OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Noel León

Noel Jesús León Vázquez (Monterrey, 21 december 2004) is een Mexicaans autocoureur. In het seizoen 2019-2020 won hij het Formule 4-kampioenschap van de NACAM, en in 2021 won hij de titel in het Amerikaans Formule 4-kampioenschap. In 2022 maakte hij deel uit van het Red Bull Junior Team, het opleidingsprogramma van het Formule 1-team van Red Bull Racing. In 2023 werd hij kampioen in de Euroformula Open.

## Carrière
### Formule 4

In het seizoen 2017-2018 maakte León zijn Formule 4-debuut in het Formule 4-kampioenschap van de NACAM bij Ram Racing tijdens het raceweekend op het Autódromo Monterrey, waarin hij twee podiumplaatsen behaalde. In het seizoen 2018-2019 reed hij in het openingsweekend op het Autódromo Hermanos Rodríguez en eindigde hierin een keer op het podium. In het seizoen 2019-2020 reed hij alle races bij Ram Racing. Hij behaalde zeven overwinningen en acht andere podiumplaatsen, waardoor hij met 325 punten gekroond werd tot kampioen in de klasse.
In 2021 stapte León over naar het Amerikaans Formule 4-kampioenschap, waarin hij voor DEForce Racing reed. Hij behaalde twee zeges op Road Atlanta en de Mid-Ohio Sports Car Course en eindigde in negen andere races op het podium. Met 212 punten behaalde hij zijn tweede opeenvolgende Formule 4-titel.

### Formule Regional

In 2022 maakte León de overstap naar het Formula Regional European Championship, waarin hij uitkwam voor Arden Motorsport. Hij werd tevens opgenomen in het Red Bull Junior Team, het opleidingsprogramma van het Formule 1-team van Red Bull Racing. Hij kende echter een moeilijk seizoen, waarin hij enkel met een tiende en een negende plaats op het Circuit de Monaco tot scoren kwam. Met 3 punten eindigde hij op plaats 23 in het klassement. Na dit jaar raakte hij de steun van Red Bull weer kwijt.
In 2024 nam León deel aan de Grand Prix van Macau voor het team KCMG IXO by Pinnacle Motorsport en eindigde hierin achter Ugo Ugochukwu en Oliver Goethe als derde.

### Euroformula Open

In 2023 stapte León over naar de Euroformula Open, waarin hij reed voor het Team Motopark. Hij won zeven races in totaal en eindigde hiernaast nog negen keer op het podium. Met 394 punten werd hij overtuigend gekroond tot kampioen in de klasse.

### Formule 3

Aan het eind van 2023 maakte León zijn Formule 3-debuut in de Grand Prix van Macau bij het team Van Amersfoort Racing. In de kwalificatierace eindigde hij als zeventiende en in de hoofdrace werd hij negentiende.
In 2024 debuteerde León in het FIA Formule 3-kampioenschap bij Van Amersfoort. Hij behaalde zijn eerste podiumplaats op het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari en stond ook op Silverstone, de Hungaroring en het Circuit de Spa-Francorchamps op het podium. Met 79 punten werd hij tiende in het eindklassement.
In 2025 blijft León actief in de Formule 3, maar stapt hij over naar het team Prema Racing.

## Externe link

* Statistieken op Driver Database
* ↑ https://www.driverdb.com/drivers/noel-leon/.
# Hemimyzon yaotanensis

Hemimyzon yaotanensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de steenkruipers (Balitoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Fang.
* ↑ (en) Hemimyzon yaotanensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hemimyzon yaotanensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sint-Gertrudiskerk (Utrecht)

