OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# David Brewster

David Brewster (Jedburgh (Schotland), 11 december 1781 - Allerly bij Melrose, 10 februari 1868) was een Schots natuurkundige. Hij was de uitvinder van de caleidoscoop en van de dioptrische stereoscoop.

## Leven en werk

Hij was de zoon van James Brewster, de rector van het gymnasium van Jedburgh. Reeds op jonge leeftijd interesseerde David zich voor natuurwetenschappen, en op zijn tiende bouwde hij een telescoop. Hij studeerde eerst theologie in Edinburgh, waarin hij ook afstudeerde en een preekbevoegdheid voor de Kerk van Schotland haalde maar waar hij nooit gebruik van maakte. Vervolgens studeerde hij natuurwetenschappen en rechten. Hij werd advocaat, en later hoogleraar natuurkunde aan de Universiteit van St. Andrews. In 1859 werd hij rector magnificus van de Universiteit van Edinburgh.
Zijn eerste onderzoek betrof polarisatie van licht; in 1814 ontdekte hij bij onderzoek met gepolariseerd licht in kristallen met twee optische assen de brewsterhoek en de dubbelbreking. De resultaten publiceerde hij in de Transactions of the Royal Society of Edinburgh, waarvan hij in 1808 lid werd. Later werd hij ook vicevoorzitter van deze vereniging.
In 1816 vond hij de caleidoscoop uit, waar hij op 10 juli 1817 octrooi op kreeg en in 1819 een boek over schreef. Als snel werd de caleidoscoop een geliefd en wijdverbreid speelgoed, hoewel het oorspronkelijk als wetenschappelijk instrument was bedoeld.
Een andere uitvinding van hem, de stereoscoop, werd rond 1850 eveneens geliefd speelgoed. Hij ontwikkelde het in het kader van zijn onderzoek naar de eerste vormen van fotografie.
Ook is hij bekend door zijn uitgebreide biografie van Isaac Newton. Daarnaast schreef hij verschillende populairwetenschappelijke artikelen en boeken. Brewster kende veel bekende Schotse persoonlijkheden, zoals de dichter Walter Scott en vele schilders, zoals Alexander Nasmyth en William Turner.
In 1808 nam Brewster ook de redactie van de Edinburgh Encyclopedia op zich die in 1830 in dertig delen verscheen. Samen met Robert Jameson richtte hij in 1819 het Edinburgh Philosophical Journal op, waarvan hij van 1824 tot 1832 de enige redacteur was. Brewster schreef ook veel artikelen voor de zevende en de achtste druk van de Encyclopædia Britannica.
Hij overleed in 1868 aan een longontsteking.

## Erkenningen

In 1815 werd hij gekozen tot Fellow van de Royal Society, die hem in datzelfde jaar de Copley Medal, in 1818 de Rumford Medal en in 1830 de Royal Medal verleende. In 1831 werd sir David Brewster in de adelstand verheven.

## Publicaties

* Treatise on the caleidoscope. Edinburgh (1819)
* Letters on natural magic. Londen (1831)
* Treatise on Optics. Londen (1832)
* Life of Sir Isaac Newton. Edinburgh (1832) (deutsch Leipzig 1833)
* Memoirs of the life, writings, and discoveries of Sir Isaac Newton. 2 delen. Londen (1855)
* Martyrs of Science. Edinburgh (1841) (Beschrijving van het lot van Galileo Galilei, Tycho Brahe en Johannes Kepler)
* Double reflection and polarization of light, Londen 1860
# David Lloyd (botanicus)

David Graham Lloyd (1937-2006) was een Nieuw-Zeelands moleculair bioloog en botanicus.

