OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Peter de Smet (striptekenaar)

Peter de Smet (Amsterdam, 4 juli 1944 - Amsterdam, 6 januari 2003) was een Nederlands striptekenaar. Hij is vooral bekend geworden door zijn komische strip De Generaal.

## Biografie

Peter de Smet was de oudste zoon van Eduard en Wil de Smet. Zijn vader Eduard was samen met compagnons Jan Icke en Cor Bandt directeur/eigenaar van reclamebureau Van Maanen. Peter de Smet werkte in de jaren 60 als reclametekenaar en heeft ook bij het bureau van zijn vader gewerkt. Na in 1964 een stage in Engeland te hebben gelopen, ging hij werken in Amsterdam en Antwerpen. Ondertussen tekende hij ook strips. Later is hij met zijn vrouw naar Brussel gegaan om daar als striptekenaar een bestaan op te bouwen. Op aanraden van Bob De Moor verkocht De Smet zijn eerste strip, De Generaal, in 1967 aan het blad Kuifje. Het blad heeft de strip echter nooit gepubliceerd. Een jaar later verscheen zijn ridderstrip Fulco korte tijd in 't Kapoentje. Na 21 afleveringen kwam er abrupt een einde aan deze strip wegens ziekte van de tekenaar. In de tussentijd bleef hij reclamewerk doen.
De Smet’s carrière als striptekenaar kwam pas goed op gang in 1971, toen het blad Pep (vanaf oktober 1975 Eppo) op aanraden van striptekenaar Jan Kruis De Generaal ging publiceren. Een jaar later volgde Joris P.K., een ridderstrip. De Generaal zou De Smets grootste succes blijken. Andere strips van zijn hand zijn o.a. Viva Zapapa, A.Tommy Detective, Lodewijk en Otto, Olivier en Oscar. Naast zijn stripreeksen verzorgde De Smet illustraties voor het tijdschrift Kijk en de Rijam agenda. Ook maakte De Smet verschillende reclamestrips, waaronder strips voor de Postgiro/Rijkspostspaarbank en twee albums voor de frituurvetfabrikant Diamant met de titel De avonturen in Diamantland.
In 1985 ontving De Smet de Stripschapsprijs voor zijn gehele oeuvre.
De Smet en zijn vrouw kregen twee dochters. Ze hebben lang in Bergen gewoond.
# Otgiva van Luxemburg

Otgiva van Luxemburg (ca. 986 - 21 februari 1030) was als eerste echtgenote van graaf Boudewijn IV van Vlaanderen door haar huwelijk gravin van Vlaanderen.

## Afkomst

Zij was een dochter van graaf Frederik van Luxemburg, graaf in de Moezelgouw, en van Irmentrude van de Wetterau (stammoeder van de graven van Gleiberg), een dochter van graaf Herbert van de Wetterau. Via haar vaders lijn was zij een nicht van keizerin Cunegonde van Luxemburg. Haar zuster Irmentrude was met Welf II van Altdorf uit het huis der Welfen getrouwd.

## Huwelijk en nakomelingen

Otgiva van Luxemburg werd in 1012 de eerste echtgenote van graaf Boudewijn IV van Vlaanderen, de enige zoon van Arnulf II van Vlaanderen en Suzanna van Italië. Zij werd de moeder van:
* Boudewijn V van Vlaanderen
* Ermengarde, gehuwd met Adalbert, graaf van Gent.
Waarschijnlijk is zij ook de moeder van een onbekende dochter, die later trouwde met Hendrik I van Leuven.