De Sint-Gertrudiskerk is een voormalig kerkgebouw van de Rooms-Katholieke Kerk in de Nederlandse stad Utrecht, gelegen aan de Amaliadwarsstraat 2B in Rivierenwijk. De kerk werd ontworpen door Wolter te Riele en werd in iets meer dan een jaar tijd gebouwd. Op het feest van Willibrord 7 november 1923 werd begonnen met de bouw en in de kerstnacht 1924 werd de eerste mis opgedragen. Ten bate van de bouw werd een boekje uitgegeven "De liefde van Sinte Geertrui". Ook vóór de Reformatie had Utrecht een Gertrudiskerk; deze ging in 1580 over in protestantse handen en wordt sindsdien Geertekerk genoemd.
In 2010 fuseerde de Gertrudiskerk met vier andere kerken in Utrecht tot de Martinusparochie. De Paasmis van 2018 was de laatste liturgische viering in het gebouw, dat in 2023 werd verkocht en verbouwd tot een sportcentrum en sauna: de Commit Health Club.

## Externe link

* Website van de Martinusparochie (gearchiveerd)
Historische kerkgebouwen: Sint-Augustinuskerk · Buurkerk · Sint-Catharinakathedraal · Domkerk · Doopsgezinde kerk · Geertekerk · Jacobikerk · Jacobuskerk · Janskerk · Kerkenkruis · Lutherse Kerk · Mariakerk · Maria Minor · Nicolaïkerk · Pieterskerk · Sint-Gertrudiskathedraal · Sint-Martinuskerk · Sint-Salvatorkerk · Sint-Willibrordkerk · Westerkerk
Overige kerkgebouwen: Adventkerk · Bethelkerk · Blijde Boodschapkerk · Gerardus Majellakerk · Heilig Hartkerk · Holy Trinity Church · H. Johannes de Doper en H. Bernarduskerk · Johanneskerk · Mattheüskerk · Nieuwe Kerk · Sint-Aloysiuskerk ·Sint-Antoniuskerk · Sint-Dominicuskerk · Sint-Gertrudiskerk · Sint-Jacobuskerk · Sint-Josephkerk · Sint-Rafaëlkerk · Stefanuskerk · Tuindorpkerk · Wederkomst des Herenkerk · Wilhelminakerk · Willem de Zwijgerkerk
Deels gesloopte kerken: Oranjekerk
Gesloopte kerken: Christus Koningkerk · Begijnekerk · Heilig Kruiskapel · Johannes de Doperkerk · Julianakerk · Lucaskerk · Onze-Lieve-Vrouw-van-Goede-Raadkerk · Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk · Oosterkerk · Sint-Bernarduskerk · Sint-Dominicuskerk (Walsteegkerk) · Sint-Ludgeruskerk · Sint-Monicakerk · Sint-Nicolaaskerk · Sint-Pauluskerk · Sint-Salvatorkerk · Vaartkerk · Zuiderkerk
Voormalige kerken: Emmaüskerk · Noorderkerk · Leeuwenbergkerk · Sint-Isidoruskerk Lijst van kerken in Utrecht
# Tropidodryas

Tropidodryas is een geslacht van slangen uit de familie toornslangachtigen (Colubridae) en de onderfamilie Dipsadinae.

## Naam en indeling

Er zijn twee verschillende soorten, de wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Leopold Fitzinger in 1843. De slangen werden eerder aan andere geslachten toegekend, zoals Philodryas.

### Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied | Beschermingsstatus |
| Tropidodryas serra | Schlegel, 1837 | Brazilië (Bahia, Espírito Santo, Rio de Janeiro) | |
| Tropidodryas striaticeps | Cope, 1870 | Brazilië (Rio Grande do Sul, Santa Catarina, São Paulo, Minas Gerais, Espírito Santo, Bahia) | |

## Verspreiding en habitat

Beide soorten komen voor in delen van Zuid-Amerika en leven endemisch in Brazilië. De slangen zijn hier aangetroffen in de deelstaten Rio Grande do Sul, Santa Catarina, São Paulo, Minas Gerais, Espírito Santo, Bahia en Rio de Janeiro. De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische laaglandbossen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan beide soorten een beschermingsstatus toegewezen. De slangen worden beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC).

