OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vermiglio (film)

Vermiglio is een Italiaans-Frans-Belgische dramafilm uit 2024, geschreven en geregisseerd door Maura Delpero. De hoofdrollen worden vertolkt door Giuseppe De Domenico en Tommaso Ragno.

## Verhaal

Pietro, een jonge deserteur, arriveert in 1944 in een klein bergdorpje in Trentino, Noord-Italië. Hij belandt in het gezin van de plaatselijke onderwijzer en zijn liefde voor de oudste dochter van de onderwijzer zal ieders leven veranderen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Giuseppe De Domenico | Pietro |
| Tommaso Ragno | |
| Roberta Rovelli | |
| Martina Scrinzi | |
| Orietta Notari | |
| Carlotta Gamba | |
| Santiago Fondevila Sancet | |
| Rachele Potrich | |
| Anna Thaler | |
| Patrick Gardner | |
| Enrico Panizza | |
| Luis Thaler | |
| Simone Bendetti | |

## Productie

Vermiglio wordt geproduceerd door Cinedora (Italië), Charades Porductions (Frankrijk) en Versus Production (België). In september 2023 werd bekendgemaakt dat Giuseppe De Domenico de hoofdrol zou vertolken in de tweede speelfilm van Maura Delpero.

### Filmopnames

De filmopnames gingen van start op 28 augustus 2023 en werden in december afgerond. De film werd opgenomen tussen de steden Vermiglio, Carciato en Comasine in de regio Trentino-Zuid-Tirol.

## Release en ontvangst

Vermiglio ging op 2 september 2024 in première op het Filmfestival van Venetië in de competitie voor de Gouden Leeuw. De film werd geselecteerd als Italiaanse inzending voor de beste niet-Engelstalige film voor de 97ste Oscaruitreiking.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2025 | Golden Globe Award | Beste film – niet-Engelstalig | Beste film – niet-Engelstalig | Genomineerd |
| 2024 | Europese filmprijzen | Beste film | Beste film | Genomineerd |
| 2024 | Europese filmprijzen | Beste regisseur | Maura Delpero | Genomineerd |
| 2024 | Filmfestival van Venetië | Gouden Leeuw | Maura Delpero | Genomineerd |
| 2024 | Filmfestival van Venetië | Zilveren Leeuw - Grote Juryprijs | Maura Delpero | Gewonnen |

## Externe link

* (en) Vermiglio in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Vermiglio, Versus Production, geraadpleegd op 16 augustus 2024
* 1 2 (en) ‘Zero Zero Zero’ Star Giuseppe De Domenico Joins ‘Vermiglio, the Mountain Bride,’ First Images Debut (EXCLUSIVE), Variety, 1 september 2023, geraadpleegd op 16 augustus 2024
* ↑ (en) The final clapperboard slams on Maura Delpero's Vermiglio, the Mountain Bride, Cineuropa, 19 december 2023, geraadpleegd op 16 augustus 2024
* ↑ (it) Vermiglio al Festival del cinema di Venezia, nos magazine, 23 juli 2024, geraadpleegd op 16 augustus 2024
* ↑ (en) Venezia 81 Competition, La Biennale di Venezia, geraadpleegd op 24 juli 2024
* ↑ (it) Il film italiano agli Oscar è ‘Vermiglio’, Leone d’argento a Venezia. Sorrentino: “Ottimo film, auguri sinceri”, La Repubblica, 24 september 2024, geraadpleegd op 28 september 2024
# Remember the Time

Remember the Time is een nummer van zanger Michael Jackson uit 1992. Het was de tweede single die uitkwam van zijn album Dangerous uit 1991. De single behaalde zowel in Amerika als in Nederland de derde positie in de hitlijsten. In Nieuw-Zeeland kwam het nummer op #1.

## Videoclip

Net als bij sommige eerdere nummers, is de videoclip van Remember The Time ingewikkeld geweest bij het maken. De clip speelt zich af in het Oude Egypte, er kwamen veel visuele effecten aan te pas, en het bevat een optreden van onder anderen Eddie Murphy en Magic Johnson.

