OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maurice Ferares

Maurice Ferares (Amsterdam, 5 januari 1922 - aldaar, 18 december 2022) was een Nederlands musicus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de Joodse Ferares actief binnen het communistisch verzet.

## Levensloop

Ferares was de enige zoon van de schoenmaker Frederik (Frits) Ferares (1886-1943) en Esther Ferares-Soesan (1894-1943). Zijn vader stamde af van Portugese Joden. Ferares volgde vanaf 1938 een opleiding tot violist aan het Conservatorium van Amsterdam. In diezelfde periode sloot Ferares zich aan bij de communistische CPH. In 1941 moest Ferares als gevolg van de anti-joodse maatregelen van de Duitse bezetter het conservatorium verlaten.
Al vroeg werd Ferares actief binnen het (communistisch) verzet. De eerste acties waren relatief onschuldig, het leggen van spijkers in de hoop Duitse soldaten een lekke band te bezorgen. Later verspreidde hij pamfletten onder soldaten van de Wehrmacht, waarin hen werd geroepen in opstand te komen. Daarnaast werden er op straat stencils verspreid en spandoeken opgehangen die opriepen tot verzet.
Ferares besloot in juli 1942 onder te duiken. Hij was bij de eerste grote razzia in februari 1941 al bijna gearresteerd. Ferares zat op meerdere adressen bij partijgenoten ondergedoken. Het grootst deel van de tijd, bijna twee jaar, zat hij ondergedoken bij de familie van zijn half-Joodse vriendin. Vanuit zijn raam van zijn schuiladres zag hij hoe de Joodse bewoners uit de buurt werden weggevoerd. Ook Ferares' vader en moeder overleefden de oorlog niet.
Op de eerste partijbijeenkomst die Ferares na de oorlog bijwoonde botste hij met de nieuwe CPN-leider Paul de Groot. Hij vroeg zich af waarom de communisten met een Nederlandse vlag rondliepen en het Wilhelmus zongen, waarop De Groot hem fascist noemde. Ferares had vooral moeite met de standpunt van de CPN dat Indonesië niet onafhankelijk mocht worden. Hij stapte in 1946 over naar de Revolutionair Communistische Partij, een splinterpartij bestaande uit trotskisten. Na de opheffing van de RCP sloot Ferares zich aan bij de Partij van de Arbeid met als doel de partij van binnen uit te hervormen. Nog weer later wisselde Ferares de PvdA in voor de Socialistische Partij.
Als violist speelde Ferares na de oorlog in de Hoofdstadoperette en meerdere revue-orkesten. Ook werd hij secretaris van de Nederlandse Toonkunstenaars Bond, de vakbond voor beroepsmusici. In 1991 verscheen een autobiografisch boek over de oorlog met de titel Violist in het verzet. Daarna publiceerde hij meer werk: Het Latrinecommando (1993), Het Avondconcert (1999), De wraak van de onderduiker (2012) en Ik wacht nog steeds (2014).
* Maurice Ferares (1991). Violist in het verzet. Herinneringen van Maurice Ferares. Amsterdam: De Bataafsche Leeuw.
* Revolutionair concert, De Groene Amsterdammer, 15 september 1999
* Maurice Ferares (100) was een violist én democratisch socialist – in memoriam, website Jonet.nl, 26 december 2022
# Bennie Muller

Bernardus (Bennie) Muller (Amsterdam, 14 augustus 1938 – 17 januari 2024) was een Nederlands voetballer en international. Hij speelde voor Ajax, Holland Sport en Blauw-Wit.

## Loopbaan

Muller maakte zijn debuut in het eerste van Ajax onder de Oostenrijkse trainer Karl Humenberger op 5 januari 1958 in de uitwedstrijd tegen MVV (3–0 verlies). In het 4-2-4 spelsysteem was hij de stofzuiger en ook technicus naast de aanvallende Henk Groot. Muller won met Ajax vijf landstitels, twee KNVB bekers en in 1962 de International Football Cup, waarin Feijenoord met 4-2 werd verslagen in de finale.
In Europees clubverband scoorde Muller tijdens het Europacup I-seizoen van 1966/67 eenmaal tegen Beşiktaş en scoorde hij in het Europacup I-seizoen van 1968/69 eenmaal tegen Fenerbahçe. Hij kwam 43 keer uit voor het Nederlands elftal, waarin hij tweemaal het doel trof. Hij was dertien jaar lang vaste keuze bij Ajax. Hij speelde 425 officiële wedstrijden waarvan 341 competitieduels. Nadat Ajax in de Europacup I-finale van 1969 met 4-1 werd weggespeeld door AC Milan, besloot coach Rinus Michels de ploeg te verjongen en verder te professionaliseren. Bennie Muller werd aan de kant gezet voor de talenten Gerrie Mühren en Nico Rijnders en later Johan Neeskens en Arie Haan. Hij heeft daarna nog korte tijd voor Holland Sport en Blauw-Wit gespeeld.
Muller heeft niet kunnen profiteren van de stijgende salarissen van de spelers in de jaren zeventig. Al tijdens zijn voetballoopbaan startte hij een sigarenzaak aan de Haarlemmerstraat (hoek Buiten Brouwersstraat) in Amsterdam die hij tot 2000 dreef.

