OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gideon

Gideon kan verwijzen naar:
* Gideon (Bijbel), een rechter uit het boek Richteren
* Gideon (Boek van Mormon), een figuur uit het Boek van Mormon
* Gideons International, een internationale stichting ter bevordering van het verspreiden van bijbels
* Gideon (album), een album uit 1980 van Kenny Rogers
* Gideon (Charmed), een personage uit de televisieserie Charmed
* Gideon (Marvel), een superschurk uit Marvel Comics
* Uitgeverij Gideon, Nederlandse uitgeverij
* Thorsten Gideon (1957), Duits golfprofessional
* Gideon (1971), televisiefilm van George Schaefer met Peter Ustinov en José Ferrer
* Gideon (Missouri), een plaats in de Amerikaanse staat Missouri
* Gideon (band), een Amerikaanse metalband
* Gideon (buurtschap), voormalige buurtschap in Groningen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gideon en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tenerian

Het Tenerian is een neolithische cultuur die bloeide in de Sahara van ongeveer 5200–2500 v.Chr. Dit was tijdens het Holoceen subpluviaal, een vochtige periode van de Sahara, en het begin van de huidige droge periode.
Menselijke resten uit deze cultuur werden voor het eerst gevonden in het Aïr-gebergte in 1960 en later, in 2000, op een plaats genaamd Gobero, gelegen in de Ténéréwoestijn in Niger.
Op de Gobero-vindplaats werden twee verschillende culturen ontdekt: de Tenerian en de Kiffian-cultuur. De Kiffiërs gingen vooraf aan de Teneriërs en verdween ongeveer 6200 v.Chr., toen de Sahara opnieuw erg droog werd. De woestijn bleef droog tot ongeveer 5.200 v.Chr. de regen terugkeerde, en de vroegste bewijzen van de Teneriërs verschijnen.

## Cultuur

De Teneriërs waren naast vissers en jagers ook de eerste veeherders in de Sahara. Ze introduceerden de eerste schapen en runderen in de Sahara, welke zij afbeelden in rotstekeningen. Bewijzen voor het verbouwen van graan zijn ook gevonden. Ze gebruikten met putjes gedecoreerd keramiek en gereedschappen van groen vulkanisch steen.
De Teneriërs begroeven hun doden met grafgiften zoals sieraden gemaakt van nijlpaardtanden en keramische potten gedecoreerd met putjespatronen. Een interessante vondst is een drievoudige begrafenis, gedateerd op 3.300 v.Chr., van een volwassen vrouw en twee kinderen, op basis van hun gebit geschat als vijf en acht jaar oud, in omarming. Pollenresidu geeft aan dat ze werden begraven op een bed van bloemen. De drie stierven waarschijnlijk binnen een etmaal van elkaar, maar hun skeletten laten geen duidelijk trauma zien (zij stierven niet door geweld) en zij zijn zo uitgebreid begraven - onwaarschijnlijk bij een plaag - dat de oorzaak van hun dood een mysterie is.
Analyse van de skeletten laat zien dat de Teneriërs zeer verschillend van de voorafgaande Kiffiërs waren. Ze waren kleiner en lichter gebouwd, met smalle, hoge fijngebouwde schedels zeer verschillend van de uitgesproken robuste Kiffiërs. Ook waren ze niet gerelateerd aan de moderne inwoners van de regio, en hadden meer overeenkomsten met mensen uit de oostelijke Sahara.

### Megalieten

Vanaf het 6e millennium v.Chr. werden grafmonumenten voor runderen opgericht. Gedurende het 4e millennium v.Chr. verspreidde het megalithisme zich door de Fezzan.
Met het verslechteren van het klimaat verschoof de veehouderij van runderen naar geiten en schapen. Pas na 3.000 v.Chr. werden de eerste tumuli voor menselijke begrafenissen opgericht. De bevolking moest zich geleidelijk terugtrekken tot plaatsen met beschikbaar water. De oasecultuur van de Garamanten ontstond.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tenerian culture op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* The burials at Gobero
* ↑ Rock art and cultural responses to climatic changes in the central Sahara during the Holocene. Gearchiveerd op 4 maart 2016. Geraadpleegd op 31 januari 2013.
# Bruggen ('s-Hertogenbosch)

