OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# A.R. Wittop Koning

Adrianus Rudolphus (Adriaan) Wittop Koning (Rotterdam, 6 april 1878 - Leiden, 21 september 1961), in vakliteratuur doorgaans A.R. Wittop Koning genoemd, was een Nederlandse architect.

## Biografie

Wittop Koning was een zoon van ingenieur Dirk Arnold Wittop Koning (1845-1909), die als 'opzigthebbend ingenieur' namens Gemeentewerken Rotterdam de leiding had bij de bouw van de eerste Willemsbrug in Rotterdam, en van Martine Suzanne Everdine de Moulin (1846-1928). Hij volgde lessen aan de tekenacademie in Rotterdam en bekwaamde zich in de bouwkunde. Vanaf 1902 woonde hij in Bussum en was hij enige tijd in dienst bij Karel de Bazel, die grote invloed op zijn werk zou hebben. Hij was van 1905 tot 1924 lid van Architectura et Amicitia in Amsterdam.
Wittop Koning vestigde zich in 1917 als zelfstandig architect in Groningen. Hij werd er lid van de kunstkring De Ploeg. Hij ontwierp onder meer woonhuizen en villa's in Bussum, Laren, Helpman en Den Haag. Wittop Koning ontwierp in de stad Groningen het kantoorgebouw De Faun voor de N.V. Levensverzekerings Mij 'De Utrecht', dat werd aangekleed met ornamenten van de beeldhouwer Willem Valk (1898-1977). Na de oorlog werd de architect benoemd tot lid van de Provinciale Commissie voor oorlogs- of vredesgedenktekens, die de minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen adviseerde over de plaatsing van oorlogsmonumenten. In 1953 werd aan hem de Culturele prijs van de provincie Groningen toegekend. In de Groninger buurt Europapark is de Wittop Koningstraat naar hem genoemd.

## Werken (selectie)

* 1907: Villa Sonnevanck aan de Verlengde Hereweg, Groningen
* ±1907: Anna Paulownalaan 3, Baarn
* 1920: Villa De Brinkkamp, Glimmen
* 1921: Landhuis De Kloosters aan de Verlengde Hereweg, Groningen
* 1922: Villa Westenschouw aan de Rijksstraatweg, Haren
* 1926 (of 1930): Villa De Dilcht, Haren
* 1926: Villa aan de Rijksstraatweg, Haren
* 1929: Villa De Zonnewijzer aan de Rijksstraatweg, Haren
* 1930: Villa 't Oldeheem aan de Rijksstraatweg, Haren
* 1933: Restauratie hervormde kerk Harkstede, rijksmonument
* 1933-1934: Notariswoning, Winsum
* 1934: Pompgebouw waterleidingbedrijf, Onnen
* 1935: Dubbele villa De Kamp aan de Verlengde Hereweg, Groningen
* 1935-1938: Kantoorgebouw De Faun, Groningen
# Holterbroek

Holterbroek is een buurtschap in de gemeente Rijssen-Holten in de Nederlandse provincie Overijssel. Het ligt in het westen van de gemeente, twee kilometer ten westen van Holten.
Stad: Rijssen Dorp: Holten Buurtschappen: Beuseberg · Borkeld · Dijkerhoek · Espelo · Holterbroek · Ligtenberg · Look · Neerdorp Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
# Kosmos Uitgevers

Kosmos Uitgevers is een Nederlandse uitgever van informatieve non-fictie boeken gevestigd in Utrecht. De huidige uitgeverij werd in 1992 opgericht uit een fusie tussen Uitgeverij Kosmos en Uitgeverij Zomer & Keuning. De uitgeverij ging verder onder de naam Kosmos Z&K Uitgevers en werd opgenomen in het concern NDC VBK. In 2007 werd de naam van de uitgeverij veranderd in Kosmos Uitgevers.

## Geschiedenis

De oorspronkelijke uitgeversmaatschappij Kosmos werd in 1923 gesticht. Zij kwam voort uit de technische uitgeverij en kantoorboekhandel van de Wed. J. Ahrend & Zoon te Amsterdam en werd bekend door het aanwerven van bekende grafische kunstenaars die boekbanden en omslagen ontwierpen, bijvoorbeeld André Vlaanderen en Anton Kurvers. Tot 1960 werden er ca. 500 boeken uitgegeven op het gebied van architectuur, fotografie, maar ook literatuur.

