OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karel van Dijck

Karel van Dijck (Den Haag, 9 december 1927 - 30 juni 1995) is een Nederlands componist en dirigent.

## Levensloop

Van Dijck volgde zijn opleiding aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag, waar hij in 1951 cum laude zijn diploma klarinet behaalde. Later in 1958 studeerde hij ook HaFa-directie bij Rocus van Yperen en diplomeerde in 1962.
Hij werd solo klarinettist bij de Marinierskapel der Koninklijke Marine te Rotterdam. Als dirigent was hij werkzaam bij de "Marine Luchtvaartdienst Kapel"op vliegveld Valkenburg bij Katwijk van ...... tot 1964 en deMilitaire Kapel van Suriname in Paramaribo, waar hij sinds 1964 dirigeerde. Na zijn verblijf in Suriname werd hij voor korte tijd tweede dirigent van de Koninklijke Militaire Kapel, Den Haag. Daarna kreeg hij de muzikale leiding van Het fanfarekorps der Genie te Vught aangedragen. Later werd hij ook dirigent van de Heineken-fanfare in 's-Hertogenbosch. Hij heeft ook het orkest "Honsels Harmonie" in Honselersdijk gedirigeerd en "Harmonie Phileutonia"in Eindhoven. In de laatstgenoemde plaats gaf hij in de jaren 60 ook les aan de muziekschool.
Als componist schreef hij uitsluitend voor harmonie- en fanfareorkesten, op een Swinging fuga (1965) voor radio-orkest De Zaaiers na.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1962 Drie Inventionen (Première tijdens het Holland-Festival 1962 in het Kurhuis in Scheveningen)
* 1962 Koraal-Fantasie
* 1963 Faja Lobbi (Fantasie Lyrique)
* 1964 Introductie en Rondo
* 1966 Suite Antiqua
** Menuet
** Air
** Passepied
* 1969 Partita Capriccioso
* 1970 Fuga en Blues
* 1970 Fantasie Simplice
* 1972 Rondo Festivo
* Artillerie Lied
# Dissipatief systeem

Een dissipatief systeem of dissipatieve structuur is een open systeem dat met zijn omgeving energie en materie uitwisselt. Een dissipatief systeem is hierdoor niet in thermodynamisch evenwicht. De term dissipatieve structuur is bedacht door Ilya Prigogine, die de Nobelprijs voor Scheikunde ontving voor zijn werk hieraan.

## Beschrijving

Een van de voornaamste kenmerken van dissipatieve systemen is het spontaan optreden van anisotropie, ofwel het niet in alle richtingen gelijk zijn van hun eigenschappen als gevolg van hun interactie met de omgeving. Een ander belangrijk kenmerk is de vorming van complexe en soms chaotische structuren, waarin de deeltjes langedrachtcorrelaties vertonen. Voorbeelden van dissipatieve systemen zijn convectie (bijvoorbeeld Bénard-cellen), cyclonen, lasers (in meestal niet gewenste chaotische modi), en de Belousov-Zhabotinsky-reactie. Ten slotte is het leven zelf wellicht de meest geraffineerde vorm van een dissipatief systeem.

## Zelforganisatie in dissipatieve systemen

Ilya Prigogine onderzocht hoe dissipatieve systemen ver buiten een thermisch evenwichtstoestand zelforganiserende systemen konden ontwikkelen. Crooks en Jarzynski maakten duidelijk dat irreversibele processen dissipatieve systemen zijn met kenmerkende thermodynamische relaties met betrekking tot de productie van entropie. Zo blijkt de kans op een irreversibel proces toe te nemen afhankelijk van de toename van entropie, in verhouding tot het corresponderende reversibele proces:
    ${\frac {P_{F}(\Delta S)}{P_{R}(-\Delta S)}}=exp(\Delta S)$
Hierin is $P_{F}$ de kans op een voorwaarts irreversibele proces gedurende een bepaalde tijdsperiode en $P_{R}$ de kans op hetzelfde, maar reversibele proces in de omgekeerde tijdrichting. Zo zijn er diverse moleculaire zelf-organiserende structuren gevonden die hieraan voldoen. Op basis hiervan ontwikkelde Jeremy England de theorie dat zelfregulerende systemen door dissipatie van energie (en dus toenemende entropie in hun omgeving) een voordeel kunnen hebben bij de Darwiniaanse natuurlijke selectie. Dit werpt mogelijk een geheel nieuw licht op het ontstaan van het leven uit abiogenetische zelfreplicerende structuren.
# Station North Dulwich