## Bronvermelding

Referenties
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Tropidodryas.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Tropidodryas - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Tropidodryas - Website Geconsulteerd 25 maart 2021
Adelphicos · Alsophis · Amastridium · Amnesteophis · Apostolepis · Arcanumophis · Arrhyton · Atractus · Baliodryas · Boiruna · Borikenophis · Caaeteboia · Calamodontophis · Caraiba · Carphophis · Cenaspis · Cercophis · Chersodromus · Chlorosoma · Clelia · Coniophanes · Conophis · Contia · Coronelaps · Crisantophis · Cryophis · Cubophis · Diadophis · Diaphorolepis · Dipsas · Ditaxodon · Drepanoides · Echinanthera · Elapomorphus · Emmochliophis · Enuliophis · Enulius · Erythrolamprus · Eutrachelophis · Farancia · Geophis · Gomesophis · Haitiophis · Helicops · Heterodon · Hydrodynastes · Hydromorphus · Hydrops · Hypsiglena · Hypsirhynchus · Ialtris · Imantodes · Leptodeira · Lioheterophis · Lygophis · Magliophis · Manolepis · Mussurana · Ninia · Nothopsis · Omoadiphas · Oxyrhopus · Paraphimophis · Phalotris · Philodryas · Phimophis · Plesiodipsas · Pliocercus · Pseudablabes · Pseudalsophis · Pseudoboa · Pseudoeryx · Pseudoleptodeira · Pseudotomodon · Psomophis · Ptychophis · Rhachidelus · Rhadinaea · Rhadinella · Rhadinophanes · Rodriguesophis · Saphenophis · Sibon · Siphlophis · Sordellina · Stichophanes · Synophis · Tachymenis · Taeniophallus · Tantalophis · Thamnodynastes · Thermophis · Tomodon · Tretanorhinus · Trimetopon · Tropidodipsas · Tropidodryas · Uromacer · Urotheca · Xenodon · Xenopholis · Xenoxybelis
# Eurovision Young Musicians 2024

Het Eurovision Young Musicians 2024 was de eenentwintigste editie van het Eurovision Young Musicians festival. Het festival vond plaats op 17 augustus 2024 in Noorwegen. De Noorse omroep NRK organiseerde het festival voor de tweede maal, naast de editie in 2000.

## Gaststad

De EBU heeft in samenwerking met de Noorse omroep NRK de stad Bodø gekozen als gastheer voor de 21ste editie. De reden voor deze keuze was omdat de stad dat jaar één van de culturele hoofdsteden van Europa was.

## Format

Het format voor de eenentwintigste editie van het festival wijzigde niet ten opzichte van de vorige editie. Alle deelnemende landen traden aan in één grote finale waarna de winnaar bekend werd gemaakt.

## Deelnemende landen

Hoewel de EBU eerst meldde dat maximaal tien landen konden deelnemen aan het festival, werd begin januari 2024 verduidelijkt dat om elf landen ging, het gastland en tien andere landen. De reden voor het relatief lage aantal deelnemers is dat met dit aantal, iedere deelnemer voldoende tijd zou krijgen voor het optreden, zonder dat de totale duur van de show te lang zou worden. In de aanloop naar het festival bleek het aantal deelnemers aan speculatie onderhevig en wijzigde een aantal keren.

## Jury

Tabita Berglund / Marianna Shirinyan Andreas Sundén Martin Grubinger

## Uitslag

| Plaats | Land | Muzikant | Instrument |
| 1 | Oostenrijk | Leonhard Baumgartner | Viool |
| 2 | Zweden | Hugo Svedberg | Cello |
| 3 | Duitsland | Fabian Egger | Dwarsfluit |
| - | Armenië | Hayk Hekekyan | Hobo |
| - | België | Mahault Ska | Piano |
| - | Frankrijk | Pierre-Emmanuel Hurpeau | Piano |
| - | Noorwegen | Sebastian Egebakken Svenøy | Piano |
| - | Polen | Jeremi Tabęcki | Klarinet |
| - | Servië | Bogdan Dugalić | Piano |
| - | Tsjechië | Adam Znamirovský | Piano |
| - | Zwitserland | Valerian Alfaré | Eufonium |