## Loopbaan

Lloyd was een pionier op het gebied van de theorie hoe planten zich vermenigvuldigen en beschikte over een grote kennis van het plantenleven in zijn vaderland. Voorts was hij lid van de Royal Society of London. Door zijn baanbrekende werk wordt hij wel gezien als een medegrondlegger van de evolutiebiologie.
Lloyd studeerde biologie aan de Universiteit van Canterbury en aan de Harvard-universiteit. Vanaf 1967 tot 1992 was hij in diverse academische functies werkzaam bij de Universiteit van Canterbury.
Zijn belangrijkste bijdrage aan de biologie was dat hij ontdekte dat planten genetisch anders behandeld moeten worden dan zoogdieren vanwege een andere genetische structuur. Terwijl het genoom van zoogdieren bestaat uit afzonderlijke x- en y-chromosomen is het genoom van planten 'in zijn geheel' zowel deels vrouwelijk als deels mannelijk. De verhouding is volgens hem ongeveer 20 staat tot 80.
Samen met Spencer Barrett was Lloyd redacteur van het boek Floral Biology - Studies on Floral Evolution in Animal-pollinated Plants.
In 1992 werd Lloyd slachtoffer van een misdrijf. Hij werd namelijk vergiftigd met acrylamide, een stof die in laboratoria algemeen wordt gebruikt maar ook in bepaalde gevallen in voedingsmiddelen kan voorkomen. Vicki Calder, een moleculair bioloog met wie hij vanaf 1986 een relatie had gehad maar die hij had verlaten voor een ander (de Canadese botanica Linda Newstrom met wie hij later trouwde) werd ervan beschuldigd deze misdaad op haar geweten te hebben. Twee keer werd ze voor het gerecht gedaagd maar beide keren kwam het niet tot een veroordeling. Bij de eerste rechtsgang kwam de jury er niet uit en bij de tweede volgde een vrijspraak. De gevolgen van deze vergiftiging voor Lloyd waren aanzienlijk. Niet alleen lag hij ruim drie maanden lang in een coma maar verloor hij ook het gezichtsvermogen en waren zijn zenuwen beschadigd. Ondanks deze grote tegenslag bleef hij veerkrachtig en probeerde hij er het beste van te maken.
# Tamati Williams

Tamati Williams (Dunedin, 19 januari 1984) is een voormalig Nieuw-Zeelands profvoetballer en model.
Williams maakte als doelman deel uit van de selectie van Football Kingz FC in het laatste seizoen van de National Soccer League. Na een seizoen bij Waikato FC kwam hij in 2007 bij Auckland City FC. Na één seizoen ging hij zich richten op een carrière als model. Hij werkte internationaal, onder meer voor de merken Calvin Klein en Esprit. Ook figureerde hij in een aflevering van America's Next Top Model. Dit was geen vast werk tussendoor speelde hij ook bij een amateurclub. Vanaf 2011 was hij weer regulier bij Auckland City, maar omdat de Nieuw-Zeelandse competitie een semi-profcompetitie is, was hij ook geregeld afwezig voor modellenwerk en ook in de periode 2013/14 speelde hij bij een amateurclub. Hij studeerde biologie en zoölogie naast het voetbal. Met Auckland City won hij meermaals het New Zealand Football Championship en driemaal de OFC Champions League. Williams kwam ook in actie op het Wereldkampioenschap voetbal voor clubs 2014. Hij debuteerde in 2014 tevens in het Nieuw-Zeelands voetbalelftal. Vanaf 2015 probeerde hij aan de slag te gaan in het Nederlandse voetbal. Een van zijn grootouders had de Nederlandse nationaliteit, waardoor hij voor een Nederlandse licentie in aanmerking kwam. Na mislukte stages bij Go Ahead Eagles en FC Volendam kreeg Williams begin 2016 een contract tot het einde van het seizoen bij RKC Waalwijk. Hij werd basisspeler en in maart werd hij ook voor het seizoen 2016/17 vastgelegd door RKC Waalwijk. In 2017 ging hij in Denemarken voor Aalborg BK spelen.
In juni 2017 nam Williams met Nieuw-Zeeland deel aan de FIFA Confederations Cup in Rusland, waar in de groepsfase driemaal werd verloren.
# NGC 7357

NGC 7357 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Pegasus. Het hemelobject werd op 26 september 1883 ontdekt door de Franse astronoom Édouard Jean-Marie Stephan.

## Synoniemen

* UGC 12162
* IRAS 22400+2954
* MCG 5-53-11
* NPM1G +29.0466
* ZWG 495.16
* PGC 69544

## 44-η Pegasi

Vanaf de aarde gezien staat het stelsel NGC 7357 schijnbaar dicht bij de ster 44-η Pegasi (Matar). Op sommige telescopisch verkregen foto's waar NGC 7357 op te zien is, kan tevens het schijnsel van Matar opgemerkt worden.
# Friedrich Dahl

