OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tomislav Gudelj

Tomislav Gudelj (Zagreb, 1 mei 1998) is een Kroatisch voetballer die doorgaans speelt als aanvaller. Hij komt uit voor Vitesse.

## Clubcarrière
### NK Croatia Zmijavci

Gudelj maakte zijn debuut in het seniorenvoetbal voor NK Croatia Zmijavci, dat op dat moment uitkwam op het vierde niveau van Kroatië. Echter wist de club het te schoppen tot de laatste 32 van het Kroatische bekertoernooi. In de eerste ronde van de beker werd er gewonnen 7-1 gewonnen van NK FEŠK Feričanci, mede dankzij twee goals van Gudelj. In de ronde erna werd er 1-0 verloren van NK Slaven Belupo. Gudelj promoveerde twee keer met Croatia; sinds 2019 komt de club uit op het tweede niveau van Kroatië.

### NK Rudeš

In de winter van 2022 maakte Gudelj de overstap naar Rudeš, die ook op het tweede niveau uitkwamen. Hij scoorde 17 keer in 35 wedstrijden. Mede dankzij zijn doelpunten promoveerde Rudeš na het seizoen 2022/23 naar het hoogste niveau in Kroatië, de Hrvatska Nogometna Liga. Ondaks zijn statistieken kwam Gudelj niet meer in actie, en ging in de zomer van 2023 weer terug naar zijn oude club Croatia Zmijavci. Rudeš degradeerde aan het einde van het seizoen weer terug naar het tweede niveau.

### NK Croatia Zmijavci

Gudelj speelde na zijn terugkeer bij Croatia nog 13 wedstrijden voor de club, waarin hij 8 keer wist te scoren.

### NK Varaždin

Na een half seizoen bij Croatia, stapte Gudelj over naar NK Varaždin, waar hij zijn eerste wedstrijden kon spelen op het hoogste niveau van Kroatië. Gudelj mocht 9 wedstrijden spelen voor de club, vaak niet langer dan een helft. Hij wist in deze wedstrijden niet te scoren. Gudelj was slechts goed voor één assist, op 30 maart 2024, tegen HNK Gorica (2-4).

### Vitesse

Door de problemen bij Vitesse na het seizoen 2023/24, en de daaropvolgende degradatie, trok de club veel transfervrije spelers aan. Onder deze spelers bevond zich ook Gudelj, die één dag voor de eerste wedstrijd van het seizoen werd gepresenteerd. In die eerste wedstrijd, op 9 augustus 2024 tegen Telstar, maakte Gudelj zijn debuut voor Vitesse. Hij viel in de 59e minuut in voor Miliano Jonathans, en scoorde 14 minuten later meteen zijn eerste doelpunt op aangeven van Gyan de Regt. De wedstrijd werd verloren met 3-2.
# Cambodjaanse riel

De riel (Khmer: រៀល, symbool: ៛) is de munteenheid van Cambodja. Eén riel is honderd sen, maar de ondereenheid wordt niet gebruikt. De naam riel komt uit het Khmer en betekent datgene dat glanst.

## Munten en biljetten

Munten in circulatie waren: 50, 100, 200 en 500 riel. De waarde is echter zo laag, dat ze niet meer in gebruik zijn. Het papiergeld is beschikbaar in 50, 100, 200, 500, 1000, 2000, 5000, 10.000, 20.000 en 50.000, hoewel het eerste biljet slechts weinig worden gebruikt.

## Geschiedenis

Voordat Cambodja deel werd van het Franse Indochina, werden munten gebruikt, namelijk de tical, naar de naam van de munteenheid in het naburige Thailand. In 1884 werd de "piastre de commerce", ook wel de "Frans-Indochinese piastre" ingevoerd, die in waarde gelijk was aan de Mexicaanse handelsdollar. In 1930 was de verhouding van deze munt tot de Franse franc 10:1. In 1955 werd, na de onafhankelijkheid, de riel (KHO) ingevoerd met een omruilverhouding van 1:1 ten opzichte van de piastre. De munt werd gebruikt tot 1975 toen de rode Khmer het land overnamen en de munt afschaften. Na de invasie van Cambodja door Vietnam waren er verschillende munteenheden in omloop, onder andere die van Vietnam en Thailand. In 1980 werd de nieuwe riel (KHR) geïntroduceerd.
De wisselkoers van de riel is gekoppeld aan de Amerikaanse dollar. De wisselkoers is stabiel en schommelt, binnen zeer nauwe marges, rond de 4050 riel per dollar.
# René Smit