## Wijzigingen
### Terugkerende landen

* Armenië: Armenië keerde terug na een enkele deelname in 2012.
* Servië: Na eerdere geruchten stond het land op de officiële deelnemerslijst die op 6 april gepubliceerd werd. Hierdoor keerde Servië na 2008 terug op het festival.
* Zwitserland: Zwitserland keerde terug op het festival. Het land nam voor het laatst deel in 2006.

### Niet meer deelnemende landen

* Kroatië: Kroatië besloot om na tien opeenvolgende deelnames niet meer deel te nemen. Een reden hiervoor werd niet gegeven.

## Trivia

* Jurylid Martin Grubinger deed in 2000 zelf aan het festival mee. In 2012 presenteerde hij ook zelf de wedstrijd.
1982 · 1984 · 1986 · 1988 · 1990 · 1992 · 1994 · 1996 · 1998 · 2000 · 2002 · 2004 · 2006 · 2008 · 2010 · 2012 · 2014 · 2016 · 2018 · 2022 · 2024
Zie ook: Eurovisiedansfestival · Eurovisiesongfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Dancers · Eurovision Choir
# Lepidiolamprologus attenuatus

Lepidiolamprologus attenuatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Steindachner.
* ↑ (en) Lepidiolamprologus attenuatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Lepidiolamprologus attenuatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# HVC in het seizoen 1967/68

Het seizoen 1967/1968 was het 14e jaar in het bestaan van de Amersfoortse betaaldvoetbalclub HVC. De club kwam uit in de Nederlandse Eerste divisie en eindigde daarin op de 12e plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB Beker, hierin werd het team in de groepsfase uitgeschakeld.

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie

| | AZ '67 | Blauw-Wit | FC Den Bosch '67 | SC Cambuur | D.F.C. | Eindhoven | Elinkwijk | Haarlem | Heracles | Holland Sport | RBC | RCH | SVV | Velox | Vitesse | De Volewijckers | FC VVV | Willem II |
| Thuis | 1 – 1 | 2 – 0 | 1 – 2 | 0 – 0 | 2 – 0 | 3 – 1 | 2 – 2 | 1 – 1 | 0 – 1 | 0 – 0 | 2 – 0 | 1 – 0 | 1 – 2 | 0 – 0 | 1 – 2 | 0 – 0 | 3 – 1 | 2 – 0 |
| Uit | 0 – 0 | 1 – 0 | 1 – 1 | 0 – 1 | 4 – 0 | 4 – 1 | 1 – 2 | 1 – 1 | 3 – 1 | 3 – 3 | 1 – 1 | 2 – 0 | 1 – 4 | 0 – 0 | 1 – 4 | 3 – 0 | 1 – 5 | 4 – 1 |

### KNVB beker

| Groepsfase | HVC | 1 – 1 (0 – 0) | Vitesse |
| 31 december 1967 Plaats: Amersfoort Birkhoven | Hans van Empelen 51' | | 75' Franz-Peter Neumann |
| Groepsfase | N.E.C. | 3 – 0 (2 – 0) | HVC |
| 25 februari 1968 Plaats: Nijmegen Goffertstadion | Herbert Bönnen 5' Chris Geutjes 30' Gerard Weber 72' | | |
| Groepsfase | HVC | 1 – 1 (1 – 1) | Wageningen |
| 24 maart 1968 Plaats: Amersfoort Birkhoven | Mosje Temming –' (pen.) | | 35' Ton van de Weerd |