## Privéleven

Bennie Muller was de vader van voetbalspeler Danny Muller. Hij was opgeleid als diamantslijper en een van de Joodse spelers bij de 'Joodse' club Ajax. Hij gaf ooit aan niets op te hebben met de supporters die zich laten voorstaan op het Joodse imago van de club.
Muller overleed op 17 januari 2024 op 85-jarige leeftijd.

## Erelijst
### Ajax

* Eredivisie: 1959/60, 1965/66, 1966/67, 1968/69, 1969/70
* KNVB beker: 1960/61, 1966/67
* International Football Cup: 1961/62

## Trivia

* Bennie Muller was bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1998 lijstduwer voor de Amsterdamse lokale partij Mokum Mobiel.
* In 2014 mocht hij, na de winst van Ajax van de Eredivisie, de kampioenschaal uitreiken aan aanvoerder Siem de Jong.
# Turnu Măgurele

Turnu Măgurele is een stad (oraș) in het Roemeense district Teleorman. De stad telt 19.597 inwoners (2021).

## Ontwikkeling in aantal inwoners

De tabel geeft de inwoner-aantallen van Turnu Măgurele sinds het begin van de twintigste eeuw.
| Jaartal | Aantal inwoners | Bron |
| 1900 | 08.668 | geen opgave |
| 1912 | 10.169 | volkstelling |
| 1930 | 16.950 | volkstelling |
| 1948 | 11.493 | volkstelling |
| 1956 | 18.055 | volkstelling |
| 1966 | 26.409 | volkstelling |
| 1977 | 32.341 | officiële volkstelling |
| 1992 | 36.966 | officiële volkstelling |
| 2002 | 30.089 | officiële volkstelling |
| 2006 | 28.297 | berekening |
| 2011 | 24.772 | officiële volkstelling |
| 2021 | 19.597 | officiële volkstelling |
* Rechtbank van Turnu Măgurele
* Orthodoxe kerk Catedrala Sfântul Haralambie in Turnu Măgurele
* Laan in Turnu Măgurele
# Alosa immaculata

Alosa immaculata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van haringen (Clupeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Bennett.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Kwetsbaar, beoordelingsjaar 2008. De omvang van de populatie is volgens de IUCN dalend.
* 1 2 (en) Alosa immaculata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Alosa immaculata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Matthias Herget

Matthias Herget (Annaberg-Buchholz, 14 november 1955) is een Duits voormalig voetballer die speelde als libero.

## Carrière

Herget speelde van 1976 tot 1989 237 wedstrijden in de Bundesliga en scoorde 26 keer voor VfL Bochum en Bayer 05 Uerdingen .In de 2. Bundesliga speelde hij voor Rot-Weiss Essen, Bayer Uerdingen en FC Schalke 04, in total 196 wedstrijden en 43 goals. Hoogtepunt in zijn carrière was in 1985 toen hij samen met Uerdingen de DFB-Pokal won tegen Bayern München. Het volgende seizoen in de Europacup II bereikte de club de halve finale. In de kwartfinale verloor de club met 2-0 van Dynamo Dresden, aan de rust van de terugwedstrijd stond het 1-3 waardoor een uitschakeling zeker leek. Echter door zes doelpunten van Uerdingen plaatsten ze zich alsnog voor de halve finale, die dan van Atlético Madrid verloren werd.
Op 13 september 1980 scoorde hij een zuivere hattrick in de wedstrijd tegen Holstein Kiel, alle doelpunten waren strafschoppen. Hij is de enige speler in het Duitse profvoetbal, die daar in slaagde.
Van 1983 tot 1988 speelde hij ook 39 wedstrijden voor de nationaal elftal. Hij nam ook deel aan het WK 1986 en het EK 1988.
In 1990 beëindigde hij zijn carrière in de 2. Bundesliga bij Schalke.
# Gerard Jansz Putmans

