OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Adrenogenitaal syndroom

Adrenogenitaal syndroom of AGS is congenitale bijnierhyperplasie door een 21-hydroxylase-deficiëntie waardoor een hyperandrogenisme ontstaat met opstapeling van metabolieten, met hypocortisolemie en hypo-aldosteronisme.

## Voorkomen

AGS komt voor bij 1 op de 12.000 kinderen en is bij vroege ontdekking goed te behandelen met medicijnen. Als de afwijking al wordt ontdekt tijdens de zwangerschap is de mogelijke virilisatie van een vrouwelijke baby te behandelen door toediening van dexamethason.

## Kentekenen

* Hypoaldosteronisme → in het plasma stijgt het kaliumgehalte, er is natrium- en waterverlies via de urine → verlaging van natrium in het plasma, hypotensie, dehydratie en indien acuut ook risico op shock. In een respons zal renine stijgen, in een poging de aldosteronproductie te verhogen.
* Door de daling van cortisol stijgt in het plasma het gehalte aan adrenocorticotroop hormoon (ACTH) en daardoor ook 17-hydroxy-progesterone en deoxyhydro-epiandrostenedione (DHEA) met bijnierhyperplasie.
** Bij de pasgeboren meisjes is er daardoor pseudohermafroditisme, bij jongens macrogenitalia praecox.
** Bij meisjes of volwassen vrouwen wordt er vermannelijking en amenorroe gezien en bij jongens voortijdige puberteit.
Onbehandeld heeft een adrenogenitaal syndroom een virilisatie tot gevolg omwille van het hyperandrogenisme en veroorzaakt het een (gedeeltelijk) syndroom van Addison door het hypoaldosteronisme en het hypocortisolisme.

## Opsporing

Bij pasgeborenen kan met de hielprik rond de 5e dag onder meer worden getest op AGS
Opsporing kan ook gebeuren:
* In utero via opsporing van 17-hydroxy-progesterone in het amnionvocht
* HLA-B typering van chromosoom 6
* Cellen nakijken op geslachtschromatine (bij pseudohermafroditisme)
* Chromosoomanalyse (bij pseudohermafroditisme)
* Opsporen van het gen voor 21-hydroxylase om te kijken of het deficiënt is.

## Niet-klassieke vorm

Een mildere en niet levensbedreigende vorm van het androgenitaal syndroom wordt ook wel het niet-klassieke androgenitaal syndroom genoemd. Deze vorm wordt soms pas ontdekt in de puberteit of de vroege volwassenheid: patiënten met niet-klassieke AGS hebben symptomen van hyperandrogenisme zoals onregelmatige menstruatie, hirsutisme, ernstige acne en vroege groei van schaamhaar, maar het kan ook asymptomatisch zijn. De genitaliën zijn over het algemeen niet tweeslachtig. De aandoening kan verward worden met PCOS.
# Bremmerianen

De Bremmerianen waren een groep Nederlandse kunstenaars die in het begin van de 20e eeuw onder invloed stonden van de kunstcriticus en schilder H.P. Bremmer. De term Bremmerianen werd al vanaf de jaren twintig van de vorige eeuw sporadisch gebruikt, vooral in persbesprekingen van tentoonstellingen van vrouwelijke kunstenaars die leerling waren van H.P. Bremmer. De eerst bekende vermelding dateert uit 1928. In engere zin werden hiermee vooral leerlingen bedoeld wier werk zich gedurende een langere periode binnen hun ontwikkeling onderscheidde door een sobere, precieze stijl, waarin elk detail was uitgewerkt. Dit uitte zich vooral in stillevens.
De Bremmerianen waren geen formele kunstbeweging, maar eerder een losse groep van kunstenaars die door Bremmer werden beïnvloed. De kern van deze groep werd gevormd door Anna Egter van Wissekerke, Julie de Graag, Bertha van Hasselt, Tjitske van Hettinga Tromp, Louise van Holthe tot Echten, Antoinette van Hoytema, Suzanne Kneppelhout en Corrie Pabst, die vaak ook onderling sterke persoonlijke banden hadden. Ook vormden de kunstenaars Rudolf Bremmer, Arend Hendriks en Jo Lodeizen in de jaren twintig een vriendengroep die onder invloed van Bremmer werkte.

