OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Melasse

Melasse is een stroopachtig bijproduct van de productie van suiker uit suikerriet of suikerbieten.
Melasse afkomstig van suikerbieten bevat ongeveer 50% suiker, maar is door de aanwezigheid van sommige andere stoffen in onbewerkte toestand voor mensen ongenietbaar. Melasse wordt gebruikt als ingrediënt, bijvoorbeeld voor het maken van roggebrood en drop. Verder vindt het toepassingen als veevoer.
In de loop van de zestiende eeuw ontdekte men dat men de melasse, nadat die weer met water was aangelengd, kon laten vergisten om vervolgens de alcohol eruit te distilleren. Aanvankelijk was dit destillaat van de melasse nogal onzuiver. Facundo Bacardi zorgde voor een betere destillatietechniek. Melasse van suikerriet werd daarmee het basisproduct van rum. Het wordt ook gebruikt voor de productie van onder andere ketjap, sojasaus en donker bier.
Ook wordt melasse als grondstof veelvuldig gebruikt binnen de fermentatie-industrie. Voorbeelden zijn: (bakkers)gist, citroenzuur, lysine en bio-ethanol/bio-butanol. Vaak werkt men met regionaal geproduceerde melasse (in Europa is dit bietmelasse), maar veel wordt aangevoerd met grote zeetankers uit landen als Pakistan, India, Latijns-Amerika etc. Deze melasse is afkomstig van rietsuiker. Wereldwijd wordt zo’n 50 miljoen ton melasse geproduceerd.
Melasse kan ook als elektronendonor fungeren bij in situ sanering (sanering ter plekke). Bij sanering van stoffen als chloroform en tetrachloormethaan kan het dienen om de chloorionen om te wisselen met waterstofionen. Hierdoor komt energie vrij die de bacteriën weer voor eigen doeleinden kunnen gebruiken.
Een extract van melasse, met strooizout vermengd, zou gebruikt worden voor wintergladheidsbestrijding.
Een voorbeeld van de samenstelling van de melasse is:
| Sacharose | 50 % |
| Water | 20 % |
| Schadelijke stikstof (α-aminoN) | 4,90 % |
| Betaïne | 5,50 % |
| Kalium+natrium | 5,43 % |
| Overige metalen | 0,37 % |
| Organische stikstofvrije zuren | 4,26 % |
| Zure anhydriden | 1,68 % |
| Raffinose, kestose, galactinol en reducerende stoffen | 1,96 % |
| Rest | 5,90 % |
* ↑ Melasse, Wegwijs in de Aziatische keuken
* ↑ Zout met melasse
# Klasse van kruipwilg- en duindoornstruwelen

De klasse van kruipwilg- en duindoornstruwelen (Salicetea arenariae) is een klasse van syntaxa die pionierende, psammofiele loofstruwelen omvat die gedomineerd worden door kruipwilg, duindoorn en/of duinroos.

## Naamgeving en codering

* Natura2000-habitattypecodes (EU-codes): H2170, H2160
* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r38
* BWK-karteringscodes: sd(b)
De wetenschappelijke naam Salicetea arenariae is afgeleid van een synoniem van de botanische naam van kruipwilg (Salix repens), namelijk Salix arenaria.

## Onderliggende syntaxa in Nederland en Vlaanderen

De klasse wordt in Nederland en Vlaanderen vertegenwoordigd door maar één orde met twee verbonden. Daarnaast is er van de klasse één rompgemeenschap en één derivaatgemeenschap bekend.
** kruipwilg-orde (Salicetalia arenariae)
*** kruipwilg-verbond (Salicion arenariae)
**** associatie van duindoorn en kruipwilg (Hippophao-Salicetum arenariae)
**** associatie van wintergroen en kruipwilg (Pyrolo-Hippophaetum)
*** verbond van liguster en duindoorn (Ligustro-Hippophaion rhamnoidis)
**** associatie van duindoorn en liguster (Hippophao-Ligustretum vulgaris)
**** duinroos-associatie (Rosetum spinosissimae)
* derivaatgemeenschap met rimpelroos (DG Rosa rugosa-[Salicetea arenariae])
* rompgemeenschap met wilde liguster (RG Ligustrum vulgare-[Salicetea arenariae])
# Ilyas Touba

Ilyas Touba (Wilrijk, 4 april 1997) is een Belgisch-Marokkaanse freestyle voetballer en influencer. Hij wordt beschouwd als een van de meest technisch begaafde spelers in de wereld van het freestyle en panna voetbal.