René Smit (1959) is een Nederlands oud-politicus van het CDA en bestuurder.
Smit studeerde economie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar hij lid was van studentenvereniging S.S.R.-Rotterdam. Van 1980 tot 1983 was hij lid van de deelgemeenteraad van Kralingen (Rotterdam). In 1986 werd hij lid van de gemeenteraad van Rotterdam en van 1990 tot 1996 was hij wethouder voor Haven en Financiën in die stad. Daarna was hij tot 1999 directeur-generaal Openbare Orde, Veiligheid van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
In augustus 1999 werd hij voorzitter van de raad van bestuur van het Albert Schweitzer Ziekenhuis in Dordrecht.
In november 2005 volgde hij Wim Noomen op als voorzitter van het college van bestuur van de Vrije Universiteit Amsterdam en de Christelijke Hogeschool Windesheim, een functie die hij tot 1 december 2013 zou uitvoeren.
In 2006 was hij voorzitter van de commissie die het verkiezingsprogramma van het CDA schreef. In februari 2007 werd zijn naam genoemd als mogelijk minister van Economische Zaken in het kabinet-Balkenende IV, maar uiteindelijk viel de keuze van het CDA voor deze ministerspost op Maria van der Hoeven.
In 2007 heeft hij de tijdelijke nevenfunctie aanvaard van 'ambassadeur' voor "Randstad 2040". Dit was een rijksproject dat moest leiden tot het vaststellen van een integrale en regionaal gedragen langetermijnvisie Randstad 2040 op hoofdlijnen, die eraan moest bijdragen dat de Randstad zich zou ontwikkelen tot een duurzame en concurrerende Europese topregio.
In 2014 werd hij benoemd tot voorzitter van de Raad van Commissarissen van Havenbedrijf Amsterdam NV. Hij was tot 2013 bestuursvoorzitter van de Vrije Universiteit van Amsterdam. Smit werd vervolgens lid van het innovatieplatform en Director Special Accounts bij adviesbureau Ecorys. Daarna trad hij aan als voorzitter van de raad van bestuur van de Zorgsaam zorggroep in Zeeuws-Vlaanderen waar hij in 2024 vertrok.
# Operatie Weber

Operatie Weber was de codenaam voor een militaire operatie van de Kriegsmarine.

## Geschiedenis

In januari 1941 was de invasie van Engeland door de Duitsers al enige tijd opgegeven. Hoewel er op dat moment geen acute dreiging was dat de Britten op het Europese vasteland zouden landen, speelde een toekomstige invasie voor de Duitsers wel degelijk mee in de beslissing om het Britse eiland te omringen met zeemijnen. Waar eerder tijdens Operatie Westwall-Sperre al de oostkust vol met zeemijnen was gelegd, werd tijdens Operatie Weber een mijnengordel aan de zuidkust aangelegd. Hiermee werden enkele Britse havens aan de zuidkust enige tijd lastig bereikbaar.
# Zing! (televisieprogramma)

Zing! is een televisieprogramma van de EO, waarin koren en zanggroepen strijden om de titel 'Beste zanggroep van Nederland'.

## Seizoen 1

Het eerste seizoen werd tussen mei en juli 2023 uitgezonden en gepresenteerd door Giovanca Ostiana en Anne-Mar Zwart. In het programma nemen zanggroepen het tegen elkaar op. Ze worden hierbij begeleid door mentoren Glen Faria (seizoen 1) Tania Kross en Roel van Velzen.
Blueprint, Snowe en Hemelwaters haalden de finale. Snowe werd derde, Blueprint werd tweede en Hemelwaters wist uiteindelijk de winst te behalen.

## Seizoen 2

Tussen zaterdag 9 november en 21 december 2024 is het tweede seizoen uitgezonden. Het programma is dit seizoen kleiner opgezet. Ostiana presenteert dit seizoen zonder Zwart en zit daarnaast in de jury. Ze neemt daarbij de plaats van Faria in. De coachsessies door de mentoren zijn vervallen, waardoor de afleveringen nog maar 45 minuten zijn, in plaats van 70. Bovendien duurt het seizoen maar zes afleveringen, waarbij de laatste aflevering een finale was met de winnaars van de vijf eerdere afleveringen.
Popkoor Repeat won het tweede seizoen., 5Directions werd tweede. De andere finalisten waren SoulSisters, Phoenix Vocals en Zinge!-Teens.
# Skaidrīte Smildziņa-Budovska

Skaidrīte Smildziņa-Budovska, (Riga, Letland, 20 maart 1943) is een voormalig Sovjet- basketbalspeelster. Ze kreeg de onderscheiding Orde van de Drie Sterren.

