadellijke en ebenbürtige tak Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst uit het Huis Hohenlohe. Als vorst en hoofd van het huis voert hij het predicaat Doorluchtigheid.

## Biografie

Hohenlohe werd geboren als zoon Hubertus Prinz zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst (1935), ingenieur, en Adelheid Freiin von Ow (1937). Hij was de kleinzoon van Friedrich Fürst zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst (1908-1982), 8e vorst van Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst, en de oomzegger van zijn voorganger als vorst en hoofd van de tak Friedrich Fürst zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst (1933-2017), broer van zijn vader. Hij behaalde diploma's als ingenieur en als koopman en is reserveluitenant. Hij trouwde in 1994 met de Amerikaanse Barbara Ross Dabney (1966), dochter van prof. dr. Ross Hutcheson Dabney (1934-2014), hoogleraar Engelse letterkunde, met wie hij zes kinderen kreeg, onder wie de Erbgraf Konrad (1995).
* Gothaisches genealogisches Handbuch 7 (2018), p. 277-278.
# Chondrostoma variabile

Chondrostoma variabile is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Yakovlev.
* ↑ (en) Chondrostoma variabile op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Chondrostoma variabile. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Knooppunt Hoogeveen

Het Knooppunt Hoogeveen is een Nederlands verkeersknooppunt voor de aansluiting van de autosnelwegen A28, A37 en de N48, vlak bij Hoogeveen. Het knooppunt is een voorbeeld van een volledig klaverblad.
In 1981 is knooppunt Hoogeveen geopend als klaverbladknooppunt. Opvallend aan het knooppunt is dat men moet afslaan om de A28 te volgen. Richting oosten gaat de A28 over in de A37 naar Emmen, en richting zuiden in de N48 naar Ommen.

## Richtingen knooppunt

Aansluitende wegen :
| | richting Hoogeveen / Assen / Groningen | |
| richting Meppel / Zwolle / Amersfoort / Utrecht | | richting Hoogeveen-Oost / Emmen / Meppen (D) |
| | richting Zuidwolde / Ommen | |
Almere · Amstel · Arnestein · Assen · Azelo · Badhoevedorp · Bankhoef · Batadorp · Beekbergen · Benelux · Beverwijk · Bodegraven · Boterdiep · Buren · Burgerveen · Coenplein · De Baars · De Hoek · De Hogt · De Nieuwe Meer · De Poel · De Punt · De Stok · Deil · Diemen · Drachten · Drie Klauwen · Eemnes · Ekkersweijer · Emmeloord · Empel · Euvelgunne · Everdingen · Ewijk · Galder · Gooimeer · Gorinchem · Gouwe · Grijsoord · Hattemerbroek · Heerenveen · Hellegatsplein · Het Vonderen · Hintham · Hoevelaken · Hofvliet · Holendrecht · Holsloot · Hoogeveen · Hooipolder · IJmuiden (niet officieel) · Joure · Julianaplein · Kerensheide · Kethelplein · Klaverpolder · Kleinpolderplein · Kooimeer · Kruisdonk · Kunderberg · Lankhorst · Leenderheide · Lunetten · Maanderbroek · Markiezaat · Muiderberg · Neerbosch · Noordhoek · Ommedijk · Oud-Dijk · Oudenrijn · Paalgraven · Princeville · Prins Clausplein · Raasdorp · Reitdiep · Ressen · Ridderkerk · Rijkevoort · Rijnsweerd · Rottepolderplein · Rozenburg · Sabina · Sint-Annabosch · Stelleplas · Slufter · Ten Esschen · Terbregseplein · Tiglia · Vaanplein · Valburg · Velperbroek · Velsen · Vlaardingen · Vught · Waterberg · Watergraafsmeer · Werpsterhoek · Westerlee · Ypenburg · Zaandam · Zaarderheiken · Zonzeel · Zoomland · Zuidbroek · Zurich Geplande knooppunten: De Liemers · Zestienhoven Voormalige knooppunten: Bocholtz · Ekkersrijt · Europaplein (Groningen) · Europaplein (Maastricht) · Lindenholt
# Peledmarene

De peledmarene (Coregonus peled) is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zalmen (Salmonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1789 door Johann Friedrich Gmelin (1748–1804).

## Kenmerken

De afmetingen van deze soort marene (of houting) zijn tot 40–55 cm in lengte, gewicht tot 2,5–3 kg, zelden 4–5 kg. De peledmarene is gemakkelijk van andere soorten houtingen binnen het verspreidingsgebied te onderscheiden door zijn eindstandige bek, waarvan de bovenkaak slechts iets langer dan de onderkaak is. De vis is zilverwit van kleur met een donkergrijze rug, donkerder dan bij andere houtingen, met op de kop en de rugvin kleine zwarte puntjes. Het aantal kieuwboogaanhansels bedraagt meestal tussen de 53 en 65. Het lichaam is tamelijk hoog en zijdelings samengedrukt. Ook daarin onderscheidt de vis zich van andere houtingsoorten.