Gerard Jansz Putmans (Delft, 11 augustus 1641 - 14 november 1698) was een welgesteld Nederlands bestuurder en rentenier. Hij was onder meer burgemeester van Delft.
Putmans was een vertrouweling van stadhouder Willem III die na het rampjaar 1672 de regenten de laan uitstuurde. De prinsgezinde Putmans was een van de nieuwe bestuurders van Delft. Hij werd lid van de veertigraad, werd in 1672 schepen van Delft, schout op voordracht van de prins van 1676 tot 1680, en in 1681 voor de eerste keer burgemeester van Delft. Hij was dijkgraaf van Delfland in de periode 1689-1698, en bewindhebber van de Oost-Indische Compagnie. Tevens had hij van 1691 tot en met 1694 namens Delft zitting in de Staten-Generaal.
Putmans kocht in 1679 de buitenplaats op het terrein van het voormalige klooster Sion even buiten Delft en breidde die uit.
Hij trouwde in 1677 met Adriana Verburg (1662-1732), dochter van Nicolaas Verburg, de directeur-generaal van Oost Indië. Het huwelijk bleef echter kinderloos. In 1693 betrapte Putmans haar op overspel met Willem Hooft, baljuw van Woerden. In hetzelfde jaar scheidden ze. Na de dood van Putmans zou Adriana met Willem Hooft trouwen.
Gerard Putmans was een zoon van Hans Putmans, gouverneur van Formosa. Zowel de vader van Gerard als de vader van Adriana hadden veel geld verdiend op Formosa waardoor Gerard Putmans op de 31e plaats stond van de rijksten van de Gouden Eeuw.
* Oeuvres complètes. Tome VIII. Correspondance 1676-1684 Christiaan Huygens
* Repertorium ambtsdragers ambtenaren. Huygens ING
* Achter de gevels van Delft, Oude Delft 134
* Inventaris van het oud-archief der stad Delft, eerste afdeling 1246-1795, 352
* Zandvliet, K. (2020) De 500 rijksten van de Republiek. Zutphen: Walburgpers
* De Nederlandse Leeuw, jaargang 32, blz 366
# Meniscus (fysica)

Meniscus is de naam voor de vloeistofspiegel die kan worden waargenomen op het grensvlak tussen een vloeistof en de lucht, of tussen twee niet-mengbare vloeistoffen.
De vorm van de meniscus wordt bepaald door drie natuurkundige factoren:
* de zwaartekracht
* de cohesie tussen de vloeistofmoleculen onderling
* de adhesiekrachten tussen de vloeistofmoleculen en de moleculen in het materiaal van de wand.
Als alleen de zwaartekracht een rol zou spelen zou er een perfect vlakke, horizontale grenslaag ontstaan. De inwendige moleculaire aantrekkingskrachten in de vloeistof (vanderwaalskrachten, en bijvoorbeeld ook waterstofbruggen in het geval van water) streven echter naar een bolvorm van de vloeistof, een toestand waarin het oppervlak zo klein mogelijk wordt; de krachten tussen het materiaal van het vat en de vloeistof bepalen hoe de meniscus er uiteindelijk uitziet.
Als de aantrekkingskracht (adhesie) van de wand overheerst, dan kruipt de vloeistof tegen de wanden van het vat omhoog en wordt de resulterende meniscus hol. Dit ligt ten grondslag aan de capillaire werking, maar het effect is ook te zien bij water in een schoon glas. Op het moment dat het vat helemaal volgegoten wordt, is er aan het oppervlak van de vloeistof geen adhesie meer tussen vloeistofmoleculen en de wand, en zorgt de cohesie voor een bolle meniscus.
Bij kwik zijn de interne krachten (cohesie) veel sterker dan in bijvoorbeeld water: in een reageerbuis of thermometer heeft kwik een duidelijk bolle meniscus, en gemorst vloeibaar kwik blijft zelfs als kleine kraaltjes op het tapijt liggen. Zonder grote cohesie is een bolle meniscus ook mogelijk, als de adhesie maar klein is. Op een waterafstotende regenjas zien we dat: zelfs vrij grote regendruppels op de jas benaderen de bolvorm aardig. Druppelen we water met afwasmiddel op de jas dan gaat dit niet meer op: deze oppervlakte-actieve stof verdringt het water van het grensvlak en gaat innige banden aan met het textiel.
# 't Hoveke

't Hoveke was een landhuis met atelier naar ontwerp van Herman van der Kloot Meijburg (1875–1961) en was in 1909 gebouwd aan de voormalige Meerweg in Sloterdijk. Dit "landhuis in boerenwoningstijl voor moderne mensen" werd gekarakteriseerd door een landelijke architectuur en een harmonieuze inpassing in zijn omgeving. Het is vermoedelijk halverwege de 20e eeuw van de kaart verdwenen.

