OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van Amsterdamse hoofdcommissarissen

Dit is een lijst van hoofdcommissarissen (vanaf 1993 korpschef) van de Amsterdamse politie.
| Ambtsperiode | Naam | Geboren | Overleden | Opmerking |
| 1852 - 1863 | Chr. de Bie | 1792 | 6 januari 1863 | Vanaf mei 1851 al als 'Commissaris aan het hoofdbureau van politie' |
| 1863 - 1878 | F. de Klopper | 7 november 1817 | 31 maart 1878 | |
| 1878 - 1894 | H.G. van Doesburgh | 13 maart 1836 | 14 december 1897 | Hoofd justitiële zaken |
| 1878 - 1895 | P.W. Steenkamp | 3 juni 1840 | 11 januari 1914 | Hoofd gemeentepolitie |
| 1895 - 1903 | J.A. Franken | 10 december 1860 | 24 september 1927 | |
| 1903 - 1913 | H.S. Hordijk | 22 maart 1862 | 25 maart 1930 | |
| 1914 - 1919 | Th.M. Roest van Limburg | 29 april 1865 | 1 april 1935 | |
| 1919 - 1929 | A.J. Marcusse | 14 augustus 1868 | 9 januari 1933 | |
| 1929 - 1941 | H.J. Versteeg | 5 maart 1878 | 29 april 1954 | Vader (Hendrik Johan Versteeg sr.) was hoofdcommissaris in Den Haag. |
| 1941 - 1942 | S. Tulp | 29 maart 1891 | 22 oktober 1942 | |
| 1942 | C. Bakker | 27 februari 1877 | 15 juli 1949 | Waarnemend hoofdcommissaris |
| 1943 | J.C. Krenning | 1 oktober 1895 | 20 mei 1975 | Waarnemend hoofdcommissaris |
| 1943 | J. Feitsma | 22 januari 1884 | 9 februari 1945 | Naast procureur-generaal ook gedurende één maand waarnemend politiepresident. |
| 1943 | E.J. Voûte | 17 september 1887 | 18 juni 1950 | Waarnemend politiepresident |
| 1943 - 1945 | H.A. van Hilten | 5 november 1896 | 1967 | Politiepresident |
| 1945 | H.J. Versteeg | (zie boven) | (zie boven) | Teruggekomen 5 mei 1945 hoewel de regering in Londen W.H. Schreuder wilde benoemen. |
| 1945 - 1946 | K.H. Broekhoff | 26 april 1886 | 10 april 1946 | Binnen een week ernstig ziek geworden. Tijdens die ziekte heeft J.L. Posthuma diens functie waargenomen. |
| 1946 - 1956 | H.A.J.G. Kaasjager | 11 juni 1891 | 19 november 1966 | |
| 1956 - 1966 | H.J. van der Molen | 4 juni 1911 | 21 juni 2005 | |
| 1966 - 1974 | P.A. Jong | 25 oktober 1914 | 11 juni 2010 | |
| 1974 - 1980 | Th.C.J. Sanders | 30 juni 1920 | 21 mei 2008 | |
| 1980 - 1987 | J. Valken | 4 maart 1926 | 11 november 2018 | |
| 1987 - 1997 | E.E. Nordholt | 11 april 1939 | | |
| 1997 - 2004 | J. Kuiper | 15 december 1944 | 21 februari 2011 | Ook Joop van Riessen verkreeg als tweede man naast Kuiper de rang van hoofdcommissaris |
| 2004 - 2011 | B.J.A.M. Welten | 25 februari 1955 | | |
| 2011 - 2019 | P.J. Aalbersberg | 27 juni 1959 | | |
| 2019 - 2024 | F. Paauw | 10 november 1958 | | Was voor zijn benoeming sedert 2010 hoofdcommissaris in Rotterdam |
| 2024 - heden | P. Holla | 1962 | | |
# Alfred Vansina

Alfred Vansina (Kessel-Lo, 9 juli 1926 – aldaar, 3 april 2018) was een Belgisch christendemocratisch politicus voor de CVP.