## Voorouders

Voorouders van Otgiva van Luxemburg :
| Overgrootouders | Wigerik (886-919) ∞ Kunigunde (890-940) | Wigerik (886-919) ∞ Kunigunde (890-940) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | Udo van de Wetterau (895-949) ∞ Cunigonde van Vermandois (–) | Udo van de Wetterau (895-949) ∞ Cunigonde van Vermandois (–) | Megingoz (920-1001) ∞ Gerberga van Gulik (925-995) | Megingoz (920-1001) ∞ Gerberga van Gulik (925-995) |
| Grootouders | Siegfried van Luxemburg (922-998) ∞ Hedwig van Nordgau (937-993) | Siegfried van Luxemburg (922-998) ∞ Hedwig van Nordgau (937-993) | Siegfried van Luxemburg (922-998) ∞ Hedwig van Nordgau (937-993) | Siegfried van Luxemburg (922-998) ∞ Hedwig van Nordgau (937-993) | Herbert van de Wetterau (930-992) ∞ Irmtrud von Avalgau (957–1020) | Herbert van de Wetterau (930-992) ∞ Irmtrud von Avalgau (957–1020) | Herbert van de Wetterau (930-992) ∞ Irmtrud von Avalgau (957–1020) | Herbert van de Wetterau (930-992) ∞ Irmtrud von Avalgau (957–1020) |
| Ouders | Frederik van Luxemburg (965-1019) ∞ 995 Irmentrude van de Wetterau (982-1015) | Frederik van Luxemburg (965-1019) ∞ 995 Irmentrude van de Wetterau (982-1015) | Frederik van Luxemburg (965-1019) ∞ 995 Irmentrude van de Wetterau (982-1015) | Frederik van Luxemburg (965-1019) ∞ 995 Irmentrude van de Wetterau (982-1015) | Frederik van Luxemburg (965-1019) ∞ 995 Irmentrude van de Wetterau (982-1015) | Frederik van Luxemburg (965-1019) ∞ 995 Irmentrude van de Wetterau (982-1015) | Frederik van Luxemburg (965-1019) ∞ 995 Irmentrude van de Wetterau (982-1015) | Frederik van Luxemburg (965-1019) ∞ 995 Irmentrude van de Wetterau (982-1015) |
| Otgiva van Luxemburg (986-1030) |||||||||
# Watertoren (Hoogeveen)

De watertoren in Hoogeveen werd in 1927 gebouwd in opdracht van het Gemeentelijk Waterbedrijf Hoogeveen en staat aan de Vos van Steenwijklaan. De toren is ontworpen door A. Kool en J. Wildeboer. De watertoren heeft een hoogte van 38,3 meter en een waterreservoir van 300 m$^3$. Een houten trap, langs de binnenzijde van de buitengevel, leidt tot het reservoir. Deze watertoren is de enige watertoren in Drenthe die nog als zodanig in gebruik is.
In 1989 nam de WMD Drinkwater het gemeentelijk waterbedrijf van Hoogeveen over. De WMD nam de watertoren toen niet over, omdat zij pompen wilde gebruiken om druk op de waterleiding te zetten. De WMD kwam later terug op deze beslissing en in 1995 nam de WMD de toren alsnog over van de gemeente voor het symbolische bedrag van één gulden. In hetzelfde jaar werd de toren gerenoveerd. De toren heeft als voordeel dat er een (kleine) watervoorraad kan worden aangelegd, zodat er bij storingen minder drukschommelingen ontstaan in het leidingnet.
Assen (Troelstralaan en Rolderstraat) · Coevorden · Hoogeveen · Meppel · Zuidlaren
# RFC Xerxes in het seizoen 1958/59

Het seizoen 1958/1959 was het vijfde jaar in het bestaan van de Rotterdamse betaaldvoetbalclub Xerxes. De club kwam uit in de Tweede divisie A en eindigde daarin op de negende plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd de club in de tweede ronde uitgeschakeld door SHS (1–3).

## Wedstrijdstatistieken
### Tweede divisie A

| | Baronie | DHC | DOSKO | EBOH | EDO | 't Gooi | Hilversum | LONGA | ONA | UVS | De Valk | Velox | Wilhelmina | Zeist |
| Thuis | 3 – 0 | 0 – 0 | 3 – 0 | 1 – 1 | 2 – 0 | 1 – 4 | 2 – 1 | 1 – 2 | 3 – 0 | 0 – 3 | 3 – 2 | 2 – 2 | 1 – 0 | 3 – 1 |
| Uit | 3 – 2 | 1 – 1 | 1 – 1 | 1 – 0 | 1 – 3 | 9 – 2 | 1 – 1 | 3 – 1 | 5 – 1 | 2 – 0 | 7 – 3 | 1 – 1 | 4 – 3 | 0 – 2 |