## NPO Radio 2 Top 2000

Remember the Time stond alleen in 2009 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1322.

## Lijst van nummers

* "Remember the Time" (7") – 3:59
* "Remember the Time" (silky soul 7") – 4:18
* "Remember the Time" (new jack main mix) – 6:50
* "Come Together" – 5:27
# Hrtić

Hrtić is een plaats in de gemeente Dvor in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 106 inwoners (2001).
# Warwick Avenue (single)

Warwick Avenue is de tweede single (derde single in het Verenigd Koninkrijk) van het album Rockferry van de Britse zangeres Duffy. Het nummer werd op 26 mei 2008 op single uitgebracht.
Het nummer is vernoemd naar het Londense metrostation Warwick Avenue.

## Muziekvideo

De clip begint met het wegrijden van een zwarte taxi van het metrostation Warwick Avenue. De rest van de clip bestaat uit Duffy die huilend op de achterbank van de taxi zit. De video is bijna helemaal in één keer opgenomen.
Het oorspronkelijke idee voor de videoclip was dat Duffy in de video naar een plek zou rijden waar dansers en ballonnen ook een rol spelen. Maar doordat het nummer een intiem onderwerp heeft voor Duffy, raakte ze tijdens het camerashot zeer emotioneel. Dit had zijzelf niet verwacht. Ondanks de tranenstroom blijft de cameraman stug doorfilmen, dit leverde uiteindelijk zeer mooie en herkenbare beelden op. Het is namelijk voor veel mensen erg herkenbaar om te huilen en je naar te voelen vlak voordat je het uitmaakt met een (voormalig) geliefde. Duffy heeft voor deze clip toestemming gegeven.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 28-06-2008 t/m 06-09-2008 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| Positie: | 37 | 27 | 22 | 19 | 21 | 22 | 22 | 23 | 23 | 32 | 40 | uit |

### Single Top 100

Hitnotering: 28-06-2008 t/m 24-01-2009 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| Positie: | 51 | 25 | 14 | 12 | 11 | 9 | 9 | 12 | 14 | 15 | 16 | 16 | 23 | 26 | 35 | 35 |
| Week: | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
| Positie: | 32 | 23 | 28 | 34 | 55 | 49 | 55 | 42 | 40 | 53 | 38 | 36 | 39 | 60 | 80 | uit |

### Vlaamse Ultratop 50

Hitnotering week 1 t/m 20: 12-07-2008 t/m 22-11-2008 Hitnotering week 21 t/m 23: 06-12-2008 t/m 20-12-2008 Hitnotering week 24 t/m 26: 10-01-2009 t/m 24-01-2009 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| Positie: | 45 | 36 | 32 | 32 | 33 | 21 | 27 | 14 | 16 | 26 | 24 | 23 | 26 | 25 | 29 |
| Week: | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | | 21 | 22 | 23 | | 24 | 25 | 26 | | |
| Positie: | 32 | 36 | 33 | 35 | 42 | uit | 48 | 48 | 42 | uit | 33 | 39 | 42 | uit | |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 |
| Warwick Avenue | 710 | 721 | 923 | 1247 | 1426 | 1870 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2009 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# PC13 Nicolas Franz

De PC13 Nicolas Franz is een langeafstandsfietsroute (Piste Cycable) in Luxemburg. De route is een verbinding tussen de PC12 Attert-Radweg en de PC1 Centrum-Radweg. Het traject is in beide richting bewegwijzerd. De route is vernoemd naar de Luxemburgse wielrenner Nicolas Frantz die geboren is in Mamer. Het gehele traject is onderdeel van de EuroVelo EV5 Via Romea Francigena. In Mamer kan worden gekozen voor de PC14 Eisch-Mamer-Radweg om zo via de Eisch de Alzette te bereiken.

## Aansluiting met Europese routes

* De gehele route loopt parallel met de EuroVelo EV5 Via Romea Francigena.