Karl Friedrich Theodor Dahl (24 juni 1856 - 29 juni 1929) was een Duitse zoöloog, en in het bijzonder een arachnoloog. Hij schreef samen met zijn vrouw Maria Dahl de zoölogische serie Die Tierwelt Deutschlands.
Friedrich Dahl werd op 24 juni 1856 geboren in Rosenhofer Brök, ten noorden van Dahme, Holstein. Als zoon van een boer studeerde Dahl aan de universiteiten van Leipzig, Freiburg, Berlijn en Kiel. Zijn proefschrift in 1884 was getiteld "Beiträge zur Kenntnis des Baus und der Funktion der Insektenbeine". Hij werd Privatdozent in 1887; hij schreef een dissertatie "Ueber die Cytheriden der westlichen Ostsee". Rond deze tijd reisde hij naar de Baltische staten en tussen 1896 en 1897 naar de Bismarck-archipel bij Nieuw-Guinea. Hij was ook geïnteresseerd in biogeografie.
Op 1 april 1898 werd Dahl curator van spinachtigen in het Museum für Naturkunde in Berlijn, waar hij werkte onder zijn voormalige leraar, de toenmalige museumdirecteur Karl Möbius. Dahl bleef in Berlijn tot hij met pensioen ging, en zijn typecollectie wordt in dat museum bewaard.
Hoewel hij in veel diergroepen beschreef, concentreerde Dahl zich vooral op spinnen. Hij was ook geïnteresseerd in biogeografie en het gedrag van dieren.
Op 19 juni 1899 trouwde hij met Maria Dahl (1872–1972), een medewerker van het zoölogisch instituut van Kiel. Ze publiceerde ook verschillende werken over spinnen.
De wetenschappelijke naam van een slangensoort, Tropidonophis dahlii, is naar hem vernoemd.

## Literatuur

* (de) Bischoff, Hans (1930). "Friederich Dahl ". Mitteilungen aus dem Zoologischen Museum in Berlin 15: 625-632.
* (fr) Bonnet, Pierre (1945). Bibliographia araneorum. Tome I. Toulouse: Douladoure. p. 50.
* (en) Schmitt E., Glaubrecht M. (2012). "Revisiting the “Ralum Project”: Molluscs collected by Friedrich Dahl in 1896–1897 for the Museum of Natural History Berlin". Zoosystematics and Evolution 88 (1): 79-95.
# Harig dwergoortje

Het harig dwergoortje (Resupinatus trichotis) is een schimmel behorend tot de familie Pleurotaceae. Het groeit bij loofbomen- en struiken. Het leeft saprotroof in groepjes op dode takken en hout.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De vruchtlichamen zijn klein schelp- of waaiervormig. Ze hebben geen steel. Het hoedje is bleekgrijsbruin met een harig grijzig tot zwartbruin centrum en lichtere randzone en heeft een diameter van 3 tot 10 mm.
De lamellen zijn grijswit tot crèmekleurig en worden kleuren later donkerder met witte snede.
De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

Het subhymenium is donkerbruin, samengesteld uit dicht opeengepakte hyfen. Het hymenium is bleekbruin in Melzers reagens, glazig in KOH, samengesteld uit basidia en basidiolen. Alle hyfen met ligamenten. Basidia zijn 4-sporig, knotsvormig, hyaliene in KOH en meten 16–30 x 5–7 µm. De cheilocystidia zijn met vingerachtige uitsteeksels tot 2 µm lang en meten 20–27 x 5–6 µm. De basidiosporen zijn eivormig tot bijna eivormig, gladwandig, hyaliene, niet-amyloïde en meten 4,5–6 x 4,1–5,5 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt het harig dwergoortje algemeen voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
# Bernard ter Haar (dominee)

Bernard ter Haar (Amsterdam, 13 juni 1806 – Velp, 19 november 1880) was lid van de Nederland's Patriciaatsfamilie Ter Haar en een Nederlandse predikant, dichter en hoogleraar theologie, die bekendstaat als een van de 19e-eeuwse "dominee-dichters".

## Leven

Bernard ter Haar werd geboren in 1806 als zoon van Barend ter Haar en Johanna Judith Hamming. Hij studeerde theologie aan de Universiteit Leiden. Hij was twintig jaar lang hoogleraar in de godgeleerdheid aan de Universiteit Utrecht en vierentwintig jaar lang predikant in verschillende gemeenten. Hij overleed op 74-jarige leeftijd in Velp.
In 1839 ontving Ter Haar aan de Leidse universiteit een eredoctoraat in de theologie. In 1849 werd hij Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. In 1879 werd hij benoemd tot Commandeur in de Orde van de Eikenkroon.
Bernard was lid van het Koninklijk Nederlands Instituut en bestuurder van het Haags Genootschap tot verdediging van de Christelijke Godsdienst. De Ter Haarstraat in Amsterdam en de Ter Haarkade in Leiden zijn naar hem genoemd.
Ter Haars moralistische poëzie, die door de Tachtigers beschouwd werd als ouderwets, 'huisbakken' en benepen, werd evenals die van andere dominee-dichters geparodieerd door Cornelis Paradijs (pseudoniem van Frederik van Eeden) in de bundel Grassprietjes of Liederen op het gebied van Deugd, Godsvrucht en Vaderland.
   Blinkt de groote B. ter Haar ... Niet in onze dichterschaar?
Bron: fragment uit Predikantenlied (hulde aan onzen geestelijken stand) in: Grassprietjes, uitg. W. Versluys, Amsterdam (1916)