## Levensloop

Vansina, van opleiding technisch ingenieur, was lange tijd leraar, voordat hij voltijds politicus werd. Hij gaf onder andere les aan de Groep T Hogeschool en de Industriële Hogeschool te Leuven. Ook was hij van 1952 tot 1970 was hij raadgevend ingenieur bij de Katholieke Universiteit Leuven.
In 1956 werd hij lid van de Commissie van Openbare Onderstand (COO) van zijn geboortedorp, waarvan hij in 1959 voorzitter werd. In 1965 trad hij er toe tot de gemeenteraad en werd er onmiddellijk aangesteld als eerste schepen met de bevoegdheden Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening. Na de fusie van 1977 trad hij toe de gemeenteraad van Leuven en werd hij er aangesteld als burgemeester. Onder zijn bestuur werd de Grote Markt verkeersvrij gemaakt en werd de ondergrondse Ladeuzeparking en het Dijlepark aangelegd. Ook werd de restauratie van de Sint-Pieterskerk aangevat en vond de verzusteringen met het Nederlandse 's-Hertogenbosch, het Franse Rennes, het Poolse Krakau en het Duitse Lüdenscheid plaats. Eveneens tijdens zijn bestuur vond in 1985 het bezoek van paus Johannes Paulus II aan Leuven plaats. Daarnaast zetelde hij in de Brabantse en vervolgens Vlaams-Brabantse provincieraad. Daarvan was hij van 1971 tot 1994 ondervoorzitter, van 1981 tot 1994 CVP-fractievoorzitter en van 1994 tot 1999 voorzitter.
Vansina was gehuwd en had vier kinderen. Hij overleed in 2018 op 91-jarige leeftijd. Zijn afscheidplechtigdheid vond plaats in de Abdijkerk van Vlierbeek. Zijn laatste rustplaats kreeg hij op het kerkhof van de Abdij van Vlierbeek. In het Leuvense stadhuis bevindt zich zijn staatsieportret dat vervaardigd werd door Geroen De Bruycker. Zijn zoon Dirk is eveneens politiek actief.
* (en) Fiche Alfred Vansina, IMDb
* 1 2 3 Plaatsingslijst van het Archief Alfred Vansina, KADOC
* ↑ SMITZ Hannelore, Oud-burgemeester Alfred Vansina overleden, Het Nieuwsblad, 3 april 2018
* ↑ "Oud-burgemeester van Leuven Alfred Vansina was erg gedreven en kordaat, VRT NWS, 4 april 2018
* ↑ (fr) Décès de l'ancien bourgmestre de Louvain Alfred Vansina, RTBF, 4 april 2018
* ↑ Oud-burgemeester van Leuven Alfred Vansina op 91-jarige leeftijd overleden, De Morgen, 4 april 2018. Gearchiveerd op 4 april 2018.
* ↑ Oud-burgemeester van Leuven Alfred Vansina op 91-jarige leeftijd overleden, VRT NWS, 4 april 2018.
* ↑ Overvolle Abdijkerk voor begrafenis Alfred Vansina, Radio 2, 12 april 2018
* ↑ ROSVELDS Marcel, Fiche Alfred Vansina, Find a Grave, 12 januari 2021
* ↑ Burgemeester Alfred Vansina (1977-1994), Erfgoedplus
* ↑ DEPRYCKER Andreas, Dirk Vansina gaat als lijsttrekker van CD&V Leuven naar de verkiezingen, Leuven Actueel, 22 januari 2023
# Fernand Hermans

Fernand Eugène Paul Hermans (Diest, 24 juli 1911 - Veerle, 15 februari 2006) was een Belgisch advocaat, bestuurder van het NCMV en christendemocratisch politicus voor het Katholiek Verbond en later de CVP.