Bruggen is een voormalige buurtschap in de gemeente 's-Hertogenbosch, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het is tevens een straat in Rosmalen die zijn naam ontleent aan de buurtschap. De buurtschap heeft de postcodereeks 5243.
De buurtschap Bruggen bestond vroeger uit niet meer dan een paar boerderijen. Doordat Rosmalen ging uitbreiden, is Bruggen geheel geïntegreerd in Rosmalen, en is er geen losstaande buurtschap meer.
Bij Bruggen is te zien waar vroeger de oude winterdijk lag, ter bescherming tegen de overstromende Maas, ongeveer zes kilometer verder noordelijk. In Rosmalen zijn nog twee stukjes oude winterdijk bewaard gebleven. Eén daarvan ligt waar het gehucht Bruggen zich bevindt. Het andere stukje is een paar honderd meter verderop, waar de straat Bruggen overgaat in de Schoolstraat. Ook natuurgebied de Heinis in 's-Hertogenbosch en de straat Heinis in Rosmalen zijn een stuk oude winterdijk.
Bij de buurtschap Bruggen bevindt zich ook nog een van de weinige onverharde wegen in de bebouwde kom van Rosmalen. De boerderijen van de buurtschap Bruggen staan er nog steeds.
Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Nieuw Acht

Nieuw Acht is een voormalige buurtschap in de gemeente Eindhoven in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De buurtschap lag in het noordwesten van de gemeente.
In de loop van de laatste decennia van de 20e eeuw zijn in het gebied grote bedrijventerreinen gekomen en is de buurtschap geheel verdwenen. Deze bedrijventerreinen hebben namen als Nieuw Acht en Mispelhoef.
Tegenwoordig ligt het gebied Nieuw Acht ingeklemd tussen de spoorlijn, de Anthony Fokkerweg, de Oirschotsedijk en de Mispelhoefstraat. Hoewel in het verleden allerlei plannen voor woningbouw werden ontwikkeld, waaronder dat van 1963 dat voorzag in de bouw van 3000 woningen met maar liefst twee winkelcentra en drie R.K. kerken werd het later geheel door een bedrijventerrein ingenomen.
* ↑ ANWB Topografische Atlas Noord-Brabant (2005) - kaart 117 157-387 ISBN 90-18-02128-8.
* ↑ Acht digitaal
Centrum: Binnenstad · De Bergen · Fellenoord · Universiteitsterrein Gestel: Oud-Gestel · Oud Kasteel · Rozenknopje Stratum: Oud-Stratum · Kortonjo · Putten Strijp: Oud-Strijp · Halve Maan · Meerhoven Tongelre: Oud-Tongelre · De Laak · Doornakkers Woensel-Noord: Ontginning · Achtse Molen · Aanschot · Dommelbeemd Woensel-Zuid: Oud-Woensel · Erp · Begijnenbroek Dorpen: Acht  Buurtschappen: Bokt · 't Coll · Gennep · Heistraat · Nieuw Acht · buurt Riel/ buurtschap Riel · Sliffert · Urkhoven Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Rijksbeschermd gezicht Bergen

Gezicht Bergen is een van rijkswege beschermd dorpsgezicht in Bergen in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De procedure voor aanwijzing werd gestart op 12 december 1984. Het gebied werd op 26 oktober 1990 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 3,2 hectare.
Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.
# Johannes Jacobus Nieuwenhuijsen

Johannes Jacobus Nieuwenhuijsen (Den Haag, 15 januari 1885 – Bergen (NH), 12 september 1955) was een Nederlands politicus.
Hij werd geboren als zoon van Johannes Cornelis Nieuwenhuijsen (1848-1918; spiegelmaker) en Neeltje de Ronde (*1856). Hij deed ambtelijke ervaring op bij de gemeentesecretarie van Vrijenban en ging daarna als ambtenaar werken bij de gemeente 's-Gravenzande. Midden 1912 werd Nieuwenhuijsen de burgemeester van Limmen. Hij ging daar begin 1950 met pensioen en overleed in 1955 op 70-jarige leeftijd.
# Jean Berlemont

Jean Berlemont (Anderlecht, 18 augustus 1901 - Brussel, 11 april 1937) was een Belgisch politicus voor de PCB.