## Carrière

Smildziņa speelde haar gehele basketbal carrière voor TTT Riga. Met TTT won ze twaalf Sovjet-kampioenschappen, één USSR Cup en elf Europese Cup-titels. Ook won ze één titel met de Letse SSR in 1958. Ze was aanvoerder van TTT van 1963 tot 1969. Smildziņa speelde ook voor de nationale ploeg van de Sovjet-Unie. Met het nationale team van de Sovjet-Unie won Smildziņa goud in 1959, 1964 en 1967 op het Wereldkampioenschap en vijf keer goud op het Europees Kampioenschap in 1960, 1962, 1964, 1966 en 1968. Als speler van de Letse SSR won ze vier keer de Spartakiad van de Volkeren van de USSR in 1963, 1967 en 1971.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 12
** Winnaar: 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1972
* Bekerwinnaar Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1969
* Landskampioen Letland: 1
** Winnaar: 1958
* EuroLeague Women: 11
** Winnaar: 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1972
* Wereldkampioenschap: 3
** Goud: 1959, 1964, 1967
* Europees kampioenschap: 5
** Goud: 1960, 1962, 1964, 1966, 1968
* Spartakiad van de Volkeren van de USSR: 3
** Winnaar: 1963, 1967, 1971
# Dzintra Grundmane

Dzintra Grundmane (Riga, 11 augustus 1944 – 16 januari 2024) was een Sovjet-basketbalspeelster. Zij kreeg de onderscheiding Orde van de Drie Sterren.
Grudmane speelde haar gehele basketbal carrière voor TTT Riga (1962-1975; met een onderbreking van 1969 tot 1970). Met TTT won ze elf Sovjet-kampioenschappen:1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973 en 1975. Één USSR Cup in 1969. Ook won ze elf Europa Cup-titels: 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974 en 1975. Van 1972 tot 1975 was ze de aanvoerder van TTT.
Als speler van de Letse SSR won ze vier keer de Spartakiade van de Volkeren van de USSR, in 1963, 1967, 1971 en 1975.

## Privé

Grudmane studeerde af aan de Universiteit van Riga (1972) en VGIK (1988). Van 1974-1989 werkte ze bij de filmstudio van Riga in de kronieksectie. Sinds 1990 werkte ze als directeur van het nieuw opgerichte Letse Sportmuseum en geeft ze lezingen aan de Universiteit van Letland. Sinds 2002 werkt ze aan de Universiteit van Letland in de Faculteit der Pedagogiek en Psychologie.
Grundmane overleed op 16 januari 2024 op 79-jarige leeftijd.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 11
** Winnaar: 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975
** Tweede: 1974
* Bekerwinnaar Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1969
* Landskampioen Letland: 2
** Winnaar: 1965, 1974
* EuroLeague Women: 11
** Winnaar: 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975
* Spartakiade van de Volkeren van de USSR: 4
** Winnaar: 1963, 1967, 1971, 1975
* ↑ Dzintra Grundmane, latvijassports.lv. Gearchiveerd op 30 juli 2019.
* ↑ TTT Gold Girl Dzintra Grundmane: Nu ben ik gewoon in de dromen op het veld, diena.lv, 20 september 2015. Gearchiveerd op 30 juli 2019.
* ↑ (lv) Mūžībā devusies Rīgas TTT leģendārā basketboliste Dzintra Grundmane
# Renaat Verbruggen