## Thema's uitgeverijen

Tot 2007 bestond Kosmos Z&K uit de fondsen Groenboekerij, Lifetime, Kosmos non-fictie, Servire, Spirit, Culinaire Boekerij en Kosmos Reisgidsen. In 2007 ging een nieuw merkenbeleid van start en werden de boeken thematisch verdeeld over de volgende uitgeverijen:
* Kosmos Actualiteit en geschiedenis
* Kosmos Gezin & Gezondheid
* Kosmos Reizen & Vrije tijd
* Kosmos Tuinieren en Wonen
* Kosmos Spiritualiteit & Persoonlijke groei
* Kosmos Eten & Drinken
* Servire

## Auteurs

Onder de bekendste buitenlandse auteurs die hun werk bij Kosmos Uitgevers hebben ondergebracht, vallen onder anderen Jamie Oliver, Matt Skinner, Char, Corinne Maier en Rhonda Byrne, schrijfster van The Secret. Enkele Nederlandse auteurs die voor Kosmos hebben gekozen zijn Rob Verlinden, de topkoks Pierre Wind en Herman den Blijker en wijnjournalist Cuno van 't Hoff.

## Tirion

In 2014 werd Tirion Uitgevers in het bedrijf opgenomen. Het werd aan het begin van de jaren 80 van de twintigste eeuw opgericht. Ze specialiseerde zich in geïllustreerde non-fictie en richtte zich zowel op consumenten als op professionals met uitgaven op het gebied van sport, natuur en hobby en vrije tijd. Auteurs zijn onder andere Hans Böhm, Mario van der Ende, Toon Gerbrands, Marc Lammers en Vera Pauw. Van 2009 tot 2012 was Tirion gefuseerd met Uitgeverij De Fontein.
* ↑ Hans Oldewarris, Liefde voor de Hollandse bouwkunst. Architectuur en toegepaste kunst bij Uitgeversmaatschappij Kosmos 1923-1960. Rotterdam, nai010, 2017

## Externe link

* Kosmos Uitgevers
# Isla de Mar

Het Isla de Mar (Arabisch: Djazirat al-ard) vormt samen met het Isla de Tierra en het eiland Peñón de Alhucemas de archipel van de Alhucemas-eilanden.
Isla de Mar is rotsachtig, vlak en onbewoond. Het eiland ligt ongeveer 120 meter ten noordoosten van Isla de Tierra en ongeveer 500 meter uit de kust van Marokko. Het strand van Sfiha is een populaire attractie voor de Marokkaanse bevolking. Het hoogste punt van het eiland ligt ongeveer 4 meter boven zeeniveau.
Het eiland werd in de 16e eeuw, samen met andere eilanden voor de noordkust van Marokko, overgedragen aan het Koninkrijk Spanje. Tegenwoordig behoort het tot de Plazas de soberanía, die rechtstreeks ondergeschikt zijn aan de centrale overheid in Madrid.
# Abraham van der Kraan

Abraham van der Kraan (Rotterdam, 10 maart 1892 - aldaar, 29 juni 1946) was een Nederlands architect, die vooral veel gereformeerde kerkgebouwen ontwierp.

## Opleiding

Hij begon als tekenaar bij de belangrijkste architect van Rotterdam, Michiel Brinkman, waar hij van 1916 tot 1919 werkte. Daarna trad hij in dienst bij de Rijksgebouwendienst (1919- 1923), om zich na 1924 zelfstandig te vestigen als architect.

## Werken

De eerste kerk die hij ontwierp was de gereformeerde Julianakerk, die uit 1930 dateerde. Dit gebouw aan de Burgemeester Knappertlaan werd in 1988 gesloopt. Bij deze kerk was zijn architectuur nog nauw verwant aan de Amsterdamse School: een kruisvormige plattegrond, hoog opgaande daken en een toren. Ook diverse woningen en villa's te Harderwijk zijn van de hand van Kraan waaronder de Verkeersweg 13 wat een gemeentelijke monument is.

