OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Freddy Veldkamp

Freddy Veldkamp (Wapenveld, 21 juni 1957) is een Nederlands dirigent.

## Levensloop
### Studie

Veldkamp bezocht de havo aan het Greijdanus College in Zwolle. Hij studeerde orgel en schoolmuziek aan het Utrechts Conservatorium en het ArtEZ Conservatorium in Zwolle waar hij les kreeg van Klaas Jan Mulder en Harm Janssen. Zijn dirigeerstudie volgde hij bij Klaziene van der Vinne, Charles de Wolff en Kees Dey. Tot slot studeerde hij nog piano bij Dr. L. Voogd in Hilversum.

### Loopbaan

Veldkamp werd in 1985 benoemd tot dirigent van het "Mannenkoor 't Vechtdal". Hij was in diezelfde periode organist in de gereformeerde Kandelaarkerk in Heemse. Later werd hij ook dirigent van de herenkoor "Adoramus" uit Hoogeveen en het "Rijssens Mannenkoor". Hij is daarnaast als muziekdocent verbonden aan het Greijdanus College in Zwolle en werkt mee aan tv-opnames. Als organist en dirigant trad hij op in plaatsen binnen en buiten Europa als Dresden, Keulen, Altenberg, Poznań, Barcelona, Praag, Boedapest, Ontario en Vancouver. Ook bracht hij een aantal cd's uit. Tot op heden is hij dirigent van het "Interkerkelijk Mannenkoor Drachten", het "Hervormd Mannenkoor" uit IJsselmuiden, het Christelijk Mannenkoor "Looft Den Heere" uit Vaassen en het Holland Christian Male Choire. In oktober 2024 werd hij tijdens het jubileumconcert van het Christelijk Mannenkoor "Looft Den Heere" benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Hij kreeg deze opgespelt door burgemeester Maarten Offinga uit Hardenberg.

## Externe link

* Eigen website
* ↑ Koninklijke onderscheiding voor dirigent ‘Looft den Heere’ uit Vaassen. De Toren (21 oktober 2024). Geraadpleegd op 12 januari 2025.
# Wenddorf

Wenddorf is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Börde. Wenddorf telt 111 inwoners.
# Jean-Claude Van Rode

Jean-Claude Van Rode (Vilvoorde, 22 november 1951 – Kuringen, 21 december 2023) was een Belgisch vakbondsleider, rechter en politicus voor de sp.a. Van 1984 tot 2008 was hij voorzitter van ABVV Limburg.

## Biografie

Jean-Claude Van Rode studeerde af als maatschappelijk assistent aan de Erasmushogeschool Brussel en behaalde een bijzondere licentie rechten aan de Vrije Universiteit Brussel. Vervolgens ging hij de slag als pleiter arbeidsrecht voor de socialistische vakbond ABVV in Brussel. In 1984 werd hij voorzitter van ABVV Limburg, een functie die hij tot 2008 uitoefende.
In 1999 werd hij bestuurder van LRM, de Limburgse Reconversiemaatschappij, waarvan hij later ook ondervoorzitter werd. In 2014 eindigde zijn bestuursmandaat bij LRM. Van Rode was ook lid van het directiecomité en de raad van bestuur van de Provinciale Ontwikkelingsmaatschappij Limburg (POM Limburg). Hij was ook jarenlang lid van de raden van bestuur van voetbalclub KRC Genk en Terlamen vzw.
In 2012 werd Van Rode kantoormanager bij Adlex Advocaten, het tweede grootste Limburgse advocatenkantoor. Hij legde deze functie in 2015 neer.
Hij was ook raadsheer in het arbeidshof van Hasselt.
Van Rode stond vijfde op de sp.a-lijst bij de Vlaamse verkiezingen van 2009. Hij werd niet verkozen.
Hij is de vader van Vooruit-gemeenteraadslid van Lummen Lars Van Rode.
Van Rode overleed op 21 december 2023 op 72-jarige leeftijd.
* Jaarverslag 2011, LRM.
* ↑ Wie is Jean-Claude Van Rode?, De Standaard, 27 oktober 2007. Gearchiveerd op 18 augustus 2021.
* ↑ Politieke nervositeit over LRM, Het Belang van Limburg, 4 juni 2014. Gearchiveerd op 18 augustus 2021.
* ↑ Ex-vakbondsleider wordt nu bedrijfsmanager, Made in Limburg, 30 oktober 2012. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
* ↑ Van Rode maakt plaats bij Adlex, Made in Limburg, 11 september 2015. Gearchiveerd op 18 augustus 2021.
* ↑ Peter Vanvelthoven trekt lijst sp.a Limburg voor Vlaamse verkiezingen, De Morgen, 5 maart 2009. Gearchiveerd op 18 augustus 2021.
* ↑ "Ik mis het voetbal nog elke dag", De Standaard, 30 oktober 2006. Gearchiveerd op 18 augustus 2021.
* ↑ Voormalig ABVV-voorzitter Jean-Claude Van Rode overleden: "Hij was een gentleman". www.hbvl.be (23 december 2023).
* ↑ Inmemoriam Jean-Claude Van Rode. Inmemoriam. Geraadpleegd op 27 december 2023.
# Costa del Sol