## Aansluitingen met andere routes

* In Kahler kan worden aangesloten op de PC12 Attert-Radweg.
* In Mamer kan worden aangesloten op de PC14 Eisch-Mamer-Radweg.
* In Strassen kan worden aangesloten op de PC1 Centrum-Radweg.

## Externe link

* PC13 Nicolas Franz
# Bisdom Charleston

Het bisdom Charleston (Latijn: Dioecesis Carolopolitana) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Charleston, in de Amerikaanse staat South Carolina. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Atlanta.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 11 juli 1820, uit delen van het aartsbisdom Baltimore, en was ook suffragaan aan het aartsbisdom Baltimore. Op 10 februari 1962 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het aartsbisdom Atlanta.
Het verloor gebied bij de oprichting van het bisdom Savannah (1850) en het apostolisch vicariaat North Carolina (1868).

## Parochies

Het bisdom had in 2023 een oppervlakte van 80.779 km$^2$ en telde 5.282.634 inwoners waarvan 3,9% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* John England (11 augustus 1820 - 11 april 1842)
** William Clancy (coadjutor: 30 oktober 1834 - 12 april 1837)
* Ignatius Aloysius Reynolds (28 november 1843 - 6 maart 1855)
* John McCaffrey (9 januari 1857 - mei 1857)
* Patrick Neeson Lynch (11 december 1857 - 26 februari 1882)
* Henry Pinckney Northrop (27 januari 1883 - 7 juni 1916)
* William Thomas B. Russell (7 december 1916 - 18 maart 1927)
* Emmet Michael Walsh (20 juni 1927 - 8 september 1949)
* John Joyce Russell (28 januari 1950 - 3 juli 1958)
* Paul John Hallinan (9 september 1958 - 19 februari 1962)
* Francis Frederick Reh (4 juni 1962 - 5 september 1964)
* Ernest Leo Unterkoefler (12 december 1964 - 22 februari 1990)
* David Bernard Thompson (22 februari 1990 - 12 juli 1999; coadjutor sinds 22 april 1989)
* Robert Joseph Baker (12 juli 1999 - 14 augustus 2007)
* Robert Eric Guglielmone (24 januari 2009 - 22 februari 2022)
* Jacques Eric Fabre-Jeune (22 februari 2022 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Diocese of Charleston. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 7 januari 2025.
Atlanta (aartsbisdom) · Charleston · Charlotte · Raleigh · Savannah
# Mike Batt

Michael Philip Anchovy Batt (Southampton, 6 februari 1949) is een Britse muzikant, componist en producer.
Zijn eerste commercieel succes had hij te danken aan zijn composities voor de televisieserie 'The Wombles'. Dit gaf hem de mogelijkheid om zijn eigen weg te gaan. Hij schreef onder andere Art Garfunkels Bright Eyes, de titelsong van de film Watership Down. Dit nummer is later nog eens op cd gezet door een van de zangers van Boyzone. Onder eigen naam had Batt onder meer succes met het album Tarot Suite uit 1979 en de daarvan afkomstige single Lady of the Dawn.
In Nederland was deze plaat op vrijdag 16 november 1979 Veronica Alarmschijf op Hilversum 3 en werd een radiohit. De plaat bereikte de 11e positie in zowel de Nederlandse Top 40 als de TROS Top 50 en de 17e positie in de Nationale Hitparade. In België bereikte de plaat slechts de 24e positie van de Vlaamse Radio 2 Top 30.
Batt werkte met onder anderen Katie Melua. Veel van haar werk is door hem geschreven. Daarnaast is de muziek die gebruikt is voor haar nummers ook gebruikt voor onder meer Fantasia on a Flying Theme van de film Watership Down. Ook is hij de ontdekker van zangeres Florence Rawlings, violiste Vanessa-Mae en het strijkkwartet Bond.