## Kerken

* Statensingelkerk te Rotterdam (1934, gesloopt in 1988)
* Tuindorpkerk te Utrecht (1936)
* Jeruzalemkerk te 's-Gravenhage (1936)
* Laarkerk te Zuidlaren (1937)
* Zuiderkerk te Leiden (1939, gesloopt in 1986)
* Tuindorpkerk in Utrecht
* Laarkerk, Zuid-Laren
* Zuiderkerk (Leiden)
* ↑ Architect Abraham van der Kraan nai.nl. Gearchiveerd op 7 april 2014.
* ↑ Abraham van der Kraan - De geschiedenis van Schiedam scyedam.delinea.nl. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Julianakerk Schiedam reliwiki.nl. Gearchiveerd op 13 september 2017.
* ↑ Statensingelkerk aan de Statensingel te Rotterdam (1934) reliwiki.nl (gearchiveerd)
* ↑ Jeruzalemkerk aan het Pomonaplein 49 te 's-Gravenhage (1936) reliwiki.nl. Gearchiveerd op 13 september 2017.
* ↑ Historie Laarkerk aan de Stationsweg 159 te ZuidLaren (1937) archive.is/JF2G8 (gearchiveerd)
* ↑ Zuiderkerk aan de Lammenschansweg 15 te Leiden (1939) reliwiki.nl
# Misso (gemeente)

Misso (Estisch: Misso vald) was een gemeente in de Estlandse provincie Võrumaa. De gemeente had een oppervlakte van 188,5 km² en was met haar 615 inwoners op 1 januari 2017 de kleinste van de provincie.
Misso besloeg de uiterste zuidoosthoek van Estland en grensde zowel aan Letland als aan Rusland. De landgemeente telde één wat grotere plaats met de status van alevik (vlek): de hoofdplaats Misso. De grootste van de 54 dorpen waren Missokülä, Määsi, Kärinä en Tsiistre.
In Misso werd Seto gesproken. Evenals de gemeenten Mikitamäe, Värska en Meremäe was Misso aangesloten bij de Unie van Gemeenten van Setomaa (Setomaa Valdade Liit). In oktober 2017 werden Meremäe, Mikitamäe en Värska samengevoegd tot de gemeente Setomaa. Misso werd opgesplitst. Hindsa, Koorla, Kossa, Kriiva, Leimani, Lütä, Määsi, Mokra, Napi, Põrstõ, Pruntova, Saagri, Tiastõ, Tiilige, Toodsi en Tserebi gingen naar Setomaa. Häärmäni, Hino, Horosuu, Hürsi, Käbli, Kärinä, Kaubi, Kimalasõ, Kiviora, Korgõssaarõ, Kundsa, Kurõ, Laisi, Mauri, Misso, Missokülä, Misso-Saika, Möldre, Muraski, Pältre, Parmu, Pedejä, Põdramõtsa, Põnni, Pupli, Rammuka, Ritsiko, Saagrimäe, Sakudi, Sandi, Sapi, Savimäe, Savioja, Siksälä, Suurõsuu, Tika, Tsiistre en Väiko-Tiilige gingen naar Rõuge.
Bij de herindeling verdween het dorp Rebäse. Dat werd bij Häärmäni gevoegd.
* ↑ Maakatastri statistika. Estse Raad voor grondzaken. Geraadpleegd op 31 juli 2019.
* ↑ http://pub.stat.ee/px-web.2001/Dialog/varval.asp?ma=RV0241&ti=RAHVASTIK+SOO%2C+VANUSE+JA+HALDUS%DCKSUSE+V%D5I+ASUSTUS%DCKSUSE+LIIGI+J%C4RGI%2C+1%2E+JAANUAR&path=../Database/Rahvastik/01Rahvastikunaitajad_ja_koosseis/04Rahvaarv_ja_rahvastiku_koosseis/&lang=2; Statistisch Bureau van Estland; geraadpleegd op: 30 mei 2017.
# Chhattisgarh

Chhattisgarh (Chhattisgarhi / Hindi: छत्तीसगढ़) is een deelstaat van India. De staat ligt in het centrum van het land en telt 25.545.198 inwoners (2011). De hoofdstad is Raipur.
Het grondgebied van Chhattisgarh behoorde aanvankelijk tot de staat Madhya Pradesh, waarvan het de zestien zuidoostelijke districten omvatte. Op 1 november 2000 werd het gebied afgesplitst en kreeg het de status van een afzonderlijke deelstaat.

