OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hogere Textielschool (Tilburg)

De Hogere Textielschool Tilburg was een ambachtsschool voor middelbaar onderwijs opgericht begin jaren '30 van de 20e eeuw en sinds 1951 voor hoger onderwijs in Tilburg in de Nederlandse provincie Brabant.
Tilburg kende sinds 1877 een weefschool. In 1901 werd de Vereeniging Ambachts- en Industrieschool voor Tilburg en omstreken opgericht, waar de textielschool onder viel. Op 1 oktober 1904 vond de feestelijke opening plaats van een school met daarbij een textielschool. Deze school had zowel opleiding op lager als op middelbaar niveau.
In 1929 werd de textielschool zelfstandig en in 1932 formeel opgericht. De opleiding leidde op tot textielvakman op een breed niveau in alle textielvakken. Ook was er een nop- en stopcursus voor meisjes. Na de Tweede Wereldoorlog werd de Lagere Textielschool afgescheiden. Deze zou in 1968 met de invoering van de Mammoetwet overgaan naar de lts.
Op 10 juli 1951 werd de Middelbare Textielschool opgewaardeerd tot Hogere Textielschool. De opleiding werd verlengd van twee jaar naar vier jaar. Lang zou deze school niet bestaan: door het teruglopen van de textielindustrie nam de behoefte aan specifiek hiervoor opgeleid hogere arbeiders af. In ging 1966 de school op in de Hogeschool 's-Hertogenbosch (tegenwoordig Avans Hogeschool).
# Kasteel van de graven van Herbeumont

Het Kasteel van de graven van Herbeumont is een kasteelruïne in het dorpje Herbeumont aan de rivier de Semois in provincie Luxemburg. De ruïne staat boven op steile heuvel van leisteen. De ruïnes zijn in 2010 gerenoveerd.
In 1200 kwam Herbeumont, via huwelijk, in bezit van de familie Walcourt-Rochefort. Tot dan maakte Herbeumont deel uit van de heerlijkheid Orgeo. Na twee generaties kwam Herbeumont in bezit van Jehan de Rochefort. In 1268 werd Herbeumont een zelfstandige heerlijkheid en bouwde Jehan er een kasteel om als zetel van zijn macht te dienen. De oorspronkelijke middeleeuwse burcht werd opgetrokken naar het model van Filips II van Frankrijk: een trapeziumvormig plan met zeven hoektorens, waaronder de machtige donjon verbonden door courtines met een grote binnenplaats.
In de 16de eeuw was het kasteel toe aan dringende aanpassingswerken wegens de ontwikkelingen in artillerie: een bedding voor de kanonnen, meer beschutte torens en hoekpaviljoenen. Vanaf 1545 werd Herbeumont geïntegreerd bij de Terres wallonnes, de westelijke satelliet van de Keizerlijke vorstendommen. Op dat ogenblik kreeg de burcht de rol toebedeeld van grensbuffer tussen het Heilige Roomse Rijk en het koninkrijk Frankrijk.
In 1558 werd de burcht voor de eerste keer belegerd door de Franse troepen onder leiding van de Hertog van Nevers. Gedurende de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) werd de burcht meermaals vernield. Op 21 augustus 1657 namen de troepen van maarschalk de la Ferté de burcht in en staken deze in brand.
Vier grote families volgde elkaar op in de heerlijkheid Herbeumont: de familie Orjo (1268-1420), de families La Marck-Rochefort (1420-1544), Stolberg (1544-1574) en Löwenstein (1574-1796).
Het kasteel controleerde de vallei van de Semois en staat op een driesprong van twee wegen uit Frankrijk richting Neufchâteau. Een route vertrekt van Sedan en loopt via Bouillon en de doorwaadbare plaats Manhelles; de andere weg komt van Carignan (voorheen Yvois) via de doorwaadbare plaats van le gué du Moulin.
Sedert 1993 is de archeologische site opgenomen in de lijst van het Uitzonderlijk Erfgoed van Wallonië.
# Miguel Syjuco

Miguel Syjuco (Manilla, 17 november 1976) is een Filipijns auteur. Met zijn internationaal succesvolle debuutroman Ilustrado won hij diverse prijzen, waaronder de Man Asian Literary Prize van 2008.