## Discografie (selectief)

* 1977: Schizophonia
* 1979: Tarot Suite
* 1980: Waves
* 1981: Six Days in Berlin
* 1983: Zero Zero
* 1986: The Hunting of the Snark
* 1988: Songs of Love and War
* 1990: Caravan
* 1994: A tribute to J McCormack Finbar Wright
* 1995: Arabesque
* 1998: Philharmania
* 2009: A Songwriter's Tale
* 2014: Watership Down Suite
* 2015: A Classical Tale
* 2018: Holst: The Planets (Mike Batt as Conductor)
* 2020: The Penultimate Collection

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04-'23 | '24 |
| Lady of the Dawn | 1402 | 1563 | 1801 | 1623 | 1845 | - | - |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
# Toon Agterberg

Toon Agterberg (Utrecht, 19 februari 1953) is een Nederlands acteur.

## Biografie

Agterberg studeerde aan de HKU. In 1980 maakte hij zijn acteerdebuut als Eef in de film Spetters van Paul Verhoeven. Hierna speelde hij onder andere in Moord in extase, Kunst en vliegwerk en De zondagsjongen (1990). Naast zijn werk voor film en televisie, werkte hij van 1982 tot 1987 bij Het Werkteater. Hoewel hij in de jaren 80 diverse grote filmrollen speelde, trok hij zich halverwege jaren 90 terug uit de filmwereld. Zijn laatste grote rol speelde hij in de televisieserie Consult. Hierna richtte hij zich op het beeldend kunstenaarschap, waarbij hij zich specialiseerde in decors houtsculpturen en meubelen. Hij werkt als kunstenaar regelmatig samen met kunstenaars Wouter Stips en Liza May Post.
Agterberg had een relatie met Pia Blanco, die onder andere scripts schreef voor ONM en Goede tijden, slechte tijden en enkele boeken publiceerde. Samen hebben ze twee dochters.

## Filmografie

* Consult (1996)
* Unit 13 (1996) - Koos van Dam
* De zondagsjongen (1992) - Vader
* Kafka (1991) - Jonge anarchist
* De Brug (1990) - NSB'er Kruizinga
* Parallax (1989) - Daniel Dunglas Home
* Kunst en Vliegwerk (1989) - Frans Meyer
* De bruine jurk (1988) - Bob Koedooder
* Mijn idee: Een onglooflijke reis (1988) - raadsheer Tobias
* Sans rancune (1987) - Agent
* De Ratelrat (1987) - Arie
* Plafond over de vloer (1986) - taxichauffeur
* Thomas en Senior en de grote goudroof (1985) - Jasper
* Moord in extase (1984) - Walter van Duyn
* Kanaal 13 (1983)
* Spetters (1980) - Eef
* ↑ 'Er is wat afgejankt bij het Werktheater'. Leidsch Dagblad (26 januari 1987). Geraadpleegd op 27 juli 2015.
* ↑ Pia Maria Blanco (39) in het kort. At Home (augustus 2003). Geraadpleegd op 27 juli 2015.
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 3319 5789
* Library of Congress Control Number: no2010112330
* Système universitaire de documentation: 226311724
* Virtual International Authority File: 137620206
* WorldCat (via VIAF): 137620206
# Rif-Republiek

De Rif-Republiek (ook: Republiek van de Rif, De Geconfedereerde Republiek van de Stammen van de Rif of Islamitische Republiek Rif, Riffijns: Tagduda n Arrif, Arabisch: Jumhūriyya al-Rif) werd gesticht in Annual op 18 september 1921 door Mohammed Abdelkrim el Khattabi, om onafhankelijk te worden van de Spaanse kolonisator, alsook van de Marokkaanse sultan.
De hoofdstad van de Republiek was Ajdir, met als staatshoofd Mohammed Abdelkrim El Khattabi, in zijn tijd bekend als Abdelkrim.