## Geografie

Chhattisgarh grenst aan zeven andere Indiase deelstaten: in het noordwesten aan Madhya Pradesh, in het westen aan Maharashtra, in het zuiden aan Andhra Pradesh en Telangana, in het oosten aan Odisha, in het noordoosten aan Jharkhand en in het noorden aan Uttar Pradesh.
Het noordelijke deel van de staat ligt op de grens van de grote Indo-Gangesvlakte, het centrale deel in de vruchtbare vlakte van Mahanadi en het zuidelijke deel op het Dekanplateau, in het keerpunt van de rivier Godavari. Bossen beslaan ruwweg veertig procent van de staat.

## Bevolking

Volgens de volkstelling van 2011 telt Chhattisgarh 25,5 miljoen inwoners, een toename van +22,61 procent vergeleken met de 20,8 miljoen inwoners in 2001. De urbanisatiegraad bedraagt net iets meer dan 23%.
De geletterdheid bedraagt 70,28 procent van de bevolking: 80,27 procent van de mannen en 60,24 procent van de vrouwen kan lezen en schrijven.

#### Taal

Het Chhattisgarhi, een taal die deel uitmaakt van de oostcentrale groep Indo-Arische talen, overheerst in het gebied. De heuveldistricten van de staat, behorende tot Gondwana, dienen als woongebied voor de Gondi-stam.

#### Religie

Het hindoeïsme is de grootste religie in Chhattisgarh. Ruim 23,8 miljoen van de 25,5 miljoen inwoners is hindoe, ofwel 93%. Moslims, animisten en christenen vormen elk ongeveer 2% van de bevolking. Het overige deel bestaat uit sikhs, boeddhisten en jains.

## Bestuurlijke indeling

Chhattisgarh is bestuurlijk onderverdeeld in 28 districten. Hieronder volgt een lijst van de huidige districten.
| Balod Baloda Bazar Balrampur Bastar Bemetara Bijapur Bilaspur Dantewada (Zuid-Bastar) Dhamtari Durg Gariaband Gaurela-Pendra-Marwahi Janjgir-Champa Jashpur Kabirdham Kanker (Noord-Bastar) Kondagaon Korba Koriya (Korea) Mahasamund Mungeli Narayanpur Raigarh Raipur Rajnandgaon Sukma Surajpur Surguja | Districten van Chhattisgarh |
# Wursterheide

Wursterheide is een dorp in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het dorp maakte van 1967 tot 2015 deel uit van de gemeente Nordholz in het Landkreis Cuxhaven. Op 1 januari 2015 ging die gemeente Nordholz op in de eenheidsgemeente Wurster Nordseeküste.
De naam van het dorp geeft aan dat het naast het Land Wursten ligt op de hoger gelegen geestgronden. Wursterheide ligt halverwege het dorp Nordholz en het ten zuidoosten daarvan gelegen militaire vliegveld.
De propeller in het eigenaardige dorpswapen verwijst naar de locatie. Het dorp werd vanaf 1926 gebouwd op een voormalige basis van zeppelins. Zie voor meer informatie: Wurster Nordseeküste.
# Kalkvaleriaan

De kalkvaleriaan (Valeriana wallrothii) is een overblijvende plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). De soort komt van nature voor in Zuid- en Midden-Europa en is inheems in Wallonië. Het aantal chromosomen is 2n = 28.
De plant wordt 40-100 cm hoog en vormt ondergrondse uitlopers. De rechtopstaande stengels hebben gewoonlijk 3-7 knopen en zijn aan de voet dicht behaard. De bladeren zijn geveerd. De middelste, 5-12 cm lange stengelbladen hebben een zeer korte steel en 15-25, lijnvormige blaadjes met een stompe top. Het topblaadje is hoogstens even breed als de andere blaadjes. Meestal zijn de blaadjes aan de onderkant min of meer dicht, afstaand behaard. De langste bladstelen zijn 0,5-7 cm.
De kalkvaleriaan bloei in mei en juni met roze, 2-6 mm grote bloemen.
De vrucht is een 2-4 mm lang nootje.
* Stengel
* Onderzijde blad
* Bovenzijde blad
* Bloeiwijze
De kalkvaleriaan komt voor op vrij droge, kalkrijke grond in kalkgrasland, struwelen en lichte bossen.

