OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Seebohms tapuit

Seebohms tapuit (Oenanthe seebohmi) is een zangvogel uit de onderfamilie Saxicolinae en behoort tot de familie Muscicapidae (Vliegenvangers). De vogel werd in 1882 door de Engelse ornitholoog Charles Dixon geldig als soort met de naam Saxicola seebohmi beschreven. Die naam is een eerbetoon aan zijn collega-ornitholoog Henry Seebohm.

## Kenmerken

De vogel is 14 tot 16 cm lang. Deze soort werd lang als ondersoort van de (gewone) tapuit opgevat en lijkt daarom ook sterk op deze tapuit. Het verschil is dat het mannetje een geheel zwart "gezicht" heeft en veel lichter is op buik en borst.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel broedt in het noordwesten van Noord-Afrika op de hellingen van het Atlasgebergte tussen de 1300 en 2350 meter boven zeeniveau. In de winter verblijft de vogel in West-Afrika, onder andere in Mauretanië. De vogel staat als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Seebohms tapuit op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Ibis 4(6): p. 563
* 1 2 Svensson, L. et al., 2012. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
# Stipdonkse Watermolen

De Stipdonkse Watermolen was een watermolen op de Aa. Hij deed dienst als korenmolen voor de boeren te Lierop. Van deze molen zijn een tekening uit 1818 en een foto uit de vroege 20e eeuw bewaard gebleven. De molen speelde een rol bij de heksenprocessen in Peelland, toen in 1595 op last Erasmus van Grevenbroek, toenmalig van de heer van Mierlo, diverse waterproeven bij deze watermolen uit werden gevoerd.
De molen was gelegen nabij de buurtschap Stipdonk ten noorden van Lierop, waar zich nog de Watermolenweg bevindt. De molen met stuwrecht werd door waterschap Het Stroomgebied van de Aa in 1938 aangekocht van de familie van molenaar J. van den Boomen. In 1948 werd het molenhuis gesloopt en door de kanalisatie van de Aa is er geen enkel overblijfsel meer van terug te vinden in het landschap.
Op deze plaats bevond zich al sinds lange tijd een molen. Deze wordt vermeld in een bul uit 1179 van Paus Alexander III, toen ze, samen met een hoeve, door een edele aan de Priorij van Postel werd geschonken.
Stroomopwaarts vond men de Belgerense Watermolen aan de Astense Aa.
# Voorjaarsbreeksteeltje

Het voorjaarsbreeksteeltje (Conocybe aporos) is een paddenstoel die behoort tot de familie Bolbitiaceae. Hij leeft saprotroof op de grond, in loofbossen, soms in parken en wegbermen, zelden in grasland, op voedselrijke, basische, meestal kleiïge bodem, soms op humeus zand.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 1-3 cm. De paddenstoel is gestreept. De kleur varieert van okergeel via kaneelkleurig tot intens roodbruin. Bij vochtig weer heeft de rand groeven. De hoed is hygrofaan; bij droog weer verbleekt hij, beginnend vanuit het midden.

#### Lamellen

De lamellen zijn smal aangehecht. De kleur van de lamellen is licht okerkleurig, later roestbruin. De lamelsnede is vlokkig getand en wit gekleurd.

#### Steel

De steel is 2–6 cm lang, 2 mm dik, cilindrisch. De kleur is lichter dan die van de hoed en is bedekt met witachtige vezeltjes. De paddenstoel heeft een ring. De ring is leerachtig en geribbeld.

#### Geur en smaak

Het vlees heeft een geur die lijkt op die van geranium.

#### Sporenprint

De sporenprint is geel of oker.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn zonder kiempore en meten (6,8-) 7,2-9,9 x 4,1-5,4 micron. De basidia zijn 4-sporig en meten (19-) 21-27,5 (-30) x (5-) 6-7,5 (-9) micron. Soms komen 2-sporige basidia voor. Cheilocystiden zijn subcilindrisch, subflesvormig tot flesvormig, meestal onregelmatig van vorm en/of geknikt met een opvallend gezwollen kopje en meten 22,5-60 x (3-)5-10(-11) x 3-7,5 (-9) micron.