## Literatuur

* Hinrichs, Jan Paul (2024). Bremmerianen. Julie de Graag en haar kring: tien kunstenaressen in Den Haag en Laren. Fragment, Leiden.
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Balk, Hildelies (2006). De Kunstpaus. H.P. Bremmer 1871-1956. Thoth, Bussum. ISBN 9068684132.
* ↑ "Pictura te Groningen. De Brug.", Nieuwe Rotterdamsche Courant, 3 januari 1928. – via Delpher.
# Jacob Pitts

Jacob Rives Pitts (20 november 1979, Weston (Massachusetts)) is een Amerikaans acteur.

## Biografie

Pitts werd geboren en groeide op in Weston (Connecticut), een plaats in Fairfield County (Connecticut). Op de high school kwam hij in aanraking met het acteren, hij speelde in alle voorstellingen die gegeven werden op zijn school.
Pitts begon in 1999 met acteren voor televisie in de televisieserie Strangers with Candy. Hierna heeft hij nog meerdere rollen gespeeld in televisieseries en films zoals Tart (2001), K-19: The Widowmaker (2002), EuroTrip (2004), 21 (2008), The Pacific (2010) en Justified (2010-2012).

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2013 That Thing with the Cat - als Jackson
* 2008 21 – als Jimmy Fischer
* 2008 Quid Pro Quo – als Hugh
* 2007 Across the Universe – als werknemer bij Rap Magazine
* 2006 The Novice – als Peter Pekorius
* 2006 Capitol Law – als Ryan
* 2005 1/4life – als Andy
* 2004 A Separate Peace – als Brinker
* 2004 EuroTrip – Cooper Harris
* 2002 K-19: The Widowmaker – als Grigori
* 2002 We Were the Mulvaneys – als Patrick Mulvaney
* 2002 Pipe Dream – als Autumn
* 2001 Tart – als Toby Logan

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2017 - 2019 Sneaky Pete - als Lance Lord - 15 afl.
* 2018 Homecoming - als AJ - 2 afl.
* 2017 The Sinner - als J.D. - 6 afl.
* 2012 - 2016 Person of Interest - als Henry L. Peck - 2 afl.
* 2016 Limitless - als Adam Bruster - 2 afl.
* 2010 – 2015 Justified – als Tim Gutterson – 78 afl.
* 2010 The Pacific – als Bill Smith – 5 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jacob Pitts op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Jacob Pitts in de Internet Movie Database
* (en) Jacob Pitts in de Internet Broadway Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1118665
* Bibliothèque nationale de France: cb14576491q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1018365753
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5928 5961
* Library of Congress Control Number: no2010123941
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007317602505171
* Virtual International Authority File: 12550590
* WorldCat (via VIAF): 12550590
# Larry Poindexter

Lawrence Thomas 'Larry' Poindexter (Dallas (Texas), 16 december 1959) is een Amerikaans acteur en zanger.

## Carrière

Pointdexter begon in 1982 met acteren in de televisieserie A New Day in Eden, waarna hij nog in meer dan 150 televisieseries en films speelde. Hij speelde in onder anderen Santa Barbara (1986), JAG (1997-1998), S.W.A.T. (2003), Blade: The Series (2006) en The Hard Times of RJ Berger (2010-2011).
Pointdexter was in de negentiger jaren de hoofdzanger van de countryband The High Lonesome.

