OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wabush

Wabush is een plaats en gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De plaats ligt vlak bij de grens met Quebec en grenst aan Labrador City. De voornaamste inkomstenbron van Wabush is het ontginnen van ijzererts. In de gemeente ligt de Wabush Airport.

## Geschiedenis

Rond 1960 werd het mijnwerkersdorp Wabush te midden van de Labradorse wildernis opgericht om er de rijke ijzerertslagen te kunnen ontginnen. In 1967 werd het dorp een gemeente met het statuut van local improvement district (LID). In 1980 werden LID's op basis van The Municipalities Act als bestuursvorm afgeschaft, waarop de gemeente automatisch een town werd.

## Geografie

De dorpskern van Wabush ligt net ten zuidoosten van die van Labrador City. De twee kernen worden van elkaar gescheiden door Little Wabush Lake en de zuidelijke uitloper van het enorme Wabush Lake. Via de amper 100 m brede connectie tussen beide meren maakt de Trans-Labrador Highway (NL-500) de connectie tussen beide kernen.
Het ruim 42 km² metende grondgebied van Wabush is ongeveer L-vormig. Het circa 14 km² grote noordoostelijke gedeelte bestaat uit de aan provinciale route 503 gelegen dorpskern, de lokale luchthaven en het westelijk gelegen meertje Jean Lake. Bij de zuidrand van Jean Lake connecteert het gemeentelijke grondgebied met een ruim dubbel zo groot zuidwestelijk deel. Dat gedeelte is behalve een enkele weg en beperkte kampeerfaciliteiten volledig onbebouwd.

## Demografie

Wabush is met bijna 2000 inwoners de derde grootste plaats in de regio Labrador. Tezamen met het aangrenzende Labrador City vormt het "Labrador West", een bewoningskern die met bijna 9400 inwoners de grootste van Labrador is.
De plaats kende sinds haar oprichting vijftien jaar lang een explosieve bevolkingsgroei die in 1976 culmineerde in een inwonertotaal van ruim 3700. In de decennia erna halveerde de bevolkingsomvang van de plaats, met een dieptepunt van 1.739 inwoners in 2006. Sindsdien is de situatie gestabiliseerd en is er opnieuw een zeer voorzichtige groei.
* Demografische ontwikkeling van Wabush tussen 1961 en 2021
* Bron: Statistics Canada (1961–1986, 1991–1996, 2001–2006, 2011–2016, 2021)

### Taal

In 2021 hadden 1.875 inwoners van Wabush het Engels als moedertaal (95,5%); vrijwel alle anderen waren die taal machtig. Hoewel slechts 75 mensen (3,8%) het Frans als moedertaal hadden, waren er 255 mensen die die andere Canadese landstaal konden spreken (13,0%). Zo'n 45 mensen waren een andere taal dan het Engels of het Frans machtig.
# CFB Goose Bay

CFB Goose Bay, voluit Canadian Forces Base Goose Bay, in de civiele luchtvaart gekend als Goose Bay Airport (IATA: YYR, ICAO: CYYR) is een Canadese vliegbasis van de Royal Canadian Air Force (RCAF). Het vliegveld is gelegen op het grondgebied van de gemeente Happy Valley-Goose Bay in de regio Labrador van de provincie Newfoundland en Labrador.
In de civiele luchtvaart wordt de luchthaven aangevlogen door Air Canada, Air Canada Express, PAL Airlines en meerdere helikopteroperators.

## Geschiedenis

De vliegbasis kende langdurige permanente aanwezigheid van de United States Air Force van 1942 tot 1976, van de Royal Air Force van 1942 tot 2005, van de Luftwaffe van 1980 tot 2005, van de Koninklijke Luchtmacht van 1985 tot 2005 en van de Aeronautica Militare van 2001 tot 2005. De Europese luchtmachten oefenden in Goose Bay in het laagvliegen met als doel detectie door radar te vermijden. De omgeving van Goose Bay was hiervoor erg geschikt. Niet alleen vanwege de zeer geringe bevolkingsdichtheid, maar ook omdat het landschap leek op een deel van de Sovjet-Unie, de toenmalige vijand. Bij het laagvliegen daalden de vliegers geregeld tot slechts 30 meter hoogte. Uiteindelijk leidden protesten van Innu tot stopzetting van de NAVO-aanwezigheid en de oefeningen op 31 maart 2005.