## Biografie
### Beginjaren in Antwerpen

Ilyas Touba groeide op in Borgerhout, een district van Antwerpen. Op negenjarige leeftijd sloot hij zich aan bij de jeugdacademie van de zaalvoetbalclub FT Antwerpen. Ondanks zijn talent kreeg hij al snel de bijnaam "Nasri", vanwege zijn technische vaardigheden en zijn neiging om de bal voor zichzelf te houden.
Op zestienjarige leeftijd maakte hij de overstap naar het freestyle voetbal op aanraden van zijn coach. Hij begon zijn carrière in lokale competities en werd begeleid door de Nederlandse freestyle-legende Soufiane Touzani. Onder diens vleugels begon hij deel te nemen aan freestyle- en pannatoernooien in heel Europa.

### Internationale doorbraak

In 2014 nam Ilyas deel aan het Belgisch kampioenschap panna, waar hij de halve finales bereikte en tegenover Soufiane Bencok stond. Dit evenement markeerde zijn doorbraak in de freestyle- en pannawereld.
In maart 2016 speelde hij een pannasessie tegen profvoetballers van KV Kortrijk. Drie maanden later reisde hij naar Manchester City FC voor een panna-uitdaging met de Belgische international Kevin De Bruyne. Deze sessie ging viraal op YouTube met meer dan een miljoen weergaven. Kort daarna herhaalde hij soortgelijke uitdagingen met spelers zoals Yannick Carrasco, Mousa Dembélé, Jan Vertonghen en Dries Mertens.
In 2022 won hij het wereldkampioenschap panna, dat plaatsvond in Kopenhagen, Denemarken. In datzelfde jaar behaalde hij ook de Europese titel in Amsterdam.
In juli 2024 won hij het Europees kampioenschap panna in Parijs, waar hij ook werd bekroond met de prijs voor de beste KO.

## Palmarès

* 2017: Wereldkampioen Panna (Kopenhagen)
* 2017: Europees kampioen Panna (Amsterdam)
* 2018: Wereldkampioen Panna (Kopenhagen)
* 2018: Mexicaanse kampioen Panna (Mexico)
* 2018: Belgisch kampioen Panna (Brussel)
* 2019: Wereldkampioen Panna (Kopenhagen)
* 2019: Belgisch kampioen Panna (Brussel)
* 2020: Europees kampioen Panna (Amsterdam)
* 2020: Wereldkampioen Panna (Kopenhagen)
* 2022: Wereldkampioen Panna (Kopenhagen)
* 2022: Europees kampioen Panna (Amsterdam)
* 2022: Belgisch kampioen Panna (Brussel)
* 2023: Wereldkampioen Panna (Kopenhagen)
* 2024: Europees kampioen Panna (Parijs)
* 2024: Prijs van de beste KO tijdens het EK Panna (Parijs)
# Dennis Van Vaerenbergh

Dennis Eric Jan van Vaerenbergh (Asse, 26 juni 1998) is een Belgisch voetballer die als aanvaller voor KVK Ninove speelt.