Renaat Verbruggen (Antwerpen, 10 januari 1909 - aldaar, 28 oktober 1981) was een Vlaams bariton en operazanger. In de periode 1961-1974 had hij de leiding van de Koninklijke Vlaamse Opera te Antwerpen.
Na zijn studies als architect nam hij rond 1932 privélessen bij Adolphe Coryn, oud baszanger en directeur van de toenmalige Franse Opera (Bourlaschouwburg), die in 1933 zijn deuren zou sluiten door het stopzetten van de stadsubsidies en ook ten gevolge van de grote economische crisis.
Verbruggen begon zijn carrière in 1933 als oratoria-zanger en zou dit blijven doorheen zijn loopbaan. In de Koninklijke Vlaamse Opera zong hij in het seizoen 1943/44 (directie Hendrik Diels) onder de naam Bert Roelants in Manon Lescaut en La Bohème van Giacomo Puccini. Hij zou er pas terugkeren als gast tijdens het seizoen 1948/49 en opnieuw in vast verband vanaf het seizoen 1952/53 tot en met het seizoen 1960/61.
In 1947 werd Bert Roelants aanvaard als vast lid van het gezelschap van de Koninklijke Opera van Gent door Vina Bovy (de bekende sopraan en sinds 1947 directrice). Hij zong er vanaf het seizoen 1947/48 tot en met het seizoen 1951/52 en was er heel populair zelfs bij het toen grotendeels franskiljons publiek. Als gast trad hij nog één keer op in het seizoen 1958/59 (directie Constant Meillander). In Gent zong hij alle grote baritonpartijen van het Franse, Duitse en Italiaanse repertorium in het Frans en het Nederlands. Hij had een sonore stem en een volmaakte dictie.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte hij plaatopnamen van Vlaamse liederen voor het merk Odeon en later voor His Master's Voice. In de jaren 1950 en 1960 maakte hij langspeelplaten met onder meer muziek van Renaat Veremans. Van zijn operarepertorium zijn daarentegen nauwelijks opnamen bewaard. Er bestaan enkel privé-opnamen op band met aria's uit het Franse repertorium. Rond 1960 trad hij ook op in televisieprogramma's, weliswaar zonder te verzaken aan zijn oratoriumcarrière.
Naast zijn muzikale loopbaan was Verbruggen nog als architect betrokken bij de bouw van de Nieuwe Schouwburg samen met Marc Appel en Rie Haan. Verbruggen stond in voor de toneeltechnische benadering.
Als auteur schreef hij het boek Gedenk-klanken 1893-1963 (1965), een overzicht van de geschiedenis van de KVO. Hij werkte ook actief mee aan de Nederlandse Muziekencyclopedie.
# West Aleta (schip, 1919)

De West Aleta was een Amerikaans vrachtschip van de United States Shipping Board gebouwd in 1919 door de Western Pipe and Steel Company in San Francisco.
Het schip was op weg van uit Seattle in de Verenigde Staten naar Hamburg en Bremen, met een lading van 35.000 vaten wijn en whisky, balen rijst, kisten haring, grenen balken, spiritus en andere stukgoederen, toen het bij Terschelling in een storm verging. De bemanning van de reddingboot Brandaris van het station Terschelling wist met veel moeite 42 opvarenden van boord te halen. Kort nadat de bemanning van boord was gehaald brak het schip voor de brug in tweeën.
De berging van het schip werd uitgevoerd door de Nieuwe Bergingsmaatschappij van Dirkzwager uit Maassluis. Bij de berging wordt gebruikgemaakt van de schepen van lokale vissers en Bergings Mij. Doeksen. De berging zou tot november 1920 duren. Veel vaten spoelden aan op Terschelling, waar strandjutters gaten boorden in de vaten om de wijn te proeven waarbij de zoete wijnen en de whisky favoriet waren. Een deel van de vaten kwam in beheer bij de strandvonder maar andere verdwenen over het eiland. Van de 35.000 vaten zijn er slechts 15.000 officieel als geborgen aangemeld.
De vaten die bij de strandvonder terechtkwamen werden later verkocht. Twee bedrijven zijn ontstaan uit het verkopen van de wijn van de West Aleta, de wijnfabrikant Siebrand uit Kampen en de drankenhandel West Aleta, dat inmiddels een volle dochter van Heineken is.
Op Terschelling bestaat een koor dat vernoemd is naar dit schip, de West Aleta Singers.
* scheepvaartmuseum.nl :: Maritieme kalender 12 februari
* wrakkenmuseum.nl :: West Aleta
* Jan Houter in OVT (VPRO) 12 februari 2012, uur 2
# Amos Mansdorf