## Maatschappijen en bestemmingen (2024)

Onderstaande tabel geeft de maatschappijen en hun bestemmingen op het civiele gedeelte van de luchthaven weer.
| Maatschappij | Bestemmingen |
| Air Canada | Halifax |
| PAL Airlines | Black Tickle, Cartwright, Deer Lake, Gander, Lourdes-de-Blanc-Sablon, Nain, Natuashish, Rigolet, St. Anthony, St. John's, Wabush |
* ↑ (en) Flightradar24, 'Goose Bay Airport'. Geraadpleegd op 2 januari 2024.
# Sophie Hediger

Sophie Hediger (Horgen, 14 december 1998 – Arosa, 23 december 2024) was een Zwitsers snowboardster. Ze deed mee aan de Olympische Winterspelen 2022 in Beijing waar ze aantrad in de snowboardcross en de gemengde snowboardcross.

## Carrière

Hediger maakte haar debuut in een Europa Cup wedstrijd in Isola 2000 waar ze de 31ste plaats behaalde. Ze trad aan op de Olympische Jeugdwinterspelen 2015 in Schruns waar ze samen met Pascal Bitschnau een bronzen medaille won. Op de Junior Wereldkampioenschappen 2015 in Yabuli behaalde ze de 18e plaats. Het volgende seizoen behaalde ze een bronzen medaille in de teamcompetitie op de Junior Wereldkampioenschappen 2016 in Rogla en de zilveren medaille in de individuele en teamcompetities op de Jeugd Olympische Winterspelen 2016 in Lillehammer. Vervolgens wist ze op de Junior Wereldkampioenschappen 2017 in Klínovec de 14e plaats te behalen. In het seizoen 2017/18 eindigde ze als zevende in de Europa Cup met twee tweede plaatsen en won ze de bronzen medaille op de Junior Wereldkampioenschappen 2018 in Cardrona. Aan het begin van het seizoen 2018/19 maakte ze haar debuut in de Snowboard World Cup in Cervinia en behaalde de veertiende en elfde plaats. Later in het seizoen behaalde ze haar eerste overwinning in de Europa Cup in Sunny Valley en de derde plaats in het algemeen klassement van de Europa Cup aan het einde van het seizoen.
In het seizoen 2020/21 behaalde Hediger haar eerste top tien-plaatsing in de Wereldbeker met een negende plaats in Bakuriani en de 15e plaats in de Snowboard Cross World Cup. Op het belangrijkste toernooi van het seizoen, de Wereldkampioenschappen Snowboard 2021 in Idre, behaalde ze de 20e plaats. Het jaar daarop werd ze Zwitsers kampioen en behaalde ze de 19e plaats in het individuele evenement op de Olympische Winterspelen in Peking en samen met Kalle Koblet de zevende plaats in de teamcompetitie.

## Overlijden

Op 23 december 2024 kwam Hediger bij een lawineongeluk in Arosa om het leven. Ze was afgeweken van een gesloten piste, waar ze onder een dikke laag sneeuw werd bedolven. Rond 15.30 uur werd ze gevonden en onder de sneeuwmassa vandaan gehaald. Een reanimatie mocht echter niet meer baten.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sophie Wediger op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Sophie HEDIGER. olympics.com/beijing-2022. Gearchiveerd op 12 februari 2022. Geraadpleegd op 25 december 2024.
* ↑ (en) Sophie Hediger 2022 Olympics | NBC Olympics. nbcolympics.com. Geraadpleegd op 25 december 2024.
* ↑ Sophie HEDIGER. beijing2022.cn. Gearchiveerd op 12 februari 2023. Geraadpleegd op 25 december 2024.
* ↑ Tragische dood olympische snowboardster: Zwitserse (26) komt om in lawine. Algemeen Dagblad (24 december 2024). Geraadpleegd op 25 december 2024.
* ↑ Olympisch snowboardster Hediger (26) om het leven gekomen bij lawine. NOS (24 december 2024). Geraadpleegd op 25 december 2024.
# Peter Adrichem

Peter Adrichem (Haarlem, 16 mei 1959) is een Nederlands programmamaker en mediaondernemer. Hij was onder andere algemeen directeur van het in Amsterdam gevestigde multimediabedrijf Endemol Nederland Media Group.