Costa del Sol (Spaans voor zonnekust) is een 190 km lang gedeelte van de Spaanse kust aan de Middellandse Zee, de zuidkust van de Spaanse landstreek Andalusië tussen Gibraltar en Nerja. De costa ligt in de Spaanse provincies Málaga en Cádiz. Aan de westkant van de Costa del Sol ligt de Costa de la Luz en aan de oostkant ligt de Costa Tropical.
Málaga is de grootste stad aan de kust en vormt ook de scheiding tussen het toeristisch populaire westelijk deel met de badplaatsen Torremolinos, Fuengirola, Marbella, Mijas, Manilva en Estepona en het oostelijk deel met de plaatsen Rincón de la Victoria, Torre del Mar, Vélez-Málaga, Torrox en Nerja.
# ArtEZ Academie voor beeldende kunsten Arnhem

ArtEZ Academie voor beeldende kunsten Arnhem, ook wel aangeduid als ArtEZ Academie Arnhem (voorheen: ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten, daarvoor: Hogeschool voor de kunsten Arnhem) is een hogeschool voor de kunsten in Arnhem waar men een opleiding kan volgen in de muziek, theater/dans, bouwkunst en beeldende kunst. De academie heeft een goede reputatie op het gebied van modevormgeving, interaction design en grafische vormgeving en biedt ook een postacademische vervolgopleiding.
Het overkoepelende instituut ArtEZ heeft vestigingen in Arnhem, Enschede en Zwolle.

## Gebouw

Het gebouw aan Onderlangs werd in 1957 door Gerrit Rietveld ontworpen en is daarna door zijn bureau Rietveld, Van Dillen en Van Tricht uitgewerkt. In 1962 en 1963 werd het gebouwd op het terrein aan Onderlangs. Op 7 juni 1963 werd het officieel geopend. De eerste ontwerpschetsen van Rietveld laten al het uiteindelijk gebouwde zien. De horizontaliteit van het gebouw, de vliesgevels, witte bakstenen en het ruimtelijk ontwerp zijn kenmerken die zijn werk karakteriseren.
Om verschillende redenen werden al gauw allerlei gebreken geconstateerd. De vliesgevel die speciaal voor de academies van Amsterdam en Arnhem was ontworpen, bleek te veel warmte en licht toe te laten en men had last van lekkende daken. Tot zover is bekend dat deze gebreken altijd aan de aannemer toegeschreven zijn en niet aan het architectenbureau. In 1997 werd begonnen met een grootscheepse renovatie. Hierbij werden ook enkele nieuwe onderdelen toegevoegd, zoals een luchtbrug.

## Bekende docenten en oud-studenten

* Elly Lamaker (1922-2010)
* Simeon ten Holt (1923-2012)
* Carel Bruens (1925)
* Henk Peeters (1925-2013)
* Joop Falke (1933-2016)
* Klaas Gubbels (1934)
* Jan Cremer (1940-2024)
* Gijs Bakker (1942)
* Jan van Krieken van Huessen (1942)
* Maria Hees (1948)
* Bea Meulman (1949-2015)
* Tim Hinterding (1952)
* Annie Abrahams (1954)
* Sylvia Weve (1954)
* Ramón Gieling (1954)
* Margriet Smulders (1955)
* Anita Groener (1958)
* Alexander van Slobbe (1959)
* Alphons ter Avest (1960)
* Ada Dispa (1960)
* Marcel Wanders (1963)
* Herman Brood (1964)
* Ineke Hans (1966)
* Viktor & Rolf (1969, beide)
* Bas Kosters (1977)
* Mattijs van Bergen (1980)
* Antoine Peters (1981)
* Iris van Herpen (1984)
* Joline Jolink (1981)
# Glaucus atlanticus