## Statistieken HVC 1967/1968
### Eindstand HVC in de Nederlandse Eerste divisie 1967 / 1968

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 12e | 36 | 12 | 13 | 11 | 37 | 47 | 44 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Mosje Temming | 14 |
| 1. | Wim Wisse | 14 |
| 3. | Hans van Empelen | 5 |
| 3. | Bertie Harmse | 5 |
| 5. | Henk van Dijk | 3 |
| 6. | Ab Ruitenbeek | 2 |
| 7. | Leen van der Lugt | 1 |
| 7. | Ruud Maas | 1 |
| 7. | Herman Veenendaal | 1 |
| Onbekend doelpunt |||
| – | Onbekend | 1 |
| Totaal | Totaal | 47 |
| # | Naam | |
| 1. | Hans van Empelen | 1 |
| 1. | Mosje Temming | 1 |
| Totaal | Totaal | 2 |
# Brokenwindowstheorie

De brokenwindowstheorie is een criminologische theorie. De theorie werd geïntroduceerd in 1982 door de sociale wetenschappers James Q. Wilson en George L. Kelling. De theorie stelt dat omgevingen die reeds vervuild zijn, meer vuil aantrekken. Zo zal een appartementsgebouw met een gebroken raam vandalisme aantrekken en zullen er meer ramen sneuvelen. De theorie stelt dat het onderhouden en proper houden van een stedelijke omgeving een preventief effect heeft ten aanzien van kleine misdrijven zoals vandalisme, openbare dronkenschap en belastingontduiking. Het ordelijk houden van de omgeving zorgt er met andere woorden voor dat er orde en tucht heerst. De brokenwindowstheorie is een van de meest bekende criminologische theorieën, maar is eveneens het voorwerp van controverse.
Wilson en Kelling introduceerden de brokenwindowstheorie in maart 1982, in The Atlantic Monthly, in een artikel getiteld Broken Windows. De titel is afkomstig van het volgende voorbeeld: "Beschouw een gebouw met enkele gebroken vensters. Als de vensters niet worden hersteld, ontstaat de tendens bij vandalen om enkele andere vensters te breken. Uiteindelijk kunnen de vandalen zelfs inbreken in het gebouw, en - indien het gebouw niet bewoond wordt - krakers worden of binnen vuurhaarden ontsteken. Of neem een trottoir waar zich wat afval opstapelt. Uiteindelijk zullen mensen zelfs hele zakken vol afval achterlaten of zelfs inbreken in auto's".
De opstellers van de theorie borduurden voort op een experiment uit 1969 van Philip Zimbardo. Hij parkeerde een kennelijk defect achtergelaten auto in de Bronx, New York, en eenzelfde wagen in Palo Alto, Californië. De auto in de Bronx was in 24 uur leeggeroofd en vernield, terwijl die in Palo Alto er na een etmaal nog ongeschonden bijstond. Maar toen Philip Zimbardo zelf begon op deze wagen te rammen, kwamen enkele keurige mannen dadelijk meedoen.
De brokenwindowstheorie werd toegepast bij de misdaadbestrijding in New York na de verkiezing van burgemeester Rudy Giuliani in 1993. Gedurende de jaren 90 werd een nultolerantiebeleid gevoerd teneinde de criminaliteitscijfers te laten dalen.
# Bisdom Raleigh

Het bisdom Raleigh (Latijn: Dioecesis Raleighiensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Raleigh, hoofdstad van de Amerikaanse staat North Carolina. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Atlanta.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 3 maart 1868, als het apostolisch vicariaat North Carolina, uit delen van het bisdom Charleston. Op 12 december 1924 werd het verheven tot bisdom met de naam bisdom Raleigh en was suffragaan aan het aartsbisdom Baltimore. Op 10 februari 1962 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het aartsbisdom Atlanta.
Op 8 juni 1910 verloor het gebied bij de oprichting van de territoriale abdij Belmont-Mary Help of Christians. In 1944 en 1960 kreeg het een deel van dit gebied terug. Op 12 november 1971 verloor het gebied bij de oprichting van het bisdom Charlotte.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 82.556 km$^2$ en telde 5.200.345 inwoners waarvan 4,5% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Apostolisch vicarissen

