OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Penicillium roqueforti

Penicillium roqueforti is een schimmelsoort die hoort tot het geslacht Penicillium.
De soort wordt gebruikt om blauwschimmelkazen zoals Roquefort, Danish Blue en Stilton aan de binnenkant van schimmel te voorzien. Daarmee draagt zij in hoge mate bij aan de karakteristieke smaak van deze kazen.

## Secundaire metabolieten

Het is al geruime tijd bekend dat deze schimmelsoort onder bepaalde condities schadelijke secundaire metabolieten kan produceren, zoals alkaloïden en andere mycotoxines. Ook het giftige aristolocheen en het potentieel neurotoxische roquefortine C vinden hun oorsprong in deze schimmel. Daarmee is niet gezegd dat deze stoffen in de kazen in schadelijke hoeveelheden voorkomen. In een risicoanalyse concludeerde de US Environmental Protection Agency: "P. roqueforti is een goedaardig organisme, dat geen ziektes veroorzaakt".

## Trivia

In menselijke uitwerpselen, gevonden in de zoutmijn van Hallstatt en gedateerd 2.700 v.Chr., zijn blauwschimmel en biergist aangetroffen. Dit wordt gezien als een aanwijzing, dat al in de brons- en ijzertijd deze technieken bij de voedselbereiding werden toegepast.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ F.C. Chen, C.F. Chen & R.D. Wei (1982). Acute toxicity of PR toxin, a mycotoxin from Penicillium roqueforti. Toxicon 20 (2): 433–41. DOI: 10.1016/0041-0101(82)90006-X.
* ↑ SCBT. Roquefortine - A potent neurotoxin produced most notably by Penicillium species.
* ↑ EPA. Penicillium roqueforti Final Risk Assessment.
* ↑ https://www.smithsonianmag.com/smart-news/europeans-enjoyed-blue-cheese-and-beer-2700-years-ago-study-finds-180978870/
# Bugatti Centodieci

De Bugatti Centodieci is een automodel van het Franse automerk Bugatti. De naam van deze auto, Centodieci, is Italiaans voor 110. Deze auto werd op de late avond van 16 augustus 2019 gepresenteerd op Pebble Beach.

## Kenmerken & geschiedenis

De Centodieci is een model waarvoor Bugatti beroep deed op een stukje geschiedenis dat vaak vergeten wordt, de jaren 90, de periode waarin Bugatti nog geen eigendom was van Volkswagen. In die tijd was Bugatti nog eigendom van de Italiaanse ondernemer Romano Artioli, die ook de Bugatti EB110 bedacht.
Waar Bugatti eerder met EB110 en het getal "110" het geboortejaar van de oprichter Ettore Bugatti herdacht, verwijst de Centodieci (110) terug op het jaar van de oprichting van het merk.
De Centodieci heeft een aantal kenmerken die naar de EB110 verwijzen: Een rechtlijnige neus, een kleine hoefijzergrill en heeft een vorm van de achterlichtpartij. De ronde gaten achter de zijruiten van de Centodieci verwijzen naar de broer van de EB110 GT, de EB110 Super Sport.

## Specificaties

De Centodieci beschikt over een 8,0-liter W16 en heeft een vermogen van 1.600 pk bij 7000 tpm. Dit model heeft een topsnelheid die begrensd is tot 380 km/u en trekt in 2,4 seconde op van 0 naar honderd. Ook is de auto 20 kilo lichter ten opzichte van de Bugatti Chiron en beschikt over vierwielaandrijving.

## Productie

Naast preproductie- en testauto's zullen 10 exemplaren van de Centodieci voor klanten worden geproduceerd. De Centodieci wordt met de hand gebouwd in de Bugatti-fabriek in Molsheim, de levering aan klanten begint in 2022. In december 2022 werd het tiende en laatste exemplaar afgeleverd.
# Jakub Kaczmarek

Jakub Kaczmarek (Kalisz, 27 september 1993) is een Pools wielrenner die sinds 2018 voor de huidige Mazowsze Serce Polski-formatie uitkomt.