## Biografie

Syjuco is de zoon van een Filipijnse politicus Augusto Syjuco jr., een lid van het Filipijns Huis van Afgevaardigden. Na zijn middelbareschoolopleiding aan de Cebu International School studeerde hij Engelse literatuur. In 2000 behaalde hij zijn Bachelor-diploma aan de Ateneo de Manila University, vier jaar later volgde een Masters-diploma aan de Columbia University en sindsdien is hij bezig met zijn PhD aan de University of Adelaide.
In 2010 verscheen zijn eerste roman Ilustrado. Het boek gaat over de jonge schrijver Miguel Syjuco, die op zoek gaat naar de ware toedracht van zijn schijnbaar aan zelfmoord overleden leermeester Crispin Salvador. Voor de zoektocht keert hij terug naar de Filipijnen en gaandeweg wordt op satirische wijze de chaos en het geweld dat inherent is aan politiek in de Filipijnen beschreven. Het boek won al voor de publicatie diverse prijzen. Zo won het in 2008, een Palanca Award, de meest prestigieuze Filipijnse boekenprijs, en de Man Asian Literary Prize. Later in 2010 won het nog de QWF Paragraphe Hugh MacLennan Prize in de categorie fictie. Ook was het boek finalist in de Grand Prize du Livre de Montreal.
Eind 2010 werd Ilustrado ook gepubliceerd in het Spaans, Zweeds en Nederlands.

## Referenties en noten

* ↑ Profiel Augusto Syjuco jr., Website Filipijns Huis van Afgevaardigden
# Coitus reservatus

Coitus reservatus is Latijn voor geslachtsgemeenschap waarbij de man bewust niet ejaculeert. Het kan een vorm zijn van anticonceptie of als een seksuele handeling worden beoefend. De Amerikaanse gynaecologe Alice Bunker Stockham bedacht hiervoor de term karezza, afgeleid van het Italiaanse "carezza", dat liefkozen of strelen betekent.
De schrijver Aldous Huxley beschreef het als een “intiem in elkaar zijn, met tedere bewegingen die niet mogen leiden tot een orgasme”. Het conventionele orgasme als climax blijft uit. Juist de “voortdurende orgastische staat” wordt beleefd. De partners houden zo een langduriger intens seksueel genot en gevoel van genegenheid. Door de zelfbeheersing van de man zal de vrouw mogelijk ook langer van het seksuele contact – en haar orgasme – kunnen genieten.
Coitus reservatus is niet hetzelfde als coitus interruptus. Daarbij vindt de ejaculatie weliswaar niet in de vagina, maar wel daarbuiten plaats.

## Principe en techniek

Het orgasme is hierbij niet het doel. Het hoogtepunt is het gehele seksuele spel met een intensiviteit waarin beiden kunnen opgaan. Het basisprincipe is de hoeveelheid stimulatie zo te regelen dat de man controle over zijn orgasme behoudt. De staat van opwinding moet blijven gehandhaafd.
Als de penis in de vagina is ingebracht wordt deze niet meer of weinig bewogen. Voelt de man een orgasme opkomen, dan kan hij deze tegengaan door het aanspannen van de musculus pubococcygeus in combinatie met een rustige buikademhaling. De vrouw kan – in tegenstelling tot wat zij zou doen bij pompoir – haar vaginale spieren even ontspannen. In plaats van een eruptieve zaadlozing zal het lichaam een warme en zachte tinteling ervaren. Na enige oefening kan men dit gevoel behouden gedurende het gehele seksuele spel. Volgens seksuoloog Max Marcuse is Karezza een “liefdeskunstvaardigheid” die personen een ongewoon gevoel van geluk en genoegen brengt.
# Sebilian

Het Sebilian (of Sébilien, ook: Esnacultuur) is een prehistorische archeologische cultuur in Egypte uit de periode 13.000-10.000 v.Chr.