Station North Dulwich is een spoorwegstation van National Rail in Southwark in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southern. Het station is Grade II listed
# Songbird (Fleetwood Mac)

Songbird is een nummer van de Brits-Amerikaanse band Fleetwood Mac. Het nummer werd uitgebracht als de zesde track op hun album Rumours uit 1977.

## Achtergrond

"Songbird" werd uitgebracht als B-kant van "Dreams", de tweede single van het album Rumours. Het is, naast "Don't Stop", "You Make Loving Fun" en "Oh Daddy", een van de vier nummers van het album die enkel door Christine McVie is geschreven. Zij zong het nummer ook regelmatig tijdens concerten van de band. Het idee voor het nummer kwam in haar op om 3 uur 's nachts. Ze schreef het hele nummer binnen een half uur en bleef het constant spelen zodat ze het de volgende ochtend op kon nemen.
Naast Christine McVie op piano en zang is Lindsey Buckingham op de akoestische gitaar het enige andere bandlid dat meespeelt op "Songbird".

## Cover van Eva Cassidy

De bekendste cover van het nummer is gemaakt door Eva Cassidy, dat na haar overlijden in 1996 uiteindelijk verscheen op haar album Eva by Heart uit 1997. Haar compilatiealbum Songbird is naar het nummer vernoemd. In 2001 kwam dit album op de eerste plaats in het Verenigd Koninkrijk en in 2009 kwam het nummer zelf binnen in de Britse hitlijsten nadat het in de talentenjacht The X Factor werd gezongen door een deelnemer. Andere artiesten die "Songbird" hebben gecoverd zijn onder anderen Willie Nelson en Melanie Doane, terwijl het nummer ook te horen was tijdens een aflevering van de televisieserie Glee.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummers met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Songbird (Fleetwood Mac) | - | - | - | - | - | - | - | - | 1620 | 398 | 399 | 479 | 515 | 604 | 589 | 500 | 553 | 92 | 216 | 235 |
| Songbird (Eva Cassidy) | 1517 | 995 | 664 | 1331 | 983 | 774 | 590 | 701 | 654 | 900 | 1059 | 1178 | 1389 | 1509 | 1613 | 1662 | 1737 | 1626 | 1563 | 1538 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering van een nummer aan.
* ↑ 2005 was het eerste jaar met een notering voor een van deze nummers.

### Evergreen Top 1000

Evergreen Top 1000 "Songbird" :
| Jaar | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 |
| Positie | - | - | - | - | - | - | - | - | 680 | 645 | 429 | 392 | 291 | 413 | 291 | 89 |
# Station Penzance

Penzance is een spoorwegstation van de National Rail in Penzance. Het is het station dat in Engeland het verste naar het westen ligt. Het is het eindstation van verschillende verbindingen, onder andere vanaf station London Paddington. Het station is eigendom van Network Rail en wordt door de Great Western Railway beheerd.
* Cornisch voor welkom in Penzance
* Overzicht, 2022
* "The terminus, Penzance Station", door Stanhope Forbes
# Višegrad