## Carrière

Van Vaerenbergh speelde in de jeugd van FCV Dender EH en Club Brugge, en werd ook regelmatig geselecteerd voor Belgische jeugdelftallen. In het seizoen 2017/18 werd hij verhuurd aan FC Eindhoven. Hier debuteerde hij in het betaald voetbal op 15 september 2017, in de met 0-1 gewonnen uitwedstrijd tegen RKC Waalwijk. Hij kwam in de 85$^e$ minuut in het veld voor Mart Lieder. Van Vaerenbergh scoorde zijn eerste doelpunt in zijn tweede competitiewedstrijd voor FC Eindhoven, waarin met 4-3 werd verloren bij FC Dordrecht. Na een seizoen aan Eindhoven verhuurd te zijn, vertrok Van Vaerenbergh bij Club Brugge om bij FCV Dender EH te spelen. Hier speelde hij van 2018 tot 2020.
In 2020 tekende Van Vaerenbergh bij KVK Tienen. De amateurcompetities in België werden evenwel al vroeg stopgezet, waardoor quasi zijn volledige seizoen 2020/21 in rook opging. De wedstrijd tegen URSL Visé op 18 oktober 2020 werd zijn laatste officiële wedstrijd voor Tienen, want op 27 februari 2021 kondigde KSC Lokeren-Temse aan dat het Van Vaerenbergh voor het seizoen 2021/22.
Na één seizoen bij Lokeren-Temse, waar hij te kampen kreeg met zware concurrentie, verkaste Van Vaerenbergh naar KSC Dikkelvenne. Daar deed hij in zijn eerste seizoen 24 keer de netten trillen in de Tweede afdeling VV A. In het seizoen 2023/24 deed hij nauwelijks slechter met 19 competitiedoelpunten.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | Club Brugge | | Jupiler Pro League | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2017/18 | → FC Eindhoven | | Eerste divisie | 19 | 1 | 2 | 0 | — | — | 21 | 1 |
| 2018/19 | FCV Dender EH | | Eerste amateurs | 21 | 1 | 0 | 0 | — | — | 21 | 1 |
| 2019/20 | FCV Dender EH | | Eerste amateurs | 18 | 3 | 0 | 0 | — | — | 18 | 3 |
| 2020/21 | KVK Tienen | | Eerste nationale | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 3 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 61 | 5 | 2 | 0 | 0 | 0 | 63 | 5 |
| Bijgewerkt op 20 november 2020 ||||||||||||
# Oblast Lipetsk

De oblast Lipetsk (Russisch: Липецкая область, Lipetskaja oblast) is een oblast (bestuurlijke eenheid) van Rusland. De oblast werd gevormd op 6 januari 1954. Het bestuurlijke centrum van de oblast is de gelijknamige stad Lipetsk.

## Geografie

De oblast grenst in het noordwesten aan de oblast Rjazan, in het oosten aan de oblast Tambov, in het zuiden aan de oblast Voronezj, in het zuidwesten aan de oblast Koersk, in het westen aan de oblast Orjol en in het noordwesten aan de oblast Toela.

## Bestuurlijke indeling
### Districten

De oblast Lipetsk bestaat uit 18 districten (Russisch: rajons, районы):
| Chlevenski (Хлевенский) Dankovski (Данковский) Dobrinski (Добринский) Dobrovski (Добровский) Dolgoroekovski (Долгоруковский) Grjazinski (Грязинский) Izmalkovski (Измалковский) Jeletski (Елецкий) Krasninski (Краснинский) | Lebedjanski (Лебедянский) Lev-Tolstovski (лев-Толстовский) Lipetski (Липецкий) Oesmanski (Усманский) Stanovljanski (Становлянский) Terboenski (Тербунский) Tsjaplyginski (Чаплыгинский) Volovski (Воловский) Zadonski (Задонский) |

## Demografie

Bevolkingsontwikkeling :
| 1926 | 1939 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2002 |
| 1.478.000 | 1.353.000 | 1.142.000 | 1.224.000 | 1.225.000 | 1.230.000 | 1.213.500 |

## Grote plaatsen

Er zijn twee steden die direct onder het oblastbestuur vallen (города областного подчинения); Lipetsk en Jelets en zes steden die vallen onder de jurisdictie van districten; Dankov, Grjazi, Lebedjan, Oesman, Tsjaplygin en Zadonsk.