## Locatie

De cultuur werd benoemd door de Franse archeoloog Edmond Vignard naar aanleiding van vondsten bij het dorp Izbat as Sibil Qibli nabij Kom Ombo nabij de Nijl, gedaan vanaf 1919 tot in de jaren 1920.
Negen andere locaties werden door A. Marks gevonden in het gebied van de Wadi Halfa, en drie door Wendorf op ongeveer 10 km van Aboe Simbel. Alle vondsten bevonden zich nabij de Nijl, van Wadi Halfa tot Qina.

## Datering

De cultuur werd door Edmond Vignard in de periode 13.000-10.000 v.Chr. gedateerd. Datering door middel van stratigrafie plaatst de vondsten in een periode van 15.000 - 10.500 v.Chr., hoewel het begin van de cultuur later als omstreeks 13.000 v.Chr werd bevestigd.
Het Sébilien werd geplaatst deels overlappend met het Ballanan-Silsilian (14.000 to 13.000 v.Chr.), en het Sebekian dat rond 12.000 v.Chr. of misschien vroeger plaatsvond.

## Kenmerken

Stenen werktuigen werden gevonden op de 3-5 m hoge rivierterrassen langs de Nijl. De vondsten laten een technische ontwikkeling in drie fasen zien:
* Sebillian I - met een techniek typerend voor de dioriet-gebaseerde Nubisch Levalloistechniek. Slechts weinig kerfresten zijn aanwezig.
* Sebillian II en III werktuigen werden gemaakt met een techniek typerend voor een microlietindustrie, waarbij het gebruikte materiaal veranderde naar vuursteen. Een veel groter aantal microburijnen werd gevonden.
De industrie werd later geherdefinieerd op basis van de classificatie Sebillian I, beschreven als grof vervaardigd, mogelijk gemaakt om te voldoen in de incidentele behoeften van groepen die zich met jacht bezighielden.
De restanten van voedingsmiddelen, met name vis en in veel mindere mate krokodil en schildpad, zijn van een soort te verwachten van een semi-sedentaire bevolking nabij de rivier de Nijl.
# Station La Rochefoucauld

Station La Rochefoucauld is een spoorwegstation in de Franse gemeente La Rochefoucauld-en-Angoumois.
# Twee meisjes

Twee meisjes is een nummer van Raymond van het Groenewoud uit 1995, afkomstig van zijn album Ik ben God niet.

## Het lied

Het nummer is een kalm, rustig liedje over twee meisjes aan een strand die "dromen van een prins". Van het Groenewoud schreef het lied na een warme siësta op een strandje bij het Lago Maggiore. Hij bedacht ineens de melodie en wilde deze niet meer vergeten. Daarom herhaalde hij ze in zijn hoofd tot hij ze op zijn hotelkamer kon noteren.
Het lied heeft de traditionele Tin Pan Alleyvorm: een chorus van 32 maten volgens het schema AABA en geen refrein. Na een kort voorspel op de piano valt Van het Groenewoud in, eerst alleen begeleid door de basgitaar. Dan wordt het couplet afgebroken door nog een voorspel door de volledige band, waarna het couplet opnieuw begint. Hierna wordt het chorus herhaald met alleen de begeleiding. Daarop volgt nog een herhaling, nu met een vervormde gitaarsolo.