## Levensloop

Berlemont was de zoon van een machinist en ging zelf aan de slag als smidsknecht.
Hij behoorde tot de sociaaldemocratische vakbond van metaalarbeiders en kwam daar in aanraking met het communisme. In 1927 werd hij actief in de communistische partij PCB, op een moment dat de spanningen tussen aanhangers van Jozef Stalin en de aanhangers van Lev Trotski in de partij hoog opliepen. Berlemont werd hoofdredacteur en beheerder van La Vie Syndicale, de krant van de communistische vakbond Opposition syndicale révolutionnaire (OSR). Om die reden werd Berlemont uit de sociaaldemocratische metaalarbeidersvakbond gezet.
Op het vijfde congres van de PCB werd Berlemont in 1931 verkozen als lid van het Centraal Comité en de PCB financierde voor hem een opleiding aan de Internationale Leninschool in Moskou, die hij volgde van 1931 tot 1932. Aldaar was zijn pseudoniem Jean Van Huffel. Na zijn terugkeer naar België werd hij permanent vakbondsafgevaardigde bij OSR. Na de hervorming van de communistische partij werd hij in april 1935 aangesteld tot lid van het Politiek Bureau van de PCB, waar hij instond voor het onderhouden van de relaties met de communistische vakbonden.
Hij werd daarnaast de eerste directeur van het communistisch nieuwsblad La Voix du Peuple, dat op 1 oktober 1936 het licht zag. Na het overlijden van de communistische leider Joseph Jacquemotte later die maand gold hij als de aanvoerder van de communistische pers. In La Voix du Peuple voerde Berlemont campagne voor onder andere de invoering van een verplichte algemene werkloosheidsverzekering, onder de verantwoordelijkheid van de vakbonden, en een vermindering van het aantal werkuren en de verbetering van de arbeidsvoorwaarden voor mijnwerkers.
Bij de verkiezingen van 24 mei 1936 werd Berlemont bovendien verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel. In de Kamer bekritiseerde hij de lage wedden van staatsambtenaren en het koloniaal beleid in Belgisch-Congo.
Binnen de communistische partij werd Berlemont een beloftevolle toekomst toegedicht, maar zijn vroegtijdige overlijden verhinderde dit. In maart 1937 werd hij ernstig ziek opgenomen in het Sint-Pietersziekenhuis in Brussel, waar hij een maand later op amper 35-jarige leeftijd stierf.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* ↑ Fiche Jean Berlement; Le Maitron. Dictionnaire biographique; Paris; 2006
* ↑ RIKIR, Milou; Les parlementaires et ministres communistes et apparentés au sein du Parlement et du Gouvernement du Royaume de Belgique, classés par législature et par assemblée (1924-1985) (p.7); CArCoB; 2012. Gearchiveerd op 1 januari 2023.
# Hendrik I van Robbroek

Hendrik I (Mechelen, 1318) ridder van Robbroek was tijdens de eerste helft van de 14e eeuw schepen en rentmeester van het Land van Mechelen.

## Afkomst

Hendrik I van Robbroek is een telg van het huis van Robbroe(c)k, een oud Brabants riddergeslacht. Oorspronkelijk waren zij heren van Merchtem en Steenhuffel, maar weken later uit naar de stad Mechelen waarbij meerdere leden van het geslacht aangesteld werden als schepenen en rentmeesters van het Land van Mechelen.

## Van deken tot rentmeester van het Land van Mechelen

Hendrik van Robbroek zou als eerste toetreden tot de Mechelse schepenbank, waar hij later rentmeester zou worden. Op basis van voorlopige bronnen wordt hij beschouwd als stamvader van het huis van Robbroek omdat de voorgeschiedenis van het geslacht echter beperkt is in bronnen.
Hij zou starten als lakenhandelaar waarbij hij snel doorgroeit als deken van de lakenhandelaars. Hierdoor kwam hij in contact met de bestuurlijke elite van de stad Mechelen. Hendrik I van Robbroek verkocht in 1318-1319 een kostbaar scharlaken aan de stad Mechelen, die het op hun beurt schonk aan de Hertogin van Brabant: Maria van Évreux.
Voor 1331 werd Hendrik I van Robbroek als eerste van het geslacht door Floris Berthout aangewezen als rentmeester van het Land van Mechelen. In 1355 stierf de toenmalige hertog van Brabant, Jan III van Brabant. Hij liet zijn hertogdom over aan zijn drie dochters die getrouwd waren met de hertog van Luxemburg, de hertog van Gelre en de graaf van Vlaanderen. Dit zorgde ervoor dat er een onderlinge strijd plaatsvond over het eigendom van het Hertogdom Brabant wat uitmondde in de Brabantse Successieoorlog. Hierdoor vielen de Vlamingen Mechelen binnen op 20 augustus 1356, dit in navolging van de slag bij Scheut. Hendrik en zijn neef Jan II van Robbroek zouden een verdrag sluiten samen met de andere Mechelse patriciërs waarin zij graaf Lodewijk van Male en dus het Graafschap Vlaanderen openlijk steunen als de nieuwe hertog van Brabant.
# Luc Verbeke

Luc Verbeke (Wakken, 24 februari 1924 - Waregem, 30 september 2013) was een Vlaams dichter, auteur en stichter van het Komitee voor Frans-Vlaanderen (KFV). Hij werkte onder meer ook mee aan de Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.