## Verspreiding

Het voorjaarsbreeksteeltje komt veel voor in Noord-Amerika en Noord-Europa en wordt ook aangetroffen in Nieuw-Zeeland. In Nederland komt het algemeen voor. Het is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Voorjaarsbreeksteeltje op yavannah.nl
* (en) Index Fungorum
# Politiezone Scheldewaas

De PZ Scheldewaas of Politiezone Scheldewaas (zonenummer 5964) is een Belgische politiezone in de provincie Oost-Vlaanderen, die op 1 januari 2025 is ontstaan uit de fusie van de politiezones Waasland-Noord, Kruibeke/Temse in de provincie Oost-Vlaanderen enerzijds, en de politiezone Zwijndrecht in de provincie Antwerpen anderzijds.
Bij de start van de fusiezone had de politieraad nog geen korpschef aangeduid. Hoofdcommissaris Leo Mares, oud-korpschef van PZ Waasland-Noord, werd waarnemend korpschef totdat een besluit wordt genomen hieromtrent.
Anno 2025 werkten ongeveer 500 agenten en burgerpersoneelsleden bij PZ Scheldewaas.
# Syntagma Musicum

Ensemble Syntagma Musicum (Amsterdam) was een Nederlands muziekensemble gespecialiseerd in muziek uit de middeleeuwen, renaissance en barok. De naam is ontleend aan de gelijknamige boekenreeks.
Het initiatief voor het orkest kwam in 1963 van Kees Otten. Andere betrokkenen bij de oprichting waren Folly Collette, Joannes Collette en Barbara Miedema. In eerste instantie werden bij uitvoeringen de volgende musici ingeschakeld:
* Kenneth Wollitz;
* Maria Poulussen; Maria (van der Voort-)Poulussen kreeg de opleiding blokfluit aan het Conservatorium Maastricht en viola da gamba aan conservatorium van Neurenberg; speelde jarenlang in ensembles en/of duo’s; is ook in 2023 nog (deels) actief.
* Trudi Schriel; Onderwijzersdochter Trudi (Velthuijzen-)Schriel (Rotterdam, 1940) was een blokfluitiste en fluitiste. Ze werd opgeleid door Hubert Barwahser aan het Rotterdams Conservatorium Ze was in de jaren zestig enigszins bekend als fluitist in dit ensemble.
* Paul Hameleers;
* Simon Meerdink (Strijen, 1924 – Amsterdam, 2017) was tenor, getrouwd met muzikaal (viool of piano) aangelegd onderwijzeres Paula Dorsman (Bandung, 1924- Amsterdam, 2013). Hij werd opgeleid aan het Rotterdams Conservatorium. Hij maakte deel uit van onder meer dit ensemble, een zangensemble rond Piet van Egmond, Studio Laren, Groot Omroepkoor en het Radio Kamerkoor.
* Carel Willink.
Het ensemble werkte op gegeven moment (Algemene muziek encyclopedie) met een vaste kern, die per concert aangevuld werd met derden. Die vaste kern bestond uit:
* Kees Otten, houten blaasinstrumenten
* Marius van Altena, Rita Dams – zang
* Toyohiko Satoh – luit.
Het ensemble trok de gehele wereld over. Bovendien werden er vele werken door het kamermuziekensemble plaatopnamen gemaakt, waaronder een gehele collectie van werken van Guillaume Dufay. Opnamen leiden in minstens twee gevallen tot Edisons (1967 en 1969).
Het gold destijds, aldus de Algemene muziek encyclopedie als een van de invloedrijkste ensembles in hun niche, hetgeen mocht blijken uit ook buitenlandse onderscheidingen die het verkreeg.
Kees Otten zette met de oprichting van dit ensemble zijn spel als blokfluitsolist op een laag pitje. Rond 1983 pakte hij die draad weer op en doofde het ensemble langzaam uit. In 1983 werd al in de pers in de verleden tijd over het ensemble geschreven. .
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 9, pagina 320
* Muziekweb, Muziekbibliotheek van Nederland
* ↑ Muziekredactie, Nieuw ensemble voor oude muziek. Algemeen Dagblad (10 september 1963). Geraadpleegd op 18 mei 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Huismuziek Nijmegen (geraadpleegd 25 mei 2023)
* ↑ Redactie, Klassieke Edisons uitgereikt. Algemeen Dagblad (17 juni 1969). Geraadpleegd op 18 mei 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Roland de Beer, Muziek maken, de rest is bijzaak (meldt "tekenden"). de Volkskrant (8 april 1983). Geraadpleegd op 18 mei 2023 – via delpher.nl.
# Postojna (gemeente)