Amos Mansdorf, Hebreeuws: עמוס מנסדורף , (Tel Aviv, 20 oktober 1965) is een voormalig Israëlische proftennisser. In november 1987 was hij de nummer 18 van de wereld, de tot nog toe hoogste notering van een Israëlische tennisser op de wereldranglijst ooit.
Mansdorf speelde van 1983 tot en met 1994 proftennis. Hij heeft in deze periode in totaal 304 van de 535 wedstrijden gewonnen en heeft $2.412.691 bij elkaar gespeeld. In het dubbelspel behaalde hij op 19 mei 1986 zijn beste notering als nummer 67 op de wereldranglijst.
In totaal heeft Mansdorf 6 toernooien gewonnen, te weten de kampioenschappen in Johannesburg (1986), Ramat Hasjaron (1987), Auckland (1988), Parijs (1988), Rosmalen (1990) en zijn laatste titel in 1993 in Washington, waarin hij de toenmalige nummer 11 van de wererld, Petr Korda in de finale wist te verslaan.
Mansdorf was tien jaar onderdeel van het Israëlische Davis Cup-team (22 gewonnen wedstrijden). Ook vertegenwoordigde hij Israël tijdens de Olympische Spelen 1988 waar hij zich onder de laatste 16 schaarde, maar in de derde ronde verloor.
Zijn beste prestatie op een Grand Slam was het bereiken van de kwartfinale van de Australian Open in 1992 waarin hij van de latere winnaar Jim Courier verloor.
Tussen 2000 en 2004 was hij Davis Cup-captain van Israël.

## Prestatietabel

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Prestatietabel grand slam, enkelspel

| Toernooi | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 |
| Australian Open | 2R | – | 2R | 1R | 4R | 1R | 2R | KF | 3R | 2R |
| Roland Garros | – | 2R | 1R | 1R | – | 3R | – | 1R | – | 1R |
| Wimbledon | – | 3R | 2R | 2R | 4R | 3R | 1R | 2R | 2R | 3R |
| US Open | 2R | 3R | 3R | 1R | 3R | 4R | 1R | 1R | 3R | 2R |

### Prestatietabel grand slam, dubbelspel

| Toernooi | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 |
| Australian Open | – | 3R | – | 2R | 1R | 1R | 1R |
| Roland Garros | – | – | 1R | – | 3R | – | – |
| Wimbledon | 1R | – | 1R | 2R | – | – | – |
| US Open | – | – | 1R | 1R | 1R | – | – |
# Masmuda

De Masmuda (Berbers: ⵉⵎⴰⵙⵎⵓⴷⵏ Imasmuden) zijn een van de grootste Berber-confederatie in de Maghreb, samen met de Zenata en de Sanhaja. Hedendaagse stammen als de Jebela, Ghomara en Chleuh (deels) behoren tot deze confederatie.
De Masmuda waren van oudsher sedentair en leidden een agrarisch leven. De aristocratie van de Masmuda verbleef in Aghmet, in de Hoge Atlas van Marokko. Vanaf de 9e eeuw werd hun grondgebied binnengevallen vanuit het zuiden en oosten, door achtereenvolgens de Senhaja- en de Zenata-stammen. In de 13e eeuw volgden vernietigende invallen van de Banu Hilal.

## Geschiedenis

In het begin van de 12e eeuw verenigde Ibn Toemart de verschillende Masmuda-stammen en stichtte de Almohaden-dynastie. De dynastie zou in rap tempo heel Noord-Afrika, ten westen van Egypte, en heel Islamitisch Spanje onderwerpen. Van de 13e tot de 16e eeuw regeerde een andere Masmuda-dynastie, de Hafsiden, over Tunesië en omgeving.

## Stammen

Chleuh (deels)
* Ait Erkha
* Ait Magus (Beni Magus)
* Ghlawa
* Guedmiwa
* Haha
** Ait Aissi
** Ait Tamer
** Ait Zelten
** Ida Kazzou
** Ida Ou Bouzia
** Ida Ou Guelloul
** Ida Ou Gourd
** Ida Ou Issaren
** Ida Ou Thgoumma
** Ida Ou Zemzem
** Imgard
** Neknafa
* Hintata
** Ait Galga'iya
** Ait Lamazdur
** Ait Tagurtant
** Ait Taklawwuhtin
** Ait Talwuhrit
** Ait Tumsidin
** Ait Wawazgit
** Ait Yigaz
** Mazala
* Henfisa
* Hezerga
* Hezmira
* Ida Ou Tanane
** Ait Tinkirt
** Ait Ouzzoun
** Ifsfaten
* Ksima
* Mesfouia
* Mtouga
* Mzouda
* Ourika
* Regraga
* Saksaoua
* Sektana
* Tehlawa
Ghomara
* Ait Bouzra
* Ait Grir
* Ait Khaled
* Ait Mansour
* Ait Rezin
* Ait Selman
* Ait Smih
* Ait Zejel
* Ait Ziat
* ↑ https://www.reddit.com/r/MapPorn/comments/nwn7vl/map_of_tribal_affiliations_in_morocco/. Gearchiveerd op 8 juni 2023.
* ↑ Unknown author (1312). كتاب مفاخر البربر. Hassan II university of Casablanca, pp. 172.
# Maybe tomorrow (Stereophonics)

Maybe tomorrow is een single van Stereophonics. Het is afkomstig van hun album You gotta go there to come back. Het stemmige lied was te horen in de films Wicker Park en Crash, beide uit 2004. Kelly Jones, schrijver en muziekproducent pleegde het lied tijdens concerten solo uit te voeren.