## Externe link

* Beschrijving en foto's op Wilde planten
* ↑ Aantal chromosomen. Gearchiveerd op 21 november 2022.
# Kristina Lange

Kristina Lange is een Duits tibetoloog en schrijver.
Kristina Lange studeerde van 1957 tot 1962 zowel aan de Karl-Marx-Universität Leipzig als de Humboldt-Universiteit Berlijn, in tibetologie, sinologie en Indiakunde. Ze slaagde in 1962 met een proefschrift over Tibetaanse geneeskunde in Leipzig en behaalde haar doctorsgraad in Berlijn in tibetologie in 1974, met de dissertatie Die Werke des Regenten Saṅs rgyas rgya mc'o (1653 - 1705) : Eine philologisch-historische Studie zum tibetischsprachigen Schrifttum. Het schrift behandelt de regent in Tibet tijdens en na de vijfde dalai lama Ngawang Lobsang Gyatso, Sanggye Gyatso, die de School voor Geneeskunst en Astrologie oprichtte in 1694.
Van 1960 tot 1973 werkte ze als onderzoeksassistent aan het museum voor Volkenkunde in Leipzig en onderwees Tibetaans aan de Karl-Marx-Universität. In oktober 1973 werd ze wetenschappelijk hoofdassistent aan de Humboldt-Universiteit, dat ze tot haar pensioen zou blijven. In 1969 publiceerde Lange een onderzoek over de reïncarnaties van de dalai lama's, inclusief een lijst van reïncarnaties die voorafgingen aan de eerste dalai lama, Gendün Drub.
Vanwege het Koude Oorlog werkte ze voornamelijk samen met wetenschappers uit de communistische landen en deed onder andere onderzoekswerk in onder meer Ulaanbaatar, Oelan-Oede, Moskou, Sint-Petersburg. In 1993 werkte ze in Lhasa voor en maakte voor de Tibetaanse Academie voor Sociaalwetenschappen lesmateriaal in het Tibetaans.
* (de) Scientific Commons, Kristina Lange
* (de) Huber, Toni & Tina Niermann (2007) Tibetstudien an der Berliner Universität: eine institutionelle Geschichte, Humboldt-universiteit
# Djoully Nzoko

Djoully Nzoko (Turku, 11 oktober 2007) is een Fins voetballer die doorgaans speelt als flankaanvaller. In de zomer van 2024 verruilde hij het Finse Inter Turku voor het Belgische KRC Genk.

## Carrière

Nzoko groeide op in de Finse regio Vaala, dicht bij de Finse stad Turku. Het was hier in de straten dat hij, samen met vrienden, zijn eerste voetbalstappen zette. Op 7-jarige leeftijd sloot Nzoko zich aan bij de jeugdploegen van TPS. Twee seizoenen later wmaakte hij, op 9-jarige leeftijd, de overstap naar Inter Turku.
Op 29 november 2023 tekende Nzoko, op 16-jarige leeftijd, een profcontract bij Inter Turku. In zijn debuutseizoen bij de club wist hij al snel indruk te maken. In 12 competitiewedstrijden was hij goed voor 4 doelpunten.
Begin september 2024 raakte bekend dat het Belgische KRC Genk Nzoko aangetrokken had. Hij tekende er een contract tot de zomer van 2027. Nzoko zal in eerste instantie uitkomen voor Jong Genk, de beloften van de club die actief zijn op het op één na hoogste niveau in België.
# Monetaire economie

Monetaire economie bestudeert hoe de geldhoeveelheid de rentevoet, wisselkoers, inflatie, productie en werkgelegenheid beïnvloedt en in welke mate het monetaire beleid het gewenste verloop van deze cruciale variabelen uit de monetaire en reële sfeer van de economie kan bewerkstelligen. Het is een deelgebied van de economie die historisch gezien vooruit loopt op de macro-economie en daar ook integraal mee verbonden blijft.
# Natuurfilm

Een natuurfilm is een speelfilm of documentaire, waarin een of meer delen van de natuur, in de zin van "al wat leeft, met uitzondering van de mens", op een of andere manier centraal staat.
In de praktijk is de natuurdocumentaire het meest treffende voorbeeld. Dieren en planten in hun natuurlijke omgeving worden hierin bestudeerd. De films van David Attenborough, Bert Haanstra, Jacques Cousteau en de natuurdocumentaires van Walt Disney zijn de bekendste films in dit genre.
Animatiefilms zoals Bambi, Watership Down en De Leeuwenkoning spelen zich ook in de natuur af.