## Hyperboloïde structuur

De eerste hyperboloïde structuur ter wereld – een stalen open roostertoren staat in Polibino (district Dankovski). De hyperboloïde toren werd gebouwd en gepatenteerd in 1896 door de Russische ingenieur en wetenschapper Vladimir Sjoechov. Beroemde architecten als Gaudí, Le Corbusier en Oscar Niemeyer volgden hem op en ontwierpen en bouwden ook hyperboloïde structuren.
* ↑ (ru) Mojgorod Липецкая область
# In-Kyung Kim

In-Kyung Kim, kortweg I.K. Kim (Seoel, 13 juni 1988) is een Zuid-Koreaanse golfprofessional. Ze debuteerde in 2007 op de LPGA Tour. Ze golft ook af en toe op de Ladies European Tour

## Loopbaan

In begin de jaren 2000 werd Yoo golfamateur en won drie titels op de International Junior Golf tour. In 2005 speelde ze op de American Junior Golf Association (AJGA). In december 2006 nam ze deel aan de LPGA Final Qualifying Tournament en veroverde daar een speelkaart voor de LPGA Tour in 2007. Kort na het kwalificatietoernooi werd ze golfprofessional.
In 2007 debuteerde ze op de LPGA Tour en in haar eerste seizoen behaalde ze vier keer de top tien. In oktober 2008 behaalde ze haar eerste zege op de LPGA door de Longs Drugs Challenge te winnen.
Daarnaast golft Yoo ook af en toe op de Ladies European Tour (LET) waar ze in december 2009 haar eerste LET-zege behaalde door de Omega Dubai Ladies Masters te winnen.

## Prestaties
### LPGA Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 12 oktober 2008 | Longs Drugs Challenge | 67-69-69-73=278 | –10 | Eerste profzege |
| 2 | 7 juni 2009 | LPGA State Farm Classic | 69-68-69-65=271 | –17 | |
| 3 | 14 november 2010 | Lorena Ochoa Invitational | 69-68-68-64=269 | –19 | |

### Ladies European Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 12 december 2009 | Omega Dubai Ladies Masters | 70-65-67-68=270 | –18 | |
| 2 | 6 juli 2014 | ISPS Handa Ladies European Masters | 71-68-63-68=270 | –18 | |

## Teamcompetities

* Lexus Cup (Aziatische team): 2007 (winnaars)
* International Crown ( KOR): 2014

## Externe link

* (en) LPGA Tour: profiel
* (en) Profiel op seoulsisters.com
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel In-Kyung Kim op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ineke Kraijo

Ineke Kraijo (Hardinxveld-Giessendam, 17 november 1974) is een Nederlands schrijfster van kinderboeken en historische (jeugd)romans.

## Biografie

Kraijo was als advocaat werkzaam, voornamelijk binnen de sociale advocatuur. Ze werd voor haar dertigste door een chronische ziekte, dysautonomie, gedwongen te stoppen met dit werk. Ze volgde diverse cursussen, eerst psychologie en vervolgens kinderverhalen schrijven, en besloot schrijfster te worden.
In 2009 verscheen haar eerste boek: De verdwenen soapster. Anno 2024 heeft ze meer dan 45 boeken gepubliceerd. De schrijfster werkt in verschillende genres en voor een brede doelgroep, van peuters tot volwassenen. Meerdere boeken van Kraijo sleepten een prijs of nominatie in de wacht.
De schrijfster publiceert bij verschillende uitgeverijen, schrijft voor tijdschriften en werkt mee aan taalmethoden. Daarnaast is ze schoolschrijver. Ook is ze schrijfdocent.
Kraijo woonde korte tijd in Ierland. Vier van haar historische (jeugd)romans spelen zich af in dat land ten tijde van de roerige negentiende eeuw.
# Michael Dorn

Michael Dorn (Luling (Texas), 9 december 1952) is een Amerikaans acteur.