## Aftreden kabinet-Thorbecke

Op 15 april 1853 speelde Ter Haar een politieke rol. Tijdens de aprilbeweging tegen de door het liberale kabinet-Thorbecke I gegeven toestemming voor het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie in Nederland bood hij, als voorzitter van de Amsterdamse kerkenraad, in de Nieuwe Kerk een 'adres' aan de Koning aan. Hij was daarbij vergezeld van een comité van kerkenraadsleden en 'een achttal der meest geachte Amsterdammers' onder wie de huisvriend van zijn ouders, de dichter Willem Hendrik Warnsinck. Na zijn toespraak antwoordde de Koning dat 'deze gewichtige dag de banden tusschen Nederland en Oranje nog vaster had aaneengesnoerd'. Hij wees de strekking van het adres niet af, zoals het kabinet van Thorbecke gewenst had. Dit was aanleiding voor het kabinet om af te treden.
# Herenwegkerk

De Herenwegkerk is een kerkgebouw in Hollum op Ameland in de Nederlandse provincie Friesland.
De doopsgezinde kerk is in 1867 gebouwd. Het orgel uit 1903 is gemaakt door Bakker & Timmenga. De kerk behoort sinds 2010 tot de Federatie Doopsgezind-Gereformeerd Ameland.
# Hôtel de Crillon

Het Hôtel de Crillon is een luxueus hotel aan de Place de la Concorde in Parijs. Het is sinds 2010 in het bezit van de koninklijke familie van Saoedi-Arabië.

## Geschiedenis

De geschiedenis van het hotel voert terug tot de tijd van koning Lodewijk XV. De imposante voorgevel (1775) is, net als de hele aanleg van het plein, het werk van de architect Ange-Jacques Gabriel. Een salon werd gebouwd door architect Louis-François Trouard. Marie-Antoinette, de echtgenote van Lodewijk XVI zou er volgens de legende pianoles gekregen hebben.
Van 1788 tot 1904 was het gebouw eigendom van de hertogen de Crillon, die er resideerden en het hun naam gaven. In 1907 werd het gebouw verkocht en omgebouwd tot luxehotel.
In 1925 vond in het hotel een transactie plaats waarmee de oplichter Victor Lustig de Eiffeltoren aan een schroothandelaar verkocht.
Elk jaar werd in het hotel het Bal des Débutantes, een liefdadigheidsbal, gehouden.
Het hotel beschikte vóór de sluiting van 2013-2017 over 103 kamers en 44 suites. De meest luxe suite lag op de bovenste verdieping en was vernoemd naar Leonard Bernstein.
* Bibliothèque nationale de France: cb125138113 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2202 9734
* Library of Congress Control Number: n96062916
* Système universitaire de documentation: 034376305
* Virtual International Authority File: 168306584
* WorldCat (via VIAF): 168306584
# Agathodes bibundalis

Agathodes bibundalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1913 door Embrik Strand.
De spanwijdte is ongeveer 37 millimeter en de lichaamslengte is 18 millimeter.
De soort komt voor in Gambia, Sierra Leone en Kameroen.
# Agathodes incoloralis

Agathodes incoloralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1918 door George Francis Hampson.
De soort komt voor in Kenia en Zambia.
# Davies Building