Postojna (Duits: Adelsberg, Italiaans: Postumia) is een gemeente in het zuiden van Slovenië in de regio Zuid-Primorska. Postojna telt 14.581 inwoners (2002). Dichtstbijzijnde plaatsen zijn Ljubljana en Triëst.
Belangrijkste bezienswaardigheid in Postojna zijn de druipsteengrotten genaamd de Grotten van Postojna.

## Plaatsen in de gemeente

Belsko, Brezje pod Nanosom, Bukovje, Dilce, Gorenje, Goriče, Grobišče, Hrašče, Hrenovice, Hruševje, Koče, Landol, Liplje, Lohača, Mala Brda, Mali Otok, Malo Ubeljsko, Matenja vas, Orehek, Planina, Postojna, Predjama, Prestranek, Rakitnik, Rakulik, Razdrto, Sajevče, Slavina, Slavinje, Stara vas, Strane, Strmca, Studenec, Studeno, Šmihel pod Nanosom, Velika Brda, Veliki Otok, Veliko Ubeljsko, Zagon, Žeje

## Geboren in Postojna

* Miroslav Vilhar (Planina pri Rakeku, 1818–1871), dichter, componist en politicus
* ↑ "Prebivalstvo po starosti in spolu, občine, Slovenija, polletno". Statistični urad Republike Slovenije. Geraadpleegd op 18 april 2021.
Bloke · Cerknica · Ilirska Bistrica · Loška Dolina · Pivka · Postojna
# Elphinstone Tower

Elphinstone Tower, ook wel Airth Tower of Dunmore Tower genoemd, is (de ruïne van) een 16e-eeuwse woontoren, ongeveer een kilometer ten noordwesten van Airth in het Schotse raadgebied Falkirk.

## Geschiedenis

De regio waar de woontoren staat was sinds de 14e eeuw eigendom van de familie Elphinstone. De toren werd vermoedelijk in 1508 gebouwd door Sir John Elphinstone. Zijn familie was op dat moment ook in bezit van Kildrummy Castle, een van de torens van dat kasteel wordt ook aangeduid met Elphinstone Tower.
In 1754 werd het gebied waarop de Elphinstone Tower stond, verkocht aan de familie Murray. John Murray, de vijfde Earl of Dunmore, bouwde op het terrein een buitenverblijf met daarbij een folly, die bekend werd als de Dunmore Pineapple. De ruïne van de Elphinstone Tower werd in 1820 omgebouwd tot een grafkelder voor de Earls of Dunmore. In 1968 stortte de noordwestelijke hoek in door een storm. De toren is vervolgens verder vervallen. Rond 1990 werd de grafkelder geplunderd.

## Bouw

De toren heeft en rechthoekige vorm en is vier etages hoog. De toren heeft aan de oostzijde nog zijn oorspronkelijke hoogte. Aan de zuidzijde bevindt zich de ingang. Zoals hiervoor gemeld is de grafkelder rond 1990 geplunderd. De ruimte ligt vol met puin en vermoedelijk is het gebouw instabiel. De ronde toren die op de zuidwestelijke hoek stond is geheel verdwenen.
In het verleden heeft er een gebouw van twee etages naast gestaan, maar dat gebouw is reeds verdwenen. De St Andrew's Church uit 1840 die ten zuidwesten van de toren stond is ook in de 20e eeuw gesloopt.
# Angél Fernández Artime