## Achtergrond

Zijn eerste filmrol was in Rocky (1976) als Apollo Creeds bodyguard. Zijn bekendste rollen waren die van police officer Jebediah Turner in CHiPs (1979-1982) en Klingon Starfleet officer Worf in Star Trek: The Next Generation (1987-1994) en Star Trek: Deep Space-9 (1993-1999).
Hij speelde ook in de Kerstfilm The Santa Clause 2 als The Sandman (Klaas Vaak). Ook speelde hij samen met Shannon Lee (dochter van Bruce Lee) in de film Lessons for an Assassin. In de tekenfilmserie I Am Weasel is hij de stem van I M Weasel, die ook af en toe een gastrol heeft in Cow and Chicken. In de Engelstalige versie van de kinderfilm Bionicle: The Legend Reborn (2009) was zijn stem te horen in de rol van het hoofdpersonage, genaamd Mata Nui.

## Filmografie
### Filmografie als stemacteur

* ↑ (en) Dorn. Star Trek. Gearchiveerd op 18 maart 2022. Geraadpleegd op 18 maart 2022.
* Biblioteca Nacional de España: XX1166821
* Bibliothèque nationale de France: cb14042390n (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1447 5021
* Library of Congress Control Number: no97045373
* MusicBrainz: edf4d2f0-af63-4c4c-96ad-9137fbc59533
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002164154
* SNAC: w6640f5p
* Virtual International Authority File: 70996873
* WorldCat (via VIAF): 70996873
# Mindorodolksteekduif

De mindorodolksteekduif (Gallicolumba platenae) is een duif uit het geslacht Gallicolumba. De vogel werd in 1893 geldig beschreven door de Italiaanse vogelkundige Tommaso Salvadori en vernoemd naar zijn Duitse collega Carl Constantin Platen. Het is een ernstig bedreigde, endemische vogelsoort van het Filipijnse eiland Mindoro. De Filipijnse naam voor de Mindoro dolksteekduif is Punalada.

## Kenmerken

De mindorodolksteekduif is 26 tot 30 cm lang en is daarmee gemiddeld van grootte. Het is een plompe vogel met een korte staart. Een opvallend kenmerk van alle doksteekduiven is de rode of oranje vlek op hun borst. Dit is dan ook de reden van hun naamgeving. De vijf soorten lijken sterk op elkaar, maar zijn te onderscheiden door hun kleuren. De mindorodolksteekduif heeft een witte borst en onderkant op een kleine oranje vlek en een halve grijze borstband na. De kop is grijs van voren. De bovenkant van de kop, de nek, zijkanten van de nek en borst zijn grijs met een paarse en groene gloed daardoorheen. De rug en een groot deel van de vleugels zijn paarsachtig tot kastanjebruin. Het begin van de vleugels is zwart met witte plekken. De uiteinden van de vleugels zijn grijsbruin van kleur. Midden op de vleugel lopen twee banden van zwart witte stippen over de breedte van de vleugel. De snavel is zwart van kleur. De poten roze.

## Verspreiding, leefgebied en foerageergewoonte

De mindorodolksteekduif komt voor op de stenige, zacht hellende ondergrond met ondergroei met bamboe en rotanpalm (Calamus rotang) in regenwoud, meestal onder de 400 m, maar ook wel tussen de 750 en 800 m boven de zeespiegel. De Mindoro-dolksteekduif eet zaden, bessen en larven van kevers die het bijeenscharrelt op de bosgrond.

## Voortplanting

Hun nest kan gevonden worden op zo'n 1,5 meter boven de bosgrond en net als de andere dolksteekduiven legt deze soort meestal 2 eieren per keer.