## Hitnotering

Maybe tomorrow stond negen weken in de UK Singles Chart, waarbij de derde plaats werd gehaald. Alleen hun singles The bartender and the thief en Dakota haalden een beter resultaat. In Nederland haalde het een bescheiden resultaat, in België waren geen hitnoteringen weggelegd.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 27 t/m 30 in 2003 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie: | 26 | 17 | 27 | 32 | uit |

### Nederlandse Single Top 100

Hitnotering: 21-6-2003 t/m 12-9-2003 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Positie: | 67 | 49 | 36 | 32 | 32 | 40 | 52 | 62 | 72 | 81 | 91 | 92 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Maybe tomorrow | 1747 | 1647 | 970 | 1275 | 1584 | 1723 | 1634 | 1689 | 1753 | 1771 | 1675 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2014 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* dutchcharts (Single Top 100/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40,
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Maybe Tomorrow (Stereophonics song) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Aartsbisdom Boston

Het aartsbisdom Boston (Latijn: Archidioecesis Bostoniensis; Engels: Archdiocese of Boston) is een metropolitaan aartsbisdom van de Rooms-Katholieke Kerk in de Amerikaanse staat Massachusetts.

## Organisatie

De zetel van het aartsbisdom is in de stad Boston. De aartsbisschop van Boston is metropoliet van de kerkprovincie Boston, waartoe ook de volgende suffragane bisdommen behoren:
* Bisdom Burlington
* Bisdom Fall River
* Bisdom Manchester
* Bisdom Portland
* Bisdom Springfield in Massachusetts
* Bisdom Worcester
Het aartsbisdom beslaat het noordwestelijke deel van de staat Massachusetts: Essex County, Middlesex County, Suffolk County, Norfolk County en Plymouth County. Het gebied is verdeeld in vijf pastorale regio's, die worden geleid door een bisschoppelijke vicaris:
* Central Region
* Merrimack Region
* North Region
* South Region
* West Region

## Geschiedenis

Het bisdom Boston ontstond op 8 april 1808 als afsplitsing van het aartsbisdom Baltimore. Het besloeg de staten Massachusetts, Maine, New Hampshire, Rhode Island, Connecticut en Vermont. Het bisdom bleef wel suffragaan aan Baltimore. Op 28 november 1843 werd het nieuwe bisdom Hartford van het grondgebied afgesplitst, op 29 juli 1853 de bisdommen Burlington en Portland, op 14 juni 1870 het bisdom Springfield en op 16 februari 1872 het bisdom Providence. Op 12 februari 1875 werd Boston verheven tot aartsbisdom.
Binnen het aartsbisdom leidden een groot aantal processen tegen seksueel misbruik binnen de Rooms-Katholieke Kerk onder andere tot het aftreden van aartsbisschop Bernard Francis Law in 2002. Een bijkomend schandaal betrof het bankroet van het bisdom, waardoor opvolger Seán Patrick O'Malley zich in 2004 genoodzaakt zag het bisschopshuis te verkopen aan het Boston College.

## Bisschoppen

* 1808–1823: Jean-Louis Lefebvre de Cheverus (vervolgens bisschop van Montauban)
* 1825–1846: Benedict Joseph Fenwick SJ
* 1846–1866: John Bernard Fitzpatrick
* 1866–1875: John Joseph Williams (vanaf 1875 aartsbisschop)

### Aartsbisschoppen

* 1875–1907: John Joseph Williams
* 1907–1944: William Henry O'Connell
* 1944–1970: Richard Cushing
* 1970–1983: Humberto Sousa Medeiros
* 1984–2002: Bernard Francis Law
* 2003–2024: Seán Patrick O'Malley OFMCap
* 2024–heden: Richard Garth Henning
* Kathedraal van Boston
* Aartsbisschop Seán Patrick O'Malley