* James Gibbons (3 maart 1868 - 29 mei 1877)
* Mark Stanislaus Gross (24 februari 1880 - 10 oktober 1880)
* Henry Pinckney Northrop (16 september 1881 - 4 februari 1888)
* Leo Michael Haid (4 februari 1888 - 24 juli 1924)

### Bisschoppen

   * Michael Joseph Curley (apostolisch administrator: 12 december 1924 - 1 juli 1925)
* William Joseph Hafey (6 april 1925 - 22 september 1937)
* Eugene Joseph McGuinness (13 oktober 1937 - 11 november 1944)
* Vincent Stanislaus Waters (10 maart 1945 - 3 december 1974)
** James Johnston Navagh (hulpbisschop: 29 juli 1952 - 2 mei 1957)
** Charles Borromeo McLaughlin (hulpbisschop: 13 januari 1964 - 2 mei 1968)
** George Edward Lynch (hulpbisschop: 20 oktober 1969 - 16 april 1985)
* Francis Joseph Gossman (8 april 1975 - 8 juni 2006)
* Michael Francis Burbidge (8 juni 2006 - 4 oktober 2016)
* Luis Rafael Zarama Pasqualetto (5 juli 2017 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Voormalig wapen van het apostolisch vicariaat
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Bisschop Luis Rafael Zarama Pasqualetto (2017-heden)
* Diocese of Raleigh. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 7 januari 2025.
Atlanta (aartsbisdom) · Charleston · Charlotte · Raleigh · Savannah
# Killzone (computerspelserie)

Killzone is een serie first-person-schietspellen die door het Nederlandse Guerrilla Games zijn ontwikkeld. De spelserie is exclusief uitgekomen op Sony's platforms van spelcomputers.

## Plot

De spellen volgen een verhaal dat zich in de toekomst afspeelt. Hierbij staat centraal de Helghast Empire en hun oorlog tegen de Interplanetary Strategic Alliance (ISA).

## Spellen in de serie

* Killzone (2004)
* Killzone: Liberation (2006, spin-off)
* Killzone 2 (2009)
* Killzone 3 (2011)
* Killzone: Mercenary (2013, spin-off)
* Killzone: Shadow Fall (2013)

## Ontvangst

De Killzone-serie werd gemengd tot positief ontvangen in recensies. Men prees de grafische hoogstanden, maar kritiek was er op een aantal technische problemen.
Aggregatiescores :
| Titel | Score op Metacritic |
| Killzone | 70 (PS2) 59 (PS3) |
| Killzone: Liberation | 77 (PSP) |
| Killzone 2 | 91 (PS3) |
| Killzone 3 | 84 (PS3) |
| Killzone: Mercenary | 78 (Vita) |
| Killzone: Shadow Fall | 73 (PS4) |
# Station Braintree Freeport

Braintree Freeport is een spoorwegstation van National Rail in Braintree, Braintree in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door National Express East Anglia.
# Gewone glimmerinktzwam

De gewone glimmerinktzwam (Coprinellus micaceus) is een schimmel uit de familie Psathyrellaceae. De soort leeft op levende en dode bomen in bossen, tuinen, parken en soortgelijke biotopen zoals bermen en struiken. Hij is te vinden in alle soorten loof- en gemengde bossen, maar zelden in naaldbossen. De schimmel leeft als saprobiont op verrot hout. Hij wordt ook gevonden op begraven hout en aan de voet van levende bomen. Dit laatste kan duiden op parasitisme van de schimmel aan de wortel. Hij is niet kieskeurig over de pH-waarde van de bodem. De vruchtlichamen kunnen het hele jaar door verschijnen, maar komen veel vaker voor in de milde maanden van april tot november.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 1 tot 3 cm. Bij jonge vruchtlichamen is de vorm eivormig en bedekt met witte puntjes, resten van het velum (dit is goed te zien door op de foto te klikken). Later wordt de hoed kegel- tot klokvormig. De hoed is geribbeld. De kleur is crèmekleurige tot okerbruine of fuchsia die naar het midden van de hoed donkerder wordt. De hoedenhuid rimpelt naarmate de leeftijd vordert.