## Filmografie
### Films

Selectie:
* 2013 Non-Stop - als kapitein Collins
* 2009 17 Again - als Dean
* 2006 Material Girls - als Sol
* 2003 S.W.A.T. - als kapitein Thomas Fuller
* 2001 Ablaze - als Andrew Thomas
* 1983 Going Berserk - als Claudell

### Televisieseries

Selectie:
* 2021 Station 19 - als chief McAllister - 3 afl.
* 2014-2018 Days of our Lives - als pastoor Louis - 30 afl.
* 2011-2012 CSI: Crime Scene Investigation - als officier van justitie Claude Melvoy - 2 afl.
* 2010-2011 The Hard Times of RJ Berger - als Rick Berger - 20 afl.
* 2011 Californication - openbaar aanklager - 2 afl.
* 2006 Blade: The Series - als agent Ray Collins - 8 afl.
* 2005 General Hospital - als dr. Asher Thomas - 2 afl.
* 2004 NYPD Blue - als Barrett Gooden - 2 afl.
* 2002 Push, Nevada - als goedgeklede man - 7 afl.
* 1997-1998 JAG - als Dalton Lowne - 7 afl.
* 1995-1996 Too Something - als Henry - 22 afl.
* 1993 Melrose Place - als Danny Baker - 2 afl.
* 1987-1988 Duet - als Cooper Hayden - 21 afl.
* 1986 Santa Barbara - als Justin Moore - 22 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Larry Poindexter op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Larry Poindexter in de Internet Movie Database
* Library of Congress Control Number: no2003093117
* Virtual International Authority File: 19374914
* WorldCat (via VIAF): 19374914
# Mexicaans curlingteam (gemengddubbel)

Het Mexicaanse curlingteam vertegenwoordigt Mexico in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

Mexico debuteerde op het wereldkampioenschap curling voor gemengddubbele landenteams van 2019 in het Noorse Stavanger. De eerste interland werd met 13-1 verloren van Estland. Mexico kon geen wedstrijd winnen en eindigde als zesenveertigste. De grootste overwinning tot op heden werd geboekt tegen Kirgizië tijdens het WK-kwalificatietoernooi in het Schotse Dumfries in december 2024.

## Mexico op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Team | WG | W | V | PV | PT |
| 2008 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2009 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2010 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2011 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2012 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2013 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2014 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2015 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2016 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2017 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2018 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2019 | 46 | Ramy Cohen & Adriana Camarena | 7 | 0 | 7 | 22 | 87 |
| 2021 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2022 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2023 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2024 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
Australië · België · Brazilië · Bulgarije · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Guyana · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Jamaica · Japan · Kazachstan · Kirgizië · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Denis Goldberg

Denis Goldberg (Kaapstad, 11 april 1933 - aldaar, 29 april 2020) was een Zuid-Afrikaans anti-apartheidsactivist.
Goldberg stamde uit een joodse familie die wegens antisemitisme uit Litouwen gevlucht was naar Engeland en van daar naar Zuid-Afrika. Goldberg had communistische sympathieën en werd in 1961 lid van het verboden ANC en van haar militaire tak Umkhonto we Sizwe (De speer van de natie). Hij voerde allerlei sabotageacties uit voor hij samen met Nelson Mandela werd opgepakt. Net als Mandela werd hij in het Rivoniaproces tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld en opgesloten in de stadsgevangenis van Pretoria. Goldberg werd na twintig jaar vrijgelaten.
Naar aanleiding van Goldbergs overlijden kondigde Zuid-Afrikaans president Cyril Ramaphosa vier dagen van nationale rouw af.
# Eliseos van Den Haag en Nederland

Aartsbisschop Elisej (wereldse naam Ilja Vladimirovitsj Ganaba, Russisch: Илья Владимирович Ганаба) (Leningrad, 1 augustus 1962) is bisschop van de Russisch-Orthodoxe Kerk, aartsbisschop van Den Haag en Nederland.