Glaucus atlanticus of de blauwe draak of zeezwaluw is een drijvende zeenaaktslak die behoort tot de familie Glaucidae. Deze donkerblauwe soort met opvallende extremiteiten kan tot wel 6 cm lang worden. Om te blijven drijven maakt de slak gebruik van een met gas gevulde blaas.
De soort werd ontdekt tijdens de tweede ontdekkingsreis van James Cook naar de Grote Oceaan in 1772-1775. Aan boord waren de natuurwetenschappers Johann Reinhold Forster en zijn zoon Georg Forster, die de beschrijving in 1777 publiceerde.

## Beschrijving

De dieren hebben een langwerpig lichaam. Aan elke zijde zijn drie extremiteiten die eindigen in waaiervormige, vingerachtige cerata, waarmee ze kunnen zwemmen. Ze zijn zilvergrijs op de rugkant en licht- en donkerblauw op de buik. Omdat ze ondersteboven in het water liggen geeft dit een bescherming tegen predatoren die zowel van boven als van beneden zouden aanvallen. Ze zwemmen op hun rug en kunnen snel zwemmen.

## Voeding

Glaucus atlanticus is immuun voor het gif van neteldieren waaronder ook dat van het Portugees oorlogsschip. Ze oogsten de gifhoudende nematocysten van hun prooi en verdelen die over hun cerata als verdedigingsmechanisme. De slak voedt zich niet enkel met neteldieren maar zij eten ook andere zeedieren. De soort doet eveneens aan kannibalisme, dus ook soortgenoten worden gegeten.

## Voortplanting

De zeenaaktslak is een hermafrodiet: een enkel exemplaar heeft dus zowel vrouwelijke als mannelijke geslachtsorganen.

## Verspreiding

Glaucus atlanticus komt vrijwel over de hele wereld voor in tropisch en gematigd warm open zeewater.
* ↑ Georg Forster. "A Voyage Round the World, in His Britannic Majesty's Sloop, Resolution, commanded by Capt. James Cook, during the Years 1772, 3, 4, and 5." Vol. I. London 1777, blz. 49. Gearchiveerd op 10 juli 2017.
* ↑ Ronald Jenner, Eivind Undheim, Gif, het dodelijkste wapen in de natuur, ISBN 9789085716280, p. 22-23
# Plougonver

Plougonver is een gemeente in het Franse departement Côtes-d'Armor, in de regio Bretagne. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Guingamp.

## Geografie

De oppervlakte van Plougonver bedraagt 36,2 km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Plougonver.
De onderstaande kaart toont de ligging van Plougonver met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Baardkoekoeken

Baardkoekoeken (Bucconidae) zijn een familie van vogels uit de orde Spechtvogels.

## Kenmerken

Deze vogels hebben een grote kop met een sterke, vaak haakvormige snavel. Ze hebben een grijs, bruin of witachtig verenkleed.

## Leefwijze

Ze zitten vaak urenlang bewegingsloos op een tak, waarna ze op zoek gaan naar voedsel.

## Voortplanting

De eieren worden gelegd in een holte in een aarden wal of steile rivieroever.

## Verspreiding en leefgebied

Deze familie komt voor van Mexico tot Brazilië.

## Taxonomie

Er zijn tien geslachten met in totaal 38 soorten.
* Geslacht Bucco (4 soorten baardkoekoeken)
* Geslacht Chelidoptera (1 soort: Zwaluwbaardkoekoek)
* Geslacht Hapaloptila (1 soort: Diadeembaardkoekoek)
* Geslacht Hypnelus (2 soorten baardkoekoeken)
* Geslacht Malacoptila (7 soorten baardkoekoeken)
* Geslacht Micromonacha (1 soort: Kleine trappist)
* Geslacht Monasa (4 soorten trappisten)
* Geslacht Nonnula (6 soorten trappisten)
* Geslacht Notharchus (6 soorten baardkoekoeken)
* Geslacht Nystalus (6 soorten baardkoekoeken)
Glansvogels · Baardkoekoeken · Capitonidae · Lybiidae · Megalaimidae · Honingspeurders · Semnornithidae · Toekans · Spechten
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 26 mei 2023.
* De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5.
# Sukorejo