## Overwinningen
### 2011

    Pools kampioen op de weg, Junioren

### 2015

    Pools klimkampioen, Beloften

### 2020

    2e etappe Ronde van Szeklerland
    Eindklassement Ronde van Szeklerland
    2e etappe Belgrado-Banjaluka
    Eindklassement Belgrado-Banjaluka

### 2021

    3e etappe CCC Tour-Grody Piastowskie
    Eindklassement Ronde van Roemenië

### 2022

    3e etappe Belgrado-Banjaluka
    Eindklassement Belgrado-Banjaluka

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Amstel Gold Race |
| 2017 | opgave |

## Ploegen

* 2013 – Team Wibatech-Brzeg
* 2015 – CCC Sprandi Polkowice
* 2016 – CCC Sprandi Polkowice
* 2017 – CCC Sprandi Polkowice
* 2018 – Team Hurom
* 2019 – Team Hurom
* 2020 – Mazowsze Serce Polski
* 2021 – HRE Mazowsze Serce Polski
* 2022 – HRE Mazowsze Serce Polski
* 2023 – HRE Mazowsze Serce Polski
* 2024 – Mazowsze Serce Polski
* 2025 – Mazowsze Serce Polski
Banaszek · Brożyna · Černý · Großschartner · Hirt · Honkisz · Kaczmarek · Kiendyś · Kurek · Latoń · Małecki · Marycz · Matysiak · Michajlov · Mrożek · Owsian · Paluta · de la Parte · Paterski · Pluciński · Ponzi · Rebellin · Samojlaw · Stępniak · Stosz · Szmyd · Taciak
Banaszek · Białobłocki · Brożyna · Großschartner · Hirt · Kaczmarek · Koch · Kurek · Małecki · Michajlov · Mrożek · Owsian · Paluta · Paterski · Pluciński · Ponzi · Samojlaw · Schlegel · Sisr · Stosz · Taciak · Tratnik
Aniołkowski · Bartkiewicz · Boets · Gutek · Kaczmarek · Kloc · Konieczny · Latoń · Manowski · Piaskowy · Vasyljoek
* (en) Profiel van Jakub Kaczmarek op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Jakub Kaczmarek op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Jakub Kaczmarek op de website van de UCI
* Profiel van Jakub Kaczmarek op De wielersite
# Sint-Vincentiuskerk (Volendam)

De Sint-Vincentiuskerk in Volendam werd gebouwd in 1860 en is toegewijd aan de heilige Vincentius. Een heilige mis werd op 26 september 2010 opgedragen om het 150-jarig bestaan van de kerk te vieren.

## Geschiedenis

De neogotische Sint-Vincentiuskerk verrees in 1860 naar plannen van architect Theo Molkenboer. In 1882 werden de bestaande transept en priesterkoor vernieuwd in Neoromaanse stijl onder leiding van architect Adrianus Bleijs. Naar plannen van architect P. Snel uit Hoorn kwamen in 1907 het huidige middenschip en de toren tot stand.

## Orgels

Het eerste orgel van de kerk was een tweedehands instrument, dat was gekocht van de Sint-Laurentiuskerk aan de Diggelaarssteeg in Alkmaar. In 1935 werd het ingeruild en verkocht naar de Hervormde Kerk van Paesens toen de firma Bernard Pels & Zn. een nieuw orgel leverde.
Dit instrument heeft dienstgedaan tot 1971, toen het werd vervangen door het huidige orgel, afkomstig uit de Sint-Annakerk (de Pool) te Amsterdam. Dit instrument is in 1916 gebouwd door Sybrand Adema en is later door Hubert Schreurs uitgebreid en aangepast. Het orgel is in 1999 gerestaureerd door de firma Pels & Van Leeuwen. Daarbij werd ook een tweede orgel in de apsis van de kerk geplaatst. Beide orgels zijn toen ook aan elkaar gekoppeld zodat van de speeltafel van het ene instrument ook het andere te bespelen is.
In 2009 is de bliksem in de kerk geslagen, hetgeen aan de elektronica van de orgels een schade van € 45.000,- veroorzaakte. Het Adema-Scheursorgel staat bekend om de twee grote opdrukken aan weerszijden; deze laten dansende muizen zien. De opdrukken maakten in 1961, bij de introductie, veel furore onder de Volendamse bevolking. Er ontstonden zelfs rellen, die weken aanhielden. De opdrukken zijn nog in 1991 vernieuwd, nadat een onbekend persoon ze bekladde.

## Concerten

In de Sint-Vincentiuskerk wordt jaarlijks door het Volendams Opera Koor een concert gegeven. Ook worden er regelmatig orgelconcerten gegeven.
# Harenkarspel

Harenkarspel (uitspraak) is een voormalige gemeente in de regio West-Friesland in de Nederlandse provincie Noord-Holland en is sinds 1 januari 2013 samen met Schagen en Zijpe opgegaan in de nieuwe gemeente Schagen. De gemeente telde 16.192 inwoners (1 februari 2012, bron: CBS) en had een oppervlakte van 54,84 km² (waarvan 9,30 km² water). Op 1 januari 1990 werd de gemeente vergroot door de dan opgeheven gemeenten Sint Maarten en Warmenhuizen bij Harenkarspel te voegen. De hoofdplaats van de gemeente was Tuitjenhorn.

## Harenkarspel als plaats

Tot in de 20e eeuw was Harenkarspel ook een plaatsnaam. Rond 1295 werd er een terp opgeworpen ten oosten van Tuitjenhorn. Het land waarop de terp stond was in handen van de graven van Holland, maar geschonken aan de abdij van Egmond. Die gaf het in leen aan de Heren van Egmond. Deze verklaarden dat het gebied vrij was om in te gaan wonen. Dat werd een hering genoemd. Er werd ook een katholiek kerkje gebouwd, waardoor het kerspel werd. Mede daarom werd de plaats Heringcarspel genoemd. De latere Hervormde kerk werd gesloopt in 1923. De naam van de gemeente is ontleend aan de oude benaming Heringcarspel, later Herenkarspel.

## Plaatsen binnen de gemeente

Dorpen/Gehuchten:
* 't Rijpje
* Dirkshorn
* Eenigenburg
* Groenveld
* Kalverdijk
* Krabbendam
* Schoorldam (gedeeltelijk)
* Sint Maarten
* Stroet
* Tuitjenhorn (gemeentehuis)
* Valkkoog
* Waarland
* Warmenhuizen
Buurtschappen:
* Bliekenbos
* De Banne
* De Weel (gedeeltelijk)
* Dijkstaal
* Grootven
* Huiskebuurt
* Kerkbuurt
* Schagerwaard
* Slootgaard
* Vennik (gedeeltelijk)
* Woudmeer
* Zijbelhuizen (tot begin 21e eeuw Ring genoemd)

## Bezienswaardigheden

* Ruïne van Kasteel Nuwendoorn bij Eenigenburg
* Beeld van Albert van Dalsum, dichtbij zijn graf.
# Cyrus Field

Cyrus West Field (Stockbridge (Massachusetts), 30 november 1819 – Irvington (New York), 12 juli 1892) was een Amerikaans zakenman en financier die de Atlantic Telegraph Company leidde. Het bedrijf dat in 1858 succesvol de eerste trans-Atlantische telegraafkabel aanlegde.

## Biografie

Field werd geboren als domineeszoon van David Dudley Field. Op zijn vijftiende ging hij naar New York, maar drie jaar later keerde hij terug naar zijn geboorteplaats. In 1890 ging hij opnieuw naar New York. Door grote winsten te maken op zijn zakelijke ondernemingen had hij zo'n groot fortuin bijeenverdiend dat hij op zijn 33ste reeds met pensioen kon. In 1850 financierde hij de expedities van de schilder Frederic Edwin Church naar het Andesgebergte.
In 1854 begon Field met de uitvoering van het plan om een 3800 kilometer lange onderzeese telegrafiekabel aan te leggen tussen Newfoundland en Ierland. Voor de technische kennis riep hij hulp van de Britten Charles Tilston Bright en John Watkins Brett. Na twee mislukte pogingen lukte het ze om op 16 augustus 1858 met succes een telegram te versturen. Echter na een maand raakte de lijn al onherstelbaar beschadigd. Desondanks maakte deze zege van Field een internationale beroemdheid. In New York kocht de firma Tiffany & Co. de in de USS Niagara overgebleven onderzeekabel op en verkocht deze succesvol in stukjes van vier inch lang als souvenir.
Door het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) zou het tot 1865 duren voordat Field een nieuwe expeditie kon ondernemen. Met het stoomschip Great Eastern begon Field vanuit Ierland aan een nieuwe poging, maar de kabel knapte onderweg. Pas een jaar later, in 1866, slaagde hij erin om zonder problemen een commercieel betrouwbare kabel te leggen.
Door slechte investeringen ging Field aan het einde van zijn leven echter bankroet. Hij overleed op 72-jarige leeftijd. Hij en zijn vrouw Mary Bryan Stone hadden vier zonen en drie dochters.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Cyrus West Field op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Biografie Cyrus W. Field History of the Atlantic Cable & Undersea Communications
* ↑ Schrijver, Martijn (2008) "Wereldwonder in de zee" uit: de Volkskrant
* ↑ (en) To Make Tiffany & Co. a Household Name, the Luxury Brand's Founder Cashed in on the Trans-Atlantic Telegraph Craze. Smithsonian Magazine (15 februari 2024).
# Farallon-eilanden

De Farallon-eilanden (Engels: Farallon Islands of Farallones) zijn een groep kleine eilanden en stacks in de Golf van de Farallones, ten westen van San Francisco, in de Stille Oceaan. Ze liggen zo'n 48 kilometer ten westen van de Golden Gate en 32 km ten zuiden van Point Reyes. Op heldere dagen zijn ze zichtbaar vanaf het vasteland.
Administratief behoren de eilanden tot de City and County of San Francisco. De eilanden zijn niet publiek toegankelijk en onbewoond, afgezien van een aantal onderzoekers van Point Blue Conservation Science op Southeast Farallon Island.
De eilanden vormen een belangrijke broedplaats voor zeevogels. Ze zijn daarom al lange tijd beschermd als het Farallon National Wildlife Refuge. Sinds 1974 zijn de eilanden (behalve het onderzoeksstation) ook beschermd als wildernisgebied. Het beheer ligt in de handen van de United States Fish and Wildlife Service. De wateren rond de Farallones maken deel uit van het federaal beschermde zeereservaat Greater Farallones National Marine Sanctuary.

## Eieroorlog

Ten tijde van de Californische Gold Rush ontstond er door de grote toeloop van goudzoekers een voedselschaarste in Californië. Nadat een apotheker terugkwam van een boottochtje naar de Farallon-eilanden met een grote hoeveelheid vogeleieren, die hem veel geld opbrachten, gingen gelukzoekers elk voorjaar de eilanden afstropen op zoek naar eieren. Doordat ze de vogels verjoegen, bleven veel eieren achter, die te oud waren om te eten. Daarom gingen de eierzoekers voortaan vóór het begin van het broedseizoen naar de eilanden om alle achtergebleven eieren kapot te slaan. Zo konden ze enkele weken later verzekerd zijn van verse eieren.
Na enkele jaren namen de conflicten toe tussen de eierzoekers onderling en tussen hen en de vuurtorenwachters. De laatsten werd te verstaan gegeven hun misthoorns niet te gebruiken, om de vogels niet te verschrikken. De overheid probeerde de rust te herstellen door een van de partijen, die zich had getooid met de naam Pacific Egg Company, het monopolie te verlenen. Maar toen in 1881 een assistent-vuurtorenwachter door deze Company werd aangevallen omdat hij eieren had gezocht, werd de Company door militairen van de eilanden gezet. Het eierzoeken kwam weer aan de vissers en andere individuen, maar doordat de vogelstand op de eilanden drastisch was afgenomen en er in Californië inmiddels een pluimvee-industrie was ontstaan, daalden de prijzen en loonde het eierzoeken niet meer.

## Eilanden
### South Farallon Islands

* Southeast Farallon Island, het grootste en enige bewoonde eiland
* Seal Rock of Saddle Rock
* Maintop Island of West End
* The Drunk Uncle Islets
* Aulone Island
* (Great) Arch Rock
* Sugarloaf Island
* Sea Lion Rock

### North Farallon Islands

* North Farallon Island
* Island of St. James
* tientallen naamloze kleine rotsen en een wat groter rotseiland
# Lo de Ruiter

Lodewijk Johannis (Lo) de Ruiter (Zwolle, 12 juni 1919 – 18 mei 2008) was een Nederlandse PvdA-politicus en (omroep)bestuurder.

## Levensloop

De Ruiter begon zijn loopbaan als ambtenaar. Nadat hij vijftien jaar burgemeester van de Overijsselse gemeentes Kuinre-Blankenham was geweest, werd hij in 1960 burgemeester van het Noord-Hollandse Bergen. In dit dorp bestond een grote kunstenaarsgemeenschap met welke hij veel contacten onderhield, onder andere met de bekende dichter Adriaan Roland Holst over wie hij diverse publicaties uitbracht en met kunstenares Ans Wortel. Van 1971 tot 1984 was hij dijkgraaf van het Hoogheemraadschap van de Uitwaterende Sluizen in Kennemerland en West-Friesland (via een tussenstap in 2003 opgegaan in het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier).
Tijdens zijn periode als dijkgraaf werd de rioolwaterzuivering, die reeds onder zijn voorganger J. Posch was begonnen, stevig ter hand genomen en uitgebreid. Dit was hard nodig daar de kwaliteit van het oppervlaktewater zeer te wensen overliet en het hoogheemraadschap in 1965 verantwoordelijk was geworden voor de waterkwaliteit. Het gevolg van deze activiteiten was dat het hoogheemraadschap een grote groei doormaakte doordat het aantal personeelsleden verachtvoudigde en het laboratorium op niveau werd gebracht.
De kunstminnende De Ruiter zorgde er ook voor dat het hoogheemraadschap een kunstcollectie opbouwde, bestaande uit allerlei vormen van moderne kunst. Deze kon het hoogheemraadschap kwijt in de opgeknapte alsook nieuwgebouwde kantoren van het schap. Als dank voor zijn kunstzinnige inzet werd hij in 1990 onderscheiden met de Zilveren Anjer.
Lo de Ruiter was lid van de Nederlandse Hervormde Kerk. Van 1984 tot 1988 was hij voorzitter van de IKON, de tweede in rij van deze interkerkelijke publieke omroep. Halverwege 2008 overleed hij op 88-jarige leeftijd.
In de oorlogsjaren zat de Ruiter in het verzet in Delden (Overijssel)

## Bestuurlijke functies

De Ruiter heeft van de volgende organisaties het voorzitterschap bekleed:
* Stichting A. Roland Holst Fonds (1966-1990)
* Raad voor de Kunst (1974-1981)
* Unie van Waterschappen
* Interkerkelijke Omroep Nederland (IKON, 1984-1988)

## Varia

In Edam-Volendam is de Dijkgraaf De Ruiterlaan naar hem vernoemd (in Edam was het bestuur van het Hoogheemraadschap van de Uitwaterende Sluizen in Kennemerland en West-Friesland gevestigd).
# Matúš Štoček

Matúš Štoček (Veľké Rovné, 12 maart 1999) is een Slowaaks wielrenner die anno 2025 rijdt bij Elkov-Kasper.

## Carrière

In 2016 en 2017 werd Štoček nationaal kampioen op de weg en in de tijdrit bij de junioren. Daarnaast won hij in 2016 de derde etappe in de Trofeo Karlsberg. In een sprint om de zege versloeg hij de Sloveen Žiga Jerman. In 2021 eindigde Štoček voor het eerst op het podium van het nationale kampioenschap op de weg, achter Peter Sagan en voor Lukáš Kubiš. Één jaar later won Sagan eveneens, eindigde Kubiš als tweede en sloot Štoček het podium af. In 2023 won Štoček voor het eerst het nationale kampioenschap op de weg, wederom stonden Sagan en Kubiš ook op het podium. Naast de wegwedstrijd was Štoček ook het sterkst in de tijdrit, ditmaal voor Martin Jurík.
Na twee jaar bij de Italiaanse wielerploeg Beltrami TSA Marchiol te hebben gereden reed hij vanaf 2021 bij ATT Investments. Na vier seizoenen ging hij per 2025 rijden bij het Tsjechische Elkov-Kasper.

## Overwinningen
### 2016

    Bergklassement Trophée Centre Morbihan
    Jongerenklassement Tour du Pays de Vaud
    3e etappe Trofeo Karlsberg
    Slowaaks kampioen op de weg, junioren
    Slowaaks kampioen tijdrijden, junioren

### 2017

    Slowaaks kampioen op de weg, junioren
    Slowaaks kampioen tijdrijden, junioren

### 2021

    Puntenklassement Tour du Pays de Montbéliard

### 2023

    Puntenklassement Ronde van Hongarije
    Slowaaks kampioen op de weg, elite
    Slowaaks kampioen tijdrijden, elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | WK op de weg |
| 2022 | 64e |
| 2023 | opgave |

## Ploegen

* 2019 – Beltrami TSA Hopplà Petroli Firenze
* 2020 – Beltrami TSA Marchiol
* 2021 – Topforex-ATT Investments
* 2022 – ATT Investments
* 2023 – ATT Investments
* 2024 – ATT Investments
* 2025 – Elkov-Kasper
* ↑ Middendorp, Koen, Geen nieuwe Slowaakse titel voor boze Sagan: renner komt ten val in eindsprint. WielerFlits (25 juni 2023). Geraadpleegd op 20 juni 2024.
* (en) Profiel van Matúš Štoček op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Matúš Štoček op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Matúš Štoček op de website van de UCI
* Profiel van Matúš Štoček op De wielersite
# Wies (voornaam)

De voornaam Wies komt voor als jongensnaam of meisjesnaam. De naam is een verkorte vorm van Louis(e), de Franse vorm van Lodewijk. De jongensnaam kan ook zijn afgeleid van Aloys.

## Naamdragers

* Wies Andersen (1936–2023), Vlaams acteur, tv-presentator en regisseur
* Wies de Bles (1941), Nederlands beeldhouwster en omgevingskunstenaar
* Wies Bloemen (1956?), Nederlands danser, choreograaf en regisseur
* Wies borre, (1949–2020), Belgisch schrijver en dichter
* Wiesje Bouwmeester (1909–1979), Nederlands (hoorspel)actrice en cabaretière
* Wies van Dongen (1931–2022), Nederlands wielrenner en vader van
* Wies van Dongen (1957), Nederlands wielrenner
* Wies van Groningen (1929–2022), Nederlands schrijfster
* Wies Meertens (1915–1991), Nederlands fotografe
* Wies Moens (1898–1982), Vlaams letterkundige, actief binnen de Vlaamse Beweging
* Wies Pée (1911–1990), Belgisch componist, organist en muziekpedagoog
* Wies Smals (1939–1983), Nederlands bibliothecaresse, museummedewerkster en galeriehoudster
* Wies Stael-Merkx (1926–2012), Nederlands katholiek activiste
* ↑ Nederlandse Voornamenbank, Meertens Instituut, geraadpleegd 2024-01-22
# ZFC in het seizoen 1959/60

Het seizoen 1959/1960 was het vijfde jaar in het bestaan van de Zaandamse betaaldvoetbalclub ZFC. De club kwam uit in de Eerste divisie B en eindigde daarin op de achtste plaats.

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie B

| | AGOVV | Alkmaar '54 | D.F.C. | DHC | De Graafschap | Eindhoven | Go Ahead | Helmondia '55 | Heracles | Hermes DVS | Leeuwarden | Limburgia | RBC | RCH | SHS | VSV |
| Thuis | 0 – 2 | 1 – 2 | 2 – 0 | 2 – 2 | 4 – 2 | 2 – 3 | 5 – 0 | 1 – 2 | 1 – 4 | 2 – 1 | 4 – 2 | 3 – 3 | 3 – 0 | 3 – 2 | 2 – 1 | 2 – 0 |
| Uit | 2 – 1 | 3 – 1 | 3 – 0 | 2 – 1 | 0 – 0 | 2 – 0 | 0 – 5 | 1 – 1 | 1 – 2 | 1 – 0 | 1 – 0 | 1 – 4 | 0 – 5 | 1 – 3 | 2 – 2 | 3 – 1 |

## Statistieken ZFC 1959/1960
### Eindstand ZFC in de Nederlandse Eerste divisie 1959 / 1960

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 8e | 32 | 14 | 5 | 13 | 33 | 63 | 49 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Lou de Graaf | 14 |
| 2. | Bert Cornelisse | 12 |
| 3. | Toon van der Linde | 8 |
| 3. | Rudi Michel | 8 |
| 5. | Theo de Groot | 5 |
| 6. | Johan Bok | 3 |
| 6. | Jos van Helvert | 3 |
| 6. | Jan Smit | 3 |
| 9. | Cor Smit | 2 |
| 10. | Piet van den Bor | 1 |
| 10. | Jan Brouwer | 1 |
| 10. | Ben Kabel | 1 |
| 10. | Cor Kat | 1 |
| 10. | André Schuerman | 1 |
| Totaal | Totaal | 63 |
# Michele Scartezzini

Michele Scartezzini (Isola della Scala, 10 januari 1992) is een Italiaans baan- en wegwielrenner die anno 2019 rijdt voor Sangemini-Trevigiani-MG.Kvis.

## Carrière

In dienst van Continental Team Astana werd Scartezzini in 2014 onder meer zevende in de Trofeo Banca Popolare di Vicenza, de race die hij het jaar ervoor wist te winnen, en achtste in het eindklassement van de Ronde van China I. In 2016 won hij, samen met Elia Viviani, de Zesdaagse van Fiorenzuola.

## Baanwielrennen
### Palmares

| Jaar | IK | EK | WK | Overig |
| Junioren |||||
| 2009 | 2 Achtervolging | 2 Ploegkoers | | |
| 2010 | 1 Ploegenachtervolging, 1 Puntenkoers, 3 Ploegkoers | 1 Puntenkoers, 2 Ploegenachtervolging, 2 Scratch | | |
| Elite |||||
| 2011 | 2 Ploegenachtervolging | | | |
| 2012 | 1 Ploegkoers, 2 Ploegenachtervolging, 3 Omnium | 3 Ploegenachtervolging | | |
| 2013 | 1 Ploegkoers, 3 Omnium | | | Pordenone: Ploegkoers |
| 2014 | | | | |
| 2015 | 1 Derny | | | |
| 2016 | 1 Achtervolging, 2 1km | 2 Ploegenachtervolging | | 6daagse Fiorenzuola Oerlikon: Puntenkoers |
| 2017 | | 2 Ploegenachtervolging | | |
| 2018 | | | 2 Scratch | |
| 2019 | 1 Derny | 2 Ploegenachtervolging | | 6daagse Fiorenzuola |
| 2020 | 2 Afvalkoers | | 3 ploegenachtervolging | |

## Wegwielrennen
### Overwinningen
#### 2013

    Trofeo Banca Popolare di Vicenza

## Ploegen

* 2014 – Continental Team Astana
* 2015 – MG.Kvis-Vega
* 2016 – Norda-MG.Kvis
* 2017 – Sangemini-MG.Kvis
* 2018 – Sangemini-MG.Kvis-Vega
* 2019 – Sangemini-Trevigiani-MG.Kvis
* (en) Profiel van Michele Scartezzini op ProCyclingStats
* Profiel van Michele Scartezzini op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Michele Scartezzini op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Michele Scartezzini op de website van de UCI
* (en) Profiel van Michele Scartezzini op olympedia.org
* Profiel van Michele Scartezzini op De wielersite
* ↑ Italiaanse titel achter de derny voor Michele Scartezzini, baanwacht.nl
Axmetov · Ayazbajev · Benfatto · Bïjigitov · Davïdenok · Fedosejev · Gackïy · Galejev · Ïşanov · Koelimbetov · Majdos · Okïşev · Panassenko · Pernebekov · Qojatajev · Rive · Scartezzini · Semenov · Şemyakïn
Ciabocco · Colnaghi · Di Sante · Draperi · Gaffurini · Gazzara · Goffi · Marinozzi · Pucioni · Salvietti · Scartezzini · Tomassini · Totò · Viviani