## Receptie

Twee meisjes is een van Van het Groenewouds populairste liedjes. In de traditionele 100 op 1-verkiezingen op de Belgische radiozender Radio 1, waarbij luisteraars kunnen meestemmen, stond het van 2008 tot 2011 en in 2013 op nummer één als "Beste Belgische lied".
Het werd ook gebruikt als titel van een boek uit 2008 met alle liedjesteksten van Van het Groenewoud.
Kleinkunstkenner Vic van de Reijt nam het nummer op in zijn compilatie Surivlaams. Hij roemde het lied met een vergelijking: "Meisjes was al zo mooi, maar met Twee meisjes wist Raymond zichzelf te overtreffen." Ook sprak Van de Reijt zich lovend uit over "de combinatie van het kristalheldere pianospel aan het begin van de plaat met het dreigende gitaargeweld in het outro."

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 |
| Twee meisjes | 1453 | 1633 | 1700 | 1719 | 1885 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2010 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* ↑ Raymond! - Documentairereeks van VRT uitgezonden op Eén - aflevering 3 - 27 februari 2020
* ↑ 'Twee meisjes' verkozen als beste Belgische lied. De Morgen (28 november 2010). Geraadpleegd op 13 april 2017.
* ↑ VAN HET GROENEWOUD, Raymond, "Twee meisjes: alle liedteksten", Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam 2008, blz. 175, 318
* ↑ Vic van de Reijt, Surivlaams! 60 Nederlandstalige tophits uit België en Suriname. Q two Entertainment, 2008: nr. 6
# Marek Konwa

Marek Konwa (11 maart 1990) is een Pools wielrenner. Hij vertegenwoordigde in het mountainbiken zijn land op de Olympische Zomerspelen van 2012, hij werd er 16de op 3.34 van winnaar Kulhavý.

## Loopbaan
### Jeugd

Bij de jeugd werd Konwa gezien als een van de grootste talenten die zijn land rijk was, zowel in het veldrijden als in het mountainbiken. Na verschillende nationale titels te hebben behaald bij de nieuwelingen maakte hij vanaf het veldritseizoen 2006-2007 de overstap naar de junioren. Hij won er meteen het nationaal kampioenschap, en eindigde hij 5de op het EK en 9de op het WK. Later in 2007 werd hij 10 op zowel het WK, als het WK mountainbike, en won hij ook nog de Koppenbergcross en de Cyclocross Gieten. Ook in 2008 haalde hij de top-10 op het EK MTB.
Hij brak echter internationaal pas echt door bij de beloftencategorie. Zo werd hij in 2009 5de op zowel het EK, als het WK. Begin Januari 2010 werd hij tijdens het WK Veldrijden aanvankelijk 5de. Maar nadat later bleek dat zijn landgenoten Paweł Szczepaniak en Kacper Szczepaniak doping hadden gebruikt werd hij uiteindelijk toch 3de. In 2011 nam hij tijdens het WK MTB het zilver, hij eindigde op net geen 2 minuten van het goud.

### Eerste profjaren

Vanaf 1 januari 2012 kwam hij als prof uit voor het Nederlandse Mountainbike team van Bart Brentjens.
Hij won in zijn eerste jaar verscheidene MTB wedstrijden, en zowel in het mountainbiken als in het veldrijden werd hij Pools kampioen.