Sukorejo kan verwijzen naar:

## Onderdistricten in Indonesië

* Sukorejo (Kendal), een onderdistrict van het regentschap Kendal in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Blitar), een onderdistrict van het regentschap Blitar in de provincie Oost-Java
* Sukorejo (Pasuruan), een onderdistrict van het regentschap Pasuruan in de provincie Oost-Java
* Sukorejo (onderdistrict van Ponorogo), een onderdistrict van het regentschap Ponorogo in de provincie Oost-Java

## Plaatsen in Indonesië
### provincie Lampung

* Sukorejo (Pardasuka), een plaats in het regentschap Pringsewu in de provincie Lampung

### provincie Midden-Java

* Sukorejo (Kajoran), een plaats in het regentschap Magelang in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Kesesi), een plaats in het regentschap Pekalongan in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Mertoyudan), een plaats in het regentschap Magelang in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Mojotengah), een plaats in het regentschap Wonosobo in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Musuk), een plaats in het regentschap Boyolali in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Puhpelem), een plaats in het regentschap Wonogiri in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Sambirejo), een plaats in het regentschap Sragen in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Sukorejo, Kendal), een plaats in het regentschap Kendal in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Sumber), een plaats in het regentschap Rembang in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Suruh), een plaats in het regentschap Semarang in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Tegalrejo), een plaats in het regentschap Magelang in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Ulujami), een plaats in het regentschap Pemalang in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Wedi), een plaats in het regentschap Klaten in de provincie Midden-Java
* Sukorejo (Wonosari), een plaats in het regentschap Klaten in de provincie Midden-Java

### provincie Oost-Java

* Sukorejo (Sukorejo, Ponorogo), een plaats in het regentschap Ponorogo in de provincie Oost-Java
* Sukorejo (Tugu), een plaats in het regentschap Trenggalek in de provincie Oost-Java
* Sukorejo (Sutojayan), een plaats in het regentschap Blitar in de provincie Oost-Java
* Sukorejo (Wates), een plaats in het regentschap Blitar in de provincie Oost-Java

### provincie Zuid-Sumatra

* Sukorejo (Pagar Alam Utara), een plaats in het regentschap Pagar Alam in de provincie Zuid-Sumatra

## Bestuurslagen in Indonesië

* Sukorejo (Karangbinangun)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sukorejo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kelstone

De Kelstone is een elektrische zither waarmee men gelijktijdig baspartijen en gitaarpartijen kan spelen. De Vlaamse zanger-liedjesschrijver Jan Van Kelst (Rotselaar, 13 juli 1963 - 2019) ontwikkelde de Kelstone in twee jaar tijd. Het instrument is vergelijkbaar met de Chapman Stick, maar wordt net als alle andere zitherachtigen horizontaal bespeeld.

## Werking van de Kelstone

De Kelstone is volledig analoog en bestaat uit een plank met in totaal negen snaren. De Kelstone heeft één of twee pickups. In het geval van twee pickups gaan de vijf dunste snaren naar de ene output (melodie of akkoorden) en de vier dikste snaren gaan naar een andere (bas). De Kelstone heeft een bereik van ruim vijf octaven (van lage Bb tot hoge E). De snaren zijn in kwarten gestemd. De Kelstone wordt hoofdzakelijk bespeeld als een Chapman Stick, waarbij de snaren met de vingers op de fretten worden gehamerd, maar dit wordt afgewisseld met technieken zoals fingerpicking, sliding en pull-off. Een belangrijk verschil met de Chapman Stick is echter, dat de Kelstone niet over de schouder van zijn bespeler hangt en evenmin, zoals een gitaar, met een hand moet worden gestabiliseerd.
De eerste versie van de Kelstone bestond uit twee planken. Beide planken lagen in tegengestelde richting tot elkaar, waardoor bij simultaanspel de vingers van beide handen gespiegeld dezelfde patronen konden aanhouden, zoals ook bij een harp het geval is en anders dan bij een piano, waarbij de rechterhand met de pink een hogere toon en met de duim een lagere aanslaat, terwijl het met de linkerhand net omgekeerd is.
Momenteel bestaan wereldwijd meer dan honderd Kelstones. Het ontwerp is ondertussen beschermd door een internationaal octrooi. Jan Van Kelst kreeg voor de ontwikkeling van het instrument een subsidie van €33.000 van het toenmalige IWT (Instituut voor de Aanmoediging van Innovatie door Wetenschap en Technologie).