Angél Fernández Artime, S.D.B., (Luanco (Gozón), 21 augustus 1960) is een Spaans rooms-katholiek bisschop en kardinaal. Tot 2024 was hij de algemeen overste van de Salesianen van Don Bosco.
Fernández Artime trad op achttienjarige leeftijd in bij de Salesianen en werd in 1987 tot priester gewijd. In 2014 volgde hij Pascual Chávez Villanueva als 10e opvolger van don Bosco als overste van de Salesianen. Op het Algemeen Kapittel van 2020 in Turijn-Valdocco werd hij herkozen voor een nieuwe termijn van zes jaar.
Op het consistorie van 30 september 2023 werd Fernández Artime door paus Franciscus kardinaal gecreëerd met als titelkerk de Santa Maria Aussiliatrice. Op 5 maart 2024 werd hij benoemd tot titulair aartsbisschop van het antieke Ursona (in Spanje). Op 20 april van hetzelfde jaar werd hij in Rome tot bisschop gewijd door de Zwitserse kardinaal Tscherrig en de salesiaanse bisschoppen López Romero en Van Looy. De algemeen overste maakte vlak voor zijn wijding in een brief bekend dat de paus hem nog toestond om in functie te blijven tot 16 augustus 2024 (de 209de geboortedag van don Bosco) en dat een Algemeen Kapittel daarna in februari 2025 zijn opvolger zou kiezen. Na zijn ontslag als algemeen overste stelt Fernández Artime zich ten dienste van de paus.
* ↑ "Een Algemeen Kapittel zonder besluiten", Don Bosco Vlaanderen, mei-juni 2020
* ↑ (it) Il Papa annuncia la creazione di 21 nuovi cardinali il 30 settembre - Vatican News. www.vaticannews.va (9 juli 2023). Geraadpleegd op 10 september 2023.
* ↑ Ángel Cardinal Fernández Artime [Catholic-Hierarchy]. catholic-hierarchy.org. Geraadpleegd op 17 augustus 2024.
* ↑ Brief van Algemeen Overste aan Salesiaanse Familie. Don Bosco (24 april 2024). Geraadpleegd op 17 augustus 2024.
* Biblioteca Nacional de España: XX5603435
* Gemeinsame Normdatei: 1069351547
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4774 2757
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TO0V678321
* Système universitaire de documentation: 189611804
* Virtual International Authority File: 315524152
* WorldCat (via VIAF): 315524152
# Vlag van Kimswerd

De vlag van Kimswerd is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Kimswerd, in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân. Deze vlag is ontworpen door Klaes Sierksma. De vlag werd in 1955 aangenomen en in 1969 geregistreerd.
Bij gemeenteraadsbesluit van 19 april 1955 zijn een vlag vastgesteld voor de 27 dorpen van de vroegere gemeente Wonseradeel. Deze vlag is ontworpen door Klaes Sierksma.

## Ontwerp

De vlag bestaat uit twee verticale banen in het geel en blauw. Aan de mastzijde toont een blauwe verticale baan met daarin een wit blokje.

## Verklaring

De kleuren geel en blauw zijn afgeleid van het dorpswapen. De mastzijde toont de vlag van Wonseradeel, de gemeente waar Kimswerd eerder tot behoorde.
# Dolganen