## Levensloop

Hermans promoveerde tot doctor in de rechten (1935) aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij vestigde zich als advocaat in Diest. Hij trouwde in 1937 en kreeg zes kinderen.
Tijdens de oorlog werd hij lid van het Verzet en politiek gevangene. Na de bevrijding werd hij actief in het Nationaal Christelijk Middenstandsverbond (NCMV). Van deze middenstandsorganisatie werd hij ondervoorzitter voor het gewest Leuven en van het provinciaal bestuur voor Brabant. Ook werd hij lid van de Hoge Raad van de Middenstand.
Op politiek vlak was hij lid van het hoofdbestuur van de CVP in het arrondissement Leuven. Daarnaast was hij van 1939 tot 1941 en van 1944 tot 1959 gemeenteraadslid te Diest. Na de oorlog trad hij toe tot het Diestse schepencollege. Van november 1944 tot december 1946 was hij burgemeester en vervolgens tot 1958 schepen. Tijdens zijn burgemeesterschap werd het Monument aan de Weerstand onthuld. Tevens werd hij in 1946 verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het kiesarrondissement Leuven. Een mandaat dat hij vervulde tot 1968.
Zijn uitvaartplechtigheid vond plaats in de Sint-Sulpitiuskerk te Diest.
* VAN MOLLE Paul, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Fiche Fernand Hermans, ODIS
* Fiche Archief Fernand Hermans, Archiefpunt
* 1 2 Overlijdensbericht Fernand Eugène Paul Hermans, inmemoriam.be
* ↑ Verordening houdende schorsing van de werkzaamheden der gemeenteraden van 11 april 1941 (p.254), Het Juristenblad, 25 april 1941
* ↑ Uitslagen der verkiezingen van 17 februari 1946, Kamer van Volksvertegenwoordigers
* ↑ Uitslagen der verkiezingen van 26 juni 1949, Kamer van Volksvertegenwoordigers
* ↑ (fr) Résultats des élections du 4 juin 1950, Kamer van Volksvertegenwoordigers
* ↑ Uitslagen der verkiezingen van 11 april 1954, Kamer van Volksvertegenwoordigers
* ↑ Uitslagen der verkiezingen van 1 juni 1958, Kamer van Volksvertegenwoordigers
* ↑ Uitslagen der verkiezingen van 26 maart 1961, Kamer van Volksvertegenwoordigers
* ↑ Uitslagen der verkiezingen van 23 mei 1965, Kamer van Volksvertegenwoordigers
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 2576 5827
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069573131
* Virtual International Authority File: 306161117
* WorldCat (via VIAF): 306161117
# Karl Sondershausen

Philipp Karl Christian Sondershausen (Weimar, 8 oktober 1792 – aldaar, 1 maart 1882) was een predikant, dichter, toneelschrijver en hoveling in Weimar. Hij werkte voor de opeenvolgende groothertogen van Saksen-Weimar-Eisenach Karel August, Karel Frederik en Karel Alexander.
Literair gesproken kende Weimar een Gouden tijdperk met Goethe, Schiller, Herder en andere tot Goethes dood in 1832, en na 1832, volgde het zogeheten Zilveren tijdperk der letteren.

## Levensloop

Sondershausen groeide op in Weimar, hoofdstad van het hertogdom, later groothertogdom Weimar. Op school speelde hij mee in stukken van Goethe en Schiller, zoals vaak gebeurde in Weimar.
In Jena studeerde hij aan de protestantse faculteit theologie. Dit werd onderbroken door de Zesde Coalitieoorlog tegen Napoleon. In 1813 werd Sondershausen vrijwilliger bij anti-Franse troepen; hij werd gewond in de Slag bij Leipzig (1813). Na zijn genezing keerde hij terug naar het front. Na de oorlog beëindigde hij de theologiestudies in Jena. Nog in Jena publiceerde hij een eerste bloemlezing van zijn gedichten. Onder de titel Proben aus meinen Tagebuche behaalde hij enige positieve recensies in Duitse literaire kranten (1817). Een volgende publicatie Stunden im Weinberge des Herrn (1818) kende geen succes.
Vanaf 1818 was Sondershausen aangesteld als lutheraans predikant aan de Petrus- en Pauluskerk in Weimar; dit was de hof- en stadsgemeente. Dit ambt gaf hij later op om hofmeester te worden bij de pagenschool van het groothertogelijk hof. Op deze wijze kwam hij in direct contact met Goethe, Friedrich von Matthison (1761-1831), Ernst Raupach (1784-1852), Adolf Müllner (1774-1829), Johann Friedrich Kind (1768-1843), Theodor Hell (1775-1856), alle literaire boegbeelden in het Gouden tijdperk van Weimar.
Zijn hofambt gaf de mogelijkheid zijn dramatische poëzie te publiceren. Zo verschenen er Die Befreiung Griechenlands; zwei dramatische Gedichte (1821); Aëdon; Der Hindu en Der neue Orpheus; drei dramatische Gedichte (1823) alsook Bernhard von Weimar. Romantisches Trauerspiel in fünf Acten (1825). Deze gedichten en toneelstuk hadden geen succes. Sondershausen liet voor decaden zijn pen rusten.
Hij geraakte bevorderd van hofmeester tot groothertogelijke raadsman.
In 1859 publiceerde hij Der Letzte aus Altweimar (1859). In dit boek schreef hij zijn memoires neer, alsook zeven kleine dramatische gedichten. In 1867 verscheen Mahomet II, een muzikaal-lyrisch dramastuk over Mehmet II die Constantinopel veroverde.
* ↑ (de) Meger, J. (1852). Meger's Konversationslexikon, das grosse Konversationslexikon für die gebildeten Stände, Zweite Abteilung - Neunter Band: Sidnen - Staël. Drud und Verlag des Bibliographischen Institutes, Hildburghausen, "Sondershausen", p. 658.
* ↑ (de) Brümmer, Franz (1892). Allgemeine Deutsche Biographie - 34. Band. Historische Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften und die Bayerischen Staatsbibliothek, München, "Sondershausen, Philipp Karl", p. 621-622.
* ↑ (de) Sondershausen, Philipp Karl Christian. Autorenlexikon. Thüringer Literaturrat e.V., Weimar.
# Het Gebouw (gebouw)