Višegrad (Servisch: Вишеград) is een gemeente (21.199 inwoners, 1991) en stadje in het oostelijk deel van de Servische Republiek in Bosnië en Herzegovina.
De stad ligt aan de rivier de Drina. De brug over de Drina, de Mehmed Paša Sokolovićbrug, stamt uit de tijd van het Osmaanse Rijk en staat sinds 2007 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

## Bosnische oorlog

In Višegrad begingen troepen van de Bosnisch-Servische leider Radovan Karadzic ernstige oorlogsmisdaden en etnische zuiveringen. Volgens overlevenden werden in mei 1992 honderden burgers afgeslacht op de oude brug en gedumpt in de rivier Drina. In juni 1992 werden 65 vrouwen en kinderen levend verbrand in een huis in de straat Pionirska in Višegrad. Een van de verantwoordelijken voor deze misdaden, Milan Lukic, werd in februari 2006 uitgeleverd aan het Joegoslavië-tribunaal in Den Haag. In juli 2009 werd hij schuldig bevonden aan uitroeiing en veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Volgens het Tribunaal was bewezen dat hij eigenhandig vele moslims wegens hun religie levend had verbrand en dat hij slachtoffers die probeerden te vluchten in koelen bloede had neergeschoten.
# Nationaal Holocaustmuseum

Het Nationaal Holocaustmuseum is een Nederlands museum over de Holocaust. Het museum is gevestigd in de voormalige Kweekschool tegenover het Joods monument de Hollandsche Schouwburg in Amsterdam. Het museum valt organisatorisch onder het Joods Cultureel Kwartier.

## Achtergrond

Gedurende de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog werden via dit gebouw, dat toen als verblijf voor te deporteren Joodse kinderen in gebruik was, met behulp van het verzet honderden kinderen naar veilige plaatsen gebracht.

## Eerste fase, renovatie en opening

De eerste fase van het museum werd in 2016 opengesteld. Deze omvatte tentoonstellingen en kleine presentaties op de begane grond van het pand.
In 2020 sloot het museum voor naar verwachting twee jaar in verband met een verbouwing; het werden vier jaren. De grondige renovatie vond plaats in de jaren 2021-2024. Daarbij werd het oude schoolgebouw opgeknapt onder leiding van architectenbureau Winhov. Dit stuurde aan op het zichtbaar maken van de schoolstructuur (lokalen en gangen). Een deel van het gebouw kreeg een nieuwe voorgevel met lichtgekleurde stenen in zogenaamd Braziliaans metselverband.
Op 10 maart 2024 werd het museum officieel geopend door koning Willem-Alexander in aanwezigheid van de Israëlische president Yitzhak Herzog. De focus van het museum ligt op de individuele verhalen, deels van de daders maar vooral van de vervolgden. De begane grond van het museum is gewijd aan het lot van de kinderen, de twee bovenste verdiepingen geven een beeld van hoe het net zich steeds meer sloot.

## Nationaal dankteken

In januari 2024 werd voor de officiële opening van het museum op de binnenplaats het Nationaal dankmonument onthuld. Het is ontworpen door Gabriel Lester, die door middel van een staande ladder richting een (open) vierkant, de situatie van onderduikers probeerde weer te geven. De ladder leidt naar de open lucht of vrijheid. Voor Lester kwam hier een langgekoesterde wens uit: van jongs af aan probeerde hij de benepen situatie van onderduikers voor te stellen. Anders dan het Monument van Joodse Erkentelijkheid van Jobs Wertheim is het National dankmonument gericht op het Nederlandse verzet uit de Tweede Wereldoorlog. Zij wisten vanuit dit gebouw van de Hervormde Kweekschool en de tegenoverliggende Hollandsche Schouwburg honderden Joodse kinderen van deportatie en vergassing te redden. Overlevenden van de Holocaust en nakomelingen van hen waren aanwezig bij de onthulling. Aan de gevel van de oudbouw is sinds 1982 al de Plaquette helpers te zien.
# George Auger

George Auger (William Henry Auger) (Cardiff, 27 december 1881- Manhattan, 30 november 1922) was de langste man van Wales en stond ook wel bekend als de Cardiff Giant. Hij kreeg een lichaamslengte van 226,1 cm.