## Geschiedenis

In het Rifgebergte van Noord-Marokko werd onder Abdelkrim in 1920 de onafhankelijkheid op de Spaanse kolonisator bevochten en de republiek Arrif uitgeroepen. Abdelkrim leidde de strijd van de Riffijnen tegen de Spaanse en Franse kolonisatie.
Abdelkrim versloeg in 1921 te Annual met zijn toenmalige rechterhand, veldcommandant Moeh na'ma n Tanout van de Ait Touzine stam, de Spaanse generaal Manuel Fernández Silvestre en diens twintigduizend man tellende leger. Daarna versloeg hij ook de Spaanse troepen die onder bevel van generaal Franco ter versterking naar het gebied waren gestuurd en stichtte de Rif-Republiek.
In 1923 werd een internationale status voor Tanger afgekondigd. Het ging de Riffijnen in het begin voor de wind. In 1924 had Abdelkrim de Spanjaarden zelfs geheel uit het Rifgebied weten te verdrijven en hij richtte zich daarna op de Fransen, die uitweken naar Fez en Tanger. Spanje en Frankrijk besloten hun legers gezamenlijk in te zetten tegen Abdelkrim. Meer dan 250.000 Spaanse, Franse en Marokkaanse soldaten onder bevel van maarschalk Pétain, de overwinnaar in de Eerste Wereldoorlog, landden in 1925 in de Baai van Al Hoceima.
Pétain stond aan het hoofd van een leger van 725.000 man, bijgestaan door vierenveertig escadrilles. Hij voerde persoonlijk het bevel over zestig Franse generaals. Tegenover hen stond een Riffijns leger met een kern van slechts 30.000 strijders, versterkt door ongeregelde troepen. Meer dan een jaar hielden de Riffijnen stand. Maar op 27 mei 1926 gaf Abdelkrim zich toch over na een strijd waarin de Fransen over modernere wapens beschikten dan het Rifleger en waarin de Fransen en Spanjaarden met hulp van Duitsland, en in strijd met het zojuist gesloten Protocol van Genève, gebruik maakten van mosterdgas tegen de Riffijnse bevolking.
Abdelkrim werd gedeporteerd naar het Franse eiland Réunion. Uiteindelijk slaagde het Franse leger erin plaatsen als Ajdir, Tarquist en Ben Tayeb/Ait Tourich te veroveren, maar de verovering van Marokko werd pas in 1927 in de Rif, en in 1934 verder voltooid met de onderwerping van de verzetsgroepen in het zuiden.
In 1947 lukte het Abdelkrim uit zijn verbanning te ontsnappen. Hij vestigde zich in Caïro en van daaruit steunde hij het Riffijnse verzet, tot hij op 5 februari 1963 stierf. Abdelkrim ligt in Caïro begraven.
# Daeron

Daeron is een elf in de boeken van J.R.R. Tolkien over de fictieve geschiedenis van het continent "Midden-aarde". Hij was in de Eerste Era minstreel en geleerde aan het hof van koning Thingol in het Sindarijnse rijk Doriath. Daar ontwierp hij de Cirth, elfenrunen die voornamelijk door de dwergen gebruikt werden. Hij was ook als boodschapper van Thingol aanwezig bij de Mereth Aderthad, de verbroederende bijeenkomst van elfen bij de Plassen van Ivrin.
Daeron koesterde een sterke liefde voor Lúthien, de dochter van Thingol en Melian, maar zij beantwoordde deze niet. Desalniettemin danste zij graag op zijn muziek. Toen Lúthien verliefd werd op de sterfelijke mens Beren verraadde Daeron hen aan de koning. Deze, van toorn vervuld, gaf Beren de onmogelijk opdracht mee een Silmaril uit de kroon van Morgoth te stelen. Lúthien vreesde voor haar geliefde en wilde hem achterna. Maar weer verlinkte Daeron haar bedoelingen en Thingol sloot haar op in een boomhuis vlak bij de poorten van Menegroth, de hoofdstad van Doriath. Lúthien wist te ontsnappen en Daeron probeerde haar tevergeefs te vinden. Hij zou niet terugkeren naar Doriath, maar treurend in het oosten van Midden-aarde blijven rondzwerven.
De vaardigheid van Daeron als minstreel wordt in de Silmarillion veelvuldig geprezen. Alleen Maglor, zoon van Fëanor, kan in één adem met hem worden genoemd. In het Lied van Leithian, dat de volledige geschiedenis van Beren en Lúthien vertelt, valt naast Daeron (daar gespeld als Dairon) en Maglor ook nog de naam Tinfang Gelion.
In Tolkiens oudere versies van het verhaal was Daeron de broer van Lúthien.
# Kooistra