## De mens in natuurfilms

De meeste natuurfilms focussen zich op dieren als protagonisten. Bossen, oerwouden, oceanen, savannes, bergen, toendra's, grasvelden, ijsvlaktes, ... vormen meestal het decor. De mens is meestal slechts een toerist in de omgeving, of zelfs de vijand die de natuur komt verwoesten. Toch kan een natuurfilm zich ook focussen op mensen die in deze natuurlijke omgeving wonen.

## Festival

In 2003 vond het eerste Nederlandse Natuurfilm Festival plaats onder de naam "Grasduinen Natuurfilm Festival". Het aanbod hier bestond voor een aanzienlijk deel uit natuurdocumentaires. Vanaf 2015 wordt in Rotterdam jaarlijks het "Wildlife Film Festival Rotterdam" (WFFR) gehouden. WFFR is het enige filmfestival in Nederland dat speciaal gericht is op het vertonen van films over de natuur, het milieu, biodiversiteit en klimaatverandering. WFFR is het initiatief gestart om nieuwe natuurfilms die jaarlijks wereldwijd worden gemaakt een podium te bieden in Nederland en om bewustwording bij het algemene publiek over de natuur te vergroten. De eerste editie van het festival vond in 2015 plaats in filmtheater Cinerama. Deze editie trok 2.100 bezoekers. Dit aantal groeide jaarlijks, met een recordaantal van 27.000 bezoekers in 2024.
# Francesco Barberini (1597-1679)

Francesco Barberini (Florence , 23 september 1597 - Rome, 10 december 1679) was een Italiaanse kardinaal, zoon van Carlo Barberini en Costanza Magalotti, uit de vooraanstaande familie Barberini.
Hij studeerde kerkelijk en burgerlijk recht aan de Universiteit van Pisa, waar hij afstudeerde in 1623. Op 2 oktober van hetzelfde jaar werd hij door zijn oom Maffeo Barberini, de pas verkozen paus Urbanus VIII, benoemd tot kardinaal, staatssecretaris bij de Heilige Stoel en pauselijk legaat van Avignon. Deze laatste positie zou hij bekleden tot in 1633.
Vanwege zijn interesse in literatuur en kunst werd hij een belangrijke mecenas. Zijn secretaris was de boekhandelaar Cassiano dal Pozzo die de kunsten ook een ruim hart toedroeg. Francesco was de oude broer van kardinaal Antonio Barberini en Taddeo Barberini, die prins van Palestrina werd.
Als grootinquisiteur van de Romeinse Inquisitie maakte hij deel uit van het tribunaal dat Galileo berechtte; hij was een van de drie leden van het tribunaal die Galileo niet wilden veroordelen. In Rome is Barberini kardinaal-bisschop geweest van de volgende titelkerken: het suburbicair bisdom Sabina, Porto e Santa Rufina en Ostia.
# Francesco Roberti