De Dolganen (Dolgaans: Долган Dolgan, Тыа-кихи, Tya-kichi, Jakoets: Саха, Sacha, Russisch: долганы, dolgany) zijn een Turkse bevolkingsgroep die zich enkele honderden jaren geleden heeft gevestigd op het schiereiland Tajmyr in Noord-Siberië. Zij spreken de gelijknamige Turkse taal Dolgaans. Ze noemen zichzelf: Dolganes, Tya-Kichi of Sacha (Russisch: долган, тыа-кихи, саха)
Bij de volkstelling gehouden in 1989 in de toenmalige Sovjet-Unie gaven 6945 mensen zich op als behorend tot deze Turkse volksstam. Bij de Russische volkstelling van 2002 was dit aantal in Rusland gestegen tot 7261, waarvan 5517 in Tajmyr (de Oekraïense volkstelling van 2001 telde 26 Dolganen, waarvan 4 Dolgans spraken). Bij de volkstelling van 2010 bedroeg hun aantal 7.885. Van hen gaven 1054 personen op Dolgans te spreken.
Waren zij oorspronkelijk nomaden, levend van de jacht op rendieren, wolven, poolvossen en visserij en ook rendieren als vee houdend, tegenwoordig heeft het overgrote deel van de Dolganen zich in dorpen gevestigd en leven nog maar enkele honderden (2000) een nomadisch bestaan op de toendra.
De Dolganen worden gerekend bij de met uitsterven bedreigde volkeren. Rassenkundig worden de Dolganen ingedeeld bij de Siberische of Noord-Turkse volkeren. Tot hun naaste verwanten rekenen de Dolganen de Jakoeten.
De meeste Dolganen zijn Russisch-orthodox. Maar ook het oude sjamanistische geloof leeft nog bij hen voort.
* ↑ Russische volkstelling 2010
* ↑ Volkstelling 2010 taaltabel. Gearchiveerd op 6 oktober 2021. Geraadpleegd op 29 oktober 2017.
Abazijnen · Abchaziërs · Achvachen · Adygeeërs · Aino · Aleoeten · Aljoetoren · Altaj (Oirot) · Andi · Armeniërs · Avaren · Azerbeidzjanen· Balkaren · Baraba · Basjkieren · Bergjoden · Boerjaten · Chakassen · Chanten · Chinezen · Dargienen · Dolganen · Enetsen · Evenen · Evenken · Georgiërs · Grieken · Ingoesjen · Ingriërs · Itelmenen · Jakoeten · Joden · Joekagieren · Joepiken · Kabardijnen · Kalmukken · Kamtsjadalen · Karatsjajers · Kareliërs · Kazachen · Kereken · Ketten · Komi · Koreanen · Korjaken · Korjo-saram · Krim-Tataren · Lezgiërs · Mansen · Mari (Tsjeremissen) · Meschetische Turken · Mordwienen · Nanai · Negidalen · Nenetsen (Joeraken) · Nganasanen · Nivchen (Giljaken) · Nogai · Oedegen · Oedmoerten · Oekraïners · Oeltsjen · Oezbeken · Oroken · Orotsjen · Osseten · Polen · Pomoren · Rusland-Duitsers (inclusief Wolga-Duitsers) · Russen · Samen (Lappen) · Selkoepen · Sjoren · Sojoten · Tabassaranen · Perzen (Tadzjieken) · Taten · Teleoeten · Tofalaren · Tsachoeriërs (Caxur) · Tsjerkessen · Tsjetsjenen (Noxchi) · Tsjoektsjen · Tsjoelymen · Tsjoevanen · Tsjoevasjen · Turkmenen · Toevanen · Wepsen · Belarussen (Wit-Russen) · Wolga-Tataren · Woten
# Loes van der Laan

Loes van der Laan (Emmen, 11 oktober 1987) is een Nederlands presentator en weervrouw bij RTV Drenthe.

## Loopbaan

Van der Laan studeerde Communicatie aan de Hanzehogeschool in Groningen. Voordat ze aan het werk ging bij RTV Drenthe werkte Van der Laan bij het Huus van de Taol in Beilen.
Loes van der Laan presenteert sinds 20 april 2015 zeer geregeld het weerbericht in het Drents op TV Drenthe. Het weerbericht wordt iedere doordeweekse dag opgenomen op een bijzondere of actuele locatie in de provincie Drenthe.

## Taalstrijd

Van der Laan haalde meerdere keren het landelijke nieuws, vanwege een 'taalstrijd' die rondom haar is ontketend. Drentse kijkers beweren dat de weervrouw niet echt Drents spreekt. Volgens Van der Laan spreekt ze Veenkoloniaals, wat ook tot het Drents behoort.
Meerdere keren publiceerde het Dagblad van het Noorden ingezonden brieven van TV Drenthe-kijkers, zij vinden dat Van der Laan niet het juiste dialect spreekt.