### KNVB beker

| 1e ronde | Flakkee | 0 – 1 (0 - 0) | Xerxes |
| 1 januari 1959 Plaats: Middelharnis Sportpark Van Pallandtpolder | | | John de Rot |
| 2e ronde | SHS | 3 – 1 (1 – 0) | Xerxes |
| 30 april 1959 Plaats: Den Haag Houtrust | Piet Dekker 30' Eddy Moreels 75' Gerrit Beekhuizen 85' | | 63' Ben Terlaak |

## Statistieken Xerxes 1958/1959
### Eindstand Xerxes in de Nederlandse Tweede divisie A 1958 / 1959

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 9e | 28 | 10 | 7 | 11 | 27 | 46 | 55 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Arie Molenbeek | 11 |
| 2. | Jan Hendriks | 9 |
| 3. | Andries de Boer | 6 |
| 3. | John de Rot | 6 |
| 5. | Jan Middeldorp | 5 |
| 6. | Wilco de Boer | 2 |
| 7. | De Boer | 1 |
| 7. | Herman Groeneveld | 1 |
| 7. | Piet Kriesch | 1 |
| 7. | Wim Pijpe | 1 |
| 7. | Hans Rijshouwer | 1 |
| 7. | Harry Smits | 1 |
| 7. | Frans Wuijts | 1 |
| Totaal | Totaal | 46 |
| # | Naam | |
| 1. | Ben Terlaak | 1 |
| 1. | John de Rot | 1 |
| Totaal | Totaal | 2 |
# Marius Meremans

Marius Meremans (Dendermonde, 20 mei 1967) is een Belgisch politicus voor N-VA.

## Levensloop

Meremans behaalde in 1988 een regentaat in Latijn, Frans, Engels en Geschiedenis en was van 1991 tot 2012 actief als leraar aan het Don Bosco te Groot-Bijgaarden en het Sint-Vincentiusinstituut in Dendermonde.
Hij werd politiek actief voor de Volksunie en daarna de N-VA. Van 1995 tot 1997 was hij OCMW-raadslid van Dendermonde. Vervolgens was hij van 1997 tot 2000 gemeenteraadslid van de stad, een functie die hij sinds 2007 opnieuw uitoefent. In januari 2007 werd Meremans lid van het college van burgemeester en schepenen als schepen van Jeugd en Cultuur in Dendermonde. Hij beëindigde zijn mandaat daar in december 2012 en belandde daarna zes jaar als raadslid in de oppositie. In januari 2019 werd hij opnieuw schepen van Dendermonde, bevoegd voor Mobiliteit, Leefmilieu en Ruimtelijke Ordening. In december 2024 liep zijn schepenambt af, waarna Meremans opnieuw op de oppositiebanken belandde.
Midden januari 2013 kwam hij voor de kieskring Oost-Vlaanderen in het Vlaams Parlement terecht als opvolger van Lieven Dehandschutter, die eind 2012 ontslag nam als Vlaams volksvertegenwoordiger. Ook na de Vlaamse verkiezingen van 25 mei 2014 en die van 26 mei 2019 bleef hij Vlaams volksvertegenwoordiger. Als Vlaams Parlementslid legde hij zich vooral toe op het cultuurbeleid, alsook op mobiliteitsdossiers en waterbeheersing. Van oktober 2019 tot juni 2024 was hij in het Vlaams Parlement eerste ondervoorzitter van de commissie Cultuur, Jeugd, Sport en Media. Bij de Vlaamse verkiezingen van 9 juni 2024 stelde Meremans zich geen kandidaat meer om zich volledig te concentreren op de lokale politiek.
Hij is gehuwd en vader van drie kinderen.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Biografische fiche Marius Meremans; Vlaams Parlement. Gearchiveerd op 15 september 2021.
* ↑ Marius Meremans geen kandidaat bij volgende parlementsverkiezingen: “Honderd procent focussen op Dendermonde”, Het Laatste Nieuws, 16 november 2023. Gearchiveerd op 8 juni 2024.
# Cécile Cornet

Cécile Cornet (Hoei, 13 juni 1978) is een Belgisch politica voor Ecolo.