## Beschrijving

Het pand bevatte twee woonvertrekken, waarvan één iets verhoogd, met serre, keuken met afzonderlijke ingang, hal en twee ateliers, waarvan een op de zolderverdieping. Het beneden atelier was bestemd voor beeldhouwwerken en had een eigen ingang voor het het transport van grote voorwerpen. Het atelier op de verdieping was bestemd voor schilderen. Op deze verdieping bevonden zich ook drie slaapkamers en een badkamer. Met uitzondering van in de keuken waren overal de houten balken zichtbaar.
Omdat het kavel waarop de woning stond 12,5 breed bij 60 meter diep was, was het ontwerp geïnspireerd op de typische lange, smalle Zuid-Hollandse hoeve. Hiermee konden de gevels ook aan de destijds wettelijk voorgeschreven minimum afstand van 2 meter van de erfscheiding gehouden worden. Om diezelfde reden waren sprongen in de gevel vermeden. Alleen de 'dwarsbouw' van de typische Zuid-Hollandse hoeve was in het ontwerp terug te vinden.
De gevels waren in rode stenen uitgevoerd, terwijl de kozijnen, ramen en lijsten wit en deuren en luiken groen geverfd waren. Het dak was bedekt met rode dakpannen. De achtergevel en het atelier bevatten grote glazen ramen ter optimalisering van intreding van het daglicht. Deze ramen weken af van de meer op de menselijke maat afgestemde glas-in-loodramen elders in het pand.

## Rachel van Dantzig

Rachel van Dantzig (1878–1949) was tot ca. 1918 de eerste bewoonster van dit pand. Ze gebruikte de ateliers voor haar schilder- en beeldhouwwerken. Naast haar werk als kunstenaar gaf ze daar ook cursussen boetseren, schilderen en tekenen. Dat werd samen met andere kunstenaars gedaan, zoals met de schilderes Jeanne Stigter (1877–1951). Elise van Dantzig (1891–1969) hield er voorts spreekuur voor 'hygienisch-esthetische gymnastiek'.

## Externe link

De plattegrond en geveltekeningen van 't Hoveke zijn in 1909 gepubliceerd in het Bouwkundig Weekblad.
* ↑ de Haan, J. A. (2016). Landhuizen en villa’s in Nederland tussen 1840 en 1916., pp. 244,245. Gearchiveerd op 14 juni 2022.
* 1 2 J.G., "Landhuisje te Sloterdijk", Bouwkundig Weekblad, nr. 48, 29e jrg. (1909), pp. 572-573
* ↑ Rachel van Dantzig - Beeldhouwster viert haar zestigsten verjaardag.. Algemeen Handelsblad (11 november 1938). Gearchiveerd op 13 juni 2022.
* ↑ (Advertentie). Algemeen Handelsblad (11 december 1910). Gearchiveerd op 20 juli 2022.
* ↑ (advertentie). De Groene Amsterdammer (25 januari 1914).
# Plein van 10 oktober 1760

Het Plein van 10 oktober 1760 is plein in Paramaribo in Suriname. Het ligt ingeklemd tussen de Henck Arronstraat, de Johan Adolf Pengelstraat en de Dr. J.F. Nassylaan.
Het plein herinnert aan het Vredesverdrag van 1760 dat de Aukaners toen sloten met de Sociëteit van Suriname. Het was de eerste blijvende vrede van een marronstam met de Nederlandse kolonisators. Het plein kreeg deze naam op 8 februari 1993. Op het plein werd in 2006 het Monument 10 oktober 1760 onthuld.
Inmiddels worden op dit plein tijdens de Dag der Marrons, die in 1974 werd ingesteld, kransen gelegd en een plengoffer gebracht. In november 2018 werd plein bezocht door koning Otumfuo Nana Osei Tutu II van de Ashanti in Ghana. Ook hij legde hier een krans.
* 1 2 Erik Kastelein, De marrons en de kolonisator, 9 februari 2020
* ↑ Starnieuws, Marrondag uitbundig gevierd; heldhaftige strijd benadrukt, 11 oktober 2019
* ↑ STVS, Kranslegging Plein van 10 oktober 1760, 20 november 2018
# Charley Patton