Francesco Roberti (Pergola, 7 juli 1889 – Rome, 16 juli 1977) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.
Hij bezocht het kleinseminarie in Pesaro en studeerde vervolgens aan het Pauselijk Romeins Seminarie. Hij werd op 3 augustus 1913 priester gewijd. Aan het Pauselijke Athenaeum San Apollinare promoveerde hij vervolgens in de godgeleerdheid, de filosofie en de beide rechten. Hij werkte korte tijd als pastoor in Rome, maar ging daarna doceren aan het San Apollinare, waar hij tot 1938 hoogleraar kerkelijk recht zou zijn. In 1917 benoemde paus Benedictus XVI hem tot huisprelaat van Zijne Heiligheid.
In 1927 werd hij benoemd tot advocaat bij de Sacra Rota Romana en in 1928 werd hij prelaat-referendaris bij de Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur. In 1931 benoemde paus Pius XI hem tot ondersecretaris van de Congregatie voor de Seminaries en de Universiteiten. Hij werd in 1936 daarnaast auditor bij de Rota. Van 1937 tot 1943 was hij decaan van het Pauselijk Instituut voor Kerkelijk Recht. In 1946 werd hij door paus Pius XII benoemd tot secretaris van de Congregatie voor het Concilie. In 1952 werd hij daarnaast juridisch raadsman bij het Staatssecretariaat van de Heilige Stoel.
Paus Johannes XXIII creëerde hem kardinaal-diaken van de Santa Maria in Cosmedin tijdens het consistorie van 15 december 1958 en benoemde hem een jaar later tot prefect van de Apostolische Signatuur. Hij zou bijna vier jaar kardinaal zijn, zonder een bisschopswijding te hebben ontvangen. In 1962 werd hij titulair aartsbisschop van Columnata. Hij ontving zijn wijding van paus Johannes zelf. Kardinaal Roberti nam deel aan het Tweede Vaticaans Concilie en aan het conclaaf van 1963 dat leidde tot de verkiezing van Giovanni Battista Montini als paus Paulus VI. Deze vroeg hem deel uit te maken van een adviescollege tot hervorming van de Romeinse Curie. In 1969 legde hij zijn prefectuur neer en opteerde voor de orde der kardinaal-priesters. De Santi XII Apostoli werd nu zijn titelkerk.

## Bron

* Bijdrage over Roberti op The Cardinals of the Holy Roman Church, met foto
* Gemeinsame Normdatei: 123952255
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6148 8565
* Library of Congress Control Number: no93025289
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0239263
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 107871491
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003751050
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV049223
* Virtual International Authority File: 62468440
* WorldCat (via VIAF): 62468440
# Nagaland

Nagaland is een deelstaat van India, gelegen in het noordoostelijke deel van het land. De hoofdstad is Kohima en de grootste stad is Dimapur. Nagaland heeft 1.978.502 inwoners (2011).

## Geografie

Nagaland grenst aan de Indiase staten Assam (in het westen en noorden), Arunachal Pradesh (in het noordoosten) en Manipur (in het zuiden). In het oosten grenst het aan Myanmar. De lengte van noord naar zuid bedraagt 250 km en de breedte varieert van 40–100 km.

## Bevolking
### Etnische groepen

83,6 procent van de bevolking behoort tot de zestien Nagastammen, een Indo-Mongoloïde etnische groep. Daarnaast bestaat 11,5 procent uit Assamezen, 2,5 procent uit de Kin, 0,8 procent uit Bengalen en 1,6 procent uit andere bevolkingsgroepen.

### Religie

87,5 percent van de bevolking is christelijk, waarvan meer dan zestig procent baptisten. Deze christelijke erfenis wordt gedeeld met een meerderheid in de nabijgelegen staten Mizoram en Meghalaya en door een grote minderheid in het naburige Manipur, maar scheidt hen van de rest van India, dat overwegend hindoeïstisch is. 10,1 procent van de bevolking is hindoeïstisch en 1,7% is islamitisch.

## Recente geschiedenis

Nagaland werd een staat op 1 december 1963. De status als deel van India of als onafhankelijke entiteit is vooraf betwist sinds 1956, en er zijn stemmen voor onafhankelijkheid binnen het gebied. Nagaland is dan ook al geruime tijd een onrustig gebied.
Op 2 oktober 2004 werden bij een reeks aanvallen, waaronder twee bomexplosies, in de staten Assam en Nagaland minstens 57 mensen gedood en meer dan 100 gewond. De overheid heeft twee groepen separatistische rebellen, het Verenigde Front van de Bevrijding van Asom (ULFA) en Nationaal Democratisch Front van Bodoland (NDFB), hiervan beschuldigd.

## Bestuurlijke indeling

Nagaland is bestuurlijk onderverdeeld in twaalf districten. Hieronder volgt een lijst van de huidige districten.
| Dimapur Kiphire Kohima Longleng Mokokchung Mon | Noklak Peren Phek Tuensang Wokha Zunheboto |