## Biografie

Als peuter ging hij naar Londen. Nadat hij gelogen had over zijn leeftijd ging hij op 12-jarige leeftijd bij het Britse leger. Hij was toen 172 cm lang. Hij loog een paar jaar later opnieuw over zijn leeftijd om bij de Great Western Railways in Paddington te komen. Hij was 15 maar zei dat hij 19 was. Auger werd daar politieagent en kreeg de titel ´captain´ van koningin Victoria als hij haar bodyguard werd. Daar stemde hij mee in. Hij nam ontslag in 1899, 17 jaar oud en 223 cm lang.
Zijn carrière begon in 1900 bij het Barnum and Bailey circus als grote man. Hij wou na een tijdje naar de Verenigde staten om zich daar aan te sluiten bij een ander toneelgezelschap omdat hij verlangde naar nieuw publiek. Dus ging hij in maart 1904 met de SS la Bretagne vanuit Le Havre naar New York. Hij verwierf veel faam in Amerika en werd een echte bekendheid. In 1907 richtte hij zijn eigen show op hij maakte zichzelf de hoofdact in Jack the Giant Killer. In 1908 ging hij met zijn show naar Liverpool. Hij werd in 1917 een Amerikaans burger en ging een jaar later het circus weer in. Auger wou in 1922 het circus omruilen voor Hollywood toen het noodlot hem trof. Hij was gecast in de film Why Worry als de gigantische colosso samen met Harold Lloyd. Maar na een Thanksgiving-maaltijd bij vrienden bij wie hij logeerde, stierf Auger aan een ernstige verstopping.
* ↑ William Henry Auger (1881-1922) | WikiTree FREE Family Tree. www.wikitree.com. Geraadpleegd op 4 januari 2025.
* ↑ (en) Man, The Tallest, The Tallest Man. thetallestman.wiki (17 juni 2009). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
* ↑ (en) sussextalks, This isn’t a tall tale – but it is !. Quirky Sussex History by Kevin Gordon (24 december 2024). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
* ↑ (en) "The Greatest Showman: The story of Cardiff's giant", 7 augustus 2020. Geraadpleegd op 4 januari 2025.
# Otto Simon

Otto Simon is een Nederlandse importeur van speelgoed, gevestigd in Almelo. Het bedrijf werd in 1911 opgericht door Otto Simon. In die tijd was het vooral een marskramersbedrijf dat gespecialiseerd was in kralen en glaswerk.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam de nadruk meer op speelgoed te liggen. In 1955 werd het bedrijf een Besloten Vennootschap. Tot 1970 was het bedrijf zelfstandig en groeide uit tot een van de grootste speelgoedimporteurs van Europa. In eigen land had het een marktaandeel van 80%. Tussen 1970 en 1989 maakte het bedrijf deel uit van Bührmann-Tetterode.
Otto Simon werkte in 1985 met circa 150 zelfstandige winkeliers samen in de formule Speelboom. In 1988 voegden Otto Simon, Vedes en Samen Sterk hun speelgoedwinkels samen in Toypartners; hieronder vielen onder andere de Speelboom, Wigwam en Speelgoed Idee. In 1989 werd de speelgoeddivisie van Otto Simon onderdeel van het Duitse Intercontor AG, een bedrijf dat viel onder Vedes.
Sinds 1997 is het bedrijf van groothandel, een retailorganisatie geworden, met eigen speelgoedformules als Speelboom, Wigwam, Technohobby en Early Learning Centre. In 1999 werd bekend dat gestopt zou worden met de ELC -formule en in 2000 werden vervolgens de formules Wigwam en Speelboom ondergebracht in de nieuwe formule Top1Toys.
In 2021 nam Otto Simon onder andere Marskramer en Toys2Play over van de Audaxgroep.
* ↑ "Speelgoedbranche steeds meer beheerst door 'blokken'", Nederlands Dagblad, 21 augustus 1985. – via Delpher.
* ↑ "Bedrijfsnieuws", Het Parool, 20 april 1980. – via Delpher.
* ↑ Economisch: Otto Simon neemt Marskramer over van Audax. fonkmagazine.nl (26 augustus 2021). Geraadpleegd op 4 januari 2025.
# Lijst van Nederlandse medaillewinnaars op de wereldkampioenschappen atletiek junioren