## Biografie

Cornet, van opleiding sociologe aan de UCL, ging werken bij milieuverenigingen en was opleidster bij Formation Education Culturel (FEC), dat in samenwerking met de vakbond CSC permanente vorming biedt aan werknemers.
Ze werd tevens politiek actief bij Ecolo en werd co-voorzitster van de partijafdeling in het arrondissement Namen. Van 2010 tot 2015 zetelde ze ook in de gemeenteraad van Andenne.
Na verschillende keren te zijn opgekomen bij verkiezingen, legde Cécile Cornet in oktober 2020 de eed af als lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de kieskring Namen, waar ze zetelde tot in juni 2024. Ze volgde Georges Gilkinet op, die als vicepremier toetrad tot de regering-De Croo. Als Kamerlid legde Cornet zich toe op het beleid rond fiscaliteit en tewerkstelling. Bij de verkiezingen van juni 2024 stond Cornet als eerste opvolger op de lijst.
* ↑ (fr) Individualisme et société : pour le meilleur ou pour le pire ?, cefoc.be, november 2013.
* ↑ (fr) Georges Gilkinet Vice-Premier Ministre et Ministre de la Mobilité, Cécile Cornet, nouvelle députée Ecolo du Namurois, La Dernière Heure, 1 oktober 2020.
* ↑ Fiche Cécile Cornet op de website van Ecolo.
# Verwaltungsgemeinschaft

Een Verwaltungsgemeinschaft ("bestuurlijke gemeenschap") is een samenwerkingsverband in de Duitse deelstaten Baden-Württemberg, daar officieel Vereinbarte Verwaltungsgemeinschaft, Beieren, Saksen, Saksen-Anhalt en Thüringen. In het algemeen worden er samenwerkingsverbanden van publieke diensten mee bedoeld. Een goed voorbeeld hiervan is de Verwaltungsgemeinschaft tussen de Duitse Hogeschool van de Federale Overheid voor Openbaar Bestuur en de Bondsacademie voor Openbaar Bestuur.
In 2011 zou de Verwaltungsgemeinschaft als bestuursvorm in Saksen-Anhalt ophouden te bestaan, maar door een gerechtelijke uitspraak in februari 2013, is de opheffing van de Verwaltungsgemeinschaft Gernrode/Harz ongeldig verklaard.
Verwaltungsgemeinschaften bestaan uit verschillende gemeenten in hetzelfde district. Ze hebben een eigen politieke vertegenwoordiging inclusief een voorzitter, die in sommige samenwerkingsverbanden de titel burgemeester voert. In Baden-Württemberg is in de plaats van Verwaltungsgemeinschaft ook Gemeindeverwaltungsverband gebruikelijk. Daar wordt de taak van voorzitter van het samenwerkingsverband waargenomen door de burgemeester van de "vervullende gemeente", de hoofdplaats van het samenwerkingsverband. In Thüringen bestaan zowel Verwaltungsgemeinschaften als vervullende gemeenten.

## Verwaltungsverband

In de deelstaat Saksen bestaat zowel de Verwaltungsgemeinschaft als het Verwaltungsverband. Het kenmerkende verschil is dat bij de gemeinschaft een van de deelnemende gemeenten het bestuur voor de andere gemeenten voert, terwijl bij het verband de gemeenten samenwerken met een eigen bestuur van het samenwerkingsverband. Anders dan de gemeinschaft is het verband een zelfstandig openbaar lichaam.

## Erfüllende Gemeinde

Recent zijn in de genoemde deelstaten gemeentelijke herindelingen uitgevoerd waarbij ook een aantal Verwaltungsgemeinschaften werden opgeheven. In de meeste gevallen werden de gemeenten opgenomen in of gefuseerd tot een gemeente die groot genoeg was om de taken die het samenwerkingsverband vervulde uit te voeren. Een aantal kleinere gemeenten bleef echter zelfstandig, waarbij een grotere gemeente werd aangewezen als invullende gemeente (Erfüllende Gemeinde) voor deze taken.
In Thüringen heet de hoofdplaats van een Verwaltungsgemeinschaft ook Erfüllende Gemeinde.
# Konjaku Monogatarishū