## Status

De mindorodolksteekduif heeft een zeer klein en versnipperd verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 50 tot 250 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af. De vogel komt nog voor in beschermde gebieden zoals het nationale park Iglit-Baco. Het leefgebied van deze duif is enorm afgenomen door houtkap en zwerflandbouw. Bovendien worden grondbewonende hoenders bejaagd met strikken en daarbij worden deze duiven ook slachtoffer. Om al deze redenen staat deze soort als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Mindorodolksteekduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Catalogue of Birds in the British Museum 21, p.588 BHL.
* 1 2 (en) del Hoyo, J., et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona (retrieved from https://www.hbw.com/node/54260 on 5 April 2020).
* 1 2 (en) Kennedy, R.S. et al, 2000. A Guide to the Birds of the Philippines. Oxford University Press, ISBN 978-0198546689
# Ardra

Het koninkrijk Ardra, ook bekend als het koninkrijk Allada, was een West-Afrikaans koninkrijk. Het was gelegen aan de kust in het zuiden van het huidige Benin. Hoewel het historisch gezien een soeverein koninkrijk was, blijft de monarchie in de huidige tijd bestaan als een niet-soevereine monarchie binnen de republiek Benin. Het koninkrijk werd genoemd naar zijn hoofdstad, het moderne Allada, dat ook de belangrijkste stad en belangrijkste haven van het rijk was.
Ten westen van het koninkrijk Ardra lag het koninkrijk Whydah, ten oosten het rijk Oyo en ten noorden het koninkrijk Dahomey. Een groot deel van het kustgebied van Ardra was vroeger onderdeel van de Slavenkust, een kolonie van de Nederlandse West-Indische Compagnie. Om in de hoofdstad Allada te komen moesten reizigers vanaf de kust en moeilijke weg afleggen. Eerst door de zandige kustvlakte tussen de zee en de grote lagune van Nokoué, die vaak moerassig en modderig is. Daarna steeg de hoogte en kwam men op een dichtbebost plateau terecht, doorsneden met routes en paden. Vervolgens daalde men af in de moerassige Lama-vallei waar de koningen van Allada af en toe gevangenen en slaven vasthielden. Vervolgens steeg men weer een plateau op waar de hoofdstad Allada ligt.
De stad en het koninkrijk werden vermoedelijk in de twaalfde of dertiende eeuw gesticht door een groep Aja-migranten uit Tado, een nederzetting langs de rivier de Mono. Zijn koningen "regeerden met de toestemming van de oudsten van het volk". De staat bereikte het hoogtepunt van zijn macht in de zestiende en vroege zeventiende eeuw, toen het een belangrijke bron van slaven was voor de Atlantische handel. Tegen het midden van de vijftiende eeuw had de stad Allada ongeveer 30.000 inwoners, terwijl de staat als geheel tegen de zestiende eeuw bijna 200.000 inwoners had. Tegen het einde van de zeventiende eeuw namen echter de koningen van Dahomey de macht over in het hele gebied.
De naam wordt afwisselend gespeld als Ardra, Ardrah, Ardres, Hardre, Arda, Arada en Arrada. Het is soms ook bekend onder de naam Allada, de naam van de huidige hoofdstad.
* ↑ (en) Alada (Allada) Benin Traditional polities
* ↑ (en) Saheed Aderinto, Allada African Kingdoms: An Encyclopedia of Empires and Civilizations
* ↑ (en) Benin (History) The Columbia Electronic Encyclopedia
* ↑ (en) Urbanism on West Africa’s Slave Coast American Scientist
# Fabienne Kohlmann

Fabienne Kohlmann (Würzburg, 6 november 1989) is een atleet uit Duitsland.
Op de Europese kampioenschappen atletiek 2010 liep Kohlmann met het Duitse estafette-team naar een zilveren medaille op de 4x400 meter, in een tijd van 3.24,07.
Op de Olympische Zomerspelen van Londen in 2012 liep Kohlmann met het Duitse estafette-team op de 4x400 meter. Op de Olympische Zomerspelen van Rio de Janeiro in 2016 liep Kohlmann de 800 meter.