## Verspreiding en leefgebied

De peledmarene komt voor in meren en rivieren. De vis komt voor in heel Siberië in de stroomgebieden van de Noordelijke IJszee van de Mezen naar de Kolyma, en in het bekken van de Amoer. De vis voedt zich met kleine schaaldieren en heeft commerciële waarde. Hij wordt kunstmatig gekweekt en vormt vaak hybriden met andere houtingsoorten. De nakomelingen van gekweekte houtingen worden uitgezet in diverse meren en plassen in Rusland en Oost-Europa.
De vis komt niet voor in zee en vermijdt in de regel stromend water. De peledmarene paait in meren. Deze kenmerken hebben de vis tot een geliefde kweekvis en vijvervis gemaakt. De paaitijd valt in het najaar, september-december, wanneer het eerste ijs op het water verschijnt, meestal op keizelgrond. Er worden 50.000 tot 80.000 eieren gelegd met een doorsnede van 1,5 mm. De ontwikkeling tot een volwassen vis neemt 6-7 maanden in beslag. De levensduur is beperkt tot 8-11 jaar.

## Status

Er zijn geen schadelijke invloeden op het voorkomen van populaties van de peledmare, daarom staat de soort op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd in beoordelingsjaar 2008.
* 1 2 (en) Peledmarene op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Coregonus peled. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Пелядь op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Kottelat, M. & Freyhof, J. 2007. Handbook of European Freshwater Fishes. Kottelat, Cornol, Switzerland. ISBN 9782839902984
# Knipowitschia panizzae

Knipowitschia panizzae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Verga.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2010.
* 1 2 (en) Knipowitschia panizzae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Knipowitschia panizzae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Romanogobio elimeius

Romanogobio elimeius is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Kattoulas, Stephanidis & Economidis.
* ↑ (en) Romanogobio elimeius op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Romanogobio elimeius. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Ambrosius Hubrecht

Ambrosius Arnold Willem Hubrecht (Rotterdam, 2 maart 1853 - Utrecht, 21 maart 1915) was een Nederlandse hoogleraar aan de Medische Faculteit van de Rijksuniversiteit Utrecht; zijn werkterrein betrof de zoölogie (dierkunde) en vergelijkende anatomie. Zijn vader Paul François Hubrecht (niet te verwarren met zijn gelijknamige zoon en overgrootvader) was secretaris-generaal van Binnenlandse Zaken en gezamenlijk met de ambtenaar Victor de Stuers stonden ze aan de wieg van de heropleving van staatssteun aan kunst en wetenschappen in de jaren na de Frans-Duitse Oorlog.
Hubrecht richtte zich op anatomie en embryologie. In zijn ambtswoning aan het Janskerkhof te Utrecht werd - bij zijn leven - het Laboratorium voor Anatomie/Embryologie en het Anatomisch Museum gehuisvest. Na zijn dood deed zijn voormalige woning dienst als het Hubrecht-Laboratorium (vanaf 1916).
Hubrecht correspondeerde vanaf 1882 met Charles Darwin, de grondlegger van de evolutietheorie. De briefwisseling is bewaard gebleven en aanwezig op het Hubrecht Instituut, het onderzoeksinstituut voor ontwikkelingsbiologie van de KNAW in Utrecht dat naar Hubrecht is vernoemd.
Gedurende zijn leven heeft Hubrecht een grote collectie embryonaal materiaal van zoogdieren aangelegd, voornamelijk afkomstig uit het voormalige Nederlands-Indië. In de loop der jaren zijn hier ook andere belangrijke soortgelijke collecties uit het buitenland aan toegevoegd. De collectie is voor studie beschikbaar in het Museum für Naturkunde in Berlijn dat onderdeel uitmaakt van de Humboldt-Universität.
Hubrecht werd ook internationaal als een groot geleerde erkend, hij ontving zes eredoctoraten (St Andrews, Princeton, Cambridge, Glasgow, Giessen, Dublin). Voorts werd hij in 1883 benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, (KNAW) en van vele buitenlandse academische en wetenschappelijke genootschappen. Vanaf 1893 was hij redacteur van tijdschrift De Gids.
Een aantal cultuur-historische onderdelen worden tentoongesteld in het Universiteitsmuseum Utrecht.
# Economidichthys pygmaeus

Economidichthys pygmaeus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Holly.
* ↑ (en) Economidichthys pygmaeus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Economidichthys pygmaeus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Vrouwkenshoekkreek

De Vrouwkenshoekkreek is een kreek in het Meetjeslands krekengebied ten noorden van de Oost-Vlaamse plaats Sint-Laureins.
De kreek maakt onderdeel uit van een groter krekensysteem dat ook de Blokkreek omvat.
Hoewel het een waardevolle kreek was, werd deze in de jaren '50 van de 20e eeuw opgevuld met sediment dat afkomstig was van het uitbaggeren van het nabijgelegen Leopoldkanaal. Hiermee verdween het bijzondere biotoop en vond men slechts grasland op de plaats waar eens de kreek lag.
In de jaren '90 van de 20e eeuw werd het terrein aangekocht door Natuurpunt en vanaf 2009 vonden herstelwerkzaamheden plaats waarbij onder meer de verbinding werd hersteld met de op Nederlands gebied (ten zuiden van Sint Kruis) gelegen Blokkreek, welke eveneens een hersteloperatie had ondergaan.
In 2012 waren de herstelwerkzaamheden voltooid. Naast de functie van natuurgebied kan het systeem ook als waterberging worden ingezet.