## Biografie

Na zijn studie aan de Nederlandse Film en Televisie Academie (regie en productie) werkte Adrichem als freelance programmamaker voor radio en televisie. Samen met Jos Bergenhenegouwen begon hij als stagiair bij Veronica. Tussen 1987 en 1991 was hij uitvoerend producent van het muziekprogramma Countdown. Ook is hij een van de bedenkers van Bart de Graaffs televisieserie B.O.O.S., de voorloper van de publieke omroep BNN.
In 1991 verzorgde Adrichem in opdracht van de commerciële zender RTL de opzet en ontwikkeling van een eigen productiedivisie (thans RTL Productions). In 1992 richtte hij samen met Jeroen van Baaren 625 TV Produkties op. Met Jeroen Pauw begon hij in 1999 een tweede productiehuis: TVBV. Beide bedrijven fuseerden in 2006 met Rene Stokvis Producties en werden onderdeel van SNP Holding. Bij die onderneming was hij in 2007 en 2008 algemeen directeur.
In februari 2009 werd Adrichem benoemd tot algemeen directeur van Endemol Nederland Media Group. In die functie stond hij aan het hoofd van de bedrijven Endemol Nederland, SNP Media en 625 TV Producties, en is hij tevens betrokken bij de leiding van de productiemaatschappijen TVBV, Haagse Bluf (Bridget Maasland) en S&V Fiction. Adrichem was lid van International Board van de Endemol Group.
Op 31 juli 2012 verlaat Adrichem op eigen initiatief Endemol Nederland en richt zich op zijn werkzaamheden voor TVBV, Talentkitchen, 3 Rivers, mediaconsultancy voor Nederlandse en internationale mediaondernemingen, interim-management, spreekbeurten en dagvoorzitterschappen. Adrichem werkte afgelopen jaren onder andere voor Warner Bros Australia, AVROTROS als interim Mediadirecteur en was interim Algemeen Directeur bij BNNVARA.
# Kasteel Karsveld

Kasteel Karsveld lag ten zuiden van Gulpen aan de Slenakerweg in de buurtschap Waterop in de Nederlands-Limburgse gemeente Gulpen-Wittem. Het kasteel stond aan het beekje de Gulp in het Gulpdal. De kasteelresten met modern herenhuis in neorenaissancestijl en de nabijgelegen vierkantshoeve zijn rijksmonument.
Ongeveer 100 meter ten noordoosten van het monument staat niet ver van de Gulp een Mariakapelletje.

## Beschrijving

Op een nog gedeeltelijk met een gracht omgeven middeleeuwse motte staat een herenhuis dat omstreeks 1931 werd gebouwd met trapgevels en een zadeldak. In het gebouw bevinden zich restanten uit de 15e en 16e eeuw, bestaande uit hergebruikte breuksteen van het in 1795 afgebrande kasteel. De fundamenten zijn restanten van een 12e-eeuwse burcht. In de kelder bevinden zich delen van een gebeeldhouwde schouw uit omstreeks 1725. De hoeve 'Karsveld', met een sluitsteen die het jaar 1819 vermeldt, hoorde bij het kasteel.

## Geschiedenis en bewoners

In 1146 werd in een akte van het Maastrichtse kapittel van Sint-Servaas ene Hezelo van Kinzweiler als eerste bewoner genoemd bij een schenking van een grootleen predium te Beutenaken, het huidige Karsveld.
De naam van het kasteel is afgeleid van de bewoners in de 14e eeuw, een lid van de Akense schepenbank genaamd Lewe van Carsvoirt, die het in bruikleen had van het Sint-Servaaskapittel. Dit kapittel had het kasteel als geschenk ontvangen van de Duitse keizer Conrad. Aan het einde van de 13e eeuw werd de familie van Carsvoirt opgevolgd door de familie Van den Hove die het kasteeltje drie eeuwen lang bewoonde, waarbij het van vader op zoon overging. Het begon met jonker Andries van de Hove in 1407, die de eerste bewoner was en eindigde met Herman van den Hove, wiens dochter huwde met Frans Dammarier, toentertijd burgemeester van Maastricht. In 1710 werd het kasteel door het Sint-Servaaskapittel, dat nog steeds eigenaar was, verkocht aan Willem Scherbach uit Maastricht, die het weer doorverkocht aan graaf Joseph van Goltstein. Nadat het kasteel in korte tijd nog enkele malen van eigenaar wisselde, kwam het rond 1850 in bezit van de familie Lenaerts, die het tot 1960 bewoonde.
Het kasteel werd zowel in 1795 als in 1931 door brand verwoest maar beide keren herbouwd en ingericht naar de toen geldende maatstaven. Anno 2024 is er een advocatenkantoor in gevestigd. De boerderij is een veehouderij annex vakantieverblijf.
# Komárno