## Zomercolumn

Het Drents van Loes van der Laan maakte zoveel los in de provincie, dat RTV Drenthe-verslaggever Ronald Oostingh er een Zomercolumn over maakte. De column, in opdracht van de NOS, was de eerste zomercolumn gemaakt door een regionale omroep die uitgezonden is door de NOS.
* ↑ Tongval weervrouw Loes ontketent Drentse taalstrijd Trouw Isabel Baneke, 15 augustus 2015
* ↑ Over het Drents van Loes van der Laan Woest en Ledig, 20 juni 2015. Gearchiveerd op 8 augustus 2022.
* ↑ Drenten weten niet meer hoe Drents klinkt NOS.nl Zomercolumn 14 augustus 2015. Gearchiveerd op 3 oktober 2022.
# Vlag van Longerhouw

De vlag van Longerhouw is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Longerhouw, in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân. Deze vlag is ontworpen door Klaes Sierksma. De vlag werd in 1955 aangenomen en in 1969 geregistreerd.
Bij gemeenteraadsbesluit van 19 april 1955 zijn een vlag vastgesteld voor de 27 dorpen van de vroegere gemeente Wonseradeel. Deze vlag is ontworpen door Klaes Sierksma.

## Ontwerp

De vlag bestaat uit vier diagonale banen in het geel en rood rechtsgeschuind. Aan de mastzijde toont een blauwe verticale baan met daarin een wit blokje.

## Verklaring

De kleuren geel en rood zijn afgeleid van het dorpswapen. De gele en rode banen verwijzen naar het delen van een predikant met het naburige Schettens. De mastzijde toont de vlag van Wonseradeel, de gemeente waar Longerhouw eerder tot behoorde.
# Leververvetting

Leververvetting, steatose of steatosis hepatis is een verstoring van de vetstofwisseling. Door diverse factoren kan de lever vet gaan opslaan in de levercellen met vervetting tot gevolg. Overgewicht en chronisch alcoholgebruik zijn de meest voorkomende factoren. Minder vaak voorkomende oorzaken van steatose zijn: ondervoeding met eiwittekort en sommige medicinale corticosteroïden. Verder kan leververvetting optreden als complicatie bij chronische darmontstekingen zoals colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn. Het kan ook voorkomen in combinatie met hepatitis, die bijvoorbeeld optreedt bij een ernstige vergiftiging.
Leververvetting geeft meestal geen klachten. Afwijkende leverwaarden in het bloed kunnen een aanwijzing zijn. De diagnose wordt veelal gesteld met behulp van echografie, in combinatie met bloedonderzoek. Op het echografisch beeld is de lever te helder (licht) vergeleken met de grijswaarden van de schors van de nieren. Behandeling bestaat uit het wegnemen van de oorzaak, door een wijziging in de levensstijl. Een medicijn tegen leververvetting bestaat niet.
# Old Crow

Old Crow is een nederzetting in het noorden van het Canadese territorium Yukon. De meeste inwoners van het dorp zijn Gwich'in, een First Nations-volk. Het dorpje heeft ook een vliegveld. Direct ten noorden van de nederzetting ligt het Canadese Nationaal park Vuntut. Visserij op de Porcupine River is de grootste inkomstenbron.

## Klimaat

Old Crow heeft een subarctisch klimaat. In juli wordt het gemiddeld 20,6 °C, maar in januari is het gemiddeld −35,7 °C. Elk jaar valt er gemiddeld 129 cm sneeuw. De laagste temperatuur die in het plaatsje is gemeten is −59,4 op 5 januari 1975. Dit is een van de laagste temperaturen die ooit in Canada zijn gemeten.
# Aartsbisdom Toledo

Het aartsbisdom Toledo (Latijn: Archidioecesis Toletana; Spaans: Archidiócesis de Toledo) is een in Spanje gelegen rooms-katholiek aartsbisdom met zetel in de stad Toledo. De aartsbisschop van Toledo is metropoliet van de kerkprovincie Toledo waartoe ook de volgende suffragane bisdommen behoren:
* Bisdom Albacete
* Bisdom Ciudad Real
* Bisdom Cuenca
* Bisdom Sigüenza-Guadalajara