De Konjaku Monogatarishū (Japans: 今昔物語集, verhalenverzameling van nu en vroeger, soms ook kortweg: Konjaku Monogatari) is een bloemlezing van meer dan 1000 setsuwa (een Japans literair genre) uit de late Heianperiode (12e eeuw). De titel van de bloemlezing is afkomstig van de gewoonte dat ieder verhaal begint met de woorden「今ハ昔」 (Ima wa mukashi, vergelijkbaar met hoe men in westerse talen een sprookje opent: "er was eens ..."). Uit de Sino-Japanse lezing volgt de uitspraak kon jaku.
De Konjaku Monogatari had grote invloed op de setsuwa-literatuur, in het bijzonder op de Uji Shui Monogatari uit de 13e eeuw. Ook de werken van schrijvers uit de Taishōperiode wijzen op de referenties en invloeden van de Konjaku Monogatari, zoals het werk van Akutagawa Ryūnosukes Rashōmon en Hana.
Oorspronkelijk omvatte de verzameling 31 maki (schriftrollen); echter ontbreken tegenwoordig de rollen 8, 18 en 21, waardoor er nog slechts 28 in het origineel behouden zijn. Het oudste bewaard gebleven manuscript is de Sazuka Uitgave (鈴鹿家旧蔵本, Sazuka kyū-zōhon), dat in 1996 als Japans nationaal cultureel erfgoed werd uitgeroepen en in bezit is van de Universiteit van Kioto.
De auteur en de precieze datering van het werk zijn onbekend. Een vergelijking van de inhoudelijke aspecten van Konjaku Monogatari met historische gebeurtenissen, zoals de Hogen-opstand (1156), de Heiji-opstand (1159-1160) en de Genpei-oorlog (1180-1185), lijkt te suggereren dat de collectie in de eerste helft van de 12e eeuw, waarschijnlijk na 1120 is opgesteld. Alhoewel de auteur onbekend is, zijn er verschillende aannames over een mogelijke uitgever van de Konjaku Monogatari. Indien men Uji Dainagon Monogatari als een uitgebreide uitgave van de Konjaku Monogatari beschouwt, dan zou Minamoto no Takakuni (源 隆国, 1004–1077) de uitgever geweest kunnen zijn. Beschouwt men echter naast de krijgersklasse en de keizer ook de geestelijke klasse als derde macht, dan komen ook monniken in aanmerking, zoals de monnik Toba Sojo (鳥羽 僧正, 1053–1140), ook bekend als Kakuyū (覚猷).

## Inhoud

De verzameling beslaat vertellingen uit India, China en Japan.
De Konjaku Monogatari kan op basis van topografie in drieën worden verdeeld. Het eerste deel omvat de eerste vijf Maki en heet Tenjiku (天竺), omdat het de verhalen van India bevat. De volgende vijf Maki vormen het tweede deel, Shintan (震旦), waarin de verhalen van China zijn verzameld. In de overige rollen van de bloemlezing, de Honchō sectie (本朝), draait het om Japan. Elk van de drie delen kent moraliserende aspecten in de boeddhistische zin. Wegens de aanwezigheid van zinsconstructies die vergelijkbaar zijn met eerdere werken in dit soort, wordt aangenomen dat de Konjaku Monogatari geen echt nieuw geschreven werk is, maar dat er sprake is van kopieën en eclectische herhalingen van bestaande werken uit die tijd. Delen van de Konjaku Monogatari kopiëren, vaak in vereenvoudigde karakters, delen van de Nihon Ryōiki en doen denken aan de Sanbōekotoba (三宝絵詞) of de Honchō hokke genki (本朝法華験記).

## Literatuur

* 今昔物語集. Kyoto University Library, 2003, geraadpleegd op 13 juni 2012.
# RKSV Sittardia in het seizoen 1955/56

Het seizoen 1955/1956 was het tweede jaar in het bestaan van de Sittardse betaaldvoetbalclub Sittardia. De club kwam uit in de Hoofdklasse B en eindigde daarin op de 11e plaats, dit betekende dat de club degradeerde naar de Eerste divisie.