Charley Patton (bij Bolton (Mississippi), 1 mei 1891 – Indianola (Mississippi), 28 april 1934) was een Amerikaanse deltablues-muzikant. Hij was niet de eerste blueszanger, maar wel de eerste die algemeen bekend werd, vooral in het zuiden van Amerika.
Patton was zowel van zwarte, blanke als indiaanse afkomst. Zijn bekendste nummer is Pony Blues. Hij werd opgenomen in de Mississippi Musicians Hall of Fame.
Bob Dylan schreef High Water (For Charley Patton), dat in 2001 verscheen op het album Love and Theft.

## Muziek

De volgende nummers zijn in Ogg Vorbis. Waar drie sterren achter staan zijn de meest toegankelijke en bekende nummers.
* 18 34 Blues
* A Spoonful Blues ***
* Banty Rooster Blues
* Bird Nest Bound
* Down the Dirt Road Blues ***
* Dry Well Blues
* Elder Green Blues ***
* Going to Move to Alabama
* Green River Blues
* Hammer Blues
* High Sherriff Blues
* High Water Everywhere Part I
* High Water Everywhere Part II
* It Won't Be Long
* Mississippi Bo Weavil Blues
* Moon Going Down
* Pony Blues
* Poor Me ***
* Screamin' and Hollerin' the Blues
* Shake It and Break It ***
* Some These Days I'll Be Gone
* Stone Pony Blues
* Tom Rushen Blues
* When Your Way Gets Dark
* Biblioteca Nacional de España: XX1553620
* Bibliothèque nationale de France: cb13944099t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119041855
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5485 5285
* Library of Congress Control Number: n87113954
* MusicBrainz: c71b4f57-29da-4bf2-bccb-9dc81cd2d905
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo2016929126
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007326940305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003357456
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 100261388
* Système universitaire de documentation: 11837043X
* Virtual International Authority File: 63054406
* WorldCat (via VIAF): 63054406
# Kantongerecht Eindhoven

Het kantongerecht Eindhoven was van 1838 tot 2002 een van de kantongerechten in Nederland. Na het opheffen van het kantongerecht als zelfstandig gerecht bleef Eindhoven in gebruik als zittingsplaats voor de sector kanton van de rechtbank 's-Hertogenbosch. Het gerecht was lang gevestigd in het gerechtsgebouw aan het Stratumseind. In de jaren zestig verhuisde het gerecht naar een gebouw van architect Jo Kruger aan het Stadhuisplein. Bij de instelling van het gerecht in 1838 was het het eerste kanton van het arrondissement Eindhoven.

## Trivia

De Oude Rechtbank is thans een brasserie.
* ↑ Voormalig kantongerecht aan het Stratumseind 32 te Eindhoven eindhoveninbeeld.com
* ↑ De Oude Rechtbank thans een brasserie ed.nl
# Tarago

Tarago is een plaats in de Australische deelstaat New South Wales en telt 510 inwoners (2021).
# Phoxinellus dalmaticus

Phoxinellus dalmaticus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Zupan?i? & Bogutskaya.
* ↑ (en) Phoxinellus dalmaticus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Phoxinellus dalmaticus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# MVV in het seizoen 1961/62

Het seizoen 1961/1962 was het achtste jaar in het bestaan van de Maastrichtse betaaldvoetbalclub MVV. De club kwam uit in de Eredivisie en eindigde daarin op de zesde plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB Beker, hierin werd in de tweede ronde, na verlenging, verloren van Eindhoven (2–3).

## Wedstrijdstatistieken
### Eredivisie

| | ADO | Ajax | Blauw-Wit | DOS | DWS/A | Sportclub Enschede | Feijenoord | Fortuna '54 | GVAV | NAC | PSV | Rapid JC | Sparta | Volendam | De Volewijckers | VVV | Willem II |
| Thuis | 3 – 1 | 2 – 4 | 5 – 3 | 1 – 1 | 0 – 0 | 1 – 2 | 0 – 0 | 3 – 1 | 0 – 0 | 2 – 2 | 1 – 1 | 0 – 0 | 1 – 1 | 3 – 0 | 2 – 1 | 1 – 0 | 1 – 0 |
| Uit | 0 – 1 | 0 – 2 | 3 – 1 | 3 – 3 | 1 – 0 | 1 – 6 | 3 – 2 | 2 – 2 | 2 – 2 | 1 – 0 | 2 – 1 | 0 – 0 | 1 – 0 | 2 – 3 | 2 – 0 | 2 – 3 | 4 – 3 |