## Geschiedenis

Het bisdom werd in de 1e eeuw opgericht en is sinds de 4e eeuw aartsbisdom. Toledo was de hoofdstad van Visigotisch Spanje. Er vonden in totaal 18 concilies plaats. In 589 was het Derde Concilie van Toledo, op verzoek van koning Reccared I. Tijdens dit concilie werd besloten van het arianisme over te gaan naar het katholicisme. Ook werd gesproken over het Filioque. Tijdens de 11e synode van Toledo in 633 werd de drievuldigheidsleer als dogma geformuleerd. Dit dogma werd tijdens het Vierde Lateraans Concilie bevestigd. Rond deze tijd werd aan de aartsbisschop van Toledo de titel "primaat van Spanje" toegekend. Dit is tot op heden het geval. Ook tijdens de moorse overheersing in Spanje bleef de metropoliet een invloedrijk persoon. Zo was aartsbisschop Elipandus aan het eind van de 8e eeuw de belangrijkste vertegenwoordiger van het Spaanse adoptianisme. Van 1540 tot 1920 was de aartsbisschop van Toledo ook Patriarch van West-Indië.
Traditioneel wordt de aartsbisschop van Toledo sinds de 16e eeuw vrijwel altijd opgenomen in het College van Kardinalen. De huidige aartsbisschop is Francisco Cerro Chaves.
* Kathedraal van Toledo
* Voormalig aartsbisschop Braulio Rodríguez Plaza
# Millstreet Films

Millstreet Films is een in Amsterdam gevestigd Nederlands productiebedrijf en produceert speelfilms en TV series.
Het bedrijf is in 2010 opgericht door producent Rachel van Bommel en produceerde sindsdien verschillende films als Loft (2010), Gooische vrouwen (2011), Soof (2013), Rendez-Vous (2015) en Soof 2 (2016). De Held (2016), naar het boek van Jessica Durlacher, was de openingsfilm van het Nederlands Film Festival.
In 2014 produceerde Millstreet Films haar eerste dramaserie Nieuwe Buren, die hoge kijkcijfers behaalde op RTL 4 en ook internationaal succesvol is. Inmiddels zijn alle vier de seizoenen te zien op Videoland.
Als vervolg op de twee bioscoopfilms keerde 'Soof' terug in haar eigen serie voor RTL 4 , waarvan beide seizoenen in Nederland werden uitgezonden op RTL 4 en te zien zijn op Videoland.
In 2018 produceerde Millstreet Films de serie ANNE+. Na de première op het Nederlands Film Festival werd de serie genomineerd voor een Prix Europa en geselecteerd voor diverse festivals wereldwijd, waaronder het Tribeca Film Festival in New York, Series Mania en Outfest LA.
De speelfilms Singel 39 en Baantjer het Begin verschenen in 2019 in de bioscoop. Baantjer het Begin werd op het Nederlands Film Festival bekroond met een Gouden Kalf voor Beste Production Design. Een aansluitende gelijknamige serie werd in Nederland uitgezonden op RTL 4 .
In 2020 is seizoen 2 van ANNE+ uitgebracht en werd bekend dat er gewerkt werd aan een de derde Soof-film.
In mei 2021 werd bekendgemaakt dat de filmrechten waren gekocht van Zachtop lachen, de debuutroman van Malou Holshuijsen.

## Producties

| Jaartal | Productie |
| 2010 | Loft |
| 2011 | Gooische Vrouwen |
| 2013 | Soof |
| 2014 | Nieuwe buren |
| 2015 | Rendez-vous |
| 2016 | De held |
| 2016 | De premier |
| 2016 | Nieuwe buren seizoen 2 |
| 2016 | Soof 2 |
| 2017 | Soof: een nieuw begin |
| 2018 | Nieuwe buren seizoen 3 |
| 2018 | Gutmensch |
| 2018 | ANNE+ |
| 2018 | Soof: een nieuw begin seizoen 2 |
| 2018 | Nieuwe buren seizoen 4 |
| 2018 | Gappies |
| 2019 | Singel 39 |
| 2019 | Baantjer: het begin |
| 2020 | ANNE+ seizoen 2 |
| 2020 | Groeten van Gerri |
| 2021 | Herrie in Huize Gerri |
| 2024 | Schitterend |