## Levensloop

Luc Verbeke woonde sedert zijn huwelijk met Maria Bossuyt in 1951 in Waregem. Hij was, na zijn studies aan de Normaalschool van Torhout, achtereenvolgens onderwijzer en schoolhoofd tot 1975, schooldirecteur tot 1984 en dioscesaan inspecteur tot hij in 1989 op rust ging.
In 1947 stichtte hij, met André Demedts het Komitee voor Frans-Vlaanderen. Hij was gedurende een halve eeuw daarvan de secretaris en drijvende kracht. Van 1997 tot 2001 was hij voorzitter van KFV, nadien erevoorzitter.
Luc Verbeke is auteur van heel wat publicaties over Frans-Vlaanderen, onder meer het boek Vlaanderen in Frankrijk (1970), gebaseerd op een jarenlange artikelenreeks in het tijdschrift Ons Erfdeel, en de brochure De Nederlanden in Frankrijk en het Komitee voor Frans-Vlaanderen. Hij was ook hoofdauteur van het jubileumboek 1947-1997 over een halve eeuw KFV-werking voor en in Frans-Vlaanderen. Hij was in 1973 stichter van het driemaandelijkse tijdschrift KFV-mededelingen en tot 1997 uitgever en hoofdredacteur ervan.

## Publicaties

Luc Verbeke publiceerde negen poëziebundels:
* Gezangen in de deemstering (1951)
* Van donker naar licht (1965)
* Nescio Quid (1978)
* Terugblik (1994)
* Ik leef in taal en tijd, Herfst- en Nieuwjaarsgedichten (2004).
* Van Morgenlicht tot avondzon (2005)
* Terugblik. Een keuze uit gedichten van vroeger en nu (1944-1994), (1994).
* Gedichten voor Maria, (2013)
Daarnaast verschenen:
* Vlaanderen in Frankrijk, 1970

## Eerbetoon

Luc Verbeke werd onderscheiden met onder meer:
* de Visser-Neerlandiaprijs (1965);
* de eerste André Demedtsprijs (1970);
* het lidmaatschap van de Europese Eresenaat (1980);
* het lidmaatschap van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde (Leiden, 1985);
* de dr. F. A. Snellaertprijs in 1994;
* de Remi Pirynsprijs in 2004.
Hij werd voorts ook Ridder in de Orde van Oranje-Nassau (1989) en was ridder in de ludieke Orde van 't Manneke uit de Mane.

## Literatuur

* Raf SEYS, Luc Verbeke, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel I, Torhout, 1984.
* Pieter-Jan VERSTRAETE, Luc Verbeke, VWS-cahiers nr. 125, 1987.
* Nele BRACKE, Luc Verbeke, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, 1998.
* Afscheid van Luc Verbeke op 'Ons Erfdeel'
# Georges Dupont

Georges Alfred Casimir Arthème Dupont (Tienen, 8 april 1904 - Etterbeek, 20 januari 1982) was een Belgisch bestuurder en politicus voor de Liberale Partij.

## Levensloop

Dupont was burgerlijk ingenieur en algemeen secretaris van de Suikerraffinaderij van Tienen.
Dupont was tijdens het begin van de Tweede Wereldoorlog een tijdlang waarnemend burgemeester van Tienen. Hij werd vervangen door de VNV-er Marcel Engelen. In 1945 werd hij aangesteld als burgemeester van Tienen in opvolging van Charles De Jaegher, een mandaat dat hij uitoefende tot in 1955 toen hij om gezondheidsredenen ontslag nam.. Hij werd opgevolgd door Edgar Rowie.
* ↑ Register van de burgerlijke stand van de stad Tienen; geboorteakte 113; 9 april 1904
* ↑ Profiel van Georges Alfred Casimir Arthème Dupont; familiegeschiedenis van Andre Depre; Geneanet. Gearchiveerd op 14 juli 2023.
* 1 2 3 (fr) VAN UFFELEN Jacques; Souvenirs d'un militant liberal. Gearchiveerd op 10 december 2022.
* ↑ GILLIS Emie; De suikerfabriek en de Liberale Partij te Tienen; website Marc Jubin; 24 juni 1988
* ↑ liberale burgemeesters in Tienen; website Marc Jubin
* ↑ VRANCKEN Lutgart; Vanden Bossche of Kronacker; De ReenSteen; mei 2018
# Frederik Verstegen