Het Davies Building (ook Olin Building of Marion Davies Building) is een 83 meter hoog kantoorgebouw in Midtown Manhattan in New York. Het gebouw is ontworpen door het architectenbureau Emery Roth & Sons en werd gebouwd tussen 1953 en 1955. Davies Building telt 22 verdiepingen. In het gebouw bevindt zich onder andere het consulaat-generaal van Zuid-Korea en de Korean Cultural Service New York (KCSNY), dat door het consulaat-generaal gesponsord wordt. KCSNY organiseert regelmatig tentoonstellingen over Zuid-Korea in het gebouw. Beneden in het Davies Building bevindt zich winkelruimte. De vloeroppervlakte van het gebouw bedraagt 30.000 m² en sinds 2007 is het Davies Building gecertificeerd door Energy Star.
Het Davies Building is gelegen op het adres 460 Park Avenue en bevindt zich op de hoek van Park Avenue en East 57th Street. Het gebouw grenst aan twee gebouwen: aan het Four Seasons Hotel New York in het noordwesten en aan 470 Park Avenue in het noordoosten. Aan de overkant van Park Avenue bevindt zich de Ritz Tower en aan de overkant van East 57th Street bevindt zich 450 Park Avenue.
* (en) The Skyscraper Center: Davies Building Geraadpleegd op 22 maart 2015
* (en) EMPORIS: Davies Building Geraadpleegd op 22 maart 2015
* 1 2 (en) ENERGY STAR Labeled Building Profile: Hahn Kook Center U.S.A. Inc.. Gearchiveerd op 24 september 2015. Geraadpleegd op 22 maart 2015.
* ↑ (en) Consulate General of the Republic of Korea in New York: Location/Contact. Gearchiveerd op 2 april 2015. Geraadpleegd op 22 maart 2015.
* ↑ (en) Korean Culture Service NY: Brief History. Geraadpleegd op 22 maart 2015.
# Frans Kellendonklezing

De Frans Kellendonklezing is een literaire lezing die sinds 1992 jaarlijks georganiseerd wordt door de Letterenfaculteit van de Radboud Universiteit te Nijmegen ter nagedachtenis aan de auteur Frans Kellendonk, die er student en docent was.
* 1993: Patricia De Martelaere: Om niets te zeggen. Of: de nieuwe kleren van de keizer
* 1994: Jacq Vogelaar: Tegen de klok of met de muziek mee. Schrijven tegen de actualiteit
* 1995: Willem Jan Otten: Sprong of val?
* 1996: Nelleke Noordervliet: Hoe wij 's morgens de dingen groeten
* 1997: Gerrit Krol: De lof van het onechte
* 1998: Oek de Jong: Zijn muze was een harpij. Over het wereldbeeld van W.F. Hermans
* 1999: Marcel Möring: Naakt en namaak in de literatuur
* 2000: Herman Franke: De ironie van de romantiek
* 2002: Kees Fens: Het licht in de schaduw
* 2003: Bas Heijne: Naar een nieuwe kunst
* 2004: Hans Maarten van den Brink: Waarlijk spijs en drank
* 2005: Thomas Rosenboom: Denkend aan Holland
* 2006: Joost Zwagerman: Tegen de literaire quarantaine
* 2007: Arnon Grunberg: Over joodse en andere paranoia
* 2008: Désanne van Brederode: Tweemaal mijn halve beste helft
* 2009: Freek de Jonge: Komt u volgend jaar maar terug
* 2010: Kees 't Hart: Pleidooi voor onmaatschappelijk engagement
* 2011: Gerrit Komrij: De triomf en treurigheid van de vermomming
* 2012: Bart Moeyaert: Bestaan kan iedereen
* 2013: Peter Buwalda: De wethouders van Juinen
* 2014: A.F.Th. van der Heijden: Gedichten Gods of De vergrijpstuiver
* 2015: Maarten Asscher: Engagement, taal en verbeelding
* 2016: Joost de Vries: Hoe je een ijsbeer schiet – over literatuur in buitengewoon geëmancipeerde tijden
* 2017: Abdelkader Benali: Sjahrazade in het Witte Huis
* 2018: Griet Op de Beeck: Play it fuckin' loud
* 2019: Koen Peeters: Romeins dagboek
* 2020: Hanna Bervoets, Arjen van Veelen en Niña Weijers: Zijn letters en geest
* 2021: Geen lezing
* 2022: Stephan Sanders: Toevalligheden, vingerwijzingen, voorzienigheid. Over Katholiek geloven, schaamte en de voorsprong van de homoseksueel
* 2023: Nina Polak: Als schrijver wijzer dan als burger
* 2024: Saskia de Coster: Mijn jaar van het spook

## Externe link

Pagina op de site van het Frans Kellendonkfonds
# Alexander Van Hoecke

Alexander Van Hoecke (Lokeren, 3 mei 1994) is een Belgisch Vlaams-nationalistisch politicus voor het Vlaams Belang.