Het Gebouw was van 1898 tot 1997 een villa aan de ’s Gravelandseweg te Hilversum.
De villa, oorspronkelijk genaamd Villa Rolina Maria, is omstreeks 1898 gebouwd voor advocaat Wichers Wierdsma, die haar vernoemde naar zijn dochter. Architect was Jacques Gerard Briët. Het pand lijkt sterk op het gebouw Koninginneweg 2 te Hilversum dat van dezelfde architect is.
In 1916 kwam het echtpaar Mesdag-Roelants er wonen. Het huis werd op hun initiatief voorzien van een zolderkamer en een dakkapel naar ontwerp van architect Gerard Seppen. In 1921 kwamen er weer nieuwe bewoners: Willem Jacobus Wesling, een winkelier in Raleighfietsen en houder van een rijschool voor fietsers. Hij noemde de villa Josepha naar zijn echtgenote en liet het gebouw uitbreiden met een garage.

## Studio

In 1949 kwam er een volgende gebruiker. De Nederlandse Radio Unie (NRU) vestigde de Radio Nederland Wereldomroep in het pand. Het werd daarvoor door Brink & Van den Broek omgebouwd tot kantoor zodat de woonbestemming verloren ging.
In 1968 betrok het Gemeenschappelijk Administratiekantoor (GAK) het gebouw. Na 1984 verwierf het nationale bekendheid als Het Gebouw vanwaar uit het gelijknamige radioprogramma van de VPRO live werd uitgezonden. Die uitzendingen gingen tot 1993 door. Het gebouw werd daarna gesloopt en ter plekke verrees in 1997/1998 een kantoorgebouw van de Rabobank.
* De 's Gravelandseweg en zijn bewoners van Uitgeverij Verloren in Hilversum, gebaseerd op gegevens verzameld door Wim Ireneo Engel (1921-2005)
* Foto van Het Gebouw
# Steffi Mercie

Steffi Mercie (24 december 2002) is een Belgische socialmediapersoonlijkheid. Ze verwierf bekendheid door filmpjes over zichzelf te posten op de social media app TikTok.

## Carrière

Nadat ze bekendheid verwierf met haar account op TikTok was Mercie in 2019 voor het eerst op het televisiescherm te zien in Wakandy, een serie gericht op kinderen die in het teken stond van Andy Peelman. Later dat jaar kreeg ze een rol in de televisieserie Vloglab. Hier speelt ze een fictieve versie van zichzelf naast andere bekende TikTokers.
In 2021 werd ze gecast voor de rol van Angel in de film Bittersweet Sixteen. Dit is een film geregisseerd door Jan Verheyen samen met zijn dochter, Anna Verheyen. In 2022 had Mercie een nieuwe filmrol te pakken, ze zal de rol van Cleo spelen in de Vlaamse horrorfilm FOMO. In 2024 kreeg ze ook een rol te pakken in de telenovelle Milo als Emily Duchateau.
# Nordleda