Kooistra kan verwijzen naar:

## Nederlandse personen

* Ietje Kooistra (1861–1923), directrice en pedagoge
* Jack Kooistra (1930–2025), journalist
* Jan Kooistra (dichter) (1938–1992), dichter
* Jan Kooistra (schilder) (1950), kunstschilder
* Jan Kooistra (Friese dichter) (1959), Fries dichter en docent Nederlands
* Jan Kooistra (NSB-burgemeester), burgemeester
* Jeffrey Kooistra (1968), voetballer en voetbalcoach
* Maria Kooistra (1975), actrice
* Marten Kooistra (1997), Nederlands weg- en baanwielrenner
* Pieter Kooistra (1922–1998), kunstenaar
* Sjoerd Kooistra (1951–2010), horecaondernemer
* Werner Kooistra (1968), voetballer
* Wopkje Kooistra (1924–2017), Friese langeafstandschaatsster
* Wytze Kooistra (1982), Nederlands volleyballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kooistra en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Snelschaak

Snelschaak is een verzamelnaam voor verschillende varianten van schaken waarbij de spelers spelen onder een hogere tijdsdruk. In gewone ('klassieke') schaakwedstrijden heeft een deelnemer zestig minuten of meer bedenktijd; in rapidschaak varieert de bedenktijd tussen vijftien en zestig minuten; en bij de verschillende snelschaakvarianten varieert deze van tien tot een enkele minuut.

## Algemeen

Bij snelschaak gelden in het algemeen dezelfde regels als bij rapidschaak, met twee uitzonderingen:
* Een speler kan geen remise opeisen omdat de tegenstander alleen maar zetten doet om op tijd te winnen.
* Een speler kan de winst opeisen als zijn tegenstander een onreglementaire zet heeft gedaan en de speler zelf nog niet heeft gezet.
Het komt regelmatig voor dat, zeker in de zeer korte partijen, een onreglementaire zet onopgemerkt blijft. Men gaat bijvoorbeeld door het schaak heen. Als de tegenstander een zet doet, zonder de onreglementaire zet gemeld te hebben, gaat de partij gewoon verder. Het kan zelfs voorkomen dat beide partijen schaak staan. Men komt dan overeen wat de uitslag zal zijn: wit wint, zwart wint of het is remise. Er zijn vele variaties op de regels van snelschaak.
Aangezien snelschaken weinig tijd over laat om diep na te denken komt het op training en ervaring aan en komen sterkteverschillen doorgaans sterker tot uitdrukking. Het niveau van een snelschaakpartij is in het algemeen beduidend lager dan dat van een normale partij. Meestal geldt de regel: wie de minste blunders maakt wint.

## Blitzschaak

Bij blitzschaak heeft iedere speler volgens de internationale FIDE-standaarden tien minuten of minder om de wedstrijd te voltooien. Voor het FIDE Wereldkampioenschap Blitz heeft elke speler drie minuten plus twee extra seconden per zet.

## Bulletschaak

Bij bulletschaak heeft elke speler per partij niet meer dan één minuut of soms twee minuten bedenktijd. Deze vorm van snelschaak is makkelijker te spelen via een schaakcomputer; het voorkomt dat de schaakstukken door de snelle handbewegingen omvallen.

## Armageddon

Bij armageddon heeft elke partij een winnaar, omdat een remise geteld wordt als een overwinning van zwart. Ter compensatie heeft wit meer tijd op de klok, bijvoorbeeld zes minuten voor wit en vijf minuten voor zwart.