## Externe link

* website
* ↑ Track and Field––profiel. Gearchiveerd op 7 juli 2023.
* ↑ Olympic Channel––profiel
* ↑ Deutsche Olympiamannschaft––profiel. Gearchiveerd op 30 mei 2022.
* ↑ SportsReference––profiel
* ↑ Diamond League––profiel. Gearchiveerd op 9 maart 2022.
* ↑ Olympedia––profiel. Gearchiveerd op 9 april 2023.
* IAAF––profiel
* Gemeinsame Normdatei: 1082568880
* World Athletics: 14278418
* Virtual International Authority File: 17145602495501362227
* WorldCat (via VIAF): 17145602495501362227
# Fabio Depaoli

Fabio Depaoli (Riva del Garda, 24 april 1997) is een Italiaans voetballer die doorgaans speelt als rechtsback. In juli 2019 verruilde hij Chievo Verona voor Sampdoria.

## Clubcarrière

Depaoli doorliep de jeugdopleiding van Chievo Verona en werd begin 2017 overgeheveld naar het eerste elftal van de club. Op 12 maart 2017 mocht de vleugelverdediger zijn professionele debuut maken. Op die dag werd in de Serie A met 4–0 gewonnen van Empoli door doelpunten van Roberto Inglese, Sergio Pellissier, Valter Birsa en Boštjan Cesar. Depaoli begon aan het duel als reservespeler en coach Rolando Maran liet hem een minuut voor tijd invallen voor Përparim Hetemaj. Een maand later, op 23 april, mocht Depaoli tegen Torino voor het eerste in de basis beginnen. Door doelpunten van Adem Ljajić en Davide Zappacosta kwam Chievo op achterstand, waarna Pellissier wat terugdeed. Uiteindelijk besliste Iago Falque de eindstand op 1–3. Depaoli werd zeven minuten voor tijd naar de kant gehaald ten faveure van Mariano Izco.
In de zomer van 2019 verkaste Depaoli voor een bedrag van circa vierenhalf miljoen euro naar Sampdoria, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van vijf seizoenen. De verdediger werd in oktober 2020 verhuurd aan Atalanta Bergamo. In de winterstop keerde hij terug, waarna hij verhuurd werd aan Benevento. In januari 2022 werd Depaoli voor de derde maal verhuurd, ditmaal aan Hellas Verona. Na zijn terugkeer speelde Depaoli drie competitiewedstrijden voor Sampdoria, voor hij opnieuw gehuurd werd door Hellas. Na zijn terugkeer in de zomer van 2023 werd zijn verbintenis bij Sampdoria opengebroken en met vijf seizoenen verlengd. Vanaf het seizoen 2023/24 speelde Depaoli ook een grotere rol in het eerste elftal van Sampdoria, dat het jaar ervoor was gedegradeerd naar de Serie B.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | Chievo Verona | Serie A | 6 | 0 | 1 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| 2017/18 | Chievo Verona | Serie A | 19 | 0 | 1 | 0 | — | — | 20 | 0 |
| 2018/19 | Chievo Verona | Serie A | 33 | 0 | 1 | 0 | — | — | 34 | 0 |
| 2019/20 | Sampdoria | Serie A | 29 | 0 | 0 | 0 | — | — | 29 | 0 |
| 2020/21 | Sampdoria | Serie A | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2020/21 | → Atalanta Bergamo | Serie A | 5 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 7 | 0 |
| 2020/21 | → Benevento | Serie A | 15 | 0 | 0 | 0 | — | — | 15 | 0 |
| 2021/22 | Sampdoria | Serie A | 6 | 0 | 2 | 0 | — | — | 8 | 0 |
| 2021/22 | → Hellas Verona | Serie A | 18 | 1 | 0 | 0 | — | — | 18 | 1 |
| 2022/23 | Sampdoria | Serie A | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 3 | 0 |
| 2022/23 | → Hellas Verona | Serie A | 32 | 2 | 0 | 0 | — | — | 32 | 2 |
| 2023/24 | Sampdoria | Serie B | 33 | 4 | 2 | 0 | — | — | 35 | 4 |
| 2024/25 | Sampdoria | Serie B | 18 | 0 | 2 | 0 | — | — | 20 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 219 | 7 | 10 | 0 | 1 | 0 | 230 | 7 |
Bijgewerkt op 30 december 2024.