## Officiële voorstelling

De Belgische uitvinding werd officieel voorgesteld op 6 maart 2007 in "Het Depot" in Leuven tijdens een optreden van Jan Van Kelst met zijn band Kelst.

## Externe link

* Officiële site (gearchiveerd)
* ↑ Trouw, 15 oktober 2008, Armand Serpenti: Snarenwonder van twee planken. Gearchiveerd op 5 december 2019.
* ↑ (en) Espacenet.com: patentbeschrijving, BE1016788 (A6), d.d. 2007-06-05
* ↑ Etion.be, 17 december 2009, Laurenz Verledens: Jan Van Kelst (Kelstone): Meer vrijheid maar ook meer verantwoordelijkheid (gearchiveerd)
# Isocentris rubralis

Isocentris rubralis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Charles Swinhoe in een publicatie uit 1906.
De soort komt voor in India (Meghalaya).
# Cloisonnisme

Het cloisonnisme of synthetisme is een door het symbolisme beïnvloede postimpressionistische schilderstijl. De benaming is afgeleid van email cloisonné, een decoratietechniek voor bijvoorbeeld vazen.
De term cloisonnisme werd op 9 mei 1888 voor het eerst gebruikt door kunstcriticus Édouard Dujardin in een artikel in de Revue Indépendante. Kenmerkend voor het cloisonnisme zijn vooral de grote heldere kleurvlakken die worden gescheiden door donkere contourlijnen. Er is verder weinig aandacht voor een kloppend perspectief. De werken hebben een platte, tweedimensionale uitstraling. De gele Christus van Paul Gauguin geldt als het schoolvoorbeeld. Ook Louis Anquetin, Émile Bernard, Paul Sérusier, Vincent van Gogh en Meijer de Haan hebben in deze stijl geschilderd.
De term synthetisme hangt samen met het cloisonnisme, maar verwijst nadrukkelijker naar het streven om ideeën of gevoelens weer te geven, met veel aandacht voor esthetische vormgeving en minder voor natuurlijke vormen.

## Enkele voorbeelden

* Boekweit oogsters, Émile Bernard 1888
* Bretonse vrouwen en kinderen, Vincent van Gogh 1888
* Lezende vrouw, Louis Anquetin 1890
* Het uittrekken van vlas, Meyer de Haan 1889.
# Isocentris charopalis

Isocentris charopalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Charles Swinhoe in een publicatie uit 1907.
De soort komt voor in Congo-Kinshasa, Zambia, Namibië, Zuid-Afrika, Eswatini en Australië (Queensland).
* Nuss, M.; et al. (2003-2025). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 16-1-2025.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2025). Isocentris charopalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 16-1-2025.
# Calcisol

Een Calcisol (in de World Reference Base for Soil Resources) is een bodem met een duidelijke secundaire accumulatie van kalk. Ze zijn algemeen in kalkrijke moedermaterialen en komen veel voor in aride en semi-aride klimaten. Calcisols stonden vroeger ook wel bekend als Woestijnbodems en Takyrs.
Calcisolen zijn voornamelijk ontwikkeld in alluviale, colluviale en eolische afzettingen van basisch verweringsmateriaal. Ze worden gevonden op vlak tot heuvelachtig terrein in de aride en semi-aride regio's. De natuurlijke vegetatie is schaars en wordt gedomineerd door xerofytische struiken en bomen en grassen.
Droogte, stenigheid en op sommige plaatsen de aanwezigheid van een verharde kalkhorizont (een petrocalcic horizont), beperken het gebruik van Calcisols voor de landbouw. Met irrigatie, drainage en bemesting kunnen Calcisols zeer productief zijn en gebruikt worden voor de teelt van een groot aantal gewassen. Heuvelachtige gebieden met Calcisols worden voornamelijk gebruikt voor extensieve veeteelt.
De meeste Calcisols komen voor in combinatie met Solonchaks, wat eigenlijk door zout beïnvloede Calcisols zijn, en andere gronden met een accumulatie van kalk. Het totale oppervlak aan Calcisols wordt geschat op ongeveer 1000 miljoen ha., vrijwel uitsluitend in aride en semi-aride gebieden in de tropen en subtropen.