Nordleda is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente maakt deel uit van de Samtgemeinde Land Hadeln in het Landkreis Cuxhaven. Nordleda telt 1.045 inwoners.
Het dorp is genoemd naar een waterloop Lee, en wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde uit 1312. De dorpskerk, gewijd aan Nicolaas, is echter zeker 100 jaar ouder. Het bouwwerk, grotendeels gebouwd met veldkeien, dateert van rond 1200.
In en rondom het dorp staan enige monumentale boerderijen in de ook in het Alte Land gebruikelijke vakwerkstijl.
Nordleda is voor het overige een tamelijk afgelegen, grotendeels nog agrarisch getint plattelandsdorp. Wel loopt er een toeristische fietsroute doorheen.
* Gemeinsame Normdatei: 16179510-9
* Virtual International Authority File: 181683023
* WorldCat (via VIAF): 181683023
# Keizersgracht (Eindhoven)

De Keizersgracht is een straat in Eindhoven. Op de plek van de Keizersgracht lag vroeger een van de stadsgrachten rondom de stad, onderdeel van de stadsomwalling van Eindhoven. De straat is genoemd naar de Eindhovenaar Driek van Mierlo, die keizer van het schuttersgilde was en die in deze straat woonde.

## Geschiedenis

Op de kadastrale kaart van 25 oktober 1886 wordt de Keizersgracht aangeduid als "Wal genaamd Keizersgracht". Voordat de stadsgracht in 1928-1929 werd gedempt, stond er langs de gracht een rij bomen en boden bruggetjes toegang tot de huizen. Aan de Keizersgracht staan en stonden markante panden. Een aantal van die oude panden zijn vandaag de dag nog steeds in het straatbeeld te herkennen. Sommige daarvan hebben een monumentale status.
Op de plaats van het parkeerterrein aan de Keizersgracht stond sinds 1887 het pand Fens, dat lang als riante villa in gebruik is geweest. In 1968 is deze villa afgebroken. De bedoeling was om er een verbindingsstraat te maken van de Hooghuisstraat naar de Kleine Berg, maar van dit plan heeft men afgezien.
Op de kruising van de Grote Berg met de Keizersgracht stond het eerste verkeerslicht van Nederland met drie lampen. Het verkeerslicht werd in 1929 geplaatst en in 1932 in gebruik genomen.

## Herinrichting

Aangezien het doel van de gemeente is om de gehele binnenstad in 2025 autoluw te maken, is onder andere de Keizersgracht heringericht. Het aantal rijbanen is teruggebracht van twee naar één. Op de vrijgekomen ruimte is extra groen en er zijn nu meer oversteekplaatsen voor voetgangers.
* ↑ J. Spoorenberg (1980). Eindhoven in oude ansichten deel 2. Uitgeverij Europese Bibliotheek. ISBN 9789028817616. Gearchiveerd op 9 mei 2022. Geraadpleegd op 9 mei 2022.
* 1 2 Keizersgracht, Grote Berg, Kleine Berg: aan de Eindhovense grachten. Geschiedenis Eindhoven. Gearchiveerd op 5 december 2022.
* ↑ Eindhoven - Binnenstad & Tramstraatkwartier. SteenhuisMeurs (6 januari 2012). Gearchiveerd op 2 mei 2024. Geraadpleegd op 9 mei 2022.
* 1 2 Langs de oude stadsgrachten. ihesm.com. Gearchiveerd op 23 februari 2023.
* ↑ Monumentenkaart. Gemeente Eindhoven. Gearchiveerd op 28 mei 2022.
* ↑ Terug naar toen: Notaris Fens. Geschiedenis Eindhoven. Gearchiveerd op 5 december 2022.
* ↑ A.J.J.H. Tops (1978). Eindhoven in oude ansichten deel 1. Uitgeverij Europese Bibliotheek. ISBN 9789028819191.
* ↑ Arno de Natris, ‘Bevrijd ons van deze Stinksloot’ #throwbackthursday. indebuurt (13 juli 2017). Gearchiveerd op 9 mei 2022.
* ↑ Arno de Natris, Eindhovense mysteries: Stond het eerste stoplicht van Nederland in Eindhoven?. indebuurt (13 mei 2017). Gearchiveerd op 9 mei 2022.
* ↑ Diede Hoekstra, Ook de westelijke Binnenring in Eindhoven wordt autoluw, Emmasingel, Keizersgracht en Wal op de schop. Eindhovens Dagblad (06 oktober 2021). Gearchiveerd op 9 mei 2022.
18 Septemberplein · Berenkuil · Boschdijk · Demer · Dommelstraat · Emmasingel · John F. Kennedylaan · Keizersgracht · Markt · Mathildelaan · Oude Stadsgracht · Stationsplein · Stratumsedijk · Stratumseind · Vestdijk · Wal · Wilhelminaplein
# Longeville-sur-Mer