## Wedstrijdstatistieken
### Hoofdklasse B

| | Alkmaar '54 | BVV | D.F.C. | EDO | Elinkwijk | Emma | Sportclub Enschede | Feijenoord | De Graafschap | GVAV | MVV | PSV | Rapid JC | SHS | SVV | De Volewijckers | Willem II |
| Thuis | 0 – 0 | 1 – 3 | 3 – 2 | 3 – 1 | 1 – 1 | 2 – 2 | 1 – 2 | 2 – 4 | 2 – 2 | 3 – 2 | 0 – 4 | 2 – 2 | 3 – 2 | 0 – 0 | 4 – 3 | 3 – 2 | 1 – 0 |
| Uit | 1 – 1 | 1 – 0 | 0 – 0 | 1 – 3 | 3 – 0 | 1 – 4 | 6 – 1 | 3 – 1 | 3 – 3 | 3 – 1 | 2 – 3 | 5 – 0 | 4 – 2 | 4 – 3 | 4 – 2 | 4 – 5 | 0 – 3 |

## Statistieken Sittardia 1955/1956
### Eindstand Sittardia in de Nederlandse Hoofdklasse B 1955 / 1956

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 11e | 34 | 12 | 9 | 13 | 33 | 63 | 77 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Harie Ehlen | 23 |
| 2. | Gerard Gruisen | 7 |
| 2. | Jan van den Heuvel | 7 |
| 4. | Antoine Gardier | 6 |
| 5. | Sef Dieteren | 4 |
| 5. | Willy Erkens | 4 |
| 7. | Frans Ververs | 3 |
| 8. | Gerard Rumpen | 2 |
| 8. | Math Schmeitz | 2 |
| 10. | Harry Brüll | 1 |
| Eigen doelpunten |||
| 1. | Jef Dresens (MVV) | 1 |
| 1. | Herman Wink (SVV) | 1 |
| Totaal | Totaal | 63 |
# Brendan Dolan

Brendan Dolan (Enniskillen, 2 augustus 1973), bijgenaamd The History Maker, is een darter uit Noord-Ierland.

## Carrière

Dolan is vooral bekend geworden toen hij op de World Grand Prix 2011 voor een historisch moment in de dartsgeschiedenis zorgde. In de halve finale tegen James Wade gooide hij de eerste 9-darter ooit in een toernooi waarin het verplicht is om de leg zowel te openen als te sluiten met een dubbel. Hij begon met dubbel 20, triple 20, triple 20 = (160), vervolgde met triple 20, triple 20, triple 20 = (180) en eindigde met triple 20, triple 17, bullseye = (161). Naar aanleiding van deze 9-darter heeft hij de bijnaam The History Maker opgespeld gekregen. Hij won de wedstrijd van Wade maar verloor de finale van Phil Taylor.
In 2012 heeft hij dit succes kunnen voortzetten door enkele halve en achtste finales te halen.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### WDF

* 2005: Laatste 128 (verloren van Danny MacInnes met 0-4)

### PDC

* 2009: Laatste 64 (verloren van James Wade met 0-3)
* 2010: Laatste 32 (verloren van Raymond van Barneveld met 0-4)
* 2011: Laatste 32 (verloren van Wes Newton met 0-4)
* 2012: Laatste 64 (verloren van Kim Huybrechts met 0-3)
* 2013: Laatste 32 (verloren van Raymond van Barneveld met 1-4)
* 2014: Laatste 32 (verloren van Gary Anderson met 1-4)
* 2015: Laatste 32 (verloren van Michael Smith met 2-4)
* 2016: Laatste 64 (verloren van Kyle Anderson met 0-3)
* 2017: Laatste 32 (verloren van Jelle Klaasen met 0-4)
* 2018: Laatste 64 (verloren van Robert Thornton met 1-3)
* 2019: Kwartfinale (verloren van Nathan Aspinall met 1-5)
* 2020: Laatste 64 (verloren van Gary Anderson met 0-3)
* 2021: Laatste 32 (verloren van Gerwyn Price met 3-4)
* 2022: Laatste 64 (verloren van Callan Rydz met 0-3)
* 2023: Laatste 32 (verloren van Jonny Clayton met 1-4)
* 2024: Kwartfinale (verloren van Luke Littler met 1-5)
* 2025: Laatste 32 (verloren van Michael van Gerwen met 2-4)