## Externe link

* Regels voor het schaakspel
* ↑ De internationale FIDE regels bij de Nederlandse Schaakbond. Gearchiveerd op 6 november 2024. Geraadpleegd op 29 december 2024.
* ↑ (en) Handbook. www.fide.com. Gearchiveerd op 9 juli 2018. Geraadpleegd op 29 december 2024.
* ↑ FIDE regels voor het WK in 2015. Gearchiveerd op 8 december 2017. Geraadpleegd op 29 december 2024.
* ↑ (en) Bullet Chess & Blitz Chess: What You Need to Know. The House of Staunton Blog (30 juni 2024). Gearchiveerd op 29 december 2024. Geraadpleegd op 29 december 2024.
* ↑ (en) Armageddon in Chess - Chess Terms. Chess.com. Gearchiveerd op 27 december 2024. Geraadpleegd op 29 december 2024.
# Fred Williamson

Fred Williamson (Gary (Indiana), 5 maart 1938) is een Amerikaans acteur en voormalig American footballspeler.
Williamson begon zijn footballcarrière aan de Northwestern University en speelde in 1960 professioneel voor de Pittsburgh Steelers in de NFL. Hierna speelde hij voor verschillende teams, waaronder Kansas City Chiefs en in het all-star team van de American Football League.
Hij begon zijn acteercarrière eind jaren zestig met gastrollen in verschillende televisieseries. In 1970 maakte hij zijn eerste optreden als filmacteur in de film MASH. Er volgden veel hoofd- en ondersteunende rollen in film en televisie. In de jaren tachtig speelde Williamson veel in Italiaanse films. Sinds het midden van de jaren '70 regisseerde hij actiefilms waarin hij zelf de hoofdrol speelt.

## Filmografie

* MASH (1970)
* Tell Me That You Love Me, Junie Moon (1970)
* Hammer (1972)
* The Legend of Nigger Charley (1972)
* The Soul of Nigger Charley (1973)
* Black Caesar (1973)
* Hell Up in Harlem (1973)
* That Man Bolt (1973)
* Three the Hard Way (1974)
* Black Eye (1974)
* Crazy Joe (1974)
* Three Tough Guys (1974)
* Bucktown (1975)
* Take a Hard Ride (1975)
* Boss Nigger (1975)
* Mean Johnny Barrows (1976)
* Adiós Amigo (1976)
* Death Journey (1976)
* Joshua (1976)
* No Way Back (1976)
* Mr. Mean (1977)
* The Inglorious Bastards (1978)
* Blind Rage (1978)
* Fist of Fear, Touch of Death (1980)
* The New Barbarians (1982)
* 1990: The Bronx Warriors (1982)
* One Down, Two to Go (1982)
* The Last Fight (1983)
* Vigilante (1983)
* Warrior of the Lost World (1983)
* The Big Score (1983)
* Deadly Impact (1984)
* Warriors of the Year 2072 (1984)
* White Fire (1985)
* Foxtrap (1986)
* The Messenger (1986)
* The Black Cobra (1987)
* Delta Force Commando (1988)
* Black Cobra 2 (1989)
* The Kill Reflex (1990)
* Delta Force Commando II: Priority Red One (1990)
* Black Cobra 3 (1990)
* Black Cobra 4 (1991)
* Steele's Law (1991)
* Three Days to a Kill (1992)
* South Beach (1993)
* From Dusk Till Dawn (1996)
* Original Gangstas (1996)
* Night Vision (1997)
* Ride (1998)
* Children of the Corn V: Fields of Terror (1998)
* Whatever It Takes (1998)
* Active Stealth (2000)
* Carmen: A Hip Hopera (2001)
* Down 'n Dirty (2001)
* Starsky & Hutch (2004)
* Spaced Out (2006)
* Zombie Apocalypse: Redemption (2010)
* Last Ounce of Courage (2012)