Longeville-sur-Mer is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 2137 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Sables-d'Olonne.

## Geografie

De oppervlakte van Longeville-sur-Mer bedraagt 38,1 km², de bevolkingsdichtheid is 56,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Longeville-sur-Mer met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Tadrart Acacus

Tadrart Acacus (Arabisch: تدرارت عكاكس) is een woestijn in het westen van Libië. Het is een gedeelte van de Sahara, nabij de stad Ghat. Tadrart betekent "berg" in de lokale taal. Het gebied is rijk aan rotsschilderingen uit de groene Sahara-periode.

## Landschap

Het landschap in de Acacus varieert sterk, van verschillend kleurende zandduinen tot ravijnen, rotsen en bergen. De meeste bekende bakens zijn de bogen van Afzejare en Tin Khlega. Hoewel het een dorre regio is, komt er wel vegetatie voor.

## Geschiedenis

In 1850 werden er rotstekeningen ontdekt door de Duitse ontdekkingsreiziger Heinrich Barth. Sinds 1955 waren Italiaanse en Libische onderzoekers bezig de tekeningen te dateren en te catalogiseren. De gevonden tekeningen dateren van 12.000 voor Christus tot 100 jaar na Christus, wat de ontwikkeling van de inheemse volkeren laat zien en de veranderingen in flora en fauna. Zo was dit gebied eerder een savannelandschap en dat is ook op de tekeningen te zien. Er zijn afbeeldingen te vinden van giraffes, olifanten, struisvogels, kamelen, maar ook ruiters te paard, mensen zijn dansend en musicerend afgebeeld.
Sinds 1985 staat dit gebied op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO vanwege het grote belang van deze tekeningen en de conservering ervan.

### Archeologie

De archeologische sites zijn verdeeld in drie hoofdbewoningsperioden: vroege Acacus, late Acacus en pastoraal neolithicum. De vroege Acacus was een vochtige periode van ca. 7.800 - 6.900 v.Chr. (9810 - 8880 BP), gekenmerkt door kleine groepen mobiele mensen die in valleien en langs laaglandmeren leefden. De late Acacus (ca. 6.900 - 5.400 v.Chr.; 8870 - 7400 BP) was een droge periode, gekenmerkt door meer sedentaire bewoning door grotere groepen die in rivierdalen leefden. Deze mensen intensiveerden de verwerking en opslag van wilde granen en gebruikten op grote schaal maalstenen en aardewerk. Het pastorale neolithicum werd gekenmerkt door een toegenomen mobiliteit in een vochtigere omgeving en de domesticatie van dieren. Deze mensen vertoonden een verminderd gebruik van maalstenen.
Belangrijke archeologische sites zijn onder andere Uan Muhuggiag en Takarkori.