## Resultaten op de World Matchplay

* 2012: Laatste 32 (verloren van Andy Hamilton met 7-10)
* 2013: Laatste 16 (verloren van Adrian Lewis met 5-13)
* 2014: Laatste 32 (verloren van Richie Burnett met 4-10)
* 2015: Laatste 16 (verloren van James Wade met 8-13)
* 2016: Laatste 16 (verloren van Mervyn King met 8-11)
* 2020: Laatste 32 (verloren van Michael van Gerwen met 7-10)
* 2021: Laatste 32 (verloren van Krzysztof Ratajski met 4-10)
* 2022: Laatste 32 (verloren van Danny Noppert met 6-10)
* 2023: Laatste 16 (verloren van Damon Heta met 1-11)
* 2024: Laatste 32 (verloren van Joe Cullen met 4-10)

## Externe link

* Profiel en statistieken op Darts Database
* 1 2 (en) WGSweet, Justin Pipe and Richie Burnett battle to face Brendan Dolan in PDC German Darts Championship. Western Gazette (31 januari 2014). Geraadpleegd op 8 juni 2014.
* ↑ (en) Rangorde van de Order of Merit van de PDC. Gearchiveerd op 2 januari 2019.
* ↑ 9-darter op YouTube. Gearchiveerd op 12 januari 2021.
# Langstaartparadigalla

De langstaartparadigalla (Paradigalla carunculata) is een vrij grote paradijsvogel (Paradisaeidae) uit de orde zangvogels en de superfamilie Corvoidea.

## Kenmerken

De langstaartparadigalla kan ongeveer 37 cm lang kan worden inclusief de lange puntige staart. Het is een van de meest eenvoudig uitziende paradijsvogels. Zijn enige versiering wordt gevormd door helgele lellen en verder wat rood en hemelsblauw op de kop. Het mannetje en het vrouwtje lijken op elkaar, alleen is het vrouwtje iets doffer en van een kleiner postuur.

## Verspreiding en leefgebied

De langstaartparadigalla is een endemische vogelsoort uit West-Papoea (Vogelkop) die voorkomt in de hooglanden van het Arfakgebergte en leeft in de bergwouden op een hoogte tussen de 1400 en 2200 m boven de zeespiegel.

## Status

De habitat van de vogel wordt daar waarschijnlijk bedreigd door ontbossing. Er zijn ook voorstellen voor de vorming van een beschermd gebied. Verder zijn er betrekkelijk weinig waarnemingen, maar men vermoedt dat in slecht toegankelijke stukken van zijn verspreidingsgebied de langstaartparadigalla niet zeldzaam is. Handel (levend, dood of in onderdelen) in deze vogelsoort (en alle andere paradijsvogels) is volgens de overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde soorten wilde dieren en planten (het CITES-verdrag) verboden.
* 1 2 (en) Langstaartparadigalla op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
# Baljuwhuis (Aire-sur-la-Lys)

Het Baljuwhuis (Frans: bailliage) is een civiel bouwwerk in de tot het departement Pas-de-Calais behorende stad Aire-sur-la-Lys, gelegen op de hoek van het Grand'Place, de Rue d'Arras en de Rue du Bourg.

## Geschiedenis

Het gebouw werd in 1600 al in gebruik genomen als onderkomen voor de stadsmilitie. De architect, Pierre Framery, was geïnspireerd door het Oude Stadhuis van Amsterdam, gebouwd in renaissancestijl. In de 17e en 18e eeuw werd hier ook meermalen recht gesproken door de baljuw, vandaar de naam van het gebouw. In de 19e en 20e eeuw vervulde het gebouw ook taken als provisorisch stadhuis en politiebureau. In 1970 werd hier het Office de tourisme gehuisvest. In de Grote Zaal worden tijdelijke tentoonstelling gehouden.
Al in 1886 werd het gebouw geklasseerd als monument historique.

## Gebouw

Het gebouw heeft een onregelmatige vierhoek als plattegrond met een oppervlakte van 125 m$^2$. Het heeft vier bouwlagen: de kelder, de begane grondverdieping, de Grote Zaal en de zolder. De grote zaal meet 10 bij 11 meter en kan via een houten trap worden bereikt, welke nog in de oorspronkelijke staat verkeert.
De gevels zijn rijk versierd met ornamenten, terwijl aan het Grand'Place en de Rue du Bourg arcades aanwezig zijn. Aan de gevel zijn versieringen aangebracht die refereren aan het Gulden vlies, en voorts allegorische figuren die zeven deugden symboliseren, alsmede de vier elementen.