## Palmares
### Veldrijden
#### Overwinningen

| Seizoen | Wereldbeker | TOI TOI | WK | EK | PK | Overige | Aantal zeges |
| 2011-2012 | | | NVT | NVT | NVT | Gościęcin | 1 |
| 2012-2013 | | | DNS | NVT | 1 | Gościęcin | 2 |
| 2013-2014 | | | DNS | NVT | 1 | | 1 |
| 2014-2015 | | | 37e | NVT | 1 | | 1 |
| 2015-2016 | | | DNS | DNS | 1 | | 1 |
| 2016-2017 | | | 25e | DNS | 1 | | 1 |
| 2017-2018 | | Milovice | DNS | 25e | 1 | Poprad | 3 |
| 2018-2019 | | | DNS | 25e | 1 | | 0 |
| 2019-2020 | | | DNS | DNS | 1 | | 1 |
| 2020-2021 | | Kolin | 36e | DNS | 1 | Gosciecin | 2 |
| 2021-2022 | | Hlinsko | DNS | DNS | 1 | München, Gosciecin, Stadl-Paura | 5 |
| 2022-2023 | | Rymarov | 17e | DNS | 1 | Mikolow, Samorin (I), Gosciecin | 5 |
| 2023-2024 | | Rymarov eindklassement | - | DNS | 1 | Trnava, Salvirola, Samorin (I en II), Ziar Nad Hronom, Gosciecin, Zielona Góra | 9 |
| 2024-2025 | | Mladá Boleslav, Uničov | | | 1 | Bad Salzdetfurth (II), Levoca - Uloza, Trnava, Topolcianky (II), Podbrezova, Gosciecin, Zielona Góra | 10 |
| Totaal | 0 | 7 | 0 | 0 | 13 | 24 | 44 |

### Mountainbike

| Seizoen | OS | WK | EK | PK | overige | Totaal aantal zeges |
| 2012 | 16e | NVT | NVT | 1 | Bitlis, Jelenia Góra, Kutná Hora, Nevsehir, Istanbul | 6 |
| 2013 | NVT | 14e | DNS | 1 | Premantura, Jelenia Góra | 3 |
| 2014 | NVT | 33e | 14e | 1 | | 1 |
| 2015 | NVT | 29e | DNS | 1 | Jelenia Góra, Istanbul | 3 |

### Jeugd

* Pools kampioenschap, veldrijden: 2005 en 2006 (nieuwelingen), 2007 (junioren), 2011 en 2012 (beloften)
* Pools kampioenschap, mountainbike: 2005 en 2006 (nieuwelingen), 2008 (junioren), 2009, 2010 en 2011 (beloften)
# Jokneam

Jokneam (Hebreeuws: יקנעם עילית), ook Jokneam Illit genoemd, is een stad in het district Noord in Israël. De stad ligt aan een zuidoostelijke uitloper van het Karmelgebergte aan de rand van de Vlakte van Jizreël, op 21 kilometer van Haifa en 80 kilometer van Tel Aviv. In 2015 telde de stad 21.383 inwoners. Jokneam heeft de status van een ontwikkelingsstad.

## Geschiedenis

Nederlandse Joden kochten hier land in 1935. Begin maart in de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 bezette een "intelligence unit" van de Hagana de Arabische tweelingdorpjes Qira en Qamoen, waartussen de "Nederlandse" nederzetting was gesticht. Het grondgebied ervan werd bij de nederzetting getrokken. Op aandringen van Josef Weitz van het Joods Nationaal Fonds werden de dorpjes etnisch gezuiverd. De nabijgelegen kibboets Hazorea kreeg ook een deel van de gronden toebedeeld. Vlakbij stroomt een zuiver riviertje, door de Arabieren Muqata genoemd en door de Israëliërs "rivier van de vrede".
Jokneam werd gesticht in 1950 en werd officieel een stad in 2007. Sinds in 1989 de nieuwe burgemeester Simon Alfassi werd verkozen, veranderde de economische structuur van Jokneam. Voordien was de lokale economie sterk afhankelijk van twee grote fabrieken. Vanaf 1989 ontstond er een meer verspreid cluster van kleine hightechbedrijven. Naarmate het aantal bedrijven toenam begon Jokneam een aantrekkingskracht uit te oefenen op jonge ondernemers die een suburbane leefomgeving prefereerden boven de regio Tel Aviv. Het gemeentelijk beleid is gericht op woningbouw in lage dichtheden met ruime woningen, waardoor het landschap behouden blijft.
Sinds 2016 is de stad aangesloten op de spoorlijn van Haifa naar Beet She'an.
* ↑ The Ethnic Cleansing of Palestine, Ilan Pappe, Oneworld Publ. Lmd., Oxford, 2006, p.79-80
# Albert d'Udekem d'Acoz

Baron Jacques Albert Bernard Joseph Ghislain d'Udekem d'Acoz (Leuven, 5 april 1828 – Drongen, 17 juni 1900) was een Belgisch edelman. Hij was de betovergrootvader van koningin Mathilde en zanger Art Sullivan.