Komárno (Hongaars: Komárom, Duits: Komorn, Servisch: Komoran/Коморан ) is een stad in Slowakije en ligt aan de rivieren Donau en Váh. Komárno had in 2020 33.539 inwoners waaronder 18.506 Hongaren en 11.509 Slowaken. De stad is de historische zetel van de Servische nationale minderheid in Slowakije. In Komárno vormen de Hongaren een meerderheid van 54%, en dankzij haar centrale ligging is de stad een centrum van de Hongaarse minderheid in Slowakije. Aan de overzijde van de Donau ligt het Hongaarse Komárom. Beide steden worden verbonden door een brug over de Donau. Midden op de brug is de grens tussen Slowakije en Hongarije en zijn douaneposten. In 2020 is een tweede brug over de Donau gereedgekomen. Deze is gelegen ten westen van de tweelingsteden en ontlast het centrum van het verkeer.

## Geschiedenis

De stad, waarvan de oudste vermeldingen stammen uit 1075, was een van de belangrijkste vestingen van het Koninkrijk Hongarije en een van de weinige die nooit door de Osmanen werd veroverd.
Ten gevolge van de Eerste Wereldoorlog werd de Donau in 1920 als grens genomen bij het nieuw gevormde land Tsjechoslowakije. Hierdoor werd Komárno in tweeën gedeeld en werd het noordelijke deel, waaronder het stadscentrum, een onderdeel van Tsjechoslowakije. Het stadsdeel ten zuiden van de Donau bleef Hongaars.

## Verkeer en vervoer

Komárno ligt op de verbindingsroute tussen de hoofdsteden Praag, Bratislava en Boedapest.
Komárno is aan beide zijden van de grens een belangrijke Donauhaven. Hier komen binnenschepen laden en lossen die vanuit Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Slowakije en de oostelijke Europese gebieden komen. Ook West-Europese binnenschepen komen hier vooral lossen; dat zijn dan vooral goederen en stukgoederen vanuit West-Europese havens. Of ze varen langs, om verder te varen tot in Servië, namelijk tot Novi Sad. Veel grindschepen die geladen werden door baggerkranen op de Donau komen hier lossen. Nabij Esztergom en Visegrád wordt er veel grind en grond uit de Donau gehaald. De grillige Donau zet hier veel steenpuin af en er moet geregeld gebaggerd worden om de vaardieptes te behouden.

## Bevolkingssamenstelling

* 1991 totaal 37.370 inwoners, 23.753 Hongaren (63,5%), 12.614 Slowaken (33,8%)
* 2001 totaal 37.366 inwoners, 22.452 Hongaren (60%), 12.960 Slowaken (35%)
* 2011 totaal 34.349 inwoners, 18.506 Hongaren (53,9%), 11.509 Slowaken (33,5%)
In 2011 gaven 3699 personen geen nationaliteit op bij de volkstelling.

### Hongaarse gemeenschap

De stad geldt als het centrum van de Hongaarstalige gemeenschap in Slowakije. Dit uit zich onder andere in de aanwezigheid van vele landelijke Hongaarse instellingen. Een voorbeeld daarvan is de enige Hongaarstalige Universiteit in het land: de János Selye-Universiteit.

## Geboren

* Ivan Reitman (1946-2022), Slowaaks-Canadees filmregisseur en producent
* Peter Lérant (1977), voetballer
* Szilárd Németh (1977), voetballer
# Waalse kerk (Leeuwarden)

De Waalse kerk is een kerkgebouw in de stad Leeuwarden in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De eenbeukige kerk uit 1530 in de Grote Kerkstraat is een rijksmonument. In de dakruiter boven de voorgevel hangt een klok uit 1661 van Jurjen Balthasar.
Het kerkorgel uit 1740 is gemaakt door de orgelbouwer Johann Michael Schwartzburg en werd bekostigd door Anna van Hannover, de vrouw van erfstadhouder Willem IV van Oranje-Nassau. Het orgel werd in 1854 verbouwd door L. van Dam en Zn. en in 1950 nogmaals door de firma Flentrop. Aan het eind van de twintigste eeuw was het instrument zo in verval dat het niet meer kon worden bespeeld. Het is in 2001 gerestaureerd door Bakker & Timmenga en daarbij teruggebracht in de staat van 1854.
* Interieur met Orgel (1997)
* Interieur met preekstoel (1982)
* Gevelsteen boven ingang
* Voorgevel (2010)
# Zwaartekrachtimplosie

De zwaartekrachtsimplosie, zwaartekrachtinstorting of gravitatie-instorting is het ineenstorten van het inwendige van een ster. Dit gebeurt doordat de inwaarts gerichte zwaartekracht (gravitatie) de overhand krijgt op de uitwaarts gerichte gasdruk. Het verschijnsel treedt op in het laatste stadium van de evolutie van sterren, wanneer er een eind is gekomen aan de kernfusie die een hydrostatisch evenwicht op peil houdt.
Tijdens het instorten komt er veel energie vrij die de buitenste lagen van de ster wegslingert en de oorzaak is van het ontstaan van een supernova. De rest van een geïmplodeerde ster kan een neutronenster of zwart gat worden, of eventueel een (hypothetische) quarkster of een naakte singulariteit.