## Biografie

Van Hoecke studeerde in 2018 af als master in de rechten aan de Universiteit Gent en volgde er daarna nog een jaar een master-na-master in internationaal en Europees recht.
In 2020 ging hij aan de slag voor de partij Vlaams Belang. Tot 2023 was hij inhoudelijk medewerker van de Vlaams Belangfractie in het Vlaams Parlement, waarbij hij de beleidsdomeinen Energie en Buitenlandse Zaken opvolgde. Begin 2023 werd hij vervolgens in opvolging van Jonas Naeyaert nationaal persverantwoordelijke en woordvoerder van de partij. Daarnaast ging Van Hoecke de functie vervullen van persverantwoordelijke van de Vlaams Belangafdeling in Gent en werd hij actief bij de Vlaams Belang Jongeren.
Bij de federale verkiezingen van 9 juni 2024 bekleedde Van Hoecke de vijfde plaats van de Vlaams Belanglijst in de kieskring Oost-Vlaanderen. Met 8.655 voorkeurstemmen werd hij verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij ging zetelen in de commissie Justitie.
In oktober 2024 werd Alexander Van Hoecke verkozen tot gemeenteraadslid van Lokeren.
* ↑ Profiel Alexander Van Hoecke, LinkedIn.
* ↑ Lokeraar Alexander Van Hoecke nieuwe perswoordvoerder Vlaams Belang, Het Laatste Nieuws, 6 januari 2023.
* ↑ Alexander Van Hoecke wordt nieuwe persverantwoordelijke bij Vlaams Belang, Vlaams Belang, 5 januari 2023.
* ↑ Alexander Van Hoecke (Vlaams Belang) behaalt zetel in federaal parlement: “Waasland mag niet achtergelaten worden”, Het Laatste Nieuws, 10 juni 2024.
* ↑ Fiche Alexander Van Hoecke op de website van de Kamer.
# Dr. Sarphatihuis

Het Dr. Sarphatihuis is een naar de 19e-eeuwse Amsterdamse arts Samuel Sarphati vernoemd verpleeghuis aan de Roetersstraat in Amsterdam-Centrum. Het pand is sinds 23 september 1970 een rijksmonument en staat ingeschreven onder nummer 4983. Het Dr. Sarphatihuis ligt naast het voormalige verpleeghuis Wittenberg.

## Geschiedenis

Het pand werd ontworpen door Abraham van der Hart, directeur der stadswerken, in opdracht van de toenmalige burgemeester Joachim Rendorp. Het Spinhuis en het Rasphuis zouden verplaatst worden naar dit pand. Op 5 januari 1779 werd de opdracht gegeven tot de bouw en in de tweede helft van 1782 werd het gebouw in gebruik genomen.
Het pand werd van 1782 voor verschillende doeleinden gebruikt. Lodewijk Napoleon wilde in 1809 zelfs het huis omdopen tot Paleis der Kunsten, maar zag daar later toch van af. In 1822 werd het huis omgedoopt tot Werkhuis en kreeg de oude functie terug, namelijk om onder andere bedelaars en landlopers aan het werk te zetten tegen betaling. Het behield deze functie tot omstreeks 1870.
Rond 1870 werd het huis omgedoopt tot Stedelijk armenhuis, waar ongeneeslijk zieke ouderen tijdelijk verpleegd werden en waar 'idioten' werden opgenomen. In 1933 werd de naam wederom veranderd door de gemeenteraad in Gemeentelijk Verzorgingshuis voor Ouden van Dagen. Het was verplicht om te werken tijdens het verblijf in het huis. Wanneer er veel zieken waren, kon het aantal gehuisveste mensen oplopen tot 1000 man.
In 1952 werd het huis verbouwd tot echt bejaardentehuis en werd onder andere centrale verwarming aangelegd. In 1971 werd een grootschaliger verbouwing gedaan, waarbij de bewoners werden verhuisd naar het nieuw gebouwde Flevohuis. Deze verbouwing werd afgerond in 1978. Sindsdien draagt het gebouw de naam Dr. Sarphatihuis. Toentertijd bood het gebouw plaats aan iets meer dan 300 bewoners, wat in de loop van de tijd is afgebouwd tot ongeveer 220. Bekende bewoners waren Henny Alma, Jan Pieter Glerum, Ramses Shaffy en Frans Pointl.
* Bioscoopjournaal uit december 1971. Verhuizing van bejaarden van het Sarphatihuis aan de Roetersstraat te Amsterdam naar het nieuw complex Flevohuis bij de Schellingwouderbrug.
* Fronton van het Sarphatihuis