## Biografie

Albert d'Udekem d'Acoz was een telg uit de familie D'Udekem d'Acoz. Hij was de oudste van zeven kinderen van baron Gérard d'Udekem (1785-1866) en Justine de Posson de Wanfercée (1799-1884). Hij erfde de baronstitel van zijn vader en verkreeg in 1886 toelating om, samen met zijn broer Louis, d'Acoz aan zijn familienaam toe te voegen.
Hij trouwde in 1860 in Gent met Alice de Kerchove (1838-1877), dochter van Frédéric de Kerchove, gemeenteraadslid van Bellem en senator. Ze bewoonden het Kasteel Mariahove in Bellem en kregen tien kinderen, van wie zes de volwassen leeftijd bereikten.
* baron Maximilien d'Udekem d'Acoz (1861-1921), trouwde in 1884 in Gent met jkvr. Angelique van Eyll (1863-1935), overgrootouders van koningin Mathilde. Ze kregen een zoon en twee dochters.
* Marguerite d'Udekem d'Acoz (1862-1864)
* Louise d'Udekem d'Acoz (1864-1966), trouwde in 1884 in Gent met Erard Pigault de Beaupré (1855-1932), pauselijk graaf. Ze kregen twee zoons en drie dochters, met afstammelingen tot heden.
* Paul d'Udekem d'Acoz (1865-1952), baron (1924), trouwde in 1890 in Gent met burggravin Madeleine de Nieulant et de Pottelsberghe (1868-1938). Ze kregen vijf zoons en een dochter, met afstammelingen tot heden.
* Henri d'Udekem d'Acoz (1870-1915), trouwde in 1903 in Brugge met Cécile van Outryve d'Ydewalle (1879-1925), dochter van ridder Eugène van Outryve d'Ydewalle, burgemeester van Ruddervoorde, provincieraadslid van West-Vlaanderen en volksvertegenwoordiger, maar zonder nakomelingen. Hij verdween op 25 mei 1915 op mysterieuze wijze.
* Eugénie d'Udekem d'Acoz (1867-1867)
* Auguste d'Udekem d'Acoz (1868-1868)
* Madeleine d'Udekem d'Acoz (1872-1872)
* Xavier d'Udekem d'Acoz (1873-1963), trouwde met Madeleine Verhaeghe de Naeyer (1880-1958), maar zonder nakomelingen.
* Jacques d'Udekem d'Acoz (1876-1967), trouwde in 1932 in Gent met Juliette Lefèvre Mansard de Sagonne (1896-1988), maar zonder nakomelingen.
Hij was een schoonbroer Emmanuel Neeffs, historicus en burgemeester van Bonheiden, Edgard de Kerchove d'Ousselghem, burgemeester van Bellem en Landegem, provincieraadslid van Oost-Vlaanderen en senator, Robert de Kerchove, stichter en eerste abt van de Abdij van Keizersberg, en baron Raymond de Kerchove d'Exaerde, burgemeester van Woubrechtegem en provincieraadslid en gouverneur van Oost-Vlaanderen.
Hij was provincieraadslid van Brabant.
# Tenggarong

Tenggarong is een Indonesisch onderdistrict in de provincie Oost-Kalimantan op het eiland Borneo.
# Murexsul charcoti

Murexsul charcoti is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Houart.
# Remi Van der Vaeren

Remi Joseph Van der Vaeren (Elsene, 26 februari 1882 - Leuven, 13 december 1956) was een Belgisch politicus voor het Katholiek Verbond van België.