Frederik Verstegen (Den Helder, 4 februari 1907 – Uitgeest, 19 december 1972) was een Nederlands burgemeester van de VVD.
Na enkele jaren gewerkt te hebben bij het bedrijf van zijn vader werd Verstegen in 1928 volontair bij de inspectie van de gemeentelijke belastingen in zijn geboorteplaats. Vervolgens maakte hij carrière bij de gemeente Den Helder waar hij in 1936 adjunct-commies 1e klas werd. In 1940 ging F. Verstegen bij de gemeente Leiden werken als hoofd-administratief ambtenaar en in 1947 volgde daar zijn benoeming tot gemeente-ontvanger. Hij werd acht jaar later in Leiden ook directeur van de Dienst Kasbeheer en Kredietwezen (DKK). Midden jaren 60 was hij gemeenteraadslid en wethouder in Bergen. Vanaf eind 1967 was hij enige tijd waarnemend burgemeester van Vinkeveen en Waverveen en in 1969 werd Verstegen burgemeester van Westzaan. Na zijn pensionering in 1972 bleef hij aan als waarnemend burgemeester maar later dat jaar overleed hij op 65-jarige leeftijd.

## Familie

Verstegen werd geboren als zoon van Gerrit Johannes Hermanus Verstegen (1872-1949), sigarenmaker en later grossier, en Arendje Catharina Vink (1875-1954). Hij was getrouwd met Anna Susanna van Otteren (1906 2008) en kreeg met haar verschillende kinderen onder wie vrouwenrechtenactiviste mr. Lyda Verstegen (1936).
# Jef De Ridder

Jozef (Jef) De Ridder (11 januari 1935 - 11 januari 2007) was een Belgisch politicus voor de Volksunie en vervolgens voor de N-VA.

## Levensloop

Hij deed zijn intrede in de gemeenteraad van Dilbeek na de gemeenteraadsverkiezingen van 1976. Van 1983 tot 1988 en van 1995 tot 2000 was hij aldaar schepen. Tevens was hij in 1988 waarnemend burgemeester te Dilbeek toen partijgenoot Jef Valkeniers staatssecretaris voor het Brussels Gewest was in de regering-Martens VIII.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 was hij lijstduwer op de kieslijst CD&V-N-VA-DNA. Hij werd herverkozen met 1.317 voorkeurstemmen, maar diende voor de installatie van de nieuwe gemeenteraad zijn ontslag in.
* ↑ Jozef De Ridder overleden; De Standaard; 12 januari 2007
* ↑ Oplijsting burgemeesters en schepencolleges Dilbeek; delbaccha
* ↑ Radio Dilbeek brengt oud-burgemeesters samen; Het Nieuwsblad; 7 september 2011. Gearchiveerd op 2 september 2018.
* ↑ Resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen 2006 - Dilbeek; Documentatiecentrum de Vlaamse Rand
# Patti Valkenburg

Patti M. Valkenburg (Delft, 19 augustus 1958) is Universiteitshoogleraar Media, Jeugd en Samenleving aan de Universiteit van Amsterdam. Zij is de oprichtster van CcaM, het Onderzoekscentrum Jeugd en Media. In 2011 ontving zij voor haar werk de Spinozapremie.

## Biografie

Valkenburg begon op haar dertigste met een studie Pedagogiek aan de Universiteit Leiden waar zij twee jaar later (in 1990) cum laude afstudeerde en vier jaar later cum laude promoveerde op een proefschrift over de invloed van televisie op de fantasie van kinderen. Daarna vervolgde zij haar loopbaan aan de Universiteit van Amsterdam, waar zij in 1997 werd benoemd tot hoogleraar Jeugd en Media. Valkenburgs onderzoek is vanaf haar promotie zonder onderbreking gesteund geweest door Nederlandse en Europese financiers van wetenschappelijk onderzoek zoals de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek en de European Research Council.