## Leven

Zijn vader Vladimir Ganaba was aartsdiaken in de Kathedraal van de Heilige Drie-eenheid in Podolsk in de oblast Moskou. Later was zijn oudere broer, Aleksandr Ganaba, aartspriester en decaan van dezelfde kathedraal.
In 1971 verhuisde Ilja Ganaba met zijn ouders naar Penza. Daar ging hij naar school en studeerde in 1979 af van de middelbare school. Hij diende als bisschoppelijke hypodiaken aan het altaar en zong in het koor van de Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods in Penza.
In 1980 ging hij naar het Theologisch Seminarie van Leningrad voordat hij in 1982 werd toegelaten tot de Theologische Academie aldaar. Tijdens zijn academietijd deed Ganaba op 17 november 1985 de monastieke geloften en kreeg de naam Eliseos (Elisej), ter ere van de Profeet Elisa. Op 22 november 1985 werd hij tot hierodiaken gewijd en vervolgens op 18 januari 1986 tot priestermonnik. Op 20 juni 1987 trad hij toe tot de broederschap van het Danilovklooster in Moskou en zette zijn studie voort aan de Theologische Akademie in Moskou, waar hij in 1988 afstudeerde. Van 27 december 1988 tot 5 oktober 1992 diende hij als plaatsvervangend hoofd van de Russische kerkelijke missie in Jeruzalem.
Op 20 januari 1994 werd hij benoemd tot hoofd van de overzeese instellingen van de Russisch-orthodoxe kerk. In het Paasseizoen van 1997 verhief metropoliet Kyrill van Smolensk en Kaliningrad vader Eliseos tot de waardigheid van archimandriet. Op 7 oktober 2000 werd Eliseos benoemd tot vertegenwoordiger van het patriarchaat Moskou bij het Grieks-orthodox patriarchaat van Antiochië in Damascus en vervolgens op 12 maart 2002 tot hoofd van de Russische kerkelijke missie in Jeruzalem. Op 26 november 2006, inmiddels archimandriet Eliseos, werd hij in de Christus Verlosserkathedraal in Moskou gewijd tot bisschop van Bogorodsk, als assistent-bisschop van aartsbisschop Innocentius van Korsoen.
Op 27 december 2007 werd bisschop Eliseos door de heilige synode in Moskou aangesteld als bisschop van Soerozj. Op 1 februari 2010 verhief patriarch Kyrill van Moskou bisschop Eliseos tot de rang van aartsbisschop. Op 28 december 2017 besloot de Heilige Synode om aartsbisschop Eliseos te benoemen tot aartsbisschop van Den Haag en Nederland.
* ↑ http://orthodoxekerkgroningen.nl/pages/nieuwe-bisschop.php?lang=EN. Gearchiveerd op 18 januari 2022.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 17 oktober 2018. Geraadpleegd op 30 mei 2018.
* ↑ http://www.patriarchia.ru/db/text/343719.html. Gearchiveerd op 2 december 2022.
* ↑ Святейший Патриарх Кирилл удостоил иерархических наград ряд архиереев Русской Православной Церкви // Патриархия.ru. Gearchiveerd op 30 mei 2023.
* ↑ http://www.sourozh.org/maineng/2017/12/28/bishop-matthew-is-appointed-ruling-bishop-of-the-diocese-of.html. Gearchiveerd op 10 mei 2019.
# Durance (rivier)

De Durance is een rivier in Zuid-Frankrijk met een lengte van 320 km. De bron ligt in de Alpen bij Briançon; de Durance mondt uit in de Rhône enkele kilometers ten zuiden van Avignon.
De voornaamste zijrivieren zijn de Clarée, de Guisane, de Guil, de Ubaye, de Buëch, de Asse, de Verdon en de Coulon.
De rivier stroomt door vier departementen van de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur:
* Hautes-Alpes, met de steden Briançon en Embrun;
* Alpes-de-Haute-Provence, met de steden Sisteron en Manosque;
* Vaucluse, met de steden Cavaillon en Avignon;
* Bouches-du-Rhône.
200.000 jaar geleden was de Durance een stroom die uitmondde in de Middellandse Zee. De vlakte van de Crau is de vroegere rivierdelta van de Durance.