### KNVB Beker

| 2e ronde | Eindhoven | 3 – 2 (1 – 2) Na verlenging | MVV |
| 28 april 1962 Plaats: Eindhoven Aalsterweg | Thieu Soers 26' (pen.) Herman Teeuwen 46' Wim van Kessel 113' | | 9' Nico Mares 15' Henk Brinkhuis |

## Statistieken MVV 1961/1962
### Eindstand MVV in de Nederlandse Eredivisie 1961 / 1962

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 6e | 34 | 12 | 12 | 10 | 36 | 55 | 46 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Nico Mares | 8 |
| 2. | Chris Coenen | 6 |
| 2. | Giel Haenen | 6 |
| 2. | Mat Loo | 6 |
| 2. | Bert Willems | 6 |
| 6. | Gerard Bühler | 4 |
| 7. | Henk Brinkhuis | 3 |
| 7. | Harry Brüll | 3 |
| 7. | Albert Ummels | 3 |
| 7. | Karl Vigna | 3 |
| 11. | Michel Thal | 2 |
| 12. | Matt Bessems | 1 |
| 12. | Piet van Dijk | 1 |
| 12. | Piet Strolenberg | 1 |
| 12. | Jo Toennaer | 1 |
| 12. | Pierre Verschuren | 1 |
| Totaal | Totaal | 55 |
| # | Naam | |
| 1. | Henk Brinkhuis | 1 |
| 1. | Nico Mares | 1 |
| Totaal | Totaal | 2 |
# CSI 300 Index

De CSI 300 Index is een Chinese aandelenindex van de 300 grootste A-aandelen die worden verhandeld op de Shanghai Stock Exchange en de Shenzhen Stock Exchange. De index wordt onderhouden door de China Securities Index Company (CSI).

## Samenstelling

De index omvat 300 aandelen van bedrijven die een notering hebben op de twee belangrijkste effectenbeurzen van de Volksrepubliek China, van Shanghai en Shenzhen. Beide effectenbeurzen hebben hun eigen indices, bijvoorbeeld de SSE Composite Index, maar de CSI 300 Index neemt de 300 grootste bedrijven op, gemeten naar beurswaarde, van beide beurzen.
De aandelen moeten minimaal drie maanden op een van de twee beurzen zijn genoteerd alvorens ze voor opname in de index in aanmerking komen. Er geldt op deze regel een uitzondering voor aandelen met een zeer hoog handelsvolume. Naast de marktkapitalisatie moeten de aandelen in de index ook behoren tot de bovenste helft van de A-aandelen wat betreft handelsvolume. Deze criteria zorgen ervoor dat alleen grote en zeer liquide aandelen in de index deelnemen.
De index werd vanaf 4 augustus 2008 dagelijks gepubliceerd, maar de basis ligt op 31 december 2004 en heeft als beginwaarde 1000.
Binnen de index is de financiële sector het grootst met een gewicht van 22% in februari 2024. De sector industrie staat met 18% op de tweede plaats gevolgd door consumentengoederen met 13% en informatie technologie met 12%.
Per 28 februari 2024 waren de vijf grootste aandelen van de index:
| Bedrijfsnaam | Gewicht | Sector |
| Kweichow Moutai Co Ltd | 6,0% | Dagelijkse consumentengoederen |
| Ping An Insurance (Group) Company of China Ltd | 2,6% | Verzekeringen |
| Contemporary Amperex Technology Co Ltd | 2,4% | Industrie |
| China Merchants Bank Co Ltd | 2,2% | Bank |
| Midea Group Co Ltd | 1,7% | Duurzame consumentengoederen |
In de tabel hieronder staat het rendement per kalenderjaar van de index, gemeten in renminbi:
| Jaar | CSI 300 | Jaar | CSI 300 |
| 2010 | −12,5% | 2020 | 27,2% |
| 2011 | −25,0% | 2021 | −5,2% |
| 2012 | 7,5% | 2022 | −21,6% |
| 2013 | −7,7% | 2023 | −11,4% |
| 2014 | 51,7% |
| 2015 | 5,6% |
| 2016 | −11,3% |
| 2017 | 21,8% |
| 2018 | −25,3% |
| 2019 | 36,1% |