## CcaM

In 2003 ontving zij een Vici-subsidie van NWO, waarmee zij CcaM, het Center for Research on Children, Adolescents, and the Media heeft opgericht. CcaM is momenteel wereldwijd het grootste wetenschappelijke onderzoekscentrum in zijn soort. In 2010 werd haar werk erkend door de European Research Council onder de vorm van een Advanced Grant van 2,5 miljoen euro. In 2011 ontving zij de Dr. Hendrik Muller Prijs van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, werd zij gekozen tot lid van de KNAW en ontving zij de Spinozapremie van NWO. De Spinozapremie, die ook de Nederlandse Nobelprijs wordt genoemd, bestaat uit een bronzen beeldje van Spinoza en een geldbedrag van 2,5 miljoen euro dat vrij aan onderzoek besteed mag worden.

## Werk

Valkenburgs specialisme is jeugd en media. Zij onderzoekt mogelijke effecten van media en technologieën op kinderen en jongeren, bijvoorbeeld van reclame, seks en geweld in de media en sociale media. Haar onderzoek is interdisciplinair. Zij maakt gebruik van verscheidene onderzoeksmethoden, zoals surveys, inhoudsanalyses, experimenten en observationele studies. Valkenburg heeft diverse modellen ontwikkeld om te begrijpen hoe en waarom media soms kleine en soms grote effecten op kinderen hebben, voor wie de effecten met name opgaan, en hoe ze tegengegaan kunnen worden. Zij heeft haar wetenschappelijke inzichten dienstbaar gemaakt aan de maatschappij. Zo stond zij aan de wieg van Kijkwijzer. Zij publiceerde onder meer Vierkante ogen (1997) en Beeldschermkinderen (2008).

## Privé

Valkenburg is getrouwd met de Leidse hoogleraar Paul van der Heijden.
# Edgar Rowie

Théophile Edgard (Edgar) Rowie (Zittert-Lummen, 29 juni 1900 - onbekend) was een Belgische politicus voor de Liberale Partij en de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang.

## Levensloop

Als schepen van Schone Kunsten in het in 1939 geïnstalleerd bestuur van Tienen was Rowie samen met toenmalig stadsarchivaris Jan Wauters de bezieler voor de oprichting van het 'Folkloristisch en Oudheidkundig Museum' in de voormalige kapel van het Tiense weeshuis. Het museum was echter geen lang leven beschoren en werd ontruimd na de bombardementen op het stedelijk gasthuis op 25 mei 1944. In 1992 kreeg het museum een opvolger met de oprichting van het stedelijk museum 'Het Toreke'.
In 1955 volgde hij Georges Dupont op als burgemeester van Tienen, een functie die hij uitoefende tot 1961 toen hij werd opgevolgd door Leon Lontie. Onder zijn bestuur werd op 12 februari 1956 de stadsreus Tiske in het bevolkingsregister ingeschreven. Vervolgens werd Rowie gedeputeerde van de provincie Brabant.
In 2015 verscheen het boek Gevallen Engelen van Paul Kempeneers. Het boek bevat een tekst opgesteld in 1944 door Edgar Rowie over de gemoedsgesteldheid van de verfranste burgerij en de collaboratie van onder andere oorlogsburgemeester Marcel Engelen tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog.
Beroepshalve was Rowie apotheker.

## Literatuur

* KEMPENEERS Paul; Gevallen Engelen (2015); ISBN 978 1 5088 6049 5
* ↑ Register van de burgerlijke stand van Zittert-Lummen; geboorteakte 29; 30 juni 1900
* ↑ THOMAS Staf; 'Het Toreke' in Tienen. Een stedelijk museum voor de eigen regio (p.35-36); Vlaanderen; 1995
* ↑ Fiche Tiske (Tienen); LECA
* ↑ De Tiense reuzenfamilie; Reuzen in Vlaanderen; 18 juni 2012
* ↑ KEMPENEERS Paul; De zusters van Anna Wielant; Oost-Brabantse sprokkels; 30 juni 1998. Gearchiveerd op 5 februari 2023.
* ↑ HONOREZ Pierre; Recente liberale geschiedenis van Tienen
* ↑ BILLEN Raymond; Boekje over Edgar Rowie en Marcel Engelen, burgemeesters in aparte tijden; Het Nieuwsblad; 1 mei 2015. Gearchiveerd op 27 juli 2021.
* ↑ Boekbespreking Gevallen Engelen; Amazon
* ↑ JUBIN Marc; Liberale burgemeesters in Tienen
# Gongylosoma scriptum

Gongylosoma scriptum is een slang uit de familie van toornslangachtigen (Colubridae), die voorkomt in Myanmar, Cambodja, India en Thailand.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gongylosoma scriptum op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Gongylosoma scriptum - Website Geconsulteerd 21 januari 2025