## Levensloop

Van der Vaeren was brouwingenieur. Na het overlijden van Auguste de Becker kwam hij in het bezit van Brasserie Breda.
Daarnaast was hij ook politiek actief. Omstreeks 1925 was hij schepen van publieke werken te Leuven. In 1927 volgde hij Ferdinand Smolders op als burgemeester van deze stad, een functie die hij uitoefende tot 1932, waarna hij werd opgevolgd door Raoul Claes. In 1939 bekwam hij opnieuw de burgemeesterssjerp. Toen de Duitse troepen tijdens de Achttiendaagse Veldtocht (Tweede Wereldoorlog) Leuven naderden, vluchtte Van der Vaeren (evenals verschillende schepenen en voorname ambtenaren, tal van professoren en nagenoeg de voltallige politiestaf) de stad uit. Hij werd nadien niet in zijn functie hersteld en zijn taken werden overgenomen door oorlogsburgemeester Richard Bruynoghe. Na de bevrijding nam Van der Vaeren het burgemeestersambt opnieuw op, een functie die hij ditmaal uitoefende tot de gemeenteraadsverkiezingen van 24 november 1946. Hij werd hij in deze hoedanigheid opgevolgd door Alfons Smets.
Bij zijn overlijden zetelde hij nog in de raden van bestuur van brouwerijen en aanverwante bedrijven. Hij was gehuwd en vader van acht kinderen, vijf dochters en drie zonen. Hij kreeg een laatste rustplaats op de begraafplaats van de Abdij van Vlierbeek. In (vermoedelijk) 1932 werd door Jan Hodru een staatsieportret vervaardigd dat zich tot 1946 in de portretgalerij van het Leuvense stadhuis bevond. Later werd het vervangen door een exemplaar dat door zijn dochter Marie-Thérèse was gemaakt. Ook werd er te Leuven een straat naar hem vernoemd, met name de Remi Vandervaerenlaan. Deze is gelegen aan de achterzijde van de sportvelden van het Koninklijk Atheneum Redingenhof Leuven.
* ↑ Verordening houdende schorsing van de werkzaamheden der gemeenteraden van 11 april 1941 (p.254), Het Juristenblad, 25 april 1941
* ↑ Overlijdensbericht Remi Van der Vaeren, Delcampe
* 1 2 Leven in de brouwerij, Provincie Vlaams-Brabant
* ↑ Duitse bezetting, Abdij van Vlierbeek
* ↑ DECAT Frank & DE VOS Luc, België in de Tweede Wereldoorlog: Mei 1940, van Albertkanaal tot Leie (p.71), Uitgeverij Peckmans, Kapellen (1990)
* ↑ ROSVELDS Marcel, Fiche Remi van der Vaeren, Find a Grave
* ↑ Burgemeester Remi Van der Vaeren, Erfgoed Plus
* ↑ Burgemeester Remi Van der Vaeren, Erfgoed Plus
* ↑ Ligging Remi Vandervaerenlaan
# Vlag van Rien

De vlag van Rien is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Rien, in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân. De vlag werd in 1999 aangenomen en in 2001 geregistreerd. Het ontwerp van de vlag is van de hand van J.C. Terluin en R.J. Broersma.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Vijf lengtebanen groen, wit, groen, wit en groen; een gele broekingsdriehoek met de punt op 11/15 vlaglengte en naar de broekzijde verlengd met 1/3 vlaglengte, het geel belegd met een groene broekingsdriehoek met de punt op 6/15 vlaglengte, deze driehoek belegd met een gele korenschoof van 1/2 vlaghoogte.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Groen veld: staat voor de ligging van het dorp op het oorspronkelijk bedijkte eiland van Oosterend.
* Keper: symbool voor de Riensterzijl, een voormalige sluis bij het dorp.
* Korenschoof: afkomstig van het wapen van de familie Rheen, naamgever van het dorp.
* Witte banen: verwijzen naar de zilveren stukken uit het dorpswapen.