## Stuwdammen

Al in de 19e eeuw werden plannen gemaakt om de Durance af te dammen, met name om verwoestende overstromingen te voorkomen waarvan de schade kon reiken tot de omgeving van Avignon, bij de monding van de Durance in de Rhône. Het debiet van de Durance kon sterk variëren, tussen 18 en 1800 m³ per seconde. In 1843 en 1856 waren er zeer zware overstromingen. De rivier kreeg de bijnaam van 'Gesel van de Provence' (Fléau de la Provence). Stroomopwaarts van Sisteron, waar de Buëch uitmondt in de Durance, was er het grootste risico op overstroming bij het begin van de zomer. Dit werd veroorzaakt door de combinatie van smeltwater en regens. Het record werd gemeten in mei 1856. Stroomafwaarts was er het grootste risico op overstroming door regenbuien in de herfst. Records werden gemeten in oktober 1882 en november 1886.
De eerste plannen voor stuwdammen in de Durance werden al gemaakt in 1895. Tussen 1955 en 1961 werd de stuwdam van het meer van Serre-Ponçon gebouwd. Een belangrijke functie van de stuwdam is het voorkomen van overstromingen. Verder stroomafwaarts werden nog verschillende stuwdammen op de rivier gebouwd.
# Sevn Alias

Yousef Abd Al-Malik, geboren als Sevaio Rosario Mook (Amsterdam, 5 oktober 1996) en bekend onder zijn artiestennaam Sevn Alias, is een voormalig Nederlandse rapper.

## Biografie

Sevn Alias werd geboren in Amsterdam als de zoon van een Surinaamse vader en een Surinaams-Antilliaanse moeder. Hij groeide op in Amsterdam-West tussen Marokkaanse jongeren. Dit is terug te horen in zijn muziek; hij gebruikt Marokkaanse woorden in zijn teksten. Zo is de titel van zijn single "Kifesh", die in 2016 de gouden status kreeg, het Arabische woord voor 'hoezo'. Later verhuisde hij na een korte tussenstop in Zeewolde naar Almere.
Het label Rotterdam Airlines ontdekte de jonge rapper en bood hem een contract aan. In 2014 bracht hij zijn eerste video uit voor de track "Radicaal", een voorproefje voor zijn mixtape uit begin 2015 Twenty Four Sevn. Zijn grote doorbraak kwam een paar maanden later. Hij deed in juli 2015 een zomersessie bij 101Barz.
Sevn Alias was van 2018 tot en met 2020 te zien als het personage Stille in de Videoland-serie Mocro Maffia.
Hij maakte in 2019 een single Herres in samenwerking met AFC Ajax. Deze single is een ode aan de voetbalclub.
In 2021 werd Sevn Alias vader van een dochter. In 2023 kondigde Sevn Alias aan dat hij bezig was met zijn laatste project en dat hij daarna van plan was om zijn muzikale carrière te beëindigen. Op 24 november dat jaar bracht hij dan ook zijn laatste album uit.
# Egbert Lievensz. van der Poel