## Gebeurtenissen stap voor stap

In de afbeelding worden de achtereenvolgende gebeurtenissen geïllustreerd:
* De sterevolutie is in een eindstadium gekomen. In verschillende 'schillen' treedt nog de laatste kernfusie op die energie oplevert.
* De kernfusie eindigt met de synthese van ijzer, aangezien fusie tot elementen zwaarder dan ijzer geen energie meer oplevert. Dit leidt tot een inerte kern.
* In korte tijd bereikt deze kern een massa gelijk aan de Chandrasekhar-limiet en begint te imploderen. De materie van het binnenste deel van de kern wordt samengeperst tot neutronen, en veroorzaakt een:
* terugkaatsing die leidt tot een schokfront (rood).
* Als de dichtheid extreem toeneemt ontstaat toenemend interactie met neutrino's, waardoor het schokfront versterkt wordt.
* De schok stoot met een enorme energie de buitenste lagen van het ster-overblijfsel weg (supernova) en laat een residu van ontaarde materie achter: een neutronenster of een zwart gat.
# Koepelkerk (Leeuwarden)

De Koepelkerk is een voormalig protestants kerkgebouw op de hoek van de Vredeman de Vriesstraat en de Alma Tademastraat in Leeuwarden. De Koepelkerk is een rijksmonument en vormt door haar Byzantijnse uitstraling een van de meest bijzondere gebouwen van de stad. Sinds 2015 is het gebouw in gebruik als theater met de naam Koepeltheater.

## Geschiedenis

De Koepelkerk werd als gereformeerde kerk gebouwd naar een ontwerp van de architect Tjeerd Kuipers volgens de inzichten van Abraham Kuyper. De kerk zou oorspronkelijk naar koningin Wilhelmina genoemd worden, dezelfde naam als de Wilhelminakerk (Dordrecht) van Tjeerd Kuipers. Amper tien jaar na de bouw van de Koepelkerk zouden de gereformeerden Leeuwarden verbazen met een nog gedurfder nieuwbouw: de Pelikaankerk.
In 1977 werd het oorspronkelijke kerkorgel (Valckx & Van Kouteren) vervangen door een orgel van Jos. Vermeulen. Dit orgel werd in 1935 gebouwd en is afkomstig uit de in 1975 gesloopte neogotische Heilig-Hartkerk in Tilburg. Het is het grootste orgel in Friesland en staat bekend vanwege orgelconcerten en jaarlijkse orgelconcoursen.
Op 16 december 2014 is de Koepelkerk verkocht aan een Sneker belegger. Op 11 maart 2015 gaf de algemene kerkenraad akkoord voor de verkoop. De nieuwe eigenaar gaat een evenementen- en congrescentrum van de kerk maken. Er zal veel zorg worden gedragen om de kerk in originele staat te behouden, aldus de Sneker belegger. Sinds de herfst van 2015 is er een grootschalig restauratie gestart in samenwerking met de Rijksdienst voor het cultureel erfgoed en provincie Friesland. Medio december 2015 moet de restauratie afgerond zijn.

## Architectuur

De bouw van de Koepelkerk was een gedurfd ontwerp en verbaasde menigeen. De toegepaste stijl is een mengeling van art deco en Byzantijnse architectuur. De kerk staat op een beperkt stuk grond maar door drie vleugels aan de centraalbouw toe te voegen waarin ook plaats was voor galerijen, wist de architect een godshuis te bouwen dat plaats biedt aan 1.100 gelovigen. Het kerkgebouw heeft een vijfzijdige plattegrond. De grote met koper bedekte koepel is tienzijdig. Het interieur van de kerk is nog gaaf. De kroonluchter valt op door de vorm van een koningskroon, dit vanwege het feit dat koningin Wilhelmina 25 jaar eerder de troon besteeg. Vanwege het 25-jarig regeringsjubileum komen ook de jaartallen 1898 en 1923 voor in de glas-in-loodramen. Verder zijn er wapens en symbolen van de evangelisten in de ramen aangebracht. Boven de hoofdingang van de kerk is een groot roosvenster met betonnen tracering aangebracht.
* Westgevel (2024)
* Interieur (1999)