### Vandalisme

Op 14 april 2014 werden graffiti-vandalen gerapporteerd.
Op april 20, 2014 bracht Aziz Al-Hachi (een journalist uit Ghat), de Franse onderzoeksjournalist Jacques-Marie Bourget op de hoogte dat de site was vernield met hamers, wasbenzine en schuurborstels.
* ↑ Grira, Sarra, Graffiti defaces prehistoric rock art in Libya. Observers: France 24 (14 april 2014). Gearchiveerd op 11 oktober 2014. Geraadpleegd op 5 May 2014.
* ↑ Libye : Les salafistes wahhabites libyens détruisent un site de 12.000 ans d’âge (29 april 2014). Gearchiveerd op 8 augustus 2016. Geraadpleegd op 7 oktober 2014.
* ↑ Bourget, Jacques-Marie, Libye, 12 000 ans effacés au white spirit. Mondafrique (20 april 2014). Gearchiveerd op 5 mei 2014. Geraadpleegd op 4 mei 2014.
* Gemeinsame Normdatei: 7747898-8
* Virtual International Authority File: 246356458
* WorldCat (via VIAF): 246356458
Archeologisch Cyrene · Archeologisch Leptis Magna · Archeologisch Sabratha · Oude stad van Ghadames · Rotstekeningen van Tadrart Acacus
# Kemira Gas (schip, 1995)

De Kemira Gas is een vloeibaar gastanker uit de vloot van de Belgische rederij Exmar. Het schip voert tegenwoordig de Belgische vlag en veranderde recent van naam. Het schip gaat nu door het leven als "Temse"
De Kamira Gas is een regelmatige bezoeker van de Humber met aan boord vloeibare ammoniak. Op 3 januari 2002 onderschatte een onervaren loods aan boord van de Kemira Gas de kracht van het getij op de Humber. Om 07.16 had de ABP loods de sleepboot Lady Laura gevraagd om achterop vast te maken. De loods vergat daarbij te vertellen dat het schip inmiddels tegen de Sand End Light Float aan was gedreven en dat die nog langs het schip schuurde. Op het moment dat de sleepboot dat in de gaten had was het al te laat en volgde een aanvaring met de boei, met schade aan de sleepboot tot gevolg.
14 mei 2008 liep het schip 's morgens vroeg aan de grond in de Storebælt tussen Reersø and Romsø, onderweg naar Rafnes in Noorwegen. Het kwam dezelfde dag op eigen kracht weer los.
Het schip kwam ook in het nieuws toen het 's middags op 23 februari 2013 aan de grond liep in de aanloop van het Kieler kanaal. Het schip wachtte om het kanaal te mogen passeren en werd door sterke wind tegen een zandplaat geblazen. Pakweg een half uur later kwam het weer los en kreeg een aanwijzing om in Brunsbüttel de status van het schip te laten controleren. Het schip mocht 's avonds haar weg weer vervolgen.

## Romp

* Overeenkomstige waterverplaatsing: 15785 metrische ton
* Leeg schip waterverplaatsing: 5820 metrische ton

## Ladingscapaciteit

* Ammoniak op -33,2 °C:
* Tank 1: 2634 m³
* Tank 2: 2647 m³
* Tank 3: 2642 m³
* Totaal: 7923 m³

## Tankspecificaties

* Maximum tankdruk: 5,4 bar

## Ladingspompen

* Type: Deepwell
* Aantal: 2 per tank
* Capaciteit: 185 m³ / h
* Snelheid: 1780 toeren per minuut
* Werkingsdruk: 8 bar (ammoniak)
* Locatie: Weerdek

## Ladingscompressoren

* Type: Olievrije pistoncompressor
* Merk: Sulzer
* Vermogen: 112,8 kW
* Aantal: 2

## Machinekamer

* Hoofdmotor: Hyundai - B&W 6L50MC
* Vermogen: 5515 kW
* Type brandstof: Residuele brandstof (380 centistokes)
* Hulpmotoren: Holeby - MAN-B&W 6L23/30
* Aantal: 3
* Vermogen: 750 kW per hulpmotor
* Type brandstof: Residuele brandstof (380 centistokes)
* Noodgenerator: Detroit Diesel type 1043-735/4-71T

## Ballastcapaciteit en ballastpompen

* Voorpiek tank: 295 m³
* Dubbele bodemtanks: 2879 m³
* Totale capaciteit: 3174 m³
* Ballastpomp: Centrifugaalpomp
* Aantal: 2
* Totale capaciteit: 460 m³ / h
* Locatie: Machinekamer
* Bediening: Cargo controlekamer / Machine controlekamer
* ↑ cargo-vessels-international.at
* ↑ www.cargolaw.com. Gearchiveerd op 5 december 2014. Geraadpleegd op 30 november 2014.
* ↑ news.odin.tc