Dit is een lijst van Nederlandse medaillewinnaars op de wereldkampioenschappen voor junioren atletiek.
* Laurens Looije – polsstokhoogspringen (5,45) – Seoel 1992
* Corrie de Bruin – discuswerpen (55,18) – Lissabon 1994
* Rutger Smith – kogelstoten (19,48) – Santiago 2000
* Melissa Boekelman – kogelstoten (17,66) – Peking 2006
* Dafne Schippers - zevenkamp (5967) - Moncton 2010
* Gabriel Emmanuel - tienkamp (7860) - Cali 2022
* Jarno van Daalen - kogelstoten (20,76) - Lima 2024
Zilver 2
* Jacqueline Poelman – 100 m (11,44) – Seoel 1992
* Marjolein de Jong – 400 m horden (56,50) – Santiago 2000
* Melissa Boekelman - kogelstoten (16,60) - Bydgoszcz 2008
* Denzel Comenentia - kogelstoten (20,17) - Eugene 2014
* Britt Weerman - hoogspringen (1,93) - Cali 2022
* Jarno van Daalen - discuswerpen (62,22) - Lima 2024
Brons 3
* Yvonne van der Kolk – 1500 m (4.16,35) – Sudbury 1988
* Remco van Veldhuizen – tienkamp (7313) – Seoel 1992
* Chiel Warners – tienkamp (7368) – Sydney 1996
* Rutger Smith – discuswerpen (58,73) – Santiago 2000
* Machteld Mulder - 800 m (2.02,05) - Bydgoszcz 2008
* Jamile Samuel - 100 m (11,56) - Moncton 2010
* Jamile Samuel - 200 m (23,27) - Moncton 2010
* Schippers, Kuhurima, Lubbers, Samuel - 4 x 100 m (44,09) - Moncton 2010
* Tim Dekker - tienkamp (7815) - Barcelona 2012
* Nadine Visser - zevenkamp (5948) - Eugene 2014
* Nadine Visser - 100 m horden (12,99) - Eugene 2014
* Jorinde van Klinken - kogelstoten (17,05) - Tampere 2018
* Matthew Sophia - 110 m horden (13,34) - Cali 2022
* N'ketia Seedo - 100 m (11,15) - Cali 2022
* Florian Vriezen - tienkamp (7820) - Lima 2024
# Towie

Een towie is een van een aantal vogelsoorten uit de geslachten Pipilo en Melozone van de familie Amerikaanse gorzen (Passerellidae, die ook junco's omvat).
Towies hebben doorgaans een langere staart dan andere leden van de Amerikaanse gorzen. De meeste soorten towies zijn vrij menschenschuw, waardoor ze niet erg bekend zijn. De uitzondering hiervan is de roodflanktowie P. erythrophthalmus, die een stuk brutaler is. De towie kan onder andere gespot worden in stedelijke parken en tuinen.

## Taxonomie

De taxonomie van de towie is zeer omstreden. Er zijn twee soortencomplexen gedetermineerd, namelijk de roodzijdige groep (Pipilo erythrophthalmus, P. maculatus, P. socorroensis, P. ocai en P. chlorurus), en de bruine groep (Melozone crissalis, M. fuscus, M. aberti en M. albicollis). Het juiste onderscheid in deze groepen is nog omstreden en is door de jaren heen veranderd. De huidige professionals beschouwen alle vier de soorten in als de bruine ondersoort, hoewel M. fuscus en M. crissalis vroeger als één soort werden gezien. Hybrides tussen sommige towiesoorten komen vaak voor, met name tussen de Mexicaanse towies van de soorten P. maculatus ("olijfkleurige Towie", P. m. macronyx ) en P. ocai .