Egbert Lievensz. van der Poel (Delft, 1621 - Rotterdam, 1664) was een Nederlands kunstschilder en tekenaar uit de Gouden Eeuw. Hij vervaardigde onder meer landschappen, strand- en zeegezichten, stadsgezichten, maanbeschenen taferelen en afbeeldingen van nachtelijke branden.
Over het vroege leven van Van der Poel is weinig bekend. Hij was de zoon van de goudsmid Lyeven Ariensz van der Poel en werd in de Oude Kerk te Delft gedoopt op 9 maart 1621. Hij was de oudere broer van Adriaen Lievensz. van der Poel. Hij woonde en werkte een tijdlang in Rotterdam, waar hij in de leer was bij Cornelis Saftleven.
Op 17 oktober 1650 werd hij geregistreerd als lid van het Delftse Sint-Lucasgilde. Het jaar daarop trouwde hij met Aeltgen Willems van Linschooten in Maassluis. Het echtpaar kreeg vier kinderen, drie dochters, die gedoopt werden in Delft, en een zoon, die gedoopt werd in Rotterdam.
Het gezin van der Poel woonde in de Doelenstraat te Delft. Op 12 oktober 1654 vond niet ver van hun woonhuis een grote ontploffing plaats in een opslagplaats voor buskruit, een gebeurtenis die bekendstaat als de Delftse donderslag. Van der Poel heeft deze gebeurtenis op verschillende schilderijen vastgelegd. Twee dagen na de ramp werd een van zijn dochters begraven in de Nieuwe Kerk. Het is niet bekend of zij een slachtoffer was van de ontploffing.
Na deze gebeurtenissen verhuisde het gezin naar Rotterdam, waar de schilder negen jaar later overleed. Hij werd er begraven op 19 juli 1664.
# Vernix caseosa

Vernix caseosa is een witte, vettige substantie, die op de huid van pasgeboren baby's te vinden is. Het hoopt vooral in de huidplooien. Hoe langer de zwangerschap heeft geduurd, des te minder huidsmeer er aanwezig is. De functie is omstreden. Vernix is Latijn voor vernis, caseosa betekent kaas.

## Samenstelling

Vernix wordt vanaf de 20e zwangerschapsweek gevormd. Het bestaat voor 80% uit water, voor 10% uit vetten en voor 10% uit eiwitten. De vetten worden deels door de talgklieren geproduceerd, die bij de foetus relatief actief zijn. Een ander deel van de vetten komt overeen met de vetten die de barrièrefunctie van de hoornlaag vormen: cholesterol, vrije vetzuren en ceramides. Deze bestanddelen worden geproduceerd door de keratinocyten. De eiwitfractie blijkt uit tientallen verschillende eiwitten te bestaan. Een groot deel daarvan behoort tot de aangeboren afweer: antibacteriële eiwitten zoals alfa-defensines (humaan neutrofiel proteïne).

## Functie

De functie van vernix is onduidelijk. Vernix komt voor zover bekend alleen voor bij de mens en bij pups van de Californische zeeleeuw (Zalophus californianus). Het voorkomen van vernix bij deze twee soorten alleen wordt soms gezien als een aanwijzing voor een meer aquatisch verleden van onze soort. Het zou de foetus kunnen beschermen tegen de schadelijke invloeden van meconium en vruchtwater. De aanwezigheid van antibacteriële eiwitten lijkt te duiden op een functie in de bescherming tegen infecties na de geboorte. Baby's bij wie de vernix werd afgewassen hadden echter niet meer bacteriën op de huid dan baby's bij wie het was laten zitten. Tegenwoordig wordt aangeraden de vernix niet weg te wassen, maar gewoon te laten zitten.
* 1 2 3 Tollin et al. Proteome analysis of vernix caseosa. Pediatr Res. 2006 Oct;60(4):430-4.
* ↑ Hoeger PH et al. Epidermal barrier lipids in human vernix caseosa: corresponding ceramide pattern in vernix and fetal skin. Br J Dermatol. 2002 Feb;146(2):194-201.
* ↑ Wang, DH (2018). Sea Lions Develop Human-like Vernix Caseosa Delivering Branched Fats and Squalene to the GI Tract. Scientific Reports 8: 7478
* ↑ Was Man More Aquatic in the Past? Fifty Years After Alister Hardy - Waterside Hypotheses of Human Evolution. Bentham Science Publishers (2011). ISBN 978-1-60805-244-8.
* ↑ Henningsson A, et al. Bathing or washing babies after birth? Lancet. 1981;8260:1401-3.