## Literatuur

* IUSS Working Group WRB: World Reference Base for Soil Resources, fourth edition. International Union of Soil Sciences, Vienna 2022, ISBN 979-8-9862451-1-9..
World Reference Base for Soil Resources: Acrisol · Alisol · Andosol · Anthrosol · Arenosol · Calcisol · Cambisol · Chernozem · Cryosol · Durisol · Ferralsol · Fluvisol · Gleysol · Gypsisol · Histosol · Kastanozem · Leptosol · Lixisol · Luvisol · Nitisol · Phaeozem · Planosol · Plinthosol · Podzol · Regosol · Retisol · Solonchak · Solonetz · Stagnosol · Technosol · Umbrisol · Vertisol USDA Soil Taxonomy: Alfisol · Andosol · Aridisol · Entisol · Gelisol · Histosol · Inceptisol · Mollisol · Oxisol · Spodosol · Ultisol · Vertisol Nederlandse bodemclassificatie: Veengronden · Podzolgronden · Brikgronden · Eerdgronden · Vaaggronden
# Musica Sacra Basiliek Tongeren

Musica Sacra Basiliek Tongeren is een vereniging zonder winstoogmerk in Tongeren, opgericht in 2005, die tot doel heeft het muzikale gebeuren in de basiliek O.L.V. Geboorte van Tongeren en dat in en rond de basiliek uit te bouwen en uitstraling te geven. Verschillende koren, ensembles en muziekgroepen maken deel uit van Musica Sacra Basiliek Tongeren. Zij verzorgen ook regelmatig Radio en TV-missen. Jan Jaspers was voorzitter tot 2024. Huidig voorzitter is Raf van der Heijden.
Naast het verzorgen van de vieringen in de basiliek, treden diverse formaties geregeld op als gastkoor

## Schola Gregoriana Feminea

De Schola Gregoriana Feminea werd opgericht in september 2017 en is een van de koren die, onder leiding van kapelmeester Jan Peeters, instaan voor de opluistering van de liturgische vieringen binnen de OLV.-basiliek van Tongeren. Naast deze vieringen engageert de Schola zich ook voor concerten. De Schola zoekt haar repertoire hoofdzakelijk bij het eenstemmig gregoriaans maar regelmatig wordt er ook meerstemmig gezongen met koormuziek die heel nauw aansluit bij het gregoriaans.

## Schola Gregoriana

De Schola Gregoriana is een mannenkoor. Het staat onder leiding van kapelmeester Jan Peeters in voor de opluistering van liturgische diensten in de O.L.V.- basiliek van Tongeren. Het repertoire is eenstemmig gregoriaans. De Schola verzorgt ook de begrafenisdiensten in de basiliek. Zij dragen een zwarte toog met witte superplie.

## Capella Basilica

De Capella Basilica is een dameskoor dat zich voornamelijk toelegt op polyfonisch en klassiek werk. Het luistert geregeld liturgische vieringen en meditaties op in de basiliek van Tongeren onder leiding van Jan Peeters.

## Liturgisch koor Laetitia

Het liturgisch koor Laetitia is een gemengd koor. Het staat onder leiding van kapelmeester Jan Peeters. Het koor staat in voor de opluistering van liturgische vieringen in de basiliek. Het repertoire komt voornamelijk uit het zangboek "Zingt Jubilate" van de katholieke kerkgemeenschap in Vlaanderen. Het zijn gezangen die kwalitatief goed zijn, aansluiten bij de liturgie en goed zingbaar zijn. Het koor gaat dan ook voor in de samenzang.

## Collegium Musicum

Het Collegium Musicum is het instrumentaal ensemble van Musica Sacra Basiliek Tongeren. Het bestaat uit ad hoc muzikanten naargelang de behoeften en aangevuld met een organist. Het ensemble staat onder leiding van kapelmeester Jan Peeters. Collegium Musicum begeleidt bij speciale gelegenheden en hoogdagen het koor.

## Kleine Cantorij

De Kleine Cantorij is een semiprofessioneel kamerkoor dat als autonoom koor buiten Musica Sacra resideert in de basiliek. Het staat eveneens onder leiding van kapelmeester Jan Peeters. De koorleden genoten een doorgedreven muzikale opleiding gaande van afgestudeerde zangers aan een muziekacademie tot professioneel geschoolde zangers. Tot het repertoire behoren de moeilijkere koorwerken uit nagenoeg alle stijlperiodes. Ook zij verzorgen geregeld eucharistievieringen, meditaties en concerten in de basiliek.