## Geslacht Melozone

* Zwartkintowie (Melozone aberti)
* Californische towie (Melozone crissalis),
* Bruine towie (Melozone fusca)
* Witkeeltowie (Melozone leucotis)

## Geslacht Pipilo

* Groenstaarttowie (Pipilo chlorurus),
* Kraagtowie (Pipilo ocai),
* Roodflanktowie (Pipilo erythrophthalmus),
* Gevlekte towie (Pipilo maculatus),
* Bermudatowie (Pipilo naufragus) - uitgestorven

## Externe link

* (en) Video's, foto's en geluidsopnames van towies op de website "Internet Bird Collection"
# Pieter van Dale

Pieter van Dale (Antwerpen, 1504 – aldaar, 1582) stichtte het Van Dalecollege aan de Leuvense universiteit in de toenmalige Spaanse Nederlanden.

## Levensloop

Pieter van Dale werd geboren in Antwerpen. Aan de universiteit Leuven behaalde hij de doctorstitel utriusque iuris, wat wil zeggen in de beide rechten. Hij keerde terug naar Antwerpen als kanunnik in het kapittel van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. Daarnaast was hij deken van de Sint-Martinuskerk in Aalst.
In 1569 stichtte van Dale in Leuven het Van Dalecollege in de Naamsestraat. Dit studentenhuis met tuin en wijngaard was bestemd voor studerende familieleden van hem, alsook voor studenten uit Antwerpen en Aalst, de twee steden waar van Dale kerkelijk actief was. De kapel van het studentenhuis werd ingewijd in 1571. Studenten werden verplicht een soutane te dragen en de kerkdiensten bij te wonen.
Na zijn dood in 1582 werd het stoffelijk overschot overgebracht van Antwerpen naar Leuven. Hij werd in de kapel van zijn college begraven.
* ↑ Claes, Gerd; Vincent Debonne, Van Dalecollege. Inventaris Onroerend Erfgoed. Vlaamse Overheid (2011).
* ↑ In de 16e eeuw droeg het deel van de Naamsestraat gelegen tussen het stadhuis en de Parkstraat, de naam Prooststraat. De proost van het kapittel van de Sint-Pieterskerk van Leuven woonde er.
* ↑ Ceulemans, Tobias, Van Dalecollege, Leuven. ArcheoNet.
* ↑ (fr) Van Even, Edward (1895). Louvain dans le Passé et dans le Présent. Auguste Fonteyn, Leuven, blz 593 Le Collège van Dale.
# Marimekko

Marimekko is een bedrijf dat gevestigd is in Helsinki, Finland. Het ontwerpt en verkoopt kleding, tassen, interieurdecoraties en accessoires, en is wereldwijd bekend.