## Trivia

* In 2011 was de Koepelkerk de locatie van United Praise, een evenement waar religieuze muziek ten gehore werd gebracht. Sinds lange tijd was de Koepelkerk (buiten de kerkelijke hoogfeesten om) geheel gevuld.
* In november 2012 kwam het orgel van de Koepelkerk in het nieuws door een filmpje op YouTube. Organist Jelle de Jong speelt het nummer "Don't You Worry Child" van de groep Swedish House Mafia. Binnen korte tijd kreeg het filmpje veel hits en enthousiaste commentaren.
# 22 mei (film)

22 mei is een Belgische thrillerfilm van regisseur Koen Mortier.

## Verhaal

22 mei is een gewone werkdag voor Sam, bewaker in een winkelcentrum, totdat er achter zijn rug een zelfmoordaanslag plaatsvindt. Hij probeert enkele mensen te redden maar vlucht uiteindelijk van de rampplek. Hij ontmoet de slachtoffers en de dader en ontdekt hun achtergronden. Hij krijgt een schuldgevoel, herbeleeft de dag vanuit verschillende perspectieven en poogt de aanslag te voorkomen.

## Externe link

* Officiële website
# All-4-One

All-4-One is een Amerikaanse r&b-groep, die internationaal vooral bekend werd van de nummer 1-hit uit 1994 I swear.
All-4-One bestaat uit Jamie Jones (geboren 26 november 1974), Alfred Nevarez (geboren 17 mei 1973), Tony Borowiak (geboren 12 oktober 1972) en Delious Kennedy (21 december 1970). De groep werd geformeerd in een studio in Los Angeles.
De eerste single van All-4-One, So much in love, werd een top 5-hit in de Verenigde Staten. De internationale doorbraak kwam in 1994 met de cover I swear (oorspronkelijk een nummer van John Michael Montgomery). Dit nummer werd behalve een nummer 1-hit in onder meer Nederland en de Verenigde Staten ook winnaar van een Grammy Award voor het beste lied van een groep. Ook won het een nominatie voor het beste lied van het jaar.
In 1994 kwam het album All-4-One uit, waarop de hitsingles stonden. Een jaar later kwam het album And the music speaks uit. In datzelfde jaar kwam ook een kerstalbum van de groep uit. In de Verenigde Staten scoorde de groep nog enkele hits, maar in Nederland wist de groep geen hits meer te scoren.
Na een pauze van vier jaar bracht All-4-One in 1999 een nieuw album uit, getiteld On and on. In 2001 volgde het album Has left the building.

## Discografie

* All-4-One (1994)
* And The Music Speaks (1995)
* An All-4-One Christmas (1995)
* On And On (1999)
* Has Left The Building (2001)

## Hitnoteringen

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| I swear | 28-04-1994 | 09-07-1994 | 2 | 20 | |
| So much in love | 1994 | 12-11-1994 | 29 | 4 | |
| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| I swear | 28-04-1994 | 23-07-1994 | 1 | 15 | #1 in de Single Top 100 |
| I can love you like that | 30-05-1995 | | tip16 | | #33 in de Single Top 100 |

### NPO Radio 2 Top 2000

Van deze artiest stond alleen I Swear in 2001 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1774. De noteringen van 2024 voor eventuele andere nummers zijn nog niet verwerkt.
# Spirit in the Sky (Norman Greenbaum)

Spirit in the Sky is een nummer van de Amerikaanse singer-songwriter Norman Greenbaum.

## Geschiedenis

Het nummer werd op 2 mei 1970 de eerste nummer 1-hit ooit in de BRT Top 30.
In 1986 werd het nummer gecoverd door Doctor and the Medics, die hiermee drie weken op nummer 1 stonden in de UK Singles Chart. De cover van Gareth Gates uit 2003 bleef slechts twee weken op nummer 1 in deze hitlijst.

## Nummers
### 7"-single

* Spirit in the Sky
* Milk Cow

### Maxisingle (Gareth Gates)

* Spirit in the Sky (met The Kumars)
* Dance Again
* Will You Wait for Me
* Spirit in the Sky

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 |
| Spirit in the Sky | 1110 | 1146 | 1481 | 1739 | 959 | 1576 | 1786 | 1899 | - | 1834 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).