#### Lamellen

De lamellen zijn eerst witachtig tot geelachtig wit, daarna grijsbruin tot grijspaars en met het ouder worden zwart.

#### Steel

De steel is 3 tot 8(–10) cm hoog en 3 tot 5 mm dik. De steel is wit en heeft een zijdeachtige glans, is hol en niet erg stabiel. De basis is licht tot duidelijk bolvormig verdikt en licht okergeel verkleurd. Bij jonge paddenstoelen is de steel bedekt met fijne vlokken; oudere lijken vaak glad. De steel heeft geen ring.

#### Geur en smaak

De geur en smaak zijn onopvallend.

#### Sporenprint

De sporenprint is bruin.

### Microscopischekenmerken

De sporen zijn 6,8-10,2 × 5-6,7 × 4,3-5,5 micrometergroot en lijken peervormig tot ruitvormig in vooraanzicht en elliptisch tot licht amandelvormig in zijaanzicht. Ze worden ook gekenmerkt door een sterk nogal grote en centrale kiempore. De cheilocystidia en pleurocystidia zijn vesiculair. Er zijn flesvormige caulocystidia op de steel. Met hun lange hals hebben ze een lengte tot 100 µm.

## Verspreiding

De gewone glimmerinktzwam is een kosmopolitische soort die op elk continent behalve Antarctica voorkomt. In Europa komt de schimmel bijna overal voor, tot in Groot-Brittannië, Frankrijk, Zweden, Rusland en Turkije.
Vanaf mei tot in de herfst is de gewone glimmerinktzwam te vinden in groepen, bundels en zwermen. In Nederland komt de soort algemeen voor.

## Foto's

* Sporenprint
* Sporen
* Lamellen
* SoortenBank.nl beschrijving en afbeeldingen
* Nederlands Soortenregister
* Microscoop foto's
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 Fungi Temperate Europe, 1 (Læssøe & Petersen 2019): blz 538
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Pyrausta taftanalis

Pyrausta taftanalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hans Georg Amsel in een publicatie uit 1961.
De soort komt voor in Iran.
# Yvonne Lefébure

Yvonne Lefébure (Ermont, 29 juni 1898 - Parijs, 23 januari 1986) was een Frans pianiste en muziekpedagoge.
Lefébure viel al op jonge leeftijd op door haar pianospel. Ze kreeg een dispensatie en werd toegelaten op het Conservatoire national de musique ook al was ze eigenlijk nog te jong. Ze kreeg les van Alfred Cortot, Maurice Emmanuel en Charles-Marie Widor. Op veertienjarige leeftijd won ze haar eerste prijzen in pianowedstrijden. Na het conservatorium trad ze op als soliste, zowel met een klassiek als een eigentijds reportorium. Ondanks haar kleine handen kende ze met haar krachtig spel wereldwijde erkenning. Ze werkte samen met dirigenten als Igor Markevitsj, Adrian Boult en Ernest Ansermet.
Lefébure verkoos concerten boven studio-opnamen en haar discografie is eerder beperkt. De meeste opnamen dateren van na 1970 en omvatten werk van Maurice Emmanuel, Schubert, Beethoven, Bach, Debussy, Fauré en Dukas.
Vanaf 1919 gaf ze les aan de École Normale de Musique, opgericht door Cortot. Ze stond bekend als een klassiek en streng lesgever.
* ↑ (fr) Femmes « valdoisiennes »: Portrait d'Yvonne Lefébure.. Archives Val-d'Oise. Geraadpleegd op 7 januari 2025.
* ↑ (fr) Portrait d'Yvonne Lefébure. radiofrance (30 september 2024). Geraadpleegd op 7 januari 2025.
# Leptotrophon caledonicus

Leptotrophon caledonicus is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Houart.