## Geschiedenis

Voor Marimekko was er het bedrijf Printex, dat stoffen produceerde. Het werd overgenomen door Viljo Ratia in 1949. Diens vrouw Armi Ratia zorgde door het aantrekken van jonge artiesten voor een totaal nieuwe reeks van stoffen die sterke kleuren, vrolijke patronen en duidelijke strepen hanteerde. Het sloeg aan, maar de klanten wisten niet wat ze ermee moesten doen. Daarom werd besloten onder een andere naam - Marimekko Oy - kleding te maken met de beschikbare stoffen. De eerste collectie werd reeds in mei 1951 gepresenteerd door Riitta Immonen in het Kalastajatorppa restaurant in Helsinki. In 1952 had Marimekko de eerste eigen kledingwinkel. In 1954 werd het logo van Marimekko ontworpen door Helge Mether-Borgström. Marimekko behaalde internationale bekendheid rond 1958, toen het bedrijf zijn collectie tentoonstelde op de Expo 58 in Brussel en op een speciale tentoonstelling in Stockholm.
Maija Isola was een belangrijke spil binnen het bedrijf. Zij creëerde de eerste stoffen voor Printex in 1949 en bleef ontwerpster bij Marimekko tot 1987. Unikko uit 1964 is het bekendste stuk uit haar reeks van stoffen. Met dezelfde patronen werd ook serviesgoed gemaakt. In 1953 sloot Vuokko Nurmesniemi zich bij het bedrijf aan. Zij zorgde als ontwerpster voor de eerste stoffen bedoeld voor interieurdecoratie. In 1953 ontwierp ze de gestreepte Piccolo-stof. Daaruit ontstond het Jokapoika shirt in 1956, dat nog steeds wordt gemaakt. Zij werkte voor Marimekko tot 1960. Latere bekende ontwerpers voor Marimekko waren in de jaren zeventig en tachtig Simo Heikkilä, Fujiwo Ishimoto en Heikki Orvola.
Winkels van Marimekko zijn te vinden in Finland, Duitsland, Zweden, Engeland, de Verenigde Staten, Japan, China en België.
# Fauske (plaats)

Fauske is een plaats in de gelijknamige gemeente in de Noorse provincie Nordland. Fauske telt 5.901 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 4,61 km².
De stad (oorspronkelijk een parochie) is vernoemd naar de oude Fauske-boerderij (Oudnoords: Fauskar), sinds de eerste Fauske-kerk daar in 1867 werd gebouwd. De naam is de meervoudsvorm van fauskr, wat 'oude en rotte boom' betekent.

## Geboren in Fauske

* Alexander Os (1980), biatleet
* ↑ Statistics Norway. Urban settlements. Population and area, by municipality. 1 January 2007 (toelichting)
# Spijkerboor (Drenthe)

Spijkerboor is een klein dorp in de gemeente Aa en Hunze in de provincie Drenthe (Nederland). Het dorp ligt op het kruispunt van de weg Annen-Veendam en de weg van Gieterveen naar Zuidlaarderveen. Even ten zuidoosten van het dorp ligt het dorp Nieuw Annerveen, aan de noord-west kant ligt Oud Annerveen.
De plaatsnaam is ontleend aan de kronkelende loop van de Hunze, gelijkend op een spijkerboor, een ouderwetse timmermansboor met zijdelings uitbochtende zwengelgreep.
Langs het dorp stroomt de Hunze. Het dorp is een pleisterplaats voor kanovaarders, die hier hun tocht door het stroomgebied van die rivier kunnen onderbreken. Bij het dorp zijn aan beide kanten van de rivier aanlegplaatsen. Vlak bij die aanlegplaatsen ligt het café 't Keerpunt dat ook fungeert als stopplaats voor motorrijders.
De naam 't Keerpunt slaat op de zwaaikom naast het café, waar vroeger schippers hun boten konden keren. Het café werd in 1750 gebouwd in opdracht van verlaatmeester Willem Grevijlink. In het café bevindt zich nog de ijzeren ring, waaraan in 1780 de moordenaar Anton Link zou zijn vastgeketend, nadat hij door de plaatselijke bevolking gevangen was genomen na de moord op dominee Johannes Ledeboer.
* 1 2 3 4 5 Tabel: Bevolking; maandcijfers per gemeente en overige regionale indelingen, 1 januari 2023, Centraal Bureau voor de Statistiek, Voorburg/Heerlen
* ↑ Zie etymologiebank.nl 'Spijkerboor' in Nederlandse plaatsnamen verklaard door G. van Berkel & K. Samplonius (2018) en 'Spijkerboor' in Encyclopedie Drenthe
Drenthe: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten