OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rozeblauwig waskorstje

De rozeblauwig waskorstje (Exidiopsis effusa) is een schimmel behorend tot de familie Auriculariaceae. Het is de typesoort van het geslacht Exidiopsis. Hij leeft saprotroof op gevallen takken van loofbomen als Berk (Betula) en Populier (Populus). In de winter kan de soort onder gunstige omstandigheden ijshaar vormen.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De vruchtlichamen zijn uitgestrekt, dicht aan de grond bevestigd, leerachtig, dun. Ze hebben een wasachtig en licht glanzend oppervlak. Het is morfologisch zeer variabel. De grootte varieert enorm - van heel klein tot heel groot. Ook de vorm is zeer variabel - van rond of ovaal tot diverse vormen. Het is hygrofaan, als het nat is, wordt het gelatineus en transparant, als het droog is, heeft het een witachtige, roze, licht violette of grijsachtige kleur. De witachtige kleur komt van de sporen die het vruchtlichaam bedekken. Ze slijten gemakkelijk en dan is het vruchtlichaam roze, licht violet of grijsachtig. Na droging vormt het een zeer dunne, witte, rode of grijswitte korst.

### Microscopische kenmerken

De hyfen zijn 0,5-1,5 μm breed, dun vertakt en komen samen met of boven de basidia voor, worden gelatineus in oudere vruchtlichamen en zijn moeilijk te onderscheiden. De hyfen zijn allemaal met gespen. Nieuwe hyfen groeien meestal uit de basidia-basis. Basidia zijn eivormig, ellipsoïde of peervormig, 16,0 × 10,0 μm groot en hebben vier sterigmata. De sterigmata zijn buisvormig, kronkelig en erg lang om het oppervlak te bereiken. De sporen zijn 10,5-15 × 3,5-4,5 μm.

## Vergelijkbare soorten

Er zijn verschillende vergelijkbare soorten, waarvan het gemeenschappelijke kenmerk is dat het vruchtlichaam zich verspreid en dicht bij het oppervlak bevindt, dun en wasachtig met een witachtige of roze kleur. Het kan moeilijk zijn om ze uit elkaar te houden omdat ze een grote morfologische variabiliteit vertonen en ze er anders uitzien als ze nat of droog zijn. De plaats van optreden is belangrijk.
* Kalkwaskorstje (Exidiopsis calcea) komt voornamelijk voor op naaldbomen, voornamelijk fijnsparren, maar is ook waargenomen op populierenespen. Het heeft meestal een witter vruchtlichaam.
* Grijs waskorstje (Sebacina grisea) komt ook voor op naaldhout, vooral van de gewone zilverspar. Het komt minder vaak op sparren. Het heeft meestal een dikker en minder roze vruchtlichaam en kortere sporen.
Soms is het alleen door middel van microscopisch onderzoek van deze soorten te onderscheiden.

## Verspreiding

De soort komt met name voor in Europa, Noord-Amerika en een beperkt aantal Aziatische landen. In Nederland komt het vrij algemeen voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ (en) GBIF.org
# Tempel van de Olympische Zeus

De Tempel van de Olympische Zeus of het Olympieion in Athene was de grootste tempel in Griekenland, gewijd aan Zeus. De tempel staat aan de zuidkant van het oude Athene, tussen de Akropolis en de rivier de Ilissos.

## Geschiedenis

De locatie van de tempel was al sinds de prehistorie een plaats waar chtonische goden en heroën werden vereerd. Volgens de overlevering zou Deukalion hier een tempel hebben gebouwd boven aan de kloof waardoor het water wegliep na de zondvloed. Peisistratos de jongere (de kleinzoon van de bekende tiran) begon in 516 v.Chr. met de bouw van een monumentale tempel, maar moest een jaar later toen de tiran Hippias in ballingschap ging, het werk staken terwijl het stylobaat nog niet eens af was. De tempel bleef ca. 400 jaar onafgemaakt totdat Antiochus IV Epiphanes in 174 v.Chr. de bouw weer opnam naar een ontwerp van de Romeinse architect Cossutius, die de Dorische orde verving door de Korinthische. De tempel werd voltooid onder keizer Hadrianus in 124/125. Hij wijdde persoonlijk de tempel in tijdens zijn tweede bezoek aan Athene in 132.

## Beschrijving

De tempel staat op een kunstmatig terras van vierkante stenen. De hoofdingang werd gevormd door een propylon in Dorische stijl, waarvan het grondplan kon worden gereconstrueerd. De tempel heeft een stylobaat (108 × 41 m.) van drie treden. De tempel was een octastyle dipteros (een tempel met een dubbele rij zuilen, en acht zuilen in de breedte), met twintig zuilen aan de lange kanten. In totaal telde hij 104 zuilen. Hiervan staan nog 15 zuilen overeind met een deel van de architraaf. Een zuil die is omgevallen bij de grote storm van 26 okt. 1852 ligt in 16 zuiltrommels uiteengevallen neer. De doorsnee aan de basis is 1,70 m., de hoogte van de zuilen 17 m. De zuilen zijn gemaakt van pentelisch marmer en hebben prachtig uitgehouwen kapitelen. Het is niet mogelijk de cella te reconstrueren, maar volgens Vitruvius (3, 2, 8) was de tempel een zogenaamde hypaethros, wat wil zeggen dat er in de cella rijen stonden van twee boven elkaar geplaatste zuilen en dat het midden zonder dak onder de blote hemel was. Pausanias (1, 18, 6-8) vertelt dat Hadrianus een kolossaal chryselefantien beeld van Zeus in de cella liet plaatsen en dat vóór de ingang van de tempel standbeelden van Hadrianus zelf stonden, twee van Thasische steen en twee van Egyptische steen.
# Bisdom Kolwezi

Het bisdom Kolwezi (Latijn: Dioecesis Koluezensis) is een rooms-katholiek bisdom in Congo-Kinshasa met als zetel Kolwezi (provincie Lualaba). Het is een suffragaan bisdom van het aartsbisdom Lubumbashi en werd opgericht in 1971.
In 1971 werd het bisdom opgericht vanuit het Bisdom Kamina. Missionering in de streek begon in 1909 met een missiepost van de Missionarissen van Scheut in Kazenze. Deze missiepost werd in 1920 overgenomen door de Franciscanen die in 1922 een tweede missiepost stichtten in Sandoa. Het bisdom grenst aan Zambia en Angola en omvat een deel van het district Kolwezi (de stad Kolwezi en de gemeenten Dilala, Manika, en Mutshatsha), en het district Lualaba (Dilolo, Sandoa en Kapanga). De eerste bisschop was de Belgische missionaris Victor Petrus Keuppens, O.F.M., die eerder bisschop van Kamina was.
In 2016 telde het bisdom 35 parochies. Het bisdom heeft een oppervlakte van 105.184 km$^2$ en telde in 2016 2.245.000 inwoners waarvan 54% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Victor Petrus Keuppens, O.F.M. (1971-1974)
* Floribert Songasonga Mwitwa (1974-1998)
* Nestor Ngoy Katahwa (2000-2022)
* Richard Kazadi Kamba (2022-)
* Diocese of Kolwezi. catholic hierarchy (2016). Geraadpleegd op 17 november 2019.
* Diocese de Kolwezi: Cent ans d'évangélisation. Kolwezinews (12 mei 2010). Geraadpleegd op 30 november 2019.
* ↑ La Croix Africa, RD-Congo: Mgr Richard Kazadi Kamba, nouvel évêque de Kolwezi (12 januari 2022) Geraadpleegd op 12 januari 2022. Gearchiveerd op 12 januari 2022.
# Kastanjerugtangare

De kastanjerugtangare (Stilpnia preciosa synoniem: Tangara preciosa) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van oostelijk Paraguay tot zuidoostelijk Brazilië, Uruguay en noordoostelijk Argentinië.
* ↑ (en) Kastanjerugtangare op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Borstbeeld van André Loor

Het borstbeeld van André Loor is een kunstwerk gemaakt door Erwin de Vries in Paramaribo in Suriname. Het bronzen borstbeeld staat op een granieten sokkel links voor het Nationaal Archief, met het gezicht naar de Jagernath Lachmonstraat. Het initiatief voor het beeld kwam van Stichting Sranan Boeroe.
De historicus André Loor (1931-2013) maakte de onthulling van zijn eigen borstbeeld zelf nog mee. Hij was ter plaatse en stond naast Erwin de Vries, toen minister Soewarto Moestadja het op 10 mei 2012 onthulde, samen met de Stichting Sranan Boeroe en zijn familie. Onder de aanwezigen bevonden zich vrienden en docenten van de Anton de Kom Universiteit van Suriname en het Instituut voor de Opleiding van Leraren. Op beide heeft hij les gegeven.
De historicus Maurits Hassankhan loofde Loor voor zijn rol in de totstandkoming en inrichting van het Nationaal Archief. Directeur Rita Tjien Fooh van het Nationaal Archief herinnerde eraan dat Loor haar en andere medewerkers heeft gevormd. Veel Surinamers kennen hem van zijn optredens op televisie waarin hij vertelde over de Surinaamse geschiedenis.
# Bros gaffeltandmos

Bros gaffeltandmos (Dicranum tauricum) is een soort uit het geslacht gaffeltandmos (Dicranum).

## Determinatie

Bros gaffeltandmos is aan de afbrekende bladtoppen gemakkelijk te herkennen. Dankzij de smalle, stijf afstaande blaadjes is de soort de 'punker' onder de gaffeltandmossen. De mannelijke planten zijn even groot als de vrouwelijke planten.

## Ecologie

Het koloniseert dood hout en boomvoeten van beuk, eik en berk in de bossen op de hogere zandgronden. Sporadisch wordt het gevonden in broekbossen op zwarte els en wilg.

## Verspreiding

Het komt oorspronkelijk uit het westen van Noord-Amerika en is in Europa geïntroduceerd.
In Nederland is bros gaffeltandmos vrij algemeen. Het staat niet op de Nederlandse Rode Lijst en is niet bedreigd. Vrijwel alle vondsten van de soort dateren van na 1950 en de soort lijkt aan een succesvolle opmars bezig. Het aantal vindplaatsen in het noorden en langs de kust is beperkt. Verspreiding vindt plaats door middel van afbrekende bladtoppen. Omstreeks 2007 zijn sporenkapsels van bros gaffeltandmos ontdekt in oude luchtvochtige bossen bij Driebergen, bij Leersum en op de oostelijke Veluwe. Net als bossig gaffeltandmos zal het vermoedelijk ook profiteren van het ouder worden van de Nederlandse (klei)bossen en het in positieve zin gewijzigde bosbeheer ten aanzien van dood hout.

## Fotogalerij

* Habitus
* Bladeren
* Bladcellen
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# Doodstraf in Zuid-Afrika

Zuid-Afrika kende de doodstraf als zwaarste straf tot de afschaffing in 1995. De doodstraf werd voltrokken door middel van ophanging.
Steun voor de doodstraf in Zuid-Afrika was en is grotendeels raciaal verdeeld: blanke inwoners waren (en zijn) grotendeels voorstander van de doodstraf, terwijl de zwarte bevolking voor het grootste deel tegenstander was en is. Omdat ten tijde van de apartheid de zwarte bevolkingsgroep grotendeels uitgesloten was van het bekleden van posities in de rechterlijke macht, zagen veel zwarten zichzelf als slachtoffer van het rechtssysteem en van de doodstraf in het bijzonder.
Al tijdens de laatste jaren van het apartheidsregime werd de roep om afschaffing van de doodstraf groter. Hiervoor waren twee belangrijke redenen. Allereerst was er steeds meer nationale en internationale druk de apartheid af te schaffen en in het verlengde daarvan alles wat met de apartheid geassocieerd werd. Een zaak die veel internationale aandacht kreeg was die van de Sharpeville Six, waarbij zes zwarte inwoners van een township ter dood veroordeeld werden wegens betrokkenheid bij de moord op een zwarte politieagent, hoewel bleek dat de zes zelf geen directe betrokkenheid hadden bij de dood van de agent en zich enkel in de menigte bevonden die de agent had omgebracht. Pas de dag voordat het vonnis zou worden voltrokken, werd dit omgezet in een gevangenisstraf. Een tweede aanleiding was de sterke stijging van het aantal opgelegde doodstraffen in de jaren 80, wat weer een gevolg zou zijn van de sterk gestegen criminaliteit in die jaren. Tegenstanders van de doodstraf beweerden dat het belangrijkste doel van de doodstraf, het afschrikken van potentiële misdadigers, niet werkte omdat volgens hen was aangetoond dat de criminaliteit net zo hard steeg als het aantal opgelegde doodvonnissen.
In 1990 werd een moratorium op de doodstraf ingesteld. Deze werd in 1993 opgeheven, maar er volgden geen nieuwe executies meer. Een jaar na het afschaffen van de apartheid werd de doodstraf afgeschaft. Een decennium na het afschaffen van de doodstraf gingen er stemmen op om de doodstraf weer in te voeren. Dit heeft te maken met de explosief gestegen criminaliteit in Zuid-Afrika na het afschaffen van de apartheid. Per jaar vinden er in Zuid-Afrika zo'n 20.000 moorden plaats, waaronder een groot aantal zogenoemde boerderijmoorden. Volgens voorstanders van de doodstraf (vooral blanken) is het herinvoeren van de doodstraf de enige remedie tegen de almaar toenemende gewelddadigheden. Tegenstanders beweren dat er geen bewijs is dat de doodstraf het gewelddadige tij kan keren.
# Elke Vanhoof

Elke Vanhoof (Mol, 16 december 1991) is een Belgisch BMX'ster.

## Levensloop

Vanhoof rijdt internationaal meestal voor het nationaal team. Zij behoort sinds 2013 bij de Europese top. Ze haalde onder andere brons op het Europees kampioenschap 2013, won de European League 2014 en 2015, werd Europees kampioen in 2015, won de TT op de Europese spelen in 2015 en pakte Europees zilver in 2017 en 2022.
Op de Olympische Zomerspelen van 2016 te Rio werd ze zesde en in Tokio 2021 elfde, en kwalificeerde zich voor de derde maal op rij voor de spelen van Parijs 2024.
Sinds 2023 maakt Vanhoof deel uit van het Belgische sprintteam baanwielrennen, samen met Nicky Degrendele, Julie Nicolaes en Valerie Jenaer. Het team maakte haar debuut op het EK baanwielrennen in Zwitserland in februari. Hoofddoelen zijn de Olympische Spelen van 2024 te Parijs en 2028 te Los Angeles.

## Nationale titels

* Belgisch kampioen bij de junioren: 2009
* Belgisch kampioen: 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2020

## Internationaal palmares

2008
* 4e Europees Kampioenschap junioren
2009
* 1 Belgisch Kampioen
* 3 Europees Kampioenschap junioren
2010
* 1 Vlaams Kampioen
* 1 Belgisch Kampioen
* 5e Europees Kampioenschap
2011
* 1 Belgisch Kampioen
* Kwartfinale WK
* 11e Wereld Kampioenschap Tijdrijden
2012
* 1 Belgisch Kampioen
* 1 Summer Games
* Kwartfinale WK
2013
* 1 Belgisch Kampioen
* 14e Wereld Kampioenschap
* 3 Europees Kampioenschap
2014
* 1 Belgisch Kampioen
* 4e Wereld Kampioenschap tijdrijden
* 1 European Cup
* 7e Europees Kampioenschap
2015
* 1 Belgisch Kampioen
* 1 Europees Kampioen
* 1 European Cup
* 1 European Games tijdrijden
* 7e Wereld Kampioenschap tijdrijden
* 13e Wereld Kampioenschap
* 10e Wereld ranking
2016
* 1 Belgisch Kampioen
* 6e Olympische Spelen
* 3 Wereld Beker Sarasota
* 19e Wereld Kampioenschap
* 6e Wereld Kampioenschap tijdrijden
* 7e wereld ranking
2017
* 1 Belgisch Kampioen
* 2 Europees Kampioenschap
* 21e Wereld Kampioenschap
2018
* 1 Belgisch Kampioen
* 3 Wereld Beker Saint-Quentin-en-Yvelines
* 3 European Cup
* 9e Wereld ranking
2021
* 11e Olympische Spelen
* 11e Wereld ranking
* 10e Europees Kampioenschap
2022
* 2 EK
2023
2024
10e Europees Kampioenschap

## Externe link

* Persoonlijke website
* Fiche Elke Vanhoof. Team Belgium. Gearchiveerd op 31 mei 2023.
* Fiche Elke Van Hoof, sportuitslagen.org
* ↑ BMX-topper Elke Vanhoof, Sporta Magazine, 19 september 2016
* ↑ Nieuw op de piste: het Belgische sprintteam (met een BMX'ster en een bobsleester). Sporza (8 februari 2023). Gearchiveerd op 11 mei 2023. Geraadpleegd op 11 mei 2023.
# Lierneusvleermuis

De lierneusvleermuis (Lyroderma lyra) (Engels: Greater False-vampire) is een zoogdier uit de familie van de reuzenoorvleermuizen (Megadermatidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door É. Geoffroy in 1810.

## Beschrijving

De onderzijden van deze vleermuissoort zijn grijsbruin met een lange vacht. De onderzijden zijn bleker. Het dier heeft erg grote oren en een neus die aan de bovenkant een beetje lijkt op de vorm van een blad. Van kop tot romp wordt M.Lyra 6,5-9,5 cm groot en de voorarm lengte bedraagt 6,5-7,2 cm. Een staart heeft deze soort niet.

## Habitat en leefwijze

De lierneusvleermuis is gevonden in veel verschillende habitats; in dorre gebieden, vochtige bossen en kustregio's. Grote insecten, hagedisjes, kleine zoogdieren en vogels staan op het menu van de lierneusvleermuis. Deze soort leeft zowel in grotten als in door mens gemaakte constructies. Niet zoals zijn Engelse naam overeenkomt, drinkt deze soort vleermuis geen bloed, integendeel tot de Amerikaanse vampiervleermuizen.

## Verspreiding

De Lierneusvleermuis komt voor in Cambodja, Laos, West-Maleisië, Myanmar, Thailand, Vietnam, Afghanistan, Bangladesh, China, India, Nepal, Pakistan en Sri Lanka.
* ↑ (en) Lierneusvleermuis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 Shepherd, Chris R.; Shepherd, Loretta Ann (2012). A Naturalist's Guide to the Mammals of Southeast Asia. Wiltshire, UK: John Beaufoy Publishing. p. 24. ISBN 978-1-906780-71-5.
# Mozart Symphony No. 40 in G Minor KV 550 (First Movement) allegro molto

"Mozart Symphony No. 40 in G Minor KV 550 (First Movement) allegro molto", doorgaans afgekort tot "Mozart: No. 40" is de bewerking van Mozart's Symfonie nr. 40 door de Argentijnse arrangeur Waldo de los Ríos uit 1971 waarmee hij een internationale hit haalde.
Zijn bewerking werd uitgevoerd door het Spaanse Manuel de Falla orkest. De Los Ríos had in de jaren '60 al vaker aandacht bij popmuziek-radiozenders met zijn bewerkingen van lichte muziek, maar zijn meest succesvolle bewerking was deze van de 40e van Mozart. De B-kant van de single bevat de bewerking van Mendelssohns Symphony No. 4.
De single stond in het voorjaar van 1971 dertien weken in de Nederlandse Top 40, waarvan drie weken op de eerste plaats. Ook in de hitlijst van Radio Noordzee Internationaal, die de plaat tot Treiterschijf had benoemd, werd de eerste plek bereikt. Ook in Zwitserland (#2), West-Duitsland (#10), Vlaanderen (#4), Wallonië (#2) en het Verenigd Koninkrijk (#5) werd de uitvoering een hit.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 13-03-1971 t/m 05-06-1971 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| Positie | 31 | 9 | 4 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | 4 | 7 | 13 | 22 | 39 | uit |

### Hilversum 3 Top 30 / Daverende Dertig

Hitnotering: 13-03-1971 t/m 29-05-1971 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Positie | 21 | 12 | 5 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | 6 | 10 | 13 | 20 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04-'05 | '06 |
| Mozart Symphony No. 40 in G Minor KV 550 (First Movement) allegro molto | 1257 | 1279 | 1578 | 1759 | 1826 | - | 1507 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* ↑ (en) Mozart - Waldo De Los Rios - First Movement Symphony No.40 (1971).
* 1 2 Dutch Charts - dutchcharts.nl. dutchcharts.nl. Geraadpleegd op 13 juli 2023.
* ↑ (en) Waldo De Los Rios. Discogs. Geraadpleegd op 13 juli 2023.
* ↑ Top 40, Stichting Nederlandse, Waldo De Los Rios - Mozart - First Movement Symphony No. 40 | Top 40. Top40.nl. Geraadpleegd op 13 juli 2023.
* ↑ Kremer, Henk, Flashback: Waldo de los Rios scoort no.1 hit met 'Mozart Symphony no.40'. Hitzound (10 april 2020). Geraadpleegd op 13 juli 2023.
* ↑ (en) MOZART SYMPHONY NO 40. Officialcharts. Geraadpleegd op 13 juli 2023.
# Kornwerderzand

Kornwerderzand (Fries: Koarnwertersân) is een dorp in de gemeente Súdwest-Fryslân in de Nederlandse provincie Friesland. Kornwerderzand ligt op de Afsluitdijk, enkele kilometers van de kust. In 2023 zouden er volgens het CBS het dorp 50 inwoners zijn. In 2011 was dit aantal nog 22.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk was Kornwerderzand een werkeiland, dat voor de bouw van de Afsluitdijk aangelegd werd op de zandplaat met dezelfde naam. Tot 2011 lag de plaats in de toenmalige gemeente Wonseradeel.

## Lorentzsluizen

Nabij Kornwerderzand bevinden zich de Lorentzsluizen, een stelsel van spuisluizen en een grote en kleine schutsluis. Tezamen met de Stevinsluizen beheersen zij het waterpeil van het IJsselmeer, en daarmee ook van het achterland. Dit werd van militaire betekenis geacht in verband met inundaties. Daarom is te Kornwerderzand een stelsel van kazematten aangelegd dat de sluizen moet beschermen.
* Spuisluizen
* Schutsluis

## Slag om de Afsluitdijk

Hier is tijdens de Meidagen van 1940 hevig gevochten. De Stelling Kornwerderzand is een van de weinige Nederlandse stellingen geweest die standhielden.

## Bezienswaardigheden

* Het Kazemattenmuseum heeft informatie over Kornwerderzand in de Tweede Wereldoorlog.
* Het Afsluitdijk Wadden Center, een expositiecentrum
* Kornwerderzand met de sluizen en kazematten behoren tot het beschermd dorpsgezicht, een van de beschermde stads- en dorpsgezichten in Friesland.
* Kornwerderzand met gebouw museum
* Kazemattenmuseum
* Afsluitdijk Wadden Center

## Recreatie en vervoer

* De Europese wandelroute E9, loopt langs Kornwerderzand.
* Kornwerderzand heeft een halte van Qliner 350 (Alkmaar - Leeuwarden)
# Museum Kapel van Verbeelding

Het Museum Kapel van Verbeelding (voorheen: Drukkunstmuseum en Museum De Historische Drukkerij) is een museum, gelegen aan de Jodenstraat 22 in de Limburgse hoofdstad Maastricht.

## Oprichting

Het museum werd opgericht door grafisch kunstenaar René Glaser (1949). Het bevindt zich in het pand Jodenstraat 22 en in de naastgelegen voormalige kapel van de Vincentiusvereniging. Beide gebouwen werden in 2000-2002 gerestaureerd en heringericht als museum, naar een ontwerp van Jo Janssen Architecten.

## Thema

Het betreft een historische drukkerij van omstreeks 1900, die nog steeds in gebruik is, met de diverse gereedschappen die daarbij nodig zijn. Vooral wordt ingegaan op de ontwikkelingen van de druktechniek in de periode 1840-1940, toen de industrialisatie ook in deze bedrijfstak zijn intrede deed.
Daarnaast wordt de verbinding tussen druktechniek en kunst gelegd en wordt getoond hoe prenten van onder meer Rembrandt en Toulouse Lautrec tot stand kwamen.
De bijdrage van Maastricht aan de drukkunst wordt belicht. Van speciaal belang voor Maastricht is de techniek die omstreeks 1850 door de fabriek Koninklijke Sphinx werd aangewend om aardewerk te versieren. Een speciale werkplaats is nagebouwd die aan deze techniek is gewijd.
# Jaliscokartel-Nieuwe Generatie

Het Jaliscokartel (Spaans: Cartel Jalisco Nueva Generación, CJNG) is een van Mexico's grootste drugskartels. Het kartel heeft zijn hoofdbasis in Guadalajara, de hoofdstad van de staat Jalisco.

## Geschiedenis

Het Jaliscokartel ontstond rond 2010. Het kartel trad agressief op en groeide snel. Het kartel richtte tientallen drugsroutes op in de VS, Europa en Azië. Aldus werd het kartel een belangrijke rivaal van het Sinaloakartel en andere drugskartels. In 2016 ontvoerde het kartel een zoon van de leider van het Sinaloakartel, El Chapo.
In 2019 was het kartel uitgegroeid tot een van de machtigste drugskartels van Mexico. Zijn leider Nemesio Oseguera Cervantes, bijgenaamd El Mencho, wordt wel gezien als een van de belangrijkste drugsbazen in de wereld en als de opvolger van El Chapo, de vroegere leider van het Sinaloakartel. Begin 2020 werden in de Verenigde Staten honderden verdachten opgepakt die werden gekoppeld aan het kartel.
* ↑ Jaliscokartel ontvoert zoon van drugsbaron El Chapo, de Volkskrant, 17 augustus 2016. Gearchiveerd op 19 oktober 2019.
* ↑ Leider Jaliscokartel nieuwe drugsbaas van de wereld, De Telegraaf, 19 augustus 2018. Gearchiveerd op 24 oktober 2021.
* ↑ Arrestaties in VS, gerelateerd aan Jaliscokartel, NRC, 11-03-2020. Gearchiveerd op 17 mei 2022.
La Familia Michoacana · Golfkartel · Jaliscokartel-Nieuwe Generatie · Juárezkartel · La Línea · Los Negros · Sinaloakartel · Caballeros Templarios · Tijuanakartel · Los Zetas · Zuid-Pacifisch Kartel · Guadalajarakartel